_id stringlengths 1 5 | text stringlengths 0 5.25k | title stringlengths 0 162 |
|---|---|---|
38762 | فرض کنید فهرستی از رویهها را دارم: {Print[1];, Print[2];, Print[3];} و میخواهم فقط مورد سوم را ارزیابی کنم: {Print[1];, Print[2] ;, Print[3];}[[3]] > > 1... 2... 3... > خوب، این چیزی نیست که من میخواستم، راه حل استفاده از «Hold» است: نگه دارید[{Print[1];، Print[2];، Print[3];}][[ 1, 3]] > > 3 > **سوال من این است:** آیا روش مناسب بیشتری برای انجام دادن وجود دارد این؟ p.s. مرتب ترین چیزی که من به آن فکر کردم «Switch» است: سوئیچ[2، 1، چاپ[1]، 2، چاپ[2]، 3، چاپ[3] ] > > 2 > | از مجموعه ای از رویه ها فقط یکی را ارزیابی کنید |
47171 | آیا راهی برای ساخت oneliner به عنوان تابع(های) خالص وجود دارد، به طوری که من mylist را فقط در یک مکان - در انتهای خط وارد کنم. و آن تابع همان نتیجه خط آخر زیر را برمیگرداند اما با «mylist» جفت شده است. بنابراین نتیجه باید به این صورت باشد: > > {{1، {8}}، {2، {2، 4، 6}}، {4، {1}}، {5، {5}}، {7، {3, 7}}} > mylist = {4, 2, 7, 2, 5, 2, 7, 1}; alldiffelem = Sort@DeleteDuplicates@mylist (* {1, 2, 4, 5, 7} *) (Flatten@Position[mylist, #]) & /@ alldiffelem (* {{8}, {2, 4, 6} , {1}, {5}, {3, 7}} *) | برگرداندن همه موقعیت ها برای همه رخدادهای مختلف عناصر در یک لیست |
23333 | آیا یک تابع داخلی یا یک قانون آسان برای انجام تبدیل زیر وجود دارد؟ H[{A[0]، A[1]، ...}،{B[0]، B[1]، ...}،...] به {H[A[0]، B[0 ]]، H[A[1]، B[1]]، ...} | با توجه به n لیست، لیستی از برنامه های کاربردی تابع برای n-tuples را دریافت کنید |
57309 | من میخواهم یک انتگرال نامعین را با استفاده از دستور Integrate ارزیابی کنم و میدانم که پاسخ را میتوان بر حسب توابع ابتدایی (ریشههای مربع، لاگ و غیره) نوشت، اما به نظر میرسد _Mathematica_ پاسخ را بر حسب تابع Hypergeometric2F1 میدهد. چگونه می توانم آن را دریافت کنم که از نظر توابع ابتدایی به من پاسخ دهد؟ انتگرال به صورت زیر است: $$ \int \sqrt{\left(\frac{w}{2}\right)\left(\frac{w}{2}+u+v\right)} \ \mathrm{ d}w $$ متشکرم! | ارزیابی انتگرال |
23559 | من می توانم 2 حرف از چهار حرف $\\{A,B,C,D\\}$ را در 6 ترکیب با استفاده از فرمول ترکیبی $$\frac{n!}{ r! (n-r)!}$$ {A, B}, {A, C}, {A, D}, {B, C}, {B, D}, {C, D} اکنون مجموعه ای از همه زیر مجموعه های زیر را در نظر بگیرید مجموعهای از عناصر $n$ و محدود به آنهایی که دقیقاً دارای شخصیت $k$ هستند، مانند $k=2$ در بالا. چگونه می توانم تمام ترکیب های گروه های 2 یا 3 یا ... یا $n$ (باید پویا) از این ها را که حروف مشترک ندارند پیدا کنم؟ بنابراین، برای مثال، من انتظار دارم که نتیجه ترکیب دو گروه از عناصر $k=2$، سه مجموعه زیر باشد: {{A, B}, {C, D}}, {{A, C}, {B, D}}, {{A, D}, {B, C}} این فقط یک مثال کوچک است اما من دوست دارم این الگوریتم برای تعداد زیادی مجموعه کار کند (من بیش از 35000 مجموعه دارم). | ترکیباتی که عناصر مشترکی ندارند |
23556 | من یک ماتریس نمادین $$m = \begin{pmatrix}A1 & B1 & C1\\\A2 & B2 & C2 \\\ A3 & B3 & C3\end{pmatrix}$$ دارم و معتقدم که `Det[m ]` همیشه صفر است (یعنی [A3 B3 C3] ترکیبی خطی از [A1 B1 C1] و [A2 B2 C2] است). عبارات A، B و C که من دارم نسبتاً پیچیده هستند، بنابراین وقتی همه عبارت ها را ضرب کنید تا به تعیین کننده برسید، عبارت بسیار بزرگ است. من سعی کردم مقادیر عددی تصادفی را برای همه نمادهایم جایگزین کنم و نتیجه عددی تعیین کننده در واقع بسیار کوچک است (O(10^-12)) و از نظر گرافیکی تمام خطوطی که من دیدم به این شکل تولید شده اند در همدیگر تلاقی می کنند. همان نکته است، بنابراین من کاملاً متقاعد شدهام که این باید صفر باشد، اما من فقط میخواهم قبل از ادامه با این فرض، چیزی به من نشان دهد بله، در واقع صفر است کار بیشتر من مطمئن نیستم که چگونه یک فایل nb را پست کنم، بنابراین آنچه را که باید به متن ساده تبدیل کنم. آیا کسی می داند که چگونه می توان آن det[m] = 0 را بدون جایگزین کردن مقادیر عددی برای همه نمادهای باقی مانده (و به دست آوردن مقادیر بسیار کوچک، اما متأسفانه غیر صفر) نشان داد؟ A1 = x1*D23 + x2*D31 + x3*D12 B1 = y1*D23 + y2*D31 + y3*D12 C1 = -.5*(D12*D23*D31 + (x1^2 + y1^2)*D23 + (x2^2 + y2^2)*D31 + (x3^2 + y3^2)* D12) A2 = x1*D24 + x2*D41 + x4*D12 B2 = y1*D24 + y2*D41 + y4*D12 C2 = -.5*(D12*D24*D41 + (x1^2 + y1^2) *D24 + (x2^2 + y2^2)*D41 + (x4^2 + y4^2)* D12) A3 = x2*D34 + x3*D42 + x4*D23 B3 = y2*D34 + y3*D42 + y4*D23 C3 = -.5*(D23*D34*D42 + (x2^2 + y2^2)*D34 + (x3^2 + y3^2)*D42 + (x4^2 + y4^2)* D23) m = { {A1، B1، C1}، {A2، B2، C2}، {A3، B3، C3} } تعیین کننده = Det[m] D12 = D2 - D1 D13 = D3 - D1 D14 = D4 - D1 D23 = D3 - D2 D24 = D4 - D2 D34 = D4 - D3 D21 = -D12 D31 = -D13 D32 = -D23 D41 = -D14 D42 = -D24 D43 = -D34 D1 = Sqrt[(x0 - x1)^2 + (y0 - y1)^2] D2 = Sqrt[(x0 - x2)^2 + (y0 - y2)^2] D3 = Sqrt[(x0 - x3)^2 + (y0 - y3)^2] D4 = Sqrt[(x0 - x4)^2 + (y0 - y4)^2] جایگزین های عددی تصادفی x1 = 3.4 y1 = 5.6 x2 = 7.8 y2 = 1.2 x3 = 8.3 y3 = 9.1 x4 = 7.2 y4 = 5.9 x0 = 14.08 y0 = 2.34 In[58]:= تعیین کننده Out[58] = 7.27596*10^-12 | تلاش برای نشان دادن یک عبارت همیشه صفر است |
37833 | فرض کنید من می خواهم یک هیستوگرام از $n$ آزمایشات یک متغیر تصادفی کمی پیچیده در _Mathematica_ ایجاد کنم. آیا راه آسانی برای این کار وجود دارد؟ به عنوان مثال، برای ساختن یک هیستوگرام از یک متغیر عادی، میتوان به سادگی از Histogram[RandomVariate[NormalDistribution[0, 1], 200]] استفاده کرد. من میخواهم یک هیستوگرام از یک متغیر تصادفی پیچیدهتر ایجاد کنم. متغیر تصادفی از نظریه ماتریس تصادفی می آید، اما شکل خاص آن احتمالا چندان مهم نیست. اگر آن را X بنامیم، اجرای Histogram[RandomVariate[X, 200]] را برمی گرداند > RandomVariate::udist: مشخصات X یک توزیع تصادفی نیست > توسط سیستم شناسایی شده است. در واقع، حتی اجرای Histogram[RandomVariate[NormalDistribution[0, 1]^2, 200]] این پیغام خطا را برمیگرداند، و فکر میکنم اگر بفهمم در مورد دوم چه مشکلی دارد، مشکل من نیز حل میشود. یک صفحه راهنمای _Mathematica_ در مورد موضوع وجود دارد، اما تمام مثالهایی از متغیرهای تصادفی ارائه شده در آنجا برای توزیعهای احتمال از پیش بستهبندی شده است. | ساخت یک هیستوگرام از یک متغیر تصادفی تعریف شده توسط کاربر |
27648 | من مدت زیادی است که از _Mathematica_ 8 بر روی یک سیستم OS X استفاده می کنم، اما امروز صبح وقتی برنامه را راه اندازی کردم این خطا را به من زد: > ادعای 'kEINVALErr' در LikeResource.c:56 یک جستجو ('sudo) ناموفق بود find / -name *Resource.c`) این کامپیوتر چنین فایلی را نشان نمی دهد. من از ادمین خواستم که _Mathematica_ را دوباره از ابتدا نصب کند، اما حتی پس از انجام این کار، به محض اینکه سعی کردم آن را راه اندازی کنم، خطا ظاهر شد. هر فکری؟ پیشاپیش متشکرم | خطای 'kEINVALErr' هنگام راه اندازی |
17671 | با فرض اینکه من دو تابع دارم: مثال 1: add[{x_, y_, z_}] := x + y - z add[{1, 3, 5}] اگر از تابع خالص استفاده کنم، می دانم که می توانم آن را به صورت: تابع بنویسم [{x}، x[[1]] + x[[2]] - x[[3]]][{1، 3، 5}] مثال 2: سرگرمی[{a_، b_}، y_] := اگر[y~Mod~2 == 0، {a~Join~{y}، b}، {a، b~Join~{y}}] Fold[fun، {{}، {}} , Range@10] Fold[Function[{x, y}، If[y < 5، {Join[x[[1]]، {y}]، x[[2]]}، {x[[1]]، Join[x[[2]]، {y}]}]]، {{}، {}}، Range[10]] فکر میکنم این یک پرلکس کوچک با تعداد زیادی [[] ]، می توانید راه ساده تری دیگر به من بگویید؟ **به روز شد** انجام دهید[ If[i[[1]] <i[[4]] <i[[7]] && i[[1]]/(10 i[[2]] + i[[3 ]]) + i[[4]]/(10*i[[5]] + i[[6]]) + i[[7]]/(10 i[[8]] + i[[9] ]) == 1، Print@i ]، {i، جایگشتها[محدوده[9]]} ] // زمانبندی {2.153، صفر} ============ انجام[(x /. {a_, b_, c_, d_ , e_, f_, g_, h_, i_} :> a < d < g && a/(10 b + c) + d/(10 e + f) + g/(10 h + i) == 1)، Print@x]، {x، جایگشت[محدوده[9]}] // زمانبندی {10.374، تهی} (*کامپایل نشد*) ==== ========= بلوک[{a, b, c, d, e, f, g, h, i}, do[ اگر[{a, b, c, d, e, f, g, h, i} = x; a < d < g && a/(10 b + c) + d/(10 e + f) + g/(10 h + i) == 1، Print@x]، {x، جایگشت[Range[9] ]}] ] // زمانبندی {2.543، Null} (*کامپایل آسان*) (*اگر ماژول یا Blcok در حلقه Do باشد، ماژول کندتر از Block خواهد بود *) | توابع خالص با لیست ها به عنوان آرگومان |
15547 | من سعی میکنم توزیع بهتری از مجموعه دادهای تولید کنم که محدود به بزرگتر از 0 باشد. در اینجا توزیع نمونهای از مستندات است که رفتار مجموعه داده واقعی را تقلید میکند: داده = RandomVariate[ExponentialDistribution[2], 10^4] ; dist = SmoothKernelDistribution[data]; \[ScriptCapitalD] = TruncatedDistribution[{0, Infinity}, dist]; Plot[Evaluate@PDF[\[ScriptCapitalD], x], {x, -1, 5}, PlotRange -> All, Filling -> Axis]  همانطور که می بینید، اوج SmoothKernelDistribution در 0 نیست، اما در مقداری کمی بیشتر از صفر هرچه تعداد نقاط در مجموعه داده بیشتر باشد، پیک به صفر نزدیکتر است، زیرا نقطهای در مجموعه داده وجود خواهد داشت که با نقاط بیشتر به صفر نزدیکتر و نزدیکتر است. در مجموعه داده واقعی، من آزادی ترسیم نقاط بیشتر را ندارم، اما میدانم که مجموعه داده واقعی محدود شده است که > 0 باشد. با استفاده از هیستوگرام استاندارد، پیک به اندازه کافی بزرگ 0 خواهد بود. حدس میزنم میتوان با افزایش عرض هسته در SmoothKernelDistribution به دست آورد، اما تا آنجا که میتوانم بگویم SmoothKernelDistribution بهطور خودکار این عرض را تنظیم نمیکند تا از رفتار بالا جلوگیری کند. سوال من این است: چگونه یک SmoothKernelDistribution تولید کنم که رفتار توزیع زیربنایی را تقلید کند؟ | نماینده توزیع صاف هسته از توزیع کوتاه شده |
46162 | این به سؤال قبلی من در اینجا مربوط می شود یک سری از سؤالات من مربوط به یک مشکل مهم است: مهم است که بتوانیم یک سند را با CDF منتشر کنیم و بتوانیم یک پنجره تعاملی جداگانه از این سند باز کنیم. بگذارید با جزئیات بیشتر توضیح دهم. در موقعیت بتن من یک سند در قالب یک فایل cdf دارم. من می خواهم مثلاً یک نمایش مبتنی بر دستکاری را در یک پنجره جداگانه باز کنم. برای اینکه خواننده بتواند بقیه سند را بخواند و در حین خواندن بیشتر از نمایش استفاده کند. بحث در اینجا نشان داده است که احتمالاً غیرممکن است. با این حال چه چیزی غیرممکن است؟ چیزی که در آن مرحله سعی کردم به آن برسم، باز کردن یک نوت بوک nb از یک فایل cdf در CDF Player بود. واضح است که این منطق ضد است. اگر این امکان پذیر باشد، استفاده از CDF Player رایگان به جای Mathematica کار خوبی است. خوب، آیا می توان یک سند cdf ایجاد کرد و سپس این سند را در یک سند دیگر به شکل کد جاسازی کرد؟ این برای این است که بتوان یک سند سی دی اف (برده) را از سند CDF دیگر (مستر) باز کرد. سپس یک سی دی اف به جای nb در CDF Player باز می شود. این نباید منع شود. برای دقیق بودن، اجازه دهید یک نوت بوک با این کد ساده فرض کنیم: Manipulate[Plot[Sin[a*x],{x,0,6}],{a,1,2}] این نوت بوک را می توان به عنوان پایه ذخیره کرد سی دی اف تنهایی. سوال من این است: آیا می توان کدی مطابق با این سند cdf دریافت کرد، به طوری که بتوان آن را مثلاً با کد زیر راه اندازی کرد: دکمه[راه اندازی فایل cdf، the_code_in_question] از یک نوت بوک دیگر. این نوت بوک نیز به فرم cdf تبدیل می شود، آیا چنین امکانی را می بینید؟ | یک فایل CDF از قبل موجود را از یک فایل CDF مستقل باز کنید |
29152 | مطمئنم از پاسخ خجالت می کشم، اما نمی فهمم چرا نتیجه زیر را دریافت می کنم: list = {{9, b}, {4, a}, {7, k4 }، {6، k3}، {5، w}} این کار می کند: مرتب سازی[لیست] (* {{4، a}، {5، w}، {6، k3 }، {7، k4}، {9، b}}*) این کار می کند: مرتب سازی[لیست، #1[[1]] > #2[[1]] و] (*{{9، b}، {7، k4}، {6، k3}، {5، w}، {4، a}} *) اما این ناموفق است: مرتبسازی[لیست، #1[[2]] < شماره 2[[2]] و] (*{{9، b}، {4، a}، {7، k4}، {6، k3}، {5، w}}*) **سوال:* * چرا با استفاده از «مرتبسازی[]» و نه «مرتبسازی[]» کار میکند؟ | چرا مرتب سازی در این مثال ساده شکست می خورد؟ |
59048 | من می توانم یک کره به شکل x^2 + y^2 + z^2 = .... ترسیم کنم، اما وقتی سعی می کنم: RegionPlot3D[(x - 1)^2 + (y - 2)^2 + (z - 3)^2 = 14، {x، -1، 1}، {y، -1، 1}، {z، -1، 1}] من یک خطا دریافت می کنم: > > Set::write: Tag Plus در 4. +9. +16. محافظت می شود. >>> که من اصلا نمی فهمم. من نمی توانم نمونه هایی از این معادلات را پیدا کنم که رسم شده باشند. | کره طرح در مبدا متمرکز نیست؟ |
29150 | معادله من این است: k[a_?NumericQ, b_?NumericQ, c_?NumericQ] := NDSsolve[{r^3 b x''[r] y[r] - 12 x[r] y[r] - 4 r ^3 b y''[r] x[r] == 0, 4 (2 x'[r]^2 + 2 x[r]x''[r])/Sqrt[c] + (2 y'[r]^2 + 2 y[r] y''[r])/Sqrt[c] == -4b/r ,x[1] == 0, y[1] == Sqrt[-4 b Log[2/b]/(c^(-1/2))]، y'[1] == c^(1 /4) (-4 b - 4 b Log[2 /b])/(2 Sqrt[-4 b Log[2/b] ])، x'[1] == a}، {x، y}، {r، 1, b/2}, MaxSteps -> 1000000] و سپس آن را رسم می کنم: Plot[Evaluate[{x[r], y[r]} /. k[1, 50, 10^(-7)]], {r, 1, 25}]  این یکی است بسیار خوب، اگر «a=0» را تنظیم کنم و سایر پارامترها ثابت بمانند، «x[r]» و «y[r]» هر دو برابر 0 در «r=b/2» باشند من نمی دانم چگونه این یکنواختی در `r=b/2`، بر اساس معادله دوم در NDSolve، `4 (2 x '[r]^2 + 2 x[r]x''[r])/Sqrt[c] + (2 y'[r]^2 + 2 y[r] y''[r])/Sqrt[c] == -4b/r` از مشتق دوم `r` در این معادله می آید: `c^(-1/2) 4 x[r]^2 + c ^(-1/2) y[r]^2 == -4 r b Log[(2 r)/b]` بنابراین بررسی کردن آن آسان است، اگر «x[r]=0» تا آخر، «y[ r]` باید باشد '0' در `r=b/2` آیا کسی می داند که چگونه بی نهایت را در `r=b/2` برای هر مقدار پارامتر حل کند؟ `a>=0, b>2, 10^(-3)>c>10^(-7)` بسیار متشکرم | تکینگی در NDSolve برای برخی از مقادیر پارامتر |
