_id
stringlengths 1
5
| text
stringlengths 0
5.25k
| title
stringlengths 0
162
|
|---|---|---|
30055
|
در «ListPlot» و «Interpolation»، گزینه «InterpolationOrder->0» از دو قرارداد متفاوت استفاده می کند. Interpolation مقدار y را از نزدیکترین مقدار x بزرگتر به دست می دهد. Plot[Quiet@Interpolation[{{0,0},{1,1},{2,2}},InterpolationOrder->0][x],{x,-1,3}]  «ListLinePlot» مقدار y را از نزدیکترین مقدار x کوچکتر میدهد. ListLinePlot[{{0,0},{1,1},{2,2}},InterpolationOrder->0,PlotRange->{{-1,3},All}]  چگونه می توانم «Interpolation» را از قرارداد «ListPlot» استفاده کنم؟
|
چگونه می توان رفتار InterpolationOrder->0 را کنترل کرد؟
|
44033
|
فرض کنید من یک عبارت بسیار طولانی دارم (بیش از 500000 کاراکتر) که حاوی ترکیبی از اصطلاحات واقعی و خیالی است. به عنوان مثال `x = g*m*o*p*q*s*v + a*c*f*g*m^2*o*p*q*s*v + c*g*h*m^2* o*p*q*s*v - a*c*g*h*m^2*o*p*q*s*v - B*g*m*o*p*q*s*v*w - g*m*o*p*s*v*x - (1-I*Sqrt[3])*(2*g*o*p*s*v + 2*a*c*f*g*m*o*p*s*v) + 2*c*g *h*m*o*p*s*v + (1+I*Sqrt[3])*(2*g*p*q*v + m*g*f*q*m*o*s*v )...` و غیره می خواهم جدا کنم شرایط واقعی و خیالی و فقط با شرایط واقعی کار کنید. من از «ComplexExpand[Re[x],TargetFunctions->(Re)}]» استفاده میکنم، اما همچنان پیام «حافظهای در دسترس نیست» را دریافت میکنم. Mathematica خاموش شده است. سعی کنید از برنامه های دیگر خارج شوید و سپس دوباره امتحان کنید. آیا راه بهتری برای کنار گذاشتن اصطلاحات خیالی و گروه بندی عبارات واقعی بدون این مشکل وجود دارد؟
|
اجزای واقعی را از یک عبارت بسیار بزرگ استخراج کنید
|
19076
|
من سعی می کنم تابعی به شکل $z(r,\theta)$ ترسیم کنم که در آن $r \in [0, R]$ برای R محدود، $\theta \in [0,2\pi[$، و z سومین مختصات است که تابعی از دو مختصات اول است. هیچ کاری برای انجام آن به صورت بومی پیدا نکردم، بنابراین به مختصات دکارتی برگشتم. اما نتیجه من را راضی نمی کند، زیرا محدوده x تابعی از y است، نتیجه محدودیت $ x^2+y^2 <R^2$. آیا در حال حاضر چیزی در _Mathematica_ برای مدیریت این نوع طرح وجود دارد؟
|
چگونه با استفاده از مختصات استوانه ای یک 3DPlot درست کنم؟
|
24259
|
_Mathematica_ 9 از چه الگوریتمی برای FirstPassageTimeDistribution[] استفاده می کند؟ آیا تلاش برای استفاده از «PseudoInverse[]» در لاپلاسین نمودار زیربنای فرآیند مارکوف گسسته است؟
|
Mathematica از چه الگوریتمی برای FirstPassageTimeDistribution[] استفاده می کند؟
|
58438
|
من کاربر جدید _Mathematica_ هستم. من معادلات غیر خطی زیر را در دو متغیر دارم:  چگونه می توانم این سیستم را با _Mathematica_ حل کنم؟
|
نحوه حل دو معادله غیر خطی در دو متغیر
|
47809
|
وقتی از گرافیک استفاده می شود، لزوماً اشیا مرتب می شوند. این تأثیر می گذارد که کدام یک دیگران را مبهم می کند. وقتی Opacity 1 نباشد، روی رنگ نیز تأثیر می گذارد. من دوست دارم رنگ همپوشانی ها فقط به رنگ اشیا و تیرگی آنها بستگی داشته باشد نه به ترتیب. آیا می توان این کار را انجام داد؟ به عنوان مثال، این کد ساده مشکل را نشان میدهد: گرافیک[{Opacity[.5]، Inner[{#1، #2} و، {قرمز، آبی، قرمز}، {Disk[{0، 0}، 1]، دیسک[{1، 0}، 1]، دیسک[{2، 0}، 1]}، فهرست]}] نتیجه این است:  اطلاعات بیشتر در پاسخ به پاسخ های شگفت انگیزی که تاکنون دریافت شده است: من از آن در دستکاری با دیسک ها (یا شاید مستطیل ها) که به طور تصادفی در حال حرکت هستند استفاده خواهم کرد. . همچنین تعداد زیادی از آنها مانند 1000 وجود خواهد داشت. بنابراین زمان مهم است و بنابراین استفاده از همه جایگشت ها (برای این کاربرد خاص) خارج از توجه است. من اکنون پیشنهادات را آزمایش کردم. متأسفانه، شطرنجی کردن و محاسبه با آن بسیار طولانی است. اگر مرتب کنم، آن چیزی که می خواهم را نیز به دست نمی آورد. بنابراین، متأسفانه به نظر می رسد که هیچ پاسخی کارساز نیست. در پاسخ به @Mr.Wizard، این مثال من است. این حداقل نیست، اما فکر می کنم شما می خواهید چیزهای مختلفی را آزمایش کنید. در نهایت، خیلی هم بد نیست. من از Opacity[0.1] برای رسیدگی به شکایت زیبایی شناختی خود استفاده کردم. دستکاری[ If[startover == شروع دوباره، جریان = PadRight[{}، nmparticles، {{-torus/2، 0}، {torus/2، 0}}]; شروع = نادرست]; در حالی که [اجرا، مکث[1/rate]; If[Length[current] == nmparticles, current = Clip[current + RandomVariate[ NormalDistribution[0, 1], {nmparticles, 2}], {-torus, torus}], current = PadRight[current, nmparticles, {{ -torus/2، 0}، {torus/2، 0}}]]]; Dynamic@Show[ Graphics[{Opacity[.1]، Transpose[{Table[If[OddQ[i]، قرمز، آبی]، {i، طول[current]}]، Disk[#، 1] & /@ فعلی }]}، PlotRange -> {{-torus، torus}، {-torus، torus}}، ImageSize -> {475، 475}]]، Style[ Diffusion، Large]، Delimiter، {{run، False، run}، {True، False}}، {{nmparticles، 2، تعداد ذرات}، 1، 5000 , 1, Appearance -> Labeled}, {{rate, 10, rate}, 3, 1000, 1, Appearance -> Labeled}, {{torus, 20, half-size of box}, 3, 100, 1, Appearance -> Labeled}, {{ startover, False, } ، {شروع دوباره}، ControlType -> Setter، Background -> LightRed}، ControlPlacement -> Right، مقداردهی اولیه :> (جریان = {{-torus/2، 0}، {torus/2، 0}})]
|
چگونه می توانم رنگ دیسک های روی هم را به هر ترتیبی برابر کنم؟
|
32957
|
میدانم که میتوان بهصورت برنامهریزی گزینههای انتخابی را در یک نوت بوک تغییر داد. من می خواهم دکمه ای ایجاد کنم که به من امکان می دهد سبک یک سلول را تغییر دهم. این سبکی است که میانبر صفحه کلید ندارد، ItemParagraph چیزی شبیه به SetOptions[NotebookSelection[SelectedNotebook[]]، CellStyle->ItemParagraph] اما CellStyle برای NotebookFind است. آیا راهی برای این کار وجود دارد؟ من فقط نتوانستم گزینه سلول مورد نیاز خود را پیدا کنم. من گزینه های Cell را بررسی کردم اما صدها مورد وجود دارد و نتوانستم چیزی را که درست به نظر می رسید ببینم ...
|
استایل یک سلول را تنظیم کنید
|
46574
|
من یک تابع funloglogplot تعریف کردم تا یک نمودار لاگ یک تابع (function1) را بسته به چندین متغیر funloglogplot[function1_, xmin_, xmax_, numpoints_] := ماژول[{list1, listRe, listIm}, list1 = {#1 تعریف کنم. , function1[eps1, 1, #1, R1ideal, R2, ordre]}& /@ logspace[xmin، xmax، numpoints]; listRe = {#1[[1]]، Re[#1[[2]]]}& /@ list1; listIm = {#1[[1]]، -Im[#1[[2]]]}& /@ list1; ListLogLogPlot[{listRe, listIm}, Joined -> True] ] با این وجود من میخواهم بتوانم متغیرهایی را که برای نمودار استفاده میکنم انتخاب کنم (در این مورد من تابع 1 را به عنوان تابعی از آرگومان سوم آن ترسیم میکنم و میخواهم دوست دارم بتوان آرگومان را انتخاب کرد). آیا کسی می تواند راه حلی ببیند؟
|
انتخاب موقعیت متغیر
|
19070
|
در این پاسخ، من نیاز داشتم که ستونها و ردیفهای با ارزش صفر به هم پیوسته را از یک ماتریس حذف کنم، _فقط دو تا از آنها را در جای خود باقی بگذارم، مهم نیست که عدد اصلی چقدر بود. من این کد را ساختم: m = RandomVariate[BinomialDistribution[1, 10^-3], {400, 400}]; قانون = {h__، {0 ..}، w : {0 ..}، {0 ..}، t__} -> {h، w، w، t}؛ mClean = Transpose[Transpose[m //. قاعده] //. قاعده]؛ Dimensions@mClean اما خیلی کند است. من کاملا مطمئن هستم که این کد را می توان افزایش داد. ایده های بهتری دارید؟
|
عملکرد: جمع کردن ردیفها و ستونهای پیوسته مکرر از یک ماتریس
|
28050
|
 من سه ماتریس را تایپ کردم، اما آنها به خوبی تراز نشده اند، و اقلام در یک ماتریس نیز به خوبی تراز نشده اند و با تفاوت اندازه آیتم. چگونه می توانم آنها را در همان اندازه آیتم تنظیم کنم؟ بهتر است که بتوانم روی دکمهها/منوها کلیک کنم تا کاری مانند «تراز کردن پاراگراف» در «دستیار نوشتن» انجام شود. و من متوجه شدم که ماتریس تایپ شده GridBox است، بنابراین می توانم آنها را با گزینه های Grid تنظیم کنم.
|
چگونه می توانم ماتریس ها را در یک ItemSize تنظیم کنم و در Notebook به خوبی تراز شوند؟
|
30054
|
**مشاهده:** می توانم حتی برای اصلاح بسیار ساده در صورت شکست یک هدف اسکالر که شامل یک انتگرال معین در زمان «ParametricNDSolve» باشد، ببینم. در اینجا یک مثال است! eqns = {y''[t] + y[t] == 3 a Sin[y[t]]، y[0] == y'[0] == 1}; pfun =ParametricNDSolveValue[eqns,Integrate[y[s] - a s, {s, 0, 5}], {t, 0, 5}, {a}, Method -> {ParametricSensitivity -> Forward Sensitivity}] ; pfun[1.5] > خروجی بی معنی! همان نوع خروجی برای «pfun»[1.5]»، اما از «pfun»[1.5]» به بعد برای مشتقات بالاتر، مقادیر عددی را دریافت میکنیم که حدس میزنم کاملاً اشتباه باشند. با این حال، اگر کسی از «Integrate[y[s], {s, 0, 5}]» استفاده کند همه چیز خوب خواهد بود! بنابراین من {ParametricSensitivity -> AdjointSensitivity} را امتحان کردم که برای توابع هدف یکپارچه مناسب است. باز هم شکست اما این بار برای هر دو مورد. خطای زیر را دریافت می کنیم > ParametricNDSolveValue::adjsens: روش حساسیت الحاقی را نمی توان برای تابع خروجی {t,0,5} استفاده کرد. این فقط برای خروجی > توابعی که در یک زمان خاص هستند یا یک انتگرال مشخص در طول > زمان هستند قابل استفاده است. >> من احساس می کنم این یک تناقض عمده در اجرای داخلی است. با استفاده از Trace مقداری باطنی IntegrateImproperDump و InternalDependsOnQ پیدا کردم. **چه باید`pfun[1.5]`:** می دانیم Distribute[Integrate[y[s] - a s, {s, 0, 5}], Plus] === Integrate[-a s, {s, 0 , 5}] + Integrate[y[s], {s, 0, 5}] > True بنابراین ابتدا می توانیم «pfun[1.5]» را با استفاده از eqns = پیدا کنیم {y''[t] + y[t] == 3 a Sin[y[t]]، y[0] == y'[0] == 1}; pfun = ParametricNDSolveValue[eqns, Integrate[y[s], {s, 0, 5}], {t, 0, 5}, {a}, Method -> {ParametricSensitivity -> Forward Sensitivity}]; (pfun[1.5] + Integrate[-a s, {s, 0, 5}]) /. a -> 1.5 > -7.86673 و حساسیت مرتبه اول (pfun'[1.5] + D[Integrate[-a s, {s, 0, 5}], a]) / خواهد بود. a -> 1.5 > -7.87591 بررسی متقاطع حساسیت سفارش اول در زیر! fun1[aval_?NumericQ] :=NIintegrate[Block[{a = aval}, Evaluate@(y /. First@NDSolve[Evaluate@eqns, y, {t, 0, 5}])[t] -a t], {t, 0, 5}]; نیازهای [حساب عددی]; ND[fun1[x]، x، 1.5] > -7.87604 تقریباً همانطور که انتظار می رود. **سؤال:** * دانستن اینکه آیا می توانیم از خانواده ParametricNDSolve برای یافتن وابستگی پارامترهای هدف یکپارچه مانند موارد زیر استفاده کنیم عالی خواهد بود: $$ G(p)=\int_a^{b} g(y(s ),s,p) \,ds$$ که در آن $g$ تابعی از متغیر وابسته $y(s)$ سیستم معادلات دیفرانسیل اصلی است و $p$ نشان دهنده پارامتر با توجه به که حساسیت $\frac{dG}{dp}$ جستجو میشود (یعنی «a» در مثال بالا). * همچنین چرا «{ParametricSensitivity -> AdjointSensitivity} در مثال بالا ناموفق است؟ برای برخی از مرجع ریاضی اینجا را بررسی کنید. BR
|
محدودیت های خانواده ParametricNDSolve w.r.t توابع هدف
|
27783
|
من از Mathematica 8 استفاده می کنم. در Mathematica، رنگ آمیزی PlotStyle پیش فرض در Plot و ListPlot وجود دارد. به عنوان مثال، فرض کنید من یک سری از نه تابع را در لیست توابع ذخیره کرده ام. Mathematica منحنی های مختلف را به صورت چرخه ای سبک می کند (من فکر می کنم که پیش فرض چرخه های **آبی، بنفش، زرد تیره، سبز** است)، مانند این مثال: توابع = جدول[a*Cos[x]، {a، 0.2، 1، 0.1}] Plot[توابع، {x، 0، 2 Pi}] > > {0.2 Cos[x]، 0.3 Cos[x]، 0.4 Cos[x]، 0.5 Cos[x]، 0.6 Cos[x]، 0.7 Cos[x]، > 0.8 Cos[x]، > 0.9 Cos[x]، 1. Cos[x]} > > >  این خوب است، اما حالا فرض کنید که من میخواهم چندین منحنی را با استفاده از نوعی گرادیان (شاید یکی از گرادیانهای «ColorData») رنگسازی کنم. آیا این امکان در «Plot» و «ListPlot» وجود دارد؟ من می توانم این کار را تا حدودی به صورت دستی انجام دهم. برای مثال، اگر من یک گرادیان آبی میخواستم، میتوانم موارد زیر را بنویسم (اگرچه این انتخاب رنگها میتواند به نحوی بهبود یابد): Plot[functions, {x, 0, 2 Pi}, PlotStyle -> { Lighter[Lighter[Lighter[ فندک[آبی]]]]، فندک[سبک[روشن[آبی]]]، فندک[روشن[آبی]]، روشنتر[آبی]، آبی، تیرهتر[آبی]، تیرهتر[تیرهتر[آبی]]، تیرهتر[تیرهتر[تیرهتر[آبی]]]، تیرهتر[تیرهتر[تیرهتر[آبی]]] }] >  با این حال، اگر منحنی های زیادی داشته باشم، این موضوع پیچیده می شود یا اگر بخواهم از شیب پیچیده تری مانند رنگین کمان (به عنوان مثال، `ColorData[Rainbow]`)، نقشه دما (به عنوان مثال، ColorData[TemperatureMap]) و غیره استفاده کنم. آیا پیشنهادی دارید؟
|
آیا می توان چندین منحنی Plot یا ListPlot را با استفاده از گرادیان رنگ استایل داد؟
|
31189
|
تابع زیر را می توان با موفقیت کامپایل کرد Clear[mat] mat = Compile[{e, kx, {ii, _Integer}, {label, _Integer}, η}, Inverse[{{e - I η, -E^(-I kx)، 0، -E^(((I kx)/2))، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {-E^(I kx)، e - I η، -E^(-((I kx)/2))، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، -E^(((I kx)/2))، e - I η، -E^(-I kx)، 0، -E^(((I kx)/2) ), 0, 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {-E^(-((I kx)/2))، 0، -E^(I kx)، e - I η، -E^( -((I kx)/2))، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، -E^(((I kx)/2))، e - I η، -E^(-I kx)، 0، -E^(((I kx)/2))، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، -E^(-((I kx)/2))، 0، -E^(I kx)، e - I η، -E^(-((I kx)/2))، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، -E^(((I kx)/2))، e - I η، -E^(-I kx)، 0، -E^(((I kx)/2))، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، -E^(-((I kx)/2))، 0، -E^(I kx)، e - I η، -E^(-((I kx)/2))، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، -E^(((I kx)/2))، e - I η، -E^(-I kx)، 0، -E^((((I kx)/2))، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، -E^(-((I kx)/2))، 0، -E^(I kx)، e - I η، -E^(-(( I kx)/2))، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، -E^(((I kx)/2))، e - من η, -E^(-I kx), 0, -E^(((I kx)/2))}, {0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, 0, -E^(- ((I kx)/2))، 0، -E^(I kx)، e - I η، -E^(-((I kx)/2))، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، -E^(((I kx)/2))، e - I η، -E^(-I kx)}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، -E^(-((I kx)/2))، 0، -E^(I kx)، e - I η}}][[ 2*(ii - 1) + label، 2*(ii - 1) + label]]، CompilationTarget -> C] همانطور که می بینید تابع یکی از عنصر ماتریس ماتریس معکوس را محاسبه می کند. نتیجه کد بالا می باشد CompiledFunction[{e,kx,ii,label,\[Eta]},Block[{Compile`$498,Compile`$502,Compile`$503,Compile`$507,Compile`$508,Compile`$509,Compile`$510,Compile` 504 دلار، Com pile`$505,Compile`$506,Compile`$514,Compile`$515,Compile`$516,Compile`$511,Compile`$512,Compile`$513,Compile`$518,Compile`$519,Compile`$519,Compile`$520,Compile`$520 \[Eta];Compile`$502=-Compile`$498;Compile`$503=e+Compile`$502;Compile`$507=1/2;Compile`$508=I kx Compile`$507;Compile`$509=E^Compile`$508;Compile`$510=-Compile`$509;Compile`$504=-I kx;Compile`$505=E^Compile`$504;Compile`$506=-Compile`$505;Compile`$514=-Compile`$508;Compile`$515=E^Compile`$514;Compile`$516=-Compile`$505;Compile`$514=-Compile`$508;Compile`$515=E^Compile`$514;Compile`$516=-Compile`$5 `$511=I kx;Compile`$512=E^Compile`$511;Compile`$513=-Compile`$512;Compile`$518=ii-1;Compile`$519=2 Compile`$518;Compile`$520=Compile`$519+label;Inverse[{{Compile`$503,Compile`$506,0,Compile`$510,0,0,0,0,0,0,0,0,0, 0},{Compile`$513,Compi le`$503,Compile`$516,0,0,0,0,0,0,0,0,0,0,0},{0,Compile`$510,Compile`$503,Compile`$506,0,Compile` $510,0,0,0,0,0,0,0,0},{Compile`516,0$,Com pile`$513,Compile`$503,Compile`$516,0,0,0,0,0,0,0,0,0},{0,0,0,Compile`$510,Compile`$503,Compile`$506, 0,Compile`$510,0,0,0,0,0,0},{0,0,Co mpile`$516,0,Compile`$513,Compile`$503,Compile`$516,0,0,0,0,0,0,0},{0,0,0,0,0,Compile`510$,Compile` 503$,کامپایل`506,0$,کامپایل`510,0,0,0$ ,0},{0,0,0,0,Compile`$516,0,Compile`$513,Compile`$503,Compile`$516,0,0,0,0,0},{0,0,0,0 ,0,0,0,Compile`510$,Compile`$503,Compile`$506,0,Co mpile`$510,0,0},{0,0,0,0,0,0,Compile`$516,0,Compile`$513,Compile`$503,Compile`$516,0,0,0},{0, 0,0,0,0,0,0,0,0,Compile`510$,Compile`$503,Co mpile`$506,0,Compile`$510},{0,0,0,0,0,0,0,0,Compile`$516,0,Compile`$513,Compile`$503,Compile`$516,0},{ 0,0,0,0,0,0,0,0,0,0,0,کامپایل`510$, Compile`$503,Compile`$506},{0,0,0,0,0,0,0,0,0,0,Compile`$516,0,Compile`$513,Compile`$503}}][[Compile` $520,Compile`520$]]],-CompiledCode-] من می خواهم کمی سرعتش را افزایش دهم، بنابراین یک تابع Clear[invmat] invmat[m_?MatrixQ, i_, j_] تعریف کردم := Det[Drop[m, {j}, {i}]]*(-1)^ (i + j)/Det[m] که (i,j)امین عنصر ماتریس معکوس m را مستقیماً با محاسبه کل ماتریس معکوس می دهد. و سپس تابع زیر را کامپایل می کنم Clear[mat2] mat2 = Compile[{e, kx, {ii, _Integer}, {label, _Integer}, η}, invmat[{{e - I η, -E^(-I kx)، 0، -E^(((I kx)/2))، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {-E^(I kx)، e - I η، -E^(-((I kx)/2))، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، -E^(((I kx)/2))، e - I η، -E^(-I kx)، 0، -E^(((I kx)/2) ), 0, 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {-E^(-((I kx)/2))، 0، -E^(I kx)، e - I η، -E^( -((I kx)/2))، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، -E^(((I kx)/2))، e - I η، -E^(-I kx)، 0، -E^(((I kx)/2))، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، -E^(-((I kx)/2))، 0، -E^(I kx)، e - I η، -E^(-((I kx)/2))، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، -E^(((I kx)/2))، e - I η، -E^(-I kx)، 0، -E^(((I kx)/2))، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، -E^(-((I kx)/2))، 0، -E^(I kx)، e - I η، -E^(-((I kx)/2))، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، -E^(((I kx)/2))، e - I η، -E^(-I kx)، 0، -E^(
|
چگونه تابع تعریف شده توسط کاربر را مانند این کامپایل کنیم
|
5594
|
در اینجا لیستی از تصاویر آمده است: images = Table[ExampleData[i], {i, ExampleData[TestImage]}]; و با توجه به مرجع صادرات لیستی از گرافیک ها، تصاویر یا عبارات دلخواه را صادر می کند، و هر عنصر را به عنوان یک قاب انیمیشن در نظر می گیرد. این در صفحه مرجع avi. با این حال، Export[animation.avi، images] باعث این می شود: > Export::errelem: عنصر Export !(\ImageList\) دارای ساختار داده ای نادرست است و نمی تواند به !(\AVI صادر شود. \) قالب. مشکل چیست؟ (Export[film.avi, ListAnimate[images]] کار می کند، اما می خواهم بدانم چرا موارد بالا کار نمی کند...)
