_id
stringlengths 1
5
| text
stringlengths 0
5.25k
| title
stringlengths 0
162
|
|---|---|---|
16166
|
من از یک تابع سفارشی برای ایجاد هیستوگرام Log-Log از داده های خود استفاده می کنم. از بسته CustomTicks (در LevelScheme، http://scidraw.nd.edu/levelscheme/) برای نمایش تیک های ورود استفاده می کند. نیازها[CustomTicks`]; domainSizesHistogram[data_List,opts:OptionsPattern[]]:= ماژول[{},( Histogram[Log[10,data], {-0.05,5.05,0.1}, LogCount, opts, AxesLabel->{حوضه جاذبه ، تعداد جاذبه}, PlotRange->{Automatic,{-1,9}}, Ticks->{CustomTicks`LogTicks[0,5],Automatic} ] )] باید Log-Log باشد زیرا شبیه سازی های من خروجی بسیار متنوعی تولید می کنند و من می خواهم برای تولید هیستوگرام برای مقایسه سریع خروجی اجراهای مختلف. اگرچه این تابع معمولاً خوب کار می کند، اما گاهی هیستوگرام های نادرستی تولید می کند. داده 1 = {32، 20، 63، 234، 12، 50، 1، 332، 11، 210، 116، 88، 11، 68، 194، 202، \ 11، 46، 116، 3، 41، 26، 9، 23، 48، 3، 52، 72، 20، 10، 9، 191، 52، 148، 50، 15، 105، 92، 130، 50، \ 12، 244، 131، 159، 55، 189، 161، 7، 83، ، 36، 51، 15، 132، 130، 42، 6، 51، 79، 39، 10، 4، 32، 13، \ 63، 83، 68، 28، 8، 1، 48، 44، 144، 28، 4، 19، 19 ، 54، 71، 276، 32، 39، 1، 20، 38، 72، 64، 60، 3، 93، 28، \ 17، 56، 50، 7، 41، 3، 39، 11، 4، 30، 49، 58، 7، 87، 15 ، 10، 13، 4، 51، 8، 6، 42، 21، 67، 8، 14، 19، 4، \ 2، 49، 56، 15، 3، 58، 11، 5، 15، 5، 4، 1، 27، 9، 34، 41، 3، 13 ، 14، 48، 69، 5، 38، 26، 8، 31، 23، 2، 21، \ 28، 22، 28، 40، 14، 1، 14، 19، 1، 1، 19، 8، 3، 35، 3، 61، 1، 18، 23، 21، 25 ، 28، 42، 5، 2، 11، 9، 3، 2، \ 1، 50، 56، 13، 9، 14، 5، 19، 2، 2، 12، 67، 6، 11، 1، 14، 7، 73، 23، 11، 2، 4، 10، 10 , 3, 2, 8, 12, 4, 12, \ 1, 8, 43، 6، 10، 15، 7، 6، 9، 9، 17، 4، 6، 9، 2، 7، 9، 4، 2، 3، 25، 7، 2، 18، 4، 5، 13، 1، 16، 5، 13، \ 25، 9، 13، 13، 2، 5، 3، 2، 2، 3، 10، 8، 32، 12، 4، 5، 14، 6، 2، 6، 26، 4، 15، 10، 3، 11، 10، 8، 5، 6، 3، \ 6، 2، 12، 3، 2، 7، 19، 14، 21، 6، 13، 2، 21، 3، 5، 1، 3، 6، 4، 2، 15، 2، 11، 6، 12، 2، 2، 10، 1، 14، 2، 5، \ 1، 2 , 1, 3, 2, 3, 2, 2, 1, 5, 2, 4, 7, 7، 6، 4، 2، 2، 13، 12، 4، 10، 5، 2، 2، 3، 7، 4، 1، 8، 4، 2، 4، 3، \ 8، 4، 1، 2 , 1, 6, 1, 1, 5, 1, 6, 8, 6, 3, 4, 6, 2, 1، 1، 1، 1، 2، 10، 1، 2، 3، 3، 5، 5، 8، 4، 1، 3، 1، 1، \ 5، 2، 1، 6، 4، 2، 4 , 6, 1, 5, 3, 4, 1, 6, 4, 2, 2, 2, 1, 1, 2، 1، 4، 5، 2، 3، 5، 4، 2، 2، 2، 3، 2، 1، 2، \ 1، 1، 4، 2، 2، 2، 1، 3، 1، 1 , 3, 3, 3, 1, 3, 3, 1, 1, 5, 1, 1, 2, 1, 2, 2، 1، 1، 1، 1، 2، 1، 3، 1، 1، 1، \ 5، 1، 2، 3، 2، 3، 1، 3، 1، 1، 2، 1، 2، 1 , 1, 4, 1, 2, 1, 2, 2, 2, 2, 1, 1, 1, 2, 2, 1، 3، 1، 2، 2، 1، 1، \ 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 2، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 2، 1 , 2, 1, 1, 1, 1, 2, 1, 1, 1, 1, 1, 1, 1, 1, 1، 1، 1، \ 2، 1، 1، 1، 1}؛ داده 2 = {2655، 72، 3862، 2414، 577، 307، 21، 38، 8، 41، 4، 1}؛ «domainSizesHistogram[data1]» یک هیستوگرام معمولی تولید می کند:  اما «domainSizesHistogram[data2]» یک هیستوگرام می دهد که در آن محورها همه به هم ریخته اند. بالا:  چگونه می توانم این تابع را درست کنم که همیشه یک هیستوگرام با محورهای یکسان تولید کند؟ من قبلاً سعی کردم یک «PlotRange» سخت برای هر دو محور تنظیم کنم، اما این نیز نتایج مناسبی را به همراه نداشت. برخی از اصلاحات من به نظر می رسید که محورهای مناسب را ایجاد می کنند، اما سپس میله ها بالای محور افقی شناور می شوند. هر گونه کمکی قدردانی خواهد شد. **ویرایش:** پس از افزودن `AxesOrigin->{-0.05,-1}` به تابع، بسیاری از مشکلات حل شد. با این حال، اکنون در برخی موارد میله های شناور دریافت می کنم. data3 = {4535، 5465}; و «domainSizesHistogram[data3]» این را تولید می کند: 
|
مشکلات با هیستوگرام log-log
|
20800
|
وقتی از Wolfram سوال می کنم | آلفا با شهر در اورنج کانتی، کالیفرنیا، چهار نتیجه اول را با توجه به 42 کل برمیگرداند. سپس می توانم دکمه بیشتر را بزنم تا زمانی که همه 42 قابل مشاهده باشند. من سعی کردم همان 42 نتیجه را به عنوان داده های قابل محاسبه، در Mathematica 9.0.1.0 به دست بیاورم، با این: WolframAlpha [شهر در ناحیه نارنجی، کالیفرنیا، ComputableData] که فهرستی از چهار موردی را که در ابتدا زمانی که من ظاهر می شوند را برمی گرداند. پرس و جو را در وب سایت Wolfram Alpha اجرا کرد: {Santa Ana، Anaheim، Irvine، Huntington Beach, Garden Grove} من اسناد آنلاین و گوگل را بررسی کرده ام، اما نتوانسته ام بفهمم چگونه می توانم تمام 42 شهر را به دست بیاورم. هر نکته ای؟
|
چگونه می توانم تمام نتایج را از Wolfram | پرس و جو آلفا؟
|
19313
|
من می خواهم یک ساختار داده از نوع header[pointer] ایجاد کنم که در آن اشاره گر به یک لیست اشاره کند. من در یک مثال نشان خواهم داد که دوست دارم این چگونه کار کند و مشکلات کجاست. در[1]:= اشاره گر = منحصر به فرد[ذخیره]; خارج از[1]= ذخیره سازی 113$ تا اینجا خوب است. اکنون میخواهم مقادیری را به فضای ذخیرهسازی اختصاص دهم In[3]:= Evaluate[pointer] = {v1, v2, v3} Out[1]={v1,v2,v3} ارزیابی برای اعمال ارزیابی لازم است سمت چپ تکلیف اشاره گر لمس نشده/تغییر نشده است که خوب است: In: Trace[pointer] Out: {pointer, storage$113, {v1,v2,v3}} همچنان به حافظه اشاره می کند که به نوبه خود به لیست با داده های واقعی با این حال، اکنون شروع به ارزیابی به چیزی فراتر از ذخیره سازی 113 دلار می کند. این بعداً به عنوان مشکل اصلی ظاهر می شود. اکنون میخواهم چیزی مانند header[storage$113] را بهعنوان بستهبندی برای انتقال این توابع داشته باشم، و مشکلات از اینجا شروع میشوند. اگر یکی از In: header[pointer] Out: header[{v1,v2,v3}] را امتحان کند، نشانگر تا مقادیر را ارزیابی میکند. به این ترتیب، از آنجایی که اشاره گر تا حد زیادی ارزیابی می کند، ما دچار سکته می شویم. اگر کسی سعی کند In: SetAttributes[header, HoldAll] را برای جلوگیری از ارزیابی خود امتحان کند، افسوس که بسیار کم ارزیابی می شود: In: header[pointer] Out: header[pointer] من راهی پیدا کردم In: header[tmp] /. tmp -> Trace[pointer][[2]] Out: header[storage$113] که در نهایت کار را انجام میدهد. من واقعاً نمی فهمم که چرا این کار می کند. Trace[pointer][[2]] همچنین باید به مقادیر v1, v2, ... ارزیابی شود. این پیاده سازی ممکن است به دلایل مختلفی مشکل ساز باشد: Trace ممکن است فهرست نسبتاً طولانی داشته باشد و من فقط به عنصر دوم آن نیاز دارم. ! مشکل دیگر، من فرض میکنم که خروجی فرمان Trace ممکن است به صورت پویا تغییر کند، بسته به این که آیا تعاریف اضافی ارائه میشود یا خیر. من فکر می کنم که این از نظر تئوری امکان پذیر است. راه دیگر این است که دستور header[pointer] را صادر کنیم در حالی که نشانگر هنوز به عنوان pointer = Unique[storage] مشخص نشده است. object = header @@ {pointer} ... ذخیره سازی را در اینجا تعمیر کنید... اما این من را مجبور می کند کاری را انجام دهم که احتمالاً ممکن است نخواهم انجام دهم. به عنوان مثال، اگر دستور شی = هدر... به هر دلیلی باید در پایان بیاید چه؟ به هر حال، من احساس میکنم که این هر دو ساختار بسیار شکننده به نظر میرسند و من میخواهم بفهمم که چگونه این چیزها را بهتر کنترل کنم. آیا راه های بهتری وجود دارد؟
|
عملیات اشاره گر در ریاضیات و کنترل ارزیابی
|
56254
|
{c*((a - b*Cot θ)/(Subscript[r, 1])^4) + ((b*Csc θ)/(Subscript[r, 2])^4) این شکلی از Poiseuille's قانون باید نمودار کنم من می خواهم مقدار متغیرها 'c = 1, a = 10, b = 5, r1 = 1, r2 = 2/3` باشد.
|
چگونه می توانم یک معادله را با پنج متغیر ترسیم کنم؟
|
51981
|
آیا راهی وجود دارد که Mathematica را مجبور به انجام یک سری از فرم ها کنیم: Series[ E^{\beta}$ , {x, 0, 1}] من متوجه شده ام که Series[E^x^(1/2), {x , 0, 1}] کار می کند اما Series[E^x^(.5), {x, 0, 1}] این کار را نمی کند. با تشکر از کمک. ویرایش: من چیزهایی مانند فرض[{\bet>0},Series[E^{\beta}$, {x, 0, 1}]] را امتحان کردم که کمکی نکرد.
|
سری توان با توان های اعشاری و دلخواه
|
16424
|
من لیستی دارم مانند: {{{4، 14}، 1}، {{4، 15}، 1}، {{4، 16}، 1}، {{4، 17}، 1}، {{4 , 18}, 1}, {{4, 14}, 3}, {4,15}, {{4, 16}, 2},{4,18}} اکنون میخواهم فیلتر کنم این لیست ابتدا میخواهم فهرستهایی را حذف کنم که به شکل «{a,b}» مانند «{4،15}» و «{4،18}» هستند. پس آنچه باقی می ماند این است: {{{4، 14}، 1}، {{4، 15}، 1}، {{4، 16}، 1}، {{4، 17}، 1}، {{4، 18}، 1}، {{4، 14}، 3}، {{4، 16}، 2}} و اکنون فقط لیست هایی را می خواهم که حداقل هستند: به عنوان مثال اکنون شما یک لیست با: {{4, 14}, 1} and {{4, 14}, 3} {{4, 16}, 1} and {{4, 16}, 2} من فقط می خواهم که `{{4, 14}، 1}` و `{{4, 16}, 1}` باقی می مانند (حداقل عدد سوم). سرانجام باقی می ماند: {{{4، 14}، 1}، {{4، 15}، 1}، {{4، 16}، 1}، {{4، 17}، 1}، {{4، 18} , 1} چگونه می توانم به راحتی این کار را انجام دهم؟
|
لیست را با لیست های مختلف در آن فیلتر کنید
|
58592
|
من شش معادله و سیزده متغیر دارم. من می خواهم آن را به هفت پارامتر رایگان کاهش دهم. من از Reduce برای حل آن استفاده کردم اما واقعاً طول می کشد (یک روز کامل و هنوز خروجی ندارد) و فکر می کنم باید راه بهتری وجود داشته باشد. این کد من است Y = {{y1}، {y2}، {y3}} T = {{t11، t12، t13}، {t21، t22، t23}، {t31، t32، t33}} K = k* IdentityMatrix[3] M = Y.Transpose[Y] + T.Transpose[T] - K %این یک ماتریس متقارن است کاهش[M[[1]][[1]]==0&&M[[1][[[2]]==0&&M[[1]][[3]==0&&M[[2]][[2 ]]==0&&M[[2][[[3]]==0&&M[[3][[[3]]==0، Reals] برای سرعت بخشیدن به این کار چه کاری باید انجام دهم؟ مطمئنم اگر چند ساعت وقت بگذارم، میتوانم آن را با دست انجام دهم، اما مطمئناً، یک راه ساده برای انجام آن در Mathematica وجود دارد؟
|
m معادلات و n متغیر. کاهش با استفاده از Mathematica
|
26120
|
یک گراف یک گراف بلوک است اگر بتوان آن را از یک درخت بدون جهت و با جایگزین کردن هر یال با یک دسته ایجاد کرد. روش من برای تولید نمودارهای بلوک تصادفی به شرح زیر است. پارامترها تعداد بلوک ها و حداکثر اندازه هر دسته هستند. RandomBlockGraph[b_, max_] := ماژول[{g = نمودار[{}]، L = جدول[i، {i، 1، b*max}]}، برای[i = 1، i <= b، ++ i, r = RandomInteger[{2, max}]; h = IndexGraph[CompleteGraph[r]، First[L]]; L = Drop[L, r - 1]; g = GraphUnion[g, h]; ]؛ بازگشت[g]; ]؛ تابع چسب دسته ها را به هم می چسباند. نقطه ضعف این است که در حال حاضر، یک راس حداکثر به 2 دسته می پیوندد. در اینجا چند نمونه از آنچه این تابع با «RandomBlockGraph[3, 5]» بیرون میدهد آمده است:   خیلی خوب است اگر تابع من بتواند بگوید یک درخت بگیرید و سپس هر لبه را با یک جایگزین کنید. دسته این امکان بهعنوان یک خروجی، مثلاً یک نمودار ستارهای در راسهای $n$ را میدهد، جایی که هر یال با یک دسته جایگزین میشود. تابع فعلی نمی تواند این کار را انجام دهد، زیرا هر راس حداکثر به 2 دسته می پیوندد. > چگونه می توانم برای تولید نمودارهای بلوکی > را تغییر دهم (یا تابع بهتری بنویسم) به طوری که یک راس بتواند بیش از 2 دسته را به هم بپیوندد؟
|
چگونه می توانم نمودارهای بلوک بهتر را بسازم؟
|
55148
|
من از یک متغیر مشترک به عنوان نشانگر پیشرفت (از طریق «SetSharedVariable[counter]» و سپس «Dynamic[counter]») برای پیگیری یک محاسبات موازی استفاده میکنم. با این حال، به نظر می رسد سربار هنگفتی وجود دارد فقط به این دلیل که من از ParallelTable می خواهم شمارنده را افزایش دهد: AbsoluteTiming[ParallelTable[(counter++; myCompiledFunction),{i,1000}];] (* {6.580984, Null} *) اما دقیقاً همان محاسبه بدون شمارنده حدود 50 برابر سریعتر است: AbsoluteTiming[ParallelTable[myCompiledFunction,{i,1000}];] (* {0.129618, Null} *) آیا کسی میداند چرا، و آیا راهحلی وجود دارد؟ توجه: اگر از «Table» استفاده کنم این اتفاق نمیافتد، اما نمیتوانم از تمام هستههایم استفاده کنم.
