_id
stringlengths 1
5
| text
stringlengths 0
5.25k
| title
stringlengths 0
162
|
|---|---|---|
31726
|
آیا راهی برای یافتن معادلهای عددی «کوچک»، «کوچک»، «متوسط» و «بزرگ» برای «اندازه تصویر» وجود دارد؟ به عبارت دیگر، اعداد صحیح «t»، «s»، «m» و «l» چیست به طوری که برای اشیاء «Graphics»، دستورات ImageSize -> t ImageSize -> s ImageSize -> m ImageSize -> l به ترتیب معادل دستورات ImageSize -> Tiny ImageSize -> Small ImageSize -> Medium ImageSize -> Large هستند؟
|
چگونه معادل عددی اندازه های کوچک، کوچک و غیره را برای گرافیک تعیین کنیم؟
|
45656
|
طبق منابع مختلف به عنوان مثال http://www.proofwiki.org/wiki/Definition:Binomial_Coefficient و Wolfram خود http://functions.wolfram.com/GammaBetaErf/Binomial/02/، ضریب دو جمله ای ${n\choose k}$ به صورت تعریف شده است. 0 هرگاه $k$ و $n$ اعداد صحیح منفی و $k\le n$ باشند. اما وقتی Binomial[-1,-1] را تایپ میکنم Mathematica 1 را برمیگرداند، مستندات را برای تعریف «دو جملهای» جستجو کردم و میگوید > به طور کلی، ${n\choose m}$ توسط > $\Gamma( تعریف میشود. n+1)/\Gamma(m+1)\Gamma(n-m+1)$ یا **محدودیت های مناسب** از این. ظاهراً وقتی $n=-1$ یا $m=-1$ از آنجایی که $\Gamma(0)$ تعریف نشده است، مورد حد مناسب اعمال می شود. بنابراین، چرا Mathematica 1 را برای ${-1\choose -1}$ برمی گرداند؟ دقیقاً محدودیت های مناسب چیست؟
|
دو جمله ای[-1،-1]
|
30237
|
صفحه «ویرایش فهرست تماشای» ویکیپدیا (برای کاربرانی که وارد سیستم شدهاند) فهرستی از پیوندها به فهرست تماشای کاربر دارد (در اینجا یک مثال از حساب من است).  من سعی کرده ام از «URLFetch» و «URLSave» به صورت URLFetch[http://en.wikipedia استفاده کنم. org/wiki/Special:EditWatchlist] URL ذخیره [http://en.wikipedia.org/wiki/Special:EditWatchlist،test.html] اما به نظر می رسد که آنها نمی توانند پیوندهای موجود در فهرست پیگیری را بگیرند. من فکر کردم «URLSave» همان ذخیره یک صفحه وب به عنوان یک فایل HTML با دست در اینترنت اکسپلورر است... آیا من اشتباه می کنم؟ حتی Import با Import[http://en.wikipedia.org/wiki/Special:EditWatchlist،Hyperlinks] (و همچنین با Source) نمیتواند لینکها را دریافت کند. چگونه می توانم با استفاده از _Mathematica_ وارد ویکی پدیا شوم و این پیوندها را دریافت کنم؟
|
چگونه می توانم به حساب ویکی پدیا وارد شوم و به لیست تماشای خود دسترسی داشته باشم؟
|
14801
|
من ماتریس {{3، 2، 1}، {3، 1، 2}، {2، 3، -1}، {-(3/b)، -(3/b^2) - 2/b را دارم. ، -(3/b^3) - 2/b^2 - 1/b}، {-(3/b)، -(3/b^2) - 1/b، -(3/b^3) - 1/b^2 - 2/b}، {-(2/b)، -(2/b^2) - 3/b، -(2/b^3) - 3/b^2 + 1/b}} و من می خواهم معکوس آن (یا شبه معکوس) را محاسبه کنید. مشکل این است که _Mathematica_ این مسئله را در مورد «b» به عنوان یک عدد مختلط حل می کند. چگونه این را تغییر دهم تا «b» واقعی باشد؟ من با فرض را امتحان کردم اما کار نکرد. شاید اشتباه مینویسم هر ایده ای؟ باید نسبتاً ساده باشد، اما من واقعاً در Mathematica خوب نیستم و راه حلی در جای دیگری پیدا نکردم. برای یک پاسخ کلی، نه به طور خاص برای این مثال، بسیار خوشحال خواهم شد. به عنوان مثال، «شبه معکوس[a] /. Reals[b] -> ...` (این کار نکرد). با تشکر
|
یک ماتریس معکوس با در نظر گرفتن یک پارامتر واقعی پیدا کنید
|
20721
|
من می خواهم ناحیه بین دو منحنی را فقط زمانی پر کنم که منحنی-1 (سیاه) _زیر منحنی-2 (آبی) باشد. بنابراین در این مثال، من نمیخواهم قسمت میانی سایه داشته باشد، بلکه فقط دم سمت چپ و راست سایه باشد. برای من امکان پذیر نیست که همیشه نقاط تقاطع را حل کنم زیرا ممکن است شامل استفاده از «FindRoot» و موارد دیگر باشد و ممکن است ارزش زحمت را نداشته باشد. میشه لطفا یکی بهم بگه چطوری اینکارو کنم با تشکر Plot[{0.8333*H + 16.928*H^0.25 - 85, Max[-9 + Max[H - 80, 0], H - 80]}, {H, 0, 700}, PlotStyle -> {Directive[Black , ضخیم]، سیاه}، پر کردن -> {1 -> {2}}] 
|
پر کردن فقط زمانی که یک منحنی زیر دیگری باشد
|
33126
|
من می خواهم منطقه بین منحنی ها را پر کنم. تا کنون من این را دارم: Plot[{x + 7, 9 - x^2}, {x, 0, 1.5}, Filling -> {1 -> {2}}]  اما من چیزی شبیه به این می خواهم: 
|
پر کردن بین منحنی ها
|
24099
|
من فهرستی از بردارهای دو بعدی دارم که با «{{x,y}،{u,v}}» تعریف شدهاند و میخواهم بردارها را هموار یا میانگین کنم. برای مثال در اینجا 2 فیلد برداری وجود دارد، دومی نویز به جهت هر آیتم لیست اضافه شده است: f = Sin[2 x + 2 y]; داده = صاف کردن[جدول[{{x، y}، {Cos[f]، Sin[f]}}، {x، -1، 1، 0.1}، {y، -1، 1، 0.1}]، 1 ]؛ noisydata = Flatten[ جدول[ theRand = RandomReal[{-π/6، π/6}]; {{x، y}، {Cos[f + theRand]، Sin[f + theRand]}}، {x، -1، 1، 0.1}، {y، -1، 1، 0.1}]، 1]; {ListVectorPlot[data], ListVectorPlot[noisydata]} {ListStreamPlot[data], ListStreamPlot[noisydata]}  هرگونه پیشنهادی در مورد صاف کردن رشته در _Mathematica_؟ من سعی می کنم داده ها را درون یابی کنم (ایجاد یک تابع درون یابی با استفاده از Interpolation)، اما فیلدهای برداری به دست آمده بسیار نویز دارند. هر گونه کمکی قدردانی خواهد شد!
|
صاف کردن/میانگین کردن فیلدهای برداری دوبعدی
|
17432
|
فرض کنید من سه فایل دارم که شامل موارد زیر است: فایل 1: x y z 1 4 6 فایل 2: x y z 2 5 9 فایل 3: x y z 5 4 8 هدف من این است که دادهها را از یک فایل تنها در صورتی وارد کنم که در این فایل «y == 4» باشد. (بنابراین در اینجا می خواهم فایل های 1 و 3 را وارد کنم). آیا راهی برای انجام این کار با برنامه نویسی تابعی وجود دارد؟ تنها راه حلی که در حال حاضر می توانم به آن فکر کنم این است که تمام فایل ها را حلقه بزنم، بررسی کنیم که data[[2, 2]] == 4، و اگر درست است این داده ها را به لیست اضافه کنم. آیا راه بهتری برای این کار وجود دارد؟ و اگر باید حلقه بزنم، آیا بهتر است همه فایل ها را به صورت لیست وارد کنم و سپس لیست هایی را که مطابق با `y == 4` نیستند کنار بگذارم؟ یا بهتر است در وهله اول فقط فایل های مطابق با `y == 4` وارد شود؟
|
یک فایل را فقط در صورتی وارد کنید که دارای الگوی خاصی باشد
|
16450
|
با توجه به دو لیست مانند list1 = {{1, 1}, {2, 4}, {3, 9}, {4, 16}}. list2 = {{2، 6}، {3، 9}، {4، 12}، {5، 15}}; من می خواهم خروجی ای مانند listout = {{2, {4, 6}}, {3, {9, 9}}, {4, {16, 12}}} تولید کنم
|
چگونه می توانم یک تقاطع از دو یا چند لیست از فهرست ها را که مشروط به اولین عنصر هر فهرست فرعی است بدست آوریم؟
|
34262
|
من تابعی را دارم که آخرین لیست را در لیست تودرتو می گیرد، آن را به روش های مختلفی کاهش می دهد تا طول لیست کاهش یابد و لیست جدیدی را که در آن لیست ورودی با لیست های کاهش یافته متفاوت ضمیمه شده است، خروجی می دهد. شاید توضیح من کمی ناخوانا باشد اما در اینجا یک کد مثال وجود دارد: cov = {{0, 3, 1, 2}}; l = 2; جدا کردن = تابع[{cov، l}، s = آخرین[cov]; جدول[Append[cov, Delete[ReplacePart[s, i -> l + Total[s[[i ;; i + 1]]]]، i + 1]]، {i، 1، طول[s] - 1}] ]; detach[cov, l] خروجی: {{{0, 3, 1, 2}, {5, 1, 2}}, {{0, 3, 1, 2}, {0, 6, 2}}, { {0, 3, 1, 2}, {0, 3, 5}}} اکنون باید همان تابع را به صورت بازگشتی برای همه لیست های لیست خروجی اعمال کنم، بنابراین برای مثال پیشنهادی I باید نتیجه زیر را دریافت کنید: {{{0، 3، 1، 2}، {5، 1، 2}، {8، 2}، {12}}، {{0، 3، 1، 2}، {5 ، 1، 2}، {5، 5}، {12}}، {{0، 3، 1، 2}، {0، 6، 2}، {8، 2}، {12}}، {{0، 3، 1، 2}، {0، 6، 2}، {0، 10}، {12}}، {{0، 3، 1، 2}، {0، 3 ، 5}، {5، 5}، {12}}، {{0، 3، 1، 2}، {0، 3، 5}، {0، 10}، {12}}} من سعی کردم NestWhile یا FixedPoint را اعمال کنم اما موفق نشدم به نتیجه دلخواه برسم.
|
برنامه NestWhile
|
7109
|
من با یک تابع در Mathematica کار می کنم و وقتی آن را ترسیم می کنم با برخی ناسازگاری ها مواجه می شوم. از آنجایی که من واقعاً باید بفهمم که اگر این از آن طرف باشد، از هر کمکی قدردانی خواهم کرد. من با تابعی به شکل زیر کار می کنم: `f2b[b_] = Exp[-1000 - 2 Sqrt[1000*b] - b]*(Erfi[Sqrt[1000]] - Erfi[Sqrt[1000] + Sqrt [b]])` از درک من، این تابع باید برای b بسیار کوچک به صفر برود زیرا هر دو بخش، تابع Exp و همچنین تفاوت بین خیالی هستند. توابع خطا، باید ناپدید شوند. Mathematica محاسبه میکند: «f2b[E^-30] // N = -3.4517046881*10^-7». اما اگر این تابع را رسم کنم: «Plot[{f2b[E^b]، 0}، {b، -50، 0}، PlotStyle -> {{آبی، ضخیم}، {قرمز، ضخیم}}]» Mathematica نموداری را به من نشان می دهد که به مقداری در حدود نزدیک می شود 0.0175- برای b کوچک است و بنابراین مقدار مطلق آن بسیار بزرگتر از مقدار E^-30 محاسبه شده در بالا است. اگر من جدول بندی کنم، تابع را درون یابی و رسم می کنم: `t = Table[{b, f2b[E^b] // N}, {b, -50, 0}]; f = درون یابی[t]; Plot[{f[b]، 0}، {b، -50، 0}، PlotStyle -> {{آبی، ضخیم}، {قرمز، ضخیم}}]`  طرح بسیار متفاوت به نظر می رسد و همانطور که انتظار می رود به صفر نزدیک می شود. من نمی دانم که آیا این موضوع با مشکلات سرریز در گرافیک ارتباط دارد یا خیر، اما مطمئن نیستم.
|
Mathematica Plot: ناهماهنگی هنگام ترسیم مقادیر بزرگ
|
18789
|
من یک تصویر FaceCenteredCubic مانند اسناد LatticeData میخواهم، اما فضای بستهشده و بر روی تمام مرزها برش داده شده است، به طوری که هندسه محاسبه را نشان میدهد که به نتیجه چگالی $\pi/\sqrt{18}$ میرسد. . فراخوانی که طرح را ایجاد می کند LatticeData [FaceCenteredCubic، Image] است، اما این کره های کوچکی دارد و احتمالا راهی برای برش در مرزها ندارد. من می بینم که یک PackingRadius در اسناد ذکر شده است. من فکر کردم که ممکن است بتوان از ویژگی PackingRadius استفاده کرد تا کرههای شبکه را به شکلی پر از فضا نمایش دهیم (به گونهای که با هم تماس داشته باشند)، اما این کار بخش برش مشکل را حل نمیکند. آیا راه آسانی برای انجام این کار وجود دارد، شاید با استفاده از داده های شبکه برای ترسیم کره ها با استفاده از گزینه های ترسیم گرافیک، و سپس استفاده از گزینه های مختلف نوع ViewAngle برای برش مناسب آن؟
|
آیا می توان یک تصویر LatticeData را به صورت پر از فضا نمایش داد
|
30585
|
دیوید دویچ (فیزیکدان / نظریه پرداز محاسبات کوانتومی) سال گذشته مقاله ای برای _Aeon Magazine_ نوشت: در مورد هوش مصنوعی که مرا به فکر فرو برد. این مقاله دستاوردهای هوش مصنوعی را ارزیابی و نقد میکند و معیارهایی را بیان میکند که برای تحقق هوش مصنوعی قوی یا آنچه که او هوش عمومی مصنوعی (AGI) مینامد، باید رعایت شود. برخی از ایدههای کلیدی مقاله: * آنچه مورد نیاز است چیزی کمتر از یک پیشرفت در فلسفه نیست، یک نظریه معرفتشناختی جدید که توضیح میدهد چگونه مغزها دانش تبیینی ایجاد میکنند و از این رو، اصولاً بدون اجرای آنها به عنوان برنامه، تعریف میکند که کدام الگوریتمها دارای این عملکرد هستند. و کدام ندارند._ * _...توانایی تولید توضیحات جدید._ * _...مغز در vat_. * _ از آنجا که دانش اصیل، اگرچه طبق تعریف، حاوی حقیقت است، اما تقریباً همیشه حاوی خطا نیز است. این درست نیست که «آینده شبیه گذشته است»، به هر معنا که بتوان از قبل بدون دانستن توضیح آن را تشخیص داد. ما یک رشته کار نسبتا مبهم در کل تاریخ نظریه اطلاعات می بینیم که به نظر می رسد بسیاری از نگرانی های دویچ را برطرف می کند. ما از این چیزها در انواع مسائل تصمیم گیری متوالی استفاده می کنیم. **Mathematica و AGI** بنابراین طبیعتاً این سؤال مطرح شد: > _ آیا میتوانیم AGI را در Mathematica مدل کنیم؟ اما ابتدا، در اینجا دلایلی وجود دارد که به نظر من _Mathematica_ ممکن است برای این منظور مناسب باشد. بسیاری از کارها در AGI در Lisp و سایر زبان های همویکون و/یا کاربردی برنامه ریزی می شوند. زبانهای همویکون به صورت درونی کد و داده را به همان شیوه نمایش میدهند. این میتواند برنامهای را فراهم کند که بتواند خود را اصلاح کند، شاید حتی تکامل یا تطبیق با یک مشکل جدید را داشته باشد. _Mathematica_ همه چیز را به عنوان یک بیان می بیند. قابلیت تولید توابع را دارد. Wolfram Alpha مطمئناً نوعی محاسبه/جستجوی هوش مصنوعی دارد که زیربنای آن است، اما من آن را به عنوان تلاش برای AGI نمیدانم. **سوال این است**: آیا کسی می تواند مرا راهنمایی کند: > * _نمونه هایی از Mathematica که در کار بر روی AGI_ استفاده می شود. > * _افرادی که از Mathematica برای کار روی AGI_ استفاده می کنند. > * _منابع در مورد استفاده از Mathematica برای کار بر روی AGI_ ; > همچنین، اگر کسی علاقه مند است که در این مورد با جزئیات بیشتر فکر کند، فقط به من پینگ (ایمیل در نمایه من) بدهد و من اطلاعات پس زمینه بیشتر در مورد ایده های خود را ارسال می کنم.