|
صادرات تصاویر به عنوان avi
|
25326
|
من یک جدول با داده های باینری (تصاویر) در Microsoft SQlServer دارم. من میخواهم آن دادهها را وارد کنم و به فرمت «تصویر» تبدیل کنم. کد زیر رو نوشتم ولی کار نمیکنه (* demoSqlConn به ConnectId بین MM و DB اشاره می کند و Images به نام جدول در Db *) binarydata = SQLSelect[demoSqlConn, Images]; convertedData = FromCharacterCode[binarydata[[1, 1]]]; image=ImportString[convertedData, JPEG] پس از ارزیابی این کد، خطای زیر را دریافت می کنم: > قسمت جلویی هنگام پردازش یک بسته NotebookPredictions با خطا مواجه شد. برای اهداف آزمایشی، «binarydata» را جداگانه ارزیابی کردم. فهرستی مانند {{FFD8FFE000104A46494600010201006000600000FFEE000E41646F6265006400000\ 00001FFE1135D4578696600004D4D002A0000000800070132000200000014000000620\ 13B0002000000070000007647460003000000010004000047490003000000001003F000\ 09C9D00010000000E00000000EA1C00070000080C00000000876900040000000100000\ 07D000000E7323030393A30333A31322031333A34363A343200436F726269730000059\ 003000200000014000000BF9004000200000014000000D392910002000000033534000\ 0929200020000000335340000EA1C0007000007B40000000000000000323030383A303\ 33A31342031333A35393A323600323030383A30333A31342031333A35393A323600000\ 5010300030000000100060000011A000500000000100 ....}}. بنابراین، من داده ها را دریافت می کنم، مشکل در تبدیل آن است.
|
چگونه می توانم تصاویر را از پایگاه داده Microsoft SQLServer وارد کنم؟
|
33588
|
یکی از دوستانم برای مصاحبه رفت و از او خواسته شد که زاویه بین عقربه ساعت و دقیقه عقربه یک ساعت آنالوگ را در زمانی که زمان **3:15** بود محاسبه کند. مسلماً این یک مشکل پیش پا افتاده است که به راحتی می توان آن را به صورت تحلیلی حل کرد. 15 دقیقه 1/4 ساعت و یک ساعت 1/12 دایره کامل است، بنابراین زاویه $(1/4)\times(1/12)\times 360 = 7.5 \deg$ است. من فکر می کردم که آیا شبیه سازی مونت کارلو می تواند به خوبی انجام شود؟ **ویرایش**: همانطور که توسط @kuba پیشنهاد شده است، در اینجا تصویر یک ساعت **واقعی** است که امیدوارم دقیقاً در **3:15** باشد.  منبع: http://etc.usf.edu/clipart/33000/33069/clock-03-15_33069.htm من کد زیر بر روی ماسک یک ساعت **ایده آل** در **3:15** عمل می کند (زاویه بین دو عقربه در `7.5` درجه) و **نه** روی یک ماسک ایجاد شده توسط تصویر بالا. برای بدست آوردن پاسخ $\sim 7 \deg$، بیش از 10^6$ امتیاز لازم است. آیا کارشناسان در اینجا می توانند دقت شبیه سازی را بهبود بخشند؟ ClearAll[Global`*]; (* چند امتیاز تصادفی ایجاد کنید. از 0.98 به جای 1.00 استفاده کنید یا در غیر این صورت برخی از نقاط نیمه داخل دایره و نیمه بیرون خواهند بود. این به نتایج ما در صورت عدم درمان آسیب می رساند. *) امتیاز = نمایش[ گرافیک[{صورتی، نقطه / @ Select[ Partition[RandomReal[{-1, 1}, 10000], 2], ({a, b} = #; a^2 + b^2 <= 0.98) &]}]]  (* در واقع ماسک زیر باید توسط ساعت واقعی *) دیسک = گرافیک[{صورتی، دیسک[{0، 0}، 1، {0، 2π - 7.5π/180}]}]  finalImage = ImageSubtract[disk, Show[disk, points]]  (* تعداد نقاط داخل برش و خارج از برش را بشمارید. اگر از Count به عنوان ویژگی در ComponentMeasurements استفاده کنم، من نتایج بدتری دریافت می کنم. *) inArea = Last /@ ComponentMeasurements[finalImage, Area] // Total; outArea = آخرین /@ ComponentMeasurements[points, Area] // Total; (inArea/outArea) * 360 // N **EDITED** : با نقطه تنظیم شده توسط @DanielLichtblau، من $\sim درجه 7.3$ با امتیاز $10^4$ دریافت می کنم! finalImage به این شکل است: 
|
چگونه می توان دقت این شبیه سازی مونت کارلو را بهبود بخشید
|
27786
|
من مجموعهای از نقاط را روی یک محیط دارم: نقاط = نقشه[Normalize, RandomReal[{-1, 1}, {3000, 2}]] و میخواهم آنها را رسم کنم و نمودار را با توجه به چگالی نقاط رنگ آمیزی کنم. ببینید، «ListPlot[points]» فقط به من می دهد، یک نمودار ساده، که در آن من نمی توانم توزیع نقاط روی دایره را ببینم. شاید گزینه ای وجود داشته باشد؟ امیدوارم بتوانید متوجه شوید که چه میپرسم. **ویرایش/پیگیری** من از SmoothDensityHistogram[points, ColorFunction -> Rainbow] استفاده کردم حالا واقعاً آن چیزی نیست که من دنبالش هستم. من می خواستم شبیه طرح اصلی باشد، فقط محیط.
|
رنگ آمیزی ListPlot بر اساس تراکم نقاط
|
39557
|
با توجه به این تصویر، من می خواهم اندازه گیری کنم که چه مقدار (بر حسب درصد نسبت به مساحت مربع) از هر مربع مشکی مشخص شده با رنگ سبز پر شده است: i = Import[http://i.imgur.com/62buGws.png] ! [توضیح تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/8gBm6.png) من با استفاده از توابع پردازش تصویر کمی گم شده ام. به نظر میرسد «MorphologicalPerimeter» و «PixelValuePositions» یا «ImageData» میتوانند مفید باشند. اگر بتوانم راهی برای تشخیص هر مربع پیدا کنم، باید «ImageData» را در آن ناحیه فراخوانی و تعداد پیکسلهای سبز را بشمارم. هر راهنمایی لطفا؟
|
اندازه گیری درصد یک رنگ معین در یک منطقه؟
|
13695
|
من سعی می کنم یک ODE خطی را با یک ضریب متغیر حل کنم که بر حسب انتگرالی که فقط به صورت عددی می توانم انجام دهم داده شده است. یعنی من معادله ای به شکل $$ u'(t)=u(t)\int_0^t\sqrt{1+e^{-\tau^2}\sin(\tau)}d\tau دارم. ، $$ که در آن انتگرال تقریباً می تواند هر تابعی باشد که به خوبی رفتار می کند - اما به طور کلی باعث می شود که _Mathematica_ وقتی به «Integrate» داده شود خفه شود و در نهایت بگوید که نمی تواند این کار را انجام دهد. من می دانم که چنین فقدان یک دسته تحلیلی در ضرایب موجود در معادله اساساً من را از حل تحلیلی معادله محروم می کند. با این حال، با توجه به اینکه من کاملاً قادر به محاسبه عددی این ضریب هستم یا باید باشم، _Mathematica_ باید بتواند معادله را به صورت عددی حل کند. حدس اولیه من در مورد نحوه انجام این کار این است که به سادگی نشان دهم که انتگرال باید به صورت عددی انجام شود: NDSolve[{D[u[t], t] == NIntegrate[ Sqrt[1 + E^tt^2 Sin[tt^ 2]]، {tt، 0، t}] u[t]، u[0] == 1}، u، {t، 0، 1}] اما این به سادگی خطا را خروجی می کند `NIintegrate::nlim: tt = t یک محدودیت معتبر برای ادغام نیست. >>`. من همچنین با Integrate ساده و تنظیم GenerateConditions->False امتحان کردهام، اما هیچکدام از آنها کار نمیکند و همچنین زمان زیادی طول میکشد تا خطاهای خود را برگردانند، که به نظر من به این دلیل است که آنها سعی میکنند به صورت نمادین انتگرال را حل کنند. - و من به طور خاص این را نمی خواهم. آیا کسی میتواند راهی ارائه کند که _Mathematica_ را بفهمد که فقط باید دست و پنجه نرم کند و محاسبه کند؟
|
حل عددی یک معادله دیفرانسیل با ضرایب NIintegrate
|
8860
|
من متحیر هستم زیرا این مثال اسباب بازی (در Mathematica 8) dist = KernelMixtureDistribution[{{0, 1}, {0.0, 0}, {0, -1}},Silverman, MaxMixtureKernels -> All]; DensityPlot[PDF[dist, {x1, x2}], {x1, -3, 3}, {x2, -3, 3}]  یک تخمین چگالی با مقدار بسیار زیادی در جهت x ایجاد می کند، اگرچه انحراف استاندارد آن صفر است. تعجب نمیکردم اگر خطا ایجاد میکرد، زیرا باید یک ضربه دلتا در جهت x باشد و نمیدانم آیا میتوان آن را توسط Mathematica نشان داد یا خیر. اما این نتیجه منطقی نیست. اگر آن را به dist = KernelMixtureDistribution[{{0, 1}, {0.01, 0}, {0, -1}}Silverman, MaxMixtureKernels -> All] تغییر دهم. DensityPlot[PDF[dist, {x1, x2}], {x1, -3, 3}, {x2, -3, 3}]  نتیجه یک توزیع بسیار نازک همانطور که انتظار می رود است. این رفتار برای قوانین سرانگشتی سیلورمن و اسکات مشابه است. **آیا کسی می تواند درباره نحوه تفسیر انحرافات استاندارد در اینجا توضیح دهد؟ آیا این یک اشکال است؟**
|
چگونه انتخاب پهنای باند برای ابعاد کم واریانس با KernelMixtureDistribution کار می کند؟
|
40501
|
سوال قالببندی سریع: چگونه میتوانم کنترلهای انیمیشن یک نوار لغزنده را از زیر آن حرکت دهم تا بگویم، در کنار؟ به عنوان مثال، من این را دارم:  اما من دوست دارم همه آن کنترل ها به جای اینکه در زیر نوار لغزنده در سمت راست هر لغزنده قرار گیرند. . و در واقع، اگر راهی برای داشتن یک فیلد ورودی برای مقدار هر متغیر وجود داشته باشد، این نیز عالی خواهد بود! می دانم که می توانید Appearance -> Labeled را تنظیم کنید، اما این به شما اجازه نمی دهد مقدار را تغییر دهید، فقط آن را رعایت کنید. با تشکر
|
کنترل های انیمیشن را در یک لغزنده دستکاری حرکت دهید
|
37345
|
اخیراً بیشتر و بیشتر به این فکر میکنم که اندازه یک تصویر هنگام نمایش یا صادر کردن چگونه مدیریت میشود. مستندات نشان می دهد که اندازه از طریق ImageSize می تواند بر حسب نقاط چاپگر (در هر اینچ) تنظیم شود. با این حال، این با گرافیک نمایش داده شده مطابقت ندارد (به عنوان مثال `ImageSize-> {72 1, 72 1}`) یک نمودار عمومی با اندازه مورد انتظار یک اینچ مربع ارائه نمی دهد. (بزرگنمایی UI در 100٪) من از Mathematica 9 در OS X 10.9 استفاده می کنم و معمولاً از .eps برای صادرات نمودارها استفاده می کنم (زیرا صادرات pdf. واقعاً با فونت ها و همه آنها به خوبی کار نمی کند)
|
ImageSize به عنوان مقدار مطلق (متریک).
|
15912
|
من نسخه Wolfram Finance Package Mathematica 8 را تحت Windows 7 Professional اجرا می کنم. هر زمان که سعی می کنم «LibraryFunctionLoad» را فراخوانی کنم، به نظر می رسد که هسته هنگ می کند. من باید آن را بکشم (Evaluation->Quit Kernel->Local) تا هر ورودی بیشتر در نوت بوک در نظر گرفته شود. (وقتی آن را می کشم، یک «java.exe» یتیم باقی می ماند که هنوز در حال اجرا است، که باید با استفاده از Task Manager آن را بکشم.) من در ابتدا فکر می کردم که ممکن است به نحوه تولید DLL مربوط باشد، اما حتی در هنگام ارائه این نام یک فایل غیر موجود است، هنگ می کند (به جای دادن پیام خطا). من توانستم برنامه خود را تحت لینوکس بارگذاری و اجرا کنم (با نسخه آزمایشی Mathematica 8). چه چیزی متفاوت است، و چرا وقتی فایل وجود ندارد حداقل یک پیام خطا دریافت نمی کنم؟ همچنین، هنگامی که از «/» بهعنوان جداکننده مسیر استفاده میکنم، به جای «/»، حتی برای عملیاتهای سادهتری مانند Join[$LibraryPath, {C:\Users\jkanze}] علائم مشابهی پیدا میکنم.
|
LibraryFunctionLoad در زیر ویندوز آویزان است
|
25329
|
من موفق شدم یک فایل Wavefront (.obj) را وارد کنم و آن را در متغیری مانند این ذخیره کنم: model = Import[ /path_to_object/my.obj, Graphics3D, Lighting -> {Ambient, RGBColor[ {0.212، 0.168، 0.2}]}، {Directional، RGBColor[{0.8، 0.، 0.}], ImageScaled[{2, 0, 2}]}, {Directional, RGBColor[{0., 0.8, 0.}], ImageScaled[{2, 2, 2}]}, {Directional , RGBColor[{0., 0., 0.8}], ImageScaled[{0, 2, 2}]} } ] خروجی نشان می دهد بدون لبههای سیاهی که معمولاً با اشیاء «Graphics3D» میبینید، مانند یک «پوشش قاب سیم». من سعی کردم تابع Graphics3D را در model به این ترتیب فراخوانی کنم: Graphics3D[{AbsoluteThickness[2], AbsoluteDashing[{5, 5}], model}] اما با این خطا مواجه میشوم: Graphics یک Graphics3D نیست. ابتدایی یا دستوری من همچنین سعی کردم آرگومان های بیشتری را به تابع Import اضافه کنم اما با این خطا مواجه می شوم: Import::argt: Import با 3 آرگومان فراخوانی می شود. 1 یا 2 آرگومان انتظار می رود. آیا ایده ای در مورد اینکه چگونه می توان این کار را انجام داد؟ دیدم که دستور Mesh->All وجود دارد، اما چون هنوز با Mathematica آشنا نیستم، دقیقاً نمیدانم چگونه دستور Mesh را روی یک شی Graphics3D وارد شده اعمال کنم.
|
نحوه نمایش وایرفریم در Object/Mesh وارد شده (فایل obj.)
|
28639
|
من میخواهم شبکهای بسازم که در آن هر پسزمینه سلول تا حدی با توجه به مقدار عددی نمایش داده شده پر شود (در مقیاس 0 تا 1). عملکردی مشابه با مورد درخواست شده در این سوال TeX.SE. چگونه می توانم با _Mathematica_ به این هدف برسم؟
|
چگونه میله های داده مانند اکسل بسازیم؟
|
22366
|
من دادههای حجمی دارم که میتوانم آنها را با استفاده از «CUDAVolumetricRender[]» ارائه کنم. با این حال، به نظر نمیرسد راهی برای ترکیب آن با سایر گرافیکهای سهبعدی، مانند افزودن یک جعبه محدود، محورها، برچسبها، و غیره پیدا کنم. «CUDAVolumetricRender[]» چگونه باید سفارشی شود؟ یک «DynamicModule» را برمی گرداند که بسیار مات است.
|
آیا می توان CUDAVolumetricRender را با دیگر گرافیک های سه بعدی ترکیب کرد؟
|
45009
|
من می خواهم یک کد را در MATHEMATICA برنامه ریزی کنم تا مقادیری را در تکرارهای مختلف محاسبه کنم. به عنوان مثال، این لیست را فرض کنید: `list={1,2,3,4,5}` حالا فرض کنید که تابع این است: `f1=Function[u,3+u][x]` من می خواهم از یک` استفاده کنم حلقه Do` برای قرار دادن منظم هر عدد صحیح از لیست در تابع f1 و حلقه Do از 5 تکرار (`{i,1,5}`) استفاده میکند و با استفاده از مقادیر موجود، 5 پاسخ میدهد. فهرست برای این مثال، نتایج به صورت زیر خواهد بود: `4 5 6 7 8` من نمیدانم آیا کسی میتواند به من برای حل این مشکل کمک کند.
