_id stringlengths 1 5 | text stringlengths 0 5.25k | title stringlengths 0 162 |
|---|---|---|
50961 | فونت پیش فرض بسیار کوچک است. من نمیتوانم آن را روی مانیتور لپتاپ خود بخوانم، و اساتیدم نمیتوانند مقالات من را وقتی آنها را تحویل میدهم بخوانند. | چگونه می توانم اندازه قلم خود را به 18 نقطه در سراسر جهان تغییر دهم؟ |
36812 | سلام جامعه stackexchange! من یک لیست رشته ای با یک مقدار و خطای او برای مثال دارم: {{12,1}،{13,2}} اکنون می خواهم این را به صورت چیزی شبیه به این (برای یک گزارش آزمایشگاهی) خروجی بگیرم ): {12(1),13(2)} متأسفانه من نمی دانم چگونه این کار را انجام دهم... پیشاپیش متشکرم Cx | براکت ها را به لیست رشته اضافه کنید |
11305 | بگویید من سعی می کنم یک جدول ضرب ساده بسازم و از جدول استفاده کردم[ixj=i*j,{i,1,9},{j,1,9}] سعی می کنم آن را بسازم تا بتوانم جدولی از معادلات را بدست بیاورم، اما _Mathematica_ آن را به گونه ای ساده می کند که «1x2 = 2» تبدیل به «4=x» شود. | چگونه معادلات را بدون اینکه Mathematica ساده کرده باشد نمایش دهیم؟ |
50483 | من یک شبیه سازی عظیم دارم و سعی کردم آن را به عنوان یک فایل ویدیویی (یا .gif) صادر کنم. با این حال صرف نظر از آنچه که من در زیر گزینه Framerate مشخص می کنم، ویدیو فقط به مدت 4 ثانیه اجرا می شود (خیلی سریع). وقتی نرخ فریم را روی یک تنظیم میکنم، ویدیو فقط از یک تصویر تشکیل میشود و اگر آن را روی 100 تنظیم کنم، ویدیو روان است اما هنوز فقط 4 ثانیه طول میکشد. آیا باید پرچم دیگری را در انیمیشن تنظیم کنم؟ در حالی که سعی می کردم چند نمونه کار را به شما ارائه دهم، به خطوط کوتاه زیر رسیدم: data = Import[http://pastebin.com/raw.php?i=4Tuv8UKv, {Data, All, {2, 3 }}]؛ Animate[Graphics[Circle[data[[t]]]، ImageSize -> {500, 200}, PlotRange -> {{0, 100}, {-5, 5}}, Axes -> True], {t, Range[1, 1000]}، AnimationRate -> 1، AnimationRunning -> False] Export[test.mov, %, FrameRate -> 25] بنابراین فکر کردم که با تنظیم نرخ انیمیشن روی 1 و نرخ فریم روی 25، یک ویدیوی 1000/25=40 ثانیه ای دریافت کنم. چرا این اتفاق نمی افتد؟ آیا باید فریم هایم را به نحوی مشخص کنم؟ | تعیین زمان اجرای ویدیوی صادراتی |
11045 | عبارتی که میخواهم با آن مطابقت کنم از یک الگوی ساده پیروی میکند که آن را چندین بار تکرار میکند. f[a]@f[b]@f[c]@...@f[X] چگونه تمام عبارات این فرم را مطابقت می دهید؟ | چگونه عبارات را با یک الگوی تکرار شونده مطابقت دهیم |
27682 | آیا قانونی وجود دارد که به Mathematica می گوید در انتهای هر خط (به جز خط آخر) یک نقطه ویرگول قرار دهد؟ MWE من این است: Export[..\\Thesis\\Hamiltonian_stark.dat,Table[j + 10 i, {i, 0, 9}, {j, 0, 9}]] اما من چیزی شبیه Export[ ..\\Thesis\\Hamiltonian_stark.dat,Table[j + 10 i, {i, 0, 9}, {j, 0, 9}]،{EndOfLine->';/n'}] | |
30890 | من یک لیست تودرتو از فرم دارم: test = {{sample1, {elema، ppm، 238}، {elemb، ppm، 57}، {elemc، w% , 14.23}، {elemd، w%، 0.112}}، {sample2، {elema، ppm، 215}، {elemb، ppm، 13}، {elemc، w%، 12.13}، {elemd، w%، 0.095}}، {sample3، {elema، ppm، 219}، {elemb ، ppm، 28}، {elemc، w%، 19.11}، {elemd، w%، 0.55}}}; من میخواهم بتوانم ردیفهایی را از این فهرست بر اساس فهرست دیگری انتخاب و مرتب کنم: samples = {sample3, sample1}; و عناصر را بر اساس برچسب آنها مرتب کنید، order = {elemd,elemc,elemb,elema}; برای پایان دادن به چیزی مانند: > {{0.55، 19.11، 28، 219}، {0.112، 14.23، 57، 238}} هدف اصلی داشتن یک تابع مرتب سازی مجدد قوی از فرم trchem[data_, order_, نمونه_] := ... من با موارد زیر بازی کرده ام: تقاطع[نمونه، #] و /@ تست > {{sample1}, {}, {sample3}} Position[#, test[[All, 1]]] & /@ sample > {{}, {}} هیچکدام کاملاً درست نیستند. مطمئنم که این واقعاً آسان است اما در حال حاضر نمی توانم آن را بفهمم. پیشنهادی دارید؟ با تشکر | عملکرد قوی برای دستکاری لیست های تو در تو |
37397 | آیا راهی برای تولید یک تابع شمارش برای توان های اول وجود دارد - یعنی ایجاد یک تابع مشابه به PrimePi، اما شامل توان های اول. البته موارد زیر فهرستی از این اعداد را ایجاد میکند: [محدوده[1000000]، PrimePowerQ] را انتخاب کنید. | عملکرد شمارش PrimePower را ایجاد کنید |
31469 | فرض کنید 3 لیست با 18 عدد مانند این داریم: list1 = {7.49، 7.56، 7.98، 8.09، 8.16، 8.21، 8.73، 8.64، 8.68، 8.46، 8.57، 8.29، 8.57، 8.29، 8.9، 9.9. 9.04، 8.9، 9.07}; list2 = {21.08، 21.18، 21.35، 21.79، 21.92، 22.15، 22.38، 22.48، 22.48، 22.51، 22.64، 22.68، 22.78، 23.23، 22.78، 23.23. 23.5، 23.54}; list3 = {36.33، 37.1، 37.19، 37.31، 37.34، 37.61، 37.88، 38.32، 38.42، 38.9، 39.06، 39.12، 39.14، 39.14، 339.3. 39.41، 39.43}; من باید آن را به شش زیر مجموعه تقسیم کنم: 1. هر کدام با 3 عدد 2. میانگین هر یک تا حد امکان به بقیه نزدیک است. برای مثال: لیست = {1، 2، 3، 4، 5، 6}؛ تقسیم به 3 زیر مجموعه: 1\. هر کدام با اندازه مساوی، «طول[لیست]/3=2» 2\ است. میانگین هر زیرمجموعه تا حد امکان به زیرمجموعه های دیگر نزدیک است، باید {{1،6}،{2،5}،{3،4}} باشد که میانگین هر زیر مجموعه 3.5 باشد. هدف من این است: «به حداقل رساندن» «میانگین واریانس» همه زیر مجموعهها. | چگونه یک لیست را پارتیشن بندی کنیم تا اندازه هر زیرمجموعه تا حد امکان مساوی و متوسط باشد |
47864 | برای بحث در این مورد، فکر می کنم ساده ترین کار با دو تعریف است. (اگر اصطلاح استانداردی وجود دارد، لطفاً نظر دهید.) 1. ** دفتر کار ** : دفترچه ای که باز و در حافظه است. 2. ** دفترچه یادداشت دیسک ** : دفترچه ای که در دیسک ذخیره می شود. به طور معمول، هر زمان که یک نوت بوک foo.nb را ویرایش می کنیم، یک نوت بوک کار می کند. هنگامی که نوت بوک را ذخیره می کنیم، کل foo.nb روی دیسک کپی می شود و آن را تبدیل به یک نوت بوک دیسک می کند. قبلاً ذکر شده بود که به دلایل مختلف، مطلوب است که همه چیز را در یک نوت بوک ذخیره کنید، به جز سلول های خروجی، که حجم فایل را افزایش می دهد (مخصوصاً با گرافیک). پاسخ روشی برای حذف سلول های خروجی پس از بستن پنجره ای که نوت بوک در آن مشاهده می شود، ارائه می دهد. توجه داشته باشید که به این معنی است که نوت بوک کار ممکن است بارها در طول یک جلسه _با تمام سلول های خروجی__ در نوت بوک دیسک (امیدوارم) ذخیره شده باشد. با بستن پنجره و ذخیره، تمام سلول های خروجی حذف می شوند و نوت بوک کار (اکنون بدون سلول های خروجی) در نوت بوک دیسک ذخیره می شود. در درجه اول به منظور کنترل نسخه، من می خواهم از اینکه نوت بوک دیسک حاوی سلول های خروجی باشد اجتناب کنم. در نظرات پاسخ، راه حل زیر پیشنهاد شد: SetOptions[ EvaluationNotebook[]، NotebookEventActions -> {{MenuCommand، Save} :> FrontEndExecute[FrontEndToken[DeleteGeneratedCells]] } ]; این کار می کند، با این تفاوت که نوت بوک کاری هر زمان که در نوت بوک دیسک ذخیره شود، تمام سلول های خروجی خود را حذف می کند. این نامطلوب است. **آیا راهی برای ذخیره خروجی notebook sans در نوت بوک دیسک وجود دارد؟** توجه داشته باشید که بهتر است از استفاده از نوت بوک های دیسک جداگانه (مگر اینکه موقتی و تمیز شده باشند) از پاسخ خودداری شود که به نظر من راحت تر است. ، اما تا حدی نکته را از دست داده است. | صرفه جویی در نوت بوک، به استثنای سلول های خروجی، بدون از دست دادن سلول های خروجی نوت بوک کاری. |
23594 | من یک مسیر V[t_]:={3t^2،2،6t} دارم، و F[t_]:=V[t]/Norm[V[t]] را تعریف می کنم. من فقط مشتق F را می خواهم، که یک تابع 3 بردار از متغیر t است. به نوعی من موفق به پیدا کردن هیچ راه (ساده؟) برای محاسبه آن نشدم.. ایده ها؟ | |
50484 | من میخواهم کدی داشته باشم که با دادن حالت i در S، مجموعه ای از حالتهای j را ارائه دهد که از i قابل دسترسی هستند. آیا این در ریاضیات امکان پذیر است؟ فضای حالت من (S) StateSpace = {1، 2، 3، 4، 5} و ماتریس انتقال من transitionmatrix = {{17/25, 3/25, 5/25 است. , 0, 0}, {5/18, 5/18, 7/18, 1/18, 0}, {4/21, 9/21, 4/21, 0، 4/21}، {0، 0، 3/4، 1/4، 0}، {3/4، 1/4، 0، 0، 0}} و می دانم که حالت i به j اگر در ماتریس انتقال مقدار (i,j) بالاتر از صفر باشد. من چیزی شبیه به این می خواهم If[transitionmatrix {i, j} > 0, t]; و سپس transitionmatrix{1,2} true خواهم داشت (از آنجایی که 1 به 2 می رود) | |
15960 | بعد از اینکه با خوشحالی از دستیار تصویر v9 برای برش بیضی یک تصویر و سپس ابزار ترسیم برای قرار دادن یک دیسک سفید در وسط استفاده کردم، این تصویر را برگرداندم:  به یکی زیر:  که می تواند با im=Import[http://i.stack.imgur.com/NNzNM.png] هدف کلی شمارش برنامه ای تعداد آن خطوط شعاعی است. به دلیل نور، قسمت هایی از تصویر وجود دارد که در آن خطوط تیره تر از محیط اطراف است و قسمت هایی از تصویر روشن تر است. تا کنون من راه مناسبی را پیدا نکردهام که ارزش پست کردن را داشته باشد، بنابراین هر اشارهای به یک راهحل خوب قدردانی خواهد شد. من این احساس را دارم که افراد پردازشگر تصویر راههای بهتری برای مقابله با این موضوع خواهند دید و از اینکه چیزی یاد بگیرم سپاسگزار خواهم بود. بسیار متشکرم **ویرایش** اولین رویکرد با پیشنهاد @RahulNarain این است: int = ListInterpolation[ ImageData[ColorConvert[im, GrayLevel]], {{-1, 1}, {-1, 1}}]; polInt = تابع[t، int[0.95 Cos[2 \[Pi] t]، 0.95 Sin[2 \[Pi] t]]]; Plot[polInt[t]، {t، 0، 1}، Aspect Ratio -> 0.2، ImageSize -> Large، PlotRange -> Full]  اکنون، ListLinePlot[Abs@Fourier[polInt@Range[0, 1 - 0.001، 0.001]]، PlotRange -> {{0, 500}, {0, 50}}]  بزرگنمایی بهتر حداکثر در 98 با این حال، شمارش دستی (ممکن است اشتباه باشد) به من 96 داد، و رویکرد nikie پیشنهاد می کند 97. تعداد 1 یا 2 کاهش می تواند به دلیل تغییرات نور باشد که باعث می شود خط الراس واقعی در برخی مکان ها حداقل محلی و در برخی دیگر حداکثر محلی باشد. | شمارش برآمدگی های شعاعی روی یک تصویر |
47914 | من سعی می کنم حاصل ضرب تانسور نمادین $\langle \nabla f\otime f,\nabla g\otimes g\rangle ^2+(\langle \nabla f\otimes g,\nabla f\otimes g\rangle +\ را محاسبه کنم. langle \nabla g\otimes f,\nabla g\otimes f\rangle +\langle \nabla g\otimes f,\nabla g\otimes g\rangle ) \langle \nabla f\times f،\nabla g\otimes g\rangle +4 \langle \nabla f\times g،\nabla f\times g\rangle ^2-\langle \nabla f\times f،\nabla f\ Otimes g\rangle \langle \nabla f\otimes g،\nabla g\otimes g\rangle +8 \langle f\times g,g\otimes g\rangle \langle \nabla f\times \nabla g,\nabla f\otimes \nabla g\rangle +\langle \nabla f\otimes f,\nabla f\time f\rangle \langle \nabla g\otimes g,\nabla g\ زمانهای g\rangle$ \[LeftAngleBracket]\[Del]f\[CircleTimes]f، \[Del]g\[CircleTimes]g\ \[RightAngleBracket]^2 + 4 \[LeftAngleBracket]\[Del]f\[CircleTimes]g, \[Del]f\[CircleTimes]g\ \[RightAngleBracket]^2 - \[LeftAngleBracket]\[Del]f \[CircleTimes]f، \ \[Del]f\[CircleTimes]g\[RightAngleBracket] \[LeftAngleBracket]\[Del]f\ \[CircleTimes]g، \[Del]g\[CircleTimes]g\[RightAngleBracket] + \ \[LeftAngleBracket] \[Del]f\[CircleTimes]f، \[Del]g\[CircleTimes]g\ \[RightAngleBracket] (\[LeftAngleBracket]\[Del]f\[CircleTimes]g، \ \[Del]f\[CircleTimes]g\[RightAngleBracket] + \ \[ LeftAngleBracket]\[Del]g\[CircleTimes]f، \[Del]g\[CircleTimes]f\ \[RightAngleBracket] + \[LeftAngleBracket]\[Del]g\[CircleTimes]f، \ \[Del]g\[CircleTimes]g\[RightAngleBracket] + \[ LeftAngleBracket]\ \[Del]f\[CircleTimes]f، \[Del]f\[CircleTimes]f\[RightAngleBracket] \ \[LeftAngleBracket]\[Del]g\[CircleTimes]g، \[Del]g\[CircleTimes]g\ \[RightAngleBracket] + 8 \[LeftAngleBracket ]\[Del]f\[CircleTimes]\[Del]g، \[Del]f\ \[CircleTimes]\[Del]g\[RightAngleBracket] \[LeftAngleBracket]f\ \[CircleTimes]g، g\[CircleTimes]g\[RightAngleBracket] آیا بسته ریاضیاتی برای انجام این کار وجود دارد؟ به هر کمکی خوش آمدید | محاسبه محصول تانسور نمادین |
27680 | شاید من کاملاً تازه کار هستم اما نمی توانم رفتار واحدها و طرح فرمان را درک کنم. من در حال انجام رسم آسان معادله حالت برای گازها هستم: R = مقدار[0.0831، (میله لیتر)/(کلوین مول)]; a = مقدار[3.658، (لیتر)^2]* مقدار[1، (میله)/(مول)^2] b = مقدار[0.0429، (لیتر)/(مول) ] PVW[V_، T_، N_] := ((N*R*T)/(V - N*b)) - (+a*(N^2/V^2)); سپس تست میکنم که واحدها خوب هستند: test = PVW[Quantity[0.6، Liters]، Quantity[270، Kelvins]، Quantity[1، Moles]]; UnitSimplify[test] و من فشارم را پس میگیرم: مقدار[30.1135، Bars] اکنون من طرح خود را میخواهم، بنابراین انجام میدهم: PVW[V، کمیت[330، Kelvins]، Quantity[1، Moles ] ]، {V، مقدار[0.06، لیتر]، مقدار[0.6، لیتر]}، Frame -> True، GridLines -> None، LabelStyle -> {FontFamily -> Helvetica, FontSize -> 15}، FrameLabel -> {Volume، Pressure}] اگر ارزیابی کنم که هیچ خطایی دریافت نکردم، خیر چیزی جز یک طرح خالی:  چه خبر است؟ | واحدها، نمودارها و قطعه های خالی |
33821 | من سعی می کنم فایل های CDF خود را در Blogspot آپلود کنم. من اسکریپت زیر را امتحان کردم: <script src=http://www.wolfram.com/cdf-player/plugin/v2.1/cdfplugin.js type=text/javascript></script> <نوع اسکریپت =text/javascript> var cdf = new cdfplugin(); cdf.embed('https://www.dropbox.com/s/erpdi1rqwk5d3vm/Spe%20Para%20Dat.cdf', 500, 500); </script> اما وقتی سعی می کنم به آن دسترسی پیدا کنم، پیام فایل نمی تواند بارگیری شود را دریافت می کنم. من فکر کردم که شاید به این دلیل است که من از Import[] استفاده می کنم، اما حتی اگر سعی کنم از یک مثال CDF استفاده کنم، همین مشکل را دارم. برای من به نظر می رسد که مشکل از لینک فایلی است که آپدیت کردم. آیا می دانید چگونه این را حل کنید؟ پیشاپیش ممنون | |
22883 | من میخواهم مولکولهای استون $((CH_3)_2CO)$ و کلروفرم $(HCl_3)$ را که دادههای شیمیایی Mathematica فراهم میکنند، بگیرم و آنها را با هم رسم کنیم. من می خواهم نشان دهم که چگونه کلروفرم می تواند پیوند هیدروژنی به استون برقرار کند. در حال حاضر من آنها را روی هم ترسیم کرده ام :/ Show[ChemicalData[Chloroform, MoleculePlot]، ChemicalData[Acetone, MoleculePlot]]  | استفاده از ChemicalData برای ساختن گرافیک مولکولی |
