_id stringlengths 1 5 | text stringlengths 0 5.25k | title stringlengths 0 162 |
|---|---|---|
25117 | Integrate[m^2/((x - m^2)^2 + y^2)، m] mathematica یک reuslt با ارزش پیچیده به من می دهد، اما maple 17 آنچه را که می خواهم به من می دهد.  من سعی کردم از فرضیات استفاده کنم، اما کار نمی کند. در MMA، آیا یک راه کلی برای انجام ادغام در دامنه های واقعی، درست مانند maple وجود دارد. آیا این دستور wrap bulit-in پیشنهاد شده توسط تاد گیلی (نگاه کنید به: http://stackoverflow.com/questions/4198961/what-is-in-your-mathematica-tool- bag ) می تواند کار را انجام دهد؟ Message[args___] := Block[{$inMsg = True, result}, some code here; نتیجه = پیام[args]; برخی کد در اینجا؛ نتیجه] /; ! TrueQ[$inMsg] شاید دلیل نتیجه کمپلکس محاسبه توان درگیر در طول ادغام باشد، بنابراین شاید چیزی که واقعاً به آن نیاز دارم یک روش کلی برای انجام محاسبه قدرت نمادین در حوزه های واقعی باشد؟ ComplexExpand مانند ادغام پست فقط در دامنه واقعی کار نمی کند! ممنون :) | ادغام نمادین فقط در دامنه واقعی (فرض و ComplexExpand کار نمی کند) |
15478 | کلیک کردن روی دکمه های کوچک برای افراد دست و پا چلفتی دشوار است، استفاده از کلیدهای جهت دار به طور پیش فرض منطقی تر است. آیا ایده ای برای انجام این کار دارید؟ | چگونه از کلیدهای جهت یابی برای پیمایش در PaneSelector، SlideView و Slideshows استفاده کنیم؟ |
18853 | چگونه می توانم استایلی را با «FontSize» از **بخش** و «CellFrame» از **برنامه** تعریف کنم؟ | چگونه یک گزینه سلول خاص را از سبک دیگری (بدون کپی پیست) به ارث ببرم؟ |
28105 | من نمی توانم این نوع حروف را در پالت پیدا کنم.  خوشنویسی ریاضی؟ من فقط می توانم این را در Mathemtica پیدا کنم.  | چگونه می توانم حروف خوشنویسی ریاضی را تایپ کنم؟ |
19154 | من سعی می کنم نمودار زیر را در مورد نابرابری جنسن برای حالت احتمالی بازتولید کنم (منبع: ویکی پدیا) اما با * تابع نمایی به عنوان Y، * توزیع نرمال در محور X و بنابراین * توزیع log-normal در Y- بیرون آمدن محور یا تحول.  من واقعاً کاربر متبحر Mathematica نیستم و در اینجا هیچ ایده ای برای رسیدن به این کار ندارم. از کمک شما متشکرم. **ویرایش**: برای دقیق تر بودن: من می دانم چگونه توزیع اصلی را ترسیم کنم. چیزی که من نمی دانم این است که چگونه توزیع حاصل را در همان نمودار 90 درجه بچرخانم. | بازتولید یک نمودار در مورد نابرابری جنسن برای حالت احتمالی |
56236 | من کد نشان داده شده در پایین این سوال را دارم که یک نمودار سه بعدی ایجاد می کند. مکان هایی وجود دارد که دو سطحی که می بینید مخروط ها را تشکیل می دهند و در نقاط بی نهایت کوچک لمس می شوند. این نقاط همیشه در z=1 رخ می دهند و من باید از PlotPoint های زیادی برای حل این لمس استفاده کنم. من هزاران مورد از این طرح ها را (برای تشکیل یک فیلم) خواهم ساخت، بنابراین باید هر کدام را در اسرع وقت طرح ریزی کنم. تصور میکنم اگر از تعداد زیادی امتیاز فقط در مناطق مورد نظر استفاده کنم، در زمان زیادی صرفهجویی میشود. آیا راهی وجود دارد که بتوانم از چگالی PlotPoints بزرگ در یک کادر مستطیلی استفاده کنم که دامنه x و y را در بر می گیرد، اما ارتفاع کمی دارد و به صورت عمودی حول محور z=1 است که می دانم این نقاط رخ می دهند (اما x آنها را نمی دانم. یا y)؟  (*بردارهای شبکه*) a1 = {Sqrt[3], 0}; a2 = {Sqrt[3]/2, 3/2}; (*Omega/w_0*) امگا = 0.01; wp[qx_, qy_, r_] := ماژول[{}, q = {qx, qy}; (*نزدیکترین بردارهای همسایه*) {d1، d2، d3} = # - r & /@ {{0، -1}، {Sqrt[3]/2، 1/2}، {-Sqrt[3]/2 , 1/2}}; (*c_j's*) {تتا، فی} = {0، 0}؛ {c1, c2, c3} = (1 - 3 Sin[theta]^2 Cos[ArcTan[#[[1]], #[[2]]] - phi + Pi/2]^2)/ هنجار[# ]^3 & /@ {d1, d2, d3}; modfq = Sqrt[c1^2 + c2^2 + c3^2 + 2 c1 c2 Cos[q.(d1 - d2)] + 2 c1 c3 Cos[q.(d1 - d3)] + 2 c2 c3 Cos[q .(d2 - d3)]]; {Sqrt[1 + 2 Omega modfq], Sqrt[1 - 2 Omega modfq]} ] r = {0, 0}; زمانبندی[ با[{plotopts = {Mesh -> None, PlotStyle -> Opacity[0.7], Ticks -> {{-Pi, 0, Pi}, {-Pi, 0, Pi}, Automatic}, PlotPoints -> 100 , ViewPoint -> {1.43، -2.84، 1.13}، ViewVertical -> {0.، 0.، 1.}}}، plot1 = Plot3D[wp[qx، qy، r][[1]]، {qx، -Pi، Pi}، {qy، -Pi، Pi}، plotopts]; plot2 = Plot3D[wp[qx، qy، r][[2]]، {qx، -Pi، Pi}، {qy، -Pi، Pi}، plotopts]; ] ] plot = نمایش[plot1, plot2, PlotRange -> {0.96, 1.04}, Ticks -> {{-Pi, 0, Pi}, {-Pi, 0, Pi}}, LabelStyle -> Medium, BoxRatios -> {2, 2, 3}, BoxStyle -> Opacity[0.4]] توجه: این سوال می تواند تکراری باشد در اینجا، اما از آنچه من جمعآوری کردم، به جای اینکه یک منطقه به آن فهرستی از نکات داده شود؟ من ممکن است اشتباه کنم. | نقاط بیشتری را فقط در منطقه خاصی از طرح ترسیم کنید |
27176 | من مجموعه ای از مختصات $(x,y,z)$ دارم که به صورت پراکنده یک سطح را می پوشانند، به عنوان مثال: data = {{51, 15, 0.1}, {300, 11, 0.99}, {140, 22, 0.123}, {54، 12، 0.66}، ...}؛ یک روش کلی خوب، در _Mathematica_ 9، برای درونیابی و رسم یک سطح برای این مجموعه داده های پراکنده چیست؟ «Graphics3D[BSplineSurface[data]]» به نظر نمی رسد کار را انجام دهد. خروجی یک مستطیل مسطح است. | درون یابی و ترسیم یک سطح برای مجموعه ای پراکنده از نقاط داده سه بعدی |
45204 | آیا کسی می تواند به من بگوید چگونه با استفاده از الگوریتم de Casteljau (نه تابع Bezier در Mathematica) در کد Mathematica، منحنی Bezier را با چند ضلعی Bezier و پارامتر t داده شده ایجاد کنم؟ خیلی ممنون | از الگوریتم de Casteljau برای ایجاد منحنی Bezier در Mathematica استفاده کنید |
18850 | من فهرستی از تاریخ هایی دارم که در طول سال 2013 اتفاق می افتند. می خواهم نموداری بسازم که مجموع عناصری را که قبل از آن تاریخ اتفاق می افتد نشان دهد. من یک الگوریتم کار دارم، اما خیلی کند و ناکارآمد به نظر می رسد. بیایید چند تاریخ تصادفی ایجاد کنیم: تاریخ = {2013، #[[1]]، #[[2]]} و /@ Transpose@{RandomInteger[{1, 12}، {100}]، RandomInteger[{1, 30] }، {100}]}؛ تابعی را تعریف کنید که مجموع ها را محاسبه کند: datecounts[dates_, effectdate_, spanindays_] := Module[{range, compares}, range = DateRange[effectivedate, DatePlus[effectivedate, spanindays]]; مقایسه = پارتیشن[(AbsoluteTime[#[[1]]] > AbsoluteTime[#[[2]]]) & /@ Tuples[{range, dates}], Length[Dates]]; Transpose@{range, Count[#, True] & /@ compares}] و نتایج را رسم کنید: DateListPlot[datecounts[dates, {2013, 1, 1}, 365], PlotStyle -> {Thickness[0.003]}, Joined -> True، GridLines -> Automatic، FrameLabel -> {Null، Total تعداد}] هر کمکی در بهبود کارایی یا استفاده بهتر از توابع بسیار قدردانی می شود.  | مواردی را در فهرستی که قبل از تاریخ اتفاق میافتند بشمارید |
39328 | من ادغام کانتور را با استفاده از Mathematica انجام می دهم. پس از استخراج باقیمانده ها، عبارت من حاوی تعداد زیادی جفت ناخواسته مانند (I t - u y[2]) (I t + u y[2]) یا (t^2 - I u Sqrt[w[1]]) است. t^2 + I u Sqrt[w[1]]). من میخواهم آنها ترکیب شوند تا $i$ دیگر در عبارت درگیر نباشد. پیشنهادی دارید؟ اضافه کرد: شاید بهتر باشد (بخشی از) مثال واقعی را که میخواهم کم کنم، بنویسم. Simplify[((I Sqrt[t/u] - y[1]) (I Sqrt[t/u] + y[1]) (-1 + I Sqrt[t/u] y[1]) (1 + I Sqrt[t/u] y[1]) (1 + y[1]^2) (I Sqrt[t/u] - y[2]) (I Sqrt[t/u] + y[2]) (-1 + I Sqrt[t/u] y[2]) (1 + I Sqrt[t/u] y[2]) (1 + y[2]^2) (I Sqrt[ t/u] - y[3]) (I Sqrt[t/u] + y[3]) (-1 + I Sqrt[t/u] y[3]) (1 + I Sqrt[t/u] y[3]) (1 + y[3]^2) (I Sqrt[t/u] - y[4]) (I Sqrt[t/u] + y[4]) ( -1 + I Sqrt[t/u] y[4]) (1 + I Sqrt[t/u] y[4]) (1 + y[4]^2) (I Sqrt[t/u] - y[5]) (I Sqrt[t/u] + y[5]) (-1 + I Sqrt[t/u] y[5]) (1 + I Sqrt[t/u] y[5]) (1 + y[5]^2) (I Sqrt[t/u] - y[6]) (I Sqrt[t/u] + y[6]) (-1 + I Sqrt[t/u] y[6]) (1 + I Sqrt[t/u] y[6]) (1 + y[6]^2))/(2 (-I Sqrt[t/u] + t Sqrt[w[1 ]]) (I Sqrt[t/u] + t Sqrt[w[1]]) (t^2 + w[1]) (1 + t^2 w[1]) (Sqrt[u] - I Sqrt[t^3 w[1]]) (Sqrt[u] + I Sqrt[t^3 w[1]]) (-I t + Sqrt[( t w[1])/u]) (I t + Sqrt[(t w[1])/u]) (t^(3/2) - I Sqrt[u w[1]]) (t^(3/2) + I Sqrt[u w[1]]))] | ساده سازی عبارات شامل ریشه های مربع و فاکتورهای 'i' |
6877 | من چند توابع سفارشی برای رسم نمودارهای چند پانل مانند این نوشته ام:  این کار با ارسال یک ماتریس از (سفارشی) انجام می شود. رسم توابع به یک تابع «MultiPanelGraph»، که سر، آرگومان و گزینههای آن نمودارها را جدا میکند، تعدادی از خود را اضافه میکند و سپس همه را قرار میدهد. با هم همچنین برای پرداختن به برچسبها و پاورقیهای طرح، کمی بدجنسی وجود دارد، اما من برای سادگی این موارد را از کد زیر حذف کردهام. گزینههای نوع «PanelHeightFactor» گزینههای سفارشی برای توابع سفارشی برای نمودارهای جداگانه هستند. به همین ترتیب، گزینه MultiPanel به توابع سفارشی برای نمودارهای جداگانه میگوید، به عنوان مثال، تیکها و علامتهای تیک را روی پلاتهای فرعی خاص خاموش کنند تا همه آنها مطابق تصویر بالا به خوبی با هم هماهنگ شوند و PlotLabel را بچرخانند. با استفاده از «Prolog» در یک برچسب پانل در داخل قاب طرح. ویژگی ها[MultiPanelGraph]={HoldFirst}; MultiPanelGraph[{{l_[largs__,lopts___Rule], r_[rargs__,ropts___Rule]}}, mpopts:OptionsPattern[{MultiPanelGraph,myLineGraph}] := ماژول[{ (* مواردی در اینجا وجود داشت*hh[{)} wl = PanelWidthFactor /.{lopts}/.{PanelWidthFactor->1/2}، wr = PanelWidthFactor /.{ropts}/.{PanelWidthFactor->1/2}، Grid[{{l @@ Join[{largs}،{lopts }، {MultiPanel-> {All,Left},PanelHeightFactor->1,PanelWidthFactor->wl, ImageMargins->0}], r @@ Join[{rargs},{ropts}, {MultiPanel->{All,Right},PanelHeightFactor->1 , PanelWidthFactor->wr,ImageMargins->0}]}}, Sequence @@ FilterRules[Join[{mpopts},{lopts},{ropts}],Grid], Spacings -> {0,0} , ItemSize -> {{4.8+42.*wl, 4.+42.*wr}, Full}، Alignment -> Left] به خوبی کار میکند (به غیر از برخی مشکلات مربوط به اندازهگیری «اندازه تصویر» در نقاط و «اندازه آیتم» با ارتفاع x یا چیزهای احمقانه اندازه گیری می شود - موضوعی برای سؤال دیگر)، اما من باید هر مورد را - 2 در 1، 2 در 2، 3 در 4، هر آنچه که مدیر تصمیم می گیرد - جداگانه رمزگذاری کنم. . شدنی، اما خسته کننده من میتوانم ابعاد شبکه را برای بدست آوردن «PanelWidthFactor» و «PanelHeightFactor» پیشفرض تصور کنم، اما فراتر از آن، نمیدانم آیا روشی دقیق برای ثبت همه موارد ممکن در یک تعریف از تابع وجود دارد یا خیر. آیا کسی پیشنهادی برای کدگذاری این مورد به گونه ای دارد که نیازی به کدگذاری هر مورد جداگانه برای مطابقت جداگانه نداشته باشد؟ باید به آن بپردازد که بسته به موقعیت آن از کدام تیک استفاده کند. **ویرایش: چند مورد از الزامات تجاری اضافی که ممکن است دانستن آنها مفید باشد:** * ضروری است که قاب طرح بدون در نظر گرفتن تعداد پانل ها، عرض و ارتفاع یکسان داشته باشد، مگر اینکه این موضوع به صراحت لغو شده باشد (در من کد، با داشتن یک گزینه صریح «PanelHeightFactor» یا «PanelWidthFactor» در کد زیرگراف). * پانل ها می توانند از داده های تاریخ دار (DateListPlot یا DateListBarChart سفارشی) یا داده های بدون تاریخ (ListPlot، BarChart) باشند، اما هرگز هر دو در یک نمودار نباشند. * طرحهای فرعی دارای برخی گزینهها (یعنی پانوشتها و یادداشتهای منبع) هستند که برای نشان دادن در پایین طرح اصلی باید ثبت و ادغام شوند. | آیا باید هر مورد از این گرید پر از پلات را جداگانه کدنویسی کنم؟ |
20099 | موارد زیر راه حلی ندارند: FindRoot[x == 1, {x, 0.25, 0, 0.5}] و Mathematica به درستی به ما هشدار می دهد: > FindRoot::reged: نقطه {0.5} در لبه منطقه جستجو است > { 0.,0.5} در مختصات 1 و جهت جستجوی محاسبه شده به بیرون > منطقه اشاره می کند. اگر از بی صدا استفاده کنیم، پیام را به درستی سرکوب می کنیم. سیستم زیر دقیقاً یکسان است، اما در اینجا ما یک روش عددی خاص را درخواست می کنیم FindRoot[x == 1, {x, 0, 0.5}, Method -> Brent] و یک هشدار مشابه دریافت می کنیم: > FindRoot:: bbrac: Method -> Brent فقط برای توابع real > تک متغیره قابل استفاده است و به دو مقدار شروع واقعی نیاز دارد که ریشه را در براکت قرار دهند. اما این بار، اگر «بی صدا» را اضافه کنیم، همچنان همان اخطار را دریافت می کنیم. چرا بی صدا کار نمی کند (آیا این یک اشکال است)؟ | هنگام استفاده از روش برنت، Quiet با FindRoot کار نمی کند |
45317 | من سعی می کنم اثباتی بصری بر غیرمنطقی بودن $\sqrt{2}$ داشته باشم. در حال حاضر، من یک شکل ایجاد کرده ام تا نشان دهم که عناصر $b^2$ همیشه یک مربع را تشکیل می دهند:  و من میخواهم نشان دهم که نمیتوان یک مربع با عناصر $2b^2$ ساخت، اما تمام آزمایشهای ممکن برای نصب مربع با این تعداد عنصر را نشان میدهد. حدس من این است که به چیزی نیاز دارم که به من امکان ساخت پارتیشن های دلخواه را بدهد: {a,b,c} → {{a},{b,c}}, {{a,b},{c}}, . .. به طوری که اتحاد آنها همیشه برابر با `{a,b,c}` است اما من هیچ ایده ای در مورد چگونگی انجام آن ندارم. من چند بار با 'Subsets' و 'Partition' امتحان کرده ام اما تا به حال موفق نشده ام. | چگونه می توان تمام پارتیشن های یک مجموعه $A$ را طوری بدست آورد که اتحاد این پارتیشن ها برابر با $A$ باشد؟ |
6371 | من در تعجب بودم که چگونه می توان چندین توابع را از مثلاً دو متغیر تودرتو کرد. مشکل از تلاش برای پیاده سازی نقشه استاندارد Chirikov بدون استفاده از چرخه های for ناشی می شود. من یک پروژه نمایشی پیدا کردم که این کار را انجام داد، اما نتوانستم کد را بفهمم. من قدردان هر نوع کمکی هستم، با تشکر. فقط برای اطلاعات، نقشه استاندارد چیریکوف را می توان به صورت $$\begin{aligned} y' &= y + \varepsilon \sin(x) \\ x' &= x + y' \end{تراز شده} تعریف کرد. $$ | تودرتو توابع چندگانه از چندین متغیر |
15403 | > **تکراری احتمالی:** > 1 پلات، 2 مقیاس/محور عنوان واقعاً برای خود صحبت می کند. فرض کنید من دو تابع از یک متغیر دارم که میخواهم آنها را روی یک نمودار (با همان محور x) تجسم کنم، اما واحدها و مقیاسهای آنها کاملاً متفاوت است. آیا می توان برای آنها محورهای y جداگانه ترسیم کرد؟ علاوه بر این، آیا می توان برای مثال از یک مقیاس log برای یکی از توابع و یک مقیاس خطی برای دیگری استفاده کرد؟ | رسم توابع در برابر یک محور x اما محورهای y متفاوت؟ |