|
سرعت تاثیر متغیر مشترک؟
|
56745
|
من می خواهم یک کد _Mathematica_ بنویسم تا یک عدد صحیح را به دو یا چند قسمت با اعداد اول در فواصل زمانی خاص تجزیه کند. برای مثال، من میخواهم $m=\binom{n}{k}$ را به دو قسمت U و V تجزیه کنم به طوری که $\binom{n}{k}=UV$ و $$ U=\prod_{\substack{ p\le k\\\p^\alpha||m}} p^{\alpha} $$ و $$ V=\prod_{\substack{k<p\le n\\\p^\alpha||m}} p^{\alpha} $$ که در آن $p^\alpha||m$ به معنای $p^\alpha$ حداکثر توان اول تقسیم m است. من Product[If[Element[p,Primes]&&Mod[Binomial[n, k], p] == 0, p, 1], {p,2,k-1}] Product[If[Element[p, Primes]&&Mod[دو جملهای[n، k]، p] == 0، p، 1]، {p،k،n}]، اما درست نبود
|
فاکتورسازی اعداد صحیح به دو قسمت با فاکتورهای اول خاص
|
26123
|
اگرچه ممکن است راههای بهتری برای دریافت دادهها و تعاریف از یک نوتبوک دیگر وجود داشته باشد (بستهها، رونوشتهای خواندن/نوشتن، ...)، گاهی اوقات ارزیابی سلولهای اولیه از نوتبوک دیگری برای استفاده مجدد از دادهها و تعاریف راحت است. معمولاً من این نوت بوک را باز میکردم و به صورت دستی «Evaluate Initialization Cells» را باز میکردم، اما میخواستم بدانم آیا راهی برای انجام خودکار این کار وجود دارد، یعنی با مقداری کد. **سوال: آیا راهی برای ارزیابی سلول های اولیه یک نوت بوک خاص بر اساس نام فایل وجود دارد؟** سوالات مرتبط: * ارزیابی نوت بوک انتخاب شده توسط FileNameSetter * چگونه تمام سلول های اولیه سازی را انتخاب کنیم؟
|
سلول های اولیه سازی یک نوت بوک دیگر را ارزیابی کنید
|
56603
|
به نظر می رسد سیستم خاص در نسخه 10 نتایج کمی متفاوت از نسخه 9 ارائه می دهد: Hmtx={{12.375، -0.06250000000000006 - 8.834874115176436*^-18*I، -1.15482393516 -1.15482393516 4.417437057588218*^-18*I, 7.507272729062478*^-19 + 2.4295903816735198*^-17*I, 3.5296840598063117** 4.417437057588218*^-18*I, 6.284659706684547*^-19 - 2.650462234529306*^-17*I, -1.2338675571278232* 2.208718528794109*^-18*I, -4.6634340043469916*^-18 - 1.1043592643970545*^-18*I, 5.984620280943178 - 1.8774107494749925*^-17*I, -5.0917886236526596*^-17 - 3.6443855725102797*^-17*I, -1.736476317926596*^-17 - 1.736476317922721 + 5.2457065058860084*^-17*I}, {-0.06250000000000006 + 8.834874115176436*^-18*I, 7.875, -0.06250000000000000000000000- 8.834874115176436*^-18*I, -1.1548235516929313*^-17 - 4.417437057588218*^-18*I, 7.507272729061498*^- 2.4295903816735198*^-17*I, 3.5296840598063115*^-17 - 4.417437057588218*^-18*I, 6.2846597066844547* 2.6504622345529306*^-17*I, -1.2338675571278232*^-17 - 2.208718528794109*^-18*I, -4.6634340043446198 - 1.1043592643970545*^-18*I, 5.9846202809437726*^-18 - 1.8774107494749925*^-17*I, -5.091788623652656 -5.091788623652656 3.6443855725102797*^-17*I}، {-1.1548235516929313*^-17 + 4.417437057588218*^-18*I, -0.0625000000006 +000 8.834874115176436*^-18*I, 4.375, -0.06250000000000006 - 8.834874115176436*^-18*I, -1.1548235516929 -1.1548235516929-1. 4.417437057588218*^-18*I, 7.507272729062478*^-19 + 2.4295903816735198*^-17*I, 3.5296840598063117** 4.417437057588218*^-18*I, 6.284659706684547*^-19 - 2.650462234529306*^-17*I, -1.2338675571278232* 2.208718528794109*^-18*I, -4.6634340043469916*^-18 - 1.1043592643970545*^-18*I, 5.984620280943178 - 1.8774107494749925*^-17*I}، {7.507272729062478*^-19 - 2.4295903816735198*^-17*I, -1.15482355169293 +1.15482355169293 + 4.417437057588218*^-18*I, -0.06250000000000006 + 8.834874115176436*^-18*I, 1.874999999999999000000000000-1.8749999999999000000000-0. 8.834874115176436*^-18*I, -1.1548235516929313*^-17 - 4.417437057588218*^-18*I, 7.507272729061498*^- 2.4295903816735198*^-17*I, 3.5296840598063115*^-17 - 4.417437057588218*^-18*I, 6.2846597066844547* 2.6504622345529306*^-17*I, -1.2338675571278232*^-17 - 2.208718528794109*^-18*I, -4.6634340043446198 - 1.1043592643970545*^-18*I}، {3.5296840598063115*^-17 + 4.417437057588218*^-18*I, 7.507272729063118 - 2.4295903816735198*^-17*I, -1.1548235516929313*^-17 + 4.417437057588218*^-18*I, -0.062500000000006 + 8.834874115176436*^-18*I, 0.3749999999999999, -0.06250000000000006 - 8.834874115176436*^-18*1*48-2315 -1. 4.417437057588218*^-18*I, 7.507272729062478*^-19 + 2.4295903816735198*^-17*I, 3.5296840598063117** 4.417437057588218*^-18*I, 6.284659706684547*^-19 - 2.650462234529306*^-17*I, -1.2338675571278232* 2.208718528794109*^-18*I}, {6.284659706684547*^-19 + 2.6504622345529306*^-17*I, 3.52968405980^-3175 + 4.417437057588218*^-18*I, 7.507272729062478*^-19 - 2.4295903816735198*^-17*I, -1.154823551692478+* 4.41743705758218*^ -18*I ، -0.06250000000000006 + 8.834874115176436*^ -18*I ، -0.1250000000000000014 ، -0.0.0625000000000000006 - 8.834874115176436*^-18*I, -1.1548235516929313*^-17 - 4.417437057588218*^-18*I, 7.507272729061498*^- 2.4295903816735198*^-17*I, 3.5296840598063115*^-17 - 4.417437057588218*^-18*I, 6.2846597066844547* 2.6504622345529306*^-17*I}, {-1.2338675571278232*^-17 + 2.208718528794109*^-18*I, 6.28465970668454 + 2.6504622345529306*^-17*I, 3.5296840598063115*^-17 + 4.417437057588218*^-18*I, 7.507272729062497** 2.4295903816735198*^-17*I, -1.1548235516929313*^-17 + 4.417437057588218*^-18*I, -0.062500000000006 + 8.834874115176436*^-18*I, 0.3749999999999999, -0.06250000000000006 - 8.834874115176436*^-18*1*48-2315 -1. 4.417437057588218*^-18*I, 7.507272729062478*^-19 + 2.4295903816735198*^-17*I, 3.5296840598063117** 4.417437057588218*^-18*I}, {-4.6634340043469916*^-18 + 1.1043592643970545*^-18*I, -1.2338675571278 +1.2338675571272 2.208718528794109*^-18*I, 6.284659706684547*^-19 + 2.6504622345529306*^-17*I, 3.5296840598063115* 4.417437057588218*^-18*I, 7.507272729062478*^-19 - 2.4295903816735198*^-17*I, -1.154823551692478+* 4.417437057588218*^-18*I, -0.06250000000000006 + 8.834874115176436*^-18*I, 1.874999999999999000000000000-1.8749999999999000000000-0. 8.834874115176436*^-18*I, -1.1548235516929313*^-17 - 4.417437057588218*^-18*I, 7.507272729061498*^- 2.4295903816735198*^-17*I}، {5.9846202809437726*^-18 + 1.8774107494749925*^-17*I, -4.66343400434691 +4.66343400434691 1.1043592643970545*^-18*I, -1.2338675571278232*^-17 + 2.208718528794109*^-18*I, 6.2846597066845947* 2.6504622345529306*^-17*I, 3.5296840598063115*^-17 + 4.417437057588218*^-18*I, 7.507272729062497** 2.4295903816735198*^-17*I, -1.1548235516929313*^-17 + 4.417437057588218*^-18*I, -0.062500000000006 + 8.834874115176436*^-18*I, 4.375, -0.06250000000000006 - 8.834874115176436*^-18*I, -1.1548235516929 -1.1548235516929-1. 4.417437057588218*^-18*I}, {-5.0917886236526596*^-17 + 3.6443855725102797*^-17*I, 5.9846202809
|
نحوه ساخت Eigensystem در نسخه 10 نتایجی مشابه با نسخه 9 داشته باشد
|
9136
|
مربع کلمه مجموعه ای از کلمات است که وقتی در یک شبکه قرار می گیرند، به صورت افقی و عمودی می خوانند. به عنوان مثال، عبارت زیر یک کلمه انگلیسی مربع به ترتیب 5 است: F A C E D A L I V E C I V I L E V I C T D E L T A یک کلمه مکعب بسط این ایده به سه بعدی است. به عنوان مثال، در اینجا برش های یک مکعب کلمه به ترتیب 4 آمده است: H A N D A R E A N E T S D A S H A R E A R E A L E A R L A L L Y N E T S E A R L T R I O S L O P D A S H A L Y S L O P H Y P E تصور کنید که این مربع ها را به صورت عمودی روی هم قرار دهید. سپس توجه کنید که چگونه هر برش عمودی n با nامین برش افقی یکسان است و هر دو مربع کلمه هستند. این ایده را می توان به ابرمکعب های کلمه تعمیم داد، اما برای سادگی، اجازه دهید ابعاد را 2 یا 3 نگه داریم. چگونه می توانیم از Mathematica برای تولید مربع های کلمه و مکعب کلمات استفاده کنیم؟ این یک سوال ترکیبی دشوار است، بنابراین من فقط به دنبال تابعی هستم که بتواند مربع های کلمه و مکعب کلمات با ترتیب کوچک را در مدت زمان معقول تولید کند.
|
مربع های کلمه و فراتر از آن
|
52322
|
نحوه پیدا کردن تمام نقاط داده در منحنی بسته
|
|
54987
|
نحوه نوشتن رشته در فایل بدون علامت نقل قول
|
|
36836
|
من یک لیست از بردارها دارم vecs={vec1,vec2,...,vecN} که veci یک لیست با طول N است. اکنون یک ماتریس N*N به نام mat دارم. من میخواهم همه اعداد veci.mat.veci برای i=1 تا N را به طور موثر در یک لیست دریافت کنم. چگونه آن را انجام دهم؟
|
ضرب ماتریس کارآمد
|
33720
|
این ممکن است یک سوال احمقانه به نظر برسد، اما آیا استفاده از یک عبارت ریاضی به عنوان نام یک تابع امکان پذیر است؟ به عنوان مثال، من در حال مطالعه مقطع پراکندگی کامپتون هستم و یک فرمولی برای مقطع دیفرانسیل وجود دارد که به صورت $\frac{d\sigma}{d\Omega}$ نشان داده می شود. من می خواهم دومی را به عنوان تابعی از انرژی E، زاویه θ و عدد اتمی Z بیان کنم. اگر ساده لوحانه از $\frac{d\sigma}{d\Omega}[Z\\_، E\\ استفاده کنم. _, \theta\\_] := \ldots$ خطای پیش بینی شده را دریافت می کنم: > SetDelayed::write : Tag Times در dσ/dΩ[Z_,E_,θ_] برابر است محافظت شده به جای راه حل آشکار استفاده از نامی مانند 'diffSection'[Z_,E_,θ_] := ... آیا راه دیگری وجود دارد؟
|
آیا می توان از یک عبارت ریاضی به عنوان نام تابع استفاده کرد؟
|
3433
|
من از این کد برای رسم نمودار استفاده می کنم و سعی می کنم فونت افسانه را بزرگتر کنم. <<PlotLegends` ListLogLogPlot[{Sort[moby]}، PlotRange -> Full، Joined -> True، PlotLegend -> {Moby Dick}، LegendPosition -> {0.30، -0.20}، LegendShadow -> None، LegendBorder - > هیچ، PlotStyle -> {Dashed}، BaseStyle -> {FontSize -> 14}] به نظر می رسد این فقط اندازه قلم برچسب ها را در محور من تغییر می دهد. ولی من میخوام legend سایز 14 باشه.
|
قالب بندی فونت متن افسانه
|
19079
|
من می خواهم در یک محیط گرافیکی یک ضربدر به عنوان یک درج رسم کنم. من موارد زیر را امتحان کردم: گرافیک[{Inset[Style[\[Cross]، 100]، {0، 0}،{Center،Center}]، Circle[]}، Frame -> True] متأسفانه دستور «{Center,Center}» برای تعیین نقطه دقیق صلیب که در موقعیت `{0,0}` رسم شده است از فاصله دو قسمت صلیب استفاده نمی کند. آیا راه آسانی برای تولید یک ضربدر با استفاده از گرافیک اولیه به جای کاراکترهای خاص وجود دارد؟ من هنوز کار زیادی با گرافیک انجام ندادم و واقعاً از کمک شما سپاسگزارم.
|
استفاده از گرافیک های اولیه برای ترسیم یک ضربدر به عنوان درج در گرافیک
|
21310
|
من می خواهم یک حلقه For را با پرش 2*Pi به جای 1 انجام دهم. n 2 Pi`، جایی که `n` مقادیر 0 تا n-1 را می گیرد، بنابراین تکرار در `nmax = (n - 1) 2 Pi` متوقف می شود. می دانم که این یک سوال بسیار پیش پا افتاده است، اما چیزی معادل آن را در مرکز اسناد پیدا نکردم.
|
برای حلقه با مراحلی غیر از 1
|
32632
|
وقتی برای دنباله فیبوناچی موارد زیر را بررسی می کنم، مشکلی وجود ندارد: α := (1 + Sqrt[5])/2; M := 59793; g[t_] := مخرج[FromContinuedFraction[ContinuedFraction[N[Log[α]/Log[5]]، t]]]; δ := Log[α]/Log[5]; μ := -1/2; Abs[گرد[N[μ, 20]*g[12]] - N[μ, 20]*g[12]] - M*Abs[(گرد[N[δ, 20]*g[12]] - N[δ, 20]*g[12])] > Out[80]= 0.4419847132 اما وقتی سعی کردم آن را با دنباله تربوناچی تطبیق دهم، این کار را انجام داد. نتیجه درست را نمی دهد a := 1/3 (1 + (19 - 3 Sqrt[33])^(1/3) + (19 + 3 Sqrt[33])^(1/3)) a1 := (a - 1)/ (4 a - 6) w[t_] := مخرج[FromContinuedFraction[ContinuedFraction[Log[a]/Log[5], t]]] S := 12*(10^13) e := Log[a1]/Log[5] f := Log[a]/Log[5] Abs[(Round[N[e, 100]* w[33]] - N[e، 100]*w[33]] - گسترش[S]*Abs[(گرد[N [f، 100]*w[33]] - N[f, 100]*w[33]] > خارج[107]= \ > -0.001176689284159942602796827932494052595067223247120349\ از نظر تئوری، خروجی باید تقریباً '0.498' باشد. مشکل کد من چیست؟ نتونستم ببینمش.
|
تفاوت در دو کد
|
874
|
در داخل چه اتفاقی می تواند در اینجا بیفتد؟ آیا ارزیاب فقط با ما درگیر است و به دلیل کیف بودن، غیراستاندارد است؟ یا من نمی بینم که چگونه می توان چنین چیزی را در _Mathematica_ انجام داد؟ AppendTo[$ContextPath, Internal`]; در[19]:= ClearAll[x, y]; {x، y} = {کیف[{1، 2، 3}]، کیف[{4، 5}]}; سرها داخل هستند[21]:= سر /@ {x، y} بیرون[21]= {کیف، کیف} اما آنها فقط یک سر هستند، بدون عمق. Depths In[22]:= Depth /@ {x, y} Out[22]= {1، 1} با این حال، آنها متفاوت هستند. عناصر دوم آنها را میگیرم یا آنها را در «InputForm» در[23]:= BagPart[#, 2] & /@ {x, y} InputForm /@ {x, y} Out[23]= {2، 5} Out[24]= {InputForm[Internal`Bag[{1, 2, 3}]], InputForm[Internal`Bag[{4, 5}]]}
|
کیف و ارزیابی غیر استاندارد
|
22094
|
هنگام کار روی این سوال در مورد تقسیم پذیری مجموع فاکتوریل ها، تصمیم گرفتم کدی بنویسم تا مقادیر کوچک مسئله را با استفاده از کد زیر آزمایش کنم. f[p_] := مجموع[Mod[#!، p] & /@ محدوده[p - 1]]; جدول[Mod[f@Prime@i, Prime@i], {i, 1, 500}] اساساً، کاری که کد انجام میدهد این است که همه فاکتوریلها را جمعبندی میکند $1!+2!+3!+\dots+(p- 1)!$$ و مدول باقیمانده $p$ را برای اولین $p$ پیدا کنید. متأسفانه، کد من همانطور که نوشته شده است زمان زیادی طول می کشد تا اجرا شود. بررسی 500 عدد اول اول در کامپیوتر من 88.280966 ثانیه طول می کشد، اما بررسی 2000 عدد اول اول حدود 4 ساعت طول کشید. آیا راهی برای بهبود کد وجود دارد یا این بهترین کاری است که می توانیم انجام دهیم؟ در مورد بهینهسازیهایی که شامل کد نیستند، من از قضیه ویلسون استفاده کردم که بیان میکند برای همه اعداد اول $p$, $$(p-1)!\equiv-1 \bmod p$$ با استفاده از قضیه فوق، میتوانیم کد را تغییر دهیم. به شرح زیر h[p_] := Total@Flatten[{Mod[#!, p]، PowerMod[(# - 1)!*(-1)^(#)، -1، p]} & /@ Range[(p - 1)/2]]؛ جدول[Mod[h@Prime@i, Prime@i], {i, 1, 500}] این به طور قابل توجهی سریعتر از کد قبلی است، زیرا بررسی 500 عدد اول فقط 25.896166 ثانیه طول می کشد. با این حال، بررسی 2000 اعداد اول اول هنوز زمان زیادی طول می کشد.
|
محاسبات مدولار - محاسبه کارآمد باقیمانده فاکتوریل ها
|
55620
|
گاهی اوقات وقتی کد طولانی دارید، باید بخشی از این کد را بررسی کنید. روشی که من در حال حاضر استفاده می کنم این است که بخشی را که می خواهم انتخاب می کنم و سپس آن را در دفترچه جدید کپی می کنم و سپس در آنجا ارزیابی می کنم. این روند زمانی که چندین بار تکرار شود آزار دهنده می شود. آیا روش بهتری برای ارزیابی خودکار انتخاب در نوت بوک جدید بدون نیاز به انجام مراحل کپی پیست وجود دارد؟ ** به روز رسانی: ** با تشکر از halirutan برای پیشنهادات خود. اما یکی از نگرانی های من ارزیابی انتخاب درون سلول در پنجره ای دیگر است. به عنوان مثال:  نحوه ارزیابی انتخاب بدون کپی و چسباندن دستی. اگر خود سلول حاوی محتوای طولانی باشد، تنها راه برای رفع اشکال سلول، کپی بخشی به قسمت و چسباندن در دفترچه دیگری و ارزیابی به عنوان یک سلول کاملاً جدید است.
