_id
stringlengths 1
5
| text
stringlengths 0
5.25k
| title
stringlengths 0
162
|
|---|---|---|
16394
|
من می خواهم در مورد نحوه استفاده از توابع سری زمانی 9 جدید _Mathematica_ برای پیش بینی فروش کمک بخواهم. به عنوان مثال، برای یکی از فروشگاه های ما، من این مجموعه داده را با 35 امتیاز دارم، از ژانویه 2010 تا نوامبر 2012 با فروش در salesData = {5.14، 5.32، 6.04، 5.84، 6.09، 6.03، 5.79، 6.26، 5.4، 5.91 6.54، 7.76، 6.24، 6.19، 6.37، 6.72، 6.72، 6.52، 6.64، 6.96، 6.51، 7.03، 6.79، 8.11، 6.82، 6.96، 7.85، 7.80، 7.80، 7.80، 7.80، 7.80. 8.22، 8.19، 8.67، 8.29} اگر آن را با DateListPlot به صورت زیر ترسیم کنم: DateListPlot[salesData ,{2010,1} ,Joined-> True ,AspectRatio->0.2 ,DateTicksFormat->,Short,Month سال کوتاه} ,PlotLabel->Style[Sales Chart,18,Bold,Blue] ,ImageSize->800 ] دریافتم:  سوال من این است: چگونه از «SARIMAProcess»، «TemporalData» و «TimeSeriesForecast» برای دریافت پیشبینی استفاده کنم و نوار پیش بینی با مقداری فاصله اطمینان مانند این تصویر؟  در این مورد، سریال فصلی بودن را به سال نشان میدهد و این دلیلی است که میدانم S در (S) ARIMA ضروری است. من با سریال های زمانی تازه کار هستم، پس در صورت امکان، می خواهم پاسخ آموزشی داشته باشم. من در مورد معنای ضرایب SARIMA و نحوه تعیین آنها مبهم هستم.
|
پیشبینی فروش با استفاده از فرآیند SARIMA و دادههای سری زمانی
|
41348
|
من دو سوال زیر را دارم: 1. چگونه می توان وابستگی Y در مقابل X را با استفاده از ContourPlot با Mathematica تجسم کرد، اگر با سیستم دو معادله زیر داده شود: Y=f(X,Z) و g(X,Z)=0 2. نحوه برگرداندن نقاط {Xi,Zi} ایجاد شده توسط ContourPlot اعمال شده روی g(X,Z)=0 که Z=q(X) را تجسم می کند. نکته 1: پاسخ سوال دوم به وضوح مشکل فرموله شده در سوال اول را حل می کند. نکته 2: در واقع مسئله فرمول بندی شده در سوال اول ممکن است به طور موثر بدون ContourPlot با افتراق در X هر دو معادله و حل عددی سیستم نتیجه حل شود. 2 معادله دیفرانسیل معمولی از هرگونه کمک و پیشنهاد استقبال می شود.
|
نحوه برگرداندن نقاط {Xi,Zi} ایجاد شده توسط ContourPlot
|
20886
|
آیا راه آسانی برای پرش مستقیم به تعریف متغیری وجود دارد که در برخی از IDE های خوب پیاده سازی شده است؟ در حال حاضر باید به صورت دستی (ctrl+f) در کل کتاب کار جستجو کنم تا جایی پیدا کنم.
|
به تعریف نماد/متغیر بروید
|
32062
|
در بالای فایل `.m` که به طور خودکار از سلول های اولیه در یک نوت بوک تولید می شود، یک هدر ظاهر می شود: (************************ **********************************************) ( * این فایل به صورت خودکار توسط Mathematica ساخته شده است *) (* حاوی سلول های Initialization از یک فایل Notebook است که *) ... آیا راهی برای جلوگیری از تولید این هدر وجود دارد؟
|
چگونه سربرگ های تولید شده به صورت خودکار در بسته ها را سرکوب کنیم؟
|
51109
|
فرض کنید پیوندی مانند این ایجاد میکنیم: link = LinkCreate[mylink, LinkMode -> Listen] چگونه میتوانیم منتظر بمانیم تا این پیوند توسط فرآیند دیگری به آن متصل شود و اگر اتصال ورودی وجود نداشته باشد، زمان پایان مییابد؟
|
چگونه منتظر بمانیم تا پیوند حالت گوش دادن به آن متصل شود؟
|
14222
|
من با این مشکل مواجه شده ام که یک لیست از مختصات دقیق از یک نمودار بدست می آید. پس از جستجوی آنلاین، بهترین روش برای انجام این کار، کلیک راست بر روی طرح و انتخاب «دریافت مختصات» است. پس از آن، من باید از ماوس خود برای بررسی و حرکت در طول طرح تا آنجا که می توانم دقیق و پیوسته استفاده کنم، اما نسبتاً نادرست بود. از این رو، می خواهم بپرسم آیا روش های دیگری برای دریافت لیست مختصات دقیق از یک نمودار وجود دارد؟ متشکرم
|
دریافت لیستی از مختصات دقیق از یک نمودار
|
1770
|
من یک سوال در مورد استفاده از Parallelize دارم. در راهنما میتوان خواند که «Parallelize[Table[expr,iter,…]]» (که معادل «ParallelTable[expr,iter,…])» نتایج یکسانی را با «Table» به جز برای سمت به دست میدهد. اثرات در طول محاسبات. خوب، در اینجا من یک کد آسان دارم که در آن از یک If-شرط در داخل جدول خود استفاده می کنم: arrayA=Table[RandomReal[{-1,1}],{i,1,1000}]; arrayToBeFilled=ConstantArray[0,1000]; موازی کردن[Table[If[arrayA[[i]]<=0,arrayToBeFilled[[i]]=arrayA[[i]]+5, arrayToBeFilled[[i]]=arrayA[[i]]-5]،{ i,1,1000}],Method->Automatic];//Timing هیچ نتیجه مفیدی به جز مقدار دهی اولیه بدون تغییر من دریافت نمی کنم آرایه، اما اگر از همان کد بدون `Parallelize` استفاده کنم، خوب کار می کند (و حتی سریعتر)! از آنجایی که کد واقعی من (در اصل همان کد بالا اما با محاسبات بیشتر) برای ارزیابی زمان می برد، امیدوارم بتوانم با استفاده از Parallelize سرعت را افزایش دهم. اما به نظر میرسد که یا دارم کار اشتباهی انجام میدهم/درک میکنم یا به خودی خود چیزی با «Parallelize» اشتباه است. کسی میتونه بگه قضیه چیه؟ همچنین خوشحال می شوم اگر کسی بتواند راه بهتری به من بگوید که چگونه می توانم سرعت چنین کدهایی را مانند مثال من افزایش دهم.
|
ParallelTable و Table نتیجه یکسانی ندارند
|
55526
|
{x->1} را در نظر بگیرید که فهرست «FullForm» [قانون[x, 1]] دارد و بنابراین، MatchQ[{x->1}، List[___Rule]] «True» را تولید میکند. اکنون <|x->1|> را در نظر بگیرید که دارای 'FullForm' Association[Rule[x, 1]] است اما MatchQ[<|x->1|>، Association[___Rule]] 'False' را تولید می کند در واقع، MatchQ[ <|x->1|>، Association[___]] False را تولید می کند. هر ایده ای؟ (من سعی می کنم برخی از توابع MathLink xxxxxxxx WSTP را برای سریال سازی ساختارهای C به عنوان انجمن بسازم، و این خلأ من را به هم می زند).
|
MatchQ-ing Associations (MMA 10)
|
50674
|
من در تلاش برای حل یک سیستم معادلات دیفرانسیل واکنش- انتشار دو بعدی دو جزئی با Mathematica هستم. پسزمینه این مدل بهاصطلاح «مدل بروسلاتور» است که در آن میتوان طرح کلی خوبی را از مؤسسه فیزیک نظری در مونستر، آلمان پیدا کرد. مدل توسط سیستم معادلات دیفرانسیل ارائه می شود: $$u_t=D_u\Delta u+a-(b+1)u+u^2 v$$ $$v_t=D_v\Delta v+b u-u^2 v$$ با u,v به عنوان متغیرهای حل بسته به x,y و t، $\Delta$ به عنوان عملگر لاپلاس $D_u$ و $D_v$ به عنوان ثابت های انتشار و a,b به عنوان ثابت های سرعت واکنش مثبت. این سیستم انتقالی از نوسانات کوچک حول محلول حالت پایدار یکنواخت مدل را به یک الگوی نواری با دامنه بالا نشان می دهد همانطور که در شکل 8.6 مرجع آنلاین نشان داده شده است، زمانی که مجموعه پارامترهای $D_u$، $D_v$، a و b هستند. در منطقه بی ثباتی بر اساس تجزیه و تحلیل پایداری (به مرجع مراجعه کنید) سیستم زمانی که به عنوان مثال ناپایدار است. با استفاده از مجموعه پارامترهای $D_u=5$، $D_v=12$، a=3 و b=9. راه حل حالت پایدار سیستم این است: $$u_0=a=3, v_0=\frac{b}{a}=1/3$$ در Mathematica ما یک نوسان کوچک (مثلا $\pm2\%$) در راه حل های حالت پایدار $u_0$ و $v_0$ به عنوان مقادیر اولیه (در t=0) معادلات دیفرانسیل u0 = درون یابی[Flatten[جدول[{{x، y}، 3 + If[x == 0 || y == 0 || x == 50 || y == 50، 0، تصادفی واقعی[{-a/50، a/50} /. a -> 3]]، {0، 0}}، {x، 0.50}، {y، 0، 50}]، 1]، InterpolationOrder -> 2]; v0 = درون یابی[Flatten[جدول[{{x، y}، 9/u0[x، y]، {0، 0}}، {x، 0.50}، {y، 0، 50}]، 1] , InterpolationOrder -> 2]; در اینجا من مرزهای مقدار اولیه را به حالت پایدار بدون نوسانات تصادفی محدود کردم و اجبار کردم که اولین مشتق تابع درون یابی در مرزها نیز صفر باشد تا مرز و شرایط اولیه در معادله دیفرانسیل ثابت بماند. می توان شرط اولیه $u_0$ را با عبارات زیر GraphicsRow[{ ContourPlot[u0[x, y], {x, 0, 50}, {y, 0, 50}, PlotLegends -> Automatic, ColorFunction -> رسم کرد. SolarColors، FrameLabel -> {x، y}، ImageSize -> Medium]، Plot3D[u0[x, y], {x, 0, 50}, {y, 0, 50}, PlotRange -> {2.9, 3.1}]}] رویکرد من برای حل این سیستم برای فاصله فضای x-y 50x50 واحد و پارامترهای ذکر شده، عبارت زیر را امتحان کردم NDSolve[Evaluate[{ D[u[x, y, t], t] == Du (مشتق[2، 0، 0][u][x، y، t] + مشتق[0، 2، 0][u][x، y، t]) + a - (b + 1) u[x، y، t] + v[x، y، t] (u[x، y، t])^2، D[v[x، y، t]، t] == Dv (مشتق[2 ، 0، 0][v][x، y، t] + مشتق[0، 2، 0][v][x، y، t]) + b u[x، y، t] - v[x، y، t] (u[x، y، t])^2، u[x، y، 0] == u0[x، y]، v[x، y، 0] == v0[x، y]، مشتق[1، 0، 0][u][0، y، t] == 0، مشتق[1، 0، 0][u][L، y، t] == 0، مشتق[0، 1، 0][u][x، 0، t] == 0، مشتق[0، 1، 0][u][x، L، t] == 0، مشتق[1، 0، 0][v][0، y، t] == 0، مشتق[1، 0، 0][v][L، y، t] == 0، مشتق[0، 1، 0][v][ x، 0، t] == 0، مشتق[0، 1، 0][v][x، L، t] == 0، } /. {L -> 50، Du -> 5، Dv -> 12، a -> 3، b -> 9}]، {u، v}، {x، 0، 50}، {y، 0، 50}، {t, 0, 0.05 4000}, MaxSteps -> {15, 15, Infinity}] اما خطای زیر را دریافت کنید: NDSolve::ibcinc: هشدار: مرز و شرایط اولیه ناسازگار هستند. این عجیب است زیرا من شرایط مرزی نویمان را از طریق مشتق تابع درون یابی اعمال کردم. در نهایت NDSolve برای همیشه اجرا میشود، حتی با تنظیم نسبتاً پایین 15 برای MaxSteps در جهت x و y، هیچ نتیجهای حاصل نمیشود. پیشنهادی برای بهبود وجود دارد؟
|
حل معادله دیفرانسیل دو بعدی دو جزئی با NDSolve (مدل بروسلاتور)
|
33097
|
«RootApproximant» زمانی که من نیاز به تشخیص یک عدد جبری و زمانی که تعداد ارقام کافی آن مشخص است (یا حتی زمانی که تعداد نامحدودی از ارقام را می توان از یک محاسبات عددی با زمان کافی بدست آورد، کار بسیار خوبی انجام می دهد). اما اغلب باید ترکیبهای خطی شکل $\alpha+\beta\cdot\tau$ را تشخیص دهم که در آن $\alpha$ و $\beta$ اعداد جبری ناشناخته هستند و $\tau$ یک عدد ماورایی ثابت شناخته شده است (مثلا `` Pi»، «E» یا «Log[2]». برخی از موارد ساده را می توان با استفاده از جستجوی _WolframAlpha_ حل کرد: WolframAlpha[2.421441469079183123، IncludePods -> PossibleClosedForm، TimeConstraint -> ∞] آیا راهی برای حل این مشکل به طور کلی در _Mathematica_ وجود دارد؟
|
برای تشخیص ترکیبات خطی روی اعداد جبری به تعمیم RootApproximant نیاز دارید
|
20881
|
چرا _Mathematica_ مقادیر متفاوتی را برای این دو انتگرال برمی گرداند:  من به تازگی با یکپارچگی پیچیده آشنا می شوم، بنابراین ممکن است که من سوء تفاهم از نحوه کار این کار، اما در این مورد توابع داخل انتگرال کاملاً معادل هستند. به دلایلی تصویر نمایش داده نمی شود، این کد این است: Integrate[1/(a^2*Cos[t]^2 + b^2*Sin[t]^2)، {t, 0, 2*Pi }] ادغام[1/(a^2*((E^(I*t) + E^((-I)*t))/2)^2 + b^2*((E^(I*t ) - E^((-I)*t))/(2*I))^2)، {t، 0، 2*Pi}]
|
نتایج ناسازگار از انتگرال های معادل
|
32564
|
من ماتریس دارم و میخواهم آن را به صورت 3D ListPlot3D رسم کنم[{{3.98765, 3.9805722621093267`, 3.6669734993637384`, 3.547140513657327`09, {4. 6.841217936322747`, 3.664440739410208`, 5.55098}, {4.094896872960633`, 4.36315, 6.32753941177584` 3.962204146812651`}، {3.983216682983883`، 6.26917، 4.7494476017929514`، 16.1384}، {4.04999، 4.7985 3.659365327920453`, 4.156261830970234`}, {4.059789950180353`, 4.014186008147935`, 4.72261024`2483 5.748447432928523`}، {4.2315454107761665`، 3.76239، 3.94495، 3.9403001696511617`}، {4.06719، 5.148, 5.149 3.83299}، {4.01151، 3.9015086486265798`، 20.185861947480277`، 5.08127}}، MeshStyle -> Opacity[0.4]، InterpolationColorout 3، Florout، نتیجه رنگی -> مانند زیر که در آن mathematica تیک ها را اعداد طبیعی فرض می کند که از یک شروع می شوند در حالی که باید متفاوت باشند. {1،2،3،4} باید {2،3،4،5} و {1،2،3...،8} باید {1.1،...، 1.8} باشد؟ 
|
ترسیم یک ماتریس به صورت سه بعدی با تیک های خاص
|
39105
|
من داده های حرکت ذرات را در قالب زیر دارم: { {1., 1., 0., 0.}, {1., 2., 0.240727, 0.974106}, {1., 3., 0.0215366, 0.703085}, {1.، 4.، 0.437541، 1.19085}، {2.، 1.، 0.، 0.}، {2.، 2.، -2.17808، 0.455328}، {2.، 3.، -2.97556، -0.668351}، {2.، 4.، -3.91848 , -1.25396}، {3.، 1.، 0.، 0.}، {3., 2., -0.523589, 0.136621}, {3., 3., -1.87956, 0.679403}, {3., 4., -2.36116, 0.749859} } اولین عدد عدد ذره است، دومین عدد ذره است. شماره فریم در فیلم، سوم موقعیت $x$ و چهارمی است موقعیت $y$. بنابراین در داده های بالا، 4 لیست اول به ذره 1، 4 لیست بعدی به ذره 2 و 4 لیست آخر به ذره 3 تعلق دارد. من باید میانگین جابجایی مربع (MSD) $(x_2-x_1)^2 + ( را محاسبه کنم. y_2-y_1)^2$ برای هر یک از ذرات به طور جداگانه. من می توانم MSD را محاسبه کنم اگر لازم نباشد داده های بالا دارای 3 ذره هستند، همه را یکسان در نظر بگیرم (اما این چیزی نیست که من می خواهم). من باید MSD را برای هر یک از این ذرات جداگانه محاسبه کنم. اساساً به نوعی باید به برنامه بگویم که داده های ذره 1 کجا تمام می شوند و داده های ذره 2 کجا شروع می شوند. در متلب، من از تابع find برای برگرداندن نمایه مکان عدد 1 در ستون دوم داده ها استفاده کرده ام و حلقه را تا آن شاخص برای محاسبه MSD برای هر ذره اجرا می کنم. من با _Mathematica_ جدید هستم و سعی می کنم آن را یاد بگیرم. مدتی طول می کشد تا بتوانم پاسخی برای این مشکل پیدا کنم. کسی میتونه کمک کنه؟
|
میانگین جابجایی های مربع ذرات مختلف را از یک فایل اکسل محاسبه کنید
|
42845
|