23596 | من از «ListContourPlot» برای نشان دادن موارد استثنا در یک فضای پارامتر فیزیکی استفاده میکنم. من محدودیت هایی مانند «A < 5» و «B > 120» دارم. من همچنین لیست های داده ای به شکل `{{Input1, Input2, A, B, C, ...}, {Input,....}}` دارم. من فهرستهایی از سهگانهها با ورودیها بهعنوان مختصات x و y و کمیت جالب بهعنوان یک سوم ایجاد میکنم: `AList = {{Input1, Input2, A}, {Input1, Input2, A}, ...}`. سپس من به سادگی از `ListContourPlot[AList, Contours -> {5}, ContourShading -> {None, Red}]` برای ایجاد یک شکل قرمز که ناحیه حذف شده را می پوشاند استفاده می کنم. من این کار را انجام می دهم به عنوان مثال قرمز و آبی برای A و B به ترتیب. سپس از «نمایش[LCP1، LCP2، ...]» برای همپوشانی آنها در یک طرح واحد استفاده میکنم. حال، خوب است که ناحیه ای که توسط A و B حذف شده است را در رنگ سوم نیز نشان دهیم. آیا امکان ایجاد خطوط بر اساس دو معیار وجود دارد؟ با ایجاد فهرستی از عناصری که معیار A را برآورده میکنند و سپس طرد B را به همان روش بالا رسم میکنم و سپس آن را یکبار با فهرستی از عناصری که معیار B را برآورده میکنند انجام میدهم و حذف را برای A ترسیم میکنم، به آنچه میخواهم برسم. با این حال، این کار دست و پا گیر است، بنابراین نمی دانم که آیا می توان آن را در یک مرحله انجام داد. | چگونه ListContourPlot را با دو معیار محدود کنیم؟ |
38107 | برای به حداقل رساندن یک تابع در Mathematica به کمک نیاز دارم. من یک تابع $V(\xi)=\sum_{i=1}^\infty C_{3_i}J_0(\xi/C_i)+C_{4_i}Y_0(\xi/C_i)،~~~\Sigma دارم \leq\xi\leq\xi_1$، و میخواهید چنین $\\{C_{3_i}\\}$ و $\\{C_{4_i}\\}$ پیدا کنید که $V(\xi)\equiv-1$. در اینجا $\\{C_i\\}$ شناخته شده است (به زیر مراجعه کنید)، $J_0(x)$ و $Y_0(x)$ توابع بسل هستند. برای این کار، $\int\limits_\Sigma^{\xi_1}|V(\xi)+1|d\xi$ را میگیرم و آن را با توجه به پارامترهای $\\{C_{3_i}\\}$ کوچک میکنم. و $\\{C_{4_i}\\}$. من نمی دانم چرا، اما برای همیشه طول می کشد تا Mathematica این عملکرد را به حداقل برساند (حداقل بیش از 14 ساعت). احتمالاً به این دلیل است که ادغام تعداد جمعها را افزایش میدهد و تعدادی را با ضرایب $C_{3_i}C_{4_i}$ اضافه میکند. آیا من کار اشتباهی انجام می دهم یا روشی برای دریافت سریعتر $\\{C_{3_i}\\}$ و $\\{C_{4_i}\\}$ وجود دارد؟ **نکته مهم:** من $V(\xi)\approx\sum_{i=1}^N C_{3_i}J_0(\xi/C_i)+C_{4_i}Y_0(\xi/C_i)$ میگیرم ، که در آن $N$ طول $\\{C_i\\}$ است، و $\\{C_i\\}$ مقادیر ویژه مسئله Sturm-Liouville هستند. (برای اطلاعات دقیق به کد مراجعه کنید). $V(\xi)\equiv-1$ در واقع از شرط اولیه برای تابع اولیه $F(\xi,\tau)=V(\xi)U(\tau)$ بدست می آید. xi1 = 10; سیگما = 1; nn = 1; f3[z_] = BesselJ[1، nn*xi1/z]*BesselY[0، nn*Sigma/z] - BesselJ[0، nn*Sigma/z]*BesselY[1، nn*xi1/z]; نمودار[f3[z]، {z، 0، 10*nn}] NumberOfRoots = 0; زمانبندی[roots3 = Reap[First[NDSolve[{x'[z] == f3'[z]، x[1] == f3[1]}، {x}، {z، 1000، 0.1}، روش - > {EventLocator، Event -> x[z]، EventAction :> {Sow[y /. FindRoot[f3[y]، {y، z}]]، NumberOfRoots++}}، MaxStepSize -> 0.1، MaxSteps -> 1000000]]][[2، 1]]]; NumberOfRoots Min[Abs[f3 /@ roots3]] Max[Abs[f3 /@ roots3]] roots3 = مرتبسازی[roots3]; کد بالا $\\{C_i\\}$ را پیدا می کند - ریشه های معادله داده شده توسط شرایط مرزی $V(\Sigma)=0$ و $\frac{dV}{d\xi}(\xi_1)=0$ $ $J_1(\xi_1/C)Y_0(\Sigma/C)-J_0(\Sigma/C)Y_1(\xi_1/C)=0.$$ من از تابع $$f_3(C)=J_1(n\xi_1/C)Y_0(n\Sigma/C)-J_0(n\Sigma/C)Y_1(n\xi_1/C)،$$ که در آن $n$ یک پارامتر مقیاس $n$ بزرگتر ریشه های بیشتری می دهد. بنابراین، برای $n=1$ ما 29 ریشه، $n=5$ - 143، $n=10$ - 286، و غیره دریافت می کنیم. سپس مقادیر حداکثر و حداقل $f_3(\\{C_i\\}) را چاپ می کنم. $ برای بررسی اینکه آیا واقعاً صفر میگیرم یا خیر. برای $n=1$ $\min f_3(\\{C_i\\})\sim2*10^{-19}$, $\max f_3(\\{C_i\\})\sim 2*10^{ -15}$ که واقعا رضایت بخش است. آرایه[CCNew، NumberOfRoots]؛ (*CCNew=C*) آرایه[C3, NumberOfRoots]; آرایه[C4، NumberOfRoots]؛ برای[i = 0، i < NumberOfRoots، CCNew[i] = roots3[[i]]/nn، i++] (*در اینجا ما مقیاس را در نظر می گیریم*) Clear[xi]; InitFunction[xi_] = Sum[C3[i]*BesselJ[0, xi/CCNew[i]] + C4[i]*BesselY[0, xi/CCNew[i]], {i, 1, NumberOfRoots}]; (*InitFunction=V*) C5 = Join[Array[C3, NumberOfRoots], Array[C4, NumberOfRoots]]; زمانبندی[Minimize[Integrate[Abs[InitFunction[xi] + 1]، {xi، Sigma، xi1}]، C5]] و اینجا برای همیشه طول میکشد تا $\\{C_5\\}=\\{C_3\\ را پیدا کنید }\cup\\{C_4\\}$. هیچ کمکی در این مورد؟ | به حداقل رساندن یک عملکرد برای همیشه طول می کشد |
40480 | من سعی می کنم یک گراف دو بخشی متصل Bconn را از یک ماتریس بروز داده شده B استخراج کنم- ماتریسی دارم که یک نمودار دوبخشی را نشان می دهد - ماتریس بروز B (وزن داده شده یا نه بی اهمیت است). من می خواهم ماتریس بروز Bconn زیرگراف دوبخشی متصل مربوطه را استخراج کنم. ماتریس بروز ممکن است مستطیل شکل باشد. ù می توان ماتریس بروز B را به یک ماتریس مجاورت مربع A تبدیل کرد، که در آن بلوک های خارج از مورب ماتریس های بروز هستند (اگر گراف دو قسمتی بدون جهت باشد و در نتیجه A متقارن باشد، یکی جابجای دیگری است) - نمودار پایه استاندارد. نظریه من میخواهم روشی برای گرافهای جهتدار و غیر جهتدار پیدا کنم، و نمیخواهم رخداد را به یک ماتریس مجاورت تبدیل کنم و A را به یک نمودار تبدیل کنم و سپس از ConnectedComponent یا SubGraph استفاده کنم و سپس شی گراف را دوباره تبدیل کنم. در یک ماتریس: این روش خیلی کارآمد نیست. من فکر می کنم که کار کردن با ماتریس ها سریع تر است. من توانسته ام روشی برای گراف غیر دوبخشی بدون جهت پیدا کنم، اما احتمالاً راه کارآمدتری برای حل مشکل و به ویژه یافتن راهی برای کار مستقیم با ماتریس بروز B وجود دارد. کد من به شرح زیر است: Sx = ابعاد[B][[1]]; Sy = ابعاد[B][[2]]; A = Join[Join[Table[0, {i, 1, Sx}, {j, 1, Sx}], B, 2], Join[B // Transpose, Table[0, {i, 1, Sy} , {j, 1, Sy}], 2]]; isnode = موقعیت[Total[A], 0] // Reverse; Aconn = Transpose[Delete[Transpose[Delete[A, isnode]], isnode]]; Bconn = A[[1 ;; Sx، Sy + 1، Sx + Sy]]؛ البته من میتوانم یک تابع را با انجام همه این عملیات انجام دهم، اما نکته اینجاست که من به این الگوریتم متقاعد نشدهام، زیرا به دنبال چیزی سریعتر هستم و میتوانم مستقیماً از آن برای B استفاده کنم. از هر پیشنهاد/راهحلی متشکرم! ! | نحوه استخراج نمودار دوبخشی متصل از ماتریس بروز |
8641 | من معمولاً گرافیک ها را از Mathematica به صورت PDF صادر می کنم که با Adobe Illustrator بهینه سازی می کنم. هنگامی که بیشتر نمودارها از Mathematica به صورت PDF صادر می شوند، حاوی تعداد زیادی ماسک برش عمدتاً بی فایده هستند. ببینید: Plot[Sin[x], {x, -Pi, Pi}]  https://dl.dropbox.com/u/ 3730003/pi.pdf همه ماسک های برش را می توان از این پی دی اف حذف کرد بدون اینکه تاثیری بر ظاهر طرح داشته باشد. آیا راهی وجود دارد که بتوان PDF را بدون برش ماسک صادر کرد یا به نحوی آنها را به طور خودکار پس از صادرات حذف کرد، در حالت ایده آل با _Mathematica_؟ توجه: در برخی موارد (به زیر مراجعه کنید) به ماسک های برش نیاز است، اما من به یک راه حل هوشمند نیازی ندارم، اگر بتوانم آن را از همه ماسک های برش دهنده تهیه کنم، بی فایده و مفید است. Plot[Sin[x]، {x، -2 Pi، 2 Pi}، PlotRange -> {{-Pi، Pi}، All}] | حذف ماسک های بریده شده از PDF های صادر شده |
7996 | سوال من مشابه این سوال است، اما هدف من این است که در هر فهرست فرعی یک _single_ 0 قرار دهم، نه به صورت تدریجی تعداد زیادی 0. فایلی که من کار میکنم یک CSV است که حاوی حدود 50 هزار فهرست فرعی به طول 35 است. من سعی کردهام «لیست[1]» خود را «Riffle» و سپس آن را به فهرستهای فرعی با اندازه مناسب «پارتیشن» کنم، اما نتیجه نشد. t beautiful - ممکن است مجبور باشم یک پارامتر افست اضافه کنم. همچنین، من سعی می کنم یاد بگیرم که چگونه از توابع خالص استفاده کنم، بنابراین هر پیشنهادی با استفاده از آنها کمک کننده خواهد بود! | 0 را به فهرستهای فرعی اضافه کنید |
21535 | اسناد «Sum» میگویند که میتوان «Sum» را با «Esc» sum»Esc جایگزین کرد. محدودیتها ($i_\max$ و $i_\min$) باید بهعنوان زیرنویس $i=i_\min$ زیر $\sum$ و اضافه کردن $i_\max$ بیش از $\sum$ وارد شوند. پیروی از قوانین فوق، من فرمول را به صورت زیر وارد کرد: Cell[BoxData[ UnderscriptBox[ RowBox[{ OverscriptBox[\[Sum]، 10]، q}]، RowBox[{q، =، 1}]]]، Input، CellChangeTimes->{{3.572528196734789*^9، 3.572528215609144*^9}}، EmphasizeSyntaxErrors thats->True] نحو::sntxi: عبارت ناقص؛ ورودی بیشتری مورد نیاز است. چگونه این را درست کنم؟  | وارد کردن مجموع به شکل سنتی |
37700 | من می خواهم یک ماتریس را از Mathematica به 'int[][]' در _Java_ تبدیل کنم. من از کد زیر استفاده می کنم: KernelLink ml; ml.evaluate(expr); int[][] matrix= ml.getIntArray2(); به عنوان مثال: اگر «expr» «{{1,0}» باشد،{0،1}}» به جای «[[1،0]،[0،» «[[1,0,0,1]]» دریافت میشود. 1]]`. چه اشکالی دارد؟ آیا من «getIntArray2()» را اشتباه متوجه شدم؟ | J/Link: getArray2() آرایه اشتباهی را برمی گرداند |
23370 | من می خواهم این معادله را حل کنم: X(i, j) + C*Y(i, j) = Z(i, j) جایی که i = 2 j = 2 C = 5 X(i, j) = {{1, 1}, {1, 1}} Y(i, j) = {{2, 2}, {2, 2}} چگونه می توانم _Mathematica_ را برای حل مقادیر `Z(1, 1)»، «Z(2، 1)»، «Z(1، 2)»، «Z(2، 2)»؟ من با _Mathematica_ نسبتاً جدید هستم، و میخواهم این 4 معادله را حل کنم، اما همچنین میخواهم بتوانم i و j را بزرگتر کنم (مثلاً 10) بدون بازنویسی کد. هر گونه کمک نحوی بسیار مفید خواهد بود. کد من به این شکل است، اما نمی توانم _Mathematica_ را برای یافتن راه حل دریافت کنم. حل[ جدول[ زیرنویس[X, i, j] - (C*Subscript[Y, i, j]), {i, 2}, {j, 2}] == جدول[Subscript[Z, i, j] , {i, 2}, {j, 2}], {X, Y, Z}] | حل یک سیستم معادلات با استفاده از متغیرهای مشترک |
45781 | من باید _Expressions_ دلخواه را در TreeForm نمایش دهم، اما طرح بندی عمودی استاندارد تعداد زیادی کادرهای همپوشانی افقی ایجاد می کند. آیا من محکوم به بازنویسی عبارات به عنوان نمودار و استفاده از «TreePlot» و «GraphPlot» و رفتن به این راه هستم http://www.wolfram.com/technology/guide/FullyAutomatedGraphLayout/ یا کاری هست که بتوانم با عجله انجام دهم. TreeForm بهتر به نظر می رسد؟ اسناد میگویند که TreeForm همان گزینههای TreePlot را انتخاب میکند. بنابراین به «TreePlot» می روم و TreePlot را می بینم[{1 -> 4, 1 -> 6, 1 -> 8, 2 -> 6, {3 -> 8, 3\[Rule]8}, 4 -> 5, 7 -> 8}, Left] به TreeForm برگردید و TreeForm[a + b^2 + c^3 + d، Left] را امتحان کنید اما اوه: TreeForm::tlev: هشدار: مشخصات سطح Left یک عدد صحیح غیر منفی یا بی نهایت نیست. نادیده گرفته شده است. >> | چیدمان درخت افقی؟ |
5265 | چگونه می توان یک مقیاس لگاریتمی برای هر دو محور «x» و «y» در «ContourPlot» در _Mathematica_ تنظیم کرد؟ | چگونه می توان مقیاس لگاریتمی را در ContourPlot تنظیم کرد؟ |
28945 | من سعی میکنم یک توالی تصویر متشکل از 40 تصویر را در داخل یک «Manipulate» نمایش دهم که در هر فریم با یک نوار لغزنده میچرخد. من میخواهم «Manipulate» در یک «DialogBox» جداگانه ظاهر شود. اگر بخواهم این عملکرد را در عملکرد خودش محصور کنم، تفاوت عملکرد قابل توجهی می بینم. این کد تقریباً فوراً دیالوگ را نمایش می دهد: CreateDialog[ Manipulate[ imageSequence[[frame]], {frame, 1, Length[imageSequence], 1}]] اما کد زیر حدود 10 ثانیه طول می کشد تا گفتگو ظاهر شود: showit[imageSequence_ ] := CreateDialog[ Manipulate[ imageSequence[[frame]], {frame, 1, Length[imageSequence], 1}]] showit[imageSequence] به نظر نمیرسد که تعریف تابع با «DynamicModule» احاطه شده باشد یا خیر. آیا ایده ای دارید که چه اتفاقی می افتد و چه کاری می توانم برای بهبود عملکرد در حین حفظ کپسولاسیون انجام دهم؟ با تشکر | هنگام ارسال دنباله تصویر، CreateDialog را آهسته کنید |
38105 | پس از مدتی کار با عملکرد «Manipulate» و افزایش تعداد متغیرهایی که باید دستکاری شوند، صفحه کلید به درستی در نوت بوک کار نمی کند. واقعاً دیوانه کننده است، عمدتاً کلیدهای «Backspace»، «Space»، «Delete»، «Ctrl»، «Alt»، «چپ»، «راست»، «بالا» و «پایین». بهعنوان مثال، برخی اوقات «Backspace» بهعنوان کلید «چپ»، برخی اوقات بهعنوان «راست» و غیره بهطور تصادفی رفتار میکند. من _Mathematica_ را برای لینوکس اجرا می کنم و این مشکل را با اوبونتو 13.04 و اخیراً با اوبونتو 13.10 نیز داشته ام. این موضوع مربوط به کامپیوتر من نیست زیرا در خارج از _Mathematica_ صفحه کلید طبق معمول کار می کند. | مشکلات صفحه کلید با Mathematica 9.0.1 برای لینوکس |
28944 | من می خواهم صفرهای یک تابع را پیدا کنم. من می دانم که می توانم آنها را با حل[f[x] == 0, x] پیدا کنم، اما این فقط مختصات x را به من می دهد. من می خواهم مقدار حداکثر و مختصات x را که در آن رخ می دهد به همان شکل خروجی از FindMaximum[f[x], {x, 1}] بدست بیاورم که هر دو را برمی گرداند. به عنوان مثال، {2، {x->3}} آیا چنین دستوری وجود دارد؟ من می خواهم بعداً از آن برای اتصال صفر یک مشتق به حداکثر ضد مشتق آن استفاده کنم. مانند این طرح[{f[x]، f´[x]}، Epilog->{خط[{{x /. FindZero[f´[x]، {x، 1}][[2]]، FindZero[f´[x]، {x، 1}][[1]]}، {x /. FindMaximum[f[x]، {x، 1}][[2]]، FindMaximum[f[x]، {x، 1}][[1]]}}] خب، چون کد معتبر نیست، این کار نمی کند، و من مطمئن نیستم که چگونه چیزی مانند آن بنویسم که بتواند کار کند. من فقط تعجب کردم که آیا یک تابع داخلی یا تابعی وجود دارد که به راحتی نوشته شود تا کاری را که با FindZero برچسب گذاری می کنم انجام دهد؟ در حال حاضر، من از Plot[{f[x]، f´[x]}، Epilog->{Line[{{x/.FindMaximum[f[x]، {x، 1}][[2]] استفاده میکنم. , 0}، {x/.FindMaximum[f[x]، {x، 1}][[2]]، FindMaximum[f[x]، {x، 1}][[1]]}}] اما من با استفاده از صفر مشتق خوشحال تر خواهم بود. (کاری که من در حال حاضر انجام میدهم به نظر تقلب میآید، زیرا میخواهم ماکزیمم را در صفرها نشان دهم.) | آیا چنین دستوری مانند FindZero[f[x],{x,1}] وجود دارد؟ |
27830 | سلام من سعی می کنم یک الگوی نموداری تهیه کنم. متأسفانه، وقتی نمودار به چیزی شبیه PDF صادر می شود، نوک پیکان من با توابع من متفاوت است. آیا راهی وجود دارد که بتوانم با استفاده از این تنظیمات، رنگ های نوک پیکان را در CMYK به صورت دستی تنظیم کنم؟ همچنین میخواهم به جای فلشهای محصور، سرپیکانهای تابع را به خطوط تغییر دهم. در اینجا قسمت های مهم است. نوک پیکان ها از خط آخر می آیند. ClearAll[Global`*]; تفسیر[{f = {1/(x - 1) + 1، Sin[x]، -x، x}، نقاط = {{3، 2}، {-5، -8}}، حداقل = -10، max = 10، اندازه = 0.5، rmin = -10، rmax = 10، gridx = 1، gridy = 1، hlabel = x، vlabel = y}، پانل[شبکه[{{سبک[ویژگیهای طرح، پررنگ]، SpanFromLeft}، {توابع:، InputField[Dynamic[f]]} }]]، Plot[f, {x, min - 0.58*gridx، حداکثر + 0.58*gridx}، PlotStyle -> {{ضخامت مطلق[1]، CMYKColor[0، 0، 0، 1]}، {ضخامت مطلق[1]، CMYKColor[0، 0.83، 1، 0]}، {ضخامت مطلق[1]، CMYKColor[1، 0، , 0]}، {ضخامت مطلق[1]، CMYKColor[0.36، 1، 0، 0]}، {ضخامت مطلق[1]، CMYKColor[0.63، 0، 1، 0]}، {ضخامت مطلق[1]، CMYKColor[0، 0، 0، 1]}} ] / . خط[x__] :> دنباله[سرهای پیکان[{-.02، 0.02}]، پیکان[x]] | رنگ های CMYK در قالب نمودار |