|
آیا راهی برای ارزیابی خودکار انتخاب در پنجره جدید یا نوت بوک جدید وجود دارد؟
|
48380
|
من میخواهم از FindIndependentEdgeSet[g] مکرراً برای بدست آوردن حداکثر تطابق تصادفی یک نمودار ثابت استفاده کنم، اما هر بار که این تابع را فراخوانی میکنم همان پاسخ را به من میدهد (یعنی همان فهرست یالها). چگونه آن را تصادفی کنم؟
|
چگونه می توانم هر بار که FindIndependentEdgeSet را اجرا می کنم، یک مجموعه یال مستقل متفاوت (تصادفی) دریافت کنم؟
|
48232
|
من در حال حاضر روی پروژه ای کار می کنم که به نیمه گروه های عددی و ارتباط آنها با ماتریس ها می پردازد. من کاملاً با _Mathematica_ تازه کار هستم، بنابراین اگر سوال من راه حل ساده ای داشته باشد تعجب نمی کنم. با این حال من نمی توانم آن را پیدا کنم هاها! من به کدی نیاز دارم که ورودیهای یک ماتریس را بررسی کند تا ببینم آیا هر کدام از آنها صفر هستند یا خیر، و اگر حداقل یک صفر در ماتریس وجود دارد، توان بعدی ماتریس را بگیرید و دوباره آن را بررسی کنید تا همه ورودیها غیرفعال شوند. -صفر همه ماتریسهایی که با **WILL** کار میکنم کاملاً غیر صفر میشوند، بنابراین نیازی نیست نگران یک حلقه بینهایت یا چیز دیگری باشم. من به این فکر می کردم که فقط می توانم تمام عناصر موجود در ماتریس داده شده را ضرب کنم و اگر حاصلضرب = 0 باشد، دوباره از طریق حلقه بازگردم. یا آن یا عناصر ماتریس را به صورت جداگانه اسکن کنید زیرا ماتریس ها بزرگتر از 5×5 نیستند. هر گونه کمکی بسیار قدردانی می شود! P.S، -- اگر کسی روشی دارد که سپس عناصر تکی یک ماتریس را بررسی کند تا ببیند آیا آنها غیر صفر هستند یا خیر، و آیا آنها هستند، سپس توان فعلی آن ماتریس را به مجموعه ای از اعداد اضافه کند، ممنون می شوم که بدانم چگونه می شد انجام داد هر چند این موضوع ثانویه نسبت به سوال فوق است.
|
بررسی قدرت های یک ماتریس برای صفر
|
17597
|
سعی کردم برچسبهای دکمههای «SetterBar» را با مرکز دکمهها تراز کنم. این کد من است: lis = {1, 2, 3, dsf}; SetterBar[Dynamic[buttonValue]، Table[lis[[تکرار]]، {تکرار، 1، 4}]، BaseStyle -> {Red, Alignment -> {Center, Center}}, {ImageSize -> {100, 50} }] چگونه می توانم برچسب دکمه ها را با مرکز آنها تراز کنم؟ آیا کسی می تواند به من نشان دهد چگونه؟
|
چگونه می توانم برچسب دکمه های موجود در نوار تنظیم را با مراکز دکمه تراز کنم؟
|
29376
|
من در گنجاندن یک دستکاری در انیمیشن خود مشکل دارم. من می خواهم بتوانم 5 ثابت را در ابتدا دستکاری کنم. آیا باید همه کدها را در یک رشته ترکیب کنم؟ N0 = 10; ρ = 0.1; d = 1; ϵ = 2; j = 1 eqone = مسطح[ Join[ جدول[x[i]''[t] == ε*(1 - x[i][t]^2)*x[i]'[t] - x[i ][t] + d (z[t] - x[i][t])، {i، 0، N0}]، {z'[t] == ρ*d/N0 (جمع[x[i] [t] - z[t]، {i، 0، N0}]) - j*z[t]، z[0] == 1، x[0][0] == 0، x[0]'[0] = = 0، x[N0/2][0] == 0، x[N0/2]'[0] == 0}، جدول[x[i]'[0] == 0، {i، 1، N0/2 - 1}]، جدول[x[i][0] == 0، {i، 1، N0/2 - 1}]، جدول[x[i]'[0] == 0، {i، N0/2 + 1، N0}]، جدول[x[i][0] == 0، {i، N0/2 + 1، N0}]]]; eqtwo = NDSolve[eqone, Append[Table[x[i], {i, 0, N0}], z], {t, 500}, MaxSteps -> Infinity] Animate[ptss = Table[{i, x[i ][t]} /. eqtwo, {i, 0, N0}]; ListPlot[ptss، PlotRange -> {{0، N0}، {-5، 5}}، PlotStyle -> Directive@AbsolutePointSize@4، Epilog -> {Line@ptss[[All, 1]]}، ImageSize -> Large], {t, 0, 500}, AnimationRate -> 2, AnimationRepetitions -> 2، AnimationRunning -> False]
|
ترکیب یک دستکاری در یک انیمیشن
|
7722
|
به عنوان یک نمونه حداقل، فرض کنید فهرستی از اعداد صحیح از 1 تا 25 دارم. فرض کنید میخواهم از «پارتیشن» برای تقسیم کردن فهرست به فهرستهای فرعی با طول 10 **اما** بدون حذف عناصر «پایان» استفاده کنم. به عنوان مثال، این لیست کد = محدوده[1, 25]; پارتیشن[list, 10] به دست می دهد: `{{1,2,3,4,5,6,7,8,9,10},{11,12,13,14,15,16,17,18,19 ,20}}`، جایی که اعداد صحیح 21 تا 25 حذف شده اند. اگر بخواهم آن اعداد صحیح را نگه دارم چه؟ من میخواهم «پارتیشن» فقط در صورت امکان، فهرست را به فهرستهای فرعی با طول 10 تقسیم کند (یعنی حفظ عناصر «پایان»). چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ در مستندات «پارتیشن»، این ورودی مانند یک امکان به نظر میرسد: > «Partition[list, n, d, {kL, kR}, {}]» از هیچ بالشتکی استفاده نمیکند، و بنابراین میتواند فهرستهای فرعی با طولهای مختلف را ایجاد کند. بنابراین من سعی کردم: پارتیشن[لیست، 10، 0، {1، 1}، {}] اما این کار انجام نشد (طبق مستندات `{kL, kR} = {1, 1}` به معنای اجازه دادن به حداکثر اضافه کردن در پایان). از طرف دیگر، به نظر می رسد که این کار می کند: Partition[list, 10, 10, 1, {}] که خروجی صحیح را می دهد: `{{1,2,3,4,5,6,7,8,9, 10}،{11،12،13،14،15،16،17،18،19،20}،{21،22،23،24،25}}`. آیا این بهترین راه برای حل مشکل است یا اشتباه مفهومی دارم؟ من ایده «پارتیشن[لیست، 10، 10، 1، {}]» را از مستندات زیر به دست آوردم، اما از نظر مفهومی واقعاً مطمئن نیستم که چه کاری انجام میدهد: > از بالشتک استفاده نکنید، بنابراین فهرستهای فرعی بعدی میتوانند کوتاهتر باشند: پارتیشن[{a,b,c,d,e,f,g},3,3,1,{}]` > > `{{a,b,c},{d,e,f},{g}}`
|
استفاده از پارتیشن برای اجازه دادن به لیست های فرعی با طول های مختلف
|
20807
|
در نمودار میله ای (با مقادیر منفی) BarChart[{{1, 2, 3}, -{4, 5, 6}}, ChartLabels -> {Placed[{r1, r2}, Above], Placed [{c1، c2، c2}، در زیر]}]  برچسب های نوار و گروه را می توان در بالا و زیر میله ها قرار داد. چگونه می توانم مانند نمودار نوار جفت شده، برچسب های نوار و گروه را روی محورهای قاب بالا و پایین قرار دهم. }، ChartLabels -> {Placed[{pair1, pair2}, Above], Placed[{g1, g2}، LeftAxis]، Placed[{a، b، c، d}، RightAxis]}]  که در آن برچسبها با استفاده از Placed[{g1، g2}، LeftAxis] در محور چپ و راست قرار میگیرند و قرار داده شده[{a، b، c، d}، RightAxis]`؟ متأسفانه، این با «BarChart» و «TopAxis» و نه «BottomAxis» کار نمیکند.
|
قرار دادن برچسب های نمودار میله ای روی محورهای فریم بالا و پایین
|
9139
|
اخیراً روی تئوری گروه کار کردهام و دریافتم که بررسی ارتباط برای جداول Cayley خاص نسبتاً خستهکننده است، بنابراین برنامهای نوشتم تا این کار را برای من انجام دهد. بیشتر اوقات ابتدا جداول Cayley را میسازم و سپس برنامه را اجرا میکنم تا بررسی کنم که آیا تداعی کننده است یا خیر. با این حال، اخیراً تصمیم گرفتم همه اینها را در یک «Manipulate[]» کنار هم بگذارم تا بهرهوری خود را افزایش دهم. هر چند با انجام این کار، همه چیز کمی بد شد. مشکل من با ایجاد قوانین است. فکر میکنم توانستم آن را به یک خط کد (؟) محدود کنم و بنابراین در زیر کد من _بدون_ عملکرد واقعی برای بررسی ارتباط، فقط بخشی است که به نظر میرسد برنامه را دچار مشکل میکند. alphabet = IABCDEFGHJKLMNOPQRSTUVWXYZ; دستکاری[ aList = StringJoin[#] & /@Tuples[Table[StringTake[alphabet, {n}]، {n، حروف}]، {2}]; bList = جدول[I،{حروف}،{حروف}]; قوانین = Thread[aList -> Flatten[bList]]; (*اگر در این خط نظر بدهم همه چیز خوب است*) ردیف[{شبکه[پیشبندی[نقشه[مسطح[#] و، انتقال[{جدول[StringTake[الفبا، {n}]، {n، حروف}]، جدول [با [{n = n، m = m}، منوی بازشو[Dynamic[bList[[n، m]]]، جدول[StringTake[الفبا، {o}]، {o، حروف}]]]، {n، حروف}، {m، حروف}]}]]، Prepend[Table[StringTake[alphabet, {n}]، { n، حروف}]، ]]، تقسیم کننده ها -> {2 -> True، 2 -> True}]، Spacer[50]، Dynamic[bList]}], {letters, 1, 8, 1}] هنگامی که من این برنامه را اجرا می کنم و مقداری را برای یک عنصر خاص در شبکه تنظیم می کنم. «bList» بهروزرسانی میشود، اما به سرعت به حالت اولیه خود برمیگردد. اما اگر قوانین را حذف کنم = Thread[aList -> Flatten[bList]]; مقدار آن طور که باید تغییر می کند. من سعی کردم «Dynamic[]» را در مکانهای مختلف قرار دهم بدون موفقیت. من مطمئن نیستم که چگونه ادامه دهم، بنابراین هر گونه کمکی در مورد چگونگی رفع مشکل بسیار قدردانی خواهد شد.
|
به نظر میرسد که Thread[] تغییرات ایجاد شده با Manipulate[] را بازنشانی میکند.
|
22095
|
من می خواهم (به همراه چند نفر) ارائه ای در مورد سریال فوریه برای دانش آموزان دبیرستانی / راهنمایی آماده کنم. من فکر کردم ممکن است بسیار جالب باشد که یک صدای ویولن را مثلاً از یک فایل WAV پخش کنم، سپس آن را با ترم های اول، دو، سه و غیره از سری فوریه مربوطه تقریب بزنم. با فرض اینکه فایل WAV را دارم (و این فقط یک نت با فرکانس شناخته شده است)، چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ این را می توان به دو مشکل تقطیر کرد: (1) تبدیل WAV به لیستی از داده ها (و این بخش آسان است) و (2) یافتن سری فوریه تابع، که نمونه آن لیست است. AFAIK، FourierSeries انتظار یک تابع دارد و نه یک لیست، و به نظر می رسد که Fourier در اینجا به من کمک نمی کند. من میتوانم با نوشتن تابعی که مثلاً درونیابی خطی دادههای فهرست را با دست انجام میدهد، فهرست را به یک تابع تبدیل کنم، اما این بسیار پیچیده به نظر میرسد. هر ایده ای؟
|
چگونه یک فایل WAV داده شده را با سری مثلثاتی تقریب کنیم؟
|
56256
|
چرا این کار با فرض[α > 0 && ϵ > 0 && t > 0، FullSimplify @ Integrate[(z^2 Exp[-α t (z^2 + ϵ)])/(z^2 + 1), { z، 0، ∞}]] > > (E^(-t α ε) (Sqrt[π] - E^(t α) π Sqrt[t α] Erfc[Sqrt[t α]]))/(2 Sqrt[t > α]) > اما این نیست؟ MyAssumptions := با فرض[α > 0 && ϵ > 0 && t > 0, #] &; MyAssumptions[FullSimplify @ Integrate[(z^2 Exp[-α t (z^2 + ε)])/(z^2 + 1), {z, 0, ∞}]] > > ConditionalExpression[ > (E^ (-t α ε) (Sqrt[π] - E^(t α) π Sqrt[t α] Erfc[Sqrt[t α]]))/(2 Sqrt[t > α])، > Re[t α] > 0] >
|
چرا فرض[...] در یک مورد کار می کند اما در مورد دیگر نه؟
|
56977
|
قابل حمل ترین راه برای اختصاص میانبرهای صفحه کلید منحصر به فرد برای هر نوت بوک چیست؟ برای روشن شدن موضوع، میخواهم هنگام تغییر «InputNotebook» فعلی، میانبر صفحه کلید تغییر کند. در حال حاضر من کد زیر را دارم که به من اجازه می دهد اساساً تابع تعریف شده را در یک نوت بوک تعریف کرده و در زمینه Global آن اجرا کنم. FrontEndExecute@ FrontEnd`AddMenuCommands[ DuplicatePreviousOutput، {MenuItem[Ctrl &q, FrontEnd`KernelExecute@ToExpression@MakeBoxes[ F2[] ], MenuKey[q، Modifiers -> {ControlMenu}]، -> خودکار]}] من می خواهم به نوعی بدون تغییر زمینه (ایده آل ترین) توابع را به نوت بوک ها متصل کنید. از طرف دیگر، ممکن است بتوانم از چیزی شبیه به FrontEndNotebookExecute به جای FrontEndKernelExecute استفاده کنم.
|
میانبر صفحه کلید منحصر به فرد را به نوت بوک اختصاص دهید
|
39510
|
در اینجا یک بسته کواترنیون های قدیمی است. تابعی به نام «MatrixToQuaternion» وجود دارد، مراجع اینجا هستند ماتریس در آن سند «1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15» است. می توانید آن را در بالای صفحه ببینید. «m1» یک ماتریس آزمایشی است m1={{-0.825927،-0.56376،0.00445629،-166.077}،{-0.56376،0.825813،-0.0144 323،-109.866}،{0.00445629،-0.0144323،-0.999886،200.868}،{0.،0.،0.،1.}}؛ بخشی از تابع MatrixToQuaternion در بسته Quaternions.m می توانید این را مطابق صفحه وب بررسی کنید. S = 2*Sqrt[1 + m1[[2،2]] - m1[[1،1]] - m1[[3،3]]]؛ کواترنیون[m1[[1،3]] + m1[[3،1]]، m1[[1،2]] + m1[[[2،1]]، 1/2، m1[[[2،3]] + m1[[3,2]] ]/S مقدار 1 را میدهد (شما میتوانید به سادگی «Total[#^2]&» را ببینید تا ببینید که ربع واحد اشتباه است) Quaternion(0.00233201,-0.29502,0.130827,-0.00755253) مقدار صحیح باید مقداری از مقدار2 باشد {-0.29502,0.955461,-0.00755253.0.} به نظر می رسد که دو جزء محاسبه اشتباه هستند. کجا اشتباه می کند؟
|
خطا در تبدیل ماتریس به کواترنیون
|
33728
|
من با شکستن حلقه while مشکل دارم، while[Abs[f[a, b] - f[aold, bold]] > 10^-5, aold = a; پررنگ = b; α = dfx[a, b]; β = dfy[a, b]; l[t_] = {a, b} + t*{α, β}; h[t_] = f[l[t][[1]]، l[t][[2]]]; dh[t_] = D[h[t]، t]; tnew = t /. حل[dh[t] == 0, t]; a = a + tnew*α; b = b + tnew*β; count++; اگر[شمارش == 10، شکست[]]; ] وقتی خروجی را چاپ میکنم، «Abs[f[a, b] - f[aold، bold]]» بسیار کوچکتر از «10^-5» است، این شرط باید در اطراف حلقههای «5» رعایت شود. می توانید ببینید مشکل کد چیست؟
|
در حالی که در صورت برآورده شدن شرایط، حلقه شکسته نمی شود
|
26758
|
من فهرستی به شکل {{a, 1}, {b, 2}, {c, 3}} دارم. فرض کنید میخواهم یک تبدیل روی تمام عناصر دوم هر فهرست فرعی انجام دهم، اما این تبدیل تابعی از همه آنها با هم است. به عنوان مثال می خواهم آنها را استاندارد کنم. در حال حاضر من این را با Transpose پیاده سازی کرده ام. mylist = {{a, 1}, {b, 2}, {c, 3}}; newlist = Transpose[{mylist[[All, 1]], Standardize[mylist[[All, 2]]]}] و خروجی به درستی {{a, -1}, {b, 0}, {c, 1 است }} به نظر من این کمی دست و پا گیر است، این رویکرد ممکن است گاهی اوقات پیچیده و خواندن آن سخت شود. آیا راه طبیعی تری وجود ندارد؟
|
تمام عناصر دوم هر جفت را در لیستی از جفت ها تغییر دهید
|
56746
|
از آنجایی که $\\{p1,p2,p3,p4,p5\\}$ یک توزیع احتمال را نشان میدهد و $l1,l2$ مقادیر ویژه یک ماتریس تصادفی هستند، تابع $f$، همانطور که در زیر تعریف شده است، باید حداکثر شود. بر روی یک منطقه خاص L[p_List] := (p[[1]] - 0.2)*Log[p[[1]]] + (p[[2]] - 0.2)* Log[p[[2]]] + (p [[3]] - 0.2)*Log[p[[3]]] + (p[[4]] - 0.2)* Log[p[[4]]] + (p[[5]] - 0.2)*Log[p[[5]]] CirculantMatrix[l_List?VectorQ] := NestList[RotateRight, RotateRight[l], Length[l] - 1] CirculantMatrix[l_List?VectorQ, n_IntegerRight] [RotateRight] := ، RotateRight[Join[Table[0, {n - Length[l]}], l]], n - 1] /; n >= طول[l] invFou[l_List] := 0.2*{1 + 2 لیتر[[1]] Cos[2 Pi/5] + 2 L[[2]] Cos[4 Pi/5]، 1 + 2 لیتر [[1]] Cos[4 Pi/5] + 2 لیتر[[2]] Cos[2 Pi/5]، 1 + 2 l[[1]] Cos[4 Pi/5] + 2 l[[2]] Cos[2 Pi/5]، 1 + 2 l[[1]] Cos[2 Pi/5] + 2 لیتر[[ 2]] Cos[4 Pi/5]، 1 + 2 لیتر[[1]] + 2 لیتر[[2]]} متر[l_List] := CirculantMatrix[invFou[l]] f[p_List, M_List] := L[p.m[M]]/L[p] ممکن است فرض کنیم که $l1=0.5$ و $0.37\leq l2 \leq 0.5$. اگر ماکسیمیز کردن را امتحان کنیم && p3 >= 0 && p4 >= 0 && p5 >= 0 && 0.37 <= l2 <= 0.5}}، {p1، p2، p3، p4، p5، l2}] یک خطا دریافت می کنیم: > NMaximize::nrnum: مقدار تابع -0.206184-0.256075 I یک عدد واقعی > در {l2,p1,p2 نیست ,p3,p4,p5} = > {0.446053,-0.0362605,0.263705,0.324533,0.369047,0.0789762}. >> چرا _Mathematica_ حداکثر را در منطقه مشخص شده نمی گیرد؟
|
مشکل با Maximize
|
51180
|
من سعی کردم یک درخت دودویی تصادفی با یک جدول از 'RandomInteger' ایجاد کنم و یک شکل با 'LayerSizeFunction' ایجاد کنم، اما درجه گره برابر با 2 رعایت نمی شود. من همچنین با KaryTree تلاش می کنم، اما قادر به انجام آن نیستم. شکل های زیر نمونه ای از شبکه فشرده و دراز را به ترتیب با 60 راس نشان می دهند:   این تلاش من است: SeedRandom@0 TreePlot[Table[i -> RandomInteger[{0, i - 1}], {i, 1, 20}], MultiedgeStyle -> None, SelfLoopStyle -> None, LayerSizeFunction -> (1 # &)] 
|
نحوه تولید یک درخت باینری تصادفی با تعداد رئوس معین و با یک شکل معین، یعنی فشرده یا کشیده
|
37477
|
آیا اصلاً می توان تابعی را در Mathematica بر حسب سری توان تعریف کرد؟ برای مثالی خاص، میخواهم $x(\tau)$ را به صورت $x(\tau)=x_{0}(\tau)+\mu x_{1}(\tau)+\mu^{2} بنویسم x_{2}(\tau)+\cdots$ (من با کوتاه کردن اصطلاحات مشکلی ندارم، تا زمانی که بتوانم تعیین کنم چند عبارت را حفظ کنم.) پیشاپیش متشکرم. ویرایش: من به دنبال استفاده از اینها به صورت نمادین برای اتصال به یک معادله دیفرانسیل و حل هر $x_i$ پس از گروه بندی ضرایب توان های $\mu$ هستم. (همراه با یک سری توان دیگر $\omega = \omega_0 + \mu\omega_1+\mu^2\omega_2\cdots$ که در آن هر $\omega_i$ ثابت است.) مهم است که توجه داشته باشید که هر $x_i$ یک تابع جداگانه از $\tau$، به همین دلیل است که آموزش های پایه ریاضیاتی که من دیده ام هیچ کمکی نکرده است.