|
نحوه قرار دادن مقادیری از یک لیست در یک تابع در یک حلقه Do
|
22367
|
من تازه متوجه شدم که خروجی «CUDAVolumetricRender[]» از پرسپکتیو (کاملاً مشخص) استفاده میکند که نمیخواهم (برای نمایش دادههای علمی، میتواند بسیار گمراهکننده باشد). چطور خاموشش کنم؟ (یعنی آن را از یک طرح ریزی ایزومتریک استفاده کنید)
|
چگونه یک رندر حجمی CUDA را ایزومتریک کنیم؟
|
59270
|
من می خواهم رقم را از Mathematica در قالب PDF صادر کنم. همچنین میخواهم فیلدهای نویسنده و عنوان را در PDF قرار دهم. به عنوان مثال، برای گنجاندن فیلد نویسنده، از کد زیر استفاده می کنم: pp = Plot[{x^2}، {x، -1، 1}] Export[plot-example.pdf، pp، Author -> Dmitry] با این حال، وقتی فایل PDF تولید شده را در نمایشگر PDF باز می کنم، قسمت نویسنده پر نمی شود. چگونه باید Export call را مشخص کنم تا فیلدهای Author و Title را در فایل PDF در حال تولید قرار دهد؟
|
چگونه می توانم نمودار را به صورت PDF با ابرداده هایی مانند فیلدهای عنوان و نویسنده صادر کنم
|
6931
|
یکی از مراحل کلیدی در مرتب سازی ادغام، مرحله ادغام است. با توجه به دو لیست مرتب شده sorted1={2,6,10,13,16,17,19}; مرتب شده2={1,3,4,5,7,8,9,11,12,14,15,18,20}; از اعداد صحیح، میخواهیم یک لیست جدید به صورت زیر تولید کنیم: 1. با یک لیست خالی «acc» شروع کنید. 2. اولین عناصر sorted1 و sorted2 را با هم مقایسه کنید. کوچکتر را به «acc» اضافه کنید. 3. عنصر مورد استفاده در مرحله 2 را از «sorted1» یا «sorted2» حذف کنید. 4. اگر نه «sorted1» و نه «sorted2» خالی نیست، به مرحله 2 بروید. در غیر این صورت، لیست باقیمانده را به «acc» اضافه کنید و مقدار «acc» را خروجی کنید. با اعمال این فرآیند برای «sorted1» و «sorted2»، acc={1، 2، 3، 4، 5، 6، 7، 8، 9، 10، 11، 12، 13، 14، 15، 16، 17 دریافت می کنیم. , 18, 19, 20} _در پاسخ به سوال روخو اضافه شد: ما می توانیم این روش را حتی اگر دو لیست از قبل مرتب نشده اند. بنابراین «list1» و «list2» در زیر فرض نمیشوند مرتب شوند._ اگر یک تابع داخلی «MergeList» وجود داشته باشد که این فرآیند را انجام میدهد، احتمالاً سه آرگومان «list1»، «list2» و «میگیرد. f`. در اینجا 'f' یک تابع بولی از دو آرگومان است که برای تصمیم گیری اینکه کدام عنصر را انتخاب کنید استفاده می شود. در مورد مرتبسازی ادغام، «f = LessEqual». من احساس می کنم که MergeList یک عملیات لیست اساسی است، بنابراین ** سوال 1: آیا چنین تابع داخلی یا بسیار نزدیک به آن وجود دارد؟** اگر بخواهم چنین تابعی را در Scheme بنویسم، از یک تابع استفاده می کنم. تعریف بازگشتی معادل موارد زیر: MergeList[list1_,{},f_,acc_:{}]:=Join[acc,list1]; MergeList[{},list2_,f_,acc_:{}]:=پیوستن[acc,list2]; MergeList[list1_,list2_,f_,acc_:{}]:= اگر[ f@@First/@{list1,list2}, MergeList[Rest[list1],list2,f,Append[acc,First[list1]]] , MergeList[list1, Rest[list2],f,Append[acc,First[list2]]] _Sample خروجی با لیست های مرتب نشده:_ In[2]:= MergeList[{2,5,1},{3,6,4},LessEqual] Out[2]= {2,3,5,1,6,4} تصور من این است که راه حل های بازگشتی در Mathematica ناکارآمد هستند، بنابراین **سوال 2: راه بهتری برای پیاده سازی MergeList چیست؟** اگر نکاتی در مورد تبدیل دارید به معادلهای عملکردی آنها مراجعه کنید، در صورت تمایل به آنها نیز اشاره کنید.
|
پیاده سازی تابعی که مرحله ادغام را در مرتب سازی ادغام تعمیم می دهد
|
45681
|
من توانستم مرجعی برای چند جمله ای های متقارن پیدا کنم اما برای مجموع _متقارن_ نه (به http://en.wikipedia.org/wiki/Muirhead%27s_inequality#Symmetric_sum- notation_tricks مراجعه کنید) لطفاً کسی می تواند بگوید که آیا متقارن پیاده سازی شده است یا خیر. مجموع در ریاضیات؟ آیا ابزار دیگری برای مقابله با نابرابری Muirhead وجود دارد؟ با تشکر
|
مجموع متقارن و نابرابری مویرهد
|
23948
|
من برخی از دادههای پاسخ فرکانسی را از یک بلندگو دریافت کردهام که با زوایای برخورد متفاوت بین بلندگو و میکروفون اندازهگیری شده است که در یک محفظه آنکوئیک گرفته شده است. داده ها را می توان در اینجا یافت. کل آزمایش شامل سری های اندازه گیری در 5 زاویه مختلف است که عبارتند از: {0°، 30°، 60°، 90°، 180°}! /E3DoZ.jpg) من به صورت جداگانه وارد می کنم (و آنها را در یک متغیر ذخیره می کنم) با: importlist[path_] := ToExpression @ Partition[Flatten @ [Import[path, Words] , 2], 2] را رها کنید و آنها را پردازش کنید (downsampling و rearranting) با توابع زیر برای بدست آوردن یک لیست مناسب برای `ListDensityPlot` downsampleFunction[list_, n_, pos_] := Downsample[pos @ Transpose @ list, n] combinationFunction[list_, angle_, downsampleBy_] := Thread[{downsampleFunction[list, downsampleBy, First], angle, downsampleFunction[list, downsampleBy, Last] }] listcombineFunction[listoflists_, listofangles_, downsampleBy_] := مسطح کردن[Table[ combinationFunction[listoflists[ingle] i]]، downsampleBy ]، {i, 1, Length@listoflists}]، 1] اگر اکنون با چیزی مانند ListDensityPlot[ listcombineFunction[ {list0FR, list30FR, list60FR, list90FR, list180FR}, {0°, 30°, 60°, 90°, 18 رسم شود }، 1000]] من یک طرح زیبا اما به صورت خطی دریافت می کنم مقیاس از آنجایی که این دادههای پاسخ فرکانسی است (و من میخواهم نشان دهم که جهتیابی موضوعی است که در فرکانسهای بالاتر (بیشتر) مرتبط میشود) من ترجیح میدهم یک محور لگاریتمی (افقی) را ترجیح دهم. اگر عملکردهای پردازش خود را با افزودن «Log10@» در مقابل دادههای محدوده فرکانس خود تغییر دهم، مانند آنچه در اینجا انجام شده است: combinationFunction2[list_, angle_, downsampleBy_] := Thread[{Log10 @ downsampleFunction[list, downsampleBy, First]، زاویه، downsampleFunction[list, downsampleBy, Last] }] listcombineFunction2[listoflists_, listofangles_, downsampleBy_] := مسطح کردن [Table[ combinationFunction2[listoflists[[i]]، listofangles[[i]]، downsampleBy ]، {i، 1، Length@listoflists}]، 1] و نتایج را رسم کنید من یک نقص گرافیکی زشت دارم (من حدس میزنم یک مشکل درونیابی به دلیل تغییرات شتابی که توسط لگاریتم ایجاد می شود؟). نمونهای با تیکهای اصلاحشده و گزینههای مختلف استایل:  P.S.: متوجه اشکال دیگری در مورد برچسبهای فریم چرخشی 45 درجه شدم. آیا کسی راه حلی برای این رفتار می داند؟ اگر من همان کد را با مثال دیگری امتحان کنم، فونت تا حدودی نازکتر به نظر میرسد اما مانند تصویر نمونه بالا نیست. مثالی برای رفتار مطلوب: LogLinearPlot[Log10[x], {x, 1, 1000}, FrameTicks -> {Flatten[ Table[{d 10^e, Rotate[d 10^e, 45 Degree]}, {e , طبقه[log[10, 35]], سقف[log[10, 22000]]}، {d, 1, 5, 1}], 1], Automatic}, Frame -> True, ImageSize -> 600]
|
مشکل ListDensityPlot هنگام استفاده از مقیاس لگاریتمی
|
311
|
وقتی لیستها را بستهبندی میکنید، سربار وجود دارد، بنابراین بستهبندی یک لیست با مثلاً 2 عنصر احتمالاً بیشتر از کارآیی شما هزینه دارد. Mathematica دارای طولهای فهرست پیشفرض است که توابع ایجاد آن لیستها فهرست را بستهبندی میکنند (یعنی اگر طول لیست کمتر از اعداد نشاندادهشده در زیر فهرست باشد، بسته نمیشوند): SystemOptions[CompileOptions] {CompileOptions -> { ApplyCompileLength -> \[Infinity]، ArrayCompileLength -> 250، AutoCompileAllowCoercion -> False، AutoCompileProtectValues -> False، AutomaticCompile -> False، BinaryTensorArithmetic -> False، CompileAllowCoercion -> True، CompileConfirmInitialized> CompiledFunctionArgumentCoercionTolerance -> 2.10721، CompiledFunctionMaxFailures -> 3، CompileDynamicScoping -> نادرست، CompileEvaluateConstants -> True، CompileOptimizeReportse,Copileon CompileReportExternal -> False، CompileReportFailure -> False، CompileValuesLast -> True، FoldCompileLength -> 100، InternalCompileMessages -> False، ListableFunctionCompileLength ->Length0Length ->Map2 NestCompileLength -> 100، NumericalAllowExternal -> False، ProductCompileLength -> 250، ReuseTensorRegisters -> True، SumCompileLength -> 250، SystemCompileOptimizations -2}Tensor -> 250. بنابراین، برای مثال، اگر فهرستی با استفاده از «Table» Developer`PackedArrayQ[Table[i, {i, 1, 249}]] False Developer`PackedArrayQ[Table[i, {i, 1, 251}]] درست است من فرض میکنم که اگر زمان ایجاد لیستهای کامپایلنشده را با استفاده از «جدول» در مقابل ایجاد فهرستهای کامپایل شده ترسیم کنید، خطوط در 250 ~ تقاطع می کنند، که فراتر از آن لیست های بسته کارآمدتر می شوند. آیا این یک تلاقی صحیح از آنچه طول کامپایل خودکار نشان می دهد است؟ من انتظار دارم که طول های بهینه برای کامپایل (شامل بسته بندی) در سیستمی به سیستم دیگر متفاوت باشد، بنابراین می خواهم بهترین راه برای ساخت مجموعه ای از تست ها برای آزمایش آن گزاره و تعیین طول لیست بهینه برای بسته بندی را بدانم. توابع ذکر شده در بالا **ویرایش** برای وضوح، طبق نظرات آلبرت، مواردی وجود دارد که ارزیابیهایی که انجام میشوند مانع از تدوین میشوند، بنابراین این بحثها اضافی هستند، یعنی از تدوین بدون توجه به تنظیمات پیشفرض جلوگیری میشود. اما من در مورد طول لیست بهینه در مواردی که جمع آوری اتفاق می افتد کنجکاو هستم.
|
چگونه طول کامپایل خودکار بهینه را در سیستم خود تعیین می کنید
|
29273
|
من با مشکلی مواجه شده ام که در آن یک آرایه مرتب از مجموعه مختصات دارم، به عنوان مثال: OrderedArray = {{{70.8938, 216.539},{70.89,216.54}}, {}, {}, {}, {}, {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {} ، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {{71.0656،216.573}}، {} ، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {} ، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {} }، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {{67.6546، 220.338}}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {{70.9211 ، 216.364}}، {{70.9184، 216.346}}، {{70.9079، 216.349}}، {{70.9046، 216.335}}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {} ، {}،{}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {{ 70.951، 216.705}}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {} ، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {{70.9621،216.586}}، {{70.918 ، 216.576}}، {{70.9116، 216.559}}، {{70.9189،216.581}}، {{70.9115، 216.565}}، {{70.9294، 216.552}}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {} ، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {} ، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {}، {} {67.0276، 218.154}}}; توجه داشته باشید که برخی از عناصر (در اینجا اولی) بیش از یک مختصات دارند. و من باید جاهای خالی، یعنی موقعیت های {} را از طریق برخی روش های درون یابی پر کنم. بهترین راه برای انجام این کار چه خواهد بود؟ با خواندن دستورالعمل های InterpolatingPolynomial (به عنوان مثال)، و کمی بازی کردن، بلافاصله نحوه انجام این کار مشخص نیست. در حالت ایدهآل، من میخواهم بتوانم مشخص کنم که «شکافها» باید با فرض یک منحنی خطی یا چند جملهای با مرتبهای پر شوند.
|
درون یابی یک لیست پراکنده از مختصات دو بعدی
|
318
|
کاری که میخواهم انجام دهم این است که گرافیکها را قسمت به قسمت ترسیم کنم، زیرا تابعی ساختم که مختصاتی ایجاد میکند که بر اساس آن گرافیکها را ترسیم میکنم. مشکل این است که MMA آنطور که انتظار داشتم عمل نمی کند. برای اینکه بفهمم در اینجا چه کار میکنم، مثال سادهشدهای است: گرافیک[{ a = 1; برچسب[برچسب]; اگر [a < 3، {دایره[{a، 1}، 1]، a = a + 1; Goto[tag];}، {Text[این تمام شد، {0، 0}]}] }] و چیزی که من به عنوان خروجی دریافت میکنم فقط متن تمام شد است. اما چیزی که من به عنوان خروجی میخواهم، گرافیکی با دو دایره با شعاع 1 و مرکز قرار گرفته در {1،1} و {2،1} همراه با متن تمام شد است. من روشی را که MMA فکر می کند، و اینکه چرا این را به عنوان خروجی به من می دهد، کشف می کنم. اما چگونه می توانم خروجی مورد نظر خود را به دست بیاورم؟ **ویرایش:** کد اینجاست، واقعا کثیف است و نکاتی در مورد نحوه نوشتن کدهای منظم در MMA قابل قدردانی است. دستکاری[ گرافیک[{ (*محاسبه زاویه برخورد*) α = ArcSin[H/R]; (*محاسبه مختصات x جایی که پرتو فرودی از منشور خارج می شود*) p = Sqrt[R^2 - H^2]; (*رسم پرتو فرودی*) {قرمز، ضخیم، خط[{{-2، H}، {p، H}}]}، (*رسم منشور*) {آبی، کدورت[.5]، دیسک[{0 , 0}، R، {0، Pi/2}]}، (*بررسی اینکه آیا بازتاب است یا شکست*) اگر[H <R/n، {(*شکست*) (*محاسبه مختصات x در جایی که پرتوهای شکست خورده به سطح برخورد می کند*) l = (R^2 n)/(Sqrt[R^2 - H^2] n - Sqrt[R^2 - H^2 n^2]); (*طراحی پرتو شکست*) {قرمز، ضخیم، خط[{{p، H}، {l، 0}}]} }، {(*بازتاب داخلی*) (*محاسبه مختصات x در جایی که پرتو بازتاب داخلی برخورد میکند \ سطح*) جدید = H; k = 1; برچسب[برچسب]; s = R Cos[α] - جدید/طنز [2 α]؛ اگر[s <= R، {{قرمز، ضخیم، خط[{{p، جدید}، {s، 0}}]} }، { θ = (2 k + 1) α - k Pi; f = R Cos[θ]; h = R Sin[θ]; k = k + 1; خط[{{{p، جدید}، {f، h}}}]، new = h; p = f; برو[برچسب]; } ] } ] }]، {{H, 3, Height}, 0.0001, R - 0.0001, Appearance -> Labeled}, {{n, 1.5, Refraction}, 1.001, 2, Appearance -> Labeled}، {{R, 10, Radius}, 0, 10، ظاهر -> برچسب شده} ]
|
نقاشی قسمت به قسمت گرافیک
|
22369
|
در این تصویر نموداری را مشاهده می کنید. کوتاه ترین مسیر بین راس 5 و راس 3 با رنگ قرمز مشخص شده است. درعوض، لبههای برجسته آبی با ضخامت 10 را میخواهم. ، AbsoluteThickness[10]}]  من این را امتحان کردم. ضخامت به 10 رسید، اما چرا مسیر مشخص شده آبی نیست؟ HighlightGraph[WheelGraph[6, EdgeStyle -> Directive[Black, AbsoluteThickness[10]], VertexSize -> 0], PathGraph@FindShortestPath[WheelGraph[6], 5, 3], GraphHighlightThickness,[0] ]}] 
|
هایلایت گراف با سبک
|
22368
|
با توجه به تابعی که با f[x_,y_] تعریف میشود:= جمع[x[[i]] (g[y[[i]]] - g[Total[y]] - Log[x[[i]]] , {i, 1, Length[x]}] من به راحتی میتوانم مشتق یک «n» ثابت را با D[f[{x1، x2، x3}، {y1، y2، y3}] محاسبه کنم، {{x1، x2، x3}}] که بازدهی {-g(y1 + y2 + y3) + g(y1) - log(x1) - 1، -g(y1 + y2 + y3) + g(y2) - log(x2) - 1، -g(y1 + y2 + y3) + g(y3) - log(x3) - 1} میخواهم متمایز کنم w.r.t. «x» در حالت کلی، با چیزی شبیه به این: D[f[x, y], x] چیزی شبیه به این را به دست میدهد: {-g(Total[y]) + g(y[[i]]) - Log [x[[i]]]، {i، 1، طول[x]}} آیا این امکان پذیر است؟ در حالت ایدهآل، با «حل» نیز زنجیره میشود تا بتوانم چیزی شبیه این بنویسم: حل[D[f[x, y]، x] == جدول[0، {طول[x]}]، x] و چیزی شبیه به آن را دریافت کنم. {{x[[i]] -> E^(-g(Total[y]) + g(y[[i]]) - 1)، {i, 1, Length[x]}}
|
تمایز با توجه به بردارهایی با طول نامشخص
|
11208
|
