_id stringlengths 1 5 | text stringlengths 0 5.25k | title stringlengths 0 162 |
|---|---|---|
1199 | من تابعی دارم که روی **لیست پارامترهای طول متغیر** $n$ عمل می کند. من میخواهم یک «دستکاری[]» ایجاد کنم که دارای $n$ لغزنده است، یکی برای هر عنصر فهرست، که هر کدام یک پارامتر جداگانه در نظر گرفته میشود. سینتکس «Manipulate[expr,{u,...},{v,...},...]]» برای این کار مناسب نیست، زیرا به سمت **تعداد ثابتی از پارامترها** تنظیم شده است. از قبل شناخته شده و با نام متغیرهای جداگانه ارجاع داده می شود. من شروع به کاوش در تهیه فهرستی از آرگومانها برای «دستکاری[]» کردهام و سپس از «اعمال[]» استفاده میکنم، اما این کار دشوار و پیچیده به نظر میرسد. _کسی قبلا به این معما برخورده؟ | با تعداد متغیری از لغزنده دستکاری کنید |
4255 | من از توابع Mathematica استفاده می کنم که یک مختصات دکارتی را نسبت به زمین (xyz) می گیرد و آن را به طول، طول و عرض جغرافیایی و ارتفاع (lla) تبدیل می کند. و اینجاست: xyz2lla = First@GeoPosition@GeoPositionXYZ[#، WGS84] و من از آن برای تبدیل یک خط مشاهده ماهواره ای (خط دید یا los) از xyz به lla استفاده می کنم. به عنوان مثال، اگر ماهواره ای در نقطه مشاهده زیر (obs، متر) داشته باشم که در جهت نگاه نگاه می کند: obs = {2.560453600382259, 5.245110323032143, -3.819772142191310} 1*^6; نگاه = {-0.233218833096895، -0.814561997858160، -0.531128729720249}; دارای خط دید است: obs+d look تبدیل xyz2lla صاف است، بنابراین من امیدوار بودم که از درون یابی تابع استفاده کنم: f = FunctionInterpolation[{xyz2lla[obs + # look]} &[d], {d, 2000000, 3700000 } ] و در حالی که این کار می کند، و من توابع lat، lon، alt زیر را از آن دریافت می کنم: :   من همچنین خطاهای زیر را دریافت می کنم که نمی دانم چرا دریافت می کنم: GeoPositionXYZ::invcoord: \!\(\{2.560453600382259*^6 - 0.233218833096895*d, 5.245110323032143*^6 - 0.81456199785816*d, -31216*d, -3.214 - 3.8 0.531128729720249*d}\\) یک مشخصات مختصات معتبر نیست. موضوع::tdlen: اشیاء با طول نامساوی در {-212500.,-70833.3,70833.3,212500.}^{} قابل ترکیب نیستند. >> Thread::tdlen: اشیاء با طول نابرابر در {12.2667 +3.14159\ I,11.1681 +3.14159\ I,11.1681,12.2667}\ {}\\n قابل ترکیب نیستند. FunctionInterpolation::nreal: نزدیک d = 2.2125`*^6، تابع به یک عدد واقعی ارزیابی نشد. آیا کسی در مورد این خطاها اطلاعاتی دارد؟ همچنین چگونه می توانم کیفیت درون یابی را تنظیم کنم / چند نقطه بررسی شده است؟ | FunctionInterpolation Errors / Question Re Evaluation Order and Options |
9634 | _Context_ جلسات طولانی Mathematica را اجرا می کنم. گاهی اوقات من خروجی تا خروجی [3000+] دارم. از این رو من می خواهم بتوانم برخی از خروجی های قبلی را که از حافظه زیادی استفاده می کنند پاک کنم. _تلاش_ من از پاک کردن برخی از خروجی ها از طریق عدم محافظت از «Out» به شرح زیر آگاه هستم:= MemoryInUse[]/10^9. Out[1]= 0.0179439 In[2]:= a = جدول[1، {10^8}]; در[3]:= MemoryInUse[]/10^9. Out[3]= 0.419424 In[4]:= Unprotect[Out]; در[5]:= خارج[2] =. در[6]:= محافظت از[خارج]؛ در[7]:= MemoryInUse[]/10^9. Out[7]= 0.0297147 مشکل من این است که اگر من بیش از 3000 خروجی داشته باشم، کدام یک از حافظه زیادی استفاده می کنند تا بتوانم تصمیم بگیرم که آیا پاک کردن آنها بی خطر است یا خیر. _سوال_ آنچه من به دنبال آن هستم راهی برای یافتن این است که کدام یک از خارج های قبلی بیشتر از حافظه استفاده می کنند؟ من میخواهم تابعی داشته باشم، مثلاً «MemoryHog[n]» که فهرستی از اعداد مربوط به «n»مین خروجیهای مرتبشده با استفاده از بیشتر حافظه را برمیگرداند. | فهرست خروجی های جزئی حافظه را پاک کنید |
34237 | چند مطالعه انجام شده است که نشان می دهد متن سفید روی پس زمینه سیاه باعث افزایش یادآوری داده ها می شود. اگرچه این قطعاً قابل بحث است که چگونه می توانم رنگ فونت و پس زمینه Notebook را در Mathematica معکوس کنم. احتمالاً بیش از چند راه برای انجام این کار وجود دارد (نرم افزار خارجی در مقابل شیوه نامه). در حال حاضر من فکر می کنم بهترین راه حل احتمالاً شامل استفاده از شیوه نامه های ساخته شده در Mathematica است، اما در حال حاضر (همانطور که در نظرات ذکر شد) به نظر نمی رسد راه خوبی برای انجام چنین کاری وجود داشته باشد. | Invert Colors Stylesheet سفید روی سیاه |
45209 | من چندین تابع دارم (اجازه دهید a[x] و b[x] که به عنوان عباراتی با انتگرال و تمایز تعریف شده اند. من میخواهم برخی دستکاریها را با این عبارات انجام دهم - برای مثال، از _Mathematica_ بخواهید که «a[x] + b[x]» را بدون ارزیابی انتگرالها ساده کند. «Hold» کار نمیکند (همانطور که سعی کردم) زیرا قبلاً توابع «a[x]» و «b[x]» را گسترش میدادم. فکر میکنم میتوانم «Integrate» و «D» را با سرهای بیمعنی «integrate» و «d» جایگزین کنم و سپس توابع را با نماد بیمعنی دیگری «x» گسترش دهم، اما نمیتوانم به این هدف برسم، زیرا _Mathematica_ ابتدا تلاش میکند. برای انجام ادغام و شکست. مثال: a[t_] := ادغام[t، {x، -∞، ∞}] b[t_] := ادغام[t^2، {x، -∞، ∞}] a[t]+b[t ] (* این کار نمی کند، زیرا انتگرال ها را ارزیابی می کند؛ من می خواهم جمع ساده را ببینم *) _ADDED:_ می خواهم چیزی شبیه به myIntegrate[t، {x، -∞، ∞}]+myIntegrate[t^2، {x، -∞، ∞}]. در واقع، _a_ و _b_ پیچیده تر هستند و بیش از یک انتگرال دارند. من می خواهم Mathematica ساده سازی بیان را انجام دهد و انتگرال ها را ارزیابی نشده نگه دارد. من می توانم به صورت دستی تعریف _a_ و _b_ را تغییر دهم، اما آنها نسبتاً پیچیده هستند و نمی خواهند دو نسخه را نگه دارند (یکی با Integrate و دیگری با مقداری myIntegrate). | نحوه کار با بدنه عملکرد بدون ارزیابی |
40361 | من در حال کار با روشی برای تولید جدولی از اعداد هستم، اما توابع one می توانند اعداد مختلط را که من نمی خواهم برگردانند. من قصد دارم اعداد مختلط را فیلتر کنم. تنها راهی که می توانم به آن فکر کنم این است که از یک حلقه برای کپی کردن اعداد مورد نظر از یک لیست به یک لیست دیگر استفاده کنم. fun2[a_, b_] := Sqrt[a - a/b]; pval = جدول[{2, fun2[3, i], i}, {i, -0.5, 1.5, 0.15}]; pval2 = {}; برای[k = 1، k <= طول[pval]، k++، If[SameQ[Head[pval[[k, 2]]]، Complex] == نادرست، pval2 = درج[pval2، pval[[k]] , Length[pval2] + 1]]] pval = fun1 /@ pval2 در این کد، fun2 ممکن است عدد واقعی یا مختلط را برگرداند. pval یک جدول با هر عنصر یک لیست از 3 عدد است، شماره دوم هر عنصر جدول توسط fun2 برگردانده می شود. من نمی خواهم هیچ عنصری حاوی اعداد مختلط باشد. کد بالا فقط یک مثال است. در حالت عملی، شکل عملکردی fun1 و fun2 پیچیده تر خواهد بود. | نحوه فیلتر کردن اعداد از نوع خاص در یک جدول |
24236 | وارد کردن چندین فایل بزرگ با هدر و پاورقی | |
30257 | معکوس تابع زیر احتمالاً چه چیزی می تواند باشد؟ y = (x^(1/t)-a^(1/t))*(x^(1/t)-c*b^(1/t))/(x^(1/t)-a ^(1/t))*(x^(1/t)-c*b^(1/t))+ (x^(1/t)- b^(1/t))*x^(1 /t)-c*a^(1/t) a،b،c و t پارامترها هستند. هر گونه کمکی بسیار قدردانی می شود. | تابع معکوس |
42976 | خطاها هنگام ترسیم Exp[-x]/x برای مقادیر بزرگ x | |
1193 | با توجه به این سوال، LinearSolve قابل کامپایل است. با این حال، CompilePrint MainEvaluate را نشان می دهد اما هیچ هشداری ایجاد نمی شود. به نظر می رسد که LinearSolve با توجه به MainEvaluate قابل کامپایل نیست. اما فقدان هشدار تعجب آور است. چیزی ظریف تر در حال وقوع است. موارد زیر را در نظر بگیرید. در[1]:= SetSystemOptions[ CompileOptions -> CompileReportExternal -> True]; In[2]:= << CompiledFunctionTools` In[3]:= v2 = Compile[{{m, _Real, 2}, {v, _Real, 1}}, LinearSolve[m, v] ]; In[4]:= CompilePrint[v2] Out[4]= 2 آرگومان 3 ثبت تانسور Underflow چک کردن سرریز خاموش کردن بررسی سرریز اعداد صحیح در RuntimeAttributes -> {} T(R2)0 = A1 T(R1)1 = A2 نتیجه = T(R1)2 1 T(R1)2 = MainEvaluate[ Hold[LinearSolve][ T(R2)0, T(R1)1]] 2 بازگشت هیچ اخطاری ایجاد نشده است، اما مطمئن نیستم که چرا MainEvaluate در CompilePrint وجود دارد. هشدار بسیار واضحتری وجود دارد که هنگام تلاش برای کامپایل، هنگام استفاده از گزینهها در «LinearSolve»، کامپایل با شکست مواجه میشود. موارد زیر را در نظر بگیرید: In[5]:= v3 = Compile[{{m, _Real, 2}, {v, _Real, 1}}, LinearSolve[m, v, Method -> Cholesky] ] در حین ارزیابی In [5]:= Compile::extscalar: Method->Cholesky قابل کامپایل نیست و به صورت خارجی ارزیابی می شود. نتیجه از نوع Integer در نظر گرفته شده است. >> در طول ارزیابی In[5]:= Compile::exttensor: LinearSolve[m,v,Method->Cholesky] قابل کامپایل نیست و به صورت خارجی ارزیابی خواهد شد. نتیجه یک تانسور رتبه 2 از نوع Real فرض می شود. >> همچنین، CompilePrint موارد زیر را ارائه می دهد: In[6]:= CompilePrint[v3] Out[6]= 2 آرگومان 1 ثبت عدد صحیح 3 رجیستر تانسور Underflow چک کردن سرریز خاموش کردن بررسی سرریز اعداد صحیح در RuntimeAttributes -> {} T( R2)0 = A1 T(R1)1 = A2 نتیجه = T(R2)2 1 T(R2)2 = MainEvaluate[ Function[{m, v}, LinearSolve[m, v, Method -> Cholesky]][ T(R2)0, T(R1)1]] 2 Return سوالات: اگر `LinearSolve` قابل کامپایل نیست ، چرا هیچ هشداری در حالت پیش فرض وجود ندارد؟ آیا چیز ظریف تری در حال انجام است (مثلاً برخی از بخش های فرآیند _are_ کامپایل می شوند)؟ اگر بله، چگونه میتوان از گزینه «روش» در تابع «کامپایل» استفاده کرد تا اطمینان حاصل شود که آنچه میتواند کامپایل شود واقعاً وجود دارد؟ | چرا وقتی LinearSolve قابل کامپایل است از MainEvaluate استفاده می شود؟ |
18854 | من یک انتگرال روی یک منطقه (rpp) دارم: Msq2[w1_, w2_] := (12.8228 + 10.518/(0.948338 - 2.0134 w1 - 2.0134 w2) - 6.69841/(1.72935 - 1.72935 - 021. 57.4434/(2.01348 - 2.0134 w1 - 2.0134 w2) - 13.4997/(3.45415 - 2.0134 w1 - 2.0134 w2) + 9.50782 (1/(1-0.123 w2 + 0.110. 1/(-0.110612 + 2.0134 w2)) - 82.5202 (1/(1.14046 + 2.0134 w1) + 1/(1.14046 + 2.0134 w2)))^2; r1 = Sqrt[0.283 + (Sqrt[-0.018769 + w1^2] + Sqrt[-0.018769 + w2^2])^2]; r2 = Sqrt[0.283 + (Sqrt[-0.018769 + w1^2] - Sqrt[-0.018769 + w2^2])^2]; mphy = 1.007; rpp = RegionPlot[ Re[r2] < mphy - w1 - w2 < Re[r1], {w1, 0.11, 0.4}, {w2, .11, .4}, BoundaryStyle -> Blue, FrameLabel -> { w1، w2}، PlotRangePadding -> 0]; w1min = w2min = Min@rpp[[1, 1, all, 1]]; w1max = w2max = Max@rpp[[1، 1، همه، 1]]; NIintegrate[ Boole[Re[r2] < mphy - w1 - w2 <Re[r1]] 1/(64*Pi^3*mphy)* Msq2[w1, w2], {w1, w1min, w1max}, {w2, w2min, w2max}, AccuracyGoal -> 14] // خرد کردن با 2 خطا mathematica پاسخ زیر را بدهید (ادغام عددی خیلی آهسته همگرا می شود): Out[8]= 119.375 من سعی کردم با ارزیابی عبارت زیر مشکل را اصلاح کنم: NIntegrate[ Piecewise[{{1/(64*Pi^3*mphy)*Msq2[w1, w2] ، Re[r2] <= mphy - w1 - w2 <= Re[r1]}}]، {w1، w1min، w1max}, {w2, w2min, w2max}, MaxRecursion -> 50, AccuracyGoal -> 20, Method -> {GlobalAdaptive, MaxErrorIncreases -> 10000}] اما مشکل همچنان باقی است: Out[12]= 3095.25 به نظر نمی رسد همگرا شوند. من از برخی دیگر از استراتژی های یکپارچه سازی NIntegrate استفاده کردم اما هیچ کدام کار نمی کند. این انتگرال با کدام روش همگرا می شود و پاسخ دقیق و درستی می دهد؟ آیا روشی وجود دارد که پاسخ صحیح بدهد؟ مشکل واقعی چیست؟ من نمی فهمم چه خبر است. @Retay: اگر به جای Msq2، Msq2b را جایگزین کنم، انتگرال همگرا می شود. Msq2 و Msq2b بسیار نزدیک به یکدیگر هستند (نقشه های آنها را مقایسه کنید). پس مشکل Msq2 چیست؟ Msq2b[w1_، w2_] := (10.8 + 11.85/(0.959 - 2.013*w1 - 2.013*w2) - 6.9768/(1.8059 - 2.01383*w1 - 2.01383*w1 - 2.01383 - 2.013*w2) - 2.01383 - 2.013*w2 2.01383*w1 - 2.01383*w2) - 13.21819/(3.4901 - 2.013830*w1 - 2.01383*w2) + 10.461347*(1/(-0.072213*38 +30) 1/(-0.072247 + 2.013830*w2)) - 82.309287*(1/(1.14002 + 2.013830*w1) + 1/(1.14002 + 2.01383*w2)))^2; Plot3D[1/(64*Pi^3*mphy)*Msq2[w1, w2], {w1, w1min, w1max}, {w2, w2min, w2max}, RegionFunction -> Function[{w1, w2, z}, Re[r2] <= mphy - w1 - w2 <= Re[r1]] , BoxRatios -> {1, 1, 4}] Plot3D[1/(64*Pi^3*mphy)*Msq2b[w1, w2], {w1, w1min, w1max}, {w2, w2min, w2max}, RegionFunction -> Function[{w1, w2، z}، Re[r2] <= mphy - w1 - w2 <= Re[r1]]، BoxRatios -> {1، 1، 4}] | چرا این انتگرال عددی نمی تواند همگرا شود؟ |
