_id stringlengths 1 5 | text stringlengths 0 5.25k | title stringlengths 0 162 |
|---|---|---|
47685 | میخواهم با استفاده از «ParallelTable» یک جدول دوبعدی به صورت زیر بسازم. ]،1]؛ این دستورالعمل کاملاً کار می کند. با این حال، من می خواهم آن را تسریع کنم. در واقع، تابع f[i,j] به صورت f[i_,j_] := f1[i] f2[i,j] تعریف شده است. ، به طوری که من می خواهم آن را فقط یک بار برای هر «i» محاسبه کنم. چگونه می توان ParallelTable را به گونه ای تنظیم کرد که f1[i] فقط زمانی ارزیابی شود که قبلا هرگز انجام نشده باشد؟ نوعی میز موازی تودرتو؟ با استفاده از _memoization_؟ (از آنجایی که ساخت جدول طولانی است، برای من بسیار مهم است که لزوماً از ارزیابی های موازی در چند هسته استفاده کنم) | ParallelTable و توابع گران قیمت |
11233 | > **تکراری احتمالی:** > یافتن ریشه های واقعی اعداد منفی (مثلا $\sqrt\[3\]{-8}$) بله، می دانم موضوعات دیگری نیز وجود دارند که سوالات مشابهی دارند و بله آنها را خواندم اما من قادر به حل مشکل نیستم لطفاً به من کمک کنید من کاملاً در این حد هستم:( چگونه می توانم یک ریشه مکعبی را در Mathematica رسم کنم، جایی که نمودار منفی نیز نشان داده شده است؟  توجه: رشته هایی که من پیدا کرده ام و متوجه نشده ام چگونه قسمت خیالی یک تابع را رسم کنیم یافتن ریشه های واقعی اعداد منفی (به عنوان مثال، $\sqrt[3]{-8}$) ترسیم توابع کمیت پیچیده | رسم ریشه مکعب که شامل نمودار منفی است |
16996 | در فرترن، من میتوانم از «include «file»» برای درج یک قطعه کد استفاده کنم. آیا روش مشابهی در Mathematica وجود دارد؟ | چگونه می توانم یک قطعه کد را در Mathematica وارد کنم؟ |
32494 | % کد متلب A=reshape(1:16,4,[])' k=منطقی([1 0 0 1; 0 1 1 0; 0 1 1 0;1 0 0 1 ]) A(k)=5- A(k) %{ 4 2 3 1 5 -1 -2 8 9 -5 -6 12 -8 14 15 -11 %} I به کد _Mathematica_ نیاز دارید که مانند کد MATLAB بالا کار کند. آیا راه آسانی برای این کار وجود دارد؟ A = محدوده[16]~پارتیشن~4 k = {{1، 0، 0، 1}، {0، 1، 1، 0}، {0، 1، 1، 0}، {1، 0، 0، 1}} A[[k]] = 5 - A[[k]] **به روز شده** : fA = مسطح کردن[A]; p = Flatten@Position[Flatten@k, 1]; fA[[p]] = 5 - fA[[p]]; پارتیشن[fA, 4] (*{{4، 2، 3، 1}، {5، -1، -2، 8}، {9، -5، -6، 12}، {-8، 14، 15 ، -11}}*) | نمایه سازی منطقی متلب در Mathematica |
54827 | در Mathematica 9 و 10 تکمیل خودکار را اضافه کردند. خارج از جعبه این کار عالی است، اما وقتی CellContext را به جای پیشفرض «Global» روی «Notebook» تنظیم میکنم (به دنبال این)، دیگر عملکردهایی را که در نوتبوک خود تعریف کردهام تکمیل نمیکند. اگر مشخص کنم که تابع جهانی است، مکانیزم تکمیل خودکار همانطور که در مثال زیر می بینید کار می کند:  آیا وجود دارد چگونه میتوان تکمیل خودکار Mathematica را با توابعی که در نوتبوک تعریف شدهاند کار کند و نه فقط با توابع سراسری؟ | تکمیل خودکار توابع غیر جهانی |
54822 | بگویید من این لیست را دارم: لیست = {0، 1، 2، 0، 1، 3، 0، 1، 4} و بگویید می خواهم دنباله های متوالی 0 و 1 را حذف کنم. من معمولاً این را انتخاب می کنم: لیست / /. {before___, 0, 1, after___} :> {fore, after} > > {2,3,4} > اما راه مختصرتر به صورت زیر خواهد بود: list /. PatternSequence[0, 1] -> Sequence[] افسوس، این هیچ کاری انجام نمی دهد. نمونههای موجود در مستندات «PatternSequence» همگی از فهرست فرم // هستند. {before___, PatternSequence[0, 1], after___} :> {fore, after} کدام نوع شکست هدف. (اگر میخواهید «PatternSequence» را در LHS قانون _name_ کنید بسیار مفید است، اما هدف من این نیست). بنابراین سؤال این است که آیا راهی برای استفاده از ساختارهایی مانند «PatternSequence[0, 1] -> Sequence[]» در «ReplaceAll» وجود دارد؟ | از PatternSequence به تنهایی در ReplaceAll استفاده می کنید؟ |
56379 | من یک توزیع نرمال دو متغیره دارم و سعی می کنم احتمال پیدا کردن یک نقطه را در فاصله معینی از میانگین محاسبه کنم، تا کنون با موفقیت محدود. رویکرد من این بوده است که دو توزیع عادی را بسازم، و سپس یک توزیع محصول را تشکیل دهم: px = NormalDistribution[-3.89764, 0.08369444426]; py = NormalDistribution[1.29137, 0.0175124]; pxy = ProductDistribution[px, py]; من می توانم این را ترسیم کنم و همه چیز خوب به نظر می رسد، اما به نظر نمی رسد که نحو را برای محاسبه احتمال درست به دست بیاورم. من می خواهم احتمال پیدا کردن x را بین -3.98529 و -3.80999 و y بین 1.27792 و 1.30482 محاسبه کنم. من میتوانم این کار را در یک بعدی انجام دهم اگر فقط یکی از توزیعهای عادی را انتخاب کنم و انجام دهم: prob = احتمال[x > -3.98529 && x < -3.80999، x \[Distributed] NormalDistribution[-3.89764، 0.08369444426]]; اگرچه تا کنون نتوانسته ام نحو را به حالت 2 بعدی گسترش دهم. من هنوز به طور منطقی در Mathematica تازه کار هستم و از هرگونه کمکی قدردانی می کنم! | احتمال نقطه xy در توزیع نرمال دو متغیره |
48024 | من در تعجبم که چگونه می توان مقدار مثبت Omega را از soln انتخاب کرد و این مقادیر مثبت را به یک بردار ردیف تبدیل کرد. من می دانم که اگر عناصر موجود در soln عددی باشند چگونه این کار را انجام دهم. اما در اینجا همه عناصر به شکل نمادین هستند. حذف [Global`*] Nmax = 4; T = 1/2 مجموع[m[i] x[i]'[t]^2، {i، 1، Nmax}]; U = 1/2 مجموع[k[i] (x[i][t] - x[i - 1][t])^2، {i، 1، Nmax + 1}]; L = T - U; EL[q_] := D[L، q] - D[D[L، D[q، t]]، t] eigen = جدول[EL[x[i][t]]، {i، 1، Nmax }]؛ x[i_][t_] = a[i] E^(I \[Omega] t); sim = eigen /. t -> 0; x[0][t] = 0; x[Nmax + 1][t] = 0; برای[i = 1، i <Nmax + 1، i++، m[i] = m] برای[i = 1، i <Nmax + 2، i++، k[i] = k] ماتریس = D[sim، {آرایه [a، Nmax]}]؛ چاپ [ماتریس ویژه کاهش یافته به نظر می رسد ، ماتریس // MatrixForm] soln = \[Omega] /. حل [Det[ماتریس] == 0، \[Omega]]  | مقدار مثبت را از یک بردار انتخاب کنید |
42464 | من به سؤالات قبلی نگاه کرده ام و می دانم که به نظر می رسد این یک اشکال شناخته شده است: _Mathematica_ نتایج ناسازگاری برای انتگرال های نمادین انجام شده به روش های مختلف می دهد. به نظر می رسد منشاء اشکالات متنوع باشد. من در ردیابی _where_ Mathematica با این مورد خاص مشکل دارم، به خصوص که صراحتاً فرض می کنم که همه متغیرهای من ($L$ و $\rho$) مثبت هستند. من بدون هیچ شانسی با فرضیات بازی کردم. کد من اینه: $Assumptions = {ρ > 0, L > 0}; محدودیت ها = دنباله[{ux، 0، L}، {vx، 0، L}، {uy، 0، ux}، {vy، 0، vx}] N1 = ادغام[a1 = Exp[-ρ (ux - uy ) (vx - vy)]، محدود]؛ N2 = ادغام[a2 = Exp[-ρ (ux - uy) (vx - vy)] (ρ (ux - uy) (vx - vy))، محدودیتها]; N3 = ادغام[a3 = Exp[-ρ (ux - uy) (vx - vy)] (ρ (ux - uy) (vx - vy))^2، محدودیت]; N4 = ادغام[a4 = Exp[-ρ (ux - uy) (vx - vy)] (ρ (ux - uy) (vx - vy))^3، محدودیت]; int1 = ادغام [4 ρ (a1 - 7/2 a2 + 2 a3 - 1/4 a4)، محدودیتها] int2 = سادهسازی[4 ρ (N1 - 7/2 N2 + 2 N3 - 1/4 N4)] // عذرخواهی برای عبارات بزرگ را گسترش دهید، اما ساده سازی های خاص فقط زمانی اتفاق می افتد که هر چهار انتگرال با فاکتورهای صحیح گنجانده شوند. با مقایسه انتگرالها، به راحتی میتوان دریافت که «int1» و «int2» انتگرالهای یکسانی هستند. اما برای «int1» من (1 - E^(-L^2 ρ)) L^2 میگیرم در حالی که برای «int2» L^2 - E^(-L^2 ρ) L^2 - (7 L) میگیرم ^4 ρ)/4 + 7/2 L^4 ρ Log[L] من میدانم که نتیجه «int1» صحیح است در حالی که نتیجه برای «int2» نادرست است. هر گونه فکری بسیار خوش آمدید. | نتایج متناقض برای انتگرال های نمادین همگرای معادل |
46996 | من برای پرسیدن این سوال تردید دارم، اما نمی توانم راهی برای افزایش عملکرد بیابم.  مشکل در مورد اجرای این نمونه برجسته بر روی کامپیوتری با پردازنده گرافیکی Intel HD و GPU Nvidia است. اگر کامپیوتر فقط دارای پردازنده گرافیکی Nvidia باشد، همه چیز روان و خوب است. با این حال، اگر هر دو پردازنده گرافیکی بر روی رایانه نصب شده باشند، به دلیل شفاف بودن رندر و این که Mathematica همیشه از پردازنده گرافیکی اینتل برای رندر استفاده می کند، عملکرد بسیار ضعیف خواهد بود. حتی اگر پردازنده گرافیکی انویدیا را به عنوان پیش فرض برای استفاده برای همه برنامه ها تنظیم کنم و صراحتاً Mathematica را با پردازنده گرافیکی انویدیا اجرا کنم، این مثال همچنان با پردازنده گرافیکی اینتل اجرا می شود ... می دانم آیا راهی برای رفع این مشکل وجود دارد؟ علاوه بر این، آیا میتوانیم به صراحت به Mathematica بگوییم که از کدام GPU باید با استفاده از عبارت «Style» مشابه این پاسخ استفاده کند؟ من روی لپتاپ ویندوز 7 با تنظیمات زیر کار میکنم،   * * * **ویرایش** من این مشکل را به Wolfram گزارش کرده ام. | تنظیم عملکرد - مشخصاً Mathematica از GPU Nvidia برای رندر استفاده می کند |
57025 | خوب، من فکر می کنم این مشکل بیشتر به فلسفه نزدیک است. :P الان یه ایده دارم. اما مطمئن نیستم که درست است یا نه. به منظور راحتی، از کدهای C مانند به جای MMA استفاده خواهم کرد. یک حلقه «While» چیزی شبیه به: i=0; // مقداری مقداردهی اولیه متغیر i while(تست متغیر i) // مانند i<10 یا i^3<90 و غیره. { // شامل انجام کاری که ربطی به i ندارد (مثلاً چاپ[* ]) // یا شامل گرفتن i به عنوان آرگومان یک تابع دیگر، مانند Sin[i] // یا تخصیص مجدد مقداری به i، مانند i=i+7 } Print[i] // پس از انجام چنین ارزیابیهایی، ما میخواهیم مقدار نهایی i را بدست آوریم. خط اول و دوم که در while احاطه شدهاند واقعاً برای «NestWhile» مشکلی نیست. فقط به این دلیل که «NestWhile» «NestWhile[f,expr,test]» است، میتوان «(Print[*];Sin[#]+1&) را در جای f نوشت و همین کار را انجام داد. چیزی که وقتی با While سروکار دارید می خواهید. با این حال، وقتی میخواهید «expr» را در «NestWhile» دوباره اختصاص دهید، خیر، نمیتوانید. «i=0;NestWhile[#=#+1&,i,#<70&]» چیزی نیست که شما می خواهید. (قبل از اینکه بخواهید «i=i+1» را انجام دهید «i» بلافاصله به 0 تبدیل می شود) و فقط به دلیل همین تفاوت ساده بین «While» و «NestWhile»، من شک دارم که هر کد «While» بتواند به NestWhile-code تغییر دهید. | آیا می توان $\it{every}$ استفاده از When را به NestWhile تغییر داد؟ |
51765 | من سعی می کنم چندین نماد ایجاد کنم و به آنها مقادیر اختصاص دهم. این چیزی است که در حال حاضر کار می کند: Evaluate[Symbol[fdds <> ToString[10]]] = 1 اما مشکل دیگری وجود دارد: نمی توانم بدون گفتن صریح fdds10 آن را پاک کنم، یعنی این کد Evaluate[Symbol[ fdds <> ToString[10]]] =. و همچنین این Clear[Evaluate[Symbol[fdds <> ToString[10]]]] خطا می دهد: اولی می دهد > Unset::usraw: Cannot unset raw object 1. >> و دومی منجر به > Clear می شود: :ssym: 1 یک نماد یا یک رشته نیست. >> چگونه می توانم نمادهای خوب و به راحتی قابل مدیریت ایجاد کنم؟ PS: می دانم که می توانم از چیزی مانند «fdds[[10]]» در اینجا استفاده کنم، اما من به راه حل مبتنی بر نماد علاقه مند هستم. | چگونه یک نماد قابل نوشتن و پاک ایجاد کنیم؟ |
14758 | در آخرین سوال من یک تابع رنگ cf را تعریف کردیم. اکنون میخواهم از این «ColorFunction» برای تعدادی نمودار مختلف («MatrixPlot»، «BarChart3D»، «ListContourPlot» و «ListPlot3D») بهعنوان رمزگذاری برای مقدار «z» از جدول داده شده استفاده کنم. به نظر می رسد برای «ListContourPlot» و «BarChart3D» کار می کند، اما من نمی دانم چگونه کدگذاری رنگ را برای نمودارهای باقی مانده اعمال کنم. یک مشکل دیگر، تعریف بازه ای برای رمزگذاری رنگ است - در اینجا منظور من این است که داده های من از مثلاً محدوده متفاوتی دارند. 0...30، اما من میخواهم برای «ColorFunction» محدودیتی تعریف کنم به طوری که مقادیر از 10...20 مطابق با «ColorFunction» کدگذاری شوند، مقادیر زیر 10 و بیش از 30 باید تا انتهای آن گیره شوند. کارکرد رنگ. آیا رسیدن به چنین چیزی ممکن است؟! پیشاپیش متشکرم dataResponse = {{1، 1، 3.}، {2، 1، 3.5}، {3، 1، 5.5}، {4، 1، 9.}، {5، 1، 13.}، {6، 1 ، 30.}، {1، 2، 3.5}، {2، 2، 5.5}، {3، 2، 7.5}، {4، 2، 8.5}، {5، 2، 15.}، {6، 2، 30.}، {1، 3، 4.}، {2، 3، 5.5}، {3، 3، 8.5}، {4 ، 3، 10.}، {5، 3، 20.5}، {6، 3، 30.}، {1، 4، 4.5}، {2، 4، 7.5}، {3، 4، 12.5}، {4، 4، 30.}، {5، 4، 30.}، {6، 4، 30.}، {1، 5، 5. }، {2، 5، 8.}، {3، 5، 14.5}، {4، 5، 30.}، {5، 5، 30.}، {6، 5، 30.}، {1، 6، 7.5}، {2، 6، 13.}، {3، 6، 30.}، {4، 6، 30.}، {5 , 6, 30.}, {6, 6, 30.}} cbData = {{215, 48, 39},{252, 141، 89}،{254، 224، 144}، {224، 243، 248}، {145، 191، 219}، {69، 117، 180}} cbData = معکوس[cbData] با[{rgb = RGBColor @ @@(cbData/255)}، cf = ترکیب[rgb, #]&; ] ListPlot3D[ dataResponse, Mesh -> All, ColorFunction -> cf, Boxed -> False, FaceGrids -> { {Bottom,{Range[0,5,1],Range[0,5,1]}}, {Back ,{Range[0,5,1],Range[0,30,5]}}, {Left,{Range[0,5,1],Range[0,30,5]}}}, Aspect Ratio->1, AxesLabel -> {Scene Complexity,Object Coherence, Response Time}, تیک -> { {{0,20},{1,30},{2,40},{3,50},{4,60},{5,70}}, {{0,0,045},{1,0.054} ,{2,0.063},{3,0.072},{4,0.081},{5,0.09}} ,محدوده[0,30,5]} ] همانطور که می بینید مش به دست آمده در امتداد محور y دارای کد رنگی است، اما من می خواهم رنگ محور z کدگذاری شود و علاوه بر این مقادیر 0...10 باید همان آبی و مقادیر 20 باشد. 30 باید قرمز باشد --> تا گیره شوند  | از ColorFunction خود تعریف شده برای رمزگذاری بعد z با محدودیت های از پیش تعریف شده استفاده کنید |
51554 | من میخواهم به دلایلی با استفاده از روش متغیر، یک ماتریس $a_{ij}$ را بهعنوان $$ a_{ij} = \sum_k u_{ik} v_{jk} $$ فاکتورسازی کنم. یعنی، من میخواهم تابع هزینه $$ F = \sum_{ij} b_{ij}^2 $$ را با توجه به $u_{ik}$ و $v_{jk}$ که در آن $$ b_{ij} به حداقل برسانم. = \sum_k u_{ik} v_{jk} - a_{ij} $$ من از گرادیان نزول برای یافتن حداقل استفاده میکنم، بنابراین باید مشتق $F$ را با توجه به $u_{ik}$ محاسبه کنم. و $v_{jk}$. اینها را می توان خیلی راحت با دست محاسبه کرد، به عنوان مثال $$ \frac{\partial F}{\partial u_{ik}} = 2 \sum_j b_{ij} v_{jk} $$ با این حال، من می خواهم ببینم Mathematica چگونه حل می کند این مشکل کاملاً معمولی است، به طوری که من نیازی به استفاده از دست برای محاسبه نسخه بسیار پیچیده تری از مسئله ندارم. کدی که نوشتم KD[x_, y_] := KroneckerDelta[x, y] u /: D[u[a_, b_], u[c_, d_], Nonconstants -> {u}] := KD[a , c] KD[b, d] v /: D[v[a_، b_]، v[c_، d_]، غیر ثابت -> {v}] := KD[a، c] KD[b، d] b[i_، j_] := مجموع[u[i، k] v[j، k]، {k، بی نهایت}] - a[ i، j] F = مجموع[b[i، j]^2، {i، بی نهایت}، {j، بی نهایت}]; $فرض = {i، j، k، i1، k1} \[عنصر] اعداد صحیح && i > 0 && j > 0 && k > 0 && i1 > 0 && k1 > 0; D[F, u[i1, k1], NonConstants -> {u}] بعد از چند دقیقه نتیجه را دریافت کردم $$ \sum _i^{\infty } \sum _j^{\infty } 2 \left( \begin {array}{ll} \{ & \begin{array}{ll} v[j,\text{k1}] & i==\text{i1} \\ 0 و \text{True} \\ \end{array} \\ \end{array} \right) \left(-a[i,j]+\sum _k^{\infty } u[i,k] v[j ,k]\right) $$ آیا روشی زیبا برای ارزیابی مشتق ساده $\frac{\partial F}{\partial u_{ik}}$ با Mathematica وجود دارد؟ | مشتقی که در فاکتورسازی ماتریس با استفاده از نزول گرادیان با آن مواجه میشویم |
54536 | در _Mathematica_ 10.0.0 ما مثلث گرافیکی داخلی PlotMarkers داریم. بگذارید دقیقتر به آنها نگاه کنیم: ListLinePlot[{{ Missing[]}، {{0، 0}}}، PlotTheme -> Monochrome، ImageSize -> 20، Ticks -> False، AxesOrigin -> {0، 0} ، BaseStyle -> {بزرگنمایی -> 10، ضخامت -> کوچک}] ListLinePlot[{{ Missing[]}، {{0، 0}}}، PlotTheme -> {OpenMarkersThick، LargeLabels}، ImageSize -> 20، Ticks -> False، AxesOrigin -> {0، 0}، BaseStyle -> {بزرگنمایی -> 10، ضخامت -> کوچک}] >  > >  واضح است که وجود دارد مشکلی در مثلث ها وجود دارد. آیا این قابلیت به درستی پیاده سازی شده است؟ | مشکل مثلث PlotMarkers در نسخه 10.0.0 چیست؟ |