من در حال تلاش برای پیدا کردن 5 حداقل برای برخی از عملکرد هستم. اگر یک تابع Do ساده را پیاده سازی کنم، می توانم نتایج را به دست بیاورم. من سعی کردم با استفاده از ParallelDo سرعت آن را افزایش دهم و سپس کد من نتایج جعلی را برمی گرداند. مثالی در اینجا آمده است: **با Do Loop** mytable = {{0, 0, 0, 0, 0, 0, 10^7}, {0, 0, 0, 0, 0, 0, 10^6} , {0, 0, 0, 0, 0, 0, 10^10}, {0, 0, 0, 0, 0, 0, 10^8}، {0، 0، 0، 0، 0، 0،10^9}}؛ ele[a_، b_، c_، d_، e_، f_] := (c/(a + b)) Exp[(d/e)^(-1/f)]; آیا[mytable = SortBy[mytable, Last]; If[ele[a, b, c, d, e, f] < Last[Last[mytable]] mytable[[-1, All]] = {a, b, c, d, e, f, ele[ a، b، c، d، e، f]}]، {a،1، 2، 0.5}، {b، 2، 2.5، 0.05}، {c، 0.1، 1.1، 0.5}، {d، 1، 2، 0.5}، {e، 1، 2، 0.5}، {f، 1، 2، 0.5}] SortBy[mytable, Last] خروجی مورد نظر را دریافت می کنم: > {{ 2.، 2.5، 0.1، 2.، 1.، 1.، 0.0366383}، {2.، 2.45، 0.1، 2.، 1.، > 1.، 0.0370499}، {2.، 2.4، 0.1، 2.، 1.، 1.، 0.0374709}، {2.، 2.35، 0.1،2 .، 1.، > 1.، 0.0379016}، {2., 2.3, 0.1, 2., 1., 1., 0.0383424}} اما وقتی Do را به **ParallelDo** تغییر می دهم، مقادیر اصلی mytable را بدون هیچ تغییری به من می دهد. > {{0، 0، 0، 0، 0، 0، 1000000}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 10000000}، {0، 0، 0، 0، 0، > 0، 100000000} , {0, 0, 0, 0, 0, 0, 1000000000}, {0, 0, 0, 0, 0, 0, > 10000000000}} آیا کسی می تواند به من بگوید که آیا این به دلیل مشکل استقلال است یا راه بهتری برای موازی کردن کد من وجود دارد؟
|
به روز رسانی لیست با Do کار می کند اما نه با ParallelDo
|
29812
|
من یک مشکل دارم و به نظر می رسد که به یک تابع Interpolating در داخل یک دستور 'NDSolv'e متصل است. تابع «مقاومت[x» در داخل دستور «NDSolve» درون یابی داده های اندازه گیری است. کد با یک تابع معمولی به جای تابع درون یابی به خوبی کار می کند. وقتی کد رو اجرا میکنم ارور نمیده ولی نتیجه ای هم نمایش داده نمیشه. کسی میدونه مشکل چیه؟ کد این است: xydataplot = Reap[ For[i = 1, i <= n, i++, J = i j; s = NDSحل[{y'[x] == (مقاومت[y[x]] J^2)/nC - آلفا/nC (-T + y[x])، y[0] == T}، y , {x, 0, t}]; Te = y[t] /. s; resis2 = مقاومت[Te]; efeld = J resis2; Sow[efeld]; Sow[J]; ]؛ ][[2, 1]]~پارتیشن~2;
|
تابع درون یابی در NDSolve
|
174
|
من مشکلی دارم که در حال کار بر روی آن هستم که مستلزم مقایسه چندین لیست از نقاط داده با هم تداخل دارند. وقتی یکی از لیست ها را طی می کنم، می خواهم فقط آن داده ها را با لیست های دیگر مقایسه کنم و نه خود. بنابراین، چگونه می توان این کار را به طور موثر انجام داد، به خصوص اگر باید صدها بار انجام شود؟ بدیهی است که اگر بتوانم ترتیب مقایسهها را کنترل کنم، هر روشی کار میکند زیرا میتوانم تعداد دفعاتی که باید انجام شود را محدود کنم. اما، من لزوما نمی توانم سفارش را تضمین کنم. اکنون می توان از هر دو «Drop» و «Take» برای این کار استفاده کرد، اما من می خواهم بدانم که آیا آنها سریع ترین روش ها برای انجام این کار هستند یا چیز دیگری وجود دارد؟
|
چگونه می توانید تمام یک لیست را به جز یک عنصر به طور موثر برگردانید؟
|
17620
|
من 50 نقطه داده دارم که می خواهم آنها را به عنوان یک فرآیند AR(4) نشان دهم. قبل از اینکه از مدل برای پیشبینی 10 روز آینده استفاده کنم، میخواهم رفتار مدل فرآیند تخمینی را با دادههای اصلی (خام) ترسیم کنم. Remove[a1, a2, a3, a4, v] processdata = {{1, 5.0}, {2, 9.0}, {3, 8.0}, {4, 10.0}, {5, 6.1}, {6, 10.4} ، {7، 9.1}، {8، 11.6}، {9، 7.5}، {10، 12.1}، {11، 10.4}، {12، 13.5}، {13، 9.0}، {14، 14.1}، {15، 11.9}، {16، 15.7}، {17، 10.8}، {18، 16.4} ، {19، 13.7}، {20، 18.3}، {21، 12.9}، {22، 19.0}، {23، 15.8}، {24، 21.2}، {25، 15.3}، {26، 22.1}، {27، 18.3}، {28، 24.6}، {29 ، 18.1}، {30، 25.8}، {31، 21.2}، {32، 28.6}، {33، 21.4}، {34، 30.0}، {35، 24.6}، {36، 33.2}، {37، 25.2}، {38، 35.0}، {39، 28.6} ، {40، 38.5}، {41، 29.6}، {42، 40.7}، {43، 33.3}، {44، 44.7}، {45، 34.8}، {46، 47.4}، {47، 38.8}، {48، 52.0}، {49، 40.9}، {50 ، 55.2}}; plot1 = ListPlot[processdata, Joined -> True, Frame -> True, FrameLabel -> {Time (days), Temperature}, AxesOrigin -> {0, 0}, PlotRange -> All, PlotStyle -> { Thick, Red}, PlotLabel -> Plot 1: Raw Process Data] در اینجا استفاده می کنم FindProcessParameters برای تخمین چهار ضریب و واریانس. سپس از این مقادیر استفاده می کنم تا ببینم مدل چقدر با داده های خام مطابقت دارد. params = FindProcessParameters[processdata, ARProcess[{a1, a2, a3, a4}, v]] a1 = params[[1, 2]]; a2 = پارامترها[[2, 2]]; a3 = پارامترها[[3, 2]]; a4 = پارامترها[[4, 2]]; v = پارامترها[[5, 2]]; sigma = Sqrt[v]; y = جدول[0، {50}]; y[[1]] = 5.0; y[[2]] = 9.0; y[[3]] = 8.0; y[[4]] = 10.0; dist = NormalDistribution[0, sigma]; t = 4; آیا[{ t = t + 1، اگر[t > 50، شکست[]]، نویز سفید = متغیر تصادفی[dist]، y[[t]] = نویز سفید/( 1 - (a1*y[[t - 1]] ) - (a2*y[[t - 2]]) - (a3*y[[t - 3]]) - (a4* y[[t - 4]]))}، {100}]؛ modeldata = Transpose[{Range[Length[y]], y}]; plot2 = ListPlot[modeldata, Joined -> True, Frame -> True, FrameLabel -> {Time (days), Temperature}, AxesOrigin -> {0, -40}, PlotRange -> All, PlotStyle -> {Thin, Black}, PlotLabel -> Plot 2: Model Data]; plot3 = Show[plot1, plot2, PlotLabel -> Plot 3: Raw Process Data(Red) vs AR Model(Black)، AxesOrigin -> {0, -80}] عملکرد مدل بالا خیلی خوب نیست. آیا من اینجا کار اشتباهی انجام می دهم؟ سپس سعی کردم MaximumLikelihood را بهعنوان تخمینگر فرآیند مشخص کنم به این امید که بتوانم تخمینهای پارامتر بهتری داشته باشم، اما یک پیام خطای FindArgMax دریافت کردم که آن را نیز متوجه نشدم. Remove[a1, a2, a3, a4, v] params = FindProcessParameters[processdata, ARProcess[{a1, a2, a3, a4}, v], ProcessEstimator -> MaximumLikelihood] FindArgMax::nrnum: مقدار تابع {-Log[ARProcess][{0.746727، 0.814726، من یک کاربر قدرتمند Mathematica نیستم، بنابراین پاسخ های نسبتاً ملایمی را می توانم انجام دهم نقاط شهرت (من برای اولین بار کاربر stackexchange هستم) اکنون می توانم نموداری از مدل AR را نشان دهم عملکرد  از آنجایی که مدل AR دارای یک جزء احتمالی (نویز سفید) است، نموداری که ممکن است ایجاد کنید به احتمال زیاد متفاوت به نظر می رسد. در بالا، با این حال، من انتظار دارم که تناسب همچنان ضعیف باشد.
|
برازش داده ها به یک ARProcess با استفاده از FindProcessParameters
|
7921
|
> **تکراری احتمالی:** > تکرار بر روی لیست ها در Mathematica در حالی که مواردی وجود دارد که حلقه For معقول است، این یک شعار کلی است - یکی را که خودم مشترک آن هستم - که اگر از For استفاده می کنید. در Mathematica حلقه بزنید، احتمالاً دارید این کار را اشتباه انجام می دهید. اما حلقه های «For» و «Do» برای افرادی که قبلاً زبان های برنامه نویسی دیگر را می دانند آشنا هستند. برای کاربران جدید Mathematica معمول است که بر ساختارهای حلقه تکیه کنند، فقط از عملکرد یا پیچیدگی کد ناامید می شوند. > سوال من این است: **آیا برخی از قوانین کلی وجود دارد که به کاربران جدید کمک می کند تا جایگزین مناسبی را برای حلقه For یا Do انتخاب کنند، > و آیا ساختارهای مفید Mathematica دیگری به غیر از > RandomVariate وجود دارد. /لانه/تا/داخلی/خارجی/تعدادی که آنها باید > درباره آنها بدانند تا از آن حلقه ها جلوگیری کنند؟**
|
چند استراتژی کلی برای اجتناب از استفاده از حلقه های For چیست؟
|
21281
|
من دو لیست A و B دارم که هر کدام 99 عدد واقعی دارند. من میخواهم فهرستی به نام «C» تشکیل دهم که عناصر آن توابع («F[]») از «A» و «B» و همچنین عناصر قبلی خود «C» هستند. C ={F[A1/B1]، F[A2/(B2-A1/C1)]، F[A3/(B3-A1/C1-A2/C2)]، ...، F[A99/(B99 -A1/C1...-A98/C98.)]} که در آن اعداد صحیح بعد از «A»، «B» و «C»، شاخصهای عنصر هستند. من از هرگونه راهنمایی در مورد نحوه کدنویسی این در _Mathematica_ سپاسگزارم.
|
برای کدنویسی/ایجاد فهرست بازگشتی به کمک نیاز دارید
|
57296
|
با توجه به یک مدل .obj سه بعدی، به عنوان مثال یک خرگوش. چگونه می توانیم از آن یک نقشه عمق بسازیم؟ هر ایده یا کمکی بسیار قدردانی خواهد شد.
|
چگونه از یک مدل سه بعدی نقشه عمق بسازیم؟
|
20736
|
متوجه شدم که ReplacePart می تواند از الگو استفاده کند. به عنوان مثال: ReplacePart[{{0, 0, 0}, {0, 0, 0}, {0, 0, 0}}, {i_, i_} -> x] {{x, 0, 0}, { 0, x, 0}, {0, 0, x}} بنابراین من ساده لوحانه فکر می کنم می توانم تغییر کوچکی مانند ReplacePart انجام دهم[{{0, 0, 0}, {0, 0, 0}، {0، 0، 0}}، {i_+1، i_} -> x] اما {x، x، x} را میدهد چرا؟ من پیش بینی کردم که نتیجه {{0, 0, 0}, {x,0,0}, {0, x, 0}} باشد.
|
سوال در مورد استفاده از الگو در ReplacePart
|
4628
|
من از _Mathematica برای دانش آموزان_ در مک استفاده می کنم. چگونه یک سند CDF را به HTML صادر کنم؟ طبق وبسایت Wolfram، باید روی «File > Deploy > Export as HTML» کلیک کنید. اما من آیتم منوی متنی Deploy را در منوی File خود نمی بینم. آیا روی نسخه مک منتقل شده است؟
|
صادرات CDF به HTML
|
28412
|
من کد زیر را دارم: Plot3D[Cx + p, {Cx, 0, 1}, {p, 0.5, 1}, AxesLabel -> {Cx, p, Val}, BaseStyle -> {FontWeight -> Bold, FontSize -> 18}] که نمودار زیر را به من می دهد:  برچسب محور z با اعداد محور z همپوشانی دارد. چگونه می توانم از همپوشانی بین برچسب و اعداد روی محور جلوگیری کنم؟
|
قالب بندی برچسب محور در Plot3D
|
16395
|
اگر میخواهید تصویر خوبی ایجاد کنید، این جامد به ظاهر رام به _Mathematica_ (v9) کمی تمرین میدهد: rinner[y_] = Sqrt[y]; روتر[y_] = 1; RegionPlot3D[rinner[y]^2 <= x^2 + z^2 <= روتر[y]^2، {x، -1، 1}، {z، -1، 1}، {y، 0، 1 }، AxesLabel -> {x, y, z}, PlotPoints -> 100, PlotStyle -> Opacity[.75], MeshFunctions -> {#3 &}، Mesh -> 5]  من مدام PlotPoints را از 100 به 200 به 300 افزایش دادم و همه چیز بسیار کند می شود--- بدون بهبود زیادی در رندر قسمت متلاطم منطقه در بالا. به نظر نمی رسد افزایش «MaxRecursion» و «PerformanceGoal->«Quality» کمکی کند. سعی کردم با تغییراتی مانند «PlotPoints->{100,100,300}» بازی کنم تا سریعتر به نتایج بهتری برسم، و این منجر به دو سؤال من شد. 1. چه چیز دیگری را باید امتحان کنم؟ (من با RevolutionPlot3D آزمایش کردم، اما من _solids_ را میخواهم.) 2. آیا میتوان جای PlotPoints را به زیرمجموعهای از هر یک از (a) یک محور (مثلاً 10 برابر بیشتر در جهت $z$) تنظیم کرد، اما آنها را در $0.9\le z\le 1$?، یا (ب) یک بخش خاص از فضای کلی بسته بندی کنید (مثلا $x,y,z$ با $0.9^2\le x^2+y^2\le 1^2$ و $0.9\le z\le 1$ و غیره) از هر بینشی متشکریم.
|
خیاطی RegionPlot3D با PlotPoints؟
|
57781
|
آیا کسی به موارد زیر توجه کرده است؟ 1. گاهی اوقات که من Help->Wolfram Documentation را باز می کنم، فیلد متنی برای تایپ وجود ندارد. 2. وقتی Find and Replace را باز می کنم، دو فیلد متنی برای Find: و Replace with: وجود دارد، اما هیچ کنترل یا دکمه دیگری وجود ندارد (بدون دکمه Find Next، Find Previous، Replace و غیره). در این مورد در سیستم من - win7-64 - کادر محاوره ای به طور غیر طبیعی بلند است (کل ارتفاع صفحه). 3. برجسته کردن نحو تا حدودی نامنظم به نظر می رسد - نمادهای تعریف شده برای مدتی به رنگ اشتباه باقی می مانند. نمادهایی که بخشی از امضای تابع هستند، مثلاً f[x_]:=... برای مدتی نیز رنگ اشتباه باقی میمانند. راه اندازی مجدد Mathematica اینها را بازیابی می کند.
|
مشکلات رابط V10
|
38993
|
من شنیده ام که Mathematica معمولاً زمانی سریعتر است که کد مبتنی بر لیست باشد و/یا از یک پارادایم عملکردی استفاده کند. من هنوز در حال کار بر روی دستیابی به این هستم. تعداد زیادی «اگر» و «برای» وجود دارد که من در نهایت از آنها در کدهای پیچیده تری استفاده می کنم که احتمالاً نباید وجود داشته باشند. به طور کلی چگونه می توانم کدهای کاربردی تر و مبتنی بر لیست بنویسم؟
|
چگونه باید برای نوشتن کدهای کاربردی تر و مبتنی بر لیست اقدام کنم؟
|
59415
|
من مشکل زیر را دارم (فکر می کنم خیلی ساده لوحانه است): من با برخی داده ها کار می کنم و یک تجزیه و تحلیل آماری در _Mathematica_ انجام می دهم. من این کار را طی چند روز انجام می دهم و هر بار که فایل را باز می کنم، باید تمام خطوط قبلی محاسبات را مرور کنم تا همه متغیرهای تعریف شده قبلی و مجموعه داده ها در حافظه _Mathematica_ آپلود شوند. سوال من این است که آیا دستوری وجود دارد که هر بار که فایل را باز می کنم، تمام متغیرهای تعریف شده قبلی به طور خودکار در حافظه کاری قرار می گیرند.
|
بازیابی خودکار وضعیت یک جلسه قبل
|
4728
|
یک انتگرال نسبتاً ساده وجود دارد ($K_0$ تابع مکدونالد مرتبه صفر است) $$\int_0^\infty e^{-x \cosh\xi}\, d\xi = K_0(x)$$ که ریاضیات نمی تواند حل کند. این اگرچه مستندات ادعا میکنند که Integrate میتواند از نظر بسیاری از عملکردهای ویژه نتایجی را به همراه داشته باشد. در واقع می تواند انتگرال بدست آمده را با جایگزین کردن $r=\cosh \xi$, $$\int_1^\infty \frac{e^{-x r}}{\sqrt{r^2-1}}\,dr حل کند. =K_0(x).$$ در واقع در حل انتگرال کلی تر $$\int_0^\infty e^{-x \cosh\xi} \cosh(\alpha نیز شکست خورد. \xi)\, d\xi = K_\alpha(x).$$ من از 8.0 برای Mac OS X x86 (64 بیتی) (5 اکتبر 2011) استفاده می کنم. آیا نسخههای جدیدتر یا قدیمیتری از Mathematica وجود دارد که بتواند این دسته از انتگرالها را حل کند؟ * * * **ویرایش:** میخواهم تأکید کنم که این یک انتگرال دلخواه نیست، بلکه میتوان آن را تعریفی از $K_0$ در نظر گرفت (انتگرال مربوطه $\int_0^{2\pi} \\!e^ {i x \cos \xi}\,d\xi$ برای $J_0$ mathematica خیلی خوب عمل میکند). من فقط کنجکاو هستم که چگونه ممکن است سیستمی به اندازه Mathematica توسعه یافته نتواند این انتگرال ابتدایی را مدیریت کند. کد Mathematica برای کسانی که میخواهند آزمایش کنند در اینجا آمده است: Integrate[Exp[-x Cosh[ξ]],{ξ,0,Infinity}] اکنون یک انتگرال مرتبط پیدا کردم که در واقع یک اشکال در ریاضیات است. اگر سعی کنید ($x \in \mathbb{R}$) $$\int_0^\infty \cos(x \sinh \xi)\,d\xi = K_0(|x|)$$ را ارزیابی کنید، Mathematica ادعا میکند که انتگرال از هم جدا می شود.