41735 | به نظر می رسد که می توانم محدوده را روی یک متغیر «Dynamic» در یک کنترل «Manipulate» تنظیم کنم، اما در یک کنترل «SetterBar» نه؟ : دستکاری[ تیک; Dynamic@If[ tabNumber == dynTab, Plot[ x^2, {x, 0, 1}], Plot[ 1 - x^2, {x, 0, 1}]] , TabView[ { محدوده پویا - > ستون[ tabNumber = dynTab ; { ردیف[{Manipulator[ پویا[m2، (m2 = #؛ تیک = نه[تیک]) &]، {2، Dynamic@range، 2}]، ، Dynamic[m2] }]، ردیف[{SetterBar [Dynamic[s2، (s2 = #؛ tick = Not[tick]) &]، Range[Dynamic@range]]، ، Dynamic[s1] }] }], static range -> Column[ tabNumber = staticTab ; { Row[{ Manipulator[ Dynamic[m1, (m1 = #; tick = Not[tick]) &], {2, 8, 2}], , Dynamic[m1] }], Row[{SetterBar[Dynamic [s1، (s1 = #؛ تیک = نه[تیک]) &]، محدوده[8]]، ، پویا[s1] }] }] }، پویا @tabNumber ] , {{تیک، نادرست}، هیچ} , {{ tabNumber, 1}, None}, {{dynTab, 1}, None}, {{staticTab, 2}, None} , { {m1, 2}, None}, {{m2, 2}, None}, {{s1, 2}, None}, {{s2, 2}, None} , {{range, 8}, None} , TrackedSymbols :> {tick}, ControlPlacement -> Left ] این خطا را ایجاد می کند 'Range::range: مشخصات محدوده در Range[range] محدوده مناسبی ندارد ':  توجه کنید که «Manipulate» در همان برگه ای که از محدوده «Dynamic» استفاده می کند به خوبی کار می کند. برگه دیگر (در تصویر نشان داده نشده است) که از محدوده های ایستا استفاده می کند خوب است (هم برای «Manipulate» و هم «SetterBar»)؟ [ویرایش:] ناصر Evaluate@With[{range = ...}, ...] را پیشنهاد کرد، که محدوده را ثابت فرض کرد، مانند مثال بالا. در اینجا مثالی است که بیشتر نمایانگر کاری است که من میخواهم انجام دهم (با محدوده بر اساس تعداد «Locators» در «LocatorPane»، که میتوان با Alt-Click در آن پنجره اضافه کرد). دستکاری[تیک; If[tabNumber == dynTab, Plot[x^2, {x, 0, 1}], Plot[1 - x^2, {x, 0, 1}]] , TabView[{ از n-loc به عنوان محدوده استفاده کنید -> ستون[tabNumber = dynTab; { دستکاریکنندههای محدوده پویا:، ردیف[{Manipulator[Dynamic[m2, (m2 = #; tick = Not[tick]) &], Dynamic@{1, 2 range}], , Dynamic[m2]} ]، ردیف[{SetterBar[Dynamic[s2، (s2 = #؛ تیک = نه[تیک]) و]، Dynamic@Range[range]]، ، Dynamic[s1]}]، Static range manipulators:، Row[{Manipulator[ Dynamic[m1, (m1 = #; tick = Not[tick]) &]، { 1, 4}]، ، Dynamic[m1]}]، ردیف[{SetterBar[Dynamic[s1، (s1 = #; تیک = Not[tick]) &]، Range[4]]، ، Dynamic[s1]}] }]، loc -> Column[tabNumber = staticTab; { LocatorPane[ Dynamic[u, ( u = # ; range = (Dimensions[u] // First); tick = Not[tick]) &], Plot[x^3, {x, -1, 1}, PlotRange -> {{-1، 1}، {-1، 1}}]، LocatorAutoCreate -> True، ContinuousAction -> False ]، ردیف[{u = ، Dynamic@u}] }] }، Dynamic@tabNumber]، {{تیک، نادرست}، هیچکدام}، {{u، {{0.5، 0.3}، {0.3، 0.9}}} , هیچ} , {{ tabNumber, 1}, None} , {{dynTab, 1}, None} , {{staticTab, 2}, None} , {{m1, 2}, None} , {{m2, 2}, None} , {{s1, 2}, None} , {{s2, 2}, None} , {{range, 2}, None} , TrackedSymbols :> {tick}, ControlPlacement -> Left (*از یک نظر جهانی استفاده کنید خارج از محدوده بالا برای امتحان کردن) ... کار نمی کند: *) (*, Initialization\[RuleDelayed] { range = 2 ; }*) ] در این مثال، Dynamic را خارج از عبارت Range قرار دادم. این متن خطا را از بین می برد، اما باز هم کار نمی کند. SetterBar به صورت متن نشان داده می شود: SetterBar[2, {1,2}] | مشکل با محدوده دینامیکی در SetterBar |
6304 | > **تکراری احتمالی:** > 1 Plot، 2 Scale/Axis هدف من ترکیب دو طرح است که در آن محورهای YY دارای مقیاس های متفاوتی هستند: یکی «PlotRange->{0,100}» و دیگری به «PlotRange->{» می رود. 0,2.5*^-5}`. من چندین ساعت سعی کردم این کار را انجام دهم و اگرچه فکر می کنم تقریباً به آن رسیده ام، به نظر می رسد که نمی توانم آن را انجام دهم. این کد ورودی است: (*خیلی مهم نیست، یکی از توابعی است که باید رسم شود*) P[st_, base_, int_] := Module[{nper, period, length, tcap, tarteriols, tvenuls, ttotaloxi}, period = 60/((4/3 Pi (0.1/2)^3)/48); طول = 2; nper = (t - st)/period; اگر [0 <= (t - st) - period Floor@nper <طول، پایه + int، پایه] ] مشکل در این مورد است: Combineplots[{hout_, maxrange_}, {t_, t0_, tf_}] := ماژول[{relgraf, ihgraf, relrange, ih2o2range, relticks, ih2o2ticks}, relgraf = Plot[Evaluate[{10 t} /. ستپارس /. pa[h2o2out]]، {t، t0، tf}، LabelStyle -> {FontFamily -> Arial، Bold، 40}، PlotStyle -> {{Thickness[0.011]، Darker[Green، 0.5]}، {Thickness [0.011]، تیرهتر[قرمز، 0.2]}، {ضخامت[0.007]، تیرهتر[آبی، 0.3]}، {ضخامت[0.007]، تیرهتر[نارنجی، 0.3]}}]؛ ih2o2graf = Plot[Pulse[2, 1*^-9, h2o2out], {t, t0, tf}, LabelStyle -> {FontFamily -> Arial, Bold, 40}, PlotStyle -> {Thickness[0.007], سیاه}]؛ تغییر دامنه = ({0، 100})؛ ih2o2range = ({0، maxrange})؛ نمایش[relgraf, ih2o2graf /. گرافیک[graf_, s___] :> گرافیک[ GeometricTransformation[graf, RescalingTransform[{{0, 10}, ih2o2range}, {{0, 10}, rerange}]], s], Axes -> True, Frame -> { {True, True}, {True, False}}, FrameStyle -> AbsoluteThickness[3], FrameTicks -> {{Automatic, {{1/200000, 5}, {1/100000, 10}, {3/ 200000, 15}, {1/50000, 20 }، {1/40000، 25}، {3/100000، 30}}}، {Automatic، None}}، ImageSize -> Medium]] Combineplots[{2*^-5, 3*^-5}, {t, 0, 10}] من توانستم هر دو را با هم به درستی رسم کنید، به استثنای محور YY سمت راست:  با این حال، تیکها از نظر تئوری در مکان صحیح قرار میگیرند (با استفاده از همان علامتهای تیک در یک طرح واحد، علامتگذاری صحیح را دریافت میکنم:)  انجام دهید بچه ها فکر می کنید می توانید به من سرنخی بدهید لطفا؟ خیلی ممنون | ترکیب توطئه ها (تقریبا وجود دارد!) |
58982 | سلام جمعه، من روی یک سیستم ODE به عنوان یک مدل پایه برای درمان سرطان کار می کنم: $\begin{array}{c} \frac{{dN}}{{dt}} = kN\left( {1 - \frac {N}{\alpha }} \right) - \mu CN\\ \frac{{dC}}{{dt}} = d\left( t \right) - \lambda C - \gamma CN\\ N\left( {{t_0}} \right) = {N_0}\\ C\left( {{t_0}} \right) = {C_0} \end{array}$ where $d\left(t \right) = \left\{ {\begin{array}{*{20}{c}} {{\rm{dosage}}}&{}&{n\left( {T - 1} \right) < t < n\left( {T - \tau } \right)}\\ 0&{}&{n\left( {T - \tau } \right) < t < nT} \end{آرایه}} \راست .\,\,\,\,{\rm{با}}\,\,\,\,n \in \چپ\{1,\,2,\,3,\,...} \راست \}$ در نهایت من می خواهم نمودار دقیقی از درمان و پاسخ ارائه کنم. کد من اینجاست: k = 1; آلفا = 1; mu = 1; لامبدا = 1; گاما = 0.5; tnot = 0; nnot = 0.1; cnot = 0; tmax = 84; nmin = -0.1; nmax = 1.15; cmin = -0.1; cmax = 1.15; فاصله دوز = 10/24; فاصله کل = 2; تعداد دوز = 30; ApplieddosingPeriodic[t_] := If[t <فاصله کامل*تعداد دوزها، If[Mod[t، تمام فاصله] <دوز فاصله، دوز، 0]، 0]; paramSolnCancerTreatPeriodic = ParametricNDSolveValue[{n'[t] == k*n[t]*(1 - n[t]/alpha) - mu*c[t]*n[t]، c'[t] == دوز کاربردی دورهای [t] - lambda*c[t] - گاما*c[t]*n[t]، n[tnot] == nnot، c[tnot] == cnot}، {n، c}، {t، tnot، tmax}، {dosage}، MaxStepSize -> 0.01]; nPlotCancerTreatPeriodic[dosage_] := Plot[paramSolnCancerTreatPeriodic[dosage][[1]][t], {t, tnot, tmax}, PlotStyle -> {Thick, Blue}, AxesLabel -> {Style[t,w, 1] [{سبک[N، 16، آبی]، Style[، ، 16، Black]، Style[C، 16، Red]}]}، PlotLabel -> Style[درمان سرطان با دوز دوره ای، 16]، PlotRange -> {{tnot - 2, tmax + 2}، {nmin، nmax}}، Epilog -> {Black, PointSize[Large]، نقطه[{{tnot، nnot}، {tnot، cnot}، {tmax، paramSolnCancerTreatPeriodic[dosage][[1]][tmax]}، {tmax، paramSolnCancerTreatPeriodic[dosage][[2]][tmax]}] , سبز, PointSize[Medium], Point[{tnot, nnot}]، نقطه[{tnot، cnot}]، قرمز، Point[{tmax، paramSolnCancerTreatPeriodic[دوز][[1]][tmax]}]، Point[{tmax، paramSolnCancerTreatPeriodic[دوز][[2] tmax]}]}]; cPlotCancerTreatPeriodic[dosage_] := Plot[paramSolnCancerTreatPeriodic[dosage][[2]][t], {t, tnot, tmax}, PlotStyle -> {Thick, Red}, AxesLabel -> {Style[t, 16] [{سبک[N، 16، آبی]، Style[، ، 16، Black]، Style[C، 16، Red]}]}، PlotLabel -> Style[درمان سرطان با دوز دوره ای، 16]، PlotRange -> {{tnot - 2, tmax + 2}، {cmin، cmax}}، Epilog -> {Black, PointSize[Large]، نقطه[{{tnot، nnot}، {tnot، cnot}، {tmax، paramSolnCancerTreatPeriodic[dosage][[1]][tmax]}، {tmax، paramSolnCancerTreatPeriodic[dosage][[2]][tmax]}] , سبز, PointSize[Medium], Point[{tnot, nnot}]، نقطه[{tnot، cnot}]، قرمز، Point[{tmax، paramSolnCancerTreatPeriodic[دوز][[1]][tmax]}]، Point[{tmax، paramSolnCancerTreatPeriodic[دوز][[2] tmax]}]}]; frameCancerTreatPeriodic[dosage_] := Show[nPlotCancerTreatPeriodic[dosage], cPlotCancerTreatPeriodic[dosage], ImageSize -> 1040]; frameCancerTreatPeriodic[1.0] آخرین دستور تصویر زیر را تولید می کند:  به انحراف جزئی در پاسخ آبی توجه کنید. اندازه گام های تطبیقی در ParametricNDSolveValue (یا در نهایت NDSolve) برای یک قسمت از نمودار بسیار بزرگ است (حدود زمانی بین 25 تا 30). من سعی کردم چندین گزینه / پارامترهای مختلف را برای NDSolve تغییر دهم، اما به نظر می رسد هیچ چیز به طور موثر کار نمی کند. من این حس را دارم که چیز ساده ای است که من فقط از دست می دهم. از راهنمایی و راهنمایی شما در این زمینه قدردانی می کنم، زیرا تلاش های مدل سازی خود را در این حوزه پاک می کنم. در نهایت، من در حال ساخت یک گیف متحرک هستم زیرا پارامتر دوز متفاوت است و بسته به دوز، انحراف ممکن است مشهود باشد یا نباشد. پیشاپیش از شما برای هر گونه راهنمایی/مشاوره سپاسگزارم. با احترام، مایک | پارامترها در NDSolve برای خروجی گرافیکی دقیق -- چه چیزی را بهینه سازی کنیم؟ |
15736 | > **تکراری احتمالی:** > یافتن دنبالههای افزایش ثابت با توجه به یک لیست طولانی دلخواه از اعداد صحیح (مثلاً مرتب شدهاند)، چگونه میتوان تعیین کرد که آیا هر 3 (یا بیشتر) از آن اعداد صحیح یک دنباله حسابی را تشکیل میدهند؟ (توالی حسابی جایی است که تفاوت بین عبارتهای متوالی یکسان است) همچنین چگونه میتوان همه این دنبالهها را در یک لیست مشخص تعیین کرد؟ به عنوان مثال، من می خواهم این تابع به In[] = FindArithmSeq[{2,5,6,8,10,12}] Out[]= {{2,5,8}, {2,6,10 برگردد }، {6،8،10}، {8،10،12}، {6،8،10،12}} پیشاپیش متشکریم! | چگونه می توانم تشخیص دهم که یک دنباله حسابی در یک لیست وجود دارد؟ |
43273 | من دستورالعمل های داده شده در زیر را برای بازی با RunScheduledTask در داخل DynamicModule دنبال کردم. ScheduledTask با متغیرهای محدوده. کار با ارزیابی زمانبندیشده همه چیز تا زمانی که به Inset برسد، عالی کار میکند، که با متغیر محلی بهروزرسانی نمیشود. هر گونه راهنمایی استقبال می شود. RemoveScheduledTask[ScheduledTasks[]]; d=DynamicModule[{x=0,y=0}, { Dynamic[x,TrackedSymbols:>{x}], Framed@Graphics[{ Dynamic[Point[{2+#,2+#}]&@x, TrackedSymbols:>{x}]، Dynamic[ Inset[ Framed@Graphics[ Point[{#+3,#+3}]&@x, PlotRange->{{1,5},{0,8}} ] ], TrackedSymbols->{x} ] }, PlotRange->{{0 ,6},{-1,9}} ] }، مقداردهی اولیه:>(RunScheduledTask[x++,{.5,3}];) ] دنبال کنید بالا: راشر درست است، نقطه درج را در آثار «Dynamic» بپیچید. Thx خیلی! RemoveScheduledTask[ScheduledTasks[]]; d=DynamicModule[{x=0,y=0}, { Dynamic[x,TrackedSymbols:>{x}], Framed@Graphics[{ Dynamic[Point[{2+#,2+#}]&@x, TrackedSymbols:>{x}]، Inset[ Framed@Graphics[ Dynamic[Point[{#+3,#+3}]&@x, TrackedSymbols:>{x}], PlotRange->{{1,5},{0,8}} ] ] }, PlotRange->{ {0,6},{-1,9}} ] }, مقداردهی اولیه:>(RunScheduledTask[x++,{.5,3}];) ] | با RunScheduledTask به صورت پویا Inset را در گرافیک به روز کنید |
5187 | پس زمینه: نوار := {1، 1، 1}; foo[var_] := {Hold[var], 2 var} SetAttributes[foo, HoldAll] foo[bar] نتیجه، همانطور که انتظار میرود: {Hold[bar], {2, 2, 2}} کاری که من انجام میدهم (که واضح است که درست نیست، اما راه دیگری را نمیدانم) این است که اولین عنصر لیست را «ToString»، یعنی «Hold[bar]» و سپس استخراج کنم. زیر رشته نوار از آن. چیزی که من می خواهم فقط این است: f[data_?VectorQ] := f[data, name_of_data] f[data_?VectorQ, name_?StringQ] := ذخیره داده ها به عنوان نام ... به عنوان مثال: ape = {1 ,2,3}; خرس = {2،3،4}; f[ape] به f[{1,2,3}، ape] f[bear, bird] به f[{2,3,4}, bird] f[ape+bear ترجمه میشود ] به Null یا False ترجمه می شود **سوال: چگونه می توانم به نام یک لیست در یک تابع دسترسی داشته باشم؟**. | چگونه به نام یک لیست در یک تابع دسترسی پیدا کنم؟ |
40989 | من می خواهم از ریاضیات برای حل سیستم های معادلات خطی استفاده کنم، جایی که ورودی ها ماتریس های غیر جابجایی هستند. من همین الان پکیج NC رو امتحان کردم ولی تا الان کمکی نکرد. به عنوان مثال می توانم حل کنم: In[1]: NCSolve[a0 ** b0 + a1 ** b1 + a2 ** b2 + a3 ** b3 == 1, a0] Out[1]: {a0 -> inv[b0 ] - a1 ** b1 ** inv[b0] - a2 ** b2 ** inv[b0] - a3 ** b3 ** inv[b0]} چه خوب است. اما NCSolve فقط برای یک معادله با یک مجهول کار می کند. بنابراین میخواهم بدانم آیا ابزاری برای حل وجود دارد، به عنوان مثال: IN[2]: حل[{a0 ** b0 + a1 ** b1 + a2 ** b2 + a3 ** b3 == 1، a1 ** b0 + a0 ** b1 + I*(a2 ** b3 - a3 ** b2) == 0, a2 ** b0 + a0 ** b2 + I*(a3 ** b1 - a1 ** b3) == 0, a3 ** b0 + a0 ** b3 + I*(a1 ** b2 - a2 ** b1) == 0}, {a0, a1, a2, a3}] متاسفانه این امکان وجود ندارد که من آن را ارسال کرد و همچنین با NCSolve کار نمی کند. هر گونه ایده یا پیشنهاد پذیرفته می شود. علاوه بر این، من میخواهم روشی را بدانم که چگونه میتوان این را با استفاده از ماتریسهای ماتریسهای غیر رفتوآمد تایپ کرد. یعنی چیزی که من قبلا پست کردم فقط پیدا کردن معکوس در مبنای Pauli-Spin یک ماتریس 2x2 بود، خوب است چیزی مانند In[3] تایپ کنید: a = a0*PauliMatrix[0] + a1*PauliMatrix[1] + a2*PauliMatrix[2] + a3*PauliMatrix[3] b = b0*PauliMatrix[0] + b1*PauliMatrix[1] + b2*PauliMatrix[2] + b3*PauliMatrix[3] NCSolve[a ** b == 1، {a0,a1,a2,a3] بسیار متشکرم! | حل سیستم عملگرهای غیر جابجایی |
58286 | آیا این امکان وجود دارد که ListPolarPlot شروع به ترسیم در محور عمودی کند؟ به صورت پیش فرض ListPolarPlot این نتیجه را می دهد: ListPolarPlot[Reverse[Range[20]], PolarAxes -> True, PolarTicks -> {Degrees, Automatic}]  اما میخواهم به این شکل باشد (چرخش با «Rotate[%1/2pi]»:  فقط چرخاندن گرافیک احتمالا ساده ترین راه است، اما اضافه کردن تیک و افسانه جرم است... من امیدوارم راه ساده برای تنظیم زاویه شروع. | ListPolarPlot: 0 درجه در محور عمودی |