7405 | چگونه می توانم یک لیست را مرتب کنم و همچنین فهرستی از شاخص هایی که این لیست را مرتب می کنند را دریافت کنم؟ به عنوان مثال: لیست اولیه a={1,4,6,7,0,2} است. لیست مرتب شده b b={7,6,4,2,1,0} است و همچنین لیست c={4,3,2,6,1,5} را برمی گرداند. | مرتب سازی یک لیست و یافتن آرایه ای از شاخص ها که لیست را مرتب می کند |
14465 | برای یک «Interpolating Function» $y:\ \mathbb{R}\to\mathbb{R}^2$، «Plus» از این موضوع بی اطلاع است، بنابراین وقتی من هر گونه تغییری در آن به شکل ارزیابی نشده انجام می دهم، نتیجه را خراب می کند. y = درون یابی[جدول[{i، تصادفی واقعی[{0، 1}، 2]}، {i، 1، 10}]]; y[t] y[t] + {1, 2} (* InterpolatingFunction[{{1.,10.}}،<>][t]` {1+InterpolatingFunction[{{1.10.}}، <>][t],2+InterpolatingFunction[{{1.,10.}}،<>][t]} *) با انجام کارهایی مانند: y = برخورد کردم درون یابی[جدول[{i، تصادفی واقعی[{0، 1}، 2]}، {i، 1، 10}]]; f[t_] := تکه ای[{{ {1, 2} + y[t], t < 5}}]; df[t_] := ارزیابی [D[f[t], t]] df[t] df[3] و نمیتوانم بفهمم چگونه از عباراتی مانند «{1,2} + y[t]» جلوگیری کنم از ارزیابی شدن در حالی که هنوز می توان آنها را متمایز کرد. اگر «Plus» به تازگی متوجه شود که «y[t]» دارای ارزش $\mathbb{R}^2$ است، فکر میکنم همه چیز را برای من ساده میکند. آیا راهی برای تنظیم این ویژگی وجود دارد؟ | از threading Interpolating Function توسط Plus جلوگیری کنید |
50912 | من یک فایل EXCEL دارم که در آن تعداد زیادی اعداد در ستونی در اولین برگه ذخیره می شود، مانند داده های ستون A از sheet1 فایل اکسل. وقتی تابع Import را اعمال می کنم. داده ها به این صورت به Mathematica وارد می شوند: {{{1}،{2}،{3}}}. اما من می خواهم آنها به شکل یک جدول یا آرایه یک بعدی مانند: {1، 2، 3} باشند. این چگونه ممکن است؟ | داده های ذخیره شده در EXCEL را وارد کنید و آن را به جدول تغییر دهید |
18060 | آثار زیر: In[39]:= ClearAttributes[M, Flat]; جایگزین[M[F1[a]]، M[x_F1] | M[x_F2] -> x] جایگزین[M[F2[a]]، M[x_F1] | M[x_F2] -> x] جایگزین[M[F3[a]]، M[x_F1] | M[x_F2] -> x] Out[40]= F1[a] Out[41]= F2[a] Out[42]= M[F3[a]] موارد زیر در[34] نیستند:= ClearAttributes[ M، تخت]; SetAttributes[M، {Flat}]; جایگزین[M[F1[a]]، M[x_F1] | M[x_F2] -> x] جایگزین[M[F2[a]]، M[x_F1] | M[x_F2] -> x] جایگزین[M[F3[a]]، M[x_F1] | M[x_F2] -> x] خارج[36]= M[F1[a]] خارج[37]= M[F2[a]] خارج[38]= M[F3[a]] چرا؟ | چرا قانون کار نمی کند اگر ویژگی Flat؟ |
24776 | من سری زیر را دارم: f[x_] := Sin[x] n := 50 Ni3[x_] := مجموع[(f[k]*(-1)^k)/((x - k)*گاما [k + 1]*گاما[n - k + 1])، {k، 0، n}]/ مجموع[(-1)^k/((x - k)*گاما[k + 1]*گاما[n - k + 1])، {k، 0، n}] Plot[{Ni3[x]، f[x]}، {x، -7، 7}، Aspect Ratio -> Automatic، Plot Range -> 10] در تعداد ترم های n زیر 40 نمودار آنچه را که انتظار می رود نشان می دهد. اما وقتی آن را به بالای 50 افزایش دهید، طرح خراب می شود. تنظیم «$MinPrecision» روی نتیجه تأثیری ندارد. ثابت شده است که این سری به $f(x)=\sin(x)$ همگرا می شود.  | نحوه افزایش دقت: $MinPrecision کمکی نمی کند |
29840 | وقتی انجام میدهم: [E^(-(t/\[Tau])) Cos[\[Omega] t]، {t، 0، \[Infinity]}] چگونه میتوانم راهحل را به شکل زیر دریافت کنم: \ [Tau]/(1 + \[Omega]^2*\[Tau]^2) | به دست آوردن شکل خاصی از راه حل برای یک انتگرال |
42301 | همه! متاسفم، اما من یک مبتدی مبتدی در Mathematica هستم (به عبارت دقیق تر این اولین روز است که از آن استفاده می کنم) و حتی پس از گشت و گذار در وب و تمام اسناد نمی توانم سیستم زیر را حل کنم: حل[{y** (((y*x)/(بتا*b))^(1/(بتا - 1)) - v) - c*alpha == 0، ((x/alpha))*(((y*x)/(alpha*beta*b))^(1/(بتا - 1)) - v) + (((y*x)/alpha) - 2 *آلفا*((yx)/(2*بتا*b))^(1/(بتا - 1)))*(1/(بتا - 1))*(x/(آلفا*بتا* ب))*((y*x)/(آلفا*بتا*ب))^((2 - بتا)/(1 - بتا)) == 0}، {x، y}] چیزی که من نیاز دارم حل کردن است سیستم های زیر، x و y را از طریق تمام این نمادها بیان می کنند. اصلا امکانش هست؟ پیشاپیش از شما متشکرم. | راه حل نمادین سیستم |
51532 | من می خواهم تبدیل فوریه این نمودار را پیدا کنم. {ListLinePlot[hari, PlotRange -> {{0, 200000}, {-1.5, 1.8}}]}  و وقتی قرار دادم: ListLinePlot[Abs[Fourier[hari][[2 ;; 100]]]، PlotRange -> All، DataRange -> {2، 100}] نتیجه این را به من نشان می دهد.  و من نمی دانم اینجا چه اشتباهی انجام می دهم. | ترسیم تبدیل فوریه |
11085 | آیا راهی وجود دارد که بتوانم از «MaxStepFraction» (یا اندازه شبکه) همانطور که در «NDSolve» در مثال زیر به عنوان تیک در نمودار سه بعدی استفاده شده است استفاده کنم؟ در این صورت میتوانستم نقاط شبکه را روی محور X و Y ترسیم کنم. من سعی کردم یک جدول ایجاد کنم و از آن به عنوان آرگومان در Ticks استفاده کنم، اما کار نکرد. حداقل مثال کار: Clear[u، L، t، x، y، sol، Eq] L = 4; معادله = -D[u[t، x، y]، t، t] + D[u[t، x، y]، x، x] + D[u[t، x، y]، y، y] + Sin[u[t، x، y]]؛ uSol = u /. NDSحل[{ معادله == 0، u[t، -L، y] == u[t، L، y]، u[t، x، -L] == u[t، x، L]، u[ 0، x، y] == Exp[-(x^2 + y^2)]، مشتق[1، 0، 0][u][0، x، y] == 0}، u، {t، 0، L/2}، {x، -L، L}، {y، -L، L}، MaxStepFraction -> 1/11 [[1]] tt = 1.2; Plot3D[ uSol[tt، x، y]، {x، 0، L}، {y، 0، L}، Ticks -> {{0، 2/5، 4/5، 6/5، 8/5، 2، 12/5، 14/5، 16/5، 18/5، 4}، {0، 2/5، 4/5، 6/5، 8/5، 2، 12/5، 14/5، 16/5، 18/5، 4}}]  تیک های موجود در شکل بالا با استفاده از «Table[i 4/10, {i, 10}]» ایجاد شد و سپس به صورت دستی در براکتهای فرفری چسبانده شد. بدیهی است که این کارآمدترین راه نیست. من سعی کردم دستور Table را در Plot3D قرار دهم اما کار نکرد. | استفاده از MaxStepFraction به عنوان تیک در نمودار |
48797 | من در حال تلاش برای حل یک BVP با استفاده از NDSolve هستم و میخواهم حدس اولیه اولیه را تحمیل کنم. توی گوگل سرچ کردم و راهنما رو گشتم ولی این گزینه رو پیدا نکردم. NDSsolve[{ A[u[x]] u''[x] == F[x], u[0] == u0, u[1] == u1 },u[x],{x,0, 1}] که در آن A[u] = u^2 + u^3 + u^4 یا چیزی شبیه به آن. چگونه می توانم حدس شروع را تنظیم کنم؟ پیشاپیش از همه راهنمایی های شما متشکرم پتروس | نحوه تنظیم حدس اولیه در NDSolve |
27646 | من میخواهم دو بردار ستونی با طولهای مختلف را به زیبایی چاپ کنم تا در بالا تراز باشند نه در مرکز، که به نظر میرسد پیشفرض است. به عنوان مثال، v1 = {a, b, c, d, 0, 0, 0}; v2 = {a, b, c, d}; ردیف[{MatrixForm[v1]، MatrixForm[v2]}، Alignment -> {Center, Top}] منجر به چاپ زیبای بردارها میشود، اما آنها در واقع در مرکز ردیف قرار میگیرند نه با موقعیت افقی در بالا. استفاده از GraphicsRow به جای Row کار می کند، اما فونت ها را از بقیه nb تغییر می دهد، بنابراین تنها راه حل دوم بهترین است. آیا روش دیگری برای این وجود دارد که بتوانم آن را امتحان کنم؟ | کنترل MatrixForm در داخل ردیف[] |
35010 | به مستندات Mathematica 'basic planting' مراجعه کنید: http://reference.wolfram.com/mathematica/tutorial/BasicPlotting.html به نمودار سوم در آن صفحه بروید، که موارد زیر را بیان می کند: تکین ها را می توان از طرح حذف کرد. با مشخص کردن آنها در محدوده طرح. طبق این سند، اگر این را در Mathematica 9 وارد کنید، نتیجه نشان داده شده در آن صفحه سند را دریافت خواهید کرد: Plot[Tan[x], {x, -3, -Pi/2, Pi/2, 3}] اما وقتی آن را امتحان میکنم، این خطای «plim» را دریافت میکنم:  ادعا میکند که چیزهای زیادی بعد از ظاهر شدن `x`، اما این چیزی است که دکتر می گوید انجام دهید. من اینجا برای هر چیز مرتبطی جستجو کردم فایده ای نداشت. چه خبر است با این؟ | حذف تکینگی ها از نمودار با تعیین آنها در محدوده |
21141 | آیا راهی برای استخراج آرگومان های یک تابع وجود دارد؟ مثال زیر را در نظر بگیرید: من این مجموع را دارم g[1] + g[2] + g[3] + g[1]*g[3] + 3*g[1]*g[2] + 6*g[ 1]*g[2]*g[3] حال، کاری که من میخواهم انجام دهم این است که آرگومانهای تابع را استخراج کرده و آنها را در تابع دیگری «func» اعمال کنیم که آرگومانها را بهعنوان یک لیست میگیرد. func[{1}] + func[{2}] + func[{3}] + func[{1, 3}] + 3*func[{1, 2}] + 6*func[{1, 2, 3}] می دانم «Extract[g[1]*g[3]، Position[g[1]*g[3]، _Integer]]» وجود دارد، اما اگر من یک ثابت ضربی آیا راهی برای این کار وجود دارد؟ | استخراج آرگومان های تابع |
15250 | **سؤال:** چگونه می توان متن Styled با سبک و طول ناشناخته را در یک گرافیک قرار داد و آن را در عرض مقیاس قرار داد؟ **تلاش:** من دو راه زیر را برای بسته بندی متن هنگام گوگل پیدا کردم: (* بر اساس: http://forums.wolfram.com/mathgroup/archive/2008/Mar/msg00977.html *) syd[ txt_، w_: 100، h_: 50] := گرافیک[{Inset[Framed@txt، {0، 0}، {0، 0}، {w، h}]}] (* بر اساس: http://forums.wolfram.com/mathgroup/archive/2008/Mar/msg00916.html *) fred[txt_, w_ : 150] := گرافیک[{ Inset[Framed@Pane[Style[txt, LineIndent -> 0, TextAlignment -> Left], w], {0, 0}] }] اما من میخواهم متنی با طول ناشناخته مدیریت کنم، بنابراین این کار را با Syds راهحل انجام دادم: (* از آنجایی که {w,h}={100,50} برای یک رشته به طول 460 منطقی است که فرض کنیم هر کاراکتر به واحدهای مساحت (100*50)/460 نیاز دارد، بنابراین هر رشته باید مساحت داشته باشد StringLength[txt]*(100*50)/460 \ از آنجایی که w داده شده است اجازه دهید h=StringLength[txt]*(100*50)/(460*w) *) sydGuessHeight[txt_, w_: 100] := گرافیک[ {Inset[ Framed@txt، {0، 0}، {0، 0}، {w، StringLength[txt]*(100*50)/(460*w)}]}، PlotLabel -> Style[syd guess: w= <> ToString[w]، قرمز، پررنگ]] یک آزمایش: txt1 = ( StringJoin @@ Table[روباه قهوه ای سریع از روی سگ تنبل پرید. ، {10}]؛ txt2 = (StringJoin @@ Table[روباه قهوه ای سریع از روی سگ تنبل پرید.، {20}]؛ Grid[Partition[Image /@ { syd[txt1], syd[ txt2]، syd[txt2، 100، خودکار]، fred[txt1]، fred[txt2]، sydGuessHeight[txt2]}، 2]]  همه اینها بسیار بیظرافت است و من هنوز نمیتوانم از آن برای بسته بندی متن استفاده کنم عرض «مقیاسشده» نیست و نمیتوانم متن «Style» را ارائه کنم، زیرا هر گونه تغییر در فونت، حدس را از بین میبرد. | به طور خودکار متن با طول کوتاه را در گرافیک بپیچید |
55895 | در مستندات > به عنوان تابعی از آرگومان اول، MathieuCharacteristicA یک تابع پیوسته > تکه ای است پس چگونه از پیوستن قطعات مختلف تابع اجتناب کنیم؟ برای مثال، Plot[MathieuCharacteristicA[r, 1], {r, -2.5, 2.5}] میگیرم پس چرا Mathematica خطوط عمودی را به صورت پیش فرض ترسیم می کند؟ و چگونه می توان از ترسیم آنها به جز استفاده از تنظیمات صریح مانند Exclusions -> 1 اجتناب کرد؟ | چگونه از پیوستن به MathieuCharacteristicA در یک طرح اجتناب کنیم؟ |
8571 | فرض کنید من از «Frame -> True» در «Plot» استفاده میکنم. سپس میتوانم از «FrameLabel -> {x (nm)، y (nm)} برای برچسبگذاری قاب (به عنوان مثال، شبه محورها) استفاده کنم. به عنوان مثال، من کارهای زیر را انجام داده ام: Plot[Sin[x]، {x، 0، 2 Pi}، PlotRange -> All، Frame -> True، FrameLabel -> {x (nm)، y (nm )}، BaseStyle -> {FontFamily -> Arial، 20}]  با این حال، اکنون میخواهم کاراکترهای x و y در `FrameLabel` مورب باشند. آیا این امکان پذیر است؟ من میخواهم برچسبهای من به این شکل باشد: _x_ (nm) _y_ (nm) که در آن _x_ و _y_ ایتالیک هستند، اما (nm) نیست. آیا باید از «Style» استفاده کنم یا راه حل ساده تری وجود دارد؟ همچنین، در آینده، ممکن است لازم باشد دستورالعملهای «FrameLabel» را ایجاد کنم که پیچیدهتر هستند، مانند: Phi( _z_ ) (V) که به عنوان مثال، _z_ ایتالیک است، اما Phi( و ) (V) نیست. | چگونه می توانم دستورالعمل های FrameLabel را به صورت مورب درآورم؟ |
18063 | به عنوان مثال: M={}; برای[n = 0، n < 100، n = n + 1، ... ... M=Append[M, Resultmatrix ]; (*Resultmatrix ماتریس میانی 4X4 است*) ] Export[data.mat, M] اما هنگام بارگیری data.mat در Matlab، متوجه شدم که M به چندین متغیر با نام هایی مانند Expression1، Expression2، Expression3 تقسیم می شود. من همچنین فرمت XLS را امتحان کردم، اما هر ماتریس 4x4 در لیست ماتریس ها در یک کاربرگ جداگانه ظاهر می شود. بنابراین سوال من این است که چگونه می توانم M را در یک متغیر واحد قرار دهم تا بتوانم آن را دستکاری کنم. | چگونه ماتریس ها را به فرمت matlab صادر کنم؟ |
15257 | چگونه می توانم عناصر پارتو را از یک لیست استخراج کنم؟ برای مثال، برای آن فهرست: list = {{A&W, 15}, {Bubbly, 19}, {Aquabona, 42}, {Lanitis Extra، 91}، {Ayataka، 80} , {DASANI Nutriwater، 12}، {diet Lift/Lift light، 2}، {Minute Maid Antiox، 74}، {Bimbo، 40}، {Minute Maid Deli، 5}، {Fire، 69}، {Club، 14}، {Nada، 46}، {Bu، 46}، {Aybal، 29}، {Kin،73}، {Minute Maid Just 10، 31}، {Hero، 90}، {رژیم غذایی Oasis,65}, {Canada Dry, 30} } من میخواهم این نتیجه را دریافت کنم: {{Lanitis Extra,91},{Hero,90},{Ayataka,80},{ Minute Maid Antiox,74}, {Kin,73},{Fire,69},{رژیم غذایی Oasis,65},{Nada,46},{Bu,46},{Aquabona,42}}  به طوری که این محصولات تقریباً 80٪ از ارزش کل را نشان می دهند. لیست نهایی را می توان مرتب کرد یا نه و مورد واقعی 15000 عنصر دارد. برای هدف من که برچسب گذاری این محصولات به عنوان محصولات خاص است، تفاوتی نداشته باشید. | استخراج عناصر پارتو از یک لیست |
26299 | من از v8 استفاده می کنم و کد زیر را دارم: BarChart[#، ChartStyle -> Pastel، ChartLabels -> (Rotate[#, Pi/3] & /@ #2)] & @@ Transpose[totals4] ایجاد می کند نمودار میلهای و برچسبها را روی فرشتهای قرار میدهد که از پایین، به سمت راست شیب دارد (میل به سمت راست). برچسب ها با میله ها در مرکز قرار ندارند. به عبارت دیگر اگر 10 میله عمودی وجود داشته باشد، برچسب های مربوطه در مرکز قرار نمی گیرند، بلکه به سمت راست منتقل می شوند. چگونه می توانم برچسب ها را در مرکز قرار دهم؟ چگونه می توانم برچسب ها را به سمت چپ متمایل کنم؟ نمونه ای از اینکه در حال حاضر چگونه به نظر می رسد:  برای کمک از شما متشکریم. | چگونه برچسب ها را روی نمودار میله ای وسط قرار دهیم تا مستقیماً زیر نوار مربوطه خود قرار گیرند؟ |