13947 | من سعی می کنم معادلات چند جمله ای زیر را در Mathematica حل کنم: e= {-1 + c[1]^2 + s[1]^2، -1 + c[2]^2 + s[2]^2، - 1 + c[3]^2 + s[3]^2، -1 + (-0.70873 c[1] + c[2] - 0.70548 s[1]) y1[ 1]، -1 + (-0.916596 c[2] + c[3] + 0.399814 s[2]) y1[ 2]، -1 + (c[1] + 0.808085 c[3] + 0.589066 s[3] ) y1[ 3]، -1 + (c[1] + 0.808085 c[3] + 0.589066 s[3]) y2[ 1]، (-0.70548 c[1] + 0.70873 s[1] + s[2]) y1[ 1] - (-0.589066 c[3] + s[1] + 0.808085 s[3]) y2 [1]، -1 + (-0.70873 c[1] + c[2] - 0.70548 s[1]) y2[ 2]، (0.399814 c[2] + 0.916596 s[2] + s[3]) y1[ 2] - (0.70548- c[1] + 0.70873 s[1] + s[2]) y2[2]، -1 + (-0.916596 c[2] + c[3] + 0.399814 s[2]) y2[ 3]، (0.589066 c[3] - s[1] - 0.808085 s[3]) y1[ 3] - (0.399814 c[2] + 0.916596 s[2] + s[3]) y2[3]} با استفاده از دستور «NSolve». یعنی sol = NSolve[e==0، متغیرها[e]] من فقط به راهحلهای واقعی علاقه دارم، بنابراین در اصل میتوانم از NSolve[e==0، متغیرها[e]، Reals] نیز استفاده کنم. این فرمان واقعاً این سیستم را حل می کند و 8 راه حل به من می دهد که همه واقعی هستند. با این حال، وقتی آنها را دوباره وارد معادلات میکنم تا بررسی کنم که آیا راهحلها معادلات را برآورده میکنند، آنها نمیتوانند! آیا[ چاپ[eatsol[i] = e /. Thread[var -> sol[[i]]]]، {i، lrealsol}] می دهد > > {-1.,-1.,-1.,-1.,-1.,-1.,-1 .,0.,-1.,0.,-1.,0.} > {-1.,-1.,-1.,-1.,-1.,-1.,-1.,0.,-1.,0.,-1.,0.} > {-1 .,-1.,-1.,-1.,-1.,-1.,-1.,0.,-1.,0.,-1.,0.} > {-1.,-1.,-1.,-1.,-1.,-1.,-1.,0.,-1.,0.,-1.,0.} > {-1 .,-1.,-1.,-1.,-1.,-1.,-1.,0.,-1.,0.,-1.,0.} > {-1.،-1.،-1.،-1.،-1.،-1.،-1.،0.،-1.،0.،-1.،0.} > > {0.,6.93889*10^-17،7.97973*10^-17،0.,-1.11022*10^-16،-1.11022*10^-16،-1.110 22*10^-16،-4.47201*10^-17،0.،1.4905*10^-17،-1.11022*10^-16،-1.82678*10^-18} > > {0.,6.93889*10^-17،7.97973*10^-17،0.,-1.11022*10^-16،-1.11022*10^-16،-1.110 22*10^-16،-4.47201*10^-17،0.،1.4905*10^-17،-1.11022*10^-16،-1.82678*10^-18} > بنابراین، 6 راه حل اول حتی از راه دور معادلات را برآورده نمی کنند! من با برخی از خطاهای عددی و غیره مشکلی ندارم اما به نظر می رسد که راه حل های بی نهایت نیز در اینجا ظاهر می شوند. میدونی اینجا چه خبره؟ آیا NSolve مشکلی دارد؟ به روز رسانی: لطفا کد زیر را در Mathematica اجرا کنید: Clear[Global`*]; e = {-1 + c[1]^2 + s[1]^2، -1 + c[2]^2 + s[2]^2، -1 + c[3]^2 + s[3 ]^2، -1 + (-0.5646917067485537` c[1] + c[2] - 0.8253019304045068` s[1]) y1[1]، -1 + (0.5033628291371058` c[2] + c[3] - 0.8640751484929357` s[2]) y1[2]، -1 + (c[1] - 0.478805555467` 0.478805555467` 0.877920976406679` s[3]) y1[3]، (-0.8253019304045068` c[1] + 0.5646917067485537` s[1] + s[2]) y1[1] + s[2] (0.8253019304045068-c[1]) c[3] + s[1] - 0.47880555467239877` s[3]) y2[1]، -1 + (c[1] - 0.47880555467239877` c[3] + 0.877920976406] s[3] -1 + (-0.5646917067485537` c[1] + c[2] - 0.8253019304045068` s[1]) y2[2]، (-0.8640751484929357` c[2] - 0.8253019304045068` s[1], (-0.8640751484929357` c[2] - 0.8253019304045068` s[1] s[3]) y1[2] - (-0.8253019304045068` c[1] + 0.5646917067485537` s[1] + s[2]) y2[2]، -1 + (0.50336285 +3`c ] - 0.8640751484929357` s[2]) y2[3]، (0.877920976406679` c[3] - s[1] + 0.47880555467239877` s[3]) y1[39] - 0.877920976406679` c[2] - 0.5033628291371058` s[2] + s[3]) y2[3]}؛ var = متغیرها[e]; sol = NSsolve[e == 0, var]; lsol = طول[sol]; انجام[ چاپ[چاپ[e /. sol[[i]]]]، {i، lsol}] > > {-1.,-1.,-1.,-1.,-1.,-1.,0,-1.,-1 .,0,-1.,0} > {-1.,-1.,-1.,-1.,-1.,-1.,0,-1.,-1.,0,-1 .,0} > {-1.,-1.,-1.,-1.,-1.,-1.,0,-1.,-1.,0,-1.,0} > {-1.,- 1.,-1.,-1.,-1.,-1.,0,-1.,-1.,0,-1.,0} > {-1.,-1.,-1.,-1.,-1.,-1.,0,-1.,-1.,0,-1.,0} > {-1.,- 1.,-1.,-1.,-1.,-1.,0,-1.,-1.,0,-1.,0} > {0,0,0,0,0,0 ,0,0,0,0,0,0} > {0,0,0,0,0,0,0,0,0,0,0,0} > اساساً مشکل این است که راه حل های داده شده با دستور 'NSolve' در واقع جواب معادلات نیستند! | NSolve راه حل های اضافی می دهد که معادلات را برآورده نمی کند! |
41239 | نحوه بدست آوردن شکل sin(nx) و cos(nx) از نتیجه سری فوریه[]. به عنوان مثال، $$\text{FourierSeries}[x,x,5]=i e^{-i x}-i e^{i x}-\frac{1}{2} i e^{-2 i x}+\frac{ 1}{2} i e^{2 i x}+\frac{1}{3} i e^{-3 i x}-\frac{1}{3} i e^{3 i x}-\frac{1}{4} i e^{-4 i x}+\frac{1}{4} i e^{4 i x}+\frac{1}{5} i e^{-5 i x}- \frac{1}{5} i e^{5 i x}$$ چگونه فرم $$a_1 \cos (x)+a_2 \cos (2 x)+a_3 \cos (3 x)+a_4 را بدست بیاورم \cos (4 x)+a_5 \cos (5 x)+a_0+b_1 \sin (x)+b_2 \sin (2 x)+b_3 \sin (3 x)+b_4 \sin (4 x)+b_5 \ sin (5 x)$$ از نتیجه FourierSeries[x,x,5] با تشکر! | نحوه بدست آوردن شکل sin(nx) و cos(nx) از نتیجه سری فوریه |
24232 | من دو ماتریس بولی دارم که هر دو دارای ابعاد m x n هستند. من می خواهم یک تابع «TableImplies» ایجاد کنم، که اگر یک ماتریس به صورت تکه بر دیگری دلالت کند، «True» را برمی گرداند. به عبارت دیگر، با توجه به ماتریس های «A = (a_ij)» و «B = (b_ij)»، سپس TableImplies[A, B] = درست است اگر برای همه i و j، a_ij => b_ij. به عنوان مثال: truePattern = Table[True, {2}, {3}] > {{True, True, True}, {True, True, True}} falsePattern = Table[False, {2}, {3}] > {{False, False, False}, {False, False, False}} TableImplies[falsePattern, truePattern] > True TableImplies[truePattern, falsePattern] > False randomPattern = Table[RandomInteger[] == 1, {2}, {3}] > {{True, True, False}, {True, True, False}} TableImplies[randomPattern, randomPattern ] > درست است آنچه من تاکنون دریافت کرده ام: ElementWiseImplies[x_, y_] = دلالت بر [x, y] SetAttributes[ElementWiseImplies, Listable] ElementWiseImplies[RandomPattern, RandomPattern] > {{True, True, True}, {True, True, True}} اکنون همه چیز خوب است. بعدی: Apply[And, %, {0, 2}] > True که به نظر می رسد کار می کند. اما اگر این کار را انجام دهم: TableImplies[x_, y_] = Apply[And, ElementWiseImplies[x, y], {0, 2}] > x &&y نتیجه آن چیزی نیست که من میخواهم. من میدانم چرا این اتفاق میافتد: _Mathematica_ And را نه برای نتیجه ElementWiseImplies، بلکه برای خود عبارت ElementWiseImplies[x, y] اعمال میکند، بنابراین نتیجه تبدیل به And[x, y] میشود که چیزی نیست که انتظار داشتم چه کار کنم؟ از متغیر محلی `x = ElementWiseImplies[x, y]` استفاده کنید. و سپس «اعمال[و، x، {0، 2}]»؟ یا راه حل ظریف تری وجود دارد؟ | تعریف عملیاتی که برای ماتریس های بولی کار می کند |
34207 | من یک آرایه دارم که به عنوان جدول تعریف شده است، به عنوان مثال. g = جدول[cos[l1*3.]*sqrt[l2*1.]*l3 + l1*1، {l1، 0، 3}، {l2، 0، 3}، {l3، 0، 3}] ; سپس، باید آن را با فرمت زیر ذخیره کنم 1 1 1 g[1,1,1] ... i1 i2 i3 g[i1,i2,i3] اگر کاری مانند Do[ Export[ file, {i, g[[i, 2, 3]]}], {i, 1, 4}]; سپس فقط آخرین خط را برای «i == 4» ذخیره میکند: > > 4 > 3 + 2*cos[9.]*sqrt[1.] > «سوال فرعی» دیگر - آیا راهی برای تبدیل «جدول» وجود دارد شناور شدن؟ N کمکی نمی کند. | روش ذخیره آرایه چند بعدی در فایل متنی |
40369 | بگویید من یک نمودار چگالی دارم مانند DensityPlot[Sin[x]*Sin[y],{x,-2,2},{y,-2,2}] آیا راهی برای مشاهده طرح ریزی این نمودار وجود دارد. برای مثال آیا راهی برای دیدن نموداری از حداکثر مقادیر از x=-2 تا x=2 وجود دارد؟ یا شاید مقادیر x=-2 تا x=2 در امتداد خط y=0؟ شاید راهی برای بدست آوردن مقادیر عددی و رسم آن باشد؟ با تشکر P.S. من به دنبال انجام این کار از طرح هستم، نه تنظیم کردن y=0 و حل ریاضی. | |
58289 | من می خواهم از ExportString برای تولید عبارت HTML استفاده کنم. در اینجا یک مثال آسان است: ExportString[x^3، HTML، FullDocument -> False] <p class=Output> <img src=HTMLFiles/m-937b9f3a-d110-4ad9-b508-e9c5f1c8dc0f_1 را می دهد. .gif alt=m-937b9f3a-d110-4ad9-b508-e9c5f1c8dc0f_1.gif width=14 height=16 style=vertical-align:middle /> </p> من نمی توانم پوشه HTMLFiles و موارد مرتبط را پیدا کنم فایل گیف من سعی کردم دایرکتوری کار را تنظیم کنم یا در هر پوشه ای از رایانه جستجو کنم، بدون موفقیت. حدس من این است که فایل ها در واقع تولید نمی شوند. اما نکته اینجاست: ExportString اصلا برای فرمت HTML مفید نیست. لطفا کمک کنید هر نظری پذیرفته میشود | ExportString و HTML: تصاویر ذخیره شده کجا هستند؟ |
32444 | من نسبتاً با _Mathematica_ تازه کار هستم و نمی توانم بفهمم که چگونه یک epicycloid را ترسیم کنم. من در تلاشهایم چیزهای منظمی ترسیم کردهام، اما نمیتوانم آن را بسازم. من به دنبال ساخت یک انیمیشن نیستم، فقط نتیجه یک اپی سیکلوئید است. آیا از «پلار پلات» یا «نقشه پارامتری» استفاده کنم؟ چگونه می توانم یک تصویر ثابت از اپی سیکلوئید دریافت کنم؟ | ترسیم یک اپی سیکلوئید |
40767 | پس از ارزیابی هایم، من یک خطا دارم: `N::meprec: محدودیت دقت داخلی $MaxExtraPrecision=50. در حین ارزیابی به دست آمده است...` `General::stop: خروجی بعدی N::mecprec در طول این محاسبه متوقف می شود.` همانطور که ممکن است حدس بزنم، مشکل این است که من اعداد بسیار بزرگی را ارزیابی می کنم، و حد دقیق آن است. پایان یافت. اما این برای شماره من به چه معناست: سرکوب چقدر خواهد بود؟ آیا می توانم برای کاهش این خطا کاری انجام دهم؟ اگر سرکوب خیلی بزرگ نیست (مثلاً فقط از اعداد اعشاری 50)، چگونه می توانم این مقدار را ذخیره کنم تا امکان استفاده از آنها در تابع 'Reduce' وجود داشته باشد، زیرا وقتی می خواهم از این مقدار استفاده کنم با خطا مواجه می شوم: «نمی توان تصمیم گرفت که آیا کمیت عددی ... برابر با صفر است یا خیر. با فرض اینکه باشد.` چگونه می توانم فرض کنم صفر است؟ | خطا در مورد محدودیت MaxExtraPrecision |
47329 | من سیستمی دارم که در آن فرآیند ورود پواسون با نرخ $\lambda$ وجود دارد. من باید این فرآیند را به دو فرآیند پواسون $\lambda_i$ و $\lambda_u$ تقسیم کنم. جایی که $\lambda_i=p(t)\lambda$ و $\lambda_u=(1-p(t))\lambda$. $p(t)$ یک تابع قطعی است که به عنوان CDF توزیع Lognormal تعریف می شود. من از ParameterMixtureDistribution استفاده می کنم، اما نمی توانم CDF توزیع log-normal را تشخیص دهد. PDF[ParameterMixtureDistribution[ExponentialDistribution[t/600], t \[Distributed] CDF[LogNormalDistribution[1, 2], t], t]] آیا کسی میداند چگونه میتوانم به هدفم برای مدلسازی نرخ متغیر زمانی فرآیند پواسون برسم. ? | زمان تغییر نرخ پواسون با استفاده از ParameterMixtureDistribution |
51478 | من با استفاده از OpenSQLConnection-JDBC با پایگاه داده کار می کنم. من میتوانم دادهها را کاملاً از جداول واکشی کنم، اما نمیتوانم نام جداول (با استفاده از SQLTableNames) و نام ستونها (با استفاده از SQLColumnNames) را دریافت کنم. من همچنین سعی کردم با مثال های کمکی کار کنم. اما من همین مشکل را داشتم دلیلش چی میتونه باشه conn = OpenSQLConnection[ JDBC[MySQL(Connector/J)، IP/نام پایگاه داده]، نام کاربری -> نام کاربری، گذرواژه -> گذرواژه] eventsdata = SQLSانتخاب[ اتصال، نام جدول، SQLCColumn[columnname] == somevalue] که در آن: IP= آدرس IP پایگاه داده، databasename=نام پایگاه داده ای که من به آن وصل می شوم، tablename=نام جدولی که قبلاً آن را دارم، نام ستون=اسم های جدولی که قبلاً آن را دارم، somevalue=value تا بتوانم برخی از داده ها را واکشی کنم. | من نمی توانم نام جداول و نام ستون ها را از پایگاه داده دریافت کنم |
13942 | چگونه می توانم نمودار یک تابع «dy/dt=((Ry^2)/T)-Ry» را در _Mathematica_ رسم کنم؟ من چند بار امتحان کردم اما ثابت ها من را گیج می کنند. | چگونه مدل رشد جمعیت را ترسیم کنیم؟ |
31344 | من می خواهم یک cdf. را بین دانش آموزانم توزیع کنم که در آن آنها 5 مکان یاب را روی یک نمودار دستکاری می کنند تا اشکال مختلف را تعریف کنند. cdf. با موقعیت یاب ها در موقعیت خوب باز می شود، اما البته بازگرداندن مکان یاب ها با دست به این موقعیت ها پس از جابجایی بسیار سخت است. آیا راهی برای استفاده از دکمه تنظیم مجدد وجود دارد که تمام تنظیمات را به حالت اولیه برمی گرداند؟ تنها روشی که در حال حاضر می توانم ببینم باز کردن مجدد فایل در CDFPlayer است. | دکمه تنظیم مجدد برای دستکاری |
38781 | من می خواهم چندین دایرکتوری `dir_i` در دایرکتوری مادر home ایجاد کنم. و در هر دایرکتوری «file_j» یک فایل خاص قرار دهید. به طوری که «home/dir_1/file_a»، «home/dir_2/file_b»،... جدول[CreateDirectory[home/dir_i],{i,1,10}] بدیهی است که کار نمی کند home/dir_i` یک رشته است نه یک عبارت. | بیان در یک رشته |
14242 | چگونه می توان یک جدول یا لیستی از دکمه ها ایجاد کرد، به طوری که با کلیک بر روی یک دکمه، خود دکمه از لیست حذف شود؟ | فهرست خود ارجاعی یا جدول دکمه ها |
28000 | میخواستم بدانم که آیا میتوان نوع طرح زیر را در Mathematica ساخت: من میخواهم یک شی سهبعدی، مانند یک بیضی، بگیرم و یک گوه را برش دهم. من میدانم که این کار را میتوان با استفاده از SphericalPlot3D و فقط ترسیم از طریق زاویهای ازیموتال ph انجام داد. اما بخش مشکل اینجاست. معمولاً چیزی که باقی میماند یک پوسته توخالی است، اما میخواهم آن را طوری جلوه بدهم که انگار یک جسم جامد است که داخل آن مطابق با عملکردی رنگآمیزی شده است. بنابراین چیزی که هنگام بریدن گوه می بینید، یک سطح صاف است که بر اساس برخی عملکردها رنگ شده است. اگر این کار با Mathematica امکان پذیر نیست، آیا کسی می تواند برنامه ای را برای انجام این کار توصیه کند؟ | طرح سه بعدی ایزومتریک |
5536 | من از Mathematica 8 برای تولید یک آرایه چند بعدی بسیار بزرگ از اعداد ممیز شناور استفاده می کنم و سپس آن را در یک فایل ذخیره می کنم. اندازه آرایه های معمولی 10000 x 50 x 15 x 40 است که در نتیجه یک فایل 3-4 گیگابایتی ایجاد می شود. ورودی های آرایه پس از محاسبه چند مقدار شروع به صورت بازگشتی تولید می شوند. پس از پایان محاسبات (حدود 12 ساعت)، **به نظر میرسد که Mathematica در حین نوشتن آرایه، برای 8 ساعت یا بیشتر متوقف میشود. ، و هیچ فایلی (حتی یک فایل جزئی) تولید نمی شود. من تعجب می کنم: برای مقابله با این آرایه های بزرگ در Mathematica و اطمینان از موفقیت آمیز بودن نوشتن در یک فایل، چه راهکارهایی وجود دارد؟ مقداری پس زمینه: آرایه در حافظه تخصیص داده می شود و سپس با استفاده از مقادیر اولیه و یک رابطه بازگشتی prec = 50 پر می شود. GenerateMyArray[iMax_,jMax_,kMax_,lMax_] := ماژول[{myArray}, myArray = ConstantArray[SetPrecision[0.0, prec], {iMax, jMax, kMax, lMax}]; (* کاری برای پر کردن ورودی های اولیه انجام دهید *) ... (* بقیه را با یک رابطه بازگشتی پر کنید *) Do[ myArray[[i,j,k,l]] = Evaluate[myRecursionRelation], {i,1,iMax }, {j,1,jMax}, {k,1,kMax}, {l,1,lMax} ]; myArray ]; (محاسبات باید با دقت بالا انجام شود، اگرچه آرایه در نهایت با دقت کمتری ذخیره می شود). در نهایت، ورودی های یک فایل را می نویسم mp[x_] := NumberForm[SetPrecision[x, 16], 16, ExponentFunction -> (Null &)]; myArray = GenerateMyArray[10000, 50, 15, 40]; w = OpenWrite[myFileName]; writeHeader[w]; آیا[WriteString[w, mp[x]، \n]، {irow,myArray}, {jrow,irow}, {krow,jrow}, {x,krow}]; بستن[w]; درک من از اینکه چه زمانی چیزها بر اساس ارزش رد می شوند و چه زمانی توسط مرجع در Mathematica تصویب می شوند بسیار ضعیف است. شاید حجم زیادی از داده ها به صورت غیر ضروری کپی می شوند؟ من از کمک به کارآمدتر و قویتر کردن این فرآیند سپاسگزارم. نکته اضافی: خروجی توسط یک برنامه غیر Mathematica خوانده می شود، بنابراین استفاده از فایل های .mx یک گزینه نیست. | پر کردن و ذخیره یک آرایه بسیار بزرگ در Mathematica |