11303 | من بسیاری از سیستم های دو معادله را با تغییر پارامترهای اولیه حل می کنم. من «FindRoot» را در «NestWhileList» اجرا میکنم که در آن شمارنده «NestWhileList» به من اجازه میدهد مقادیر پارامترها را تغییر داده و در راهحلهای فعلی به عنوان نقطه شروع سیستم بعدی، تغذیه کنم. ایندکس «NestWhileList» من تا 5000 اجرا میشود و وقتی آن را اجرا میکنم، 8 یا 9 پیام خطا دریافت میکنم، تا کنون از دو نوع. آنها جستجوی خط اندازه گام را تا حد تحمل کاهش داده اند... عمومی::stop: خروجی بیشتر FindRoot در طول این محاسبه سرکوب می شود. اکنون میخواهم بدانم خطای ایجاد شده برای کدام شاخص «NestWhileList» بوده است. این یک نمونه کار حداقلی مشابه کدی است که من اجرا می کنم. در این مثال، من با نقطه شروع «sol» شروع می کنم و به دنبال راه حل می گردم. سپس شمارنده افزایش می یابد، نقطه شروع جدید «sol» راه حل قبلی + افزایش از نقطه شروع قبلی است: «add». لیست «d» برخی از بردارهای مقادیر پارامتر است. d = {0، 0، 0، 0، 0}؛ sol = {0, 0}; افزودن = {0.5، 0.5} شمارنده = 5; داده = NestWhileList[{#[[1]] + 1،{x، y} = {x، y} /.FindRoot[{x + y == #[[1]]*#[[1]]، x - y == d[[#[[1]]]]}، {x، #[[2]][[1]] + #[[3]] [[1]]}، {y، \#[[2]][[2]] + #[[3]][[2]]}]، {x - #[[2]][[1]]، y - #[[2] [[2]]}} &،{1، سل، افزودن}، نه[2 < #[[2]][[2]] < #[[2][[[1]] < 3] و، 2 , counter] البته این مثال ساده هیچ خطایی نمی دهد. من دوست دارم بتوانم بفهمم کدام شاخص (یا کدام شاخص ها هستند) خطا ایجاد می کند، بنابراین می توانم به طور جداگانه آن را با جزئیات جستجو کنم و ببینم آیا خطا به این دلیل است که راه حلی وجود ندارد یا وجود دارد اما خروجی من آن راه حل نیست یا شاید همه چیز خوب است و می توانم پیام ها را نادیده بگیرم. خوشحال میشوم اگر بتوانید به من بگویید چگونه میتوان این ردیاب خطای «NestWhileList» را به تنظیمات «Table» گسترش داد. | ردیابی خطاهای FindRoot در NestWhileList و Table |
14940 | من یک ماتریس دارم که در آن هر عنصر یک پیکسل را نشان می دهد. من میخواهم ماتریس را رسم کنم (احتمالاً با «ArrayPlot»). برای حذف aliasing در گرافیک نهایی (که سپس به صورت png صادر میکنم)، در حال حاضر هر محور، عنوان و غیره را غیرفعال میکنم و اندازه تصویر را مجبور میکنم که ابعاد ماتریس را با `ImageSize مطابقت دهد. `. من نتیجه مطلوب را می گیرم، اما باید محورها را نشان دهم. آیا راهی برای انجام آن وجود دارد؟ | اندازه نیرو در پیکسل های منطقه نمودار به استثنای محورها و برچسب ها |
51937 | من نمونه استفاده از MakeBoxها را در آموزش اینگونه می دانم. اما میخواهم تمایز ظریفی بین (1) و (3) gplus / بدانم: MakeBoxs[gplus[x_, y_, n_], StandardForm] := RowBox[{MakeBoxes[x, StandardForm], SubscriptBox[\[CirclePlus ]، MakeBoxs[n، StandardForm]]، MakeBoxs[y، StandardForm]}] In(1) MakeBoxs[gplus[a, b, m + n], StandardForm] Out(1) > RowBox[{a, SubscriptBox[[CirclePlus], RowBox[{m، +، n}]]، b}] In(2) MakeBoxs[gplus[a, b, m + n], StandardForm] // RawBoxes Out(2) >  In(3) gplus[a, b, m + n] Out(3) >  فکر کرده بودم که اگر In(1) را تایپ کنم، مانند Out(3) خواهد بود. من می خواهم تفاوت های بعد از In(1) enter تایپ و In(3) وارد تایپ را بدانم. وقتی کلیدهای shift-enter را تایپ می کنم. کاری که مکانیسم جلویی مانند RawBoxs انجام می دهد. | تفاوت بین Shift-enter و MakeBox در حال اجرا چیست؟ |
14561 | این پست مربوط به پست دیگری است که من آن را به درستی پیگیری نکردم. اگر بخواهم سیستمی از پروسه های تصادفی مانند زیر را شبیه سازی کنم و بارها روی این اجرا حلقه بزنم، آیا نوشتن فرآیندها به عنوان توابع خالص کامپایل شده زمان اجرا را سرعت می بخشد؟ یا آیا Nestlist در حال حاضر سعی دارد این کار را برای من انجام دهد؟ norTheta[mu_, sigma_] := تصادفی[NormalDistribution[mu, sigma]]; norPi[mu_, sigma_] := تصادفی[Normal Distribution[mu, sigma]]; thetaNext[thetaNow_] := thetaNow + (-lambdaTheta*(thetaNow - thetaBar)*deltaT + sigmaTheta*norTheta[0, 1]*Sqrt[deltaT]); piNext[piNow_, thetaNow_] := piNow + (-lambdaPi*(piNow - thetaNow)*deltaT + sigmaPi*norPi[0, 1]*Sqrt[deltaT]); lambdaTheta = 0.07; sigmaTheta = 1.2; thetaBar = 2; lambdaPi = 1.0; sigmaPi = 1.25; deltaT = 1/12; گام = 252; T = 5; deltaT = 1/steps; // N بلوغ = T*steps; simulateRun = Transpose[NestList[{piNext[#[[1]], #[[2]]], thetaNext[#[[2]]]} &, {2, 2}, Maturity]]; | شبیه سازی سریع با کامپایل |
6554 | آیا روش ساده ای در Mathematica برای بررسی اینکه در چه شرایطی یک عبارت (شامل چندین متغیر) در یک محدوده معین قرار می گیرد وجود دارد؟ برای مثال، فرض کنید من یک تابع با ارزش واقعی f(x,y,z) داشتم که در آن x,y,z اعداد واقعی هستند. من می خواهم مجموعه S را به گونه ای پیدا کنم که هر زمان که (x,y,z) در S باشد، f(x,y,z) > 0 باشد. آیا راهی برای انجام این کار وجود دارد؟ | بررسی اینکه آیا یک عبارت در یک محدوده قرار می گیرد یا خیر |
22546 | با استفاده از «Plot3D»، سعی کردم $x^3 + y^3+3xy=z$ Plot3D[x^3 + y^3 + 3 x y، {x، -5، 5}، {y، -5، را ترسیم کنم. 5}، PlotRange -> {-10، 20}، PlotStyle -> Directive[Yellow, Specularity[White, 20]، Opacity[0.8]]] اکنون بنا به دلایلی _Mathematica_ این هواپیمای آبی ناجور را از ناکجاآباد تولید می کند و من نمی توانم راهی برای حذف آن پیدا کنم زیرا حتی نمی دانم چیست من در _Mathematica_ 8.0.4 هستم | چگونه می توانم این هواپیمای ناجور را حذف کنم؟ |
57932 | من می خواهم یک طبقه بندی کننده ML با استفاده از تصاویر درست مانند این مثال ایجاد کنم. من دو دسته از تصاویر در دو پوشه مختلف دارم. آیا راه آسان تری برای وارد کردن همه تصاویر از هر دو پوشه به جای درج تصویر به عکس وجود دارد؟  | وارد کردن چندین تصویر برای طبقه بندی یادگیری ماشین |
52351 | فرض کنید من یک لیست چند بعدی دارم که در زیر نشان داده شده است: RandomInteger[{1,10},{3,7}] نتایج را بدست میآورم: $$ \left( \begin{array}{cccccc} 3 & 8 & 3 & 1 & 1 و 2 و 6 \\\ 9 و 1 و 9 و 4 و 2 و 3 و 5 \\\ 8 و 10 و 9 و 9 & 2 & 1 & 8 \\\ \end{array} \right)$$ تابع Sort[%]: $$ \left( \begin{array}{cccccc} 3 & 8 & 3 & 1 & 1 را اعمال کردم & 2 & 6 \\\ 8 & 10 & 9 & 9 & 2 & 1 & 8 \\\ 9 & 1 & 9 & 4 & 2 & 3 & 5 \\\ \end{array} \right)$$ اما مشکل اینجاست که من سعی میکنم **بر حسب ردیف** را مرتب کنم. من با توابع دیگر بازی کردهام اما به آنچه میخواهم نمیرسم. کسی میتونه منو راهنمایی کنه لطفا | فهرست چند بعدی را به صورت ردیفی مرتب کنید |
9957 | من میخواهم دستهای از فیلدهای ورودی ایجاد کنم، در این مورد چهار فیلد، یکی برای هر عنصر لیست x، اما از آنجایی که Dynamic دارای HoldFirst است، ارزیابی نمیشود. آیا راهی برای دور زدن این موضوع وجود دارد، به جز اینکه آن را با دست اعلام کنید، یا با تارها کار کنید، من کمی با «Evaluate» و «RelaseHold» بازی کردم، اما بدون موفقیت. DynamicModule[{x = Table[0, {4}]}, Column[{ Row[Table[ InputField[Dynamic[x[[i]]], Number, FieldSize -> Tiny], {i, 1, 4}] ]، هنجار[x]} ] ] | ایجاد فیلدهای ورودی پویا |
37182 | من با NMinimize مشکل داشتم. من NMinimize[f[x]، x] را امتحان میکنم که «f» یک تابع پیچیده است. دلیل اصلی استفاده از «NMinimize» این است که «f» بسیار پیچیده است و نمیتوان آن را برای «x» دلخواه محاسبه کرد، اما برای مقدار ثابت «x» خوب است. خب به نظر میرسید که «NMinimize» مقدار زیادی زمان و حافظه را اشغال میکند، بنابراین من یک عبارت چاپی را در «f» f[x_] اضافه کردم:= ماژول[{}، Print[x]; ... ] و دوباره کد 'NMinimize' را اجرا کرد. در کمال تعجب، Mathematica x$4770، نام یک متغیر محلی را چاپ می کند. چرا 'NMinimize' تابع من را با مقادیر غیر عددی فراخوانی می کند؟ چگونه می توانم آن را از انجام این کار بازدارم؟ | چرا NMinimize سعی می کند عملکرد من را به جای عددی به صورت تحلیلی ارزیابی کند؟ |
58653 | من یک داده ترکیبی با عدد اول به عنوان مقدار x و بقیه به عنوان مقادیر مختلف محور y (y1,y2,y3...) دارم. چگونه می توانم این لیست ترکیبی، data= (x,y1,y2,y3...) را به لیست های کوچکتر تقسیم کنم، به طوری که data1=(x,y1), data2=(x,y2), data3=(x,y3 ) و غیره. نمونه ای از داده ها در زیر ارائه شده است. 13 مقدار y مختلف مربوط به هر داده x-value (0.020024338، و غیره) وجود دارد = {{0.020024338, 0.46718468, 0.47932421, 0.4963509, 0.54024338, 0.54024338, 0.54065813, 0.90251868، 1.3993448، 2.0366537، 2.7787049، 3.5291491، 4.1795025، 4.7176233، 5.2050893}، 5.2050893}، 5.2050893}، 2.7787049، 2.7787049 0.47904547، 0.48048812، 0.53233204، 0.63802768، 0.87323611، 1.2855847، 1.8349797، 2.4843739، 2.4843739، 3.461، 3. 4.0993234، 4.5086694}، {0.024735928، 0.46659667، 0.47086932، 0.48182777، 0.53003113، 0.6088818298، 0.608881906، 1.1792591، 1.6458275، 2.1951179، 2.7178107، 3.1922793، 3.6018543، 3.9553359}، {0.027091718، 0.027091718، 0.436، 0.46، 0.46، 0.464، 0.436. 0.47106584، 0.51119942، 0.58587206، 0.77147002، 1.0795141، 1.5085768، 1.9689408، 2.4348231، 2.4348237، 2.8237، 2.84 3.5031466}، {0.029447506، 0.45854677، 0.46537594، 0.4661371، 0.50055295، 0.57566797، 0.7291201376، 0.7291201376، 0.7291201376 1.8015069، 2.2057531، 2.5789405، 2.8856884، 3.136435}، {0.031803289، 0.45134029، 0.45601075، 0.45601073، 4048884073، 0.49، 0.49 0.55187622، 0.69920774، 0.95526727، 1.2911787، 1.6753659، 2.0387226، 2.3660197، 2.6352631، 2.6352631، 2.895، 2.895، 2.895 0.44936824, 0.45563798, 0.46621482, 0.48637763, 0.54613861, 0.68024646, 0.91613335, 1.2340513913,29, 1.2340513861 2.2354871، 2.5057308، 2.720232}} | تجزیه داده های ترکیبی به چندین مجموعه داده کوچکتر |
47289 | من یک تابع برای شبیه سازی یک مسیر می نویسم، کدی به صورت زیر = 35; L2 = 16; c2 = (-L1^2 - L2^2 + px^2 + py^2)/(2 L1 L2); s2 = -Sqrt[1 - (c2^2) ]; c1 = -((-L1 px - c2 L2 px - s2 L2 py)/(px^2 + py^2)); s1 = -((s2 L2 px - L1 py - c2 L2 py)/(px^2 + py^2)); θ2 = ArcTan[c2, s2] // Simplify; θ1 = ArcTan[c1, s1] // Simplify; RobotInverse = گرافیک[ {Line[{{0, 0}، {L1 Cos[θ1]، L1 Sin[θ1]}، {L1 Cos[θ1] + L2 Cos[θ1 + θ2]، L1 Sin[θ1] + L2 Sin[θ1 + θ2]}}]، آبی، PointSize[متوسط]، نقطه[{L1 Cos[θ1]، L1 Sin[θ1]}]، سبز، PointSize[Medium]، Point[{L1 Cos[θ1] + L2 Cos[θ1 + θ2]، L1 Sin[θ1] + L2 Sin[θ1 + θ2]}]}، محورها - > True, PlotRange -> {{-60, 60}, {-60, 60}}, Aspect Ratio -> Automatic]; RobotAera = ParametricPlot[{L1 Cos[θ1] + L2 Cos[θ1 + θ2]، L1 Sin[θ1] + L2 Sin[θ1 + θ2]}، {θ1، -(5/9) \[Pi]، 5/ 9 \[Pi]}، {θ2، -(5/6) \[Pi]، 5/6 \[Pi]}، نسبت ابعاد -> خودکار، اندازه تصویر -> 450]؛ RobotTrajectory = ParametricPlot[{px /. t -> u، py /. t -> u}، {u، 0.01، t}]؛ نمایش[{RobotInverse, RobotAera, RobotTrajectory}]], {t, 0, 18}] **_با تابع تماس بگیرید:_** Circle: PlaneSimulation[30 + 10 Cos[20 \[Degree] t], 25 + 10 Sin [20 \[درجه] t]] Sine: PlaneSimulation[30 + 10 Sin[20 \[درجه] t]، t + 10] **_اما، گرافیک «RobotTrajectory» نمی تواند به درستی نشان داده شود؟_** | چرا من تمام گرافیکم را نمی بینم؟ |
15214 | در تلاشم برای یک «ذخیره بهعنوان HTML» سفارشی (لطفاً به متن اینجا مراجعه کنید) اکنون میتوانم از طریق نوتبوک تکرار کنم، سلولهای ورودی تزئین شده با CellTag را بگیرم که طبق قرارداد، نام فایل یک فایل CDF است. . CDF باید از سلول خروجی مربوطه در آن سلول ورودی باشد. برای سادگی، من فرض می کنم که بعدی است. بنابراین، من سعی می کنم «SelectionMove[nb, Next, Cell]» (* 1 *) را انتخاب کنم، اما اشکال زدایی من در (* 2 *) کار نمی کند و صادرات واقعی در (* 3 *) ناموفق است. به زیر PaletteNotebook[Style[Blog it، 12، FontFamily -> Times]، Block[{ nb = InputNotebook[]، out = NotebookCreate[]، fpath = NotebookDirectory[InputNotebook[]]، ایجاد CDF، تولید CDF مراجعه کنید. ، صادرات HTML }، تولید CDF[nb_، نام_] := ماژول[{sel}, sel = SelectionMove[nb, Next, Cell]; (* 1 *) پیام[generateCDF::info, name]; NotebookWrite[out, CurrentValue[{sel, Cell}]]; (* 2 *) Export[ FileNameJoin[{fpath, name}], CurrentValue[sel, Cell], CDF]; (* 3 *) SelectionMove[nb، Input، Next، CellStyle] ]; generateCDF::info = در حال تولید CDF `1`; generateCDFs[nb_] := ماژول[{sel, curID}, SelectionMove[nb, Before, Notebook]; sel = NotebookFind[nb، Input، Next، CellStyle]; در حالی که[ MatchQ[sel, _NotebookSelection], curID = CurrentValue[sel, CellID]; sel = سوئیچ[CurrentValue[sel, CellTags], _String, generateCDF[nb, CurrentValue[sel, CellTags]], _, NotebookFind[nb, Input, Next, CellStyle] ]; ]؛ ]؛ exportHTML[nb_] := نادرست; (* هنوز باید انجام شود، فعلاً نادیده بگیرید *) generateCDFs[nb]; صادرات HTML[nb]; ]، Appearance -> Palette] ] پیام به درستی در پنجره پیام چاپ می شود. | انتخاب را به خروجی بعدی منتقل کنید و به CDF صادر کنید |
24018 | چگونه می توانم موارد زیر را در Mathematica بیان کنم: $\begin{pmatrix}2 & 4\end{pmatrix} \begin{pmatrix}r_1 & r_2\\\r_3 & r_4\end{pmatrix} \begin{pmatrix}6 \ \\ 8\end{pmatrix}$، که در آن $r_i$ بردارهای 3 عنصری هستند؟ آیا راهی زیباتر از این وجود دارد؟ r1 := {1, 2, 3} r2 := {3, 2, 1} r3 := {2, 3, 1} r4 := {2, 1, 3} res := {2, 4} . {{r1//Hold, r2//Hold}, {r3//Hold, r4//Hold}} . {{6}، {8}} // ReleaseHold res[[1]] Out= {172, 160, 172} | ضرب ماتریسی که شامل یک تانسور است |