|
منابعی در زمینه Mathematica و هوش مصنوعی قوی (با نام مستعار AGI)
|
28118
|
من از ParametericNDSolveValue برای حل عددی یک سیستم ODE استفاده می کنم، که سپس از آن برای یافتن انتگرال قطعی یکی از متغیرهای موجود در راه حل برای مقادیر مختلف یک پارامتر استفاده می کنم. در اینجا نسخه سادهتر (و سریعتر) کد من است: eqns={y''[t] + d y[t] == 3 a Sin[y[t]]، y[0] == y'[0 ] == 1}; pfun[din_]:=ParametricNDSolveValue[eqns/.{d-> din}، با[{b=1},b NIntegrate[y[t]،{t,0,5}]],{t,0,5 },{a}]; که اگر برای سه مقدار d ترسیم شود به این شکل است  من از FindRoot برای یافتن مقادیر a استفاده می کنم این منحنی ها به خط y=3 می رسند. جدول[a /. FindRoot[pfun[din][a] == 3.0, {a, 0, 2}], {din, 1, 3, 1}] کاری که من می خواهم بعدا انجام دهم این است که مقدار اولین مشتق را در هر یک از آنها پیدا کنم. این نقاط (با هدف نهایی ترسیم مشتقات با مقادیر پارامتر d که برای ساخت هر منحنی استفاده می شود). چیزی که من در آن گیر کرده ام این است: آیا (1) ابتدا فهرستی از مقادیر a را با استفاده از کد بالا ایجاد می کنم و سپس هر عنصر را به نوعی به کدی مانند این ارزیابی می کنم [Table[Merivative[1][pfun[din]] [a], {din, 1, 3, 1}]] (نمی دانم چگونه تابع مشتق را برای فراخوانی یک عنصر بعدی در لیست برای هر مقدار din بدست آوریم). یا من (2) تابع FindRoot را به نحوی در تابع مشتق جاسازی می کنم؟ (نمی دانم چگونه این کار را انجام دهم یا از جدول یا نقشه استفاده می کنم؟)
|
چگونه خروجی FindRoot را در جدول ارزیابی های مشتق قرار دهیم؟
|
20123
|
من با _Mathematica_ تازه کار هستم و نمی دانم چگونه یک پایه برای کار حلقه درست کنم. من میخواهم عناصر یک لیست را مرور کنم: «محدوده[45، 200]». من می خواهم عناصر (i) را انتخاب کنم که شرایط زیر برای آنها برقرار است: اگر i mod 3 و i mod 8 و i mod 12 == 1 و i mod 5 == 0 می خواهم عنصر را چاپ کنم. چگونه به این امر دست پیدا کنم؟ من چیزی شبیه این می خواهم: برای i در محدوده (45، 201): اگر i%3==1 و i%8==1 و i%12==1 و i%5==0: چاپ i البته در زبان _Mathematica_. ببخشید اگر این سوال احمقانه است، اما درک مستندات _Mathematica_ بسیار سخت است. با تشکر
|
از طریق یک لیست حلقه بزنید و عناصر را انتخاب کنید
|
8928
|
من چند کد قدیمی برای تجزیه و تحلیل همبستگی بین 2 سری زمانی با نگاه کردن به پنجره هایی با طول های مختلف دارم که در داده های سری زمانی جابجا می شوند. کد: * 2 مجموعه از داده های سری زمانی را دریافت می کند (در این مورد برای راحتی کار از 'FinancialData[]' استفاده می شود). * فهرستی از پنجره ها را تنظیم می کند که در آنها همبستگی ها محاسبه می شود. * با اعمال هر پنجره در طول زمان، داده ها را به ماتریس ها تقسیم می کند. * همبستگی ها را محاسبه می کند. * پد داده ها. و * نمودار کد: داده = Transpose[Drop[FinancialData[#, Aug. 4, 2006] & /@ {SPY، GLD}، هیچ، هیچ، 1][[همه، همه، 1] ]]؛ Windows = Range[100, Round[Length[data], 100], 100]; partitionedData = پارتیشن[داده، #، 1] & /@ windows; correlations = Map[Correlation, partitionedData, {2}]; plotData = PadLeft[همبستگی[[همه، همه، 1، 2]]]; ListPlot3D[ plotData, ImageSize -> 400, AxesLabel -> {Days, Window, Correlation}, PlotRange -> {Automatic, Automatic, {-1, 1}}, BoxRatios -> {1, 1, 0.75}، ViewPoint -> {2، 0، 1}] خروجی  اکنون معمولاً این همبستگیها را بر روی بازده گزارش به جای قیمت اجرا میکنم، اما میخواستم مثال را تا حد امکان ساده نگه دارم. در این حالت پنجره ها دارای طول های 100، 200، 300، ... 1500 هستند که مربوط به 15 پنجره در طرح است. همه اینها خوب کار می کند، اما اکنون می خواهم به سایر معیارهای همبستگی نگاه کنم: SpearManRankCorrelation[] KendallRankCorrelation[] هیچ یک از اینها ماتریسی را به عنوان ورودی نمی گیرند، هر دو 2 بردار می گیرند:   بنابراین مشکل من به این خط کد خلاصه میشود: correlations = Map[Correlation, partitionedData, {2}]; من باید این خط کد را تغییر دهم تا به جفت بردارها در هر یک از ماتریسهای سطح 2 «partitionedData» نگاشت شود. از آنجایی که همبستگی[] می تواند از بردارها به عنوان ورودی استفاده کند، این رویکرد کلی تری به من می دهد. برخی پسزمینههای اضافی... ساختار «partitionedData» به این صورت است: Dimensions[partitionedData] {15} Dimensions[#] & /@ partitionedData {{1410, 100, 2}, {1310, 200, 2}, {1210 , 300, 2}, {1110, 400, 2}, {1010, 500، 2}، {910، 600، 2}، {810، 700، 2}، {710، 800، 2}، {610، 900، 2}، {510، 1000، 2}، {410، 1100، 2}، {310، 1200، 2}، {210، 1300، 2}، {110، 1400، 2}، {10، 1500، 2}} من تمام صبح با این موضوع سر و کار داشتم، اما همچنان خودم را گیج میکنم. من راه روشنی برای استفاده از همان شکل «Map[]» با استفاده از «levelspec» نمیبینم، بنابراین به آزمایش تغییرات روی توابع خالص ادامه میدهم، اما همچنان وارد یک درهمآمیزی میشوم. من انواع زیادی از این رویکرد اساسی را امتحان کرده ام: همبستگی[#[[1]]، #[[2]]] و /@ partitionedData[[All, 2]]; اما من خودم را به جایی نمی رسانم افکار و راهنمایی قدردانی می شود.
|
به جفت بردارها، به جای ماتریس ها، در ساختار داده پارتیشن بندی شده در یک سطح خاص دسترسی پیدا کنید
|
31722
|
من سعی می کنم یک VectorPlot از تابعی ترسیم کنم که مسلماً احتمالاً برای چنین نموداری مناسب نیست. اما در حال حاضر من فقط یک برگه سفید دریافت می کنم و انتظار چیزی بیشتر از آن را دارم. برخی از تعاریف: G = 6.67 10^-11; زیرنویس[m, sun] = 1.988425 10^30; زیرنویس[m, 1] = 0.1 زیرنویس[m, sun]; زیرنویس[m, 2] = 0.4 زیرمجموعه[m, sun]; زیرنویس[x, 1] = -7 10^5/(Subscript[m, 1]/Subscript[m, 2] + 1); زیرنویس[x, 2] = -(Subscript[m, 1]/Subscript[m, 2]) زیرنویس[x, 1]; ω = {0, 0, Sqrt[G (Subscript[m, 1] + Subscript[m, 2])/Abs[Subscript[x, 1] - Subscript[x, 2]]^3]}; من بابت تعداد اشتراکها متأسفم (اگر راه آسانی برای تبدیل آنها وجود داشته باشد، من در مورد آن اطلاعی ندارم، اگرچه «Hold[expr]» اشتراکها را نمایش میدهد.) طرح به این صورت است: ϕ[r_] := -(G زیرنویس[m, 1])/Norm[r - {Subscript[x, 1], 0, 0}] - (G Subscript[m, 2])/Norm[r - {Subscript[x, 2], 0, 0}] - 0.5 (ω\[Cross]r).(ω\[Cross]r) VectorPlot[Evaluate[-Grad[φ[{x, y, 0}] , {x, y}]], {x, -10^6, 10^6}, {y, -10^6, 10^6}] تابع دارای تکینگی ها در آن وجود دارد، بنابراین من آنچه در این پست گفته شد را در نظر گرفتم و همچنین با گزینه های مختلف بازی کردم، اما نتوانستم چیزی غیر از برگه سفید و سفید دریافت کنم:  تا جایی که گرادیان i متعامد به سطح تنظیم می شود، نمودار کانتور می تواند مقداری در مورد اینکه چه نوع فلش هایی می توانیم به ما بگوید. انتظار دیدن طرح کانتور:  چیز عجیبی در مورد Grad وجود دارد که باعث می شود به VetorPlot مشکوک شوم، اگرچه شکایت نمی کند، اما نمی کند. هر مقدار را دریافت کنید: N[Grad[φ[{x, y, 0}], {x, y}] /. {x -> 1, y -> 2}] > `{-193.335 + 2.70673*10^9 مشتق[1][Abs][-139999.] + 4.22919*10^7 > مشتق[1][Abs][ 560001.]، -386.67 + 38818.9 مشتق[1][Abs][2.]}` یک مشتق را در آنجا باقی میگذارد.
|
نمودار برداری خالی
|
18807
|
می بینید که بین کادر و وسعت خطی که من ترسیم کرده ام، در همه طرف طرح شکاف وجود دارد. چگونه از شر اینها خلاص شوم؟ من میخواهم فریم [0,1]\times[0,1]$ و نه بیشتر را پوشش دهد. Plot[x, {x, 0, 1}, Frame -> True] > 
|
چگونه از شکاف های ایجاد شده توسط یک قاب در یک طرح اجتناب کنم؟
|
49172
|
من سعی میکنم این را ترسیم کنم که شبیهسازی عددی قانون مونتگومری-اودلیزکو برای صفرهای 10$^5$ اول زتای ریمان است. تابع $ζ(s)$. خط ثابت با «1-(Sin[π x]/(πx))^2» داده می شود. چیزی که به نظر نمیرسد من نمیتوانم آن را تفسیر کنم، عبارت زیر است: > نمادهای آبی نشاندهنده تابع همبستگی جفت نرمال شده است > فاصلهها $δn=(γ_{n+1}-γ_n)\log(γ_n/2π)/2π$ بین دو متوالی > صفرهای غیر جزئی $1/2+iγ_n$ و $1/2+iγ_{n+1}،\ n=1\dots10^5)$ از تابع زتای ریمان $ζ(s)$. از این صفحه من به روشهای مختلفی برای محاسبه چگالی، با استفاده از «هیستوگرام»، «نزدیکترین تابع»، «FindClusters» و غیره نگاه کردهام، اما چیزی شبیه تصویر بالا دریافت نمیکنم. من متوجه هستم که این تا حد زیادی به دلیل یک سوء تفاهم مفهومی است، اما امیدوار بودم کسی بتواند مرا در مسیر درست راهنمایی کند. # بهروزرسانی ترسیم شده با DeleteCases[Flatten[Table[Abs[z1 - z2] Log[z2/(2 π)]/(2 π) , {z1, Take[zz,1000]}, {z2, Take[zz,1000]}]], 0]; نمایش[ListPlot[HistogramList[%, {0, 3, 0.1}][[2]]/200, DataRange -> 3], Plot[1 - (Sin[π u]/(π u))^2، { u, 0, 3}]] با استفاده از صفرهای اول $10^5$ به عنوان «zz»، به لطف نظرات راهول ناراین در زیر. متأسفانه، رایانه من برای 10^5 دلار صفر محاسبه نمیشود، اما پیوند برای کسانی که این کار را انجام میدهند باقی مانده است. ... اکنون شروع به درک قدرت محاسباتی ای می کنم که باید برای تولید تصویری مانند این یا این استفاده شود!
|
محاسبه چگالی نزدیکترین همسایگان
|
37608
|
من میخواهم بدانم «Dispatch» واقعاً چه کاری برای حاکمیت فهرست انجام میدهد. چرا اینقدر سریع است؟ مستندات میگوید > Dispatch یک جدول ارسال ایجاد میکند که از کدهای هش استفاده میکند تا مشخص کند کدام مجموعه قوانین باید واقعاً برای یک عبارت ورودی خاص اسکن شوند. جدول هش چیست؟ چگونه مشخص می کند که کدام مجموعه از قوانین باید واقعاً برای یک عبارت ورودی خاص اسکن شوند؟ در مورد Delete Cases چطور؟ از آنجایی که سریع هم هست، آیا از جدول هش هم استفاده می کند؟
|
اصل پشت Dispatch چیست؟
|
41070
|
آیا کسی می تواند توضیح دهد که چرا عبارت A در مورد 2 در حالت 1 لغو نمی شود؟ من از 9.0 برای Microsoft Windows (64 بیتی) (25 ژانویه 2013) case1 = A*(E^(-λ) + α) == A; Simplify[case1, A > 0] '1 + E^λ α == E^λ` case2 = A*(E^(-2*λ) + α) == A; Simplify[case2, A > 0] 'A را می دهد (E^(-2 λ) + α) == A'
|
لغو اصطلاحات رایج
|
51836
|
من میخواهم عبارت $\frac{1}{2} \left(e_1+e_2-\sqrt{e_1^2-2e_1e_2+e_2^2+4V_{12}^2} \right)$ را به صورت سری بسط دهم با استفاده از فرض $e_1>e_2$ به $V_{12}$ سفارش دهید. بنابراین سری[1/2 (e1 + e2 - Sqrt[e1^2 - 2 e1 e2 + e2^2 + 4 V12^2])، {V12، 0، 2}، فرضیات -> e1 > e2] / را امتحان کردم / FullSimplify اما هنوز شرایط $\sqrt{(e_1-e_2)^2} $ در نتایج وجود دارد. چه کاری باید انجام دهم تا فرض $e_1>e_2$ عملی شود؟
|
نحوه استفاده از فرضیات در بسط سری
|
1684
|
دستور CurrentValue (مستندات) به شما امکان می دهد به ویژگی های مختلف فونت ها مانند x-height، ارتفاع خط و اندازه های مختلف عرض مانند n-width و m-width دسترسی داشته باشید. این کاربرد آشکاری در تعیین اندازه های مناسب اشیاء دارد تا متن موجود در آنها متناسب باشد. با این حال، مشخص نیست که چگونه می توان ویژگی های فونت خروجی سبک را انتخاب کرد. به عنوان مثال، موارد زیر از عرض فونت در سلول ورودی استفاده میکنند، نه از سبک انتخاب شده در کد (مثالی که از این سؤال اتخاذ شده است). قاب شده @ Graphics[Text[Style[how quick daft jumping zebras vex، FontFamily -> Verdana، FontSize -> 20]]، ImageSize -> CurrentValue[FontNWidth]*35] ![توضیح تصویر را اینجا وارد کنید] (http://i.stack.imgur.com/CnHLj.png) اگر کل ورودی را انتخاب کنم سلول (با براکتش، نه فقط متن) و فونت را تغییر دهید، بهتر کار می کند، اگرچه البته «FontNWidth» نشانگر کاملی برای عرض واقعی کاراکترها نیست:  چگونه می توانم ابعاد «CurrentValue» را به طور خلاصه از یک فونت انتخابی دلخواه دریافت کنم؟
|
چگونه می توانم CurrentValue را برای ویژگی های فونت بسازم که فونت خروجی را انتخاب کند نه سلول ورودی؟
|
39515
|
در _CDF Infokit_، سند «BriggsCochraneCalculus.cdf» را پیدا می کنید که کتاب درسی حساب دیفرانسیل و انتگرال را نشان می دهد. من دو سوال در مورد نحوه ساخت آن دارم: 1. نوار در بالا چگونه ساخته شده است؟ به جای دستورات معمول _CDF_، مانند بزرگنمایی، و غیره، عنوان (_حساب حساب و غیره)، نام نویسنده،... 2. چگونه زیربخش های مختلف ساخته شده اند، بنابراین می توانند با کلیک کردن باز و بسته شوند. در متن زیربخش (خطوط مماس، خطوط مماس و نرخ تغییر، و غیره)؟ من سعی کردم مستندات Opener و Button را بررسی کنم، اما نتوانستم این عملکرد را دوباره بسازم...
