_id stringlengths 1 5 | text stringlengths 0 5.25k | title stringlengths 0 162 |
|---|---|---|
47353 | نسخه 9 دارای یک گزینه جدید Legended است که به نظر من جذاب است زیرا باید به من اجازه دهد عبارات/منحنی های فردی را به یک افسانه اضافه کنم، اما به نظر نمی رسد برای عبارات Plot یا LogLinearPlot کار کند. به عنوان مثال، من می خواهم $log(x)$ و $x sin(x)$ را با هم ترسیم کنم، اما فقط $log(x)$ در افسانه ظاهر می شود، سعی می کنم: LogLinearPlot[{Legended[Log[x]، Log(x)]، x Sin[x]}، {x، 1، 100}] و منحنی $Log(x)$ به جای اینکه به تنهایی در افسانه اگر قرار نیست Legended با خانواده نمادهای Plot... استفاده شود، آیا کسی می تواند راه حل جایگزینی برای مشکل من پیشنهاد کند؟ | Legended با Plot یا LogLinearPlot کار نمی کند |
27620 | من یک عبارت ریاضی بزرگ دارم که تقریباً شبیه f = A1 Exp[a1 x] + A2 Exp[a2 x] + b1/x + b2/x^2 + c0 + c1 x + c2 x^2 است که در آن تمام $A_n ,a_n,b_n,c_n$ ثابت های نمادین هستند. چگونه می توانم پیش فاکتور x را جدا کنم؟ یعنی تابعی که الگوی $f$ را بررسی می کند و $c_1$ را برمی گرداند؟ | جداسازی یک پیش فاکتور در یک بیان تحلیلی |
50421 | Mathematica من به درستی راه اندازی نمی شود (من آن را روی اوبونتو 12.04 LTS اجرا می کنم). این هم اسکرین شات پیغام خطا.  من پیشنهادات زیر را امتحان کردم: i) -cleanstart ii) ~/.mathematica و حتی iii) آن را دوباره نصب کردم. اما هیچ یک از موارد بالا بیدار نمی شود. کسی میتونه لطفا کمکم کنه؟ | چگونه خطای Start up 502 را برطرف کنیم؟ |
29170 | وقتی خطوط را اجرا می کنم data1 = Table[i + j, {i, 10}, {j, 1}]; data10 = جدول[i + j, {i, 10}, {j, 10}]; opts = {ImageSize -> {Automatic, 300}, BaseStyle -> {FontSize -> 14}, ImagePadding -> 25}; bothPlots = Row[{ArrayPlot[data1, opts], ArrayPlot[data10, opts]}] تصویر زیر را دریافت میکنم:  فضای بین داده های نمودار و فریم آرایه 10×1 بسیار کمتر از فضای بین داده های نمودار و فریم ماتریس 10×10 است. آیا امکان اجتناب از آن یا تنظیم دستی آن فضا وجود دارد؟ | ArrayPlot: فاصله بین داده های نمایش داده شده و فریم |
7460 | > برای اطلاعات بیشتر در مورد تفاوت بین 0. و 0، من یک کاربر خودآموز Mathematica هستم و چند سوال ابتدایی دارم - شاید برای این سایت خیلی ابتدایی باشد، اما آنها اینجا هستند.  1. اگر به ماتریس هویت نگاه کنید، یک نقطه در هر ورودی در قسمت مثلثی بالای ماتریس خواهید دید. . چرا آنها آنجا هستند؟ آیا به این دلیل است که آن ورودی ها واقعاً صفر نیستند؟ 2. چگونه می توانم ورودی های MatrixForm[Inverse[M]] را به صورت کسری نشان دهم؟ با تشکر از همه! بنابراین من فقط این پیوند را پیدا کردم: بیان یک اعشار به صورت کسری با کمترین عبارات و موارد زیر را امتحان کردم:  آیا راهی برای تشخیص وجود ندارد Mathematica آیا ورودی هایی مانند -9.71445146547012`*^-17 (تا 17 رقم اعشار) را نشان نمی دهد؟ | نقطه ای که بعد از صفر ظاهر می شود و ورودی های یک ماتریس را به کسر تبدیل می کند |
59029 | وقتی سعی کردم گرافیک سه بعدی مولکول CAS52364-73-5 را با استفاده از _Mathematica_ 10 به دست بیاورم، نتیجه زیر ChemicalData[CAS52364-73-5, SpaceFillingMoleculePlot] > > Missing[NotAvailable] > را ایجاد کرد. کافئین چگونه می توانم ترکیب خود را دریافت کنم؟ ChemicalData[Caffeine، SpaceFillingMoleculePlot] چگونه می توانم نموداری برای ترکیب خود دریافت کنم؟ | SpaceFillingMolecularPlot با استفاده از عدد CAS یک ترکیب |