معادله $$ \sin x + \sqrt{3} \cos x = 1,$$ که $x \in [-2\pi, 2\pi]$ دارای چهار ریشه $-\dfrac{3\pi}{ 2}$، $\dfrac{\pi}{2}$، $\dfrac{\pi}{2}$ و $\dfrac{11\pi}{6}$. مجموع ریشه های معادله داده شده $\dfrac{2\pi}{3}$ است. چگونه به Mathematica بگویم این کار را انجام دهد؟ من Solve[{Sin[x] + Sqrt[3]*Cos[x] == 1، -2*\[Pi] <= x <= 2*\[Pi]}، {x}] **ویرایش را امتحان کردم ** از نظر من معادله داده شده را به حل[{Sin[x] + Sqrt[3]Cos[x] == 1, -2[Pi] <= x <= اصلاح کردم 2*[Pi]}، {x}] و از Simplify@Total[ x / استفاده کرد. حل [{Sin[x] + Sqrt[3] Cos[x] == 2, -2 Pi <= x <= 2 Pi}, {x}]] و من پاسخ -4 [Pi] + 8 را گرفتم ArcTan[1/(2 + Sqrt[3])]. چگونه می توانم پاسخ -((5 [Pi])/3) را دریافت کنم؟
|
مجموع ریشه های یک معادله مثلثاتی
|
19074
|
من یک راه حل دارم که از NDSolve گرفتم که ua و uw هستند. eq1=مشتق[2, 0][uw][z, t]*cwv-مشتق[0,1][ua][z,t]*cw == مشتق[0, 1][uw][z, t ]؛ eq2=مشتق[2، 0][ua][z، t]*cav-مشتق[0،1][uw][z،t]*ca == مشتق[0، 1][ua][z، t ]؛ ic1 = {uw[zmax، t] == ui + p0، uw[z، tmin] == ui}; ic2 = {ua[z، tmin] == uatm}; sol2 = NDSolve[Flatten[{eq1، eq2، ic1، ic2}]، {uw، ua}، {z، zmin، zmax}، {t، tmin، tmax}، MaxSteps -> Infinity، MaxStepSize -> dt/step , InterpolationOrder -> All]; نتیجه = (ua[z، t] /. sol2) - (atm[z، t]) - (uw[z، t] /. sol2); من موفق به حل این معادله می شوم و می توانم نتیجه را با استفاده از Plot3D ترسیم کنم. Plot3D[نتیجه، {z، zmin، zmax}، {t، tmin، tmax}، PlotRange -> همه، AxesLabel -> {z، t، نتیجه[z، t]}، BoundaryStyle -> ضخیم، اندازه تصویر - > 500] با این حال، من همچنین میخواهم این معادله را با استفاده از دستور manipulate در Plot ترسیم کنم اما موفق نشدم. در اینجا نحوه انجام آن است. یا با استفاده از این کد، [نتیجه[z,t]، {t، tmin، tmax}، PlotRange -> Full، AxesLabel -> دستکاری کنید. {t، نتیجه[z، t]}]، {z، zmin، zmax}] لطفاً کسی میتواند به من بگوید چگونه نتیجه را با استفاده از دستور manipulate ترسیم کنم؟ من میتوانم آن را برای هر ua[z,t] انجام دهم. و uw[z,t] برای مجموعه کامل کد kw = 1*10^(-10);(*m/s*) ka = 8*10^(-13);(*m/s*) gw = 10;(*kN/m^3*) m2w = 2.41*10^(-4)؛(*ضریب تراکم پذیری فاز آب با توجه به مکش ماتریک*) m1w = 0.8*10^(-4)؛(* ضریب تراکم پذیری فاز آب با توجه به تنش محوری*) m2a = 1.11*10^(-4)؛ (*ضریب تراکم پذیری با فاز هوا با توجه به مکش ماتریک*) m1a = 0.37*10^(-4)؛ (*ضریب تراکم پذیری فاز هوا با توجه به تنش محوری*) p0 = 100؛ (*فشار اعمالی -kPa*) tmin = 0;(*حداقل یا زمان اعمال فشار*) tmax = 5000;(*آخرین زمان بازرسی*) zmin = 0;(*ارتفاع بالا*) zmax = 0.02;(*ارتفاع پایین*) uatm = 101;(*kPa-فشار هوای اتمسفر*) گام = 1000;(*هر چه پله بالاتر باشد دقت بالاتر*) ui = -400;(*مکش ماتریکی اولیه*) دما = 300;(*دما بر حسب کلوین*) wa = 28.97;(*kg/kmol*) s = 0.7887; n = 1.0696/(1 + 1.0696); (*محاسبه*) r = 8.31432;(*ثابت گاز جهانی در j/(mol K*) g = 9.8;(*شتاب گرانش-m2/s*) da = ka/g؛(*تابع با مکش ماتریک متفاوت است، هنوز تعریف نشده است*) cwv = kw/(gw*m2w cw = ((1 -); m2w/m1w)/(m2w/m1w) ca = (m2a/m1a)/(1 - (m2a/m1a) - (1 - s)*n/(uatm*m1a)); wa/(r*temp)*uatm)/(m1a*(1 - m2a/m1a) - (1 - s)*n dt = tmax - tmin; eq1 = مشتق[2، 0][uw][z، t]*cwv - مشتق[0، 1][ua][z، t]*cw == مشتق[0، 1][uw][ z, t]; eq2 = مشتق[2, 0][ua][z, t]*cav - مشتق[0, 1][uw][z, t]*ca == مشتق[0, 1][ua][z, t]; sol2 = NDSsolve[Flatten[{eq1, eq2, ic1, ic2}], {uw, ua}, {z, zmin, zmax}, {t, tmin, tmax}, MaxSteps -> Infinity, MaxStepSize -> dt/step, InterpolationOrder -> All] , tmin, tmax}, PlotRange -> All, AxesLabel -> {z, t, uw[z, t]}، BoundaryStyle -> Thick، ImageSize -> 500]، Plot3D[ua[z، t] /. sol2، {z، zmin، zmax}، {t، tmin، tmax}، PlotRange -> All، AxesLabel -> {z، t، ua[z، t]}، BoundaryStyle -> Thick، ImageSize -> 500]] ستون[دستکاری[نقشه[uw[z، t] /. sol2، {z، zmin، zmax}، PlotRange -> Full، AxesLabel -> {z، uw[z، t]}]، {t، tmin، tmax}]، دستکاری[Plot[uw[z، t] / . sol2، {t، tmin، tmax}، PlotRange -> Full، AxesLabel -> {t، uw[z، t]}]، {z، zmin، zmax}]] ستون[Manipulate[Plot[ua[z، t ] /. sol2، {z، zmin، zmax}، PlotRange -> Full، AxesLabel -> {z، ua[z، t]}]، {t، tmin، tmax}]، دستکاری[Plot[ua[z، t] / . sol2, {t, tmin, tmax}, PlotRange -> Full, AxesLabel -> {t, ua[z, t]}], {z, zmin, zmax}]] Column[Manipulate[Plot[{uw[z, tmin] /. sol2، uw[z، t1] /. sol2، uw[z، t2] /. sol2، uw[z، t3] /. sol2، uw[z، t4] /. sol2، uw[z، tmax] /. sol2}، {z، zmin، zmax}، AxesLabel -> {z، uw[z، t]}، PlotRange -> کامل، AxesLabel -> {z، uw[z، t]}]، {t1، tmin + dt/1000، tmin + dt/51}، {t2، tmin + dt/50، tmin + dt/16}، {t3، tmin + dt/15، tmin + dt/3}، {t4، tmin + dt/3، tmin + dt/1}]، دستکاری[Plot[{ua[z، tmin] /. sol2، ua[z، t1] /. sol2، ua[z، t2] /. sol2، ua[z، t3] /. sol2، ua[z، t4] /. sol2، ua[z، tmax] /. sol2}، {z، zmin، zmax}، AxesLabel -> {z، ua[z، t]}، PlotRange -> Full]، {t1، tmin + dt/500، tmin + dt/51}، {t2، tmin + dt/50، tmin + dt/16}، {t3، tmin + dt/15، tmin + dt/3}، {t4، tmin + dt/3، tmin + dt/1}]] atm[z، t] = uatm نتیجه == (ua[z، t] /. sol2) - (atm[z، t]) - (uw[z، t] /. sol2); Plot3D[نتیجه، {z، zmin، zmax}، {t، tmin، tmax}، PlotRa
|
نمودار حاصل از عملکرد NDSolve است
|
31560
|
این کد را در نظر بگیرید: LaunchKernels[]; در[بسته بندی] a = تصادفی واقعی[{0.، 1.}، {64، 30000}]; نقشه موازی[فوریه، a]؛ // AbsoluteTiming > Developer`FromPackedArray::unpack: باز کردن بسته بندی آرایه در تماس به > Language`ExtendedFullDefinition. Developer`FromPackedArray::unpack: > باز کردن بسته بندی آرایه در تماس با MemberQ. >> (*{1.853567، پوچ}*) نقشه[Fourier, a]; // AbsoluteTiming > Developer`FromPackedArray::punpackl1: بسته بندی آرایه با ابعاد > {64,30000} به سطح 1 باز می شود. (*{0.289122، Null}*) چگونه از بسته بندی جلوگیری کنیم و با موازی سازی مقداری سرعت بیشتری به دست آوریم؟ **بهروزرسانی** با اجتناب از بازکردن «MemberQ» (عملکرد «اصلاح» که از اینجا کپی شده است)، میتوانیم حدود 2 برابر سرعت دریافت کنیم، اما همچنان کندتر از نسخه غیر موازی: MemberQ[list_, form_] := یا @@ (MatchQ[#, form] & /@ list) ClearAll[fix] SetAttributes[fix, HoldAll] fix[expr_] := Block[{MemberQ = MemberQ}, expr] fix@ParallelMap[Fourier, a]; // AbsoluteTiming > Developer`FromPackedArray::unpack: باز کردن بسته بندی آرایه در تماس به > Language`ExtendedFullDefinition. >> (*{0.564126، Null}*) **بهروزرسانی 2** استفاده از «ParallelTable» میتواند باز کردن بستهبندی را از بین ببرد و در واقع میتواند رفع سریع سرعت را در اولین اجرا دریافت کند[ ParallelTable[ Fourier[a[[n]]], {n, 1 , طول[a]}]]؛ // AbsoluteTiming (*{0.215288، Null}*) اصلاح اجرای دوم[ ParallelTable[ Fourier[a[[n]]], {n, 1, Length[a]}]]; // AbsoluteTiming (*{0.092006، Null}*) سؤالات: 1. این «Language`ExtendedFullDefinition» چیست و چرا همیشه این هشدار را دریافت میکنم؟ چگونه از باز کردن بسته بندی آن جلوگیری کنیم؟ من از نسخه 9 استفاده میکنم. 3. اگر کندی به دلیل موازی بودن بالای سر است، چرا «ParallelTable» 5 برابر سریعتر از «ParallelMap» است؟ خیلی ممنون
|
چگونه از باز کردن بسته بندی از Language`ExtendedFullDefinition جلوگیری کنیم
|
51187
|
من اغلب می خواهم توابعی بنویسم که الف) یک قانون یا ب) فهرستی از قوانین را به عنوان آرگومان در نظر بگیرند. به عنوان مثال، هنگام استفاده از «جایگزینی» تنها با یک قانون، فرقی نمیکند که آن را بهعنوان فهرست ارائه کنید یا نه: Replace[Range[10], 7->seven، {1}] Replace[Range[ 10]، {7->seven}، {1}] هر دو مطابق انتظار کار خواهند کرد. حالا، اگر میخواستم این را تنظیم کنم، از فرم لیست شده در بدنه تابع استفاده میکردم و یک الگوی تابع دوم را اضافه میکردم تا قانون فهرست نشده را در یک فهرست بازنویسی کنم: Replace[expr_, rules_Rule, levelspec_] := Replace [expr, {rules}, levelspec] Replace[expr_, rules_List, levelspec_] := بدنه تابع... آیا راهی برای نوشتن الگویی وجود دارد که با هر دو فرم مطابقت داشته باشد و لیست شده را برمی گرداند؟ البته نوشتن بدنه تابع به گونه ای که از هر دو شکل پشتیبانی کند چندان سخت نیست. اما در واقع میخواهم آن را در الگوی قبلی انجام دهم، بنابراین نیازی به مراقبت خاصی از آن نخواهم داشت و میتوانم به راحتی توابع موجود را برای پشتیبانی از این ویژگی گسترش دهم.
|
الگوی تابع برای پشتیبانی از آرگومان های فهرست شده و غیر فهرست شده
|
19072
|
به طور پیشفرض GridLines افقی در مقابل GridLines عمودی قرار میگیرند: style = Directive[#, AbsoluteThickness[5]] &; گرافیک[Circle[]، Frame -> True، ImagePadding -> 1، GridLines -> Automatic، GridLinesStyle -> style /@ #] & /@ {{LightGray، Black}، {Black، LightGray}} // GraphicsRow  **چگونه می توانم خطوط عمودی را در جلو قرار دهید تا بدون وقفه ظاهر شوند؟
|
چگونه GridLines عمودی را در مقابل خطوط افقی قرار دهم؟
|
48341
|
من در حال نوشتن یک ماژول هستم. وقتی ماژول را اجرا میکنم، میخواهم مانند سایر زبانهای برنامهنویسی مانند C++ یا Python، یک متغیر بخواهد. به عنوان مثال، در C++: int i; cout << لطفا یک عدد صحیح وارد کنید: ; cin >> i; من چیزی شبیه به بالا در _Mathematica_ می خواهم.
|
مقدار یک متغیر را از کاربر داخل یک ماژول دریافت کنید
|
25641
|
رابطه استفاده از حافظه SparseArray و تعداد موقعیت های اشغال شده آن چیست؟ فرض کنید شما یک SparseArray 100.000.000 در 10 عنصر می سازید. و دو موقعیت 1/1 و 100.000.000/10 را با مقدار پر کنید. تعداد = 999999; idSparse = SparseArray[{{1, 1} -> num, {100000000, 10} -> num}] دو عنصر در آرایه وجود دارد. میزان استفاده از حافظه عبارت است از: ByteCount[idSparse] 400000968 میزان استفاده از دیسک: Export[idSparse.rsa, idSparse]; FileByteCount[idSparse.rsa] 380
|
چگونه استفاده از حافظه را با موقعیت های اشغال شده SparseArrays مرتبط کنیم؟
|
31984
|
من مجموعه ای از تصاویر با نام های فایل C0001996_0000، C0001996_0001 و غیره دارم. در مجموع من تصاویر 600 دلاری دارم. من میخواهم پشته کامل را وارد کنم و سپس آنها را باینریزه کنم (آستانه 0.7) و سپس آنها را صادر کنم. کسی میتونه در مورد این کد به من کمک کنه؟ در حال حاضر من یک تصویر را وارد می کنم، آن را باینریزه می کنم و سپس صادر می کنم.
|
وارد کردن پشته ای از تصاویر
|
48241
|
از مستندات «Part»: > «Part[expr,i,j,...]» معادل «expr[[i]][[j]]...» است، بنابراین من انتظار دارم که، اگر « t = جدول[i + 3 j، {j، 0، 2}، {i، 1، 3}]`، یعنی t = $\begin{pmatrix}1&2&3\\\4&5&6\\\7&8&9\end{pmatrix}$, t[[1;;2]][[1]] (* {1, 2, 3} *) معادل خواهد بود به قسمت[t, 1 ;; 2، 1] (* {1، 4} *) اما اینطور نیست...
|
چرا Part طوری رفتار می کند که لیست ها را جابجا می کند؟
|
23413
|
من می خواهم یک فرآیند EGARCH ایجاد کنم. مشکل من این است که نمیدانم چگونه میتوان فرآیندهای جدید فراتر از آنهایی که در دسترس هستند ایجاد کرد. خود فرآیند این است: $$\epsilon(t) = \sigma(t) \eta(t)$$ $$\log(\sigma(t)^2) = w + b\log(\sigma(t- 1)^2) + c\eta(t-1) + d \lvert\eta(t-1)\rvert$$ توجه داشته باشید که من میخواهم از RandomFunction برای تولید شبیهسازی شده استفاده کنم ارزش ها سپس میخواهم آن را با استفاده از «EstimatedProcess» برای تخمین پارامترها تخمین بزنم. من می خواهم با مدل های نادرست آزمایش کنم..
|
ساخت و برآورد یک فرآیند سری زمانی
|
48295
|
چه دلایلی وجود دارد که باعث می شود کد Mathematica موازی شده با عملکرد کامل اجرا نشود؟
|
چرا Parallelize سرعت کد من را افزایش نمی دهد؟
|
43637
|
من یک عبارت دارم: (C1*R*(10*k12*k21 - 20*k11*k22 - k21^2*Cos[4*t] + 10*k11^2 + 10*k12^2 + 3*k21^ 2 + 10*k22^2 - 4*k12*k21*Cos[2*t] - 2*k12*k21*Cos[4*t] + 4*k11*k21*Sin[2*t] + 2*k11*k21*Sin[4*t] - 4*k21*k22*Sin[2*t ] - 2*k21*k22*Sin[4*t]))/32 و من میخواهم این را بر حسب مربعهای «k» فاکتور بگیرم. (به عنوان مثال، «(k12^2 - k21^2)»، «(k22 - k11)^2»، «(k12 + k21)^2»، و غیره) اگر بتوان هویتهای مثلثاتی را ساده کرد، آنگاه عالی است. هر گونه کمکی قدردانی خواهد شد.
|
جمع آوری اصطلاحات در یک عبارت
|
55957
|
من سعی می کنم از گزینه Ticks با ListLinePlot برای قرار دادن تیک در نقاط 1، 2، 3، 4، 5، 6، و 7 در محور x و در 1، 2، 3، 4 و 5 در محور y، اما تمام چیزی که من دریافت می کنم 1 در محور y است. تیک ها->{{1، 2، 3، 4، 5}، {1، 2، 3، 4، 5}}
|
تعیین پارامتر برای گزینه Ticks
|
35357
|
من در حال یافتن راه حل برای یک سیستم معادلات نه چندان زیبا هستم. همه آنها چند جمله ای درجه $4$ با پارامترهای $5$ هستند و همه عبارت ها دارای ترتیب زوج هستند. من کد را در صورت درخواست پست می کنم، اینطور نیست که نمی خواهم آن را پست کنم، اما نسبتا طولانی است و فکر کردم از دیدن آن صرف نظر کنید. من هفته گذشته یک سیستم معادلات مشابه را با استفاده از کاهش حل کردم اما سپس سه معادله و سه مجهول داشتم. کامپیوتر مدتی طول کشید تا سیستم را حل کند، مانند دقیقه 30 دلار یا مانند آن. اگرچه به نظر می رسد که همین رویه در حال حاضر در ارائه راه حل ناکام است. من از کد زیر استفاده می کنم: Reduce[equation1==1/4 && equation2==1/4 && equation3==1/4 && equation4==1/4,{x1, x2, x3, x4}, Reals] می دانم که سیستم قابل حل باشد. من می دانم که حل این سیستم باید زمان قابل توجهی بیشتری ببرد. به همین دلیل است که من اکنون به این فکر می کنم که آیا این مشکل می تواند به نحوی موازی شود. من خوانده ام که کاهش، امکان موازی کردن «کاهش» وجود ندارد، اما شاید ابزار دیگری برای موازی کردن این روش وجود داشته باشد؟ یا، خوب، آیا به طور کلی ابزاری برای سرعت بخشیدن به آن وجود دارد؟
|
موازی سازی حل چند جمله ای ها
|
48152
|
لپ تاپ من 2 هسته دارد، آیا می توانم به جای ارزیابی متوالی، یک هسته را برای ارزیابی یک کد و هسته دیگر را برای کد دیگر به صورت موازی اختصاص دهم؟ با تشکر
|
آیا می توانم چندین سلول را همزمان ارزیابی کنم؟
|
57458
|
هنگام اعمال برخی عملیات حسابی روی دو لیست، مایلم عملیات واقعی بین عناصر هر لیست را نمایش دهم. برای مثال، «{1، 1} + {1، -1}» «{1 + 1، 1 - 1}» را نمایش میدهد. با عملیات ساده، من فقط میتوانم از «Trace» استفاده کنم و بخشی را با شکل مناسب انتخاب کنم: Trace[{1, 1} + {1, -1}, {_Plus, _Plus}] (* {{1+1, 1-1}} *) با این حال، این در عملیات پیچیده تر واقعاً دست و پا گیر می شود. حتی بدتر از آن، برخی عملیاتها حتی عملیات عنصر به عنصر را در «Trace» نشان نمیدهند. Trace[{{1، 2}، {3، 4}}.{{5، 6}، {7، 8}}] (* {{{1،2}،{3،4}}.{{5} ,6},{7,8}},{{19,22},{43,50}}} *) این چیزی است که من در واقع می خواهم نمایش دهم:  البته من میتوانم به صورت برنامهنویسی عملیات عنصر ضرب ماتریس را در بالا نمایش دهم، اما باید همین کار را برای هر عملیات ماتریس دیگری انجام دهم. * * * **سوال من این است:** آیا راه ساده ای برای نمایش عملیات روی عناصر دو لیست وجود دارد؟ لطفاً نمونه های خود را اضافه کنید و آن را تا حدی که می خواهید عمومی کنید.