24537 | من یک آرایه پراکنده مانند این دارم arr[1.5]=0.4، arr[3.5]=0.7، arr[7]=0.3 که واقعاً یک آرایه پراکنده نیست زیرا کلیدها همه اعداد صحیح نیستند. این مانند یک جدول هش یا آرایه انجمنی است. چگونه می توانم arr را به یک لیست تبدیل کنم؟ من «Normal[arr]» را امتحان کردم، اما کار نمیکند. من میخواهم «Total@arr» را بتوانم محاسبه کنم، اما ابتدا باید به یک لیست معمولی تبدیل شود. | DownValue آرایه انجمنی به لیست؟ |
57510 | آیا ویژگی **جدید** و **مهم** در نسخه 10 وجود دارد که کاربر معمولی نه چندان پیشرفته Mathematica باید بداند؟ ویژگی های جدید نسخه 10 چگونه برنامه نویسی را کارآمدتر یا سریع تر می کند؟ چه تغییراتی منجر به محاسبات سریعتر شده است؟ | چه چیز جدیدی در Mathematica 10 وجود دارد که مبتدیان باید بدانند؟ |
54824 | اگر من دو جدول در داخل یک تابع ایجاد کنم که تابع [n_, x_, y_] هستند:=( table1 = Table[i* x/n^x, {i,1,n}]؛ table2 = Table[i* y/ n^y, {i,1,n}] ) که در آن `y - x = z`. بنابراین می توانم متوجه شوم که ارزیابی های بسیار مشابهی انجام می دهم و دو جدول تقریباً یکسان ایجاد می کنم. آیا می توانم این کار را سریعتر انجام دهم، منظورم این است: آیا پس از تولید table1 می توانم جدول2 را بر اساس مقادیر جدول 1 ایجاد کنم؟ البته من به دنبال راه حلی هستم که سریعتر از تولید «table1» و «table2» در بالا باشد. من سعی کردم از ParallelTable استفاده کنم اما فکر می کنم جهت اشتباه بود. اگه کسی چیزی پیشنهاد بده ممنون میشم. | کاهش محاسبات تکراری در جدول |
55924 | با توجه به فهرستی از موجودیت ها (یا GeoPosition) و فاصله آنها از یک مکان خاص، چگونه GeoPosition آن مکان را پیدا کنم؟ dist = Map[{#, GeoDistance[$GeoLocation, #]}&, GeoNearest[University, $GeoLocation, 5]]  چگونه این نقطه را پیدا کنم؟ GeoGraphics[{Thick, GeoMarker[], GeoCircle @@@ dist}, ImageSize -> 500]  اگر می خواهید امتحان کنید با این داده: {{Entity[University, VanderCookCollegeOfMusic149639]، مقدار[1.407900938586476، Miles]}، {Entity[University، IllinoisInstituteOfTechnology145725]، Quantity[1.5607147441441935، Miles]}، University, Entity UniversityOfIllinoisAtChicago145600]، مقدار[1.6865509085430637، Miles]}، {Entity[University، ShimerCollege148849]، Quantity[1.724091734641 {Entity[University, IllinoisCollegeOfOptometry145628], Quantity[1.7283592978609772، Miles]}} | محاسبه موقعیت جغرافیایی بر اساس فاصله از مکان های دیگر |
25296 | چگونه به Mathematica بگویم از حالت فقط واقعی استفاده کند. به عنوان مثال، اگر بخواهم نمودار $(x-1)^{1/3}$ را برای $-3<x<3$ ترسیم کنم، باید از حالت Real Only استفاده کنم تا نمودار مناسب را بدست بیاورم. | چگونه به Mathematica بگوییم از حالت Real Only استفاده کند |
33009 | من یک عبارت نمادین پیچیده دارم که حاوی عبارات زیادی مانند $(a/(a-2))^{1/m}$ است، که در آن $a/(a-2)$ ممکن است پس از جایگزینی مثبت یا منفی باشد. من فقط پس از جایگزینی به ریشه واقعی نیاز دارم، اما تابع «Power[]» در _Mathematica_ در بیشتر مواقع یک عدد مختلط به من می دهد. من چیزی را پیدا کردم که تقریباً با نیاز من مطابقت دارد (عملکرد realPower توسط پیتر بریتفلد)، اما برای من سخت است که آن را به روشی که می خواهم کار کنم. به عنوان مثال: ((a/(-2 + a))^(1/3) /. {x_^y_ :> realPower[x, y]}) /. {a -> 0.5} همچنان یک عدد مختلط به من می دهد. (به نظر می رسد که 'realPower' فقط با مقادیر عددی کار می کند) چه کاری باید انجام دهم تا بعد از جایگزینی فقط ریشه واقعی را دریافت کنم؟ | به دست آوردن ریشه های واقعی اعداد منفی در یک عبارت طولانی |
21699 | من چندین USGS Digital Elevation Map (فایل DEM) مربوط به 12 منطقه مجاور را دانلود کردم. هر فایل[] به _Mathematica_ وارد میشود و من میتوانم «ReliefPlot» را به راحتی رندر کنم. با این حال، هدف ایجاد یک موزاییک با پیوستن به تصاویر منفرد بود. متأسفانه، هر DEM تاب خورده است و زمانی که من با استفاده از «ImageAssemble» رندر میکنم، شکافهای مثلثی بین هر «ReliefPlot» وجود دارد. آیا کسی می داند که آیا روش ساده ای برای استفاده از _Mathematica_ برای متعامد کردن کاشی ها وجود دارد تا بتوان آنها را بدون شکاف مونتاژ کرد؟ به نظر میرسد که «وارد کردن» شکافها را با استفاده از یک عدد مربوط به یک گوشه پر میکند و در نتیجه آرایهای ایجاد میکند که میتواند توسط «ReliefPlot» پردازش شود. من میدانم که این مسئله از این واقعیت ناشی میشود که هر کاشی یک چهارضلعی است که با استفاده از مختصات UMT تعریف شده است، بنابراین امیدوارم بسته Geodesy به تأثیر تغییر شکل کمک کند. با این حال، با نگاهی به عملکردهای ژئودزی، نمی توانم چوب درختان را ببینم! آیا راه حل ساده ای وجود دارد و آیا آموزش یا کتابی برای پکیج وجود دارد؟ | نقشههای ارتفاعی دیجیتال (DEM) دارای پیچ و تاب هستند اما ReliefPlot به صورت مستطیل ارائه میشوند - چگونه میتوانم بپیوندم؟ |
26105 | پس از خواندن این سوال، متوجه شدم که Rasterize[Graphics[Circle[]]، Image، Background -> None] به شما امکان می دهد Save As را روی تصویر انجام دهید و شفافیت را حفظ کنید. اما اگر از منوهای «Edit->Copy As->Bitmap» یا «Edit->Copy As->Metafile» استفاده می کنید، متوجه شده ام که گرافیک ها هنگام چسباندن به برنامه های دیگر، شفافیت خود را حفظ نمی کنند. اکنون میتوانم یک تصویر را «صادرات» کنم و آن را دوباره در Mathematica (یا یک برنامه دیگر) کپی و جایگذاری کنم و همه چیز به خوبی کار میکند، بنابراین کلیپبورد میتواند ارجاعاتی به تصاویر شفاف نگه دارد. با انجام تحقیقات بیشتر، در اینجا تصویری از ClipSpy را نشان میدهیم که نشان میدهد چگونه «CF_HDROP» و «FileNameW» (به نظر نمیرسد که FileName شامل کل قطعه متن باشد) مکان فایل png را در خود جای داده و به شما امکان میدهد آن را در برنامههای دیگر جایگذاری کنید. .  هنگام کار با تعداد زیادی تصاویر، صادرات هر تصویر بسیار خسته کننده می شود. به نظر می رسد که آنها باید راهی باشند تا Mathematica به طور خودکار فایل را صادر کند و مرجعی از آن را در کلیپ بورد ذخیره کند تا شفافیت تصویر حفظ شود. **پس چگونه می توانم عملکرد کلیپ بورد Mathematica را برای کار با تصاویر شفاف وصله یا گسترش دهم؟** پیوندهای مفید ممکن برای خودم و دیگران 1 2 3 4 **ویرایش:** به نظر می رسد تعداد کمی از برنامه ها مانند Inkscape و Powerpoint چنین نیستند به شما اجازه می دهد فقط با یک مرجع «CF_DROP» جایگذاری کنید. در عوض به نظر میرسد بهتر است تصویر واقعی را بهعنوان «PNG» در کلیپبورد ذخیره کنید. | کلیپ بورد با شفافیت |
11444 | فرض کنید من لیست زیر به نام mylist را دارم: mylist = {80.2, 80.3, 80.4, 327.6, 327.7, 327.8}; من میخواهم «mylist» را به گونهای تقسیم کنم که «اجرای عناصر متوالی» در یک فهرست فرعی قرار گیرند. در اینجا، من دو عنصر متوالی را به عنوان اعداد واقعی تعریف می کنم که 0.1 با هم تفاوت دارند. عنصر دوم می تواند 0.1 بزرگتر یا 0.1 کمتر از عنصر اول باشد، اگرچه در واقعیت اگر عنصر دوم فقط 0.1 از عنصر اول بزرگتر باشد، منطقی تر است. (در برنامه واقعی من، «mylist» فهرستی از زمانها [یعنی زمان سپری شده] است، مثلاً در ثانیه. از سیستم من هر 0.1 ثانیه نمونه برداری میشود. زمان هرگز به عقب حرکت نمیکند، حداقل در دنیای من!) بنابراین نتیجه من می خواهم این است: {{80.2، 80.3، 80.4}، {327.6، 327.7، 327.8}} من هستم با تصور اینکه «SplitBy» برای این برنامه مناسب است: > «SplitBy[list, f]» _list_ را به فهرستهای فرعی متشکل از اجراهای > عناصر متوالی تقسیم میکند که با اعمال _f_ مقدار یکسانی را میدهند. با این حال، در بررسی مستندات، برای من روشن نیست که چگونه عناصر مجاور تعریف شده است. در Mathematica 7، اطلاعات بیشتر می گوید: > 'SplitBy' مقایسه را فقط روی عناصر جفت مجاور انجام می دهد. بنابراین، از چه «f» استفاده کنم؟ من امتحان کرده ام: SplitBy[mylist، #[[2]] - #[[1]] == 0.1 &] و SplitBy[mylist، #2 - #1 == 0.1 &] اما هیچکدام کار نمی کنند. آیا «SplitBy» برای عنصر اول و دوم یک جفت، «اسلات» جداگانه تعریف می کند؟ ممنون از وقتی که گذاشتید | تقسیم یک لیست با استفاده از SplitBy، با مقایسه عناصر مجاور |
11221 | به طور معمول، در زمینه `Global`، این 2 معادل eqn = r-x هستند. r = -2; نمودار[ToExpression[eqn]، {x، -5، 5}] و eqn = r - x; r = -2; نمودار[eqn, {x, -5, 5}] اما در داخل Manipulate (که یک «DynamicModule» است) و با فرض اینکه «r» یک متغیر کنترلی است، اینها معادل نیستند. تغییراتی در زمینه یا دامنه وجود دارد که باعث این موضوع شده است که من کاملاً درک نمی کنم. یعنی موارد زیر به یک شکل کار نمی کنند: Manipulate[ eqn = r-x; Plot[ToExpression[eqn], {x, -5, 5}], {{r, -1, r}, -2, 2, .1, Appearance -> Labeled}, TrackedSymbols :> {r } ] و دستکاری[ eqn = r - x; Plot[eqn, {x, -5, 5}], {{r, -1, r}, -2, 2, .1, Appearance -> Labeled}, TrackedSymbols :> {r} ] دلیل مفید بودن این کار این است که می توان از یک InputField برای وارد کردن یک معادله به عنوان رشته استفاده کرد، سپس آن را به Expression تبدیل کرد و از آن در داخل استفاده کرد. دستکاری، جایی که معادله می تواند متغیری داشته باشد که اتفاقاً یک متغیر کنترلی است. در اینجا یک مثال آورده شده است: Manipulate[Plot[ToExpression[eqn], {x, -5, 5}], Grid[{ {r=, Control[{{r, -1, }, -2, 2 , .1, Appearance -> Labeled}]}، {eqn، InputField[Dynamic[eqn]، String]، Dynamic[eqn]} }], {{r, -2}, None}, {{eqn, r-x}, None} ]  ایده این است که میتوان یک عبارت را در InputField وارد کرد که «r» در آن است، و سپس «r» را با استفاده از پسواژههای لغزنده تغییر داد. راه حل فعلی برای این موضوع در این Prevent contpendence of controls نشان داده شده است، اما این یک کار است و اگر کسی بهتر بفهمد که چرا مثال بالا هنگام استفاده در Manipulate نتیجه یکسانی را ایجاد نمی کند، کمک می کند. | نحوه تبدیل رشته به یک عبارت در داخل Manipulate که به متغیر کنترل بستگی دارد |
48677 | من از تابع عددی زیر در برنامه خود استفاده می کنم و می خواهم سرعت آن را افزایش دهم. محاسبه[mm_, nn_, pp_, ff_, quiet_] := ماژول[{n, y, m, z, f, k, p, l, \[Tau]}, h[0, 0, 0] = 1; h[n_، 0، y_] := اگر [Mod[n، 2] == 0، n!*y^(n/2)/((n/2)!)، 0]; If[quiet != 1, If[Simplify[h[4, 0, -1] - HermiteH[4, 0]] === 0, , Print[تعریف جعلی h[n_,0,y_]] ]]؛ If[quiet != 1, If[Simplify[h[3, 0, -1] - HermiteH[3, 0]] === 0, , Print[تعریف جعلی h[n_,0,y_]] ]]؛ hh[m_, n_, 0, y_, 0, z_, \[Tau]_] := مجموع[m!*n!/((m - k)!*(n - k)!*k!)*( \[Tau])^k*h[m - k، 0، y]* h[n - k، 0، z]، {k، 0، Min[m، n]}]; r[m_، n_، k_، f_] := (1/f)^k* مجموع[دو جمله ای[k، l]* m!*n!/((m - l)!*(n - k + l) !)* hh[m - l، n - k + l، 0، -1 + 1/f، 0، -1 + 1/f، 2/f]، {l، 0، k}]؛ انتگرال[m_، n_، p_، f_] := Sqrt[N[Pi]/f]* مجموع[دو جمله ای[p، k]*h[p - k، 0، 1/(4*f)]*r[ m، n، k، f]، {k، 0، p}]; بازگشت[انتگرال[mm، nn، pp، ff]]؛ ]؛ عملکرد در حال حاضر خیلی بد نیست، زمانبندی[جدول[محاسبه[n، n، 0، f، 0]، {n، 0، 100}]] {0.096000، {...}}، اما تابع میلیون ها بار تماس گرفت تمام ورودی های تابع کاملاً عددی خواهد بود. من نیازی به ارزیابی نمادین ندارم و دقت ماشین خوب است. بنابراین فکر کردم که فضای زیادی برای پیشرفت وجود خواهد داشت، اما من نسبتاً با Mathematica و به ویژه قابلیتهای عددی آن تازه کار هستم. من بسیار قدردان هر پیشنهادی در مورد افزایش سرعت آن کد هستم. خیلی ممنون **توجه:** پس از در نظر گرفتن نظرات، این کد فعلی من است: h[0., 0., 0.] = 1; h[n_، 0.، y_] := اگر [Mod[n، 2] == 0، n!*y^(n/2)/((n/2)!)، 0]; hh[m_, n_, 0, y_, 0, z_, \[Tau]_] := مجموع[m!*n!/((m - k)!*(n - k)!*k!)*( \[Tau])^k*h[m - k، 0.، y]* h[n - k، 0.، z]، {k، 0.، Min[m، n]}]; r[m_، n_، k_، f_] := (1/f)^k* مجموع[دو جمله ای[k، l]*m!*n!/((m - l)!*(n - k + l) !)* hh[m - l، n - k + l، 0، -1 + 1/f، 0، -1 + 1/f، 2/f]، {l، 0.، k}]؛ محاسبه[m_، n_، p_، f_] := Sqrt[N[Pi]/f]* مجموع[دوجمله ای[p، k]*h[p - k، 0.، 1/(4*f)]*r [m، n، k، f]، {k، 0.، p}]; و عملکرد f = 1 است. زمان بندی [جدول[integrateGaussAndTwoHermite[n, n, 0, f], {n, 0, 100}]] {0.080000، {...}} **توجه:** پس از در نظر گرفتن نظرات بیشتر، کد من این است h[0., 0., 0.] = 1; h[n_، 0.، y_] := اگر [Mod[n، 2] == 0، گاما[n + 1.]*y^(n/2.)/((n/2.)!)، 0]؛ hh[m_، n_، 0.، y_، 0.، z_، \[Tau]_] := مجموع [دوجمله ای[m، k]*گاما[n + 1.]/(گاما[n - k + 1. ])*(\[Tau])^k* h[m - k، 0.، y]*h[n - k، 0.، z]، {k، 0., Min[m, n]}]; r[m_، n_، k_، f_] := (1./f)^k* مجموع[دو جمله ای[k، l]*گاما[m + 1.]* گاما[n + 1.]/(گاما[m - l + 1.]*گاما[n - k + l + 1.])* hh[m - l، n - k + l، 0.، -1. + 1./f، 0.، -1. + 1./f، 2./f]، {l، 0.، k}]؛ integrateGaussAndTwoHermite[m_، n_، p_، f_] := Sqrt[N[Pi]/f]* مجموع[دوجمله ای[p، k]*h[p - k، 0.، 1./(4.*f)] *r[m، n، k، f]، {k، 0.، p}]; و زمان اجرا {0.0720000، {...}} | چگونه کدهای صرفا عددی زیر را بهینه سازی کنیم |
22932 | به تازگی کار با پایگاه داده (MSSQL Server 2012) را شروع کردم. با کمک گوگل، نام Table را به عنوان EmployeesList و همچنین مقادیر Inserted را در جدول ایجاد کردم. میدانم که میخواهم پایگاه داده را با «Mathematica» وصل کنم. به همین دلیل اسنادی را دیدم و «OpenSQLConnection»function را ایجاد کردم. اما هنوز متصل نیستم. databaseInstalizationLink=C:\\Program Files\\Microsoft SQL Server; نیازها[DatabaseLink`]; OpenSQLConnection[databaseInstalizationLink] من تابع `JDBC` را نیز دیدم اما متوجه نشدم. من 'OpenSqlConnection[]'wizard را نیز امتحان کردم. اگر کد یک خطی زیر را ارزیابی کنید، جادوگری را دریافت می کنیم که اسکرین شات هایی را که در زیر OpenSQLConnection ارسال کرده ام [] مرحله 1:  روی دکمه «جدید» کلیک می کنم مرحله 2:  روی دکمه «بعدی» کلیک می کنم. مرحله 3:  مرحله 4:  در اینجا، من به «سطح سیستم» تغییر کردم. مرحله 5:  اما من نسخه 2012 را نصب کردم. مرحله 6:  مرحله 7:  در اینجا، من هیچ ویژگی اضافه نکردم زیرا متوجه نشدم. مرحله 8:  در نهایت، روی دکمه اتصال کلیک می کنم اما $Failed را نشان می دهد. امیدوارم همه متوجه مشکل من شده باشند. کسی می تواند به من کمک کند؟ آزاد شدم، اگر می خواهید سوال من را ویرایش کنید. | چگونه می توانم پایگاه داده (MSSQL Server) را به Mathematica متصل کنم؟ |
10935 | من معادله زیر را دارم: $$ (26-x)\cdot\sqrt{5x-1} -(13x+14)\cdot\sqrt{5-2x} + 12\sqrt{(5x-1)\cdot (5-2x) }= 18x+32. $$ برای حل آن، می خواهم $t = \sqrt{5x - 1}-\sqrt{5-2x}$ را جایگزین کنم. این را نمی توان مستقیما انجام داد اما با این مرحله معادله را می توان به شکل $(t-2)^3 = 0$ تبدیل کرد که به راحتی قابل حل است. آیا می توان این جایگزینی را با Mathematica انجام داد؟ تنها چیزی که به دست آوردم این است که آن را مستقیماً با Solve[(26 - x)*Sqrt[5*x - 1] - (13*x + 14)*Sqrt[5 - 2*x] + 12*Sqrt[ حل کنم. (5*x - 1)*(5 - 2*x)] == 18*x + 32] | با قرار دادن یک متغیر جدید معادله را کاهش دهید |
21484 | من میخواهم سیستم معادلات زیر را حل کنم: $$\begin{cases} 1+\sqrt{2 x+y+1}=4 (2 x+y)^2+\sqrt{6 x+3 y}، \\ (x+1) \sqrt{2 x^2-x+4}+8 x^2+4 x y=4. \end{cases}$$ من سعی کردم Reduce[{ 1 + Sqrt[2 x + y + 1] == 4 (2 x + y)^2 + Sqrt[6 x + 3 y], (x + 1) Sqrt [2 x^2 - x + 4] + 8 x^2 + 4 x y == 4 }, {x, y}, Reals] همچنین با «Solve» و حل، اما ارزیابی صبر من را لبریز کرد. من می دانم که سیستم داده شده $\left(\frac{1}{2};-\frac{1}{2}\right)$ را به عنوان تنها راه حل واقعی دارد. چگونه به _Mathematica_ بگویم که آن راه حل را دریافت کند؟ | چگونه این سیستم معادلات را حل کنیم؟ |