|
آیا می توان تابعی را بر حسب سری توان تعریف کرد؟
|
21314
|
من این ویدیو را تماشا کردم و به تغییر یک تصویر علاقه مند شدم. اما من ایده خوبی در مورد نحوه جاسازی یک تصویر در صفحه پیچیده با استفاده از _Mathematica_ ندارم. من روشی دارم که به نظر می رسد کار می کند، اما باید راه بهتری برای انجام این کار وجود داشته باشد. آیا کسی می تواند مرا در مسیر درست راهنمایی کند؟ a = معکوس[ImageData[ImageApplay[Mean,img]]] f[c_] := ماژول[{re, im, d1, d2}, {d1, d2} = ابعاد[a]; re = گرد[Re[d2 c]]; im = گرد[Im[d1 c]]; اگر [1 <= re <= d2 && 1 <= im <= d1، a[[im، re]]، 1] ]; ListDensityPlot@Table[f[(y + x I)]، {x، -1، 1.5، 0.02}، {y، -1، 1.5، 0.02}]
|
چگونه می توانم یک تصویر را در هواپیمای پیچیده قرار دهم؟
|
16421
|
RegionPlot3D عالی است. متأسفانه، به نظر می رسد که فقط برای مختصات دکارتی کار می کند. در حالی که روش هایی برای ترسیم سطوح در مختصات کروی یا استوانه ای وجود دارد، من نمی توانم راهی برای رسم جامدات پیدا کنم. آیا راهی برای انجام این کار وجود دارد که شامل ترجمه معادلات به مختصات دکارتی نباشد؟ با تشکر
|
RegionPlot3D در مختصات استوانه ای یا کروی؟
|
21206
|
من یک لیست بزرگ دارم که به این شکل است: لیست = {8، 12، 201، 0.001، 3، 7، 100 (InterpolatingFunction[{{0., 0.0018}},<>][2916/35] + InterpolatingFunction [{{0., 0.0018}}، <>][2916/35])، 23, 44, 11, -0.002} من میخواهم فقط اعداد را استخراج کنم، بهویژه اعداد اطراف 10. من سعی کردم از این «Select[list, _?(7 <= # <= 13 &)]» استفاده کنم، اما یک عدد را برمیگرداند. لیست خالی فکر میکنم این اتفاق میافتد زیرا فهرست دارای هر دو عدد و «100» (InterpolatingFunction...» است که میخواهم نادیده بگیرم. همچنین خوشحال میشوم که همه اعداد را استخراج کنم، بنابراین عناصر «100(InterpolatingFunction...» را نادیده بگیرم. میتوانم لطفا راهنماییم کنید؟
|
استخراج اطلاعات از لیست
|
23416
|
در _Mathematica_ 8 NDSolve[{x[t] == 1, x[0] == 1}, x[t], {t, 0, 10}] خوب حل میکند و {{x[t]->InterpolatingFunction[ {{0.,10.}}،<>][t]}} در حالی که _Mathematica_ 9 افزایش می دهد > NDSolve::derivs: خیر مشتقات متغیرهای وابسته در معادلات > یافت شد. NDSolve برای حل معادلات دیفرانسیل یا دیفرانسیل > جبری طراحی شده است. برای حل عددی معادلات جبری > از NSolve یا FindRoot استفاده کنید. >> نکته را متوجه شدم، اما آیا راهی برای بازگرداندن رفتار قدیمی از طریق سیستم گزینه های 'NDSolve' وجود دارد؟
|
NDSolve از گم شدن مشتقات متغیرهای وابسته در Mathematica 9 شکایت می کند
|
4594
|
من می خواهم یک فایل اکسل را باز کنم و آن را به عنوان یک شی COM دستکاری کنم. در حالی که من میتوانم نمونهای از اکسل را با Needs باز کنم[NETLink`] InstallNET[] excel = CreateCOMObject[Excel.Application] این برای من کار نمیکند: wb = excel@Workbooks@Open[D :\\prices.csv] ایجاد این خطاها: NET::netexcptn: یک استثنا دات نت رخ داد: System.Runtime.InteropServices.COMException (0x80028018): قالب قدیمی یا کتابخانه نوع نامعتبر. (استثناء از HRESULT: 0x80028018 (TYPE_E_INVDATAREAD)) در Microsoft.Office.Interop.Excel.Workbooks.Open(نام فایل رشته، پیوندهای به روز رسانی شی، فقط خواندنی شی، فرمت شی، رمز عبور شی، رمزارز شیء، رمزارز شیء IgnoreReadOnlyRecommended، Object Origin، Object Delimiter، Object Editable، Object Notify، Object Converter، Object AddToMru، Object Local، Object CorruptLoad). آیا این یک مشکل شناخته شده است؟ من بسیار قدردان هر ایده ای در مورد نحوه باز کردن یک فایل اکسل با Mathematica به عنوان یک شی COM هستم.
|
فایل اکسل را با Mathematica باز کنید
|
38443
|
مواردی را مشاهده کردهام که «خط» در یک شیء گرافیکی نقطههایی تولید میکند در حالی که فکر میکنم نباید این کار را انجام دهد. اولین مورد این است: خط[{{0., 0.}}] دومی: خط[{{0., 0.}، {0.، 0.}}] فهرستهای طولانیتر از همان نقطه تولید نمیشوند. نقطه ها برای دیدن این تکرارPts [pt_, n_] := Line[ConstantArray[pt, n]] Graphics[{Thickness[.125], repeatPts[{0., 0.}, #], repeatPts[{1., 1] را ارزیابی کنید .}، #]}، ImageSize -> 50، Frame -> True، FrameTicks -> None، PlotRangePadding -> .3] & /@ Range[5]  آیا این نسخه یا پلتفرم وابسته است؟ من نتایج نشان داده شده در بالا را در V9.0.1 در OS X دریافت کردم. آیا باید آن را یک اشکال در نظر گرفت یا یک ویژگی عجیب؟
|
نقاط غیرمنتظره از Line
|
38636
|
میخواستم بدونم آیا میتوان با فرمولی که از تمام ستونهای دیگر استفاده میکند، ستونی را به ماتریس اضافه کرد، مانند: {a1,b1,c1,f(a1,b1,c1)} {a2,b2,c2,f( a2,b2,c2)} {a3,b3,c3,f(a3,b3,c3)} متشکرم!
|
یک ستون را به عنوان تابعی از ستون های دیگر به یک ماتریس اضافه کنید
|
57880
|
با Mathematica 9.0 برای Mac OS X x86 (64 بیتی) (24 ژانویه 2013) میتوان از DateRange[{2000}، {2010}، Year] برای دستیابی به {{2000}، {2001}، {2002} استفاده کرد. ، {2003}، {2004}، {2005}، {2006}، {2007}، {2008}، {2009}، {2010}} یا سالهای کبیسه = [DateRange[{2000}، {2020}، Year]، LeapYearQ[#] و] را با نتیجه انتخاب کنید {2000}، {2004}، {2008}، {2012}، {2016}، {2020}} با Mathematica 10.0 برای Mac OS X x86 (64 بیتی) (29 ژوئن 2014) DateRange[{2000}، {2010}، Year] یک نفر {{2000، 1، 1}، {2001، 1، 1}، {2002، 1، 1}، {2003، 1، 1}، {2004، 1، 1}، {2005، 1، 1}، {2006، 1، 1}، {2007، 1، 1}، {2008، 1، 1} , {2009, 1, 1}, {2010, 1, 1}} `leapyears = [DateRange[{2000}، {2020}، Year]، LeapYearQ[#] &]` {{2000, 1, 1}, {2004, 1, 1}, {2008, 1, 1}, { 2012، 1، 1}، {2016، 1، 1}، {2020، 1، 1}} تابع «DateObject» یک لوبیا را برای من پاک نمیکند. .imgur.com/Tcqmd.png) بنابراین، چگونه می توانم از اطلاعات اضافی «ماه، روز» در V10 خلاص شوم، یعنی از «سال کبیسه» و «DateObject» استفاده میکنید که فقط «سال» را برمیگرداند؟
|
نتایج متفاوت با DateRange و LeapYearsQ در Mathematica 9 و 10
|
33660
|
من دو لیست زیر را دارم: لیست A: A={{-0.0390625، 0.، 0.، 0.، 0.0390625}، {-0.174377، -0.073478، 3.0893*10^-16، 0.0731474، 0.0731474، 0.0731474، 0.0731474، 0.0. {-0.196939، -0.112309، -1.50053*10^-16، 0.112309، 0.196939}، {-0.174377، -0.073478، 5.52991*10^-16، 7.4، 10^-16، 7.4. {-0.0390625، 0.، 0.، 0.، 0.0390625}} فهرست B: B={{5، 6، 6، 5، 5}، {5، 5، 1، 5، 5}، {5، 4 , 3, 4, 5}, {5, 5, 5, 5, 5}, {5, 0, 5,6, 5}} من می خواهم 6 نسخه (حداکثر مقدار در لیست B) از لیست A ایجاد کنم، اما اگر مقداری در نقطه {i,j} در لیست B کوچکتر از 6 باشد، به عنوان مثال مقدار X در نقطه {i,j } در لیست B، سپس مقدار نقطه {i,j} در لیست A فقط باید در اولین نسخه های X استفاده شود. بنابراین آخرین نسخه (های) 6-X باید در نقطه {i,j} صفر باشد. چگونه می توانم این را برطرف کنم؟
|
ماتریس های دستکاری لیست
|
19696
|
هنگام استفاده از «NDSolve» برای حل یک تابع مقدار ماتریس σ[t] = {{σx[t], σxy[t]}، {σyx[t]، σy[t]}} وقتی سعی کردم آن را به صورت فشرده حل کنید. این کد اولیه است: Clear[t] F = {{1, t}, {0, 1}}; LL = D[F، t]. معکوس[F]; DD = 1/2 (LL + Transpose[LL])؛ WW = 1/2 (LL - Transpose[LL]); U = MatrixPower[Transpose[F].F, 1/2]; R = F. معکوس[U]; Ω = ساده کردن[D[R, t]. Transpose[R]]; λ = 1; μ = 1; اکنون Ω یک ماتریس 2×2 با متغیر t است. هنگامی که من مستقیماً شکل σ را مشخص می کنم و می توانم مشکل را حل کنم: σ = ({{σx[t], σxy[t]},{σyx[t], σy[t]}}); sol = NDSsolve[{ D[σ, t] == (λ*Tr[DD])*IdentityMatrix[2] + 2 μ*DD + Ω.σ + σ. Transpose[Ω]، (σ /. t -> 0) == ({{0، 0}، {0، 0}}) }، {σx، σy، σxy، σyx}، {t، 0، 5}] با این حال، اگر بخواهم «{σx[t]، σxy[t]}،{σyx[t]، σy[t]}}» را به عنوان یک «σ[t]» تعریف کنم که زیباتر است. مشکل وجود خواهد داشت: Clear[σ]; func[X_?ArrayQ] := (λ*Tr[DD])*IdentityMatrix[2] + 2 μ*DD + Ω.X + X.Transpose[Ω]; sol = NDSsolve[{ D[σ[t], t] == func[σ][t]], σ[0] == ({{0, 0},{0, 0}}) }, σ, {t, 0, 5}] مشکل در این واقعیت نهفته است که متغیر t در ماتریس Ω با t در NDSolve یکسان در نظر گرفته نمی شود. آیا می توانید به من کمک کنید این را درست کنم؟
|
NDS حل مسئله با تابع مقدار ماتریس
|
43355
|
من در حال یادگیری _Mathematica_ و FeynCalc با انجام برخی از محاسبات مقطع ابتدایی هستم. من با محاسبات ردیابی مشکل دارم: وقتی برای مثال عبارت تداخلی «ee->tautau» را وصل میکنم، نتیجه با مؤلفه «g00» از تانسور متریک بهصراحت نوشته شده است، یعنی روی «1» تنظیم نشده است. باید باشد. این بدان معناست که باید قبل از مرحله بعدی محاسبه، آن را به صورت دستی حذف کنم. من سعی کردم کاری مانند «MetricTensor[0,0]:=1» انجام دهم، اما کمکی نکرد. احتمالاً من مقداری از نحو را گم کرده ام، اما آیا می توانید به من راه صحیح انجام آن را راهنمایی کنید؟ این کد من است: DiracSimplify[Contract[e^2*gz^2/4/(s*(s - Mz^2 + Mz*Gammaz))/4* Tr[GA[mu].(GS[q2] - M).GA[0].(cV - cA GA[5]).GA[0].GA[nu].(GS[q1] + M)]* Tr[GA[mu].(GS[p1] + m).GA[0].(cV - cA GA[5]).GA[0].GA[nu].(GS[p2] - m)] ]]؛
|
g00 (تانسور متریک) به صراحت در FeynCalc ارزیابی نشده است
|
26127
|
من به دنبال این هستم که قسمت جلویی کاراکترها را در یک رنگ خاص نمایش دهد، فقط به طور کلی، به عنوان یک چیز پیش فرض. به عنوان مثال، کاراکتر 1 همیشه به صورت 1 قرمز نمایش داده می شود، البته به جز زمانی که یک رنگ خروجی به صورت دستی مشخص شده باشد. من اساساً به دنبال چیزی شبیه به تصویر هستم. من هیچ ایده ای برای انجام این کار ندارم. من آنقدر به شیوه نامه ها نگاه کردم تا بدانم از آنها متنفرم. 