26971 | فرض کنید من دو تابع $h_1(x)$ و $h_2(x)$ دارم که مجموع و تفاوت آنها را می دانیم: $$ h_1(x)+h_2(x) = d(x) \qquad h_1(x )-h_2(x) = i f(x) $$ من یک عبارت پیچیده دارم که در آن می خواهم این جمع و تفریق را جایگزین کنم. در اصل، من فقط میتوانم h1[x_]:= 1/2 (d[x] + I f[x]) h2[x_]:= 1/2 (d[x] - I f[x]) را تعریف کنم و از «Simplify» استفاده کنید. با این حال، این یک گزینه نیست، زیرا من میخواهم $h_i(x)$ را زمانی که به تنهایی ظاهر میشوند (یعنی نه به صورت جمع/تفریق) نگه دارم. بنابراین من یک تابع simp را به صورت زیر تعریف کردم: ClearAll[h1,h2,simp] simp[a_. (b_. h1[x_] + b_. h2[x_]) + e_.] := simp[2 a b d[x] + e] simp[a_. (b_. h1[x_] - b_. h2[x_]) + e_.] := simp[2 a b I f[x] + e] این برای جمع کار می کند، اما برای تفریق نه، همانطور که می توان دید عبارات آزمایشی: simp[1/2 a h1[x] + 1/2 a h2[x]] simp[1/2 a h1[x] - 1/2 a h2[x]] چرا این است؟ آیا ایده ای دارید که چگونه می توانم آن را حل کنم؟ | تعریف الگو برای جایگزینی به اضافه و تفریق |
41360 | من سعی می کنم معادله ای را بسط یا حل کنم که حاوی ماتریس هایی برای یک ماتریس خاص است، اما کار نمی کند: $Assumptions = {Element[X, Vectors[n]], Element[Zu, Vectors[n], Element[Fu , DiagonalMatrix[n]], Element[Y, Matrices[{n, n}, Reals]]}; حل [Y.Fu.(Zu + X.Y) + (Zu + X.Y).Fu.Y + 2 λ X == 0, X] ExpandAll[Y.Fu.(Zu + X.Y) + (Zu + X.Y).Fu .Y + 2 λ X] Simplify[Y.Fu.(Zu + X.Y) + (Zu + X.Y).Fu.Y + 2 λ X] هیچ یک از ورودی های بالا کار نمی کند. آیا من کار اشتباهی انجام می دهم یا این که _Mathematica_ نمی تواند معادله ماتریس را به صورت نمادین حل کند؟ | ساده سازی و حل ماتریس نمادین |
10418 | من سعی می کنم از Mathematica برای ایجاد نقشه ای شبیه به نقشه اینجا استفاده کنم  یعنی یک نقشه ایالات متحده که در آن هر ایالت با مربع نشان داده می شود. یک اندازه معین، که تا حد امکان به موقعیت جغرافیایی واقعی خود نزدیک است در حالی که با مربع های دیگر همپوشانی ندارد. من داده های مربع ها را به صورت زیر دریافت می کنم: usa = Import[ http://code.google.com/apis/kml/documentation/us_states.kml, Data]; transform[s_] := StringTrim[s, Whitespace ~~ ( ~~ ___ ~~ )] polygons = Thread[transform[ PlacemarkNames /. usa[[1]]] -> (هندسه /. usa[[1]])]; (* حذف آلاسکا و هاوایی *) چند ضلعی = Join[{polygons[[1]]}, polygons[[3 ;; 10]]، چند ضلعی[[12 ;;]]]; مراکز = اول /@ چند ضلعی[[همه، 2، 1]]; area[poly_] := Apply[Plus, Flatten[First@poly Map[({1, -1} Reverse[#] &), RotateLeft[First@poly]]]]/2 ناحیه = جدول[Total[مساحت / @ polygons[[i, 2, 2 ;;]]], {i, 1, 48}]; اندازه = Sqrt /@ مناطق; که از مساحت واقعی ایالت به عنوان مساحت مربع استفاده می کند که فعلاً کافی است. من میتوانم آنها را ترسیم کنم: گرافیک[{RGBColor[RandomReal[]، RandomReal[]، RandomReal[]]، مستطیل[{centers[[i, 1]] - اندازهها[[i]]/2، مراکز[[i , 2]] - اندازهها[[i]]/2}، {centers[[i, 1]] + اندازهها[[i]]/2، مراکز[[i, 2]] + اندازهها[[i]]/2}]}، {i، 1، 48}]]  * * * از هم اکنون، من نشان می دهم که تا چه حد توانسته ام به تنهایی پیش بروم. من می خواهم مربع ها را به موقعیت های غیر همپوشانی منتقل کنم. من سعی می کنم تابع امتیاز زیر را به حداقل برسانم: dist[c1_, c2_, s1_, s2_] := ماژول[{dx, dy}, dx = Abs[c1[1] - c2[1]]; dy = Abs[c1[2] - c2[2]]; Max[0, dx - s1 - s2] + Max[0, dy - s1 - s2] ]; res = FindMinimum[Sum[Sum[dist[c[i], c[j], sizes[[i]], sizes[[j]]], {j, i + 1, 48}], {i, 1 ، 48}]، صاف کردن[جدول[{c[i][j]، مراکز[[i، j]]}، {i، 1، 48}، {j، 1، 2}]، 1]] اما ترسیم این نتایج وحشتناکی به دست میدهد: گرافیک[{RGBColor[RandomReal[]، RandomReal[]، RandomReal[]]، مستطیل[{c[i][1] - اندازهها[[i] ]/2، c[i][2] - اندازهها[[i]]/2}، {c[i][1] + اندازهها[[i]]/2، c[i][2] + اندازهها[[i]]/2}]}، {i، 1، 48}] /. res[[2]]] من نتوانستم ببینم مشکل کد من چیست، زیرا تابع امتیاز به وضوح برای این راه حل خاص نباید صفر باشد، اما نمیدانم چرا. هر گونه اشاره در مورد آن، یا توصیه در مورد مقابله با مشکل به روشی دیگر، استقبال می شود!  | یک نقشه از مربع ها تهیه کنید |
24682 | اول از همه، من نمیدانم «ContinuedFraction[]» یا «Convergents[]» چگونه پیادهسازی میشوند، و فکر میکنم برای سوال من بیاهمیت است. برای برخی از عدد $x$ یک نمایش کسری پیوسته مرتبط $[a_1,...,a_i,...]$ وجود دارد (محدود است یا نه)، و برای این موضوع، دو دنباله دیگر $[x_1,...، x_i،...]$ و $[d_1،...،d_i،...]$ به این شکل تعریف میشوند: همانطور که پیادهسازی مقداری $a_i$ را در کسری دنبال میکنیم، اقدامات بعدی در مورد برخی از اعداد انجام میشود. $x_{i+1}=n_{i+1}+d_{i+1}$. این شامل تنظیم $a_{i+2}=n_{i+1}$ و تکرار عمل در $x_{i+2}=1/d_{i+1}=n_{i+2}+d_ است. {i+2}$. من به یک روش (احتمالا) کارآمد برای استخراج $[d_1,...,d_i,...]$ برای مقداری $x$ علاقه مند هستم، ترجیحاً با استفاده از برنامه نویسی تابعی در Mathematica. هر سرنخ/سرنخ بسیار قابل قدردانی خواهد بود! **من می دانم که هیچ کد پایه ای ندادم که با آن کار کنم که آزاردهنده باشد و واقعاً انتظار ندارم کسی بیاید و مشکل شخص دیگری را از ابتدا تا انتها حل کند. با این اوصاف، امیدوارم از اظهار نظر در مورد این مزاحمت چشم پوشی شود.** | ایجاد فهرستی از اعداد میانی خاص مرتبط با کسرهای ادامه دار |
42916 | من می خواهم معادله ای مانند معادله زیر را که در آن ضرایب ثابت نمادین وجود دارد به صورت عددی ادغام کنم. من از یک کد بسیار ساده استفاده کردم اما به طور کلی کار نمی کند، که سعی می کند با ضرایب ثابت با الگوها مقابله کند. آیا رویکرد کلی برای NIintegrate در جایی که ضرایب ثابت نمادین وجود دارد وجود دارد؟ 11.94` a[1, 1]^2 Cos[x]^2 Cos[θ]^2 + 21.31` c[1, 1]^2 Cos[x]^2 Cos[θ]^2 + 0.14702` a[ 1, 1] b[1, 1] Cos[x] Cos[θ]^2 Sin[x] - ( 1.395` b[1, 1]^2 Cos[x] Cos[θ]^2 Sin[x])/(1 + x/2)^3 + 0.4669` b[1, 1]^2 Cos[θ]^2 Sin[x] ^2 + ( 1.395` b[1، 1]^2 Cos[θ]^2 Sin[x]^2)/(1 + x/ 2)^4 /. {b[a1_, a2_] b[a3_, a4_] g_ :> b[a1, a2] b[a3, a4] NIintegrate[g, {θ, 0, 2}, {x, 0, 1}], a [a1_, a2_] a[a1_, a2_] g_ :> a[a1, a2] a[a1, a2] NIintegrate[g, {θ, 0, 2}, {x, 0, 1}, Method -> {Automatic, SymbolicProcessing -> 0}], a[a1_, a2_] a[a3_, a4_] g_ :> a[a1, a2] a[a3, a4] NIintegrate[g, {θ, 0, 2}, {x, 0, 1}, Method -> {Automatic, SymbolicProcessing -> 0}], b[a1_, a2_] b[a1_, a2_] g_ :> b[a1, a2] b[a1, a2] NIintegrate[g , {θ, 0, 2}, {x, 0, 1}, Method -> {Automatic, پردازش نمادین -> 0}], c[a1_, a2_] c[a1_, a2_] g_ :> c[a1, a2] c[a1, a2] NIintegrate[g, {θ, 0, 2}, {x , 0, 1}, Method -> {Automatic, SymbolicProcessing -> 0}], a[a1_, a2_] b[a3_, a4_] g_ :> a[a1, a2] b[a3, a4] NIintegrate[g, {θ, 0, 2}, {x, 0, 1}, Method -> {Automatic, SymbolicProcessing -> 0}], a[a1_, a2_] c[a3_, a4_] g_ :> a[a1, a2] c[a3, a4] NIintegrate[g, {θ, 0, 2}, {x, 0, 1}, Method -> {Automatic, SymbolicProcessing -> 0}], b[a1_ , a2_] c[a3_, a4_] g_ :> a[a1, a2] a[a3, a4] NIintegrate[g, {θ, 0, 2}, {x, 0, 1}, Method -> {Automatic, SymbolicProcessing -> 0}], c[a1_, a2_] c[a3_, a4_] g_ :> c[a1, a2] c[a3, a4] NIintegrate[g, {θ, 0, 2}, {x, 0، 1}، روش -> {Automatic, SymbolicProcessing -> 0}] } // زمان بندی | نحوه استفاده از NIntegrate زمانی که ضرایب ثابت نمادین وجود دارد |
21723 | در اینجا یک لیست ساده وجود دارد: l={1, 0, 2, 1, 0, 1, 0, 1, 2, 0, 2, 0, 1, 0, 1, 0, 0} برای بدست آوردن موقعیت غیر عناصر صفر من از «موقعیت» با «به جز» استفاده میکنم: Position[l,Except[0]] Mathematica 9.0.1 {{0} را برمیگرداند، {1}، {3}، {4}، {6}، {8}، {9}، {11}، {13}، {15}، {}} نمیتوانم بفهمم چرا عنصر اول «{0}» و آخرین مورد «{}» است. اگر از «موارد» استفاده کنم، همانطور که انتظار میرود کار میکند: موارد[l، بجز[0]] {1، 2، 1، 1، 1، 2، 2، 1، 1} چه چیزی را در اینجا از دست میدهم؟ | موقعیت با Except اولین مورد {0} و آخرین مورد {} را برمیگرداند. چرا؟ |
41230 | پس از انجام برخی محاسبات با برگه های اکسل، من با یک ماتریس سه بعدی **a** پایان می دهم تا به فرمت xlsx. صادر شود و یک بردار **q** که حاوی نام همه شیت ها است (بنابراین $Length[q] = طول[a]$). در اسناد، روش معمول برای صادر کردن این داده اکسل نامگذاری شده انجام کاری مانند Export[file name.xlsx, q[[1]] -> a[[1]]، ...، q[[n] ] -> a[[n]]] ] اما از آنجایی که $Length[a]]$ متغیر است، راه خودکاری برای انجام آن نمیدانم. من چیزی شبیه q -> a را امتحان کردم اما Mathematica نمی تواند به این روش پردازش کند. چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ با تشکر | نامگذاری خودکار برگه های اکسل |
1992 | چگونه میتوانیم تابعی را تعریف کنیم که مانند «f[x_]=ComputeSomething[x]» کار میکند و با «x» بهعنوان متغیری که مقدار ندارد رفتار میکند؟ میتوانیم این تابع را «LocalSet» بنامیم و محاسبات باید زمانی انجام شود که تخصیص انجام شود، مانند مثال زیر. var=3; LocalSet[f[var_],Normal[Series[Exp[var],{var,0,3}]]]; DownValues[f] (* ---> {HoldPattern[f[var_]]:>1+var+var^2/2+var^3/6} *) var (* ---> 3 *) توجه کنید نمی خواهم به یک متغیر الگو (`x_`) محدود شود. تابعی به نام LocalSet باید بفهمد چه نمادهایی برای الگوها استفاده میشود و سمت راست را با آن متغیرها در ساختار «Block» ارزیابی کند. | نحوه ساخت تابعی مانند Set، اما با ساختار Block برای نام الگوها |
47952 | من یک لیست از رشته ها، {x1، x2، x3، x4} و یک لیست از معادلات خطی دارم: {x1 + x3 - x4 == 0، x1 + x2 + x3 == 0} چگونه می توانم از Eliminate برای حذف x1 از این معادلات استفاده کنم؟ شکایت دارد که x1 یک متغیر معتبر نیست. آیا راه حلی وجود دارد؟ | رشته ها را به عنوان متغیر در نظر بگیریم؟ |
41233 | من این تابع پارامتری عجیب را دارم و میخواهم آن را روی Mathematica پیادهسازی کنم. میدانم که میتوانم از اکسل استفاده کنم و آن را محاسبه کنم، اما پایگاه داده من بسیار بزرگ است و میخواهم چند کد قابل تکرار انجام دهم. بنابراین، این بخشی از مجموعه داده من است: داده = {{M، tr، tb، type}، {556.35، 0.535904، 349.79، methane}، {556.35، 0.526917، 349.79، متان}، {556.35، 0.544891، 349.79، متان}، {556.35، 0.512537، 349.79، متان}، {561.6، 0.557603، 356.594، اتان }، {561.6، 0.559ethan، 0.5751. {535.5، 0.603455، 344.12، پروپان}، {535.5، 0.610644، 344.12، پروپان}}؛ و اینها پارامترهای من هستند: (*اگر متان اگر اتان اگر پروپان*) α = {8.9669, 6.436, 2.532}; β = {0.952، 0.764، 0.548}؛ γ = {8.111، 5.771، 2.395}; a = {0.60، 0.66، 0.55 }؛ a1 = {3.357، 0.987، 1.977}؛ من می خواهم این تابع را پیاده سازی کنم: A = a1*tb^α/(M^beta*tc^γ); fi = 1.6; λ = A*(Sqrt[5]*(fi - tr)^2/(fi + tr))^a که در آن tb، M، tc مقادیر موجود در داده ها هستند و آلفا، بتا گاما، a و a1 با نوع سیال من از توابع Piecewise یا If استفاده کرده ام، اما برای من خیلی پیچیده است! پیشاپیش ممنون | تابع پارامتری دشوار |
26976 | با توجه به فهرستی از اعداد که هر کدام شامل 2 عامل اول هستند، میخواهم فهرستی از محصولات ثبتهای هر عامل تهیه کنم. به عنوان مثال، با توجه به L = {4،6،9}، من می خواهم P = {Log[2]*Log[2],Log[2]*Log[3]،Log[3]*Log[3 را تشکیل دهم. ]}. FactorInteger مسیری مشکوک به نظر میرسد، زیرا برای تشخیص مربعها از اعداد با دو عامل اول متمایز نیاز به کار است. پیشنهادی دارید؟ متشکرم. | تشکیل محصول تابع عوامل اول |
3206 | بر اساس مستندات، وقتی به «FindMinimum» گفته میشود که از روش «QuasiNewton» در یک مسئله نامحدود استفاده کند، از تقریب BFGS برای ماتریس Hessian تابع در حال بهینهسازی استفاده میکند. چگونه می توانم ماتریس Hessian محاسبه شده توسط Mathematica را با استفاده از StepMonitor، EvaluationMonitor یا هر ترفند دیگری بازیابی کنم؟ | Hessian تقریبی را با استفاده از FindMinimum بدست آورید |
5184 | آیا جایگزینی (IDE یا سایر گردش کار) برای Wolfram Workbench برای توسعه و اشکال زدایی وجود دارد؟ توضیح: یک جایگزین منبع باز. | میز کار Wolfram - جایگزین های توسعه Mathematica |
2864 | آیا راهی برای تشخیص رویدادهای دوبار کلیک وجود دارد؟ من چیزی در صفحه doc EventHandler پیدا نکردم. مورد استفاده: من میخواهم عملکرد «برش تصویر...» را از منوی زمینه هنگام کلیک کردن روی تصاویر، دوباره پیادهسازی کنم. رابط کاربری گرافیکی برش با تصاویر حتی نسبتاً بزرگ، مانند اسکرین شات های تمام صفحه، بسیار کند ظاهر می شود. اگرچه میتوانم از یک دکمه برای برش استفاده کنم، اما ترجیح میدهم از دوبار کلیک کردن استفاده کنم، درست مانند اجرای اصلی. | تشخیص رویدادهای دوبار کلیک |
58059 | در یک نظر به پاسخ من به این سوال، QuantumDot می پرسد، از کجا می توانم اطلاعات بیشتری در مورد زمان استفاده از تابع بازگشت پیدا کنم؟ من متوجه شدم که این سؤال بسیار عمیق است که نمی توان با گذاشتن یک نظر در پاسخ به آن پاسخ داد. به نظر من سزاوار است که به عنوان یک سوال مطرح شود. من پاسخ خود را در زیر می نویسم، اما امیدوارم موارد دیگری نیز وجود داشته باشند. من شک دارم که نظر قطعی به این موضوع داشته باشم. | چه زمانی باید از تابع Return استفاده کنم؟ |
21729 | فرض کنید ما یک لیست طولانی از مختصات دکارتی سه بعدی داریم که توزیعی از نقاط تصادفی را در فضای سه بعدی تعریف می کند. چگونه میتوانیم تمام نقاط داخل کرهای به شعاع «SphereRadius» واقع در مختصات «sphereLocation = {X, Y, Z}» را حذف کنیم؟ این تفریق بولی احتمالاً بی اهمیت است، اما من هیچ اطلاعات مفیدی در مورد نحوه انجام آن با _Mathematica_ 7.0 پیدا نکردم. شاید این موضوع پیش پا افتاده نباشد. * * * **تعمیم:** اگر سوراخ به عنوان یک کره تغییر شکل یافته تعریف شده باشد، چگونه می توانیم همین کار را با یک سطح بسته دلخواه به جای یک کره انجام دهیم؟ holeLocation = {X, Y, Z}; سوراخ[تتا_، فی_] = حفره مکان + شعاع[تتا، فی] {Sin[theta]Cos[phi]، Sin[theta]Sin[phi]، Cos[theta]}; که در آن «تتا» و «فی» مختصات کروی معمولی هستند. | چگونه یک سوراخ در توزیع سه بعدی نقاط ایجاد کنیم |
1998 | من تعجب می کنم که چگونه پارامترها را برای $a_n,\,\alpha,\,\text{و }b_n$ به طور مناسب تنظیم کنید تا خانواده راه حل را ترسیم کنید: > $u_n(r,t) = [a_n\cos( k_n\alpha t)+b_n\sin(k_n\alpha t)]J_0(k_nr)$ که در آن تابع بسل از اولین نوع مرتبه صفر نشان دهنده $J_0.$ $0<k_1<k_2<\ldots<k_n<\ldots$ همه صفرهای مثبت J_0$ هستند. معادله اصلی این است: $u_{tt}=\alpha(u_{rr}+\tfrac{1}{r}u_r), \quad 0<r<1,~ t>0,$u(1,t) )=0، \qquad t>0،$ $u(r,t)$ متناهی می ماند به صورت $r\rightarrow 0^+،$$u(r,0)=f(r)، \qquad 0<r<1,$$u_t(r,0)=g(r)، \qquad 0<r<1,~~$ که در آن $f,g$ جابجایی و سرعت اولیه هستند. من چیزی از این نوع را امتحان کردم: > > 0<r<1; > t>0; > Plot3D[Cos[8.654 t] + Sin[8.654 t] BesselJ[0, 8.654 r], {r, 0, 1}, {t,0, > 10}] > انتخاب پارامترهای دیگر در راه حل برای داشتن مقدار از 1. خروجی شبیه زیر است:  گرافیک اول برای $J_0(2.4r)$، گرافیک دوم برای $J_0(5.5r)$، و گرافیک سوم برای $J_0(8.7r)$. | ایجاد طرح هایی برای خانواده ای از راه حل ها |