|
سوال CDF Infokit
|
30233
|
به طور معمول، «LocatorPane» هر کلیکی را مانند مثال زیر تشخیص میدهد: DynamicModule[{pt = {1, 1}/2}، {LocatorPane[Dynamic[pt]، Graphics[{Gray، Disk[]}]]، Dynamic [pt]}] هدف من این است که رفتار «LocatorPane» را دوباره تعریف کنم تا فقط دوبار کلیکها را شناسایی کند (یعنی مقدار «pt» برابر است با تنها زمانی که کاربر در «LocatorPane» دوبار کلیک میکند، بازگشت داده میشود) من تعریف زیر را امتحان کردم، اما موفق نشدم! doubleclickPane[pt_, back_, opts : OptionsPattern[]] := DynamicModule[{ptt = pt}, Deploy @ EventHandler[ LocatorPane[Dynamic@ptt, back, ,Evaluate[FilterRules[{opts}, Options[Locator]Pane , {MouseDown :> (ptt = MousePosition[Graphics];
|
رفتار LocatorPane را تغییر دهید
|
18523
|
وقتی مشتق یک بسط سری را حول یک نقطه محدود می گیریم، قسمت $O(x^n)$ همانطور که انتظار می رود متمایز می شود. $O(x^n)$ تبدیل به $O(x^{n-1})$ می شود به جز $O(x^0)$ که $O(x^0)$ باقی می ماند. هنگامی که در اطراف بی نهایت گسترش می یابد، همه چیز به خوبی پیش نمی رود. $O\left(\left(\frac{1}{x}\right)^n\right)$ به طور کلی تبدیل به $O\left(\left(\frac{1}{x}\right)^{n +1}\راست)$. تا اینجا خیلی خوب است، اما $O\left(\left(\frac{1}{x}\right)^0\right)$ مانند بسط حول یک نقطه محدود می ماند. به نظر می رسد این منطقی نیست زیرا عبارت ثابت اصلی باید حذف شود و مورد دوم باید متمایز شود، بنابراین باید $O\left(\left(\frac{1}{x}\right)^2\right را دریافت کنیم. ) دلار. آیا من چیزی را از دست داده ام؟ آیا این رفتار قابل انتظار است؟ D[O[x، بی نهایت] x، x] (* Out[1]= SeriesData[x، DirectedInfinity[1]، {}، 0، 0، 1] *)
|
چرا $\frac{\partial}{\partial x}O\left(\left(\frac{1}{x}\right)^0\right)$ برابر است با $O\left(\left(\frac{ 1}{x}\right)^0\right)$ در یک بسط سری؟
|
58380
|
این احتمالاً بسیار ساده است، اما من گیج شده ام. من میخواهم «Symbol[x]=3» درست مانند «x=3» کار کند. با این حال، نمیتوانم بفهمم که چگونه میتوانم Mathematica را وادار کنم تا «Symbol» را ارزیابی کند، رشته را به نماد «x» تبدیل کند، اما سپس _not_ «x» را ارزیابی کند. > x = 2 > > 2 > > Symbol[x] = 3 > > Set::write: نماد برچسب در Symbol[x] محافظت میشود. >> > > 3 > > Evaluate[Symbol[x]] = 2 > > Set::setraw: نمی توان به شی خام 3 اختصاص داد. >> > > 2 می دانم که می توانم تعریف را حذف کنم، اما یک تن از اینها و مایلند بتوانیم مقادیری را که قبلاً تنظیم شده است جایگزین کنیم. «x=3» نیازی به حذف تعریف «x» برای تنظیم آن ندارد. اگر مهم باشد، من از 10.0.0 استفاده می کنم.
|
چگونه می توان نماد[x]=3 را به کار انداخت
|
7100
|
میدانم که «مقدارهای ویژه» به خوبی در Mathematica پیادهسازی شده است، و من احمقانه در تلاش برای بهبود آن نیستم. به منظور بهبود مهارت های برنامه نویسی خود، سعی می کنم کدی به سبک Mathematica بنویسم تا مقادیر ویژه یک ماتریس متقارن سه ضلعی را با استفاده از دو بخش بیابم. این چیزی است که من به آن رسیدم. tridiagbisec[diag_list, subdiag_list, tol_Real] := ماژول[{diagonals = Split[Transpose[{diag, Join[{0}, subdiag]}], #2[[2]] =!= 0 &]}، Flatten[ bisecnonzero[-myNorm[Sequence @@ Transpose[#]]، myNorm[Sequence @@ Transpose[#]]، tol، #] & /@ مورب]] /; Length[diag] - Length[subdiag] == 1 «tridiagbisec» تابع اصلی است که من فراخوانی خواهم کرد. یک آرایه («مورب») از آرایههای حاوی عناصر ماتریس مورب اصلی و فرعی میسازد، سپس آن را در هر کجا که یک صفر یافت میشود، تقسیم میکند تا هر بلوک بهطور جداگانه با استفاده از «bisecnonzero» ارزیابی شود. bisecnonzero[\[Lambda]min_Real، \[Lambda]max_Real، tol_Real، diagonals_List] := Module[{\[Lambda]med = (\[Lambda]min + \[Lambda]max)/2، nmin = numeig[موربها] ، \[Lambda]min]، nmax = numeig[مورب، \[Lambda]max]، nmed}، nmed = numeig[مورب، \[Lambda]med]; {Which[(nmin > nmed) && (\[Lambda]med - \[Lambda]min > tol)، bisecnonzero[\[Lambda]min، \[Lambda]med، tol، موربها]، (nmin > nmed) && (\[Lambda]med - \[Lambda]min <= tol)، ConstantArray[(\[Lambda]med + \[Lambda]min)/2، nmin - nmed]، True، {}]، کدام[(nmed > nmax) && (\[Lambda]max - \[Lambda]med > tol)، bisecnonzero[\[Lambda] med، \[Lambda]max، tol، مورب]، (nmed > nmax) && (\[Lambda]max - \[Lambda]med <= tol), ConstantArray[(\[Lambda]max + \[Lambda]med)/2, nmed - nmax], True, {}]} ] من معتقدم این جایی است که ممکن است داشته باشم برنامه من را به روشی نابهینه ساختم. آیا دو «کدام» راه درستی برای تکرار دوبخشی هستند؟ numeig[diagonals_, \[Lambda]_] := numeig[مورب، \[Lambda]] = Unitize[#].UnitStep[#] &@ Rest@FoldList[ If[Not@PossibleZeroQ@#1, #2[[ 1]] - \[لامبدا] - #2[[2]]^2/#1، +\[بینهایت]] و، 1، مورب]؛ «numeig» تعداد مقادیر ویژه بزرگتر از «\[Lambda]» را محاسبه میکند (نگاه کنید به (5) در Barth, Martin and Wilkinson (1967). myNorm = Max[Abs@#1 + Abs@#2 + RotateLeft@Abs@ #2] & می دانم که «هنجار[#، بی نهایت] و» را مجدداً پیاده سازی می کنم، اما برای اهداف مکتبی فکر می کنم. ممکن است مفید باشد، زیرا برای یک ماتریس سهضلعی شکل مخصوصاً سادهای دارد و به این ترتیب میتوانم از ساختن یک ساختار «SparseArray» بهکلی اجتناب کنم تلاش...علاوه بر استفاده از مقادیر ویژه، یعنی!
|
مقدار ویژه ماتریس متقارن سهضلعی با استفاده از دو بخش
|
30058
|
من یک لیست از فرم ها دارم: list = {1,1,1,2,2,2,3,3,3,4,4,4,7,7,7,19,19,19}; جایی که میتوانیم ببینیم که مجموعهای مرتب از مقادیر صحیح وجود دارد که خود را به تعداد ثابت N تکرار میکنند. آیا یک خط خوب برای تبدیل این لیست به چیزی شبیه به: transformedList = {1,1+1/3,1+2/3,2,2+1/3,2+2/3,3,3+1/3,3+2/3,4,4+1/3 ,4+2/3,7,7+1/3,7+2/3,19,19+1/3,19+2/3} جایی که اساساً هر عنصر جدیدی را که در لیست قرار می دهیم به عنوان یک انتخاب می کنیم Anchorpoint، و تکرارهای آن عنصر را جایگزین کنید با فاصله در امتداد یک خط مقدار عدد صحیح لنگر و عدد صحیح بالاتر بعدی؟
|
درونیابی خطی یک لیست بین نقاط لنگر دوره ای
|
46787
|
من کدی دارم که از مقادیر ویژه در ماتریس هایی با اندازه های مختلف استفاده می کند. اما خروجی چیزی که باید یک مسئله بسیار ساده باشد، یعنی یافتن مقدار ویژه یک ماتریس 1x1، بسیار پیچیده است. مقادیر ویژه[{{1-(0.2494562342391921 Exp[-2(-0.2+x)^2]+0.769722872465748 Exp[-2x^2])/(1-x^2)}}] (3.28871*10^-) را برمیگرداند E^(-2 (-0.2+x)^2-2 x^2) (2.3405*10^16 E^(2 (-0.2+x)^2)+7.58524*10^15 E^(2 x^2)-3.04071*10^16 E^(2 (0.2- +x)^2+2 x^2)+3.04071*10^16 E^(2 (-0.2+x)^2+2 x^2) x^2))/(-1.+x^2) آن عبارت های 10^-17 و 10^16 از کجا آمده اند؟ چرا نمی تواند 1-(0.2494562342391921 Exp[-2(-0.2+x)^2]+0.769722872465748 Exp[-2x^2])/(1-x^2) را به من بدهد؟
|
خروجی پیچیده از مسئله مقادیر ویژه ساده
|
34008
|
من باید ArrayPlots را در رأس نمودار قرار دهم. یعنی در نمودار گراف[{1->2, 2->3, 3->1}] باید راس 1 را با ArrayPlots[{{0,0,1}}] و به همین ترتیب بر اساس لیست زیر جایگزین کنم { {1,{0,0,1}},{2,{0,1,0}},{3,{1,1,0}}}
|
نموداری رسم کنید که در آن رئوس ArrayPlots هستند
|
7102
|
من یک پلات 2 بعدی با 3 تابع Plot[ { f1[x], f2[x], f3[x] }, { x, 8, 18 } دارم که میخواهم f3[x] فقط برای محدوده [10، رسم شود. 18] به جای [8، 18]. آیا این امکان پذیر است؟
|
آیا می توانم PlotRange را برای 1 تابع در یک Plot محدود کنم؟
|
39787
|
من 4 عدد را از Uniform Distribution انتخاب می کنم. من به مقدار مورد انتظار مجموع 3 بزرگترین نیاز دارم. من تقریباً مطمئن هستم که پاسخ 9/5 است که با یک شبیه سازی موافق است. من می خواهم ریاضیات را برای انجام این کار بگیرم. من این را امتحان کردم: با فرض[a >= b >= c >= d، انتظار[a + b + c، {a, b, c, d} \[Distributed] UniformDistribution[{{0, 1},{0 , 1}, {0, 1}, {0, 1}}]]] که 3 / 2 را برمی گرداند. چه اشتباهی انجام می دهم؟
|
جمع مورد انتظار بزرگترین 3
|
54697
|
Mathematica 10 توابع جدید مرتبط با هندسه را معرفی کرد، و یکی از آنها SSSTriangle است که با توجه به طول سه ضلع، یک نمودار مثلثی ایجاد می کند. آیا می توان طول ضلع ها را برای دستیابی به چنین چیزی برچسب گذاری کرد 
|
برچسب زدن لبه های مثلث در Mathematica 10
|
5419
|
توجه: این در نسخه 9 ثابت شده است. * * * سوال من به استفاده از NExpectation و Expectation مربوط می شود و چرا رفتاری را که در مثال زیر می بینم می بینم. ابتدا مقداری داده بگیرید و یک «توزیع تجربی» استخراج کنید: داده = {4، 104، 96، 80، 22، 76، 106، 18، 98، 44، 112، 78، 50، 120، 2، 6، 100، 10، 68، 80، 42، 66، 100، 58، 4، 76، 18، 102، 6، 16، 52، 32، 62، 36، 18، 4، 54، 98، 38، 74، 16، 22، 102، 2، 2، 4، 22، 72، 100، 82، 48، 16، 34، 44، 130، 50، 48، 74، 60، 96، 8، 118، 30، 58، 84، 4، 70، 66، 40، 14، 92، 68، 42، 56، 56، 11، 40، 22، 26، 98، 4، 80، 100، 36، 88، 48، 26، 28، 94، 22، 26، 78، 16، 52، 8، 10، 2}; dist = توزیع تجربی[داده]; میتوانید «PDF» و «CDF» توزیع را رسم کنید: ردیف[{DiscretePlot[PDF[dist, x], {x, data}, Joined -> True, ImageSize -> 300], DiscretePlot[CDF[dist , x], {x, 0, Max@data, 1}, Joined -> True, ImageSize -> 300]}] شبیه این:  که پس زمینه را پوشش می دهد. اکنون موارد زیر را اجرا کنید و کمی عجیب و غریب می شود: Expectation[X \[شرط شده] X > 4، X \[Distributed] dist] NEexpectation[X \[شرط شده] X > 4، X \[Distributed] dist] N[Expectation [X \[شرطی] X > 4، X \[توزیع شده] منطقه]] 620/11 NEexpectation[X \[شرط شده] X > 4, X \[Distributed]DataDistribution[<<Empirical>>, {51}]] 56.3636 بنابراین، چه چیزی می دهد؟ چگونه «NExpectation[...]» پاسخی را محاسبه نمی کند، اما «N[Expectation[...]]» این کار را می کند؟ واضح است که Expectation بدون مشکل Distribution تجربی را مدیریت می کند. می توان فکر کرد که انتظار منفی نیز چنین خواهد بود. این عجیب به نظر نمی رسد؟ فقط امیدواریم که درک اینکه چرا Mathematica این کار را انجام می دهد ممکن است بینش بیشتری در مورد خود Mathematica ایجاد کند.
|
NEexpectation رفتار عجیبی با EmpiricalDistribution دارد
|
15097
|
من سعی می کنم با استفاده از J/Link به یک هسته _Mathematica_ 8 راه دور (در یک ماشین ویندوز) وصل شوم. در دستگاه مشتری، فایل «JLinkNativeLibrary.dll» را در «C:\Documents and Settings\User\My Documents» قرار دادم. اما، پیغام خطای نمی توان کتابخانه بومی مورد نیاز به نام JLinkNativeLibrary را پیدا کرد را به من می دهد. اینجا کد من عمومی static void main(String[] args) { KernelLink link; try { String jLinkDir = C:\\Documents and Settings\\User\\My Documents; System.setProperty(com.wolfram.jlink.libdir، jLinkDir); پیوند = MathLinkFactory.createKernelLink(-linkmode connect -linkprotocol tcpip -linkname 8080@172.20.48.113); } catch (MathLinkException ex) { ex.printStackTrace(); } } Exception : > Fatal error: نمی توان کتابخانه بومی مورد نیاز را با نام > JLinkNativeLibrary پیدا کرد. استثنا در رشته main > java.lang.UnsatisfiedLinkError: > com.wolfram.jlink.NativeLink.MLOpenString(Ljava/lang/String;[Ljava/lang/String;)J > در com.wolfram.jlink.NativeLink.MLOString (روش بومی) در > com.wolfram.jlink.NativeLink.(NativeLink.java:117) در > com.wolfram.jlink.MathLinkFactory.createMathLink0(MathLinkFactory.java:281) > در > com.wolfram.jlink.MathLinkFactory.MathLinkFactory.MathLinkFactory.createMathLink0(MathLinkFactory.java:281) 194) > در > com.wolfram.jlink.MathLinkFactory.createKernelLink0(MathLinkFactory.java:171) > در > com.wolfram.jlink.MathLinkFactory.createKernelLink(MathLinkFactory.java:65) > در mathematica.(Sample.ample.in). همچنین کد زیر را در آن نوشته است KernelLink ایجاد می شود اما مشکلی در برقراری اتصال وجود دارد. خطای MathLinkException: 1: اتصال MathLink قطع شد می دهد. public static void main(String[] args) { KernelLink ml = null; try { ml = MathLinkFactory.createKernelLink(-linkmode connect -linkprotocol tcp -linkname 1234@172.20.48.113); } catch (MathLinkException ex) { Logger.getLogger(MathematicaSample.class.getName()).log(Level.SEVERE, null, ex); بازگشت؛ } try { ml.connect(1000000); // حداکثر 10 ثانیه صبر کنید } catch (MathLinkException e) { // اگر بازه زمانی منقضی شود، MathLinkException پرتاب می شود. e.printStackTrace(); ml.close(); بازگشت؛ // یا هر چیزی که مناسب است. } try { // از شر InputNamePacket اولیه خلاص شوید که هسته هنگام راهاندازی // ارسال میکند. ml.discardAnswer(); ml.evaluate(<<MyPackage.m); ml.discardAnswer(); ml.evaluate(2+2); ml.waitForAnswer(); int result = ml.getInteger(); System.out.println(2 + 2 = + نتیجه); } catch (MathLinkException e) { System.out.println(MathLinkException رخ داد: + e.getMessage()); } در نهایت { ml.close(); } } } آیا کسی می داند چگونه به هسته متصل شود؟
|
اتصال هسته Mathematica از راه دور با استفاده از J/Link انجام نشد
|
34003
|
بنابراین من مشخصات سرعت جریان لوله تحت فشار را پیدا می کنم و به نظر می رسد: $$u = \frac{h^2}{2 \mu} \frac{\mathrm{d}P}{\mathrm{d}x} \left[1 - \left(\frac{y}{h}\right)^2\right]$$ در اینجا، یک سیال بین دو دیوار که با فاصله $h$ از هم جدا شدهاند، جریان دارد. گرادیان فشار $\mathrm{d}P/\mathrm{d}X$ جریان را هدایت میکند. محور مختصات عمودی $y$ است. چگونه این را به عنوان یک نمایه سرعت ('VelocityPlot') رسم کنم؟ وقتی سعی می کنم این را با μ = 0.02 رسم کنم. Px = -0.5; h = 1.0; نمودار برداری[{(h^2/(2 μ)) Px (1 - (y/h)^2), 0}, {x, 0, 3}, {y, -3, 3}] موارد زیر را دریافت می کنم شکل:  با این حال، مشخصات سرعت سهمی است و باید به این صورت باشد:  برای نمودار برداری با کیفیت پایین از ansys عذرخواهی میکنم، اما چه مشکلی در تعریف «VectorPlot[...]» من رخ داد؟
|
رسم بردارهای سرعت برای جریان لوله تحت فشار
|
47929
|
مثال ساده: به طور معمول: «ListPlot[list, Joined->True]» اگر بخواهم «ListPlot» را ترسیم کنم، چگونه گزینه «Joined» را نگه دارم؟ با تشکر
|
چگونه می توان گزینه هایی را به تابعی که در حال نقشه برداری است اضافه کرد؟
|
39679
|
من دادههایی دارم که اطلاعات بهطور برگشتناپذیری از طریق binning از بین رفته است و سعی میکنم توزیع قابل قبولی را پیدا کنم که از آن مشتق شده است. یک مقاله دانشگاهی وجود دارد که نشان می دهد داده های زیربنایی Zipf یا Pareto توزیع شده است، اما من معتقدم که مقاله اشتباه است. فقط به این دلیل که میتوان یک خط را برای تبدیل log-log دادههای بقا جای داد، به این معنی نیست که دادهها واقعاً Zipf یا Pareto توزیع شدهاند! داده ها (که می توانید در اینجا، جدول 2b ببینید) در یک جدول $n\times 2$ است که در آن ستون اول یک محدوده گسسته است که یک bin را تعریف می کند و ستون دوم مربوطه یک تعداد صحیح است. بنابراین بیان می کند که شرکت های y1 هستند که بین min1 و max1 کارمندان دارند، که y2 شرکت هایی هستند که بین min2 و max2 کارمندان دارند و غیره. بنابراین می دانم که y1+y2+ ...+ yn شرکت هایی وجود دارند که حداقل دارند. کارمندان min1، که y2+y3 + ... + yn شرکت هایی وجود دارند که حداقل کارمندان min2 و غیره دارند. البته من دوست دارم بتوانم از آن استفاده کنم. 'EstimatedDistribution' با حدس های مختلف در رابطه با شکل عملکردی و سپس از 'DistributionFitTest' استفاده کنید تا ببینید آیا حدس قابل قبول بوده است یا خیر. اما نمیتوانم بفهمم که چگونه میتوان _Mathematica_ را برای یافتن بهترین پارامترها برای توزیعی که در آن تمام اطلاعاتی که در اختیار دارم، دادههای binned است، بدست آورد. من با «SurvivalModelFit»، «WeightedData» دست و پنجه نرم کردهام، که همگی فایده چندانی نداشتند. همه کمک قدردانی کرد.