28978 | من در حال حاضر _Mathematica_ خود را روی یک کامپیوتر لینوکس از طریق Putty و Xming اجرا می کنم. Xming یک نمایشگر گرافیکی برای ویندوزهای _Mathematica_ در حال اجرا بر روی یک کامپیوتر لینوکس راه دور ارائه می دهد. اما اخیراً شبکه کاملاً ناپایدار شده است. یکی از معایب استفاده از Xming این است که به محض قطع شدن شبکه، نمایشگر گرافیکی بلافاصله ناپدید می شود. هنگامی که نمایشگر گرافیکی ناپدید می شود، تمام ارزیابی هایی که در حال اجرا هستند متوقف می شوند و از بین می روند. **بنابراین نمیدانم زمانی که از نمایشگر گرافیکی برای اجرای _Mathematica_ از راه دور استفاده میکنم، راهی برای کنترل انجام ارزیابی سلولهای نوتبوک در پسزمینه وجود دارد. نمایشگر گرافیکی | آیا می توانم یک سلول در یک نوت بوک را در یک فرآیند پس زمینه ارزیابی کنم؟ |
18739 | من در ایجاد نمودار برای حل معادلات دیفرانسیل خود مشکل دارم. من همیشه فقط با تبرهای خالی پایان می دهم. پاک کردن[Global`*] حذف[Global`*] m x''[t] == -k m x'[t]; m y''[t] == -k m y'[t] - m g; U == v Cos[\[تتا]]; V == v Sin[\[تتا]]; soln = DSsolve[{m x''[t] == -k m x'[t], m y''[t] == -k m y'[t] - m g, x[0] == 0, y [0] == 0، x'[0] == U، y'[0] == V}، {x[t]، y[t]}، t][[1]] // سادهسازی؛ soln ParametricPlot[{x[t], y[t]}, {t, 0, 5}] راه حل خوب به دست می آید اما نمودار همیشه خالی است. من مطمئن هستم که در جایی مرتکب اشتباه مبتدی هستم و اگر کسی بتواند به آن اشاره کند ممنون می شوم. | چگونه جواب یک معادله دیفرانسیل را رسم کنم؟ |
15274 | در _Mathematica_، Ctrl+1 یک تصویر جدید درج می کند. با استفاده از ابزار ترسیم می توانیم چیزهای زیادی را ترسیم کنیم. به نظر من هیچ راهی برای کنترل زاویه ترسیم وجود ندارد. بنابراین سؤالات من این است: 1. چگونه یک چند ضلعی منظم را سریع و دقیق رسم کنیم؟ (مثلاً یک شش ضلعی) 2. چگونه یک خط مستقیم با زاویه دقیق نسبت به خط افقی رسم کنیم؟ یا یک خط افقی موجود را برای یک زاویه بچرخانید (مثلاً 60 درجه)؟ | دو سوال در مورد ابزار طراحی |
10910 | > **تکراری احتمالی:** > آیا این کارآمدترین راه برای گرد کردن اعداد صحیح تقریبی به اعداد صحیح است > در حالی که سایر Real ها دست نخورده باقی می مانند؟ لطفا موارد زیر را در نظر بگیرید: data={123.,56.,45.}; Head/@data (*نتیجه: {Real, Real, Real}*) چگونه می توانم اعداد داده را به اعداد صحیح تغییر دهم، بنابراین: dataConv=MyFunction/@data; Head/@dataConv (*نتیجه: {Integer,Integer,Integer}*) **EDIT** همچنین می تواند جالب باشد که واقعیات واقعی مانند `{12.3,10.555}` را با برگرداندن فقط اعداد قبل از اعشار به اعداد صحیح تبدیل کنید. جداکننده «(*نتیجه: {12،10}*)». | تغییر عدد از واقعی به عدد صحیح |