34563 | من سعی می کنم _Compton Shift_ را ترسیم کنم که به این صورت تعریف کردم: E2[φ_] := E1/(1 + (E1/(m*c^2))*(1 - Cos[ϕ درجه])) I ثابت ها را شروع کرده ام و وقتی تابع را برای درجات مختلف ارزیابی می کنم، پاسخ صحیح را به من می دهد. مشکلی که من دریافت می کنم این است که وقتی سعی می کنم این تابع را رسم کنم (با m = 1، c = 299792458 و E1 = 180)، نمودار من یک خط را نشان می دهد تا زمانی که مقدار φ به بالای 30-40 ~ افزایش یابد. من یک خط صاف برای مقادیر کوچک Phi دریافت می کنم، اما برای مقادیر بزرگتر، خط ناپدید می شود و من یک نمودار خالی دریافت می کنم. دلیل این امر چیست؟ آیا من کار اشتباهی انجام می دهم؟ | خطوط طرح مدام ناپدید می شوند |
10067 | من به تابعی نیاز دارم که بتواند یک عبارت را بگیرد و یک تابع خالص را بر اساس نمادهای عبارت برگرداند. نمادها ممکن است دارای مقادیر باشند، بنابراین باید از ارزیابی محافظت شوند. شاید سادهترین مثال باشد: من میخواهم چیزی شبیه x = y = 1 را ارزیابی کنم. ExtractPureFunction[Sin[Pi x^2] + y] و تابع[{x, y}، Sin[Pi x^2] + y] یا (Sin[Pi #1^2] + #2) و ایدهای دارید؟ | یک عبارت را به یک تابع تبدیل کنید |
49335 | من سعی می کنم سطوح Riemann با مرتبه بالاتر تولید کنم. چگونه سطوح ریمان را تجسم کنیم؟ و اسناد بعدی را خواندم. من میتوانم سطح را با استفاده از نمایش قطبی بازتولید کنم، اما در تولید آنها با استفاده از مختصات مستطیلی برای ریشههای بزرگتر از 2 مشکل دارم. *y)^(1/2)]، -Im[(x + I*y)^(1/2)]}، {x، -2، 2}، {y، -2، 2}, PlotPoints -> {40, 120}, Mesh -> 25, BoxRatios -> {2, 2, 2}, ColorFunction -> Function[{x, y, z}, Hue[z]]] p2 = ParametricPlot3D [ ارزیابی[({r Cos[#1]، 0، (r)^(1/3) Sin[#1/3]} &) /@ {0, π,2 π, 3 π}], {r, 0, 2}, PlotStyle -> {{Black, AbsoluteThickness[5]}}] Show[p1 , p2]  مختصات مستطیلی و شاخه های مشکی p3 = ParametricPlot3D[{r Cos[φ]، r Sin[φ]، r^(1/2) Sin[φ/2]}، {r، 0، 1}، {φ، 0، 4 π}، ColorFunction -> تابع[{x، y، z، r، φ، θ}، {Specularity[#]، Glow[#]}& @ Hue[Rescale[φ، {0، 1}]]]، PlotPoints -> {20, 60}, Mesh -> 25] Show[p3, p2]  مختصات قطبی با شاخه های سیاه رنگ ریشه های مربع هر دو یکسان هستند. اگر روی ریشه های مکعبی بروم، نمایش قطبی با تغییر از 2 به 3 یکسان است، اما من نمی دانم چگونه کد مستطیلی را برای ایجاد همان سطح تغییر دهم. به عنوان مثال: p4 = ParametricPlot3D[{r Cos[φ]، r Sin[φ]، (r)^(1/3)Sin[φ/3]}، {r، 0، 1}، {φ، 0 , 6 π}, ColorFunction -> Function[{x, y, z, r, φ, θ}, {Specularity[#], Glow[#]}& @ Hue[Rescale[φ, {0, 1}]]], PlotPoints -> {40, 120}, Mesh -> 25] p5 = ParametricPlot3D[ Evaluate[({r Cos[#1], 0, (r)^ (1/3) Sin[#1/3]} &) /@ {0، π، 2 π، 3 π، 4π، 5π}]، {r, 0, 2}, PlotStyle -> {{Black, AbsoluteThickness[5]}}] Show[p4, p5]  ریشه مکعبی در قطبی با شاخههای مشکی من نمیدانم چگونه میتوان همان سطح ریشه مکعبی را با استفاده از مختصات قطبی بدست آورد. | سطح ریمان برای ریشه مکعب |
28794 | # داده {2.5984*10^-56،1.2266*10^-25،2.77402*10^-19،1.14182*10^-15،3. 43647*10^-13,2.46313*10^-11,7.13917*10^-10,1.11045*10^-8,1.097 54*10^-7,7.68589*10^-7,4.10723*10^-6,0.0000176576,0.0000634956 ,0.000196694,0.000537035,0.00131592,0.00293618,0.00603686,0.01 15497,0.0207306,0.035151,0.0566368,0.0871538,0.128646,0.18284 ,0.25105,0.333986,0.43162,0.543096,0.666724,0.800034,0.939904, 1.08273,1,22464,1,36169,1,49013,1,60652,1,70795,1,79211,1,8573 9,1.90287,1,92831,1,93411,1,92122,1,89103,1,84532,1,78606,1.71 543,1,6356,1,54874,1,45694,1,36212,1,26602,1,17018,1,07592,0. 984329,0.896293,0.812488,0.733406,0.659374,0.590571,0.527055,0 .468779,0.415615,0.36737,0.323804,0.284642,0.249587,0.218334,0 0.190572,0.165997,0.144312,0.125236,0.1085,0.0938559,0.0810734, 0.0699408,0.0602653,0.0518725,0.0446053,0.038323,0.0329003,0. 0282261,0.0242021,0.0207417,0.0177691,0.0152178,0.0130299,0.01 11549,0.0095491,0.00817446,0.00699822,0.00599209,0.00513167,0. 00439598,0.003767,0.00322925,0.00276948,0.00237632,0.00204006} من با عملکرد NonLinearModelFit مشکل کوچکی دارم. امیدوارم کسی بتواند مرا در جهت درست راهنمایی کند لطفا من این نقاط داده را دارم: https://www.dropbox.com/s/5hflg2nvko26hpz/question.nb وقتی نقاط داده را رسم می کنم این را دارم:  سپس از منحنی توزیع برنج (Rician) به عنوان مدل برای برازش استفاده می کنم. برای این کار از $$\frac{x \exp \left(-\frac{v^2+x^2}{2 \sigma ^2}\right) I_0\left(\frac{x v}{\sigma استفاده کردم ^2}\right)}{\sigma ^2}$$ اما وقتی هر دو منحنی را با هم ترسیم میکنم، چیزی شبیه به این شکل میگیرم که تناسب آن بسیار کوچک است:  من تناسب باقی مانده را بررسی کردم و چیزی واقعا ناراحت کننده دریافت کردم. نشان دادن اینکه تناسب من حاشیه خطای زیادی دارد:  راستش را بخواهید، مطمئن نیستم چه مشکلی دارد. من مدتی را روی این موضوع صرف کردهام و فکر میکنم به یک چشم بیرونی برای کمک به آن نیاز دارم. هر ایده ای بسیار قدردانی خواهد شد. ممنون دوستان | چرا با استفاده از تابع NonLinearModelFit حاشیه خطای زیادی دارم؟ |
25865 | من در حال حاضر یک سیستم بزرگ معادلات دیفرانسیل مستقل دارم. من یک سیستم ساختگی قابل مدیریت تر را با فرم یکسان نمایه کرده ام، با استفاده از «Part» برای ارجاع به هر معادله جداگانه، بنابراین: eqns = {c1' == -kf*c1 + kr*c2، c2 == kf*z1 - kr* z2 - kf*c2، c3' == kp*c2} با _هر_ LHS با «cn» که n از 0 تا 3 است. (یا شماره معادلات). با وارد کردن «eqns[[1]]» نتیجه میشود: c1' == -a kf + b kr در حالی که با وارد کردن «FullSimplify @ eqns[[1]]» «kf c1 + c1» == kr c2 به دست میآید. آیا کسی راهی می داند که مشخص کند فرمت باید حفظ شود، یعنی. **_`برخی ورودی`_** که c1 را در عبارت FullSimplify ایزوله می کند، یا c1 == kr c2 - kf c1 به نظر می رسد در این مثال ساختگی کوچک به نظر می رسد و _is_ است، اما برای سیستم های بزرگتر پیشاپیش از شما متشکرم. **_ویرایش:_** من مدتی را صرف جستجوی آنلاین و کمک کردهام غیر از _احتمالا_ تغییر قالب نشانهگذاری، که در آینده استفاده من از NDSolve را انجام میدهد، جایی که امیدوارم از مخفف eqns استفاده کنم. با توجه به درک Mathematica از علامت اول برای مشتقات، مشکل ساز است. (همچنین، یکی دیگر از عارضههای تغییر نماد LHS «c1»، ...، cn» در این است که هر کدام یک تابع ضمنی (و نه صریح) از (t) هستند (_لینک پیوست من را در خط 1 ببینید)_، و بنابراین در NDSolve هر «cn» و «cn» باید در نقطهای از تابع «NDSolve» با «[t]» در انتهای آن اضافه شود. | حفظ قالب FullSimplify در سیستم شاخص معادلات خودمختار |
23889 | من می خواهم تابع همبستگی خودکار (ACF) یک جدول داده را با ورودی های 10^6$ محاسبه کنم. من می دانم که یک تابع داخلی در _Mathematica_ برای آن وجود دارد، اما چون نمی دانم دقیقا چگونه تعریف شده است، تمایل دارم از آن اجتناب کنم. علاوه بر این، من به همبستگی خودکار برای طیفسنجی همبستگی فلورسنت (FCS) نیاز دارم، که به طور خاص نرمال شده است: $$G(\Delta t) = \frac{\displaystyle\sum_{i=0}^{M-m}I(i\tau) I(i\tau + m\tau)}{\langle I\rangle^2(M-m)}$$ where $\Delta t=m\tau$، $\tau$ اندازه گام است، $M$ تعداد کل مراحل است. آیا می توانید به من کمک کنید تا آن را تعریف کنم، به طوری که محاسبات در کمتر از یک روز تمام شود؟ اینگونه است که من داده های خود را با Mathematica n = 50 تولید می کنم. شعاع = 6.*10.^-8.; k = 1.38*10.^-23.; T = 293.; Eta = 1.*10.^-3.; d = (k*T)/(6.*\[Pi]*Eta*radius); دلتات = 500000.; زمان = 10.*10.^-6.; تاود = (Omegar^2./(4.*d)); امگار = 200.*10.^-9.; امگاز = 5.*Omegar; Io = 1; مرز = 5.*10.^-6.; اولیه = مرز/2.; step = Sqrt[2.*d*time]; RandomWalk[x_] := Acumulate[ Join[{RandomReal[{-initial, initial}, 3]}, RandomVariate[NormalDistribution[0, step], {x, 3}]]]; p = جدول[Mod[RandomWalk[Deltat]، مرز، -initial]، {i، n}]; شدت ذرات = Io Exp[(p^2).{-2/Omegar^2, -2/Omegar^2, -2/Omegaz^2}]; int = مجموع [شدت ذرات]; ListPlot[int, AxesOrigin -> {0., 0.}, AxesLabel -> {t, I}, PlotRange -> Full, PlotRangeClipping -> False, PlotStyle -> Red] با تعریف ویکی پدیا امتحان کردم : $$G(\tau)=\frac{\langle\delta I(t)\delta I(t+\tau)\rangle}{\langle I(t) \rangle^2}=\frac{\langle I(t)I(t+\tau) \rangle}{\langle I(t)\rangle^ 2}-1$$ که من مانند این پیادهسازی کردم acff = جدول[Mean[int.Take[PadLeft[int, t], Deltat]], {t, 1, Deltat}] acf = acff/Mean[int] - 1، اما هنوز هم زمان زیادی برای محاسبه طول می کشد. | محاسبات خودهمبستگی سریع |
59041 | من دادههای زیر را دارم: x={11.477، 5.9009، 3.77، 12.171، 9.7534، 12.905، 6.933، 4.6517، 7.601، \ 3.5294، 13.081، 13.081، 13.087، 13.086، 9.7534، 6.933، 7.6517، 7.5294، 13.081، 13.086، 7.5 - 7.5. 7.657، 12.536، 2.2046، \ 3.0679، 10.777، 13.505، 15.199، 14.02، 10.36، 14.502، 22.701، 22.733، 22.733، 22.701، 22.733، 2.2.2، 2.2. 19.866، 18.393، 11.18، 8.936، 12.689، 5.2338، \ 4.6382، 9.5113، 4.2222، 4.8046، -0.2615، 26.658، 26.658، 2615-0.2615. 7.7831، 18.225، 23.549، 13.313، 9.3008، 3.6867، 12.954، 11.04، \ 19.219، -3.3798، 13.351، 14.314، 14.364، 14.364، 14.364 21.393, 23.952, \ 22.603, 14.976, 20.189, 23.61} هنگام اجرای FindProcessParameters به شرح زیر در Mathematica 10: FindProcessParameters[x, FractionalBrownianMotionProcess:پیشرفتن error:inprocess:inprocess:inprometerc: پارامتر(های) فرآیند تخمینی یک فرآیند نامعتبر به همراه داشت. > هر گونه ایده در مورد چرا؟ | FindProcessParameters for Fractional Brownian Motion Returns Error |
11087 | چگونه یک معادله دیفرانسیل را که متشکل از متغیرها بسته به معادله دیفرانسیل دیگری است حل کنیم؟ | حل معادله دیفرانسیل بسته به متغیرهای حل شده توسط NDSolve |
1987 | من می خواهم یک موج الکترومغناطیسی (EM) نمایش دهم. من کدی نوشته ام که کار می کند، اما ناحیه بین نمودار و محورها را سایه نمی کند. هر دو دستور Filling و EdgeForm نادیده گرفته می شوند. قدرت = 2; فرکانس = 3; wave1 = ParametricPlot3D[{t (x/6.28)، -قدرت Sin[فرکانس t (x/6.28)]، 0}، {t، 0، 2 Pi}، PlotStyle->Directive[Thickness[.007]، سبکتر[ قرمز، 0.5]، پر کردن -> محور]]؛ wave2 = ParametricPlot3D[{t (x/6.28)، 0، قدرت Sin[فرکانس t(x/6.28)]}، {t، 0، 2 Pi}، PlotStyle -> Directive[Thickness[.007]، سبکتر[آبی ، .5]، پر کردن -> محور]]؛ نمایش[wave1, wave2, Graphics3D[EdgeForm[Pink], wave1], Graphics3D[EdgeForm[LightBlue], wave2], Axes->False, Boxed->False, PlotRange-> All, ImageSize->{500, 40}] من می خواهم قسمت بین این دو را پر کنم امواج سینوسی و جهت انتشار موج با رنگ. | چگونه یک موج EM هواپیما را رسم کنم؟ |
13021 | 'RandomInteger[3,3]' بردار طول-3 را به طور تصادفی تولید می کند. اما شاخص را از 1 می شمارد. من به یک بردار نیاز دارم که شاخص آن از 0 شروع شود. به این دلیل، هنگام ترسیم آن، محور x من از 1 شروع می شود. به شکل زیر نگاه کنید. ListPlot[RandomInteger[3, 3]] بنابراین من HELP را در این مورد جستجو کردم و گزینه ای را در مورد «AxesOrigin» پیدا کردم. من موارد زیر را امتحان کردم. ListPlot[RandomInteger[3, 3], AxesOrigin -> {1, 0}] به مقادیر محور نگاه کنید. این فقط محور را بدون تنظیم شاخص بردار تغییر می دهد. هنوز از 1 شروع می شود. ** چگونه می توانم بردارهای خود را از شاخص 0 بشمارم؟** | آیا می توانم هنگام استفاده از ListPlot نقطه شروع را تنظیم کنم؟ |
59395 | من می خواهم از _Mathematica_ برای تبدیل یک عکس به سبک کم پلی استفاده کنم. یعنی تبدیل زیر را انجام دهید: Bill to Bill low poly (با استفاده از برنامه Image Triangulator). من فکر می کنم بزرگترین مشکل این است که چگونه نقاط روی مرزهای رنگ های مختلف را به طور مناسب استخراج کنیم. امتیازهای بیش از حد، تصویر خروجی را کثیف می کند، در حالی که تصویر ایجاد شده توسط نقاط بسیار کم زیبا نیست. و بعد از اینکه نقاط تصویر اصلی را استخراج کردم، چگونه عکس اصلی را به سبک low poly تبدیل کنم؟ آیا استفاده از «DelaunayMesh» امکان پذیر است؟ یا، رنگ یک نقطه خاص در یک مثلث را استخراج کنید (با استفاده از ImageValue یا برخی از توابع مشابه) و آن را به رنگ اصلی مثلث تبدیل کنید؟ **ویرایش**: نه، فکر نمیکنم پاسخها در بردارسازی تصویر هنری با مشکل من مطابقت داشته باشند. زیرا می بینید که سوال از مش Delaunay یا مش مثلثی دیگر استفاده نمی کند. | چگونه از Mathematica برای تبدیل یک عکس به سبک low poly استفاده کنیم؟ |
7407 | زمینه: چیزی که من می خواهم این است که از یک تصویر یک اره منبت کاری اره مویی درست کنم. (یک روش ساده که در آن قطعات چند ضلعی هستند.) استراتژی زیر را در ذهن دارم. مجموعه ای از چند ضلعی ها ایجاد کنید و تصاویر (یا فقط تصویر اصلی) را به عنوان بافت به آنها اختصاص دهید و مختصات بافت را تنظیم کنید. من از مستندات (مثال لنا) می دانم که چگونه از یک تصویر به عنوان بافت استفاده کنم. آیا قطعه قطعه کردن تصویر و اختصاص دادن این قسمت ها به عنوان بافت یک استراتژی عملی است؟ اگر چنین است، پس من این سوال را دارم: **سوال: با توجه به تصویری با اندازه عرض × ارتفاع، چگونه می توانم آن را به n² قطعه اندازه عرض / n × ارتفاع / n برش دهم؟** | چگونه می توانم یک تصویر با اندازه عرض × ارتفاع را در n² قطعه با اندازه عرض / n × ارتفاع / n برش دهم؟ |