58181 | من دفترچه زیر را دارم: $Assumptions -> {{c1, c2, λ, μ} > 0, Element[{c1, c2, λ, μ}, Reals], μ > λ} (* True -> {{c1 , c2, λ, μ} > 0, (c1 | c2 | λ | μ) ∈ Reals, μ > λ} *) f1 := c1 * (λ/(μ - λ)) + μ * c2 df1 = D[f1، μ] (* c2 - (c1 λ)/(-λ + μ)^2 *) حل[df1 == 0، μ] ( * {{μ -> (-Sqrt[c1] Sqrt[λ] + Sqrt[c2] λ)/Sqrt[c2]}، {μ -> (Sqrt[c1] Sqrt[λ] + Sqrt[c2] λ)/Sqrt[c2]}}*) D[df1 , μ] (* (2 c1 λ)/(-λ + μ)^3 *) آخرین خط دریافت شرط مرتبه دوم از آنجایی که تمام عبارات در صورتگر مثبت هستند، صورتگر مثبت است. از آنجایی که $\mu > \lambda$ بر اساس فرض، پس $(-\lambda + mu)^3$ نیز برای هر ترکیب $\mu$، $\lambda$ مثبت است. آیا ممکن است _Mathematica_ با استفاده از مفروضات بیان شده به من بگوید که شرط مرتبه دوم با توجه به مجموعه مفروضات مثبت است؟ | آیا می توانم با استفاده از فرضیات بررسی کنم که آیا یک عبارت مثبت است؟ |
37007 | آیا کسی می تواند مبلغ زیر را برای من ارزیابی کند $$ \sum\limits_{n=2}^\infty(-1)^n\left(\frac{\psi(n)}{n}-\frac{\Lambda( n)}{2n}\right) $$ که در آن $\psi(n)$ تابع Chebyshev و $\Lambda(n)$ تابع von Mangoldt است. آیا الگوریتم کارآمدی برای ارزیابی چنین مجموعی وجود دارد؟ من از کد زیر f[n_]=Sum[MangoldtLambda[i],{i,1,n}] استفاده کردم. مجموع[(-1)^n(f[n]/n-MangoldtLambda[n]/(2n))،{n،2، بی نهایت}] | تابع فون مانگولت |
28559 | من سعی می کنم سیستمی از چندین معادله همزمان را که توسط یک سری ماژول ها و توابع ایجاد شده اند، با استفاده از این ماژول حل کنم: SolvePhiEqs[number_] := Module[{eqs, simeqs, diffsimeqs, Xvalues}, eqs = GeneratePhiEqs[number ]؛ Xvalues = XValues[محدوده[1، 2*شماره]]; k = 1; r = 1; simeqs = جدول[Eq[j] -> Phi[j] == Phi[j + 1] /. معادله /. x -> x[j] /. Xvalues , {j, 2*number}]; diffsimeqs = جدول[Eq[j + 2*عدد] -> xDiffPhi[j] == xDiffPhi[j + 1] /. معادله /. x -> x[j] /. Xvalues, {j, 2*number}]; EquatedEqs = Flatten@{simeqs, diffsimeqs}; ضرایب = Flatten@{جدول[R[j]، {j، 0، عدد - 1}]، جدول[T[j]، {j، عدد}]، جدول[A[j]، {j، عدد}] , جدول[B[j], {j, شماره}]}; ضریب نهایی = حل[ساده کردن[کاهش[آرایه[معادل، 4*عدد] /. EquatedEqs]]، ضرایب] ] با این حال پس از حل بیش از 4 معادله همزمان (آنچه با استفاده از آرگومان 'number_' 1 ایجاد می شود)، رایانه من شروع به از بین رفتن می کند و حداقل تا 10 دقیقه با پاسخ باز نمی گردد. (طولانی ترین کاری که تا الان امتحان کردم). از آنجایی که قرار است این یک راهحل کلی برای یک مشکل باشد، من به دنبال ایجاد راهحلهایی تا حداقل «تعداد = 20» یا بیشتر هستم، بنابراین این بهخصوص دلگرمکننده نیست. با این حال، من نسبتاً مطمئن هستم که کد اگر کارآمد نباشد، کاربردی است. در حالی که من قدردانی میکنم که گذاشتن یک نظر خاص بر اساس کد ناقص آسان نیست، اگر کسی پیشنهاد کلی تری در مورد چگونگی کارآمدتر کردن حل معادلات همزمان داشته باشد، بسیار متشکر خواهد بود! | کارآمدتر کردن حل معادلات همزمان |
26372 | به نظر می رسد که باید ساده باشد: من می خواهم یک i به دنبال o را با یک دنباله دلخواه (احتمالاً با طول صفر) از کاراکترها در بین آنها مطابقت دهم، مگر اینکه آن دنباله حاوی i نیز باشد. بدون این محدودیت آسان است: `___~~i~~___~~o~~___`. این با بافت شناسی مطابقت دارد، اما با توافق نیز مطابقت دارد. من سعی کردم از یک تست شرطی یا گزاره ای در الگو استفاده کنم اما نمی توانم نحو را به درستی دریافت کنم. | دنباله ای از صفر یا چند کاراکتر به جز یک کاراکتر مشخص را مطابقت دهید |
41581 | من وبلاگ موزاییک های تئودور گری را می خوانم. من مثال اول را امتحان کردم: dir = d:\\mosaic\\pool\\*.jpg; master = d:\\mosaic\\master.jpg; imagePool = Map[With[{i = Import[#]}، {i، میانگین[Flatten[N[i[[1, 1]]]، 1]]}] &، FileNames[dir]]; closeMatch[c_] := RandomChoice[Take[SortBy[imagePool, Norm[c - #[[2]]] &]، 20]][[1]]; Grid[Reverse[Map[closeMatch, Import[master][[1, 1]], {2}]], Spacings -> {0, 0}] اما به من خطا می دهد: > Part::partd: مشخصات قطعه ( <an image>)[1,1] از عمق > شی بیشتر است. من از Mathematica نسخه 9 استفاده می کنم. یک نظر در وبلاگ می گوید که کد باید برای نسخه 8 اصلاح شود، بنابراین حدس می زنم تغییرات برای نسخه 9 نیز لازم باشد. چگونه می توانم این کد را کار کنم؟ | کد نمونه برای تولید تصاویر موزاییک کار نمی کند |
2866 | من یک لیست بسیار طولانی از عناصر دارم، مثلاً $a1,a2, a3$,...، و همه آنها از این جهت به هم مرتبط هستند که هر کدام فرزند والدین بسیاری هستند. به عنوان مثال $a74$ با $a2,a55,a71$ مرتبط است و همچنین حاوی اطلاعاتی است مانند نام $a74$ bob است. اگر بخواهید یک درخت رو به بالا است، با $a$ به عنوان راس. اکنون نمیدانم کارآمدترین راه برای ذخیره این اطلاعات در Mathematica چیست، با توجه به اینکه ممکن است مجبور باشم محاسبات جامعی را در آن نمودار انجام دهم. من عمدتاً لیستی از نمادهای $a$- را فراخوانی میکنم تا از آنها برای صعود بیشتر استفاده کنم و میخواهم آمار مربوط به خود نمودار را محاسبه کنم. گاهی اوقات به نام رئوس یا اطلاعات دیگری نیاز دارم. * * * ایدههای سادهلوحانه من این است که همه نمادها را به فهرست تبدیل کنم a74={{a2,a55,a71},bob}; و سپس $a74[[1]]$ لیست partent و غیره است. یا شاید بتوانم تخیلی را تعریف کنم $n\rightarrow \text{list}$ و اطلاعات را در آنها ذخیره کنم، مانند والد[a5]={a1,a4}; والد[a74]={a2,a55,a71}; و name[a5]=mila; name[a74]=bob; یا یک میکس، بسته به چیزی که من اغلب تماس میگیرم؟ یا ساختارهایی وجود دارند که این نوع چیزها را ساده یا خودکار می کنند؟ * * * من هنوز نمی دانم چقدر از نظر محاسباتی دشوار خواهد بود، بنابراین نکته عملی نیز ممکن است در نظر گرفته شود. در هر صورت، من دوست دارم آنچه را که به نظر می رسد راه حلی برای آن نیست، بشنوم. > راه درست برای انجام این کار چیست و/یا گزینه های دیگری وجود دارد؟ در حال حاضر من فقط لیست ها را مانند مثال اول ایجاد می کنم. در واقع، من لیست را در یک فایل متنی می نویسم و بعداً اطلاعات را در یک فایل Mathematica می خوانم. | هوشمندانه ترین راه برای ذخیره اطلاعات یک نمودار خودساخته چیست؟ |
22817 | getAvgs[A_, M_] := ماژول[{i، j، rArr، gArr، bArr}، rArr = {}; gArr = {}; bArr = {}; برای[i = 1، i <= طول[A]، i += 1، برای[j = 1، j <= طول[A[[1]]]، j += 1، اگر [M[[i، j]] == 255، پیوست[rArr، A[[i، j، 1]]]; ضمیمه[gArr، A[[i، j، 2]]]; پیوست[bArr, A[[i, j, 3]]]; ]؛ ]؛ ]؛ بازگشت[{rArr، gArr، bArr}]؛ ]؛ این کد یک آرایه حاوی سه آرایه خالی {{}،{}،{}} را برگرداند، به این معنی که هیچ یک از توابع Append کار نمی کند. A_ و M_ دو تصویر هستند، A رنگی 24 بیتی 3 کاناله، در حالی که M سیاه و سفید است. آنها ابعاد یکسانی دارند، ایده این است که از M به عنوان یک ماسک برای پیدا کردن میانگین رنگ تمام پیکسل هایی که توسط ماسک نشان داده می شوند استفاده کنید. با این حال، هیچ یک از توابع Append کار نمی کند. Append[{}, ImageData[,Byte][[30, 30, 3]]] به درستی مقدار را برگرداند، بنابراین نحو باید خوب باشد. هنگامی که من افزایش حلقه for را یک شمارنده کردم، شمارنده به درستی تعداد پیکسل های ماسک شده را برگرداند، بنابراین حلقه for نیز به درستی کار می کند. از آنچه من می دانم، Module اساساً متغیرها را به صورت محلی اعلام می کند و از برخورد متغیرها جلوگیری می کند. این هم درسته؟ | کد حلقه Mathematica مطابق انتظار عمل نمی کند |
41583 | من سعی میکنم متغیری را حل کنم که در محدوده یک انتگرال ظاهر میشود، نه مانند شکل زیر. Clear[f, a, x] f[a_] := ادغام[x^2 + a x, {x, 0, a }] f[Power[6, (3)^-1]] NSsolve[5 == f [a]، a، Reals] این کاملاً خوب کار می کند. اما انتگرالی که من واقعاً به آن اهمیت میدهم یک آشفتگی است، و البته هیچ شکل بسته خوبی ندارد. بنابراین من موارد زیر را امتحان می کنم؛ Clear[f, a, x] f[a_] := NIintegrate[x^2 + a x, {x, 0, a }] f[Power[6, (3)^-1]] NSsolve[5 == f [a]، a، Reals] و این کار نمی کند. در عوض، من NIntegrate::nlim: x = a حد معتبری برای ادغام نیست. در هر دوی این مثالها، خط سوم تابع f[a] را به خوبی ارزیابی می کند. من همچنین f[a_?NumericQ] := NIntegrate[x^2 + a x, {x, 0, a }] را امتحان کردم که با `NSolve::nsmet: این سیستم را نمی توان با روش های موجود برای NSolve حل کرد.` بلکه امیدوار بودم لینک زیر به مشکل من پاسخ دهد، اما البته به «ادغام» اشاره دارد، نه «NIntegrate». http://math.stackexchange.com/questions/38012/compute-unknown-limit-from-known-integral-in-mathematica من برای هر پیشنهادی بسیار سپاسگزار خواهم بود. | حل برای متغیر در حد انتگرال هنگام استفاده از NIntegrate |
26974 | من با وضعیت زیر مواجه شدم: ارزیابی مرتب سازی[{.m، .a، co}] نتایج در {.a، co، .m} میپرسم: معیار چه بود که _Mathematica_ برای خروجی این مورد استفاده می کند؟ با توجه به مستندات: > ... مرتب سازی رشته ها مانند یک فرهنگ لغت، با حروف بزرگ... پس از خواندن این، انتظار دارم مرتب سازی دیکشنری مانند این باشد: {.a، .m، co} یا {co، .a، .m} آیا کسی می تواند به من توضیح دهد که معیار استفاده شده توسط _Mathematica_ برای انجام این مرتب سازی چه بوده است؟ پیشاپیش ممنون | نتیجه غیرمنتظره {.a، co، .m} از Sort[{.m، .a، co}] |
48098 | من در حال کار بر روی یک ListPlot پویا با چند هزار طرح هستم، و به نظر می رسد که قرار دادن نقاط با Tooltip، پاسخگویی پویا را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد. با مثال ساده زیر، کشیدن Slider کند است. اگر خط Show را از plot1 به plot2 تغییر دهید، پاسخ Slider صاف است. توجه داشته باشید که ListPlot و Tooltips توسط Control اصلاح نمی شوند. شاید Show وقتی گرافیک را با هم ترکیب می کند همه چیز را به هم می زند، اما باز هم کاهش سرعت برای من معنی ندارد، زیرا Tooltip در حین کشیدن فعال نیست و به هیچ وجه تغییر نمی کند. x = Table[RandomVariate[NormalDistribution[0, 0.5], 2], {i, 5000}]; boxPts[x_] := {{x، x}، {-x، x}، {-x، -x}، {x، -x}}؛ plot1 = ListPlot[MapIndexed[Tooltip[#1, First[#2]] &, x]]; plot2 = ListPlot[x]; کنترل[{{z, 0.5}, 0, 1.5}] overlay = Graphics[{Opacity[.2]، FilledCurve[{{Line[boxPts[1.5]]}، {Dynamic[Line[boxPts[z]]] }}]}]؛ Show[overlay, plot1, PlotRange -> 1.5, Aspect Ratio -> 1]  ترجیح می دهم بتوانم از Tooltip استفاده کنم ، اگر قابل تعمیر است، یا حداقل درک کنید که چرا اینقدر کند است. من همچنین علاقه مند به هر روش جایگزینی برای انجام بازخورد به سبک ماوس هستم، که می تواند در داخل یا خارج از منطقه طرح نمایش داده شود. متشکرم (این در Mma 9.0.1 در OSX 10.8.5، در MBP 2012 است.) به روز رسانی: متوجه شدم که اگر خط کنترل _بعد_ خط نمایش را با plot1 اجرا کنم، لغزنده به خوبی کار می کند. سپس متوجه شدم که صرفاً جابجایی مکان نما به نقطه جدیدی می تواند باعث شود که Control به طور عادی کار کند. این فقط با طرحی که Tooltps دارد تفاوت ایجاد می کند، زیرا دیگری همیشه صاف است. | چرا Tooltips اینقدر سرعت Dynamic را کاهش می دهد؟ آیا جایگزین سریع تری وجود دارد؟ |
49328 | من می خواهم یک FFT سه بعدی روی این تابع انجام دهم $\frac{\cos (x) \cos (y) \cos (z)-\sin (x) \sin (y) \sin (z)}{\ left((1.0001+\sin (y)+\cos (z))^2+(0.0001+\cos (x)+\sin (z))^2+(0.0001+\sin (x)+\cos (y))^2\right)^{3/2}}$ زیرا از طریق بسط فوریه تحلیلی غیرقابل حل به نظر می رسد. بیایید تعداد نقاط نمونه گیری عددی در هر بعد را با $N$ نشان دهیم. FourierParameters -> {a, b}. $a=-1$ برای عادی سازی $1/N^3$ مطابق با ضرایب رایج در سری Fourier. $b=-1$ برای تبدیل رو به جلو، نه به عقب. nn = 10; step = (2 \[Pi])/nn; mx0 = 1.0001; my0 = 0.0001; mz0 = 0.0001; داده = جدول[ ( Cos[x] Cos[y] Cos[z] - Sin[x] Sin[y] Sin[z])/((mz0 + Cos[y] + Sin[x])^2 + ( mx0 + Cos[z] + Sin[y])^2 + (my0 + Cos[x] + Sin[z])^2)^(3/2)، {x، 0، 2 \[Pi] - step، step}، {y، 0، 2 \[Pi] - step، step}، {z، 0، 2 \[Pi] - step، step}]; s = فوریه[داده، پارامترهای فوریه -> {-1، -1}]; s[[1, 1, 1]] تا آنجایی که من سعی کردم، با استفاده از **فوریه[ ]** در _Mathematica_، نتیجه تبدیل حتی زمانی که $N=500$ باشد همگرا نمی شود و به شدت نسبت به $ نوسان می کند. در واقع N$. علاوه بر این، من همچنین برخی از روال FFT را از کتابخانه MKL توسط C++ امتحان کردم که رفتار مشابهی را نشان داد. من برنامه ها را با بسیاری از توابع غیر تکی دیگر بررسی کردم، معلوم شد که خوب هستند. بنابراین من حدس میزنم مشکل ممکن است ناشی از شکل خاص تابع مفرد باشد (مخرج در برخی نقاط میتواند صفر باشد). $\frac{1}{0.9-\sin{(x+y+z)}}$ را امتحان کردم. نوسان چندانی ندارد، اما همچنان به میزان قابل توجهی. آیا کسی می تواند این مشکل را روشن کند؟ پیشاپیش متشکرم | چگونه تبدیل فوریه سریع (FFT) را برای توابع منفرد انجام دهیم؟ |
28041 | من واقعاً به _Mathematica_ علاقه مند هستم. من می خواهم یک طرح از چند طرح در _Mathematica_ ایجاد کنم. من تابعی دارم که جواب یک سیستم معادلات دیفرانسیل را در طول زمان محاسبه می کند. نتایج باید رسم شوند. به منظور مقایسه راهحلهای مختلف، من میخواهم نموداری را که یک شبکه 6X6 از «LogPlot» را نشان دهد. من نمونه ای از تابع کد خود را اضافه می کنم[a0_, b0_, c0_, d0_, e0_, f0_] := Block[{replacerules, sssol}, replacerules = {a -> a0, b -> b0, c -> c0 , d -> d0}; sssol = NSolve[Sys /. جایگزین قوانین، {x,y,z}], ]; numint = NDSolve[ SysDiff /. sssol ,{x,y,z},{t, 0, 100},]; p = LogPlot[x[t] /.numint، y[t] /.numint، z[t] /.nuint]; بازگشت[p]] دستکاری[ GraphicsGrid[ Table[function[a, b, c, d, e, f], {a, -1, 4}, {b, -1, 4}]], {c, - 10، -4}، {d، -4، 2، 1}، {e، 1، 20، 1}] این یک نسخه واقعاً ساده شده از کد است. امیدوارم بتواند کمک کند. تابع من برخی از پارامترها را به عنوان ورودی می گیرد و از آنها برای محاسبه حل یک سیستم معادلات دیفرانسیل استفاده می کند. سپس همه چیز با کمک Manipulate و Table ترسیم می شود تا مقادیر پارامترهای مختلف را با هم ترکیب کنند. | ایجاد شبکه ای از طرح ها |
48361 | من سعی می کنم با ابزار Stanford NER tools در Mathematica شروع کنم و در ترجمه نسخه نمایشی آنها به JLink مشکل دارم. کد مربوطه در دمو این است: /* استفاده: java -cp stanford-ner.jar:. NERDemo */ import edu.stanford.nlp.ling.CoreLabel; واردات edu.stanford.nlp.ling.CoreAnnotations; ... برای (کلمه CoreLabel : جمله) { ... w.word() ... word.get(CoreAnnotations.AnswerAnnotation.class) ... بنابراین سعی کردم: InstallJava[ClassPath -> .../stanford -ner.jar]؛ answerAnnotation = LoadJavaClass[edu.stanford.nlp.ling.CoreAnnotations$AnswerAnnotation] > JavaClass[edu.stanford.nlp.ling.CoreAnnotations$AnswerAnnotation،<>] (... چیزهایی که به نظر می رسد درست کار می کنند... ) w > « JavaObject[edu.stanford.nlp.ling.CoreLabel]» w@word[] (* کار می کند *) w@get[answerAnnotation] (* $Failed *) > Java::argx1: روش نامگذاری شده در کلاس > edu تعریف شده است. stanford.nlp.ling.CoreLabel با تعداد یا نوع > آرگومان های نادرست فراخوانی شد. استدلال > JavaClass[edu.stanford.nlp.ling.CoreAnnotations$AnswerAnnotation،<>] بود. امضای متد (ارثی) «get» get است(java.lang.Class<? کلید TypesafeMap.Key<VALUE>> را گسترش می دهد) http://nlp.stanford.edu/nlp/javadoc/javanlp/edu/stanford/ nlp/util/ArrayCoreMap.html#get(java.lang.Class) | گذراندن یک کلاس استاتیک داخلی در JLink؟ |