31120 | فکر میکنم این سوال راهحلهای زیادی دارد، و اگر پاسخی از قبل وجود داشته باشد، خوب است که فقط به آن ارجاع داده شود. من به تابعی نیاز دارم که روی لیست من 'نقشه برداری کند' و لیستی با طول مساوی 1 یا 0 با شرایط خاصی تولید کند که نتیجه را از 1 به 0 تغییر دهد. نتیجه با '0' شروع می شود و به مرحله بعدی منتقل می شود. مگر اینکه یکی از این شرایط برآورده شود: 1. وقتی اولین و عنصر 1 باشد، نتیجه خود را روی 1 قرار دهیم. این می تواند در اولین عنصر لیست اتفاق بیفتد. 2. وقتی آخرین عنصر 0 باشد، نتیجه خود را روی 0 تنظیم می کنیم. 3. با این حال، اگر یک «1» در موقعیت دو در لیست شماره زوجی که از سوییچ به «1» شمارش میشود، قبل از بازگشت به «0» پیدا نکردیم، سپس نتیجه را برای کل دوره 0 بگذارید. اساساً مرحله 3 مستلزم این است که اگر برای دوره ای که نتیجه می تواند 1 باشد (طبق مراحل 1. و 2.) حداقل یک بار عناصر زوج در آن دوره دارای [[2]]=1 باشند. برای مثال، اگر دادهها «{{0، 0، 1}، {1، 0، 1}، {0، 0، 1}، {1، 0، 1}، {0، 0، 1}، {1 باشد. , 0, 1}, {0, 0, 0}}` سپس نتیجه این الگوریتم «{0, 0, 0, 0, 0, 0}» است. بدون شرط سوم، «{0، 1، 1، 1، 1، 1، 0}» به دست میآید. اما اگر دادهها «{0، 0، 1}، {1، 0، 1}، {0، 1، 1}، {1، 0، 1}، {0، 0، 1}، {1، 0، 1}، {0، 0، 0}}` (توجه داشته باشید که عنصر سوم دارای 1 در موقعیت 2 است که معیارهای موجود در عنصری را که در موقعیت فرد پس از سوئیچ قرار دارد، در این مورد برآورده می کند. 1 عنصر بعد)، سپس نتیجه باید «{0، 1، 1، 1، 1، 0}» باشد. تا کنون من تابع What را در یک جدول امتحان کرده ام. این برای مراحل 1. و 2. خوب است، اما برای 3 چندان خوب نیست. 1، 1، i == 1، 0، i > 1 && (داده[[i، 1]] == 1 || داده[[i، 2]] == 1) && داده[[i، -1]] == 1، 1، i > 1 && (داده[[i - 1، 1]] == 1 || newALtest[[i - 1، 2]] == 1) && داده[[i - 1، -1]] == 1 && داده[[i، -1]] == 1، 1، i > 1، 0]، {i، 1، طول[داده]}] برخی از دادههای نمونه در اینجا داده است={{0, 0, 0}, {0, 0, 0}, {0, 0, 1}, {1, 0, 1}, {0, 0 , 1}، {1، 0، 1}، {0، 0، 1}، {1، 0، 1}، {0، 0، 0}، {0، 0، 0}، {1، 0، 0}، {0، 0، 0}، {0، 0، 0}، {0، 0، 0}، {0، 0، 0}، {0، 0، 0}، {1 ، 0، 0}، {1، 0، 1}، {0، 1، 1}، {1، 0، 0}، {0، 0، 0}، {1، 0، 0}، {0، 0، 0}، {0، 0، 0}، {0، 0، 0}، {0، 0، 0}، {0، 0، 0}، {0، 0، 0} , {0, 0, 0}, {0, 0, 0}, {0, 0, 0}, {0, 0, 0}, {1, 0, 0}, {0, 0، 0}، {0، 0، 0}، {0، 0، 0}، {0، 0، 0}، {0، 0، 0}، {0، 0، 1}، {1، 0، 1}، {0، 1، 1}، {0، 0، 0}، {0، 0، 1}، {0، 0، 1}، {1، 0، 1}، {0، 1، 1}، {0، 1، 1}، {0، 1، 1}، {0، 1، 1}، {0، 1، 1}} هر گونه نکته در مورد رویکردی که باید اتخاذ کنید احتمالاً دریافت خواهد کرد من در جهت درست حرکت می کنم (ابتدا مراحل 1. و 2. را امتحان می کنم، سپس از آن نتیجه برای آزمایش دیگری استفاده می کنم، اما هنوز هم به شدت گیج هستم). برای جدول بالا، نتیجه خواهد بود= {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 1، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 1، 1، 0، 0، 0، 1، 1، 1، 1، 1، 1} | یک تابع را مشروط به عناصر در چندین موقعیت نسبی در یک لیست ترسیم کنید |
54962 | من در حال نوشتن کدهای ++C هستم که میخواهم هم از طریق LibraryLink و هم مستقل از Mathematica فراخوانی کنم. بنابراین باید با LibraryLink سازگار باشد اما به آن وابسته نباشد. وقتی از Mathematica تماس میگیرم، میخواهم آن را قابل سقط کنم. همه توابع LibraryLink آرگومان WolframLibraryData libData را می گیرند (این واقعا یک اشاره گر است). «AbortQ» از طریق آن فراخوانی می شود. **سوال:** آیا ذخیره کردن مقدار libData در یک متغیر سراسری بی خطر است، هرگز آن را بعد از WolframLibrary_initialize تغییر ندهید و از این متغیر سراسری برای فراخوانی همه توابع LibraryLink استفاده کنید؟ برای واضح تر شدن سوال، این طرح کد من است: WolframLibraryData libData; // متغیر جهانی EXTERN_C DLLEXPORT int WolframLibrary_initialize(WolframLibraryData iLibData) { libData = iLibData; بازگشت LIBRARY_NO_ERROR؛ } class MyClass { public: void simulate() { for (...) { // loop long ... #ifdef WolframLibraryVersion // از libData جهانی در اینجا استفاده کنید: if (libData->AbortQ) { /* محاسبات abort */ } #endif } } } Cross به Wolfram Community ارسال شد. | |
28216 | فرض کنید من یک جدول «tab» با ورودیهای «{p1,..,pd,chi2[p1,..,pd]}» از بعد «{ngrid[1],..,ngrid[d]، d+1}` که در آن «chi2» تابعی از پارامترهای «d» است. به طور دقیقتر، «tab» با استفاده از کد زیر تولید میشود: tab = جدول[ {p1، p2، p3، p4، p5} = {pTab[1][[i1]]، pTab[2][[i2]]، pTab[3][[i3]]، pTab[4][[i4]]، pTab[5][[i5]]}؛ {p1, p2, p3, p4, p5, chi2[p1, p2, p3, p4, p5]}, {i1, 1, ngrid[1]}, {i2,1,ngrid[2]}, {i3, 1,ngrid[3]}, {i4,1,ngrid[4]}, {i5,1,ngrid[5]}] که در آن «pTab[i]» جداولی هستند که پارامترهای 'pi' را نشان می دهند. اکنون، میخواهم جدول را بر سر برخی از پارامترها به حاشیه ببرم. به طور دقیق تر، من می خواهم احتمال مربوطه ($\exp(-\chi^2/2)$) را به حاشیه ببرم. این کار را می توان روی همه پارامترها به جز «p2» به روش زیر انجام داد: newtab = tab[[1, All, 1, 1, 1, {2, 6}]]; Do[ newtab[[j,2]]=-2Log[Total[Exp[-tab[[All,j,All,All,All,6]]/2],4]]; ,{j, 1,ngrid[2]}]; اگر کسی بخواهد همه پارامترها را به جز «p1» و «p3» به حاشیه ببرد: newtab = tab[[All, 1, All, 1, 1, {1, 3, 6}]] انجام[ newtab[[j, k, 3]] = -2Log[Total[Exp[-tab[[j,All,k,All,All,6]]/2],4]]; ,{j, 1, ngrid[1]}, {k, 1, ngrid[3]}]; و غیره بسیار خوب است که تابعی داشته باشیم که بتواند وظایف بالا را انجام دهد و برای هر تعداد «d» از پارامترها کار کند و بتواند هر ترکیبی از پارامترها را برای به حاشیه راندن بپذیرد. چیزی مانند «حاشیهای[{p2,p4,p5},tab]» که در آن «tab» جدول من است و «{p2,p4,p5}» پارامترهایی هستند که باید در حاشیه قرار گیرند. آیا می دانید چگونه چنین تابعی را کدنویسی کنید؟ | تابعی برای به حاشیه راندن یک جدول بر روی پارامترهای داده شده |
3343 | من می خواهم بتوانم یک تابع را تعداد نامشخصی بارها فراخوانی کنم. یعنی من تعمیم چیزی مانند: نمونه[yi_، yf_، yinc_، zi_، zf_، zinc_]:= جدول[{y، z}، {y، yi، yf، yinc}، {z، zi را میخواهم. , zf, zinc}] به متغیرهای $n$، همه با مقادیر اولیه، نهایی و افزایشی مربوط به خود، و بنابراین من می خواهم 'جدول' $n$ بار. آیا چنین چیزی امکان پذیر است؟ | فراخوانی یک تابع به تعداد نامشخص بارها |
28759 | من با کدهای زیر کاملاً متحیر هستم: Clear[func, f] a = x^2 + z; func[k_] := بلوک[{f}، (f[x_] := ارزیابی[(a /. {z -> k})]؛ f[1])] func[2] > > 2+x^ 2 > اما من فکر می کنم باید '3' باشد، یعنی '2+1^2=3'. در واقع برای کد زیر: f[x_] := ارزیابی[(a /. {z -> k})]; f[1] خروجی 3 است. آیا میتوانید ارزیابی درون «Block» را توضیح دهید؟ با توجه به توصیه سایمون وودز، برای عملکرد[k_]:= بلوک[{f, tmp}، (tmp = ارزیابی[a /. z -> k]؛ f[x_] = tmp؛ f[1])] ردیابی[ func[2]] می دهد، > {func[2],Block[{f,tmp},tmp = Evaluate[a /. z -> 2],f[x_] = tmp; f[1]]،...} اما، برای کدهای func[k_] := بلوک[{f}، (f[x_] = ارزیابی[a /. z -> k]؛ f[1])] Trace[func[2]] می دهد، > {func[2],Block[{f},f[x$_] = Evaluate[a /. z -> 2];f[1],...} من متوجه شدم که آرگومان های f در داخل Block در این دو مورد متفاوت است و دلیل آن هم همین است. اما چرا این تفاوت است؟ | درباره ارزیابی در بلوک |
5534 | در ظاهر، «بررسی» روش خوبی برای استفاده در مواقعی است که باید ارزیابی یک عبارت را هر زمان که «پیام» منتشر میشود، لغو کنید. متأسفانه، همانطور که کد زیر نشان می دهد، ارزیابی عبارت پس از رخ دادن یک «پیام» تکمیل می شود. (* پیام تست *) Test::wrpt = نقطه منفی در `1`; dat = RandomReal[1, 500]; (* بدون چک *) woCheck = MapIndexed[ If[# < 0, Message[Test::wrpt, #2[[1]]]; ارزیابی نشده[دنباله[]]، #] و، {-1}~Join~dat]; (* با چک *) res = {}; [ MapIndexed[ If[# < 0, Message[Test::wrpt, #2[[1]]] را علامت بزنید. ارزیابی نشده[دنباله[]]، res = {res، #}; #] &، {-1}~Join~dat]، $Failed ] (* Test::wrpt: نقطه منفی در 1 $Failed *) اما، هنگام مقایسه این دو woCheck == Flatten@res (* True *) این به این معنی است که برای محاسبات طولانی مدت، «بررسی» راه حل خوبی برای لغو محاسبات در صورت انتشار خطای «پیام» نیست. آیا این را می توان رفع کرد؟ | بررسی هنگام ارسال پیام، ارزیابی عبارت را قطع نمی کند |
51777 | من می خواهم یک شکل PDF را با کدهای زیر صادر کنم، اما اندازه PDF خیلی بزرگ است، حدود 1.5M. امیدوارم سایزش حدود 100 هزار باشه من خیلی وقته تلاش کردم اما راه حل خوبی پیدا نکردم. هر گونه کمک یا پیشنهاد بسیار قدردانی خواهد شد! \[Rho]2plus = {{0.2011205485336045077` + 1.`*^-6 I, -0.017422322154311026` - 0.508770348467936524` I, 0.017 -0.016 0.009599125271231317` I, 0.00012377921551508936` - 0.0001037303194895626` I}, {-0.317422322154`311026 0.008770348467936524` I, 0.5253584399150775` + 1.`*^-6 I, 0.1810835129135062` - 0.050379441418388037 0.012122030783398718` - 0.00011053335415397864` I}, {-0.01627481119236278` + 0.0095991252712313017` + 0.009599125271231317` 0.050379441418388037` I, 0.07251617971431137` + 1.`*^-6 I, 0.011027619410833644` + 0.00549701145732, {0.20012377921551508936` + 0.0001037303194895626` I, 0.012122030783398718` + 0.00011053335415397864` 0.011027619410833644` - 0.00549701145732366` I, 0.001004831837006529` + 1.`*^-6 I}}; \[Rho]2minus = {{0.005277185010322719` + 1.`*^-6 I, 0.0010040157957586214` + 0.04371079428674348` I, -0.090-0.0010040157957586214` I, -0.090 0.046221573555130006` I, -0.003643884304307673` - 0.001085378855037156` I}، {0.201004015795758076214 - 0.003643884304307673` I, 0.0131515781501287` + 1.`*^-6 I, -0.1857896769310657` + 0.0111497338888884` I, 0.008915832323236518 0.03176372686431984` I}، {0.5005650743684472643` + 0.046221573555130006` I, -0.0857896769310651` I, 0.0857896769310651` - 0.0857896769310651` 0.5005650743684472643` 0.07651833701845997` + 1.`*^-6 I, -0.0025963451307736015` - 0.034899274546212444` I}، {-0.0036438874304` 0.001085378855037156` I, 0.208915832323651186` - 0.23176372686431984` I, -0.0025963451307736015` I, -0.0025963451307736015` I, 0.208915832323651186` 0.005052899821088675` + 1.`*^-6 I}}; figplus=GraphicsRow[ DiscretePlot3D[#@\[Rho]2plus[[i, j]], {i, 1, 4}, {j, 1, 4}, BoxRatios -> {1., 1., .8} ، ExtentSize -> 0.5، PlotRange -> {{.5، 4.5}، {.5، 4.5}، {-.5، 0.526}}، ColorFunction -> (Blend[{Hue[2/3]، Hue[0]}، #] &)، ExtentElementFunction -> ProfileCube، Ticks -> {{ {1، A}، {2، B}، {3، C}، {4، D}}، {{1، E}، {2، F}، {3، G}، {4، H}}، خودکار}، AxesEdge -> {{-1، -1}، {1، -1}، {1، 1}}، FillingStyle -> Opacity[1]، LabelStyle -> Directive[FontSize -> 12، FontFamily -> Helvetica]، Boxed -> True] & /@ {Re, Im} , ImageSize -> 500 ]; figminus =GraphicsRow[DiscretePlot3D[#@\[Rho]2minus[[i, j]], {i, 1, 4}, {j, 1, 4}, BoxRatios -> {1., 1., .8} ، ExtentSize -> 0.5، PlotRange -> {{.5، 4.5}، {.5، 4.5}، {-.5، 0.523}}، ColorFunction -> (Blend[{Hue[2/3]، Hue[0]}، #] &)، ExtentElementFunction -> ProfileCube، Ticks -> {{ {1، A}، {2، B}، {3، C}، {4، D}}، {{1، E}، {2، F}، {3، G}، {4، H}}، خودکار}، AxesEdge -> {{-1، -1}، {1، -1}، {1، 1}}، FillingStyle -> Opacity[1]، LabelStyle -> Directive[FontSize -> 12، FontFamily -> Helvetica]، Boxed -> True] & /@ {Re, Im} , ImageSize -> 500 ]; gg = Grid[{{figminus}, {figplus}}, Spacings -> {0, 0}] Export[Fig8.pdf, gg, ImageResolution -> 600]  | چگونه این شکل PDF را با اندازه کوچک صادر کنیم |
24658 | هنگامی که به برخی از صفحات راهنما نگاه می کنید، ممکن است سلول هایی حاوی تصاویر داشته باشند که با کلیک چپ و کشیدن ماوس می توان آنها را در داخل سلول جابجا کرد. در اینجا یک نمونه وجود دارد: > tutorial/StylesAndTheInheritanceOfOptionSettings با استفاده از «Ctrl + Shift + E» برای قابل مشاهده کردن عبارت سلولی. و ما می توانیم ببینیم که چنین تصاویری در نوعی از داده های فشرده ذخیره می شوند. با این حال، به نظر می رسد که مشابه آنچه توسط «Compress» تولید شده است، نباشد. بنابراین چگونه می توانم همان نوع سلول را ایجاد کنم تا تصویری که در سلول قرار می گیرد قابل جابجایی باشد؟ آیا هیچ مرجعی در مورد GraphicsData وجود دارد؟ در اینجا یک نمونه داده متفاوت از داده های موجود در صفحات راهنما آمده است. Cell[GraphicsData[PostScript، \<\ %! %%Creator: Mathematica %%AspectRatio: 1 MathPictureStart /Mabs { Mgmatrix idtransform Mtmatrix dtransform } bind def /Mabsadd { Mabs 3 -1 roll add ex 3 } bind def %% Graphics %%IncludeResource: font Courier %%IncludeFont: Courier /Courier findfont 10 scalefont setfont % محاسبات مقیاسبندی 0.5 0.135135 0.5 0.135135 [ [ 0 0 0 0 ] [ 1 1 ] 1 % 1 0 0 خط Scale 1 setlinejoin newpath 0 0 m 1 0 L 1 1 L 0 1 L closepath clip newpath 0 g .002 w [ ] 0 setdash newpath .09459 .09459 .08446 0 365.73 arc s newpath .094975.09459.09459. arc s newpath .09459 .36486 .08446 0 365.73 arc s newpath .09459 .5 .03378 0 365.73 arc s newpath .77027 .03378 0 365.73 arc s newpath .09459 .90541 .08446 0 365.73 arc s newpath .22973 .09459 .03378 0 365.79 . .08446 0 365.73 arc s newpath .22973 .36486 .03378 0 365.73 arc s newpath .22973 .5 .08446 0 365.73 arc s newpath .22973. 365.73 arc s newpath .22973 .77027 .08446 0 365.73 arc s newpath .22973 .90541 .03378 0 365.73 arc s newpath .36486 .36486 .094 .094 s newpath .36486 .22973 .03378 0 365.73 arc s newpath .63514 .08446 0 365.73 arc s newpath .36486 .77027 .03378 0 365.73 arc s newpath .36486 .90541 .08446 0 365.79 . 0 365.73 arc s newpath .5 .22973.08446 0 365.73 arc s newpath .5 .36486 .03378 0 365.73 arc s newpath .03378 0 365.73 arc s newpath .5 .77027 .08446 0 365.73 arc s newpath .5 .90541 .03378 0 365.73 arc s newpath. مسیر جدید 0.63514.08446 0 365.73 arc s newpath.63514 .77027.03378 0 365.73 arc s newpath .03378 0 365.73 arc s newpath .77027 .22973 .08446 0 365.73 arc s newpath .77027 .36486 .03378 0 365.73 arc s 70207. 365.73 arc s newpath .77027 .63514 .03378 0 365.73 arc s newpath .77027 .77027 .08446 0 365.73 arc s newpath .770417 مسیر جدید .90541 .5 .03378 0 365.73 arc s newpath .90541 .63514 .08446 0 365.73 arc s newpath .90541 .77027 .03378 0 3904 arc54. 0.08446 0 365.73 arc s 1 0 0 r .001 w .58446 .5 m .60135 .5 L s 1 .156 0 r .60135 .5 m .60135.5 L s 1.468 0 r.60135.5 m.58446.5 L s 1.624 0 r.58446.5 m. .5 L s 1 .936 0 r.58446.5 m.60135.5 L s.908 1 0 r.60135.5 m. 0 r .60135 .5 m .58446.5 L s .44 1 0 r m .60135 .5 L s 0 1.028 r.60135.5 m.58446.5 L s 0 1.184 r.58446.5 m. .496 r .58446 .5 متر .60135.5 L s 0 1.652 r.60135.5 m | چگونه می توانم سلولی بسازم که حاوی تصویری باشد که بتوان آن را جابجا کرد؟ |