39123 | Mathematica واقعاً در تلاش است تا ترکیبات پیچیده عبارات پیچیده را ساده کند - حتی فرضیاتی برای واقعی بودن هر نماد در عبارت داده شده است. اغلب اوقات متوجه شدهام که میتوانم آنچه را که میخواهم بهتر انجام دهم، با استفاده از جایگزینی خودم و تغییر دستی همه iها به -i. به عنوان مثال، من «psi = Exp[I k x]» خواهم داشت (خوب، مخلوط پیچیدهتری از چیزهایی مانند آن)، بنابراین برای دریافت «psi*» فقط psi / را انجام میدهم. I -> -I این کاملاً خوب کار می کند - اما ظاهراً «I»، «2I»، «3I» و غیره همه متفاوت هستند، بنابراین باید به عبارت نگاه کنم، همه «من» را انتخاب کنم، سپس چیزی شبیه به این انجام دهید: psi /.{I->myi,2I-> 2 myi, 3I-> 3 myi} psiconj = % /.{myi->-I} به نظر می رسد این معمولاً کار می کند. آیا راهی وجود دارد که بتوانم این کار را بدون تعیین تک تک شکل های «I» که ظاهر می شود انجام دهم؟ مانند `psi /. x_I :> -x I` ? (این کار نمی کند). یا شاید /. x?ImaginaryQ:>-x یا چیزی؟ من همچنین آماده پیشنهادات دیگر هستم. مشکل اینجاست که ریاضیات بسیار محتاط است - و این باعث میشود که در موقعیتهای خاص کارها را اشتباه انجام ندهد... اما در بیشتر موارد، من میدانم چه میخواهم، و فقط یک صرف ساده و ساده میخواهم که همه «من» قابل مشاهده را تغییر دهد. به -من است. ویرایش: برای رفع سردرگمی در مورد i vs I در قطعه کد ویرایش کردم. در مورد اینکه چرا نمیخواهم از Conjugate استفاده کنم - اگر در بالا به اندازه کافی واضح نیست، مسائل دیگری مانند موارد زیر را ببینید: حذف مزاحم مزاحم http://stackoverflow.com/questions/13337630/mathematica-simplify-conjugate- expresion Conjugates اغلب باعث ساده نشدن عبارات می شود - در بهترین حالت تا زمانی که من صریحاً به ریاضیات بگویم کار خواهد کرد. فرض کنیم که هر نماد در عبارت واقعی و مثبت است، اما با تعداد زیادی نماد این کار دست و پا گیر است - و زمانی که من آن عبارت را آنقدر خوب بدانم که بدانم یک تغییر ساده فقط از I's قابل مشاهده به -I's کار خواهد کرد، من واقعا نمی خواهم وقت خود را صرف انجام کارهای پیچیده تر کنم. ComplexExpand و Refine گاهی اوقات می توانند کمک کنند - اما گاهی اوقات نه. چیزی که در موقعیت هایم برای من کار می کند همان چیزی است که در بالا توضیح دادم - اما آنها خیلی کلی نیستند. من با آنچه در بالا گفتم بازی کردم، و به نظر می رسد که کار می کند، اگرچه خیلی زیبا نیست (هنوز خیلی بهتر است که از Conjugate، Simplify استفاده کنید و مجبور باشید صراحتاً به mathematica بگوییم که مجموعه ای از نمادها را واقعی و مثبت فرض کنید): psi. = Exp[3 I k x + 5 x + Sqrt[2 I m]] psi /. {x_?(NumberQ[#] && Element[#, Complexes] &) :> Conjugate[x]} ویرایش 2: پیشنهاد Szabolcs سادهتر/بهتر از آنچه در بالا آمده است: psi = Exp[3 I k x + 5 x + Sqrt[2 I m]] psi /. x_Complex :> مزدوج[x] | روش جایگزین با استفاده از جایگزینی |
21485 | **زمینه** اجازه دهید دو جدول رنگی را تعریف کنم: (که به ترتیب از brewer و xmedcom می آیند) GoldColor = Blend[{{0, Black}, {1/9, RGBColor[32/97, 1/62, 0]} ، {2/5، RGBColor[44/59، 23/78، 1/32]}، {3/5، RGBColor[84/85، 1/2، 4/51]}، {2/3، RGBColor[84/85، 53/87، 1/10]}، {4/5، RGBColor[84/85، 4/ 5، 11/32]}، {9/10، RGBColor[84/85، 68/75، 46/75]}، {1، سفید}}، #1] و GalColor = ترکیب[{ {0، RGBColor[7/11، 0، 1/7]}، {1/17، RGBColor[10/13، 1/9، 1 /7]}، {31/255، RGBColor[7/8، 1/4، 1/6]}، {47/255، RGBColor[13/14، 5/13، 1/4]}، {21/85، RGBColor[31/32، 5/9، 4/13]}، {79/255، RGBColor[46/47، 7/ 10، 2/5]}، {19/51، RGBColor[46/47، 5/6، 9/17]}، {37/85، RGBColor[1، 10/11، 5/8]}، {127/255، RGBColor[1، 1، 3/4]}، {143/255، RGBColor[10/11، 22/23 ، 7/8]}، {53/85، RGBColor[5/6، 11/12، 17/18]}، {35/51، RGBColor[7/10، 6/7، 10/11]}، {191/255، RGBColor[4/7، 10/13، 6/7]}، {69 /85، RGBColor[3/7، 21/32، 4/5]}، {223/255، RGBColor[1/3، 8/15، 11/15]}، {239/255، RGBColor[1/4، 5/13، 2/3]}، {1، RGBColor[1/5، 3/13، 3/5]}}، #1] و به این شکل است: GraphicsRow[{ContourPlot[x y، {x، -1، 1}، {y، -1، 1}، ColorFunction -> GalColor]، ContourPlot[x y، {x، -1، 1}، {y، -1، 1}، ColorFunction -> GoldColor]}]  اما اگر از آن در مجموعه داده های بزرگ استفاده کنم، اولین مورد به خوبی کار می کند = RandomReal[{0, 1}, {512, 512}]; Graphics[Raster[dat, ColorFunction -> GoldColor]]  در حالی که دومی با «Raster» Graphics [Raster[dat, ColorFunction شکست می خورد. -> GalColor]] (* طرح خالی *) در حالی که با «MatrixPlot» به خوبی کار می کند توجه داشته باشید که مشکل به اندازه «dat» بستگی دارد. به عنوان مثال با '256^2' خوب کار می کند. **سوال** چگونه راستر در این جدول رنگی شکست می خورد؟ | مشکل با Raster و ColorTable سفارشی |
21376 | من روی تمرینی کار میکنم که تابع چگالی نظری را که در زیر ارائه میشود، با یک سری بازده ثبتی یک سهام تطبیق دهد. $\frac{1}{2}a e^{a(x-\mu)} \quad \text{if x } < \mu $ or $ \frac{1}{2}be^{-b(x- \mu)} \quad \text{if x } \geq \mu \\$ اکنون در تخمین پارامترهای تابع گیر کردهام. من روش های مختلفی را امتحان کرده ام، مانند ایجاد توزیع احتمال و استفاده از FindDist.Param. و همچنین سعی کرد آن را با یک ExponentialDistr (یا Laplace) تطبیق دهد که نک را ضرب می کند. برای مورد $(x <\mu)$ با -1 برمیگرداند، اما بدون هیچ موفقیتی. با توجه به اینکه من لحظات نمونه را دارم و حداقل فکر میکنم ممانهای صحیح (میانگین، var، کج، کوتاه) را انجام دادهام، میخواهم روش لحظهای را نیز امتحان کنم، اما مطمئن نیستم که چگونه با تابع بالا ادامه دهم. ? از آنجایی که من با _Mathematica_ نسبتاً تازه کار هستم و مدام گم می شوم، اما از امکانات بی پایان لذت می برم، هر گونه پیشنهاد یا توصیه ای در مورد رویه بسیار قدردانی می شود. برای وارد کردن log-returns خود از `ImportString[...، List]` استفاده کرده ام. با تشکر فراوان برای بازخورد بچه ها! افسوس پست اصلی من ساعت 4 صبح نوشته شده بود. به هر حال من در پست های بعدی دقیق تر خواهم بود. روش زیر روشی است که من امتحان کردهام، 1. `logretun = ImportString[r1, r2, .., rT, List]` جایی که $r_i$ بازده روزانه یک سهم است که از یک .csv کپی شده است. صفحه گسترده 2. چگالی بالا را به عنوان یک تابع تعریف کنید، f[x_] = 1/2*a*Exp[a*(x - m)]*Boole[x <m] + 1/2*b*Exp[-b* (x - m)]*Boole[x>= m] (آیا استفاده از Boole صحیح است؟) 3. تابعی را از (2) به عنوان توزیع تعریف کنید fdist = ProbabilityDistribution[f, {x, -Infinity، Infinity}] 4. FindDistributionParameter[logreturn, fdist] را بدون شانس اجرا کنید. (فقط بدون پاسخ می دوید و می دوید - حتی اگر نمونه کوچکتری بگیرم، بنابراین فکر نمی کنم که من فقط بی تاب باشم..). من مقادیری را برای $a$ و $b$ (به ترتیب 87.76922562 و -82.00007391) از طریق روش زیر دریافت کردم. اما مطمئن نیستم که قابل توجیه باشد. مرحله (3) به صورت تکهای، برای «توزیع نمایی[λ]»: 1. سریهای برگشتی را مرتب کنید، سریهایی را انتخاب کنید که $x < \mu$ هستند و در -1 ضرب کنید و بهعنوان minuslogreturns وارد کنید. 2. مرحله 3 را به صورت اجرا کنید. FindDistributionParameter[minuslogreturns, ExponentialDistribution[a]] 3. دوباره برای قسمت مثبت، با $b$ به عنوان پارامتر توزیع نمایی. من مطمئن نیستم که این یک رویکرد عملی است. من $a$ و $b$ خود را با لحظه ($\mu$ = میانه نمونه) آزمایش کردم، میانگین نزدیک نسبی، واریانس و چولگی را بدست آوردم، با این حال به نظر نمی رسد که کشش را نزدیک کنم. (کشت نمونه 9.494758128 در مقابل 15.33348985 تخمین زده شده). در یک نکته جانبی، ممکن است خیلی خوب باشد که عبارات بازگشت مورد انتظار، واریانس، چولگی و کشیدگی نیز خاموش باشند، زیرا آنها عبارات بسیار طولانی هستند. اگر لازم بدانم می توانم اینها را پست کنم؟ امیدوارم این سوال من را کمی واضح تر کند. | برازش تابع چگالی نظری با نمونه log-return |
51521 | من سعی می کنم نمونه برداری از یک شکل موج را شبیه سازی کنم تا سپس آنالیز FFT را روی آن اعمال کنم. در اینجا کد نمونه ای است که من اکنون با استفاده از یک موج مربعی دارم: فرکانس =50; نمونه فرک = 1000; دوره = 1 / فرکانس; f=\[Piecewise] -1 (period/2)<=Mod[x,period]<period 1 True testData=Table[N@f,{x,0,2*period,1/sampleFrec}]; Plot[f,{x,0,2*period}, PlotLabel->Fundamental,ExclusionsStyle-> Dashed, PlotStyle->{Thickness[0.006], Red}] ListLinePlot[testData,PlotRange->Full, PlotLabel-> اساسی] و این همان نقشه هایی است که من می گیرم، اولین مورد همان است موج مربعی 50 هرتزی میخواهم، اما وقتی از «Table[]» و «ListLinePlot[]» استفاده میکنم فرکانس یکسانی را دریافت نمیکنم، چرا؟ من با Wolfram Mathematica نسبتاً تازه کار هستم، بنابراین شاید این چیز بسیار احمقانه ای باشد. با تشکر از شما برای کمک شما!   | چرا هنگام نمونه برداری از شکل موج فرکانس مشابهی دریافت نمی کنم؟ |
51815 | بنابراین من از پنجره مکان یاب برای استخراج موقعیت یک راس روی یک تصویر استفاده کردم. تصویر شبکه برق مریلند و رئوس آن ژنراتورها و بارهای سیستم قدرت بود. وقتی روی راس کلیک کردم و ضبط کردم، این را برگرداند (شماره راس {x-pos,y-pos}). پس از ثبت تمام رئوس، فهرستی از داده ها را دارم و از این لیست می خواهم این شبکه را با مختصات نسبی آنها به صورت گرافیکی رسم کنم. از خروجی می خواهم به صورت گرافیکی یک شبکه پوشا حداقل با بارها به عنوان یک رنگ/شکل خاص و ژنراتورها به عنوان رنگ و شکل متمایز دیگری ایجاد کنم. از این طریق میخواهم محاسباتی مانند شبیهسازی مونت کارلو را اجرا کنم، یک ماتریس مجاورت ایجاد کنم، و احتمالاً حتی با فیلدهای تصادفی مارکوف قاطی کنم. من به کمک نیاز دارم تا بفهمم چگونه می توان آن را به صورت گرافیکی با تمایزات رنگ/شکل بین بارها و ژنراتورها نشان داد و حداقل شبکه پوشا را از خروجی دریافتی من تولید کرد. کد ورودی: im= Import[http://esm.versar.com/pprp/ceir16/Images/Figure2_20.jpg]; ماژول[{picturesize,i,bigger,imagesizes}, picturesize=675; مقادیر={}; i=1; imagesizes=ImageDimensions[im];bigger=1; DynamicModule[{pt={0,0}}، If[imagesizes[[1]]<imagesizes[[2]], greater=2]; TableForm@{ Button[Record!,AppendTo[values,{i,pt}];i++;], LocatorPane[ Dynamic@pt, Dynamic@Graphics[ Join[ {Inset[im,{0,0},{0 ,0},{1,1}]} ]، PlotRange->{{0,imagesizes[[1]]/imagesizes[[bigger]]},{0,imagesizes[[2]]/imagesizes[[bigger]]}}, ImageSize->picturesize], Dynamic[ N@pt]، Dynamic[MatrixForm@values] }] ]  خروجی عبارت بود از: ({ {1, {0.0996, 0.4195}}, {2, {0.1046, 0.392}}, {3, {0.1144 ، 0.468}}، {4، {0.1164، 0.4415}}، {5، {0.1432، 0.4455}}، {6، {0.1442، 0.376}}، {7، {0.147، 0.5085}}، {8، {0.16، 0.4965}}، {9، {0.1628، 0.5305}} {0.1708، 0.484}}، {11، {0.1776، 0.379}}، {12، {0.1836، 0.4335}}، {13، {0.1856، 0.408}}، {14، {0.1936، 0.4495، 0.4495}، {0.4495، {0.21}} 0.5295}}، {16، {0.1974، 0.3595}}، {17، {0.2122، 0.4395}}، {18، {0.2152، 0.4465}}، {19، {0.2252، 0.3555}}، {20، 0.29، 0.4، 0.2 {21، {0.2716، 0.3535}}، {22، {0.2952، 0.313}}، {23، {0.3258، 0.4265}}، {24، {0.3446، 0.475}}، {25، {25، {0.3431، 0.3476، 0}. {0.3536، 0.408}}، {27، {0.3584، 0.3545}}، {28، {0.3694، 0.3665}}، {29، {0.3732، 0.384}}، {30، {0.393، 0.3535، 0.3535، {0.3535}}، 0.4205}}، {32، {0.4028، 0.3625}}، {33، {0.4028، 0.378}}، {34، {0.4088، 0.3525}}، {35، {0.4108، 0.4345}}، {36، {0.428، 5} {37، {0.4336، 0.405}}، {38، {0.4434، 0.247}}، {39، {0.4542، 0.303}}، {40، {0.4532، 0.4415}}، {41، {0.4612، 0.4612، 0. {0.469، 0.3455}}، {43، {0.47، 0.3685}}، {44، {0.477، 0.391}}، {45، {0.4888، 0.31}}، {46، {0.4948، 0.3315}}، {495، {495، {0. 0.371}}، {48، {0.4986، 0.217}}، {49، {0.4918، 0.4375}}، {50، {0.5214، 0.376}}، {51، {0.5244، 0.3455}}، {52، {0.5284، 0.5284، 0.53، {0.5294، 0.457}}، {54، {0.5302، 0.471}}، {55، {0.5302، 0.2875}}، {56، {0.554، 0.243}}، {57، {0.554، 0.323}}، {58، {54، {54، {0.5302، 0.323}} 0.299}}، {59، {0.559، 0.231}}، {60، {0.559، 0.2575}}، {61، {0.559، 0.2725}}، {62، {0.5628، 0.244}}، {63، {0.5668، 0.26، 0.22} {0.5668، 0.316}}، {65، {0.5708، 0.1755}}، {66، {0.5816، 0.2665}}، {67، {0.5836، 0.224}}، {68، {0.5916، 0.152، 0.152}، {0.152}، {0.152}، {0.1755}} 0.307}}، {70، {0.5826، 0.3365}}، {71، {0.5876، 0.32}}، {72، {0.5974، 0.242}}، {73، {0.5984، 0.2845}}، {74، {0.604، {0.26}، {0.604} {75، {0.5856، 0.397}}، {76، {0.5906، 0.3605}}، {77، {0.5916، 0.388}}، {78، {0.6014، 0.3385}}، {79، {0.6054، {0.6054، 0. {0.6132، 0.299}}، {81، {0.6132، 0.2865}}، {82، {0.6142، 0.2745}}، {83، {0.6182، 0.375}}، {84، {0.6252، 0.245، 0.245، {0.245، {0.245}}، 0.3355}}، {86، {0.629، 0.3605}}، {87، {0.63، 0.371}}، {88، {0.63، 0.388}}، {89، {0.633، 0.474}}، {90، {0.635، 0.353} {91، {0.641، 0.3525}}، {92، {0.639، 0.411}}، {93، {0.6438، 0.3585}}، {94، {0.6458، 0.4355}}، {95، {0.6488، 0.473، 0.473، 0.473، 0.2695}}، {97، {0.6576، 0.38}}، {98، {0.6646، 0.4455}}، {99، {0.6736، 0.3685}}، {100، {0.6764، 0.4415}}، {101، {0.6646، 0.4455}}، {101، {0.6736، 0.3685}} {102، {0.6902، 0.402}}، {103، {0.6932، 0.373}}، {104، {0.6962، 0.473}}، {105، {0.6972، 0.453}}، {106، {0.718،}}، {106، {0.718،}} {0.7268، 0.292}}، {108، {0.7228، 0.4335}}، | ایجاد شبکه از خروجی |
4868 | من یک نوت بوک بسیار قدیمی دارم که در بسیاری از سلول ها گزینه CellMargins به صورت دستی تنظیم شده است. ساده ترین راه برای حذف تمام تنظیمات دستی گزینه چیست؟ | گزینه CellMargins را از بسیاری از سلول ها حذف کنید |
26104 | من سعی کردهام یک «TabView» را مانند نمونههای موجود در سایت Wolfram CDF، جایی که اندازهها و پسزمینههای سفارشی با تصاویر یا گرادینتها دارند، استایل کنم، اما در تلاش برای یافتن اسنادی در مورد نحوه استایل دادن به «TabViews» هستم آیا راهی وجود دارد. در _Mathematica_ میتوانم تمام ویژگیهای یک کنترل مانند «TabView» یا فقط آن دسته از کنترلهایی را که کاربر میتواند آنها را تغییر دهد فهرست کنم؟ ویرایش: پیوند به نمونه ای از یک ظاهر طراحی شده توسط Wolfram | چگونه می توانم یک TabView را استایل کنم؟ |
16623 | من سعی می کنم به صورت سه بعدی ترسیم کنم و باید از PlotLegend استفاده کنم. کد من Needs[PlotLegends`] Evaluate[PlotLegends] Plot3D[Tanh[H/T], {T, 0, 300}, {H, 0.001, 1}, PlotLabel -> Style[Framed[ Energy Dependance on میدان مغناطیسی H و دمای مطلق \ T]، 13، قرمز، پس زمینه -> روشنتر[زرد روشن]]، پسزمینه -> خاکستری روشن، تابع رنگ -> تابع[{x، y، z}، رنگ[.65 (1 - z)]]، AxesLabel -> {T[kelvin]، H[tesla]} ، BoundaryStyle -> Thick، ClippingStyle -> Opacity[0.5]، Mesh -> Full، PlotLegends -> Automatic] در حالی که من از «Needs[PlotLegends] استفاده می کنم، به نظر نمی رسد بتوانم یک افسانه ترسیم کنم. من با خطایی مواجه می شوم که می گوید _Plot3D::optx: گزینه ناشناخته PlotLegends در Plot3D[...]_ چگونه می توان این مشکل را برطرف کرد؟ | PlotLegends روی Plot3D-V8.0.0 کار نمی کند |