21041 | لطفاً کسی می تواند برای من توضیح دهد که چرا اعضای بردار خروجی که در مثال زیر تولید می شود برابر با صفر نیستند؟ میلی متر = 1000; Clear[i, j, ss, EIG]; ss = ConstantArray[0، {mm، mm}]; %%% تولید یک ماتریس پراکنده تصادفی (ss)؛ برای[i = 1، i < (mm) + 1، i++، برای[j = 1، j < (mm) + 1، j++، If[i == j، ss[[i,j]] = (تصادفی واقعی [{-Mod[{i + j}، 2][[1]]،Mod[{i + j}، 3][[1]]}، 1])[[1]]; ]؛ اگر [Abs[i - j] == 1، ss[[i,j]] = (RandomReal[{-Mod[{i + j}، 2][[1]]،Mod[{i + j}، 3][[1]]}، 1])[[1]]+0.2; ]؛ اگر [Abs[i - j] == 2، ss[[i,j]] = (تصادفی واقعی[{-Mod[{i + j}، 2][[1]]،Mod[{i + j}، 3][[1]]}، 1])[[1]]-0.1; ]؛ اگر [Abs[i - j] == 3، ss[[i,j]] = (RandomReal[{-Mod[{i + j}، 2][[1]]،Mod[{i + j}، 2][[1]]}، 1])[[1]]+0.1; ]؛ ]؛ ]؛ EIG = مرتب سازی[(انتخاب[موارد[(مقادیر ویژه[ss، -10])، _واقعی]، # > 0 و])، کمتر]; EIG - Sort[(Select[Cases[(Eigenvalues[ss, -10]), _Real], # > 0 &],Less] برای مثال، یک اجرا از این مثال به این بردار منجر شد: {8.41341*10^- 16، -2.57433*10^-15، -1.9082*10^-16، -8.32667*10^-17} من تعجب می کنم که چرا اعضای بردار خروجی صفر نیستند! می توانید این مثال را بر روی کامپیوتر خود تست کنید. با تشکر. | مسئله ای در مورد تابع مقادیر ویژه |
48974 | من سعی می کنم مجموع مربعات انحراف از میانگین را با اعمال موارد زیر به حداقل برسانم: Minimize[Sum[(Subscript[x, i] - \[Mu])^2, {i, 0, n}], x] این عبارت را برمی گرداند، اما من انتظار داشتم که پاسخی مشابه پاسخ زیر Sum[Subscript[x, i], {i, 0, n}]/n که میانگین نمونه است، برگرداند. آیا این نوع کوچک سازی در _Mathematica_ امکان پذیر است؟ | چگونه مجموع مربعات انحراف از میانگین را به حداقل برسانیم؟ |
39272 | من یک کاربر جدید هستم و میخواهم حداقل مقدار soln1[30] را که پس از تکرار ارزیابی زیر (در زیر) برای 1000 چرخه (به عنوان مثال) بدست میآید، پیدا کنم. اگر هر بار کل نوت بوک را به صورت دستی دوباره ارزیابی کنم، میتوانم مقادیر ترتیبی soln[30] را بدست بیاورم، اما میخواهم بتوانم این فرآیند را تا رسیدن به حداقل مقدار soln1[30] خودکار کنم. مشکلی که من با آن روبرو هستم این است که کل دفترچه نیاز به ارزیابی دارد تا هر بار یک عدد صحیح تصادفی متفاوت تولید کند. احتمالاً چیز ساده ای را از دست داده اید - هر کمکی قدردانی خواهد شد. پیشاپیش ممنون... Clear[w, t, q, soln1] f1[t_] := 5*t; w = RandomInteger[{1111, 9999}]; a = IntegerDigits[w][[1]]; b = رقم صحیح[w][[2]]; c = رقم صحیح[w][[3]]؛ d = رقم صحیح[w][[4]]; p = 0.1; k = 0.6; پایان 1 = a; p1 = end1 + p; end2 = p1 + b; p2 = end2 + p; end3 = p2 + c; p3 = end3 + p; end4 = p3 + d; soln1[t_]:= تکهای[{{f1[t]، t <end1}، {k*f1[end1]، end1 <= t < p1}، {f1'[t]*(t - p1) + k *f1[end1]، p1 <= t < epnd2}، {k*f1[end2]، end2 <= t < p2}، {f1'[t]*(t - p2) + k*f1[end2]، p2 <= t < end3}، {k*f1[end3]، end3 <= t < p3}، {f1'[t]*(t - p3) + k*f1 [پایان3]، p3 <= t <= 30}}]؛ soln1[30] | برای ارزیابی نوت بوک به کمک نیاز دارید |
45178 | این کد x = 0.109354682484 را در نظر بگیرید; IntegerPart[x/(x/2)] (* 1 *) Precision[x] (* MachinePrecision *) چرا 1 می دهد؟ شماره نسخه: 9.0 در Mac 10.9.2  **به روز رسانی:** اگر از یک متغیر تعریف نشده استفاده می کنیم، `IntegerPart[ x0/(x0/2)]` 2 می دهد. از آنجایی که Mathematica هرگز در مورد این x0 هشدار نمی دهد، من برای هر یک فرض می کنم 'x0' درست است. اگر همان قسمت صحیح را با استفاده از fortran محاسبه کنیم، به جای 1، 2 می گیریم. program main implicit none real(8):: x=0.109354682484 real(8):: y=1.4 write(*,*) int(x/( x/2)) write(*,*) nint(x/(x/2)) write(*,*) int(y) پایان برنامه اصلی با ifort کامپایل شده خروجی -O0 main.f90 کد فرترن بالا 2 2 1 مطابق اینجا است، int یک تابع ذاتی fortran است که قسمت عدد صحیح را محاسبه می کند. آیا این یک اشکال است؟ | چرا IntegerPart[x/(x/2)]=1؟ |
50480 | من مجموعهای از فایلهای حاوی دادههایم را دارم و نام فایلها حاوی اطلاعات مرتبطی هستند که میخواهم استخراج کنم. چیزی که من دارم این است: فایلهای SetDirectory[c:\\data] = FileNames[201406*.dpt]; Take[files, 3] > > {20140605_SampleName-C-vert_Polarizer0Deg.dpt، > 20140605_SampleName-C-vert_Polarizer90Deg-Temp100K.dpt، > 20140606_SampleName-C-vert_Polarizer0Deg-Temp10K.dpt} > میخواهم چیزی شبیه تجزیه و تحلیل /@ فایلها را انجام دهم که کاری شبیه «%d_%s_Polarizer%dDeg-Temp%dK.dpt»، تاریخ، نمونهبرداری، زاویه، temp` و «{date, angle, temp}» را مانند > > {{{2014, 6، 5، 0، 0، 0.}، 0، پوچ}، > {{2014، 6، 5، 0، 0، 0.}، 90، 100}، > {{2014، 6، 6، 0، 0، 0.}، 0، 10}، ... > | نحوه تجزیه اطلاعات موجود در نام فایل |
56197 | از این و این پست یاد گرفتم که چگونه از «ErrorListLogPlot» و خانواده آن برای اضافه کردن نوارهای خطا در بالای لیست مقادیر میانگین استفاده کنم. با این حال، این مثال ساده را در نظر بگیرید: Needs[ErrorBarLogPlots`] ErrorListLogPlot[{{1, 0.6}, {2, 0.5}, {3, 1.5}}, Joined -> True, PlotRange -> {{0, 4} ، {0.1، 5}}، GridLines -> {{}، {0.4، 1.5، 1.6، 2.5، 4.5}}]  که در آن «{1، 2، 3}» مقادیر میانگین و «{0.6، 0.5، 1.5» هستند }` خطاهای استاندارد مرتبط هستند. من GridLines را اضافه کردم تا مکان هایی را که قرار است نقاط انتهایی نوارهای خطا در آن قرار گیرند، نشان دهم. از نمودار بالا مشخص است که خطوط شبکه و نقاط انتهایی همدیگر را قطع نمی کنند (در Mathematica 9)، بنابراین نوارهای خطا باید اشتباه باشند. نمیدانم آیا میتوان چیزی را در بسته «ErrorBarLogPlots» اصلاح کرد. توجه داشته باشید که مثالهای زیر، از جمله «ErrorListPlot» داخلی، نوارهای خطای درستی را ارائه میدهند (چه در مقیاس خطی یا گزارشی): ErrorListPlot[{{1, 0.6}، {2، 0.5}، {3، 1.5}}، Joined -> True، PlotRange -> {{0، 4}، {0.1، 5}}، GridLines -> {{}، {0.4، 1.5، 1.6، 2.5، 4.5}}] ListPlot[{{1، 2، 3}، {0.4، 1.5، 1.5}، {1.6، 2.5، 4.5}}، پیوست -> {False , True, True}, PlotRange -> {{0, 4}, {0.1, 5}}، GridLines -> {{}، {0.4، 1.5، 1.6، 2.5، 4.5}}، Filling -> {2 -> {3}}] ListLogPlot[{{1، 2، 3}، {0.4، 1.5، 1.5}، {1.6، 2.5، 4.5}}، Joined -> {False, True, True}، PlotRange -> {{0، 4}، {0.1، 5}}، GridLines -> {{}، {0.4، 1.5، 1.6، 2.5، 4.5}}، Filling -> {2 -> {3} }] | ErrorListLogPlot نوارهای خطای اشتباهی را در مقیاس گزارش می دهد |
51683 |  مدت بسیار کوتاهی است که کاربر Mathematica هستم. من برخی از عملکردهای آن را با استفاده از منابع و اسناد و مدارک wolfram یاد گرفتم. من در ساختن چیزی مشابه همانطور که در بالا نشان داده شده است با مشکل مواجه هستم. میخواستم بدانم که آیا کسی میتواند به من اشارهای به منابعی بدهد که به من اجازه دهد به تصاویری که در تصویر پیوست شده با این سؤال ارائه شده است، دست پیدا کنم. هدف من استفاده از یک نوار لغزنده برای دستکاری ارتفاع مثلث ها است و همانطور که لغزنده متن را حرکت می دهد، تغییرات رنگ و مقادیر در نقاط عطف قابل مشاهده می شود. پیشاپیش سپاس فراوان! | گرافیک // مثلث // دستکاری |
16091 | من پروژه پایان ترم خود را برای کلاس فیزیک انجام می دهم. ما قرار بود به صورت گرافیکی یک رخداد فیزیکی را مدل سازی کنیم. من انجام یک موج آونگی را انتخاب کردم. من کدم را نوشته ام، با این حال Mathematica این خطاها را حذف می کند: Manipulate::vsform: دستکاری آرگومان Null شکل درستی برای مشخصات متغیر ندارد. فایل های راهنما خیلی کاربردی نیستند، اما رفتن به جعبه خطا این خطاها را می دهد: Lighter یک گرافیک اولیه یا دستورالعمل نیست. Darker یک گرافیک اولیه یا دستورالعمل نیست. آبی یک گرافیک اولیه یا دستورالعمل نیست. چند خطای دیگر در مورد دستور Coordinate وجود دارد. در زیر تمام کد من است. بهترین حدس من در مورد اینکه چه اتفاقی می افتد این است که Graphics را نمی توان با دستور Table ترکیب کرد. اگر اینطور است، چگونه از لیست راه حل ها برای طول های گرافیکی استفاده کنم؟ دستکاری[ ماژول[ {sol، \[Theta]، t، L، نقطهها، perFcn، nPend، \[Theta]0، لنز، g = 9.8}، دورهها = 60/Range[51 + nPend - 1، 51، - 1] ؛ perFcn = Sqrt[(32 L)/(g (1 - Cos[\[Theta]0]))] EllipticF[\[Theta]0/2، Csc[\[Theta]0/2]^2]; لنز = خرد کردن[ جدول[L /. First@Solve[دورهها[[i]] == perFcn، L]، {i، nPend}] // N]; sol = جدول[NDSolve[{\[Theta]''[t] + g/lens[[i]] Sin[\[Theta][t]] == 0، \[Theta][0] == \[ تتا]0، \[تتا]'[0] == 0}، \[تتا][ t]، {t، 0، زمان}، روش -> StiffnessSwitching]، {i، 1, nPend} ]; جدول[ گرافیک[{ {خط[{{0، 0}، {(عدسی[[i]])*Sin[sol[[i]]]، -(عدسی[[i]])* Cos[sol[[ i]]]}}]}، {روشنتر[قهوهای]، مستطیل[{-4، 0}، {4، 0.5}]}، {تاریکتر[قرمز]، دیسک[{0، 0}، 0.1]}، {آبی، دیسک[{(عدسی[[i]])*Sin[sol[[i]]]، -(عدسی[[i]])* Cos[sol[[i] ]]}، .2]} }، PlotRange -> {{-5، 5}، {.5، -14}}، ImageSize -> {500، 300} ]، {i، 1, nPend} ] , {{nPend, 10, Number of Pendulums}, 1, 25, 1(*,Appearance->Labelled*)}, {{\[Theta]0, \[Pi] /6، زاویه اولیه}، {0، \[Pi]/12، \[Pi]/6، \[Pi]/4، \[Pi]/3}}، ] کد گرافیکی با تغییرات جزئی از اینجا آمده است. | چرا پیام های خطای زیادی از شبیه سازی آونگ دریافت می کنم؟ |
39275 | این بیت کدی است که برای من مشکل ایجاد می کند: {DynamicModule[{nothing}, EventHandler[ ActionMenu[Set x, {x = 1 :> (x = 1;)}, Enabled -> True], { MouseClicked :> (nothing++)}]]، Dynamic[x]} مهم نیست که چقدر سعی می کنم روی «ActionMenu» کلیک کنم اصلا باز نمیشه با حذف «{MouseClicked :> (nothing++)} امکان باز کردن ActionMenu: {DynamicModule[{nothing}, EventHandler[ ActionMenu[Set x, {x = 1 :> (x = 1 ;)}، Enabled -> True]، {}]]، Dynamic[x]} هدف کد این است که «فعال کردن»/«غیرفعال کردن» «ActionMenu» پس از کلیک روی «x = 1» در این مثال. من در بیت اول کد چه اشتباهی انجام می دهم؟ | EventHandler و ActionMenu |
54624 | من 4 نقطه داده دارم. t بر حسب دقیقه و y تعداد رادیواکتیو در دقیقه است. وقتی خطوط زیر را وارد میکنم: داده = {{90.، 140075.}، {120.، 96018.}، {150.، 73003.}، {180.، 36980.}}؛ مدل = a*Exp[-k*t]; fit = FindFit[data, model, {a, k}, t] خروجی داده شده این است: {a -> 64.6435, k -> 0.29285} این به وضوح صحیح نیست. پارامتر 'a' باید حدود 530000 باشد (طبق معادله اکسل). اینجا چه اتفاقی میافتد، و چگونه میتوانم آن را برطرف کنم؟ من کمی تعجب کردم. این یک تناسب نمایی ساده است. من چه غلطی می کنم؟ | چرا به نظر می رسد FindFit در برازش داده های نمایی مشکل دارد؟ |
15961 | وضعیت به شرح زیر است \[Sigma][i_] := PauliMatrix[i]; m := مجموع[a[i]*\[سیگما][i]، {i، 1، 3}] $Assumptions = عنصر[{q، w، e، o}، Reals]; a[1] := q; a[2] := w; a[3] := e - o; آنچه من می خواهم مزدوج بردارهای ویژه است، بنابراین Conjugate[Eigen Vectors[m]] و این {{-((-Conjugate[e] + Conjugate[o + Sqrt[e^2 - 2 e o + o^2 + q را می دهد. ^2 + w^2]])/( Conjugate[q] - I Conjugate[w]))، 1}, {-(-مزوج[e] + مزدوج[o] - مزدوج[Sqrt[e^2 - 2 e o + o^2 + q^2 + w^2]])/(مزوج[q] - من مزدوج[w ])، 1}} اکنون ساده کنید، {{(e - Conjugate[o + Sqrt[e^2 - 2 e o + o^2 + q^2 + را می دهد. w^2]]/(q - I w), 1}, {(e - o + Sqrt[e^2 - 2 e o + o^2 + q^2 + w^2])/(q - I w)، 1}} و در اینجا مشکل پیش میآید، در بردار ویژه دوم، مجموعه کاملاً از بین رفته است، و این درست است. چون فرض کردم همه متغیرها واقعی هستند. در حالی که در اولین بردار ویژه، هنوز یک مزوج در عبارت وجود دارد، اما این مزدوج نیز باید بدون هیچ مشکلی ساده شود. اگر قسمت Cojugate را کپی کنید و ساده کنید، ساده می شود. Simplify[Conjugate[o + Sqrt[e^2 - 2 e o + o^2 + q^2 + w^2]]] و o + Sqrt[e^2 - 2 e o + o^2 + q^2 + می دهد. w^2] > پس چرا ساده سازی mathematica فقط در ساده سازی > بردار ویژه اول گام دیگری برنمی دارد همانطور که در ساده سازی بردار ویژه دوم انجام داد؟ این نوع > عدم تقارن مرا گیج کرد. پس آیا این یک باگ یا چیزی است؟ آیا برخی از مراحل روال ساده سازی را از دست داده ام؟ * * * **ویرایش** به نظر می رسد افراد کمی به سوال من علاقه مند هستند. اما من واقعاً اغلب با چنین مشکل سادهسازی آزاردهندهای مواجه میشوم. بنابراین مثال دیگری را انتخاب می کنم که از محاسبات واقعی من استخراج شده است. و انتظار پیشنهادات بیشتر ابتدا، یک پیش درآمد کوچک $Assumptions=Element[{x,y},Reals] Simplify[Conjugate[Sqrt[x^2+y^2]] نتیجه Sqrt[x^2 + y^2] این مثال بی اهمیت نشان می دهد که Simplify برای مقابله با Conjugate به اندازه کافی هوشمند است و می تواند تشخیص دهد که آیا عبارت در Conjugate واقعی است یا خیر. اما من با عبارتی مواجه می شوم که اساساً همان چیزی است که تنها با متغیرهای بیشتری نسبت به مثال بی اهمیت بالا، یکسان است. تابع ساده سازی mathematica نتوانست آن را به درستی انجام دهد. با مفروضات کلی $Assumptions = Element[{t1, t2, kx, ky, \[CapitalDelta], \[Phi]}, Reals] Simplify[Conjugate[Sqrt[ t1^2 (2 Cos[(Sqrt[3] kx )/2] Cos[ky/2] + Cos[ky])^2 + 4 t1^2 (Cos[(Sqrt[3] kx)/2] - Cos[ky/2])^2 Sin[ky/ 2]^2 + (\[CapitalDelta] + 4 t2 Cos[(3 ky)/2] Sin [(Sqrt[3] kx)/2] Sin[\[Phi]] - 2 t2 Sin[Sqrt[3] kx] Sin[\[Phi]])^2]]] نتیجه همچنان Conjugate دست نخورده خواهد داشت. و نباید اینجوری باشه باید به اندازه کافی هوشمند باشد که تشخیص دهد که عبارت زیر sqrt مطلقاً بزرگتر یا مساوی صفر است و روخو مزدوج ذکر شده MapAll را بیرون بیاندازد، اما MapAll در این شرایط کار دیگری نمی تواند انجام دهد. و ناصر محمد عباسی به ComplexExpand پیشنهاد داد. بله، ComplexExpand می تواند با این عبارت مقابله کند. اما اجازه دهید به مشکلی که در مورد واقعی با آن مواجه شده است اشاره کنم. در حالت واقعی، عبارت بسیار بزرگ (حتی چندین صفحه) وجود خواهد داشت. و به طور مستقیم ComplexExpand چنین عبارت بزرگی هزینه قابل توجهی در پردازنده دارد (من امتحان کرده ام)، زیرا بسیاری از عبارات را به فرم Re و Im تبدیل می کند که من انتظار ندارم. بنابراین کارآمدترین راه این است که ابتدا مستقیماً ساده کنید. اما همانطور که نشان دادم، چندین مزوج بسیار سرسخت وجود خواهد داشت و این مزدوج ها در چنین عبارات طولانی پنهان می شوند که یافتن آنها دشوار است. باید آنها را ترم به ترم پیدا کنم و آنها را ComplexExpand کنم تا آزمایش کنم که آیا واقعا واقعی هستند یا خیر. و این خیلی ناخوشایند است! امیدوارم یکی به من کمک کنه | یک مشکل در مورد ساده سازی مزدوج |