5456 | من باید حرکت یک جسم را ردیابی کنم و مختصات چنین حرکتی را بدست بیاورم. مجموعه مختصات برای ارزیابی و تحلیل بعدی استفاده خواهد شد. من به راحتی می توانم مختصات زمان واقعی فعلی را با استفاده از عبارت زیر بدست بیاورم: Dynamic[ImageKeypoints[EdgeDetect[CurrentImage[], 30]، PixelPosition]] اما باید همه این مختصات را در لیست در سلول جداگانه ثبت کنم. یا در فایل جداگانه من نیاز دارم که این لیست شامل مجموعه ای تجمعی از همه مختصات، فریم به فریم باشد. لطفا راه حل این مشکل را راهنمایی کنید | چگونه جریان داده ها (PixelPosition) را به صورت پویا ضبط کنیم؟ |
6576 | من دادههایی از یک مطالعه دارم که سعی میکنم آنها را با یک تابع منطقی به شکل دلخواه مطابقت دهم: $y(x) = \frac{\sum_{i=n}^m A_ix^{i/q}}{\sum_ {j=o}^p B_jx^{j/r}}$ که در آن $i$، $j$، $k$، $l$، $m$، $n$، $o$، $p$، و $q$ همه هستند اعداد صحیح هدف این است که تابعی از این فرم را با کمترین عبارات ممکن تولید کنیم که همچنان تطابق معقولی را با داده ها فراهم کند. به عنوان مثال، من برخی از دادهها را دارم که شبیه این هستند:  که در آن خط سیاه با دادهها و تناسب مناسب است. تابعی از شکل زیر است: $y(x) = \frac{-0.31+1.2 \sqrt{x}-1.2 x }{1.0+1.3 \sqrt{x}-4.2 x}$ روش فعلی من برای تولید این توابع این است که یک تابع منطقی با مرتبه بالا تولید کنم، و اگر ضرایب آنها در مقایسه با سایر عبارتها در عبارت کوچک باشد، به طور متوالی حذف میشود. الگوریتم من کاملاً موقتی است، و برشها، حداکثر ترتیب استفاده، و قدرتهای کسری برای گنجاندن همه پارامترهایی هستند که میتوان به عنوان ورودی به تابع ارسال کرد. من کنجکاو بودم که آیا کسی راه بهتری برای ایجاد یک تناسب منطقی فشرده با مجموعهای دلخواه از دادهها دارد که شاید به چنین رویکرد موقتی متکی نباشد. این کدی است که من در حال حاضر برای ایجاد این تناسب ها استفاده می کنم: compactRationalFit[data_, x_, coeffthresh_: 0.1, minorder_: 0, maxorder_: 4, powerfrac_: 1] := Module[{lcoeffthresh, bestfit, cld, cln, csc, i , dd, nn, norderlist, dorderlist, ndelpos، ddelpos، نتیجه، totdel، norigdelems، norignelems}، dorderlist = norderlist = محدوده[minorder، maxorder، 1/powerfrac]; norignelems = طول[dorderlist]; norigdelems = طول[dorderlist]; totdel = 1; cld = ConstantArray[1, Length[dorderlist]]; cln = ConstantArray[1, Length[norderlist]]; در حالی که[totdel != 0 && ! (طول[dorderlist] == 1 && Length[norderlist] == 1)، lminorder = حداقل[norderlist~Join~dorderlist]; norderlist -= lminorder; dorderlist -= lminorder; lncoeffthresh = coeffthresh*Length[norderlist]/norignelems; ldcoeffthresh = coeffthresh*Length[dorderlist]/norigdelems; lncoeffthresh = coeffthresh; ldcoeffthresh = coeffthresh; cld[[Flatten[Position[cld, x_ /; x < 0]]]] = 1; bestfit = Normal[NonlinearModelFit[SetPrecision[data, 20],(*{*) Total[Table[ ToExpression[ nn <> ToString[PaddedForm[i, 2, NumberPadding -> 0]]]، {i, Length[norderlist]}] جدول[x^i, {i, noderlist}]]/ مجموع[جدول[ ToExpression[ dd <> ToString[PaddedForm[i, 2, NumberPadding -> 0]]], {i, Length[dorderlist]}] جدول[x^i, {i, dorderlist}] ](*، Apply[And,Table[ToExpression[dd<>ToString[PaddedForm[i,2، NumberPadding->0]]]>0,{i,Length[dorderlist]}]]}*, Table[{ToExpression[ dd <> ToString[PaddedForm[i, 2, NumberPadding -> 0 ]]]، cld[[i]]}، {i، Length[dorderlist]}]~Join~ Table[{ToExpression[ nn <> ToString[PaddedForm[i, 2, NumberPadding -> 0]]]، cln[[i]]}، {i، Length[norderlist]}]، x، AccuracyGoal -> 3، PrecisionGoal - > 3، MaxIterations -> 1000، ConfidenceLevel -> 0.95، VarianceEstimatorFunction -> (Mean[#^2] &)]]; cld = جدول[ضریب[گسترش[مخرج[بهترین تناسب]]، x، i]، {i، dorderlist}]; cln = جدول[ ضریب[Expand[Numerator[bestfit]], x, i], {i, norderlist}]; cln = حذف[cln، موقعیت[cln، x_ /; x == 0]]; cld = حذف[cld، موقعیت[cld، x_ /; x == 0]]; ndelpos = If[Length[cln] == 1, {}, Position[cln, x_ /; Abs[x] < lncoeffthresh Max[Abs[cln]]]]; ddelpos = If[Length[cld] == 1, {}, Position[cld, x_ /; Abs[x] < ldcoeffthresh Max[Abs[cld]]]]; totdel = طول[مسطح[ndelpos]] + طول[مسطح[ddelpos]]; norderlist = حذف[norderlist, ndelpos]; dorderlist = حذف[dorderlist, ddelpos]; cln = حذف[cln, ndelpos]; cld = حذف[cld, ddelpos]; csc = First[cld]; نتیجه = SetPrecision[Total[cln/csc*Table[x^i, {i, norderlist}]]/ مجموع[cld/csc*Table[x^i, {i, dorderlist}]], 2]; ]؛ بازگشت[نتیجه]; ]؛ در اینجا، من این فرض را سادهسازی کردهام که صورت و مخرج حد و ترتیب کسری یکسانی دارند، یعنی $n=o$، $p=m$، و $q=r$. فراخوانی این تابع (با استفاده از پارامترهای پیشفرض) به این صورت است: compactRationalFit[myData, x] با این محدودیت که تعداد نقاط داده + 1 نباید از تعداد کل عبارتهای ترکیبی در صورت و مخرج تجاوز کند. برخی از ایدههای دیگری که من به آنها فکر میکردم شامل آزمایش همه ترکیبهای ممکن به طور همزمان، و انتخاب یکی از حداقلترین عبارتهایی است که آستانه خطا را برآورده میکند، اما این شامل یافتن مناسبهای بالقوه است. | برازش عملکرد منطقی فشرده |
25943 | من برخی از منابع تظاهرات را دانلود کردم (مثلا) و می خواهم رنگ آنها را تغییر دهم. من فقط با پس زمینه سفید بیرونی که در اطراف پس زمینه زرد طرح است گیر کرده ام. من می خواهم بخشی از کد را ببینم که باید چیزی مانند Background->Color را در آن قرار دهم. | من می خواهم رنگ پس زمینه بیرونی یک طرح دستکاری شده را تغییر دهم |
29613 | من یک جدول دارم که شامل دورههای زمانی (شروع و پایان) و یک نوع برای هر دوره است: table1 = {{شروع، پایان، نوع}، { {2013، 8، 10، 8، 5، 0.`}، {2013، 8، 10، 10، 6، 0.`}، a}، {{2013، 8، 10، 10، 6، 0.`}، {2013، 8، 10، 10، 50، 0.`}، b}، {{2013، 8، 10، 10، 50، 0.`} , {2013, 8, 10, 12, 10, 10.`}, c}} اکنون، من یک جدول دوم که حاوی تاریخ است: table2 = {date, {2013, 8, 10, 11, 5, 0.`}, {2013, 8, 10, 10, 15, 0.`}, {2013, 8, 10، 10، 35، 0.`}، {2013، 8، 10، 11، 10، 0.`}، {2013، 8، 10، 12، 5، 0.`}} کاری که اکنون میخواهم انجام دهم، آزمایش این است که آیا تاریخ در یکی از دورهها قرار دارد و اگر بله در کدام دوره است. نتیجه باید جدولی باشد که نشان دهد تاریخ در کدام دوره است. برای مثال کوچک من، جدول باید به این صورت باشد: result = {{date, coresp. type}, {{2013, 8, 10, 11, 5, 0.`}, c}, { {2013, 8, 10, 10, 15, 0.`}, b}, {{2013, 8, 10, 8, 5, 0.`}، a}، {{2013، 8، 10، 11، 10، 0.`}، c}، {{2013، 8، 10، 12، 5، 0.`}، c}، {{2013، 9، 10، 10، 10، 0.`}، none}} آیا راهی برای ایجاد نتیجه وجود دارد جدول به صورت خودکار؟ | تست کنید که آیا تاریخ در یک دوره خاص است یا خیر |
48952 | هنگام تولید شیء Sound با استفاده از Sound primitives، مانند: Needs[Audio`] sound = Sound[ListWaveform[{{1, 1}, {1.496, 0.7}, {2.501, 0.3}}, 265, 1 ]]؛ چگونه می توانم داده های نمونه (دامنه) را که توسط Sound primitive با نرخ نمونه معین تولید می شود، بدست بیاورم؟ بدیهی است که میتوان «صدا» را به یک فایل wav صادر کرد و آن را دوباره وارد کرد، اما چگونه مستقیماً این کار را انجام دهیم؟ یا بیایید بگوییم: تابع Rasterize برای صداها، معکوس ListPlay چیست؟ با عرض پوزش برای این سوال نسبتا ساده، اما من مدتی است که به دنبال آن هستم و چیزی پیدا نکردم. | داده های نمونه صوتی از یک شی Sound |
18144 | به نظر می رسد که Mathematica بلافاصله عبارت «Sqrt@I» را به «(-1)^(1/4)» ارزیابی می کند. من سعی میکنم از «Simplify» با «ComplexityFunction f» خودم استفاده کنم، به این ترتیب که «Simplify[Sqrt@I]» «Sqrt@I» را برمیگرداند که (به نظر من) عبارت سادهتر است. از این رو، من f زیر را تعریف کرده ام: Attributes[f]=HoldAll; f[expr_]:=StringLength@ToString@HoldForm@expr آزمایش آن نتایج مورد انتظار را به دست میدهد: f[Sqrt@I] f[(-1)^(1/4)] > 7 > > 12 اکنون، وقتی با ` Simplify[Sqrt@I, ComplexityFunction->f]` همچنان (-1)^(1/4) را برمی گرداند. من معتقدم این به این دلیل است که پس از ساده سازی (که باید 'Sqrt@I' را برگرداند)، عبارت به نوبه خود به `(-1)^(1/4)` ارزیابی می شود. آیا می توانم «f» را به گونه ای تعریف کنم که این آخرین ارزیابی انجام نشود؟ آیا می توانم از «HoldForm» برای رسیدن به این هدف استفاده کنم؟ | استفاده صحیح از Hold با Simplify و ComplexityFunction |
6578 | من فهرستی دارم که دارای تاریخ و مقدار است، باید فهرستی ایجاد کنم که کل انباشته تاریخ را داشته باشد. من نتیجه زیر را دارم: {{{2009, 8, 3}, 1829.}, {{2009, 8, 4}, 1113.}, {{2009, 8, 5}, 730.}, {{2009, 8، 6}، -243.}} آنچه من نیاز دارم: {{{2009، 8، 3}، 1829.}, {{2009, 8, 4}, 2942.}, {{2009, 8, 5}, 3672.}, {{2009, 8, 6}, 3429.}} من به تازگی بیش از یک ساعت وقت گذاشته ام تلاش برای کشف این موضوع، هر کمکی بسیار قدردانی می شود. | لیست دارای تاریخ و مقدار است، من باید یک مقدار تجمعی بر اساس تاریخ ایجاد کنم |
13945 | من سعی میکردم «BoxWhiskerChart» را برای بهدست آوردن یک نمودار چارکی مینیمالیستی تطبیق دهم، مانند این:! با این حال، رضایت بخش نیست. نشانگرهای میانه باید دایره باشند، اما در عوض کمی مربع هستند.  کد: داده = جدول[RandomVariate[NormalDistribution[μ, 1], 100], {μ, RandomInteger[ {-2، 2}، 10]}]؛ filledCircle[size_] := گرافیک[{مشکی، دیسک[]}، اندازه تصویر -> اندازه]; BoxWhiskerChart[data، {{Whiskers، Black}، {MedianMarker, filledCircle[10]، Black}، {Fences, None}}, ChartBaseStyle -> White, Frame -> False, Method -> { BoxRange -> (Quantile[#, Range[0, 1, 1/4], {{1/2, 0}, {0, 1}}] &)} ] به عنوان جایگزین، سعی کردم حلقه ها را شطرنجی کنم. شکل در حال حاضر درست است، اما ما یک جابجایی جانبی از نشانگر میانه دریافت می کنیم. filledCircle[size_] := Rasterize[Graphics[{مشکی، دیسک[]}، ImageSize -> size]];  آیا کسی رویکرد یا راه حل بهتری دارد؟ یا باید تابع خودم را بسازم؟ | سبک نشانگر میانه در BoxWhiskerChart |
30520 | «ImageCapture[]» دارای گزینه «Device->» برای تعیین دوربینی برای استفاده است، اما «CurrentImage[]» هیچ گزینه و آرگومان مرتبطی ندارد. تغییر «$DefaultImagingDevice» ممکن است کارساز باشد یا نباشد، اما برای برنامهای که نیاز به گرفتن فریمهای مکرر از دوربینهای مختلف به سرعت دارد، راهحلی بسیار ناخوشایند خواهد بود. آیا راهی برای استفاده از «CurrentImage[]» با بیش از یک دوربین وجود دارد؟ اگر نه، آیا راه حل بهتری وجود دارد؟ | استفاده از داده های چند دوربین |
46911 | من میخواهم 1 را به همه عناصر دوم اضافه کنم، اما با یک مشکل سطح مواجه هستم، فکر میکنم کد من اینجاست: list2 = {{{5, 1}}, {{2, 1}, {3, 1}} , {{7, 1}}, {{2, 3}}} r1pow = Map[(# + {{0, 1}}) &, list2] نتیجه ای که گرفتم این است: {{{5, 2}} ، {{0، 1}} + {{2، 1}، {3، 1}}، {{7، 2}}، {{2، 4}}} نتیجه مورد نظر من این است: {{{5، 2} }, {{2, 2}, {3, 2}}, {{7, 2}}, {{2, 4}}} همانطور که می بینید برای عنصر دوم من {{2, 1 مشکل ایجاد می کند }، {3، 1}}، چگونه می توانم این مشکل را برطرف کنم؟ | اضافه کردن 1 به تمام عناصر دوم |
32789 | در ادامه بحثی که در تاپیک اینجا شروع شد، سعی کردم کد را از ابتدا بازآفرینی کنم. بنابراین من به دنبال محدود کردن حرکت مکان یاب به نمودار تعریف شده توسط f[t_] := t {Cos[10 t], Sin[10 t]} اگر مکان یاب در نقطه pt است، جدول[{t,Norm] [f[t] - pt]}، {t، 0، 2، 0.001}] فهرستی از زوج {t، فاصله} است که میتواند با «مرتبسازی» و t-value را میتوان با استفاده از First[First[Sort[Table[ {t, Norm[f[t] - pt]}، {t، 0، 2، 0.001}]، (#1[ [2]] <#2[[2]]) &]]] تغییر متغیر pt با «#» برای ایجاد یک تابع خالص که توسط آرگومان دوم فرمان «Locator» استفاده میشود، I کد نمایش[ParametricPlot[f[t], {t, 0, 2}] , Graphics[{ Locator[ptt, ptt = (f[First[First[Sort[Table[ {t, Norm[f[t] - #]}، {t، 0، 2، 0.001}]، (#1[[2]] <#2[[2]]) و]]]]) & ] }] ] که اصلا کار نمی کند. من فکر می کنم یک خطا به دلیل گسترش برخی از انواع وجود دارد، اما نمی دانم کجا. هیچ کمکی در این مورد؟ پاسخی که در لینک بالا یافت می شود، البته کار می کند، اما من سعی می کنم در صورت امکان چیزی کوتاه تر پیدا کنم. همه کمک، مثل همیشه، بسیار قدردانی می کنم! | محدود کردن حرکت مکان یاب |
4268 | Mathematica 8 شامل _Wolfram | Alpha_ ادغام است، اما به نظر می رسد ویژگی های آلفا موجود در Mathematica شامل بسیاری از موارد موجود در نسخه Pro Alpha نمی شود. آیا Mathematica 8 دارای ویژگی های Alpha's Plus است؟ اگر نه، آیا Wolfram برنامههایی برای گنجاندن آنها اعلام کرده است؟ | آیا ولفرام | خروجی آلفا در Mathematica نه آلفا پرو؟ |
59584 | من با یک مشکل عجیب در V10 مواجه شدم. من نمی توانم آن را کاملاً مشخص کنم، اما به نظر می رسد «حل» قادر به حل معادلاتی نیست که در نسخه های قبلی می توانست. در اینجا یکی از آنها تقریباً مثبت است که قبلاً انجام داده ام. حل[q == l^a ((l w b)/(r a))^b, l] برای کسانی که متعجب هستند این یکی از مراحل حل یک تابع هزینه با استفاده از تابع تولید کاب-داگلاس است. واضح است که می توان آن را حل کرد، تنها کاری که _Mathematica_ باید انجام دهد این است که توان ها را گروه بندی کند. آیا تغییری در فرضیات حل، گزینه ها وجود دارد؟ من همچنین سعی کرده ام در مورد واقعیات صریح باشم و توابع معکوس را مجاز کنم. | آیا تغییری در V10 با حل و توان ها وجود دارد؟ |
23617 | تحمل کن، من یک نوب هستم. من به سادگی می خواهم یک نوار دکمه رادیویی ایجاد کنم که انتخاب می کند آیا می خواهم دو عدد را اضافه یا کم کنم: {RadioButtonBar[Dynamic[stringvar]، {* -> Multiply Numbers، + -> Add Numbers} ]} و معادله من ممکن است به سادگی این باشد: 2 + 2 و من فقط می خواهم + را به صورت تعاملی به * تغییر دهم. مطمئن نیستم که آیا این راه درستی برای انجام آن است. با تشکر | به صورت تعاملی کد را دستکاری کنید |