|
تخمین توزیع با استفاده از داده های binned
|
10472
|
من سعی می کنم جواب ها را به صورت عددی و گرافیکی برای معادله ای مانند Tan[x] == x نشان دهم. فکر میکنم همه چیز را خوب انجام دادم به جز اینکه میخواستم هر تقاطع بین «Tan[x]» و «x» را علامتگذاری کنم. کسی میدونه چطور میشه همچین کاری کرد؟
|
علامت گذاری نقاط تقاطع بین دو منحنی
|
14776
|
معمولاً سعی میکنم از پرسیدن سؤالات RTFM دوری کنم، اما در مورد سلولهای متصل شده در حال حاضر در تاریکی در حال دست و پا زدن هستم. مثالهای مستند به من میگویند که چگونه یک پنجره جدید حاوی یک سلول متصل ایجاد کنم، اما نه اینکه چگونه یک سلول را به عنوان سلول متصل در فایل nb. موجود خود تنظیم کنم. آیا میخواهم از شیوه نامه نوتبوک (ویرایش) استفاده کنم یا دستوری مانند مثلاً وجود دارد. SetOptions برای آن موضوع؟
|
مشکل با راه اندازی سلول های متصل
|
48388
|
ToExpression[9.0E-03] به جای آنچه من انتظار دارم 0.009، رشته را به صورت 9*e - 3 تفسیر می کند. چگونه می توانم نماد Fortran را به عبارت Fortran تبدیل کنم؟
|
ToExpression و نماد Fortran
|
29989
|
چگونه می توانم مختصات را از نمودار چگالی لیست استخراج کنم. طرح مثال مورد علاقه:  باید دو نقطه را در دو طرف دایره سفید مرکزی قرار دهم و فاصله بین آنها را محاسبه کنم. ایده من این بود که از دو مکان یاب استفاده کنم که مختصات دینامیکی آنها را نشان دهد و یک خط مستقیم بین آنها وصل کند. و تفاوت بین آنها را محاسبه کنید و به کاربر خروجی دهید. چگونه می توانم این کار را با؟ تا اینجا تنها چیزی که متوجه شدم استفاده از مکان یاب به عنوان یک خط برای دادن موقعیت پویا به من است. ماژول[{v1 = {0، 0}، v2 = {2، 0}}، گرافیک[{Locator[Dynamic[v1]]، Line[{Dynamic[v1]، Dynamic[v2]}]، مکان یاب[Dynamic[ v2]]}، PlotRange -> 3، Frame -> True]] عکس صفحه خروجی: 
|
استخراج مختصات یک نقطه مورد نظر از یک ListDensityPlot
|
39514
|
من یک معادله دارم مانند: a*z^2 + b*(z - c)^2 == d که در آن z یک متغیر مختلط است و a، b، c، d هستند. تمام پارامترهای پیچیده من میخواهم به جای «z» «x+I*y» را بگذارم و این معادله را برای تجزیه و تحلیل بیشتر به دو بخش واقعی و تخیلی تجزیه کنم، اما نمیدانم چگونه این کار را با _Mathematica_ انجام دهم! کسی میتونه کمکم کنه؟ پیشاپیش ممنون
|
تجزیه یک معادله مختلط
|
28586
|
تصور کنید من دو لیست دارم: List1 = {0، 1، 0.6، 0.5، 1.2، 0.4}. List2 = {a، b، c، d، e، f}; چگونه می توانم از Pick برای برگرداندن یک لیست سوم متشکل از موارد موجود در List2 استفاده کنم که دارای موقعیت آرایه مطابق با موقعیت آرایه با مقدار $\leq N$ در لیست اول هستند؟ در اینجا، برای مثال، برای $N = 0.5$ باید داشته باشیم: List3 = {a، d، f}
|
چگونه می توانم از Pick[] برای انتخاب موارد در یک لیست استفاده کنم، در حالی که یک مقدار در لیست مربوطه مقداری $\leq$ است؟
|
58410
|
وقتی وارد Integrate[1/Sqrt[(y1)^2 + (y2)^2 + (y3)^2]*1/(1 + (y3)^2) * Exp[-2*((y1)^ 2 + (y2)^2)/(1 + (y3)^2)]، {y1، -\[بینهایت]، \[بینهایت]}، {y2، -\[بینهایت]، \[Infinity]}، {y3، -10، 10}] به Mathematica، من نتیجه ConditionalExpression را میگیرم[( E^((2 y3^2)/(1 + y3^2)) \[Pi]^(3 /2) Sqrt[y3^2] (-1 + Sqrt[1/y3^2] y3 + Erfc[(Sqrt[2] y3)/Sqrt[1 + y3^2]]))/(Sqrt[2] y3 Sqrt[1 + y3^2]), Re[y3^2] > 0] با این حال، این تابعی از y3 است که نمی تواند درست باشد ظاهراً وقتی دیگران این کار را انجام می دهند، نتیجه متفاوت و معقول تری می گیرند. آیا کسی می داند چه تنظیماتی در Mathematica ممکن است باعث این موضوع شود؟ اگر کمک کند، من از Mathematica 9 در اوبونتو 14.04 استفاده می کنم.
|
انتگرال تابع متغیری را که روی آن ادغام شده است برمی گرداند
|
24254
|
من نمی توانم بفهمم که چگونه با PolarPlot خط بکشم. یک خط عمودی از طریق a $r \cos(\theta) = a$ است، بنابراین PolarPlot[a/Cos[theta]، {theta، -Pi، Pi}] کار میکند. خط افقی از طریق b $r \sin(\theta)=b$ است، بنابراین PolarPlot[b/Sin[theta], {theta, -6, 6}] کار میکند. (استفاده از `{theta, -Pi, Pi}` به دلیل تقسیم بر $\sin(0)=0$ من حدس می زنم کار نمی کند.) چگونه با $\theta = \pi/3$ یک خط شعاعی رسم کنم. ? باید خطی با شیب $\tan(\pi/3)$ باشد. آیا می توان آن را با PolarPlot انجام داد؟ من حدس می زنم نه، زیرا شما باید تابعی از $r$ بدهید.
|
چگونه با PolarPlot یک خط مستقیم بکشید؟
|
58069
|
من یک لیست مانند این دارم: list = {0, 0, 0, 1, 1, 1} من می خواهم همه 0 ها را قرمز رنگ کنم، اما نمی خواهم از طریق همه عناصر، مانند راه حل های من، که به نظر می رسد، حساب کنم. بسیار پیچیده است: جدول[If[list[[x]] == 0، Style[list[[x]]، Red]، فهرست[[x]]]، {x، 1، Length@list}] چگونه میتوانم بدون استفاده از Table این کار را انجام دهم؟ به عبارت دیگر، در صورت امکان، یک راه ساده تر.
|
از Style در عناصر لیست استفاده کنید
|
24787
|
من سعی کرده ام مقادیر ویژه یک ماتریس نسبتاً قابل توجه A را محاسبه کنم، حدود 500 دلار \ برابر 500 دلار (اما پراکنده). من از Mathematica خواستم «مقادیر ویژه[A]» را محاسبه کند و آن را به کار رها کردم. پس از یک شب محاسبات، Mathematica هنوز نتوانست پاسخ را ارائه دهد. فقط از روی کنجکاوی، سعی کردم ببینم اگر «A» را با تقریب عددی جایگزین کنم چه اتفاقی میافتد (قبلاً «A» ورودیهای عدد صحیح داشت، بنابراین دقیق). (من کاملاً انتظار نداشتم که تفاوتی ایجاد کند، اما برخی چیزهای تصادفی را امتحان می کردم). با کمال تعجب، پاسخ بلافاصله ظاهر شد. از این رو سؤال من: چگونه اتفاق میافتد که Mathematica برای ورودی غیردقیق پاسخ را خیلی سریعتر تولید میکند؟ تا چه حد می توان به این خروجی اعتماد کرد؟
|
چرا محاسبه برای محاسبات غیر دقیق سریعتر است؟
|
26147
|
من می خواهم بدانم $ a^4+b^4+c^4 $ چه مقدار خواهد بود وقتی $ a+b+c=1، a^2+b^2+c^2=2، a^3+b^ 3+c^3=3. $ امتحان کردم حل[{a + b + c == 1, a^2 + b^2 + c^2 == 2, a^3 + b^3 + c^3 == 3}, {a, b , c}] a^4 + b^4 + c^4 /. {a -> ... } یک نمونه از نتیجه «حل[]» را در «{a -> ...}» کپی و جایگذاری کردم، راهحل و نتیجه «ساده کردن[]» آن کاملاً نبود چیزی که انتظار داشتم بنابراین به عنوان یک آزمایش، «a+b+c / را امتحان کردم. {a -> ...}` با این حال عجیب بود، 1 به دست نیامد که پاسخ صحیح واضح است. پس آیا من اینجا چیزی را از دست داده ام؟ آیا راه بهتری وجود دارد؟
|
آیا من چیزی را از دست داده ام؟ حل معادلات
|
48383
|
من سعی می کنم میدان گرادیان یک تابع را به گونه ای ترسیم کنم که بتوان آن را به راحتی تغییر داد و فقط تابع را ویرایش کرد. کد را در نظر بگیرید: xmin := -2; xmax := -xmin; ymin := -2; ymax := -ymin; f[x_, y_] := x^2 + y^2 Plot3D[f[x, y], {x, xmin, xmax}, {y, ymin, ymax}]  بنابراین، کد زیر یک نتیجه بسیار زیبا ایجاد می کند: VectorPlot[{2 x, 2 y}، {x، xmin، xmax}، {y، ymin، ymax}، StreamPoints -> Coarse، StreamColorFunction -> Hue]  از آنجایی که «{D[f[x، y]، x]، D[f[x، y]، y]}» «{2 x» را تولید میکند، 2 y}` سعی کردم Gradf را تعریف کنم:= {D[f[x, y], x], D[f[x, y], y]} و از VectorPlot[Gradf, {x, xmin, xmax} استفاده کنم. {y, ymin, ymax}, StreamPoints -> Coarse, StreamColorFunction -> Hue] اما خطاهای زیادی دریافت کردم زیرا > General::ivar: -1.99971 متغیر معتبری نیست. >>>> General::stop: خروجی بیشتر General::ivar در طول > این محاسبه متوقف می شود. >> واقعاً نمی فهمم چرا کار نمی کند. آیا ایده ای برای حل این مشکل دارید، بنابراین من فقط می توانم تعریف f را تغییر دهم و دوباره ترسیم کنم؟
|
یک تابع را بر اساس فیلد مشتق - گرادیان ترسیم کنید
|
31729
|
من متوجه شدم که استفاده از نقطه به جای Sum برای انجام مجموع های طولانی بسیار سریعتر است (مثل 100 برابر). اما من نتوانستم از این جایگزین برای انجام جمع زیر استفاده کنم: a={{b,c},{d,e}}; a[[1]]+a[[2]] من میخواهم این خروجی را دریافت کنم: > > {b,c}+{d,e}={b+d,c+e} > امتحان کردم: a.{ 1،1} اما کار نکرد. راه آسان برای انجام آن این است: Sum[a[[i]],{i,1,2}]; اما من می خواهم از این راه کند اجتناب کنم. جایگزین سریع تری وجود دارد؟
|
راهی سریعتر برای انجام مبالغ؟
|
5910
|
من داده ای در file.txt دارم که می تواند با ماتریس 20000x11 بیان شود. من نمی خواهم همه این داده ها را وارد کنم. چگونه می توانم نمودار ستون 1 و ستون 4 را رسم کنم؟
|
داده ها را از فایل txt ترسیم کنید؟
|
24780
|
f2[x_, mu2_, sigma2_] = 1/Sqrt[2*sigma2^2]*Exp[-Sqrt[2]*Abs[(x - mu2)/sigma2]] ادغام[x*f2[x, mu, sigma ]، {x، -Infinity، Infinity}، فرضیات -> Sigma > 0] من کاملاً مطمئن هستم که موارد بالا باید تولید کنند مو، اما اینطور نیست. چه اشکالی دارد؟ من همین کار را در Sage انجام دادم و به خوبی جواب داد.
|
با محاسبه من از انتظار توزیع لاپلاس چه اشکالی دارد؟
|
24788
|
من می خواهم در تابع FindFit داخلی از افست های عمود بر هم استفاده کنم. آیا راه های ممکنی وجود دارد یا باید همه چیز را خودم کدنویسی کنم؟
|
استفاده از افست های عمود بر در FindFit
|
34000
|
من باید با حاشیه گروه سلول ها را در ArrayPlot ترسیم کنم. به طور دقیق تر در مورد من می خواهم تمام بلوک های دو مربع سیاه را در خط زیر ترسیم کنم. ArrayPlot[{{0, 1, 1, 0, 1, 1, 1, 1, 0, 1, 1, 1, 1}}, Mesh -> True]
|
حاشیه در بخشی از ArrayPlot
|
19778
|
مانند این:  می دانم که join[...] کار می کند، اما برای چندین ماتریس کمی دردسرساز است. من DiagonalMatrix را امتحان کردم [...]، اما DiagonalMatrix فقط می تواند ماتریس را از لیستی از عناصر تشکیل دهد.
|
چگونه یک ماتریس بلوکی قطری از لیست ماتریس ها تشکیل دهیم؟
|
37127
|
آیا راه بهتری برای وارد کردن داده های من در نمودار فهرست وجود دارد؟ ListPLot[{{{1.1، 2.2}، {2.3، 4.3}، {2.9، 5.5}}، {{1.1، 2.1}، {2.3، 4.6}، {2.9، 5.9}}، {{1.1، 2}، {2.3، 4.8}، {2.9، 6.2}}}] فکر می کنم باید کارآمدتر باشد راه است، اما نمی توان آن را پیدا کرد. من اسناد ListPlot و DataRange را خوانده ام.
|
ListPlot مجموعه داده های متعدد بر روی مقادیر x یکسان
|
18783
|
آیا کسی می تواند توضیح دهد که در مورد زیر چه خبر است ... func[y_] := func[y] = (Print[Hello world !!!];) func[1] > Hello world !!! func[2] > سلام دنیا!!! func[1] (*nothing printed*) func[2] (*nothing printed*) همانطور که فهمیدم از () استفاده می شود تا تابع مقادیر خود را به خاطر بسپارد، اما همانطور که می بینید وقتی «func[1]» را تکرار می کنم، هیچ چیز . اگر y را در f[y] خارج کنم، چاپ می شود. اگر تابع را به صورت `f[y_] := (...)` (بدون `f[y] =`) تعریف کنم، چاپ می شود. من مطمئن هستم که یک توضیح ساده وجود دارد، هر کمکی قدردانی می شود.