54886 | من سعی می کنم برخی از افسانه ها را در یک نمودار قرار دهم اما قادر به انجام آن نیستم. این کد من است: k = 1; (* J/K *) T = 1; (* K *) nlm = NonlinearModelFit[data, V, {M, n}, λ]; nlm[BestFitParameters] نمایش[ListPlot[data]، Plot[Normal[nlm]، {λ, 0, 8}، PlotStyle -> Red]، Frame -> True، GridLines -> Automatic، GridLinesStyle -> Directive[Gray , Dashed], Aspect Ratio -> 1.6, ImageSize -> Large, FrameLabel -> {λ، σ [MPa]}، LabelStyle -> {FontFamily -> Helvetica، 14}] قبلاً سعی کردم در اینترنت جستجو کنم اما نمیدانم چگونه این کار را انجام دهم. به عنوان مثال، این بحث وجود دارد: افسانه های پویا مربوط به نمایش است که در آن به نظر می رسد همان مشکل من است، اما من قادر به درک کامل آن نیستم. من واقعاً با _Mathematica_ جدید هستم، پس لطفاً آن را در نظر بگیرید. ممنون، فاب ویرایش: پس از بحث در اینجا، این کد جدیدی است که برای من کار می کند. البته همانطور که یکی به من گفت، این قطعه کد را اجرا نمی کند زیرا به داده ها نیاز دارید، اما برای درک نحوه داشتن چنین تصویری واقعا مفید است:  k = 1; (* J/K *) T = 1; (* K *) nlm = NonlinearModelFit[data, V, {M, n}, \[Lambda]]; nlm[BestFitParameters] lgnd = قاب شده[ ستون[{LineLegend[{Red}، {data}]، PointLegend[{آبی}، {ردیف[{دادههای آزمایش}]}]}]، پسزمینه -> خاکستری روشن]؛ Legended[Show[ListPlot[data]، Plot[Normal[nlm]، {\[Lambda]، 0، 8}، PlotStyle -> Red]، Frame -> True، GridLines -> Automatic، GridLinesStyle -> Directive[Gray, Dashed]، Aspect Ratio -> 1.، ImageSize -> Large، FrameLabel -> {\[Lambda]، \[Sigma] [MPa]}، LabelStyle -> {FontFamily -> Helvetica، 22}]، Placed[lgnd، {0.82، 0.2}]] | افسانه در یک نمایش |
38103 | چگونه می توانم وقتی «Enter» را فشار می دهم، این نوار پیشرفت ظاهر شود؟ «دکمه» ارزیابی به خوبی کار میکند، اما وقتی «Enter» فشار داده میشود، از نوار پیشرفت میپرد. اگر EventHandler بتواند Method-> Queued را داشته باشد، آسان است، اما اینطور نیست. کد من اینجاست: DynamicModule[{output=,slowReport,progress,str,btnEval,enterAction,number,enterEval}, progress=ProgressIndicator[Dynamic[Clock[Infinity]],Indeterminate,ImageSize->280]; enterEval=EventHandler[#,{ReturnKeyDown:>(output=progress;output=slowReport[])}]&; btnEval=Button[Evaluate,(output=progress;output=slowReport[]),Method->Queueed]; Dynamic@Panel@Column[{Row[{InputField[Dynamic[number], String]//enterEval,btnEval}], ,output, },Alignment->Center] ,Initialization:> ( SetOptions[$FrontEndSession ,DynamicEvaluationTimeout->10]; slowReport[]:=(Pause[1];ToExpression@number^2) ] در اینجا چیزی است که با فشار دادن Evaluate اتفاق می افتد:   | ارزیابی ناهمزمان در EventHandler |
39273 | بر اساس مثالی از Documentation of MousePosition، Properties and Relations، در اینجا کد آزمایشی من با استفاده از MouseDragged به جای MouseClicked است: DynamicModule[{list = {}}, EventHandler[ Dynamic[ Framed@Graphics[{Red, Point [list]}, PlotRange -> 2] ] , {MouseDragged :> AppendTo[list, MousePosition[Graphics]]} ] با استفاده از این، می توانید خطوط نقطه را به صورت زیر بکشید:  خط بالایی در حالی که ماوس را خیلی آهسته حرکت می دادیم، خط پایین با حرکت سریعتر ماوس رسم می شد. اکنون میخواهم نکات بیشتری را در خط پایین اضافه کنم تا بتوانم یک خط تقریباً کامل داشته باشم، حتی با حرکات سریع ماوس. من «Refresh» و «UpdateInterval» را بررسی کردم، اما همه چیز را تغییر نداد. بنابراین: آیا می توان **همه** حرکات پیکسل ماوس را در یک منطقه خاص ردیابی کرد تا بتوان **تمام** نقاط را رسم کرد؟ مثل همیشه، با تشکر از همه کمک! | EventHandler و نرخ تازه سازی |
16542 | آیا _Mathematica_ دارای یک کنترل ورودی تاریخ تعاملی است که به کاربر امکان می دهد با مرور به نمای تقویم و برگرداندن تاریخ انتخاب شده به عنوان لیست تاریخ، تاریخ را انتخاب کند؟ به عنوان مثال، چیزی شبیه به Datepicker در jQuery. | آیا Mathematica یک انتخابگر تاریخ داخلی دارد؟ |
24335 | فرض کنید من یک لیست دارم: G = {{{a, c}, {a, c, x}}, {{c, e}, {c, e, x}}, {{e, f}, { a، e، f}}، {{f، g}، {a، f، g}}، {{g، a}، {a، f، g}}، {{a، c، x}، { a، c}}، {{a، c، x}، {a، e، x}}، {{a، c، x}، {c، e، x}}، {{a، e، f}، {e، f}}، {{a، e، f }، {a، e، x}}، {{a، e، f}، {a، f، g}}، {{a، e، x}، {a، c، x}}، {{a , e, x}, {a, e, f}}, {{a، e، x}، {c، e، x}}، {{a، f، g}، {f، g}}، {{a، f، g}، {g، a}}، {{a، f، g}، {a، e، f}}، {{c، e، x}، {c، e}}، {{c، e، x}، {a، c، x} }، {{c، e، x}، {a، e، x}}} که در آن هر عنصر «G» یک جفت مرتب «{A,B}» است، که در آن «A» و «B» مجموعه هستند. من می خواهم عناصر 'A' و 'B' را به اعدادی مانند `{a, c} -> 1`, `{c, e} -> 2`, ..., `{a, c تبدیل کنم. ، x} -> 10`. همچنین باید همه «{c, e}» در «G» را به «2» تغییر دهم. چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ من سعی می کنم از Replace استفاده کنم اما کار نمی کند. | |
55054 | من یک فایل CSV با ستون های $9$ دارم. من می خواهم آنها را به شکل زیر ترسیم کنم. ستون $1$ در امتداد محور $X$ خواهد بود. هر نقطه $(x_i, y_i)$ از منحنی $i$-th در نمودار دارای مقدار $x$ از ردیف مربوطه از ستون $1$ و مقدار $y$ از $x$-th ردیف خواهد بود. ستون $(i-1)$-ام. بنابراین، منحنی های 8 دلاری در طرح وجود خواهد داشت. فایل را می توان از این لینک دانلود کرد. کد این است: data = Import[iso-pair-data.csv, CSV]; ListPlot[{data[[All, 2]], data[[All, 3]], data[[All, 4]]}, Joined -> True, PlotMarkers -> Automatic] من نمودار را آنطور که انتظار می رود دریافت نمی کنم. هیچ کمکی؟ | کد ListPlot[] برای فایل CSV کار نمی کند |
10875 | در Mathematica 8.0.4 تحت Mac OS X 10.8.2، هنگام ارزیابی Needs[OpenCLink`] با خطای General::cdir: نمی توان دایرکتوری فعلی را به authserver تنظیم کرد. آن دایرکتوری کجا باید باشد؟ | چگونه خرابی Needs[OpenCLink`] را برطرف کنم؟ |
56786 | **ویرایش دوم**: برای اینکه کمی واضح تر شود و بحث در نظرات خلاصه شود. **من یک تصویر کوچک دارم**، مانند این: InsertImage = DensityPlot[Sqrt[1 - x^2 - y^2], {x, -1, 1}, {y, -1, 1}, Frame -> نادرست، تابع رنگ -> (تاری[Max[Re[#]، 0]، GrayLevel[Max[Re[#]، 0]]] و)، اندازه تصویر -> 40، پس زمینه -> تیرگی[0، سیاه]] این فقط یک توپ خاکستری نیمه شفاف است:  خارج از توپی که سفید می بینید - به دلیل شفافیت. **من یک پس زمینه بزرگ دارم**، مانند این: InsertIntoImage = Image[GrayLevel[0]، ImageSize -> 400]; این فقط پس زمینه سیاه بزرگ است. **میخواهم تصویر کوچک را چندین بار در تصویر بزرگ وارد کنم**، به عنوان مثال. در این موقعیت های مقیاس شده: PosList = {Cos[Pi #]، Sin[4 Pi #]}^2 & /@ Range[0, 1, 0.005]; به طور مبهم، نتیجه باید به این صورت باشد: Rasterize[ Graphics[{Inset[InsertIntoImage]، Inset[InsertImage، Scaled[#]] & /@ PosList}، ImageSize -> 400]] // AbsoluteTiming  **در حالت ایده آل**: 1. من می خواهید فقط کانال های خاکستری از تصاویر بزرگ و کوچک را اضافه کنید. 2. تصاویر کوچک واقعاً باید چندین بار اضافه شوند - برای تولید ویدیو است و مثال بالا یک نسخه بسیار سبک از آن است. 3. میخواهم آن را برای بسیاری از تصاویر در یک زمان سریع کار کنم: درج بسیار کند است. **سوال: چگونه می توان آن را با CUDA انجام داد؟** **نکاتی در مورد CUDA (چرا CUDA)**: 1. باید خیلی سریعتر کار کند. توجه داشته باشید، هزینه سربار ذخیره یک تصویر کوچک ناچیز است. 2. به نظر نمی رسد یک تابع داخلی مناسب پیدا کنم: CUDAImageAss[] فقط از تصاویر با اندازه مشابه استفاده می کند. 3. قرار دادن تصاویر کوچک پیکسل به پیکسل به صورت ماتریسی چندان مورد پسند من نیست. من می خواهم بتوانم موقعیت های کوچک تصویر را با دقت زیر پیکسل مشخص کنم. به طور معمول، هر پیکسل از هر تصویر کوچک را با یک تابع pointpread آغشته می کند. این قابل انجام است، اما من معتقدم باید الگوریتم های موجود وجود داشته باشد. 4. چنین مشکلی باید هزار بار حل شده باشد، مثلا. در بازیهای ویدیویی، تولید فیلم و غیره. توجه داشته باشید که پردازندههای گرافیکی در بازیهای ویدیویی امکان رندر را در زمان واقعی فراهم میکنند، بنابراین این رویکرد در اینجا نیز باید سریع کار کند. | ترکیب تصاویر با CUDA |
16547 | چگونه می توان یک نوت بوک را بدون درج نسخه جلویی ذخیره کرد؟ اگر فایل «.nb» را باز کنید، چیزی شبیه FrontEndVersion -> 9.0 for Mac OS X x86 (32 بیتی، 64 بیتی هسته) (20 نوامبر 2012) را نزدیک به انتهای ` خواهید دید. بیان نوت بوک. من می خواهم به سادگی این گزینه را نداشته باشم. **مورد استفاده:** Mathematica هنگام باز کردن نوت بوکی که در نسخه جدیدتر ایجاد شده است (به عنوان مثال هنگام استفاده از نسخه 8 برای باز کردن دفترچه یادداشت ایجاد شده در نسخه 9) هشدار صادر می کند. این در مورد پالت ها نیز صدق می کند. هنگام توزیع یک پالت (مانند آپلودکننده تصویر SE) بین افرادی که هم نسخه 8 و هم نسخه 9 دارند، باید مطمئن شوم که پالت دارای «FrontEndVersion» نباشد که نشاندهنده نسخه 9 باشد، در غیر این صورت افراد دارای v8 اخطار دریافت میکنند. من می خواهم انعطاف پذیری را برای تولید پالت در نسخه 9 حفظ کنم و فقط گاهی اوقات با v8 آزمایش کنم. گزینههای فعلی من یا ویرایش دستی اطلاعات نسخه از «.nb» یا تولید پالت فقط با v8 است. | نوت بوک را بدون درج اطلاعات نسخه Front End ذخیره کنید |
50955 | در یک فایل اکسل، تعدادی اعداد دارم که از آنها به عنوان شاخص آرایه ها استفاده خواهم کرد. من می خواهم آن اعداد را بخوانم و آنها را به عنوان شاخص های آرایه در _Mathematica_ اختصاص دهم. به عنوان مثال، در اکسل من  دارم و میخواهم ردیفها به صورت زیر در _Mathematica_ وارد شوند: {{x[[1 ]]، x[[1]]، x[[10]]، x[[12]]، x[[1]]، x[[2]]، x[[11]]، x[[3]]}، {x[[1]]، x[[1]]، x[[12]]، x[[14]]، x[[1]]، x[[3]] , x[[13]], x[[4]]}, ... } لینک دانلود فایل اکسل: http://www.datafilehost.com/d/477a157f | شاخص های آرایه را از اکسل وارد کنید |
28764 | من نمیتوانم بفهمم چرا «FindRoot» کار نمیکند و این خطا را برمیگرداند: _تعداد معادلات با تعداد متغیرهای موجود در ..._مشکل من: ترسیم زمین «g»، قرار دادن یک دایره بزرگتر روی آن. g = با[{ p = { {-1.088، -0.395}، {-0.572، 0.235}، {-0.138، -0.28}، {0.404، 0.145}، {0.854، -0.405}، {1.204، -0.0} }}، BSplineFunction[p]] pr = N@With[{h = 1/GoldenRatio}، {{-1، 1}، {-h، h}}] perp[{x_?NumericQ، y_?NumericQ}] := عادی کردن[{-y، x} ] ماژول[{R = 0.1، t = 0.2، p1}، p1 = g[t] + R perp[g'[t]]; گرافیک[{ LightGray, Rectangle @@ Transpose@pr, Grey, Line[g /@ Range[0, 1, 0.01]], Black, Circle[p1, R]}, PlotRange -> pr, ImageSize -> 300] ]  اکنون می خواهم یک دایره کوچکتر بکشم که زمین و دایره بزرگتر سمت چپ آن را لمس می کند. اما این خطا را ایجاد می کند: FindRoot[ EuclideanDistance[g[.2] + 0.1 perp[g'[.2]]، g[u] + 0.05 perp[g'[u]]] == 0.1 + . 05، {u، 0.1}] | عدم تطابق معادله FindRoot با متغیر |
15735 | من پیکربندی خاصی از مکعب ها را به صورت سه بعدی با استفاده از کد زیر مرتب کرده ام: Graphics3D[ Table[ {Cuboid[{i, j - i + 1, j + 1}]}, {i, 1, 4, 1}, {j , 1, 4, 1}]، Lighting -> {{Ambient، White}}، Boxed -> False، ViewPoint -> {-1, -1، 1}] محاسبه این به این صورت که هست، گرافیک زیر را نشان می دهد:  این خوب است، اما مسئله این است که وقتی شما چه اتفاقی می افتد روی این تصویر در Mathematica بزرگنمایی کنید. با انجام این کار، لبه های گسترده در برخی از گوشه های نشان داده شده در اینجا نشان داده می شود:  من می خواهم بدانم چرا این اتفاق می افتد، و من چه می کنم باید انجام دهید تا از شر لبه های کشیده خلاص شوید. آیا این ممکن است به این دلیل اتفاق بیفتد که Mathematica به طور کامل گرافیک را هنگام بزرگنمایی به روز نمی کند؟ | پسوندهای لبه ناخواسته در رندر مکعب سه بعدی |
41554 | من در حال ایجاد یک سند Mathematica هستم که حاوی لیستی از شواهد در زمینه های مختلف ریاضیات است تا بتوانم به راحتی هر زمان که بخواهم مرور کنم. ابتدا، مجموعه بزرگی را ایجاد میکنم که آن را «اثبات» مینامم که از این قالب است: proofs={ {1، «اثبات تحلیل»، «اشاره»، «راهحل»}، {2، «اثبات جبر»، «اشاره»، راه حل} }; جایی که عدد نشاندهنده رشته ریاضیات است (بنابراین میتوانم بعداً نوع بررسی را مشخص کنم)، ورودی بعدی عبارت اثبات است، اشاره یک اشاره است، و راهحل یا مرجعی است برای یافتن اثبات یا خود اثبات سپس تابع زیر را نوشتم (کدی که در زیر آمده است) که مسائل تصادفی را از «اثبات» انتخاب میکند و از شما میخواهد که عبارت را ثابت کنید. سپس می توانید به سؤال بعدی بروید، راهنمایی بخواهید یا راه حل را ببینید. ایده این است که وقتی راهنمایی میخواهید، میتوانید راهنمایی را بخوانید و وقتی روی «تأیید» کلیک میکنید، راهحلی را میدهید که میتوانید آن را بخوانید، روی «خوب» کلیک میکنید و سپس به مشکل بعدی میرود. به طور مشابه، اگر «راهحل» را انتخاب کنید، راهحلی را که میتوانید بخوانید ظاهر میشود، سپس روی «تأیید» کلیک میکنید و ادامه میدهید. اگر «مشکل بعدی» را انتخاب کنید، یک سوال دیگر برای شما پیش می آید. در نهایت، اگر «پایان تمرین» را انتخاب کنید، از بررسی خارج میشود و تعداد اثباتهای تمرینی، یعنی متغیر _i_ را که انجام دادهاید، چاپ میکند. سوال من: کد تا یک نقطه کار می کند. کدی که من نوشتم برنامه را مجبور به انتظار نمی کند. به این معنی که اگر «Hint» را انتخاب کنم، راهنمایی را میدهد اما منتظر نمیماند تا کاربر قبل از ارائه راهحل و چاپ مشکل بعدی، «Okay» را بزند. یا اگر کسی راه حل را انتخاب کرد، منتظر نمی ماند تا شخص قبل از ایجاد یک کادر محاوره ای جدید با سوال بعدی آن را بخواند. این مشکل در کامپایل کردن جعبه های متنی ایجاد می کند که بسیار آزاردهنده می شوند و مانع می شوند. چه کدی باید اضافه کنید تا Mathematica قبل از چاپ سوال/راه حل بعدی منتظر بماند؟ البته ممکن است کد من به طور کلی برای ایجاد این نوع برنامه ها بسیار ناکارآمد یا غیر کاربردی باشد، بنابراین هر گونه راهنمایی در مورد نحوه ایجاد این برنامه البته استقبال می شود! prob[x_] := ماژول[{}، i = 1; برچسب[شروع]; p = عدد صحیح تصادفی[{1، طول[اثبات]}]; do = ChoiceDialog[ اثبات[[p, 2]], {Hint -> 1, Solution -> 2, Next Problem -> 3, End Pracitce -> 4}]; i++; اگر[do == 1، برو[اشاره]، اگر[do == 2، برو[راهحل]، اگر[do == 3، برو[شروع]، برو[پایان]]]؛ برچسب[اشاره]; CreateDialog[{TextCell[اثبات[[p, 3]]]، DefaultButton[]}]; MessageDialog[اثبات[[p, 4]]]; برو[شروع]؛ برچسب[راه حل]; MessageDialog[اثبات[[p, 4]]]; برو[شروع]؛ برچسب[پایان]; چاپ [شما انجام دادید، من بررسی اثباتی.]; ] | نگه داشتن ویندوز ورودی |