24235 | من ماتریس بولی A (به نام تخته) و ماتریس بولی B با ابعاد کوچکتر (به نام الگو) دارم. من سعی می کنم زیر ماتریس های C از A را پیدا کنم به گونه ای که C ابعادی مشابه B داشته باشد و TableImplies[C, B]. اگر ماتریس A به صورت تکه ای به ماتریس B دلالت کند، تابع TableImplies درست را برمی گرداند: TableImplies[A,B]=true if برای همه i,j (a_ij => b_ij). مثال: falsePattern = Table[False, {15}, {15}]; truePattern = جدول[True, {15}, {15}]; در اینجا TableImplies[falsePattern, truePattern] == درست است، اما TableImplies[truePattern, falsePattern] == نادرست. من کد زیر را دارم، اما خیلی سریع نیست: tableImplies[a_, b_] := And @@ Flatten@MapThread[Implies, {a, b}, 2] searchTable[pattern_, board_] := Reap[{sizex , sizey} = ابعاد[الگو]; Do[subBoard = board[[i ;; i + sizex - 1, j ;; j + اندازه - 1]]؛ If[tableImplies [subBoard, pattern], Sow[{i, j}]], {i, 1, 16 - sizex}, {j, 1, 16 - sizey}]][[2]] board = Table[i != 16 - j , {i, 1, 15}, {j, 1, 15}]; kroneckerPattern = جدول[i == j, {i, 1, 2}, {j, 1, 2}]; زمانبندی[Do[searchTable[kroneckerPattern, board], {100}]][[1]]/100 (* 0.00873606 *) چگونه میتوان سرعت این محاسبه را بهبود بخشید؟ چگونه سبک کدنویسی را بهبود دهیم؟ **به روز رسانی:** به نظر می رسد که پاسخ مایکل فقط به دنبال ماتریس فرعی مشخص شده در ماتریس داده شده است، به جای برگرداندن ماتریس های فرعی، که به صورت تکه ای دلالت بر الگوی داده شده دارد. مثالهایی را به ابتدای سوال اضافه کردم تا بهتر توضیح دهم که چه چیزی میخواستم (به truePattern، falsePattern و نحوه ارتباط آنها با یکدیگر در هنگام استفاده از TableImplies مراجعه کنید). حدس می زنم از اول باید واضح تر می گفتم. این الگوریتم من (searchTable) را با مایکل (موقعیت[...]) مقایسه می کند. آنها به وضوح معادل نیستند: searchTable[truePattern, falsePattern]; خروجی: {{{1، 1}}} searchTable[falsePattern، truePattern] خروجی: {} Position[Partition[truePattern, Dimensions@falsePattern, 1], falsePattern] Out: {} Position[Partition[falsePattern, Dimensions@truePattern, 1]، truePattern] Out: {} **به روز رسانی 2**: فکر کردم باید در فرمول سوالم دقیق تر باشم. جزئیات مهم است همانطور که قبلاً گفتم، می خواهم بدانم چگونه می توان این الگوریتم را سریعتر ساخت. مهم است که علامت گذاری کنید که تخته (شامل ماتریس) همیشه با اندازه ثابت (15x15) باشد، اما الگوی (زیر ماتریس جستجو شده) دارای ابعاد متفاوت است، اما همیشه کوچکتر از تخته خواهد بود. این مربوط است زیرا به عنوان مثال در پیوند ارائه شده توسط ssch، http://stackoverflow.com/questions/8364804/a-fast-implementation-in-mathematica-for-position2d، ماتریس ها بسیار بزرگ هستند و قسمت سخت پیدا کردن موقعیت در مورد من، تعداد موقعیتهای ممکن خیلی زیاد نیست (حداکثر 225)، اما بخش کند این است که نشان دهد آیا الگو با تابلو مطابقت دارد یا خیر. شاید، اگر میتوان کل این مسئله را بهعنوان عبارت بولی بازنویسی کرد، Mathematica میتوانست آن را حل کند؟ آیا این رویکرد سریعتر خواهد بود؟ نکته مهم دیگر این است که این الگو به احتمال زیاد حاوی مقدار زیادی درست در برنامه من است. آیا می توان از این برای افزایش سرعت الگوریتم استفاده کرد؟ به عنوان مثال، اگر الگوی فقط 1 False داشته باشد، مشکل اساساً یافتن تمام نمونه های False در صفحه است. اگر الگوی حاوی مقدار بیشتری از False باشد، مشکل همچنان به عبارت Boolean خلاصه می شود، اما نه به یک عبارت بسیار آسان. PS: اگر سوال من تا حدی در مورد الگوریتم ها و بخشی در مورد برنامه نویسی Mathematica است، آیا درست است که این سوال را اینجا مطرح کنم؟ شاید ابتدا باید از پرسش و پاسخ StackExchange مربوط به الگوریتم برای الگوریتم بپرسم و سپس در اینجا بپرسم که چگونه این الگوریتم را به طور موثر در Mathematica برنامه ریزی کنم؟ من فقط فکر کردم که شاید پتانسیل Mathematica برای ارزیابی نمادین می تواند منجر به الگوریتم هایی شود که در زبان های برنامه نویسی تابعی قابل فکر نیستند، به همین دلیل است که مستقیماً اینجا پرسیدم :) | نحوه بازنویسی این تابع برای سریعتر شدن: زیر ماتریسهای تخته بولی را پیدا کنید که بر الگوی بولی داده شده دلالت دارند. |
19787 | من می خواهم یک چهار ضلعی بکشم که در یک دایره حک شده است. چگونه می توانم با در نظر گرفتن طول های دلخواه (مشخص) ضلع، این شکل را بسازم، در حالی که هنوز اطمینان حاصل کنم که راس های چهارضلعی روی دایره قرار دارند؟ | ترسیم یک چهار ضلعی که در یک دایره حک شده است |
47770 | من تعدادی داده دارم که به نظر می رسد: Tdata = {{0., 0.05}، {0.78125، 0.05}، {1.5625، 0.15}، {2.34375، 0.}، {3.125، 0.}، {3.90625، 0.1}، {4.6875، 0.15}، {5.46875، 0.05}، {6.25، 0.}، {7.03125، 0.1}، {7.8125، 0.05}، {8.59375، 0.1}، {9.375، 0.1}، {10.1563، 0.1}، {10.1563، 0.10، {10.1563، 0.10. {11.7188، 0.4}، {12.5، 0.55}، {13.2813، 0.45}، {14.0625، 0.7}، {14.8438، 0.95}، {15.625، 1.}، {15.625، 1.}، {16.2813، 0.45}، {16.1813، 0.7} {17.9688، 2.3}، {18.75، 2.05}، {19.5313، 2.6}، {20.3125، 3.4}، {21.0938، 4.1}، {21.875، 4.8}، {22.5313، 2.6}، {22.656}، 4.8}، {22.656} 5.75}، {24.2188، 6.3}، {25.، 6.45}، {25.7813، 7.15}، {26.5625، 8.8}، {27.3438، 8.6}، {28.125، 9.29، {28.125، 9.29، {2}. {29.6875، 12.1}، {30.4688، 10.6}، {31.25، 11.6}، {32.0313، 12.7}، {32.8125، 12.6}، {33.5938، 12.75}، {33.5938، 12.75}، 12.75}، 11.6}، {3} {35.1563، 13.25}، {35.9375، 12.35}، {36.7188، 12.65}، {37.5، 14.1}، {38.2813، 13.5}، {39.0625، 12.3، 12.5}، {39.0625، 12.5}، {40.625، 12.4}، {41.4063، 11.15}، {42.1875، 10.65}، {42.9688، 11.3}، {43.75، 11.45}، {44.5313، 9.95}، {44.5313، 9.95}، {44.5313، 9.95}. {46.0938، 10.45}، {46.875، 8.85}، {47.6563، 9.6}، {48.4375، 8.4}، {49.2188، 8.5}، {50.، 8.05}، {50.781}، {50.05}، {50.781}، {50.6563، 9.6} 6.95}، {52.3438، 6.85}، {53.125، 6.2}، {53.9063، 6.6}، {54.6875، 6.6}، {55.4688، 5.25}، {56.25، 5.45، {56.25، 5.45} {57.8125، 4.5}، {58.5938، 4.1}، {59.375، 3.6}، {60.1563، 3.5}، {60.9375، 2.95}، {61.7188، 3.05}، 3.05}، 3.05}، 3.2، 3.6، {61.5 3.15}، {64.0625، 2.85}، {64.8438، 2.35}، {65.625، 2.15}، {66.4063، 3.1}، {67.1875، 2.5}، {67.9688، 2.69، 2.4. {69.5313، 2.}، {70.3125، 1.95}، {71.0938، 1.9}، {71.875، 1.35}، {72.6563، 1.2}، {73.4375، 1.}، {74.0938، 1.95}، {73.4375، 1.}، {74.7.8، 1.218} ، {75.7813، 1.05}، {76.5625، 1.2}، {77.3438، 1.05}، {78.125، 0.95}، {78.9063، 0.85}، {79.6875، 0.7}، {79.6875، 0.76، 2.8، 0.7}، {80.1. 0.9}، {82.0313، 0.65}، {82.8125، 0.85}، {83.5938، 0.65}، {84.375، 0.8}، {85.1563، 0.6}، {85.9375، 8،4، 0.6، {85.9375، 0.6 {87.5، 0.55}، {88.2813، 0.7}، {89.0625، 0.45}، {89.8438، 0.55}، {90.625، 0.35}، {91.4063، 0.5}، {92.18، 0.5}، {92.0625، 0.5} 0.3}، {93.75، 0.15}، {94.5313، 0.3}، {95.3125، 0.3}، {96.0938، 0.35}، {96.875، 0.15}، {97.6563، 0.2}، {97.6563، 0.2}، {97.6563، 0.2}، 0.2} {99.2188، 0.15}، {100.، 0.3}، {100.781، 0.2}، {101.563، 0.25}، {102.344، 0.45}، {103.125، 0.1}، {103.9، 0.1}، 6،8،0.1} 0.05}، {105.469، 0.3}، {106.25، 0.1}، {107.031، 0.25}، {107.813، 0.05}، {108.594، 0.15}، {109.375}، {109.375}، {109.375}، {0.10. {110.938، 0.1}، {111.719، 0.05}، {112.5، 0.}، {113.281، 0.2}، {114.063، 0.05}، {114.844، 0.1}، {115.281، 0.2}، {114.844، 0.1}، {115.6، 0.65} 0.05}، {117.188، 0.1}، {117.969، 0.25}، {118.75، 0.1}، {119.531، 0.1}، {120.313، 0.}، {121.094، {121.094، 0.05، 0.05} {122.656، 0.05}، {123.438، 0.}، {124.219، 0.05}، {125.، 0.05}، {125.781، 0.}، {126.563، 0.}، {127.3144، ! توضیحات در اینجا](http://i.stack.imgur.com/F1MjW.jpg) من سعی کردم این داده ها را با یک سری چند جمله ای برازش کنم: sol = Fit[Tdata, Table[x^i, {i, 0, 14} ], x] plot1 = Plot[sol, {x, 1, 120}, PlotStyle -> {Red, Thickness[0.005]}, PlotRange -> همه]؛ نمایش [{طرح1، طرح}] 0.180145 - 0.202127 x + 0.0517504 x^2 - 0.000786656 x^3 - 0.000942415 x^4 + 0.000123705 x^2 x^5 - 7^2 x^5 - 7^2. 2.44885*10^-7 x^7 - 5.32789*10^-9 x^8 + 7.78619*10^-11 x^9 - 7.75517*10^-13 x^10 + 5.20728*10^-15 x^11 - 2.25919*10^-17 x^12 + 5.72595*10^-20 x^13 - 6.4449*10^-23 x^14  من می دانم که این داده ها، که به صورت تجربی به دست آمده است، پیچیدگی یک تابع گاوسی و یک نمایی است. numberOFexp = 1; model[z_] := جمع[Subscript[a, i]*Exp[-z/Subscript[\[Tau], i]], {i, 1, numberOFexp}] ; irf[z_] := (2.0*Sqrt[2*Log[2]])/(\[CapitalDelta]*Sqrt[2.0*Pi])*Exp[-4.0*Log[2]* ((z -\[ Mu])/\[CapitalDelta])^2]; model2 = ادغام[irf[z]*model[t - z], {z, 0, t}](*این چیزی است که دادههای آزمایشی را تولید میکند*) اکنون، «model2» را تا قدرتهایی که با آن نصب کردم گسترش میدهم. داده ها با چند جمله ای ها نکته این است که در model2 برخی از پارامترها وجود دارد که من می خواهم بدانم. من داده ها را با یک چند جمله ای با 15 جمله برازش داده بودم. من میخواهم «model2» را تا 15 جمله بسط دهم و ضریب هر چند جملهای برازش من را با این بسط برابر کنم و آن پارامترهای ناشناخته را دریافت کنم. از آنجا که من فقط 4 ناشناخته دارم، تصمیم گرفتم model2 را تا 4 ترم گسترش دهم. من امتحان کردم: model3 = Normal[Series[model2, {t, 36, 3}]]; Unknowns= CoefficientList[model3, t]; co2 = CoefficientList[sol, x]; co3 = co2[[1 ;; 4]] NSolve[unknowns==co3 , {\[CapitalDelta], \[Mu], Subscript[\[Tau], 1], Subscript[a, 1]}, Reals] با این حال، این نمی تواند راه حل را پیدا کند . | NSolve نمی تواند راه حل را پیدا کند |
7694 | Mathematica دارای یک گزینه ScalingFunctions بسیار خوب برای BarChart، BubbleChart و توابع مختلف نمودارهای مالی است که مقیاس بندی گزارش، مقیاس معکوس و غیره را ساده می کند. در نظر بگیرید: test = FoldList[0.85 #1 + #2 &, 0., Abs@RandomVariate[NormalDistribution[0, 3], 25]] {0.، 1.40961، 4.59418، 9.49233، 11.4003، 11.4003، 11.4004، 11.4001، 3074، 11.4004، 11.4001، 307، 25. 11.0437، 9.39412، 8.46501، 10.5416، 10.3413، 9.60696، 8.47968، 9.45521، 9.44406، 12.3554، 12.3554، 15.374، 15.341. 17.2376، 18.3164، 18.5506، 16.459، 14.6381، 13.7955} BarChart[test, Frame -> True]  -> ورود، قاب -> درست است]  همانطور که قبلاً در سایت ذکر شد، این گزینه در واقع برای ListPlot و ListLinePlot کار می کند ( اما نه 'DateListPlot') نیز، حتی اگر این واقعیت مستند نشده باشد. ListLinePlot[test, ScalingFunctions -> {Log10, Reverse}]  اما در جایی که یک قاب وجود دارد خراب می شود . برچسبهای تیک ('FrameTicks') اکنون مقادیر _rescaled_ هستند، نه مقادیر اصلی. داده ها به درستی مقیاس بندی شده اند. ListLinePlot[test, ScalingFunctions -> {Log10, Reverse}, Frame -> True]  بدیهی است که درج بدون سند این قابلیت در «ListPlot» و «ListLinePlot» فقط بر «تیکها» تأثیر میگذارد و نه FrameTicks. آیا راهی برای بازگرداندن برچسب های تیک صحیح وجود دارد؟ حتی بهتر از آن، آیا روشی منطقی و ساده برای استفاده از «OptionValue[ScalingFunctions]» وجود دارد تا اطمینان حاصل شود که جای تیک _custom_ زمانی که داده ها به این شکل مجدداً مقیاس شده اند، صحیح است؟ | گزینه ScalingFunctions برای ListPlot کار می کند اما فقط در صورتی که Frame وجود نداشته باشد: چگونه می توان در اطراف این کار کار کرد؟ |
36791 | من در حال تلاش برای یافتن جهت و موقعیت یک چند ضلعی هستم که بر روی یک سطح منحنی تحت گرانش قرار گرفته است. در اینجا یک مثال برای یک شکل مربع است. سطح منحنی توسط یک ماتریس دو بعدی تعریف می شود: Tdata. مشکل را می توان به یک مسئله بهینه سازی محدود فرموله کرد. مربع اولیه را می توان با پنج نقطه (چهار راس و یک نقطه مرکزی) تقریب زد: ConVer = {{l/2, w/2, 0}, {l/2, -w/2,0}, {-l/ 2، -w/2، 0}، {-l/2، w/2،0}، {0، 0، 0}}؛ جایی که l طول و w عرض مربع است. جهت مربع با سه زاویه پارامتر می شود: Rθ = RotationMatrix[θ, {0, 0, 1}]; Rψ = RotationMatrix[ψ, {0, 1, 0}]; Rϕ = RotationMatrix[ϕ, {1, 0, 0}]; سپس مربع پارامتر شده For[i = 1, i < 6, i++, ConVer[[i]] =Rθ.Rψ.Rϕ.ConVer[[i]] + {x, y,z}] است. جایی که {x,y,z} مختصات نقطه مرکزی مربع است. بهینه سازی از تابع NMinimize استفاده می کند: x = 1; y = 1; θ = 0; NMinimize[{z, Tdata[(ConVer[[1]])[[1 ;; 2]]] <= (تبدیل[[1]])[[3]] && Tdata[(ConVer[[2]])[[1 ;; 2]]] <= (تبدیل[[2]])[[3]] && Tdata[(ConVer[[3]])[[1 ;; 2]]] <= (تبدیل[[3]])[[3]] && Tdata[(ConVer[[4]])[[1 ;; 2]]] <= (تبدیل[[4]])[[3]] && Tdata[(ConVer[[5]])[[1 ;; 2]]] <= (تبدیل[[5]])[[3]]}، {{ψ، -Pi/4، Pi/4}، {ϕ، -Pi/4، Pi/4}، {z , 0, 1}}]; وقتی Tdata یک تابع 2 بعدی است، این به خوبی کار می کند، اما در مورد 2d Matrix خطا رخ می دهد! چرا اینطور است؟ من همچنین سعی کردم این مشکل را در Matlab با استفاده از 'fmincon' حل کنم و Matlab می تواند نتیجه دلخواه را برگرداند. | بهینه سازی با محدودیت مقدار ماتریس |