6373 | پاسخ گوستاوو دلفینو به سؤال قبلی نشان داد که میتوان از آرگومان سوم برای «قرار داده شده» برای قالببندی متن در افسانه «بارچارت» به دلخواه استفاده کرد. برای مثال، بدون این آرگومان، متن افسانه در مثال زیر همچنان کوچک و در Times خواهد بود، حتی اگر من از «SetOptions» برای استایل «BaseStyle» برای «BarChart»، «Graphics» و غیره استفاده کردهام. BarChart[RandomVariate[ NormalDistribution[0, 0.6], 40], ChartStyle -> Join[ConstantArray[Green, {39}]، {نارنجی}]، ChartLegends -> Placed[Join[ConstantArray[هیچکدام، {39}]، {تخمین اولیه}]، پایین، سبک[#، FontFamily -> Arial، FontSize -> 14] و]]  آیا راهی برای تنظیم جهانی وجود دارد؟ میخواهم سبک فونت افسانهها را در یک بسته اعمال کنم، همان کاری که قبلاً برای قاب اطراف افسانه با استفاده از پاسخ Mr.Wizard به سؤال قبلی من در StackOverflow انجام دادهام. من فکر میکردم برخی از تنظیمات «BaseStyle» باید کار کند، اما اینها تنها گزینههایی (غیر مستند) هستند که «Legending`GridLegend» میگیرد: LegendContainer -> Automatic, Legending`LegendHeading -> هیچ، Legending`LegendImage -> اتوماتیک، Legending`LegendImage -> اتوماتیک، Legending`LegendLayout -> اتوماتیک، Legending`LegendPosition -> اتوماتیک، Legending`LegendSize -> Automatic} | SetOptions یا روش دیگری برای تحمیل سبک پیش فرض متن در BarChart Legend؟ |
57984 | من کد زیر را دارم: solution = NDSolve[{5269.333333333333` Cos[a[t]] + 1.` Cos[a[t]] l[t] + 83.33333333333333` Cos[a[t] - c[t]] مشتق[1][c][t]^2 + 172.66666666666666` مشتق[2][a][t] + 8.` Cos[a[t] + b[t]] مشتق[2][b][t] == 8.` Sin[a[t] + b[t]] مشتق[1][b][t]^2 + 83.33333333333333` Sin[a[t] - c[t]] مشتق[2][c][t]، Cos[b[t]] l[t] + 6 Cos[a[t] + b[t]] مشتق[2][a][t ] + 8 مشتق[2][b][t] == 64 Cos[b[t]] + 6 Sin[a[t] + b[t]] مشتق[1][a][t]^2، 1.` Sin[c[t]] + 0.015625` مشتق[2][c][t] == 0.03125` Cos[a[t] - c[t]] مشتق[1][a][t]^2 + 0.03125 ` Sin[a[t] - c[t]] مشتق[2][a][t]، 6 Sin[a[t]] + 8 Sin[b[t]] == 3 Sqrt[2]، 4 a[0] == \[Pi]، b[0] == 0، c[0] == 0، مشتق[1][a] [0] == 0، مشتق[1][b][0] == 0، مشتق[1][c][0] == 0}، {a[t]، b[t]، c[t ]، l[t]}، {t، 0.، 0.25}، روش -> {IndexReduction -> Automatic}]; asol[t_] = a[t] /. مسطح کردن [راه حل]; Print[a[0]=, asol[0] , = and a'[t]=، مشتق[1][asol][0]] توجه داشته باشید که من a'[t] = مشتق[1] دارم ][a][0] == 0 در میان شرایط اولیه. با این حال، خروجی این سلول a[0]=0.785398= و a'[t]=6.06109 a'[t] != 0 است! من سعی کردم Mathematica را دوباره راه اندازی کنم و آن را در یک دفترچه یادداشت جدید قرار دهم، همان چیزی است. وقتی a[t] را رسم میکنم، بهجای اینکه با شیب 0 شروع شود، در واقع روند رو به رشدی پیدا میکند. گمان میکنم در اولین باری که از NDSolve استفاده میکنم یک اشکال را کشف کنم حدود 0 (یا 0.`5) است، بنابراین شک دارم که از آن درست استفاده نمی کنم. من اینجا چه غلطی می کنم؟ چرا Mathematica به من راه حلی می دهد که راه حل نیست؟ هر اشاره گر قدردانی می شود. | راه حل NDSolve شرایط اولیه را نقض می کند |
10419 | آیا می توان از نمادهای جدید (سطح پایین) به راحتی در کد بسته استفاده کرد؟ چند افزودنی نمادی وجود دارد که ممکن است پایه کد من را بهبود بخشد، اما مطمئن نیستم که آیا اینها بیشتر از ارزششان دردسر ساز خواهند شد. برای مثال، اولین قدم را در تلاش برای اجرای ساختاری «طبیعی» و «کارآمدتر» بردارید. استفاده از MakeExpression MakeExpression[RowBox[{lhs___, x__, \[CenterDot], y__, rhs___}],StandardForm] := MakeExpression[RowBox[{lhs, RowBox[{x, [,], y, }], rhs}],StandardForm]; یک نماد OO-مانند تر به دست می دهد In[2]:= obj.field1.field2` `Out[2]:= obj[field1][field2]` [در اینجا . است تقلید از `\\[CenterDot]` Mma -SE به افراد تازه کار اجازه ارسال تصاویر را نمی دهد] در هر بسته توسعه (frontend) با قرار دادن obj.field1.field2 در داخل یک سلول اولیه باعث می شود که این فرم دقیق در فایل .m مربوطه قرار گیرد. این فرم است که متعاقباً توسط «Get» بارگذاری میشود، یعنی _بدون_ هیچیک از تجزیهکنندههای جلویی ارائهشده توسط تعریف «MakeExpression». از این رو نماد مورد نظر در بسته ها تأثیر نمی گذارد (به جای «CenterDot» در «CenterDot[obj,«field1»، «field2»]» به طور ناخواسته تعریف می شود، اما پیش از این می خواهم از بارگذاری بیش از حد «CenterDot» برای کارایی/وارثیت/انکپسوله کردن جلوگیری کنم. دلایل). یکی از هکها فعال کردن اجباری تجزیهکننده فرانتاند در حین بارگیری در بستهها با باز کردن نامرئی فایل .m و ارزیابی تمام سلولهای اولیه است - چیزی شبیه به: ParsingGet[pathTomFile_] := With[{nb = NotebookOpen[pathTomFile, Visible - > نادرست]}، FrontEndTokenExecute[nb، EvaluateInitialization]؛ NotebookClose@nb] سپس این امر باعث ایجاد آشفتگی هایی می شود که باید به طور صریح با آرگومان های نام بسته «Get» ادغام شود، فراخوانی های «BeginPackage» چند آرگومان، «نمادهای خرد» و اجتناب از شگفتی های توسعه مانند «obj.field1». field2` بهروزرسانیهای بسته را در تستهای ظاهری تکی مانند `(ParsingGet[mfilepath]; obj.field1.field2)` (هسته obj.field1.field2 را می گیرد و رها نمی کند). من کمی محتاط هستم که مسیری را طی کنم که به نظر میرسد به سرعت مجموعهای از هکهای آبشاری را ایجاد میکند، اما از طرف دیگر میپرسم آیا چیزی را از دست دادهام (مقدار گزینه مانند InitializionCell؟) یا اینکه کسی به طور گسترده از چنین تغییرات نمادین (یا شاید به طور دقیق تر _language_) در توسعه بسته استفاده کرده است؟ ممکن است انتظار داشته باشیم که آنها بتوانند به خوبی با هم بازی کنند، زیرا یک بسته کامل به این نمادهای سطح پایین در Mma (بسته علامت گذاری جیسون هریس) اختصاص داده شده است و هرکسی که این مسیر نمادسازی پیچیده تر را دنبال می کند، مطمئناً می خواهد آنها را در خود مهار کند. بسته ها در نقطه ای؟ | آیا توسعه بسته (از طریق InitializationCells) با ایجاد نمادهای جدید (از طریق MakeExpressions) سازگار است؟ |
58343 | من سعی می کنم مشتقات جزئی برخی از تابع 'F[x,y]' را در نقطه ای ارزیابی کنم، یعنی Limit[Limit[D[F[x,y],{x,m},{y,n}] ,x->x0],y->y0] با این حال، برای مشتقات بالاتر متوجه شدم که در ارزیابی حد ناکام است. از سوی دیگر، اگر از تابع سری استفاده کنم، سری[F[x,y],{x,x0,m},{y,y0,n}] همه ضرایب را بدون مشکل تولید میکند. سوال من این است که تفاوت این دو روش چیست؟ با فرض اینکه وقتی آن را به صورت دستی با مشتقات انجام می دهم، «سری» را از دست داده ام چیست؟ | پیاده سازی تابع سری |
42635 | ایده من این است: با محاسبه سرعت یعنی VelVol = v2 * t; که در آن v2 حجم مخروط دوم است (مقدار آبی که در مخروط وارد می شود) می بینید که من 4 لغزنده دارم (دو مورد اول ابعاد مخروط را کنترل می کنند تا 2 لغزنده آخر پر شود: یک حجم و زمان دیگر سرعت) Clear[f, v, r1, v1, h1, v2, r2, h2, t]; دستکاری[H[h1_, r1_, v_] := CubeRoot[(3 v)*(Power[h1, 2])/N[(Power[r1, 2])* Pi]]; R[r1_، h1_] := N[r1 * H[h1، r1، v]/h1]; v1[h1_, r1_] := (Pi/3)*Power[r1, 2]*h1; v2 = N[Pi/3]*قدرت[R[r1، h1]، 2]*H[h1، r1، v]; VelVol = t/v2; Graphics3D[ { LightBlue, Opacity[.5], Cone[{{0, 0, h1}, {0, 0, 0}}, r1], {Blue, Opacity[0.8], Cone[{{0, 0, H[h1، r1، v]}، {0، 0، 0}}، R[r1، h1]]} }، در جعبه -> True، Axes -> {True، True، True}، ViewPoint -> {0.1، 10، 2}، PlotRange -> {{-5، 5}، {-5، 5}، {0، 5}}]، {{r1, 1, Radio Mayor}, 0, 10}, {{h1, 1, Altura Mayor}, 0, 10}, {{VelVol, 1, Velocidad del volumen}, 0, 10}, {{t, 1, Tiempo}, 0, 10}] مشارکت @Belisarius من واقعاً به کمک شما نیاز دارم زیرا نمی توانم حرکت کنم بیشتر ----------------------- _----------------------- ------------------------ ------ سعی می کنم برچسبی را اضافه کنم که با گذشت زمان با تغییر صدا ظاهر می شود اما برچسب به روز نمی شود، چه کاری می توانم انجام دهم تا با جابجایی نوار لغزنده به روز شود؟ H[h1_، r1_، v_] := CubeRoot[(3 v)*h1^2/(r1^2*Pi)]; R[r1_، h1_، v_] := r1*H[h1، r1، v]/h1; v2 := N[Pi/3]*قدرت[R[r، h، t]، 2]*H[h، r، t]؛ دستکاری[ Graphics3D[{LightBlue, Opacity[.5]، Cone[{{0, 0, h}, {0, 0, 0}}, r], {Blue, Opacity[0.8], Cone[{{0, 0، H[h، r، t]}، {0، 0، 0}}، R[r، h، t]]}}، در جعبه -> True, Axes -> {True, True, True}, ViewPoint -> {0.1, 10, 2}, PlotRange -> {{-5, 5}, {-5, 5}, {0, 5}}, PlotLabel -> سبک[پانل[v2]، سفید، پسزمینه -> روشنتر[خاکستری]]، {{r، 4، Radio Mayor}، 0, 10}, {{h, 4, Altura Mayor}, 0, 10}, {{t, 0, Tiempo}, 0, 60}] Contribution @bill s حق با شماست و به روز شده است اما چه چیزی به من ارزش زمان می دهد و نه حجم، چگونه می توانم این مشکل را برطرف کنم اگر قرار باشد تابع ارسال v2 (که حجم مایع است) را فراخوانی کنم؟  | چگونه می توانم سرعت پر شدن مخروط را کنترل کنم؟ |
45202 | من سعی می کنم یک سری ساده از بیت های برنولی ایجاد کنم که احتمالات آن از زنجیره مارکوف دو حالته پیروی می کند. ProbInitial = 1 (*حالت اولیه زنجیره مارکوف*) (*ماتریس انتقال دو حالته مارکوف را تعریف کنید*) p11 = 0.4;(*احتمال موفقیت با توجه به موفقیت قبلی*) p01 = 0.8;(*احتمال موفقیت داده شده یک شکست قبلی*) من می خواهم یک جدول حاوی NEvents برای هر یک از NSimulation ها ایجاد کنم. من می توانم یک جدول واحد حاوی NEvents ایجاد کنم که به درستی رفتار کند، یعنی تخمین p01 و p11 درست است. با این حال، وقتی سعی میکنم کد زیر را به NSimulations مقیاس دهم، مقادیر عجیب p011 و p11 را برای همه NSimulationها در برخی اجراها دریافت میکنم. گاهی اوقات من دنباله یکسانی از بیت ها را برای همه NSimulation ها دریافت می کنم. متوجه شدم که Mathematica مقادیر تابع را به خاطر می آورد و تصمیم گرفتم از تابع Module به صورت زیر استفاده کنم: ProbSuccess[ii_Integer] := If[ii == 0, p01, p11] ClearAll[SimDataUnit]; SimDataUnit[k_] := ماژول[ {موفقیت}، موفقیت[1] := RandomVariate[BernoulliDistribution[ProbInitial]]; Success[ii_Integer] := Success[ii] = RandomVariate[BernoulliDistribution[ProbSuccess[Success[ii - 1]]]]; Table[Success[jj], {jj, 1, NEvents}] ] من SimDataUnit[k] را به فراخوانی میکنم تا برای هر یک از Nsimulationها تحققهای تصادفی متفاوتی بدست آوریم. SimDataMany = Table[SimDataUnit[ii], {ii, 1, NSimulations}] من امیدوار بودم که ساختن متغیر {Success} به صورت محلی در ماژول تفاوتی ایجاد کند، اما اینطور نشد. از هر گونه پیشنهادی استقبال می شود. | شبیه سازی چندگانه یک زنجیره مارکوف |
44291 | من دو آرایه با طول n دارم. یکی از آنها با آزمایش به دست می آید، بنابراین هر عنصر آرایه یک عدد است. آرایه دیگر پارامتریک است، هر عنصر ترکیبی از یک پارامتر و اعداد است. 8 پارامتر وجود دارد. در تئوری، آرایه های یک و دو باید یکسان باشند. من می خواهم بهترین مجموعه ممکن از 8 پارامتر را پیدا کنم که آرایه پارامتری را با آرایه تجربی مطابقت دهد. چگونه می توانم این کار را در Mathematica انجام دهم؟ «FindFit» به یک آرایه و یک تابع نیاز دارد. من نمی دانم چگونه این دو آرایه را تنظیم کنم. * * * من سعی کردم دو آرایه را کم کنم و از «NMinimize» برای حداقل کردن آرایه جدید با توجه به پارامترها استفاده کنم. این کار نکرد. برمیگرداند: NMinimize::bcons: محدودیتهای زیر معتبر نیستند: {0.004 -4 (E^(- (0.002/Subscript[<<2>>])) Subscript[a, 1]+E^(-(0.002) /Subscript[<<2>>])) Subscript[a, 2]+E^(-(0.002/Subscript[<<2>>])) زیرنویس[a, 3]+E^(-(0.002/Subscript[<<2>>])) اشتراک[a, 4] ),4-4 (E^(-(0.002/Subscript[<<2>>])) زیرنویس[a, 1]+E^(- (0.002/Subscript[<<2>>])) زیرنویس[a, 2]+E^(-(0.002/Subscript[<<2>>])) زیرنویس[a, 3]+E^(-(0.002 /Subscript[<<2>>])) Subscript[a, 4])،<<48>>,<<1588>>}. محدودیت ها باید برابری ها، نابرابری ها، یا مشخصات دامنه شامل متغیرها باشد. >> Mathematica فکر می کند که اولین آرگومان «NMinimize» حاوی محدودیت هایی است، که اینطور نیست. شاید اینطور فکر می کند زیرا آرگومان اول نمی تواند یک آرایه باشد. | چگونه یک آرایه پارامتری را در یک آرایه عددی دیگر قرار دهیم؟ |
43145 | من میخواهم فرمولی برای مجموع حاوی «مشتق» بسازم که در آن تعداد آرگومانهای دومی به پارامتر ورودی n بستگی دارد. همچنین یک لیست «c» که قبلاً محاسبه شده است و یک تابع «f» است که n ورودی دارد. در اینجا نسخه n=2 c[[1,2]]*مشتق[c[[1,1,1],c[[1,1,2]]]][f][z1,z2]+ c است [[2,2]]*مشتق[c[[2,1,1],c[[2,1,2]]]][f][z1,z2]+ c[[3،2]]*مشتق[c[[3،1،1]،c[[3،1،2]]]][f][z1،z2]؛ و اینجا برای n=3: c[[1,2]]*مشتق[c[[1,1,1],c[[1,1,2],c[[1,1,3]]]] [f][z1،z2،z3]+ c[[2،2]]*مشتق[c[[2،1،1]،c[[2،1،2]،c[[2،1،3]]]][f][z1،z2 ,z3]+ c[[3,2]]*مشتق[c[[3,1,1],c[[3,1,2],c[[3,1,3]]]][f] [z1،z2،z3]+ c[[4,2]]*مشتق[c[[4,1,1],c[[4,1,2],c[[4,1,3]]]][f][z1,z2 ,z3]+ c[[5,2]]*مشتق[c[[5,1,1],c[[1,1,2],c[[5,1,3]]]][f] [z1،z2،z3]+ c[[6،2]]*مشتق[c[[6،1،1]،c[[6،1،2]،c[[6،1،3]]]][f][z1،z2 ,z3]; و غیره. داشتم به این فکر میکردم که چگونه میتوانم این را کلیتر کنم و فکر میکنم تقریباً میتوانم آن را با استفاده از «جمع» کار کنم، کاری شبیه (برای n=4) Sum[c[[i,2]]]*Merivative[Table[ c[[i,1,j]],{j,1,4}]][f][z1,z2,z3,z4],{i,1,24}]; مشکل این است که «Table» فهرستی را با براکتهای فرفری خروجی میدهد، و همانطور که از مثال مشاهده میشود، با «مشتق» کار نمیکند. اجرای f[x_,y_]=x^2+5*x*y; مشتق[1,1][f][x,y] مشتق[{1,1}][f][x,y] راه اول کار می کند اما روش دوم نه. تلاش برای خلاص شدن از شر براکتها، «Flatten» را با ورودیهای مختلف امتحان کردم، اما به نظر میرسد که فقط براکتهای داخل براکتها را حذف میکند. من نمی توانم از شر بیرونی ترین ها خلاص شوم. آیا کسی راهی برای خلاص شدن از شر براکت ها از «جدول»، یا استفاده از «مشتق» با فهرستی در براکت های مجعد می داند؟ یا شاید راه بهتری برای انجام کل کار باشد؟ | استفاده از مشتق با لیست در پرانتز فرفری |