31287 | من در حال حاضر از _Mathematica_ 9 برای یافتن راه حل برای معادلات دیفرانسیل معمولی مرتبه بالاتر استفاده می کنم. زیر ورودی من برای مسئله ارزش مرزی مرتبه دهم (BVP) بود: DSsolve[{y''''''''''[x] == (E^-x)*(y[x])^2 , y[0] == 1, y''[0] == 1, y''''[0] == 1, y''''''[0] == 1, y'''' ''''[0] == 1، y[1] == E، y''[1] == E، y''''[1] == E، y''''''[1] == E، y'''' '''[1] == E}، y[x]، x] «DSolve» بدون ارزیابی برگردانده شد. بنابراین، من برای حل عددی با کمی تغییر با دادن محدوده برای `x` تلاش کردم: NDSolve[{y''''''''''''[x] == (E^-x)*(y[x ])^2، y[0] == 1، y''[0] == 1، y''''[0] == 1، y''''''[0] == 1، y ''''''''[0] == 1، y[1] == E، y''[1] == E، y''''[1] == E، y''''''[1] == E، y''' '''''[1] == E}, y[x], {x, 0, 1}] اما، نتیجه را بر حسب تابع درون یابی به من داد، تا اینجا خوب است. بار سوم از آخرین ورودی استفاده کردم اما این بار با «DSolve» که عبارت است از: DSolve[{y''''''''''[x] == (E^-x)*(y[x]) ^2، y[0] == 1، y''[0] == 1، y''''[0] == 1، y''''''[0] == 1، y'' ''''''[0] == 1، y[1] == E، y''[1] == E، y''''[1] == E، y''''''[1] == E، y'''' '''[1] == E}, y[x], {x,0,1}] با این حال، خطای DSolve::dsvar: 0 را نمیتوان به عنوان متغیر استفاده کرد. و خروجی همان ورودی بود. من راه حل دقیق BVP را می دانم که $y(x)=e^x$ است، اما چگونه می توانم آن را با استفاده از _Mathematica_ بدست بیاورم؟ وقتی از «DSolve» برای بدست آوردن جواب دقیق به جای حل عددی استفاده می کنم، در مورد اول و سوم چه اشتباهی انجام می دهم. آیا خطا یا محدودیتی در نرم افزار وجود دارد؟ * * * مجدداً توضیح میدهم، یعنی میتوان یک راهحل عددی را با استفاده از «NDSolve[]» برای این مثال پیدا کرد. بنابراین درست است که معادله یک راه حل تقریبی دارد که می توان آن را به شکل یک تابع درون یابی ارائه کرد. شما می توانید این را با قرار دادن ورودی «NDSolve» من در _Mathematica_ بررسی کنید. نکته اینجاست که این معادله راه حلی دارد که $y(x)=e^x$ است. در اینجا پیوندی به مقاله تحقیقاتی وجود دارد که در آن ذکر شده است (لطفاً مثال 3.1 را بررسی کنید. توجه داشته باشید که در مقاله، یک اشتباه کوچک وجود دارد: شرط مرزی باید به جای $y($y(8)(1)=e$ باشد. 8)(0)=e$ چون قبلاً گفته شد که $y(8)=1$ بنابراین نمی توان دو مقدار متفاوت در یک نقطه وجود داشته باشد و می توان آن را دید به وضوح نوشته شده است که راه حل دقیق است $y(x)=e^x$.). سوال من ساده است. 1. اگر راه حل دقیقی برای مشکل بالا وجود دارد (که قبلاً گفته بودم یک راه حل تحلیلی دقیق وجود دارد) پس چگونه می توان آن را از طریق _Mathematica_ دریافت کرد. 2. یا محدودیتی در نرم افزار وجود دارد که به دلیل آن می توانیم راه حل های عددی برای گفتن داشته باشیم، مشکلات BVP های درجه دهم یا بالاتر و بدون راه حل های تحلیلی. لطفاً مشخص باشید و بله، من درک درستی دارم که اگر معادله ای راه حل کلی داشته باشد، همان معادله را می توان با توجه به شرایط مرزی ارزیابی کرد. | برای مسئله ارزش مرزی مرتبه دهم حل کنید |
51574 | من یک سوال کوچک در مورد خروجی نمادین دارم. من شروع به نوشتن برنامهای کردم که مختصات پلیتوپهای n بعدی را توسط ساختار Wythoff تولید میکند. برای گروه های کریستالوگرافی، همه چیز خوب است، اما برای گروه های غیر کریستالوگرافی، H2، H3 و H4 (تقارن 5 برابری) باید از نسبت طلایی استفاده کنم. محاسبه عمل می کند. با این حال، من می خواهم خروجی نسبت طلایی و مضرب آن توسط یک نماد انجام شود، برای مثال $\tau$. او راهی برای انجام این کار بدون از دست دادن کارایی محاسباتی بیش از حد دارد؟ (*تنظیمات کلی*) $RecursionLimit = Infinity; SetOptions[EvaluationNotebook[], CellEvaluationFunction -> (ToExpression[#, StandardForm, Function[ Null, Module[{aborted = $Aborted}, Internal`WithLocalSettings[ Null, aborted = (ReleaseHold[Most[Hold]#] آخرین[Hold[##]])، AbortProtect[ If[aborted === $Aborted, Print[Abort General], HoldAll]] &)] (*ثابت*) τ = (1 + Sqrt[5])/2; (*ماتریس های کارتن*) An[n_] := کدام[n == 1, {2}, n > 1, Normal[SparseArray[{Band[{1, 1}] -> 2, Band[{2, 1 }] -> -1، باند[{1، 2}] -> -1}، n]]]; Bn[n_] := کدام[n == 1، {2}، n == 2، عادی[{{2، -1}، {-1، 2}}]، n >= 3، عادی[SparseArray[ {Band[{1, 1}] -> 2, Band[{2, 1}] -> -1, Band[{1, 2}, {n - 2, n - 1}] -> -1، {n - 1، n} -> -2}، n]]]؛ Cn[n_] := کدام[n == 1، {2}، n == 2، عادی[{{2، -1}، {-1، 2}}]، n >= 3، نرمال[SparseArray[ {Band[{1, 1}] -> 2, Band[{1, 2}] -> -1, Band[{2, 1}, {n - 1, n - 1}] -> -1، {n، n - 1} -> -2}، n]]]؛ Dn[n_] := کدام[n == 1, {2}, 1 < n < 4, Normal[SparseArray[{Band[{1, 1}] -> 2, Band[{2, 1}] -> -1، باند[{1، 2}] -> -1}، n]]، n >= 4، عادی[SparseArray[{Band[{1، 1}] -> 2، باند[{1، 2}، {n - 3، n - 2}] -> -1، باند[{2، 1}، {n - 1، n}] -> -1، باند[ {n - 2، n - 2}] -> {{2، -1، -1}، {-1، 2، 0}، {-1، 0، 2}}}، n]]]; En[n_] := اگر[6 <= n <= 8، عادی[SparseArray[{Band[{1, 1}] -> {{2, 0, -1, 0}, {0, 2, 0, -1}، {-1، 0، 2، -1}، {0، -1، -1، 2}}، باند[{4، 3}] -> -1، باند[{3, 4}] -> -1، باند[{5، 5}] -> 2}، n]]، چاپ[این گروه وجود ندارد.] && لغو[]]; Fn[n_] := اگر[n == 4، عادی[{{2، -1، 0، 0}، {-1، 2، -2، 0}، {0، -1، 2، -1} , {0, 0, -1, 2}}], Print[این گروه وجود ندارد. n = 4] && Abort[]]; Gn[n_] := اگر[n == 2، عادی[{{2، -3}، {-1، 2}}]، چاپ[این گروه وجود ندارد. n = 2] && لغو[ ]]؛ Hn[n_] := کدام[n == 2، عادی[{{2، -τ}، {-τ، 2}}]، n == 3، عادی[{{2، -1، 0}، { -1، 2، -τ}، {0، -τ، 2}}]، n == 4، عادی[{{2، -1، 0، 0}، {-1، 2، -1، 0}، {0، -1، 2، -τ}، {0، 0، -τ، 2}}]، n == 1 || n > 4، چاپ[این گروه وجود ندارد.] && لغو[]] (*عملکرد انتخاب گروه*) selectGr[group_, dim_] := کدام[گروه == An، An[dim], group == Bn, Bn[dim], group == Cn, Cn[dim], group == Dn, Dn[dim], group == En, En[dim]، group == Fn، Fn[dim]، group == Gn، Gn[dim]، group == Hn، Hn[dim]]; (*بازتاب*) reflect[vect_, group_] := ماژول[{dim, Gr, vectTemp}, dim = Length[vect]; Gr = selectGr[گروه، کم نور]; برای[i = 1، i <= dim، i++، vectTemp[i] = اگر[vect[[i]] > 0، FullSimplify[vect - vect[[i]]*Gr[[i]]]، ## &[]]; ]؛ بازگشت[جدول[vectTemp[k], {k, 1, dim}]]; ]؛ reflectAll[vect_, group_] := DeleteDuplicates[ Flatten[{vect, Flatten[reflect[#, group] & /@ vect, 1]}, 1], #1 == #2 &]; (*عناصر مثبت*) elemPos[vect_] := Positive@Max@vect; (*elemAllPos[vect_]:=elemPos/@vect؛ testPos[list1_,list2_]:=اگر[MemberQ[elemAllPos[Complement[list1,list2]]\ ,True]\[Equal]True, True, False];* ) (* مختصات پایه ω*) omegaCoor[vect_, group_] := (i = 2؛ j = 1؛ vtmp[1] = vect؛ while[True, vtmp[i] = reflectAll[vtmp[i - 1]، گروه]؛ If[elemPos[Last[vtmp[i]]] = = نادرست، شکست[]]; (*================================================ ==============================*) (*Crash Test Dummies Zone*) seed = {{0, 0, 1 }} مختصات = omegaCoor[seed, Hn]; چاپ[طول[مختصات[[1]]] راس] چاپ[مختصات[[1]]] (*======================== ================================================== =====*) خروجی این خواهد بود: (* 20 راس *) {{0,0,1},{0,1/2 (1+Sqrt[5]),-1},{1/2 (1+Sqrt[5] )، 1/2 (-1-Sqrt[5])، 1/2 (1+Sqrt[5])}،{1/2 (-1-Sqrt[5])، 0،1/2 (1+Sqrt[5])}،{1/2 (1+Sqrt[5])،1،1/2 (-1-Sqrt[5])}،{1/2 (-1-Sqrt[5 ])، 1/2 (3+Sqrt[5])، 1/2 (-1-Sqrt[5])}،{1/2 | خروجی نمادین پس از محاسبات عددی |
56500 | من معادله زیر را دارم: 2 a^2 k^2 Sin[b k] - 6 a (k Cos[b k] - Sin[b k]/b) == 0 مقدار `b` را روی 1 قرار دادم و I می خواهید مقدار k را ترسیم کنید زیرا بین 0.01 تا 6.0 با افزایش 0.01 متغیر است. وقتی معادله بالا برای مقداری از «a» صفر شد، میخواهم مقدار «k» را چاپ کنم. بعداً «k» را به عنوان تابعی از نسبت «a/b» رسم خواهم کرد. این یک سوال کلی است، اما من با منطق برای حل این مشکل دست و پنجه نرم می کنم. آیا آن را در یک حلقه قرار دهم؟ xxx = 2 a^2 k^2 Sin[b k] - 6 a (k Cos[b k] - Sin[b k]/b) b = 1; آیا[If[xxx == 0, {Print[k], Print[a]}, Continue[]], {a, 0.01, 6, 0.01}] با تشکر | حل معادله مثلثاتی با یک پارامتر |
28820 | انتخاب متن در یکی از نوت بوک های من غیرعادی می شود. این متن انتخاب نشده است:  و این متن تا حدی انتخاب شده است:  هنگام انتخاب متن، باید به این صورت باشد:  مشکل این نوت بوک چیست؟ نوت بوک دیگر من مشکلی ندارد! اینجا دفترچه غیرعادی من است. | چرا انتخاب متن در دفترچه من غیرعادی می شود؟ |
16094 | آیا راهی برای علامت گذاری نقاط صحیح پس از ترسیم منطقه در _Mathematica_ وجود دارد؟ برای مثال، اگر I: RegionPlot[x >= 4 y && x <= 4 y + 3 , {x, 0, 63}, {y, 0, 15}]  سپس منطقه را برجسته می کند اما من می خواهم مقدار Y را مطابق با عدد صحیح X ببینم. آیا می توانم آن را با _Mathematica_ انجام دهم؟ | نقاط صحیح را در RegionPlot برجسته کنید |
10878 | امروز در کلاس به ما نشان داده شد که چگونه با توجه به شرایط قبلی، یک نمودار حد نامحدود (نقشه) ایجاد کنیم. در حالی که من یک طرح نسبتاً وحشتناک از این نمودار در دفترچه خود دارم، می خواهم یک نسخه تمیز با Mathematica ایجاد کنم تا در یادداشت های خود وارد کنم. شرایط اینجا بود: $$ \begin{align*} g(2)&=1\\\ g(5)&=-1\\\ \lim_{x\to4}g(x)&=-\infty \\\ \lim_{x\to-7^-}g(x)&=\infty\\\ \lim_{x\to-7^+}g(x)&=-\infty\\\ \end {تراز کردن*} $$ هر گونه کمکی قدردانی خواهد شد! | حساب 1: نمودار تابعی را ایجاد کنید که شرایط خاصی را برآورده کند |
3111 | من از Mathematica برای تجزیه و تحلیل برخی از داده های StackExchange API استفاده کرده ام. این به راحتی در فرم JSON در دسترس است، که Mathematica آن را به عنوان قوانین جایگزین تفسیر می کند. با این حال، برخی از قوانین بهعنوان سمت راست یک قانون بیرونی تودرتو هستند، همانطور که میتوانید در مورد «badge_counts» در اینجا ببینید: Import[http://api.stackexchange.com/2.0/users?page =1&order=desc&sort=reputation&site=mathematica، JSON][[2, 2, 10]] (* Out[1]= {accept_rate -> 75، account_id -> 395497، age -> 41، badge_counts -> {bronze -> 35، gold -> 0، silver -> 11}، creation_date -> 1326833982، display_name -> Verbeia، is_employee -> False، last_access_date -> 1331949804، last_modified_date -> 1330990001، link -> http://mathematica.stackexchange.com/users/8/verbeia، location -> سیدنی، استرالیا، profile_image -> http://www.gravatar.com/avatar/3df2379fc0221bb0281c0d608542bd84?d=\identicon&r=PG، reputation -> 3571، reputation_change_day -> 0، reputation_change_quarteration7ge 3475، reputation_change_week -> 605، reputation_change_year -> 3475، user_id -> 8، user_type -> registered، website_url -> http://www.verbeia.com/mathematica } *) کاربران بدون نشان این قانون تودرتو ندارند. برای رسیدگی به هر دو مورد، من کاری شبیه به این انجام می دهم تا تعداد نشان ها را در یک لیست مسطح دریافت کنم، بنابراین هر ردیف از لیست نهایی مربوط به کاربر سایت است: getUserData[page_Integer] := Module[{ad}, ad = Import [ http://api.stackexchange.com/2.0/users?page= <> IntegerString[page] <> &order=desc&sort=reputation&site=mathematica، JSON][[2,2]]; اگر [طول[آگهی] > 0، به [بیشتر[#]، {برنز، نقره، طلا} / بپیوندید. آخرین[#]] و /@ (({display_name، creation_date، reputation، reputation_change_week، is_employee، last_access_date، user_type، badge_counts} /. ad) /. نشان_تعداد -> {برنز -> 0، نقره -> 0، طلا -> 0})، {}] ] که سپس می توانم آن را در لیستی از همه کاربران و آمار آنها ایجاد کنم مانند این: Monitor[ pageM = 0; resultM = FixedPoint[Join[#, getUserData[++pageM]] &, {}];, StringForm[Loading page `` ..., pageM] ] خروجی نهایی لیست بردارهایی است که به این شکل هستند: resultM [[10]] (*Out[2]= {Verbeia, 1326833982, 3571, 605, False, 1331949804، رجیستر شده، 35، 11، 0} *) سوال من این است: آیا روش مختصر یا ظریف تری برای نوشتن تابع getUserData بدون نیاز به پیوستن _و_ سه ReplaceAll ('/) جداگانه وجود دارد. `) ساخت و سازها؟ | استخراج مقادیر از قوانین تو در تو در داده های JSON |
6661 | من این روزها در حال تغییر اندازه هستم. این کد تا حدی به خوبی کار می کند. Grid[Partition[ Table[Pane[Style[FromCharacterCode[96 + i]، FontSize -> 150]، ImageSizeAction -> ResizeToFit، ImageSize -> {Scaled[1]، Scaled[1]}، Alignment -> {Center ، مرکز}]، {i، 1، 25}]، 5]، تقسیم کننده ها -> همه، ItemSize -> {Scaled[.2]، Scaled[.2]}] یک شبکه 5x5 از 25 حرف با کادرهایی که بر اساس عرض نوت بوک گسترش یافته و کوچک می شوند و رشته ها در مرکز هر کادر قرار می گیرند. حروف نیز بر این اساس کوچک و بزرگ می شوند. این نمونه حداقلی از چیزی است که من می خواستم. اما وقتی پنجره را کمی بیش از حد کوچک می کنم، نتیجه به جای کوچک شدن بریده می شود:  و وقتی پنجره را بزرگ می کنم کمی بیش از حد، بسته به اندازه فونت استفاده شده، حروف نیز متوقف می شوند تا بزرگ شوند، همانطور که احتمالاً می توانید حدس بزنید، این چیزی نیست که من می خواهم. علاوه بر این، من دوست دارم کد به اندازه فونت اکتشافی وابسته نباشد. من گزینه های مختلفی را امتحان کردم اما موفق نشدم. ایده ای دارید، کد بهتری دارید؟ | چگونه می توان محتوای متنی یک شبکه را با آن تغییر اندازه داد؟ |
26221 | من سعی می کنم به یک پایگاه داده SQLite متصل شوم و از آنجایی که هیچ درایور رسمی پشتیبانی نمی شود. تصمیم گرفتم از درایور sqlite-jdbc استفاده کنم و کد مربوطه را در Mathematica پورت کنم. با این حال، DriverManager از اتصال به پایگاه داده امتناع می کند، پیام خطا این است: Java::excptn: یک استثنا در جاوا رخ داده است: java.sql.SQLException: هیچ درایور مناسبی برای jdbc:sqlite:C:/sqlite/test.db در یافت نشد java.sql.DriverManager.getConnection(DriverManager.java:602) در java.sql.DriverManager.getConnection(DriverManager.java:207). درایور و کدی که میخواهم پورت کنم در این آدرس است: https://bitbucket.org/xerial/sqlite-jdbc و خطوط مربوطه ای که من با آن مشکل دارم این است: .... Class.forName(org.sqlite .JDBC); اتصال اتصال = null; سعی کنید { // یک اتصال اتصال پایگاه داده ایجاد کنید = DriverManager.getConnection(jdbc:sqlite:sample.db); .... متوجه شدم که کد از یک Class.forName() استفاده می کند و من از JLinkClassLoader برای بارگذاری همان کلاس استفاده کردم. تلاشهای من تا کنون در اینجا آمده است: <<JLink` (*محل درایور jar*) AddToClassPath[C:\\drivers\\sqlite]; LoadJavaClass /@ {java.sql.Connection، java.sql.DriverManager، java.sql.ResultSet، java.sql.Statement، java.sql.SQLException،org.sqlite.JDBC } LoadJavaClass[com.wolfram.jlink.JLinkClassLoader]; cls=Class`forName[org.sqlite.JDBC,True,JLinkClassLoader`getInstance[]]; (*خطا با پیام بالا*) DriverManager`getConnection[jdbc:sqlite:C:/sqlite/test.db] من از `DriverManager.getDrivers()` استفاده کردم و به من نشان می دهد که فقط sun.jdbc.odbc راننده بارگذاری شده است. بنابراین پیام خطا موجه است. من در این مرحله مطمئن نیستم که چگونه مشکل را ادامه دهم/اشکال زدایی کنم و از هر گونه کمکی قدردانی خواهم کرد. اگر پیشنهادی دارید خیلی ممنون میشم. | به پایگاه داده SQLite متصل شوید |