6574 | آیا دستوری برای به دست آوردن تمام «CellTags» و سبک سلولی که در آن قرار دارند وجود دارد؟ این سوال برگرفته از این سوال است که جی وینسنت به آن پاسخ داده است. بر اساس پاسخ او می خواهم بتوانم تابعی ایجاد کنم که یک رشته را بگیرد. به دنبال متن \ ref{String_} (نباید فاصله بین \ و ref وجود داشته باشد، من مطمئن نیستم که چگونه از mathjax در اینجا اجتناب کنم، اگر می دانید چگونه ویرایش های مناسب را انجام دهید) را جستجو می کند و از آن اطلاعات برای درج استفاده می کند. یک جعبه پیشخوان. مشکل این است که نوع counterboxهایی که میخواهم وارد کنم به دو آرگومان نیاز دارد، اولی سبک یک سلول و دومی `CellTag`. بنابراین واقعاً، این یک سؤال دو قسمتی است: 1) چگونه میتوانید تمام «CellTags» موجود را دریابید؟ پاسخ واضح با رفتن به «Cell > Add/Remove Cell Tags» است. این فقط در صورتی کار می کند که یک سلول را انتخاب کرده باشید. اگر به یک سلول یک cellTag بدهید، در زیر همه cellTags در نوت بوک ظاهر می شود. بنابراین بدیهی است که Mathematica لیستی از تمام CellTag های موجود در نوت بوک را نگه می دارد. سوال این است که چگونه این لیست را بدست آوریم؟ 2) وقتی متوجه شدیم که این تگ سلولی موجود است، آیا راهی برای به دست آوردن سبک سلولی که در آن قرار دارد وجود دارد؟ به عنوان مثال، من ممکن است یک سلول DisplayFormulaNumbered ایجاد کنم و آن را به عنوان eq1 برچسب گذاری کنم. پس چرا این همه؟ ایده این است که تعدادی سلول با متنی مانند این داشته باشیم: > از معادله ref{eq1} سپس ... توجه داشته باشید که من عکس برگشتی را قبل از ref وارد نکردم زیرا نمی دانم چگونه از تبدیل mathjax در این مرحله جلوگیری کنم. . برگردیم به ایده، اکنون با استفاده از کد jVincent میتوانیم دکمهای ایجاد کنیم که وقتی سلول انتخاب میشود، تمام نمونههای ref را جستجو میکند، ورودی را میگیرد (در این مورد eq1)، نگاه میکند تا ببیند آیا یک برچسب معتبر است یا خیر. پس از آن فقط یک هشدار صادر می کند که به شما می گوید هیچ برچسب معتبری وجود ندارد، در غیر این صورت بخش ref را برای counterbox جایگزین می کند که به عنوان ورودی سبک Cell که تگ در آن قرار دارد می شود. حاوی و برچسب. | فهرست کردن تمام تگ های سلولی در یک نوت بوک |
627 |  من می خواهم آن دو مجموعه داده را روی هم رسم کنم. اما آنها محدوده بسیار متفاوتی در محور $y$ دارند. چگونه می توانم دو محور متفاوت داشته باشم؟ موارد زیر را در منوی راهنما یافتم اما برای من کاملاً باطنی است و نمیتوانم آن را با دادهها (در مقابل تابع) تطبیق دهم: TwoAxisPlot[{f_, g_}, {x_, x1_, x2_}] := ماژول[{fgraph , ggraph, frange, grange, fticks, gticks}, {fgraph, ggraph} = MapIndexed[ Plot[#, {x, x1, x2}, محورها -> True، PlotStyle -> ColorData[1][#2[[1]]] &، {f، g}]; {frange, grange} = (PlotRange /. AbsoluteOptions[#, PlotRange])[[ 2]] & /@ {fgraph, ggraph}; fticks = N@FindDivisions[frange, 5]; gticks = Quiet@ Transpose@{fticks, ToString[NumberForm[#, 2], StandardForm] & /@ Rescale[fticks, frange, grange]}; نمایش[fgraph، ggraph /. گرافیک[graph_, s___] :> گرافیک[ GeometricTransformation[graph, RescalingTransform[{{0, 1}, grange}, {{0, 1}, frange}]], s], Axes -> False, Frame -> True , FrameStyle -> {ColorData[1] /@ {1, 2}, {Automatic, خودکار}}، FrameTicks -> {{fticks، gticks}، {Automatic، Automatic}}]] | 1 قطعه، 2 مقیاس / محور |
28694 | در Mathematica، می توان یک «جدول» یا «شبکه» از جعبه های «\\[Placeholder]» ایجاد کرد. برای مثال، میتوانم یک «شبکه» 3 در 3 از جعبههای «\\[Placeholder]» ایجاد کنم: Grid[ Table[\[Placeholder]، {3}، {3}]، Frame -> All، ItemSize - > کامل] >  سپس، میتوانم روی یکی از متغیرها کلیک کنم (به عنوان مثال، مکاننمای سمت چپ بالا) برای تغییر فوکوس به آن: >  هنگامی که فوکوس روی یکی از متغیرها قرار گرفت، میتوانم از کلیدهای جهتنما استفاده کنم روی صفحهکلید یا کلید «Tab» برای تغییر فوکوس به یکی از متغیرهای دیگر (حداقل در ویندوز XP؛ من این را در نسخههای بعدی ویندوز یا مک یا لینوکس آزمایش نکردهام). استفاده از کلید «Tab» بسیار مفید است، زیرا در میان جایبانها به ترتیب «متعارف» (یعنی سلولهای **{1،1}، {1،2}، {1،3}، {2،1) میچرخد. }، {2،2}، {2،3}، {3،1}، {3،2}، {3،3}** که در آن عناصر **{شاخص ردیف، نمایه ستون}**):  اما، چرخش در متغیرهایی با استفاده از Tab، به خصوص برای شبکه های بزرگ _n_ -by- _n_ می تواند تا حدودی کاری طاقت فرسا باشد. سوال من این است، **آیا می توان به صورت تعاملی تمرکز را در یک شبکه _با استفاده از صفحه کلید_ تغییر داد؟** برای مثال، فرض کنید ردیف ها را با حروف و ستون ها را با اعداد برچسب گذاری کنم: TableForm[ Table[\[Placeholder], {3 }، {3}]، سرفصلهای جدول -> {{a، b، c}، {1، 2، 3}}] >  آیا راهی برای نوشتن تابعی وجود دارد که در آن بتوانم **b2** را تایپ کنم، به عنوان مثال، با استفاده از صفحه کلید و Mathematica به طور خودکار تمرکز را به جایبانی در **مختصات b2** تغییر میدهد، مانند موارد زیر؟ >  با تمرکز بر روی **b2**، می توانم این مختصات را به نحوی علامت گذاری کنم، شاید با تایپ یک * *x** : >  تابلو را به خاطر بسپار بازی _Battleship_؟ این اساساً یک بازی قرار دادن **x** در مختصات ضربه است (و قرار دادن چیزی در مختصات از دست دادن):  من می خواهم از Mathematica برای مشخص کردن و علامت گذاری مختصات در یک شبکه _به صورت تعاملی و با استفاده از صفحه کلید استفاده کنم. به عبارت دیگر، من لزوماً به اسکریپت برای تغییر تمرکز \\[Placeholder] در Grid نیازی ندارم. من فقط باید بتوانم مختصاتی مانند **b2** را به صورت تعاملی مشخص کنم (یعنی در زمان واقعی، نه از لیست مختصات از پیش تعریف شده) و بتوانم آن مختصات را به نوعی علامت گذاری کنم. بنابراین، از این نظر، لزوماً نیازی نیست که یک «شبکه» از «\\[Placeholder]» باشد. این می تواند یک شبکه از چک باکس باشد. این می تواند یک «شبکه» از «مستطیل» باشد که با استفاده از صفحه کلید، رنگ آن را تغییر می دهد. به عبارت دیگر، **ویژگی مهمی که به دنبال آن هستم استفاده از صفحه کلید برای تعیین مختصات است**، نه کلیک ماوس. آیا فکر اولیه ای در مورد اینکه چگونه می توانم این کار را انجام دهم دارید؟ آیا باید از «Input» یا «InputField» استفاده کنم یا راه های دیگری برای دریافت ورودی صفحه کلید از کاربر وجود دارد؟ خیلی ممنون از وقت و کمک شما | استفاده از صفحه کلید برای مشخص کردن مختصات به صورت تعاملی و پویا در یک شبکه (بازی رومیزی a la Battleship) |
46091 | آیا می توان نسخه دقیق ماشین (دوگانه) Infinity را بدست آورد؟ این هنگام استفاده از توابع «LibraryLink» و C که دو برابر را میپذیرند مفید است: عبور «Infinity» یک خطای نوع ایجاد میکند، زیرا «Infinity» یک نماد است. | بی نهایت دقت ماشین |
35183 | آیا کسی می داند که _Mathematica 8_ با _OS X 10.9_ کار می کند یا خیر؟ | آیا Mathematica 8 با Mac OS X 10.9 سازگار است؟ |
50527 | من سعی می کنم از Mathematica برای ادغام نمادین یک تابع با توجه به x، y و z استفاده کنم. بنا به دلایلی، این محاسبه یا حدود 60 ثانیه طول می کشد و ورودی را برمی گرداند، یا ساعت های زیادی طول می کشد و به نظر نمی رسد تمام شود. اینجا یک اسکرین شات از مشکل است. این تلاشی برای ادغام معادله پتانسیل گرانشی بر روی x، y و z است. ثابت ها از ادغام خارج شده اند تا خطا یا زمان را کاهش دهند.  همانطور که می بینید، در این لحظه از زمان، mathematica بیش از 20000 ثانیه کار کرده است (حدود 30٪ در i7 اجرا می شود. @ 2.8ghz من احساس می کنم که ممکن است یک خطا در قالب بندی من وجود داشته باشد، زیرا در تلاش برای انجام یکپارچه سازی مشابهی که استفاده کرده ام، با مشکلات زیادی روبرو شده ام فرضیات در تلاش های گذشته، اما آنها هیچ پیشنهاد مفیدی را ثابت نکرده اند؟ | کمک به ادغام سه گانه محاسباتی |
18278 | > **تکراری احتمالی:** > سوالی در مورد MapThread و Dynamic من سعی می کنم عنصر یک ماتریس را استخراج کنم. فرض کنید که ماتریس ACC = {{1, 0, 0, 1}, {0, 0, 0, 2}, {0, 0, 0, 3}, {0, 0, 0, 1}} باشد سپس ACC[[1,4]] 3 را برمیگرداند. من نمیدانم چرا Mathematica هنگام تلاش برای بدست آوردن مقدار [[1,x]] به من خطای Part::partw میدهد. با x>1 از ماتریس زیر Rbar: (با عرض پوزش برای کد اما در غیر این صورت کار نمی کند) Avz[\[Theta]z_, dz_] := {{Cos[\[Theta]z], -Sin[\[Theta ]z]، 0، 0}، {Sin[\[Theta]z]، Cos[\[Theta]z]، 0، 0}، {0، 0، 1، dz}، {0، 0، 0، 1}}؛ Avx[\[Theta]x_، dx_] := {{1، 0، 0، dx}، {0، Cos[\[Theta]x]، -Sin[\[Theta]x]، 0}، {0 , Sin[\[Theta]x], Cos[\[Theta]x], 0}, {0, 0, 0, 1}}; Linea[tz_, dz_, tx_, dx_] := Avz[tz, dz].Avx[tx, dx]; گرید[{{، تتا، d، آلفا، a}، {Link1، InputField[Dynamic[t1]، FieldSize -> 3]، InputField[Dynamic[d1]، FieldSize -> 2]، InputField[Dynamic[alpha1]، FieldSize -> 4]، InputField[Dynamic[x1]، اندازه فیلد -> 1]}}، قاب -> تیرهتر[خاکستری، 0.6]، تراز -> {{سمت چپ، {مرکز}}}] Rt = {{1، 0، 0، -L1/2}، {0 , 1, 0, 0}, {0, 0, 1, 0}, {0, 0, 0, 1}}; Rbar = Dynamic[Linea[t1, d1, alpha1, x1].Rt] در اینجا Rbar[[1,4]] برای مثال خطا را برمیگرداند، اما چرا؟ | تلاش برای دسترسی به عنصر یک ماتریس |
20691 | Dynamic[x=7]; x را پویا نمی کند! اما «Dynamic[x=7;]» «x» را با مقدار اولیه 7 پویا میکند. مشکل بعدی وجود «Null» در خروجی است. سوال من این است: چگونه می توانم یک مقدار (بزرگ) (یا یک لیست بزرگ و غیره) را به یک متغیر پویا اختصاص دهم و هرگونه خروجی ممکن (از جمله تهی) را سرکوب کنم؟ | چرا ؛ خروجی پویا را سرکوب کنید؟ |
45064 | پس از انجام یک برازش در Mathematica، میخواهم پارامترهای برازش را در کادری روی نمودار نشان دهم که تابع برازش را نشان میدهد. چگونه برای دستیابی به آن اقدام کنم؟ این یک MWE است: func[a_, b_, x_] := a*x + b; nlm = NonlinearModelFit[{{1, 1}, {5, 5}, {2, 3}}, func[ a, b, x], {{a, 1}, {b, 0}}, x]; Plot[Normal[nlm[t]]، {t، 0، 1.0}، PlotRange -> Full] nlm[ParameterTable] | نشان دادن اطلاعات مناسب در طرح |
42141 | آیا راه ساده ای برای وارد کردن اعداد اعشاری مانند 0.123 وجود دارد تا Mathematica آن را به عنوان یک عدد گویا دقیق 123/1000 تفسیر کند؟ | اعداد گویا را به راحتی با نماد دهی وارد کنید |
7520 | «DateListPlot» به خوبی تیک قاب اصلی و فریم و برچسب/ نشانگر تیک قاب را انتخاب می کند. من در حال ساخت یک تابع گرافیکی سفارشی هستم که در آن محور «x» یا «y» زمان است و میخواهم از آنچه «DateListPlot» ارائه میکند استفاده کنم. چگونه می توانم این کار را بدون همپوشانی و استفاده از «نمایش» انجام دهم؟ | چگونه می توانم تیک های فریم را از DateListPlot دریافت کنم؟ |
4269 | آیا کسی میداند آیا میتوان از Mathematica برای محاسبه رشد توابع استفاده کرد، یعنی در Big O، Theta، و Omega و به ترتیب $n_{0}$ و $c_{1}$، $c_{2}$ مناسب را پیدا کرد؟ | رشد توابع |
3836 | من سعی می کنم یک فایل اکسل ساده حاوی 94000 سطر و 52 ستون از انواع مختلف، عمدتاً واقعی را وارد کنم. این یک فایل 38 مگابایتی است. من این پیام خطای _super helpful_ را دریافت می کنم: Import::fmterr: نمی توان داده ها را با فرمت XLS وارد کرد. >> کمی جستجو نشان می دهد که برای فایل های حجیم، Wolfram این قطعه جادویی را توصیه می کند: << JLink`; نصب جاوا[]; ReinstallJava[JVMArguments -> -Xmx512m] اما مهم نیست که عدد را در «-Xmx512m» چقدر بزرگ کنم، همان خطا را دریافت می کنم، که فرض می کنم اندازه پشته جاوا باشد. آیا کسی می تواند راهی برای وارد کردن این فایل _بدون_ با استفاده از اکسل برای تبدیل آن به فرمت دیگری پیشنهاد کند؟ **ضمیمه:** از ایده های موثری که به عنوان راه حل پیشنهاد شده اند قدردانی می کنم. اما من به دنبال راهی برای وارد کردن مستقیم فایل های اکسل هستم. توضیح اینکه نرم افزار مورد علاقه من نمی تواند فایل های اکسل را بدون تبدیل قبلی با استفاده از برخی برنامه های خارجی وارد کند دشوار خواهد بود. اگر اینطور باشد، من واقعاً متعجب هستم. | وارد کردن یک فایل اکسل بزرگ |
35331 | من یک شی Graphics3D از دو لوله ترسیم می کنم: Graphics3D[{Tube[{{-0.2، -1، 0}، {-0.2، 1، 0}}، 0.05]، Tube[{{0، 0، -1}، {0, 0, 1}}, 0.05]}, Boxed -> False] و این را دریافت کردم:  حالا میخواهم یک اثر لبهای از دو لوله داشته باشم، به طوری که قسمتهای بیشتری از لوله پشتی توسط لوله جلو، با مقدار مورد نظر، حذف شود. نتیجه مانند این است:  جایگزینی `Tube[a_]` توسط `{EdgeForm[{White,Thick}],Tube[a]}` کار نمی کند، آیا راه ساده ای برای انجام این کار وجود دارد؟ | جلوه مرزی Graphics3D Object Tube[] |
48091 | اگر «چند ضلعی» زیر را در نظر بگیرید: coor = {{6, 0}, {6, 1}, {4, 0}, {5, 2}}; (* و coor = {{7، 2}، {7، 1}، {5، 2}، {6، 1}} *) pol = Polygon@coor; Graphics@pol  میخواهم بدانم آیا راهی برای بازسازی _خودکار_ به منظور حذف خود تقاطع وجود دارد یا خیر. تقاطع خود را می توان به لطف نظر J.M توسط: interPolQ = Not@Graphics`Mesh`SimplePolygonQ[#]& بررسی کرد. interPolQ@pol > True با دانستن اینکه «Graphics`Mesh`SimplePolygonQ[]» فاقد سند است، میپرسم آیا یک تابع داخلی مخفی برای این منظور نیز وجود دارد. * * * خروجی باید مانند شکل زیر باشد و مختصات 'desiredcoor' را داشته باشد: coor = {{6, 0}, {6, 1}, {4, 0}, {5, 2}}; دلخواه = {{4، 0}، {6، 0}، {6، 1}، {5، 2}}; گرافیک[{EdgeForm[Dashed]، FaceForm@Opacity@.2، Polygon@{coor، wishcoor}}]  | یک چند ضلعی را دوباره بسازید تا خودش را قطع نکند |
10624 | $$ e^{\pi \sqrt{163}} \تقریباً 262537412640768743.99999999999925 $$ E^(Pi Sqrt[163.0]) N[E^(Pi Sqrt[163.0])، 35[Sqrt[163.0]، 35[Sqrt[16]^P .]) 35] 2.6253741*10^17 2.6253741*10^17 2.625374126407682*10^17 را برمی گرداند. این 35 رقمی نیست که انتظار داشتم. OTOH, N[Pi* E, 35] 35 رقم را برمیگرداند، 8.5397342226735670654635508695465745 اما سپس NumberForm[Pi*E*1., 35] دوباره این کار را انجام نمیدهد: 8.5396735222. چرا یکی «N[]» کاری که دیگری انجام نمی دهد؟ در مستندات: > **NumberForm** [ _expr_, _n_] > با اعداد واقعی تقریبی در _expr_ به _n_ -digit > دقت چاپ می کند. این را سه بار خواندم، آهسته، رفتم چایی خوردم و دوباره خواندم. اما 15 35 نیست یا هست؟ | گیج شدن از دقت (ظاهری) ناسازگار |
55244 | آیا یک خودکار سلولی سه بعدی وجود دارد که به نوعی بازی زندگی کانوی را تعمیم دهد؟ اگر چنین است، چگونه میتوانیم از دستور «CellularAutomaton» برای شبیهسازی آن استفاده کنیم؟ چگونه می توانیم آن را تجسم کنیم؟ | بازی زندگی به صورت سه بعدی |