|
نحوه نمایش عملیات در عناصر لیست
|
23946
|
من یک نمودار بزرگ $G$ دارم که ممکن است جهت دار یا غیر جهت دار باشد. چگونه میتوانم از «DepthFirstScan[]» یا «BreadthFirstScan[]» برای نمونهبرداری کارآمد و یکنواخت از مجموعه رئوس در کوتاهترین فاصله ثابت $D$ از یک راس $v_i \در V$ استفاده کنم؟
|
چگونه می توانم به طور موثر و یکنواخت از مجموعه رئوس در فاصله ثابت لبه دور از یک راس انتخابی نمونه برداری کنم؟
|
31981
|
انتگرال های معین از «0» تا «بی نهایت» روی یک حاصل ضرب دو تابع ابر هندسی (شامل نمایی، مثلثاتی، هذلولی، بسل، و غیره) (به صورت اختیاری برابر توان متغیر انتگرال) همیشه منجر به یک تابع هیگرژئومتریک می شود («HypergeometricPFQ» یا MeijerG). با کمی تجربه، بسیاری از ویژگی های مهم مانند رفتار مجانبی در آرگومان کوچک یا بزرگ را می توان بلافاصله از نماد ابر هندسی مشاهده کرد. متأسفانه، _Mathematica_ این خروجی زیبا، فشرده و بسیار آموزنده را دریافت می کند و آن را به ترکیبی از توابع ساده تر ساده می کند، که اغلب منجر به خروجی های نسبتا طولانی می شود که در آن تمام اطلاعات مفید موجود در نمادهای فوق هندسی اصلی از بین می رود. چگونه می توانم از این ساده سازی جلوگیری کنم؟ ادغام باید بدون سادهسازی بیشتر منجر به «HypergeometricPFQ» یا «MeijerG» شود، مگر اینکه صریحاً از طریق «Simplify» یا «FullSimplify» درخواست شود.
|
چگونه می توان از ساده سازی توابع فرا هندسی ناشی از ادغام ها جلوگیری کرد؟
|
32370
|
من انشعاب Pitchfork زیر را دارم: f[x_, r_] := r x - x^3 من توانستم کد خوبی را در این سایت برای ترسیم نقشه لجستیک پیدا کنم. من قطعه زیر را دارم (شاید راه حل بهتری وجود داشته باشد) برای ترسیم نمودار انشعاب، اما نمیدانستم که آیا میتوان آن را رنگی کرد تا اصطبل را از شاخههای ناپایدار نشان دهد؟ (فایل را ذخیره کرد، سپس آن را تغییر داد). ما سه شاخه پایدار و یک شاخه ناپایدار داریم. شاخه ناپایدار [0, +r] است، ببینید:  آیا راهی برای نشان دادن سه شاخه به صورت آبی ثابت وجود دارد خط و شاخه ناپایدار به صورت خط قرمز چین خورده؟ همچنین، آیا میتوانیم محورها را بهعنوان $r$ و $x$ و شاخهها را بهعنوان پایدار و ناپایدار برچسبگذاری کنیم؟ در اینجا قطعه کدی است که نمودار انشعاب بالا را ترسیم کرده است (آیا راه آسان تری وجود دارد). CClear[NotComplexQ]; NotComplexQ[c_Complex] := نادرست; NotComplexQ[c_] := سبد خرید واقعی[l_] := بیرونی[فهرست، l[[1]]، l[[2]]] ArreglaLista[l_] := انتخاب [نقشه[(x /. #) و، صاف کردن [l]]، NotComplexQ] Points = Flatten[ Map[CartProd، جدول[{{r}، ArreglaLista[NSsolve[f[x, r] == 0, x]]}, {r, -1, 2, 0.05}]], 2] ListPlot[امتیازها]
|
نمودار انشعاب رنگ آمیزی
|
19401
|
من سعی می کنم یک منحنی OC ترسیم کنم (احتمال پذیرش محور y، درصد زیادی از محور x) و باید راهی برای رسم با استفاده از توزیع فوق هندسی وجود داشته باشد. در[117]:= Nاحتمال[x <= 0، x \[Distributed] HypergeometricDistribution[8, 7, 500]] Out[117]= 0.89262 برای یک نقطه 7 در توزیع عدد معیوب در لات 500 است، من می خواهم این را برای 1، 2، و غیره ترسیم کنم. سپس برچسب های محور x را برای نشان دادن درصد نقص در لات 500 تغییر دهید 1٪، 1٪، 2٪ و غیره... من می توانم مقادیر فردی را مانند بالا دریافت کنم، اما نمی توانم این کار را با استفاده از PoissonDistribution انجام دهم نمودار[{N[احتمال[x <= 0، x \[توزیع] PoissonDistribution[13*lpd]]]، N[احتمال[x <= 0، x \[توزیع شده] PoissonDistribution[8*lpd]]]}، {lpd, 0, 0.5}] که اندازه لات بسیار بزرگ را فرض می کند هایپرهندسی راه درستی برای محاسبه منحنی OC است - فقط قادر به مرتب کردن نمودار نیست. پیشنهادی دارید؟ به سلامتی، فرد
|
چگونه یک منحنی مشخصه عملیاتی را با استفاده از توزیع Hypergeometric رسم کنیم؟
|
51985
|
به جای نوشتن همه اینها، می خواهم همین کار را با یک حلقه انجام دهم و بتوانم n و k را دستکاری کنم. ایده این است که یک شبکه به طور تصادفی ایجاد شود که در آن n تعداد گره ها و k تعداد اتصالات بین هر گره باشد. من به استفاده از «While» و «Table» نزدیک شدهام، اما کاملاً متوجه نشدهام که چگونه میتوانم این کار را انجام دهم. پیشنهادی دارید؟ دستکاری[ GraphPlot3D[{1 -> RandomInteger[{1, n}], 1 -> RandomInteger[{1, n}], 1 -> RandomInteger[{1, n}], 1 -> RandomInteger[{1, n }]، 1 -> عدد صحیح تصادفی[{1, n}]، 1 -> RandomInteger[{1, n}], 1 -> RandomInteger[{1, n}], 1 -> RandomInteger[{1, n}], 1 -> RandomInteger[{1, n}], 2 -> RandomInteger[ {1, n}], 2 -> RandomInteger[{1, n}], 2 -> RandomInteger[{1, n}], 2 -> RandomInteger[{1, n}], 2 -> RandomInteger[{1, n}], 2 -> RandomInteger[{1, n}], 2 -> RandomInteger[ {1, n}], 2 -> RandomInteger[{1, n}], 3 -> RandomInteger[{1, n}], 3 -> RandomInteger[{1, n}], 3 -> RandomInteger[{1, n}], 3 -> RandomInteger[{1, n}], 3 -> RandomInteger[ {1, n}], 3 -> RandomInteger[{1, n}], 3 -> RandomInteger[{1, n}], 3 -> RandomInteger[{1, n}], 4 -> RandomInteger[{1, n}], 4 -> RandomInteger[{1, n}], 4 -> RandomInteger[ {1, n}], 4 -> RandomInteger[{1, n}], 4 -> RandomInteger[{1, n}], 4 -> RandomInteger[{1, n}], 4 -> RandomInteger[{1, n}], 4 -> RandomInteger[{1, n}], 5 -> RandomInteger[ {1, n}], 5 -> RandomInteger[{1, n}], 5 -> RandomInteger[{1, n}], 5 -> RandomInteger[{1, n}], 5 -> RandomInteger[{1, n}], 5 -> RandomInteger[{1, n}], 5 -> RandomInteger[ {1, n}], 5 -> RandomInteger[{1, n}], 6 -> RandomInteger[{1, n}], 6 -> RandomInteger[{1, n}], 6 -> RandomInteger[{1, n}], 6 -> RandomInteger[{1, n}], 6 -> RandomInteger[ {1, n}], 6 -> RandomInteger[{1, n}], 6 -> RandomInteger[{1, n}], 6 -> RandomInteger[{1, n}], 7 -> RandomInteger[{1, n}], 7 -> RandomInteger[{1, n}], 7 -> RandomInteger[ {1, n}], 7 -> RandomInteger[{1, n}], 7 -> RandomInteger[{1, n}], 7 -> RandomInteger[{1, n}], 7 -> RandomInteger[{1, n}], 7 -> RandomInteger[{1, n}], 7 -> RandomInteger[ {1, n}], 8 -> RandomInteger[{1, n}], 8 -> RandomInteger[{1, n}], 8 -> RandomInteger[{1, n}], 8 -> RandomInteger[{1, n}], 8 -> RandomInteger[{1, n}], 8 -> RandomInteger[ {1, n}], 8 -> RandomInteger[{1, n}], 8 -> RandomInteger[{1, n}] }، VertexRenderingFunction -> ({White, EdgeForm[Black], Sphere[#, .1], Black, Text[#2, #1]} &), Boxed -> False], {n، 1، 8، 1}، {k، 1، 8، 1}]
|
شبکه سه بعدی تصادفی را با استفاده از GraphPlot3D و حلقه ایجاد کنید
|
23947
|
من استفاده از Mathematica 9 را در اوبونتو 12.10 شروع کردم و گاهی اوقات، تکمیل خودکار کار نمی کند. پنجره پیشنهادات فقط برای کسری از ثانیه ظاهر می شود و به سرعت ناپدید می شود. آیا نظری دارید که چگونه می توانم این مشکل را بفروشم؟ پیشاپیش متشکرم
|
تکمیل خودکار روی Mma9 در لینوکس کار نمی کند
|
29988
|
کسی می تواند به من توضیح دهد که چرا کد زیر خراب می شود؟ Reap[ NMaximize[{x1^2 + x2^2 + x3^2, 0.001 <= x1 <= 0.002, 0 <= x2 <= 0.002, 1 <= x3 <= 10, x3 \[Element] اعداد صحیح }، { x1، x2، x3}، روش -> Simulated Annealing، EvaluationMonitor :> Sow[{x1, x2, x3}]] ] در واقع خروجی می دهد: {{-\[بی نهایت]، {x1 -> نامشخص، x2 -> نامشخص، x3 -> نامشخص}}، {}} اگر i کران پایینی x1 را روی 0 قرار دهید سپس کار میکند اما فقط از 0 مقادیر برای x1 استفاده میکند. فکر میکنم ربطی به عدد صحیح x3 داشته باشد. پیشاپیش ممنون
|
N مشکل را به حداکثر برسانید
|
14870
|
کاری که من می خواهم انجام دهم این است که یک هیستوگرام از زمان متوالی صرف شده در زیر یک سطح ایجاد کنم. به عنوان مثال اگر سطح مورد علاقه من 1.0 بود و من این داده ها را داشتم. {{{2010، 1، 1، 6، 15، 0.}، 0.04375}، {{2010، 1، 1، 6، 30، 0.}، 0.04375}، {{2010، 1، 1، 6، 45 , 0.},0.04375}, {{2010, 1, 1, 7، 0، 0.}،5}، {{2010، 1، 1، 7، 15، 0.}، 0.5}،{2010، 1، 1، 7، 30، 0.}، 5}}} I یک هیستوگرام حاوی دو مقدار، 45 (7:00 صبح تا 6:15 صبح) و 15 (7:30 صبح -) دریافت می کند. 7:15 صبح) دقیقه. هر گونه کمکی قدردانی خواهد شد.
|
هیستوگرام اجراها
|
51158
|
من میخواهم تابعی را برای انجام چندین تعریف تعریف کنم، که در آن همان تابع 'f' را برای همه مقادیر اعمال میکنم، و تعاریف نه در یک زمان بلکه پس از یکدیگر انجام میشوند. یک مثال ساده: تابعی که من میخواهم «multiDef» است، که در آن multiDef[{{a, 1}, {b, 2}, {c, a}}, f] باید با دنباله انتسابها یکسان باشد a = f[ 1]؛ b = f[2]; c = f[a]; یک تلاش ساده، با نحو کمی متفاوت، multiDef[list1_List, list2_List, fct_] / است. Length[list1] == Length[list2] := list1 = fct /@ list2 جدای از نحو متفاوت، مشکل اینجاست که «c» را روی «f[f[1]]» تنظیم نمی کند، بلکه روی «f» تنظیم می کند. [a]` (یا به f[5] اگر قبل از اجرای این a = 5 داشتیم).
|
تعاریف متوالی متعدد، تعریف تابع مجموعه خود
|
41579
|
من می خواهم یک رشته هگزادسیمال را به عدد اعشاری (پایه 10) تبدیل کنم: 16^^ff 16^^ToExpression[ff] خط 1 پاسخ صحیح 255 را برمی گرداند، در حالی که خط 2 خطا می دهد. چرا کار نمی کند؟
|
چرا ^^ff با ^^ToExpression[ff] یکی نیست؟
|
46384
|
**a.** یک تابع longest[lang_] بسازید که طول طولانی ترین کلمه را در فرهنگ لغت lang نشان دهد. شما باید `longest[French]=25` برای این بخش، من 'lang = DictionaryLookup[All];` ``longest[lang_] := حداکثر[StringLength[lang]]` را دارم اما این کار نمی کند. **ب.** اکنون فهرستی با ورودی های «{language,longest[language]}» ارائه دهید. `Table[{lang[[i]], Length[DictionaryLookup[{lang[[i]], All}]]}, {i, 1, Length[lang]}]` دوباره کار نمی کند **c.** یک تابع «lonegestwords[lang_]» بسازید که خروجی «{longest[lang],lang,longwords}» را میدهد که در آن «longwords» لیستی از کلمات است. طولانی ترین طول در لنگ من طولانی ترین کلمات[lang_] := {longest[lang], lang, Select[DictionaryLookup[{lang, All}], StringLength[#] == longest[lang] &]}` **d.** را امتحان کردم فهرستی با ورودیهای «longestwords[lang]» برای همه زبانها و مرتب کردن آن به ترتیب نزولی بر اساس طولانیترین کلمه. میدانم که باید از «مرتبسازی[longestwords[lang],#2[[1]]<#1[[1]]&]» استفاده کنم، اما چون تابع را ندارم، نمیتوانم آن را انجام دهم.
|
سوالات مربوط به DictionaryLookup of Mathematica
|
7104
|
من یک سوال گیج کننده و بسیار خاص دارم. ممکن است علاقه محدودی به جامعه داشته باشد. پیشاپیش در این مورد عذرخواهی می کنم. بذار ببینیم من برای متنی که در استایل شیت _مقاله ژورنال_ می نویسم تصویرسازی می کنم. این کد است: ستون[{ ردیف[{چرخش[متن[سبک[نام متغیر y، 18، پررنگ]]، \[Pi]/2]، im}]، ردیف[{Spacer[50]، Text[Style[Name of x variable, 18, Bold]]}] }] در اینجا یک تصویر با `ImageSize->200` وجود دارد از جایی کپی شده به عنوان مثال:  خوب است، در حالی که من نتیجه کد بالا را به عنوان یک خروجی نگه می دارم. با این حال، به خاطر شماره گذاری تصاویر از طریق سند طولانی، سبک سلول خروجی را به سبک سلول شکل تبدیل می کنم. چنین سبک سلولی در شیوه نامه پیش فرض وجود ندارد، اما شخص آن را در سند تهیه شده با کمک JournalArticle StyleSheet می یابد. مشکل من این است که به محض تبدیل خروجی به استایل شکل، متون Name of y variable و Name of x variable با نقل قول های واضح ظاهر می شوند. این غیر قابل قبول نیست، اما خسته کننده است، زیرا اطلاعات غیر ضروری برای خواننده گمراه کننده است. اگر راه آسانی برای حذف نقل قول وجود دارد، ممنون می شوم پیشنهادی بدهید.
|
نقل قول ها را در ترکیبی از یک متن با گرافیک در JournalArticle Style حذف کنید
|
56352
|
من در حال بازی با برخی از برنامههای فشردهسازی (فکر میکنیم دوربین تک پیکسلی) هستم و میخواهم معادل Mathematica بسته Matlab را با Convex Optimization (CVX) داشته باشم. به طور خاص، من یک مشکل کمینه سازی L1Norm نامشخص، محدود و نامشخص را حل می کنم. من از NMinimize استفاده کرده ام، اما در مقایسه با کد Matlab که توسط یکی از همکاران نوشته شده، بسیار کند است. نمیخواهم این لذت را به او بدهم که متلب را برتر بداند. من مطمئن هستم که زمان های طولانی مدت به دلیل مهارت های برنامه نویسی ضعیف من است. راه حل پراکنده است اما من نمی دانم چگونه آن را به عنوان یک محدودیت اضافی اضافه کنم. به هر حال، به نظر می رسد نمی توانم مرجع خوبی برای سنجش فشرده در Mathematica پیدا کنم. هر پیشنهادی عالی خواهد بود!