|
توابعی که ارزش های خود را به خاطر بسپارند
|
31187
|
کسی می داند چگونه می توانم برش صحیح این تصویر Voronoi را با استفاده از RegionFunction دریافت کنم؟ همانطور که می بینید، مناطق سفید نامطلوب زیادی در داخل چند ضلعی سمت چپ وجود دارد. راهنمایی در مورد چگونگی اصلاح آن؟ این کد با استفاده از «PointInPoly» و «RegionFunction» است: PointInPoly[{x_, y_}, poly_List] := Module[{i, j, c = False, npol = Length[poly]}, For[i = 1; j = npol، i <= npol، j = i++، If[((((((poly[[i, 2]] <= y) && (y < poly[[j, 2]]))) || ((poly [[j, 2]] <= y) && (y < poly[[i, 2]]))) && (x < (poly[[j, 1]] - poly[[i, 1]])*(y - poly[[i, 2]])/(poly[[j, 2]] - poly[[i, 2]]) + poly[[i, 1]]))، ج = \[نه] c];]; c] pts=MapIndexed[Flatten[{##}]&,RandomReal[{0,1},{20,2}]]; poli={0.5,0.5}+#&/@Table[0.3{Cos[2\[Pi] k/6],Sin[2\[Pi] k/6]},{k,0,6}]; opt={ColorFunction->Hue ,InterpolationOrder->0 ,ImageSize->500 ,PlotRange->{{0,1},{0,1}} ,Epilog->{PointSize[.01],Point[Most/@ pts],Line[poli]} }; g1=ListDensityPlot[pts ,Sequence@@opt ,RegionFunction->Function[{x,y,z},PointInPoly[{x, y}, poli]] ]; g2=ListDensityPlot[pts ,Sequence@@opt ]; GraphicsRow@{g1, g2} نکته مهم، من نمی توانم از توابع دستکاری تصویر استفاده کنم. آنچه من واقعاً به آن نیاز دارم لیست چند ضلعی های داخل ناحیه برش خورده است. من آن را با استفاده از «g1[[1]]» دریافت می کنم
|
برش نمودار ورونوی
|
7107
|
در ویندوز، هستههای راهاندازی شده با «LaunchKernels» با اولویت «زیر از نرمال» ستارهدار میشوند. **آیا راهی برای شروع آنها با اولویت پایین تر (مثلاً بیکار) وجود دارد؟** من در حال انجام تجزیه و تحلیل عددی فشرده بر روی رایانه خود هستم که در حین اجرای تجزیه و تحلیل واقعاً پاسخگو نمی شود. اگر به صورت دستی اولویت هسته ها را پایین بیاورم (مثلاً از ProcessExplorer) پس می توانم به طور معمول کار کنم. اما یافتن دستی فرآیندها هر 10 دقیقه خسته کننده می شود. البته من فقط میتوانم هستههای کمتری نسبت به هستههایم راهاندازی کنم، اما به نظر بیظرافت است. امتیازهای جایزه برای راه حل بین پلتفرمی :)
|
استفاده از LaunchKernels برای راه اندازی هسته هایی با اولویت های پایین تر
|
50363
|
 من یک ماتریس باینری دارم. هدف من این است که هر عنصر نزدیک (بدون پرش) را با مقدار برابر با 1 به هم وصل کنم، اما باید موقعیت های نقطه را حفظ کنم، درست مانند آنچه در تصویر نشان داده شده است. کسی میتونه باهاش کمکم کنه لطفا؟ ورودی تست با تشکر از @hftf: {{0,1,0,0,1,0,1,0}, {0,1,0,0,1,0,1,0}, {0,0,1 ,0,1,0,1,0}, {0,0,0,1,0,0,1,0}, {0,0,0,0,1,1,0,0}, {0,0,0,0,1,0,0,0}}
|
نمودار از ماتریس باینری (نه مجاورت) با توجه به موقعیت های ماتریس اصلی
|
47930
|
آیا راهی برای به تعویق انداختن تنها بخش هایی از عبارت وجود دارد؟ برای مثال، من a=1 دارم. و سپس میخواهم عبارت بهصورت «a = 1» نشان داده شود؛ «با استفاده از «Defer[a = Evaluate[a]]»، اما خروجی واقعی فقط a = Evaluate[a] است. از یک بیان؟
|
بخش هایی از عبارت را به تعویق بیندازید
|
13920
|
آیا راهی وجود دارد که بتوانم از ضرب ماتریس Mathematica در یک برنامه ++C استفاده کنم؟ من در حال ساخت یک موتور گرافیکی سه بعدی (برای کلاس) در C++ هستم و واقعاً دوست دارم از Mathematica برای تمام ریاضیاتم استفاده کنم. متشکرم. من Mathematica 8 و Visual Studio 2010 دارم که از آنها برای توسعه استفاده می کنم.
|
با استفاده از ضرب ماتریس Mathematica در C++
|
29524
|
**سوال یک خطی:** چگونه میتوان «CForm[1/2]» را به جای «0.5» «1/2» تولید کرد؟ (با تشکر از نظر ناصر!) * * * من مدت زیادی است که از «CForm» برای تبدیل عبارات _Mathematica_ به کدهای C استفاده می کنم. اگرچه رشتههای C داخلی کمی آزاردهنده هستند (به عنوان مثال «Sqrt[2]» به جای «sqrt(2)» به «Sqrt(2)» ترجمه میشود)، اما کار میکند. با این حال، اخیراً رفتار آزاردهنده تری پیدا کردم که تاکنون نتوانسته ام راه حلی برای آن پیدا کنم. تبدیل قطعه ساده زیر استخراج شده از عبارت نسبتاً پیچیده 3/40007 + (2 تست )/40007//CForm > 0.00007498687729647311 + (2*تست)/40007 را در نظر بگیرید. که کاملاً عجیب است! آنچه من انتظار دارم به سادگی > 3/40007 است. + (2*تست)/40007. که برای کارهای بعدی من بی اهمیت و در عین حال حیاتی است. (برای واضح بودن، منظورم وجود نقطه اعشار مهم نیست! بلکه منظورم این است که شکل اعداد نباید تغییر کند.) آیا کسی می تواند راه حلی بیابد، حداقل به CForm بگوید که این کار را متوقف کند. چنین تبدیل عدد شناور؟ مطمئناً میتوانم این قطعه را به صورت دستی بازنویسی کنم (یا از «Together» استفاده کنم) مانند این (3 + 2 تست)/40007 // CForm > (3 + 2*test)/40007. اما با توجه به اینکه من هزاران عبارات پیچیده برای تبدیل دارم، مطمئناً فوق العاده ناکارآمد است. علاوه بر این، این احتمال وجود دارد که «تست = I»، و «3/40007 + (2 I)/40007 // با هم» خود را برگرداند. PS. جای تعجب است که بحث های مربوط به 'CForm' و سایر ابزارهای C در این سایت بسیار نادر است! آیا من چیزی را از دست داده ام؟
|
رفتار غیرمنتظره: CForm گویا را به اعداد شناور تبدیل می کند
|
5595
|
من سعی می کنم برنامه ای را پیاده سازی کنم که از نمودارهای هندسی تصادفی در Mathematica استفاده می کند، اما به نظر می رسد Mathematica فاقد عملکرد است. من به ویژگی های زیر نیاز دارم: 1. مجموعه ای از رئوس توزیع شده یکنواخت در $[0,1]^2$ با ویژگی های خاص (این واقعا کمک می کند) ایجاد کنید. d$ 3. نمودار را نمایش دهید (این نمودار مانند یک نمودار معمولی نیست زیرا مکان هر رأس مهم است) 4. تعدادی جفت منبع-مقصد تصادفی ایجاد کنید و کوتاه ترین مسیر را بین آنها پیدا کنید 5. مسیر را در نمودار نمایش داده شده مشخص کنید. توجه داشته باشید که Mathematica تمام عملکردهای مورد نیاز برای نمودارهای غیر هندسی را دارد. با این حال، وقتی صحبت از نمودارهای جغرافیایی می شود، عملکرد کاملاً بی فایده است. این کدی است که من قبلاً دارم: Module[ {nOld, kOld, v, edges}, nOld = -1; kOld = -1; دستکاری[ If[ n != nOld, v = RandomReal[{0, 1}, {n, 2}]; nOld = n ]; یالها = انتخاب[مسطح[جدول[{a, b}, {a, v}, {b, v}], 1], (#[[1, 1]] > #[[2, 1]] && EuclideanDistance [#[[1]]، #[[2]]] < د) &]; گرافیک[ {Red, Point[v], Blue, Thin, Line /@ edges } , {n, 10, 100, 10}, {d, 0, 1} ] ]  نمودار تصادفی را تولید و نشان می دهد. اما تولید و برجسته کردن کوتاه ترین مسیرها چندان ساده نیست زیرا من هیچ ساختار داده ای برای حفظ نمودار ندارم. بهترین راه برای پیاده سازی نمودار جغرافیایی در Mathematica چیست؟ ماتریس های پراکنده یا سیستم گراف یا گراف ترکیبی؟ آیا می توانم از برخی از توابع نمودار داخلی Mathematica برای پیاده سازی نمودارهای جغرافیایی استفاده کنم؟
|
نمودارهای هندسی تصادفی
|
783
|
من سعی می کنم لیستی از نام رشته ها را به نمادها تبدیل کنم، که سپس برای ذخیره داده ها استفاده می شود. من 24 فایل دارم (که نام هر فایل یکی از اعضای لیست ذکر شده در بالا است) که باید آنها را پردازش کنم، به همین دلیل است که سعی می کنم هدفم را به صورت پیش فرض انجام دهم. کد زیر منجر به یک هشدار برچسب می شود. من منابع اسناد معمولی را خوانده ام و سپاسگزارم که نمی توانید به طور نامناسب چیزی را به یک نماد محافظت شده اختصاص دهید، اما این به من در حل مشکل کمک نمی کند. آیا راهنمایی می کنید که چگونه به هدفم برسم؟ Table[(ToExpression[mmsignalnames[[i]]] = Extract[ToExpression[celfilnames[[i]]], mmammindices[[j]]], {i, 1, Length[mmsignalnames]}, {j, 1, Length[mmammindices]}] Set::write: Tag ToExpression in ToExpression[mmsignalGSM356796] محافظت شده است. >>
|
چگونه داده ها را به صورت برنامه ای در نمادها بارگذاری می کنید؟
|
24252
|
این کد ریشه (مقدار لامبدا) «eq1» را با استفاده از تکرار می دهد. eq1[n_، β_، λ_] := Hypergeometric1F1[1/4 (2 - λ/β)، n + 1، β] فهرست ریشه[n_Integer، k_Integer، β_] := Rest @ FoldList[FindRoot[eq1[n, # 2، λ] == 0، {λ، #1}][[1، 2]] و BesselJZero[n, k]^2, Range @ β] Table[rootslist[n, 1, 30], {n, 0, 4}] جدول حاوی تمام مقادیر λ برای هر β از 1 تا 30 است. می خواهم بدانم چگونه جدولی با مقادیر $\frac{\lambda}{\beta}$ پیدا کنم؟ به عنوان مثال، من جدول زیر را تولید کرده ام > {6., 6.63583, 7.64905, 8.97767, 10.5495, 12.2936, 14.1498, 16.0735, 18.0349, > 20.02.2,30160. 26.0014، 28.0006، 30.0003، 32.0001، 34.، 36.، > 38.، 40.، 42.، 44.، 46.، 48.، 50.، 52.، 54.5، 56. }، برای $n=0$. چگونه می توانم $\\{\frac{6.}{1}، \frac{6.63583}{2}، \frac{7.64905}{3}، \frac{8.97767}{4}، \frac{10.5495} را دریافت کنم {5}، \frac{12.2936}{6}، \frac{14.1498}{7}، \frac{16.0735}{8}،\frac{18.0349}{9}، \frac{20.0161}{10}، \frac{22.0073}{11}، \frac{24.0032}{12}، \frac{26.0014} {13},\frac{ 28.0006}{14}، \frac{30.0003}{15}،\frac{32.0001}{16}، \frac{34.}{17}، \frac{36.}{18}، \frac{38.}{19}، \frac {40.}{20}، \frac{42.}{21}، ...، \frac{60.}{30}\\}\text{?}$
|
روش تکرار برای یافتن ریشه
|
38200
|
من سعی می کنم چیزی را که $\chi^2$ fit می نامم را بدست بیاورم. این به این معنی است که تابع $f(x,p)$ از متغیر $x$ را با پارامتر $p$ و یافتن مقدار $p$ که فاصله را از مجموعه داده $\\{x_i, d_i به حداقل میرساند. \\}$، یعنی مقدار $$\chi^2=\frac{\left(f(x_i,p) - d_i\right)^2}{d_i}$$ را به حداقل میرساند. یادداشت های این دوره ییل برای مرجع. البته میتوانید مقدار پارامتر $p$ را با «NMinimize» بیابید یا از «NonlinearModelFit» استفاده کنید. من متوجه شدم که برای به دست آوردن نتیجه یکسان، یعنی انجام همان کمینه سازی، باید از nlm = NonlinearModelFit[data, 1 + p x^2, {p}, x, Weights -> (1/#2 &)] استفاده کنید. من f[x,p] = 1 + p*x^2 را فقط برای ارائه مثالی در نظر گرفتم. این روش قرار است بهترین تخمین پارامتر $p$ و خطا به این برآورد مرتبط است. من فکر می کردم که `nlm[ParameterErrors]` این خطا را می دهد، اما هیچ سندی برای این موضوع پیدا نکردم. معمولاً برای تخمین یک پارامتر در سطح اطمینان 68 درصد، خطا از نگاه کردن به منحنی $\chi^2=1+\chi_\min^2$ ناشی میشود که در آن $\chi_\min^2$ مقدار تابع $\chi^2$ برای پارامتر $p$ که $\chi^2$ را به حداقل میرساند (به عبارت دیگر مقدار با بهترین تناسب). با محاسبه مستقیم و مواجهه با ParameterErrors به نظر می رسد که ParameterErrors این نوع تخمین خطا را ارائه نمی دهد. اکنون، آیا کسی می داند که «ParameterErrors» دقیقاً چه کاری انجام می دهد و چگونه به «NonlinearModelFit» دستور دهد تا کاری را که باید انجام دهم انجام دهد؟
|
Errors Parameter NonlinearModelFit دقیقا چیست؟
|
14777
|
من به تازگی یک مدل فضایی شکارچی-شکار ساخته ام اما کمی کند کار می کند و به دنبال راهنمایی در مورد چگونگی کامپایل آن برای بهینه سازی سرعت آن هستم. من ابتدا ماتریس را با 0 برای یک سایت خالی، 1 برای شکارچی و 2 برای یک طعمه موجود تعریف می کنم: e = 0;r = 1;y = 2; initSpace[n_] := RandomInteger[{0, 2}, {n, n}]; space = initSpace[10]; سپس یک تابع 'getCell' تعریف کردم که به دنبال یک همسایه در موقعیت سلول $(i,j)$ در ماتریس 'sp' با مقدار معین 'x' می گردد و مختصات آن سلول را برمی گرداند. اگر سلولی با آن مقدار پیدا نکند، مختصات $(i,j)$ را برمی گرداند. getCell = کامپایل[{{sp، _Integer، 2}، {i، _Integer}، {j، _Integer}، {x، _Integer}}، Block[{n، m، k2، l2، سلولها}، {n، m } = ابعاد[sp]; سلول = {{i، j}}; Do[k2 = Mod[i + k، n، 1]; (* این همسایگی است *) l2 = Mod[j + l, m, 1]; اگر[(k2 != i || l2 != j) && sp[[k2، l2]] == x، AppendTo[cells, {k2, l2}]]، {l، -1، 1}، {k , -1, 1}]; اگر [طول[سلولها] == 1، {i، j}، RandomChoice[Rest[سلولها]]]، CompilationTarget -> C، Parallelization -> True، RuntimeOptions -> Speed] سپس یک ماژول تعریف میکنم. مرحله ای که ماتریس فضا را در مرحله زمانی بعدی بر اساس نرخ تولد داده شده «b» و نرخ مرگ و میر «mu» پس از یک رویداد در یک مکان تصادفی در فضا step[b_, mu_] := Block[{i, j, k, l, dim}, dim = Dimensions[space]; i = تصادفی[عدد صحیح، {1، کم نور[[1]]}]; j = تصادفی[عدد صحیح، {1، کم نور[[2]]}]; کدام[ (* Predator *) space[[i, j]] == r، If[Random[Real] < mu، (* Predator diing *) space[[i, j]] = e، (* درنده در حال خوردن * ) {k، l} = getCell[فضا، i، j، y]; فاصله[[k، l]] = r; ]، (* طعمه *) فاصله[[i، j]] == y، اگر[تصادفی[واقعی] < b، (* شکار در حال بازتولید *) {k، l} = getCell[فضا، i، j، e] ; space[[k, l]] = y ] ] ] در نهایت، من تکرارهای زیادی را انجام می دهم gridsize = 200; space = initSpace[gridsize]; nrsteps = 100; اندازه مرحله = 5000; b = 0.9; mu = 0.4; جمعیت = جدول[0، {nrsteps}]; Do[Do[step[b, mu];, {stepsize}]; جمعیت[[i]] = فضا; , {i, 1, nrsteps}]; متحرک[ ArrayPlot[جمعیت[[i]]، ColorRules -> {e -> سیاه، r -> قرمز، y -> آبی}]، {i، 1، nrsteps/stepsize، 1}، AnimationRepetitions -> 1، AnimationRunning -> نادرست] در حالت ایده آل، من می خواهم دو ماژول آخر را نیز کامپایل کنم، اما زمانی که سعی کردم «کامپایل[]» را قرار دهم. در اطراف آنها من یک سری خطا دریافت کردم. کسی میدونه ممکنه چه اشتباهی انجام بدم؟ یا توصیه دیگری در مورد اینکه چگونه باید کد خود را برای سرعت بهینه کنم دارید؟ یا باید سعی کنم همه چیز را در یک ماژول کامپایل شده قرار دهم؟
|
تدوین مدل فضایی شکارچی-شکار و بهینه سازی آن برای سرعت
|
40655
|
معادله زیر دو ریشه مساوی داشته باشد: f[x_] := x^3 - p x^2 + q x - r و من میخواهم بفهمم این سه ریشه چیست. بدون دانستن چگونگی قرار دادن این شرط در حل یا کاهش، باید به رونویسی مقداری جبر در MMA تکیه کنم. بنابراین اگر معادله فوق دو ریشه مساوی داشته باشد، آنگاه fr[x_] := 3 x^2 - 2 p x + q یکی از آنها را دارد، خارج از یک قضیه در مورد فرورفتگی معادلات. اگر این را در حل قرار دهم این منجر به این می شود: حل[x^3 - p x^2 + q x - r == 0 && 3 x^2 - 2 p x + q == 0, x] هیچ پیام خطایی وجود ندارد اما MMA قادر به انجام آن نیست در اینجا یکی از راه حل های تکراری را ارائه دهید. بنابراین جبر بیشتری را در کد قرار دادم: PolynomialRemainder[f[x], fr[x], x] (* باقیمانده باید برابر با صفر *) rootduplicate = x /. حل[% == 0, x] (* مقدار دو ریشه مساوی را نشان می دهد *) ریشه سوم در فاکتور سوم f[x] قرار دارد: PolynomialQuotient[f[x], (x - rootduplicate[[1] ])^2، x] // FullSimplify Solve[% == 0، x] root3 = x /. {%} بیایید آن را با یک مثال بررسی کنیم: حل[(x^3 - p x^2 + q x - r /. {p -> 4, q -> 5, r -> 2}) == 0 && (3 x^2 - 2 p x + q / {p -> 4, q -> 5}) == 0, x] (* اکنون MMA یک ریشه دوگانه پیدا می کند *) حل[(x^3 - p x^2. + q x - r / {p -> 4، q -> 5، r -> 2}) == 0، x] ریشه دوبله /. {p -> 4، q -> 5، r -> 2} root3 /. {p -> 4, q -> 5, r -> 2} root3 == {(p - 2 rootduplicate)} // FullSimplify (* تأیید دیگری خارج از جبر - آیا راهی با MMA برای یافتن این رابطه بدون کدگذاری سخت آن *) سوالات من: * چرا MMA (V8) نمی تواند راه حلی در اولین حل من پیدا کند؟ * آیا راه بهتری برای به دست آوردن این راه حل ها وجود دارد که کمتر به جبر تکیه کنیم؟