7467 | من تابعی را میخواهم که قوانین جایگزینی را همانطور که برخی از توابع ریاضی داخلی انجام میدهند برمیگرداند و از نتایج در توابع دیگر استفاده میکند. من هیچ اطلاعاتی در مورد آن پیدا نکردم و میپرسم که آیا در نهایت ایده خوبی است یا خیر. من مطمئن نیستم که چگونه این کار به خوبی انجام می شود. در اینجا یک مثال آورده شده است: Clear[f, f2, H, imax, res] f[imax_] := Block[{H}, H = Table[Random[], {i, 1, imax}]; [{H -> H, imax -> imax}]] f[5] را با نتیجه {{0.855859، 0.656278، 0.793888، 0.275233، 0.751709} -> {0.855859، 0.688،9، 0.65627 برگردانید. 0.275233، 0.751709}، 5 -> 5} بله، این واضح است، اما من می خواهم از نام H به صورت داخلی و همچنین در قانون جایگزینی بازگشتی استفاده کنم. بنابراین به جای آن این کار را انجام می دهم: f2[imax_] := Block[{H}, H = Table[Random[], {i, 1, imax}]; بازگشت[{H -> H, imax -> imax}]] res = Table[f2[imax], {imax, 5, 7}] (*اکنون میخواهم نتیجه را با imax=6* بررسی کنم ) p = First @Flatten[Position[res, imax -> 6]] res[[p]] Head[H] /. res[[p]] با نتیجه: {{H -> {0.486493، 0.60306، 0.666644، 0.148913، 0.598069}، imax -> 5}، {H -> {0.873358، 0.873358، 0.873354، 0.873354، 0.309، 0.309، 0.309، 0.873354، 0.873354، 0.873354، 0.873354، 0.873354، 0.309. 0.428918، 0.485521، 0.710918}، imax -> 6}، {H -> {0.198376، 0.385448، 0.438549، 0.818111، 0.31145329، 0.3114781، 0.3114523، 0.3114781، imax -> 7}} 2 {H -> {0.873354, 0.98408, 0.0392209, 0.428918, 0.485521, 0.710918}, imax -> 6} رشته بنابراین مشکل این است که Head.[H] res[[p]] منجر به یک رشته و ListPlot[H] / می شود. res[[p]] شکایت میکند اما نتیجه را ترسیم میکند. یک چیز خوب سخت این است که امکان جستجو در نتایج وجود دارد و انعطاف پذیرتر و خواناتر از بازگشت لیست است. پس بهترین راه برای انجام این کار چیست؟ تا بتوانم از H و imax به صورت داخلی در تابع و در Return استفاده کنم؟ | بازگرداندن قوانین جایگزین در یک تابع و استفاده از آن در آینده |
21951 | من می خواهم بدانم وقتی تعداد زیادی نقطه (حدود 600) در یک قالب خاص دارم چگونه رسم کنم: X Y 1.000E-03 1.251E+01 1.500E-03 1.201E+01 2.000E-03 1.144E+01 2.484E-03 1.088E+01 2.484E-03 1.088E+01 2.534E-03 1.082E+01 2.586E-03 1.076E+01 2.586E-03 1.076E+01 3.000E-03 1.027E+06E-03. 1.019E+01 3.066E-03 1.019E+01 تنها چیزی که من نیاز دارم این است که یک خط بر روی آن نقاط بکشم، اما نوشتن نقاط با فرمت «(x1،y1)، (x2،y2)، آزاردهنده خواهد بود. `. اگر مجبور باشم کاما و پرانتز را با دست برای هر جفت مختصات نقطه وارد کنم خسته کننده خواهد بود. من کاملاً در _Mathematica_ تازه کار هستم و ممنون می شوم کمک کنید. | ترسیم تعداد زیادی از نقاط داده |
27193 | من باید فرآیند خنک شدن یک مبدل حرارتی احیا کننده را محاسبه کنم. من قبلا مشکل رو تو اکسل حل کردم ولی الان میخوام با _Mathematica_ انجامش بدم. من می خواهم یک جدول با متغیرهای t و z ایجاد کنم. برای `t = 0` تابعی وجود دارد که دمای هر لایه z را نشان می دهد. برای `z = 0` تابع دیگری وجود دارد که دمای لایه اول را برای هر t می دهد. بقیه جدول باید لایه به لایه محاسبه شود، به طوری که z ثابت باشد در حالی که t از «t0» به «tend» تبدیل شود، سپس z باید 1 پله افزایش یابد و به همین ترتیب. من چند کد ساده را امتحان کردم، اما کار نکرد. چه مشکلی دارد؟ آیا راه های دیگری برای حل مشکل من وجود دارد؟ جدول تکراری[{ T[t + 1، z + 1] == T[t، z + 1] + T[t + 1، z]، T[t + 1، 0] == T[t، 0]/ 2، T[0، z] == z + 2 }، T، {t، 0، 6}، {z، 0، 4}] // شبکه | RecurrenceTable با تابع بازگشتی از دو متغیر |