|
رنگ نمایش کاراکتر
|
2749
|
من سعی می کنم یک دیکانسترکتور بیان یا FullForm-capturer بنویسم. حتی ممکن است آن را تجزیه کننده بنامد، اما ممکن است این کلمه بسیار باشکوه باشد. من ایده های خوبی از سر و همه چیز جز... گرفتم، اما دوباره در مه درک محدود خودم فرو رفتم، که وقتی سعی کردم ... استدلال های عملکردی روی یک پشته را بفهمم، حتی مبهم تر شد. ... برای ایده ها، توصیه ها و وضوح بیشتر بسیار سپاسگزار خواهم بود. این مثال را در نظر بگیرید: «a + b + c». ما میدانیم که «FullForm» آن «Plus[a, b, c]» است، و من میتوانم آن «FullForm» را در «فهرست» با چیزی مانند Cases[{a + b + c}، head_[args___] «گرفته» کنم. -> {head, args}] که {{Plus, a, b, c}} را تولید می کند حالا می روم خودم را در بازگشت مست می کنم و فکر می کنم می توانم بنویسم SetAttributes[گرفتن، HoldAllComplete]; capture[expr_?AtomQ] := {Head@expr, expr}; capture[head_[args___]] := {head, capture /@ {args}}; به طوری که چیزی مانند «تصویر[a + b + c]» جزئیات فوقالعادهای را به من میدهد {Plus, {{Symbol, a}, {Symbol, b}, {Symbol, c}}} یا به شکل فوقالعاده زیبای 'TraditionalForm' $ \left\\{\text{Plus},\left( \begin{array}{cc} \text{Symbol} & a \\\ \text{Symbol} & b \\\ \text{Symbol} & c \\\ \end{array} \right)\right\\}$ همه چیز خوب است تا زمانی که عکسبرداری را امتحان کنم[1 + 2 + 3] ~~ > {عدد صحیح، 6} OH NO، در داخل نگهداری نمیشود! البته چیزی که من می خواهم $\left\\{\text{Plus}،\left( \begin{array}{cc} \text{Integer} & 1 \\\ \text{Integer} & 2 \\ است. \ \text{Integer} & 3 \\\ \end{array} \right)\right\\}$ مشکل من توسط «traceView2» آشکار میشود که از «... واضحترین راه» دریافت کردم برای نشان دادن ...  می بینیم که «1 + 2 + 3» همانطور که انتظار می رود به «AtomQ» می رسد، اما ارزیاب قدیمی حریص آن را در همان جا می گیرد و آن را به 6 تبدیل می کند. در هر جای دیگری در ردیابی، همین اتفاق می افتد. من راه آسانی برای متوقف کردن ارزیاب درون جناح «تسخیر» من نمیدانم. برای من پیش آمده است که کد traceView2 را کپی کرده و با برنامه خود تطبیق دهم، زیرا از Trace برای پیشی گرفتن از ارزیاب سوء استفاده می کند، و تا زمانی که پاسخ جالبی در اینجا دریافت نکنم به همین ترتیب ادامه خواهم داد. در رویاهایم چیزی شبیه SetAttributes[capture, DudeReallyHoldAllCompleteEverywhere] را تصور می کنم. یا SetAttributes[capture, HoldAllComplete, Levels -> Infinity];
|
چگونه می توان آرگومان ها را واقعا نگه داشت و FullForm را گرفت؟
|
42400
|
من یک PDE غیرخطی را حل می کنم و یک راه حل دریافت می کنم (که به دلایل دیگر آن را در یک بردار قرار می دهم): SolVec1[1][[2]][x,t]، که در آن x و t متغیرهای مستقل هستند. اکنون، من میخواهم توزیعی از حداکثر راهحل در مقابل زمان را دریافت کنم. من دو چیز مختلف را امتحان کردم، اما شهودی ترین و سریع ترین کار نمی کند. 1) یک حلقه For برای پر کردن تابع حداکثر >>> کار می کند اما بسیار طولانی است. برای[it = 0، آن <= T، آن++، MAX1[it] = اول[بیشینه سازی[SolVec1[[1]][[2]][x، آن]، 0 <= x <= L، x]] ; ] 2) تعریف یک تابع MAX1[t] زمان، و سپس رسم آن >>> کار نمی کند. MAX1[t_] := اول[بیشینه کردن[SolVec1[[1]][[[2]][x، t]، 0 <= x <= L، x]]; Plot[Evaluate[MAX1[t]]، {t، 0، T}، PlotRange -> All، AxesLabel -> {t، Max[\[Theta]]}، Frame -> True، PlotLabel -> Max[\[Theta]](t)، A=0] NMaximize::nnum: مقدار تابع -InterpolatingFunction[{{0.،10.}،{0.،15.}}،{3،10،1، {25،228}،{6،4}،0،0،0،0}،<<1 >>,{Developer`PackedArrayForm,{<<1>>},{<<1>>}}, {Automatic,Automatic}][<<1>>] یک عدد در {x} = {6.52468}. >> ویرایش: SolVec1[1][[2]] راه حلی است که از تماس NDSolve بیرون می آید. u[\[لامبدا]_، \[امگا]_، v_، \[آلفا]a_، aa_، A_] = -(1/(1 + \[لامبدا]^2*(aa + A E ^-\[Phi ][x, t])*Sin[2*\[Theta][x, t]]^2)*((aa + A E ^-\[Phi][x, t])*\[لامبدا]*\[Omega]*\!\(\*SuperscriptBox[\[Theta], TagBox[RowBox[{(, RowBox[{1، ،، 0}]، )}]، مشتق شده]، تابع چند خطی-> هیچکدام]\)[x، t]^2*Sin[2*\[Theta][x، t]]* Sin[\[Theta][x, t]]^2 - 2*(aa + A E ^-\[Phi][x, t])*v*\[Phi][x, t]^ 2*\!\(\*SuperscriptBox[\[Theta]، TagBox[RowBox[{(، RowBox[{1، ،، 0}]، )}]، مشتق شده]، تابع چند خطی-> هیچکدام]\)[x، t]* Sin[\[Theta][x، t]] + (aa + A E ^-\[Phi][x، t] )*\[Alpha]a*\[Phi][x, t]^2* Sin[2*\[Theta][x, t]] + \!\(\*SuperscriptBox[\[Phi]، TagBox[RowBox[{(، RowBox[{1، ،، 0}]، )}]، مشتق]، MultilineFunction->هیچ کدام]\)[x, t]* Cos[\[Theta][x, t]]*(\[Omega] - \[Lambda]*\[Omega]*Cos[2*\[Theta][x, t]]))); eqn1[\[Lambda]_، w_، v_، \[Alpha]a_، a_، A_] := \!\(\*SubscriptBox[\(\[PartialD]\)، \(t\)]\ \( \[Theta][x, t]\)\) - (\!\(\*SuperscriptBox[\[Theta]، TagBox[RowBox[{(، RowBox[{2، ،، 0}]، )}]، مشتق شده],MultilineFunction->هیچکدام]\)[x, t] (1 - w Cos[\[Theta][x, t]]^2) (a + A E^\[Phi][x, t]) + 1/2*(a + A E^\[Phi][x, t]) w \!\(\*SuperscriptBox[\[Theta]، TagBox[RowBox[{(، RowBox[{1، ،، 0}]، )}] ,MultilineFunction->هیچکدام]\)[x, t]^2 Sin[2 \[Theta][x, t]] - \[Phi][x, t] (a + A E^-\[Phi][x, t]) v \!\(\*SuperscriptBox[\[Theta]، TagBox[RowBox[{()، RowBox[{1، ،، 0}]، )}]، مشتق شده]، تابع چند خطی-> هیچکدام]\)[x، t] گناه[\[Theta][x، t]] - u[\[لامبدا]، w، v، \[آلفا]a، a، A] (1 - \[لامبدا] Cos[2 \[Theta][x، t]]) + (a + A E^\[ Phi][x, t]) w \!\(\*SuperscriptBox[\[Phi], TagBox[RowBox[{(, RowBox[{1، ,، 0}]، )}]، مشتق شده]، تابع چند خطی-> هیچکدام]\)[x، t] Cos[\[Theta][x، t]]); eqn2[\[Lambda]_، w_، v_، \[Alpha]a_، a_، A_] := \!\(\*SubscriptBox[\(\[PartialD]\)، (t\)]\ \(\ [Phi][x, t]\)\) - \!\(\*SubscriptBox[\(\[PartialD]\), \(x\)]\ \((v \((a +\*StyleBox[A,FontSize->10]\*StyleBox[ ,FontSize->10]\*SuperscriptBox[StyleBox[E,FontSize->10]، RowBox[{ -، RowBox[{\[Phi]، [، RowBox[{x، ،، t}]، ]}]}]])\) SuperscriptBox[\(\[Phi][x، t]\)، \(2\)] Sin[\[Theta][x, t] ] + \((DD \((1 - \[Xi]\ \*SuperscriptBox[\(Sin[\[Theta][x, t]]\)، \(2\)])\) - w\ \*SuperscriptBox[\(Cos[\[Theta][x, t]]\)، \(2\)])\)\ *\((a + \*StyleBox[A,FontSize->10] \*StyleBox[ ,FontSize->10]\*SuperscriptBox[StyleBox[E,FontSize->10]، RowBox[{\[Phi]، [، RowBox[{x، ،، t}]، ]}]])\)*\ \*SuperscriptBox[\[Phi ]، TagBox[RowBox[{(، RowBox[{1، ،، 0}]، )}]، مشتق شده]، تابع چند خطی-> هیچ [x، t] + \[لامبدا]\ u[\[لامبدا]، w، v، \[آلفا]a، a، A]\ گناه[\ [Theta][x, t]]\ Sin[ 2\ \[Theta][x, t]])\)\); sol1 = {\[Theta]، \[Phi]} /. First[NDSolve[{ eqn1[\[Lambda]، w، \[بتا]، \[Alpha]j، 1، 0] == 0، eqn2[\[Lambda]، w، \[بتا]، \[آلفا ]j، 1، 0] == 0، \[تتا][0، t] == 0، \[تتا][L، t] == 0، \[Theta][x, 0] == First[InitialMode[x, 1, 0.5]], \!\(\*SuperscriptBox[\[Phi], TagBox[RowBox[{(, RowBox[{ 1، ،، 0}]، )}]، مشتق]، MultilineFunction-> هیچ]\)[0، t] == 0، \!\(\*SuperscriptBox[\[Phi]، TagBox[RowBox[{(، RowBox[{1، ،، 0}]، )}]، مشتق شده ],MultilineFunction->هیچکدام]\)[L, t] == 0, \[Phi][x, 0] == آخرین[InitialMode[x, 1, 0.5]]}، {\[تتا]، \[Phi]}، {x، 0، L}، {t، 0، T}، AccuracyGoal -> 4، PrecisionGoal -> 5]] ; SolVec1[[i]] = {sol1[[1]], sol1[[2]]}; ترسیم در نقطه ($x\simeq6.525$)، اتفاق خاصی نمی افتد: در[124]:= Plot[SolVec1[[1]][[2]][6.5246780797402835`, t], {t, 0, T }، PlotRange ->همه]  بررسی کرده ام، و Bounces ({1,0,2}, {-2,0,1}) و موارد تکراری ({1,0,0,2}) را در نظر می گیرد. ) صفر گذر باشد. برای هر شاخص آرایه یک مقدار T/F خروجی می دهد. مثال: ZeroCrossing[{1,0,2}] (* Returns: {F,T,T} *) ZeroCrossing[{1,0,0,2,3}] (* Returns: {F,T,T, T, F} *)
|
عبور از صفر را در یک لیست پیدا کنید
|
56975
|
من معادله ای دارم که Mathematica آن را حل می کند اما خروجی بزرگی می دهد. با این حال من در این خروجی متوجه شدم که همان عبارت بارها تکرار می شود. یعنی: $E=864 a^6 - 432 a^4 b^2 + 54 a^2 b^4 - b^6 + 54 b^4 x^2$ که در آن $a,b,c$ ثابت هستند. با این حال، این عبارت می تواند به شکل $-E$، $E^2$، $\sqrt{E}$، $4E$، ... ظاهر شود. 6 - 432 a^4 b^2 + 54 a^2 b^4 - b^6 + 54 b^4 x^2) \space \to \space E$ هر کجا ظاهر شود. تمام راههایی که من امتحان کردهام (توجه میکنم با Mathematica آنقدرها کار نمیکنم) خروجی را تغییر نمیدهند. هر ایده ای؟
|
جایگزینی مجموع عبارات
|
46965
|
من از معادله Lotka-Volterra برای تخمین اندازه جمعیت استفاده کرده ام و باید MAD (میانگین انحراف مطلق)، MSD (میانگین مجذور انحراف) و نقشه (میانگین درصد مطلق خطا) را برای داده های جمعیت تخمینی خود در برابر داده های جمعیت واقعی پیدا کنم. . من 14 سال اطلاعات دارم. بخش مهم کدی که روی آن کار کرده ام در زیر آمده است. اما وقتی این را اجرا می کنم خروجی اشتباه/عجیب دریافت می کنم. هر ایده ای؟ کد جمعی که من برای MSD استفاده میکنم احتمالاً همان کدی است که باید اصلاح شود و در پایان است. با تشکر MyLVPredatorError[myPreyPopList_, myPredatorPopList_, myalpha_, myc_, myd_, myh_] := ماژول [{n, myPredatorPopValueList, myPredatorPopErrorList, myLastN, myLastP, CurrentMSQDE, MSDF, شماره MSDF, DebugFlag = False}، (* مرحله #3: محاسبه مقادیر جمعیت Predator *) If[DebugFlag, Print[Entering while]]; (************) myPredatorPopValueList = myPreyPopList; myLastN = myPreyPopList[[1]]; myLastP = myPredatorPopList[[1]]; n = 1; (* جمعیت طعمه را برای تعداد متفاوت شکارچیان محاسبه کنید *) در حالی که[n <= numberOfValues, CurrentP = myLastP + ((-myd*myLastP) + (myc*myalpha*myLastN*myLastP))*myh); myPredatorPopValueList[[n]] = CurrentP; myLastN = myPreyPopList[[n + 1]]; myLastP = myPredatorPopList[[n + 1]]; myPredatorPopValueList[[n]] = CurrentP; MSDError = myLastP - CurrentP; MSDSqr = MSDError*MSDError; اگر[اشکال زدایی، چاپ[n = ، n]]; اگر[DebugFlag, Print[numberOfValues =, numberOfValues]]; اگر[DebugFlag, Print[myPredatorPopErrorList =, myPredatorPopErrorList]]; n = n + 1 (* انتهای حلقه while *) ]; اگر [DebugFlag, Print[leaving while]]; MSD = مجموع[MSDSqr, {n, numberOfValues}]/14; بازگشت[MSD]; (* انتهای ماژول MyLVPredatorSoln *) ]؛
|
میانگین مربعات انحراف برای داده های جمعیت
|
37305
|
من به دنبال یافتن میانگین طول مسیر 1000 نمودار تصادفی با توزیع درجه زیر هستم، چند درجه از رأس در زیر {2، 12، 5، 1، 12، 3، 6، 4، 2، 6، گنجانده شده است. 3، 4، 4، 1، 2، 4، 4، 1، 4، 4، 7، 9} حالا، من این کار را با پیدا کردن انجام دادم میانگین ضریب خوشهبندی جهانی به روشی بسیار ساده: Mean[GlobalClusteringCoefficient /@ RandomGraph[ DegreeGraphDistribution[ {2, 12, 5, 1, 12, 3, 6, 4, 2, 6, 3, 4, 2, 1, ، 4، 4، 1، 4، 4، 7، 9}]، 10000]] این کار برای «GlobalClusteringCoefficient» کاملاً خوب عمل کرد، اما آیا راهی برای انجام این کار برای بدست آوردن میانگین طول مسیر همه 10000 نمودار تصادفی وجود دارد؟ شهود من از «GraphDistance» استفاده میکرد، اما فقط بهعنوان مبنای هر رأس کار میکند - برای اینکه کار کند، به یک نمودار کامل نیاز دارد یا اینکه فاصله را به صورت بینهایت محاسبه میکند.
|
میانگین طول مسیر نمودارهای تولید شده به صورت تصادفی
|
17591
|
انتخاب کنید[{{foo, bar} -> a, {foo, baz} -> a, {foo, _} -> a}, MemberQ[{ {foo، bar}}، #[[1]]] &] (* {{foo, bar} -> a, {foo, _} -> a } *) من می خواهم پاسخ {{foo باشد، bar} -> a}`. به نظر می رسد «MemberQ» داخلی از «MatchQ» برای آزمایش برابری استفاده می کند. من یک «memberQ» میخواهم که از «SameQ» یا «TrueQ[برابر[#1، #2]]» استفاده کند و برای آرگومانهای احتمالاً بدبو مانند الگوها کار کند.
|
چگونه یک عضو قوی بنویسیم که عضویت را از نظر تئوری مجموعه ها آزمایش کند؟
|
19646
|
من روی یک دفترچه بزرگ کار می کنم و می خواهم هنگام ارزیابی کل دفترچه، برخی از بخش ها و زیربخش ها را از ارزیابی حذف کنم. آیا راهی برای حذف بخش ها یا زیربخش های خاص از ارزیابی دفترچه یادداشت با حفظ قالب اصلی وجود دارد؟ یا حتی بهتر، آنها را فرمت کنید. با افزودن پس زمینه خاکستری؟
|
بخشها/زیربخشها/... را از ارزیابی حذف کنید
|
16422
|
در اینجا یک مشکل وجود دارد که من نمی فهمم. f[x_] := Exp[Cos[3*x]] g[x_] := (1/3)*x^3 - x^2 + 2 وقتی میخواهم حد را پیدا کنم: حل[NIintegrate[f[ x] - 0.1 g[x], {x, 0, t}] == 3, t] این خطاها را دریافت میکنم x3 > NIntegrate::nlim: > > حل::inex: حل قادر به حل سیستم با ضرایب غیر دقیق > یا سیستم به دست آمده از منطقی سازی مستقیم اعداد غیر دقیق > موجود > در سیستم نبود. از آنجایی که بسیاری از روشهای مورد استفاده توسط Solve به ورودی دقیق نیاز دارند، > ارائه نسخه دقیق سیستم به Solve ممکن است کمک کند. >>
|
حل انتگرال ها
|
14166
|
من دو نوت بوک دارم که هر کدام هسته متفاوتی دارند. آیا راهی برای گرفتن مقدار متغیر در KernelA از KernelB وجود دارد؟
|
چگونه می توانم به یک متغیر در یک ارزیاب از ارزیاب دیگر دسترسی داشته باشم؟
|
13413
|
نمی دونم سوال درستی هست یا نه ولی من دو روزه روی این مشکل بازی کردم و هنوز راه حلی پیدا نکردم.  هر زمان که بخواهیم عرض، طول، ارتفاع و ارتفاع میانی یک «Graphics3D» را مشخص کنیم، دکمه ذخیره فعال می شود. «Graphics3D» هر زمان که بر روی دکمه ذخیره کلیک کرده باشیم، بسته به مقادیر عرض، طول، ارتفاع و ارتفاع میانی ظاهر میشود. این مفهوم کاربردی من است. برای این منظور من مقدار زیادی کد نوشتم، اما در اینجا فقط کمی از کد مربوط به Graphics3D و همچنین اندازه Buttons، InputFields و اندازه پنجره برنامه را نشان می دهم. Dynamic[Pane[ Manipulate[designSpace, Paneled -> False,AppearanceElements -> None ](*Manipulate here بسته است*), Scrollbars -> {Automatic, Automatic},AppearanceElements -> None, ImageSize -> {560, 310}, Alignment -> {Center, Center} ](*Pane is اینجا بسته شد*) ](*Dynamic در اینجا بسته است*) توجه: در کد designSpace کد مربوط به Graphics3D است. اندازه پنجره برنامه {580,480}، Buttons، InputFields اندازه {160،60}، اندازه صفحه {560،310} است. از نظر مفهومی خوب کار میکند، اما مشکل اینجاست: 1. «فیلدهای ورودی» و «دکمهها» در زمان چرخش «Graphics3D» چشمک میزنند. 2. هر زمان که باید روی برنامه دوبار کلیک کنیم، مقداری کادر نارنجی در اطراف InputFields، Buttons و Graphics3D ظاهر می شود. 3. اگر روی هر دیوار «Graphics3D» کلیک کرده باشیم. «createDialog» ظاهر میشود که باید موقعیتها را مشخص کنیم، بسته به آن مشخصات، مقداری «تصویر» روی آن دیوار همپوشانی دارند. مفهوم نکته سوم کار نمی کند. این با مفاهیمی همپوشانی دارد که قبلاً در پستهای قبلیام درباره آنها پرسیدم، اما هنوز آن را دریافت نکردهام.