43473 | من از «Simplify/FullSimplify» برای ساده کردن برخی معادلات بد استفاده کردهام، و در کل خوب عمل میکند، اما گاهی اوقات معادلات را به روشی غیرمفید مرتب میکند. در اینجا یک مثال ساده است. فرض کنید x یک عدد مثبت است (برای برخی از عوامل به طور کلی بسیار پیچیده تر ایستاده است)، $Assumptions=x>0 معادله ای دارم مانند eq = x^2 (a + b - 2 c^2 b) == 0 معادله // Simplify > > a + b == 2 b c^2 > اما من نمیخواهم که عبارتها را از «LHS» به «RHS» منتقل کند و عبارتها را متناسب با آن تقسیم کند. ب. من می خواهم آنها را با هم جمع کنند. من میتوانم از «Collect» برای نگه داشتن این عبارات با هم استفاده کنم، اما هیچ راهی برای تقسیم «x^2» ندارم. من میتوانم از «Collect» استفاده کنم، سپس «x^2» را بهصورت دستی تقسیم کنم، اما عباراتی که از «x^2» استفاده میکنم، بسیار دشوار هستند، و انجام این کار به صورت موردی بسیار پر زحمت است. مورد، به خصوص زمانی که Simplif فورا این کار را انجام می دهد. **سوال من**: آیا راه ساده ای برای گرفتن eq و خروجی وجود دارد > > a + b - 2c^2 b == 0 > (* یا *) > a + (1-2c^2)b = =0 > بدون اینکه صریحاً مشخص کنید که میخواهم «x^2» را تقسیم کنم (زیرا «Simplify» این را به طور خودکار تقسیم میکند)؟ | معادلات بازآرایی را ساده کنید؟ |
34251 | من در حال ساختن نموداری هستم که از یک منحنی سینوسی و خط مماس آن در یک آرگومان مشخص تشکیل شده است. با این حال، من می خواهم مختصات نقطه مماس و معادله خط مماس را به صورت دینامیکی نشان دهم. کار من تا الان: f[x_] := Sin@x; l[x_, a_] := f[a] + f'[a] (x - a); دستکاری[ نمایش[ Plot[Sin@x، {x، 0، 2 \[Pi]}، PlotRange -> {-2، 2}، AxesStyle -> Arrowheads[0.03]، AxesLabel -> {x، Sin [x]}، Aspect Ratio -> Automatic، PlotLabel -> f[a] <> + <> f'[a] (x- <> a)]، Plot[l[x, a], {x, a - 2, a + 2}, PlotStyle -> Pink], Graphics[{PointSize[Medium], Red, Point[ {a, Sin@a}]}]], {a, 0, 2 \[Pi]}] متأسفانه کاری که من انجام دادهام کار نمیکند. بنابراین سوال من این است: چگونه می توانم اطلاعاتی را که برای انجام آن نیاز دارم به دست بیاورم.  | چگونه مختصات یک نقطه و معادله یک خط را به صورت دینامیکی نشان دهیم؟ |
4677 | من می خواهم برای $P(t)$، در Mathematica، یک معادله انتگرال Volterra از نوع دوم را حل کنم. این است: $$P(t) = R_0(t) + \int_0^t P(t') R_0(t-t')dt'$$ من تابع $R_0$ را می شناسم و می خواهم یک راه کلی پیدا کنم برای حل $P(t)$ با توجه به هر $R_0$. من می دانم که این یک پیچیدگی است و می تواند در دامنه لاپلاس حل شود، اما نمی خواهم این کار را انجام دهم زیرا معکوس کردن تبدیل مجموعه ای از مشکلات دیگر را برای من به همراه دارد. | حل عددی معادله انتگرال ولترا |
4863 | من روی برنامهای کار میکنم که رنگهای لبه خاصی را برای نمودارها پیدا میکند. خروجی به صورت زیر است: Coloring = {1 \[UndirectedEdge] 10 -> 1, 1 \[UndirectedEdge] 2 -> 2, 9 \[UndirectedEdge] 10 -> 2, 1 \[UndirectedEdge] 9 -> 3, 2 \ [UndirectedEdge] 10 -> 3, 1 \[UndirectedEdge] 3 -> 4} اکنون می خواهم رنگ آمیزی را تجسم کنم. من از «EdgeLabels->Coloring» استفاده می کنم، اما برچسب ها را در وسط می نویسد، که راحت نیست، به خصوص در مورد نمودارهای متقارن مانند نمودارهای کامل. من می خواهم 2 برچسب را در هر دو انتهای هر لبه نمایش دهم. در حال حاضر می توانم آن را فقط در یک انتهای هر لبه با استفاده از کد زیر نمایش دهم: 1 \[UndirectedEdge] 10 -> Placed[1, 1/6] و نتیجه زیر را دریافت می کنم: ![CompleteGraph\[10\]] (http://i.stack.imgur.com/yjsSz.png) اسناد استفاده از برای نمایش 2 برچسب در دو انتها، برای نمایش [{1،1}،{شروع، پایان}]. آن مثال خاص کار میکند، اما وقتی «شروع» یا «پایان» را به «1/6» یا «5/6» تغییر میدهم، هیچ برچسبی نمایش داده نمیشود. | برچسب زدن لبه راحت گراف بدون جهت |
51905 | در اینجا لیستی است که در اصل از فرترن تولید شده است. {{(0.277336296055697, 0.120000000000000E+000)}، {(-1.489297392708939E-002, 0.3400000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000) است که به صورت دو عدد از یک لیست بهE+0 تفسیر می شود. اعداد البته، _Mathematica_ این را درک نمی کند، بنابراین، من می خواهم آن را به چیزی مانند {{0.277336296055697 + 0.12I}، {-0.01489297392708939 + 0.34I}} تبدیل کنم. آیا می توانم این کار را به صورت برنامه ای در _Mathematica_ انجام دهم؟ | قالب بندی خروجی اعداد مختلط فرترن برای استفاده در Mathematica |
9111 | از چه تابعی می توانم برای ارزیابی $(x+y)^2$ به $x^2 + 2xy + y^2$ استفاده کنم؟ من می خواهم آن را ارزیابی کنم و سعی کرده ام از واضح ترین راه استفاده کنم: به سادگی تایپ و ارزیابی $(x+y)^2$، اما تنها $(x+y)^2$ را به عنوان خروجی به من می دهد. من در آخرین دقایق به دنبال آن بودم، اما هنوز سرنخی نداشتم، می توانید به من کمک کنید؟ | از چه تابعی می توانم برای ارزیابی $(x+y)^2$ به $x^2 + 2xy + y^2$ استفاده کنم؟ |
37453 | آیا می توان به سادگی صفرهای پایانی را به یک عدد اعشاری اضافه کرد؟ به عنوان مثال: 2.1 باید 2.10 باشد (دقت تا 1/100)، 2 باید 2.00 باشد، و غیره. ، 0}`، و با استفاده از این، شکل بسیار پیچیده Row@{digits[[1]]، .، Sequence @@ Rest@digits} نتیجه دلخواه را می دهد. اما این بسیار پیچیده است، و من در این فکر بودم که آیا روش (آسان تر) دیگری وجود دارد؟ مثل همیشه برای همه کمک ها متشکرم! | عددی که به صفر ختم می شود، دقت را اضافه کنید |
2012 | من یک ماتریس (غیر پراکنده) $9 \ برابر 9 $ دارم و می خواهم مقادیر ویژه و بردارهای ویژه آن را بدست بیاورم. البته، مقادیر ویژه میتواند بسیار دردسرساز باشد زیرا احتمالاً نمیتوانیم صفرهای چند جملهای مشخصه آن را پیدا کنیم. در واقع، آنچه من واقعاً می خواهم این است که بردار ویژه متعلق به بزرگترین مقدار ویژه را پیدا کنم. آیا کد زیر این را به من می دهد: «بردارهای ویژه[ماتریس، 1]»؟ Mathematica چگونه این کار را انجام می دهد؟ آیا نوعی الگوریتم وجود دارد که من از وجود آن بی اطلاعم که بردار ویژه متعلق به بزرگترین مقدار ویژه را محاسبه کند؟ آیا می توان بزرگترین مقدار ویژه را به صورت عددی (در مدول یا حتی دور انداختن تمام مقادیر پیچیده) محاسبه کرد و سپس بردارهای ویژه را به صورت شبه تحلیلی با استفاده از بردارهای ویژه محاسبه کرد؟ اضافه شد: ماتریس نمادین است. | محاسبه بردارهای ویژه و مقادیر ویژه |
30975 | من مدتی است که از Mathematica استفاده می کنم و به فکر استفاده از Worbench برای ساختار بهتر پروژه ام هستم. با این حال، انتقال کد من از فایلهای nb. به فایلهای m. در پروژه Workbench واقعاً کار نمیکند، زیرا برخلاف Mathematica frontend Workbench هیچ خطی را قطع نمیکند. آیا راهی برای فعال کردن Auto line break در Wolfram Workbench وجود دارد؟ اگر نه، چگونه باید با عبارات طولانی در Workbench کار کرد؟ | خط خودکار در میز کار قطع می شود |
2011 | من به دنبال مشاوره از افرادی هستم که تجربه بیشتری در این زمینه دارند در مورد اینکه بهترین (ساده ترین، کمترین تلاش) راه برای ایجاد یک گرافیک مانند زیر چیست:  این مدلی است که در یک برنامه ترسیمی ساخته شده است. یک نمودار مرکزی وجود دارد که توسط گراف های کوچکتر احاطه شده است، که هر کدام اطلاعاتی درباره یک نقطه در نمودار اصلی نشان می دهد. آن نقاط با خطوط به زیرگراف ها متصل می شوند. الزامات: * هر طرح باید بتواند محورها/قاب خود را داشته باشد * ترازهای مناسب خطوط رابط (خطوط چین دار قرمز در ماکت) --- من مختصات یک انتهای آن را در سیستم مختصات طرح مرکزی دارم، در حالی که انتهای دیگر باید به قسمت های کوچکتر اشاره کند. * اندازه فونت و عرض خط ثابت (یعنی همه چیز باید 8 pt باشد) * گرافیک برداری (من می خواهم از شطرنجی کردن به بیت مپ اجتناب کنم) رویکردهای ممکن: * GraphicsGrid با Epilog (به نظر می رسد GraphicsGrid مبتنی است در «Inset»). تراز کردن سیستم مختصات طرح مرکزی با کل گرافیک) * استفاده از LevelScheme را یاد بگیرید (هنوز از آن برای چیزهای جدی استفاده نکردم، اما وقتی آخرین بار آن را امتحان کردم به نظر می رسید که با هم تراز شدن مواجه شده است). هر زمان که من شروع به انجام چنین کاری می کنم، و جزئیات باید دقیق باشد، بسیاری از مسائل کوچک ظاهر می شوند. من می خواهم بدانم کدام رویکرد احتمالاً کمترین دردسر را نشان می دهد. * * * **خلاصه پاسخ ها** مشکل اصلی موقعیت صحیح خطوط اتصال بود. روش معمول گنجاندن طرحهای فرعی با استفاده از «Inset» است (که توسط «GraphicsGrid» نیز استفاده میشود. یک نقطه انتهایی خطوط در سیستم مختصات گرافیکی اصلی قرار دارد، در حالی که نقطه دیگر در سیستم مختصات اصلی فرعی است. تبدیل بین این دو بسیار دشوار است و به مقیاس بندی گرافیک بستگی دارد. **راهحل Heike** از «FullGraphics» برای گسترش محورها/قابهای طرحهای فرعی استفاده میکند. سپس تمام طرح های فرعی را می توان مستقیماً در گرافیک اصلی گنجاند و به اندازه آن ها را کوچک کرد. یک سیستم مختصات واحد برای مقابله وجود خواهد داشت. **راه حل کریس دگنن** از پردازش تصویر برای تراز کردن سیستم مختصات گرافیکی اصلی با سیستم مختصات داخلی استفاده می کند. یک نقطه قرمز را در نقاط انتهایی مورد نظر قرار می دهد، گرافیک را شطرنجی می کند، موقعیت نقطه را اندازه گیری می کند، و سپس از این اطلاعات برای ایجاد یک گرافیک برداری با خطوط اتصال بین این موقعیت ها استفاده می کند. نتیجه یک گرافیک برداری است که فقط در یک مقیاس خاص درست به نظر می رسد، اما می تواند به PDF صادر شود. راه حل های دیگر اضافه کردن خطوط اتصال را به صورت دستی توصیه می کنند. | قطعات فرعی با خطوط اتصال |
3410 | فضای متریک اداره پست، $P$ تابع فاصله دارد که به صورت زیر تعریف شده است: $$ d_P (\mathbf{x},\mathbf{y}) := \begin{cases} 0 & \mathbf{x} = \mathbf {y}\\ \Vert \mathbf{x}\Vert_2+\Vert \mathbf{y}\Vert_2 و \mathbf{x}\neq \mathbf{y} \end{cases} $$ که $\Vert \mathbf{x}\Vert_2 = \sqrt{x_1^2+x_2^2}$ فاصله اقلیدسی از $\ است mathbf{x}=(x1,x2) \in \mathbb{R}^2$ به مبدا. من علاقهمندم توپهای این متریک را با مرکز نقطه $\mathbf{p}$ ترسیم کنم که دارای شعاع $r$: $$B_r(\mathbf{p}) \triangleq \{\mathbf{x} \در P \vert\ d(\mathbf{x},\mathbf{p})<r \}$$ آیا کسی در مورد نحوه انجام این کار راهنمایی دارد؟ | ترسیم توپ باز برای فضای متریک اداره پست |
56953 | چگونه می توانم فاصله کانتور یا نحوه توزیع محدوده رنگ بین مقادیر تابع را مشخص کنم؟ فرض کنید تابعی را بسته به x و y رسم می کنم. مقادیر تابع بین [0، 1] متفاوت است. من میخواهم که mathematica برای محدوده مقدار تابع [0,0.9] 10 کانتور و برای بقیه محدوده [0.9,1] 10 کانتور دیگر بسازد. علاوه بر این، آخرین کانتور از محدوده [0.9] ضخیمتر است، تا نشان داده شود که از اینجا به بعد فاصله کانتور ظریفتر است. thx برای کمک شما که تا کنون برای کمک شما بسیار بوده است، سوال واقعی من قبلاً پاسخ داده شده است. اما یک سوال بعدی برای من ایجاد شده است زیرا پیاده سازی کدهای شما با عملکرد واقعی من کار نمی کند و نمی دانم چرا. من آن تابع و توابعی را که فراخوانی می کند از اکثر متغیرها پاک کردم و به دلایل سادگی آنها را با ثابت ها جایگزین کردم. امیدوارم خوب باشه پس eislexpl[epsilon_, n2_, x_] := 28 (epsilon)^2 - 1 + ((-2 Log[E^(1/2) x])/x^2 + (2.7(0.3 - epsilon))/x + (10 epsilon^2 n2^(3/2))/x^(3/2)); eislminx2[epsilon_?NumericQ, n2_?NumericQ] := (minx = FindArgMin[{eislexpl[epsilon, n2, x], 0 < x}, x]; eislexpl[epsilon, n2, minx]); ueislexpl[epsilon_, h_, n1_, n2_] := n1 (40 epsilon^2 - 1) + (1 -1.27 ) (1 + (n1 - 1) HeavisideTheta[1 - n1] - (-1 + Exp[-( n1 - 1)]) HeavisideTheta[n1 - 1]) + n2 eislminx2[epsilon, n2] + (h - n1 - n2) (28 epsilon^2 - 1); ueislexpl[epsilon_, h_, n1_, n2_] تابعی است که می خواهم با ContourPlot رسم کنم. اگر از : ContourPlot[ ueislexpl[0.1, 5, n1, n2], {n1, 0, 5}, {n2, 0, 5 - n1}, Contours -> (Function[{min, max}, Module[{ r1, r2}, Join[r1 = Range[min, 0.1 max, (.1 max - دقیقه)/10]، r2 = محدوده[.1 حداکثر + 0.01، حداکثر، (حداکثر - 0.1 حداکثر - 0.01)/10]]]]، ContourStyle -> (به @@ {Table[Thick, { بپیوندید Length@r1}], Table[Thin, {Length@r2}]}] باید یک کانتور پلات با 10 تقسیم برای محدوده مقدار [حداکثر، 0.1 حداکثر] و 10 تقسیم دیگر برای [0.1 حداکثر، حداکثر]. اما نتیجه من 3 دیویژن است. چه چیزی را باید تغییر دهم؟ | ContourPlot - فاصله کانتور نابرابر |
45361 | در یک زمینه وسیع تر، من باید تعاریف تاخیری مانند x := a + b + c ارائه کنم، اما در این تعاریف می خواهم که a و b با مقادیر فعلی خود ارزیابی شوند، نه با مقادیر آنها. مقادیر بعدی در اینجا کمی کد وجود دارد که این کار را انجام می دهد: a = 1; b = 2; c = 5; با[{a = a, b = b}, x := a + b + c; y := b + c]; a = 10; b = 20; c = 50; اگر «x» در انتها چاپ شود، «53» و اگر تعریف آن با «?x» بررسی شود، «x := 1 + 2 + c» است. به همین ترتیب در پایان «y» «y := 2 + c» است. این دقیقاً همان رفتاری است که من میخواهم، اما در بافت وسیعتر خود، به ظرافت اهمیت میدهم و این بیظرافت است. بنابراین من میخواهم بتوانم یک فرمان (در واقع، یک ماکرو) 'WithCurrent' را تعریف کنم، به طوری که 'WithCurrent[{a, b}, delayeddefs]' معادل 'With[{a = a, b = b}، delayeddefs]`. هر ایده ای؟ | ارزیابی نیمه تأخیر |
59169 | من می خواهم تجزیه و تحلیل ارزش اصلی را تسریع کنم. داده ها شامل مجموعه بزرگی از بردارها با ابعاد بزرگ است. هر دو در محدوده 1000 هستند. من می خواهم ماتریس بارگذاری را برای محاسبات بیشتر بدست بیاورم. بخش بردارهای ویژه بیشتر زمان محاسبه را می گیرد. lMat = Table[RandomReal[], {i, 1000}, {j, 2000}]; mwVec = Mean[lMat]; lVerMat = (# - mwVec) & /@ lMat (* ترجمه به میانگین *); covarMat = کوواریانس[lVerMat]; loadMat = بردارهای ویژه[covarMat] (* ماتریس بارگیری *); //AbsoluteTiming lHKMat = lVerMat.Transpose[loadMat]; پیشاپیش ممنون | تجزیه و تحلیل سریع اجزای اصلی |
51341 | من تابعی دارم که جمع چند گاوسی است. در اینجا با یک گاوسی 1 بعدی کار می کنیم، 3 متغیر برای هر گاوسی وجود دارد: «A»، «mx» و «سیگما»: $A \exp \left ( - \frac{\left ( x - mx \right )^{ 2}}{2 \times sigma^{2}} \right )$ A*Exp[-((x - mx)^2/(2 sigma^2))] تعداد گاوسها در تابع نهایی با هر بار فراخوانی تابع متفاوت خواهد بود، بنابراین سوال من این است: ** بهترین راه برای تعریف تابعی در Mathematica که بتواند این تغییر را مدیریت کند، چیست؟ هر گاوسی را سخت کدنویسی کنم؟** داشتم به این فکر می کردم که لیستی از «{A,mx,sigma}» برای تابع ارائه کنم، به طوری که اگر یک گاوسی بخواهم، ارائه کنم: f[{{A,mx,sigma}}] و اگر من دو گاوسی بخواهم، f[{{A,mx,sigma},{A2,mx2,sigma2}}] را ارائه میدهم که میدهد: A*Exp[- ((x-mx)^2/(2sigma^2))] + A2*Exp[-((x-mx2)^2/(2sigma2^2))] و غیره اما من اصلاً مطمئن نیستم که چگونه تابع f[] را برای انجام کارآمد این کار طراحی کنم (مثلاً، آیا می توان بدون حلقه For[] این کار را انجام داد؟ در صورت لزوم می توان آن را در آینده کامپایل کرد؟). هر کمکی بسیار متشکریم - من چندین جستجو در اینجا انجام دادم و چیزی پیدا نکردم، اما متوجه شدم که ممکن است به این دلیل باشد که مطمئن نیستم چگونه مشکل خود را به طور خلاصه تعریف کنم، بنابراین اگر قبلاً سؤال شده است و از دست داده ام عذرخواهی می کنم آن را | تعریف یک تابع به صورت مجموع چند گاوسی |