|
حل معادله چند جمله ای با شرط برابری روی ریشه ها
|
54696
|
ویرایش: در نهایت، Mathematica 10.0 جدید به نظر می رسد آن را حل کند. من کمی مشکل موازی سازی دارم. من یک کد نوشتم تا یک شبه کریستال توسط نسل دینامیکی تولید شود. این کد: (*=========================================== ======================================*) time1 = DateList[] ; چاپ[time1]; (*ثابت*) (*==================================*) ITERMAX = 9; (* حداکثر = 9 *) (*==================================*) MIN ={0.9999999999999999 `, 0.6180339887498947`, 0.3819660112501049`, 0.38196601125010465`, 0.23606797749978875`, 0.23606797749978836`, 0.23606797749978836`, 0.14145758 0.14589803375031385`}[[ ITERMAX]]; MAX = {1.`, 0.618033988749895`, 0.38196601125010554`, 0.38196601125010576`, 0.23606797749979023`, 0.23606797749979036`4979023`, 0.3819660125010554`, 0.23606797749979036`4979023`49979023`49979036`4979023`, 60. 0.23606797749979072`, 0.1458980337503173`, 0.1458980337503173`}[[ITERMAX]]; پاک کردن [x، xx، zz] x = 0; sig := Exp[2*Pi*I/5]; تاو := N[نسبت طلایی]; CiT := 2*tau^4; (*توابع*) complexSplit := Function[z, {Re@z, Im@z}, Listable]; dP[w_، z_] := 1/2*(w*z\[مرتبط] + w\[مرتبط]*z); zGen[x_] := ماژول[ { zPlus = جدول[x + Exp[2*Pi*I*j/5], {j, 0, 4, 1}], zMinus = Table[x - Exp[2*Pi *I*j/5], {j, 0, 4, 1}] }, Return[Join[zPlus, zMinus]] ]; fctTest[seed_] := 1/11*(1 + Sum[Exp[2*Pi*dP[dP[I, sig^i], dP[CiT, seed]]], {i, 4}] + Sum[ Exp[-2*Pi*dP[dP[I، sig^i]، dP[CiT، دانه]]]، {i، 4}]) zTest[x_] := اگر [Re[fctTest[x]] >= 0.38232، x]; (*بخش واقعی برای خطای محاسباتی*) Generator[x_] := Generator[x] = zTest /@ zGen[x]; (*تولید نقطه*) zz[0] := {x}; برای[i = 0، i < ITERMAX، i++، zz[i + 1] = حذف Duplicates[Flatten[ParallelMap[Generator, zz[i]]]]; ]؛ z = DeleteDuplicates[Flatten[Table[zz[k], {k, 0, ITERMAX}], 1]]; (*تولید خط*) Lz = طول[z]; zCart = ParallelTable[{N[Re[z[[i]]]]، N[Im[z[[i]]]}، {i، 1، Lz}]; zline = Cases[Flatten[ParallelTable[ Table[ If[zCart[[i]] != zCart[[j]] && MIN <= EuclideanDistance[zCart[[i]]، zCart[[j]]] <= MAX، {zCart[[i]]، zCart[[j]]}، 0]، {j، i، Lz}]، {i، 1، Lz}]، 1]، به جز[0]]; (*PLOT*) شبه کریستال = گرافیک[{{PointSize[0.004]، قرمز، Point[complexSplit@z]}، {ضخامت[0.00009]، خط[zline]}}، ImageSize -> {2000، 2000}]; time2 = فهرست تاریخ[]; time3 = DateDifference[time1, time2, second]; نمایش[شبه بلوری] چاپ[time2]; چاپ [زمان 3]; (*================================================ ==================================*) بنابراین وقتی سعی می کنم کدم را برای ۹ بار یا بیشتر اجرا کنم ، من دنباله ای از خطاهای زیر را دارم: LinkObject::linkd: قادر به برقراری ارتباط با پیوند بسته نیست LinkObject[/usr/local/Wolfram/Mathematica/9.0/Executables/math -subkernel -noinit -mathlink,250,9]. >> KernelObject::rdead: زیر هسته متصل شده از طریق KernelObject[6,local] مرده به نظر می رسد. >> Parallel`Developer`QueueRun::req: درخواست ارزیابی ها {1162} اختصاص داده شده به KernelObject[6,local,<defunct>]. LaunchKernels::clone: Kernel KernelObject[6,local,<defunct>] به عنوان KernelObject[6,local] احیا شد. >> LinkObject::linkd: قادر به برقراری ارتباط با پیوند بسته نیست LinkObject[/usr/local/Wolfram/Mathematica/9.0/Executables/math -subkernel -noinit -mathlink,249,8]. >> KernelObject::rdead: زیرکرنل متصل شده از طریق KernelObject[5,local] مرده به نظر می رسد. >> Parallel`Developer`QueueRun::req: درخواست ارزیابی ها {1163} اختصاص داده شده به KernelObject[5,local,<defunct>]. LaunchKernels::clone: Kernel KernelObject[5,local,<defunct>] به عنوان KernelObject[5,local] احیا شد. >> LinkObject::linkd: قادر به برقراری ارتباط با پیوند بسته نیست LinkObject[/usr/local/Wolfram/Mathematica/9.0/Executables/math -subkernel -noinit -mathlink,251,10]. >> عمومی::stop: خروجی بیشتر LinkObject::linkd در طول این محاسبه سرکوب می شود. >> KernelObject::rdead: زیرکرنل متصل شده از طریق KernelObject[7,local] مرده به نظر می رسد. >> عمومی::stop: خروجی بیشتر KernelObject::rdead در طول این محاسبه سرکوب می شود. >> Parallel`Developer`QueueRun::req: درخواست ارزیابی ها {1161} اختصاص داده شده به KernelObject[7,local,<defunct>]. عمومی::stop: خروجی بیشتر Parallel`Developer`QueueRun::req در طول این محاسبه متوقف می شود. >> LaunchKernels::clone: Kernel KernelObject[7,local,<defunct>] به عنوان KernelObject[7,local] احیا شد. >> عمومی::stop: خروجی بیشتر LaunchKernels::clone در طول این محاسبه سرکوب می شود. >> کامپیوتر من نیز ممکن است از کار بیفتد و من مشکل را درک نمی کنم زیرا می توانم کدم را بدون مشکل در نسخه سازمانی اجرا کنم، اما روی کامپیوترم با نسخه دانشجویی نه. هیچ ایده ای ندارم، امیدوارم کسی ایده ای داشته باشد.
|
مرگ هسته های فرعی موازی
|
58068
|
خوب من سعی می کنم ZOH را در Mathematica پیاده سازی کنم، اما نمی توانم. نگاهی بیندازید، این اسکریپت من است: utt[t_] := جمع[If[k <= t < k + 1، k*T*UnitStep[k*T] - (k*T - 6 T)*UnitStep[ k*T - 6 T], 0], {k, 0, 10}]; و وقتی من رسم می کنم:  مشکل این است که در ادامه کار با تابع جدید نمی توانید، زیرا این تابعی از تابع است شرطی کردن اگر، لطفاً به خروجی utt [t] نگاه کنید: اگر [0 <= t < 1، k T UnitStep[k T] - (k T - 6 T) UnitStep[k T - 6 T]، 0] + If[1 <= t < 2، k T UnitStep[k T] - (k T - 6 T) UnitStep[k T - 6 T]، 0] + If[2 <= t <3 , k T UnitStep[k T] - (k T - 6 T) UnitStep[k T - 6 T], 0] + If[3 <= t < 4, k T UnitStep[k T] - (k T - 6 T) UnitStep[k T - 6 T], 0] + If[4 <= t < 5, k T UnitStep[k T] - (k T - 6 T) UnitStep [k T - 6 T]، 0] + If[5 <= t <6، k T UnitStep[k T] - (k T - 6 T) UnitStep[k T - 6 T], 0] + If[6 <= t < 7, k T UnitStep[k T] - (k T - 6 T) UnitStep[k T - 6 T], 0] + If[ 7 <= t < 8، k T واحدگام[k T] - (k T - 6 T) UnitStep[k T - 6 T]، 0] + اگر[8 - (k T - 6 T) UnitStep[k T - 6 T], 0] + If[10 <= t < 11, k T UnitStep[k T] - (k T - 6 T) UnitStep[k T - 6 T]، 0] من یک پاسخ در یک عبارت (نه اگر) می خواهم تا آزادانه با او کار کنم. اگر کسی بتواند ZOH را در غیر این صورت محاسبه کند، برای همیشه ممنون می شوم. ممنون و متاسفم برای انگلیسی بدم.
|
ZOH را در ریاضیات پیاده سازی کنید
|
14770
|
من یک تابع getCell[sp_, i_, j_, x_] تعریف کردم := Block[{target, n, m, k, l, k2, l2,cell}, n = Dimensions[sp][[1]]; m = ابعاد[sp][[2]]; سلول = {}; Do[ Do[ (* این یک همسایه است *) k2 = Mod[i + k, n, 1]; l2 = Mod[j + l، m، 1]; اگر[(k2 != i || l2 != j) && sp[[k2، l2]] == x، AppendTo[cells, {k2, l2}]]، {l، -1، 1}]، { k، -1، 1}]; اگر [ابعاد[سلولها][[1]] != 0، هدف = نمونه تصادفی[سلولها، 1][[1]]، (* پیشفرض، اگر هیچکدام یافت نشد، این است که خود سلول را برگردانید، فقط برای راحتی * ) target = {i, j} ]; بازگشت[هدف]; ] «getCell» با توجه به ماتریس مربع «sp» پر از اعداد صحیح، تلاش میکند سلولی در مجاورت «[[i,j]]» پیدا کند که حاوی مقداری برابر با «x» باشد. اگر چنین سلولی را پیدا کند، مختصات آن سلول را برمی گرداند. اگر نه، مختصات ورودی «{i,j}» را برمیگرداند. اکنون میخواستم «getCell» را کامپایل کنم تا سرعت آن را افزایش دهم، اما وقتی این کار را با قرار دادن «کامپایل» در اطراف تابع و درج تعاریف نوع انجام میدهم، چندین پیام خطا دریافت میکنم: Compile::cset: سلولهای متغیر از نوع {_Integer ,1} در انتساب نوع {_Integer,2} مشاهده می شود. >> Compile::cpts: نتیجه پس از ارزیابی Insert[cells,{k2,l2},-1] باید یک تانسور باشد. در حال حاضر لیست های غیرمتنسور پشتیبانی نمی شوند. ارزیابی با تابع کامپایل نشده ادامه خواهد یافت. >> کامپایل::cset: هدف متغیر از نوع {_Integer,2} که در انتساب نوع {_Integer,0} با آن مواجه می شود. >> کامپایل::cset: هدف متغیر از نوع {_Integer,2} که در انتساب نوع {_Integer,1} با آن مواجه می شود. >> آیا کسی می داند که من چه کار اشتباهی انجام می دهم، و چگونه می توانم این تابع ساده را کامپایل کنم؟
|
خطا در کامپایل
|
28583
|
من مجموعه ای طولانی از معادلات دارم که عمدتاً با معرفی کمیت های مرتبط با فیزیک که مخفف نوعی متغیر موقت هستند به دست آمده اند: eqns = { lx == Log[10., en] + 0.3، xmax == 0.849 + 0.0537 lx، nmu = = 1.37 en^-0.04، fem == ((s - xmax + 0.689)/0.802)^(0.802/0.113) Exp[(0.113 - s + xmax)/0.113]، fmu == ((s - xmax + 0.228)/0.573)^(0.573/1.263/1.263) 5 -[0 s + xmax)/1.267]، cic == 22.3 fem + 15.6 nmu fmu، en == (s1000/cic)^(1/0.97) }; این 7 معادله با 9 متغیر است. من میخواهم همه متغیرها را به جز «{en, s, s1000}» حذف کنم و سپس راهحل را به شکل «en[s, s1000]» دریافت کنم. من حل، کاهش، حذف را امتحان کردم، سعی کردم آنها را به صورت زوجی بگیرم و غیره. اما در حالی که نتایجی برای جفت معادلات وجود دارد، برای کل سیستم Mathematica فقط برای همیشه اجرا می شود... به عنوان مثال، در حالی که این همانطور که انتظار می رود کار می کند Eliminate[eqns[[{{ 1, 2}]]، lx] به «0.86511 + 0.0233216 Log[en] == xmax» می دهد، یک مورد دیگر را امتحان می کند حذف[eqns[[{1، 2، 4}]]، {lx، xmax}] نتیجهای را برمیگرداند که imho هیچ معنایی ندارد. با نگاه کردن به StackExchange متوجه میشویم Mathematica (حداقل در نسخه 9) آرگومان سوم مخفی برای حذف Solve[[[{1, 2}]]، xmax، lx] دارد که هشدار میدهد «lx» یک مشخصات دامنه مناسب نیست. و از «lx» برای حذف استفاده خواهد شد. متأسفانه، امتحان این ترفند در سه معادله Solve[[[{1, 2, 4}]]، fem، {lx، xmax}] یک لیست خالی را برمیگرداند در حالی که ما میخواهیم قاعدهای برای «fem» به صورت بیان شده ببینیم. از «en» و «s». لطفا، کمک کنید! به یاد دارم که در نسخههای قدیمیتر «حل» انعطافپذیرتر بود و بیشتر شبیه یک ابزار جهانی برای حل بود. این که چگونه موارد حل معادله به ویژه به استفاده از «حل»، «حذف»، «کاهش» و غیره تقسیم میشوند، نه از راهنما و نه از آموزشها، چندان واضح نیست، عمدتاً به این دلیل که از مثالهای خیلی ساده به عنوان تصویر استفاده میشود. سخنی از یک متخصص در این زمینه بسیار خوش آمدید ...
|
برخی موارد موقت را از مجموعه معادلات حذف کنید
|
43960
|
من باید تابعی بنویسم که تابعی را به عنوان پارامتر بگیرد. moveTwoPoints[function_, {sliderMin_, sliderMax_}] := DynamicModule[ {sliderValue = sliderMin, plot}, f[x_] := function; ستون[ { (*slider Display *) Slider[Dynamic[sliderValue], {sliderMin, sliderMax}], (*نمایش مقدار لغزنده در حال به روز رسانی *) Dynamic[sliderValue]، (*نمایش نمودار با نقاط متحرک*) Dynamic[ نمایش[ Plot[f[x]، {x، sliderMin، sliderMax}]، گرافیک[ {قرمز، PointSize[Large]، Point[{sliderValue، f[sliderValue]}]، سبز، PointSize[Large]، Point[{0، f[sliderValue]}] } ] ] } ] ] مشکلی که من با آن روبرو هستم این است که وقتی من f[sliderValue] را امتحان می کنم این است یک نقطه فقط مقدار تابع را بر نمی گرداند. آیا راهی وجود دارد که بتوانم این عملکرد را دستکاری کنم؟
|
کار با توابع
|
32978
|
آیا یک راه ساده (شاید حتی یک تابع داخلی) وجود دارد که به فرد امکان می دهد مجموع مستقیم دو ماتریس مربع را محاسبه کند؟
|
مجموع مستقیم ماتریس ها
|
46655
|
من می خواهم جواب های سیستم زیر را روی مثلث سیمپلکس حل و رسم کنم: x'[t] == x[t]*(2*x[t] - 2) y'[t] == y[t] *(2*x[t]) z'[t] == z[t]*(2*x[t]) فرض میشود که `x[t] + y[t] + z[t] == 1` برای همه زمانها t. من به دنبال خروجی مشابه این هستم:  من همچنین علاقه مند به ترسیم تغییرات فرکانس `x[t]`,`y[t هستم ]` و «z[t]» در طول زمان. یعنی با توجه به یک مقدار اولیه، من می خواهم بفهمم که فرکانس ها در طول زمان چگونه تغییر می کنند؟
|
رسم جواب های یک سیستم معادلات دیفرانسیل روی سیمپلکس
|
24783
|
به مشکلی برخوردم من یک بردار ویژه «eigvsI[1]» دارم eigvsI[1]={0.0161028 - 0.0119647 I, 0.111551 - 0.0828846 I, 0.20484 - 0.1522 I, 0.251 - 0.251. 0.28268 - 0.210037 I, 0.301895 - 0.224314 I, -0.190871 + 0.141821 I, -0.271275 + 0.201562 I, -0.244686 - 0.244686 - 324 + 07 I. 0.152128 I, -0.148422 + 0.11028 I, -0.0281275 + 0.0208993 I} و یک ماتریس هرمیت «hI[1]» hI[1]={{0، Sqrt[5]/2، 0، 0، 0 , 0, 0, 0, 0, 0}، {Sqrt[5]/2، 0، Sqrt[2]، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، Sqrt[2]، 0، 3/2 , 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0}, {0, 0, 3/2, 0, Sqrt[2], 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، Sqrt[ 2]، 0، Sqrt[5]/2، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، { 0، 0، 0، 0، Sqrt[5]/2، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، Sqrt[5]/2، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، Sqrt[5]/2، 0، Sqrt[2]، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، Sqrt[2]، 0، 3/2، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 3/2، 0، Sqrt[2]، 0}، {0، 0، 0، 0، 0 , 0, 0, 0, 0, Sqrt[2], 0, Sqrt[5]/2}, {0, 0, 0, 0, 0, 0، 0، 0، 0، 0، Sqrt[5]/2، 0}} از لحاظ نظری مزدوج[eigvsI[1]].hI[1].eigvsI[1] باید عدد واقعی باشد. اما _MMA_ -0.253172 - 8.00544*10^-18 را می دهد من این قسمت خیالی کوچک از کجا می آید؟ از سوی دیگر، Conjugate[eigvsI[1]].eigvsI[1] قسمت خیالی صفر کامل 0.811081 + 0 را می دهد.