|
چگونه می توانم جعبه نارنجی را از اطراف Graphics3D حذف کنم؟
|
48518
|
من با استفاده از FullSimplify برای ساده کردن یک معادله دیفرانسیل مشکل دارم. این عبارت همانطور که من میخواهم وقتی متغیر «c» را بهعنوان تابع بیان میکنم، سادهتر میشود، اما وقتی آن را به تنهایی ترک میکنم، نه. این به این خلاصه می شود: FullSimplify[ 1 - (4 H n (c[x]^(-1 + 2 n)))/(K^n + c[x]^n)^2 + (4 H n ( c[x]^(-1 + n)))/(K^n + c[x]^n)] خروجی مورد انتظار را می دهد: > > 1 + (4 H K^n n c[x]^(-1 + n))/(K^n + c[x]^n)^2 > با این حال، وقتی «c[x]» را فقط با «c» جایگزین میکنم، خروجی کاملاً تغییر میکند و از ساده سازی امتناع می کند. سپس خروجی این است: > > (c^(1 + 2 n) + c K^(2 n) + 2 c^n K^n (c + 2 H n))/(c (c^n + K^ n)^2) > من متوجه نمی شوم که چرا _Mathematica_ ناسازگار رفتار می کند، یا من چه کار اشتباهی انجام می دهم. من سعی کردم فرضیاتی درباره «c» اضافه کنم، از چیزهایی مانند «Part» استفاده کنم، و در وب جستجو کنم بیفایده بود. کسی میتونه کمک کنه؟
|
FullSimplify ناسازگار است
|
50742
|
من می خواهم سطح ابری از نقاط را که ممکن است کاملاً محدب نباشند، به عنوان مثال نقاط موجود در این سؤال، مشبک کنم. Mathematica مثلث بندی نقاط سه بعدی را ارائه نمی دهد، اما پیوندی به TetGen Needs وجود دارد[TetGenLink`] {mypts, mysurface} = TetGenConvexHull[dat]; Graphics3D[GraphicsComplex[mypts, Polygon[mysurface]], Boxed -> False] که منجر به این می شود  توجه کنید که اینطور نیست مش بندی سطح مرتبط با پیچ و تاب ظریف در شکل منحنی را بدست آورید و مش ها در هدف ایجاد یک جسم محدب دورتر شوند. فکر میکنم میتوان سطح را تکه تکه به هم متصل کرد و به آرامی آن را مانند این پاسخ ادغام کرد، اما این مانند یک کابوس به نظر میرسد. این ابر نقاط برای مرجع است: 
|
مش بندی سطح یک جسم غیر محدب
|
37347
|
از آنجایی که تاکید این سوال بر یافتن راه حل است، تصمیم گرفتم این سوال را با تاکید بر _توضیح_ رفتار Mathematica ارسال کنم. تابع Bessel هویت زیر را برآورده می کند: $$J_{-n}(z)=(-1)^n J_n(z),\qquad n\in\mathbb Z$$ بر این اساس: In[2]:= FullSimplify[ (-1)^n*BesselJ[n، z] == BesselJ[-n، z]، n ∈ اعداد صحیح] خارج[2] = درست است اما: In[3]:= FullSimplify[(-1)^n*BesselJ[n، z] - BesselJ[-n، z]، n ∈ اعداد صحیح] Out[3]= -BesselJ[-n، z] + (- 1)^n BesselJ[n, z] (*نتیجه مورد انتظار: 0*) طبق انتظار کار نمی کند. برخی راهحلها در سؤال قبلی پیشنهاد شدهاند، مانند استفاده از «ToString» بهعنوان «تابع پیچیدگی» (در این پاسخ): FullSimplify[(-1)^n*BesselJ[n, z] - BesselJ[-n, z]، n ∈ اعداد صحیح، ComplexityFunction -> (StringLength @ ToString @ # &)] سوال من این است: چرا FullSimplify بدون مقدار گزینه مشخص شده برای «ComplexityFunction» (بنابراین استفاده از «LeafCount» پیشفرض) $J_{-n}(z) - (-1)^n J_n(z)$ را به صفر (با $n\) ساده نمیکند. در\mathbb Z$)؟
|
چرا FullSimplify در اینجا کار نمی کند؟
|
4230
|
من سعی میکنم فهرستی به شکل «{{«65 + 3 ماه»، 75}، {«65 + 4 ماه»، 75.1} }» تهیه کنم و قسمت رشته را به عددی مانند 65.25 یا 65.333 تبدیل کنم. به ترتیب. کاری که من واقعاً میخواهم انجام دهم چیزی شبیه به این است: list = {{65 + 3 months, 75}, {65 + 4 months, 75.1} }; لیست /. {y:NumberString~~ + ~~m:NumberString,p_}:>{y+m/12,p} من معتقدم که این فرم کار نمی کند، زیرا برای ایجاد StringExpression باید از StringReplace استفاده کنم برای انجام هر تطبیق بنابراین از آنجایی که نمیتوانم این کار را انجام دهم، چیزی مانند: list /.{ys_String, p_} :> {StringReplace[ys, y:NumberString~~ + ~~m:NumberString~~ ماهها را امتحان کردم:> y+m/12]، p} اما در این مورد، من { { StringExpression[3/12 + 65]، 75} را دریافت میکنم، {StringExpression[4/12 + 65], 75.1} }`، و نمیدانم سرهای «StringExpression» در آن مورد از کجا آمدهاند یا با آنها چه باید بکنم بدون اینکه بیان من را زشتتر کند و حتی بیشتر از توصیف الگوهایی که من سعی می کنم از/به تبدیل شوم. آیا راه ساده ای برای ایجاد الگوی وجود دارد که برخی رشته ها را مطابقت دهد و برخی ساختارها را مطابقت دهد؟ اگر نه، بهترین راه برای نوشتن نسخه «StringReplace» برای مشکل بالا چیست.
|
چگونه می توانم رفتارهای StringReplace و ReplaceAll را در یک قانون ترکیب کنم؟
|
58938
|
من یک مبتدی در پردازش تصویر با استفاده از Mathematica هستم. من می خواهم یک تصویر $A$ روی یک تصویر $B$ در یک تصویر _C_ بنویسم به طوری که $\quad C[i,j] = B[i,j]$، اگر $A[i,j]$ سفید $\quad C[i,j] = A[i,j]$ است، در غیر این صورت اگر بتوانم «Min» را روی هر پیکسل انجام دهم، کار میکند: $\quad C[i,j] = \min(A[i,j],B[i,j])$ اما به نظر نمیرسد «Min» از نظر مؤلفه کار کند. شاید بتوانم رنگ سفید را در $A$ به شفافیت تبدیل کنم و سپس بیش از $B$ بنویسم. چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟
|
یک تصویر را روی تصویر دیگر بنویسید
|
2033
|
لطفا کد اسباب بازی زیر را در نظر بگیرید: In[1]:= toylist = {hyb[chip1], hyb[chip2], hyb[chip3]}; toyindices = {{{3، 1}، {3، 2}}، {{2، 3}، {2، 3}}، {{1، 3}، {1، 2}}}; toydata = {{{1، 2، 3}، {4، 5، 6}، {7، 8، 9}}، {{10، 11، 12}، {13، 14، 15}، {16، 17 ، 18}}، {{19، 20، 21}، {22، 23، 24}، {25، 26، 27}}}؛ جدول[Evaluate[toylist[[i]]] = Extract[toydata[[i]], toyindices[[j]]], {i, 1, Length[toylist]}, {j, 1, Length[toyindices]} ] (* نسخه B *) در حین ارزیابی In[1]:= تنظیم::setraw: نمی توان به شی خام 7 اختصاص داد. >> در حین ارزیابی In[1]:= Set::setraw: نمی توان به شی خام 8 اختصاص داد. >> در حین ارزیابی In[1]:= Set::setraw: نمی توان به شی خام 7 اختصاص داد. >> در هنگام ارزیابی In[1] := عمومی::stop: خروجی بیشتر Set::setraw در طول این محاسبه متوقف می شود. >> خارج[4]= {{{7، 8}، {6، 6}، {3، 2}}، {{16، 17}، {15، 15}، {12، 11}}، {{ 25، 26}، {24، 24}، {21، 20}}} در[5]:= hyb[chip2] خارج[5]= {16، 17} * * * حتی اگر کد اسباب بازی بالا نتایجی را که من می خواهم ایجاد می کند، Mathematica خطای «Set::setraw» را ایجاد می کند. سوال 1: آیا این خطا به این دلیل رخ می دهد که من از رشته ها به عنوان شاخص استفاده می کنم؟ سوال 2: آیا نادیده گرفتن یا حتی خاموش کردن این خطا بی خطر است؟ کد اسباب بازی بالا برای کمک به عیب یابی مشکل واقعی من طراحی شده است. در حالت واقعی، من دو خطای «Set::setraw» و «Set::shape» از عبارت زیر دریافت میکنم: Table[Evaluate[mmsignalnames[[i]]] = Extract[celvarnames[[i]] , mmammindices[[j]]], {i, 1, Length[celvarnames]}, {j, 1, طول[mmammindices]}]; آیا توصیه ای در مورد خطای «Set::shape» دارید؟ من نمی توانم بگویم که آیا این مربوط به خطای Set::setraw است یا خیر. * * * جزئیات بیشتر در مورد مشکل دنیای واقعی... 1. من 24 مجموعه داده زیست شناسی مختلف دارم که نام های منحصر به فردی دارند. من لیستی به نام mmsignalnames ایجاد کرده ام که از نمادهای نمایه شده مانند mmsignal[GSM356796]، mmsignal[GSM356797] .... تا تمام 24 مجموعه داده تشکیل شده است. این چیزی است که من سعی کردم در متغیر toycode بالا تکرار کنم. 2. آرزوی من این است که هر یک از این نمادهای mmsignal[GSM356796] و غیره را به صورت برنامهریزی با دادههای خاصی از هر آزمایش بارگیری کنم. هر یک از نمادهای mmsignal[ .... ] نیاز به دریافت زیرمجموعه ای از داده ها از یک لیست اصلی حاوی تمام داده های 24 آزمایشی دارد که در آن هر آزمایش یک لیست فرعی در لیست اصلی است. این چیزی است که من سعی کردم در متغیر toydata در بالا تکرار کنم، جایی که در متغیر toydata من 3 آزمایش به ارزش داده را به عنوان فهرست فرعی وارد کرده ام. 3. مختصات مورد استفاده برای استخراج اطلاعات از فهرست اصلی (یا toydata بالا) در فهرستی از شاخصها قرار دارند که برای هر آزمایش یکسان خواهند بود. به عبارت دیگر، برای استخراج داده ها از موقعیت یکسان در 24 آزمایش مختلف از شاخص های یکسانی استفاده می شود. بنابراین، در کد اسباببازی من در بالا، خروجی ارائه شده توسط کد اسباببازی من، در واقع همان چیزی است که میخواهم، و شاید به صورت نامرتب، اطلاعات خاصی را به صورت برنامهریزی در نمادهای hyp [chip] بارگذاری میکند. 4. متأسفانه، مشکل دنیای واقعی من نیز دارای خطای Set::shape است که به نظر نمیرسد در toycode خود تکرار کنم.
|
ترکیبی از خطاهای Set::setraw و Set::shape
|
14167
|
من سعی می کنم با استفاده از تابع _Mathematica_ 'SendMail' مقداری جدول HTML ارسال کنم. برای انجام این کار این تابع را نوشتم: createHTMLTable[list_List] /; Length[Dimensions@list] == 2 := Module[{r, head, data}, head = First@list; داده = Rest@list; head = نقشه[ <th> <> ToString[#] <> </th>\n &, {head}, {2}]; data = Map[ <td> <> ToString[#] <> </td>\n &, data, {2}]; headData = Join[{head}, data]; r = <tr>\n <> StringJoin[##] <> </tr>\n & /@ headData // StringJoin; r = <!DOCTYPE html> <html> <body> <table border=\1\> <> r <> </table> </body> </html> ] وقتی نامه را می فرستم مانند این مثال: list = RandomInteger[100000, {10, 3}] SendMail[From -> test@test.com، To -> test@test.com، موضوع -> ارسال ایمیل از Mathematica، Body -> createHTMLTable[list]، Server -> XXXXX] هیچ جدولی در نامه وجود ندارد، بلکه فقط متن HTML. کسی میدونه چطوری میشه اینو اصلاح کرد؟ آیا راه دیگری برای انجام آن وجود دارد؟
|
جداول HTML را با SendMail ارسال کنید
|
40880
|
من میخواهم نتیجه زیر را تأیید کنم: $\sum _{y=2}^{n+1} \left(\sum _{x=y-1}^n \frac{1}{x-y}\right)= n \left(H_n^{(1)}-1\right)$ در Mathematica سعی می کنم با: Sum[Sum[1/(x - y)، {x, y - 1, n}], {y, 2 ، n + 1}] == n*(HarmonicNumber[n, 1] - 1) اما من خروجی Mathematica را نمی فهمم، یک فرمول بزرگ است. و WolframAlpha چیزی برای آن نمی گوید.
|
بررسی نتیجه برای بیان
|
20805
|
چگونه می توانم یک شرط اولیه را در حل عددی یک سیستم ODE تغییر دهم و سپس یک نمودار سه بعدی از فضای حل با آن شرط به عنوان یکی از متغیرها ایجاد کنم. sol = NDSsolve[ {y''[t] + y'[t] + 4*y[t] + x[t] - x'[t] == 0، x'[t] + 3*c*y [t] == 0، y[1] == 1، y'[1] == 1، x[0] == 1}، {x، y}، {t، 0، 10}] میخواهم یکی از متغیرهای شرط را تغییر دهید، بگویید «y[1]» روی «u = محدوده[-10، 10، step]». سپس میخواهم یک نمودار سه بعدی از فضای حل «(x[t[، y[t]، y[1][u])» بسازم. کسی میتونه در حل این سوال منو راهنمایی کنه
|
حل و ترسیم ODE ها در حالی که یکی از شرایط اولیه را تغییر می دهد
|
58854
|
من می خواهم با استفاده از Mathematica 10 یک برنامه بسازم. من بسیار دوست دارم برنامه را برای حداکثر قابلیت نگهداری ساختار دهم. برای این منظور میخواهم کنترلها و رابطهای کاربری را به مجموعهای از فایلهای کد منبع و محاسبات را به مجموعهای دیگر از فایلها تفکیک کنم. ایده اصلی این است که محاسبات آگنوستیک UI هستند. آنها داده ها را دریافت می کنند و نتایج محاسبات را برمی گردانند و از کد UI چیزی نمی دانند. همان فایلهای m.m محاسباتی ممکن است از چندین رابط کاربری (CDF، وب، واحد تست، نت و غیره) استفاده شود. دامنه مهم است. من میخواهم خطر تغییر یک متغیر را در محاسبهای که ناخواسته یک مقدار متغیر را در UI تنظیم میکند، به حداقل برسانم، یا اگر تابعی را فراخوانی کنم که یک کنترل سفارشی را میپیچد، میخواهم همه متغیرهای Manipulate را به صورت محلی در Manipulate یا تابعی که بستهبندی میکند، نگه دارم. دستکاری کنید. من سعی کردم از DynamicModule و LocalizeVariables->True استفاده کنم، اما متوجه شدم که متغیرهای استفاده شده توسط Manipulate در نوتبوکی که DynamicModule من را فراخوانی میکند، کاملاً قابل مشاهده و تنظیم هستند. (ممکن است با مجموعه ای از فرضیات و تعاریف دامنه از زبان های توسعه برنامه کار کنم که در Mathematica یکسان نیستند...) در حالت ایده آل می خواهم توانایی تصمیم گیری در مورد اینکه کدام متغیرها جهانی هستند و کدام متغیرها محلی برای دستکاری هستند را داشته باشم. من میخواهم مجموعهای از کنترلهای سفارشی قابل استفاده مجدد را در Mathematica 10 با معیارهای زیر بسازم: 1. میخواهم کنترل(های) خود را در یک تابع یا ماژول در یک فایل .m یا .wl تحت شرایط خاص قرار دهم. 2. متغیرها محلی برای دستکاری هستند و از نوت بوک فراخوان قابل مشاهده یا تنظیم نیستند. 3. مایلید تنظیمات کاربر را بسته بندی کنید و آنها را از ماژولی که دستکاری می کند بازگردانید. چیزی در این راستا: mySettings = MyControl[] جایی که MyControl[] دستکاری را کپسوله می کند و مجموعه داده یا آرایه ای از تنظیمات انتخاب شده توسط کاربر را برمی گرداند. همچنین میخواهم متغیرهای Manipulate برای MyControl[] محلی باشند و در کد تماس یا نوت بوک قابل مشاهده یا تنظیم نباشند. باز هم، احتمالاً من در حال کار بر روی تعاریف دامنه محلی و جهانی هستم که در زبان های توسعه برنامه استفاده می شود. در زیر یک مثال آمده است: EKSWaveFormControl[] := DynamicModule[ {treatmentSpecRow}, Manipulate[ Plot[ ctrlVdc + ctrlVac ctrlgFunc[ 2 \[Pi] ctrlf t + ctrlPhi],{t,0, 0.4}], {{ctrlgFunc,Sin,},{Sin,Cos, Tan, Cot }}, Delimiter, {{ctrlVac,1.5,Subscript[V,ac]}, -10,10}, {{ctrlVdc , 0.5, Subscript[V,dc]}, -1,1}, Delimiter, {{ctrlf, 10, فرکانس}، 0.001،100}، {{ctrlPhi، 0، \[Phi]}، 0، 2 \[Pi]}، جداکننده، دکمه[ Update، treatSpecRow = Dataset[ Association @ { Func - > ctrlgFunc، Vac -> ctrlVac، Vdc -> ctrlVdc، \[Phi] -> ctrlPhi، \[Omega] -> 2 \[Pi] ctrlf }]]، ControlPlacement->Left، Paneled->True، LocalizeVariables->True] ] وقتی کاربر روی دکمه «بهروزرسانی» کلیک میکند، میخواهم یک مورد را برگردانم. مجموعه داده یا آرایه ای از تنظیمات. اما در غیر این صورت تمام متغیرهای مورد استفاده توسط Manipulate محلی را در ماژول نگه دارید.