42661 | من n طیف را با استفاده از: FileNameSetter[Dynamic[xx]] v = Table[Flatten[Import[xx[[i]] ], 1], {i, 1, Length[xx]}] ترسیم می کنم; ListLinePlot[Table[v[[jj]]، {jj, 1, Length[v]}], PlotRange -> Full, AxesOrigin -> {0, 0}, PlotStyle -> Thick] که در آن `v[[jj]] ` نشان دهنده داده هایی است که من ترسیم می کنم. مشکل این رویکرد این است که اگر «v[[1, x]] < v[[jj, x]]»، من نمیتوانم طیف اول را مشاهده کنم. در زیر بخشی از نتیجه ای است که به دست آوردم. دو تا گرافیک داره ولی دیدن رنگ آبی تقریبا غیر ممکنه. من میخواهم تمام گرافیکها را طوری روی هم بگذارم که بتوانم همه را ببینم، مانند آنچه در این پست نشان داده شده است، اما به روشی سادهتر، زیرا نمیتوانم نمای نمای و همه اینها را درک کنم. آیا راه ساده تری برای این کار وجود دارد؟ ### ویرایش در اینجا یک نمونه از داده ها آمده است: Spectrum1 Spectrum2 من تغییراتی در کد انجام دادم، بنابراین اکنون کلی تر است: FileNameSetter[Dynamic[xx]] v = Table[Flatten[Import[xx[[i]] ] , 1], {i, 1, Length[xx]}]; ww = {}; رنگ = {آبی، قرمز، سبز، سیاه، سفید، خاکستری، فیروزه ای، سرخابی، زرد، قهوه ای، نارنجی، صورتی، بنفش}؛ با[{opt = Sequence[PlotRange -> {{500, 3000}, {0.9, 10000000}}, ImagePadding -> 35, ImageSize -> 1000, BaseStyle -> {18, Bold}]}, For[jk = 1 ، jk <= طول[v]، jk++، اگر[jk != 1، ww = Join[ ww, {ListLogPlot[v[[jk, 1000 ;;]], PlotStyle -> color[[jk]], Frame -> {{1, 0}, {1, 0}} , Joined -> True, opt]}], ww = Join[ww, {ListLogPlot[v[[jk, 1000 ;;]]، PlotStyle -> color[[jk]]، Frame -> {{1, 0}, {1, 0}}, Joined -> True, opt]}] ]; ]؛ Overlay[ww]] یک مزیت این است که می توانم 11 گرافیک را با یک مقیاس همپوشانی کنم (مقیاس را اما دستی گذاشتم، اما در اصل تغییر آن آسان است). من هنوز دو مشکل دارم: 1. نمی توانم تبرها را برچسب بزنم. 2. من نمی توانم یک افسانه را بدون از دست دادن مقیاس یکسان برای همه گرافیک ها قرار دهم. پیشنهادی دارید؟ | چگونه می توانم چندین گرافیک را روی یک طرح قرار دهم؟ |
30846 | این فهرست «Dynamic» را در نظر بگیرید Slider[Dynamic@i, {Range[2, 10]}] MapThread[DirectedEdge, Gather[##] & /@ (Range[#] & /@ Dynamic@i)] خطا این است > فهرست مورد انتظار در موقعیت 2 در «MapThread[...]». اگرچه خروجی داده شده توسط تابع صحیح است: MapThread[DirectedEdge, {{1}, {2}}] (* {1 -> 2} *) **ویرایش:** هدف از ایجاد لیست بالا ایجاد فهرستی که توسط «گراف» مورد سوء استفاده قرار میگیرد: DynamicModule[{p = {{0, 0}, {2, 2}}, i = 2}, Grid[{ {Dynamic[DirectedEdge @@ Range@i]، Dynamic@N@Round[MousePosition[Graphics]، 0.5]}، {(Dynamic@Thread[{{DirectedEdge @@ Range@i}، {p}}]) , EventHandler[Dynamic@Graph[{DirectedEdge @@ Range@i}، VertexCoordinates -> p، PlotRange -> 5، GridLines -> Automatic، Frame -> True، FrameTicks -> All]، MouseDown :> {(AppendTo[p، N@Round[MousePosition[Graphics]، 0.5] ;),++i}]} }, Frame -> All]]  با ساخت «DirectedEdge» در بالا و محل قرارگیری ماوس، در پایین تلاش میکنم ببینم فهرست چگونه باید باشد. به منظور جایگزینی در نمودار[{#1},VertexCoordinates -> #2] یک بار دیگر فرض میکنم که این یک مشکل Dynamic است. | استفاده مجدد از یک لیست پویا |
23471 | من سعی میکنم توضیحی برای اندازههای مختلفی که برای فونتهایی که به روشهای مختلف به گرافیک اضافه میشوند، بیابم، و هنوز توضیحی برای فهم آسان پیدا نکردهام. در اینجا یک نمونه کوچک آورده شده است: گرافیک[ {LightGray, Rectangle[{0, 0}, {72, 72}], Red, Style[ Text[Hig, {0, 0}, {-1, -1}], 72، FontFamily -> Times New Roman]، مشکی، اول[ First[ ImportString[ ExportString[ Style[Hig، FontFamily -> Times New Roman، FontSize -> 72]، PDF]، TextMode -> Outlines]]] }، PlotRange -> {{0، 100}، {0، 100}}، محورها -> True، Ticks -> {Table[x, {x, 0, 100, 10}], جدول[x, {x, 0, 100, 10}]}, Epilog -> {Text[72, {200, 75}], Line[{{0, 72}, {200, 72}}]} ]  وقتی اندازه گرافیک را تغییر می دهید، اندازه متن قرمز تغییر نمی کند، اگرچه همه چیز تغییر می کند. اندازه متن سیاه به همراه هر چیز دیگری تغییر می کند. اما به نظر نمیرسد هیچ متنی نتیجه مشخص کردن 72 باشد. ## بهروزرسانی پس از تغییر وضوح صفحه به Automatic به دنبال پیشنهاد @Sjoerd، میتوانم ببینم که چگونه متن قرمز اساساً در اندازه ثابتی که مستقل از _Mathematica_ است نمایش داده میشود. در این تصویر، تصویر سمت چپ 72 نقطه در اینچ را نشان می دهد، فونت قرمز از 70 پیکسل فضای عمودی استفاده می کند. تصویر درست در «Automatic» است (بنابر این سایت، احتمالاً برای دستگاه من 133.51 است و به طور مشابه از پیکسلهای 70ish استفاده میکند. ! من هنوز از اندازه فونت سیاه گیج هستم، که به نظر نمی رسد به اندازه فونت مشخص شده یا وضوح صفحه نمایش مربوط باشد. شاید ترجمه پی دی اف عامل مقیاس پذیر دیگری را معرفی کند. | اندازه فونت در گرافیک |
59328 | من میخواهم یک آفست صفر را نه تنها برای محور y مانند PlotRangepadding، بلکه برای محور x نیز تنظیم کنم. این بدان معناست که من افست سفید سمت چپ 1E-4 و سمت راست 1E-1 و محور/فریم y را در محدوده o من نمی خواهم. وقتی از نمودار معمولی استفاده میکنم، در آنجا یک آفست محور x دریافت نمیکنم، حداقل نه در جهت مثبت. من فکر کردم که چگونه یک افست صفر برای مبدا قاب تنظیم کنیم؟ آن را حل می کند اما این کار را فقط برای محور y انجام می دهد  i[r_, o_] := (r*0.87) /(0.00022 + o) LogLinearPlot[Evaluate@Table[i[r, o], {r, {100, 200, 400, 600}}], {o, 1*10^-4,0.1},PlotRangePadding -> None, PlotRange -> {0, 2500000}, Filling -> Axis, Frame -> True] | افست محور X برای LogLinearPlot |
31347 | دادههای کروی یا دایرهای زمانی به وجود میآیند که دادهها را در درجه اندازهگیری میکنیم، مانند جهت باد، ساعت و قطبنما و غیره. سپس برای نمایش چنین دادههایی باید نمودار دایرهای، هیستوگرام دایرهای و نمودار گل رز را ترسیم کنیم. چگونه این داده ها را رسم کنیم؟ به عنوان مثال ما داده های داده ای داریم={8,9,13,13,14,18,22,27,30,34,38,38,40,44,45,47,48,48,48,48,50, 53,56,57,58,58,61,63, 64,64,64,65,65,68,70,73,78,78,78,83,83,88,88,88,90,92,92,93,95,96,98,100,103,106,113,118,138, 153,153,155,204,215,223,226,237,238,243,244,250,251,257,268,285,319,343,350} اینها 76 جهت هستند که در جهت عقربه های ساعت از شمال اندازه گیری می شوند. نمونه نمودار دایره ای، هیستوگرام دایره ای و نمودار گل رز در زیر آورده شده است! ](http://i.stack.imgur.com/dBCNK.png) هیستوگرام دایره ای (نه بالای داده ها)  نمودار گل رز (نه بالاتر از داده ها) توجه: هر فاصله مناسب برای هیستوگرام دایره ای از داده های داده شده باید در نظر گرفته شود. | نمودار دایره ای و هیستوگرام دایره ای |
24238 | آیا امکان صادر کردن ماتریس به $\LaTeX$ با سبک وجود دارد؟ به عنوان مثال این کد یک ماتریس با فاصله مساوی و با رنگ های پس زمینه در برخی سلول ها ایجاد می کند، آیا می توان آن را به $\LaTeX$ صادر کرد؟ tb = جدول[RandomInteger[{0, 10}], {10}, {10}]; Grid[tb, Dividers -> {{{{True, False}}, {-1 -> False, 1 -> False}}, {{{True, False}}, {-1 -> False, 1 -> False}}}, ItemSize -> {4.5, 4}, Spacings -> {0, 0}, Background -> {Automatic, Automatic, Flatten@{جدول[{{2 i + 1، 2 i + 2}، {2 i + 1، 2 i + 2}} -> سبز، {i، 0، 4}]، جدول[{{2 i + 1، 2 i + 2}، {2 i - 1، 2 i}} -> صورتی، {i، 1، 4}]، جدول[{{2 i - 1، 2 i}، {2 i + 1، 2 i + 2}} -> صورتی، {i، 1، 4}]}}]  سعی کردم بهعنوان $\LaTeX$ و «Export[~/1.tex%] کپی کنم، هر دو فقط محتوای ماتریس را بدون هیچ قالببندی ارائه میدهند. | ماتریس را به $\LaTeX$ با سبک صادر کنید |
39174 | من یک لیست تو در تو بسیار طولانی دارم. این یک مثال کوتاه است: لیست = {{1.2، {1، 1، 1، 1}، {2، 2، 2}}، {0.9، {3، 3، 3، 3}، {4، 4، 4 }}، {1.4، {4، 4، 4، 4}، {5، 5، 5}}} اکنون میخواهم تمام ورودیها را در صورت اولین ورودی هر قسمت از فهرست لغو کنم. (`list[[i]]`) > 1 است. به طوری که لیست جدید فقط شامل قسمت دوم لیست (`list[[2]]) newlist = {0.9, {3, 3, 3, 3}، {4، 4، 4}} من قبلاً شانس خود را با موقعیت و حذف امتحان کرده ام، اما موفقیت آمیز نبود. با تشکر فراوان برای کمک شما! | حذف قطعات از لیست تودرتو |
3208 | Mathematica چندین روش برای تولید اعداد تصادفی دارد: Congruential، ExtendedCA، Legacy، MersenneTwister، MKL، ParallelGenerator، ParallelMersenneTwister، Rule30CA. برای «روش -> «همخوان»، صفحه اشاره میکند که این امر تصادفی با کیفیت پایین ایجاد میکند. در مورد بقیه چه چیزی معلوم است؟ امروز به مقاله ای برخوردم (در اینجا و اینجا موجود است) که نشان می دهد «روش -> «قانون30CA» اندازه مؤثر بسیار کوچکی دارد، که نشان می دهد احتمالاً برای کار شبیه سازی مناسب نیست. من با خواندن این مطلب کمی نگران بودم، زیرا چیزی در راهنما وجود نداشت که نشان دهد نباید از آن استفاده شود. کدام یک از بقیه خوب شناخته می شوند؟ به طور خاص، آیا روش پیش فرض -> ExtendedCA برای گذراندن تست هایی مانند BigCrush یا Dieharder شناخته شده است؟ البته من از نتایج Mersenne Twister اطلاع دارم (در همه تستهای پیچیدگی خطی به خوبی انجام میشود). ## خلاصه نتایج تا کنون * همخوانی: کیفیت پایین (در هر مستندات) * ExtendedCA: ظاهراً با کیفیت بالا. Lichtblau گزارش می دهد (در پاسخ زیر) که از BigCrush عبور می کند. * میراث: احتمالاً کیفیت پایین، در غیر این صورت منسوخ نمی شد * MersenneTwister: کیفیت نسبتاً بالا، اگرچه در برخی از آزمایشات BigCrush ناموفق بود * MKL: مشابه MersenneTwister؟ * ParallelGenerator: این چیست؟ * ParallelMersenneTwister: همان MersenneTwister؟ * Rule30CA: کیفیت پایین (Meier & Staffelbach 1991, Sipper & Tomassini 1996) _این سوال به ریاضیات و علوم کامپیوتر مربوط می شود، اما به نظر می رسد بهترین گزینه است. | کیفیت اعداد تصادفی |
7529 | لطفاً موارد زیر را در نظر بگیرید: من باید «دادههای» تقاضای هفتگی مشتری را به موقع تحویل دهم. من می توانم از یک هفته قبل شروع به تولید محصولات خود کنم. بنابراین به این فکر می کردم که همیشه یک سوم (=`1/طول@داده`) تقاضای مشتری هفته `i` در هفته` i-1` تولید کنم: data={500.`, 5000.`, 6000.} ; نتیجه=داده/. {a_, b_, c_} :> {(a + (b + c*1/3)*1/3)*1/3, (a + (b + c*1/3)*1/3)* 2/3، (b + c*1/3)*2/3، c*2/3} همانطور که در واقعیت «طول@داده» با 3 متفاوت است، من به تابعی نیاز دارم که «طول@داده» را به نحوی در نظر بگیرد. من به این فکر می کردم: MyFunction[data_List]:= Module[ {L=Length@data}, data/.{list1}:>{list2} ] در حالی که «list1» الگوی طول «L» و «list2» را نشان می دهد. تابع جایگزینی طول L+1 (از آنجایی که من یک هفته قبل شروع به تولید می کنم). آیا کسی ایده ای در مورد ساده ترین راه برای تعریف چنین تابع بازگشتی دارد؟ ویرایش: برای مشاهده تفاوت بین تقاضای کشش و بدون کشش مشتری، لطفاً طرح زیر را در نظر بگیرید. در اینجا می توانید ببینید که سطح تولید در هفته در صورت کشیده شدن (خط سبز) کمتر است و در نتیجه تقاضای ظرفیت متوسط هفتگی در کارخانه کاهش می یابد. ListLinePlot[{Prepend[data,0], result},PlotStyle->{Dashed,Green}] | تابع بازگشتی در لیست |
27431 | من دو طرح را با استفاده از Overlay ترکیب کردم. در نمودار خروجی می خواهم تغییرات کمی اضافه کنم. معمولاً روی نمودار کلیک راست می کنم (برای «Plot» یا «ListPlot») و از گزینه ابزار ترسیم استفاده می کنم. اما چنین گزینه ای برای خروجی «Overlay» وجود ندارد. آیا جایگزینی برای ابزار ترسیم برای اصلاح (مانند افزودن متن یا فلش) طرح ایجاد شده توسط «Overlay» وجود دارد. | ابزار طراحی با Overlay |
14862 | آیا می توان تنها سلول های انتخاب شده ای را که به آنها علاقه مندم به صورت برنامه ای ارزیابی کرد؟ به جای ارزیابی نوت بوک یا سلول ها بگویید در سلول فعلی تا پایین دفترچه؟ | آیا می توان فقط سلول های انتخاب شده را ارزیابی کرد؟ |
10977 | من مجموعی را اجرا می کنم که عناصر آن با فراخوانی توابعی که نوشتم محاسبه می شود. تنها مسئله این است که من این راهحل بسیار احمقانه را پیادهسازی کردهام که در آن دستورات 4 یا 5 (تودرتو!) اگر را برای رسیدگی به مواردی که mathematica «نامعین» برمیگرداند، زمانی که باید «0» را برگرداند، دارم. چیزی که من اساساً به دنبال آن هستم نوعی عبارت «اگر» است که اگر Mathematica «نامعین» را برگرداند، 0 را برمیگرداند، و به چیزی که من قبلاً در غیر این صورت پیادهسازی کردهام، ارزیابی میکند. هر ایده ای؟ من سعی کردم از ترکیبی از توابع «اگر»/ «بررسی» استفاده کنم، بدون اینکه شانس زیادی داشته باشم. **خلاصه:** من سعی می کنم یک عبارت If بنویسم که مقادیر نامشخص را بررسی می کند و یکی از دو مقدار را برمی گرداند. هر ایده ای؟ | رسیدگی به فرم های نامشخص |
55245 | من تعدادی داده ماتریس جدا شده با فضای خالی دارم که با «وارد کردن[...، «جدول»]» خواندم. دادهها شامل رشتهها و اعداد ترکیبی بودند (رشتهها برای نام ردیفها و ستونها هستند). من متوجه این رفتار عجیب شدم: ImportString[123c, Table] (* ==> {{123}} *) Mathematica حرف c را خورد!! چرا؟ هیچ حرف دیگری نمی خورد: ImportString[123a، Table] (* {{123a}} *) ImportString[123e، Table] (* {{123e}} * ) توضیح چیست و راه حل مناسب چیست؟ * * * **به روز رسانی:** به نظر می رسد که این اتفاق می افتد حتی اگر برچسب ها در فایل نقل قول شده باشند: ImportString[\24c\, CSV] (* ==> {{24}} *) | چرا ImportString[1c، Table] حرف c را می خورد؟ |
55938 | آیا راهی برای نوشتن عبارت «ListPointPlot3D» وجود دارد، بنابراین وقتی لیستی از نقاط به شما داده می شود، رنگ نقاط رسم شده تابعی از شاخص/عدد عنصر لیست است؟ فرض کنید «فهرست» حاوی نقاطی است که باید رسم شوند و تابع رنگ «ترکیب[{زرد، قهوهای}، n]» است، با «n» که شاخص یک نقطه در «لیست» است، سپس «لیست[[1]] «باید زرد و «فهرست[[-1]]» باید قهوهای باشد. من احساس می کنم تقریباً آنجا هستم، اما نمی توانم قطعات را ترکیب کنم، امیدوارم کسی بتواند به من کمک کند! | ارائه یک تابع رنگ برای ListPointPlot3D |
19364 | وقتی با استفاده از پالت «دستیار نوشتن» یک زیر یا بالا به حرفی در سلول «Text» اضافه میکنم، این حرف به «Italic» تبدیل میشود:  علاوه بر این حرف v در زیرنویس به اشتباه به عنوان یک متغیر قالب بندی شده است. چگونه آن را به عنوان ساده تایپ کنیم؟ | چگونه می توان زیرمجموعه و زیرنویس متنی را وارد کرد؟ |
59599 | من سعی داشتم N[LegendreP[5,0.1]] را ارزیابی کنم. سلول به من می دهد: N[LegendreP[5,0.1]]=0.178829 با این حال من ارقام دقیق تری می خواستم. من سعی کردم از N[LegendreP[5,0.1],20 استفاده کنم اما نتیجه یکسان است. جالب است که اگر من با N[LegendreP[5,1],20 امتحان کنم، نتیجه نشان داد که ارقام به طور قابل توجهی افزایش یافته است 1.000000000000000000000 آیا راهی وجود دارد که بتوانیم LegendreP را با دقت بیشتری ارزیابی کنیم؟ | بهبود دقت کار LegendreP[n,x]؟ |