25300 | چگونه می توانیم تابعی بنویسیم که اگر عبارت f را وارد کنیم، مشتق log $\frac{1}{f} \frac{df}{dx}$ را برمی گرداند. ما باید از تست شرطی یا الگوی استفاده کنیم تا تابع هر نمادی را به جز لیست ها به عنوان ورودی بپذیرد. من تمام تلاش های خود را نشان خواهم داد و در مورد اینکه چرا راه های خاصی اشتباه هستند و چرا آنها اشتباه هستند، سؤالاتی دارم. من با Mathematica تازه کار هستم و هنوز با نحوه کار آن آشنایی زیادی ندارم. در اینجا تمام تلاش های من است: 1). در: $f = x^{2};$ In: func[f_] = $\frac{1}{f} f'$ خارج: $\frac{(x^{2})'}{x^{ 2}}$ این تلاش اشتباه است زیرا ابتدا از تست شرطی یا الگو استفاده نمی کنیم. همچنین، چرا با استفاده از علامت ' نمی توان تابع را متمایز کرد؟ 2). In: $f = x^{2};$ In: func[f_] := $\frac{1}{f} f'$ Out: بدون خروجی چرا با استفاده از تخصیص تاخیری، خروجی وجود ندارد؟ 3). در: $f = x^{2};$ In: func[f_,x_] = $\frac{1}{f} f'$ خارج: $\frac{(x^{2})'}{x ^{2}}$ آیا اضافه کردن یک آرگومان x_ اضافی اضافی است یا تفاوتی ایجاد می کند؟ 4). در: $f = x^{2};$ In: func[f_] = ماژول[{f}، سوئیچ[f، _Symbol، $\frac{1}{f} f'$]] خروجی: $\frac {f$8344'}{f$8344}$ ممکن است نحو منطقی نباشد، اما من در تلاش برای یافتن راههایی برای رفع آن هستم. و شاید به اشتباه به _Symbol عادت کرده باشم، بالاخره _Symbol چیست؟ اکنون سعی می کنم تابع را به روشی کمتر کلی بنویسم. 5). اکنون در: $f = x^{2};$ In: func[f_] = $\frac{1}{f} D[f,x]$ خروجی: $\frac{2}{x}$ این روش البته کار می کند اما اگر ورودی را به f = $y^{2}$ تغییر دهم، تابع 0 را به عنوان خروجی برمی گرداند. یکی از راههای حل این مشکل تغییر به func[f_] = $\frac{1}{f} D[f,y]$ است، اما من فکر میکنم این به عنوان تقلب در نظر گرفته میشود، زیرا ما واقعاً به سؤال و جلسه پاسخ نمیدهیم. الزامات تعیین شده توسط سوال چیزی که واقعاً باعث میشود من با مشکل مواجه شوم، محاسبه مشتق است، چگونه میتوانیم مشتق تابع ورودی را با توجه به متغیر مستقل آن محاسبه کنیم. همچنین، من شرایط سوئیچ را کاملاً درک نمیکنم: در راهنمای Mathematica ذکر شده است که سوییچ $expr_i$ را ارزیابی میکند، سپس آن را با هر یک از $form_i$ به نوبه خود مقایسه میکند و $value_i$ را ارزیابی و برمیگرداند. فرم چیست و ارزش چیست؟ فرض کنید تابع را بنویسم: در: f[x_] := سوئیچ[x, x>0, 1, x<=0, 0] در: {f[5], f[-5], f[x]} خارج: {0,0,0} آیا از فرم اشتباهی استفاده میکنم؟ هر گونه کمک دقیق بسیار قدردانی می شود. با تشکر | تابعی بنویسید که مشتق لگاریتمی را برمی گرداند |
42289 | من باید عبارات را برای ارزیابی های عددی در یک پایگاه کد C صادر کنم. Simplify اغلب برای این کار خوب عمل می کند، و فاکتورسازی چند جمله ای راه زیادی را طی می کند. با این حال، گاهی اوقات به مواردی مانند 8 + 13 r^2 + 11 r^4 + 5 r^6 + r^8 به عنوان یک عبارت فرعی برخورد می کردم. بدیهی است که برای ارزیابی ممیز شناور بهتر است این را به صورت 8 + r^2 بنویسیم (13 + r^2 (11 + r^2 (5 + r^2))) با توجه به یک چند جمله ای، نوشتن یک تابع به اندازه کافی آسان است. این تبدیل را انجام دهید سوال این است: چگونه به Mathematica بگویم که بعد از اینکه Simplify با قوانین پیشفرضش تمام شد، باید همه زیرعبارتهای چندجملهای (به اندازه کافی پیچیده شدهاند) را پیدا کند و هر یک از آنها را به شکل تودرتو بالا تبدیل کند؟ ویرایش: من این سوال را با عجله نوشتم و شاید موضوع را کاملاً روشن نکردم. اعتراف میکنم که از «HornerForm» اطلاعی نداشتم، اما واقعاً این موضوع مطرح نیست. همانطور که قبلاً ذکر شد، من به سرعت کمی کد برای انجام همان عملکرد اصلی تهیه کردم، بنابراین شاید از بررسی وجود کد داخلی غافل شدم. مسئله واقعی اینجاست که HornerForm هر گونه فاکتورسازی را خنثی میکند، یعنی «Simplify» ممکن است ضریب (1 + 3 r^3 + r^7)^2 را ایجاد کرده باشد که «HornerForm» به 1 + گسترش مییابد. r^3 (6 + r^3 (9 + r (2 + r^3 (6 + r^4))))) در حالی که من ترجیح می دهم (1 + 3 r^3 + r^7)^2 -> (HornerForm[1 + 3 r^3 + r^7, r])^2 که «(1 + r^3 (3 + r^4))^2» را میدهد. به طور مشابه، HornerForm[Sqrt[1 + 3 r^3 + r^7]، r] کاملاً شکست میخورد، جایی که خروجی مورد نظر من 'Sqrt[1 + r^3 (3 + r^4)] است. گمان میکنم آنچه واقعاً به دنبال آن هستم این است که هر چند جملهای غیرقابلعملکردن را در عبارتی که قبلاً «Simplify» روی آن اعمال شده بود، از طریق «HornerForm» قرار دهم. پوزش برای هر گونه سردرگمی. | آیا می توانم به Simplify بگویم چند جمله ای های تودرتو را ترجیح دهد؟ |
22936 | من سعی می کنم دو لیست را ترسیم کنم که یکی لیست مرجع است و دیگری فقط برای انتخاب و برجسته کردن لیست اول استفاده می شود. اساساً، من میخواهم از فهرست انتخاب «slist» برای برجسته کردن نقاط مختلف در فهرست مرجع «reflist» پس از استفاده از «Manipulate» استفاده کنم: reflist = Flatten[Table[{x, y, z, a}, {x, 0, 4}، {y، -4، -1}، {z، 0، 5}، {a،0، 3}]، 3]; فهرست = صاف کردن[جدول[{x، y، z، a}، {x، 0، 1}، {y، -2، -2}، {z، 0، 1}، {a، 0، 1}] ,3]؛ دستکاری[نمایش[ListPlot[انتخاب[بازتاب، #[[1]] == x && #[[[2]] == y &][[همه، 3 ;; 4]]، PlotStyle -> مشکی، AxesLabel -> {z، a}، PlotLabel -> {x، y}، PlotRange -> All، Joined -> False]، ListLinePlot[انتخاب[slist، #[ [1]] == x && #[[2]] == y &][[همه، 3 ;; 4]]، PlotStyle -> قرمز، AxesLabel -> {z، a}، PlotRange -> All، Joined -> False]]، {x، 0، 4، 1}، {y، -4، -1، 1}] وقتی x=1 و y=-2 نمودار زیر را برمیگرداند:  مشکل زمانی رخ می دهد که «slist» هیچ نقطه اشتراکی با «reflist» نداشته باشد:  بنابراین سؤالات من این است: 1. آیا راهی برای من وجود دارد که از دریافت خطا اجتناب کنم و فقط وقتی دو لیست هیچ نقطه مشترکی ندارند **هیچ نقطه ای برجسته نشود**، و **فقط تمام نقاط را سیاه نشان دهید**؟ 2. من همچنین به دنبال برجسته کردن کل مناطقی هستم که نقاط در آن قرار دارند (با این کار یک مربع در شکل اول با رئوس در هر نقطه قرمز ایجاد می شود). آیا راهی برای انجام آن در «ListPlot» وجود دارد؟ خیلی ممنون برای همه کمک ها! | چگونه از خطاها در Manipulate with ListPlot زمانی که نتیجه یک لیست خالی است جلوگیری کنیم؟ |
39130 | من سعی می کنم یک نمودار ساده از یک ماتریس ایجاد کنم و سپس یک زیرگراف خاص را برجسته کنم. کد من (ساده شده از یک کار بزرگتر) به شرح زیر است. هر زمان که سعی می کنم از Subgraph (یا HighlightGraph) استفاده کنم، پیام Subgraph::graph: یک شی گراف در موقعیت 1 انتظار می رود را دریافت می کنم. ممکن است چه اشتباهی انجام دهم؟ پیشاپیش از کمک ممنونم << Combinatorica` > عمومی::compat: قابلیت Combinatorica Graph and Permutations با قابلیت از پیش بارگذاری شده جایگزین شده است. بسته ای که اکنون بارگیری می شود ممکن است > با این تضاد داشته باشد. لطفاً برای جزئیات بیشتر به راهنمای سازگاری مراجعه کنید. BB = جدول[0, {i, 4}, {j, 4}]; BB[[1]][[2]] = 1; BB[[2]][[1]] = 1; BB > {{0, 1, 0, 0}, {1, 0, 0, 0}, {0, 0, 0, 0}, {0, 0, 0, 0}} Gr = FromAdjacencyMatrix[BB]; زیرگراف[Gr, {1, 2}] > زیرگراف::graph: یک شی نمودار در موقعیت 1 در > RowBox[{Subgraph, [, > RowBox[{InterpretationBox[StyleBox[RowBox[{[ انتظار میرود SkeletonIndicator]، Graph:<، > 0، ،، 4، ،، Undirected، >[SkeletonIndicator]}]، ShowAutoStyles -> > False، AutoSpacing -> False]، نمودار[{}، {{0، 1.}}، {{-1.، 0}}، {{0, -1.}}، > {{1.، 0}}}]، قابل ویرایش -> نادرست]، ،، ({1، 2})}]، ]}]. >> | زیرگراف، HighlightGraph مطابق انتظار عمل نمی کند |
18480 | در اینجا من یک وظیفه دارم و آن آمادگی برای امتحان کوچک است. من آن را با دست برای مورد اول حل کردم)، اما باید آن را در $Mathematica$ بررسی کنم و سعی کنم آن را برای هر دو حالت 1) و 2) به طور خودکار پیاده سازی کنم. بعد از جدا شدن من به دنبال راه حل های سیستم جدا شده هستم و چگونه می توانم آنها را بدست بیاورم و به متغیرهای منبع برگردم زیرا به راه حل هایی از آنها نیاز دارم؟ سیستم دو معادله دیفرانسیل مرتبه 4 و من باید آنها را به 1) سیستم معادل 4 معادله مرتبه دوم با جایگزینی مناسب و 2) 8 معادله مرتبه اول تبدیل کنم. چگونه در Mathematica به طور خودکار این کار را انجام دهیم، در یک مورد 4 معادله حداکثر مرتبه دوم و در مورد دیگر 8 معادله حداکثر مرتبه اول؟ مثال با ثابت های شناخته شده a و b است. می دانم که باید از چند تعویض برای کاهش سیستم استفاده کنم. اولاً زمانی که g1[x] و g2[x] برابر با صفر باشند، میتواند راهحل همگن مفید باشد. اولین معادله g1[x]==a1*X1[x] + a2*X2[x] + a3*مشتق[2][X1][x] - a4*مشتق[2][X2][x] + a5* مشتق [4][X1][x] معادله دوم g2[x]==b2*X1[x] + b1*X2[x] - b4*مشتق[2][X1][x] + b3*مشتق[2][X2][x] + b5*مشتق[4][X2][x] 1) 4 معادله با جایگزینی معادلات دیفرانسیل مرتبه دوم . 2) 8 معادله مرتبه اول را انجام دادم a) با دست به شکل $(\text{x1}=\text{X1}(x)) (\text{x3}=\text{X2}(x)) \ چپ (\text{x2}=\text{X1}''(x)\right) \left(\text{x4}=\text{X2}''(x)\right) $ $ X(x)=\left( \begin{array}{c} \text{x1}(x) \\ \text{x2}(x) \\ \text{x3}(x) \\ \text{x4 }(x) \\ \end{آرایه} \right) $ $, A=\left( \begin{array}{cccc} 0 & 1 & 0 & 0 \\ -\frac{\text{a3}}{\text{a1}} & -\frac{\text{a2}}{\text{a1}} و -\frac{\text{a5}}{\text{ a1}} & -\frac{\text{a4}}{\text{a1}} \\ 0 & 0 & 0 & 1 \\ -\frac{\text{b5}}{\text{b1}} & -\frac{\text{b4}}{\text{b1}} & -\frac{\text{b3}}{\text{ b1}} & -\frac{\text{b2}}{\text{b1}} \\ \end{array} \right)$ $, B=\left( \begin{array}{c} 0 \\ \frac{\text{g1}(x)}{\text{a1}} \\ 0 \\ \frac{\text{g2}(x)}{\text{b1}} \\ \end{ آرایه} \راست)$ $$ X''(x)=A X(x)+B$$ | سیستم جداسازی معادلات دیفرانسیل |
48675 | من Mathematica را به عنوان یک ابزار نمونه سازی آزمایش می کنم. بهعنوان تمرین اولیه، من یک ردیاب پرتوی brute force را با هدف استفاده از توابع توزیع احتمال ساخته شده توسط Mathematica برای آزمایش برخی سایهزنهای فانتزی گردآوری کردهام. (نقطه شروع من ردیاب پرتو F# بود که http://code.msdn.microsoft.com/ParExtSamples در دسترس بود.) از آنجایی که این اولین تلاش برای استفاده از Mathematica است، به جز به عنوان یک ماشین حساب فانتزی، از برخی **راهنماها یا راهنمایی ها استقبال می کنم. نقد در مورد اینکه آیا این سبک کدنویسی قرار است موثر باشد**. (شما از روی کد متوجه خواهید شد که من به پارادایم شی گرا عادت دارم.) مشاهدات خود من، بدون ترتیب خاصی، عبارتند از: 1. این یک راه لذت بخش برای کار است، به عنوان بسیاری از تعاریف نوع شلوغ و نحو اضافی. در اینجا مورد نیاز زبان های دیگر نیست. کد کاملاً فشرده است و قصد نسبتاً قابل خواندن (IMHO) دارد. 2. من ردیاب پرتو را از ابتدا ساختهام، بدون استفاده از **_تصویرسازی گرافیکی داخلی_**، زیرا هدف یادگیری تمرین را از بین میبرد و احتمالاً نمیتوانم شیدرهای خودم را رول کنم. به عنوان یک مثال ساده، برای مثال، افزودن برای RGBColor تعریف نشده است. 3. احتمالاً در نتیجه، ردیاب بسیار کند است، حتی اگر من از تمام 4 هسته ای که در دسترسم است استفاده کنم. به جرات میتوانم بگویم که کد موجود میتواند با حذف همه تطابقهای نوع/الگو، به میزان قابلتوجهی افزایش یابد، اما به نظر من دنبال کردن کد بسیار سختتر خواهد بود، و مطمئناً اشکالزدایی آن بسیار سختتر است. به نظر می رسد رویکرد من به این معناست که تا جایی که می بینم نمی توانم از بهینه سازی Compile استفاده کنم. اگر من یک ردیاب پرتوی سریع میخواستم، آن را در C++ مینوشتم، اما نمیدانم که آیا **بهینهسازیهای آسانی وجود دارد که من از دست دادهام** (و شامل به هم ریختن چیزهای من نیست تا حدی که مزایای نمونهسازی Mathematica -- بازسازي آسان -- از بين خواهد رفت). با این حال، من تعجب می کنم که حتی با 4 هسته، cpu این 4 هسته (8 هسته ای، اگر hyperthreading را حساب کنید) هرگز به حداکثر نمی رسد. به عنوان مثال، آیا ارزش تغییر برخی از «:=» به «=» را دارد؟ به عنوان مثال، اگر من نتایج را با میانگین گیری 4 ردیابی مجاور نام مستعار کنم، اوضاع حتی کندتر می شود. **ردیابی اشعه در زمان واقعی** دور از دسترس به نظر می رسد. 4. ردیابی پرتویی منجر به بسیاری از موارد گوشه ای می شود که به طور طبیعی با **ریاضیات IEEE** برخورد می شود. متأسفانه Mathematica برای مثال +/-Infinity برای +/-1/0 تولید می کند، بنابراین برخی از کدها باید واقعاً گسترش داده شوند تا به درستی آن موارد را درمان کند. 5. اگر Mathematica دارای ** جبر برداری_** بیشتری باشد، بسیار عالی است تا بتوانم معادلات تعریف اشیاء و پرتوهای درگیر را بنویسم و از Mathematica برای محاسبه نقاط تقاطع پرتوهایی که در قلب پرتو هستند استفاده کنم. ردیاب همانطور که اوضاع پیش میآید، «کاهش» و «حل» به من کمک نکردهاند تا الگوریتمهای تقاطع بهتری را پیدا کنم، بسته به نحوه طرح مسئله، یا اصلاً چیزی یا چیزی بزرگ و نامفهوم تولید میکنند. به هر حال، این چیزی است که بعد از 110 ثانیه از «raytrace[400, 400, basescene, 6]» دریافت میکنید: کد>](http://i.stack.imgur.com/AZE08.png) ... و این کد است: (* کمک کننده رنگ *) سیاه = {0., 0., 0.}; خاکستری تیره = {.25، 0.25، 0.25}; خاکستری = {.5، 0.5، 0.5}; سفید = {1., 1., 1.}; پس زمینه = سیاه; رنگ پیش فرض = سیاه؛ روشنایی[{r_, g_, b_}] = میانگین[{r, g, b}]; مقیاس[k_, c: {r_, g_, b_}] = k * c; صفر = {0.,0.,0.}; (* عمدتاً برای مرجع؛ تطبیق الگو معمولاً به جای آن استفاده می شود *) ray /: start[ray[s_, d_]] = s; ray /: dir[ray[s_, d_]] = d; دوربین /: pos[دوربین[p_, l_]] = p; دوربین /: lookat[دوربین[p_, l_]] = l; دوربین /: جلو[دوربین[p_, l_]] = عادی کردن[l - p]; دوربین /: پایین[دوربین[p_, l_]] = {0., -1., 0.}; camera /: right[c : camera[p_, l_]] := 1.5 * Normalize[Cross[forward[c], down[c]]]; camera /: up[c: camera[p_, l_]] := 1.5 * عادی کردن[Cross[forward[c]، right[c]]]; نور /: pos[light[p_, c_]] = p; نور /: رنگ[نور[p_, c_]] = c; صحنه /: چیزها[صحنه[t_, l_, c_]] = t; صحنه /: نورها[صحنه[t_، l_، c_]] = l; صحنه /: دوربین[صحنه[t_, l_, c_]] = c; سطح /: منتشر [سطح[d_، s_، re_، ro_]] = d; سطح /: specular[سطح[d_, s_, re_, ro_]] = s; سطح /: بازتاب [سطح[d_, s_, re_, ro_]] = re; سطح /: زبری[سطح[d_, s_, re_, ro_]] = ro; تقاطع /: چیز[تقاطع[t_، r_، d_]] = t; تقاطع /: پرتو[تقاطع[t_، r_، d_]] = r; تقاطع /: dist[تقاطع[t_, r_, d_]] = d; miss = تقاطع [هیچ چیز، اشعه[صفر، صفر]، بی نهایت]; منظره /: سطح[sceneobject[s_, i_, n_]] = s; منظره /: تقاطع [sceneobject[s_, i_, n_]] = i; منظره /: عادی[sceneobject[s_, i_, n_]] = n; کره /: مرکز[ | آیا این موثرترین و کارآمدترین سبک برنامه نویسی برای نمونه سازی (ردیاب پرتو) در Mathematica است؟ |
37459 | من می خواهم یک فیلد برداری تکه ای صاف را رسم کنم. برای مثال: $F_1(x,y) = (x^2 + y^2, y^2)$, $F_2 (x,y) = (2xy,2xy-x^2)$ و $H(x, y) = x-y$ $F(x,y) = \begin{cases} F_1(x,y) \text{ if } H(x,y) >0 \\ F_2(x,y) \text{ if } H(x,y)<0 \end{cases}$ چگونه می توانم $F(x,y)$ را در Mathematica ترسیم کنم؟ | نمودار بردار تکه ای-صافی. |
9115 | این کد است (متاسفم که چنین نمونه کد پیچیده ای را به شما می دهم، اما نتوانستم خطا را با یک InterpolatingFunction ساده تر بازتولید کنم): (*ثابت*) R0 = 8.314; M = 28.8 10^(-3); R = R0/M; te0 = 298; pa0 = 101325; \[Rho]g0 = Pi 25 10^-4 pa0/(R te0); \[Rho]s0 = 0.17; t0 = 0.005; x1 = 0.01; x2 = -10^-3; Q = 3000000; A = 10^15; ea = 9 10^4; cg = (5/2) R; cs = 1.46 10^3; کیلوگرم = 2.61 10^-2; ks = 0.36; ac = 4/0.01; hc = 1500; c1 = NDSolve[{((ArcTan[-10^5 x]/Pi) + 1/2) (\[Rho]s0 cs D[te[t, x]، t] - (0.005^2 Pi) ks D [te[t، x]، x، x] - \[Rho]s0 Q A Exp[-ea/(R0 te[t، x])]) + ((ArcTan[1000000 x]/Pi) + 1/2) (\[Rho]g0) cg D[te[t, x], t] (+\[Rho]g0) (A \[Rho]s0/ \[Rho]g0 Exp[-ea/(R0 te0)] x2 - A \[Rho]s0/\[Rho]g0 Exp[-ea/(R0 te0)] x2/x1 x) (1 - Exp[-10^4 t]) cg D[te[t، x]، x] (+\[Rho]g0) R te[t، x] (1 - Exp[-10^4 t]) (-A \[Rho]s0/\[Rho]g0 Exp[-ea/(R0 te0)] x2/x1) - ((0.005^2 Pi) کیلوگرم D[te[t، x]، x، x]) + (0.005^2 Pi) ac hc (te[t، x] - te0) == 0، te[0، x] == te0، te[t , x2] == te0، te[t، x1] == te0}، {te[t، x]}، {t، 0، t0}، {x، x2، x1}، PrecisionGoal -> 3]؛ f[t_، x_] = te[t، x] /. c1; teb1[t_] = f[t، 0]; نمودار[teb1[t]، {t، 0، t0}] زیرنویس[teb، i] = تابع درون یابی[ If[(D[(te[t، x] /. c1)، x] /. x -> 0) < 100، ((te[t، x] /. c1) /. x -> 0) + 0.01، ((te[t، x] /. c1) /. x -> 0)]، {t، 0، t0}] بعد از اینکه کد را اجرا کردم، پیام اخطار تولید شد… عملکرد به عدد واقعی ارزیابی نشد، چرا؟ چه کسی می تواند به من بگوید مشکل چیست؟ | تلاش برای تولید تابعی از InterpolatingFunction با FunctionInterpolation |