|
نتایج نادرست برای انتگرال های ابتدایی هنگام استفاده از Integrate
|
19700
|
با توجه به این بحث چت و این سوال قبلی که در آن با رفتار عجیبی مواجه شدم: ساده کردن[1] ==> 1 و[0, 1] ==> 0 && 1 ساده کردن[و[2, 3]] ==> 2 و& 3 Simplify[Not[0]] ==> !0 FullSimplify[Not[0]] ==> درست است (* انتظار می رود! 0، با تشکر جنس *) ساده کردن[و[0، 1]] ==> نادرست (* انتظار می رود 0 و& 1 *) Simplify[و[1، 2]] ==> 2 (* انتظار می رود 1 && 2 *) Simplify[یا[0، 1] ] ==> درست (* انتظار می رود 0 || 1 *) 'Simplify' و 'Fullsimplify' فرض کنید '0 -> False, 1 -> True' در برخی عبارات منطقی فقط «یا» و «و» تحت تأثیر قرار میگیرند، اما «نه». این مطمئناً غیرمستند (یا غیرمستند) است و من میتوانم بگویم نسبتاً متناقض است. لطفا تصمیم بگیرید که آیا این یک اشکال است یا نه. در نسخه های 8 و 9 وجود دارد اما در نسخه 7 (یا قبل از آن) وجود ندارد.
|
Simplify در عبارات منطقی بولی 1 و 0 را فرض می کند
|
41614
|
من میخواهم کارهای زیر را انجام دهم: من دو لیست «{a_1،...a_n}، {b_1،...،b_n}» دارم و میخواهم اکنون همه ترکیبها را از این بسازم. این بدان معنی است که همه اتحادیه های این لیست ها در حالی که همچنان ترتیب فردی لیست های مادر را حفظ می کنند. مثال {a,b}, {c,d} > > {{a,b,c,d},{a,c,b,d},{c,a,b,d},{c,a, b,d},{a,c,d,b},{c,d,a,b}} > آیا راه آسانی برای انجام این کار وجود دارد؟
|
مخلوط کردن محصول از دو لیست
|
46307
|
من سعی می کنم یک انتگرال 2 بعدی را محاسبه کنم که یک انتگرال 2 بعدی دیگر در انتگرال ها دارد. تنظیمات اینجاست: alpha = 1; sigma1 = 4; sigma2 = 1; فی = 0.5; a = 0.5*(Cos[phi]/sigma1)^2 + 0.5*(Sin[phi]/sigma2)^2 b = 0.25*Sin[2*phi]*(-1*sigma1^-2 + sigma2^- 2) c = 0.5*(Sin[phi]/sigma1)^2 + 0.5*(Cos[phi]/sigma2)^2 A = آلفا/(2*Pi*sigma1*sigma2) t[x1_، y1_، x_، y_] := A*Exp[-1*(a*(x - x1)^2 + b*(x - x1)*(y - y1) + c*(y - y1)^2)] B2[x1_, y1_, x_, y_] := HeavisideLambda[x - x1, y - y1] trans:= NIintegrate[B2[x1, y1, xz, yz]* NIintegrate[t[xz, yz, xp, yp] *(B2[x2، y2، xz، yz] - B2[x2، y2، xp، yp])، {xp، x2 - 10*sigma1، x2 + 10*sigma1}، {yp، y2 - 10*sigma2، y2 + 10*sigma2}]، {xz، x1 - 1، x1 + 1} , {yz, y1 - 1, y1 + 1}] trans[0,0,1,0] trans[0,0,10,10] trans[0,0,50,50] من در حال تلاش برای بدست آوردن اعداد برای trans[0,0,x,y] برای x,y مختلف هستم، اما نتوانستم هیچ کدام را بدست بیاورم نتایج هنوز من یکپارچه سازی تحلیلی را هم امتحان کردم (Integrate به جای NIntegrate) اما کمکی هم نکرد. من کاملاً در Mathematica تازه کار هستم، بنابراین نمی دانم چه گزینه هایی در NIntegrate می توانند در اینجا به من کمک کنند. من همان انتگرال را در Maple امتحان کردهام، در آنجا برای برخی از مقادیر ph کار میکند، و برای برخی دیگر کار نمیکند (بنابراین مطمئن هستم که این چیز در اینجا نیز باید چگونه کار کند). به عنوان مثال، برای ph=0 خوب کار می کند، اما برای ph=0.5 ناموفق است. برای phi=Pi/4 کار میکند اما نتایج به صفر نمیرسد زیرا x،y از صفر دور میشود (به عنوان مثال trans[0,0,50,50])، که رفتار مورد انتظار برای این انتگرال است. هر ایده ای؟ پیشاپیش ممنون
|
یکپارچه سازی عددی پیچیده، برنامه FEM
|
19565
|
اخیراً مجبور شدم مشکلی مشابه این را حل کنم: فرض کنید فهرستی از قوانین را دارم Clear[a, b, c, d] l = {{a -> 2, b -> 1, c -> 3, d -> 2}, {d -> 2, b -> 1, a -> 1, c -> 2}, {c -> 3, a -> 1, b -> 2}}; بهترین راه برای مرتب کردن مقادیر «{a, b, c}» در هر فهرست فرعی بدون لمس بقیه فهرست فرعی چیست. بنابراین اولین فهرست فرعی باید این باشد: {a -> 1, b -> 2, c -> 3, d -> 2} و کل نتیجه باید {{a -> 1, b -> 2, c -> 3 باشد. , d -> 2}, {d -> 2, b -> 1, a -> 1, c -> 2}, {c -> 3, a -> 1, b -> 2}} هیچ وجود ندارد تکراری در subsists (بنابراین 'a -> _' فقط یک بار ظاهر می شود). ترتیب قوانین در فهرست فرعی مهم نیست. در تلاش برای گسترش مهارتهای تطبیق الگوی خود، میخواهم بدانم: بهترین راه برای رسیدن به این هدف چیست؟ در اینجا بهترین به معنای کد ظریف است، اما هنوز به اندازه کافی کارآمد است که تا 10^5 ادامه دارد. testdata = Table[MapThread[ Rule, {RandomSample[{a, b, c, d, e, f, g, h, i, j, k}, 10], RandomReal[{-1, 1}, 10]} ]، {ii، 10^5}]؛ * * * پاسخم را در زیر می گذارم تا متهم به تلاش نکردن نشم:)
|
بهترین راه برای تغییر مقادیر در لیست قوانین؟
|
20738
|
من می خواهم به لیست زیر بپردازم. mylist = جدول[cof[i] exp[i], {i, 1, n}]; (*n بسیار بزرگ است *) «exp[ ]» تابعی از «{x1، x2، x3، x4، ...}» است و «cof[]» به متغیرهای «{x1، x2» بستگی ندارد , x3, x4, ...}`. «exp[ ]» الگویی مانند این دارد، «x_ Exp[_]» (به مثال زیر مراجعه کنید). من می خواهم با این لیست بر اساس قانون برخورد کنم. یعنی اگر «exp[k1]» را بتوان با «exp[k2]» تحت تغییری در متغیرهای «{x1، x2، x3، x4، ...}» به دست آورد، پس عبارت «cof[» را حذف میکنم. k2] exp[k2]` در «mylist» و «cof[k1]» را به «(cof[k1] + cof[k2])» تغییر دهید. به نظر میرسد باید همه شرایط «exp[]» را با هم مقایسه کنم. من نمی توانم راهی برای این مشکل پیدا کنم. هیچ کمکی؟ این یک مثال ساده است، لیست ورودی = {2 const x1 x2 Exp[2 x1 x1 + 3 x2 x2 + 2 x3 x3 - x1 x2 + x2 + cf1]، 2 x1 x3 Exp[2 x1 x1 + 2 x2 x2 + 4 x3 x3 - x1 x2 ], -x1 x3 Exp[2 x1 x1 + 3 x3 x3 + 2 x2 x2 - x1 x3 + x3 ], 3 Exp[2 x1 x1 + 3 x2 x2 + 4 x3 x3 ], -2 Exp[4 x1 x1 + 2 x2 x2 + 3 x3 x3 ]}; «exp[]» مربوطه را میتوان به صورت exp[1] = x1 x2 Exp[2 x1 x1 + 3 x2 x2 + 2 x3 x3 - x1 x2 + x2] نوشت. exp[2] = x1 x3 Exp[2 x1 x1 + 2 x2 x2 + 4 x3 x3 - x1 x2 ]; exp[3] = x1 x3 Exp[2 x1 x1 + 3 x3 x3 + 2 x2 x2 - x1 x3 + x3 ]; exp[4] = Exp[2 x1 x1 + 3 x2 x2 + 4 x3 x3]; exp[5] = Exp[4 x1 x1 + 2 x2 x2 + 3 x3 x3]; بر اساس قانون، ما متوجه می شویم که exp[1] /. {x1 -> x1, x2 -> x3, x3 -> x2} == exp[3]; exp[4] /. {x1 -> x2، x2 -> x3، x3 -> x1} == exp[5]; بنابراین فهرست خروجی باید outputlist = { (2 const Exp[cf1]-1) x1 x2 Exp[2 x1 x1 + 3 x2 x2 + 2 x3 x3-x1 x2 + x2], 2 x1 x3 exp[2 x1 x1 + 2 x2 x2 + 4 x3 x3 - x1 x2 ]، Exp[2 x1 x1 + 3 x2 x2 + 4 x3 x3] }
|
چگونه برخی از عناصر را در لیست بر اساس یک قانون حذف کنیم؟
|
11751
|
WolframAlpha یک نماد داخلی در MMA8 است، اما عبارات با WolframAlpha و عملگر علامت برابر با وجود اتصال به اینترنت ارزیابی نشده باقی میماند. WolframAlpha[2+1] (* WolframAlpha[2+1] *) = خطر بیماری قلبی مرد 50 ساله (* AlphaIntegration`ExtrusionEvaluate[خطر بیماری قلبی 50 ساله مرد، TextForm] *) ?AlphaIntegration (* اطلاعات: :notfound: نماد AlphaIntegration یافت نشد.
|
درخواست WolframAlpha با وجود اتصال به اینترنت ارزیابی نشده است؟
|
16067
|
من اغلب در فرآیند حل معادلات به عبارات طولانی برخورد می کنم. برای اینکه به جلو بروم، باید بتوانم عبارات را به چشم بیاورم تا برخی جانشین ها را انجام دهم یا از برخی روابط موجود که می دانم برای لغو موارد و غیره استفاده کنم تا بیان را تا حد امکان کوچک کنم تا بتوانم ویژگی های خاصی را در مورد عبارات ثابت کنم، مانند به عنوان مثبت، یکنواختی و غیره. با این حال، بسیاری از اوقات من قادر به انجام کار زیادی نیستم زیرا حتی نمی توانم بیان را به درستی ببینم. آیا راهی برای ارائه عبارت در کسری منطقی وجود دارد یا چیزی که دیدن آن را آسان کند. بنابراین چیزی شبیه به این: $ \frac{F(x,y,z)}{G(x,y,z)+H(x,y,z)}+\frac{F_2(x,y,z)+G_2(x,y, z)}{G_3(x,y,z)+H_4(x,y,z)}+...\\\ $ به جای چیزی که فقط در خطوط می ریزد، بنابراین ردیابی شکل ظاهری آن دشوار است: $ ((x + ((f(x) +g(y)/(......\\\ ..... ))))+ ...\\\ ....\\\ ((((( ....\\\ ...))$ در زیر یک عبارت واقعی است که من دارم: x->-(-((2 H0D^p (-1+p) p)/(-2 دلتا p+2 p r-2 rho+(-1+p) p سیگما^2))+(H0D^((2 دلتا-2 r+σ^2+Sqrt[8 rho σ^2+(-2 دلتا+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^ 2)) H0S^(-((2 delta-2 r+σ^2+Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2) )) (2 delta-2 r+σ^2+Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2]) (-1+(2 delta-2 r+σ^2+ Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2)) ((F (c0-rho) (2 delta-2 r+σ^2-Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2]))/(2 rho σ^2)-(2 H0S^p (p-(2 delta-2 r+σ^2-Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2)))/(-2 (دلتا p-p r+rho)+(-1+p) p sigma^2)-(H0S (r-rho) (-1+(2 delta-2 r+σ^2-Sqrt[8 rho σ^2+(-2 دلتا+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2)))/(دلتا-r+rho)))/(2 σ^2 ((2 دلتا-2) r+σ^2-Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2)-(2 delta-2 r+σ^2+Sqrt [8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2)))+(H0D^((2 delta-2 r+σ^2-Sqrt[ 8 rho σ^2+(-2 دلتا+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2)) H0S^(-((2 دلتا-2 r+σ^2-Sqrt[8 rho σ^ 2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2))) (2 delta-2 r+σ^2-Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta +2 r-σ^2)^2]) (-1+(2 delta-2 r+σ^2-Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2])/ (2 σ^2)) ((F (c0-rho) (2 delta-2 r+σ^2+Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2]) )/(2 rho σ^2)-(2 H0S^p (p-(2 delta-2 r+σ^2+Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2])/( 2 σ^2)))/(-2 (دلتا p-p r+rho)+(-1+p) p sigma^2)-(H0S (r-rho) (-1+(2 delta-2 r+σ^2+Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2)))/(delta-r+rho)))/ (2 σ^2 (-((2 delta-2 r+σ^2-Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2) )+(2 delta-2 r+σ^2+Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2))))/(H0D^2 (( H0S^(-1-(2 delta-2 r+σ^2-Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2)-( 2 delta-2 r+σ^2+Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2)) (H0D^((2 delta-2 r+σ^2+Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2)) H0S^((2 delta-2 r+σ^2-Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2))-H0D^((2 delta-2 r+σ ^2-Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2)) H0S^((2 delta-2 r+σ^2+Sqrt [8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2))) ((F (-c0+rho) (2 delta-2 r+σ^2- Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2]) (2 delta-2 r+σ^2+Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2]))/(4 rho σ^4)-(2 H0S^p (p-(2 delta-2 r+σ^2-Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2)) (p-(2 delta-2 r+σ^2+Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2)))/(-2 (دلتا p-p r+rho)+(-1+p) p sigma^2)+(H0S (r-rho) (-1+(2 delta-2 r+σ^2-Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2)) (-1 +(2 delta-2 r+σ^2+Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2)))/(delta-r+rho) ) (-((2 H0D^p (-1+p) p)/(-2 دلتا p+2 p r-2 rho+(-1+p) p sigma^2))+(H0D^((2 delta-2 r+σ^2+Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2)) H0S^(-((2 delta- 2 r+σ^2+Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2))) (2 delta-2 r+σ^2+Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2]) (-1+(2 delta-2 r+σ^2+Sqrt[8 rho σ ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2)) ((F (c0-rho) (2 delta-2 r+σ^2-Sqrt[8 rho σ^2+(-2 دلتا+2 r-σ^2)^2]))/(2 rho σ^2)-(2 H0S^p (p-(2 دلتا-2 r+σ^2-Sqrt [8 rho σ^2+(-2 دلتا+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2)))/(-2 (دلتا p-p r+rho)+(-1+p) ص sigma^2)-(H0S (r-rho) (-1+(2 delta-2 r+σ^2-Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2] )/(2 σ^2)))/(delta-r+rho)))/(2 σ^2 ((2 delta-2 r+σ^2-Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2)-(2 delta-2 r+σ^2+Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^ 2)^2])/(2 σ^2)))+(H0D^((2 delta-2 r+σ^2-Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2)) H0S^(-((2 delta-2 r+σ^2-Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r- σ^2)^2])/(2 σ^2))) (2 delta-2 r+σ^2-Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2 ]) (-1+(2 delta-2 r+σ^2-Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2)) ((F (c0-rho) (2 delta-2 r+σ^2+Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2]))/(2 rho σ^2)- (2 H0S^p (p-(2 delta-2 r+σ^2+Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2))) /(-2 (دلتا p-p r+rho)+(-1+p) p sigma^2)-(H0S (r-rho) (-1+(2 delta-2 r+σ^2+Sqrt[8 rho σ^2+(-2 دلتا+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2)))/(دلتا-r+rho)))/(2 σ^2 (-(( 2 delta-2 r+σ^2-Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2))+(2 delta-2 r+σ^2+Sqrt[8 rho σ^2+(-2 دلتا+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2)))))/(H0D^2 ((2 دلتا -2 r+σ^2-Sqrt[8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2)-(2 delta-2 r+σ^2 +Sqrt[8 rho σ^2+(-2 دلتا+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2)))-(H0S^(-1-(2 دلتا-2 r+σ^2-Sqrt [8 rho σ^2+(-2 delta+2 r-σ^2)^2])/(2 σ^2)-(2 delta-2 r+σ^2+Sq
|
نحوه دیدن یک عبارت خروجی طولانی
|
44489
|
پاسخ این سوال به من کمک کرد تا از روش اویلر استفاده کنم. برای یک تابع ساده کار می کرد، اما زمانی که تابع پیچیده تر است، من یک نمودار خالی دریافت می کنم. این تابع من است: > $y'=-\frac{3*(3*sin^2(t)-3*(y-1)^{1.5})*y^2}{pi*(1.6)^ 2}$ و این کد است: Clear[x]; x = x /. اولین[ NDSحل[{x'[t] == -(3*(3*Sin[t]^2 - 3*((x[t] - 1)^1.5))*(x[t]^2) )/(Pi*(1.6)^2)، x[0] == 0.8}، x، {t، 0، 10}، StartingStepSize -> 0.5، روش -> {FixedStep، Method -> ExplicitEuler}]]; grid = جدول[{t، x[t]}، {t، 0، 10، 0.5}] ListLinePlot[grid] چه اشتباهی انجام میدهم؟
|
طرح خالی - روش اویلر
|
57228
|
فرض کنید من داده های عنبیه را در قالب Dataset دارم.  چگونه داده های عنبیه را به آموزش و آزمایش برای یادگیری ماشینی تقسیم کنیم؟ به عنوان مثال، داده ها را برای Classify تبدیل کنید.