54880 | به نظر می رسد که میانبرهای صفحه کلید برای بزرگ کردن/کاهش اندازه فونت (ALT+= / ALT+-) دیگر مانند M9 در M10 کار نمی کند. اگر متن (یا کد) **داخل** یک سلول را انتخاب کنم، آنها کار می کنند. اما اگر **یک سلول یا تعداد بیشتری سلول** را انتخاب کنم، دیگر هیچ کاری انجام نمی دهند. تنها راه برای تغییر اندازه فونت برخی از سلول ها این است که از طریق منوی _Format-Size_ بروید. با M9 من اغلب از این میانبرها برای تنظیم تدریجی اندازه فونت یک یا چند سلول استفاده می کردم. شاید تنظیماتی در Option Inspector وجود داشته باشد که باید آن را تغییر دهم؟ (من ویندوز 8.1 64 بیتی دارم) | میانبر قالب-اندازه-بزرگتر/کوچکتر در M10 غیرفعال شده است؟ |
29905 | چگونه می توانم معادله بازگشتی داده شده در زیر را حل کنم؟ من شک دارم که هیچ راه حلی برای معادله بازگشتی وجود نداشته باشد زیرا این معادله بازگشتی در گردش است. RSحل[ اگر[n >= 3، S[n] == ((c/m + 1)*S[n - 1] - q*S[n - 2])/q، {S[2] == (S[1]*(c + m))/(m*q) - 2*S[0], S[1] == ((S[0] - 1)*(c/m + 1) + 2*q)/q - S[n]}]، S[n]، n] | چگونه می توانم معادله بازگشتی خود را حل کنم؟ |
23376 | اجازه دهید x و y آرایههایی باشند که به ترتیب بهعنوان «آرایه[x، m]، آرایه[y،n]» تعریف میشوند. نحوه تولید تابع زیر $x$ و $y$ برای متغیر $k$: x[1]<y[n-k+1] && x[2]<y[n-k+2] && .. && x[k]<y[n] فرض کنید که $k<n$ و $k<m$. | عملیات منطقی و بیش از چندین مقایسه |
43905 | من فهرستی به شکل «{{1،1،1}→1.2، {1،1،2}→20.2، ...، {m,n,p}→0.3}» دارم و میخواهم یک $m \times n \times p$ آرایه، $A$، که در آن مقدار $A[[i,j,k]]$ همانطور که در لیست مشخص شده است (به عنوان مثال، $A[[[1،1،2]) است. ] == 20.2 دلار در مثال بالا). این آرایه یک سری از ماتریسهای $p$ را نشان میدهد، هر کدام $m \times n$، و هر کدام نشاندهنده دادههای تصویربرداری دو بعدی است. آرایه $A$ را می توان با `Normal[SparseArray[{{1,1,1}→1.2, {1,1,2}→20.2, ..., {m,n,p}→0.3} تشکیل داد. ]`. با این حال، من به دنبال سریعترین راه برای ایجاد آرایه $A$ هستم. به طور خاص، من به دنبال روشی هستم که زمان اجرا را به حداقل برساند (به زیر مراجعه کنید). آیا روش فوق بهترین است یا سریعتر وجود دارد؟ مقادیر معمول برای $m، n، p$ به ترتیب 320، 320، 20 است. مقادیری که باید ذخیره شوند اعداد دقیق ماشین هستند. آرایه به خصوص پراکنده نیست (شاید تا 20٪ از عناصر صفر باشد). من باید بسیاری از آرایههای $A$ را در یک بهینهسازی ایجاد کنم (هر نمونه از $A$ با نمونه قبلی متفاوت خواهد بود که بهینهسازی ادامه مییابد). هنگامی که آرایه ایجاد شد، پردازش بیشتر اعمال خواهد شد (اولین کاری که انجام می شود اعمال تبدیل فوریه گسسته دو بعدی به هر یک از ماتریس های $p$ است. به همین دلیل فرض می کنم که برای آرایه $A$ چگال به جای پراکنده (یا حداقل) برای هر یک از ماتریس $p$ متراکم باشد. | آیا راه سریع تری برای انجام Normal[SparseArray[{{1,1,1}→1.2, {1,1,2}→20.2, ..., {m,n,p}→0.3}]] وجود دارد؟ |
25823 | من یک تابع Interpolating دارم که میخواهم آن را ترسیم کنم، و نمیدانم که چرا باید یک «ReplaceAll» را در تابع زیر انجام دهم: Plot[Evaluate[IIz[r, t] /. soln] /. t -> 5, {r, 0, 490}, PlotRange -> {{0, 490}, {.000015, -.00035}}, AxesLabel -> Automatic]` `soln` راه حل معادله انتشار دیفرانسیل است ارائه شده توسط Mathematica (v. 9.0.1) به عنوان زمانی که من راه حل سه بعدی را رسم می کنم، در استفاده از Plot3D[Evaluate[IIz[r, t] / مشکلی وجود ندارد. soln]، {r، 0، 490}، {t، 0، 10}، PlotRange -> {{0، 490}، {0، 10}، {.000015، -.00035}}، AxesLabel -> Automatic] و من فکر می کنم که تمام کاری که باید انجام دهم تا این را بر حسب یک t ثابت بنویسم، جایگزینی t با یک ثابت مانند است. بنابراین: Plot[Evaluate[IIz[r, 5] /. soln] , {r, 0, 490}, PlotRange -> {{0, 490}, {.000015, -.00035}}, AxesLabel -> Automatic]` با این حال، وقتی آن را وارد می کنم، یک نمودار خالی دریافت می کنم… چه چیزی می دهد؟ برای معادله دیفرانسیل اصلی، این سوال را ببینید. | چرا باید دومین ReplaceAll را در این Interpolating Function انجام دهم؟ |
28765 | من یک تابع TableauForm برای ترسیم یک جدول استاندارد جوان نوشته ام. این مشکل مربوط به این یکی است، با این حال، مشکل این است که، یک _function_ باید در لیست مورد من اعمال شود. این اولین کد نسخه من است: TableauForm [l : {{__} ..}، گزینه: OptionsPattern[{Alignment -> {Center, Center},FrameStyle -> Thin, Grid}]] := Grid[l, Frame - > {None, None, Thread@Rule[Flatten[Function[{a, b}, {a, #} & /@ b] @@@ Transpose[{Range@Length@l، Range /@ Length /@ l}]، 1]، True]}، Alignment -> OptionValue[Alignment]، FrameStyle -> OptionValue[FrameStyle]]; این تابع زمانی که این مورد را ارزیابی می کند، به خوبی کار می کند: YoungTableau = {{1, 2, 3}, {4}}; TableauForm [youngTableau]  یا حتی این: TableauForm [youngTableau, FrameStyle -> {Red, Thin}]  اما عیب این است که اگر کسی نمی خواهد خطوط_ را نشان دهید (صرف نظر از استفاده عجیب از این تابع) و این TableauForm را ارزیابی کنید [youngTableau, Frame-> None] خروجی همچنان خطوط را درست مانند اولی ترسیم می کند.  من تابع ترسیم را در OptionsPattern قرار داده ام، اما فقط آن را بدتر TableauForm [l : {{__} .. }، opts : OptionsPattern[{Alignment -> {Center, Center}, Frame -> {None, None, (Thread@ قانون[Flatten[Function[{a، b}، {a، #} و /@ b] @@@ Transpose[{Range@Length@#، Range /@ Length /@ #}]، 1]، True] و )},FrameStyle -> Thin, Grid}]] := Grid[l, Frame -> OptionValue[Frame],Alignment -> OptionValue[Alignment],FrameStyle -> OptionValue[FrameStyle]]; اکنون با ارزیابی «TableauForm[youngTableau]» جدولی با قاب خالی به دست میآید.  برای جمع بندی و قرار دادن مشکل به روشی دیگر، نحوه نوشتن تابعی که همان OptionsPattern را با Grid به اشتراک می گذارد، فقط مقداری پیش فرض را تغییر می دهد. تنظیمات؟ (توجه داشته باشید که برخی از تنظیمات پیشفرض ممکن است تابعی از پارامترها باشند.) آیا میتوان تابعی را در «OptionsPattern» قرار داد، یا راههای دیگری برای انجام این کار وجود دارد (طرح یک تابلوی جوان)؟ | چگونه یک تابع را در OptionsPattern وارد کنیم؟ |
6664 | در حین پاسخ به سوال دیگری، به مشکلی برخوردم که به راحتی نمی توانم آن را حل کنم. برای اختصاص مشتق یک تابع به تابع دیگر، معمولاً میتوان این کار را با «Set» یا «SetDelayed» انجام داد: f[x_]=D[Sin[x],x] f2[x_]:=Evaluate@D [Sin[x]،x] هر دو نتیجه یکسانی دارند، زیرا اجباری کردن ارزیابی روی «SetDelayed» اساساً با استفاده از «Set» یکسان است. با این حال، **هر دو** می توانند منجر به تضاد نامگذاری شوند، یعنی x=7; f[x_]=D[Sin[x],x] f2[x_]:=Evaluate@D[Sin[x],x] کار نخواهد کرد. این من را بسیار آزار میدهد، زیرا دلیلی که من همیشه از SetDelayed استفاده میکنم این است که از این نوع باگ (گاهی اوقات پیدا کردن آن دشوار است) اجتناب کنم. بنابراین من سعی کردم نوعی محدوده محلی را به زور اعمال کنم، اما تا به حال راه حل موثری پیدا نکردم. با استفاده از f3[x_]:=Evaluate[Block[{x},D[Sin[x],x]]] f4[x_]:=Evaluate[Module[{x},D[Sin[x],x] ] f5[x_]:=Evaluate[With[{y=x},D[Sin[y],y]]] کار نمی کند، زیرا 'Block' و With متغیر را خیلی سریع آزاد می کند و Module آن را به صورت محلی تغییر نام می دهد (همانطور که با انجام ?f3، ?f4 یا ?f5 می توان مشاهده کرد). آنچه کار می کند، استفاده از f6[x_] := با[{y = x}، Evaluate@D[Sin[y]، y] / است. y -> x] و حتی زمانی که هر دو «x» و «y» از قبل یک مقدار اختصاص داده شده دارند، کار می کند. با این حال، اگر به تعریف آن نگاه کنیم، دریافت می کنیم: ?f6 Global`f6 f6[x_]:=With[{y=x},Evaluate[D[Sin[y],y]]/. y->x] این چیزی نیست که من می خواهم، زیرا اکنون ارزیابی به تعویق افتاده است. هر زمان که تابع اصلی من (در اینجا 'Sin[x]') بسیار پیچیده تر باشد، اشتقاق ممکن است کمی طول بکشد. اگر من نیاز به محاسبه مقادیر زیادی از 'f6' داشته باشم، این مقدار زمان زیادی را پشته می کند. آیا ایده ای برای به دست آوردن یک تخصیص مشتق «مناسب با نام تضاد» است که در تعریف آن ارزیابی شود؟ با تشکر | محدوده در تخصیص مشتق |
19848 | من یک فایل دفترچه یادداشت _Mathematica_ به نام my.nb دارم. با استفاده از _Mathematica_ 7.0 در دستگاه محلی من که سیستم عامل لینوکس را اجرا می کند، آماده شد. حالا میخواهم آن را روی دستگاه راه دور ارزیابی کنم، که دارای _Mathematica_ 7.0 در لینوکس است، اما این یک مجوز جداگانه است. من با استفاده از ssh وارد دستگاه راه دور می شوم. همچنین می خواهم بلافاصله پس از شروع ارزیابی بتوانم از سیستم خارج شوم. میدانم که میتوانم از _Mathematica_ در حالت متن استفاده کنم، «nohup math < my_commands.m &» را تایپ کنم، اما پس از آن باید یک فایل متنی «my_commands.m» آماده کنم. این بسیار آزاردهنده است، زیرا فایل nb بسیار واضح تر و آسان تر از فایل متنی است. آیا راهی برای ارزیابی طولانی مدت my.nb در دستگاه راه دور (در حالت متنی یا در رابط کاربری گرافیکی) وجود دارد؟ منظورم از ارزیابی طولانی این است که بدون وارد شدن من به سیستم در حالی که ارزیابی تا تکمیل انجام می شود اجرا می شود. | آیا می توانم یک نوت بوک را با استفاده از Mathematica در حالت متنی در دستگاه از راه دور ارزیابی کنم؟ |
37183 | من سعی کردهام شکلگیری دهانه را روی یک سطح سیارهای معین مدلسازی کنم - 500$\,\textrm{km}^2$. مکانهای برخورد تصادفی هستند، با این حال، اگر برخوردی در فاصله 30$،\textrm{km}$ از دیگری باشد، دهانه قبلی حذف شده در نظر گرفته میشود. تا کنون من از RandomReal[0,500] برای هر دو مقدار مختصات $x$ any $y$ در نمودار $500\,\textrm{km}^2$ استفاده کرده ام. مشکل من این است که آرایش دهانه ها برای هر ارزیابی که انجام می دهم تغییر می کند. چیزی که من به دنبال دستیابی به آن هستم، تجمعی از دهانهها است که به اصطلاح، یکی یکی «کشیده شدهاند». به این ترتیب، تخریب دهانه مناسب نیز می تواند رخ دهد. همچنین من همچنان در تلاش برای کشف راهی برای مدل سازی تخریب دهانه هستم. همانطور که اشاره کردم، اگر یک مکان برخورد در فاصله 30$،\textrm{km}$ از دیگری باشد، دهانه قبلی از بین میرود. من سعی کردم از «If[EuclideanDistance[]،...]» استفاده کنم اما موفق نشدم. کدی که من برای مکان دهانه (نقاط) استفاده کردم این است: مکانهای دهانه = جدول[{تصادفی[{0, 500}]، تصادفی[{0, 500}]}، {n}] p1 = ListPlot[مکانهای دهانه] که باید تولید کنم یک طرح مشابه، اما دهانه ها باید به طور مداوم تشکیل شوند. در حال حاضر من همیشه با یک ترتیب تصادفی متفاوت برای هر تعداد ضربه ('n') پایان می دهم. | شبیه سازی دهانه برخوردی |
10876 | Plot3D[f,{x,xmin,xmax},{y,ymin,ymax}] در بالا، آیا راهی برای دادن محدوده y بر حسب x وجود دارد. میخواهم مانند «{x، 0، 9000}» و «{y، x، 9020-x}» و «f = 9020/(9020 + y)» بدهم. | استفاده از Plot3D با یک متغیر وابسته به دیگری |
47637 | من دو سوال در مورد (فهرست)ContourPlots دارم. از آنجایی که آنها به یک تمایل تجسم مرتبط هستند، من سؤالات را در یک پست واحد ترکیب کردم. امیدوارم پاسخ آنها آسان باشد. اولین سوال مربوط به رنگ آمیزی در (List)ContourPlots است. به طور سنتی، در (List)ContourPlots، یک رنگ خاص به ناحیه ای در داخل یک کانتور بر اساس بزرگی آن ناحیه اختصاص داده می شود. با توجه به این موضوع، میخواهم بدانم: آیا راهی وجود دارد که بتوان طرح رنگبندی کانتور را صرفاً برای خود خطوط و نه مناطقی که آنها را در برگرفته است اعمال کرد؟ به طور خاص، من میخواهم اطمینان حاصل کنم که مناطق داخل خطوط مانند «ContourPlot[Sin[x] Sin[y]، {x، -3، 3}، {y، -3، 3}، شفاف هستند، ContourShading -> None]`، وقتی میخواهم ListContourPlots را به عنوان یک شکل PDF/EPS ذخیره کنم. با این حال، از آنجایی که نواحی داخلی خطوط دیگر رنگی نیستند، میخواهم رنگی را که برای آن منطقه استفاده میشد، به کانتور مرتبط که آن را در بر میگیرد، منتقل کنم. در صورت امکان، من همچنین می خواهم یک حاشیه سفید در اطراف خطوط منفرد داشته باشم. آرزوی نهایی من این است که طرح کانتور را روی تصویر دیگری قرار دهم و گاهی اوقات تشخیص رنگ ها از طرح از رنگ های تصویر دشوار است. در نتیجه، من امیدوارم که یک حاشیه سفید در اطراف هر کانتور رنگی به این امر کمک کند. در یک پست مرتبط، من در مورد چگونگی اعمال تبدیل پرسپکتیو به دو بعدی (List) StreamPlots به گونهای که توهم عمق ایجاد کند، پرسیدم. از آنجایی که من هنوز در مورد ریاضیات بسیار مبتدی هستم، میپرسیدم: آیا راه سادهای برای اعمال همین ایده در (فهرست)ContourPlots وجود دارد؟ به طور خاص، من یک ListStreamPlot دارم که دقیقاً به روشی که من نیاز دارم جهتیابی شده است: data = {{{1, 1}, {1.0, 0.0}}, {{11, 1}, {0.971194, 0.0}}, { {21، 1}، {0.963011، 0.0}}، {{31، 1}، {0.993688، 0.0}}، {{41، 1}، {1.023889، 0.0}}، {{51، 1}، {1.024193، 0.0}}، {{61، 1}، {1.010802، 0.0}}، {71، 1}، {1.032089، 0.0}}، {{81، 1}، {1.026697، 0.0}}، {{91، 1}، {0.987981، 0.0}}، {{101، 1}، {1.025693، 0.0}}، {{111، 1}، {1.105825، 0.0}}، {{121، 1}، {1.098795، 0.0}}، {{131، 1}، {1.065537، 0.0}}، {{141، 1}، {1.012451، 0.0}}، {{151، 1}، { 1.0، 0.0}}، {{1، 11}، {1.0، -0.083697}}، {{11، 11}، {0.932164، -0.106793}}، {{21، 11}، {0.925340، -0.192984}}، {{31، 11}، {1.122164، 1.122307-07. {{41، 11}، {1.161864، 0.085156}}، {{51، 11}، {0.976324، 0.115229}}، {{61، 11}، {0.978851، 0.035055}}، {{71، 11، 11، 11}، {{81، 11}، {0.936428، 0.062604}}، {{91، 11}، {0.912342، -0.146168}}، {{101، 11}، {1.147333، -0.143745، {11}، {1.147333، -0.143745}، ، {1.166712، 0.127165}}، {{121، 11}، {1.041843، 0.129961}}، {{131، 11}، {1.045287، 0.083479}}، {{141، 11}، {21}، {21}، {0.9942} 11}، {1.0، 0.132739}}، {{1، 21}، {1.0، -0.023829}}، {{11، 21}، {0.890156، -0.030084}}، {{21، 21}، {0.674 -0.050241}}، {{31، 21}، {0.0، 0.0}}، {{41، 21}، {0.658960، -0.210046}}، {{51، 21}، {0.716182، 0.091213}}، {{61، 21}، {0.42 -0. 