45310 | من از ویندوز 8.1 روی ThinkPad T540P با صفحه نمایش 3K استفاده می کنم که معادل صفحه نمایش Apple Retina است. من ویندوز را طوری پیکربندی کرده ام که بزرگنمایی دسکتاپ را افزایش دهد تا فونت ها خوانا شوند. وقتی CDF را با استفاده از CDF Player 9.0 باز میکنم، تصویر حاصل بزرگنمایی میشود، اگرچه فونتهایی را با استفاده از ClearType نمایش نمیدهد. هنگامی که CDF در پنجره مرورگر تعبیه شده است، ارتفاع و عرض تگ به طور مناسب بزرگنمایی میشود، اما خود CDF اینطور نیست و کوچکتر از ناحیه جاسازی به نظر میرسد. آیا کسی راهی برای مجبور کردن افزونه CDF به استفاده از اندازه واقعی رندر شده ناحیه بزرگنمایی شده می داند؟ با تشکر | CDF تعبیه شده در صفحه وب و بزرگنمایی دسکتاپ ویندوز |
35433 | من در حال تولید انحرافات پواسون برای برخی از کارهای عددی هستم. همانطور که در زیر مشاهده می کنید، Mathematica 9.0.1 در تولید این اعداد تصادفی بسیار کند عمل می کند. In[1]:= nobs = 100000; In[2]:= AbsoluteTiming[ m = RandomReal[{1, 5}, nobs]; m1 = نقشه[RandomVariate[PoissonDistribution[#]] &, m]; ] Out[2]= {10.194500، Null} In[3]:= Mean[m1] // N Out[3]= 2.99884 من به انحراف سریع پواسون برای هر بردار m نیاز دارم (یعنی نیازی به ترسیم یکنواخت نیست ). موارد فوق برای کارهای عددی جدی بسیار کند است. یک تابع قابل مقایسه در جولیا، به طور قابل توجهی سریعتر است، همانطور که در زیر مشاهده می شود. تابع pois(nobs::Integer) m1=rand(Uniform(1,5)، nobs) برای i در 1:nobs m1[i]=rand(Poisson(m1[i])) پایان m1 در [16]: @time draws=pois(nobs); زمان سپری شده: 0.005883954 ثانیه (800200 بایت اختصاص داده شده) آیا راهی وجود دارد که بتوان تولید اعداد تصادفی Mathematica Poisson را سرعت بخشید؟ متأسفانه کامپایل کار نمی کند و هیچ یک از عملکردهای توزیع به طور خودکار بردار نمی شوند. امیدوارم نسخه های بعدی به این جنبه بپردازند. | چرا Poisson Random Deviate Generation اینقدر کند است؟ |
1624 | برای مثال، برای تغییر رنگ هر پیکسل به رنگ میانگین سه کانال، i = ExampleData[{TestImage, Lena}] را امتحان کردم. Mean[i] اما فقط ارزیابی نشده باقی می ماند:  چگونه می توانم رنگ های یک تصویر را در یک لیست یا ماتریس بخوانم و تغییر دهم کدهای رنگ و ذخیره آن به یک تصویر؟ | چگونه می توانم داده ها را از یک تصویر استخراج و پیکسل به پیکسل پردازش کنم؟ |
40362 | من تصویر یک ماتریس را دارم (برای بزرگتر دیدن آن را دانلود کنید):  آیا راهی برای تبدیل آن به ماتریس عددی Mathematica وجود دارد ، با استفاده از Mathematica؟ | استخراج جدول از تصویر |
14243 | من سعی می کنم چند نوت بوک را تنظیم کنم تا یک دفترچه seed داشته باشم که وقتی آن را اجرا می کنم تمام مقادیر من را به صورت جهانی تعریف می کند. من سه نوت بوک دیگر دارم که این مقادیر را می گیرند و با آنها می دوند تا کاری را که انجام می دهند انجام دهند. مشکل این است که این نوت بوک ها توابع را حل می کنند و آنها را به صورت محلی تعریف می کنند. من نمیتوانم این نوتبوکها را بدون اجرای کتاب seed هر بار دوباره اجرا کنم، زیرا Solve توابعی را میبیند که از قبل تعریف شدهاند. آیا راهی برای پاک کردن فقط متغیرهایی که در دفترچه یادداشت تعریف کرده ام وجود دارد؟ ویرایش: فراموش کردهام که یادداشتبرداری seed را در ابتدا «ClearAll[Global*] ذکر کنم. | چگونه فقط متغیرهای تعریف شده در یک نوت بوک را پاک کنیم؟ |
40182 | چندی پیش تعجب کردم که چرا f[x_] = f[x] یک تکرار بی نهایت می دهد. من در نهایت تفاوت زیر را در ارزیابی بین Set و SetDelayed با Evaluate کشف کردم. تعداد = 0; ClearAll@a a /; (count++ < 20) = {a} a // OwnValues count = 0; یک خروجی {{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{a}}}}}}}}}}}}}}}}}}} {HoldPattern[a / ; count++ < 20] :> {a}} {a} و count = 0; ClearAll@b b /; (count++ < 20) := Evaluate@{b} b // OwnValues count = 0; b خروجی {HoldPattern[b /; count++ < 20] :> {b}} {{{{{{{{{{{{{{{{{{b}}}}}}}}}}}}}}}}} } کسی می تواند تفاوت را توضیح دهد؟ آیا می توانیم بگوییم که یک میانبر ارزیابی در اینجا وجود دارد؟ **مربوط** این یک سوال بعدی است: نتایج عجیب تعاریف با استفاده از OwnValues چرا x = x یک حلقه بی نهایت ایجاد نمی کند، اما f[x_] := f[x] ایجاد می کند؟ آیا Set در مقابل SetDelayed بعد از انجام تعریف تاثیری دارد؟ | تفاوت دیگر بین Set و Setdelayed. میانبر ارزیابی؟ |
40366 | من به برخی از ماتریسها در Mathematica نگاه کردهام و متوجه چیز بسیار عجیبی شدهام: وقتی صحبت از محصولات نقطهای به میان میآید، آنها بسیار خوش خلق هستند! به عنوان مثال، اگر موارد زیر را داشته باشم، i={{1}،{2}،{3}} j={1,2,3} k=i.j تا آنجایی که من به یاد دارم باید یک ماتریس $3x3$ دریافت کنم از آنجایی که (3x1).(1x3) داریم و 1ها لغو برای تولید 3x3 داریم. اما من این خطا را دریافت می کنم: > > Dot::dotsh: تنسورهای {{1}،{2}،{3}} و {1،2،3} دارای اشکال ناسازگار هستند. > > اما اگر j.i را انجام دهم «{14}» را دریافت کردم که درست است. همچنین، گاهی اوقات با ماتریس های پیچیده تر «i» و «j» متوجه شده ام که اگر «k=i.j» را تنظیم کنم، هیچ محاسبه ای انجام نمی شود و خروجی فقط دو ماتریس را در کنار هم نشان می دهد. اما اگر فقط «i.j» را انجام دهم (بدون قسمت «k=»)، یک خروجی محاسبه شده نشان داده می شود. کسی میدونه من دارم چه غلطی میکنم؟ این مرا دیوانه می کند! | ضرب ماتریس در زمینه بردارهای سطر و ستون |
44334 | من از «FindRoot» برای یافتن تابع حداکثر محلی با بررسی اینکه مشتق آن صفر است، استفاده می کنم. با این حال، با ثابت نگه داشتن مقدار شروع، گاهی «FindRoot» حداقل محلی تابع من را برمیگرداند، زیرا بدیهی است که مشتق نیز در آنجا صفر است. چگونه باید «FindRoot» را برای بررسی مثبت (حداقل محلی) یا منفی (حداکثر محلی)، قبل از پذیرش یک ریشه خاص، از «FindRoot» بخواهم؟ به عنوان مثال: Plot[{x^3 - 4 x, 3 x^2 - 4}, {x, -3, 3}] FindRoot[3 x^2 - 4, {x, 1}] FindRoot[3 x^ 2 - 4, {x, -1}] مشکل واقعی: نمودار[{(-9-90 s-160 s^3+s^2 (-16+Sqrt[-(((9+16 s^2) (-9-180 s+320 s^3-16 s^2 (1+200 Log[5])+1600 s^2 Log[2 \[Pi] (1/4+9/(64 s^2))]))/s^4)]))/(320 s^2)},{s,0,3}] FindRoot[(-9-90 s-160 s^3+s^2 (-16+Sqrt[-(((9+16 s^2) (- 9-180 s+320 s^3-16 s^2 (1+200 Log[5])+1600 s^2 Log[2 \[Pi] (1/4+9/(64 s^2))]))/s^4)]))/(320 s^2)،{s,1}] FindRoot[(-9-90 s-160 s ^3+s^2 (-16+sqrt[-(((9+16 s^2) (-9-180 s+320 s^3-16 s^2 (1+200 Log[5])+1600 s^2 Log[2 \[Pi] (1/4+9/(64 s^2))]))/s^4)]))/(320 ثانیه ^2)،{s,1/10}] | FindRoot به حداکثر محدود شده است |
26979 | کد زیر نمودارهایی را با برچسب های محور تولید می کند که دائماً در حال پرش هستند. شی = مکعب[{-100، -100، 300}، {100، 100، 500}]; پهنای صفحه نمایش = 640; ارتفاع صفحه نمایش = 480; صفحه = چند ضلعی[{{-screenWidth/2، -screenHeight/2، 0}، {-screenWidth/2، screenHeight/2، 0}، {screenWidth/2، screenHeight/2، 0}، {screenWidth/2، - پهنای صفحه/2، 0}}]؛ spaceWidth = 2000; spaceHeight = 2000; عمق فضا = 2000; Graphics3D[{Opacity[0.5], object}, Axes -> True, AxesOrigin -> {0, 0, 0}, PlotRange -> {{-spaceWidth/2, spaceWidth/2}, {-spaceHeight/2, spaceHeight/ 2}، {-spaceDepth/2، spaceDepth/2}}، AxesLabel -> {X، Y، Z}، BoxRatios -> {1, 1, 1}] **نمونه 1**  مکعب نزدیک برچسب Y است، اگرچه روی محورهای Z قرار دارد. **نمونه 2**  مکعب اکنون پس از چرخش بی نهایت نزدیک به برچسب X است. | چگونه محورها را در طرح سه بعدی به اندازه کافی برچسب گذاری کنیم؟ |
3209 | من عادت کرده بودم که قرار دادن یک شرط در یک تعریف قاعده را منطقاً غیرمادی بدانم. در مثال خاص من، یعنی ClearAll[f,g,h]; SetAttributes[f,HoldAllComplete]; f[x_ /; Head@Unevaluated@x === نماد] := x; SetAttributes[g,HoldAllComplete]; g[x_] := x /; Head@Unevaluated@x === نماد; SetAttributes[h,HoldAllComplete]; h[x_] /; Head@Unevaluated@x === نماد := x; هر سه نتایج یکسانی را هنگام اعمال روی یک نماد ایجاد میکنند در[13]:= f[foo] === g[foo] === h[foo] === foo (* Out[13]= درست *) اما اکنون سعی می کنم فانتزی باشم و ClearAll[f, g, h, foo] زیر را بنویسم. SetAttributes[f,HoldAllComplete]; f[x_ /; Head@Unevaluated@x === نماد] := Unevaluated@x; SetAttributes[g,HoldAllComplete] g[x_] := Unevaluated@x /; Head@Unevaluated@x === نماد; SetAttributes[h,HoldAllComplete] h[x_] /; Head@Unevaluated@x === نماد := Unevaluated@x; در [20]:= {f[foo]، g[foo]، h[foo]} و نتایج بسیار متفاوت است (* Out[20]= {foo، Unevaluated[foo]، foo} *) من سعی می کنم آن را با traceView2 بفهمید. من می توانم تفاوت ها را ببینم اما به سرعت در اسناد گم می شوم و سعی می کنم بفهمم چیست، چرا و چگونه. به نظر می رسد حتی این مثال چندان ساده نیست و گوشه های تاریک (حداقل برای من) ارزیاب را بررسی می کند. برای مشاوره، توضیحات، ایده ها سپاسگزار خواهم بود. | تفاوت ظریف در قرار دادن قوانین مشروط |
16813 | من یک شبکه به اندازه 200200 ایجاد کردم و یک دکمه در اندازه 200×200 در آن قرار دادم. Grid[{{Button[Button, Null, ImageSize -> {200, 200}]}}, Background -> Red, ItemSize -> {15, 15}, Alignment -> {Center, Center}, Frame -> درست است]  وقتی سعی کردم عرض را افزایش دهم دکمه، لبه های دو طرف آن طور که انتظار می رفت ظاهر نشدند، اما وقتی ارتفاع دکمه را افزایش دادم، خود شبکه تا ارتفاع دکمه بزرگ می شود. من نمی خواهم این بزرگ شدن اتفاق بیفتد. چگونه می توانم از آن اجتناب کنم؟ | جلوگیری از تغییر اندازه Grid هنگام افزایش ارتفاع مورد |
58406 | سیستم خطی زیر را در نظر بگیرید $$\dot{x}=\sum\limits_{i=1}^{m}{{{\alpha }_{i}}}\left( t \right)\cdot {{A }_{i}}\cdot x \quad (1) $$ که در آن، $x\in {{\mathbb{R}}^{n}}$ نشان دهنده بردار حالت است، $\sum\limits_{i=1}^{m}{{{\alpha }_{i}}}\left( t \right)=1$, ${{\alpha }_{i}}\left ( t \right)$are توابع و ${{\alpha }_{i}}\left( t \right)>0$, ${{A}_{i}}\in {{\mathbb{R}}^{n\times n}}$ ماتریسهای ثابت هستند، $i=1،\cdots، m$. هنگامی که سیستم (1) پایدار است، هنجار اقلیدسی بردار $x$ محدود می شود. اکنون، سؤالات به شرح زیر است: 1) کران بالای $\left\| چیست x \right\|$ هنگامی که سیستم (1) پایدار است. 2) شرایط پایداری سیستم (1) چیست؟ (تابع لیاپانوف ممکن است یک روش مناسب و مرسوم برای استخراج شرایط پایداری سیستم (1) باشد.) | کران بالا و شرایط پایداری برای سیستم خطی ساده زیر چیست؟ |
24231 | من میخواهم تیکهای خودم را در «DateListPlot» تعریف کنم. زمانی که من از کد در نوت بوک _Mathematica_ استفاده می کنم، بسیار خوب کار می کند، اما هنگام استفاده از آن از طریق موتور اسکریپت _Mathematica_ به نوعی خراب می شود. اول از همه کد: Clear[fticks,plot]; fticks[min_, max_] := Module[{nTicks = 9}, Table[{min + i (max - min)/nTicks, DateString[DateList[min + i (max - min)/nTicks], {Month , ., Year}] }, {i, 1, nTicks - 1}]]; plot = DateListPlot[ FinancialData[IBM, Jan. 1, 2004], FrameTicks -> {fticks, Automatic, None, None} ] Export[FileNameJoin[{$HomeDirectory, test-plot.png}], طرح]؛ در تابع fticks خود، بسته به مقادیر min و max DateListPlot تعدادی تیک ایجاد می کنم. این نمی تواند کاملاً اشتباه باشد زیرا نتیجه کاملاً خوب عمل می کند.  اما به محض اینکه سعی می کنم آن را از طریق موتور اسکریپت _Mathematica_ محاسبه کنم، تیک های سفارشی با شکست مواجه می شوند. (من کد بالا را در فایلی که در ~/test.m قرار دارد ذخیره کرده ام زیرا _Mathematica_ از فایل های *.m برای موتور اسکریپت خود استفاده می کند). /Applications/Mathematica.app/Contents/MacOS/MathKernel -script ~/test.m نتیجه بدون هیچ علامتی به دست میآید، اما به دلیل یک خطا، یک پوشش قرمز وجود دارد. حال سوال اینجاست که چرا کار نمی کند؟ جالب اینجاست که هنگام ویرایش فایل test.m امکان اجرای بسته نیز وجود دارد. نمی دانم چرا اما این هم کار می کند.  من در _Mathematica_ 9.0.1.0 کار می کنم که روی Mac OS X 10.8 اجرا می شود. این خطا همانطور که من تست کردم در _Mathematica_ 8 نیز رخ می دهد. پیشاپیش از کمک شما متشکرم | تیک های سفارشی (فریم) هنگام استفاده از موتور اسکریپت Mathematica با شکست مواجه می شوند |
40186 | من این سوال را همزمان با این سوال می پرسم که به شدت مرتبط است. سعی میکردم ببینم آیا میتوانم بدون استفاده از «شرط» با تنظیم «ارزشهای شخصی» رفتاری را مانند آن سؤال ایجاد کنم. من با رفتار عجیب زیر برخورد کردم. موارد زیر یک بازگشت بینهایت Clear[c] OwnValues[c] = {HoldPattern[c] -> {c}} Clear[d] OwnValues[d] را نیز نشان میدهد := {HoldPattern[d] -> {d}} اما این مقدار[e] OwnValues[e] را پاک نمیکند := {HoldPattern[e] -> Unevaluated@{e}} در واقع این قطعه آخر به چیزی غیر از «تهی» ارزیابی می شود، که آن چیزی نیست که ما از «SetDelayed» انتظار داریم. عبارات ساده تر از شکل مشابه نیز چیزی را برمی گرداند. این چیزی است که کناری در اینجا در مورد آن است. سوال: کسی می تواند توضیح دهد که اینجا چه خبر است؟ چرا این تعاریف باعث بازگشت بی نهایت می شود؟ ## به کنار _شاید من یک سوال جداگانه در این مورد بنویسم ;)_ **ابزار** من ابزار زیر را ساخته ام که می تواند زمان فراخوانی یک تابع خاص و با چه آرگومان هایی را به ما نشان دهد. برای نمایش این اطلاعات از «Print» استفاده می کند. توجه داشته باشید که کاملاً باگ است. فعلاً اجازه دهید از آن فقط در «SetDelayed» استفاده کنیم. فکر میکنم با چاپ «SetDelayed» و «Set» به این روش، هسته از کار میافتد. این ابزار است. SetAttributes[letPrint, HoldAll]; letPrint[symb_] := ( ClearAttributes[symb, Protected]; DownValues[symb] = {}؛ With[ {uq = Unique[]}، uq = False; expr : symb[___] /; (uq = ! uq) := (چاپ[ ستون[{uq، ToString[Unevaluated[symb]]، HoldForm@InputForm[expr]}]]; واقعا معنی دار است*) SetDelayed aaa:=bbb اما واضح[a] OwnValues[a] = {HoldPattern[a] :> 1}; چیزی چاپ نمی کند گمان من این است که برخی از کدهای داخلی مرتبط با 'OwnValues' وجود دارد که از ارزیابی عبارت با سر 'SetDelayed' مانند عادی جلوگیری می کند. برای بازیابی 'SetDelayed'، فکر می کنم می توانید Clear@SetDelayed را انجام دهید. Protect@SetDelayed | نتایج عجیب تعاریف با استفاده از OwnValues |
17285 | > **تکراری احتمالی:** > 1 پلات، 2 مقیاس/محور > آیا باید هر مورد از این گرید پر از نمودار را جداگانه کدنویسی کنم؟ ساده ترین راه برای به اشتراک گذاشتن یک محور بین دو طرح در Mathematica چیست؟ در اینجا یک مثال وجود دارد که نشان می دهد محور x بین نمودارهای 1 و 2 و 2 و 3 به اشتراک گذاشته شده است:  نمودارهای شبکه بندی در Mathematica در حال حاضر یک چالش است، و به نظر می رسد که ترفند استاندارد برای انجام این کار، دادن گزینه ImagePadding به همه تصاویر در حال شبکه بندی است (همانطور که انجام شد اینجا). این واقعاً زمانی که سعی میکنید دو طرح دارای یک محور مشترک باشند، به خوبی کار نمیکند، و معمولاً به تنظیم دقیق زیادی از طرف من نیاز دارد تا همه چیز خوب به نظر برسد، با مشکلات مربوط به برچسبهای تیک فوقالعاده که در زیر طرحهای دیگر پنهان شدهاند، و بریده شدن آن برچسب های تیک محور y. | به اشتراک گذاشتن یک محور بین دو قطعه |