8558 | این تعاریف را در نظر بگیرید: own = OwnValue; down[_] = DownValue; sub[_][_] = SubValue; N[n] = 3.14; _[___، بالا، ___] ^= UpValue; ویژگی HoldAllComplete یک UpValue دارد اما مقادیر دیگر را نیز نگه میدارد. بدون دانش قبلی از نماد بالا چگونه می توانم همه چیز را به جز مقدار بالا ارزیابی کنم؟ به نظر میرسد «تنظیم» و توابع مرتبط دارای این ویژگی ارزیابی داخلی هستند: f[خود، پایین[1]، زیر[1][2]، N[n]، بالا] = 1; تعریف[f] > > f[OwnValue، DownValue، SubValue، 3.14، up] = 1 > * * * اولین ایده ای که به ذهن می رسد این است که آزمایش کنید آیا یک نماد دارای مقدار UpValue است یا خیر و از ارزیابی صرف نظر کنید. این کار را انجام می دهد، اما ثابت می کند که مشکل ساز است. اول، یک نماد می تواند هم OwnValue و هم UpValue داشته باشد و در صورت امکان باید از OwnValue استفاده شود: x[up3] ^= 2; up3 = 1; f[up3] > > f[1] (* خروجی دلخواه *) > دوم، آزمایش UpValue ممکن است دشوار باشد: _[___, up4, ___] ^= {}; UpValues[up4] === UpValues[Plus] > True * * * برای روشن شدن، قصد من برگرداندن `f[ نیست. . .، بالا]» به عنوان خروجی، که به «تعویق» یا مشابه نیاز دارد. بلکه میخواهم عبارت «f[» را مدیریت کنم. . .، بالا]» همانطور که آرگومان «Set» انجام می دهد، یا یک تابع «f[args___] := تعریف کنید. . .» (با ویژگی «HoldAllComplete») که به عنوان مثال برمیگرداند. `{OwnValue، DownValue، SubValue، 3.14، HoldComplete[up]}` چگونه می توان به این امر دست یافت؟ | چگونه می توانم UpValues را نگه دارم اما عبارات دیگر را ارزیابی کنم؟ |
35555 | این سوال در اصل بخشی از این سوال است، اما به نظر می رسد این موضوع با سوال قبلی متفاوت است، بنابراین فکر می کنم بهتر است یک سوال دیگر برای آن شروع کنید. معمولاً انسان نمی تواند صدایی با فرکانس کمتر از 20 هرتز بشنود، اما چیزی که گیج کننده است این است که خروجی کد زیر می تواند فریادهای بسیار جزئی ایجاد کند، به طور دقیق، دو فریاد برای هر دوره ایجاد می کند، و زیر و بمی صدا ایجاد می کند. با «SampleRate» کمتر، کمتر باشد: Play[Sin[2 Pi t], {t, 0, 1}] Play[Sin[2 Pi t], {t, 0, 1}, SampleRate -> 4000] Play[Sin[2 Pi t], {t, 0, 1}, SampleRate -> 2000] پس از مدتی آزمایش، متوجه شدم که فرکانس فریادهای خفیف به نظر می رسد برابر با ` SampleRate`، یعنی Play[Sin[2 Pi t]، {t، 0، 5}، SampleRate -> 2000] و Play[Sin[2000 2 Pi t], {t, 0, 1}, SampleRate -> 4000 2 Pi] دارای آهنگ یکسانی هستند. (به یاد داشته باشید که حجم را تنظیم کنید زیرا فریاد ایجاد شده توسط نمونه قبلی واقعاً خفیف است.) احتمالاً یک نوع مصنوع دیگر است، اما آیا کسی می تواند آن را با جزئیات توضیح دهد؟ * * * ~~ برخی از اطلاعات بیشتر: فریادها در موقعیت قله ها و دره های موج سینوسی هستند ، یعنی بازی [sin [2 pi t] ، {t ، 0 ، 1} ، نمونه -> 2000] در حالی که 2 دلار فریاد دارد Play[Cos[2 Pi t], {t, 0, 1}, SampleRate -> 2000] دارای $0.5+1+0.5$ فریاد می زند.~~ * * * **ویرایش:** باید اعتراف کنم که موقعیت فریادها را اشتباه شنیده ام. با کد زیر، به راحتی می توان تشخیص داد که در قله ها و دره ها صدایی وجود ندارد: ستون[{Animate[Plot[Sin[2 Pi u]، {u، 0، t}، PlotRange -> {{0، 5}، {-1، 1}}]، {t، 0، 5}، AnimationRate -> 1، AnimationRepetitions -> 1]، EmitSound@Play[Sin[2 Pi t], {t, 0, 5}, SampleRate -> 2000]}] من سوال را در sound.SE پست کردم و پاسخی که در آنجا گرفتم مطابق با @CL است. پاسخ s برای خواندن پاسخ اینجا را کلیک کنید (با یک ویدیوی خود ساخته!). | چرا وقتی فرکانس عملکرد تناوبی در Play کمتر از محدوده گوش انسان است، هنوز می توانم صدا را بشنوم؟ |