|
بهینه سازی محدب
|
51184
|
من سعی می کنم با در نظر گرفتن دو قطعه زیر بفهمم «ParallelEvaluate» چگونه کار می کند: count = 1; SetSharedVariable[count]; ParallelEvaluate[count++] > > Out[320]= {1, 2, 3} > در حالی که اگر انجام دهم: count = 1; SetSharedVariable[count]; ParallelEvaluate[count = count + 1] > > Out[329]= {2, 2, 2} > خروجی همانطور که در بالا مشاهده شد کاملاً متفاوت است. مورد اول بیشتر از اسناد مربوط به SetSharedVariable است. سردرگمی من به این دلیل است که در اسناد مربوط به عملگر افزایش، عبارات 'k++' و 'k = k+1' به یکسان بودن ذکر شده است. بنابراین، لطفاً کسی توضیح دهد که چرا هسته های موازی با این دو موقعیت متفاوت رفتار می کنند؟
|
ParallelEvaluate: قوانین ارزیابی و افزایش
|
43568
|
من با _Mathematica_ تازه کار هستم و اگر این یک سوال ساده است - لطفاً مرا به خاطر همین موضوع ببخشید. من سعی می کنم معادله ای را حل کنم که تابعی از دو متغیر است. از راه حل، من باید مقادیر دو متغیر را ذخیره کنم و این معادله را در جدولی برآورده کنم تا برای محاسبه بیشتر استفاده شود. کد به شکل زیر است: حذف [کلی] x = 2 r Cos[v + u + γ] - r Cos [(2 v) + u + γ] (* مختصات x) Nxu = D[x، u] Nxv = D[x، v] Nx = Nxu Nxv (*عادی تا x*) y = 2 r Sin[v + u + γ] - r Sin[(2 v) + u + γ] (* مختصات y*) Nyu = D[y، u] Nyv = D[y، v] Ny = Nyu Nyv (*normal to y*) z = p u (*z مختصات*) Nzu = D[z، u] Nzv = D[z، v] Nz = Nzu Nzv (*نرمال تا z*) re = 27.5 r = 16.5 g = ArcCos[((5 r^2) - (re^2))/(4 r^2)] p = 108/(2 π) γ = 45° 2 Pi / 360 A = 50 + r γc = 46° 2 Pi / 360 معادله مش بندی EM [u_, v_] = ساده کردن[(A - x + p Cot[γc]) Nz + (A Cot[γc]) Ny + z Nx ] ug[thet_] := با[{u = thet}، NSolve[EM[u، v] == 0 && 0 <= v <= g، v، Reals]] Map[ug, Range[0, 2 Pi, 0.01]]
|
نحوه ذخیره خروجی یک تابع در جدول برای استفاده در آینده
|
57311
|
من در حال پیاده سازی مجدد برخی از ابزارهایی هستم که قبلاً در جاوا در زبان Wolfram پیاده سازی شده اند. آیا مکانیزم های نگهداری فراداده در برنامه نویسی Mathematica مشابه حاشیه نویسی جاوا وجود دارد؟
|
آیا مکانیزم های نگهداری فراداده در برنامه نویسی Mathematica مشابه حاشیه نویسی جاوا وجود دارد؟
|
19692
|
**چگونه الگوهای مجموعه را با مجموعه ها مطابقت دهیم؟** مجموعه (به معنای ریاضی) لیستی از عناصر بدون تکرار است و ترتیب عناصر مهم نیست. برای مثال، ما یک مجموعه الگوی «{3، 1}» داریم که باید با مجموعههای «{1، 3}»، «{1، 2، 3}»، «{1، 2، 3، 4}» و غیره مطابقت داشته باشد. در توجه داشته باشید که طول لیست الگو مرتبط نیست: هر مجموعه ای که حاوی عناصر 3 و 1 باشد باید با الگو مطابقت داشته باشد. تا اینجای کار، این تست زیر مجموعه ساده است - اما دو مشکل وجود دارد: 1. از آنجایی که ترتیب **برای الگوبردار اهمیت دارد، باید به عنوان مثال بنویسید. «موارد[مجموعهها، {___، 3، ___، 1، ____}|{___، 1، ___، 3، ____}]» که باعث بسط ترکیبی برای تعداد فزایندهای از تطابقات از نظر عنصر میشود. بنابراین من از «MemberQ» به جای الگوهای ساختاری استفاده کردم. 2. من می خواهم از الگوهای پیچیده تری استفاده کنم، مانند: همه مجموعه هایی را که شامل 1 و 3 هستند، اما نه 2 را پیدا کنید!. من یک راه حل کار دارم، اما به نظر من نه موثر است و نه ظریف. این شامل یک توصیف بولی از الگو است («و» برای شامل کردن همه عناصر فهرست شده، «یا» برای گنجاندن هر عنصر فهرست شده، «نه» برای حذف یک عنصر)، اما مطمئن نیستم که روش درستی برای انجام آن باشد. این تابع به سادگی هر عنصری را که در الگو ظاهر می شود به «MemberQ» می پیچد، بنابراین عبارت بولی به ترکیبی منطقی از فراخوانی «MemberQ» و «Not@MemberQ» ترجمه می شود. setCases[sets_List, patt_] := Module[{elem = Union @@ sets}, Cases[sets, _?((patt /. x_ /; MemberQ[elem, x] :> MemberQ[#, x]) و) , {1}] ]; فهرستی از مجموعه ها و فهرستی از الگوها را برای آزمایش تعریف کنید: sets = Subsets[{1, 2, 3, 4}]; الگوها = {1، \[نه] 1، 1 \[و] \[نه] 2، 1 \[یا] \[نه] 2، 1 \[یا] 2 \[یا] 3، 1 \[و] 2 \[و] 3، 1 \[و] \[نه] 2 \[و] \[نه] 3، 1 \[یا] (2 \[و] \[نه] 3)، 1 \[و] \[نه] (2 \[و] 3)، 1 \[و] \[نه] (2 \[یا] 3)، 1 \[ و] \[نه] (2 \[یا] (3 \[و] \[نه] 4))، \[نه] 1 \[و] \[نه] 2 \[و] \[not] 3 \[و] \[not] 4} Grid[{#, setCases[sets, #]} & /@ patterns, Alignment -> Left, Background -> {None, {{LightGray, White}} }، فاصله ها -> {1، 1}] // TraditionalForm  بیایید با نمایش الگوی نهایی آزمایش شده، یک مورد را از نزدیک بررسی کنیم: (1 \[یا] 2) \[و] \[نه] 3 /. x_Integer :> MemberQ[#, x] > > (MemberQ[#1, 1] & || (MemberQ[#1, 2] &)) && ! (MemberQ[#1, 3] &) > همانطور که میبینید، این تابع از اقتصادی بودن فاصله زیادی دارد: گزینههای جایگزین را میتوان تحت یک «MemberQ» جمعآوری کرد (`MemberQ[#, 1]& || MemberQ[#, 2) ]&` معادل «MemberQ[#, 1|2]&» است و من فکر میکنم که «Except» نیز باید استفاده شود، هرچند نمیدانم چگونه. من به راه حل های قوی و سریع علاقه مند هستم. **توجه**: سعی نکنید الگوهای منطقی را ساده کنید، زیرا: ساده کردن[و[1، 2]] ==> 2 ساده کردن[و[0، 1]] ==> نادرست
|
مجموعه های تطبیق الگو
|
17339
|
من همیشه در نوشتن یک تابع کامپایل شده غیر پیش پا افتاده مشکل دارم. من از _Mathematica_ 9 استفاده می کنم. لطفاً کد زیر را ببینید Clear[longtermCompiled]; longtermCompiled = Compile[{{M, _Real, 2}}, Module[{len = Length[M]}, ReplacePart[Transpose[M] - IdentityMatrix[len], {len, i_} -> Table[1, {len }]]]]؛ که در آن M انتظار می رود یک ماتریس (دو بعدی) باشد. پس از اجرای تعریف فوق، شکایت کرد: ReplacePart::argrx: ReplacePart با 2 آرگومان فراخوانی شد. 3 استدلال مورد انتظار است. من این پیام خطا را متوجه نمی شوم، زیرا کد زیر بدون هیچ مشکلی کار می کند: Clear[longtermX]; longtermX[M_] := ماژول[{len = طول[M]}، ReplacePart[Transpose[M] - IdentityMatrix[len]، {len، i_} -> جدول[1، {len}]]]; چه اشکالی دارد؟
|
خطا هنگام تعریف یک تابع کامپایل شده با ReplacePart
|
10912
|
فرض کنید من همبستگی مجموعه ای از بردارها را محاسبه می کنم. همبستگی[RandomReal[1, {5,5}]] من میخواهم خروجی را با استفاده از TableForm یا Grid نمایش دهم و از Style یا Background برای برجسته کردن ورودیهایی که از آستانهای فراتر میروند (مثلا > 0.5 و <.5) استفاده کنم. پیدا شد چگونه می توانم تصاویر هدر ردیف و ستون را به خروجی TableForm خود اضافه کنم؟ که حداقل را در هر ردیف با استفاده از: TableForm[With[{min = Min[#]}، # /. برجسته میکند. min -> Style[min, Red]] & /@ data, Table Headings -> {ConstantArray[lena, 3], ConstantArray[lena, 9]}] آیا کسی میتواند به من کمک کند این را برای هدفم تطبیق دهم؟ ویرایش: البته من می توانم این کار را به این صورت انجام دهم: data = RandomReal[1,{5,5}]; cors = گرد[همبستگی[داده]، 0.01]; جدول[سبک[cors[[i، j]]، اگر[Abs[cors[[i، j]]] > 0.35، قرمز، سیاه]]، {i، 1، 5}، {j، 1، 5 }] // TableForm اما میخواهم بدانم چگونه این کار را در یک خط انجام دهم ویرایش شماره 2: راهحل بیظرافتی که من به آن رسیدم اینجاست: cors = همبستگی[RandomReal[1, {5, 5}]]; headers = جدول[Header <> ToString[j], {j, 1, 5}]; پشتی = جدول[ If[cors[[i, j]] > .35، {i + 1، j + 1} -> سبز، If[cors[[i, j]] < -.35، {i + 1 , j + 1} -> قرمز]], {i, 1, Length[cors]}, {j, 1, Length[cors]}] // Flatten; Grid[MapThread[Prepend[#2, #1] &, {Join[{}, headers], Prepend[ (Round[cors, 0.01]), headers]}], Background -> {LightGray, LightGray, backs}، Frame -> All] که 
|
قالب بندی حساس به زمینه برای یک جدول
|
42408
|
آیا کسی _RLink_ را برای کار با _Rtools_ دریافت کرده است (یا حتی امتحان کرده است)؟ اگر چنین است یک گام به گام ساده بسیار قدردانی می شود! هنگام تلاش برای دسترسی به هر یک از عملکردهای _Rtools_ از طریق _RLink_ دریافت می کنم: > با خطای R زیر مواجه می شوم: خطا در سیستم (cmd, intern = \ > !verbose): 'C:/Program' پیدا نشد پس زمینه: من در حال تلاش برای دریافت هستم داده های داخل و خارج از بسته _RStan_ با _Mathematica_ (بیشتر به این دلیل که _Mathematica_ برنامه ای است که من بیشتر برای دستکاری داده ها و موارد دیگر استفاده کرده ام. من می توانم در _Mathematica_ زمان کمتری را صرف یادگیری نحوه دستکاری داده ها در _R_ و _Rtools_ برای _RSstan_ کنم. با تشکر از پاسخ ها - چند اطلاعات جدید در پاسخ به نظرات: من R 2.15.3 را نصب کردم (چون نسخه 3 هنوز با RLink در ویندوز کار نمی کند) سپس: InstallR[RHomeLocation -> C:\\Program Files \\R\\R-2.15.3] و این برای عملکرد اصلی RLlink کار می کند. از طریق خط فرمان R، بسته های مورد نیاز را نصب کردم. سپس Mathematica را مجدداً راهاندازی کنید و بررسی کنید که بستهها (که هستند) نصب شدهاند و در دسترس هستند - حداقل در سطحی که `REvaluate[library(Rcpp)]` و `REvaluate[library(rstan)]` به نظر می رسد هر دو کار می کنند - فهرستی از کتابخانه های بارگذاری شده را برمی گرداند. اما سپس یا اجرای مثال hello world از https://github.com/stan-dev/rstan/wiki/RStan-Getting-Started یا تلاش برای استفاده از هر یک از دستورات rstan منجر به خطای بالا می شود. فکر دیگری دارید؟
|
با RLink و Rtools ارتباط برقرار کنید
|
52325
|
چگونه از هسته های راه دور در داخل روتر خانگی استفاده کنیم؟ روتر من دارای ویژگی منطقه غیرنظامی (DMZ) است که می تواند رایانه من را در معرض اینترنت قرار دهد و باید بتواند کار کند، اما نمی توانم بفهمم که چگونه دستور اتصال را در Mathematica تنظیم کنم تا کار کند.
|
چگونه به هسته های راه دور داخل روتر خانگی متصل شویم؟
|
22098
|
من سعی می کنم یک مشکل به ظاهر ساده را حل کنم. با توجه به لیستی به طول `n`, `{a1,b1,c1,d1...}` من می خواهم دو عملیات ساده را انجام دهم و از هر یک لیست جدیدی تشکیل دهم: `{a1+1,b1-1, c1,d1...}`, `{a1,b1+1,c1-1,d1...}`, `{a1,b1,c1+1,d1-1...}` و غیره، و `{a1-1,b1+1,c1,d1...}` و غیره. عناصر لیست نباید بزرگتر یا کمتر از مقادیر معینی پس از جمع یا تفریق باشند. در `{a1+1,b1-1,c1,d1...}`, `{a1,b1+1,c1-1,d1...}`, `{a1,b1,c1+1,d1 -1...}` هر عنصر باید محدود شود: «a1<max» و «b1>0»، «b1<max» و «c1>0»، و غیره. با استفاده از این لیستها، در نهایت از لیست اصلی و `n` لیست های جدید برای دریافت لیستی از فرم: `{Join[list,new1],Join[list,new2],...}` برای حل این مشکل من کدی نوشتم که اگرچه کار می کند، اما زمان بسیار زیادی طول می کشد. زمان محاسبه برای چندین مجموعه از لیست {{a1,b1,c1,d1...}, {a2,b2,c2,d2...}...}. در اینجا من یک مثال را با استفاده از یک لیست با دو فهرست فرعی پست میکنم که هر کدام چهار عنصر دارد: `{{1, 2, 0, 2}, {2, 2, 1, 1}}` lst1 = {{1, 2, 0، 2}، {2، 2، 1، 1}}؛ dim = پارتیشن[Range[Length@First@lst1], 2, 1]; لیست = لی[]; (*برای ذخیره لیست های تشکیل شده*) (lst = #؛ lst2 = پارتیشن[lst, 2, 1]؛ lst31 = MapThread[If[#1 < 2 && #2 > 0, {#1 + 1, # 2 - 1}، {#1، #2}] &,Transpose@lst2]; Union@MapThread[ReplacePart[lst, {#1[[1]]-> #2[[1]], #1[[2]]-> #2[[2]]}]&, {dim,lst31 }]; #2}&,Transpose@lst2] lst42 = Union@MapThread[ReplacePart[lst, {#1[[1]]-> #2[[1]], #1[[2]]-> #2 [[2]}]&, {dim, lst32}] lst61 = Join[lst, #] & /@ lst41; Join[lst, #] & /@ lst42 = Union@ Join[lst61, lst62] ) & /@ lst1; list = List @@ Flatten@list هر توصیه ای برای بهبود عملکرد کد بسیار قدردانی خواهد شد! **ویرایش** بر اساس نظرات سعی کردم قسمت دوم مسئله را با مثال عددی بهتر توضیح دهم. **ویرایش 2** توضیحات دقیق تری در مورد محدودیت های عناصر لیست اضافه کرده ام.
|
افزودن و تفریق عناصر در یک لیست
|
42409
|
من سعی می کنم از LibraryLink در Mathematica استفاده کنم و با مشکلاتی مواجه شدم. در نظر بگیرید که یک MTensor m1 داریم که حاوی یک آرایه دو بعدی یک بعدی است، و من می خواهم داده های آن آرایه را دریافت کنم. من به دو روش برخورد می کنم. یکی استفاده از توابع پاسخ به تماس کتابخانه «libData->MTensor_getRealData(m1)» همانطور که در اینجا نشان داده شده است، دیگری استفاده از میکرو «MTensor_getRealDataMacro(m1)» در «فایل WolframCompileLibrary.h» همانطور که در اینجا نشان داده شده است. چه تفاوت هایی بین آنها وجود دارد؟ آیا توابع فراخوانی کتابخانه از ماکرو کندتر است زیرا باید به Mathematica بازخوانی شود؟
|
تفاوت بین توابع فراخوانی کتابخانه و ماکروهای WolframCompileLibrary چیست؟
|
4237
|
زمینه: من با اعمال بسیاری از تبدیلهای خطی روی هندسهها، الگوهای هندسی ایجاد میکنم، به توابعی نیاز دارم تا تعداد نقاط (غیرضروری) بهطور تصاعدی درگیر را از بین ببرم که تولید کدهای گرافیکی را کند میکنند. مشکل: فرض کنید من آرایه آرایه های زیر را دارم، به عنوان مثال دو بردار 2 بعدی، یک ماتریس 2 در 2 و یک بردار 3 بعدی در یک آرایه به شرح زیر: این قالب ثابت نیست اما. ( از خواندن داده های ذخیره شده در اکسل که می توانند کثیف باشند، نشات می گیرد. ) { {1,2},{1,3}, {{1,0},{0,1}}, {10,20,30} } این قالب نامعتبر است. ( چون حاوی {10،20،30}، یک بردار سه بعدی در پایین ترین سطح است. ) { {1،2}،{1،3}، {{1،0}،{0،1}}، {1 ,2} } این قالب معتبر است (چون فقط بردارهای 2 بعدی در پایین ترین سطح دارد، به ماتریس 2 در 2 توجه کنید) من می خواهم آرایه معتبر را با: { {1,2},{1,3},{1,0},{0,1} } ( لیستی از بردارهای دوبعدی. ) { 1, 2, {3,4}, 1 } فهرستی با موقعیت از بردارهای ردیف در لیست بالا. بخش کلیدی مشکل =>: توجه داشته باشید که (1،2) فقط یک بار در لیست اول ذخیره می شود در حالی که دو بار در آرایه اصلی رخ می دهد. <= در حالت ایده آل، من به دنبال یک تابع validQ می گردم که ورودی را تأیید می کند و یک تابع toGraph که یک ردیف معتبر را به دو ردیف جدید تقسیم می کند. (اگرچه یک مسئله نظریه گراف نیست، اما شباهت هایی وجود دارد. من سعی می کنم الگوی هندسی را از مختصات (دکارتی) آن مستقل کنم.) یک عارضه این است که اعداد واقعی هستند (ریشه مربع) یا شامل Pi هستند، و/یا از صفحه گسترده منشاء می گیرند. محاسبات گرد کردن یا برش به دو مکان پشت نقطه اعشار مشکلی ندارد. تلاشهای من برای حل این مشکل شامل Map و Position بود، اما تلاشهای من شکست خورد، نمیتوانم هیچ قطعه کاری را برای شروع نشان دهم. امیدوارم که داده های مثال کافی باشد. **سوال: آیا یک کد سبک عملکردی تمیز برای مقابله با این مشکل وجود دارد؟**
|
یک سوال در مورد تبدیل یک لیست به دو لیست با الزامات اضافی
|
5900
|
یک سؤال صرفاً سرگرمی، اما امیدوارم جامعه آنقدر جالب باشد که راهی برای نزدیک شدن به آن پیشنهاد دهد. اجازه دهید مقدمه این سوال را با این اعتراف مطرح کنم که تاکنون هیچ کاری در زمینه پردازش تصویر Mathematica یا پردازش تصویر هر برنامه دیگری انجام نداده ام. من حتی عکس نمیگیرم من یک عکس از یک نقاشی دیواری دارم:  که با زاویه تقریباً 40 درجه نسبت به مرکز آن گرفته شده است. نقاشی دیواری دیگر وجود ندارد، بنابراین نمی توانم دوباره از آن عکس بگیرم. من می خواهم این تصویر را طوری پردازش کنم که تصویری به دست بیاورم که انگار یک پرسپکتیو عمود بر مرکز (یا مرکز تقریبی) نقاشی دیواری دارم. می توان آن را به عنوان لنگر انداختن لبه سمت راست تصویر و سپس کشیدن لبه سمت چپ به جلو در نظر گرفت. یا آن را به عنوان صفحه دیوار سفید با محور x و y با مبدا در مرکز تصویر در نظر بگیرید، سپس میخواهم تصویر را در محور z بچرخانم. من توابع پردازش تصویر Mathematica را بررسی کرده ام. من امیدوار بودم که یک راه واضح برای انجام این کار پیدا کنم، شاید با استفاده از قابلیتهای تجزیه و تحلیل مورفولوژیکی، اما همه چیز دوبعدی به نظر میرسد. من سختی مشکل را تشخیص می دهم. چرخاندن پرسپکتیو مستلزم آن است که همه چیز در سمت چپ محور y نسبت به فاصله آن از محور y بزرگ شود و در عین حال معکوس به سمت راست محور انجام شود. نقشه های سه بعدی این کار را ذاتا انجام می دهند، به همین دلیل است که من فکر می کردم باید بتوان این کار را انجام داد. «ImageData[] و RotationTransform[]» به نظر کاندیدای احتمالی برای انجام این کار هستند. مستندات نحوه ایجاد TransformationFunction[] را نشان می دهد:  ایده هایی برای انجام این کار وجود دارد، اما من پیدا نکردم نمونهای از این برای یک تصویر به روشی که من میخواهم آن را انجام دهم اعمال میشود. در پایان، من فقط رنگ های نقاشی دیواری را روی زمینه سفید می خواهم، مانند یک تصویر پوستر، نیازی به نور یا کف یا درجه بندی رنگ ندارم. رنگ های ثابت برای هر یک از عناصر به خوبی کار می کنند. انجام این کارها نسبتاً ساده به نظر می رسد و باید اندازه یک فایل شطرنجی یا مقدار داده مورد نیاز برای پردازش و جابجایی را کاهش دهد. آیا کسی می تواند من را به سمت هر نمونه یا حتی مستنداتی در مورد نحوه برخورد با این موضوع راهنمایی کند؟ P.S. آیا همه می توانند گرگ را در نقاشی دیواری ببینند؟ * * * می خواستم نشان دهم که با راه حل Vitaliy Kaurov به چه چیزی رسیدم: t = FindGeometricTransform[{{1924.19`, 880.846`}, {154.761`, 1200.69`}, {190.872`, 189.582`, 189.582`. 297.914`}}، {{1924.19`، 880.846`}، {175.395`، 1283.22`}، {175.395`، 571.325`}، {1893.24`, 297.914`, 297.914`, T-ran`sspection, 297.914', - ImagePerspectiveTransformation[image, t[[2]], 1000, Data Range -> Full, PlotRange -> All]; ImageTake[%, {100, 480}, {120, 965}]; ImageAdjust[Lighter[Lighter[%]]، 0.85]  این من را بیشتر از آنچه که تصور می کردم به آنچه امیدوار بودم نزدیک می کند. با توجه به اینکه هنرمند اصلی نقاشی دیواری را به صورت کولاژ از ورق های مستطیل شکل ساخته است، که اکثر آنها به شکل ذوزنقه ای شکل گرفته اند، من هنوز باید تصویر را بچرخانم تا برخی از مواردی که عکس اصلی و پردازش تصویر منحرف شده است را بازیابی کنم. اگر در یک زمان معقول متوجه شدم، تصویر نهایی را ارسال می کنم. با تشکر از همه.