27642 | تصور کنید من مجموعه ای از داده ها مانند زیر را دارم: data = {{0.0453803، 0.0427863، 0.0489815، 0.045243، 0.0488289، 0.0432898، 0.04448، 0.04448، 0.038، 0.037} {0.0507668، 0.0427863، 0.0502632، 0.0503395، 0.0634623، 0.0675822، 0.0529335، 0.047425، 0.02}، 0.038712} 0.0501259، 0.0595712، 0.0869001، 0.139559، 0.141512، 0.0868391، 0.0579232، 0.0408331}، 0.0408331}، 0.0408331}، 0.0652628، 0.130404، 0.218448، 0.220645، 0.143603، 0.0605173، 0.0424964}، {0.0462043، 0.053010861، 0.05308761، 0.206943، 0.202502، 0.118791، 0.0614023، 0.0459907}، {0.0511788، 0.0582132، 0.105531، 0.166383806، 0.1663851، 0.1663806، 0.0748302، 0.0557107، 0.0492103}، {0.0493629، 0.0539712، 0.0971695، 0.160769، 0.164477، 0.104769، 0.104769 0.0475319، 0.0452583}، {0.0510719، 0.0599374، 0.0730602، 0.0975814، 0.101289، 0.0691997، 0.0691997، 0.0849805 0.043122}، {0.0460517، 0.0567025، 0.0574044، 0.0587778، 0.0537118، 0.0487221، 0.0474098، 0.0474098، 0.0474't کافی، 0.041397 برای ارسال یک تصویر، اما می توان به راحتی با اعمال «ListPlot3D» در مجموعه داده های بالا، آن را تولید کرد. چگونه می توانم یک منحنی گاوسی را به این مجموعه از نقاط داده برازش دهم و ویژگی هایی مانند نیم محورهای برازش را استخراج کنم؟ متوجه شدم که ComponentMeasurements دارای برخی عملکردها برای بهترین تناسب بیضی است، اما به نظر نمی رسد در اینجا قابل اجرا باشد. هدف من در اینجا تعیین میزان گاوسی مجموعه ای از نقاط در یک تصویر است. استراتژی من این است که به صورت متوالی یک گاوسی دوبعدی را به هر نقطه برازش کنم، و سپس خروج از مرکز و گسترش آن را اندازه گیری کنم (مثلاً به طول و نسبت نیم محورهای بیضی مربوط به تناسب نگاه کنیم). مثال در اینجا به نظر می رسد که باید یک تناسب گاوسی دوبعدی با گسترش قابل توجه و نسبتی برای نیم محورها به طور قابل توجهی از یک ایجاد کند. | برازش گاوسی دو بعدی به مجموعه ای از پیکسل های دو بعدی |
58710 | من مجموعه ای از مطالب را در تاریخ ها و زمان های مختلف خوانده ام. من دوست دارم بتوانم مثلاً روزها را درون یابی و سپس ادغام کنم. من می توانم این کار را با تبدیل تاریخ/زمان خود به AbosluteTime انجام دهم و تابع درون یابی را از این طریق دریافت کنم. سپس با ادغام و وصل کردن چند ثانیه به عنوان محدودیتهای یکپارچهسازی، به آنچه میخواهم میرسم. همچنین، از آنجایی که ثانیهها بسیار دقیقتر از آنچه نیاز دارم، تمام «AbsoluteTimes» را به تعداد ساعتهایی از اولین خواندن تبدیل میکنم. می خواستم بدانم آیا ممکن است راهی برای انجام مستقیم این کار با استفاده از خرما وجود داشته باشد. با توجه به ارزش آن، خواندن من حدود 2 ماه طول می کشد و مقادیر بین 90 تا 300 است. **SAMPLE DATA** x[[1 ;; 5]] > {{2014، 8، 4، 10، 36، 0.}، 257.}،{{2014، 8، 4، 16، 28، 0.}، 385.}، > > {{2014 ، 8، 4، 22، 53، 0.}، 176.}، {{2014، 8، 5، 6، 52، 0.}، 148.}، {{2014، > 8، 5، 11، 19، 0.}، 192.}} | تابع درون یابی بر روی تاریخ ها |
15259 | من 2 مجموعه داده، data1 و data2 با مقادیر زیاد (در هزاران) داده دارم و می خواهم آنها را در یک صفحه مقایسه کنم. آنها با توزیع نرمال مدل نمی شوند، اما من از آن برای سادگی استفاده می کنم. data1 = RandomReal[NormalDistribution[], {10000, 2}]; data2 = data1+1; من می توانم اینها را در نمودار فهرست قرار داده و آنها را ترسیم کنم. با این حال، این از نظر بصری ناخوشایند است و حتی برخی از داده ها را پنهان می کند. combPlot = ListPlot[{data1, data2}، PlotRange->All، PlotStyle->PointSize[0.01]، PlotStyle->Directive[Opacity[0.5]] ]; صادرات[Directory[] <> /figures/test-comb.pdf, combPlot];  دستور 'SmoothDensityHistogram' با تابع رنگ زیر، داده ها را دقیقاً به همان صورتی که من برای هر مجموعه داده می خواهم نشان می دهد. histOpts = {ColorFunction -> Function[c, GrayLevel[1 - c]], PlotRange -> {{-4, 4}, {-4, 4}}, ImageSize -> Medium}; hist1 = هیستوگرام Smooth Density[data1, histOpts]; صادرات[دایرکتوری[] <> /figures/test-hist1.pdf, hist1]; hist2 = هیستوگرام Smooth Density[data2, histOpts]; صادرات[دایرکتوری[] <> /figures/test-hist2.pdf, hist2];   چگونه می توانم اینها را در یک طرح واحد، ترجیحا با رنگ های مختلف ترکیب کنم ? من با استفاده از دستور نمایش موفقیتی نداشتم. دوباره، ایده این است که به صورت بصری این 2 مجموعه داده را با هم مقایسه کنید. اگر جایگزین دیگری وجود دارد، من هم دوست دارم آنها را ببینم. * * * به روز رسانی: پس از دیدن پست دیگو زویوویچ، توانستم آن را برای مثال خود کار کنم. با این حال، مجموعه داده های واقعی من ممکن است به طور قابل توجهی متفاوت باشد، بنابراین کران ها یکسان نیستند: data1 = RandomReal[NormalDistribution[], {10000, 2}]; data2 = data1+10; hist1 = SmoothDensityHistogram[data1, ColorFunction->Function[c, Hue[215/360, 0.973, 1, c]], PlotRange-> All, ImageSize -> Medium]; hist2 = SmoothDensityHistogram[data2, ColorFunction->Function[c, Hue[311/360, 0.973, 1, c]], PlotRange->All, ImageSize -> Medium]; combHist = نمایش[ Rasterize[hist1], Rasterize[hist2], PlotRange->All ]; صادرات[دایرکتوری[] <> /figures/test-hist1.pdf, hist1]; صادرات[دایرکتوری[] <> /figures/test-hist2.pdf, hist2]; صادرات[دایرکتوری[] <> /figures/test-combHist.pdf, combHist]; data1:  data2:  ترکیبی:  ~~چگونه مرزهای این مورد را اصلاح کنم؟~~ * * * به روز رسانی: با استفاده از m_goldberg's پیشنهاد، من میتوانم به آنچه میخواهم برسم:  این را برای هر بحث بیشتر باز میگذارم، اما من الان از این راضی هستم با تشکر از همه کسانی که کمک کردند! * * * به روز رسانی بیشتر (با عرض پوزش): من از نتایج برای داده های واقعی خود کمی ناراضی هستم. اولی خوب به نظر می رسد، اما دومی بیش از حد تحریف شده است:   آیا کسی پیشنهاد دیگری برای این موارد دارد؟ | مقایسه 2 مجموعه داده در یک پلات واحد |
39238 | من کتاب لئونید شیفرین را می خوانم و روشی را که کتاب هسته اصلی Mathematica را توضیح می دهد را دوست دارم. از آنجایی که همه چیز یک عبارت است، اکنون متوجه شدم که هیچ تابع یا متغیر واقعی در Mathematica وجود ندارد. تابع چنین متغیر نمایه شده ای است که شامل چندین قانون است. Head /@ {Sin, Sin[x], x, 3} AtomQ /@ {Sin, Sin[x], x, 3} Attributes /@ {Symbol, String, Integer} > {Symbol, Sin, Symbol, Integer} > > {True, False, True, True} > > {{Locked, Protected}, {Protected}, {Protected}} بنابراین هر دو عملکرد دارند Sin و متغیر x Symbol هستند. همه چیز در Mathematica نماد، رشته یا عدد است. این اصل خیلی به من کمک می کند. f = گناه; g = Sin[x]; {f[x]، g[x]} > {Sin[x]، Sin[x][x]} بدون این اصل، یک مبتدی میتواند فکر کند که تابع «g» برابر با تابع «Sin[x]» است. . بنابراین «g[x]» باید به عنوان «Sin[x]» برگردد. و او می تواند فکر کند که تعریف f = Sin غیرممکن است زیرا Sin باید به عنوان تابع Sin [چیزی] بیان شود. اما در اینجا، میتوانیم ببینیم که «Mathematica» بسیار انعطافپذیر است. اگر Sin را به عنوان یک متغیر در نظر بگیریم، پس اختصاص f = Sin کاملاً صحیح است. و «g[x]» برابر با «Sin[x]» نیست، بلکه «Sin[x][x]» است. من فکر می کنم این یک چیز بسیار اساسی است، که یک مبتدی باید به خاطر داشته باشد. بسیاری از کتابهای «Mathematica» این اصول را توضیح نمیدهند، آنها فقط نحوه استفاده از دستور را آموزش میدهند. اما درک هسته اصلی در Mathematica برای من بسیار مهمتر است، زیرا این اساس برای تسلط بر سبک برنامه نویسی Mathematica است. با تشکر از لئونید شیفرین. همانطور که در حال حاضر، من می بینم که توابع و متغیر Symbol هستند. در کنار «سمبل»، آیا میتوانیم از نوع دیگری به عنوان متغیر استفاده کنیم؟ به عنوان مثال، من می خواهم یک لیست از 40 متغیر a1=1، a2=2، a3=3،... a40=40 داشته باشم. اما نمیخواهم از متغیر نمایهشده «a[1]»، «a[2]»، «a[3]»، «a[40]» استفاده کنم زیرا برای من، فقط یک متغیر «a» با چند شاخص البته روش طبیعی این است که به صورت دستی «a1 = 1»، «a2 = 2»، ... «a40 = 40» را تایپ کنید. اما چگونه می توان آن را به صورت خودکار به صورت حلقه یا جدول انجام داد؟ اولین تلاش من این است که «a1»، «a2»، ... «a40» را به عنوان «String» تولید کنم. a <> # & /@ ToString /@ Table[i, {i, 3}] > > {a1, a2, a3} > اما `String` نمی تواند به عنوان متغیر استفاده شود.. .. {a1, a2, a3} = {1, 2, 3} > Set::setraw: نمی توان به شی خام a1 اختصاص داد. بنابراین چگونه می توان لیستی از متغیرها را تولید کرد؟ a1، a2، a3...؟ من سعی کردم از «ToExpression» برای تبدیل رشته به Expression استفاده کنم، لیستی از متغیرهای a1,a2,a3 دریافت کردم. ToExpression[a <> # & /@ ToString /@ Table[i, {i, 3}]] > {a1, a2, a3} من سعی می کنم مقدار را اختصاص دهم: (*) ToExpression[a <> # & /@ ToString /@ Table[i, {i, 3}]]] = {1, 2, 3} > Set::write: Tag ToExpression در ToExpression[{a1,a2,a3}] محافظت شده است. > >> > اینجا چه اشکالی دارد. من سعی می کنم Evaluate را در l.h.s اضافه کنم: Evaluate@ToExpression[ a <> # & /@ ToString /@ Table[i, {i, 3}]] = {1, 2, 3} {a1, a2, a3 } > {1, 2, 3} در نهایت کار می کند. اما آیا راهی غیر از این راه (خیلی طولانی) برای تولید لیستی از متغیرهای 'a1', 'a2', 'a40' وجود دارد؟ و چرا باید l.h.s را در (*) قبل از «تنظیم» روی {1،2،3} «ارزیابی» کنم؟ ویرایش: با تشکر از @RunnyKine، اکنون میدانم که چرا باید قبل از استفاده از «Set» در (*) «ارزیابی» کنم. > زیرا هنگام استفاده از Set، Mathematica R.H.S را ارزیابی می کند و L.H.S. را بدون ارزیابی می گذارد. | درک تابع و متغیر در Mathematica برای مبتدی |
31423 | این یک مثال ساختگی است، اما موضوع را به خوبی نشان می دهد. من به دنبال استفاده از موارد زیر به عنوان ورودی هستم: a = {10, 11}; b = {5، 7}; MakeCD[x_] := {{x, 2 x}, {3 x, 4 x}}; به تابعی که لیستی از زیر لیست ها را می گیرد. ListPlot یک مثال مناسب از تابع است. با استفاده از «1» بهعنوان آرگومان «MakeCD»، «MakeCD» برمیگرداند: «{{1، 2}، {3، 4}}» من به دنبال ارائه «{10، 11}، {5، 7} هستم. , {1, 2}, {3, 4}}` به ListPlot می توانم با موارد زیر به این امر برسم: {c, d} = MakeCD[1]; {a, b, c, d} همچنین با: Join[{a}, {b}, MakeCD[1]] مطمئن هستم که راه بهتری برای انجام این کار وجود دارد، اما هنوز به طور تصادفی به آن نرسیدهام. | استفاده از فهرست های فرعی که از یک تابع به عنوان عناصر آرگومان لیست به یک تابع دیگر بازگردانده می شوند |
55362 | من از FontFamily->Webdings در رابط ها در چندین مکان استفاده می کنم، اما از جمله موارد دیگر برای آیکون های بازکننده سفارشی، به عنوان مثال از آیکون زیر برای بازکننده های باز و بسته استفاده می کنم:  در نسخه 10 این اتفاق می افتد:  هر دو گرفتن صفحه در یک رایانه گرفته میشوند. Webdings نصب شده است. V9 را باز می کنم و ارزیابی می کنم و می گیرم. V9 رو میبندم و V10 رو باز میکنم و همین کارو میکنم. میدانستم که فونتهای Mathematica در V10 در مقایسه با V9 متفاوت است، اما نمیدانم چرا Webdings بهطور متفاوتی رندر میشود. من یک دست پر از فونت های دیگر از جمله Wingdings را آزمایش کرده ام و هیچ تفاوتی بین V9 و V10 مشاهده نکرده ام. آیا کسی می تواند مرا روشن کند که چرا Webdings اکنون متفاوت است؟ من روی OS X 10.9.4 هستم اما رابط های من هم روی ویندوز و هم در مک با V9 کار می کنند. **ویرایش** من همیشه از OS X استفاده می کنم. در دستگاه فعلی خود از OS X 10.9.4 استفاده می کنم. من V8، V9 و V10 را نصب کرده ام. با توجه به پیام خطایی که @m_goldberg هنگام استفاده از «FromCharacterCode» دریافت میکند، هیچ یک از اینها «/SystemFiles/CharacterEncodings/Webdings.m» ندارند. همین پیام در V8 و V9 رخ می دهد، بنابراین من فکر می کنم که به موضوع فعلی بی ربط است. V8  V9  بنابراین همان پیغام خطا برای «FromCharacterCode» در نسخههای قبلی رخ میدهد، اما به وضوح هیچ ارتباطی با استفاده از `Style[6,FontFamily->Webdings]`. مسئله کنونی این است که شما می توانید از Webdings به عنوان یک فونت در V8 و V9 در OS X استفاده کنید و اکنون نمی توانید. | Webding ها در V10 در V9 متفاوت هستند. چرا؟ |
19089 | آیا یک راه ریاضی مانند Map یا Apply برای محاسبه مجموع دو برابر زیر وجود دارد؟ $\sum_{i=1}^{N_1}\sum_{j=1}^{N_2} m_i n_j \, f(\tau_{i} \gamma_{j})$ فهرستها را قبلاً ذخیره کردهام، $m، n,\tau,\gamma$. $m$ و $\tau$ دارای طول $N_1$ و $n$ و $\gamma$ با طول $N_2$ هستند. بنابراین رویکرد من این بود که از چیزی مانند Outer[f, τ, γ] برای نقشه تابع، و سپس Total[Total[Outer[f, τ, γ]]] استفاده کنم، اما چگونه میتوان «m» و «n» را در مجموع؟ ویرایش: لغو ویرایش، متوجه اشکال کد من شد | به طور موثر جمع دو برابر را محاسبه کنید |
33861 | متوجه شدم که اگر یک فایل .m را در Mathematica باز کنم و روی دکمه Run Package کلیک کنم، تمام تعاریف Set در صورتی که به ; ختم نشده باشند، به عنوان خروجی چاپ می شوند. برای تعاریف «function::usage» به همین صورت است. این احتمالاً بی ضرر است، اما من نمی دانم که آیا راهنمایی در مورد نقطه ویرگول آب و هوا وجود دارد که باید در انتهای تعاریف «Set» یا «SetDelayed» اضافه شود. با نگاهی به کد منبع کتابخانههای Mathematica، میتوانم هر دو رویکرد را ببینم - برخی از توابع «ماژول» در پایان «;» دارند، برخی دیگر ندارند. | آیا باید تمام تعاریف بسته ها را با نقطه ویرگول پایان دهم؟ |
16507 | من فهرستی از فرم ها را دارم: {{1، 0، 1}، {2، 1، 2}، {1، 0، 3}، {2، 4، 2}، {2، 1، -1}، {1, 0 ,0}} که میخواهم آنها را طوری مرتب کنم که هر زمان که دو ستون اول با هم برابر باشند، مجموع ستون سوم را محاسبه کنم. یعنی در این حالت خروجی {{1, 0, 1 + 3 + 0}, {2, 1, 2 + (-1)}, {2, 4, 2}} یا {{1, 0, 4} خواهد بود. ,{2, 1, 1},{2, 4, 2}} آیا راهی زیبا برای انجام این کار وجود دارد؟ | چگونه می توان روی موارد تکراری جمع کرد؟ |
19083 | در توابعی مانند «NonlinearModelFit» باید پارامترهایی را با نام نماد مشخص کنم. اگر این پارامترها را بومی سازی کنم، در خروجی به هم می ریزند (به عنوان مثال`ParameterTable`): {a, b, c, d} = {2, 30, 4, 0}; data = a PDF[NormalDistribution[b, c], Range@100] + RandomReal[{-.01، 0.01}، 100]; fitFunc[a_, b_, c_, d_, x_] := a PDF[NormalDistribution[b, c], x] + d fit[data_] := ماژول[{a, b, c, d, aStart, nlmf}, aStart = Max@data; nlmf = NonlinearModelFit[data, fitFunc[a, b, c, d, x], {{a, aStart}, {b, 30}, {c, 4}, {d, 0}}, x]; nlmf[ParameterTable] ] fit@data چگونه می توانم از خروجی هایی مانند a$18554 در ParameterTable بدون استفاده از نام نمادهای سراسری برای پارامترهای a، b، c، d در داخل NonlinearModelFit اجتناب کنم؟ | محلی سازی مناسب نام متغیرها |