|
چرا یک قسمت خیالی کوچک وجود دارد
|
13927
|
زمینه مشکل: یک بیمار هر X$ ساعت یک دارو با نیمه عمر $Y$ ساعت مصرف می کند. بعد از ساعت $h$ چه مقدار از دارو (دقیقا) در سیستم او خواهد بود؟ برای X=24$ و $Y=24$ تابع زیر را ایجاد کردم که غلظت دارو را در 96 ساعت اول نشان می دهد. Clear[m] m[h_] := Expand[-(h/48)] /; h < 24 m[h_] := Expand[-(h/48)] + Expand[-((h - 24)/48)] /; ( h >= 24 && h < 48) m[h_] := انقضا[-(h/48)] + انقضا[-((ساعت - 24)/48)] + انقضا[-((ساعت - 48)/ 48)] /; ( h >= 48 && h < 72) m[h_] := انقضا[-(h/48)] + انقضا[-((ساعت - 24)/48)] + انقضا[-((ساعت - 48)/ 48)] + Exp[-((h - 72)/48)] /; ( h >= 72 && h < 96) m[h_] := انقضا[-(h/48)] + انقضا[-((ساعت - 24)/48)] + انقضا[-((ساعت - 48)/ 48)] + Exp[-((h - 72)/48)] + Exp[-((h - 96)/48)] /; ( h >= 96 && h < 120) Plot[m[h], {h, 0, 120}, AxesOrigin -> {0, 0}] این دقیقاً همان چیزی است که من می خواهم. اما اکنون میخواهم کد را بهینهسازی کنم، به طوری که بتوانم برای دورههایی تا چند هفته نیز 'Plot[]' را انجام دهم. سوال: چگونه می توانم «m[h]» را طوری بازنویسی کنم که فقط یک خط درگیر باشد، یعنی به طور خودکار نوع «Exp[-((h - 72)/48]» را اضافه کنم؟
|
چگونه یک تابع ترکیبی از تعداد متغیر مولفه ایجاد کنیم؟
|
4232
|
من میخواهم خروجی «Manipulate[]» را ذخیره کنم تا بتوانم یک mp4 را در سند pdf خود جاسازی کنم (با استفاده از بسته لاتکس media9). من این کار را با موفقیت در گذشته با ساخت دستی جدولی از اشیاء گرافیکی و ذخیره آن در قالب avi. انجام داده ام. آن avi. سپس می تواند توسط ffmpeg به mp4 تبدیل شود. روش پاکتری برای انجام این کار در این پاسخ ذکر شده است، اما فایل .avi که تولید میشود باعث خفه شدن ffmpeg میشود: خروجی #0، mp4، به MyAutorun.mp4: جریان #0:0: ویدئو: h264، yuv420p، 412x345, q=-1--1, 90k tbn, 15 tbc نگاشت جریان: جریان #0:0 -> #0:0 (rawvideo -> libx264) خطا هنگام باز کردن رمزگذار برای جریان خروجی #0:0 - ممکن است پارامترهای نادرست مانند نرخ بیت، نرخ، عرض یا ارتفاع، واقعا مطمئن نیستم که این ابزار چیست شاکی است، اما تعجب می کنم که آیا راهی برای جلوگیری از استفاده از ابزارهای خارجی برای انجام این تبدیل وجود دارد و فقط داده های انیمیشن را در قالب mp4 مستقیماً از ریاضیات؟
|
چگونه به جای avi انیمیشن را با فرمت mp4 ذخیره کنیم؟
|
33582
|
کد من برای یافتن اعداد خودشیفتگی کند نیست، اما به سبک عملکردی نیست و انعطافپذیری ندارد: اگر $n \neq 7$ باشد، باید کدم را بازنویسی کنم. میشه یه راهنمایی خوب بدی nar = کامپایل[{$}، انجام[ با[{ n = 1000000 a + 100000 b + 10000 c + 1000 d + 100 e + 10 f + g، n2 = a^7 + b^7 + c^7 + d ^7 + e^7 + f^7 + g^7}، اگر[n == n2، Sow@n]; ]، {a، 9}، {b، 0، 9}، {c، 0، 9}، {d، 0، 9}، {e، 0، 9}، {f، 0، 9}، {g , 0, 9}]، RuntimeOptions -> Speed، CompilationTarget -> C ]; Reap[nar@0][[2, 1]] // AbsoluteTiming (*{0.398023، {1741725، 4210818، 9800817، 9926315}}*)
|
کد بهتری برای یافتن عدد خودشیفتگی
|
38206
|
وقتی : mathematica یا math را در ترمینال تایپ می کنم، خطای زیر را ایجاد می کند: Traceback (آخرین تماس اخیر): فایل /usr/bin/test، خط 8، در <module> call([command,parameter]) فایل / usr/lib/python2.7/subprocess.py، خط 493، در بازگشت تماس فایل Popen(*popenargs, **kwargs).wait() /usr/lib/python2.7/subprocess.py، خط 679، در __init__ errread، errwrite) فایل /usr/lib/python2.7/subprocess.py، خط 1249، در _execute_child raise child_exception OSE: [ Errno 8] خطای فرمت Exec قابل اجرایی Mathematica front end /usr/local/bin/SystemFiles/FrontEnd/Binaries/Linux-x86-64/Mathematica یافت نشد. نصب Mathematica شما ممکن است ناقص یا خراب باشد. Mathematica frontend قابل اجرایی /usr/local/bin/SystemFiles/FrontEnd/Binaries/Linux/Mathematica یافت نشد. نصب Mathematica شما ممکن است ناقص یا خراب باشد. موارد زیر را امتحان کرد: 1. نصب مجدد 2. نصب lib32stdc++6 3. uname -a: برمیگرداند: دستگاه X86_64
|
خطا هنگام اجرای Mathematica 9 در اوبونتو 12.04 از خط فرمان
|
33112
|
چگونه میتوان یک عملگر دیفرانسیل خطی مرتبه 1 که شامل چندین متغیر مستقل است را تعریف کرد که میتوان آن را به تابعی از این تعداد متغیر اعمال کرد؟ مثالی را با دو متغیر در نظر بگیرید، جایی که یکی میخواهد «D[f[x، y]، x] + 3 D[f[x، y]، y]» را از یک تابع «f» تشکیل دهد. البته می توان diff[f_][x_, y_] را تعریف کرد:= D[f[x, y], x] + 3 D[f[x, y], y] به طوری که برای تابعی مانند g[x_ , y_] := x^2 y + Cos[x + 2 y] ما فقط ارزیابی می کنیم: diff[g][x, y] 2 x y + 3 (x^2 - 2 Sin[x + 2 y]) - Sin[x + 2 y] (* خروجی نهایی مطلوب *) اما چگونه می توان چنین عملگر را به صورت عملکردی تعریف کرد، یعنی _بدون_ به طور صریح از متغیرها در ابتدا استفاده کرد؟ می توانیم diffOp[y_] := مشتق[1, 0][y] + 3 مشتق[0, 1][y] و سپس diffOp[g] 3 (-2 Sin[#1 + 2 #2] + # را امتحان کنیم 1^2 &) + (-Sin[#1 + 2 #2] + 2 #1 #2 &) اما اکنون چگونه می توان از چنین ترکیبی از توابع خالص چندین متغیر برای تولید استفاده کرد همان نتیجه از diff[g][x,y]؟ اصل دشواری در مسئله سادهتر زیر ظاهر میشود. دو تابع از دو متغیر را در نظر بگیرید: g1 = (#1^2 + #2) و g2 = Cos[#1 #2] و چگونه میتوان نتیجهای مشابه مثلاً g1[x, y] + 3 g2[ x, y] (* x^2 + y + 3 Cos[x y] *) مستقیماً از ترکیب خطی تابعی `g1 + 3 g2` \-- با تشکیل یک عبارت از فرم oper[g1 + 3 g2][x, y]؟ برخلاف وضعیت تک متغیری، که در آن یک «Through» ساده بهعنوان «oper» عمل میکند، «Through» در موقعیت چند متغیره در اینجا _نه_ کار میکند: Through[(g1 + 3 g2)[x, y] ] (* x^2 + y + (3 (Cos[#1 #2] &))[x, y] *) یک تابع خالص در آن خروجی تعبیه شده است. توجه داشته باشید که یک مجموع ساده «g1 + g2» به جای ترکیب خطی «g1 + 3 g2»، «Through» کار خواهد کرد (درست مانند یک متغیر منفرد): Through[(g1 + g2)[x, y] ] (* x^2 + y + Cos[x y] *)
|
چگونه توابع خالص چند اسلات را ترکیب کنیم؟
|
24785
|
مقادیری مانند +0. من واقعا آزار دهنده هستم. پاسخهایی از نحوه کاهش عبارات با ضرایب مختلط به شکل a+0. به من سرنخی بدهید، اما متوجه شدم «$Post = Chop[#, 10^-16] &;» کار نمی کند، برای مثال: Print[MatrixForm[FourierDCT[FourierDCT[{0, 0, 1, 0, 0 }، 2]، 3]]] می دهد (0. -5.55112*10^-17 1. 1.38778*10^-17 1.38778*10^-17)، که به این معنی است که ارقام کوچک هنوز وجود دارند.
|
چگونه قسمت خیالی یک +0 را بسازیم. من در سطح جهانی صفر می کنم؟
|
23634
|
آیا لیستی از واحدهای پشتیبانی شده در مستندات Mathematica 9 وجود دارد؟ من شخصاً هیچ کدام را پیدا نکردم. حتی ثابت های فیزیکی (که به تازگی به عنوان واحدهای 9 پشتیبانی می شوند) را فقط می توان در اطلاعات سازگاری یافت. بسیار عجیب است که Wolfram حتی لیستی از واحدها را برای مستندات تهیه نکرده است.
|
لیست واحدهای پشتیبانی شده در Mathematica 9
|
58430
|
همانطور که توسط kguler اشاره شده است، گزینه Front End: MessageOptions -> MaxMessageCount به نظر نمی رسد تأثیری بر تعداد دفعات تکرار یک پیام قبل از صدور General::stop و لغو آن پیام خاص داشته باشد. میخواهم بدانم که آیا قرار است این اثر را داشته باشد اما خراب است یا کاملاً کار دیگری انجام میدهد. من نمی توانم هیچ سندی برای این گزینه پیدا کنم، و نمی توانم هیچ نمونه ای از استفاده از آن را در اینجا یا در آرشیو MathGroup بیابم.
|
آیا MaxMessageCount شکسته است یا عملکرد آن ضد شهودی است؟
|
13692
|
من بسته های زیادی دارم که برخی از آنها از برخی دیگر استفاده می کنند. نمادهای زیادی در آنها تعریف شده است. آیا راه مطمئنی برای یافتن توابع/نمادهای اعلام شده/صادرات شده اما تعریف نشده در چندین بسته به هم مرتبط وجود دارد؟
|
راه قابل اعتماد برای یافتن توابع/نمادهای اعلام شده اما تعریف نشده در چندین بسته به هم مرتبط چیست؟
|
28637
|
من اساساً تکنیک زیر را برای ارزیابی اطلاعات متقابل شامل دو ماتریس از این سایت در http://bmia.bmt.tue.nl/People/BRomeny/Courses/8C080/default.htm بازیابی کردم. کد اصلی برای پردازش تصویر نوشته شده است. ، اما شاید می تواند در زمینه های دیگر نیز اعمال شود. اطلاعات متقابل = H(A)+H(B)-H(AB)، که در آن H(X) آنتروپی X است. 1 و اعداد منفی)؟ آیا می توان این را به ماتریسی با هر بعد (یعنی بزرگتر از 2؟) نیز گسترش داد. برنامه به شرح زیر است: imA = ({0، 1، 3، 0}، {0، 0، 2، 5}، {3، 2، 0، 1}، {0، 0، 3، 4} }) ; imB = ({ {1، 1، 0، 4}، {3، 0، 4، 5}، {0، 0، 2، 5}، {0، 1، 4، 5} })؛ هیستوگرامA = BinCounts[Flatten[imA], {0, 6, 1}] hA = مجموع[-(histogramA/nA) Log[histogramA/nA]] // N nA = مجموع[histogramA] هیستوگرامB = BinCounts[Flatten[imB ]، {0، 6، 1}]؛ nB = مجموع[histogramB]; hB = مجموع[-(histogramB/nB) Log[histogramB/nB]] // N imAB = Transpose[{imA, imB}, {3, 1, 2}] histogramAB = BinCounts[Flatten[imAB, 1], { 0، 6، 1}، {0، 6، 1}]؛ nAB = مجموع[histogramAB, 2]; fh = مسطح کردن[histogramAB] fh2 = حذف موارد[fh, 0] hAB = مجموع[-(fh2/nAB) Log[fh2/nAB]] // N MI = hA + hB - hAB
|
اطلاعات متقابل شامل دو حالت ماتریس
|
13693
|
این چیزی است که ممکن است مشکل ساده ای باشد که من با آن مشکل داشته ام: دو بردار متصل وجود دارد، **v1** و **v2**، به طوری که: * **v1** از مبدا شروع می شود و به پایان می رسد. در نقطه _a1_ * **v2** از نقطه _a1_ شروع می شود و در نقطه _a2_ به پایان می رسد. بر طول و جهت هر دو _v1_ و v2 تاثیر می گذارد، * آیا _ن_ بر موقعیت _a2_ تاثیر می گذارد. به عبارت دیگر، حاصل، **v1+v2** بدون تغییر باقی می ماند. در شرایط دیگر، این خوب خواهد بود. با این حال، من میخواهم ترکیب بردارها را طوری پیادهسازی کنم که جابجایی _a1_ نه بر طول و نه جهت یا **v2** تأثیر بگذارد. برای انجام این کار، حرکت _a1_ باید _a2_ را جابجا کند تا _a1-a2_ ثابت بماند. من میخواهم اثر حرکت my _a2_ را حفظ کنم (این روی **v1** تاثیری ندارد و نباید هیچ تاثیری روی **v1** داشته باشد). به عبارت دیگر، تغییر **v1** نباید **v2** را تغییر دهد و بالعکس. منظور من از اجزای مستقل همین است. شکل سمت چپ یک سناریوی قبل است. توجه داشته باشید که a1 در {3,-1} قرار دارد. a2 در {4,1} واقع شده است. شکل سمت راست وضعیت پس از جابجایی a1 به {6,-1} را نشان می دهد. توجه داشته باشید که **v2** کمی در جهت عقربه های ساعت کشیده شده و چرخیده است. ترجیح میدهم **v2** مانند فلش سیاه چین نشان داده شود. این با این ایده مطابقت دارد که ما **v1** را بدون تغییر **v2** تغییر دادیم. هیچ ایده ای در مورد اینکه چگونه می توان این کار را انجام داد؟  این کد است: Manipulate[ Graphics[{PointSize[Large]، Point[{0, 0}]، {Red، Arrow[ {{0، 0}، a1}]}، متن[a1، آفست[{0، 15}، a1]]، {نقطه دار، پیکان[{a1, a1 + {5, -2}}](*,Text[a3,Offset[{0,-15},a2]]*)}، آبی، پیکان[{a1, a2}] , سیاه, متن[a2, Offset[{0, 15}, a2]]}, PlotRange -> {{-8, 8}, {-8, 8}}, BaseStyle -> 16، محور -> {True، True}]، {{a1، {-1، 3}}، {-4، -4}، {8، 8}، Locator}، {{a2، {4، 1}}، {-3، -3}، {6، 6}، مکان یاب}]
|
چگونه می توانم اجزای برداری را به طور مستقل (در دو بعدی) جابجا کنم؟
|
14403
|
Mathematica امتیازی از توابع مناسب را برای ایجاد نمودار با محورهای مختلف مقیاس لگاریتمی فراهم می کند، به عنوان مثال من از «ListLogLinearPlot» برای داشتن یک نمودار گسسته با محور x لگاریتمی و یک محور y خطی استفاده می کنم. مشکل من این است که من می خواهم محور x به جای مقیاس لگاریتمی پیش فرض (طبیعی؟ با تیک اعشاری؟) در یک مقیاس لگاریتمی باینری باشد. به طور خاص من به 2، 4، 8، 16، 32 و غیره نیاز دارم که به طور مساوی روی محور x قرار گیرند تا ماهیت تناوبی تابعی را که ترسیم می کنم برجسته کنم. چگونه می توانم ادامه دهم؟
|
چگونه پایه نمودارهای مقیاس لگاریتمی را تغییر دهیم؟
|
33395
|
**آیا انتظار می رود ParallelMap و Parallelize@Map با ساختار Sow and Reap کار کنند.** _این یک کد اسباب بازی نسبتاً مختصر برای یافتن همه Prime ها است فقط برای اجبار استفاده از Sow/Reap در Map_ Reap[Map[ If[PrimeQ@# , Sow@#] &, Range[10] ]][[2]] و خروجی مطابق انتظار {{2, 3, 5, 7}} است اما وقتی Reap[Parallelize@Map[ If[PrimeQ@#, Sow@#] &, Range[1000] ]][[2]] را انجام دادم، خروجی {} را گرفتم و هنگام اجرای Reap[ ParallelMap نیز همان خروجی بود. [ If[PrimeQ@#, Sow@#] &, Range[10] ] [[2]] **2 سوال :** 1) این چگونه قابل توضیح است ? 2) اگر اینطور است، چگونه کارهای موازی را که چیزی را انباشته می کنند، به طور موثر ایجاد کنم؟
|
ParallelMap و Sow/Reap - مطابق انتظار رفتار نمی کنید؟
|
30057
|
من سعی می کنم یک هسته از راه دور را اجرا کنم، اما مدیر سیستم محلی من از باز کردن پورت ها برای اتصالات ورودی احتیاط می کند. > آیا محدوده خاصی از پورت ها وجود دارد که Mathematica از آنها برای برقراری ارتباط > با حذف کرنل ها استفاده می کند؟ حتی اگر طیف وسیعی باشد (به عنوان مثال 40000-70000)، چنین پاسخی همچنان برای من مفید خواهد بود.