|
چگونه یک مجموعه داده را به آموزش و آزمایش برای یادگیری ماشین تقسیم کنیم؟
|
51102
|
({{a, b}, {c, d}}) a, b, c و d لیستهایی با طول 300 هستند. 4 عنصر اول آنها باید موقعیت خود را در ستون (1 ستون، 2 ستون، و غیره) و 4 عنصر زیر موقعیت خود را در خط (1 خط، 2 خط و غیره) مشخص کنند، اما این باید در کد باینری ساخته شود و نه یک میز 2x2 اما 10x10. همچنین، آنها باید فقط حاوی 1-، 0 یا 1 باشند. من به ایجاد بردار با طول کمتر و استفاده از «AppendTo» برای قرار دادن موقعیت بر اساس شاخص جدول و تبدیل آن به باینری فکر می کردم، اما نتوانستم یک بردار نهایی پیدا کنم. راه حل
|
عناصر یک لیست با توجه به موقعیت در محور
|
57986
|
آیا می توانید به من بگویید که حل معادلات خطی و چند جمله ای از کدام روش استفاده می کند؟
|
Solve از چه روش هایی استفاده می کند؟
|
29265
|
من کد زیر را دارم Image[img, ImageSize -> 300] data = ImageData[img]; fdct = Fourier[data] tdata = InverseFourier[fdct]; Image[tdata] اما به نظر میرسد هنگام انجام تابع inverseFourier ** خراب میشود. خطای من این است: Image::imgarray: آرگومان مشخص شده {{{1. -2.0236*10^-17 I,1. -9.36654*10^-17 I,1. -3.45228*10^-17 I}،<<49>>،<<330>>}،{<<1>>}،<<47>>،{{1. +4.61893*10^-17 I,<<19>> +<<24>> I,1. +7.44929*10^-17 I},<<49>>,<<330>>},<<330>>} باید آرایه ای از رتبه ۲ یا ۳ با اعداد به اندازه ماشین باشد. >> در واقع مطمئن نیستم که چه اشتباهی انجام می دهم زیرا تبدیل های فوریر گسسته (http://reference.wolfram.com/mathematica/tutorial/FourierTransforms.html) را بررسی کرده ام و خروجی فویر این بود. فقط در inverseFourier برای بدست آوردن معکوس استفاده شده است... آیا نظری دارید که اینجا چه اشکالی دارد؟
|
مشکل با تابع فوریه و معکوس فوریه
|
771
|
بهترین روشی که میتوانم بگویم «این کسری را بهعنوان عدد اعشاری به مکان M نشان بده، از نماد علمی استفاده نکن» این است: NumberForm[N[1/998001,2994],ExponentFunction->(Null&)] به نظر می رسد که تایپ کردن برای یک درخواست بسیار ساده بسیار افتضاح است. میشه مختصرتر گفت؟
|
روشی برای بهبود این عدد اعشاری را به مکان M نشان دهید، از نماد علمی استفاده نکنید؟
|
21286
|
این ممکن است یک سوال پیش پا افتاده باشد، اما من چند ساعت است که در آن هستم و پیشرفت زیادی نکرده ام. من یک آرایه 10*10 (T) دارم که از آن برای تولید آرایه 8*8 (Q) استفاده کرده ام. من میخواهم فضای داخلی آرایه T را با آرایه Q جایگزین کنم. میتوانم راههای بسیار دست و پا گیر زیادی برای انجام این کار در نظر بگیرم، اما فرض میکنم که یک راه خوب برای انجام این کار وجود دارد... من گمان میکنم که میتوان این کار را انجام داد. با استفاده از ReplaceAll اما نمی توانم فرم را درست دریافت کنم. هر گونه اشاره خواهد شد تا حد زیادی قدردانی می شود. کد و آرایه ها عبارتند از: Nx = 10; Ny = 10; (* آرایه دمای اولیه *) T = جدول[0, {i, Nx}, {j, Ny}]; T[[1]] = جدول[Tbottom, {i, Nx}]; T[[Ny]] = جدول[Ttop, {i, Nx}]; T[[همه، 1]] = Tleft; T[[همه، Nx]] = درست؛ (* تفاوت محدود آرایه *) Q = جدول[ 0.25*(T[[i - 1، j]] + T[[i، j + 1]] + T[[i + 1، j]] + T[ [i، j - 1]])، {i، 2، Nx - 1}، {j، 2، Ny - 1}]؛ (* خروجی در فرم ماتریس *) T // MatrixForm Q // MatrixForm **Array T** $$ \left( \begin{array}{cccccccccc} 50 & 50 & 50 & 50 & 50 & 50 & 50 & 50 & 50 & 50 \\\ 50 & 0 & 0 & 0 & 0 & 0 & 0 & 0 و 0 و 50 \\\ 50 و 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 50 \\\ 50 و 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 50 \ \\ 50 و 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 50 \\\ 50 و 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 50 \\\ 50 و 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 50 \\\ 50 و 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 50 \\\ 50 و 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 0 و 50 \\\ 50 و 100 و 100 و 100 و 100 و 100 و 100 و 100 و 100 و 50 \\\ \پایان{آرایه} \راست) $$ **آرایه Q** $$ \left( \begin{array}{cccccccc} 25\. & 12.5 & 12.5 & 12.5 & 12.5 & 0 \\\ 0 & 0\. 0\ & 0\ \\\ 0 & 0 \\\ 12.5 \. & 0\ & 12.5 \\\ & 0\. 0\ & 0 \\\ 12.5 & 0\. & 0\. & 0\. & 12.5 \\\ 37.5 و 25\. & 25\. & 25\. & 25\. & 25\. & 25\. & 37.5 \\\ \end{array} \right) $$
|
یک بخش مشخص از یک آرایه را با عناصر آرایه کوچکتر دیگری جایگزین کنید
|
42333
|
آیا می توان از _Mathematica_ (یا هسته _Mathematica_) برای تعامل با مایکروسافت ویندوز استفاده کرد، مانند هر زبان برنامه نویسی مبتنی بر ماکرو که صفحه کلید/ماوس را کنترل می کند، برنامه ها را از راه دور باز و بسته می کند، اندازه پنجره ها، فایل ها و پوشه ها را دستکاری می کند و غیره؟ به نظر میرسد که _Mathematica_ معمولاً برای اهداف مهندسی مرتبط با ریاضی در نوتبوکهای _Mathematica_ استفاده میشود، من به سبک برنامهنویسی نمادین آن برای ایجاد برنامههای مستقل که با ویندوز تعامل دارند (برای خودکارسازی کارهای تکراری) علاقهمندم.
|
برنامه نویسی Mathematica در مایکروسافت ویندوز
|
51106
|
من p[c1_, c2_, w_] زیر را دارم := Exp[(-2*ω/(σ^2))*(c2^2 + ω^2*c1^2)]* Exp[(-1/ (2*Σ))*(w - α*c2 - β*c1)^2] حل همیشه[-D[c2*p[c1, c2, w], c1] + D[((2*ω)*c2 + ((ω)^2)*c1)*p[c1, c2, w], c2] + (1/2)*(σ^2)*D[p[ c1, c2, w], {c2, 2}] - D[(c2*(1 - 2*Sqrt[3]) - c1*(Sqrt[3]*ω))*p[c1, c2, w], w] + (3/2)*((σ/ω)^2)*D[p[c1, c2, w], {w, 2}] == 0, {c1, c2, w, σ، ω}] من سعی می کنم هر «α، β، Σ» را حل کنم (بر حسب «c1، c2، w، σ، ω») که معادله قبلی را برآورده می کند. با این حال هیچ نتیجه ای حاصل نمی شود.
|
حل متغیرهایی که یک معادله را برآورده می کنند
|
51950
|
من باید یک ادغام انجام دهم. یک مقدار خاص وجود دارد که ممکن است بسیار کوچک باشد و به صورت «0» نشان داده شود. آیا دستوری در _Mathematica_ 9 وجود دارد که به جای «0.» مقدار بسیار کمی را به من بدهد؟ 
|
نحوه نمایش مقدار یک عدد بسیار کوچک به جای 0.
|
9484
|
من در حال نوشتن یک اسکریپت bash برای اجرای مجموعه ای از فایل های Mathematica «.nb» هستم. بنابراین فکر کردم سلول های Mathematica خود را به سلول های اولیه سازی تبدیل کنم. با این حال، متوجه شدهام که سلول اولیه در هنگام راهاندازی اجرا نمیشود مگر اینکه آن را با استفاده از «Shift» \+ «Enter» یا «Command» \+ «Enter» ارزیابی کنم. آیا این یک سلول اولیه نیست که من به دنبال آن هستم؟ مراحلی که انجام دادم تا سلولم را به یک سلول اولیه تبدیل کنم: 1. سلول را با کلیک ماوس انتخاب کردم. 2. Cell > Cell properties > Initialization cell ## ویرایش من فقط «InitializationCellEvaluation -> True» را به عنوان اولین خط فایل خود اضافه کردم. با این حال، چگونه باید این را قابل ارزیابی کنم؟
|
اجرای یک سلول اولیه در راه اندازی Mathematica
|
48229
|
من با مجموعه ای از داده ها کار می کنم که ممکن است چیزی شبیه به این باشد. داده={{0.،1.، 0.، 1.، 1.، 1.، 1.، 1.، 1.، 1.، 0.، 0.، 0.، 0.، 1.، 1. .,1.,0.,1.,1 .}، {1.، 1.، 1.، 0.، 1.، 0.، 0.، 0.، 1.، 1.، 1.، 1.، 0.، 1.، 1.، 1. .,1.,0.,0.,0.}} من می خواهم برای حفظ ابعاد اصلی آرایه، هر دنباله ای از یک هایی را که از دو پشت سر هم بیشتر است با همان صفر جایگزین کنم. من برای انجام این کار به موارد زیر رسیدم. داده /. {x__, PatternSequence[Repeated[1., {2}]], y__} -> {x}~Join~Table[0., {i, 2}]~Join~{y} {{0.، 1.، 0.، 0.، 0.، 1.، 1.، 1.، 1.، 1.، 0.، 0.، 0.، 0.، 1.، 1.، 1.,0.,1.,1.} ,{1.,0.,0.,0.,1.,0.,0.,0.,1.,1.,1.,1.,0.,1.,1.,1., 1.,0.,0.,0.}} متأسفانه فقط دو مورد اول را به ترتیب با صفر جایگزین می کند و بقیه را ترک می کند. این دقیقاً هدف من نبود.
|
جایگزینی الگوها در لیستی با طول های مختلف
|
6994
|
من تابعی دارم که «0» یک مورد خاص برای آن است: f[A___, 0, B___] := 0 اما از آنجایی که من در حال انجام اعداد هستم، گاهی اوقات در جریان کارها، «f» با «0.» فراخوانی می شود. 0. البته من می توانم خط f[A___, 0., B___] := 0 را اضافه کنم، اما نمی دانم چرا باید این کار را انجام دهم زیرا تفاوت بین «0» و «0.» را نمی فهمم. آیا کسی می تواند این را برای من روشن کند؟ (علاوه بر ذخیره یک خط کد، یا همانطور که جنز اشاره می کند، چند کاراکتر، من همچنین می خواهم تفاوت بین آنها را بدانم تا در آینده به دلیل چیزی که من با مشکل اشکال زدایی مشکل مواجه نمی شوم. نمی دانستم.)
|
تفاوت بین 0. و 0
|
20088
|
من سعی کردهام درباره «DynamicModule» بیشتر بیاموزم (من از آنها استفاده نمیکنم، زیرا همیشه از «Manipulate» استفاده میکردم. پس از مدتی مبارزه با این موضوع، و خواندن هر آنچه که در مورد Dynamics میتوانم، و آزمایشها و خطاهای فراوان، منصرف شدم. هر کسی میتواند بفهمد که چرا این «DynamicModule» به درستی مقداردهی اولیه میشود و خوب اجرا میشود، فقط پس از اینکه یک زمان اضافی ENTER را در سلول بزنم؟ این یک مشکل است، زیرا وقتی آن را در یک CDF ذخیره کردم و CDF را باز کردم، اجرا نمی شود، زیرا برای مقداردهی اولیه به یک ENTER نیاز دارد، که در CDF امکان پذیر نیست. DynamicModule[{max = Pi/4, plot = plotClass[Pi/4]}, Row[{ Dynamic[plot@set[max]], Framed@Grid[{ {Slider[Dynamic[max], {.1, 2 Pi، .1}]، Dynamic@max}، {Dynamic[plot@make[]]، SpanFromLeft} ] } ]، مقداردهی اولیه :> { plotClass[$max_] := ماژول[{self, mymax}، self@set[v_] := mymax = v; self@make[] := ماژول[{x}، Plot[Sin[x]، {x، 0، mymax}، PlotRange -> {{0، 2 Pi}، {-1، 1}}، ImageSize -> 200] ]؛ mymax = حداکثر $; self ] } ]  برای مشاهده مشکل، به سادگی 1 را انجام دهید. موارد بالا را در یک سلول خالی قرار دهید (اما هنوز ENTER را فشار ندهید) 2. هسته «Evalution->Quit kernel» را ببندید. 3. روی سلول ENTER را بزنید. اکنون نمودار 4 را خواهید دید. اکنون نوار لغزنده را حرکت دهید. خواهید دید که نمودار 5 به روز نمی شود. حالا یک بار دیگر وارد سلول ENTER کنید. اکنون با حرکت دادن نوار لغزنده، نمودار 6 به روز می شود. برای بازتولید، سلول خروجی را حذف کرده و به مرحله 2 برگردید. بنابراین برای کار کردن به یک ENTER دیگر نیاز دارد. راه دیگر برای مشاهده این، ذخیره نوت بوک به عنوان CDF و باز کردن CDF است. خواهید دید که کار نمی کند. مطمئنم دارم یه کار احمقانه انجام میدم اما همانطور که گفتم، من تازه شروع به یادگیری DynamicModule کردم. مشکل در ارزیابی با ماژول در بخش Initialization است. به دلایلی بدون ENTER اضافی تعریف نمی شود. من روش های مختلفی را برای تعریف این ماژول امتحان کردم، و آنها شکست خوردند. یک ENTER اضافی مورد نیاز است. Mathematica 9.0.1، در ویندوز 7.
|
نحوه کار کردن DynamicModule بدون ENTER اضافی
|
19899
|
این اولین پست من در این StackExchange است. من روز گذشته یک دفترچه _Mathematica_ با مجموعه داده های شبیه سازی شده ساختم، فقط برای اینکه اصول ساخت نمودارهای مختلف و ایجاد رگرسیون خطی و غیره را یاد بگیرم. حالا که نوت بوک را ساخته ام، فکر کردم که می توانم نوت بوک را باز کنم و به طور کامل از جایی که متوقف کردم ادامه دهید. (در جلسه قبل گفتم «model = LinearModelFit[data, {1, x}, x]».) اما وقتی «mo...» را تایپ میکنم، «model» را پیشنهاد میکند، این را به رفتار تعمیم نمیدهد. همانطور که قبلاً وقتی تایپ کردم، مثلاً model[BestFit] را برای دریافت فرم تابع انجام دادم. در عوض، هنگامی که یک نوت بوک ذخیره شده را بارگیری کردم که در آن «مدل» قبلاً تعریف شده است، این کار را انجام می دهد: ورودی: مدل[BestFit] خروجی: > `model[BestFit]` به سادگی بدون نقل قول! همه توابعی که پردازش می شوند به جای آن این کار را انجام می دهند. اگرچه من شکایت نمیکنم، اگر اینطور نیست، به نظر میرسد که من فقط چیز سادهای را در مورد ذخیره/بارگیری مجدد از دست دادهام که به من امکان میدهد به طور کامل از همان جایی که متوقف کردم ادامه دهم، بدون اینکه ابتدا همه ورودیهایم را به ترتیب دوباره پردازش کنم. دوباره کسی راه حلی برای این مشکل میدونه؟ * * * با تشکر از xslittlegrass و ناصر برای توضیحات شما در مورد DumpSave. از آنچه می توانم بگویم آنچه را که من می خواستم انجام می دهد. یک راه مختصرتر برای بیان سوال من این است که آیا می توانم وضعیت هسته را ذخیره کنم؟ همانطور که در سوال لینک زیر پرسیده شد. کپی کردن پاسخ از لینک xslittlegrass ارسال شده است: نه، در حال حاضر نمی توانید وضعیت هسته را ذخیره کنید؛ راه اندازی مجدد هسته از حالت قبلی نیاز به تغییر و نمونه سازی مجدد همه چیز دارد. -ruebenko در حالی که درست است که شما نمی توانید یک حالت کامل از هسته را ذخیره کنید، در برخی موارد ممکن است برای اهداف شما کافی باشد که همه تعاریف نمادها را در برخی زمینه ها ذخیره کنید، مانند Global (یا هر چیز دیگری). زمینه های مورد علاقه شما هستند. با این حال، با استفاده از Get در مراحل بعدی، می توانید مقادیر ذخیره شده در نمادها را در زمینه هایی که ذخیره کرده اید بازسازی کنید: Get[state.mx] همانطور که قبلاً توسط @ruebenko بیان شد، این به طور کلی هسته را به طور کامل بازسازی نمی کند. اما اگر بتوانید تمام نمادهایی را که بر محاسبات شما تأثیر میگذارند به درستی حساب کنید، و بسته به شرایط، ممکن است برای بسیاری از اهداف عملی کافی باشد. -لئونید شیفرین همچنین، از دنبال کردن مراحل آقای شیفرین، توجه به این نکته ضروری است که می توانید نام فایل را state.mx هر چه دوست دارید (من 01.mx را انتخاب کردم) و اگر در طول دستور DumpSave مکانی را مشخص نکنید، لازم است. ، به طور پیش فرض آن را در پوشه Documents شما در C:\Users\User\Documents\01.mx ذخیره می کند. به همین ترتیب، اگر پس از بارگیری مجدد Mathematica از دستور Get استفاده کنید و فایل را از پوشه پیش فرض Documents منتقل کرده باشید، اگر مشخص نکنید که کجا باید جستجو شود، Mathematica آن را پیدا نمی کند. با تشکر از ورودی همه.