39175 | من با یک تابع مثلثی (مانند پتانسیل در مقابل زمان در ولتامتری چرخه ای) با تابع «HeavisideTheta» مشکل دارم. من فقط می خواهم به «HeavisideTheta» عادت کنم، زیرا باید بعداً آن را روی منحنی های پیچیده تر اعمال کنم، اما قبلاً با مشکلاتی مواجه شده ام. این کاری است که من تاکنون انجام دادهام: داده = {{0، 0}، {0.1، 0.1}، {0.2، 0.2}، {0.3، 0.3}، {0.4، 0.4}، {0.5، 0.5}، {0.6 , 0.6}، {0.7، 0.7}، {0.8، 0.8}، {0.9، 0.9}، {1، 1}، {1.1، 0.9}، {1.2، 0.8}، {1.3، 0.7}، {1.4، 0.6}، {1.5، 0.5}، {1.6، 0.4}، {1.7، 0.3} ، {1.8، 0.2}، {1.9، 0.1}، {2، 0}} pos[x_] := a*(x - x0) neg[x_] := -b*(x - x0) model = neg[x]*HeavisideTheta[x - x1] + pos[x]*( 1 - HeavisideTheta[x - x1])؛ langfit = NonlinearModelFit[data, neg[x]*HeavisideTheta[x - x1] + pos[x]*(1 - HeavisideTheta[x - x1]), {a, b, x0, x1 }, x] NonlinearModelFit برمیگرداند: > NonlinearModelFit::nrjnum: ژاکوبین ماتریسی از اعداد واقعی در > نیست {a,b,x0,x1} = {1.,1.,1.,1.}. >> نمایش[ListPlot[data, PlotRange -> {{-2, 2 }, {-1, 2}}], Plot[langfit[x], {x, -2, 2}]] | تطبیق تابع مثلثی با HeavisideTheta |
3837 | در بسته ای که در حال توسعه آن هستم، به طور تصادفی این خط Protect[ را قبل از اجرای بسته ناتمام رها کردم. Mathematica این پیام خطا را ایجاد کرد. Syntax::sntup: پایان غیرمنتظره فایل (احتمالاً پرانتز بسته نشده است) (خط 102 DataListPlot`). که شامل شماره خط خطا می شود. از آنجایی که کد کوتاه بود و تنها چیزی در آن سلول بود، پیدا کردن آن ساده بود. اما، به طور کلی، چگونه می توان یک خط خاص را در یک بسته پیدا کرد؟ همچنین، آیا در رابط بسته استاندارد می توان شماره خطوط را مانند WorkBench اضافه کرد؟ | پیدا کردن یک خط خاص در یک بسته |
19786 | من دو چند ضلعی با رنگ های مختلف ساختم. نام آنها 'p1' و 'p2' است. p1Color = قرمز؛ p2Color = سبز؛ w = 30; h = 40; l = 50; p1 = Graphics3D[{p1Color، Polygon[{{0, 0, 0}, {0, h, 0}, {w, h, 0}, {w, 0, 0}}, VertexTextureCoordinates -> {{0, 0}، {1، 0}، {1، 1}، {0، 1}}]}، در جعبه -> نادرست، روشنایی -> {{Ambient، p1Color}}، RotationAction -> Clip]; p2 = Graphics3D[{p2Color، Polygon[{{0, 0, l}, {0, h, l}, {w, h, l}, {w, 0, l}}, VertexTextureCoordinates -> {{0, 0}، {1، 0}، {1، 1}، {0، 1}}]}، در جعبه -> نادرست، روشنایی -> {{Ambient، p2Color}}، RotationAction -> Clip]; {p1, p2, show[{p1, p2}]} خروجی فهرستی از سه عنصر p1, p2 و خروجی «نمایش[{p1,p2}]» است. عنصر سوم به جای روشن کردن p1 و p2 با رنگ های جداگانه، رنگ های p2 را با رنگ های p1 مخلوط می کند. دلیل خاصی وجود دارد که چرا اینطور است؟ چگونه می توانم بر اختلاط در اینجا غلبه کنم؟ چگونه می توانم رنگ های دقیق را در خروجی «نمایش» مشخص کنم؟ | چگونه می توانم رنگ دقیق دو چند ضلعی را در نمودارهای ترکیبی با Show مشخص کنم؟ |
27664 | من سعی می کنم یک طرح تعاملی کوچک بسازم که نمودار Cos تکرار شده زمان های خود را نشان دهد. با این حال، هر زمان که میخواهم سلولم را ارزیابی کنم، یک خطای «Nest:intnm» دریافت میکنم، چیزی شبیه به: Nest::intnm: عدد صحیح غیرمنفی در اندازه ماشین در موقعیت 3 در Nest[Cos,0.000128356,100]. همانطور که می بینید، آرگومان سوم برای Nest یک عدد صحیح است، اما Mathematica از آن راضی نیست. کد من این است: DynamicModule[{its=100},Column[{Plot[Nest[Cos,x,Dynamic[its]],{x,0,2\[Pi]}],Slider[Dynamic[its], {1,500,1}]}]] سعی کردم «Nest[Cos,x,Dynamic[its]]» را به «Nest[Cos,x,IntegerPart[Dynamic[its]]]» (بهمنظور رفع هر نوع اشکالی که «100» بهعنوان یک عدد صحیح دیده نمیشود) بیفایده است. این اولین بار است که با هر چیزی پویا یا حتی لغزنده سر و کار دارم، بنابراین هرگونه کمکی قابل قدردانی است. | من قطعا یک عدد صحیح می دهم، اما Nest::intnm را دریافت می کنم |
59581 | من یک نابرابری دارم که فقط از هفت پارامتر به شرح زیر تشکیل شده است: $(1 + g)^{-(m+w)}\big[\big\{a+(1-a)(1 + g)^m\big\ }(1 + p q)Q - (1 + g)^w \big\{(1 + g)^m (1 + q)-(1-p)q\big\} Q\big] < 0$ پارامترهای $g$، $w$، و $m$، مشمول محدودیتهای زیر هستند: $0<g$، $0<w$، $0<m$، $0<Q$، یعنی این چهار پارامتر همه مثبت هستند. . اکنون، میتوانیم به صورت دستی تأیید کنیم که این نابرابری تحت محدودیتهای پارامتر بالا وجود دارد. و من می خواهم این را با Mathematica تأیید کنم. کدهای من برای مفروضات: $Assumptions = 0 <g && 0 <w && 0 <m && 0 <Q و برای بررسی اینکه آیا نابرابری برقرار است یا خیر، از Refine و If به صورت زیر استفاده کردم: Refine[If[( 1 + g)^(-m - w) ((a - (-1 + a) (1 + g)^m) (1 + p q) Q - (1 + g)^w ((-1 + p) q + (1 + g)^m (1 + q)) Q)<0، Print[True]، Print[False]]] از آنجایی که شرط درست است، نتیجه من انتظار دارم درست باشد. اما چیزی که من به دست میآورم تکرار ساده براکت «If» است: If[(1 + g)^(-m - w) ((a - (-1 + a) (1 + g)^m) (1 + p q) Q - (1 + g)^w ((-1 + p) q + (1 + g)^m (1 + q)) Q) < 0، چاپ[بله]، چاپ[نه]] هنگامی که من استفاده از کمی ساده تر، اما مشابه، نوع نابرابری، بسته به شکل خاصی از نابرابری که استفاده میکنم، «درست» یا «نادرست» را به من میدهد. اما به نظر می رسد که Mathematica قادر به تشخیص درست یا نادرستی نابرابری فوق، که بسیار پیچیده است (شاید؟) نیست. یا من چیزی را از دست داده ام؟ کسی میتونه کمک کنه؟ خیلی ممنون | چگونه بفهمیم که آیا نابرابری غیرخطی برقرار است یا خیر؟ |
3463 | برای جایگزینی یک متغیر با یک متغیر دیگر، میتوان به سادگی از عملگر جایگزین همه (`/.`) استفاده کرد (به عنوان مثال، `x/(y*z) /. x -> w` $\displaystyle \frac{w را برمیگرداند. {yz}$). چگونه می توان یک عبارت متشکل از چندین متغیر را جایگزین کرد؟ تلاش برای جایگزین کردن مخرج در عبارت قبلی با یک متغیر منفرد با نحو زیر با شکست مواجه می شود: x/(y*z) /. y*z -> w x/(y*z) /. y*z :> w x/(y*z) /. (y*z) -> w x/(y*z) /. (y*z) :> w x/(y*z) /. بار[y، z] -> w x/(y*z) /. Times[y, z] :> w **Edit:** با اعمال FullForm، می بینم که جایگزینی متغیر را می توان با عبارت طولانی زیر انجام داد: x/(y*z) /. Times[Power[y, -1], Power[z, -1]] -> w^-1 با این حال، اکنون در موردی مانند موارد زیر ناموفق است: (x + Log[y*z])/(y *ز) /. Times[Power[y, -1], Power[z, -1]] -> w^-1 اکنون باید از چیزی مانند زیر استفاده کنید (که کار نمی کند). (x + Log[y*z])/(y*z) /. {Times[Power[y, -1], Power[z, -1]] -> w^-1, Times[y, z] -> w} آیا راه کلی تری برای جایگزینی متغیرها با بررسی کامل وجود دارد نمایندگی فرم؟ | جایگزینی متغیرهای ترکیبی با یک متغیر |
55241 | من سعی می کنم تابعی از 2 لیست با طول یکسان را به حداقل برسانم، اما در حال حاضر لیست اول یک عنصر دارد، دومی ثابت است. اساساً، این مرا گیج میکند: In[32]:= NMinimize[{estimator[{l}، {1}]، l > 1.1}، {l}] Out[32]= {-1.144، {l -> 10.5229} } در[30]:= برآوردگر[{10.522949782193457`}،{1}] Out[30]= 0.154163 بنابراین mathematica به من یک مقدار و پارامتر می دهد که به هیچ وجه به هم مرتبط نیستند. من می دانم که تابع مثبت است، زیرا تغییر شکل یک متریک است. پارامتر واقعی 4 است، و جایی در اطراف آن باید حداقل باشد. این خروجی DiscretePlot[estimator[{l},{1}], {l, 2, 8, 0.01}] Imgur است، بنابراین عملکرد من کاملاً به هم ریخته نیست و حداقل به نظر می رسد نزدیک به 4 باشد :) ** من نمی دانم در مورد این چه کاری باید انجام دهم، از هر کمکی قدردانی می کنم! ** من شروع به خواندن قسمت دقیق ریاضیات خواهم کرد، که تا به حال هرگز به آن اهمیت نداده بودم. پس از خواندن Minimize Failing در چند جمله ای، تمام روش های NMinimize و یک دانه تصادفی جدید را امتحان کردم. یکسان، بد، نتیجه :( In[43]:= NMinimize[{estimator[{l}, {1}], l > 1.1}, {l}, Method -> NelderMead ] Out[43]= {- 1.144، {l -> 10.5229}} In[44]:= NMinimize[{estimator[{l}، {1}], l > 1.1}, {l}, Method -> DifferentialEvolution ] Out[44]= {-1.144, {l -> 10.523}} In[45]:= NMinimize[{estimator[{l }، {1}]، l > 1.1}، {l}، روش -> Simulated Annealing ] Out[45]= {-1.144, {l -> 10.5229}} In[46]:= NMinimize[{estimator[{l}, {1}], l > 1.1}, {l}, Method -> RandomSearch ] Out[46]= {-1.144, {l -> 10.5229}} In[47]:= NMinimize[{estimator[{l}, {1}], l > 1.1}, {l}, Method -> {Automatic, RandomSeed -> 1} ] Out[47]= {-1.144, {l -> 10.5229} } برای کامل بودن، در اینجا توابع من هستند. x لیستی از اعداد تصادفی تولید شده از یک فایل csv است خود توضیحی :). البته اکثر این مبالغ برای M=1 منسوخ هستند، اما همانطور که گفتم اگر این مشکل حل شود، 2 پارامتر لیست با اندازه M وجود خواهد داشت. x = متغیر تصادفی[توزیع نمایی[4]، 10000] n := طول[x] قسمت ثابت = Pi/n^2 مجموع[Sum[Exp[-Abs[x[[j]] - x[[i]]]]، {i، 1، n}]، {j، 1، n}] M = 1 گرم[th_، wh_] := -2 Pi/n مجموع[wh[[m]] th[[m]] Sum[((1 + th[[m]]) Exp[-x[[j]]] - 2 Exp[-x[[j] ] th[[m]]]/(th[[m]]^2 - 1)، {j, 1, n}], {m, 1, M}] h[th_, wh_] := Pi مجموع[مجموع[وچ[[m]] wh[[l]] th[[m]] th[[l]] (ام[[m]] + امین[[l]] + 2)/((امین[ [m]] + 1) (ام[[l]] + 1) (ام[[m]] + ام[[l]]))، {l، 1، M}]، {m، 1، M} ] برآوردگر[th_، wh_] := g[th، wh] + h[th، wh] + ثابت بخش نمونهگیری از x، ارزیابی آزمون و بخش ثابت را ویرایش کرد. با تشکر از نظرات تا کنون! | NMinimize یک مقدار اشتباه آشکار می دهد |
27764 | من یک بیان درهم و برهم از متغیرها دارم که میخواهم با این فرض که نسبتهای مشخصی از متغیرها کوچک هستند سادهسازی کنم. برای مثال، $\sqrt{x+y}\;$ را برای $\frac{y}{x}$ کوچک گسترش یافته در نظر بگیرید. یعنی $x >> y$. انجام این کار با دست به اندازه کافی ساده است (یک $\sqrt{x}$ را بیرون بیاورید و سپس یک متغیر جدید به عنوان $\frac{y}{x}$ تعریف کنید، سپس این متغیر را حدود $0$ گسترش دهید). اما، من نمی توانم بفهمم که چگونه این کار را در _Mathematica_ انجام دهم. **ویرایش 1** از آن زمان متوجه شدم که کاری که واقعاً می خواهم انجام دهم، پیچیده تر از مثال بالا است. عبارت زیر را در نظر بگیرید $\sqrt{a+d} + \sqrt{b+d}\;$ برای $\frac{d}{a}$ کوچک و $\frac{d}{b}$ کوچک (که $a>>d$ و $b>>d$ است). پس از پاسخ Artes در زیر، راه حل Series[ (a + d)^(1/2) + (b + d)^(1/2) / است. {d -> z1 a، d -> z2}، {z1، 0، 2}،{z2، 0، 2}] /. {z1 -> d/a, z2 -> d/b} اما این راه حل به دلیل دستوری که _Mathematica_ بر روی این دستور انجام می دهد، آنطور که در نظر گرفته شده کار نمی کند. کاری که باید انجام شود این است که «d» را با «z1 a» جایگزین کنید، سپس «z1» را در مورد «0» گسترش دهید، «z1» را با «d/a» جایگزین کنید، سپس «d» را با «z2 b» جایگزین کنید، گسترش دهید. «z2» در مورد «0»، و در نهایت «z2» را با «d/b» جایگزین کنید. چگونه می توان این کار را در _Mathematica_ انجام داد؟ (بدیهی است که مثالی که من آوردم را می توان به دو عبارت تفکیک کرد، زمانی که بتوان آن را به طور جداگانه بسط داد، اما این را نمی توان برای عبارت پیچیده تری که در واقع سعی در گسترش آن دارم انجام داد). | گسترش سری برای نسبت کوچکی از متغیرها |
43826 | فرض کنید که من دو نمودار، 'pl1' و 'pl2' دارم: pl1 = Plot[x, {x, 0, 1}, Frame -> True, ImageSize -> 350] pl2 = Plot[x^2, {x, 0، 1}، Frame -> True، ImageSize -> 350]   من می خواهم **(1 ) این نمودارها را در کنار هم در یک گرافیک **(2) غیر شطرنجی** با **(3) بدون فاصله** ترکیب کنید. با استفاده از «شبکه» با «فاصلهها -> 0» به نتیجه دلخواهم نزدیک میشوم: Grid[{{pl1, pl2}}، Spacings -> 0] موارد فوق نیازهای من را برآورده می کند **(2)** و **(3)** : نتیجه **غیر شطرنجی** است و وجود دارد **فاصله ** بین قطعات. با این حال، موارد فوق الزامات من را برآورده نمی کند **(1)**، مبنی بر اینکه نمودارها **ترکیب شوند** در یک شیء «گرافیک» _ تکی. یعنی اگر روی هر کدام از نمودارها کلیک کنم، می بینم که آنها اشیاء «Graphic» مجزا هستند:   بنابراین رویکرد بالا همه نیازهای من را برآورده نمی کند. (چرا من نیاز دارم که نمودارها در یک «گرافیک» ترکیب شوند؟ دلیلش این است که میخواهم سایر اشیاء «گرافیک» را - مانند متن، فلشها، شکلها و غیره - قرار دهم - دو نمودار.) امکان دیگر استفاده از «ImageAssemble» است، اما متأسفانه این منجر به یک تصویر شطرنجی می شود: ImageAssemble[{{pl1, pl2}}]  سومین امکان استفاده از GraphicsGrid با Spacings -> 0 است: GraphicsGrid[{{pl1, pl2}}، Spacings - > 0]  به نظر می رسد که این یک واحد تولید می کند شیء «گرافیک» ( **(1)**) که شطرنجی نشده است ( **(2)**)، اما، متأسفانه، بین نمودارها فاصله وجود دارد. آیا پیشنهادی دارید؟ آیا راهی برای حذف فاصله/بالشتک در «GraphicsGrid» وجود دارد؟ | نمودارها را در یک گرافیک منفرد غیررستری و بدون فاصله ترکیب کنید |
26490 | ArcTan واقعاً من را آزار می دهد، بنابراین آیا راهی وجود دارد که _Mathematica_ را به جای ArcTan بنویسد Logarithm؟ چیزی که من دنبال آن هستم نوعی مبدل ArcTan به Log است مانند لیست زیر از ویکی | چگونه می توانم Mathematica را وادار کنم که به جای ArcTan Log بنویسد؟ |
43577 | من یک ماتریس متقارن واقعی **H** دارم که به شکل نمادین است، به ماتریس **P** نیاز دارم که بتواند **H** را مورب کند. همچنین **P** متعامد است و ستونهای آن بردارهای ویژه **H** هستند. چگونه می توانم این کار را در ریاضیات انجام دهم؟ در زیر ماتریس نمونه من است. H = {{λ - u، -t، -Δ، 0}، {-t، -λ - u، 0، -Δ}، {-Δ، 0، -λ + u، t}، {0، - Δ، t، λ + u}} // MatrixForm | نحوه به دست آوردن ماتریس متعامد که یک ماتریس متقارن را مورب می کند |
18140 | من می خواهم حروف مشابه پیدا کنم charList = CharacterRange[a, l]; ls = ImageData@Binarize@Rasterize@# & /@ charList; جدول[{i}~Join~Nearest[Complement[ls, {i}], i, 1], {i, ls}]; % /. Rule @@@ جدول[{ImageData@Binarize@Rasterize@ii, ii}, {ii, charList}] GraphPlot[Rule @@@%, DirectedEdges -> True, VertexLabeling -> True] Clear[`*] I فکر می کنم کد من می تواند بهتر باشد. چگونه می توانم آن را بازسازی کنم؟ | چگونه می توانم کد خود را ساده تر کنم؟ |
6974 | > **تکراری احتمالی:** > چرا PatternTest با Composition کار نمی کند؟ تابع من چیزی شبیه این است، a[x_Real?(# > 0) &] := Plot[x*Sin[y], {y, 0, 10}]; اما «a[5]» چیزی جز «a[5]» را برمیگرداند. این تابع نیز کار نمی کند، a[x_Real/;(# > 0) &] := Plot[x*Sin[y], {y, 0, 10}]; من خیلی گیج شدم آیا کسی می تواند به من بگوید که چرا اینها کار نمی کنند؟ | چرا تابع تعریف شده من با محدودیت های الگوها کار نمی کند؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.