|
پرسپکتیو چرخشی یک تصویر در محور z
|
29830
|
من در حال تلاش برای حل سیستمی از ODEهای غیرخطی و جفت شده هستم، که در آن معادله حاکم برای $n-th$ ODE به این شکل است: $\sum_k^M Q_{nk} \ddot{a}_k -\sum_{ \ell}^M\sum_k^M S_n(\ell,k) \dot{a}_{\ell} \dot{a}_k + \frac{1}{2}U_n = 0 $ که در آن $Q_{nk}=\frac{1}{2}\sum_{j=1}^MP_{jn}P_{jk}$، با $P_{jn}=\frac{1}{\ sqrt{m}n}(a_{n-j}+a_{j+n}-a_ja_n)$، (و $a_{n-j}=0$ برای $j>n$)، $S_n(\ell,k)=-\frac{1}{2}\left(\frac{\partial Q_{k\ell}}{\partial a_n}-\frac{\partial Q_{n\ell} }{\partial a_k}-\frac{\partial Q_{nk}}{\partial a_{\ell}}\right)$ and $U_n=\frac{\partial}{\partial a_n} \frac{1}{2\pi} \int_0^{2\pi}\left\\{ \left(-\sum_{j=1}^M \left(\frac{a_j^2}{2j}- \frac{a_j}{j}\cos j\theta \right)\right)^2*\left(1+\sum_{j=1}^M a_j \cos j\theta \راست) \right\\}d\theta$. توجه داشته باشید، $(Q_{k\ell}، S_N(k،\ell)، U_n)$ همه چند جملهای هستند (با حداکثر مرتبه 4) در متغیرهای وابسته $a_i(t)$ و M تعداد کل متغیرهای وابسته است. تحت بررسی (یعنی $a_j\equiv 0$ برای $j>M$). من توانسته ام موارد M کم (یعنی M کمتر از 10) را با استفاده از NDSolve حل کنم. برای شرایط اولیه ثابت، من M را افزایش داده ام و افزایش قابل توجهی در زمان محاسبه پیدا کرده ام. من نمیپرسم آیا راههای واضحی برای کاهش زمان محاسبه وجود دارد که من نادیده گرفتهام. (در حالت ایدهآل، برای سیستمی که میخواهم مدلسازی کنم، میخواهم تعداد متغیرهای عمق را به حدود 200 افزایش دهم. من در Mathematica تازه کار هستم و مطمئن هستم که برخی از «اشتباههای تازه کار» را انجام میدهم. که برای من در زمان محاسبات هزینه دارد. همچنین، اگر من از درخت اشتباهی پارس میکنم، یعنی باید از پلتفرم دیگری استفاده کنم، میخواهم قبل از سرمایهگذاری بیش از حد در این پروژه، آن را بفهمم. سوالاتی که در مورد تنظیم مشکل اساسی دارم: i) آیا جداسازی متغیرهای وابسته مورد نظر کارآمدتر است؟ یعنی معادلاتی به شکل $\ddot{a}_i =...$ در مقابل $\sum_k^M Q_{nk} \ddot{a}_k =...$ دارید؟ ii) آیا ارزش دارد که معادلات حاکم را به طور کامل ساده کنیم (یعنی استفاده از FullSimplify[]) قبل از اجرای دستور NDSolve؟ iii) آیا باید هر ODE مرتبه دوم را به عنوان یک جفت ODE مرتبه اول بازنویسی کنم؟ هر گونه توصیه در این مورد بسیار قدردانی خواهد شد. با تشکر، نیک این کد است: M = 10; (*تعداد حالت*) f[r_, s_] := اگر[r > s, 0, 1]; (* مطمئن می شود که هیچ حالت منفی نداریم*) α[i_, t_] := اگر[i <= M, A[i, t], 0]; (*سری کوتاه در حالت Mth*) A[0, t_] := 1; (*طبق تعریف*) P[m_، n_، t_] := 1/Sqrt[m*n^2]*(f[m، n]*α[n - m، t] + α[n + m، t] - α[m، t]*α[n، t]) ; Q[n_، l_، t_] := 1/2 مجموع[P[m، n، t]* P[m، l، t]، {m،1،M}] ; S[n_، k_، l_، t_] := 1/2 (D[Q[k، l، t]، A[n، t]] - D[Q[n، l، t]، A[k، t]] - D[Q[n، k، t]، A[l، t]]). F[t_] := 1/(2 π) ادغام[Sum[((A[j, t]*Cos[j*ξ])/j - A[j, t]^2/(2j))،{ j,1,M}]^2* (1+Sum[1+A[j, t]* Cos[j*ξ],{j,1,M}])، {ξ, 0, 2π}]; U[n_، t_] := D[F[t]، A[n، t]]; جدول[A[j, t_] = B[j][t], {j, 1, M}]; (*متغیرهای dep را دوباره تعریف کنید تا متغیر مستقل از شاخص dep var متمایز شود*) Gov[n_, t_] := Sum[B[l]''[t]*Q[n,l,t],{l,1 ,M}]-Sum[Sum[S[n,k,l,t]B[k]'[t]B[l]'[t], {k,1,M}],{l,1,M}]+1/2U[n,t]; eqns = {Table[Gov[j, t] == 0, {j, 1, M}], B[1][0] == 0.3, B[2][0] == 0.1, Table[B[ j][0] == 0، {j، 3، M}]، جدول[B[j]'[0] == 0، {j، 1، M}]}؛ TenMode = NDSolve[eqns, Table[B[n][t], {n, 1, M}], {t, 0, 10}] برای هر گونه خطا در کد عذرخواهی میکنم زیرا در تجزیه نمادین مشکلاتی داشتم علامت گذاری در ویرایشگر من برای کدی وجود دارد که به راحتی در این انجمن کپی می شود.
|
نکاتی برای حل موثر ODE های جفت شده سیستم بزرگ (غیرخطی).
|
43357
|
آیا Mathematica تابعی شبیه به coneplot در MatLAB دارد؟ با توجه به برخی مختصات فضایی $x, y, z$ و مولفه های سرعت $v_x,v_y,v_z$، می تواند نمودارهای زیر را تولید کند:  وقتی دادههایم را با «ListVectorPlot3D» رسم میکنم، هیچ فلشی نشان داده نمیشود. در اینجا یک داده نمونه، به شکل $((x,y,z),(v_x,v_y,v_z))$: data={{{0., 0.847912, 9.48902}, {0., 0., 0 است. .}}، {{0.00773322، -0.0110065، 9.09927}، {0.، 0.، 0.}}، {{-1.00008، -0.0623481، 9.49984}، {0.، 0.، 0.}}، {{0.، 0.847912، 10.8969}، {0.، 0.، 0. }}، {{0., 0.847912، 12.5007}، {0.، 0.، 0.}}، {{0.، 0.847912، 14.1046}، {0.، 0.، 0.}}، {{0.، 0.847912، 15.5729}، {0. , 0., 0.}}, {{0., 0.847912, 16.6107}، {0.، 0.، 0.}}، {{0.، 0.847912، 17.3334}، {0.، 0.، 0.}}، {{0.، 0.847912، 18.0983}، {0. , 0., 0.}}, {{0., 0.847912, 18.8639}، {0.، 0.، 0.}}، {{0.، 0.847912، 19.9409}، {0.، 0.، 0.}}، {{0.، 0.847912، 21.3189}، {0. , 0., 0.}}, {{0., 0.847912, 22.822}، {0.، 0.، 0.}}، {{0.، 0.847912، 24.6036}، {0.، 0.، 0.}}، {{0.، 0.847912، 26.2343}، {0. ، 0.، 0.}}، {{-1.08457، -0.0217237، 10.6779}، {0.، 0.، 0.}}، {{-1.11085، -0.0731095، 12.19}، {0.، 0.، 0.}}، {{{-1.1131، 0.0651-0.87. }، {0.، 0.، 0.}}، {{-1.10496، -0.0720509، 15.108}، {0.، 0.، 0.}}، {{-1.12255، -0.0365039، 16.0888}، {0.، 0.، 0.} ، {{-1.12699، 0.00227834، 16.8818}، {0.، 0.، 0.}}، {{-1.15057، 0.0126093، 17.6497}، {0.، 0.، 0.}}، {{-1.13931، 8.1-20. , {0., 0.، 0.}}، {{-1.03192، -0.0742988، 19.1016}، {0.، 0.، 0.}}، {{-1.24186، 0.0317904 -، 19.9972}، {0.، 0., .}}، {{-1.14942، -0.0360112، 20.9677}، {0.، 0.، 0.}}، {{-1.09896، -0.0167395، 21.9511}، {0.، 0.، 0.}}، {{-1.117، 0.045-0.29. }، {0.، 0.، 0.}}، {{-1.1522، -0.056303، 24.8936}، {0.، 0.، 0.}}، {{-1.09607، -0.110654، 26.195}، {0.، 0.، 0 .}}، {{0.103537، -0.0647147، 26.6637}، {0.، 0.، 0.}}، {{0.، 0.847912، 41.3051}، {0.، 0.، 0.}}، {{-0.012139، -0.0295379، 2.0295375-2. , {0., 0., 0.}}، {{-0.857944، -0.0671514، 41.3642}، {0.، 0.، 0.}}، {{0.، 0.847912، 42.4678}، {0.، 4.67035*10^-7، .}}، {{0., 0.847912، 43.5378}، {0.، 0.، 0.}}، {{-0.979967، -0.033538، 42.2371}، {0.، 0.، 0.}}، {{-1.14769، -0.0351505، 3}، 43. 0.، 0.، 0.}}، {{-0.979351، -0.0342237، 43.8374}، {0.، 0.، 0.}}، {{-1.23767، -0.0499179، 44.5971}، {0.، 0.، 0.}}، {9-21 ، -0.0000850668، 45.3128}، {0.، 0.، 0.}}، {{-1.12545، -0.00826265، 46.0778}، {0.، 0.، 0.}}، {{-1.1223، -0.0359113، 46، -0.0359113، 46. 0.، 0.، 0.}}، {{-1.12465، -0.055138، 47.8623}، {0.، 0.، 0.}}، {{-1.09846، -0.0144483، 49.0776}، {0.، 0.، 0.}}، {8{-9. ، -0.0625359، 50.4507}، {0.، 0.، 0.}}، {{-1.14579، -0.108309، 52.0417}، {0.، 0.، 0.}}، {{-1.12848، -0.01126، 54.018} 0.، 0.، 0.}}، {{-1.11299، -0.0970175، 55.2159}، {0.، 0.، 0.}}، {{0.، 0.847912، 44.6206}، {0.، 0.، 0.}}، {{0.، 0.847912، 45.3961}، {0.، 0.، 0.}}، {{0.، 0.847912، 46.2075}، {0.، 0.، 0.}}، {{0.، 0.847912، 47.3219}، {0.، 0.، 0.}}، { {0.، 0.847912، 48.6172}، {0.، 0.، 0.}}، {{0.، 0.847912، 50.0586}، {0.، 0.، 0.}}، {{0.، 0.847912، 51.6502}، {0.، 0.، 0.}}، { {0.، 0.847912، 53.7857}، {0.، 0.، 0.}}، {{0.، 0.847912، 55.2595}، {0.، 0.، 0.}}، {{0.119852، -0.0804816، 55.6719}، {0.، 0.، 0.}}، { {1.38231، -0.0646805، 9.63683}، {0.، 0.، 0.}}، {{3.08676، -0.0356642، 10.2185}، {0.، 0.، 0.}}، {{3.98277، 0.0329428، 2}، 10.60. 0.، 0.}}، {{1.64587، 0.847912، 10.1128}، {0.، 0.، 0.}}، {{2.94532، 0.847912، 10.6054}، {0.، 0.، 0.}}، {{3.084}، 0.، 0.}}، {{1.084} ، {0.، 0.، 0.}}، {{6.37314، 0.847912، 26.2343}، {0.، 0.، 0.}}، {{8.83598، 0.847912، 26.2343}، {0., 0., .}}، {{2.68672، -0.0254293، 26.6613}، {0.، 0.، 0.}}، {{5.13989، -0.0481681، 26.6588}، {0.، 0.، 0.}}، {{7.07074، 0.026-85.6.026} {0.، 0.، 0.}}، {{8.87196، 0.0308362، 26.6941}، {0.، 0.، 0.}}، {{0.908045، -0.0256653، 41.2951}، {0.}، 0.}}، ، {{0.90812، -0.0305627، 42.1266}، {0.، 0.، 0.}}، {{1.09331، -0.0723344، 42.9721}، {0.، 0.، 0.}}، {{1.03446، 0.067-8، 3.067- {0.، 0.، 0.}}، {{1.9443، -0.0212229، 43.8278}، {0.، 0.، 0.}}، {{2.52323، 0.00655421، 44.1426}، {0.، 0.، 0.}}، 1.47266، 0.847912، 44.0959}، {0.، 0.، 0.}}، {{1.47266، 0.847912، 44.6541}، {0.، 0.، 0.}}، {{3.48462، 0.847912، 55.2595، {0.2595} .، 0.}}، {{9.45979، 0.847912، 55.2595}، {0.، 0.، 0.}}، {{15.9244، 0.847912، 55.2595}، {0.، 0.، 0.}}، {{20.818، 0.، 0.}}، {{20.818. ، {0.، 0.، 0.}}، {{24.5798، 0.847912، 55.2595}، {0.، 0.، 0.}}، {{27.9807، 0.847912، 55.2595}، {0.، 0.، .}}، {{4.19646، -0.079758، 55.6822}، {0.، 0.، 0.}}، {{9.8436،
|
MATLAB به Mathematica: coneplot
|
59620
|
من می خواهم چیزی شبیه به این نقاشی کنم  یا، حتی بهتر، مانند این  رنگ ها را امتحان کرده ام = {قرمز، آبی، زرد، سفید، سیاه}; سلول = ConstantImage[RandomChoice[colors], #] & /@ RandomInteger[{50, 10}, {30, 2}]; ImageCollage[ سلول ها، پس زمینه -> سیاه، روش -> ردیف ها، ImagePadding -> 1، ImageSize -> 400]  نتیجه ناخوشایند است، به خصوص به این دلیل که همه ردیف ها ارتفاع یکسانی دارند. چگونه می توان تصویری شبیه به موندریان تولید کرد؟
|
ترکیب à la Mondrian
|
10914
|
من سعی می کنم برخی از داده ها را در یک فایل txt که حاوی اعداد و کلمات است وارد کنم. من فهرستی را وارد میکنم که شامل چهار ردیف از دادههای اندازهگیری شده با اسیلوسکوپ است، اما برنامه اکتساب واحدها را در هر مقدار اندازهگیری شده قرار میدهد. در اینجا یک مثال آورده شده است: data={{-1.1000u s,-120.00m V,-1.1000u s,8.0000 V}, {-1.0800u s,-120.00m V,-1.0800u s,8.0000 V, 40000 V, 40000 V, 40000 V}, 40000 V. متر V,-60,000n s,8,0000 V}, {-40,000n s,-40,000m V,-40,000n s,8,0000 V}, {-20,000n s,-32,000m V,-20,000n V,-20,000 V,-20,000, V. s,-32.000m V,0.0000 s,8.0000 V}} میخواهم بدانم آیا راهی وجود دارد که بتوانم لیست بالا را به چیزی شبیه به این تبدیل کنم: newdata={{-1.1000,-0.12000,-1.1000،8.0000} ، {-0.060000,-0.040000,-0.060000,8.0000}, {-0.040000,-0.040.000,-0.040000,8.0000}، {-0.020000,-0.032000,-0.020.000,8.0000}, {0.0000,-0.032000,0.0000,8.0000}} از هر ایده ای قدردانی می کنم. با تشکر
|
مقادیر یک لیست حاوی کلمات و اعداد را جایگزین کنید
|
10917
|
فرض کنید عناصر زیر \begin{equation} F_i{}^j \;and\; S_{ij}{}^k، \end{equation} که مولفه های اجسام تنشی رتبه های 2 و 3 را با ضرایب مختلط نشان می دهد. اجازه دهید اجزای $F$ با $F_1{}^j$ = \begin{matrix} 0 \\\ -x-iy \\\ -i(-1+x^2+2ixy-y^2+ داده شود z^2)/2z \\\ (1-x^2-2ixy+y^2+z^2)/2z \end{matrix} $F_2{}^j$ = \begin{ماتریس} x+iy \\\ 0\\\ (1-x^2-2ixy+y^2+z^2)/2z\\\ i(-1+x^2+2ixy-y^2+z^2 )/2z \end{matrix} $F_3{}^j$ = \begin{matrix} i(-1+x^2+2ixy-y^2+z^2)/2z\\\ -(1-x^2-2ixy+y^2+z^2)/2z \\\ 0\\\ -x-iy \end{matrix} $F_4{}^j$ = \begin{ماتریس} - (1-x^2-2ixy+y^2+z^2)/2z\\\ -i(-1+x^2+2ixy-y^2+z^2)/2z\\\ x+iy\\\ 0 \end{ماتریس} ($j=1,2,3,4$). ما میخواهیم اجزای $S$ را در صورتی حل کنیم که معادله \begin{equation} S_{li}{}^jF_k{}^l-S_{lk}{}^jF_i{}^l=0 را داشته باشند. , \end{equation} که در آن $l$ جمع میشود، همه شاخصها از 1 تا 4 اجرا میشوند و $S$ در شاخصهای پایینتر متقارن است. آیا می توان کدی نوشت که اجزای $S$ را پیدا کند؟ کد ارائه شده در سوال قبلی من حل معادله کششی ضد متقارن برای مثال های ساده $F$ به خوبی کار می کند، اما برای مثالی که در اینجا داریم نه.
|
بهینه سازی تانسور رتبه 3
|
29736
|
چگونه می توانم یک جدول مانند این ایجاد کنم؟ برای من ایجاد ردیف صفر و ستون صفر بسیار سخت است.  ویرایش: من به دنبال راه حلی هستم که در آن فرمولی به عنوان مثال. میز یا چیز دیگری در حال استفاده است. من قبلاً می توانم جدول را به صورت دستی ایجاد کنم.
|
ایجاد جدول ساده
|
17333
|
من یک دفترچه با موارد زیر دیدهام: FullSimplify[ حل[{eq1, eq2, eq3, eq4, eq5, eq6, eq7, eq8, eq9, eq10, eq11, eq12}, {hbbbf, hbcf, hbbcr, hbcc, ، hbbc، hsbbf، hssd, hsvbf, hsf, hsbr, hsc} ] ][[1]] // N من در مستندات راهنمای _Mathemtatica_ برای `//` جستجو کردم و به نظر می رسد که یک عملگر postfix باشد. از سوی دیگر، به نظر می رسد «N» راهی برای تعیین دقت یک مقدار عددی باشد. [[1]] // N به چه معناست؟ با تشکر
|
سوال در مورد اپراتور: // N
|
31721
|
یک راه خوب برای متمرکز کردن وظایف مختلف در یک نوت بوک، تابع NotebookEvaluation است. برای مثال، من میتوانم ده نوتبوک را از یک نوتبوک (مثلاً allnotebooks.nb) مانند این ارزیابی کنم: NotebookEvaluation[nbpath_1.nb] NotebookEvaluation[nbpath_2.nb] ... NotebookEvaluation[nbpath_10.nb] من میخواهم برای به روز رسانی خودکار این، به عنوان مثال. هر شش ساعت، اما کار نمی کند. ایده من ایجاد یک نوت بوک اصلی با کد زیر است (اینجا: 15 ثانیه): Dynamic[NotebookEvaluate[ C:\\Users\\myname\\Desktop\\allnotebooks.nb]، UpdateInterval -> 15] و آن را بدون استفاده از پویا کار می کند. استفاده از dynamic خطای زیر را می دهد: > > نام جعبه ناشناخته (ToBoxs) به عنوان BoxForm برای عبارت > ارسال شد. > قوانین قالب بندی عبارت را بررسی کنید. > آیا کسی ایده ای در مورد دلیل دارد؟ آیا Dynamic یک تابع کافی برای انجام این کار نیست؟ با تشکر فراوان برای هر ایده! P.S. من آن را با این کد برای نوت بوک های فرعی تست کردم، به عنوان مثال. برای nbpath_1.nb: مسیر = C:\\Users\\myname\\Desktop\\; time = DateString[{YearShort، Month، Day، _، Hour، Minute، Second}]; داده = جدول[RandomInteger[{1, 10}], {10}]; صادرات[path <> nb1_ <> time <> .xls, data];
|
پویا [ NotebookEvaluate [_] ]
|
15875
|
من مشکل مشابهی را که در Difference in Plot هنگام استفاده از Evaluate در مقابل عدم استفاده از Evaluate نوشته شده است دارم، اما به دلیل یک ارزیابی عددی نمی توانم از Evaluated->True به عنوان گزینه Plot[] استفاده کنم. او یک مثال کوچک است که خطاها را نشان می دهد: f[y_, a_] := NIintegrate[y^2 + x, {x, 0, a}]; Plot[Table[f[y, a], {a, 1, 3}], {y, 0, 3}, Evaluated -> True] خروجی مورد نظر باید برابر با Plot[{f[y, 1] باشد، f[y, 2], f[y, 3]}, {y, 0, 3}, Evaluated -> True] چگونه می توانم این مثال را برطرف کنم؟
|
طرح، HoldAll و مشکل رنگ
|
41613
|
من می خواهم معکوس f[x_] را محاسبه کنم := 1/2 - (x (4 x^2 - 9))/12 /; -1/2 <= x <= 1/2 «f[x]» در داخل $-0.5 < x <= 0.5$ یکنواخت است، اما من نمی دانم چگونه معکوس آن را محاسبه کنم.