18483 | من با نحوه استفاده از خروجی «DSolve» کمی گیج شده ام. آثار زیر s = DSsolve[{y'[x] == x, y[0] == 0}, y[x], x]; نمودار[y[x] /. s, {x, 1, 10}] اما من نمی دانم چگونه کار می کند. من با `/ آشنا هستم. a -> b` که a را با b جایگزین میکند، اما نمیتوانم «y[x] / را بفهمم. s` انجام می دهد؟ | خروجی DSolve - درک نحوه استخراج نتیجه |
42756 | تابع من به صورت f[x_] = x^1.1 - 2.5 x^.5 تعریف شده است. a]+f[a] a=1 و x=1 در مثال چگونه این را تایپ کنم؟ | یافتن معادله خط مماس در یک نقطه |
58621 | من خوشحالم که کشف کردم می توانم یک جلسه Mathematica تونل شده روی SSH را اجرا کنم. با این حال، همانطور که برای برنامه های X11 از طریق شبکه انتظار می رود، رابط کاربری گرافیکی Mathematica پاسخگوی آن چیزی نیست که آرزو می کردم. من فشردهسازی SSH را در بالاترین سطح فعال کردهام و در صورت امکان از اتصالات اترنت استفاده میکنم، اگرچه مودم کابلی من احتمالاً گلوگاه است. به دلایل مختلف، من نمی توانم NX، x2go، xpra و غیره را نصب کنم. همچنین، مشخص شد که MathKernel/local UI از راه دور گزینه ای نخواهد بود. به نظر می رسد که برخی از برنامه های استوک X (مانند evince و gnome-terminal) به طور قابل قبولی در تنظیمات فعلی من اجرا می شوند. آرزوی من این است که رابط کاربری گرافیکی Mathematica را تا حد امکان کوتاه کنم، به طوری که ترسیم مجدد و موارد مشابه را که باعث کند شدن کار می شود به حداقل برسانیم. من از طریق صفحه ترجیحات ظاهری رفتهام و ویژگیهای مختلف هوش کد را که به نظر میرسد باعث میشوند چیزها دوباره ترسیم شوند، و کیفیت گرافیک را به پایینترین حد خود کاهش دادهاند، خاموش کردهام. همچنین، من موارد خوبی مانند نوار پیشنهاد را غیرفعال کرده ام. اما ممکن است چیزی را که دیگران یافته اند گم کرده باشم. کدام تنظیمات/اصلاحات را برای کاهش تأخیر جلسات Mathematica GUI پیدا کردهاید؟ | تنظیمات پیشنهادی برای Mathematica در تونل X11/SSH |
13483 | آیا راهی برای رنگ آمیزی هر یک از چهره های «کوبوئید» با رنگ متفاوتی وجود دارد؟ توی راهنما گشتم ولی چیزی پیدا نکردم. من این رنگ آمیزی صورت های یک شی 3 بعدی با رنگ های مختلف (در Mathematica) را پیدا کردم که ساخت مکعب را با چند ضلعی اولیه پیشنهاد می کند. راه دیگری؟ | رنگ آمیزی هر صورت یک مکعب با رنگی متفاوت |
14954 | میدانم که میتوان بین دو منحنی در یک نمودار دوبعدی پرکننده ایجاد کرد، اما آیا میتوان این کار را در سه بعدی انجام داد؟ تلاش من اینگونه است: Z1 := E^(-x^2) Cos[x^2 + y^2] Z2 := 2 - x^2 - y^2 Plot3D[{Z1, Z2}, {x, - 1, 1}, {y, -1, 1}, Aspect Ratio -> 1, ViewPoint -> {4, 1, 1}, Filling -> Top, FillingStyle -> Opacity[0.9]] نمودار زیر را نشان می دهد:  آیا راهی وجود دارد که بتوانم نمودار بین دو سطح سه بعدی فوق الذکر را پر کنم؟ ممنون از وقتی که گذاشتید. | پر کردن بین دو سطح سه بعدی |
4994 | من می خواهم یک خطی خطی از لیست مثال زیر: لیست = {{0.0005023 ، 22.24} ، {0.01457 ، 21.47} ، {0.04922 ، 19.79} ، {0.07484 ، 18.7} ، {0.104 ، 17.55 {0.1331 ،. {0.1632، 15.49}، {0.1888، 14.52}، {0.2215، 13.31}، {0.2506، 12.16}، {0.3024، 10.01}، {0.3435، 8.304}، {0.3435، 8.304}، {0.3435، 8.304}، {0.2215، 13.31}، {0.2215، 13.31}، {0.4098، 5.329}، {0.4726، 2.384}}؛ سادهترین راه استفاده از: Interpolation[list, InterpolationOrder -> 1] است، اما «فهرست» من بسیار تغییر میکند، و «InterpolatingFunction» زمان زیادی برای ایجاد میگیرد: Timeing[Table[Interpolation[list, InterpolationOrder - > 1][q]، {q، 0.0006، 0.4، 0.00001}]؛] است 10 برابر کندتر از: test=Interpolation[list, InterpolationOrder -> 1]; زمانبندی[Table[test[q], {q,0.0006, 0.4, 0.00001}];] چگونه میتوانم سربار را حذف کنم؟ **ویرایش** (به دنبال نظر JxB) این نسخه کامپایل شده 5 برابر سریعتر از نسخه اصلی است، اما فکر نمیکنم پارتیشن در حال کامپایل شدن باشد (وقتی از «FullForm» استفاده میکنم بین همه فهرستها ظاهر میشود). و همچنین یک «CopyTensor» وجود دارد که _خوب به نظر نمی رسد_: کامپایل[{{list, _Real, 2}, {value, _Real, 0}}, Module[{temp}, temp = Select[ Partition[list, 2, 1]، #[[1، 1]] <= مقدار && #[[2، 1]] > مقدار &][[1] ]; دما[[1، 2]] + (مقدار - دما[[[1، 1]])/(دمای[[2، 1]] - دما[[1، 1]])*(دمای[[2، 2] ] - temp[[1, 2]]) ] ] پیشنهادی دارید؟ (من نمی خواهم به C کامپایل کنم) | چگونه سربار ساختمان InterpolatingFunction را کاهش دهیم؟ |
21151 | آیا راهی برای پیدا کردن $\sqrt[n]{x}$ با _Mathematica_ در کنار «x^(1/n)» وجود دارد، زیرا این چیزی متفاوت است، زیرا همیشه $$(-1) ^{ \frac{2}{4}}=i \neq 1= \sqrt[4]{(-1)^2}$$ در راهنما فقط «Sqrt[x]» را پیدا کردم که ریشه مربع و «CubeRoot[x]» برای ریشه مکعب. آیا دلیلی وجود دارد که ریشههای $n$-th پیادهسازی نشده باشند؟ (با فرض اینکه آنها واقعا وجود ندارند و من احمق نیستم که آنها را پیدا کنم). من از _Mathematica_ 9.0.1 Student Edition استفاده می کنم. | آیا تابع ریشه $n^{\text{th}}$ در Mathematica وجود دارد؟ |
21370 | من از افسانه های جدید براق در V9 برای طرح های خود استفاده کرده ام. با این حال، من معمولاً «ضخامت قاب»/ «محور» و «ضخامت» طرح را افزایش میدهم و میخواهم ضخامت خط افسانه مطابقت داشته باشد. یک سوال مرتبط (افسانه یک طرح: چگونه اندازه خط/نشانگر را افزایش دهیم؟) در مورد استفاده از بسته قبلی `PlotLegends` وجود دارد. این مثال ساده را که از مستندات اصلاح شده مشاهده کنید: Plot[{Sin[x]، Cos[x]}، {x، 0، 2 \[Pi]}، PlotLegends -> Automatic، PlotStyle -> Thickness[0.005]، AxesStyle -> ضخامت[0.005]]  من اصلاح آشکار «LineLegend» «LabelStyle» را امتحان کردهام، با این حال، به نظر میرسد که این فقط متن را تغییر میدهد و در اینجا تأثیری ندارد: Plot[{Sin[x]، Cos[x]}، {x، 0، 2 \[Pi]}، PlotLegends -> LineLegend[Automatic، LabelStyle -> Thickness[0.5]]، PlotStyle -> Thickness[0.005]، AxesStyle -> Thickness[0.005]]  متوجه شدم که میتوانم «Joined -> False» را تنظیم کنم و از «خط» ضخیمتر به عنوان علامت استفاده کنم LegendMarker اما هرگز به اندازه خط افسانه معمولی طول نمی کشد، مهم نیست که چقدر طول خط را بسازید... (همچنین توجه داشته باشید که برای بدست آوردن ضخامت قابل مقایسه باید دو مرتبه بزرگتر تنظیم شود) Plot[{Sin[ x]، Cos[x]}، {x، 0، 2 \[Pi]}، PlotLegends -> LineLegend[Automatic، Joined -> False، LabelStyle -> Directive[FontFamily -> Helvetica، Medium]، LegendMarkers -> Graphics[{Thickness[0.5]، Line[{{-2، 0}، {2، 0}}]}]]، PlotStyle -> ضخامت[0.005]، AxesStyle -> ضخامت[0.005]]  اکنون خط را بسیار طولانی می کند (بدون تغییر): Plot[{Sin[x]، Cos[x]}، {x، 0، 2 \[Pi]}، PlotLegends -> LineLegend[Automatic، Joined -> False، LabelStyle -> Directive[FontFamily -> Helvetica، Medium]، LegendMarkers -> Graphics[{Thickness[0.5]، Line[{{-100، 0}، {100، 0}}]}]]، PlotStyle -> Thickness[0.005]، AxesStyle -> ضخامت[0.005]] ![Mathematica گرافیک] (http://i.stack.imgur.com/0TBXn.png) من سعی کردم به InputForm برای طرح ها و فقط برای LineLegend نگاه کنم، اما نمی توانم بفهمم دقیقاً چه چیزی را دارم. برای رفع این مشکل باید تعویض شود | افزایش ضخامت خط در افسانه طرح |
6104 | کوین یک برنامه کامپیوتری است که هیچ ورودی دریافت نمی کند و یک کپی از کد منبع خود را به عنوان تنها خروجی تولید می کند. کوین های بی اهمیت زیادی در Mathematica وجود دارد: In[1]:= Hello world Out[1]= Hello world In[2]:= 3.14 Out[2]= 3.14 In[3]:= f[x] Out[3]= f[x] که در آن «f» و «x» نمادهای تعریف نشده هستند. و برخی دیگر In[4]:= Hold[N[\[Pi]]] Out[4]= Hold[N[\[Pi]]] اینها همه بی اهمیت هستند. به این فکر میکردم که شاید چالش جالبتر برای Mathematica، چند تکه باشد. این یک برنامه A است که برنامه B دیگری را، _متمایز_ از A، خروجی می دهد، به طوری که وقتی B اجرا می شود، خروجی A است. سطوح چندگانه عمق نیز مجاز است: بنابراین ممکن است برنامه ای داشته باشیم که هنگام اجرا، یک برنامه مجزا را خروجی می دهد که وقتی executed برنامه دیگری متمایز از دو برنامه اول ... که هنگام اجرا برنامه اصلی را خروجی می دهد. همچنین مولتی کوین هایی وجود دارند که یک برنامه مجزا را به زبانی دیگر خروجی می دهند، به طوری که وقتی این برنامه اجرا می شود، خروجی همان برنامه اصلی است. **سوال** (اگرچه بیشتر چالش برانگیز است): آیا می توانید یک مولتی کوین برای Mathematica بیاورید؟ | Mathematica quine |
16446 | این 75 جفت واحد را برای نموداری که واحدهای فیزیکی را نمایش میدهد ایجاد میکند: x = UnitConvert@Quantity[PlanckConstant SpeedOfLight / BoltzmannConstant] x1 = UnitConvert@Quantity[2,PlanckConstant (BSpeed)^O [L_،T_]:= (L^-5) /(Exp[x/(L T)]-1) p = Table[{Quantity[ll, Micrometers], UnitConvert[ x1 B[Quantity[ll, Micrometers], Quantity[1000 , Kelvins]]، Watts/(Meters)^3]}، {ll، 0.1، 15، 0.2}]; //Timing سپس آن را رسم کنید ListLinePlot[p, AxesLabel -> Automatic] تا برچسب های یکپارچه شده خوبی به دست آورید. با این حال، این کدنویسی سادهلوح برای تولید «p» در لپتاپ 2.4 گیگاهرتزی core-duo من در ویندوز 7 32 بیتی 27 ثانیه طول میکشد، به طرز مسخرهای برای 75 جفت کند! آیا کسی می تواند این را تسریع کند، مثلا ده برابر؟ خیلی مشکل نیست لطفاً زیرا من برای مبتدیان Mathematica به شفافیت نیاز دارم. | آیا واحدهای Mathematica 9 واقعا کند هستند؟ |
58628 | من سعی می کنم سیستم معادلات زیر را حل کنم و جواب زیر را انجام دادم. 1))/sigma1 && 1 - x == (0.0725 - alpha A y^(alpha - 1))/sigma2, {x, y}] میخواهم برای x و y به صورت نمادین، و سپس سعی کنید موارد زیر را انجام دهید. ابتدا، میخواهم راهحل عددی سیستم فوق را با توجه به مقادیر `sigma1, sigma2, alpha, a` بیابم. دوم، من میخواهم ارزیابی کنم که آیا مشتقات $\frac{\partial y}{\partial \sigma_i}$ و $\frac{\partial z}{\partial \sigma_i}$ با نسبت دادن مقادیر به نسبی مثبت هستند یا منفی. پارامترها من از _Mathematica_ 10 استفاده می کنم و زمانی که سعی کردم کد بالا را اجرا کنم، این پیغام را دریافت کردم: > حل::inex: حل نتوانست سیستم را با ضرایب غیر دقیق حل کند > یا سیستمی که با منطقی کردن مستقیم اعداد غیر دقیق موجود به دست آمده است > در سیستم از آنجایی که بسیاری از روشهای مورد استفاده توسط Solve به ورودی دقیق نیاز دارند، > ارائه نسخه دقیق سیستم به Solve ممکن است کمک کند. >> پیشنهادی دارید؟ | حل نمادین یک سیستم معادلات غیر خطی |
30072 | برای روشن شدن بهروزرسانی شد من میخواهم یک نمودار پشتهای از یک فهرست با سه عنصر بسازم: فهرست = جدول[{i, x, y}, {i, 10}] که در آن x دارای مقداری بین 0 تا 100 است و y دارای مقدار است. بین 0 تا 100، بنابراین به نظر می رسد: فهرست = {{1، 6، 611}، {2، 57، 732}، {3، 5، 526}، {4، 91، 72}، {5، 45، 583}، {6، 98، 552}، {7، 16، 981}، {8، 54، 439}، {9، 80، 804}، {10، 9، 633}}؛ من میخواهم y را بر اساس براکتهای x (مثلاً براکتهای اندازه 10) روی هم قرار دهم. بر اساس لیست بالا، این براکت های زیر را نشان می دهد. * براکت «0 - 10» شامل مقدار y$ (ها) «611، 526، 633» است * براکت «10 - 20» شامل مقدار y$ (ها) «981» است * براکت «20 - 30» شامل از $y$ مقدار (s) خالی * براکت `30 - 40` شامل $y$ مقدار (s) خالی * براکت `40 - 50 شامل $y$ مقدار (s) `583` * براکت `50 - 60` شامل $y$ مقدار (s) `732, 439` * براکت `70 - 80` شامل $y$ مقدار (s ) خالی * براکت '80 - 90' شامل مقدار $y$ (s) '804' * براکت '90 - 100' شامل $y$ value (s) `72, 552` نتیجه باید چیزی شبیه به این باشد:  برخی زمینه ها: این یک نموداری که میخواهم برای نشان دادن میزان تأثیر (مقدارهای y) روی موقعیتهای خطمشی خاص (مقدار x) ایجاد کنم. اولین عناصر بازیگران هستند. بنابراین بازیگر 1 611 تأثیر را بر روی موقعیت سیاست 6 اعمال می کند (براکت اول 0-10). برای هر براکت من می خواهم به صورت بصری ببینم که بازیگران چقدر تأثیر می گذارند و چگونه به نظر می رسد این انباشته است. | نحوه ساختن یک بارچارت انباشته شده |
4862 | تابع 'SmoothKernelDistribution' دارای سه گزینه است که در پنجره راهنمای Mathematica با جزئیات زیاد توضیح داده نشده اند. **InterpolationPoints**: چه چیزی توسط Mathematica در تابع 'SmoothKernelDistribution' درون یابی می شود؟ **MaxMixtureKernels**: تا جایی که دانش محدود من از تخمین های هسته وجود دارد، به تعداد نقاط شبکه در دامنه گسسته من هسته وجود خواهد داشت. اگر دادههای من روی $x$ زندگی میکنند، و من سعی میکنم تابع چگالی احتمال $f(x)$ را تقریبی کنم، ممکن است این کار را در N نقطه گسسته با فاصله مساوی در امتداد $x$ انجام دهم، به عنوان مثال. $x_i، i=1،2،...،N$. **MaxRecursion**: این گزینه مربوط به چه بازگشتی است؟ | گزینه های SmoothKernelDistribution چه کاری انجام می دهند؟ |
29155 | این ممکن است یک سوال نسبتاً عجیب باشد. من سعی خواهم کرد یک نمونه کار حداقلی ایجاد کنم. فرض کنید که من دو لیست list1 و list2 دارم. list1 و list2 هر دو ناهموار هستند و هر دو دارای چندین سطح هستند. با این حال، «list1» و «list2» تعداد عناصر یکسانی دارند و توزیع/آرایش سطح آنها یکسان است. برای مثال: list1 = {{{a، b، c}، {d، e، f، g، h}، {i، j}}، {{AA، BB}، {CC، DD، EE}}} ; list2 = {{{1، 2، 3}، {4، 5، 6، 7، 8}، {9، 10}}، {{11، 12}، {13، 14، 15}}}؛ من میخواهم «list1» و «list2» را «رشته» یا «تغییر» کنم تا «list3» را بهدست بیاورم که ساختار اصلی یکسانی دارد اما با عناصر مرتبط جفت شده است: list3 = {{{{a, 1}, {b, 2}، {c، 3}}، {{d، 4}، {e، 5}، {f، 6}، {g، 7}، {h، 8}}، {{i، 9}، {j، 10}}}، {{{AA، 11}، {BB، 12}}، {{CC، 13}، {DD، 14}، {EE، 15}}}} آیا وجود دارد راه نسبتاً ساده ای برای به دست آوردن «list3» از «list1» و «list2»، جدا از استفاده از تودرتوی پیچیده دستورات «Table»؟ «Transpose»، «Thread» و «MapThread» همگی به طور بالقوه مفید به نظر میرسند، اما برای چنین فهرستهای «عمیق» کاملاً ساده نیستند. آیا پیشنهادی دارید؟ ممنون از وقتی که گذاشتید | استفاده از Thread یا MapThread روی لیست های چند سطحی و ناهموار |
10662 | در Geometry 3D چگونه می توانم رئوس با مختصات اعداد صحیح مثلثی را که محیط و مساحت آن اعداد صحیح مثبت با _Mathematica_ هستند پیدا کنم؟ فرض کنید رئوس آن $(x,y,z)$ دارای مختصاتی است که به بازه $[-50,50]$ تعلق دارد اگر مثلثی با سه ضلع 9,10,17 باشد، من یک راس را انتخاب می کنم $(1,2,3) $ و a = {x, y, z}; b = {x1، y1، z1}؛ c = {1، 2، 3}؛ {a، b، c} /. حل[{SquaredEuclideanDistance[a, b] == 9^2, SquaredEuclideanDistance[a, c] == 10^2, SquaredEuclideanDistance[c, b] == 17^2, -50 <= x <= 50, -50 <= y <= 50، -50 <= x1 <= 50، -50 <= y1 <= 50}، {x، y، z، x1، y1، z1}، اعداد صحیح] با محیط امتحان کردم. زمان خیلی طولانی است. a = {x1، y1، z1}؛ b = {x2، y2، z2}؛ p = Norm[a] + Norm[b] + Norm[a - b]; حل[{p == k، 12 <= k <= 50، -5 <= x <= 5، -5 <= y <= 5، -5 <= z <= 5، 5 <= x1 <= 5 , -5 <= y1 <= 5, -5 <= z1 <= 5}, {x, y, z, x1, y1, z1, k}, اعداد صحیح] من از Maple استفاده کردم و چند مثلث پیدا کرد. برای مثال $A(-6,1,2)$, $B(-9,1,2)$, $C(-9,1,6)$ یا $A(1, 2, 3)$, $ B(13، 21، 51)$، $C(49، 18، 15)$؛ پاسخ Maple http://www.mapleprimes.com/questions/200319-Perimeter-And- Area-Of-A-Triangle-Are من عاشق این پاسخ هستم. * * * | محیط و مساحت اعداد صحیح مثبت هستند |