|
ساخت کنترل های سفارشی قابل استفاده مجدد؟
|
19421
|
سلام من در Mathematica خیلی تازه کار هستم. مشکلات واقعی من مربوط به یک معادله بسیار دشوارتر با پارامترهای زیاد است، اما میخواهم بررسی کنم که روش خوب است، بنابراین یک معادله آزمایشی درست کردم. معادله تست من و ریشه ها: equ = (5 x^3 + z + x z + x^2 (1 + z) == 0) sol = x /. حل [equ, x] مشکل اینجاست. من به دنبال پارامتر `z` هستم طوری که تمام ریشه های معادله کمتر از صفر باشند (ویرایش: قسمت های واقعی کمتر از 0، که در آن، `z` یک عدد واقعی است و ریشه ها می توانند مختلط باشند: Reduce[Reduce [sol[[1]]] < 0 && Re[sol[[2]]] < 0 && Re[sol[[3]]] < 0 && Im[z] == 0, z] پاسخ این است (من فکر می کنم) `z > 4`، اما تابع `Reduce` این را در یک زمان معقول محاسبه نمی کند. 12.0482 b - 59.0964 x + 12.0482 a x - 11.8193 d x + 12.0482 b d x + 0.320482 x^2 + 12.0482 c x^2 - 59.0964 d x^2 + 12.0482 a d x^2 + 1. x^3 + 0.320482 d x^3 + 1. d x^4 کاهش 0x, \[qull = و] عنصر[{a, b, c, d}, Reals], Re[x] < 0], {a, b, c, d}] این کد خوب است که منتظر پاسخی از Mathematica هستم برنامه می تواند فقط یک یا چند پاسخ عددی بنویسد؟
| |
5205
|
در MMA 8، به نظر می رسد که گاهی «VertexList» با نمودارهای مبتنی بر قانون بدون نیاز به GraphUtilities کار می کند و در مواقع دیگر این کار را نمی کند. وقتی شروع به کار کرد، تا زمانی که MMA را دوباره راه اندازی کنم به کار خود ادامه می دهد. علاوه بر این، در حالی که VertexList کار می کند، قرمز رنگ نیست تا سایه را نشان دهد. میدانم که میتوانم از «GraphUtilities»VertexList» همانطور که در زیر نشان داده شده است استفاده کنم، اما تایپ کردن آن کمی سخت است و من واقعاً میخواهم بفهمم که چرا گاهی اوقات غیر ضروری است. من همچنین ده ها نوت بوک با VertexList دارم و واقعاً نمی خواهم نیازی به تغییر همه آنها داشته باشم. در اینجا اتفاق می افتد: In[1]:= VertexList[{a -> b}] در طول ارزیابی In[1]:= VertexList::graph: یک شی گراف در موقعیت 1 در VertexList[{a->b انتظار می رود }]. >> Out[1]= VertexList[{a -> b}] In[2]:= GraphUtilities`VertexList[{a -> b}] Out[2]= GraphUtilities`VertexList[{a -> b}] در [3]:= نیازهای [GraphUtilities] در[4]:= VertexList[{a -> b}] خارج[4]= {a، b} In[5]:= $ContextPath = Rest[$ContextPath] Out[5]= {PacletManager`، WebServices، System، Global`} در[10]:= VertexList[{a -> b}] در طول ارزیابی In[10]:= VertexList::graph: یک شی گراف در موقعیت 1 اینچ انتظار می رود VertexList[{a->b}]. >> Out[10]= VertexList[{a -> b}] In[7]:= GraphUtilities`VertexList[{a -> b}] Out[7]= {a, b} آیا راهی برای اجبار وجود دارد MMA برای وادار کردن VertexList به کار بر روی نمودارهای سبک قدیمی بدون نیاز به استفاده از نام کامل؟ یک جزئیات دیگر وقتی این کار کرد، دقیقاً این رفتار را دریافت می کنم: ?VertexList VertexList[g] لیست رئوس نمودار g را ارائه می دهد. VertexList[g,patt] لیستی از رئوس را ارائه می دهد که با الگوی patt مطابقت دارند. >> که به نظر می رسد نماد از System` آمده است
|
چگونه می توانم VertexList را به طور مستقیم بر روی نمودارهای قدیمی تر که با استفاده از قوانین تعریف شده اند کار کند؟
|
28746
|
من مجموعه ای از نقاط در یک تصویر دارم، به عنوان مثال: POI = {{32.5، 257.5}، {73.، 250.5}، {55.5، 248.5}، {209.، 246.5}، {186.5، 245.5}، {154.5 ، 241.}، {213.5، 235.5}، {169.5، 233.5}، {212.5، 233.5}، {104.، 231.5}، {18.، 229.5}، {93.، 228.5}، {203.5، 227.5}، {109.5، 223.5}، {109.5}، 224. }، {222.، 222.}، {208.5، 218.5}، {0.5، 210.5}، {65.5، 209.5}، {98.5، 208.5}، {7.16667، 205.167}، {30.5، 205.167}، {30.5}، 20.5. ، {88.، 203.}، {210.، 202.5}، {246.5، 203.5}، {257.5، 199.}، {40.5، 198.5}، {217.5، 198.5}، {193.5، 203.5، 197.5}، {193.5، 197.5} }، {44.5، 192.5}، {159.5، 188.}، {120.75، 185.}، {39.8333، 183.833}، {207.، 184.}، {239.، 184.5}، {178.5، 183.5}، {178.5، 183.5}، 183.5} {19.3، 178.9}، {155.5، 180.5}، {167.5، 179.5}، {19.5، 174.5}، {89.5، 174.}، {206.5، 173.5}، {44.، 169.5}، {169.5}، {169.5}، {13.5} ، 168.5}، {106.833، 166.833}، {202.9، 165.7}، {215.167، 164.833}، {231.5، 165.5}، {46.5، 164.5}، {214.5}، {214.5}، {214.5}، 164.5}، {202.9، 165.5} 160.5}، {255.، 155.5}، {108.5، 154.5}، {197.167، 154.167}، {192.، 153.}، {10.5، 151.5}، {32.5، 149.5}، {32.5، 149.5}، {111.5} {136.5، 147.5}، {187.5، 147.5}، {257.5، 146.5}، {63.1667، 146.167}، {122.5، 144.}، {135.5، 144.5}، {14.5}، {14.5}، {14.5}، {14.5}، 146.5} 144.5}، {26.1667، 143.167}، {211.5، 141.5}، {188.5، 140.5}، {106.833، 137.833}، {0.5، 136.5}، {29.5، 136.5}، {29.5، 136.5}، {29.5، 141.5}، {29.5، 141.5}، {188.5، 140.5} {185.5، 134.5}، {145.5، 133.5}، {113.5، 131.5}، {219.، 130.5}، {70.، 129.5}، {11.1667، 128.167}، 128.167}، {128.5}، {183. 125.5}، {60.5، 124.}، {85.5، 124.5}، {67.5، 122.5}، {43.5، 121.}، {182.5، 121.5}، {155.5، 119.5}، 119.5}، {211.5}، {252.5} ، 118.5}، {97.5، 117.5}، {45.، 115.5}، {104.167، 114.833}، {69.5، 112.}، {40.5، 111.5}، {117.5، 111.}، {0}. {34.5، 109.5}، {189.5، 109.5}، {32.1667، 107.833}، {100.5، 106.5}، {45.5، 105.5}، {106.5، 104.5}، {205.5}، 10.5}، 10.5. {173.5، 103.5}، {185.5، 102.5}، {123.5، 95.5}، {181.5، 95.}، {45.5، 94.5}، {26.5، 87.5}، {74.5، 817.5}، {74.5، 817.5}، {74.5، 81.5}، {93.5، 83.}، {188.5، 83.5}، {13.5، 80.5}، {75.5، 79.5}، {41.5، 78.5}، {162.5، 78.5}، {9.83333، 76.1667}، 1765، 76.1667}، {179. 74.5}، {182.، 72.5}، {141.167، 67.1667}، {235.5، 66.5}، {156.، 64.5}، {167.5، 64.5}، {212.5، 64.5}، {212.5، 64.5}، {212.5، 64.5}، {33، 64.5}، {39. {157.5، 60.}، {121.5، 54.}، {198.5، 54.5}، {83.5، 48.5}، {179.5، 46.5}، {228.5، 46.5}، {127.، 44.5}، {4.5}، {20. ، {35.5، 42.5}، {79.5، 41.5}، {66.5، 40.5}، {80.8333، 38.8333}، {190.5، 38.5}، {51.، 36.5}، {243.5، 31.5}، {2.5، {2.5}، {93. 29.5}، {232.5، 22.5}، {35.5، 20.5}، {121.5، 20.5}، {159.، 17.5}، {219.5، 14.5}، {253.5، 13.}، {214.5، 11.5، {7.5}، {7.5} {7.،8.5}، {168.، 8.5}، {219.833، 6.83333}، {83.8333، 4.83333}، {22.5، 3.}، {140.5، 0.5}، {227.5، 0.5}، {253.5}، 0.5. من میخواهم اجزای مورفولوژیکی مستطیلی (سازگار با ComponentMeasurements) با اندازه معینی تولید کنم که در مرکز هر یک از این نقاط باشد. به طور خاص، من میخواهم طول ضلع مولفهها $l$ پیکسل باشد، و هر نقطه در جزء مورفولوژیکی حداکثر یک فاصله ثابت منهتن $d_{max}$ از نقطه مرکزی خود داشته باشد. چگونه می توانم این کار را انجام دهم، شاید با استفاده از Dilate؟ و آیا امکان همپوشانی مولفه های مورفولوژیکی وجود دارد؟ به روز رسانی: پاسخ به آخرین نکته در مورد اینکه آیا اجزا می توانند همپوشانی داشته باشند: خیر (به نظر belisarius در زیر مراجعه کنید). به روز رسانی 2: دستور: Dilation[Components, r] یک پیکسل را می گیرد و آن را به یک بلوک مربع با $r$ پیکسل در دو طرف نقطه مرکزی منفجر می کند. اگر روشی برای ایجاد یک جزء تک پیکسلی در هر یک از موقعیت های POI من وجود داشته باشد، معتقدم که مشکل من حل می شود. آیا روش آسانی برای انجام این کار وجود دارد؟
|
انتخاب اجزای مورفولوژیکی، با اندازه معین، با محوریت نقاط مورد علاقه در یک تصویر
|
54583
|
من یک بسته کوچک Mathematica نوشته ام که حاوی یک ماژول است که برخی معادلات دیفرانسیل را با شرایط اولیه حل می کند. فرض کنید که راه حل این معادله دیفرانسیل، توابع دیگر _y(t)_ و _z(t)_ را تعریف می کند. من میخواهم این تابع این توابع _y_ و _z_ را به عنوان قوانین برگرداند، همانطور که NDSolve یک قانون برای ارزیابی یک تابع برمیگرداند. این اولین تلاش ساده من برای انجام این کار است: SolveEquation[x_, xp0_, x0_] := Module[{y, z}, sol = Flatten[NDSolve[{x''[t] + x'[t]^3 = = x[t]^2، x'[0] == xp0، x[0] == x0}، {x}، {t، 0، 100}]]; y[t_] := (x[t] /. sol)^1/2; z[t_] := y'[t] /. y[t]; بازگشت[Join[sol, {Symbol[y] -> Function[t, y[t]],Symbol[z] -> Function[t, z[t]]}]]] ` سپس می توانم به درستی به مقادیر این توابع با قوانین=SolveEquation[x,0,100] دسترسی پیدا کنید. y[3]/.rules 9.89546 ` با این حال، خود تماسی با _rules_ به من می دهد: {x -> InterpolatingFunction[{{0.,100.}},<>],y -> Function[t$, y$5338[ t$]]، z -> تابع[t$, z$5338[t$]]} «این مشکلی ندارد اما از نظر خوانایی توسط انسان (کد توسط افراد غیر از خودم استفاده خواهد شد)، من ترجیح می دهم: {x -> InterpolatingFunction[{{0.,100.}}،<>]،y -> Function[t، y[t]]، z -> تابع[t,z[t]} ` یا حتی بهتر: {x -> InterpolatingFunction[{{0.,100.}}،<>]،y -> x[t]^1/2، z -> y'[t]/y[t]} « یا روش دیگری که در آن وابستگی هر یک از تابعها به بقیه آشکار میشود. آیا می توان با تغییر دامنه این متغیرها به این نتیجه دست یافت یا باید به روشی که کار می کند اما نامرتب به نظر می رسد بسنده کنم؟
|
چگونه می توانم محدوده یک تابع خالص را که توسط یک تابع در یک بسته بازگردانده شده است تغییر دهم؟
|
9132
|
من سیستمی از معادلات دیفرانسیل دارم (که به آن s گفته می شود) و از NDSolve برای به دست آوردن جواب استفاده می کنم. من توابع درون یابی را جایگزین توابع اصلی می کنم تا مسیر دو جسم را در 3 بعد نشان دهم. این سیستمی است که من با آن کار می کنم: **(این را به عنوان یک ویرایش اضافه کردم پس از دریافت بازخوردهایی مبنی بر اینکه اطلاعات بیشتری در مورد آنچه که می خواهم متحرک کنم مفید خواهد بود)** sysstars = {((sx[t] ^2 + sy[t]^2 + sz[t]^2)^(3/2))*(1 + 2*(mstar1/mstar2) + (mstar1/mstar2)^2)*sx''[t] == g*mstar2*(-sx[t])، ((sx[t]^2 + sy[t]^2 + sz[t]^ 2)^(3/2))*(1 + 2*(mstar1/mstar2) + (mstar1/mstar2)^2)*sy''[t] == g*mstar2*(-sy[t])، ((sx[t]^2 + sy[t]^2 + sz[t]^2)^(3/2))*(1 + 2*(mstar1/mstar2) + (mstar1/mstar2)^2) *sz''[t] == g*mstar2*(-sz[t])، sx[0] == tpostar1[[1]]، sy[0] == tpostar1[[2]]، sz[0] == tpostar1[[3]]، sx'[0] == v0com1[[1]]، sy'[0] == v0com1[[2]]، sz' [0] == v0com1[[3]]، ((qx[t]^2 + qy[t]^2 + qz[t]^2)^(3/2))*(1 + 2*(mstar2/mstar1) + (mstar2/mstar1)^2)*qx''[t] == g*mstar1*(-qx [t])، ((qx[t]^2 + qy[t]^2 + qz[t]^2)^(3/2))*(1 + 2*(mstar2/mstar1) + (mstar2/mstar1)^2)*qy''[t] == g*mstar2*(-qy[t])، ((qx[t]^2 + qy[t]^2 + qz[t]^ 2)^(3/2))*(1 + 2*(mstar2/mstar1) + (mstar2/mstar1)^2)*qz''[t] == g*mstar2*(-qz[t])، qx[0] == tpostar2[[1]]، qy[0] == tpostar2[[2]]، qz[0] == tpostar2[[3] , qx'[0] == v0com2[[1]], qy'[0] == v0com2[[2]], qz'[0] == v0com2[[3]]} s = NDSolve[ sysstars، {sx[t]، sy[t]، sz[t]، qx[t]، qy[t]، qz[t]}، {t، 0، 8*10^7}، MaxSteps -> 10^8] **و در اینجا چگونه آنها را ترسیم می کنم:** ParametricPlot3D[ [{sx[t]، sy[t]، sz[t]، qx[t]، qy[t]، qz[t]} / را ارزیابی کنید. s، {t، 0، 10^7}]، PlotRange -> همه] ParametricPlot3D[ Evaluate[{qx[t] + comx[t]، qy[t] + comy[t]، qz[t] + comz[ t]، sx[t] + comx[t]، sy[t] + comy[t]، sz[t] + comz[t]} /. s, {t, 0, 3*10^7}], PlotRange -> All,] **(نقشه پارامتری دوم در بالا جایی است که بردار مرکز جرم اضافه می شود تا سیستم را از خارج از مرکز اینرسی جرم نشان دهد. بنابراین اولی دو جسم را در مسیرهای اولیه ترسیم می کند که سپس به مدار مرکز جرم می روند و مرکز جرم به عنوان ثابت در نظر گرفته می شود. سه بعدی، با مسیرهای معقول. حالا، میخواهم این را متحرک کنم تا، مثلاً دو کره، تابعی از t حرکت کنند. من چند پیشنهاد آنلاین را با استفاده از «Manipulate[Show[...» امتحان کردم، اما تاکنون موفقیت آمیز نبوده است. من معتقدم که مشکل ممکن است مربوط به استفاده از Evaluate در ParametricPlot3D در ارتباط با تکنیکهای انیمیشن باشد. به نظر نمیرسد که بتوان از «ارزیابی» با «ParamatricPlot3D» خلاص شد و همچنان «ParametricPlot3D» را برای کار با توابع درونیابی که برای تولید نمایش جایگزین میشوند، دریافت کرد. باید راهی برای انجام این کار در _Mathematica_ وجود داشته باشد. پیشنهادات بسیار قدردانی شد (پس از ساعت های بسیار زیاد)! دلفی
|
انیمیشن معادلات دیفرانسیل از NDSolve با ParametricPlot3D و Evaluate
|
31665
|
من سعی می کنم مجموعه ای از اعداد صحیح تصادفی را به دست بیاورم که برای آنها از تابع RandomInteger[{1, 50}, 5] استفاده کردم. با این حال، به این ترتیب، این شانس برای به دست آوردن دوبل مانند «{46، 7، 9، 39، 39}» وجود دارد. چگونه از دوبار کشیدن اعداد جلوگیری کنم؟ از کمک شما صمیمانه سپاسگزارم
|
چگونه می توانم لیستی از اعداد صحیح تصادفی منحصر به فرد را دریافت کنم؟ اجتناب از دوبار ترسیم اعداد
|
43196
|
من یک ماتریس بسیار بزرگ از اعداد دارم. من می خواهم بررسی کنم که آیا تمام ورودی های آن واقعی هستند یا خیر. در حال حاضر از realQ = And @@ Thread[Flatten[Im @ #] == 0] استفاده میکنم و آیا راهی سریعتر/ایمنتر/بهتر برای انجام آن وجود دارد؟
|
بررسی کنید که آیا یک لیست (احتمالا تو در تو) واقعی است یا خیر
|
13173
|
من می خواهم لیست را مرتب کنم (یا مرتب کنم). لیست حاوی متغیر غیر مقدار اولیه m است و من می توانم فرض کنم که m یک عدد طبیعی است که از هر ثابتی بسیار بزرگتر است. ورودی مثال: a = {-116*m, 0, 3 - 11*m, 1 - m, -20*m - 7, -m} خروجی مثال: {-116*m, -20*m - 7, 3 - 11*m، -m، 1 - m، 0} تلاش من: MAGICNUMBER = 1000000; مرتب سازی[a، (#1 /. m -> MAGICNUMBER) < (#2 /. m -> MAGICNUMBER) &]
|
مرتب سازی لیست با متغیر
|
19698
|
من سعی کرده ام کد را برای تکرار نقشه های خطی تکه تکه در بازه واحد در Mathematica برای مقایسه با MATLAB و Maple انجام دهم. اجرای نقشه های چادر و لجستیک آسان است اما برنولی و سایر نقشه های غیر سنتی دشوار بوده اند (حداقل برای من). من مایلم هیستوگرام های چگالی ثابت تکرارهای نقشه را برای مدارهای غیر تناوبی بررسی کنم.
|
تکرار نقشه های خطی تکه تکه در [0،1]
|
44529
|
من باید نمودارهای مداری را برای مقادیر مختلف x برای معادله زیر تولید کنم: f[r_][x_]:= r*x - x^3 من نسبتاً با _Mathematica_ تازه کار هستم، بنابراین تمرین زیادی نداشته ام. با استفاده از آن اساساً من باید نمودارهای انشعاب را برای مقادیر مختلف «x» تولید کنم. سپس، با استفاده از این نمودارها، مقادیر «r» را که در آن انشعاب رخ می دهد، شناسایی کرده و نسبت همگرایی را تعیین کنید. هر گونه کمکی بسیار قدردانی خواهد شد.