|
یافتن تابع معکوس یک تابع چند جمله ای محدود به یک بازه
|
14517
|
از آنجایی که من با _Mathematica_ تازه کار هستم، میخواهم دفترچهای داشته باشم که ورودیهای کاربر را میگیرد و میانگین ورودیهای وارد شده را برمیگرداند و آن را روی مختصات x-y رسم میکند. چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟
|
چگونه از کاربر ورودی بگیریم؟
|
38203
|
من به دنبال راهی فشرده برای تعیین الگویی برای تطبیق فهرست قوانین با «MatchQ» هستم که به شما امکان می دهد قوانین موجود در فهرست قوانین را به ترتیب دلخواه برشمرد. به عنوان مثال داده شده: ruleList1 = {a -> 10، b -> 2.2، c -> str} ruleList2 = {b -> 2.2، c -> str، a -> 10} الگوی زیر با «ruleList1» و «ruleList2» مطابقت دارد، MatchQ[ruleList, {___, a -> _, ___, ب -> _، ___} | {___، b -> _، ___، a -> _، ___}] آیا می توان این الگو را به شکل فشرده تری نوشت (به عنوان مثال، با استفاده از OptionsPattern[])؟
|
تطبیق الگوی بدون ترتیب فهرستهای قوانین
|
27252
|
من نمی دانم چگونه پشتیبانی $\mathrm{supp}(f)$ از یک سطح تکه تکه $z = f(x,y)$ را نمایش دهم. به عنوان مثال، اجازه دهید تابع تکه ای زیر را در نظر بگیریم (و آن را رسم کنیم): f[x_, y_] = تکه ای[{{1, 0 <= x <= 1 && 0 <= y <= 1}}]; g[x_، y_] = ادغام[f[x - t، y - t]، {t، 0، 1}]; Plot3D[g[x، y]، {x، -0.5، 2.5}، {y، -0.5، 2.5}، PlotRange -> Full]  اولین فکر من استفاده از یک نمودار کانتور برای این منظور بود، مانند ContourPlot[g[x, y] == 0.05، {x, -0.5, 2.5}, {y, -0.5, 2.5}]  اما این البته فقط یک تقریب است از پشتیبانی چگونه پشتیبانی واقعی تابع تکه ای خود را نمایش دهم؟ ### ویرایش راه حل پیشنهادی در نظرات زیر عالی کار می کند، نتیجه به صورت زیر است: 
|
چگونه می توان پشتیبانی (f) یک تابع تکه ای z = f(x,y) را نمایش داد؟
|
38
|
من با «ImageAlign» در Mathematica 8 کار کردهام و برای کارکرد قابل اعتماد آن مشکل دارم. شاید نکات ظریفی وجود داشته باشد که من هنوز از آنها آگاه نیستم؟ یک مثال در اینجا آمده است: mandrill = ExampleData[{TestImage, Mandrill}] eye = ImageTake[mandrill, {50, 91} , {150, 190}]  اکنون «ImageAlign» قرار است بتواند تراز شود این دو تصویر، مثلاً، چشم را در جای درست تصویر اصلی برمیگرداند: ImageAlign[ماندریل، چشم، پسزمینه -> خاکستری] اما در جای اشتباهی ظاهر می شود. طبق مستندات، باید در مکان صحیح ظاهر شود، اما در گوشه پایین نشان داده می شود. گزینه های Transformation وجود دارد، اما به نظر می رسد که آنها هیچ تفاوتی در موفقیت عملکرد ندارند. به طرز عجیبی، من با تصاویر دیگر به موفقیت هایی دست یافته ام، هرچند که سازگار نیست. آیا محدودیت هایی وجود دارد که من از آنها اطلاعی ندارم؟
|
ImageAlign همیشه درست کار نمی کند
|
56605
|
این مثال را در نظر بگیرید: ds = Dataset@Transpose[<|a -> {1, 2, 3, 4, 3, 2, 1}, b -> {6, 5, 4, 3, 2, 1 , 0}|>, AllowedHeads -> همه]  حالا بگو باید با نسبت این دو مقدار کار کنم. این به خوبی کار می کند: ds[;;-2، #a/#b &]  اما این ناموفق است: ds[All, #a /#b &]  برای من راحتتر میتوانم نتیجه بگیرم ComplexInfinities. آیا عملیات با طراحی یا نظارت با شکست مواجه می شود؟ آیا راه حلی وجود دارد؟ آیا باید همیشه از ds[All, Quiet[#a/#b] &] استفاده کنم یا راه حل کلی تری وجود دارد؟ «خاموش[General::infy]» مانع از خرابی آن نمیشود، اگرچه پیام خرابی نمیتواند به درستی نمایش داده شود.
|
چرا Dataset با تقسیم بر صفر ناراحت می شود؟
|
58934
|
من فهرستی از مستطیل ها به شکل {index, {centerX, centerY}, {width, height}} دارم که می خواهم لیست مستطیل های متقاطع را پیدا کنم. من می خواهم لیستی به شکل {{indx...indy},{indt...indz}...} به دست بیاورم هر عنصر این لیست لیستی از مستطیل هایی است که حداقل یک تقاطع مشترک دارند، با گذر ویژگی: اگر مستطیل 1 مستطیل 2 را که مستطیل 3 را قطع می کند، بخشی از همان گروه هستند. اگر این وضعیت را در تصویر زیر داشته باشم، فهرست متقاطع من باید {{1,2,10},{6},{7,5},{3},{4,8,9}} باشد (ترتیب عناصر مهم نیست). چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟  ویرایش: یک داده نمونه واقعی، با دو گروه و یک مستطیل جدا شده وجود دارد: obj2 = { {1, {0, 0 }، {1، 1}}، {2، {0.5، 0.5}، {1، 1}}، {3، {3، 2}، {0.5، 0.6}}، {4، {1.2، 0.5}، {0.5، 0.6}}، {5، {2، -0.3}، {0.4، 0.4}}، {6، {2.1، -0.4}، {0.3، 0.4}} };
|
گروه های مستطیل متقاطع را پیدا کنید
|
39869
|
من عملاً 1 معادله دیفرانسیل دارم که باید به 2 (حداکثر تعداد مراحل رسیده) تقسیم می شد. من راه حل های هر دو را با استفاده از NDSolve دریافت کرده ام و هر کدام را با هم ترسیم کرده ام. اکنون، من سعی می کنم با استفاده از Manipulate برای هر معادله دیفرانسیل، این راه حل را متحرک کنم و سپس از Show برای ترسیم این دو با هم استفاده کنم. در حالت ایدهآل، Manipulate از متغیر مستقل عبور میکند (از ابتدای دامنه از تابع درونیابی اول شروع میشود و به انتهای دامنه تابع درونیابی دوم میرود) که به هر دو راهحل دستور میدهد که یک نمودار پیوسته تولید میکند. متأسفانه، Show این دو را با هم ترکیب نمی کند - من دو نمودار در کنار یکدیگر دریافت می کنم. چگونه می توانم به نتیجه ای که می خواهم برسم؟ پیشاپیش از هرگونه کمکی متشکرم من روزها را صرف تلاش کردم تا بفهمم چگونه این کار را انجام دهم - حتی تلاش برای استخراج نتایج و قرار دادن در یک جدول داده کاملاً ناموفق. g1 = NDSsolve[{r'[ϕ] == Sin[ArcCot[2/r[φ]]]*Sqrt[6 - r[φ]^2 - 1/r[ϕ]^2]، r[0] == 1}، r، {ϕ، 0، 4}] g2 = NDSolve[{r'[ϕ] == -Sin[ArcCot[2/r[φ]]]* Sqrt[6 - r[φ]^2 - 1/r[φ]^2], r[ 1.7775896893621104`] == 2.41421}، r، {ϕ، 1.7775896893621104`، 5}] v1 = RevolutionPlot3D[x^2, {x, 0, 3}, PlotStyle -> Opacity[0.4], Mesh -> None] w1 = Manipulate[ ParametricPlot3D[ Evaluate[{1/r[ϕ] Cos[φ], 1/r [ϕ] Sin[ϕ]، 1/r[ϕ]^2} /. g1], {ϕ, 0.000001, a}, PlotRange -> {{-3, 3}, {-3, 3}, {0, 3}}, PlotStyle -> Thick, Evaluated -> True], {a, 0.0, 1.7775640272780204}] w2 = دستکاری[ ParametricPlot3D[ Evaluate[{1/r[ϕ] Cos[ϕ], 1/r[ϕ] Sin[ϕ], 1/r[ϕ]^2} /. g2], {ϕ, 1.77758968936211, a}, PlotRange -> {{-3, 3}, {-3, 3}, {0, 3}}, PlotStyle -> Thick, Evaluated -> True], {a, 1.7775896893621104، 4.925661999190314}] نمایش[v1، w1، w2]
|
انیمیشن 2 معادله دیفرانسیل - 1 متغیر مستقل
|
4652
|
من این تابع نسبتاً ساده را می نویسم: hermite[0, x] = 1; هرمیت[1، x] = 2 x; هرمیت[n_، x_] := ( هرمیت[n، x] = 2 x*هرمیت[n - 1، x] - 2 (n - 1) هرمیت[n - 2، x]؛ گسترش[هرمیت[n، x ]] ) اما دستور Expand نادیده گرفته می شود. با این حال، وقتی Expand[hermite[10, x]] را انجام میدهم، نتیجه همانطور که میخواهم گسترش مییابد. چرا وقتی همان دستور را داخل یک تابع قرار می دهم کار نمی کند؟ من می خواهم آن را در تابع انجام دهم. تمیزتر می شد
|
چرا Expand در یک تابع کار نمی کند؟
|
42405
|
من سعی می کنم نام متغیرها را از لیستی از قوانین تبدیل «mapping = {var1 -> 'val1', var2 -> 'val2' }» استخراج کنم. متغیرهای var1 و var2 قبلاً در نوت بوک من تعریف شده اند: ` var1 = 'init-val1'; var2 = 'init-val2'; وقتی سعی میکنم «Extract[mapping, {1,1}, HoldForm]» را ارزیابی کنم، به جای «var1»، «init-val1» دریافت میکنم. من چه غلطی می کنم؟ چرا «var1» با وجود پوشش صریح «HoldForm» ارزیابی میشود؟ چگونه می توانم مشکل را برطرف کنم؟
|
چگونه نام یک متغیر (نه مقادیر) را از لیست قوانین تبدیل استخراج کنیم؟
|
10646
|
در کدم، فهرستی از اعداد صحیح به نام «numlist» تولید میکنم. در اینجا یک نمونه از numlist آورده شده است: numlist = Sort[Table[RandomInteger[{1, 100}], {3}]] که به عنوان مثال، خروجی را می دهد: > {17, 74, 96} من می خواهم بنویسم یک تابع «generateFun» که با استفاده از «numlist» به عنوان ورودی، تابع «myfun» زیر را تولید می کند: myfun[int_Integer] := که[ int == 17, 1, int == 74, 2, int == 96, 3 ] به عبارت دیگر، myfun یک عدد صحیح می گیرد و موقعیت آن عدد صحیح را در numlist برمی گرداند. numlist در ابتدای کد ایجاد می شود و در طول اجرای مشخص تغییر نمی کند. با این حال، یک اجرای جدید به طور کلی یک لیست جدید از اعداد صحیح «numlist» ایجاد می کند. طول numlist متفاوت است (ضمانت نمی شود 3 باشد)، اگرچه این واقعیت در نمونه کاری حداقلی که در بالا آوردم وجود ندارد. میتوانم «generateFun» را دور بزنم و به سادگی از این تابع «myfun2» استفاده کنم: myfun2[int_Integer, numlist_] := First[First[Position[numlist, int]]] که موقعیت «int_» را در «numlist_» برمیگرداند. با این حال، از آنجایی که باید تابع (myfun یا myfun2) را _بسیار_ بار (~1000000 بار) فراخوانی کنم، فکر می کنم که فراخوانی Position هر بار ممکن است بسیار گران باشد -- زیرا numlist پس از تولید، در طول اجرا تغییر نمی کند. آیا توصیه ای در مورد اینکه چگونه می توانم عبارت «Which» را به طور خودکار از «numlist» تولید کنم، دارید؟
|
ایجاد یک تابع جستجوی موقعیت برای یک لیست دلخواه از اعداد صحیح
|
9137
|
**خلاصه** _انتظارات چند جمله ای فقط به لحظه ها و لحظه های متقاطع یک توزیع چند متغیره بستگی دارد. من میخواهم از «انتظار» برای محاسبه انتظارات چندجملهای برای توزیع عمومی استفاده کنم که فقط گشتاورهای ضروری آن مشخص شده است. توزیع عمومی در اینجا یک مثال اسباب بازی است: In[139]:= ClearAll[myDist] myDist /: Moment[myDist[mu_, var_], 1] := mu myDist /: Moment[myDist[mu_, var_], 2] := Moment [myDist[mu, var], 1]^2 + var myDist /: Moment[myDist[0, var_], 4] := Cumulant[myDist[0, var], 4] + 2 Moment[myDist[0, var], 2] myDist /: Moment[myDist[0, var_], 3] := 0 این چند خط اطلاعات کافی در مورد توزیع «myDist» به طوری که Mathematica بتواند In[144]:= Expectation[2 x^2, x \[Distributed] myDist[0 را محاسبه کند، s^2], Method -> Moment] Expectation[2 x^4, x \[Distributed] myDist[0, s^2], Method -> Moment] Out[144]= 2 s^2 Out [145]= 2 (2 s^2 + Cumulant[myDist[0, s^2], 4]) من می خواهم محاسبات مشابهی را با چندین مورد انجام دهم متغیرهای تصادفی به عنوان مثال. در[147]:= ClearAll[a، b، x، y] انتظار[a x + b y، {x \[توزیع شده] myDist[0، s^2]، y \[Distributed] myDist[0، s^2] }، روش -> لحظه] انتظار[(a x + b y)^2، {x \[توزیع شده] myDist[0، s^2]، y \[Distributed] myDist[0, s^2]}، Method -> Moment] Out[148]= انتظار[ a x + b y، {x \[Distributed] myDist[0, s^ 2], y \[Distributed] myDist[0, s^2]}, Method -> Moment] Out[149]= انتظار[(a x + b y)^2, {x \[توزیع شده] myDist[0, s^2], y \[ توزیع شده] myDist[0, s^2]}، روش -> لحظه] در این مورد Mathematica محاسبات را انجام نمی دهد، حتی اگر تمام اطلاعات لازم برای انجام این کار را داشته باشد. یعنی 1. «x» و «y» مستقل هستند (این در مشخصات «{x\[Distributed]myDist[0,s^2],y\[Distributed]myDist[0,s^2]}» مشخص شده است. ، با توجه به تعریف انتظار)؛ 2. نتیجه به طور کامل توسط لحظه اول و دوم «x» و «y» مشخص می شود (ارائه شده). یکی از مشکلات این است که «انتظار» نمیداند (یا توسط قانون یا ارزیابی دیگری پیشبینی شده است) In[153]:= Expectation[ a x + b y, {x \[Distributed] myDist[0, s ^2]، y \[Distributed] myDist[0, s^2]}، روش -> لحظه] === یک انتظار[x, x \[Distributed] myDist[0, s^2], Method -> Moment] + b Expectation[y, y \[Distributed] myDist[0, s^2], Method -> Moment] Out[153 ]= نادرست توجه کنید که همه چیز خوب است وقتی توزیع توزیعی است که Mathematica می داند در[166]:= انتظار[a x + b y، {x \[Distributed] NormalDistribution[0, s^2], y \[Distributed] NormalDistribution[0, s^2]}, Method -> Moment] Out[166]= 0 یک راه حل ممکن این است که یک عملگر را تعریف کنیم. بهعنوان «انتظار من» که ویژگیهای خطی بودن انتظارات ریاضی را میداند/استفاده میکند، اما ترجیح میدهم چرخ و اهرم را دوباره اختراع نکنم. قدرت نماد داخلی «انتظار» (مثلاً تخصصی کردن یک نتیجه به یکی از توزیعهای ساخته شده) و همچنین سهولت آن در برخورد با لحظهای و تجمعات بالاتر. من سعی کردم (بدون موفقیت) 1. استفاده از «ProductDistribution[{myDist[], 2}]» به جای «{x\[Distributed]myDist[0,s^2],y\[Distributed]myDist[0,s ^2]}`; 2. تعریف یک توزیع عمومی همانطور که پیشنهاد شده است (در اینجا) با نماد 'ProbabilityDistribution'. در این مورد، UpValues تاخیری برای لحظات قابل تنظیم نیست. در واقع myDist2[mu_, var_] = ProbabilityDistribution[myDistPDF[x, mu, var], {x, -Infinity, Infinity}] myDist2 /: Moment[myDist[mu_, var_], 1] := mu Out[164]= ProbabilityDistribution[ myDistPDF[\[FormalX]، mu، var]، {\[FormalX]، -\[Infinity]، \[Infinity]}] در حین ارزیابی In[164]:= TagSetDelayed::tagnf: برچسب myDist2 در Moment یافت نشد[ProbabilityDistribution[myDistPDF[\[FormalX],mu_,var_]،{\[ FormalX]،-\[بی نهایت]،\[بی نهایت]}]،1]. >> Out[165]= $Failed اگر یک «HoldPattern» در سمت چپ لحظه تخصیص را به تأخیر انداخت، دستور بدون خطا اجرا میشود، اما اطلاعات توسط «Expectation» استفاده نمیشود. دلیل این امر این است که Expectation ابتدا آرگومان های خود را ارزیابی می کند و myDist2 به ProbabilityDistribution[myDistPDF[\[FormalX],mu,var],{\[FormalX],-\[Infinity],\[Infinity]} ] و مقادیر بالا «myDist» از آن به بعد تا «Expectation» «نامرئی» هستند. برخی از سوالات مرتبط در مورد چگونگی تعریف توزیع دلخواه اینجا و اینجا هستند.
|
انتظارات چند جمله ای از توزیع های عمومی
|
23942
|
من سعی کردم مشکل لینک زیر را حل کنم چگونه می توانم مشکل دقت را حل کنم می توانم مشکل توضیح داده شده در آن لینک را به زودی در اینجا بگویم، مهم نیست که بعد از اعشار (.) چقدر دقت وجود دارد، نتیجه باید دقت 2 یا 3 باشد. پس از اعشار بر اساس نیاز کاربر. به عنوان مثال N[10/3] 3 خروجی باید مطابق با دقت خواسته کاربر به عنوان 2 باشد. 3.33 3.00 آنجا پیدا کردم تابع NumberForm[] به عنوان یک راه حل، از آنجایی که تابع NumberForm[] نتیجه را جمع بندی می کند، من نمی توانم نتیجه را به عنوان عدد از آن خارج کنم. من سعی کردم مانند این NumberForm[N[10/3],{4,2}] NumberForm[3, {4, 2}] خروجی که میگیرم 3.33 3.00 است، اما وقتی میخواهم عملیات بیشتری انجام دهم، NumberForm[N] را محاسبه نمیکند [10/3], {4, 2}] + 1 NumberForm[3, {4, 2}] + 1 خروجی 1+3.33 1+3.00 من روش دیگری را نیز امتحان کردم که به دنبال ToExpression[ToString[NumberForm[3, {4, 2}]]] OutPut 3 است. اما من به خروجی 3.00 نیاز دارم. کمکم کن تا راه حل پیدا کنم
|
مشکل در دقت کار
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.