55603 | من یک برنامه کاربردی با Manipulate نوشته ام که نتایج چندین محاسبات را ترسیم می کند. چیزی که به نظر من عجیب است این است که وقتی برنامه من از «Plot» استفاده می کند، برای هر مقدار از پارامترهای من به خوبی اجرا می شود. با این حال، هنگامی که من تنها «Plot» را به «LogLinearPlot» تغییر میدهم، یک خطا در محاسبات ماتریس («معکوس»، یا «بردارهای ویژه») که توسط برنامه من برای برخی از پارامترها انجام میشود، برمیگرداند و میگوید که آنها را سرکوب میکند. بقیه محاسبه با این حال، نمودارهای ایجاد شده توسط `LinearLogPlot` از یک بازرسی بصری خوب به نظر می رسند. برای من عجیب است که Plot به خوبی کار می کند در حالی که به نظر می رسد LogLinearPlot مشکلاتی را ایجاد می کند. کد زیر شبیه عملکرد کد من در هنگام استفاده از «LogLinearPlot» است. وقتی آن را کپی و جایگذاری می کنم با خطای «نمی توانم همه مقادیر ویژه را پیدا کنم» دریافت می کنم. وقتی LogLinearPlot -> Plot به خوبی اجرا می شود. معمولاً مقدار \row چیزی است که خطا را تعیین می کند. من \ row را به مقداری مقداردهی اولیه کرده ام که برای LogLinearPlot خطا می دهد (*ابتدا چند پارامتر را تعریف می کنم*) i=1; j=2; a[t12_] = Cos[t12]; b[t13_] = Cos[t13]; c[t23_] = Cos[t23]; s[t12_] = گناه[t12]; r[t13_] = گناه[t13]; t[t23_] = گناه[t23]; m1 = 1; m2[m21_] = m1 + m21; m3[m21_, m32_] = m1 + m21 + m32; (*در زیر تعریف چندین ماتریس است که شبیه ماتریس های کد من هستند. اول V است که حاصلضرب سه ماتریس است، ماتریس میانی حاوی \row است که پارامتری است که به نظر می رسد باعث ایجاد خطاها می شود.*) V[t12_ , t13_, t23_, \[Delta]_, \[Rho]_] = Transpose[( { {a[t12] b[t13], s[t12] b[t13]، r[t13] E^(I \[Delta])}، {-s[t12] c[t23] - a[t12] t[t23] r[t13] E^( -I \[Delta])، a[t12] c[t23] - s[t12] t[t23] r[t13] E^(-I \[Delta])، t[t23] b[t13]}، {s[t12] t[t23] - a[t12] c[t23] r[t13] E^(-I \[Delta])، - a[t12] t[t23] - s[t12] c[t23] r[t13] E^(-I \[دلتا])، c[t23] b[t13]} } )]. ( { {7.56.5 10^-14 \[Rho]، 0، 0}، {0، 0، 0}، {0، 0، 0} } ). ( { {a[t12] b[t13]، s[t12] b[t13]، r[t13] E^(-I \[Delta])}، {-s[t12] c[t23] - a[ t12] t[t23] r[t13] E^(I \[دلتا])، a[t12] c[t23] - s[t12] t[t23] r[t13] E^(I \[Delta])، t[t23] b[t13]}، {s[t12] t[t23] - a[t12] c[t23] r[t13] E^(I \[Delta])، -a[t12] t[t23] - s[t12] c[t23] r[t13] E^(I \[Delta])، c[t23] b[t13]} }); (*بعدی ماتریس M است*) M[t12_, t13_, t23_, \[Delta]_, \[Rho]_, m21_, m32_, e_] = ( { {m1/(2 e), 0, 0} , {0, m2[m21]/(2 e), 0}, {0, 0, m3[m21, m32]/(2 e)} } ) + V[t12, t13, t23, \[Delta], \[Rho]]; (*سپس g که از SetDelayed استفاده می کند زیرا من فقط می خواهم با اعداد سروکار داشته باشد*) g[t12_, t13_, t23_, \[Delta]_, \[Rho]_, m21_, m32_, e_] := (Transpose[ بردارهای ویژه[M[t12، t13، t23، \[دلتا]، \[Rho]، m21، m32, e]]]).( { {0, 0, 1}, {0, 1, 0}, {1, 0, 0} } ); (*سپس h*) h[t12_, t13_, t23_, \[Delta]_, \[Rho]_, m21_, m32_, e_] := مقادیر ویژه[M[t12, t13, t23, \[Delta], \ [Rho]، m21، m32، e]]؛ U[t12_، t13_، t23_، \[Delta]_، \[Rho]_، m21_، m32_، e_] := ( { {a[t12] b[t13]، s[t12] b[t13]، r [t13] E^(-I \[Delta])}، {-s[t12] c[t23] - a[t12] t[t23] r[t13] E^(I \[دلتا])، a[t12] c[t23] - s[t12] t[t23] r[t13] E^(I \[دلتا ])، t[t23] b[t13]}، {s[t12] t[t23] - a[t12] c[t23] r[t13] E^(I \[Delta])، -a[t12] t[t23] - s[t12] c[t23] r[t13] E^(I \[Delta])، c[t23] b[t13] } } ).g[t12, t13, t23, \[Delta], \[Rho], m21, m32, e]; (* سپس Manipulate از اینجا با استفاده از LogLinearPlot شروع می شود *) Manipulate[ (*The Plot*) LogLinearPlot[ (\!\(\*UnderoverscriptBox[\(\[Sum]\), \(l = 1\), \( 3\)]\(\(U[t12، t13، t23، \[Delta]، \[Rho]، m21، m32, e]\)[\([\)\(i, l\)\(]\)] \*SuperscriptBox[\(E\), FractionBox[\(\(\ \)\(\(-I \)\ \(h[t12، t13، t23، \[دلتا]، \[Rho]، m21، m32، e]\)[\([4 - l]\)]*\ L\)\)، \(\(\ \)\(1.97327*10^\(\(-\)\(10\)\(\ \)\)\)\)]] \*SuperscriptBox[\( E\)، FractionBox[\(\(\ \)\(I\ \(h[t12, t13, t23, \[Delta], \[Rho], m21, m32, e]\)[\([4 - l]\)]*\ L\)\)، \(\(\ \)\(1.97327*10^\(\(-\)\(10\)\( \ \)\)\)\)]] \(U[ t12، t13، t23، \[Delta]، \[Rho]، m21، m32، e]\)[\([\)\(l, j\)\(]\)]\)\)),{e,10^7,10^8}, AxesLabel -> {Energy (GeV) ، احتمال}، PlotRange -> همه]، (*اعلان دستکاری متغیرها*) {{\[Rho], 10.,\[Rho]}, 0.، 12.}، {{m21، 8.1*10^-5}، 0.0000377، 0.0001508}، {{m32، .002119}، 0.001227، 0.0049108}، 0.0049108}، 0.0049108}، 0.0000377، 0.0001508}، {{t23، 30}، {{t23، 30} ، 2. \[Pi]}، {{t13، 0.1127، t13}، 0.، 2. \[Pi]}، {{t12، 0.547381، t12}، 0.، 2. \[Pi] }، جداکننده، سبک[عوامل تقارن CP، 12، پررنگ]، {{\[دلتا]، 0، CP factor}، 0.، 2. \[Pi]}، ControlPlacement -> Left، SynchronousUpdating -> False] | وقتی از LogLinear Plot استفاده می کنم پیام های خطا را می بینم اما وقتی از Plot استفاده می کنم نه |
10938 | من خیلی تازه وارد ریاضیات هستم. فکر کردم آن را برای اولین تکلیف خود در کلاس علوم کامپیوتر امتحان کنم. تا به حال من فقط از زبان های C-base از جمله C#، Java، Objective-C و Python استفاده کرده ام. این وظیفه برای پیاده سازی رمزگذاری RSA است و من فکر کردم که Mathematica برای این کار عالی است. کد من زمانی کار می کند که خارج از توابع اجرا شود، اما به دلایلی نمی توانم نحوه ساخت توابع و اجرای صحیح آنها را بفهمم. لطفاً کسی توضیح دهد که چه مشکلی در نحوه تنظیم سند خود در حال حاضر وجود دارد؟ متشکرم. سند من (پس از تلاش برای اجرا) به نظر می رسد که Mathematica در حال تلاش برای اجرای سند است، حتی اگر من هیچ یک از آنها را فراخوانی نکرده ام توابع | چگونه توابع را سازماندهی و اجرا کنیم؟ |
22934 | فرض کنید که من یک چند جمله ای مانند این دارم: a + b + c آیا راهی وجود دارد که بتوانم _Mathematica_ را به آن تبدیل کنم: a*(1 + b/a + c/a) من چنین دستکاری در چند جمله ای ها را خیلی پیدا کردم. رایج هنگام استنتاج معادلات با دست. با این حال، من تمام روز تلاش کرده ام و هنوز نمی توانم بفهمم که چگونه _Mathematica_ را به طور خودکار این کار را انجام دهد. | آیا راهی برای وادار کردن Mathematica به جمع آوری نماد در یک چند جمله ای وجود دارد؟ |
54702 | من می خواهم تصاویر نزدیک از موهای انسان را تجزیه و تحلیل کنم. هدف من تشخیص و شمارش تعداد تارهای مو و تعیین عرض آنها است، اما برای دوتایی کردن تصویر مشکل دارم. به نظر می رسد سر و صدای زیادی وجود دارد. هر پیشنهادی؟ تصویر زیر است:  من از کد زیر استفاده کردم و نتیجه ای گرفتم که همه موها را تشخیص نمی دهد: arm2 = ColorNegate[DeleteSmallComponents [Binarize[arm, 0.42]]]  | پردازش تصویر: تشخیص و شمارش اجسام کوچک |
10591 | این پست در مورد چگونگی سادهسازی روش دیگر - استخراج کد از یک پاسخ SE پراکنده و طولانی بحث میکند، اما من یک گردش کار دو طرفه را تصور میکنم: یک پاسخ/سوال در یک دفترچه یادداشت با قالب SE با یک دکمه ارسال که هم متن/ورودی را تبدیل میکند. سلول ها به معادل های SE خود. همچنین میتوان این نوتبوک را بهطور مؤثر در SE آپلود کرد، زیرا تبدیل، پیوندی به یک مخزن عمومی که نوتبوک اصلی نیز به آن ارسال میشود، باشد. | آیا یک راه راحت/خودکار برای آپلود یک نوت بوک در SE وجود دارد؟ |
37620 | من یک لیست دارم، «داده»، که در آن عناصر «داده[[i]]» در محدوده «i» از «-N» تا «N» است. من میخواهم تابعی را تعریف کنم که این لیست را در هر نقطه به جز «i»=«0» درونیابی کند. آیا راهی برای این کار وجود دارد؟ | درون یابی یک لیست با حذف |
51657 | چگونه می توان اعداد بسیار بزرگ را در نماد فلش بالا وارد کرد؟ نماد پیکان رو به بالا توسط دونالد کنوت برای نوشتن اعداد بسیار بزرگ در شکل قدرت تکرار شده ایجاد شد، برای مثال 6↑↑3 = 6^6^6. | نحوه پیاده سازی نماد فلش بالا دونالد کنوت |
59165 | من چند ماکرو در یک فایل متنی دارم که می نویسم و دوست دارم Mathematica از همان علامت گذاری در خروجی خود از دستور TeXForm استفاده کند. به عنوان مثال، اگر من معادله a = b را بنویسم، دوست دارم زمانی که از TeXForm در این عبارت استفاده می کنم، خروجی به صورت زیر باشد: a = \bias یعنی می خواهم Mathematica نام متغیر b را به صورت \bias با دستور TeXForm خروجی بگیرد. . چگونه می توان به این امر دست یافت؟ | جایگزینی نام متغیر در TeXForm |
54703 | من Mathematica 10 و روی Macbook-Pro خود با OSX Mavricks نصب کردم. وقتی متوجه شدم که ویژگی Front-end Find کار نمی کند، بسیار ناامید شدم. آیا دیگران این مشکل را دارند؟ آیا ممکن است هنگام دانلود و نصب مشکلی ایجاد شده باشد؟ | ویژگی Front End Find در نسخه 10 با OSX Mavericks شکسته شده است؟ |
37904 | من توابع تعریف شده در برخی از بخش های نوت بوک و برخی از سلول ها را دارم که از این توابع در صفحات زیر در همان نوت بوک استفاده می کنم. اگر بخواهم بروم و تعریف تابعی را که باید در نوت بوک به بالا بروم تغییر دهم، تعریف را پیدا کرده و آن را تغییر دهم، سپس به جایی که در آن کار می کردم و از این توابع استفاده می کردم، بالا بروم. این بسیار ناخوشایند است و شبیه ناوبری از طریق دید است. من در تعجب بودم که چگونه می توان این کار را کارآمدتر کرد. برای مثال اگر منبع C++ یا TeX بود، از فهرست محتوای فایلی که ویرایشگر من برای من میسازد استفاده میکردم تا بتوانم با کلیک روی TOC به قسمتی که تابع تعریف میکنم بپرم و سپس به محل اصلی بازگردم. با استفاده از back یا دوباره کلیک کردن روی TOC. آیا می توان چنین چیزی را در ریاضیات انجام داد؟ | چگونه می توان به طور موثر بین بخش های یک نوت بوک پرش کرد؟ |
51679 | آیا تابعی وجود دارد که بتوان از آن برای یافتن حداکثر یا حداقل توابع ضمنی استفاده کرد؟ برای مثال، اگر معادله $$x^2 + y^2 = (2 x^2 + 2 y^2 - x)^2,$$ را داشته باشیم، میتوانیم مجموعه همه $(x,y) را تجسم کنیم. $ درست کردن معادله با استفاده از ContourPlot. ContourPlot[ x^2 + y^2 == (2 x^2 + 2 y^2 - x)^2، {x، -1، 2}، {y، -1، 1}، نسبت ابعاد -> خودکار]  واضح است که $y$ تابعی از $x$ نیست، بلکه در همسایگی از اکثر نقاط نمودار، یک تابع _implied_ است، یعنی $y$ به طور ضمنی تابعی از $x$ است. آیا راهی برای یافتن مقدار حداکثر و/یا حداقل این تابع (مانند آنچه برای توابع صریح داریم) ساخته شده است؟ | یافتن حداکثر یا حداقل توابع ضمنی |
20681 | در اینجا یک نمونه تابع کامپایل شده است: f := Compile[{x}, ConstantArray[0., 10]; x^2، RuntimeAttributes -> {Listable}، Parallelization->True، CompilationTarget -> C] استفاده از یک آرگومان به خوبی کار می کند: f[10.0] = 100.0; اما استفاده از آن به صورت موازی یک پیام خطا می دهد: f[{10.0،20.0}] > «CompiledFunction::pext:» دستورالعمل 1 در «عملکرد اصلی» فراخوانی میکند > کد _Mathematica_ معمولی که میتوان آن را تنها در یک رشته در یک زمان > ارزیابی کرد. . >> مشکل در ConstantArray[0.,10] است که حتی استفاده نمی شود. جایگزین کردن آن با «Table[0.,{10}]» مشکل را برطرف میکند. هر ایده ای؟ | چرا کامپایل کردن یک تابع با ConstantArray هنگام استفاده به صورت موازی خطا می دهد؟ |
41087 | من یک Mathematica packagr ایجاد کردم و سپس از تابع Needs برای افزودن کتابخانه به فایل .nb خود استفاده کردم، اما وقتی از یک تابع در فایل .nb خود استفاده می کنم و تابع در کتابخانه من ساخته می شود، خروجی توابع ضرب در می آید. mylibraryname`Private`. بسته من: BeginPackage[Afak10`] حذف نامهای @@[Afak10`*]; ClearAll @@ names[Afak10`*]; f::usage = f[x] شروع [خصوصی] f[x_] := ماژول[{}, x^2 + s]; پایان[] محافظت از نامهای @@[Afak10`*]; EndPackage[] خروجی: Afak10`Private`s + x^2 اگر f[x] را اینگونه تعریف کنم: f[x_] := Module[{asdfs},asdfs]; خروجی: Afak10`Private`asdfs 4980$ | کتابخانه Mathematica |
14107 | من می خواهم نمودار یک سطح را رسم کنم در حالی که بتوانم یک پارامتر را تغییر دهم. کد فعلی من ContourPlot3D است[(Cos[Pi/4]+x Cos[0]Sin[Pi/4]+y Sin[0]Sin[Pi/4])^2 == (1+x^2+y ^2) Cos[a]^2، {x، -10، 10}، {y، -10، 10}، {z، -10، 10}، {a = 0 .. Pi}، AxesLabel -> {x, y, z}] نمیخواهم این کار را با «Manipulate[]» انجام دهم، زیرا نمودار سطح یک «a» داده شده را بین 0 نمیدانم. و Pi، اما نمودار سطح با a از 0 تا Pi. | در حین تغییر دامنه پارامتر، یک نمودار سه بعدی ترسیم کنید |
44927 | من می خواهم یک نوت بوک پر از چندین ماژول ایجاد کنم و بتوانم این ماژول ها را با اجرای یک نوت بوک جداگانه ارزیابی کنم. من چندین بار از دستور NotebookEvaluate استفاده کردم بدون اینکه شانسی داشته باشم. میشه لطفا یکی به من توضیح بده که چطور این کار رو انجام بدم؟ به طور خاص، من می خواهم یک نوت بوک به نام functions.nb داشته باشم که دارای چندین توابع باشد و این نوت بوک را در دفتری به نام output.nb ارزیابی کنم که توابع نوشته شده من را در functions.nb فراخوانی می کند، ارزیابی می کند. توابع و ارائه خروجی به عنوان مثال، اگر functions.nb شامل موارد زیر باشد: Add[x0_,y0_]:= ماژول[{x=x0,y=y0}، z=x+y ] و output.nb حاوی: Add[2,5] خروجی خواهد بود: z=7 | چگونه می توان ماژول ها را در یک نوت بوک از یک نوت بوک دیگر ارزیابی کرد؟ |
30496 | من یک ContourPlot دارم که در آن مقادیر contour را خودم به صورت Contours->{0.01، 0.05، 0.1، 0.2، 0.3} مشخص کردهام. من میخواهم مقادیر کانتور مربوطه را در نوار رنگ در Legend نشان دهم. چگونه این کار را انجام دهم؟ برای بدست آوردن مقادیر حداکثر و حداقل، از کد موجود در پست زیر استفاده می کنم که تابع reportColorRange[...] را تعریف می کند: مقادیر ShowLegend . بخشی از سوال من با یک پست دیگر پاسخ داده شده است: چگونه می توانم یک ListDensityPlot را با نوار رنگ برچسب بزنم؟ ، اما احتمالاً این فقط برای فاصله گذاری خطی خطوط کار می کند؟ یک کد نمونه در زیر آمده است. نیازهای[PlotLegends`] {plTest، رنگها، محدوده} = reportColorRange[ ContourPlot[xv^2 + yv^2، {xv، 0، 1}، {yv، 0، 1}، Contours -> {0.01، 0.05 , 0.1، 0.2، 0.3}، ColorFunction -> Rainbow]]; LMin = محدوده[[1]]; LMax = محدوده[[2]]; ShowLegend[plTest، {ColorData[Rainbow][1 - #1] &، 6، ToString[Round[LMax, 0.01]]، ToString[Round[LMin، 0.01]]، LegendPosition -> {0.6، 0}، BaseStyle -> {FontSize -> 14}}] من 5 را می خواهم مقادیر کانتور برای نمایش در Legend در کنار تیک که در حال حاضر خالی هستند. من مقادیر حداکثر و حداقل نشان داده شده را در حال حاضر گذاشته ام، اما لزوماً به آنها نیازی ندارم. کافی است (و احتمالاً بهتر) فقط مقادیر کانتور را نشان دهیم. با تشکر PS: این همچنین به پست دیگری از من مربوط می شود: Mathematica 8: ContourPlot که مقادیر تابع حداکثر و حداقل را پیدا می کند متأسفم برای چندین پست، اما من هنوز در مورد ظاهری که برای طرح و افسانه می خواهم همگرا هستم. | ContourPlot Legend با نوار رنگی برای مقادیر کانتور دلخواه |
37655 | من یک نسخه کامل از _Mathematica Home Edition 9_ را روی دسکتاپ پیشرفته نصب کرده ام. من سعی می کنم یاد بگیرم که چگونه از آن استفاده کنم و به یک پیام خطایی می رسم که نمی توانم آن را بفهمم. من می خواهم یک نمودار سه بعدی را در مختصات استوانه ای رسم کنم. من حساب دیفرانسیل و انتگرال «3» را کاملاً بلدم، بنابراین مشکل ریاضی نیست. مشکل این است که بفهمم در _Mathematica_ چه اشتباهی انجام می دهم. من وبسایتهای زیادی را جستجو کردم و متوجه شدم که باید یک بسته گرافیکی به نام «ParametricPlot3D» بارگیری کنم تا بتوانم روالهای گرافیکی لازم را دریافت کنم. دقیقا دستورات رو کپی و پیست کردم و باز هم پیغام خطا میده. در زیر یک کپی و پیست دقیق از آنچه تایپ کردم و چه خطایی از _Mathematica_ گرفتم آمده است. کسی میتونه منو راهنمایی کنه که اینو اصلاح کنم؟ به[Graphics`ParametricPlot3D`] CylindricalPlot3D[ 9 - r^2, {r, 0, 3}, {theta, 0, 2*Pi}] > > Get::noopen: Graphics`ParametricPlot3D باز نمیشود. > > Needs::nocont: Context \!\(\Graphics`ParametricPlot3D`\\) هنگام ارزیابی نیازها ایجاد نشد. پیامی که دریافت می کنم: << Graphics``ParametricPlot3D` CylindricalPlot3D[ 9 - r^2, {r, 0, 3}, {theta, 0, 2*Pi}] > > Get::noopen: نمی توان \!\(\Graphics`ParametricPlot3D`\\) را باز کرد. > متوجه شدم که ` کاراکتری در انتهای عبارت «Graphics» وجود نداشت، اما این ویرایشگر متن به من اجازه نمیدهد یکی را در پایان قرار دهم و همان کاراکتر را در ابتدا نگه دارم. به من اعتماد کن، آنجاست. من فکر می کنم ممکن است نوعی تنظیم باشد که باید فعال کنم، یا شاید مسیر دایرکتوری نادرست باشد، یا حتی نیاز به دانلود روتین های گرافیکی داشته باشم. اگر کسی بتواند مرا در مسیر درست راهنمایی کند، واقعاً سپاسگزار خواهم بود. | پیام خطای Mathematica با استفاده از CylindricalPlot3D |