22570 | آیا در Mathematica front-end می توان میانبر صفحه کلید را با مکان مکان نما در نوت بوک (نوعی مانند علائم در vim) مرتبط کرد تا بعداً بتوان به سرعت به آنها بازگشت؟ (فقط تعجب می کنم که آیا این عملکرد در حال حاضر به شکلی با کاربری آسان وجود دارد یا اینکه لازم است چیزی از ابتدا با استفاده از توکن های جلویی ساخته شود.) | آیا معادلی از علائم در vim برای پیمایش سریع نوت بوک ها وجود دارد؟ |
29962 | من باید دو تابع را طرح کنم، یکی در محور x و دوم در محور y، هر دو تابع متغیر مشترک $x$ دارند. این دو تابع عبارتند از myfunction1[{al_, be_, ga_}] := (al*be)/2 Cos[x] (Sec[x/2])^2 (Tan[x/2])^-(be + 1) (1 + ga (Tan[x/2])^-be)^(-(al/ga) - 1) myfunction2[{al_, be_, ga_}] := (al*be)/2 Sin[x] (Sec[x/2])^2 (Tan[x/2])^-(be + 1) (1 + ga (Tan[x/2])^- be)^(-(al/ga) - 1) که در آن $0<x<\pi$، و al، be و ga در هر دو تابع برابر هستند. من نمی دانم چگونه از تابع Plot استفاده کنم یا تابع دیگری در Mathematica برای ترسیم آن وجود دارد؟ | نحوه رسم نمودار دو بعدی در برابر دو تابع |
31477 | من چند لیست بزرگ دارم که از آنها به مقداری داده نیاز دارم (یکی از لیست های بزرگ). برای مشخص بودن، باید این Biglist ها را به فهرست های فرعی با طول یکسان (10000) تقسیم کنم و یک لیست جدید با میانگین ستون چهارم هر فهرست فرعی و عنصر ستون سوم که جفت مربوط به ستون دوم تشکیل می شود، تشکیل دهم. نزدیکترین به صفر است این کمی عجیب به نظر می رسد، اما از آنجایی که نمی توانم آن را به طریق دیگری توضیح دهم، در اینجا یک مثال آورده شده است: فرض کنید من یک لیست دارم که به زیر لیست هایی تقسیم می کنم که شبیه این sublist={{{1،2،3،4}، {1,.2,17,4.02},{1,.22,14,4.16}}` سپس چیزی که من هم باید از هر فهرست فرعی دریافت کنم این است `newlist={4.06,17}` (Mean[{4.02, 4, 4.16}]=4.06) ویرایش با راه حل @David Carraher، به علاوه پیشنهاد @Mr.Wizard (و استفاده از ReadList): SetDirectory@ دفترچه یادداشت[]; زمان کل := 60; امتیاز := 10000; T[R_] := R/.381 - (3.81*10^-3)^-1; قوانین := { {x_، y_، z_، w_} -> {x، y، z، T[w/.0016]} }; strm = OpenRead[data6.txt]; Skip[strm, Record, 3, NullRecords -> False]; meas = ReadList[strm, Real, RecordLists -> True] /. قوانین؛ lst = پارتیشن[meas, srate]; جدول[ {Mean@lst[[i]][[همه، 4]]، lst[[i]][[First@Ordering[Abs@lst[[i]][[همه، 2]]، 1]، 3]]}، {i، مجموع زمان}]؛ این کد در 8.0484603 ثانیه اجرا می شود که کمی بیش از 10 ثانیه سریعتر از قبل است. با تشکر از مردم! | فهرست های فرعی با عنصر دوم نزدیک به صفر را انتخاب کنید |
3348 | من می خواهم دو نمودار زیر را ایجاد کنم.  تاکنون کد GraphPlot زیر را امتحان کردم[{X -> Y, Y -> Z، X -> Z}، VertexCoordinateRules -> {X -> {0، 0}، Y -> {1، 0}، Z -> {2، 0}}، EdgeRenderingFunction -> (اگر[ آخرین[#2] == Z، {قرمز، پیکان[#1]}، {سطح خاکستری[0.5]، پیکان[#1]}] و)، VertexLabeling -> True, DirectedEdges -> True] خروجی گرافیک زیر بود! FFL](http://i.stack.imgur.com/8qOQC.png) سوالات من عبارتند از: 1. چگونه می توانم مانند تصویر اول فلش را از X به Z برسانم؟ 2. چگونه می توانم فلش های موج دار را برای $S_X$ و $S_Y$ اضافه کنم؟ 3. چگونه می توانم سر پیکان را همانطور که برای Ic1-FFL لازم است به علامت بازدارنده تغییر دهم؟ | مشکلات لبه در یک گراف جهت دار |
14712 | من ماتریس in را همانطور که نشان داده شده است، متشکل از اعداد واقعی و 0 دارم. چگونه می توانم آن را مطابق شکل خارج مرتب کنم؟ در ={0، 0، 3.411، 0، 1.343}، {0، 0، 4.655، 2.555، 3.676}، {0، 3.888، 0، 3.867، 1.666} }; out ={ {1.343، 3.411، 0، 0، 0}، {2.555، 3.676، 4.655، 0، 0}، {1.666، 3.867، 3.888، 0، 0} }; این مربوط به سوالی است که من پرسیدم. اضافه کردن ستونها با مرتبسازی آنها به این شکل نسبت به سؤال قبلی بسیار سادهتر است، و تجسم آن راحتتر از تلاش برای گرفتن اولین مقدار غیر صفر در یک ردیف است. | مرتب سازی عناصر ماتریس |
41588 | من این قطعه کد را دارم که بسته به تعداد سطر و ستون، یک ماتریس را با قوانین مختلف پر می کند: MQp := Array[Qp, {Length[a], Length[a]}]; Do[Qp[i, 1] = a[[i]], {i, 1, Length[a]}]; Do[Qp[1, j] = a[[j]]/2, {j, 2, Length[a]}]; انجام دهید[If[(i == j)، اگر[((2 j - 1) <= طول[a])، Qp[i، j] = a[[2 i - 1]]/2 + a[[ 1]]، Qp[i، j] = a[[1]]]، اگر[(i != 1 && j != 1)، اگر[(i + j - 1) <= طول[a]، Qp[i، j] = a[[i + j - 1]]/2 + a[[Abs[i - j] + 1]]/2، Qp[i، j] = a[[Abs[i - j] + 1]]/2]]]، {i، 1، طول[a]}، {j، 1، طول[a]}]؛ Qp[1, 1] = a[[1]]; MatrixForm[MQp] در حال حاضر a جدولی از مقادیر عددی است. من میخواهم جدولی از aهای نمادین ایجاد کنم و سپس بتوانم مقادیر عددی را در ماتریس جایگزین کنم. به این ترتیب می توانم به راحتی بررسی کنم که مقادیر موجود در ماتریس به درستی با آنچه باید تولید شود مطابقت داشته باشد. چندین روش رو امتحان کردم ولی تا الان با خطا مواجه شدم یا اصلا هیچی خروجی نداره؟ کسی میتونه کمکم کنه؟ پیشاپیش ممنون PS: چگونه بلوک های کد را به درستی نمایش دهم؟ من یک خط و هشت فاصله انجام دادم اما به نظر می رسد که کار نمی کند. | چگونه خروجی را به صورت نماد نمایش دهیم؟ |
57728 | من در حال مطالعه مجموعه ای از توابع هستم (بسیاری از آنها را فقط به عنوان یک انتگرال مشخص می شناسم) و در لیستی جمع آوری کرده ام. این یک نمونه است: Clear[functionsToPlot, totalFunctions] functionsToPlot[x_] := { (*1*) NIntegrate[0.3/(z + 2) Sqrt[z^2 + 2.0 z + 0.7]/((z - 1) ^2 + 1.1)، {z، 0، x}]، (*2*) NIintegrate[.03/(z + 2) Sqrt[z^2 + 2.5 z + 1.50 x]/((z - 1)^2 + 0.03)، {z، 0، x}]، (*3*) 0.5*Sqrt[x + 0.5]/x }; چیزی که من نیاز دارم این است که یک نمودار از هر منحنی _تقسیم بر مجموع_ تهیه کنم: totalFunctions[x_] := Total[functionsToPlot[x]] Plot[Evaluate[functionsToPlot[x]/totalFunctions[x]], {x, 0, 3 }]  اما **مشکل** این است که برای همیشه طول می کشد. من مطمئن هستم که روال Plot انتگرال های عددی را _دو بار_ انجام می دهد (یک بار در صورت، و بار دیگر برای مخرج). آیا راهی برای آموزش _Mathematica_ وجود دارد که با محاسبه منحنیهای مختلف در صورتحساب، مجموع را در زمان تولید نمودار در زمان واقعی (یا برای اجرای کارآمدتر کار) تشکیل دهد؟ | چگونه می توانم نمودار NIntegrate را هنگامی که چندین بار در Plot تکرار می شود سرعت بخشم؟ |
34201 | من مشاهده کردم که هیچ نمایش تابع Q در Mathematica وجود ندارد. تعریف تابع Q به این صورت است: \begin{align} Q(x) &= \frac{1}{\sqrt{2\pi}} \int_x^\infty e^{-\frac{u^2}{ 2}}du \\ &=\frac{1}{2} \mathrm{erfc}(\frac{x}{\sqrt{2}}) \end{align} نمایش دیگری از تابع Q این است: \begin{align} Q(x) = \frac{1}{\pi} \int_0^{\frac{\pi}{2}} e^{\left(\frac{-x^ 2}{2\sin^2{\phi}} \right)}d\phi \end{align} فقط تابع خطای تکمیلی Erfc را نشان میدهد. $\mathrm{erfc}(x) = \frac{2}{\sqrt{\pi}} \int_{x}^{\infty} \exp(-t^2) dt$ آیا امکانی وجود دارد که یک تابع جدید در _Mathematica_؟ به طوری که یک عملکرد دائمی خواهد بود. نکته: در آمار، تابع Q، احتمال دم توزیع نرمال استاندارد است. به عبارت دیگر، Q(x) احتمال این است که یک متغیر تصادفی عادی (گاوسی) مقداری بزرگتر از x انحراف استاندارد بالاتر از میانگین به دست آورد. | نمایش تابع Q در Mathematica |
14249 | من یک پانل با اندازه {850، 400} به عنوان myPanel با پانل با اندازه {450، 400} و چهار تصویر اختصاص داده شده به forwardPicture، backwardPicture، picture1 و picture2 دارم. forwardPicture=  backwardPicture=  picture1=  picture2=  هر دو «picture1» و «picture2» اندازههای {400، 400}، myPanel = Panel[{picture1, picture2}]، ImageSize دارند. -> {850، 400}]؛ ردیف[{ MouseAppearance[EventHandler[ Framed[backwardPicture, FrameStyle -> None]، {MouseClicked :> }]، LinkHand]، Pane[myPanel، ImageSize -> {450, 400}، نوارهای پیمایش -> هیچکدام ]، MouseAppearance[EventHandler[ Framed[forwardPicture, FrameStyle -> None], {MouseClicked :> }]، LinkHand] }] پس از ارزیابی، این را دریافت می کنم:  من میخواهم هر زمان که «forwardPicture» فشار داده میشود، تصاویر را از راست به چپ در «پنجره» منتقل کنم و آنها را جابجا کنم. هر زمان که «backwardPicture» فشار داده شود، از چپ به راست. من هیچ نوار پیمایشی در «پنجره» نمیخواهم. من نمیخواهم تصاویر را با یک کلیک جابهجا کنم: میخواهم برای هر کلیک کمی آنها را جابهجا کنم تا تصویر کامل نمایش داده شود. کسی میتونه کمکم کنه؟ | چگونه فقط قسمت خاصی از محتوا را در یک پنل نمایش دهیم؟ |
41733 | من مطمئن نیستم که آیا این بیشتر به انجمن پردازش سیگنال تعلق دارد یا می توانم آن را در اینجا پست کنم، اما می خواهم آن را از طریق mathematica حل کنم و حدس می زنم این نوعی پردازش تصویر است. من یک عکس پر سر و صدا با یک دایره در آن دارم:  اکنون میخواهم دایره را با استفاده از به اصطلاح هستههای بیتغییر شناسایی کنم. تبدیل فوریه ملین به طور خلاصه، میخواهم کاری را که نویسندگان این مقاله (به بخش 4 مراجعه کنید) در ریاضیات انجام دادهاند، تکرار کنم. بنابراین کاری که آنها انجام دادند، استفاده از تبدیل فوریه ملین برای تشخیص یک تصویر نویزدار با یک دایره در آن بود. من در درک ریاضیات پشت آن مشکل دارم و امیدوارم کسی بتواند به من در درک و پیاده سازی آن در کد ریاضی کمک کند. | تشخیص دایره با استفاده از هسته های تغییرپذیری |
28567 | من اخیراً با وارد کردن پشته های TIF در Mathematica با مشکلی مواجه شده ام: واردات آهسته پشته های تصویر TIF چند گیگابایتی به توصیه سایمون وودز و دیگران، من به دنبال رفتار توابع داخلی برای Import هستم، به ویژه: Image`ImportExportDump `ImageReadTiledTIFF[] Image`ImportExportDump`ImageReadTileTIFF[] با این حال، من به نظر نمیرسد که نمیتوانم آرگومان درستی برای ارائه به این توابع پیدا کنم، و بنابراین، من هیچ راهی برای دیدن نحوه رفتار آنها ندارم. فقط این واقعیت که این توابع را می توان با استفاده از ?*` _TIFF_ پیدا کرد، مرا شگفت زده کرد (توجه: باید یک جفت ستاره، *، در اطراف TIFF اضافه کنید زیرا در اینجا، آنها آن را به عنوان یک دستورالعمل قالب بندی در نظر می گیرند و ظاهر نمی شوند. در پست). آیا راهی وجود دارد که بتوانم آرایهای از آرگومانهایی را که باید به هر کدام از تابعها منتقل شوند، توضیح دهم؟ | یافتن مجموعه آرگومان برای توابع داخلی در Mathematica نسخه 9.0 |
5450 | من این فایل CSV را دارم که وارد کرده ام که ده ها میلیون خط در آن دارد. حدود 20 دقیقه طول می کشد تا وارد شود. من مدتی است که با آن کار می کنم و داده های پردازش شده را در دسته ای از متغیرها پخش می کنم. حالا ویندوز به من اشکال می دهد که باید کامپیوتر را ریستارت کنم. من به این فکر کردم که تمام داده ها را در یک جدول جمع آوری کنم و سپس آن را صادر و وارد کنم، اما این کار بسیار دردسرساز خواهد بود و زمان زیادی را می طلبد. من فقط به ذخیره نوت بوک و ارزیابی مجدد آن فکر کردم، اما با این حجم از داده که زمان زیادی را نیز می طلبد. نمیدانم بهترین راه برای ذخیره همه دادهها چیست تا بتوانم پس از راهاندازی مجدد رایانه، آنها را برگردانم؟ چیزی سریع و با حداقل دردسر عالی خواهد بود. PS. من نمی دانم چگونه این مورد را برچسب گذاری کنم. ظاهراً هیچ برچسب داده بزرگ وجود ندارد. | چگونه همه داده ها را در همه متغیرها ذخیره کنیم تا بارگذاری سریع باشد؟ |
27437 | وقتی این را وارد می کنم: MatchQ[x*SF[a,b] + y*SF[c,d]، Plus[Times[x,SF[a,b]],Times[y,SF[c,d]] ]] همانطور که انتظار می رود من درست را دریافت می کنم. اما اگر آن را به: MatchQ[x*SF[a,b] + y*SF[c,d]، Plus[Times[_,SF[_,_]],Times[_,SF[_,_ تغییر دهم ]]]] که باید کلی تر باشد، نادرست برمی گردد. چرا این اتفاق می افتد؟ من فکر میکنم که Plus را ارزیابی میکند و الگویی مانند Times[2, _,SF[_,_]] را برمیگرداند. اما چگونه می توانم این کار را متوقف کنم؟ هدف من تطبیق الگوی عباراتی مانند x*SF[a,b] + y*SF[c,d] + z*SF[e,f] است ... پس برای رفع این مشکل چه کاری باید انجام دهم؟ | الگوی عمومی تر با الگوهای خاص تر مطابقت ندارد. |
10362 | من 1 معادله در 1 متغیر دارم که وقتی از Plot استفاده می کنم، به این صورت است: i = 9 Plot[ A1[[i]]*(92)^(-1.7049946543060777) + B1[[i]]*(92 )^(2.9716613209727445)- c1[[i]]*80/0.057 + 65.89077138196083`, {H1S, 125, 135}, AxesOrigin -> {125, 0}]  کجا، A1[[9]]= -0.097752 H1S^2.70499-1.74292 H1S^4.67666 (-((0.213828 (-((1.70499 (106.316- 0.166667 H1S))/H1S^2.70499)+0.166667/H1S^1.70499))/H1S^0.266667) +(511.685 (-(0.0311244-80/H1S^1.70499) (685034./H1S^1.70499-0.000448489 H1S^2.97166) +(0.0358792-71./H1S^1.70499) (877653./H1S^1.70499-0.05 H1S^2.97166)))/ (H1S^2.97166 (-(-0.662221+1702.13/H1S^1.70499)(685034./H1S^1.70499 -0.000448489 H116^2) +(-0.763386+1702.13/H1S^1.70499) (877653./H1S^1.70499-0.000389055 H1S^2.97166)))); B1[[9]]= (0.213828 (-((1.70499 (106.316-0.166667 H1S))/H1S^2.70499) +0.166667/H1S^1.70499))/H1S^0.166667 H1S)/H1S^0.166667. (-(0.0311244-80/H1S^1.70499) (685034./H1S^1.70499-0.000448489 H1S^2.97166)+(0.0358792-71./H1S^1.74) (877653./H1S^1.70499-0.000389055 H1S^2.97166)))/(H1S^2.97166 (-(-0.662221+1702.13/H1S^1.70499) (685034./H1S^1.70499-0.000448489 H1S^2.97166) +(-0.763386+1702.13/H1S^1.70499) (877653./H1S^1.705030-1.70509- H1S^2.97166)))؛ c1[[9]]= -((-(0.0311244-80/H1S^1.70499) (685034./H1S^1.70499-0.000448489 H1S^2.97166) +(0.0358792-49^71. (877653./H1S^1.70499-0.000389055 H1S^2.97166))/ (-(-0.662221+1702.13/H1S^1.70499) (685034./H1S^9-40841.709 H1S^2.97166) +(-0.763386+1702.13/H1S^1.70499) (877653./H1S^1.70499-0.000389055 H1S^2.97166))); اما وقتی از FindRoot برای بدست آوردن همان راه حل استفاده می کنم، i = 9; FindRoot[ A1[[i]]*(92)^(-1.7049946543060777) + B1[[i]]*(92)^(2.9716613209727445) - c1[[i]]*80/0.057 + 65.89 = 70.057 + 65.89 {H1S, 125, 120, 135}] من دو «چیز» و پیامها را دریافت میکنم: * عبارت بینهایت 1/0 مواجه میشود * خروجی بیشتر Power::Infy در طول این محاسبه متوقف میشود و سپس چیزی شبیه به آن را بیرون میدهد. راه حل مناسب اگر به «Plot» قابل اعتماد باشد {H1S -> 128.907} چه کار اشتباهی انجام می دهم و چگونه آیا می توان این را بدون پیام های خطا حل کرد؟ اگر عبارات به «Infinity» میرفت، باید در «Plot» نشان داده شود، اما «Plot» بهخوبی رفتار میکند. شاید برخی از مشتقات در طول فرآیند «FindRoot» به بی نهایت برسد. من روشهای دیگری را که در «اطلاعات بیشتر» مشخص شده است امتحان کردهام: «Brent»» و «Secant»» اما همان خطاها را دریافت میکنم. | FindRoot عبارت Infinite 1/0 با خطا مواجه شد |