0.225292}}، {{71، 21}، {0.732020، 0.265153}}، {{81، 21}، {0.843532، 0.369957}}، {{91، 21}، {0.279971، -0.348445}}، -0.348445}}، {2}348445}}، -0.753370}}، {{111، 21}، {1.002857، 0.538380}}، {{121، 21}، {0.756004، 0.204065}}، {{131، 21}، {0.8069}، {131، 21}، {0.8069}، {1.002857، 0.538380}} 141، 21}، {0.913204، 0.279003}}، {{151، 21}، {1.0، 0.159432}}، {{1، 31}، {1.0، 0.044899}}، {{11، 31}، {0.90}، {11، 31}، {0.90} }، {{21، 31}، {0.856098، 0.122421}}، {{31، 31}، {0.762294، 0.042601}}، {{41، 31}، {0.0، 0.0}}، {{51، 31}، {30.5-0.4 }}، {{61، 31}، {0.382021، -0.726038}}، {{71، 31}، {0.550500، -0.113628}}، {{81، 31}، {0.860478، 0.363810}}، ، {1.373814، -0.269792}}، {{101، 31}، {0.153576، -0.482892}}، {{111، 31}، {0.113453، 0.274464}}، {{121، 31}، {0.2863، {121، 31}، {0.2863، {121، 31}، {0.153576، -0.482892}} 131، 31}، {0.275092، -0.174137}}، {{141، 31}، {0.651551، -0.053446}}، {{151، 31}، {1.0، 0.028982}}، {{1، 41}، {{1، 41}، 0.091944}}، {{11، 41}، {0.942248، 0.107845}}، {{21، 41}، {0.914909، 0.147823}}، {{31، 41}، {0.914062، 0.226841، {4}، {4} 1.090780، 0.280458}}، {{51، 41}، {1.423264، 0.011814}}، {{61، 41}، {1.084930، -0.364051}}، {{71، 41}، {0.8991861، {0.8991861 - 81، 41}، {0.992899، -0.106340}}، {{91، 41}، {1.136605، -0.039446}}، {{101، 41}، {0.830366، 0.086879}}، {{111، {111، 41، 41} 0.119604}}، {{121، 41}، {0.862727، 0.513709}}، {{131، 41}، {1.041204، -0.599559}}، {{141، 41}، {0.911}، {141، 41}، {0.911}، {141، 41}، {0.911} 151، 41}، {1.0، -0.089802}}، {{1، 51}، {1.0، 0.0}}، {{11، 51}، {0.972851، 0.0}}، {{21، 51}، {0.958161، 0.0 }}، {{31، 51}، {0.956957، 0.0}}، {{41، 51}، {1.008198، 0.0}}، {{51، 51}، {1.082196، 0.0}}، {{61، 51}، {1.119506، 0.0}}، {{71، 51}، {1.011644، 0.0}}، {{81، 51}، {0.905500، 0.0}}، {{91، 51}، {0.811638، 0.0}}، {{101، 51}، {0.953396، 0.0}}، {{111، 51}، { 0.978083، 0.0}}، {{121، 51}، {1.166181، 0.0}}، {{131، 51}، {1.289609، 0.0}}، {{141، 51}، {1.066669، 0.0}}، {{151، 51}، {1.0، 0. }} ypos = 25; data3d1 = ListStreamPlot[داده، StreamPoints -> Fine، StreamScale -> Tiny، StreamStyle -> Thick، StreamColor | رنگ آمیزی کانتور و (فهرست) طرح ریزی ContourPlot |
42507 | من معتقدم که این مسئله بیشتر از دستکاری فهرست است تا طرح، اما امیدوارم بتوانید به من کمک کنید. من یک سیستم معادلات 3 متغیر را به صورت عددی حل میکنم، تنها راهحلهای واقعی را که یکی از پارامترها در دایره واحد است، میگیرم و پایداری آن را برای پارامتر هزینههای مختلف C به صورت costValues = {} ارزیابی میکنم. solutionValues = {}; stabilityValues = {}; Do[ (*راهحلهای حالت پایدار واقعی که m در دایره واحد است*) ssOut = Select[NSsolve[{x == xEq, p == pEq, m == mEq} /.{C -> costVal}, {x , p, m}], عنصر[{x, p, m} /. #, Reals] && 0 < ({x, p, m} /. #)[[3]] < 1 &]; (*مقادیر ویژه ژاکوبین را برای هر راه حل محاسبه کنید*) eigenValues = Table[N[Eigenvalues[jacobian /. {C -> costVal} /.solution]], {solution, ssOut}]; (*بررسی کنید چند مقدار ویژه در دایره واحد وجود دارد*) ثبات = جدول[طول[موارد[مقدار ویژه، x_ /; -1 < Re[x] < 1]]، {eigenValue، eigenValues}]; (* نتایج را به لیست ها اضافه کنید *) AppendTo[costValues, costVal]; AppendTo[solutionValues, ssOut]; AppendTo[stabValues، ثبات]; , {costVal, 0, 1}] لیست نتایج من به صورت costVals زیر است= {0., 1}; solutionValues= {{}، {{x -> 28.8952، p -> 0.059159، m -> 0.010203}، {x -> -28.8946، p -> -0.0577157، m -> 0.010203}، {8 -> 2، p8 -> 2. -> 0.0432996، m -> 0.010203}، {x -> -28.888، p -> -0.0418563، m -> 0.010203}}}؛ stabValues= {{}, {3, 2, 1, 1}}; البته ممکن است مقادیر costVar بسیار بیشتری وجود داشته باشد. نکته این است که برای هر مقدار costVar می توانم تعدادی راه حل با مقادیر پایداری متفاوت داشته باشم. من می خواهم بر روی نمودارهای جداگانه مقادیر حل مختلف x، p و m را در برابر costValues ترسیم کنم و با این شرط که اگر stabValue برابر 2 باشد، رنگ باید سبز (پایدار) و اگر نه باید قرمز (ناپایدار) باشد. بنابراین به عنوان مثال در بالا، در محور افقی من می خواهم مقادیر 0 و 1 و در محور عمودی به عنوان مثال برای متغیر x من می خواهم 0 امتیاز برای costVal=0 و 4 امتیاز برای costVal=1 داشته باشم که در آن راه حل دوم باید علامت گذاری شود. سبز و دیگری قرمز. من چند روز را بدون موفقیت روی آن صرف کردم، آیا ایده ای دارید که چگونه این کار را به طور موثر انجام دهم؟ | رسم نتایج یک سیستم معادلات |
52081 | چگونه می توانم از BinList برای دادن شاخص های عناصر در لیست به جای دادن عناصر لیست متعلق به هر bin استفاده کنم؟ با تشکر | BinList را تغییر دهید تا به جای دادن عناصر لیست متعلق به هر bin، شاخص هایی را در لیست قرار دهید |
19518 | با استفاده از NDSolve می خواهم یک معادله دیفرانسیل را حل کنم تا کمیتی که تابعی از متغیرهای وابسته است به مقدار معینی برسد. توابع و معیارهای من پیچیده هستند، اما می توانم خطا را با یک DE ساده بازتولید کنم: a[t_] := x[t]^2 NDSolve[{x'[t] == Sin[t]^2, x [0] == 0، WhenEvent[a[t] == 1، StopIntegration]}، {x}، {t، 0، 10}] این پیام خطا است دریافت می کنم: > NDSolve::nbnum1: مقدار تابع x[0.00205297]^2==1 درست یا نادرست نیست > زمانی که آرگومان ها {0.00205297,5.40788*10^-9،4.21468*10^-6} باشند. هر ایده ای عالی خواهد بود | چگونه می توانم وقتیEvent معیاری را که من مشخص می کنم تشخیص دهد؟ |
52084 | من یک سوال در مورد ساده سازی دارم: با توجه به اینکه Kxx1=-((π^2 (x - x0) Cosh[π (x - x0)])/( 2 (-Cos[π (y - y0)] + Cosh[π (x - x0)]))) + (π^2 (x - x0) Cosh[π (x - x0)])/( 2 (-Cos[π (-1 + y + y0)] + Cosh[π (x - x0)])) + (π^2 (x - x0) Sinh[π (x - x0)]^2)/( 2 (-Cos[π (y - y0) ] + Cosh[π (x - x0)])^2) - (π^2 (x - x0) Sinh[π (x - x0)]^2)/( 2 (-Cos[π (-1) + y + y0)] + Cosh[π (x - x0)])^2) Kxy1=-((π^2 (x - x0) Cos[π (y - y0)])/( 2 (-Cos[ π (y - y0)] + Cosh[π (x - x0)]))) - (π^2 (x - x0) Cos[π (-1 + y + y0)])/( 2 (-Cos[π (-1 + y + y0)] + Cosh[π (x - x0)])) + (π^2 (x - x0) Sin[π (y - y0)]^2)/ ( 2 (-Cos[π (y - y0)] + Cosh[π (x - x0)])^2) + (π^2 (x - x0) Sin[π (-1 + y + y0)]^2)/( 2 (-Cos[π (-1 + y + y0)] + Cosh[π (x - x0)])^2) اما M1 = جمع آوری[Kxx1 (Dxx - Dyy)/2 + Kxx1 (Dxx + Dyy)/2 + Kxy1 (Dyy - Dxx)/2 + Kxy1 (Dyy + Dxx)/2، FullSimplify] نتیجه 1/2 (-Dxx + Dyy) را به من می دهد (-((π^2 (x - x0) Cos[π (y - y0)])/( 2 (-Cos[π (y - y0) ] + Cosh[π (x - x0)]))) - (π^2 (x - x0) Cos[π (-1 + y + y0)])/( 2 (-Cos[π (-1 + y + y0)] + Cosh[π (x - x0)])) + (π^2 (x - x0) Sin[π (y - y0)]^2)/( 2 (-Cos[π (y - y0)] + Cosh[π (x - x0)])^2) + (π^2 (x - x0) Sin[π (-1 + y + y0)]^2)/( 2 (-Cos[π (-1 + y + y0)] + Cosh[π (x - x0)])^2)) + 1/2 (Dxx + Dyy) (-( (π^2 (x - x0) Cos[π (y - y0)])/( 2 (-Cos[π (y - y0)] + Cosh[π (x - x0)]))) - (π^2 (x - x0) Cos[π (-1 + y + y0)])/( 2 (-Cos[π (-1 + y + y0)] + Cosh[π (x - x0)])) + (π^2 (x - x0) Sin[π (y - y0)]^2)/( 2 (-Cos[π (y - y0)] + Cosh[π (x - x0)])^2) + (π^2 (x - x0) Sin[π (-1 + y + y0)]^2)/( 2 (-Cos[π (-1 + y + y0)] + Cosh[π (x - x0)])^2)) + 1/2 (Dxx - Dyy) (-((π^2 (x - x0) Cosh[π (x - x0)])/( 2 (-Cos[π (y - y0)] + Cosh[π (x - x0)]))) + (π^2 (x - x0) Cosh[π (x - x0)] )/( 2 (-Cos[π (-1 + y + y0)] + Cosh[π (x - x0)])) + (π^2 (x - x0) Sinh[π (x - x0)]^2)/( 2 (-Cos[π (y - y0)] + Cosh[π (x - x0)])^2) - (π^2 (x - x0) سینه[π (x - x0)]^2)/( 2 (-Cos[π (-1 + y + y0)] + Cosh[π (x - x0)])^2)) + 1/2 (Dxx + Dyy) (-((π^2 (x - x0) Cosh[π (x - x0)])/( 2 (-Cos[π (y - y0)] + Cosh[π (x - x0)])) ) + (π^2 (x - x0) کوش[π (x - x0)])/( 2 (-Cos[π (-1 + y + y0)] + کوش[π (x - x0)])) + (π^2 (x - x0) سینه[π (x - x0)]^2)/( 2 (-Cos[π (y - y0)] + Cosh[π (x - x0) ])^2) - (π^2 (x - x0) سینه[π (x - x0)]^2)/( 2 (-Cos[π (-1 + y + y0)] + Cosh[π (x - x0)])^2)) اما در واقع Dxx - Dyy == -(Dyy - Dxx) و Dxx + Dyy (در ترم دوم نتیجه) `== Dxx + Dyy (در دوره چهارم). چگونه می توان نتیجه را بیشتر ساده کرد؟ آیا روشی برای به دست آوردن مستقیم نتیجه ساده شده صحیح وجود دارد؟ من «فرضها -> {Dxx - Dyy > 0 && Dxx + Dyy > 0}» را امتحان کردم، اما کار نکرد. | چگونه از Mathematica برای به دست آوردن نتایج ساده شده صحیح استفاده کنیم؟ |
15213 | من میخواهم زمان مربعسازی اعداد بزرگ را بهبود بخشم. بنابراین من پرسیدم سریعترین راه برای تقسیم یک عدد به قطعات چیست و کارآمدترین راه برای اضافه کردن صفر به انتهای یک عدد با چندین پاسخ ارسال شده چیست؟ ضرب کاراتسوبا باید از ضرب اندازه کوچکتر بهره مند شود، اما من از این رنج میبرم. FastSquare[a_] := (TotalLen = IntegerLength[a]؛ If[TotalLen == 1, Return[a*a]]؛ e = Quotient[TotalLen, 2]؛ {A, B} = QuotientRemainder[a, 10^ e] نتیجه = A*A*10^(2*e) + 2*A*B*10^(e) + B*B; بازگشت[نتیجه]) و زمانبندیها عبارتند از: In[21]:= First[Timing[(2^200000000 + 1)^2]] Out[21]= 2.281 In[20]:= First[Timing[ FastSquare[2^200000000 + 1]]] Out[20]= 15.86 (اشکالزدایی) در[25]:= FastSquare[2^200000000 + 1]; // RuntimeTools`Profile Calls Time Evaluation 1 15.766 FastSquare[2^200000000+1]; 1 15.766 FastSquare[2^200000000+1] 1 15.75 FastSquare[a_] 1 15.75 TotalLen=IntegerLength[a];If[TotalLen==1,Return[a a]];e=Quotient[TotalLen,2];{A,B}=QuotientRemainder[a,10^e];Result=A A Power[<<2>>]+2 A B Power[<<2>>] +B B;بازگشت[نتیجه] 1 10.422 Result=A A 10^Times[<<2>>]+2 A B 10^e+B B 1 10.422 A A 10^(2 e)+2 A B 10^e+B B 1 5.328 {A,B}=QuotientRemainder[a,10^e] 1 5.328 QuotientRemainder[a,10^e] 1 5. A A 10^(2 e) 1 4.141 2 A B 10^e 1 1.344 10^(2 e) 1 1.031 B B 1 0.656 10^e 1 0.625 10^e 1 0.016 2^200000000+1 همانطور که می بینید 5 ثانیه برای شماره گذاری صرف شده است (pre-processing) spli . و هر ضرب نیم اندازه به دلیل جمع صفرها دو برابر زمان مجذور اصلی را می گرفت. قبلاً در اینجا نشان داده ام که بهبود سرعت برخی از توابع Mathematica با بازنویسی آنها کاملاً امکان پذیر است. آیا میخواهید زمانبندی تابع «FastSquare» را به کمتر از زمانبندی «^2» کاهش دهید؟ | مربع کاراتسوبا سریع، چگونه؟ |
25929 | من میخواهم رشتهای را در ناحیه/سلول انتخاب شده در دفتر/بسته ریاضیات جایگزین کنم. سرچ کردم ولی به نتیجه ای نرسیدم من فکر می کنم این یک ویژگی کاملاً رایج برای محیط های ویرایشگر / برنامه نویسی است. حدس میزنم workbench این را دارد، اما من به نسخهای دسترسی ندارم. شاید اکنون بهترین گزینه استفاده از ویرایشگر دیگری برای انجام این کار باشد، اینطور است؟ | چگونه یک رشته را در یک منطقه انتخاب شده در یک نوت بوک جایگزین کنیم؟ |
1874 | من کاملاً فراموش کردهام: چه فایلی را برای اضافه کردن دایرکتوریها به «$Path» در سطح جهانی تغییر میدهد؟ به طور خاص، من میخواهم «$UserBaseDirectory/ExtraPackges» را اضافه کنم. یا آیا این کار را با تغییر برخی تنظیمات در OptionInspector (برای اولویتهای جهانی) و اگر چنین است، کدام تنظیم را انجام میدهد؟ من مورد مرتبطی را در «گزینههای جهانی> مکانهای فایل» ندیدم. | کجا می توانم $Path را برای همیشه تغییر دهم؟ |
28769 | DSsolve[{-x^2 + y[x]^2 - 2 x*y[x]*y'[x] + 2*x^2 *y'[x]^2 == a^2}، y [x]، x] «DSolve» عبارت ورودی را ارزیابی نشده برمیگرداند. هر نوع کمکی بسیار قدردانی خواهد شد. | چگونه می توانم ODE غیر خطی خود را حل کنم؟ |
41851 | فرض کنید من یک کره در ابعاد $N$-dimensions $$x_1^2+x_2^2+...+x_N^2=R$$ دارم اگر بخواهم برجستگی روی صفحه $x_1-x_2$ را بدانم در این مورد من می توانم خودم بفهمم که یک دایره است، اما چگونه می توانم Mathematica را وادار کنم تا طرح را انجام دهد و آن را برای من ترسیم کند؟ البته من باید این را در مورد پیچیده تری اعمال کنم که در آن سطح N بعدی ساده نیست و فقط می تواند به طور ضمنی با $f(x_1,...,x_N)=0$ تعریف شود. امیدوارم ریاضیات زیادی را از مدرسه فراموش نکرده باشم که از mathematica می خواهم این کار را برای من انجام دهد. | پروژه از یک فضای n بعدی به 2-dim |
21059 | در اینجا یک تصویر ورودی پایین نمونه است که من به مقیاس خاکستری تبدیل کردم.  برای انتخاب ناحیه مستطیلی مورد نظر، ابتدا پیش پردازش را انجام می دهیم: binarizedImage = Dilation[Erosion[ Dilation[Binarize[FillingTransform@ColorNegate@ resizedGreyImage], 3], 4], 3] و سپس کامپوننت ها و نواحی گوشه های مربوطه را پیدا کنید = SelectComponents[DeleteSmallComponents[binarizedImage, Method -> Mean], {Rectangularity}, 1] corners = ImageCorners[regions, 4, 0, 10, MaxFeatures -> 4, MaxRefinement -> 0] نتیجه: نمایش[ورودی، گرافیک[{Opacity[0.5]، PointSize[.05]، زرد، چند ضلعی[گوشهها[[ConvexHull[گوشهها]]]]، ضخامت[0.4]، آبی، گوشههای Point /@، سفید، Text[ToString@#، #] & /@ گوشهها، سبز، مراکز نقطه /@، EdgeForm[{قرمز، ضخیم}]، FaceForm[Opacity[0]]، مستطیل @@ # & /@ boundingBoxes}]، ImageSize -> 600]  من دوست دارم که قوی تر باشد. مطمئن نیستم که مستطیل بهترین معیار باشد، به عنوان مثال، در این تصویر، انتخاب جزء با بالاترین مستطیل شکل همیشه کار نمی کند: ![کد را اینجا وارد کنید][3] DeleteSmallComponents[ ImageForestingComponents[ImageResize[ ورودی، 300]]] % // رنگی کردن مناطق = SelectComponents[%%, {Rectangularity}، 1] // Colorize  همچنین، من این را در opencv کدنویسی می کنم، فقط از آن استفاده می کنم mathematica به نمونه اولیه، بنابراین اگر روش های اساسی مورد استفاده را می دانید، بسیار مفید خواهد بود. در اینجا چند تصویر آزمایشی وجود دارد:      ![توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید] (http://i.stack.imgur.com/x7YO9.jpg)  | چگونه می توانم یک ناحیه مستطیلی مورد علاقه را در یک تصویر تشخیص دهم؟ |
29754 | وقتی FullSimplify[FunctionExpand[x^(1/12)(1/12) LerchPhi[x,1,1/12]]] را امتحان میکنم، پاسخ خوبی با اعداد مختلط زیادی دارم. آیا راهی وجود دارد که بیان را فقط با عبارات واقعی داشته باشیم؟ به عنوان مثال، تغییر (1/12) توسط (1/4) منجر به نتایج زیبایی می شود. آرگومان x واقعی است و (مقدار بین 0 و 1). با تشکر از کمک شما | گسترش توابع در حوزه واقعی |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.