6627 | نمونه های تعاملی در مستندات در Wolfram Mathematica وجود دارد. بنابراین برای کامپایل آنها فقط به 'Shift'+'Enter نیاز داریم. من می خواهم چنین نمونه هایی را برای توابع از بسته خود توسعه دهم، چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ * * * از نظرات بسیار متشکرم. من از W. Workbench 2.0 برای ساخت اسناد استفاده می کنم. اما مشکل اینجاست، در حین ساخت، حتی نمونه هایی مانند NumericalAnalysis با خطاها شکست خوردند: > BUILD FAILED > > C:\Documents and Settings\NumericalAnalysis\docbuild.xml:132: خطای زیر > هنگام اجرای این خط رخ داد: > > C:\Documents and Settings\NumericalAnalysis\docbuild.xml:97: زیر > هنگام اجرای این خط خطایی رخ داد: > > C:\Program Files\Wolfram > Research\WolframWorkbench\2.0\configuration\org.eclipse.osgi\bundles\10\1.cp\MathematicaSource\DocumentationBuild\SystemFiles\ant\Build \notebook.xml:71: > راه اندازی یا اتصال به Mathematica انجام نشد هسته: برنامه Connected MathLink > پیوند را بسته است، اما ممکن است هنوز اطلاعاتی در حال انجام باشد. > > کل زمان: 3 ثانیه اگر کسی پیشنهادی دارد، لطفا بنویسد!! | ساخت مستندات با مثال های تعاملی در Wolfram Mathematica |
29958 | آیا میتوان چند جملهای را که تقریبی «سین» است درونیابی کرد و سپس بتوان چند جملهای یا نمونهای از نقاط آن را دستکاری کرد تا بخشهایی از منحنی رسمشده به تدریج تندتر شود؟ اساساً، من میخواهم بتوانم طرحی بسازم که روی یک دامنه مناسب، «Sin» و «Abs[Sin[]]» و همه چیزهای بین آن را نشان دهد. | تبدیل Sin به Abs[Sin] به صورت پویا |
40547 | من این معادله را دارم، $$f(x)=Ax-diag(x)(Ax+b)$$، که در آن $x\in \mathbb{R}^n$، $A\in \mathbb{R}^ {n\times n}$ و $b\in \mathbb{R}^n$، که برای آنها باید صفرها را پیدا کنم. $x=0$ یک راه حل واضح است، اما می خواهم ببینم آیا راه حل های دیگری نیز وجود دارد. آیا راهی صریح برای به دست آوردن راه حل از نظر $A$ و $b$ بدون مشخص کردن کامل ماتریس ها وجود دارد؟ | حل معادله ماتریس نمادین |
6623 | من سعی کردم از استفاده از زیرنویس $A_0$ در ماژول اجتناب کنم و خطای $A[0]$ دریافت کنم. In[119]:= ماژول[{A[0] = 1},A[0]] در طول ارزیابی In[119]:= ماژول::lvset: مشخصات متغیر محلی {A[0]=1} حاوی A[ 0]=1، که یک انتساب به A[0] است. فقط انتساب به نمادها مجاز است. >> Out[119]= Module[{A[0] = 1}, A[0]] ویرایش: از طرف دیگر، من سعی کردم A0, A1, A2 را تعریف کنم، اما با دستور Sum[Ai, {i, 3}] من فقط می خواهم یک نماد ترکیب یک حرف با پسوند عدد، به عنوان مثال. Ai، A_i، A[i]، A(i)،... هر نمادی که در MMa به عنوان نماد در نظر گرفته شود، اشکالی ندارد. EDIT2: برای مثال، In[130]:= Module[{A0 = 1},Sum[Symbol[A <> ToString[i]], {i, 0, 3}]] Out[130]= A0 + A1 + A2 + A3 اما من میخواهم $A0$ را با $1$ جایگزین کنم و 1+ A1 + A2 + A3 را دریافت کنم وقتی A0 در سطح جهانی تعریف شود کار میکند. In[132]:= Sum[Symbol[A <> ToString[i]]، {i، A0 = 1; 0, 3}] Out[132]= 1 + A1 + A2 + A3 | کدام نماد جایگزین برای زیرنویس ها/فرونویس ها که در Mathematica نیز به عنوان SYMBOLS در نظر گرفته می شوند؟ |
24731 | مشکل این است که «0(TAB)0» به اشتباه به عنوان مربع قرمز تیره تفسیر می شود، اگرچه باید مربع قرمز تیره باشد که با صفر/یک احاطه شده باشد. Import فرمتهای دادهای مختلفی مانند Data و Matrix دارد، اما من نمیدانم کدام یک است: ASCII؟ بنابراین چگونه می توانم داده های نوع زیر را به عنوان یک فایل متنی به Mathematica وارد کنم و ماتریکس پلات به سبک هدف را دریافت کنم؟ آیا دستور فرمت برای مشخص کردن ساختار داده برای وارد کردن وجود دارد؟ **هدف**  **شکست**  **داده** 0,0,1,1,1,1,0 0,1,1,1,1,1,0 0,0,1,1,1,1,0 0,0,1,1,1,1,0 0,0,0,0,1,1,0 0,0,0,1,1,1,0 0,0,0,0,1,1 ,0 0,0,0,0,1,1,0 0,0,0,0,0,1,0 0,0,0,0,0,0,0 0,0,0,0,0 ,0,0 0,0,0,0,0,0,0 1,1,1,1,1,1,0 1,1,1,1,1,1,0 >  | وارد کردن ماتریس ها در کنار یکدیگر که توسط TAB جدا شده اند |
56541 | من از شهودم برای حل خطاهای اسکریپت های _Mathematica_م استفاده کرده ام. اما وقتی محاسبات پیچیدهتر شد و من شروع به دریافت خطاهای مربوط به کد در اسکریپتهای شرکتکننده بیشتر کردم (یک اسکریپت به یکی دیگر نیاز دارد که به یکی دیگر نیاز دارد، و غیره)، من به دنبال راهی برای یافتن یک _file_ و _line number_ یا چیزی گشتم و متوجه شدم: چگونه خطی را که در آن خطا در نوت بوک Mathematica رخ داده است پیدا کنیم؟ و واضح ترین راه برای نشان دادن توالی ارزیابی Mathematica که هر دو با محیط نوت بوک (UI) مناسب ترند. احتمالاً می توانم از یک دفترچه یادداشت استفاده کنم و سعی کنم اسکریپم را در آنجا اجرا کنم. اما من نمی دانم که آیا راه بهتری برای کار صرفاً در خط فرمان وجود دارد؟ هر ایده ای؟ (من از _Mathematica_ نسخه 9 استفاده می کنم) | محل وقوع خطا در دسته ای از اسکریپت های خط فرمان را پیدا کنید |
31429 | فرض کنید که من یک رشته str دارم. `str` حاوی سرفصل ها -- که در خطوط نظر نوشته شده است -- و داده ها است. برای مثال: str = # Heading 1 # Heading 2 @ Heading 3 @ Heading 4 Data 1 Data 2 Data 3; که در آن «#» و «@» خطوط نظر داده شده را نشان میدهند. اکنون، میخواهم یک تابع «removeComments» بنویسم تا تمام خطوط «str» را که نظر داده میشوند حذف کند. یعنی میخواهم تمام خطوط «str» را که با کاراکتر «#» یا کاراکتر «@» شروع میشوند حذف کنم. من فکر می کنم یک راه برای انجام این کار پیدا کرده ام. روش من این است که ابتدا «str» را با استفاده از «StringSplit» با جداکننده «\n» به خطوط تقسیم می کنم. سپس از «DeleteCases» برای حذف تمام خطوط موجود در لیست که با «#» یا «@» شروع میشوند، استفاده کنید. و در نهایت، لیست را با استفاده از «Riffle» و «StringJoin» به یک رشته تبدیل کنید. بنابراین، من موارد زیر را دارم: removeComments[str_String] := Module[{result}, result = StringSplit[str, \n]; نتیجه = حذف موارد[ نتیجه، _?(StringMatchQ[#، (# ~~ ___) | (@ ~~ ___)] &)]; result = StringJoin[Riffle[نتیجه، \n]]; result ] removeComments[str] که خروجی _correct_ زیر را می دهد (یک رشته): Data 1 Data 2 Data 3 _However_، حالا فرض کنید یکی از آیتم های داده من (مثلاً یک فضای منفرد در مقابل «داده 2») دارای یک یا بیشتر فضاهای اصلی: str = # عنوان 1 # عنوان 2 @ عنوان 3 @ عنوان 4 داده 1 داده 2 داده 3; removeComments[str] در این مورد، من خروجی **_incorrect_** را دریافت می کنم: داده 1 داده 3 یعنی «داده 2» به طور کلی حذف می شود. چیزی به وضوح در رویکرد من اشتباه است، اما من نتوانستم اشتباه خود را پیدا کنم (اگرچه احتمالاً واضح است). میشه لطفا کمکم کنید پیدا کنم مشکل چیه؟ ممنون از وقتی که گذاشتید | حذف خطوط نظر داده شده از متن در یک رشته |
36994 | من یک آرایه بسیار پراکنده از بردارها دارم (به معنای محاوره ای که دامنه را به صورت پراکنده پوشش می دهد؛ SparseArray نیست). ListStreamPlot بدون گزینه فقط یک جریان را نشان می داد. من سعی میکنم از آرایهای از «StreamPoints» عبور کنم تا ضربه بزنم (یعنی نقاطی که بردارها برای آنها تعریف شدهاند)، اما هنوز اکثر آنها ضربه نمیزنند:  می توانید نوت بوک را در اینجا ببینید: https://dl.dropboxusercontent.com/u/13934821/incomemobility.nb حدس من این است که آرایه برداری من (21 بردار از این داده ها در مورد تحرک درآمد (پیوند پی دی اف)) بسیار پراکنده است، و فیلد برداری به نوعی به پایان می رسد، اوم، مشخص نیست؟ آیا این معنی دارد؟ | چرا ListStreamPlot ممکن است نتواند StreamPoints را پوشش دهد؟ |
50915 | در اینجا منحنی زیر است. (نوشته شده به عنوان بردار موقعیت) r = {Cos[7 Pi*t], Cos[6.2*Pi*t], 2.5*t} ParametricPlot3D[r, {t, 0, 2}] میخواهم بدانم چگونه میتوانم نقاط خاصی را روی این منحنی علامت گذاری کنید، برای مثال زمانی که t = 0 و t=1 باشد. من همچنین می خواهم به آن نکات برچسب بزنم. | علامت گذاری نقاط خاص روی یک منحنی سه بعدی |
50625 | من شبکه ای از یک شبکه برق دارم که لبه آن خطوط برق و رئوس بارها یا ژنراتورها هستند. من در تعجب بودم که چگونه می توانم یک تصویر را به _Mathematica_ وارد کنم تا نوعی سیستم مختصات را برای محاسبه برخی ویژگی های توپولوژیکی که مربوط به فاصله و موقعیت با استفاده از روش های خنک کننده مونت کارلو و روش های دیگر از این نوع است، استخراج کنم. کد زیر خطاهایی را که در زیر نشان داده شده است را به من نشان می دهد. im = Import[C:\Research\Pictures\FloridaPowerGrid.jpg]; ماژول[{picturesize, i, bigger, imagesizes}, picturesize = {1038, 1386}; مقادیر = {}; i = 1; اندازه تصویر = ImageDimensions[im]; بزرگتر = 1; DynamicModule[{pt = {0, 0}}، If[imagesizes[[1]] < imagesizes[[2]]، بزرگتر = 2]; TableForm@{ دکمه[Record!, AppendTo[values, {i, pt}]; i++;]، LocatorPane[Dynamic@pt، Dynamic @ Graphics[ Join[ {Inset[im, {0, 0}, {0, 0}, {1, 1}]}, Flatten[{آبی، دیسک[#[ [2]]، 0.01]، سفید، متن[#[[1]]، #[[2]]} و /@ مقادیر]]، PlotRange -> {{0, imagesizes[[1]]/imagesizes[[bigger]]}, {0, imagesizes[[2]]/imagesizes[[bigger]]}}, ImageSize -> imagesize], Dynamic[N @ pt]، Dynamic[MatrixForm@values]}]]   | با استفاده از LocatorPane |
57257 | در _Mathematica_ 9، تابع(ها) را داشتم. بابت قالب بندی ضعیف عذرخواهی می کنم. RemoveBackground[data_,n_,rng_?NumericQ]:=RemoveBackground[data,n,{{-∞,-rng},{rng,∞}}]; RemoveBackground[data_,n_:2,regions_:{{-∞,∞}}]:= ( RemoveBackground[] = Function[{x}, Evaluate[ Fit[ (* انتخاب نقاط فقط در مناطق مشخص شده *) انتخاب[ Flatten[ داده، عمق[داده] -3]، تابع[{pt},Or@@(#[[1]]<=pt[[1]]<=#[[2]]&/@مناطق)] ][[;,;;;2]]، (* ساخت لیست عبارات چند جمله ای *) x^#&/@Range[0,n], x ] ]]; نقشه[ReplacePart[#,2->#[[2]]-RemoveBackground[][#[[1]]]&, data, {-2}] ); اکنون در _Mathematica_ 10.0، RemoveBackground یک تابع محافظت شده است. من می دانم که شما می توانید متغیرها را از حالت محافظت خارج کنید. وقتی مجبور شدم «دستگاهها» را انجام دهم که آنها در _Mathematica_ 10.0 نیز از آن محافظت میکردند، کاملاً خوب کار میکرد. بنا به دلایلی از آنجایی که یکی از فراخوانیهای «RemoveBackground» دارای چهار آرگومان است، در داخل بسته قرمز میشود و پیام را ادامه میدهد > SetDelayed::write: برچسب RemoveBackground را در RemoveBackground[data_, n_:2, > regions_:{{- میدهد. inf,inf}}] محافظت می شود. به نظر می رسد اهمیتی ندارد «Unprotect[RemoveBackground]» را کجا قرار دهم. من مدام این خطا را دریافت می کنم. هیچ ایده ای در مورد اینکه چرا؟ من همچنین ترکیب های مختلفی از «Unprotect» و سپس «Clear» را امتحان کرده ام. | چگونه یک متغیر را در یک بسته حذف کنیم |
37837 | موارد زیر کار می کنند: devFactors =SQLExecute[SicsDBconnection, SELECT * FROM <> devFactorTable]; devFactors[[1]] colNames = {ALOB, Country, Months, LossFactor, EarnedFactor}; asRules = قانون @@@ Transpose[{colNames, Range[Length@colNames]}]; newList[col_] := devFactors[[All, col /. طبق قوانین]]؛ newList[LossFactor][[1]] و تولید میکند: {Property Treaty PR, Morristown, 12, 3.5736, 3.09256} 3.5736 من میخواهم نام ستونها را از SQL به صورت زیر بیرون بکشم: colNames = SQLColumnicsDBames SQLTable[devFactorTable]][[همه، 2]]؛ اما، وقتی این کار را انجام میدهم، اکنون colNames به جای فهرست نمادها، فهرستی از رشتهها است و باید به فهرست devFactors خود اشاره کنم مانند: newList[LossFactor][[1]] من میخواهم بتوانم به آن ارجاع دهم. با استفاده از نماد LossFactor به جای رشته. من می بینم که نمی توانم سر یک اتم را جایگزین کنم، بنابراین فکر می کنم این بدان معناست که نمی توانم آن رشته ها را از SQL به نماد تبدیل کنم. بدیهی است که این یک مشکل حیاتی نیست، اما آیا کسی میداند چگونه میتوانم این کار را انجام دهم، یا اینکه آیا ممکن است؟ | می خواهید از نام ستون ها به عنوان شاخص استفاده کنید، اما بدون نقل قول |
51391 | من یک لیست 24 تایی دارم که قرار است 2 نقطه متوالی (1 و 2، 3 و 4، ...) یک خط تشکیل دهند. p1={{243.8، 77.}، {467.4، 12.}، {291.8، 130.}، {476.، 210.5}، {103.2، 327.}، {245.2، 110.5}، {47.4، 34. ، {87.4، 108.5}، {371.، 506.5}، {384.6، 277.}، {264.6، 525.5}، {353.8، 294.5}، {113.2، 484.5}، {296.، 304.5}، {459.6، 304.5}، {264.6، 525.5} ، {288.2، 630.5}، {199.6، 446.5}، {138.8، 615.5}، {81.8، 410.}، {232.4، 795.}، {461.8، 727.}، {27.5}، 627.8، {27.4}، 627.8. }; من همچنین لیست دیگری از 24 نقطه مختلف با همان رفتار دارم. p2={{356.8، 32.}، {363.2، 120.}، {346.، 245.}، {393.8، 158.}، {163.8، 211.5}، {230.2، 250.}، {54.6، 22. }، {139.6، 220.}، {366.، 394.5}، {451.8، 372.}، {241.، 398.}، {321.، 411.5}، {163.2، 347.}، {213.2، 406.5}، {332.4، 596. ، 528.5}، {176.، 585.5}، {256.، 530.5}، {38.2، 553.}، {122.4، 507.}، {345.2، 774.5}، {345.2، 688.}، {104.6، 7128. ، 647.}}; هدف من یافتن تقاطع بین یک خط در p1 و یک خط در p2 همانطور که در نمودار زیر نشان داده شده است. من واقعاً نمی دانم چگونه با این ~~ شروع کنم، و بدتر از آن، یک خط در p1 از نظر ترتیب در هر لیست با خط متقاطع در p2 مطابقت ندارد. این را می توان با رنگ های مختلف 2 خط متقاطع مشاهده کرد و دستکاری عنصر به عنصر ~~ * را دشوارتر می کند. چگونه می توانم این را حل کنم؟ Join[Partition[p1, 2], Partition[p2, 2]] // ListLinePlot  *من متوجه شدم که این خوشبختانه درست نیست، همانطور که در زیر مشاهده می شود وقتی که خط i در p1 و خط i در p2 با هم ترسیم می شوند، و همچنین توسط @Öskå در یک نظر برای پاسخ eldo. Row@Table[ ListLinePlot[{Partition[p1, 2][[i]], Partition[p2, 2][[i]]}], {i, 1, Length@Partition[p1, 2]}]   | تقاطع جفت خطوط مستقیم را پیدا کنید |