|
چگونه معادلات تکرار شونده و نمودارهای انشعاب تولید کنم؟
|
2326
|
InverseFunction برای توابع معکوس سراسری، مانند f = 2*# + 2 &; InverseFunction[f] > > 1/2 (-2 + #1) & > با این حال، برای مثال چگونه می توان معکوس $f(x)=x^2$ را در حدود $(x,f(x))= پیدا کرد (1،1) دلار؟ _Mathematica (8.0.4)_ من در مورد معکوس های چند ارزشی در این مورد و همچنین نتیجه $-\sqrt{x}$ به من هشدار می دهد، که شاخه مورد نظر من نیست: f = #^2 & InverseFunction[f] > > #1^2 & > > InverseFunction::ifun: > از توابع معکوس استفاده می شود. ممکن است مقادیر برای چند ارزش > معکوس از بین بروند. >> > > -Sqrt[#1] & > بنابراین: چگونه می توانم محله ای را که یک تابع باید معکوس شود مشخص کنم؟
|
معکوس کردن یک تابع در یک منطقه خاص
|
8122
|
من از اینکه چرا _Mathematica_ از «[[3]]» برای به دست آوردن عنصر سوم، یا «[[i,j]» برای به دست آوردن عنصر i،j-امین آرایه دو بعدی استفاده می کند، گیج شده ام. این خلاف شهود به نظر می رسد. آیا این دلیل اصلی جداسازی آرایهبندی از فراخوانی تابع است؟ یعنی جایی که من می بینم: f[3, 4] <-- این در حال حاضر فراخوانی تابع f[[3, 4]] <-- f یک آرایه دو بعدی است، و ما به عنصر 3،4 دسترسی داریم **سوال ** : با توجه به اینکه Mathematica نوع آرگومان ها را می داند، آیا نمی تواند استنباط کند: * اگر با یک تابع سروکار داریم، آرگومان ها را اعمال کنید * اگر شی یک آرایه است، آن را ایندکس کنید؟ بنابراین، چرا برای نمایه سازی آرایه به نماد «[[ ]]» جداگانه نیاز داریم؟
|
چرا Mathematica از نماد [[ ]] برای نمایه سازی آرایه استفاده می کند؟
|
4847
|
آیا کسی می داند چگونه می توان یک افکت دنباله ارواح ایجاد کرد؟ برای یک مثال ساده به این اسکرین شات نگاه کنید:  می توانید انیمیشن واقعی را در اینجا پیدا کنید. چیزی که من در نهایت دوست دارم این اتفاق بیفتد این است که جسم را بر اساس هر معادله ای که شما مشخص می کنید حرکت کند. به عنوان مثال، برای حرکت دادن آن در اطراف یک دایره، شی باید موقعیت «(cos[t]، sin[t])» را داشته باشد. یا، فرض کنید فهرستی از مختصات مشخص شده دارید «{(x1,y1), (x2,y2), ..., (xn,yn)}». تنها چیزی که میخواهم بتوانم آن را به عنوان یک ردیابی ببینم. شی مختصاتی را که من مشخص می کنم می گیرد. در اینجا یک توپ ساده است که بدون اثر شبح حرکت می کند. انیمیشن[ گرافیک[ دیسک[{Cos[u]، Sin[u]}، 0.25]، PlotRange -> {{-2، 2}، {-2، 2}}، ImageSize -> 400، Axes -> True ], {u, 0, 6} ] 
|
ایجاد جلوه های دنباله ارواح
|
52034
|
من کد ساده زیر را دارم. من باید هر نقطه در طرح را با تمام نقاط مجاور در خط عمودی یا افقی وصل کنم. n = 5; گره ها = مسطح کردن[ جدول[{i (16 2.54)/n، j (16 2.54)/n}، {i، 0، n}، {j، 0، n}]، 1]; dataPlot = ListPlot[گرهها، PlotStyle -> PointSize -> Large]; nodelabels = Table[Text[ Style[i + (n + 1) j + 1, 14, Bold], {0.7 + i (16 2.54)/n, 0.7 + j (16 2.54)/n}], {i, 0، n}، {j، 0، n}]؛ برچسبهای عنصر = Table[Text[ Style[i + (n) j + 1, 14, Bold], {(16 2.54)/(2 n) + i (16 2.54)/n, (16 2.54)/(2 n) + j (16 2.54)/n}]، {i، 0، n - 1}، {j، 0، n - 1}]؛ Show[Graphics[{{Red, nodelabels}، {elementlabels}}]، dataPlot، AspectRatio -> 1، Axes -> True، ImageSize -> 600] من به صورت دستی چند خط اضافه کردم تا آنچه را که به دنبال آن هستم نشان دهم.  **توجه:** راهی برای انجام این کار با استفاده از ListLinePlot وجود دارد، اما این روش نیاز به همپوشانی تعداد زیادی ListLinePlot دارد. من ترجیح می دهم با استفاده از توابع Vertex راه حل را دریافت کنم.
|
هر نقطه در طرح را با تمام نقاط مجاور وصل کنید
|
47150
|
من برای بارگیری بسته ای که نوشتم کمی با مشکل مواجه شده ام. من پیشنهادات مربوط به سوالات مربوطه را در این سایت و همچنین در صفحات خود _Mathematica_ دنبال کرده ام، و هنوز هیچ چیزی کار نکرده است. این کد بسته من است: BeginPackage[errorpropagation`] (* فرمول انتشار خطای عمومی *) fError::usage = محاسبه خطا در یک تابع f[{x1,x2,...}] با عدم قطعیت {dx1, dx2،...}. Begin[Private] fError[f_, xi__, dx__] := مجموع[(D[f[xi], xi[[i]]]*dx[[i]])^2, {i, 1 , Length[xi]}]^(1/2); fErrorTest[x_] := ماژول[{a = 3}، x^3 - a]; End[] EndPackage[] و سپس سعی می کنم آن را به این صورت بارگیری کنم: << pathToFile/errorpropagation.m g[{x_, y_}] := x^2 + x y; fError[g, {x, y}, {dx, dy}] fErrorTest[3] من انواع مختلفی را امتحان کردم که آیا دستور `<<` یک رشته می گیرد یا نه، و نام مسیرهای نسبی و کامل، اما هیچ موفقیت اگر بسته را باز کنم و سلول های بسته را ارزیابی کنم، برای من مفید بوده است، اما تمام هدف نوشتن یک بسته این بود که از ارزیابی دستی هر بار اجتناب کنم.
|
مشکل در بارگیری بسته سفارشی من
|
15647
|
من می دانم که برای اجرای _Mathematica_ از پایتون پشتیبانی وجود دارد، اما آیا راهی برای انجام معکوس وجود دارد. به عنوان مثال، برای وارد کردن چند کلاس پایتون و استفاده از آنها در _Mathematica_؟
|
آیا راهی برای اجرای پایتون از درون Mathematica وجود دارد؟
|
2744
|
چندین گرافیک اولیه قابل فهرست هستند. به عنوان مثال، «نقطه» لیستی از مختصات را می پذیرد به طوری که تماس های متعدد به «نقطه» اغلب غیر ضروری است. نتایج یکسان است، به جز یک مورد که دیروز هنگام کار روی سوال فیکس کردن چشم متوجه شدم. pts = RandomReal[10, {30, 2}]; pl1 = گرافیک[Point@pts]; (* فراخوانی تابع تک نقطه *) pl2 = گرافیک[Point /@ pts]; (* چندین تابع Point فراخوانی می کند *) GraphicsRow[{pl1, pl2}, Frame -> All]  تفاوت در تأثیر آن است Plot Range. در حالی که لیستی از «نقاط» یک «PlotRange» به دست میدهد: AbsoluteOptions[pl2, PlotRange] (* ==> {PlotRange -> {{0.493385472, 9.588596333}، {0.2849334539، {0.2849334539، با استفاده از the3}2}9. نحو چند نقطه ای به دست می دهد: AbsoluteOptions[pl1, PlotRange] (* ==> {PlotRange -> {{0., 1.}, {0., 1.}}} *) ابزار Get Coordinates یکسان می شود مختصات در هر دو شکل سوال این است: آیا دلیل خوبی برای PlotRange گزارش شده در pl1 وجود دارد یا این یک اشکال است؟
|
اثرات فراخوانی های تک نقطه ای و چند نقطه ای Point در محدوده نمودار
|
21422
|
سریعترین راه برای قطع تمام ارقام n z قسمت کسری یک عدد واقعی چیست؟ (به عنوان مثال 12390.20934230) تا اینجا به این نتیجه رسیدم: Round[l_List, z_] := IntegerPart[l] + Module[{r = RealDigits[l]}, Fold[10 #1 + #2 &, 0, Take [r[[1]]، {Max[r[[2]]،0]+z، r[[2]]+z}]] 10^-z] Best یک تابع خالص سریع برای اجرا روی یک آرایه است، و بهینه این است که فقط خروجی را گرد (معروف به ScientificForm) نشان دهیم، اما اعداد واقعی را همانطور که هستند بگذارید.
|
به صورت پویا تعداد خاصی از ارقام قسمت کسری را نشان می دهد
|
54589
|
n = 10; تخته = ConstantArray[0, {n, n}]; diag1[x0_، y0_] := ماژول[{x = x0، y = y0}، while[{x != 1 || y != 1}، x--; y-- ]; در حالی که[{x != n + 1 || y != n + 1}، تخته[[x, y]]++; x++; y++ ] ] من یک ماتریس n در n از همه صفرها دارم. در یک مختصات داده شده در ماتریس، باید همه چیز را در مورب اصلی آن یک عدد افزایش دهم. یک جدول از این به خوبی کار می کند. تمام کاری که این کار انجام می دهد این است که (x-1,y-1) را یک عدد افزایش می دهد. من معتقدم که حلقههای while فقط یک بار دستورات را اجرا میکنند، اما نمیتوانم مطمئن باشم.
|
یک را به قطر اصلی یک ماتریس با یک نقطه مختصات اضافه کنید
|
16695
|
> **تکراری احتمالی:** > ایجاد افسانه برای طرح هایی با چندین خط؟ چرا افسانه این طرح به جای 3، 5 خط (حداقل در mathematica 8) دارد؟ Needs[PlotLegends`] ParametricPlot[ Evaluate[Table[{k Cos[x]، k*Sin[x]}، {k، 1، 3}]]، {x، 0، 2 \[Pi]}، PlotStyle -> {Directive[Purple, Thick], Directive[Thick, Orange, Dashing[{.03}]]}, PlotLegend -> Range[1, 3], LegendPosition -> {.5, -.8}]  چگونه می توانم افسانه را ترسیم کنم به درستی؟ --ویرایش-- این یک پاسخ نیست، اما ممکن است برای کسی با همین مشکل مفید باشد: ایجاد افسانه برای طرح هایی با چندین خط؟ جایگزینی آثار «PlotLegend».
|
خطوط اضافی در افسانه یک ParametricPlot
|
3247
|
من شروع به نوشتن پایان نامه ای می کنم که برای آن می خواهم از MMA برای همه نیازهای نقشه برداری خود استفاده کنم، بیشتر به این دلیل که بسیاری از تحلیل های اولیه در آنجا انجام شده است. برای اطمینان از اینکه سبک ها را به طور مداوم اعمال می کنم (رنگ های طرح، اندازه تصویر، اندازه برچسب و غیره)، به روشی نیاز دارم که بتوانم در چندین فایل از آن استفاده کنم. چندین نوع طرح وجود دارد که به آنها نیاز خواهم داشت: 1. «ListPlot» / «Plot» 2. «ListDensityPlot» / «DensityPlot» 3. «ListContourPlot» / «ContourPlot» میتوانم چندین راه برای انجام این کار در نظر بگیرم: 1. توابع «thPlot»، «thListPlot»، و غیره را که سبک های پیش فرض من اعمال می شود را تعریف کنم. گزینههای سبک را در یک متغیر قرار دهید، و از ترکیبی از «FilterRules» و «Options» استفاده کنید تا مطمئن شوید که گزینههای آن متغیر در نوع مناسب نمودار 3 اعمال میشوند. گزینههای پیشفرض را با استفاده از «Default» برای انواع مختلف نمودارها تنظیم کنید. من فرض میکنم که هر یک از مجموعه دادههای من (که ممکن است یک یا چند نمودار داشته باشند) فایلهای ریاضی مستقلی باشند که میتوانم آنها را دوباره اجرا کنم. بنابراین، اگر تصمیم به تغییر سبک در یک مکان مرکزی (از طریق یکی از روشهای بالا) داشته باشم، میتوانم فایلهای MMA را دوباره اجرا کنم و طرحها را به سبک جدید دریافت کنم. مردم در گذشته چه کرده اند؟
|
سبکهای طرح پیوسته در چندین فایل MMA و مجموعه دادهها
|
37090
|
من اخیراً با چندین مسئله در مورد نمادهای مشترک برخورد کرده ام. من می خواهم که بتوانم متغیرهای مشترک شده را با صفحه کلید خود وارد کنم و آنها را به عنوان نماد در نظر بگیرم. من همچنین می خواهم لیست (ماتریس) این نمادهای مشترک را داشته باشم و آنها را در خروجی به خوبی قالب بندی کنند تا بتوانم محاسبات آنها را انجام دهم و همچنان بتوانم خروجی خوب را ببینم. **تاکنون به موارد زیر رسیده ام (که از بسته علامت گذاری استفاده می کند):** نیازهای [Notation`]; نماد[ParsedBoxWrapper[SubscriptBox[_، _]]] Symbolize[ParsedBoxWrapper[SubsuperscriptBox[_، _، _]]] makeSpecialSymb[var_String, i_, j_] := ToExpression[SubscriptBox[ var، ToString[i]، ToString[j]]]; makeSpecialSymb[var_SubscriptBox, i_, j_] := ToExpression[ SubscriptBox[var[[1]], var[[2]] <> , <> ToString[i] <> , <> ToString[j]] ]؛ makeSpecialSymb[var_SubsuperscriptBox, i_, j_] := ToExpression[ SubsuperscriptBox[var[[1]], var[[2]] <> , <> ToString[i] <> , <> ToString[j], var[[3]]]]؛ SymbolicMatrix[func_Function, m_Integer, n_Integer] := جدول[func[i, j], {i, 1, m}, {j, 1, n}]; SymbolicMatrix[func_Function, m_Integer] := جدول[func[i], {i, 1, m}, {j, 1, 1}]; SymbolicMatrix[argSpecSymb_, m_Integer, n_Integer] := جدول[makeSpecialSymb[argSpecSymb, i, j], {i, 1, m}, {j, 1, n}]; SymbolicMatrix[argSpecSymb_, m_Integer] := جدول[makeSpecialSymb[argSpecSymb, i], {i, 1, m}, {j, 1, 1}]; **بنابراین می توانم کارهای زیر را انجام دهم:** A = Map[HoldForm, SymbolicMatrix[W, 2, 2], 2]; B = SymbolicMatrix[SubsuperscriptBox[G، S، k], 2, 2] ; A // FullForm B // MatrixForm ?Global`*  **بنابراین همه چیز خوب کار می کند، من می توانم یک ماتریس بسازم خارج از نمادهایی که در زمینه جهانی تعریف شدهاند و واقعاً خوب قالببندی میشوند. این خیلی خوب است!** رویکرد دیگر چیزی است (از مایک)، که در آن نمادها را تولید نمی کنیم، بلکه از نوعی عبارت قالب بندی مانند زیر استفاده می کنیم: ClearAll[fancySubscript1]; SetAttributes[fancySubscript1, HoldFirst] fancySubscript1 /: MakeBoxs[fancySubscript1[var_, index_], StandardForm] := SubscriptBox[MakeBoxs[var, StandardForm], StyleBox[RowBox[{MakeBoxes[var, StandardForsm]} ]، ZeroWidthTimes -> True]] fancySubscript1[var_، شاخصها: {_Integer ..}] := fancySubscript1[var, #] & /@ شاخصها fancySubscript[H, {{1, 2}, {3, 4}}] ** که می دهد:**  اگر من از این روش استفاده کنم، که همه مقادیر را بسیار زیبا چاپ می کند، می توانم ماتریس هایی بسازم که شامل نمادها نیستند، بلکه عبارت تابع هستند. در این روش، زمانی که میخواهم ظاهر خود را چگونه قالببندیهای fancySubscripts فردی تعریف کنم، احتمالاً انعطافپذیرتر هستم. در چه مواردی سراغ کدام نسخه می روید؟ من کمی مطمئن نیستم که از کدام یک از اینها بهتر است استفاده کنم، همچنین با توجه به انعطاف پذیری. همچنین با توجه به اینکه اگر بخواهم متغیرها را با مقادیر در محاسبات بعدی (یا با قوانین جایگزین یا با Set[]) جایگزین کنم، برای چه روشی بهتر است استفاده کنم؟ یک سوال دیگر برای روش 1، چگونه ریاضیات تصمیم میگیرد که چگونه متغیرهای دیوانهوار من مانند: `W\[UnderBracket]Subscript\[UnderBracket]1` را در خروجی نمایش دهد؟ به نظر میرسد که تمام نمادهایی که توسط «ParsedBoxWrapper» ایجاد میشوند و فکر میکنم زمانی که الگوی «SubscriptBox» را میبیند، همانطور که در فرمان «Symbolize» تعریف شده است، فراخوانی میشود، به خوبی نمایش داده میشوند. اگر «RR\[UnderBracket]Subscript\[UnderBracket]100» را در یک نوت بوک جدید وارد کنم، فوراً به فرمت خروجی زیرنویس خوب تبدیل نمی شود؟ مشکل اینجا چیست؟ من واقعاً برایم جالب است که اخطارها در این دو روش چیست، زیرا من یک قهرمان با ریاضیات نیستم. با تشکر
|
بهترین روش استفاده از زیرنویس ها در نمادها چیست؟
|
37308
|
این یک راه حل عددی نسبتاً ساده است، اما به سادگی کار نمی کند. کسی راه حلی داره؟ NSolve[x - Sinh[x] - 1 == 0, x] > NSolve::nsmet: این سیستم با روشهای موجود برای > NSolve قابل حل نیست.
|
چگونه Nsolve را با توابع هذلولی کار کنم؟
|
34924
|
من سعی می کنم $\lim_{e\to 0} \, \frac{i}{e}\int_{\pi }^0 \frac{1-\exp (i e \exp (i \theta )) را ارزیابی کنم. }{\exp (i \theta )} \, d\theta$ با Mathematica 9.0.1.0 در OS X. با این حال، من Undefined را برای این ورودی دریافت می کنم: Limit[I/e Integrate[(1 - Exp[I e Exp[I \[Theta]]])/Exp[I \[Theta]]، {\[Theta]، \[Pi]، 0}]، e -> 0] با استفاده از این کد می توانیم به صورت عددی ببینیم که پاسخ صحیح $-\pi$ است: با[{e = 0.000001}، I/e NIintegrate[(1 - Exp[I e) Exp[I \[Theta]])/Exp[I \[Theta]], {\[Theta], \[Pi], 0}] ] // خرد کردن چه چیزی در این فرآیند اشتباه میشود؟ آیا امکان گرفتن نتیجه صحیح وجود دارد؟
|
حد انتگرال خروجی نادرست می دهد
|
14341
|
آیا می توان برای یک تابع با دو یا چند متغیر یک محدودیت الگو داشت که در آن الگو رابطه ای بین متغیرهای پذیرفته شده باشد، به عنوان مثال. f[x_,y_]:=... و می خواهم بگویم x< 10y. من فکر نمی کنم چیزی مانند f[x_,y_/; x<10y] کار خواهد کرد، یا انواع دیگری از این که من امتحان کرده ام.
|
محدودیت الگو برای دو یا چند متغیر
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.