|
مبتدی: ذخیره و بارگذاری مجدد اما حفظ ورودی/خروجی
|
21932
|
من اغلب نوت بوک زیر را در _Mathematica_ دارم که از آن برای ایجاد مجموعه داده و خطاهای مرتبط استفاده می کنم: x = {0, 2, 4, 6, 10, 20}; y = {979، 146، 141، 157، 187، 274}؛ uncY = Sqrt[y]; dataVector = موضوع[{x, y}]; من میخواهم یک ErrorListPlot بسازم، بنابراین باید «ErrorBar» را با هر مقدار «uncY» به عنوان عنصری در هر جفت داده اضافه کنم. بنابراین، dataVector نهایی باید شکل {{x_i، y_i}، Errorbar[uncY_i]} را داشته باشد.
|
آماده سازی داده ها برای ایجاد ErrorListPlot
|
46915
|
من سعی می کنم یک فایل .gif از توابع دستکاری زیر ایجاد کنم (با عرض پوزش برای قالب بندی ضعیف، اما نتوانستم بفهمم چگونه آن را بهتر انجام دهم): manipulateGraph = Manipulate[ parametersManipulate = {dK -> dKValue, d -> dValue, y -> yValue، dI -> dIValue، p -> pValue، a -> aValue، κ -> κValue، kp -> kpValue، dR -> dRValue، kon -> konValue، koff -> koffValue}; (* پارامترها را طوری تعریف کنید که بتوان آنها را دستکاری کرد. *) solutionManipulate = NDSsolve[{Kk'[t] == -dKValue*Kk[t], Nn'[t] == dValue*(1 - Nn[t]) + yValue*dIValue*(1 - Nn[t]) + pValue*Kk[t]*(1 - Nn[t]) - aValue*Nn[t]*Ii[t]، Ii'[t] == dValue*(1 - Nn[t]) - κValue*pValue*Kk[t]*Ii[t] - aValue*Nn[t] *Ii[t] + kpValue*Rr[t] - dIValue*Ii[t]، Rr'[t] == dRValue*(Gg[t] - Rr[t])، Gg'[t] == konValue*Nn[t]*(1 - Gg[t]) - koffValue*Ii[t]*Gg[t]، Kk [0] == 1، Nn[0] == 0.0204896، Ii[0] == 0.728553، Rr[0] == 0.0138668، Gg[0] == 0.0138668} /. پارامترهای دستکاری، {Kk[t]، Nn[t]، Ii[t]، Rr[t]، Gg[t]}، {t، 0، 50}، MaxSteps -> Infinity]. (* پارامترها را در تابع NDSolve جایگزین کنید تا بتوان آنها را دستکاری کرد. *) Plot[Evaluate[{Kk[t]، Nn[t]، Ii[t]، Rr[t]، Gg[t]} /. solutionManipulate]، {t، 0، 50}، AxesLabel -> {Time (Hours)، Non-Dimensionalized Amount Present in Cell}، PlotRange -> All، PlotLegends -> LineLegend[{K، N ، I، R، G}]، PlotStyle -> {Magenta، سبز، قرمز، فیروزهای، آبی}، PlotLabel -> Style[Manipulate Graph، Subsection]، LabelStyle -> Medium، ImageSize -> 750]، (* راه حل را رسم کنید. *) {{dKValue، 0.15، نرخ غیرفعال سازی IKKa به دنبال یک محرک اولیه - dK}، 0.015، 1.5}، {{dValue، 3، نرخ تخریب کمپلکس IκBα - NF-kB - d}، 0.3، 30}، {{yValue، 0.2، ضریب نرخی که توسط آن IκBα در کمپلکس IκB\ α - NF-kB می تواند به طور خود به خود تخریب شود - y }، 0.2*(10^(-0.25))، 0.2*(10^0.25)}، {{dIValue، 0.24، نرخ تخریب خود به خودی IκBα - dI}، 0.24*(10^(-0.25))، 0.24*(10^(0.25))}، {{{ pValue، 9، نرخ تخریب کمپلکس IκBα - NF-kB القا شده توسط IKKa - p}، 9*(10^(-0.5))، 9*(10^(0.5))}، {{aValue، 200، نرخ IκBα - تشکیل کمپلکس NF-kB - a} , 20, 2000}, {{κValue, 0.2, ضریب نرخی که توسط آن IκBα آزاد می تواند توسط IKKa - κ}، 0.2*(10^(-0.25))، 0.2*(10^(0.25))}، {{kpValue، 16، نرخ ترجمه mRNA IκBα - kp}، 16*(10^ (0.5-))، 16*(10^(0.5))}، {{dRValue، 2.7، نرخ تخریب mRNA IκBα - dR}، 2.7*(10^(-0.25))، 2.7*(10^(0.25))}، {{konValue، 7.5، نرخ فعال سازی بیان ژن توسط NF-kB - kon}، 7.5*(10^(-0.5))، 7.5*(10^(0.5))}، {{koffValue، 15، نرخ غیرفعال سازی بیان ژن توسط IκBα جدا کردن NF-kB از پروموتر - koff}، 15*(10^(-0.5))، 15* (10^(0.5)}] (* مقادیر اولیه نام هر متغیر و محدوده مقادیر آنها را تعریف کنید. *) من سعی کردم از تابع ManToGif استفاده کنم (http://community.wolfram.com/groups/-/m/t/86994) اما حافظه کامپیوتر من با 12 گیگابایت رم قبل از اتمام کار تمام می شود. هیچ کمکی؟ من کاملاً نیاز دارم که نتیجه یک عکس متحرک .gif باشد. من روش های زیادی رو امتحان کردم و به نظر هیچ کدوم جواب نداد...
|
ایجاد یک فایل .gif از یک تابع پیچیده Manipulate
|
34383
|
کد من را ببینید: ref = Rasterize[Graphics3D[Sphere[]], ImageResolution -> 16, Background -> Yellow Yellow] Model[{x_, y_}] := Rasterize[Graphics3D[Sphere[], ViewPoint -> {x, y ، 1}]، وضوح تصویر -> 16، پس زمینه -> زرد روشن] CostFunction[{x_, y_}] := مجموع[Flatten[ImageData[ImageSubtract[ref, Model[{x, y}]]]]] Plot3D[CostFunction[{x, y}], {x, -1, 3 }, {y, -1, 3}].// مشکل من اینجاست؟؟؟؟؟ اما وقتی از list = ParallelTable[{x, y, CostFunction[{x, y}]}, {x, -10, 10}, {y, -10, 10}] استفاده میکنم. list = ParallelTable[{x, y, CostFunction[{x, y}]}, {x, -10, 10}, {y, -10, 10}]; من گرافیک تابع را دریافت کردم! مشکل چیست؟ از طرف دیگر: من میخواهم تابع هزینه را با استفاده از «NMinimize[]» کمینه کنم. اما وقتی CostFunction را محاسبه میکنم[{0,0}] 8758.65 را به دست میآورم؟ مشکل چیست لطفا؟
|
Plot3D و NMinimize درست کار نمی کنند؟
|
3736
|
من داده های زیادی برای بررسی دارم. نمونه ای از یک عدد در برنامه من 123.189094 است که به صورت 123.189 نمایش داده می شود، متأسفانه، بیشتر اطلاعات من با ارقام کوچک است، بنابراین، هنگام بررسی بصری این داده ها، «123.189094» و «123.189263» قابل تشخیص نیستند، به عبارت دیگر، فهرستی مانند {123.189094، 123.189263} مانند {123.189، 123.189} نمایش داده میشود و به نظر میرسد که دادههای مساوی دارم در حالی که ندارم. تنها راه حلی که برای این کار پیدا کردم «FullForm» است، اما تمام ساختار (لیستها، قوانین و غیره) را منفجر میکند و نمایشگر را بسیار آزاردهنده میکند. تصور کنید که دادههای من واقعاً در اعماق ساختار تودرتویی از فهرستها و قوانین دفن شدهاند (و هست). {123.189094, 123.189263}//FullForm (* List[123.189094`,123.189263`] *) چیزی نیست که من می خواهم. من فکر می کردم N[#,10]& یا چنین چیزی کار می کند، اما این کار نمی کند {123.189094, 123.189263} // N[#, 10] & (* {123.189,123.189} AAACH! *) `StandardForm «آن را انجام نمیدهد، «TraditionalForm» آن را انجام نمیدهد. من گیر کرده ام. طبق معمول، برای هر توصیه یا ایده ای سپاسگزار خواهم بود.
|
برش نمایش آزار دهنده نتایج عددی
|
121
|
اگر یک دفترچه را ذخیره کنم، فقط چیزی را که می بینم ذخیره می کنم. یعنی اگر Mathematica را ببندم و بعداً دفترچه یادداشت را باز کنم، تمام محاسبات قبلی از بین می رود، به جز مواردی که من خروجی داده ام. اکنون میدانم که میتوانید تعاریف تکی (و وابستگیهای آنها) را با «ذخیره» ذخیره کنید، اما راهی برای ذخیره کل وضعیت هسته (ترجیحاً شامل دادههای ذخیرهشده داخلی، به عنوان مثال از «FullSimplify») وجود دارد تا زمانی که هر دو نوتبوک را دوباره بارگیری کنم. و وضعیت هسته، می توانم دقیقا همان جایی که کار را ترک کردم به کار ادامه دهم؟ اگر راهحل آمادهای برای آن وجود نداشته باشد: از آنچه من میدانم، تعاریف صریح در «UpValues»، «DownValues» و «OwnValues» ذخیره میشوند. همچنین «گزینهها» و «ویژگیها» بر ارزیابی تأثیر میگذارند و بنابراین باید ذخیره شوند. با این حال، همه آنها انتظار دارند که یک استدلال مشخص کننده یک نماد برای ارائه اطلاعات در مورد آن باشد. آیا راهی برای تهیه یک مجموعه کامل از آنها وجود دارد؟ و آیا صرفه جویی در آنها کافی است یا چیز دیگری نیز مورد نیاز است؟ همچنین، آیا راهی برای دریافت صریح اطلاعات کش داخلی وجود دارد (نیازی نیست که در قالب قابل درک باشد، فقط ذخیره و بارگذاری مجدد کافی است)؟
|
وضعیت هسته Mathematica ذخیره می شود؟
|
13280
|
آیا روش مناسبی برای محاسبه متریک AUC (مساحت زیر منحنی) وجود دارد که مشخصه عملیاتی گیرنده (ROC) را مانند نشان داده شده در اینجا کمیت کند؟  داده های مورد استفاده برای ساختن ROC فقط جفت مقادیر واقعی در `[0,1]` هستند: {{1, 1}، {15/64، 30/73}، {5/64، 21/218}، {3/64، 5/109}، {1/64، 3/ 109}، {0، 2/109}، {0، 1/109}} اگرچه این دادهها را میتوان برای تشکیل یک پلیتوپ بسته کرد، اسناد Area بیان میکند که لبههای پلیتوپ باید طول واحد باشند، که این نیست مورد به طور کلی آیا راه مناسبی برای ارسال این داده ها به «NIintegrate» وجود دارد، و اگر چنین است، چه روش های یکپارچه سازی (به عنوان مثال، Trapezoid در مقابل ..) و درون یابی برای مشکل ROC AUC مناسب هستند؟
|
مساحت یا NI منحنی های تعریف شده توسط نقاط؟
|
47124
|
من مبتدی _Mathematica_ هستم و برای موضوع زیر به کمک نیاز دارم. من دو لیست زیر را دارم: NamesandIDs = {{ccc، 05}، {ggg، 03}، {zzz، 17}} data = {{zzz, 50, 30}, {zzz ، 49، 32}، {ccc، 49، 21}، {ccc، 27، 68}، {ggg، 72، 38}, {ggg, 77, 59}} در NamesandIDs اولین عنصر هر لیست یک نام و دومی شماره شناسه مربوط به هر نام است. داده حاوی مقداری داده برای هر نام است. با این دو لیست، کاری که من می خواهم انجام دهم دو چیز است. * جایگزینی نامها در «داده» با شناسههای مربوطه، یعنی میخواهم نتیجه زیر را داشته باشم: data = {{17, 50, 30}, {17, 49, 32}, {05, 49, 21}, { 05، 27، 68}، {03، 72، 38}، {03، 77، 59}} * درج شناسه مربوط به هر نام در موقعیت دوم هر لیست در داده، یعنی من می خواهم: data = {{zzz, 17, 50, 30}, {zzz, 17, 49, 32 داشته باشم }، {ccc، 05، 49، 21}، {ccc، 05، 27، 68}، {ggg، 03، 72، 38}, {ggg, 03, 77, 59}} بسیار سپاسگزارم اگر کسی بتواند به من اطلاع دهد که چگونه به دو نتیجه بالا برسم. پیشاپیش از شما بسیار سپاسگزارم
|
جایگزینی عناصر لیست با سایر عناصر لیست
|
45876
|
من مجموعه ای از معادلات همزمان زیر را دارم که می خواهم آنها را به صورت نمادین حل کنم. دو مجهول $a$ و $d$ هستند. $a=\frac{c*(d/10)}{1 + (f/130) + (d/50)} - \frac{a}{1 + (a/100) + (d/100) + (f/80)}$d=\frac{1*c*(f/130)}{1 + (f/130) + (d/50)}-\frac{c*(d/10)} {1 + (f/130) + (d/50)}+\frac{a}{(1 + (a/100) + (d/100) + (f/80))}-\frac{d}{( 1 + (a/100) + (d/100) + (f/80))}$ وقتی سعی میکنم آنها را حل کنم با: حل[{d == (1*c*(f/130))/(1 + (f/130) + (d/50)) - (c*(d/10))/( 1 + (f/130) + (d/50)) + a/(1 + (a/100) + (d/100) + (f/80)) - d/(1 + (a/100) + (d/100) + (f/80))، a == (c*(d/10))/(1 + (f/130) + (d/50)) - a/( 1 + (a/100) + (d/100) + (f/80))} , {a, d}] برنامه فقط میگوید running برای سنین مختلف و هرگز پایان نمییابد. برای حل سیستم چیکار کنم؟ با تشکر
|
حل هرگز با مجموعه معادلات همزمان خاتمه نمی یابد
|
41358
|
من سعی کردهام از طریق تبدیلهای فوریه به خودم در مورد دکانولوشن بیاموزم، اما به نظر میرسد چیزی ساده را از دست دادهام، زیرا نتایج من زباله است. من با تعریف یک تابع تست و یک پنجره شروع می کنم که با آن درگیر می شوم Window[width_, x_] = UnitStep[x + width/2] UnitStep[width/2 - x]; Test[x_] = UnitStep[x] UnitStep[count - x] Sin[0.1 x]^2; سپس پیچیدگی را در مجموعه ای از نقاط داده count=100 نمونه می کنم. MakeData[width_] = Simplify[Table[ Integrate[Window[width, x - i] Test[x], {x, -Infinity, Infinity}, Assumptions -> {count > width > 0}], {i, 0, شمارش}]]؛ tempData = MakeData[20]; من یک لیست مشابه برای پنجره نمونه خود ایجاد می کنم tempWindow = Table[Window[20, x], {x, -count/2, count/2}]; من از قضیه کانولوشن برای جدا کردن پنجرهام از دادههای من استفاده میکنم. انتظار داشتم که این تابع اصلی مورد انتظار را برگرداند = Table[Test[x], {x, 0, count}]; با این حال، نتایج کاملا متفاوت است.  بدیهی است که در کانولوشن یا دکانولوشن خود اشتباهی انجام می دهم، اما نمی دانم چیست.