26595 | **به روز رسانی/بازنویسی** ابهامات زیادی در مورد آنچه که می خواهم با این سوال انجام دهم وجود دارد، بنابراین تصمیم گرفتم آن را بازنویسی کامل کنم. من _واقعا_ متاسفم برای سردرگمی. اگر میخواهید پسزمینه را ببینید، لطفاً تاریخچه ویرایش را ببینید. امیدوارم اکنون همه چیز واضح تر باشد. من داده هایی دارم که به شکل زیر ساخته شده اند: datac = { data1 = RandomReal[1, {7, 3}], data2 = RandomReal[1, {13, 3}], data3 = RandomReal[1, {19, 3}], data4 = RandomReal[1, {16, 3}], data5 = RandomReal[1, {5, 3}] }؛ 'data1' تا 'data5' زیرمجموعه های یک مجموعه داده چند متغیره با 3 متغیر _مستقل هستند. برای مثال «data1» از 7 نقطه داده مجزا (هر کدام با 3 متغیر) تشکیل شده است. اگر از تابع زیر استفاده کنم: Needs[StatisticalPlots`] pairwisecol[data_, col_] := PairwiseScatterPlot[data, PlotStyle -> col, DataTicks -> True, DataLabels -> {x, y, z }] من می توانم یک نمودار _combined_ برای مقایسه زیر مجموعه های مختلف ایجاد کنم. به عنوان مثال نمایش[{pairwisecol[data1, Red], pairwisecol[data2, Blue], pairwisecol[data3, Green], pairwisecol[data4, Purple], pairwisecol[data5, Orange]}]  این در حال حاضر دارای اشکالات عمده ای است که هر زیر مجموعه باید تعریف شود و رنگی به صراحت به آن اختصاص داده شود. همچنین، «نمایش» در این مثال، به جای عناصر طرح اول (همانطور که معمولاً در «نمایش[{Plot1,Plot2}]» اتفاق میافتد، همه «دادههای» و غیره را پوشش میدهد. چیزی که من به دنبال آن هستم، راهی برای استفاده از کل (پارتیشن بندی شده) مجموعه داده «داده» برای تولید چنین نمودار/نمودار است. یعنی چیزی شبیه، Show[pairwisecol[#، Red] & /@ datac]، اما با جایگزینی «قرمز» با یک سری رنگ برای نمایش هر زیر مجموعه (مانند نمودار نشان داده شده). ... متناوبا، شروع با یک لیست 2 سطحی به عنوان مثال. datap = RandomReal[1, {60, 3}]; و تعریفی از پارتیشنهای فهرست فرعی، قطعات = {7، 13، 19، 16، 5}; یا partpos = {[[1;;7]]، [[8;;20]]، [[21;;39]]، [[40;;55]]، [[56;;60]]}; سپس تابعی مانند: pairwiseP[data_, partlist_] := ... تعریف میکنیم که «datap» را به زیر لیستهای مناسب تقسیم میکند، مجموعهای از «PairwiseScatterPlot» ایجاد میکند (هر کدام با رنگ طرح متفاوت) و سپس با استفاده از آنها ترکیب میشوند. نمایش. توجه داشته باشید که این مثال دارای n = 3 متغیر مستقل است. من به دنبال روشی هستم که برای 1 < n <~20 کار کند. کسی میتونه راهنمایی کنه که چطور میشه این کار رو کرد؟ | نمودارهای پراکنده برای زیرمجموعه های داده های چند متغیره [به روز شده] |
27507 | من دادههای ساعتی ثبتشده را دارم: مرتبسازی[پیوستن به @@ داده[[همه، 3 ;;]][[همه، همه، 2 ;; 3]]] خروجی={{2013، 6، 19، 12، 0، 0.}، 7980.}، {{2013، 6، 19، 13، 0، 0.}، 7994.}، {{2013 ، 6، 19، 14، 0، 0.}، 7860.}، {{2013، 6، 19، 15، 0، 0.}، 7722.}، {{2013، 6، 19، 16، 0، 0.}، 7602.}، {{2013، 6، 19، 17، 0، 0.}، 7479.}، {{2013، 6، 19، 18، 0، 0.}، 7354.}، {{2013، 6، 19، 19، 0، 0.}، 7319.}، {{2013، 6، 19، 20، 0، 0.}، 7347. }، {{2013، 6، 19، 21، 0، 0.}، 7071.}، {{2013، 6، 19، 22، 0، 0.}، 6928.}، {{2013، 6، 19، 23، 0، 0.}، 6854.}، {{2013، 6، 20، 0، 0، 0.}،6559.}، {{2013، 6، 20، 1، 0، 0.}، 6145.}، {{2013، 6، 20، 2، 0.0.}، 5920.}، {{2013، 6، 20، 3، 0، 0.}، 5686.}، {{2013، 6، 20، 4، 0، 0.}، 5696.}، {{2013، 6، 20، 5، 0، 0.}، 5901.}، {{2013، 6، 20، 6، 0، 0.}، 6684.}، {{ 2013، 6، 20، 7، 0، 0.}، 7368.}، {{2013، 6، 20، 8، 0، 0.}، 7699.}، {{2013، 6، 20، 9، 0، 0.}، 7884.}، {{2013، 6، 20، 10، 0، 0. }، 7958.}، {{2013، 6، 20، 11، 0، 0.}،{ 7984.}، {{2013، 6، 20، 12، 0، 0.}، 7930.}، {{2013، 6، 20، 13، 0، 0.}، 7792.}، { {2013، 6، 20، 14، 0، 0.}، 7588.}، {{2013، 6، 20، 15، 0، 0.}، 7479.}، {{2013، 6، 20، 16، 0، 0.}، 7349.}، {{2013، 6، 20، 17، 0، 0.}، 7253.}، {{2013، 6، 20، 18، 0، 0.}، 7171.}، {{2013، 6، 20، 19، 0، 0.}، 7106.}، {{2013، 6، 20، 20، 0، 0.}، 7044. }، {{2013، 6، 20، 21، 0، 0.}، 6711.}، {{2013، 6، 20، 22، 0، 0.}، 6647.}، {{2013، 6، 20، 23، 0، 0.}، 6648.}} می خواهم میانگین را داشته باشم پیامدهای هر روز و همان زمان فقط ساعت ها را حذف می کند. لطفاً در مورد کد کمک کنید. | داده های متغیر میانگین تاریخ |
6622 | این یک مشکل دو قسمتی است: 1. من فرمی دارم که هم ورودی های عددی و هم ورودی متن را می پذیرد، سپس یک تابع را با استفاده از دکمه process اجرا می کند. مشکلی که من دارم این است که کاربران فراموش می کنند همه فیلدها را پر کنند و عملکرد اجرا نمی شود. کاری که میخواهم انجام دهم این است که شکلی از گفتگوی پیام را به کاربر اضافه کنم که مشکل را توضیح دهد و از اجرای عملکرد جلوگیری کند. 2. دو مورد از این InputFieldها تابعی را تغذیه می کنند که نتایج را به صورت پویا در نوت بوک نمایش می دهد. قبل از داشتن مقادیر در InputFields برای این تابع پویا، کد در بخش Grid قابل مشاهده است، نتایج نمایش داده می شود. چگونه می توانم کد را مخفی کنم و فقط نتایج را پس از پر شدن InputFields نمایش دهم؟ در اینجا نمونه ای از کد InputField است که من روی آن کار می کنم: Column[{Grid[{{Style[code test, FontFamily -> Arial، Helvetica]}، {Grid[{{Style[input 2 #، FontFamily -> Arial، Helvetica]، InputField[ Dynamic[f1، If[# === تهی، f1 = 0، f1 = گرد[#، 00.001]] و]، شماره، اندازه فیلد -> {4، 1}]، سبک[ورودی 3 #، FontFamily -> Arial، Helvetica]، فیلد ورودی[ پویا[f2، اگر[# === تهی، f2 = 0، f2 = گرد[#، 00.001]] و]، شماره، اندازه فیلد -> {4، 1}]، پویا[data1 = Round[f2، 0.01]، CachedValue :> 0، ContinuousAction -> False]}}، Frame -> None، ItemSize - > 10]}، {Grid[{{Style[input 4 #، FontFamily -> Arial، Helvetica]، InputField[ Dynamic[f3، If[# === Null، f3 = Round[#، 0.01]، f3 = 00.001] &]، Number، FieldSize -> {4، 1}]، Style[input 4 #، FontFamily -> Arial، Helvetica]، InputField[ Dynamic[f4، If[# === Null، f4 = Round[#, 0.01]، f4 = 00.001] &]، Number، FieldSize -> {4, 1}]، Dynamic[data2 = Round[f4, 0.01] , CachedValue :> 0, ContinuousAction -> False]}}، Frame -> None، ItemSize -> 10]}}، Frame -> None]، Button[Style[Process]، SelectionMove[yes = Mean[f2, f3]، Method -> Queueed , All, ButtonCell]]}] Print[yes, yes]; کد به روز شد تا مثال بهتری از مشکل ارائه شود. با تشکر از کمک شما! | چگونه می توانم مطمئن شوم که تمام InputField ها قبل از پردازش فرم nb دارای مقادیر هستند؟ |
31617 | اخیراً اندازه مشکل را در کدم افزایش دادهام و با استفاده از «ParallelTable» به شدت افزایش مییابد. با کمک زیاد این انجمن، به نظر می رسد که مشکل ممکن است ناشی از ارتباط داده های بزرگ بین هسته ها باشد. بنابراین آیا راهی برای نظارت بر ارتباطات بین این هسته ها وجود دارد؟ به عنوان مثال، برای اینکه ببینید چه مقدار داده از یک هسته به هسته دیگر کپی شده است. * * * **ویرایش** همانطور که درخواست شد، در اینجا یک مثال برای نشان دادن مشکل وجود دارد: پاک کردن[`*] LaunchKernels[]; من 16 هسته در سیستم خود دارم $KernelCount (* ==> 16 *) مقداری ماتریس m = 30000 را تعریف می کند. n = 640; a = Random Complex[{0., 1. + I}, {n, m}]; b = Random Complex[{0., 1. + I}، {n، m}]; تابعی را تعریف کنید که محاسبات جبری ساده را انجام می دهد، جزئیات را می توان نادیده گرفت. SelectbyWRange[A_، {WMin_، WMax_}، {TakeWMin_، TakeWMax_}] := ماژول[{lthA، nMax، nMin}، lthA = طول[A]; nMin = گرد[-((-WMax + lthA WMin)/(WMax - WMin)) - ((1 - lthA) TakeWMin)/(WMax - WMin)]; nMax = گرد[-((-WMax + lthA WMin)/(WMax - WMin)) - ((1 - lthA) TakeWMax)/(WMax - WMin)]; Transpose[{جدول[ TakeWMin + n*(TakeWMax - TakeWMin)/(nMax - nMin)، {n، 0، nMax - nMin}]، Take[A، {nMin، nMax}]}]] g[{x_, y_}] := SelectbyWRange[-Im[x*Conjugate[y]]، {-834.، 834.}، {19.5، 20.5}] زمانبندی «جدول»، «جدول موازی»، «نقشه»، «نقشه موازی»: جدول[g[{a[[n]]، b[[n]] }]، {n، 1، طول[a]}]؛ // AbsoluteTiming (* ==> {0.390135، Null} *) ParallelTable[g[{a[[n]]، b[[n]}]، {n، 1، طول[a]}]; // AbsoluteTiming (* ==> {14.352067، Null} *) Map[g، Transpose[{a, b}]]; // AbsoluteTiming (* ==> {1.010789، Null} *) ParallelMap[g، Transpose[{a, b}]]; // AbsoluteTiming (* ==> {8.101203, Null} *) ParallelTable[ g[{RandomComplex[{0., 1. + I}, {m}], RandomComplex[{0., 1. + I}، { m}]}]، {n}]؛ // AbsoluteTiming (* ==> {0.128660، Null} *) میتوانیم ببینیم که `ParallelTable[g[{a[[n]], b[[n]]}], {n, 1, Length[a] }]` در زمانبندی بدترین است، شاید به این دلیل که کل «a» و «b» باید در هر زیرکرنل کپی شوند و بنابراین زمان زیادی طول کشیده است. همچنین در آخرین `ParallelTable` هیچ کپی داده از هسته اصلی به زیر کرنل وجود ندارد و بهترین عملکرد را دارد. در مورد اینکه چرا «Table» خیلی سریع است و «ParallelMap» خیلی کند است، من هیچ سرنخی ندارم. من فکر می کردم نظارت بر ارتباطات بین هسته ها ممکن است در درک رفتار آنها مفید باشد. | نحوه نظارت بر ارتباطات بین هسته های موازی |
28832 | من می خواهم یک عملگر در _Mathematica_ به شکل زیر بسازم، $$D_i=\partial_i +\sum_{i \neq j}^n\frac{1}{x_i-x_j}p_{ij}, \quad i= 1,...,n$$ که در آن $p_{ij}$ یک عملگر جایگشت (متقارن) است و با $x_i$ و $\partial_i$, $$p_{ij}x_i=x_jp_{ij}, \quad p_{ij}\partial_i=\partial_j p_{ij}, \quad p_{ij}^2=1$$ سعی کردم استفاده کنم بسته «NCalgebra»، همه عملگرها را غیر جابهجایی میکند و قوانین مناسب را تعریف میکند، اما نتیجه زمانی که بسیاری از اپراتورها (مثلاً $D_i^6$ ) اعمال می شود. کارآمدترین روشی که من پیدا کردم این است که همیشه عملگر جایگشت را به سمت راست و پشت مشتقات فشار دهم. مشکل زمانی ظاهر میشود که برخی از ویژگیهای قدرتها و مشتقات توابع $\frac{1}{x_i-x_j}$ ساده نشده باشند وقتی که بهعنوان اشیاء غیر جابجایی تعریف شوند و همچنین برای قدرتهای بزرگ عملگر تعداد عبارتها به شدت افزایش می یابد. اما شاید دیگر به پکیج 'NCalgebra' نیازی نباشد و چنین اپراتوری را بتوان در محیط معمولی _Mathematica_ تعریف کرد پیشاپیش متشکرم! | عملگر دیفرانسیل شامل جایگشت |
28834 | من سعی می کنم یک تصویر سه بعدی نسبتاً بزرگ ایجاد کنم و آن را صادر کنم. در حال حاضر، من تصویر را ایجاد می کنم، سپس با استفاده از نمایش نمایش داده می شود، سپس از صادر کردن استفاده می کنم. مشکل این است که ترسیم تصویر سه بعدی به عنوان یک شیء تعاملی کاملاً لپ تاپ کوچک من را از بین می برد، و من واقعاً به آن نیازی ندارم - من فقط یک خروجی _jpeg_ می خواهم. راهی برای انجام این کار وجود دارد؟ کاری که من انجام میدهم اساساً در امتداد خطوط Show[{object list}, options] Export[name.jpeg,%options] است، بنابراین به عنوان مثال، اگر میخواهم تصویری از یک نمودار «Sin[x]» داشته باشم. بدون اینکه _Mathematica_ ابتدا آن را نقاشی کند، چگونه این کار را انجام دهم؟ با تشکر | صدور یک طرح بدون ترسیم آن |
17692 | من باید ورودی های یک لیست را به همان ترتیبی که ورودی های یک لیست مرجع مرتب می کنند، مرتب کنم. از آنجایی که من لیست های نسبتا بزرگی دارم که رشته ها را شامل می شود، سعی می کنم از Dispatch برای انجام سریع این کار استفاده کنم. در اینجا کدی وجود دارد که برای ارائه مثالی از کاری که من انجام میدهم به درستی کار میکند: list1={q, r, p}; (*لیست مرجع*) list2={r، q, p}; (* نیازها به ترتیب فهرست 1* مرتب شده اند) list1rules=رشته[list1 -> محدوده[طول[list1]]] listdispatch=Dispatch[list1rules] updatedpositions=list2 /. listdispatch list2[[updatedpositions]] Out[2]= {q -> 1, r -> 2, p -> 3} Out[3]= {q -> 1, r -> 2, p -> 3} Out[4]= {2, 1, 3} Out[5]= {q, r, p} این کد همانطور که انتظار می رود کار می کند و به من اجازه می دهد عناصر را استخراج کنید از list2 به همان ترتیب لیست 1. مشکل من زمانی رخ می دهد که رشته ها پیچیده تر هستند ... رفتار موارد بالا تغییر می کند. در اینجا یک نمونه از کد اسباب بازی است که مطابق انتظار کار نمی کند. reflist={AFFX-BioB-5_at، AFFX-BioB-M_at، AFFX-BioB-3_at، AFFX-BioC-5_at، AFFX-BioC-3_at، AFFX-BioDn-5_at ، AFFX-BioDn-3_at، AFFX-CreX-5_at، AFFX-CreX-3_at، AFFX-DapX-5_at، AFFX-DapX-M_at، AFFX-DapX-3_at، AFFX-LysX-5_at، AFFX-LysX-M_at، AFFX -LysX-3_at، AFFX-PheX-5_at، AFFX-PheX-M_at، AFFX-PheX-3_at، AFFX-ThrX-5_at، AFFX-ThrX-M_at}؛ (* لیست مرجع که باید بر اساس * مرتب شود) seclist=RotateLeft[reflist, 4] (* لیستی که باید بر اساس فهرست مجدد مرتب شود *) rules=Thread[reflist -> Range[Length[reflist]]] dispatchthis=Dispatch[قوانین ]؛ newpositions=seclist /. dispatch this seclist[[newpositions]] Out[7]= {AFFX-BioC-3_at، AFFX-BioDn-5_at، AFFX-BioDn-3_at، AFFX-CreX-5_at، AFFX-CreX -3_at، AFFX-DapX-5_at، \ AFFX-DapX-M_at، AFFX-DapX-3_at، AFFX-LysX-5_at، \ AFFX-LysX-M_at، AFFX-LysX-3_at، AFFX-PheX-5_at، \ AFFX-PheX-M_at، AFFX-PheX-3_at، AFFX-ThrX-5_at، \ AFFX-ThrX-M_at، AFFX-BioB-5_at، AFFX-BioB-M_at، \ AFFX-BioB-3_at، AFFX-BioC-5_at} خروج[8]= {AFFX- BioB-5_at -> 1، AFFX-BioB-M_at -> 2، AFFX-BioB-3_at -> 3، AFFX-BioC-5_at -> 4، AFFX-BioC-3_at -> 5، AFFX-BioDn-5_at -> 6، AFFX-BioDn-3_at -> 7، AFFX-CreX-5_at -> 8، AFFX-CreX-3_at -> 9، AFFX-DapX-5_at -> 10، AFFX-DapX-M_at -> 11، AFFX-DapX-3_at -> 12، AFFX-LysX-5_at -> 13، AFFX-LysX-M_at -> 14، AFFX-LysX-3_at -> 15، AFFX-PheX-5_at -> 16، AFFX-PheX-M_at -> 17، AFFX-PheX-3_at -> 18، AFFX-ThrX-5_at -> 19، AFFX-ThrX-M_at -> 20} خروجی[10]= {5، 6، 7، 8، 9، 10، 11، 12، 13، 14، 15، 16، 17، 18، 19، 20، \ 1، 2، 3، 4} خارج[11 ]= {AFFX-CreX-3_at، AFFX-DapX-5_at، AFFX-DapX-M_at، \ AFFX-DapX-3_at، AFFX-LysX-5_at، AFFX-LysX-M_at، \ AFFX-LysX-3_at، AFFX-PheX-5_at، AFFX-PheX-M_at، \ AFFX-PheX-3_at، AFFX-ThrX-5_at، AFFX-ThrX-M_at، \ AFFX-BioB-5_at، AFFX-BioB-M_at، AFFX-BioB-3_at، \ AFFX-BioC-5_at، AFFX-BioC-3_at، AFFX-BioDn-5_at، \ AFFX-BioDn-3_at، AFFX-CreX-5_at} متوجه خواهید شد که لیست موقعیت های جدید حاوی مختصات مناسب برای مرتب کردن مجدد فهرست به همان ترتیب اول نیست. وقتی اولین نمونه کد کار می کند، درک این رفتار را از دست می دهم. هر فکری؟ متشکرم. | رفتار گیج کننده با استفاده از Dispatch برای مرتب کردن یک لیست نسبت به لیست دیگر |