21482 | **زمینه** من می خواهم تصاویر بزرگ را با یک جدول رنگی معین نشان دهم. اکنون، اگر از «تصویر» dat = RandomReal[{0, 1}, {1024, 1024}] استفاده کنم. dat // تصویر; // زمان بندی (* ==> {0.000027، Null} *) سریع است، اما در مقیاس خاکستری. از سوی دیگر، اگر از آن استفاده کنم، بگویید «MatrixPlot» dat // MatrixPlot[#, ColorFunction -> Temperature] & dat // MatrixPlot[#, ColorFunction -> Temperature] &; // زمان بندی (* ==> {1.5748، Null} *)  رنگی است، اما کند است. **سوال** آیا روشی برای به دست آوردن بهترین هر دو دنیا وجود دارد؟ (یعنی جدول سرعت و رنگ انتخابی). از کمک شما متشکرم. | با استفاده از یک جدول رنگی داده شده با Image؟ |
33265 | مثال زیر نسخه بسیار ساده شده ای از مشکلی است که من با آن کار می کنم، اگرچه امیدوارم هنوز موارد ضروری را در بر بگیرد. اول، تعاریف: sigmoid[s_, a_][x_] := (a (-s + x))/Sqrt[1 + a^2 (s - x)^2]; نمودار[params_] := ماژول[{fns}، fns = sigmoid @@ # & /@ params; Plot[#[x] & /@ fns، {x، -20، 20}، ImageSize -> Small]]; تابع 'plots' نموداری را تولید می کند که به تعداد مجموعه پارامترهای موجود در لیست 'params' حاوی منحنی های سیگموئید است. به عنوان مثال، با 5 مجموعه پارامتر (فقط در پارامتر اول متفاوت است): نمودارها[{{-10، 1}، {-5، 1}، {0، 1}، {5، 1}، {10، 1}} ] «نقشهها»  را تولید میکند، اما معمولاً باید اجرا کنم «نقشهها» با آرگومان متشکل از 100 مجموعه پارامتر، و به نظرم بسیار بیشتر از آنچه انتظار داشتم طول میکشد. (شاید من خراب شده باشم!) به عنوان مثال، اجرای نمودارهای[{#, 1} & /@ Array[# &, 100, {-15, 15}]] در دسکتاپ من 40 ثانیه طول می کشد. آیا این صدا درست است؟ در حال حاضر من در حال تولید چندین شکل هستم که هر کدام از یک شبکه شامل 100 قطعه با پیچیدگی قابل مقایسه (یعنی ~ 100 منحنی/نقاط) تشکیل شده است، بنابراین باید راههایی برای سرعت بخشیدن به این موضوع پیدا کنم. هر گونه پیشنهادی قدردانی خواهد شد. توجه: جزئیات تابع «sigmoid» نباید جنبه مهمی از بهینهسازی پیشنهادی باشد، زیرا من این تابع را برای این مثال انتخاب کردم، زیرا بسیار سادهتر از تابعی است که در واقع با آن کار میکنم. (برای یک چیز، دومی با سه عدد به جای دو عدد پارامتر می شود. با این وجود، منحنی های s شکل بسیار شبیه به منحنی های تولید شده توسط سیگموید تولید می کند.) | چگونه سرعت ترسیم چند منحنی را افزایش دهیم؟ |
57538 | در نسخه 10.0، _Mathematica_ یک تابع جدید در مورد رسم منطقه معرفی کرد: ImplicitRegion. اما تعجب می کنم که آیا این تابع قبلاً در نسخه قدیمی وجود نداشته است؟ یعنی RegionPlot. من واقعاً نمی توانم تفاوت را ببینم. سوال دیگر این است که در نسخه 10، _Mathematica_ تابعی به نام ParametricRegion نیز معرفی کرده است، سوال من دوباره همان است: آیا معادل استفاده سوم از ParametricPlot نیست؟ PS: من کمی تفاوت پیدا کردم این است که ParametricRegion (عملکرد جدید در نسخه 10) این توانایی را دارد که پارامترها را به روشی خاص تر محدود کند (نه فقط نیاز به {u,u_min,u_max}، {v، v_min,v_max}`، اما همچنین {1 <= u <= 5، 3 <= v <= 10، u+v < 7.5})، اما ظاهراً می توان آن را با گزینه 'RegionFunction' در نسخه قدیمی تر انجام داد! | آیا معرفی ImplicitRegion و ParametricRegion در نسخه 10 ضروری است؟ |
37654 | ## مقدمه من کد زیر را برای شبیه سازی بسیاری از فعل و انفعالات ممکن بین یک کریستال پروتئین استوانه ای و یک پرتو اشعه ایکس در طول کریستالوگرافی فمتوثانیه ای ایجاد کردم. دستکاری[ Graphics3D[ { {EdgeForm[none], Directive[Yellow, Opacity[0.4], Specularity[White, 20]], Geometric Transformation[Cylinder[{{-h + x, y, z}, {h + x, y ، z}}، 1*10^-6]، RotationTransform[α Pi/2، {1، 0، 0}]. RotationTransform[β Pi/2، {0، 1، 0}]]}، {EdgeForm[هیچکدام]، Directive[آبی، کدورت[0.3]، Specularity[White, 20]]، سیلندر[{ {-1*10^-5، 0، 0}، {1*10^-5، 0، 0}}، r]} }، محورها -> True، AxesLabel -> {X، Y، Z} ]، {{α، 0}، -1، 1}، {{β، 1}، -1، 1} ، {{r، 1*10^-7}، 1*10^-7، 6*10^-6}، {{h، 5*10^-6}، 1*10^-6، 10*10^-6}، {{x، 0}، -1*10^-5، 1*10^-5}، {{y، 0}، -1*10^ -5, 1*10^-5}, {{z, 0}, -1*10^-5, 1*10^-5} ] ## مشکل من می خواهم بتوانم حجم صدا را نمایش دهم تقاطع دو جسم تا آنجا که من نگاه کردم، به نظر نمی رسد که این کار فقط با استفاده از «Cylinder» و «Graphics3D» امکان پذیر باشد. اگر راهی برای یافتن این جلد فقط با استفاده از اشیاء «گرافیک» وجود دارد که کسی از آنها اطلاع دارد، لطفاً مرا روشن کنید. همچنین، استفاده از «RegionPlot3D» و «NIntegrate» همانطور که در این مثال نشان داده شده امیدوارکننده به نظر می رسد. RegionPlot3D[x^2 + y^2 < 1, {x, -2, 2}, {y, -2, 2}, {z, -2, 2}] NIintegrate[Boole[x^2 + y^2 < 1 ]، {x، -2، 2}، {y، -2، 2}، {z، -2، 2}] اما مشکل من با استفاده از این توابع این است که نمی دانم چگونه تابع «Manipulate» را روی این نابرابریهای خام اعمال کنید تا تبدیلهای هندسی، ارتفاع متغیر، ترجمه و تغییر در شعاع پرتو را به دست آورید، مانند مدل «Graphics3D». من واقعاً برایم مهم است که مانند مدل «Graphics3D» که نشان دادهام، قابل دستکاری است و حجم تقاطع با دستکاری مدل نمایش داده میشود. من از هر کمکی در این مورد بسیار قدردانی می کنم. ## محلول cyl[{x_, y_, z_}, r_, h_] := y^2 + z^2 < r^2 && -h < x < h xform[x_, y_, z_, a_, b_] : = RotationTransform[a Pi/2, {1, 0, 0}]. RotationTransform[b Pi/2, {0, 1, 0}]. TranslationTransform[{x, y, z}] Manipulate[ Graphics3D[ {{EdgeForm[None], Directive[Yellow, Opacity[0.4], Specularity[White, 20]], GeometricTransformation[ Cylinder[{{-h , 0, 0}, {h, 0, 0}}, 1*10^-6], xform[x، y، z، a، b]]}، {EdgeForm[None]، Directive[Blue, Opacity[0.3]، Specularity[White, 20]]، Cylinder[{{-1*10^-5، 0، 0}، {1*10^-5، 0، 0}}، r]} }، PlotLabel -> خرد کردن[10^21 NIintegrate[ Boole[cyl[{x0, y0, z0}, r, 1*10^-5] && cyl[InverseFunction[xform[x, y, z, a, b]][{x0, y0, z0}] ، 1*10^-6، h]]، {x0، -2*10^-5، 2*10^-5}، {y0، -2*10^-5، 2*10^-5}، {z0، -2*10^-5، 2*10^-5}، روش -> {MultidimensionalRule، Generators -> 9} , MaxRecursion -> ControlActive[2, 4], AccuracyGoal -> 2, PrecisionGoal -> 2]], Axes -> True، AxesLabel -> {X، Y، Z}]، {{a, 0}, -1, 1}, {{b, 1}, -1, 1}, {{r, 1*10^-7}، 1*10^-7، 6*10^-6}، {{h، 5*10^-6}، 1*10^-6، 10*10^-6}، {{x، 0}، -1*10^-5، 1*10^-5}، {{y، 0}، -1*10^-5، 1*10^ -5}، {{z، 0}، -1*10^-5، 1*10^-5} ] | ادغام دو سیلندر قابل دستکاری |
56371 | با توجه به مجموعه نقاط غیر تناوبی، می توان به راحتی آن را با استفاده از تابع جدید (در **V10**) «DelaunayMesh» چهار وجهی کرد. به عنوان مثال: SeedRandom[0] pts3d = RandomReal[4, {200, 3}]; del = DelaunayMesh[pts3d]; style = MapThread[Style[#1, Directive[#2]] &, {{1, 0, 2}, {{Thin, Purple}, {PointSize[0.02], Red}, {Opacity[0.5], Green} }}]؛ HighlightMesh[del, style]  اکنون نقطه تناوبی زیر را به صورت سه بعدی در نظر بگیرید: cavs = {{0., 1.199, 2.53}، {0.، 1.265، 2.53}، {0.067، 1.199، 2.53}، {3.263، 1.199، 2.53}، {0.067، 1.265، 2.53}، {3.263، 1.265، 2.53}، {0.133، 1.199، 2.53}، {3.196، 1.19، {2.196، 1.19} 1.265، 2.53}، {3.196، 1.265، 2.53}، {0.2، 1.199، 2.53}، {3.13، 1.199، 2.53}، {3.196، 1.199، 2.2.2، 2.2.5، 1.199، 2.413، 3، 2.464}، {0.133، 1.332، 2.53}، {0.2، 1.265، 2.53}، {3.13، 1.265، 2.53}، {0.2، 1.199، 2.597}، {0.266، 1.193، 2.53، 1.193، 1.199، 2.2. 2.464}، {0.2، 1.265، 2.597}، {0.2، 1.332، 2.53}، {0.266، 1.265، 2.53}، {3.063، 1.265، 2.53}، 1.265، 2.53}، {0.26، 1.332، 2.53}، {3.265، 2.53}، {3.26، 1. 1.132، 2.53}، {3.063، 1.199، 2.464}، {0.2، 1.265، 2.664}، {0.2، 1.332، 2.597}، {0.2، 1.398، 2.523، 1.398، 2.523}، 1.398، 2.523}، 1.398، 2.53}، 2.53}، {0.2، 1.265، 2.664} {0.333، 1.265، 2.53}، {3.063، 1.265، 2.464}، {3.063، 1.332، 2.53}، {3.063، 1.199، 2.397}، {0.2، 1.39، 2.6، 1.39 1.332، 2.597}، {0.266، 1.398، 2.53}، {0.266، 1.332، 2.464}، {0.333، 1.332، 2.53}، {0.333، 1.264، 1.265، 1.265، 2.4. 2.53}، {2.997، 1.265، 2.464}، {3.063، 1.265، 2.397}، {3.063، 1.332، 2.464}، {2.997، 1.332، 2.53، 1.332، 2.53، 1.332، 2.53، 1.332، 2.53، 1.332، 2.53}، 7.265، 2.397}، 1.265، 2.397}، {2. {3.063، 1.132، 2.397}، {3.063، 1.199، 2.331}، {0.2، 1.465، 2.597}، {0.266، 1.398، 2.597}، {0.266، 2.597}، {0.266، 2.6، 2.3، 2.3. 1.332، 2.597}، {0.266، 1.465، 2.53}، {0.333، 1.398، 2.53}، {0.333، 1.332، 2.464}، {0.4، 1.332، 2.53، 2.53}، {0.4، 1.332، 2.53} 2.464}، {0.4، 1.265، 2.464}، {0.466، 1.265، 2.53}، {2.997، 1.265، 2.397}، {2.997، 1.332، 2.464}، 2.464}، 1.265، 2.464}، 1.265، {3. {2.997، 1.332، 2.597}، {2.997، 1.398، 2.53}، {2.997، 1.199، 2.331}، {0.266، 1.465، 2.597}، {0.269، 2.597}، {0.269، 2.597}، {0.268، 2.53، 1.398، 2.53}. 1.398، 2.597}، {0.4، 1.398، 2.53}، {0.4، 1.332، 2.464}، {0.466، 1.332، 2.53}، {0.333، 1.132، 2.498، 2.498، 2.464، 2.464، 1.132، 2.464}، {0.466، 1.265، 2.464}، {2.93، 1.265، 2.397}، {2.997، 1.332، 2.397}، {2.93، 1.332، 2.464}، {2.997، 2.464}، {2.997، 2.397، 2.397، 2.997، 2.397}، 1.997، 1.332. 1.398، 2.597}، {2.997، 1.132، 2.331}، {0.266، 1.465، 2.664}، {0.333، 1.465، 2.597}، {0.333، 1.394، 1.394، 1.394، 2.333، 1.394، 2.6. 2.464}، {0.533، 1.332، 2.53}، {0.333، 1.065، 2.464}، {0.466، 1.265، 2.397}، {2.93، 1.332، 2.397}، 1.332، 2.397}، 2.397}، 2.332، 2.397}، 2.397، 2.39، 2.39، 2.065، 2.464}، 1.065، 2.464}، {. {2.863، 1.332، 2.464}، {2.93، 1.132، 2.331}، {0.266، 1.465، 2.73}، {0.533، 1.332، 2.464}، {2.863، 2.464}، {2.863، 2.39، 2.863، 2.331}. 1.398، 2.331}، {2.863، 1.132، 2.331}، {0.266، 1.465، 2.797}، {0.333، 1.465، 2.73}، {0.533، 1.335، 2.533، 1.335، 2.3، 9، 2. 2.464}، {2.93، 1.398، 2.331}، {2.863، 1.199، 2.331}، {0.266، 1.465، 2.863}، {0.266، 1.532، 2.795، 1.532، 2.795، 1.532، 2.795، 1.532، 2.795}، 2.797}، 2.331}، 2.863، 1.199، 2.331}، {0. {0.666، 1.332، 2.464}، {2.797، 1.199، 2.331}، {0.266، 1.532، 2.863}، {0.333، 1.532، 2.797}، 1.532، 2.797}، 1.199، 2.331}، {0.6366، 1.6. 1.332، 2.53}، {0.732، 1.332، 2.464}، {2.73، 1.199، 2.331}، {2.797، 1.265، 2.331}، {0.266، 1.593، 2.593، 3، 2.593، 2.332، 1.593، 2.332. 2.863}، {0.666، 1.398، 2.397}، {0.732، 1.332، 2.397}، {0.732، 1.332، 2.53}، {0.732، 1.398، 2.464، 1.398، 2.464، 1.398، 2.464، 1.398، 2.464}، 2.464، 1.398، 2.464}، 1.332، 2.397}، {0. {2.664، 1.199، 2.331}، {2.73، 1.132، 2.331}، {2.73، 1.265، 2.331}، {0.333، 1.598، 2.863}، {0.738، 2.863}، {0.732، 2.39، 2.39}، 1.732، 2.331}. 1.332، 2.397}، {0.732، 1.332، 2.597}، {0.799، 1.398، 2.464}، {2.597، 1.199، 2.331}، {2.664، 1.219، 2.664، 1.219، 2.664، 1.219، 2.6، 2.664 2.397}، {2.664، 1.265، 2.331}، {2.73، 1.132، 2.264}، {2.73، 1.265، 2.397}، {0.799، 1.398، 2.397}، 1.398، 2.397}، 2.397}، 2.397، 2.397}، 2.397}، 2.331}، {0. {0.799، 1.465، 2.464}، {0.866، 1.398، 2.464}، {2.597، 1.199، 2.397}، {2.664، 1.199، 2.197}، 1.199، 2.197}، 1.199، 2.197}، {2.6264، 2.6264، 1.6. 1.265، 2.397}، {0.799، 1.398، 2.331}، {0.799، 1.465، 2.397}، {0.866، 1.398، 2.397}، {2.597، 1.1397، 1.1397، 2.597، 1.1397، 2.597، 2.1397، 2.397، 2.331} 2.397}, {2.664, 1.332, 2.264}, {0.799, 1.465, 2.331}, {0.866, 1.398, 2.331}} به نظر می رسد: Graphics3D[{Red, Point,0xS] -> {1, 1, 1}]  ما آن را ساده لوحانه چهار وجهی می کنیم: cavdel = DelaunayMesh[cavs]; با استفاده از همان «سبک» قبلی تجسم کنید: Show[HighlightMesh[cavdel, style], BoxRatios -> {1, 1, 1}]  بدیهی است که این فرض اشتباه است | چگونه می توان با استفاده از DelaunayMesh یک سه بعدی دوره ای سه بعدی را محاسبه کرد؟ |
20683 | من تابع $pot_1(x,y,z)$ را دارم که به صورت تحلیلی داده شده است. بنابراین، برای ترسیم خطوط در صفحات اولیه $(x,y)$, $(x,z)$ و $(y,z)$، از کد Mathematica زیر استفاده می کنم: Clear[Global ]؛ خاموش[General::spel]; pot1 = -Mn/Sqrt[x^2 + y^2 + z^2 + cn^2]; V = pot1; Vxy = V /. {z -> 0}; Vxz = V /. {y -> 0}; ویز = V /. {x -> 0}; Mn=0.08;cn=0.25; S1 = ContourPlot[Vxy، {x، -10، 10}، {y، -10، 10}، FrameLabel -> {x، y}، RotateLabel -> False، Contours -> 20، ContourStyle -> مشکی، ContourShading -> False، PlotRange -> All] S2 = ContourPlot[Vxz، {x، -10، 10}، {z، -10، 10}، FrameLabel -> {x، z}، RotateLabel -> False، Contours -> 20، ContourStyle -> Black، ContourShading -> False , PlotRange -> All] S3 = ContourPlot[Vyz, {y, -10, 10}, {z, -10، 10}، FrameLabel -> {y، z}، RotateLabel -> False، Contours -> 20، ContourStyle -> Black، ContourShading -> False، PlotRange -> All] بسیار خوب، تا اینجا خوب است . اکنون، من یک تابع دیگر $pot_2(x,y,z)$ دارم که بسیار پیچیدهتر از $pot_1$ است و میتوانیم مقدار آن را فقط در نقاط خاص $(x_0,y_0,z_0)$ بدست آوریم. این تابع توسط pot2 [G_, Mt_, a_, b_, c_, x_, y_, z_] داده می شود := ماژول[{}, m[u_] := Sqrt[x^2/(a^2 + u) + y^2/(b^2 + u) + z^2/(c^2 + u)]; λ = اگر [m[0] > 1، u /. FindRoot[m[u]^2 == 1, {u, 1}], 0]; Δ[u_] := Sqrt[(a^2 + u) (b^2 + u) (c^2 + u)]; w000 = NIintegrate[1/Δ[u]، {u، λ، \[بی نهایت]}]; w100 = NIintegrate[1/Δ[u] 1/(a^2 + u)، {u، λ، \[بینهایت]}]; w001 = NIintegrate[1/Δ[u] 1/(c^2 + u)، {u، λ، \[بی نهایت]}]; w010 = 2/Δ[λ] - w100 - w001; w110 = (w010 - w100)/(a^2 - b^2); w011 = (w001 - w010)/(b^2 - c^2); w101 = (w100 - w001)/(c^2 - a^2); w200 = 1/3 (2/(Δ[λ] (a^2 + λ)) - w110 - w101); w020 = 1/3 (2/(Δ[λ] (b^2 + λ)) - w011 - w110); w002 = 1/3 (2/(Δ[λ] (c^2 + λ)) - w101 - w011); w111 = (w110 - w011)/(c^2 - a^2); w120 = (w020 - w110)/(a^2 - b^2); w012 = (w002 - w011)/(b^2 - c^2); w201 = (w200 - w101)/(c^2 - a^2); w210 = (w110 - w200)/(a^2 - b^2); w021 = (w011 - w020)/(b^2 - c^2); w102 = (w101 - w002)/(c^2 - a^2); w300 = 1/5 (2/(Δ[λ] (a^2 + λ)^2) - w210 - w201); w030 = 1/5 (2/(Δ[λ] (b^2 + λ)^2) - w021 - w120); w003 = 1/5 (2/(Δ[λ] (c^2 + λ)^2) - w102 - w012); cc = 15/16 G Mt; دیگ = -(cc/6) (w000 - 6 x^2 y^2 z^2 w111 + x^2 (x^2 (3 w200 - x^2 w300) + 3 (y^2 (2 w110 - y ^2 w120 - x^2 w210) - w100)) + y^2 (y^2 (3 w020 - y^2 w030) + 3 (z^2 (2 w011 - z^2 w012 - y^2 w021) - w010)) + z^2 (z^2 (3 w002 - z^2 w003) + 3 (x^2 (2 w101 - x^2 w201 - z^2 w102) - w001))); Print[pot2(x,y,z) = ، pot] ] وقتی $G=1$، $Mt=0.1$، $a=7$، $b=1.5$، $c=0.6$ و $- 10 \leq x,y,z \leq 10$ میخواهم خطوط را روی سه صفحه اصلی تابع $V(x,y,z) = pot1 + pot2$ رسم کنم. پیشنهادی دارید؟ | ContourPlot یک تابع پیچیده |
19052 | برچسب محور و تیک ترازبندی ListPlot3D و Histogram3D | |
42280 | گزینه ها را به ارزش های بالا اضافه کنید |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.