|
چگونه از تبدیل فوریه برای انجام یک دکانولوشن استفاده می کنید؟
|
21289
|
من تابعی از 20 پارامتر دارم که 3 تا از پارامترها پارامترهای فیزیکی من هستند و بقیه ترم های کششی برای رفع خطاها هستند. هدف یافتن حداقل جهانی این تابع، یافتن بهترین تناسب از آن سه پارامتر فیزیکی است که عملکرد من را به حداقل میرسانند. من از NMinimize با روش DifferentialEvolution استفاده می کنم. با این حال، انتخاب گزینه های مختلف «DifferentialEvolution» نتایج من را به شدت تغییر می دهد. من واقعاً نمی دانم که آیا از آن گزینه ها به درستی استفاده می کنم یا نه، و نمی توانم مطمئن باشم که آیا آنها واقعاً حداقل صحیح من را ارائه می دهند. چگونه میتوانم این گزینهها را انتخاب کنم؟: «CrossProbability»، «InitialPoints»»، «PenaltyFunction»، «PostProcess»، «RandomSeed»، «ScalingFactor»، «SearchPoints»»، «تحمل»». کد من طولانی است، نمیتوانم آن را کوتاهتر کنم، زیرا باید قبل از تعریف تابع نهایی، چند جدول بسازم و مقداری «Interpolation» انجام دهم. با این حال، اگر کسی ممکن است به آن نیاز داشته باشد، کد خود را اینجا قرار می دهم: d11 = 667.9; d12 = 451.8; d13 = 304.8; d14 = 336.1; d15 = 513.9; d16 = 739.1; d21 = 1556.5; d22 = 1456.2; d23 = 1395.9; d24 = 1381.3; d25 = 1413.8; d26 = 1490.1; f11 = 0.0678; f12 = 0.1493; f13 = 0.3419; f14 = 0.2701; f15 = 0.115; f16 = 0.0558; f21 = 0.1373; f22 = 0.1574; f23 = 0.1809; f24 = 0.1856; f25 = 0.178;f26 = 0.1608; rhodatar = {{1.70059، 1.38938}، {1.88047، 1.24779}، {2.13609، 1.08850}، {2.39172، 0.93805}، {2.68521، 0.729، 0.729، 0.779 0.61947}، {3.42367، 0.45133}، {3.88757، 0.30973}، {4.28521، 0.21239}، {4.68284، 0.14159}، {5.09941، {5.09941، 0.14159}، {5.09941، {5.09941، 0.06195}، {5.88521، 0.03540}، {6.39645، 0.01770}، {6.99290، 0.01770}، {7.68402، 0.01770}، {8.41302، 0.01770}، {8.41302، 8.25}، 0.01770}، {8.41302، 8.5} 0.00885}، {9.89941، 0.00885}، {10.89941، 0.00885}، {12.، 0.00885}}؛ rhor = درون یابی[rhodatar]; rhofinalr[x_] := rhor[x]/NIintegrate[rhor[x], {x, 1.8, 12}]; sterm2ofp11 =NIintegrate[Sin[1.267*2.32*10^-3*d11/enu]^2*rhofinalr[enu], {enu, 1.8, 12}]; f11sin1 =Table[{w,NIntegrate[Sin[1.267*w*d11/enu]^2*rhofinalr[enu], {enu, 1.8, 12}]},{w, Table[10^w, {w, - 2.634512، -0.5، 0.01}]}];sterm3ofp11 = درون یابی[f11sin1]; f11sin2 =Table[{w,NIintegrate[Sin[1.267*(w - 2.32*10^-3)*d11/enu]^2*rhofinalr[enu], {enu,1.8,12}]}, {w, Table [10^w، {w، -2.634512، -0.5، 0.01}]}]; sterm4ofp11 = درون یابی[f11sin2]; p11n =.; p11n[y_، z_، w_] :=f11*(1 - y*((1 + Sqrt[1 - z])/2)^2*sterm2ofp11 - ((1 + Sqrt[1 y])/2)* z*sterm3ofp11[w] - ((1 - Sqrt[1 - y])/2)*z*sterm4ofp11[w]); sterm2ofp12 =NIintegrate[Sin[1.267*2.32*10^-3*d12/enu]^2*rhofinalr[enu], {enu, 1.8, 12}]; f12sin1 = جدول[{w,NIntegrate[Sin[1.267*w*d12/enu]^2*rhofinalr[enu], {enu, 1.8, 12}]}{w, جدول[10^w, {w, -2.634512 , -0.5، 0.01}]}]; sterm3ofp12 = درون یابی[f12sin1]; f12sin2 = جدول[{w,NIintegrate[Sin[1.267*(w - 2.32*10^-3)*d12/enu]^2*rhofinalr[enu]،{enu،1.8،12}]}، {w، جدول [10^w، {w، -2.634512، -0.5، 0.01}]}]; sterm4ofp12 = درون یابی[f12sin2]; p12n =.; p12n[y_، z_، w_] :=f12*(1 - y*((1 + Sqrt[1 - z])/2)^2*sterm2ofp12 - ((1 + Sqrt[1 - y])/2) *z*sterm3ofp12[w] - ((1 - Sqrt[1 - y])/2)*z*sterm4ofp12[w]); sterm2ofp13 =NIintegrate[Sin[1.267*2.32*10^-3*d13/enu]^2*rhofinalr[enu], {enu, 1.8, 12}]; f13sin1=جدول[{w,NIntegrate[Sin[1.267*w*d13/enu]^2*rhofinalr[enu], {enu, 1.8, 12}]}, {w,Table[10^w, {w, - 2.634512، -0.5، 0.01}]}]; sterm3ofp13 = درون یابی[f13sin1]; f13sin2=جدول[{w,NIintegrate[Sin[1.267*(w - 2.32*10^-3)*d13/enu]^2*rhofinalr[enu], {enu,1.8,12}]}, {w, جدول [10^w، {w، -2.634512، -0.5، 0.01}]}]; sterm4ofp13 = درون یابی[f13sin2]; p13n =.; p13n[y_، z_، w_] :=f13*(1 - y*((1 + Sqrt[1 - z])/2)^2*sterm2ofp13 - ((1 + Sqrt[1-y])/2) *z*sterm3ofp13[w] - ((1 - Sqrt[1 - y])/2)*z*sterm4ofp13[w]); sterm2ofp14=NIintegrate[Sin[1.267*2.32*10^-3*d14/enu]^2*rhofinalr[enu], {enu, 1.8, 12}]; f14sin1=جدول[{w,NIntegrate[Sin[1.267*w*d14/enu]^2*rhofinalr[enu], {enu, 1.8, 12}]}, {w,Table[10^w, {w, - 2.634512، -0.5، 0.01}]}]; sterm3ofp14 = درون یابی[f14sin1]; f14sin2=جدول[{w,NIintegrate[Sin[1.267*(w - 2.32*10^-3)*d14/enu]^2*rhofinalr[enu]، {enu، 1.8،12}]}، {w، جدول [10^w، {w، -2.634512، -0.5، 0.01}]}]; sterm4ofp14 = درون یابی[f14sin2]; p14n =.; p14n[y_، z_، w_]:=f14*(1 - y*((1 + Sqrt[1 - z])/2)^2*sterm2ofp14 - ((1 + Sqrt[1 -y])/2) *z*sterm3ofp14[w] - ((1 - Sqrt[1 - y])/2)*z*sterm4ofp14[w]); sterm2ofp15=NIintegrate[Sin[1.267*2.32*10^-3*d15/enu]^2*rhofinalr[enu], {enu, 1.8, 12}]; f15sin1=جدول[{w,NIntegrate[Sin[1.267*w*d15/enu]^2*rhofinalr[enu]، {enu، 1.8، 12}]}، {w، جدول[10^w، {w، - 2.634512، -0.5، 0.01}]}]; sterm3ofp15 = درون یابی[f15sin1]; f15sin2=Table[{w,NIintegrate[Sin[1.267*(w - 2.32*10^-3)*d15/enu]^2*rhofinalr[enu], {enu,1.8,12}]}, {w, Table [10^w، {w، -2.634512، -0.5، 0.01}]}]; sterm4ofp15 = درون یابی[f15sin2]; p15n =.; p15n[y_، z_، w_] :=f15*(1 - y*((1 + Sqrt[1 - z])/2)^2*sterm2ofp15 - ((1 + Sqrt[1 - y])/2
|
مشکل استفاده از روش DifferentialEvolution از NMinimize
|
18100
|
دو لیست {a, b, c, a, d, a, e} و {a, c, a} وجود دارد. من باید آن عناصر را از لیست اول که در لیست دوم ظاهر می شود حذف کنم تا {b, d, a, e} به دست آید.
|
حذف عناصر از یک لیست که در لیست دیگری ظاهر می شود
|
7488
|
آیا راهی برای جلوگیری از برخورد زشت برچسب محورها و شماره محورها مانند مثال های زیر وجود دارد، بدون نیاز به اضافه کردن فضای خالی: ### Plot1: Plot3D[Sin[x] Cos[y]، {x، -Pi، Pi}، {y، -Pi، Pi}، AxesLabel -> {ω، زیرنویس[E،F]، Log[σ(ω)]}، LabelStyle -> Directive[16]]  برای اجتناب از این برچسب محورهای دوردست که Log[$\sigma(\omega)] را میتوان چرخاند آن، اما سپس: ### Plot2: Plot3D[Sin[x]Cos[y]،{x,-Pi,Pi},{y,-Pi,Pi}, AxesLabel->{ω,Subscript[E,F],Rotate[ Log[σ(ω)]، 90 درجه]}، LabelStyle->Directive[16]  من نمی توانم تصور کنم که از یک ستون دو بعدی با یک عنصر Log[σ(ω) و دیگری یک عنصر خالی استفاده شود. مربع تنها راه حل برای درمان Plot2 است. آیا راه حل خوبی برای جلوگیری از چنین همپوشانی وجود دارد؟
|
برخورد برچسب تبرها و کنه ها
|
14033
|
> **تکراری احتمالی:** > تفاوت در نمودار هنگام استفاده از Evaluate در مقابل عدم استفاده از Evaluate من کهکشان ها را رسم می کنم و می خواهم آنها را با توجه به مقادیر انتقال به سرخشان با استفاده از نقشه دما به عنوان استعاره ای برای طول موج های جابجا شده رنگ آمیزی کنم. در اینجا، من فرض میکنم که یک دایره دارای مقدار انتقال به قرمز مربوط به شعاع آن است. چگونه می توان با استفاده از نقشه دمایی با رنگ آبی تا قرمز متناسب با افزایش اندازه، به هر دایره رنگ متفاوتی اختصاص داد؟ حلقه[Theta_, r_] := {r*Cos[Theta], r*Sin[Theta]}; نمودار پارامتری[جدول[دایره[تتا، r]، {r، 1، 5}]، {تتا، 0، 2 پی}]
|
چگونه رنگ های مختلف را به لیست ترسیم شده در ParametricPlot اختصاص دهیم؟
|
11286
|
من یک ریاضیدان نیستم و حتی قرار نیست وانمود کنم که چیزی از ECM می فهمم. اما می دانم که می تواند یک روش سریع برای فاکتورسازی باشد. من فاکتورسازی $798645312654798147285393218574111453126547981472185139328574111781$$ توسط Mathematica را در مقابل این اپلت آنلاین، که 675 ثانیه برای applets 1475% بود، مقایسه کردم. ریاضیات). سایر فاکتورسازی ها تا 6 برابر سریعتر بودند. آیا Mathematica از ECM برای فاکتورسازی موارد خاص استفاده می کند؟ اگر بله، چگونه عملکرد اینقدر متفاوت است؟ **اطلاعات تکمیلی** میتوانیم مشکل فوق را با فراخوانی FactorInteger[..,Automatic] در شماره بزرگ: FactorInteger[ 79864531265479814728539321857411453126547285147، بررسی کنیم. Automatic] // AbsoluteTiming (* {5.647210, {{61, 1}, {67, 1}, {74729, 1}, {26149304280352013424112782805259654526210444) این فقط کسری از زمان را می گیرد، اما فقط عوامل _ساده_ را پیدا می کند. بنابراین به نظر می رسد بقیه زمان ریاضی سعی می کند آخرین عدد بزرگ را فاکتور بگیرد. و در واقع: FactorInteger[2614930428035201342411278280525965452621044417207937542347] // AbsoluteTiming (* {43.717204، {{97913387938680010938335707، 1}، {26706566722753457593818813677521، 1}}} *) _(در صورت نیاز تگ ها را ویرایش کنید)_
|
آیا Mathematica از روش منحنی بیضی (ECM) در FactorInteger[] استفاده می کند؟
|
52108
|
می توان ارقام یک عدد صحیح را با استفاده از IntegerDigits استخراج کرد و با استفاده از FromDigits آنها را دوباره در Integer جمع کرد. آیا تابعی وجود دارد که خروجی «RealDigits» را در «Real» دوباره جمع کند؟
|
آیا معادل «واقعی» برای «FromDigits» وجود دارد؟
|
11014
|
Function ListContourPlot به طور پیش فرض خروجی ای تولید می کند که اندازه مربع دارد. من می خواهم یک خروجی مستطیلی برای مثال {1000,100} تولید کنم. ImageSize کار نمی کند زیرا فقط قاب را شکل می دهد (نقشه همچنان اندازه {100100} دارد). Thx، راینر
|
خروجی مستطیلی برای ListContourPlot
|
42331
|
من 2 ستون داده در اکسل دارم. یکی ورودی ها و دیگری خروجی ها. من از اکسل میخواهم که نموداری از آن دادهها بسازد و دادهها را در خط روند قدرت قرار دهد. اکسل این کار را انجام می دهد و تا آنجا که پیش می رود خوب است، اما من می خواهم از Mathematica استفاده کنم تا معادله ای مشابه برای یک خط به من بدهد. چگونه این کار را انجام دهم؟ اگر کمک کند جفتهای مرتب شده عبارتند از: {0.473، 1.1}، {0.4825، 1.15}، {0.492833333333333، 1.2}، {0.503666666666667، 1.25}، 6.61،6، 6،6،6،6،6، 6،6، 6، 6، 6، 6، 6، 6، 6، 6،6 {0.5245, 1.35}, {0.533, 1.4}, {0.543166666666667, 1.45} Excel آن را به صورت `y=4.8549x^1.9788` می دهد
|
تکرار خروجی اکسل با استفاده از Mathematica
|
21283
|
این اولین سوال من است. من نسبتاً با _Mathematica_ و کاملاً تازه وارد SE هستم، بنابراین اگر این سوال بی اهمیت است عذرخواهی می کنم. من روی مشکلی کار میکنم که نیاز دارد یک تابع چندین بار تعریف شود و روی داده اعمال شود. تولید کننده تابع من (مطمئن نیستم که آیا این کاربرد مناسب این اصطلاح است) به این شکل است: makeLine[{m_, b_}] := line = تابع[{x, y}, y - m x - b] ایده به این دلیل که برنامه می تواند چندین بار خط را فراخوانی کند و سپس آن را دوباره تعریف کند و دوباره آن را فراخوانی کند. من امیدوار بودم که بتوانم کاری شبیه به این انجام دهم: ماژول[{line}، makeLine[{1, 0}]] برای جلوگیری از تعریف خط به عنوان یک تابع سراسری، اما کار نمی کند. ?line > Global`line > line = Function[{x\$, y\$}, y\$ - 1 x\$ - 0] بنابراین، آیا انجام این کار ممکن است؟ اگر نه، آیا کسی می تواند یک ساختار جایگزین پیشنهاد کند که اساساً همان کار را انجام دهد؟
|
آیا می توان یک تابع ناشناس را در ماژول محدوده کرد؟
|
1301
|
من فقط چند عبارت را ارزیابی می کردم و شروع به دریافت خطاهایی مانند این کردم: General::ivar: -1.49994 متغیر معتبری نیست. >> General::ivar: -1.43871 یک متغیر معتبر نیست. >> General::ivar: -1.37749 یک متغیر معتبر نیست. >> General::stop: خروجی بیشتر General::ivar در طول این محاسبه متوقف می شود. >> من هیچ کار پیچیده ای انجام نمی دهم - در حال حاضر، من به سادگی این کار را انجام دادم: f[x_]:=x^2 + 2x + 1 Plot[f[x], {x, -4, 4}] حل[f[x ] == 4] g[x_]:=D[f[x]، x] نمودار[g[x]، {x، -2، 2}] // ^ خطاهای ناشی از این در واقع، این آیا درجه دوم _دقیق_ که من در حال بررسی آن هستم نیست، اما یک درجه دوم است و انتظار داشتم این کار انجام شود. همانطور که انتظار داشتید در گوگل جستجو کردم و این سوال Stack Overflow را پیدا کردم که پیشنهاد می کرد: Plot[Evaluate[g[x]], {x, -2, 2}] به عنوان یک راه حل. کار می کند - سوال من این است که چرا آن مجموعه دستورالعمل ها آن خطا را ایجاد نمی کند (می توانم ببینم که این مشکل با جایگزین کردن است، اما چرا یک طرح با دیگری متفاوت است؟) و چگونه می توانم از آن اجتناب کنم؟ آیا کاری وجود دارد که من باید به طور خاص برای تشکیل «g» انجام می دادم؟
|
عمومی::ivar یک متغیر معتبر در هنگام رسم نیست - در واقع چه چیزی باعث این می شود و چگونه از آن اجتناب کنیم؟
|
21935
|
من بعداً در یک کنفرانس تحقیقاتی در مقطع کارشناسی چند ارائه خواهم داشت، که موضوعات آنها در حال حاضر تا حدودی آزمایشی است، اما یکی از مواردی که می خواستم به آن بپردازم، برخی از قسمت های مقدماتی (مثلاً 10 صفحه اول) در مقاله _On Tutte's Chromatic Invariant_، و با یک مشاور یک ایده عالی برای نمایش کمک بصری در مورد چگونگی شکل گیری ردیابی روی پارتیشن پیدا کردم. جبر را می توان از نظر عملیات اتصال با استفاده از پوشش کروی شکل و بیسبال به عنوان یک تک جمله در نظر گرفت. نمودارهای پارتیشنی که من به آنها علاقه دارم باید به این شکل باشند (وسط):  توجه کنید که در وسط، وجود دارد تقسیم راس. برای پارتیشنهای غیر مسطح، مناطق سایهدار مختلف ممکن است همپوشانی داشته باشند، و ما باید انتخاب کنیم (بهطور خودسرانه) کدام یک از آنها عبور میکند. کاری که من میخواهم انجام دهم، از نظر مفهومی، قرار دادن دو نمودار پارتیشن روی هم و چسباندن مرزهای آنها، سپس منفجر کردن آنها به شکل یک کره است: یک طرف کره یک نمودار پارتیشن را نشان میدهد و طرف دیگر آن را نشان میدهد. نمودار پارتیشن دیگر شکل به دست آمده، فرم ردیابی $\rm tr(p_\pi p_\sigma^{t})$ از دو پارتیشن $\pi$ و $\sigma$ را نشان میدهد (البته این در مقاله پیوند داده شده است. تا حدودی مختصر.) بنابراین، در حالت ایده آل، کره و مناطق سایه دار بسیار زیبا به نظر می رسند و من می توانم آن را به میل خود بچرخانم، و می توانم یک دوجین و نیم از این شکل ها را متحرک کنید و آنها را روی یک اسلاید قرار دهید. جانبازان Mathematica چه نوع تکنیکها یا عملکردها یا هر چیز دیگری را برای انجام این کار به یک تازهکار توصیه میکنند؟