1196 | من می خواهم هواپیماهایی با جهت تصادفی ایجاد کنم. من سعی می کنم این کار را انجام دهم: 1. من یک 2 بردار واحد تصادفی ایجاد می کنم، $\mathbf{v}_1$، و $\mathbf{v}_2$، در صفحه $x$-$y$ 2. من فرض می کنم که اگر این دو بردار را حول یک بردار تصادفی (در $x$-$y$-$z$) به نام $\mathbf n$ بچرخانم، صفحه ای که دو بردار روی آن قرار دارند تصادفی و به طور یکنواخت روی کره توزیع شده است. 3. بنابراین من به طور تصادفی $\mathbf n$ را انتخاب می کنم، با در نظر گرفتن مسائل مربوط به انتخاب نقطه تصادفی روی کره ها. 4. سپس از «RotationMatrix[α, n].v1» استفاده میکنم (و همینطور برای «v2») تا بردارهای جدید را در صفحه چرخانده و ظاهراً تصادفی بدست بیاورم. سوالی در مورد اینکه برای زاویه $\alpha$ چه چیزی را انتخاب کنید وجود دارد که زاویه چرخش را نشان می دهد. * اگر $\alpha<\pi/2$ را انتخاب کنم، بردارها کل کره را در بر نمی گیرند. * اگر $\alpha=\pi/2$ را انتخاب کنم، دستهای از بردارها را در قطبها دریافت میکنم. * اگر $\alpha>\pi/2$ را انتخاب کنم، در عرضهای جغرافیایی مختلف دستهبندی وجود دارد. من نمی توانم توزیع تصادفی یکنواختی را روی کره بدست بیاورم! آیا راه حلی برای روش فعلی که من اجرا می کنم وجود دارد؟ آیا راه دیگری برای انجام آن وجود دارد؟ * * * هدف واقعی من در اینجا ایجاد هواپیماهای تصادفی نیست. هدف من این است که دو بردار را با مقداری بزرگی و جهت دلخواه در $x$-$y$ بگیرم و سپس به طور تصادفی آنها را بر روی کره جهت دهیم و در عین حال موقعیت های نسبی آنها را نسبت به یکدیگر حفظ کنیم. مراحلی که در بالا برداشته ام به نظر راه منطقی برای انجام این کار است. | ایجاد هواپیماهای با جهت تصادفی |
4258 | فرض کنید چند یال دارم: یال ها = {1 -> 2، 2 -> 3، 3 -> 1، 4 -> 5، 3 -> 6، 7 -> 8، 8 -> 9، 8 -> 10}; و من یک نمودار میسازم: g = Graph[Edges, VertexLabels -> Name, ImagePadding -> 10]  با دیدن نمودار متوجه می شوید که سه زیرگراف یا خانواده جداگانه در آن وجود دارد و من می خواهم آنها را جداگانه ببینم. این کاری است که من انجام دادهام: خانوادهها = {Subgraph[g, {1, 2, 3, 6}], Subgraph[g, {4, 5}], Subgraph[g, {7, 8, 9, 10}] }; nMax = 3; Manipulate[families[[n]], {n, 1, nMax, 1}]  من می خواهم بدانم چگونه «nMax» و «families» را به طور خودکار محاسبه کنید. مشکل واقعی من هزاران لبه دارد و انجام آن به صورت بصری قابل اجرا نیست. | چگونه یک نمودار را به اجزای متصل تقسیم کنیم؟ |
29969 | من بالاخره 3D Graph خود را گرفتم :) متأسفانه هنگام صادرات کیفیت تصویر بدی دریافت می کنم.  چگونه می توانم تصویر را بدون نوارهای سفید صادر کنم؟ در اینجا کد بازتولید خطای scaleR = 1.2 آمده است. ni = 1; نه = 2; IP = {3، 4، 4}؛ IncidentIn = {0، 1.5، 1.5}; IncidentOut = IP; مقیاس = هنجار[IncidentOut - IncidentIn]; i = عادی کردن[IncidentOut - IncidentIn]; RadiusIn = IP; n = عادی کردن[{0, 1, 1}]; t = عادی سازی[ ni/no i - n (ni/no (n.i) - Sqrt[1 - (ni/no)^2 (1 - (n.i)^2)])]; r = عادی کردن[i - 2 (n.i) n]; محوری = {1، 0، 0}؛ سیلندر = ContourPlot3D[ y^2 + z^2 == 32، {x، IncidentIn[[1]]، (IP + مقیاس r)[[1]]}، {y، -6، 6}، {z، -8، 8}، مش -> 1، ContourStyle -> FaceForm[{سفید، قرمز}، Opacity[0.0]]، AxesLabel -> {x، y، z}]؛ cylinder2 = ContourPlot3D[y^2 + z^2 == 32، {x، IncidentIn[[1]]، -(IP + مقیاس r)[[1]]}، {y، -6، 6}، {z ، -8، 8}، مش -> هیچ، ContourStyle -> Directive[Red، Opacity[1]]، AxesLabel -> {x، y، z}]; areaR = ContourPlot3D[ محوری.({x، y، z} - IncidentIn) == 0، {x، IncidentIn[[1]]، (IP + مقیاس r)[[1]]}، {y، -6، 8}, {z, -6, 8}, Mesh -> False]; planeOI = ContourPlot3D[Cross[r, t].({x، y، z} - IncidentIn) == 0، {x، IncidentIn[[1]]، (IP + مقیاس r)[[1]]}، { y، 0، Sqrt[64]}، {z، 0، Sqrt[64]}، ContourStyle -> {White, Opacity[1]}، Mesh -> False]; محوری = Graphics3D[{سرپیکان[0.03]، مشکی، نقطه چین، پیکان[{{0، 0، 0}، {(IP + مقیاس r)[[1]] + 2، 0، 0}}]، AxesLabel -> {x، y، z}}]; radio }]؛ inv = Graphics3D[{ضخیم، نوک پیکان[0.03]، تیرهتر[قرمز]، پیکان[{IncidentIn، IP}]، AxesLabel -> {x، y، z}}]; outv = Graphics3D[{ضخیم، نوک پیکان[0.03]، تیرهتر[آبی]، پیکان[{IP، IP + مقیاس t}]، AxesLabel -> {x، y، z}}]; reflv = Graphics3D[{ضخیم، نوک پیکان[0.03]، تیرهتر[سبز]، پیکان[{IP، IP + مقیاس r}]، AxesLabel -> {x، y، z}}]; نقاط = Graphics3D[{PointSize[0.008], Opacity[1], Point[{IncidentIn, IP, IncidentIn*{1, 0, 0} + IP*{0, 1, 1}, IP + scale t, IP + scale r }]}]؛ directCosinv = Graphics3D[{تاریک[قرمز]، خط چین[{IncidentIn، (IncidentIn*{1, 1, 0} + IP*{0, 0, 1}), (IncidentIn*{1, 0, 0} + IP*{0، 1، 1})، IP}]، AxesLabel -> {x، y، z}}]; directCosoutv = Graphics3D[{تیرهتر[آبی]، چیندار، خط[{IP، (IP*{1, 1, 0} + (IP + مقیاس t)*{0, 0, 1}, (IP*{1, 0، 0} + (IP + مقیاس t)*{0، 1، 1})، IP + مقیاس t}]، AxesLabel -> {x، y، z}}]; directCosreflv = Graphics3D[{تیرهتر[سبز]، خط چین[{IP، (IP*{0, 1, 1} + (IP + مقیاس r)*{1, 0, 0}), (IP*{0, 0، 1} + (IP + مقیاس r)*{1، 1، 0})، IP + مقیاس r}]، AxesLabel -> {x، y، z}}]; plt = Show[points, planeOI, directCosreflv, directCosinv, directCosoutv, outv, areaR, reflv, inv, axial, شعاع, سیلندر, cylinder2, Axes -> False, AxesLabel -> {x, y, z }، Boxed -> False، ImageSize -> Large، ViewPoint -> {1.388، -2.089، 2.27}، ViewVertical -> {-0.13، 0.09، 1}، Lighting -> Neutral] صادرات[FresnelInVectors.png، plt، PNG، ImageResolution -> 600] | صادرات طرح سه بعدی |
5455 | این تابع Fortran من است که توسط Intel visual Fortran 11.1 FUNCTION MYADD(X,Y) !DEC$ ATTRIBUTES DLLEXPORT::MYADD REAL(8) X,Y,MYADD MYADD=X+Y end FUNCTION یک فایل `.dll` مربوطه ایجاد شده است. ایجاد شده است، `MDLL.dll` (نسخه 64 بیتی) و من این فایل را در آن قرار دادم دایرکتوری `$Path`. در یک نوت بوک Mathematica، من وارد می کنم: Needs[NETLink`] fun=DefineDLLFunction[MYADD، MDLL.dll، double، {double, double}] fun[1.0,2.0] اما به من یک خطا می دهد: NET::netexcptn: یک استثنا دات نت رخ داده است: System.DllNotFoundException: قادر به بارگیری DLLMDLL.dll نیست: نمی توان ماژول مربوطه را پیدا کرد (خطای فرم HRESULT:0x8007007E). در Wolfram.NETLink.DynamicDLLNamespace.DLLWrapper1.MYADD(Double, Double). | چگونه می توانم فایل های DLL ایجاد شده توسط یک تابع فرترن را مستقر کنم و آنها را از Mathematica فراخوانی کنم |
19883 | من می خواهم قوانین را به صورت جبری تغییر دهم. یک مثال بسیار ساده می تواند این باشد: - k^2 - 2 k x + x^2 /. {2*k -> 1} این به: - $$k^2-2 k x+x^2$$ تبدیل میشود، با این حال، من میخواهم چیزی بیشتر شبیه به: - $$\frac{1}{4 برگرداند }- x+x^2$$ در واقع من بیشتر به حل چندجمله ای های درجه دوم، مکعبی و کوارتیک علاقه دارم. به عنوان مثال، من می توانم تفکیک یک درجه دوم را به عنوان یک قانون صفر تنظیم کنم زیرا حل یک درجه دوم قبلاً به شکل بسط یافته است: - درجه دوم = a*x^2 + b*x + c حل[مربع == 0، x] /. { Discriminant[quadratic, x] -> 0 } نتایج صحیح را به دست می دهد: - $$\left\{\left\{x\to -\frac{b}{2 a}\right\},\left\{ x\to -\frac{b}{2 a}\right\}\right\}$$ برای دستیابی به چیزی مشابه برای مکعب، باید راه حل را گسترش داد و در عین حال تفکیک کننده را نیز تبدیل کرد. مکعب := a*x^3 + b*x^2 + c*x + d; ExpandAll[حل[مکعب == 0، x]] /. { Expand[-27*a^2*Discriminant[cubic, x]] -> 0 } این فرآیند نیاز به تفکری رو به جلو دارد و به راحتی در یک کوارتیک اعمال نمی شود. من امیدوارم که Mathematica قوانین تبدیلی برای جایگزینی عبارات به صورت جبری داشته باشد (بدیهی است با فرض معیارهای خاصی، مانند میدان/حلقه و غیره.) آیا کسی پیشنهادی دارد؟ | چگونه یک عبارت را با استفاده از قواعد جبری به جای قوانین الگو تبدیل کنیم |
3349 | من در حدود 2 سال گذشته از Mathematica برای حل معادلات دیفرانسیل جزئی غیرخطی برای تحقیقات دکتری خود استفاده کرده ام. من در ریاضیات یا ریاضیات متخصص نیستم و یک مهندس هستم که سعی می کنم پدیده های ترمودینامیکی و دینامیکی سیالات را از طریق معادلات ریاضی بیان کنم که متعاقباً نیاز به حل با استفاده از روش های عددی دارند! من متوجه شدم که Mathematica مطمئناً راهی است که باید رفت و من از طرفداران بزرگ تابع 'NDSolve[...]' هستم. با این پیشینه کوتاه، سوال من اینجاست: اگر قرار است نتایج عددی به دست آمده در Mathematica را منتشر کنم، چگونه باید آن را دنبال کنم؟ من آشکارا نتایج خود را در برابر دادههای منتشر شده قبلی تأیید میکنم، اما نکته اینجاست: میگوییم یک PDE غیرخطی داریم: «h_t + N[h[x,t]]=0» که در آن «h=h[x,t]». و N[h[x,t]] بخش غیر خطی است. اکثر نشریات علمی روش مورد استفاده برای حل معادله را ذکر می کنند (معادل: روش BDF، روش نیوتن-کانتوروویچ و غیره). Mathematica برای تطبیق و انتخاب روش خود، چگونه روش را ذکر کنم؟ من با انتشاراتی برخورد نکردهام که چنین کنند، بنابراین میپرسم... متوجه شدم که گزینه «ردیابی» در دسترس است که به کاربر امکان میدهد بفهمد از چه روشی استفاده شده است، اما خیلی شهودی نیست! پیشنهادی دارید؟ ورودی ها؟ | انتشار نتایج به دست آمده در Mathematica |
29960 | آیا راهی برای باز کردن/بستن تمام سلول های جمع شده/باز وجود دارد؟ دلیل طولانی بودن نوت بوک است، دیدن همه سرفصل ها و بخش های فرعی به یکباره راحت است. | چگونه تمام سلول های جمع شده/باز شده را باز یا بسته کنیم؟ |
55581 | آیا می توانم از تابع CellularAutomation[] در جایی که همسایگی با اتصالات بین گره ها تعریف می شود استفاده کنم؟ به عنوان مثال، اگر 1 -> 2، 1 -> 3، 1 -> 8، 1 ->1، آنگاه همسایگی گره 1 گره های 2،3،8،1 است. در اینجا چیزی است که باید با آن شروع کنم: دستکاری[nodes = Sort@Flatten@Table[Range@n, {k}]; rand = RandomInteger[{1, n}, n*k]; قوانین = MapThread[Rule, {nodes, rand}]; رنگها = RandomInteger[{0, 1}, n] /. {0 -> سیاه، 1 -> قرمز}؛ GraphPlot3D[قوانین، VertexRenderingFunction -> ({colors[[#2]]، EdgeForm[Black]، Sphere[#، .1]، If[colors[[#2]] === سیاه، زرد، سفید]، سبک [Text[#2, #1], FontWeight -> Bold, FontSize -> 12]} &)], {n, 1، 20، 1}، {k، 1، 8، 1}، {step، 0، 100، 1}] | محله اتوماتای سلولی به عنوان اتصالات گره |
48569 | من با مشکلی مواجه شده ام که در آن دو لیست با یک تابع عمومی، f: رشته[f[{{1،1}، {2، 2}، {3، 3}}، {4، 5، 6 رشته کردن }]] نتیجه مورد نظر را به دست می دهد: > > {f[{1, 1}, 4], f[{2, 2}, 5], f[{3, 3}, 6]} > با این حال، اگر تابعی را تعریف کنم، 'g': g[angle_, position_] := RotationMatrix[angle].position; سپس رشتهبندی همان دو فهرست با «g» نتیجهای ناسازگار بهنظر میرسد: > > {RotationMatrix[{1, 2, 3}].4, RotationMatrix[{1, 2, 3}].5, > RotationMatrix[{1, 2, 3}].6} > به نظر نمیرسد با تابع صریح یکسان باشد g همانطور که با تابع عمومی «f» انجام می دهد. به نظر می رسد که رشته اول را به عنوان نوعی عنصر اتمی در نظر می گیرد و آن را به صورت جداگانه به هر عنصر از لیست دوم می بندد. این رفتار _تقریبا_ منطقی است (چون من هنوز کاملاً نمی دانم که چگونه توابع در سطوح فرعی مختلف لیست ها کار می کنند)، اما همچنان ناسازگاری بین توابع عمومی و صریح را توضیح نمی دهد. | نتایج غیرمنتظره از Thread |
14247 | من میخواهم نشان دهم که چگونه روزهای معمولی بار انرژی (که از طریق خوشهبندی دادههای یک سال به دست میآید) در طول یک سال در یک نمودار واحد با رنگی برای هر «روز معمول» (یا خوشه) پخش میشوند. **چیزی که تا الان دارم** _لطفا کدنویسی احتمالا شلخته را ببخشید چون هنوز دارم به طرز فکر Mathematica عادت می کنم (کاربر قبلی R و مقداری دانش پایتون)_ در اینجا اطلاعات موجود در pastebin است که من منحنی های بار روزانه را تقسیم کردم (365) * 24 اندازه گیری) به خوشه ها: loadclust = FindClusters[بار، تعداد] هر لیست در یک خوشه نشان دهنده روزانه منحنی بار در عرض یک سال و هر خوشه حاوی تعداد روز یکسانی نیست. سپس به این بارهای روزانه (فهرست ها) پیوستم به لیستی که مربوط به ساعات یک سال است (یعنی 1 تا 24 برای روز اول، 25 تا 48 برای روز دوم، و غیره...). من این کار را با یافتن موقعیت هر لیست روزانه در لیست مرتب شده اصلی انجام دادم، زیرا میخواستم خوشههای مختلف را مرتب نگه دارم. clustyearh = مسطح[جدول[ جدول[ پیوستن به[ محدوده[(مسطح[موقعیت[بار، بارگیری[[j، i]]، 1 ]] - 1)*24 + 1، مسطح[موقعیت[بار، بارگیری[[j, i]]، 1 ]]*24]، {loadclust[[j، i]]} ]، {i، طول [loadclust[[j]]]} ], {j, Length[loadclust]} ], 1]; سپس جفتهایی از ساعت در سال و بار در آن ساعت ایجاد کردم، در حالی که همچنان ترتیب خوشهها را حفظ کردم (بنابراین فهرستهای چهارگانه حاوی مختصات جفت شده برای هر خوشه وجود دارد). جفت = جدول[ Transpose[ Join[{Flatten[ Transpose[ clustyearh[[;; Length[loadclust[[i]]]]]][[1]]]}، {Flatten[ Transpose[clustyearh[[;; طول[loadclust[[i]]]]]][[2]]]}]] , {i, 4}]; ارائه فهرستی از چهار فهرست از جفتهای «{{{1، 1368}، ...{24، 1428}، {121، 1321}، ...}{clust2}{..}{..}}» * *توطئه** اینجاست که من مشکل دارم. اولاً، وقتی از «Listplot» برای «جفت» استفاده کردم، همه نقاط را نشان نمیدهد (متوجه شدم که خوشههای آبی و قرمز بهویژه از دست رفتهاند). دوم، زمانی که من Joined -> True را وارد می کنم، به روزهای متوالی در هر خوشه می پیوندد، اما در سال نه. اگر خوشه یک برای مثال روزهای 1، 2، 5، 59 را داشته باشد، به آن روزها می پیوندد. **سوال** آیا راهی برای رنگ آمیزی هر خوشه در یک نمودار خطی برای کل سال وجود دارد؟ علاوه بر این، من دوست دارم بتوانم «Manipulate» را برای پیمایش سال در عرض یک یا دو هفته در پنجره اعمال کنم. **استفاده از راه حل سایمون وود:** فهرستی از شاخص ها برای روزهای خوشه ای ایجاد کنید. loadclust = FindClusters[load -> Range[365], 4]; سپس جفتهایی از دادهها بسازید تا به عنوان مختصات به ListPlot داده شوند، در حالی که دادهها را برای یک ساعت 25 برای هر روز (یعنی ساعت اول روز بعد) اضافه کنید تا نمودار در همه نقاط به هم متصل شود: با[{load2 = Append[ load، {{0}}]}، جفت = نقشه[ Sequence @@ Thread[{24 (# - 1) + Range[25], Append[load2[[#]], load2[[# + 1, 1]]]}] &, loadclust, {2}]]; یک نمودار دستکاری برای مشاهده نمودار در داخل یک پنجره ایجاد کنید (من رنگ هایی را که در ابتدا برای هر خوشه استفاده می کردم اضافه کرده ام). دستکاری[ ListLinePlot[جفت، قاب -> درست، محور -> نادرست، محدوده طرح -> {{n، n + برد - 1}، همه}، PlotStyle -> {آبی، نارنجی، قرمز، سبز}] /. Line[pts_] :> Line[Split[pts, #2[[1]] - #1[[1]] == 1 &]], {{n, 1, First Hour}, 1, 24* 365 - win, 1}, {{win, 168, Window Length},2, 336, 1}]  با تشکر فراوان از سیمون! به سلامتی، ای | رسم خوشه های مرتب شده با رنگ های مختلف و خطوط به هم پیوسته |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.