|
هسته های راه دور از چه محدوده پورت هایی استفاده می کنند؟
|
28845
|
من میخواهم بسته به شرایطی بتوانم اقدام رویدادهای مشخص شده را تغییر دهم. به عنوان مثال، من یک «SetterBar» SetterBar[Dynamic[setter]، {Zoom, Pan}] ایجاد کردهام و یک گرافیک ایجاد کردهام که میخواهم دکمه سمت چپ ماوس بسته به مقدار «بزرگنمایی یا حرکت» آن را انجام دهد. setter` زمانی است که رویداد رخ می دهد. DynamicModule[{frac = 0، zoomval = 7*Pi/36، drag = {0، 0}، pt = CurrentValue[ImageSize]، CurrentPosition = {1/2، 1/2}، panvalue = {0، 0}} , EventHandler[ Dynamic[Show[graphics, ViewCenter -> {{1/2, 1/2, 1/2}، {x = CurrentPosition[[1]] + panvalue[[1]]، y = CurrentPosition[[2]] - panvalue[[2]]}}، ViewAngle -> (که[کشیدن[[2] ]] > 0، زوموال = حداقل[Pi*0.7، زوموال + فراک*(Pi - زوموال)]، کشیدن[[2]] < 0، zoomval = حداکثر[zoomval - frac*(Pi - zoomval)، 0.2]، drag[[2]] == 0، zoomval = zoomval])، RotationAction -> Clip]]، {{MouseDown، 1} :> (a = CurrentValue[MousePosition])، {MouseDragged، 1} :> {کدام[ تنظیم کننده == بزرگنمایی، {b = مقدار فعلی[موقعیت ماوس]، کشیدن = b - a، frac = 0.5 Norm[کشیدن]/هنجار[pt]}، تنظیم کننده == حرکت، {b = ارزش فعلی[موقعیت ماوس]، کشیدن = b - a، panvalue = {کشیدن[[1]]/(pt[[1]])، drag[[2]]/(pt[[2]])}}]}، {MouseUp، 1} :> {frac = 0، drag = {0، 0}، panvalue = {0، 0}، CurrentPosition[[1]] = x، CurrentPosition[[2]] = y}}]] ممکن است دنبال کردن آن کمی دشوار باشد، اما اساساً من میخواهم تابع «کدام» تغییر کند. عمل انجام شده توسط رویداد MouseDragged بسته به این که تنظیم کننده روی بزرگنمایی یا پان تنظیم شده باشد. در حال حاضر، زمانی که مقدار روی Zoom تنظیم شده باشد، همه چیز کار می کند، اما با تنظیم مقدار روی Pan هیچ اقدامی انجام نمی شود. همچنین، «گرافیک» به سادگی یک استوانه قرمز است که برای مثال ایجاد شده است. graphics = Graphics3D[{قرمز، سیلندر[]}];
|
تغییر اقدامات در EventHandler
|
49318
|
به دلایلی وقتی استفاده می کنم؟ _function-name_ برای درخواست کمک در مورد یک تابع، من به جای تار کردن در مورد تابع، یک تجزیه بسیار بالینی از آن تابع با گزینه ها و ویژگی های آن دریافت کردم:  برای رفع این مشکل، «ClearSytemCache[]» را ارزیابی کردم، هسته را کشتم (Evaluation > Quit Kernel > Local) و دوباره راه اندازی کردم. _Mathematica_ \-- ممکن است فقط یکی از این مراحل را انجام دهم -- پس از آن مشکل برطرف شد.  با این حال، من فقط کنجکاو بودم که چه چیزی باعث آن شده است.
|
?function-name کمک تابع را بر نمی گرداند
|
11878
|
من می خواهم یک رابط کاربری تعاملی ساده مانند این بسازم:  به طوری که وقتی کاربر روی دکمه افزودن لبه کلیک می کند، لبه مشخص می شود. توسط فایل های _from_ و _to_ به نمودار اضافه می شود. گراف جدید ممکن است طرح جدیدی داشته باشد و من بخواهم بین نمودارهای قدیمی و جدید یک انیمیشن بسازم (به سوال دیگر من و پاسخ من به سوال مراجعه کنید). بیشتر نمونه هایی که من پیدا کردم، نمودار/نقشه را فقط با تغییر ورودی ها بدون انتظار کلیک کاربر تغییر می دهند. من می دانم چگونه لبه را به نمودار اضافه کنم و فریم های انیمیشن را تولید کنم، اما چگونه می توانم بقیه کارها را انجام دهم؟
|
ویرایش تعاملی نمودار با انیمیشن
|
24257
|
برجستگی کونکونشیال پیرس طرح نقشه کشی یک کره بر روی یک مربع است. به طور خلاصه، من دوست دارم آن را در _Mathematica_ پیاده سازی کنم. کد من اینجاست: Clear[InversePeirceQuincunicalMapping]; InversePeirceQuincunicalMapping[x_Real, y_Real] := ماژول[{cn, m = 1/2, th, phi}, cn = JacobiCN[x 2 EllipticK[m] + I 2 y EllipticK[1 - m], m]; {th, phi} = {2 ArcTan[Abs[cn]], Arg[cn]}; {th, phi}] zf[{th_, phi_}] := Cos[th] xf[{th_, phi_}] := Sin[th] Cos[phi] yf[{th_, phi_}] := Sin[ th] Sin[phi] خطوطی که با معادله $\theta=\frac{\pi}{2}$ مطابقت دارند، علاوه بر مربع کج مورد انتظار، همچنین شامل مورب و ضد مورب است. این یک مصنوع نیست و قابل اثبات است.  این خطوط باعث می شود مشکوک شوم که پروجکشن را به درستی انجام نمی دهم. من خوشحال خواهم شد که نمونه اولیه اجرای آن را در _Mathematica_ ببینم. متشکرم.
|
فرافکنی quincuncial پیرس
|
312
|
هنگام برخورد با فضاهای نام در Mathematica («BeginPackage»، «$ContextPath» ...) به طور اجتنابناپذیری با مشکل سایهزنی مواجه میشوید (مثلاً به سؤال 1، سؤال 2 مراجعه کنید). راهبردهای خوبی برای مدیریت یا اجتناب از این مشکلات چیست؟ به عنوان یک توسعهدهنده بسته، واضحترین استراتژی استفاده از نامهای منحصربهفرد است، اما برای اینکه در سمت ذخیره قرار بگیرید احتمالاً باید از نامها و پیشوندهای بسیار طولانی مانند MyPackageMyNameAndMyBirthday استفاده کنید. هنوز نمی توان در مورد منحصر به فرد بودن آن مطمئن بود و به خاطر سپردن و تایپ نام ها سخت خواهد بود، فقط برای نام بردن برخی از آنها. (و بله، بیشتر لذت و زیبایی Mathematica را از بین می برد). بنابراین من از استراتژی های دیگری مانند استفاده از رشته ها به جای نمادها برای نام گزینه ها استفاده کرده ام. تازه فهمیدم که این هم ایراداتی دارد و البته برای نام توابع قابل اجرا نیست. مشکل دیگر این است که بهعنوان کاربر یک بسته، نمیتوانید نام نمادها را در این بستهها کنترل کنید: ممکن است این اتفاق بیفتد که بخواهید دو بسته را بارگیری کنید که نمادهایی را با همان نام تعریف میکنند. ممکن است این اتفاق بیفتد که بخواهید از بسته ای استفاده کنید که برای نسخه قدیمی تر Mathematica نوشته شده است که نمادی را با نامی تعریف می کند که در عین حال در زمینه System وجود دارد. من بستهها («نیازها») را بارگیری کردهام و به صراحت زمینه مربوطه را از «$ContextPath» در چنین شرایطی حذف کردهام، اما احساس میکنم که تا حدودی هک شده است. آیا راه های بهتری برای مقابله با این موضوع وجود دارد؟ (مقالهای از واگنر پیدا کردم که در آن ایدههایی درباره موضوع بحث میکند، اما فکر نمیکنید به مثالهایی که من آوردم پاسخ دهد)
|
استراتژی هایی برای اجتناب و مدیریت سایه
|
51491
|
من 24 نقطه x-y دارم که قرار است یک بیضی تشکیل دهند. نقاط={{31.4799،432.849}،{-195.826،356.419}،{210.029،121.779}،{76.1586،-4.47992}،{26.6061،-6.977111}،{26.6061،-6.971.411}،-6.977111}. },{203.248,241.865},{-225.351,218.912},{-159.899,109.93}،{ -106.465،58.164}،{-1.98952*10^-11،442.}،{-229.146،324.489}، {-31.4799,9.15114}،{195.826،85.5807}،{-210.029،320.221}،{- 76.1586,446.48},{-26.6061,448.977},{-160.236,414.96},{-203. 248,200.135},{225.351,223.088},{159.899,332.07},{106.465,38 3.836}،{-1.98952*10^-11،1.83076*10^-11}،{229.146،117.511}}؛ points//ListPlot  من می خواهم به صورت عددی یک بیضی در اطراف آن نقاط قرار دهم. من سعی کردم از روش NMinimize با حداقل مربع نشان داده شده در این پرسش و پاسخ استفاده کنم، اما مسئله در این مشکل این است که x و y به صورت پارامتری (از طریق t) مرتبط هستند و مستقیماً مانند آن مشکل دیگر نیستند. بدتر از آن، بیضی خارج از مرکز و کج خواهد بود، بنابراین نمیتوانم از $$\left(\frac{x}{a}\right)^2+\left(\frac{y}{b}) استفاده کنم. \right)^2=1$$ اما مجبور شدم از این معادله ای که در ویکی پدیا پیدا کردم استفاده کنم (در کمال تعجب بدون استناد!):  استراتژی من تولید 24 معادله X(t) و 24 معادله Y(t) یا به طور خاص تر، X(t1)، Y بود. (t1)، ...، X(t24)، X(t24) با xc، yc، a، b در آنها. سپس، من از NMinimize برای بهینه سازی تمام تفاوت های مربع بین نقاط من و بیضی استفاده می کنم. من در نهایت xc، yc، a، b، CurlyPhi و هر t را از t1 تا t24 برمیگردانم. من سعی کردم روش ظریف تری برای استفاده از NMinimised برای معادلات پارامتری پیدا کنم، و معتقدم که نمونه های چند متغیره NMinimised در مستندات دقیقا معادلات پارامتری نیستند. همچنین برای مثال به پرسش و پاسخ مرتبط بالا مراجعه کنید. این کد من برای یافتن xc، yc، a، b، t1، ...، t24 است: tList = ToExpression[t <> ToString[#]] & /@ Range[1, 24]; معادلات = Join[ MapThread[#1 - xc - a Cos[#2] Cos[\[CurlyPhi]] + b Sin[#2] Sin[\[CurlyPhi]] &, {points[[All, 1]], tList}]، MapThread[#1 - yc - a Cos[#2] Sin[\[CurlyPhi]] - b Sin[#2] Cos[\[CurlyPhi]] &, {points[[All, 2]], tList}]]; solution = NMinimize[ #.# &[Equations], Join[tList, {xc, yc, a, b, \[CurlyPhi]}]]  و شکل بیضی به این صورت است: نمایش[ (* بیضی کج شده/دیسک ترسیم شده با استفاده از دیسک و چرخش *) گرافیک[ {زرد، چرخش[دیسک[{xc، yc}، {Abs@a، b}]، \[CurlyPhi]] /. راه حل[[2, 25 ;; 29]]}]، (* نقاط شروع *) نقاط // ListPlot، (* طرح بیضی ترسیم شده توسط 2 معادله پارامتری *) ParametricPlot[{xc + a Cos[t] Cos[\[CurlyPhi]] - b Sin[ t] Sin[\[CurlyPhi]]، yc + a Cos[t] Sin[\[CurlyPhi]] + b Sin[t] Cos[\[CurlyPhi]]} /. راه حل[[2, 25 ;; 29]]، {t، 0، 2 \[Pi]}، PlotStyle -> Red]، (* نقطه روی بیضی مربوط به t1 تا t24 *) ListPlot[{xc + a Cos[#] Cos[\[CurlyPhi] ] - b Sin[#] Sin[\[CurlyPhi]]، yc + a Cos[#] Sin[\[CurlyPhi]] + b Sin[#] Cos[\[CurlyPhi]]} /. راه حل[[2, 25 ;; 29]] و /@ راه حل[[2, 1 ;; 24، 2]]، PlotStyle -> Red]، Axes -> True]  حتی اگر به آنچه می خواهم رسیدم، فقط احساس می کنم که این یک راه سخت برای حل مشکل است، به ویژه به این دلیل که من نیازی به حل کردن برای t1 تا t24 ندارم - فقط به xc، yc، a و b نیاز داشتم. موضوع دیگر این است که به دلایلی مقدار a من (که باید محور طولانی باشد) منفی و از نظر قدر کوچکتر از محور دیگر* است و زاویه چرخش بیضی بسیار زیاد است (88.7 رادیان). من سعی کردم برخی محدودیت ها را برای NMinimize اعمال کنم (a>0 یا 90 [درجه] < [CurlyPhi] < 150 [درجه]) اما مدام خطا می گرفتم.  *  در نهایت، من واقعاً از هرگونه نظر کلی برای بهتر کردن کدم متشکریم زیرا من هنوز در MMA مبتدی هستم (شما احتمالاً می توانید از روی غیرت من برای عملکردهای خالص در این مثال متوجه شوید. در حال خواندن یک فصل در مورد آنها).
|
نقاط اتصال به بیضی کج و خارج از مرکز
|
11200
|
من چیزهایی دارم که میخواهم آنها را دستکاری کنم، با استفاده از دو نوع کنترل مختلف، یکی در یک زمان، با استفاده از متغیر دیگری به عنوان سوئیچ. این کنترلها در اصل مشابه Evaluate@(Sequence @@ {{controlA1, 0, 0.8}, {controlA2, 0, 2}}) و {controlB, {-1, -1}, {1, 1}} هستند. من سعی کردم با استفاده از کد Manipulate[ If[ChooseControlMode, stuffA, stuffB], {{ChooseControlMode, False, Choose control حالت: }، {True -> A، False -> B}، PopupMenu}، Dynamic@If[ChooseControlMode، Evaluate@(Sequence @@ {{controlA1، 0، 0.8}، {controlA2، 0، 2}})، {controlB, {-1, -1}, {1, 1}}] ] با این حال، به دلایلی MMA طوری رفتار میکند که انگار منظور من از کنترلهای من در واقع یک متن ساده است (و همچنین «Sequence» را در «If» به هم متصل میکند، بنابراین از نمایش حتی این متن ساده در زمان مناسب جلوگیری میکند). من همچنین سعی کردم از چیزی مانند ReleaseHold@Dynamic@If[ChooseControlMode، Hold@(Evaluate@(Sequence @@ {{controlA1، 0، 0.8}، {controlA2، 0، 2}}))، Hold@{controlB، {- استفاده کنم. 1, -1}, {1, 1}}] در این حالت در عوض با خطا > مواجه می شوم دستکاری::vsform: آرگومان دستکاری «ReleaseHold[...]» شکل > صحیحی برای مشخصات متغیر ندارد. چگونه می توانم MMA را وادار کنم که ورودی من را به عنوان کنترل های اضافی در نظر بگیرد و بنابراین آنها را با ورودی استاندارد خود (یعنی دو «Manipulator» و یک «Slider2D») نمایش دهد؟
|
انتخاب پویا از کدام کنترلهای دستکاری برای استفاده
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.