733 | همانطور که کنراد ولفرام در کنفرانس TED گفت، در آینده بچه ها باید بیشتر روی فناوری جدید تمرکز کنند. رایانهها بهتر از انسانها محاسبه میکنند، بنابراین ما باید بیشتر بر روی تفکر و کسب دانش استفاده از نرمافزارهای موجود تمرکز کنیم. من به دوست جوانم برنامه نویسی آموزش می دهم، او 14 سال دارد. او بسیار با استعداد است، با این حال هنوز چیزهای زیادی برای یادگیری دارد. من تعجب می کنم که چگونه می توانم به آنها یاد بدهم که از Mathematica برای کمک به تکالیف و مطالب ریاضی استفاده کنند... من مطالعات IT خود را تمام کردم. من فقط چند بار از Mathematica استفاده کردم، اما متخصص نیستم. | بهترین آموزش ریاضیات برای جوانان چیست؟ |
51390 | بگوییم $g$ ماتریسی است که به صورت داده شده است، $g = g_0 + xg_2 + x^2 g_4 .. +x^{d/2 -1}g_{d-2}+ x^{d/2}( g_d + h_d(log (x)))$ که $d$ یک عدد زوج است و هر $g_i$ یک ماتریس (همان بعد $g$) و $h_d$ یک عدد دیگر است. ماتریس * برای چنین مجموعه ای از ماتریس های دلخواه، چگونه یک سری توان می تواند $\sqrt {det(g)}$ را در $x$ گسترش دهد؟ | چگونه می توان عوامل تعیین کننده را گسترش داد؟ |
59046 | من سعی می کنم عبارت زیر را ساده کنم. مجموع [دوجمله ای[2 k, m] (1 + (-1)^m)/2 بتا[(1 + m)/2، (n - 2)/2] (گاما[(1 + m)/2] گاما[1/2 (-1 + 2 k - m + n)])^2 , {m, 0, 2 k}] قبل از انجام آن، ابتدا «$Assumptions = {n ∈» را تنظیم کردم. اعداد صحیح، k ∈ اعداد صحیح};` چون می دانم n و k اعداد صحیح هستند. پاسخی که از _Mathematica_ v10 گرفتم نسبتاً پیچیده بود. با این حال، یکی از چیزهایی که برای من عجیب بود این بود که راه حل حاوی «کف[k]» و «سقف[-k]» است که به وضوح فقط «k» و «-k» هستند زیرا اعداد صحیح هستند. چیزی که عجیب تر است این است که اگر بخواهم آن را ساده تر کنم، با خطا مواجه می شوم. راه دقیق رسیدن به این هدف چیست؟ | چرا علی رغم فرضیاتم، کف و سقف را در خروجی خود قرار می دهم |
50627 | من سعی می کنم یک انتظار را ارزیابی کنم، اما زمان بسیار زیادی طول می کشد، اگرچه خود بیان آن نباید خیلی پیچیده باشد. کد من myFun[a_، b_، c_، d_، e_، f_، g_، h_، i_] است := ماژول[{\[آلفا]، \[بتا]، \[گاما]}، \[آلفا] = حداقل [i - d + c، h]؛ \[بتا] = Min[i + d - c, g]; \[گاما] = d + \[آلفا] - \[بتا] - c; (a + e) \[بتا] - (b + f) \[Alpha] + c*Piecewise[{{f, c > 0}, {e, True}}] + \[Gamma]* Piecwise[{{ f، \[Gamma] > 0}، {e، True}}] - d*Piecewise[{{f، d > 0}، {e، True}}]] انتظار[ myFun[a، b، c، d، e، f، g، h، i]، {g \[Distributed] GeometricDistribution[\[Lambda]a]، h \[Distributed] GeometricDistribution[\[Lambda]b ]}، فرضیات -> c \[عنصر] اعداد صحیح && d \[عنصر] اعداد صحیح && i \[Element] اعداد صحیح && i > 0 && Sign[d] == Sign[c] && a \[Element] Reals && b \[Element] Reals && b <= 0 <= a && e \[Element] Reals && f \[Element] Reals && 0 < f < e && \[Lambda]a \[Element] Reals && \[Lambda]b \[Element] Reals && 0 < \[Lambda]a < 1 && 0 < \[Lambda]b < 1 && ((-i <= d <= c <= 0) || (0 <= c <= d <= i) )] من تمام فرضیات را معرفی کرده ام تا کار را تا حد امکان آسان کنم، و اگر مقادیر را برای اکثر آرگومان های تابع وارد کنم، ارزیابی در زمان معقولی انجام می شود. با این حال، من به شکل کلی تحلیلی نیاز دارم (اگر وجود داشته باشد)، و این محاسبات بیش از چهار ساعت در یک ماشین سریع خاتمه نیافته است. پیشنهادات؟ **ویرایش:** با استفاده از خطی بودن انتظارات برای و ارزیابی جداگانه انتظارات \[Gamma]* به صورت تکهای[{{f, \[Gamma] > 0}، {e, True}}] و بقیه موارد تابع من موفق به دریافت نتیجه شدم. در همین حال، محاسبات کامل پس از تقریباً 8 ساعت همچنان در حال اجرا بود. چرا Mathematica از همان ترفند به صورت خودکار استفاده نکرد؟ | ارزیابی انتظارات به طور غیرعادی طولانی است |
41982 | فرض کنید تابعی دارم که به صورت زیر تعریف شده است - f[x_] := E^-x - E^(-2 x); من میخواهم حداکثر/دقیقه را پیدا کنم، بنابراین باید وقتی f'[x]==0 را پیدا کنم. بنابراین من موارد زیر را امتحان کردم - حل[f'[x] == 0, x] {{x -> ConditionalExpression[2 I \[Pi] C[1] + Log[2], C[1] \[Element] اعداد صحیح]}} حالا اگر x را واقعی فرض کنم، میتوانم کارهای زیر را انجام دهم - حل[f'[x] == 0, x, Reals] {{x -> Log[2]}} اما وقتی i موارد زیر را امتحان کنید - با فرض [x \[عنصر] واقعی، حل[f'[x] == 0، x]] {{x -> ConditionalExpression[2 I \[Pi] C[1] + Log[2]، C[1] \[Element] Integers]}} چرا Assuming پاسخی مشابه بالا به من نمی دهد؟ دیوید | استفاده از فرضیات با حل |
54813 | من یک گراف دو قسمتی با دو مجموعه رئوس دارم. نیازها[Combinatorica`] g = CompleteGraph[3, 3]; edgeWeights = {{53، 96، 37}، {47، 87، 41}، {60، 92، 36}}؛ g1 = SetEdgeWeights[g, Flatten[EdgeWeights]]; من می خواهم تخصیص بهینه ای را پیدا کنم که هزینه کل (مجموع لبه های اختصاص داده شده) را به حداقل برساند. برای این مورد استفاده میکنم: BipartiteMatchingAndCover[g1] پاسخی که دریافت میکنم {{1, 5}, {2, 6}, {3, 4}} است که به من میگوید که راس 1 به راس 5 اختصاص داده شده است. 6 و 3 به 4 اختصاص داده شده است. این تکالیف با هزینه کل 96+41+60 = 197 مطابقت دارد. من انتظار داشتم پاسخ {{1,6},{2,4},{3,5}} خواهد بود که با هزینه کل 37+47+92=176 مطابقت دارد. به نظر می رسد این تابع به جای حداقل هزینه، تکالیف مرتبط با حداکثر هزینه را پیدا می کند. من سعی کردم از «1/edgeWeights» به عنوان وزنه های لبه استفاده کنم، اما همان نتیجه را گرفتم. هر ایده ای؟ | الگوریتم مجارستانی با استفاده از تابع BipartiteMatchingAndCover |
19555 | به طور کلی، مزایای استفاده از Grid در مقابل ترکیب ستون و ردیف چیست؟ آیا گرید در برخی شرایط بهتر است اما در شرایط دیگر نه؟ به عنوان مثال، آیا دلیلی وجود دارد که کسی این کار را انجام دهد: Grid[{{متنی که در بالای فرمول میخواهم:}، {Integrate[f[x], x]}}] در مقابل این: Column[{Row[ {متنی که در بالای فرمول می خواهم:}]، ردیف[{Integrate[f[x], x]}]}] | چرا به جای Grid از Column with Rows استفاده کنیم؟ |
22064 | من این سوال را در MO دارم و میخواهم بدانم آیا میتوانیم راهنمایی کنیم که مبالغ نمادین و محصولات بهجای 0.60792710 دلار بهعنوان $\frac{6}{\pi^{2}}\pm\epsilon$ ظاهر شوند. ...$ دقیق به $\epsilon$. ε = 0.000000001; s = 0; مجموع[(MoebiusMu[n] + ε)/n^s، {n، 1، ∞}] / محصول[n^(MoebiusMu[n] ε)، {n، 1، ∞}] == 1/Zeta[ s] + ε وقتی $s=0$ میگیریم $-2\pm\epsilon$، اما باید از NSum استفاده کنیم. وقتی $s=2$ یا بیشتر باشد، بسط اعشاری را دریافت می کنیم و من می خواهم مقادیر زتا $\pm\epsilon$ را ببینم. آیا می توانیم این کار را انجام دهیم؟ | آیا میتوانیم به Mathematica برای مبالغ و محصولات نمادین اشاره کنیم؟ |
21019 | من می خواهم سفارش bra ket-print را حفظ کنم اما در حال حاضر این اتفاق نمی افتد. هر ایده؟ من سعی کردم با HoldForm بازی کنم اما سپس توانستم عبارت داخل را به درستی ارزیابی کنم Ns = 1; جدول[ (Ket[(Replace[ Quotient[i - 1, Ns], {0 -> \[UpArrow] , 1 -> \[DownArrow] }] <> ToString@Mod[i, Ns]) ] سوتین[(جایگزین[ Quotient[j - 1, Ns], {0 -> \[UpArrow] , 1 -> \[DownArrow] }] <> ToString@Mod[j, Ns])]) , {i, 1, Ns*2}, {j, 1, Ns*2} ] // MatrixForm در حال حاضر این می دهد:  من می خواهم چیزی شبیه به:  با تشکر | هنگام چاپ به سفارش کیت سوتین ادامه دهید |
22685 | هدف این کد انتقال یک تصویر وب به webMathematica برای دستکاری تصویر است. از آنجایی که سؤال اینجا نتوانست بارگذاری مستقیم URL را حل کند، من روش دیگری برای استخراج شامل تبدیل تصویر به رشته Base-64 و ارسال مستقیم داده ها به webMathematica jsp امتحان کردم. تلاش برای وارد کردن عنصر تصویر بوم رشته Base-64 به _Mathematica_ ناموفق بود، با خطای وارد کردن: «Import::fmterr:» نمیتوان دادهها را با فرمت PNG وارد کرد. تصویر) { var canvas = document.createElement(canvas); canvas.width = image.width; canvas.height = image.height; canvas.getContext(2d).drawImage(image, 0, 0); بوم برگشتی؛ } var canv = convertImageToCanvas(document.getElementById(image)); var dataUrl = canv.toDataURL(); بخش ابتدایی داده های وارد شده نشان داده شده است:  rqru/7cn1ssYKdKUVBAUVB670iVjrQgINLSe51Mn3Pu948zmZkkoLvv+851fa5hgmZmzjn3+Xzb8yBubv0D1K4DuZ5ff0jd5PqwgmyCul3mhodxf | در حال وارد کردن عنصر Canvas با کدگذاری پایه 64 به Mathematica |
24737 | با شروع با یک بردار ماتریس، tVec، می خواهم ضرب هر عنصر را با همان ماتریس tMat موازی کنم. با این حال، استفاده از Parallelize نتایج بسیار کندتری نسبت به محاسبه ساده با یک هسته دارد. یک نمونه کار حداقلی در زیر وجود دارد. آیا کسی در مورد چگونگی بهبود وضعیت و نحوه حل این مشکل و در نتیجه استفاده کارآمد از همه هسته ها برای ارزیابی نکاتی دارد؟ کم نور = 24; tVec = جدول[تصادفی واقعی[{}، {کم، کم نور}]، {i، 1، 100000}]; tMat = تصادفی واقعی[{}، {کدر، کم نور}]; DistributeDefinitions[tMat, tVec]; زمانبندی[(tMat. #) & /@ tVec;] (* >>> {1.08807,Null} *) زمانبندی[Parallelize[(tMat. #) & /@ tVec;]] (* >>> {11.6207,Null } *) | موازی سازی بسیار کندتر از ارزیابی تک هسته است؟ |
31426 | من باید از ویژگی های بسته Summa استفاده کنم اما در _Mathematica_ 9 کار نمی کند. این خطا را می دهد Cannot open Utilities`FilterOptions` سوال من این است: آیا بسته جایگزین (مدرن تر) با ویژگی های مشابه یا راهی برای کارکرد Summa.m در _Mathematica_ 9 وجود دارد؟ * * * با دنبال کردن ناصر @ حل کردم. مشکل این بود که ورودی «FilterRules» به ترتیب مخالف است، به عنوان مثال. FilterOptions[Expand,{opts}] به Sequence@@FilterRules[{opts},Options@Expand] تغییر یافت | مشکل بسته مجموع |
43169 | من سعی می کنم تمام مسیرهای ساده را در یک گراف بزرگ جهت دار (542 رأس، چگالی ~ 5٪) بین دو گره پیدا کنم. برای این منظور از الگوریتم این تاپیک استفاده می کنم. متأسفانه حافظه رایانه من در این عملیات تمام می شود. فکر میکردم نوشتن مسیرهای یافت شده مستقیماً در یک فایل متنی کمک میکند، اما نمیدانم در این مورد چگونه این کار را انجام دهم. شاید پیشنهادهای دیگری نیز داشته باشید. این فایل با ماتریس مجاورت است. SetDirectory[C:\\Users\\crazyfrog\\Documents\\ДИПЛОМ]; findPaths[a_?MatrixQ, s_Integer, t_Integer] := Module[{child, find}, child[v_] := Flatten@Position[a[[v]], Except@0, 1, Heads -> False]; find[v_, list_] := اسکن[If[# === t، Sow[Append[list, #]], If[FreeQ[list, #], find[#, Append[list, #]]]] &، child@v]; اگر[# =!= {}، First@#، {}] &@Last@Reap@find[s، {s}]]; findPaths[g_Graph, s_, t_] := Module[{nodes = VertexList@g, convert}, convert = Thread[nodes -> Range@Length@nodes]; findPaths[Normal@AdjacencyMatrix@g، s /. تبدیل، t /. تبدیل] /. معکوس /@ تبدیل]; << JLink`; نصب جاوا[]; ReinstallJava[JVMArguments -> -Xmx1024m]; داده = وارد کردن[test.xlsx][[1]]; data2 = گرد[داده]; g = Adjacency Graph[data2]; $HistoryLength = 0; findPaths[g, 1, 542] >> result.txt | نوشتن نتایج به طور مستقیم در فایل |
24673 | من چندین لیست را با ListPlot[] یا ListLogPlot[] ترسیم می کنم: ListLogPlot[{ListA, ListB, ListC, ListD, ListE}, PlotRange -> {{0, 100}, Automatic}] من هم تناسب دارم، $(f_a ,f_b,f_c,f_d,f_e)$ برای داده های هر یک از لیست ها. چگونه می توانم فیت ها را در همان رنگ و برای محدوده $(x,y)$ یکسان قرار دهم؟ | چگونه می توانم با ListPlot یا ListLogPlot برازش های آرایه های متعدد را به خوبی پوشش دهم؟ |
19553 | من متوجه شدم که مستندات Mathematica 9.0 فقط استفاده از Name را برای برچسبگذاری راس یا edgelabel در نمودار ذکر میکند. آیا گزینه ای وجود دارد که از Weights به طور خودکار درست مانند Name استفاده شود؟ | چگونه برچسب های Vertex و یا Edge را با وزن آنها برچسب گذاری کنیم |
46624 | در ابتدا ببخشید اگر این سوال قبلاً پاسخ داده شده است. من می خواهم مقدار y را به عنوان نشانگر نمودار در listplot نمایش دهم ll = {{33, 11, 2}, {3, 5, 4}, {6, 4, 8}} Table[ListLinePlot[ll[[i, 1 ; ; 3]]، PlotLabel -> i، PlotMarkers -> valueY]، {i، 3}] خروجی اینگونه به من می دهد:  و من می خواهم به جای valueY 33، 11، 2 داشته باشم. پیشاپیش ممنون | ListPlot، PlotMarker -> مقدار y |
19733 | این یک مورد خاص از سوال من است که چگونه ماتریس ها را انجام دهیم و نه؟ a = IdentityMatrix[3]; b = {{1, 0}, {0, 1}, {0, 0}} MapThread[Complement[#1, #2] &, {a, b}] _Mathematica_ '{{}, {}, { را برمیگرداند 1}}`، در حالی که من انتظار دارم «{{0}، {0}، {1}}»، چیزی که به آن نیاز دارم. | چگونه از دو ماتریس متمم بگیریم؟ |
55376 | من از TetGenTetrahedralize برای تولید یک مش مکعب استفاده کرده ام. من می خواهم که اندازه لبه مثلث 0.2 باشد، چگونه می توان این را فهمید؟ و کلمه pq1.414a1 به چه معناست؟ inst1 = TetGenTetrahedralize[ inst, pq1.414a1] Needs[TetGenLink`]; Needs[ComputationalGeometry]; طولانی = 15; گسترده = 15; ارتفاع = 15; inst = TetGenCreate[]; pts = {{0، 0، 0}، {طولانی، 0، 0}، {طولانی، عریض، 0}، {0، عریض، 0}، {0، 0، ارتفاع}، {طولانی، 0، ارتفاع} , {طول، عریض، ارتفاع}، {0، پهن، ارتفاع}}; وجوه = {{{1، 2، 3، 4}}، {{5، 6، 7، 8}}، {{1، 5، 6، 2}}، {{2، 6، 7، 3}} , {{3, 7, 8, 4}}, {{4, 8, 5, 1}}}; TetGenSetPoints[inst, pts]; TetGenSetFacets[inst, facets]; inst1 = TetGenTetrahedralize[ inst, pq1.414a1] elemPts = TetGenGetPoints[inst1]; elemFaces = TetGenGetFaces[inst1]; Graphics3D[GraphicsComplex[elemPts، Polygon[elemFaces]]] | درباره اندازه مش TetGenTetrahedralize |