|
ترسیم نمودارهای پارتیشن روی کره ها
|
9696
|
> **تکراری احتمالی:** > General::ivar یک متغیر معتبر در هنگام ترسیم نیست - واقعاً چه چیزی باعث > این می شود و چگونه از آن اجتناب کنیم؟ من باید یک تابع را با استفاده از خروجی سری تعریف کنم، یعنی f[x_,M_]:= Normal[Series[Sin[x],{x,0,M}]]; اکنون، به دلایلی که در Normal[Series[ ]] توضیح داده شده است، یک عبارت معمولی که من نمی توانم به طور کامل آن را درک کنم (به دلیل بی تجربگی و کمبود وقت) ارائه نمی دهد، کد بالا به همان شکلی که هست کار نمی کند. من موفق شدهام از «f» در توابع دیگر استفاده کنم، مانند InverseLaplaceTransform[#,s,t] و @f[s,M] که در آن «M» داده میشود، اما هنگام تلاش برای ارزیابی ناموفق بود، یعنی در[1]: = f[x_,m_]:= عادی[سریال[Sin[x],{x,0,m}]]; In[2]:= f[x,3] Out[2]= x - x^3/6 In[3]:= f[2,3] عمومی::ivar: 2 یک متغیر معتبر نیست. >> General::ivar: 2 یک متغیر معتبر نیست. >> Out[3]= Sin[2] به طور خلاصه، آیا راهی برای استفاده از f مانند یک تابع عادی وجود دارد؟
|
تعریف تابع با استفاده از Series؟
|
35355
|
چرا t = 2 Pi; Plot[D[Sin[x],x], {x,0,t}] (* رسم مشتق Sin[x] *) کار نمی کند، اما t = 2 Pi; Plot[Evaluate[D[Sin[x],x], {x,0,t}] (* ترسیم ارزیابی مشتق Sin[x]؟ *) انجام دهید؟ و چرا این کار می کند، اما نه t = 2 Pi; Plot[{D[Sin[x],x]}, {x,0,t}] (* رسم آرایه یک طولی مشتق Sin[x] *) nor t = 2 Pi; Plot[{Evaluate[D[Sin[x],x]]}, {x,0,t}] (* رسم آرایه یک طولی ارزیابی مشتق Sin[x]؟ *) کار می کند؟
|
ترسیم [D[Sin[x]]] و ارزیابی[]
|
21288
|
فیلتر کد MATLAB (0.5، [1، -0.5]، [1:10]) معادل Rest@FoldList[(#1 + #2)/2 است. &, 0, Range[10]] نمی دانم چگونه چیزی کلی تر مانند，`filter([1,2,3],[4,5,6], [1:10])` در _Mathematica_ پیاده سازی کنم . من سعی می کنم قطعه ای از کد متلب را در _Mathematica_ بازنویسی کنم. من فقط به عملکرد فیلتر علاقه مند هستم و هدف دیگری وجود ندارد. معادل آن چیست یا چگونه می توانم آن را پیاده سازی کنم؟ v = [0.0 + 2 j; -sqrt (3) - 1 j; sqrt (3) - 1 j]؛ n = رندی (3، 1، 10000000)؛ p = فیلتر (0.5، [1 - 0.5]، v (n)); نمودار (p، '.b')؛
|
معادل Mathematica با تابع فیلتر MATLAB چیست؟
|
45877
|
من می خواهم یک سیستم معادلات بسازم به شکل $$\begin{cases} a_1x^2+b_1y^2 + c_1xy+d_1x + e_1y+3=0,\\\ a_2x^2+b_2y^2 + c_2xy+d_2x + e_2y+3=0. \end{cases}$$ به طوری که سیستم معادلات داده شده همیشه دو راه حل $(1,2)$ و $(3,4)$ داشته باشد. من f[x_, y_] := a*x^2 + b*y^2 + c*x*y + d x + e y + 3 l = {a, b, c, d, e} / را امتحان کردم. حل[{f[1، 2] == 0، f[3، 4] == 0، 1 <= a <= 10، 1 <= b <= 10، -10 <= c <= 10، -10 <= d <= 10}، {a، b، c، d، e}، اعداد صحیح] اکنون، میخواهم دو لیست را در لیست «l» انتخاب کنم و سیستم معادلات را بسازم. به عنوان مثال u = l[[77]]؛ v = l[[75]]; w = {x^2، y^2، x y، x، y}؛ کاهش[{u.w + 3 == 0، v.w + 3 == 0}، {x، y}، واقعی] > (x == 3/10 && y == 3/5) || (x == 1 && y == 2) || (x == 3 && y == 4) || (x == > 25/4 && y == 4) سیستم معادلات دیگری u = l[[3]]; v = l[[12]]; w = {x^2، y^2، x y، x، y}؛ کاهش[{u.w + 3 == 0، v.w + 3 == 0}، {x، y}، واقعی] > (x == -15 && y == -6) || (x == 1 && y == 2) || (x == 3 && y == 4) در سیستم معادلات فوق، معادله `u.w + 3==0` می تواند عاملی باشد[u.w + 3] > (3 + x - 2 y) (1 + x - y) حال، من سیستم معادلات را u = l[[8]] در نظر میگیرم. v = l[[75]]; w = {x^2، y^2، x y، x، y}؛ حل[{u.w + 3 == 0، v.w + 3 == 0}، {x، y}، Reals] > {{x -> 1، y -> 2}، {x -> 3، y -> 4 }، {x -> 3/49 (16 - Sqrt[109]), y -> > -(11/4) + 85/98 (16 - Sqrt[109]) - (437 (16 - Sqrt[109])^2)/ 9604 + (3 (16 - > Sqrt[109])^3)/4802}، {x -> 3/49 (16 + Sqrt[109])، y -> -(11/4) + 85/98 (16 + > Sqrt[109]) - (437 (16 + Sqrt[109])^2)/ 9604 + (3 (16 + Sqrt[109])^3)/4802}} چگونه می توانم دو لیست را از لیست `l` انتخاب کنم تا یک عدد دریافت کنم سیستم معادلاتی که همه آنها نمی توانند در آن فاکتور بگیرند و سیستم معادلات فقط راه حل های منطقی دارد؟
|
چگونه می توانم دو لیست را از لیست لیست ها انتخاب کنم تا سیستم معادلات را فقط راه حل های منطقی دریافت کنم؟
|
38573
|
من می خواهم برخی از توابع را در یک خانواده ترسیم کنم مانند مجموعه توابع زیر: Table[(n/(1 - 2 x))^2, {n, 1, 29}] و این به طرز شگفت انگیزی کار می کند: Plot[Table[ (n/(1 - 2 x))^2, {n, 1, 29}], {x, 0, 1}, PlotRange -> {0, 29^2}] اما اکنون وقتی من سعی کنید این چیزها را تعمیم دهید: نمودار[ جدول[ (n/(عدد[1/2] - مخرج[1/2] x))^2، {n، 1، 29} ]، {x، 0، 1 }, PlotRange -> {0, 29^2} ] این نمودار آن چیزی نیست که من انتظار داشتم. به دلایلی این چیزی را به من می دهد که انتظار دارم برای آن ببینم: جدول[(n/2(Numerator[1/2] - مخرج[1/2] x))^2 بنابراین تصمیم گرفتم ببینم آیا مشکلی با جدول: t1 = جدول[ (n/(عدد [1/2] - مخرج[1/2] x))^2, {n, 1, 29} ]; Plot[t1, {x, 0, 1}, PlotRange -> {0, 29^2}] خب این چیزی است که من انتظار دارم. بنابراین به نظر من به دلایلی استفاده از توابع Numerator و Denominator باعث ایجاد اشکال در نمودار می شود. در طول سالها آموختهام که اغلب «اشکالات» واقعاً فقط یک گسست بین درک من و نحوه کار واقعاً چیزها هستند. اما من خیلی گیج هستم که چرا موارد زیر خطوط قرمز و آبی متناوب تولید می کند: نمایش[ Plot[ Table[(n/(1 - 2 x))^2, {n, 1, 29}], {x, 0, 1 }, PlotStyle -> آبی ], Plot[ جدول[(n/(Numerator[1/2] - مخرج[1/2] x))^2, {n, 1, 29}]، {x، 0، 1}، PlotStyle -> Red ]، PlotRange -> {0، 29^2} ] آنها _باید_ همان طرح باشند، یا چیزی را گم کرده ام؟ چرا این متفاوت خواهد بود؟ t1 = جدول[(n/(1 - 2 x))^2, {n, 1, 29}]; t2 = جدول[(n/(عدد [1/2] - مخرج[1/2] x))^2، {n، 1، 29}]; نمایش[ Plot[t1، {x، 0، 1}، PlotStyle -> آبی]، Plot[t2، {x، 0، 1}، PlotStyle -> Red]، PlotRange -> {0، 29^2} ]
|
توطئه اشکال؟ یا چیزی را از دست داده ام؟
|
20085
|
چگونه کوتاه ترین فاصله بین یک نقطه و یک یا چند بخش را تعیین می کنید؟ به عنوان مثال، کوتاه ترین فاصله بین نقطه و دو بخش زیر چقدر است؟ واضح است که نقطه به پاره خط راست نزدیکتر است. یعنی کوتاهترین فاصله بین نقطه و پاره خط برابر با فاصله بین نقطه و پاره راست است.  point = {{8, 15}} lines = {{{20, 10}, {11, 27} }، {{11، 27}، {1، 27}}} نمایش[Graphics[{Thick, Line@lines}]، گرافیک[{PointSize[Large]، Pink، Point@point}]] آیا میتوانید راهی را در نظر بگیرید که با تعداد دلخواه بخش نیز کار کند؟
|
فاصله بین پاره های نقطه و خط
|
30425
|
من همیشه فکر میکردم که «f@g» در همه موارد همان نتیجه «f[g]» را میدهد، و فقط یک موضوع سبک است که از کدام یک استفاده شود و اینکه «g» همیشه ابتدا ارزیابی میکند، و سپس f با استفاده از نتیجه ارزیابی g ارزیابی خواهد کرد. من هرگز فکر نمیکردم که در اینجا مشکلی وجود داشته باشد، زیرا در تمام مدتی که از Mathematica استفاده میکردم، هیچکس به آن اشاره نکرده است. بنابراین وقتی موردی را پیدا کردم که اینطور نبود واقعاً شگفت زده شدم. بنابراین سوال من این است: چگونه می توان فهمید که f@g با f[g] یکی نیست؟ راهنما چیزی در این مورد نمی گوید (با تشکر از چت روم که لینک این را به من داد، من جستجو کردم و نتوانستم آن را پیدا کنم) http://reference.wolfram.com/mathematica/ref/Prefix.html حتی اگر کسی می تواند این لینک را ببیند کلمه precedence و grouping اما هیچ توضیحی در مورد جایی که در مورد آنها صحبت می شود و هیچ پیوند دیگری برای دنبال کردن Prefix[expr, h, precedence, grouping] نمی تواند برای مشخص کردن اینکه چگونه فرم خروجی باید در پرانتز قرار گیرد.` واضح است که این یک موضوع اولویت است. اما من هرگز این مورد را قبلاً در هیچ کجا ندیده ام. Tr[Times @@@ {{2، 3}، {4، 5}}]  Tr @ Times @@@ {{ 2, 3}, {4, 5}}  Tr @ ( Times @@@ {{2، 3}، {4، 5}}  آنچه به نظر می رسد این است که در «Tr @Times@@@....` دستور Tr قبل از اعمال Times Times را گرفت. همچنین میتوانید «Tr» را با «Total» جایگزین کنید و همین اثر را ببینید. ps. این دلیل دیگری است که من از «@» بیش از حد استفاده نمی کنم. من واقعاً هرگز دوست نداشتم از «@» استفاده کنم و همیشه «[]» قدیمی و خوب را دوست داشتم زیرا واضحتر به نظر میرسد، و اکنون نیز امنتر است. **سوال این است**: قانون(های) سرانگشتی برای استفاده از چیست؟ همیشه باید به آینده نگاه کرد و قبل از استفاده از «@» بررسی کرد تا از رعایت اولویت اطمینان حاصل شود؟ موارد دیگری غیر از این ممکن است باید مراقب آن باشید؟ اگر موارد بسیار کمی وجود دارد، ممکن است بتوان آنها را به برگه تقلب خود اضافه کرد. «اولویت» همه عملگرها کجا هستند تا بتوان بررسی کرد؟
|
چه زمانی f@g با f[g] یکی نیست؟
|
48714
|
به عنوان مثال، بگویید من یک دفترچه با یک سلول a = 5 + 2 ایجاد می کنم و سپس _Mathematica_ را می بندم، نوت بوک را دوباره باز می کنم، یک سلول جدید b = a*2 وارد می کنم و سلول جدید را با «Shift»+ «Enter» ارزیابی می کنم. من می خواهم خروجی 14 بدون ارزیابی برای ارزیابی سلول اول باشد. آیا این امکان پذیر است؟ * * * من این را می خواهم زیرا در حال ایجاد یک Stylesheet Creator هستم و ColorSelectors، inputfield و غیره دارم و می خواهم مقادیر پیش فرض داشته باشم.
|
آیا می توان مقدار یک متغیر را بین جلسات جلویی ثابت کرد؟
|
19453
|
من با روش Mathematica برای تجزیه عبارات گیج شده ام. من مدتی است که با این موضوع دست و پنجه نرم کرده ام و هرگز پاسخ جامعی پیدا نکرده ام، گاهی اوقات چیزها آنطور که من فکر می کنم تجزیه نمی شوند و من واقعاً دلیل آن را نمی فهمم. به عنوان مثال، با Mathematica 8: (* A کار می کند *) [Plot[(y/a) / را دستکاری کنید. {y -> (x - b)}، {x, 0, 2}, PlotRange -> {0, 1}], {a, 1, 2}, {b, 0, 1}] (* B t کار *) دستکاری[ Plot[(x/a) /. {x -> (x - b)}، {x, 0, 2}, PlotRange -> {0, 1}], {a, 1, 2}, {b, 0, 1}] (* C کار می کند * ) (x/a) /. {x -> (x - b)} دستکاری[Plot[%, {x, 0, 2}, PlotRange -> {0, 1}], {a, 1, 2}, {b, 0, 1}] (* D کار نمی کند *) تست = (x/a) /. {x -> (x - b)} دستکاری[Plot[test, {x, 0, 2}, PlotRange -> {0, 1}] , {a, 1, 2}, {b, 0, 1}] (* E کار می کند *) test2[x_, a_, b_] = (x/a) /. {x -> (x - b)} دستکاری[ Plot[test2[x, a, b], {x, 0, 2}, PlotRange -> {0, 1}], {a, 1, 2}, { b, 0, 1}] مورد A کار می کند، بنابراین جایگزینی در داخل Plot and Manipulate به خوبی انجام می شود. اما B این کار را نمیکند، که من میتوانم آن را بهعنوان مسئلهای درک کنم که سعی میکنیم یک متغیر را با یک عبارت حاوی خود جایگزین کنیم، اما اگر از قبل آن را ارزیابی کنید، مانند C، همه چیز دوباره کار میکند، بنابراین باید با x مشکل داشته باشد. من فکر می کنم که بخشی از پلات است. سپس اگر نتیجه جایگزینی را به یک متغیر اختصاص دهید، نمیتوانید مستقیماً آن را رسم کنید، بنابراین به نظر میرسد که متغیرها اگر توابعی نباشند (مانند E، با تطبیق الگو) در داخل «Plot» ارزیابی نمیشوند. اما % است، بنابراین % ویژه است زیرا در داخل نمودار ارزیابی می شود در حالی که نماد استاندارد اختصاص داده شده به یک مقدار اینطور نیست. آیا کسی می تواند همه اینها را برای من توضیح دهد؟ حدس میزنم مربوط به ویژگیهای Hold باشد که یک تابع میتواند داشته باشد؟
|
رفتار ارزیابی بیان در طرح
|
38518
|
من محاسبات زمان بری انجام دادم و آرایه ها و متغیرهای زیادی به دست آوردم. اما پس از راه اندازی مجدد هسته Mathematica، همه این نتایج محاسباتی ناپدید شدند. چگونه می توانم همه این متغیرهای فضای کاری را در یک فایل ذخیره کنم و دفعه بعد که Mathematica را مجدداً راه اندازی کردم با بارگیری فایل دوباره از آنها استفاده کنم؟ (در Matlab تمام فضای کاری فعلی را می توان با «ذخیره» در یک فایل «*.mat» ذخیره کرد و با «بار» دوباره استفاده کرد)
|
چگونه همه متغیرهای فضای کاری را در یک فایل ذخیره کنیم؟
|
34421
|
من مطمئن نیستم که چگونه قالب زمان را به نمودارهای نوار اضافه کنم. من دوست دارم بتوانم یک نمودار نواری را برای یک مجموعه داده و دیگری را برای مجموعه داده دیگری ایجاد کنم و سپس آنها را ترکیب کنم، اما نمی دانم چگونه هر نوار را از مبدأ جدا کنم تا بتوانند در زمان های مناسب همپوشانی داشته باشند. برای ایده به تصویر مراجعه کنید: 
|
چگونه یک نمودار نوار ترکیبی با فرمت زمان ایجاد کنیم؟
|
37648
|
من تعریف کرده ام: Qq[T_] := Exp[-w/(2 T)]/(1 - Exp[-w/T]) Uq[T_] := T^2 D[Log[Qq[T]] , T] آیا کسی می تواند توضیح دهد که چرا این عبارت کار می کند: Plot[Evaluate[Uq[T] /. w -> 1], {T, 0, 2}] (در نتیجه نمودار ایجاد می شود) اما اینطور نیست؟: Plot[Evaluate[Uq[T]] /. w -> 1, {T, 0, 2}] (در نتیجه یک خطای General::ivar نمایش داده می شود)
|
خطا در ترسیم عبارات تاخیری
|
43954
|
چگونه می توانم دقت پیش فرض را در Mathematica تغییر دهم؟ به نحوی تنظیم به 1 رقم تغییر کرده است، بنابراین اگر Timeming[...] را تایپ کنم > {1., ...} را دریافت می کنم که خیلی روشن کننده نیست. به طور مشابه، N[Pi] > 3 است. مستندات Mathematica را برای Numerical Precision مقایسه کنید که در مورد دستور بالا می گوید: در فرم خروجی استاندارد، Mathematica عددی مانند این را به شش رقم چاپ می کند. بنابراین چیزی در تنظیمات من درست نیست. من راهنمای دقت عددی را خواندم اما به نظر نمی رسد که به این موضوع رسیدگی کند. توجه داشته باشید که من _not_ نمیخواهم «WorkingPrecision» یا «PrecisionGoal» را روی یک تابع خاص تغییر دهم، اما فقط تنظیمات پیشفرض را تغییر دهم. (البته در برخی موارد باید اینها را تنظیم کنم، اما فقط می خواهم یک نقطه شروع معقول داشته باشم.)