44860 | امروز ورودی جدید WolframBlog را با تمام دموهای کوچک و زیبا خواندم. من واقعاً به کسانی که اطلاعات نجومی داشتند علاقه مند بودم، اما با امتحان کردن آنها با Mathematica خودم عصبانی شدم: Steven Wolfram در وبلاگ نوشت: ... شما می توانید از زبان Wolfram کاملاً تعاملی استفاده کنید، با استفاده از رابط دفترچه یادداشتی که ما برای Mathematica ساخته ایم. بنابراین من مانند او تایپ کردم: In: Sunrise[] Out: Sunrise[] بنابراین نتیجه را در وبلاگ دریافت نکردم. در مورد دیگر دموهای وبلاگ هم همینطور. بنابراین سوال من این است: چگونه می توانم از زبان Wolfram با Mathematica استفاده کنم؟ و چگونه می توانم آن را دریافت کنم؟ (بله، میدانم، با غیرمستقیمها (WeatherData) میتوانستم این کار را با Mathematica نیز انجام دهم، اما میخواستم آن را مانند نسخههای نمایشی وبلاگ انجام دهم.) | آیا زبان Wolfram کامل در Mathematica وجود دارد؟ |
8575 | کره حکیم الحطاب، تنها از تعداد انگشت شماری از خطوط جاوا اسکریپت تشکیل شده است، و احتمالاً اگر به زبان Mathematica نوشته شود، حتی کوتاهتر خواهد بود. چقدر دشوار است که Mathematica را به JS تبدیل کنید؟ علاوه بر این، چه چیزی برای نوشتن کد Mathematica روی دسکتاپ و برنامهریزی آن برای مذاکره با ssh یا sftp برای آپلود اسکریپتها در سرور وب ضروری است؟ ببخشید اگر در اینجا کمی مبهم است، فقط وارد جنبه خدمات وب شدم. | کره حکیم در ریاضیات؟ |
50622 | تابع Play با خوشحالی مقادیر دلخواه را برای گزینه های SampleDepth و SampleRate خود می پذیرد. به عنوان مثال، اگر این کار را انجام دهم: Play[Sin[2 π 440 t]، {t، 0، 1}، SampleDepth -> 240، SampleRate -> 480000] ... بدون مشکل ارزیابی می شود، و وقتی دکمه پخش را فشار می دهم ، صدا را خواهم شنید. اما می دانم که سخت افزار کامپیوتر من قادر به خروجی صدای 240 بیت و 480 کیلوهرتز نیست. بنابراین من واقعاً چه عمق و سرعت نمونه را می شنوم؟ آیا Mathematica از نرخ استاندارد برای خروجی (شاید 16 بیت در 44.1 کیلوهرتز) استفاده می کند؟ آیا از حداکثر توانایی سخت افزار من (در مورد من 24 بیت در 48 کیلوهرتز) استفاده می کند؟ یا چیز دیگری؟ آیا راهی برای پرس و جو از Mathematica برای قابلیت های صوتی سیستم من وجود دارد؟ | Mathematica از چه SampleRate و SampleDepth در خروجی استفاده می کند؟ |
27502 | من چندین نتیجه عجیب و ناسازگار کشف کردم در حالی که سعی می کردم بفهمم «RawArray» و «ArrayObject» غیرمستند واقعاً چه هستند: image = ImageResize[Import[http://wolfram.com/favicon.ico][[1]]، 1 ]؛ rawArray = ToBoxs[image][[1, 1, 1]] (* RawArray[Byte, <1,1,4>] *) rawArray // Head (* RawArray *) rawArray // Length (* 2 *) rawArray // InputForm (* RawArray[Byte, {{237, 153, 142, 255}}}] *) Hold[RawArray][Byte, {{{237, 153, 142, 255}}}] // Depth (* 5 *) rawArray // Depth (* 2 *) rawArray[[ 0]] (* Part::partd: مشخصات قطعه RawArray[Byte,<1,1,4>][[0]] طولانی تر از عمق شی >> *) (* RawArray *) rawArray[[1]] (* Part::partd: مشخصات قسمت RawArray[Byte,<1,1,4>][[1]] بیشتر از عمق است. شی >> *) (* بایت *) arrayObject = rawArray[[2]] (* Part::partd: مشخصات قطعه. RawArray[Byte,<1,1,4>][[2]] طولانی تر از عمق شی است >> *) (* ArrayObject[Byte, <4>] *) arrayObject // Head (* Language`ArrayObject *. ) arrayObject // AtomQ (* True *) wdx = ExportString[arrayObject, WDX]; ImportString[wdx, WDX] (* {{237, 153, 142, 255}}} *) % // Head (* List *) Uncompress[Compress[arrayObject]] (* {{{237, 153, 142، 255}}} *) arrayObject // FullForm (* List[List[List[237, 153, 142, 255]]] *) arrayObject // InputForm (* Raw[Language`ArrayObject, 78c4801b00000000] *) inputFormStr = ToString[arrayObject]LanguRawFor `Array Object, \ 78C4801B00000000 \] *) HeldArrayObject = toExpression [inputFormStr ، inputForm ، Hold] ( *Hold [Raw [Language`ArrayObject ، 78C4801B000000 ] *) HeldArrayObject [[1 ، 0]] ( *RAW *) holdArrayObject[[1, 1]] (* Language`ArrayObject *) holdArrayObject[[1, 2]] (* 78c4801b00000000 *) arrayObject2 = ReleaseHold[heldArrayObject] (* 0 *) arrayObject2 = = 0 0 *) % // فرم کامل (* برابر[1، 0] *) ToBoxs[arrayObject2] (* 0 *) % // Head (* Integer *) arrayObject2 // Head (* Language`ArrayObject *) arrayObject2 // AtomQ (* True *) wdx = ExportString[ arrayObject2، WDX]؛ reimported = ImportString[wdx, WDX] (* Raw::string: رشته مورد انتظار در موقعیت 2 در Raw[Language`ArrayObject,78 c4801b00000000]. >> *) (* خام[Language`ArrayObject, 78 c4801b]000 دوباره وارد شده // FullForm (* خام[Language`ArrayObject, Times[78, c4801b00000000]] *) دوباره وارد شد // AtomQ (* False *) دوباره وارد شد // عمق (* 3 *) از حالت فشرده خارج شد[فشرده[arrayObject2]] (* <---RAW DATA- --> *) % // سر (* رشته *) توجه داشته باشید که `Part` هنگام فراخوانی در «RawArray» خطاها را گزارش میکند، اما همچنان میتواند قطعات را استخراج کند. «ArrayObject» در «InputForm» و «FullForm» نمایش کاملاً متفاوتی دارد و با وارد کردن مجدد به «List» تبدیل میشود. آیا این رفتار طبیعی است؟ یا چند باگ وجود دارد؟ آیا به این دلیل است که قرار نبود این قسمت ها هرگز توسط انسان ها دیده شود؟ آیا شرایطی وجود دارد که فرد نیاز به ساختن یا دستکاری صریح با عبارات «RawArray» یا «ArrayObject» دارد؟ معنای واقعی آنها چیست؟ | رفتار عجیب عبارات بدون سند RawArray و ArrayObject |
21016 | من کدی را که در این پست وبلاگ پیدا کردم (http://datavoreconsulting.com/sports/gini-coefficients-and-the-olympic-medal-race/) دوباره استفاده می کنم تا ضریب جینی را برای مجموعه داده های دیگری که روی آنها کار می کنم ایجاد کنم. . زمانی که من کد را اجرا می کنم، ضریب را ایجاد می کند، اما به نظر می رسد زمان زیادی می برد. آیا کسی پیشنهادی برای سرعت بخشیدن به این کار دارد؟ این کد من و نمونه داده های مدال المپیک از سایت است. مدال={{45، 19، 14، 11، 7، 7، 6، 5، 3، 3، 2}، {110، 48، 35، 16، 9، 8، 7، 6، 6، 5، 5، 5، 5، 4، 3، 2، 2، 2، 2، 1، 1}، {234، 13، 9، 6، 4، 2، 2، 2، 2، 1}، {142، 46، 25، 19، 16، 14، 9، 8، 8، 5، 5، 5، 4، 3، 3، 2، 2، 2،1}، {65، 63، 41، 26، 25، 16، 12، 9، 8، 8، 8، 7، 6، 6، 4، 4، 3، 2، 1، 1}، {94، 63، 43، 42، 42، 34، 32، 25، 14، 11، 11، 10، 10، 3، 3، 3، 2، 2، 2، 1، 1، 1}، {99، 40، 37، 36، 29، 25، 16، 13، 11، 11، 10، 10، 10، 6، 6، 6، 4، 4، 3، 2، 2، 2، 2، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1}، {56، 39، 25، 25، 25، 23، 22، 20، 16، 15، 10، 9، 9، 7، 7، 5، 5، 5، 4، 4، 4، 4، 3، 3، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1}، {110، 36، 25، 24، 24، 20، 18، 17، 16، 16، 9، 8، 8، 6، 5، 5، 5، 4، 3، 2، 2، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1}، {101، 57، 27، 21، 20، 20، 19، 18، 18، 17، 16، 14، 9، 9، 9، 7، 7، 6، 5، 5، 3، 3، 2، 2، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1}، {84، 46، 32، 31، 27، 26، 22، 22، 22، 16، 14، 12، 11، 8، 7، 7، 7، 6، 5، 5، 4، 3، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1}، {76، 70، 42، 35، 24، 22، 21، 18، 14، 12، 11، 11، 10، 8، 7، 6، 5، 5، 5، 5، 4، 4، 4، 3، 3، 3، 3، 3، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1}، {98، 74، 35، 26، 26، 25، 24، 19، 17، 15، 14، 13، 9، 7، 6، 6، 5، 5، 5، 4، 4، 4، 3، 3، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1}، {103، 71، 42، 36، 22، 21، 21، 20، 18، 10، 9، 8، 7، 6، 6، 6، 5، 5، 4، 4، 3، 3، 3، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1}، {93، 90، 50، 29، 27، 23، 22، 18، 18، 15، 14، 12، 10، 10، 8، 6، 6، 5، 5، 5، 4، 4، 3، 3، 3، 2، 2، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1}، {107، 91، 32، 26، 25، 25، 19، 17، 15، 15، 15، 13، 13، 9، 9، 9، 8، 8، 7، 5، 5، 5، 4، 4، 4، 4، 4، 3، 3، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1}، {99، 95، 66، 40، 35، 29، 21، 21، 18، 17، 17، 16، 16، 13، 9، 8، 8، 8، 5، 5، 5، 5، 4، 3، 3، 3، 3، 3، 2، 2، 2، 2، 2، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1}، {126، 94، 90، 39، 27، 25، 25، 22، 22، 14، 13، 13، 11، 9، 8، 8، 6، 6، 6، 5، 5، 5، 4، 4، 3، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1}، {194، 126، 41، 32، 31، 25، 21، 20، 15، 14، 14، 12، 9، 9، 8، 6، 5، 5، 4، 4، 4، 4، 4، 3، 3، 3، 2، 2، 2، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1}، {173، 59، 52، 46، 37، 32، 32، 31، 28، 23، 19، 19، 18، 13، 12، 11، 8، 8، 6، 6، 5، 4، 3، 3، 3، 3، 3، 3، 3، 2، 2، 2، 2، 2، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1}، {132، 102، 94، 40، 35، 33، 28، 24، 24، 23، 16، 16، 14، 14، 14، 13، 12، 11، 10، 9، 9، 8، 6، 5، 4، 4، 4، 4، 3، 2، 2، 2، 2، 2، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1}، {112، 108، 82، 53، 31، 31، 29، 28، 27، 22، 22، 20، 19، 19، 18، 18، 16، 15، 12، 10، 9، 8، 7، 7، 6، 6، 5، 5، 4، 4، 3، 3، 3، 3، 3، 3، 3، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1}، {102، 65، 63، 50، 41، 37، 35، 27، 25، 23، 22، 21، 19، 19، 17، 17، 15، 15، 15، 15، 14، 11، 11، 8، 8، 8، 7، 7، 6، 6، 6، 6، 6، 6، 5، 5، 4، 4، 4، 4، 3، 3، 3، 3، 3، 3، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1}، {93، 89، 58، 58، 56، 38، 34، 29، 28، 28، 26، 25، 23، 18، 17، 17، 14، 14، 13، 13، 12، 12، 11، 10، 9، 9، 8، 8، 7، 7، 6، 6، 6، 6، 5، 5، 5، 5، 5، 5، 5، 5، 4، 4، 4، 4، 4، 4، 3، 3، 3، 3، 3، 3، 3، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، , {102, 92, 63, 49, 49, 37, 33, 32, 30, 30, 27، 23، 22، 19، 19، 17، 16، 15، 12، 12، 10، 10، 10، 8، 8، 8، 8، 7، 7، 7، 7، 6، 6، 6، 6، 6، 6، 5، 5، 5، 5، 5، 5، 5، 5، 5، 4، 4، 4، 4، 4، 3، 3، 3، 3، 3، 3، 3، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1}، {110، 100، 73، 47، 46، 41، 41، 31، 27، 27، 25، 24، 19، 18، 18، 16، 15، 14، 13، 10، 10، 10، 9، 9، 8، 8، 7، 7، 7، 7، 7، 6، 6، 6، 6، 6، 6، 6، 5، 5، 5، 5، 5، 5، 4، 4، 4، 4، 4، 4، 4، 3، 3، 3، 3، 3، 3، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1}، {104، 87، 82، 65، 44، 38، 35، 34، 28، 28، 20، 20، 18، 17، 17، 17، 14، 13، 13، 13، 12، 12، 11، 10، 10، 10، 9، 9، 8، 8، 7، 7، 7، 6، 6، 6، 6، 5، 5، 5، 5، 4، 4، 4، 4، 4، 4، 4، 4، 3، 3، 3، 3، 3، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 2، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1}} gini[list_ ] := ماژول[{d}، d = توزیع تجربی[لیست]; 1 - جمع[( PDF[d، y]*(جمع[PDF[d، x]*x، {x، 0، y - 1}] + مجموع[PDF[d، x]*x، {x، 0 , y}]))/ جمع[PDF[d، x]*x، {x، 1، حداکثر[لیست]}]، {y، 1، حداکثر[لیست]}] // N] ضریب جینی = ParallelMap[gini[#] &، مدالها]; با استفاده از ParallelMap توانستم سرعت 1.67 را دریافت کنم. سرعت افزایش حدود 30 ثانیه طول می کشد تا روی دستگاه من اجرا شود. مجموعه داده های دیگری که من امتحان کرده ام بسیار طول کشیده است | توزیع تجربی برای ضریب جینی آهسته اجرا می شود |
48374 | من یک سیستم معادلات دیفرانسیل دارم که به درستی حل شده است. با این حال، من میخواهم دو رویداد را راهاندازی کنم، یکی از آنها به زمان سپری شده پس از اولین ماشه رویداد بستگی دارد. آیا میتوان تابع دوم WhenEvent را برآورده کرد: Manipulate[Plot[Evaluate[y[t] /. NDSsolve[{ y'[t] == n[t]*b - a y[t]، y[0] == 0، n[0] == 1، WhenEvent[y[t] > y0، {n[ t] -> 0، timeEvent1 = t}]، WhenEvent[Mod[t، timeEvent1 + delay] == 0 && y[t] <y0، n[t] -> 1]}, y, {t, 0, 100}, DiscreteVariables -> {n[t] \[Element] {0, 1}}, MaxSteps -> \[Infinity]]], { t، 0، 100}]، {b، 0.2، 2}، {a، 0.1، 2}، {تاخیر، 1، 10}، {y0, 1.5, 20}] که در آن n[t] یک متغیر گسسته است. در سیستم من، وقتی n[t]->0، y[t] شروع به کاهش می کند. آنچه من دوست دارم اتفاق بیفتد را می توان در کد شبه زیر خلاصه کرد: وقتی y[t] به یک سطح معین می رسد، y[t] شروع به پوسیدگی می کند، زمانی که y[t] پس از سپری شدن زمان معین «تأخیر» تحلیل می رود. اگر y[t] کمتر از سطح ذکر شده در بالا باشد، باید دوباره تولید شود. بشویید و تکرار کنید. امیدوارم این به اندازه کافی واضح بوده باشد. من امیدوارم که نوساناتی مانند این را دریافت کنم:   من فکر می کنم مشکل من این است که Mod[t,time+delay]==0 به دلیل ماهیت متغیر t در طول ادغام و n[t] هرگز به 1 برنمیگردد. رویداد 1 راهاندازی میشود، اما رویداد 2 هرگز راهاندازی نمیشود، حتی اگر y[t] کمتر از yo باشد و زمانی از زمان + تأخیر سپری شده باشد. لطفا در صورت نیاز به ارائه اطلاعات بیشتر به من اطلاع دهید. | استفاده از متغیر با تاخیر در WhenEvents در NDSolve |
19082 | من سعی کردم یک قانون ساده تعریف کنم که تعریف کند λ چگونه روی ψ[n] عمل می کند: myrule1 = λ ψ[n_] -> α[n + 1] ψ[n + 1]; نتیجهای که من میگیرم درست است، مشروط بر اینکه فقط یک λ در RHS «ψ[n]» وجود داشته باشد. به عنوان مثال: λ^2 ψ[n] //. myrule1 اصلاً محاسبه نشده است. از طرف دیگر، اگر این کار را مرحله به مرحله انجام دهم: λ α[1 + n] ψ[1 + n] /. myrule1 نتیجه درست را میگیرم. من سعی کردم یک قانون جدید تعریف کنم: myrule2 = λ^m_ ψ[n_] -> α[n + 1] λ^(m - 1) ψ[n + 1]; اما کار نمی کند از آنجایی که به نظر می رسید روش بازگشتی کار می کند، من تابعی ایجاد کردم که «ψ[m]» را در λ «n» ضرب می کند: timesλ[n_] := Nest[Times[λ, #] /. myrule1 &, ψ[m], n] & اما این یک راه بسیار خام برای حل این مشکل است. آیا ایده دیگری دارید؟ | روش کارآمد برای تنظیم یک قانون |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.