|
Frontend ارقام اشتباهی را نمایش می دهد
|
51717
|
من متوجه رفتار عجیب زیر شدم: اجازه دهید ابتدا آرایه ای از توابع g[k_] را تعریف کنیم:= {Sin[k], 2*Sin[k]} gg = g[k] وقتی این آرایه از توابع را با DiscretePlot[ رسم می کنم. {Sin[k], 2 Sin[k]}, {k, 1, 50}] هر یک از دو مجموعه نقطه رنگ متفاوتی دارند. اما، هم DiscretePlot[gg, {k, 1, 50}] و هم DiscretePlot[g[k], {k, 1, 50}] دو مجموعه نقطه را به رنگ آبی نشان می دهند. من بیشتر به مورد دوم علاقه دارم، زیرا اگر آرایه توابع بزرگ باشد، استفاده از تعاریفی مانند «g» و «gg» که در بالا ارائه شد راحتتر است. اما من می خواهم رنگ های مختلف را حفظ کنم. چگونه این کار را انجام دهم؟
|
رنگ آمیزی مجموعه داده های متعدد در DiscretePlot
|
38279
|
من مشکل دارم که در _Mathematica_ طرحی مانند این بکشم: Plot[{Sum[a^10*(-1)^(x-a), {a, 1, x}]}, {x, 1, 10}] مسئله این است که در طرح هیچ نموداری وجود ندارد. همانطور که می توان محاسبه کرد، باید مقادیری رسم شود. وقتی سعی می کنم این معادله را در _Mathematica_ به صورت نمودار رسم کنم (جمع(a^10*(-1)^(x-a),a=1 تا x))، x = 1 تا 10 همه چیز خوب کار می کند، بنابراین فکر می کنم کاری انجام دادم با دستور اول در Mathematica اشتباه است، اما من نمی توانم اشتباه را پیدا کنم.
|
بازتولید طرح انجام شده با WolframAlpha
|
48552
|
من می خواهم یک رشته برای یک اسکریپت bash صادر کنم. ترمینال به طور طبیعی بسیار حساس است که به \n\r در مقابل \n، ویندوز در مقابل لینوکس، مشکل خط جدید می رسد. چگونه می توانم به _Mathematica_ یاد بدهم که از \n به جای \n\r به عنوان جداکننده خط هنگام صادرات متن (در ویندوز) استفاده کند؟ من چند پست در مورد همین موضوع پیدا کردم، اما آنها نگران وارد کردن فایل ها بودند. مثلا اینجا. هیچ یک از راه حل های پیشنهادی برای پرونده من جواب نداد. من با «CharacterEncoding» و «LineSeparators» بازی کردم اما هیچ چیز کار نکرد. ویرایش: از مارک آدلر بسیار سپاسگزارم که سرنخ درستی به من داد. راه حل پیشنهادی او «WriteString[f, \n]» کار نمی کند زیرا \n توسط _Mathematica_ به عنوان رشته تفسیر می شود نه به عنوان انتهای خط. با این حال، گزینه پیشنهادی «DOSTextFormat -> False» به عنوان گزینه برای «Export[]» نیز کار می کند. با استفاده از Export[filename,script,Text,DOSTextFormat -> False] به نتیجه دلخواه رسیدم.
|
هنگام صادرات متن، چگونه می توانم جداکننده خط را تنظیم کنم؟
|
18895
|
من سعی می کنم یک جایگزین ساده متغیر در یک ContourPlot انجام دهم، اما کار نمی کند. یک مثال در اینجا آمده است: ContourPlot[x y == 1/2, {x, 0, 1}, {y, 0, 1}] ContourPlot[x y == 1/2 /. y -> z، {x، 0، 1}، {z، 0، 1}] خط دوم، اگرچه از نظر ریاضی یکسان است، هیچ خطی تولید نمی کند. چرا؟ چگونه می توانم تعویض را به درستی انجام دهم؟ **ویرایش:** به نظر می رسد سوال اولیه من با قرار دادن استدلال در Evaluate حل شده است. با این حال، چرا Plot از همان قوانین پیروی نمی کند؟ موارد زیر بدون ارزیابی کار می کنند: Plot[x, {x, 0, 1}] Plot[x /. x -> z، {z، 0، 1}]
|
چه زمانی ارزیابی در آرگومان های تابع مورد نیاز است؟
|
59267
|
من مقداری داده را به فایل txt صادر می کنم، اما از آنجایی که مقادیر صادر شده به این فایل txt 10^6 را به صورت *^6 بیان می کند، نمی توانم از این اعداد در محاسبات در برنامه های دیگر استفاده کنم. به عنوان مثال، وقتی این کار را انجام می دهم، AA= { -292.، -5.، -9036.، -1.162*10^6، -1.555*10^6، \ -1.85*10^6، -2.146*10^6، -2.401*10^6، -2.736*10^6، \ -2.91*10^6} صادرات[C:/data output1.txt، AA] میتونم بپرسم چطور میتونم با این مشکل کنار بیام..؟ متشکرم.
|
چگونه می توانم داده های عددی را در قالب محاسباتی مطلوب صادر کنم؟
|
45036
|
من در حال طراحی یک مدار منطقی هستم و میخواستم بدانم که آیا دو چیز زیر معادل هستند: (x <= y) و (x < (y + 1)) نمیتوانم مجموعهای از اعداد را که این دو را بسازد فکر کنم. چیزهایی که معادل نیستند فقط اعداد صحیح واقعی مجاز هستند. متشکرم.
|
تبدیل یک عبارت منطقی ساده
|
24221
|
کد من این است: `Plot[D[Integrate[E^(t*(-x^2))،{x,t+2,t^2}],t],{t,-2,3}]` . خطاها/هشدارها عبارتند از: General::ivar: -1.9999 یک متغیر معتبر نیست. General::ivar: -1.89786 یک متغیر معتبر نیست. یک متغیر معتبر نیست. ` `General::stop: خروجی بیشتر \!\(\* StyleBox[ RowBox[{\General\, \::\, \ivar\}], \MessageName\]\) در طول این محاسبه ` در پایان نمودار خالی می شود. این بار چه غلطی کردم؟
|
نمودار مشتق از انتگرال با حدود متغیر
|
10399
|
من با یک تمرین عددی مشکل دارم. در اینجا یک نسخه ساده از مشکل من است. من دو تابع را برای یافتن راهحل برای دو مسئله حداکثرسازی محدود تعریف میکنم: g[a_,b_,x_]:=NArgMax[{h2[a,b,x,y], CONSTRAINT[a,b,x,y]}, {y}][[1]] f[a_,b_,y_]:=NArgMax[{h1[a,b,x,y], CONSTRAINT[a,b,x,y]},{x}][[1]] در تعاریف بالا h1(.) و h2(.) توابع هدف خوب رفتار، a و b هستند. پارامترها هستند و 'CONSTRAINT[a,b,x,y]' یک نابرابری داده شده است که شامل پارامترها و متغیرهای انتخابی است. با این توابع، میخواهم یک نقطه ثابت پیدا کنم، مثلاً `xstar`: FindRoot[{xstar==f[a, b, g[a,b,xstar] ]}, {xstar, 0}] وقتی من سعی کنید «FindRoot» را با اعداد واقعی برای «a» و «b» اجرا کنید، با خطایی مواجه میشوم که میگوید محدودیت در مسئله حداکثرسازی معتبر نیست. من فکر می کنم مشکل این است که تلاش می کند یک ارزیابی نمادین انجام دهد. از این رو سعی کردم توابع را به صورت g[a_,b_,x_?NumberQ] و f[a_,b_,x_?NumberQ] تعریف کنم، اما کار نکرد. با این حال، زمانی که من تعریف کردم: G[x_?NumberQ]:=g[a,b,x] F[y_?NumberQ]:=f[a,b,y] و سپس مقادیر ثابت پارامترها را با قرار دادن آنها برابر با یک عدد داده شده (به عنوان مثال «a=b=0.1»)، سپس کار کرد. پس به نظر می رسد که وقتی از «?NumberQ» در تابع اصلی استفاده می کنم کار اشتباهی انجام می دهم تا از ارزیابی نمادین جلوگیری کنم... آیا نظری در مورد اینکه چرا اشتباه است و چگونه آن را حل کنم؟ من می خواهم یک نمودار برای مقادیر مختلف a و b ایجاد کنم، بنابراین اجرای شبیه سازی ها یک به یک (همانطور که در راه حلی که در بالا ذکر کردم که کار می کند، با تعریف مجدد تابع فقط بر حسب یک متغیر) بسیار عالی است. ناکارآمد... و من مطمئن هستم که راه هوشمندتری برای انجام آن وجود دارد! ;) **در اینجا یک مثال کامل با استفاده از نماد بالا آورده شده است**: h1[a_, b_, x_, y_] := PDF[BinormalDistribution[{a, b}, {1, 1}, .5], {x , y}] h2[a_, b_, x_, y_] := PDF[BinormalDistribution[{a, b}, {.5, .5}، .7]، {x، y}] محدودیت[a_، b_، x_، y_] := CDF[BinormalDistribution[{a, b}، {1، 1}، 0.5]، {x، y }] g[a_, b_, x_] := NArgMax[{h2[a, b, x, y], CONSTRAINT[a, b، x، y] <.5}، {y}][[1]] f[a_، b_، y_] := NArgMax[{h1[a، b، x، y]، CONSTRAINT[a، b، x، y] <.5}، {x}][[1]] FindRoot[{xstar == f[1، 1، g[1، 1، xstar]]}، {xstar، 0}]
|
استفاده اشتباه از _?NumberQ?
|
574
|
برای مثال، این ورودی... {{1, 2}, {3, 4}}*{{1, 2}, {3, 4}} این خروجی را تولید می کند... {{1, 4}, {9 , 16}} و این ورودی... {{1, 2}, {3, 4}}^2 یکسان را تولید می کند... {{1, 4}, {9, 16}} آنچه من در هر دو مورد می خواهم است... {{7، 10}، {15، 22}} فکر میکنم میدانم اینجا چه خبر است. به نظر نمیرسد که Mathematica بین لیستها و ماتریسها تمایز قائل شود و عملگرهای «*» و «^» فقط روی فهرستها قرار میگیرند. من «.» و «MatrixPower» را پیدا کردم که به نظر من «*» و «^» باید انجام دهند. اما این سؤال همچنان باقی است، آیا این رفتار گیج کننده (حداقل برای من) «*» و «^» از نظر طراحی است و چه فایده ای دارد؟
|
چرا * و ^ همانطور که انتظار داشتم روی ماتریس ها کار نمی کنند؟
|
45301
|
بنابراین من mathematica را روی سطح حرفه ای خود با ویندوز 8 پرو اجرا می کنم، وقتی یک نوت بوک را در آن باز کردم و به مرورگر و برخی برنامه های دیگر تغییر دادم، گاهی اوقات بازگشت به نوت بوک غیرممکن است، پنجره را دوباره باز نمی کند. صدای اخطار ویندوز به من میدهد اما چیزی بالا نمیآید یا نشان میدهد، فقط نمیتوانم به عقب برگردم آیا این یک تنظیم خاص در ویندوز است که باید تغییر کند یا یک باگ ریاضی است؟
|
برنامه هنگام جابجایی در ویندوز 8 کم می کند
|
20081
|
من سعی می کنم یک نمودار ساده از یک میدان کروی در حال سقوط با فاصله از مبدا ایجاد کنم: VectorPlot[{x, y} / EuclideanDistance[{0, 0}, {x, y}]^2, {x, -3, 3}, {y, -3, 3}] من فقط نقطه میگیرم. چرا من این را دریافت می کنم؟ 
|
VectorPlot من چه مشکلی دارد؟
|
3742
|
من میخواهم دکمهای در یک CDF داشته باشم که وقتی فشار داده میشود، محتوایی را به اشتراک میگذارد. از طریق فیس بوک آیا ممکن است یا محدودیت های فرمت CDF مانع از وقوع هر چیزی می شود؟ آیا می توان آن را خارج از CDF انجام داد؟ من کوچکترین سرنخی ندارم چگونه این ... داخلی را حل کنم؟ جی لینک؟ NET/لینک؟ کد مثال ساده مضحک من این است: data = {title, URL, summary, image}; دکمه[اشتراک گذاری، shareOverFacebook[data]]
|
چگونه دکمه اشتراک گذاری محتوا را در CDF جاسازی کنیم؟
|
6894
|
می خواستم خطوطی را ترسیم کنم. من با این موفق شدم: W1 = {p, -2, 2, 0.5}; W2 = {p، -10، 10، 1}; P = W1; ContourPlot[ Evaluate[Union[Table[y^2 == 2 p*x, Evaluate[P]], Table[x^2 == 2 p*y, Evaluate[P]]]], {x, -5, 5}، {y، -5، 5}] P = W2; ContourPlot[Evaluate[ Union[Table[y^2 == 2 p*x, Evaluate[ P]], Table[x^2 == 2 p*y, Evaluate[P]]]], {x, -5, 5}, {y, -5, 5}] این راه حل را دوست ندارم. من چند بار از Evaluate[] استفاده کردم و احساس میکنم غیرضروری است، اگرچه بدون تابع خطا میگیرم. کسی میتونه اینو برام توضیح بده من این مرجع را مفید نمی دانم (شاید این به خاطر فقدان زبان من باشد؟) باعث می شود expr ارزیابی شود حتی اگر به عنوان آرگومان تابعی ظاهر شود که ویژگی های آن مشخص می کند که باید ارزیابی نشده نگه داشته شود..
|
چرا باید Evaluate[] را اینجا قرار دهم
|
10398
|
من هنوز در حال تلاش برای کشف Mathematica هستم (شروع اوایل اوت). من سعی می کنم برنامه ای بنویسم که یک تابع دلخواه و یک دنباله دلخواه را بپذیرد که بتواند از یک عدد طبیعی دلخواه شروع شود تا تابع را با دنباله بنویسم تا دانش آموزانم بتوانند معیار ترتیبی برای حد یک تابع را بررسی کنند. من نمی توانم بفهمم که چگونه می توانم Mathematica یک تابع را بپذیرم ... آنچه من تا کنون انجام داده ام در زیر آمده است. هر گونه کمکی بسیار قدردانی خواهد شد! دستکاری[DynamicModule[{ a = 1 /n, b = 1}, Column[{Labeled[InputField[ Dynamic[ f[x_] :> ( x^2 - 4)/( x - 2 ) ]]، function , Left], Labeled[InputField[Dynamic[a]]sequence, Left]، دارای برچسب[InputField[Dynamic[b]]، i= , Left ], Dynamic[If[ ( t - b ) < 11, TableForm[ Transpose[ {Range[b, t], Table[ N[ a, 4 ] , {n, b, t} ], Table[ N[ f[ a ], 4], {n, b, t}]}], Table Headings -> { هیچ، { n، \!\(\*SubscriptBox[\(a\), \(n\)]\)، f(\!\(\*SubscriptBox[\(a\ ), \(n\)]\))}}]، TableForm[Transpose[ {Range[t - 10, t], Table[ N[ a, 4 ], {n, t - 10, t} ], جدول[N[ f[ a ], 4], {n, t - 10, t}]}], Table Headings -> { None, { n, \!\(\*SubscriptBox[\(a \)، \(n\)]\)، f(\!\(\*SubscriptBox[\(a\)، \(n\)]\))}}]]]}]]، { {t، 1، k}، 1، 1000، 1، ظاهر -> برچسبشده}]
|
استفاده از یک InputField برای تعریف یک تابع برای نوشتن با یک دنباله
|
55994
|
در نظر بگیرید که سر لیست را با انجمن سر جایگزین کنید: {a -> x, b -> y, c -> z} /. لیست -> ارتباط (*<|a -> x, b -> y, c -> z|>*) برعکس نمی توان انجام داد: <|a -> x, b -> y, c -> z|> /. انجمن -> فهرست (*<|a -> x, b -> y, c -> z|>*) هیچ ایده ای دارید که چرا؟
|
چرا انجمن سر را نمی توان با فهرست سر جایگزین کرد
|
21021
|
من فهرستی از نابرابری های خطی دارم که یک ناحیه (چند ضلعی) را توصیف می کند. من می توانم از 'RegionPlot' برای تجسم این منطقه استفاده کنم. اما من همچنین می خواهم این نمودار را با خطوط مربوط به هر نابرابری همپوشانی کنم. «ContourPlot» برای رسم خطوط کار میکند، اما تنها در صورتی که فهرست معادلات خود را به عنوان آرگومان قرار دهم - اگر متغیری را که فهرست معادلات را نگه دارد، قرار دهم، چیزی دریافت نمیکنم. قیود = { x <= 2، x + 2 y >= 2، x + 2 y <= 6، x - 2 y >= -2، 3 x + 6 y <= 18 } ناحیه = و @@ معادلات محدودیت = محدودیت ها /. { LessEqual -> Equal, GreaterEqual -> Equal} p1 = RegionPlot[region, {x, -1, 3}, {y, -1, 3}] این نشان می دهد که منطقه به خوبی با رنگ آبی سایه زده شده است. متغیر Equations به لیستی از معادلات خطوطی که میخواهم برجسته کنم تنظیم شده است. مقدار آن {x == 2، x + 2 y == 2، x + 2y == 6، x - 2y == -2، 3x + 6y == 18} اکنون سعی می کنم این خطوط را رسم کنم: p2 = ContourPlot [معادلات، {x، -1، 3}، {y، -1، 3}] این منجر به یک نمودار خالی می شود! با این حال، اگر مقدار «معادلات» را مستقیماً در کد کپی و جایگذاری کنم، نمودار خوبی ارائه میکند: p2 = ContourPlot[{x == 2، x + 2y == 2، x + 2y == 6، x - 2y == -2، 3x + 6y == 18}، {x، -1، 3}، {y، -1، 3}] برای جمع بندی، I روی دو نمودار قرار دهید: Show[p1, p2] چرا «ContourPlot» تفاوتی بین دو فراخوانی می بیند؟ درک من این است که آنها باید معادل باشند.
|
چرا ContourPlot یک آرگومان متغیر را نمی پذیرد؟
|
20732
|
من یک جدول بسیار بزرگ با دو ستون دارم. فرض کنید نام ستون اول E و نام ستون دوم P باشد.
|
استخراج داده ها از جدول تحت شرایط
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.