14190 | من فهرست زیر را دارم: m = {{x == 0، y == 0.29264681456942615}، {x == 30، y == 0.2419119568894183}، {x == 50، y == 0.1485704، y == 0.1485704 ، y == 0.05437093382683481}, {x == 90 , y == 1.}} میخواهم آن را به فرم «{{0,0.29264681456942615}،{30، 0.24191419568، فقط 0.24191419568 (extract ... اعداد را تشکیل می دهند فهرست). چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ | تنظیم مجدد لیست |
21595 | من سعی می کنم یک توزیع کروی از نقاط راه رفتن تصادفی **شعاعی** در فضای سه بعدی ایجاد کنم. کد زیر کار می کند، اما خطوط راهپیمایی تصادفی شعاعی نیستند. چرا؟ اشتباه من کجاست؟ MinSprite := 0.006; (* شعاع دقیقه اسپرایت *) MaxSprite := 0.03; (* حداکثر شعاع sprites *) SpriteOverlap := 0.75; (* تفکیک دقیقه بین sprites *) IterationStep := 0.1; NumberOfSteps := 20; ضخامت = 0.09; میانگین = 20; امتیاز sd = 12; SpriteSize[p_] := MinSprite + (MaxSprite - MinSprite)Norm[p]; SeedRandom[]; RandomWalk = Flatten[Table[{x,y,z}={dist Sqrt[1 - cosinus^2]Cos[phi],dist Sqrt[1 - cosinus^2]Sin[phi],dist cosinus}; {u,v, w}={0.0، 0.0، 0.0}؛ dist = RandomReal[{5,10}]; phi = تصادفی واقعی[{0,2Pi}]; cosinus = RandomReal[{-1,1}]; سرعت = Abs[RandomReal[NormalDistribution[0,s]]]; خط[NestList[( u+=سرعت Sqrt[1 - cosinus^2]Cos[phi]؛ v+=سرعت Sqrt[1 - cosinus^2]Sin[phi]؛ w+=cosinus سرعت؛ #+IterationStep{u,v، w})&,{x,y, z},NumberOfSteps]],{s,0.25,0.75,0.007}][[All,1]],1]; CloudsParticles = Flatten[Table[(#+RandomReal@LaplaceDistribution[0,thickness])&/@#,{Max[1,IntegerPart@RandomReal@NormalDistribution[pointsmean,pointssd]]}]&/@RandomWalk, 1]; max=Max[Norm/@CloudsParticles]; NormalizedParticles = CloudsParticles/max; MinSeparation[p_] := SpriteOverlap SpriteSize[p]; KeepPoint[{p_,q_}] := Norm[p]<Norm[q]||Norm[p-q]>MinSeparation[p]; FilterOnce[pts_] := با[{nf=نزدیکترین[pts]}،انتخاب[pts، KeepPoint[nf[#,2]]&]]; PointsCoords = FixedPoint[FilterOnce,NormalizedParticles]; ListPointPlot3D[PointsCoords,BoxRatios->{1,1,1},ImageSize->800,SphericalRegion->True,PlotStyle->{Blue,PointSize[Small]}] در اینجا نمونه ای از خروجی آمده است. همانطور که می بینید، این یک توزیع شعاعی نیست:  اشتباه به احتمال زیاد در **RandomWalk* است. * اعلامیه، اما من نمی توانم آن را ببینم. کسی ایده ای دارد که چه چیزی ممکن است اشتباه باشد؟ توجه داشته باشید که من فقط از _Mathematica 7.0_ استفاده می کنم. **ویرایش:** باید اعتراف کنم که این روش روشی هوشمندانه برای تعریف توزیع تصادفی نقاط در اطراف خطوط شعاعی نیست. من باید آن را متفاوت انجام دهم. | راه رفتن تصادفی شعاعی |
44493 | معادله من به شرح زیر است: sol = ParametricNDSolve[{(f'[r]^2 - 1) f'[r] r == 6.2 (f'[1])^2/1000، f[1] == a }، {f}، {r، 1، 3}، {a}] که در آن تابع «f[r]» باید یک محدودیت «6.2» را برآورده کند. (f'[1])^2/1000 = 6 (f'[3])^2/1000` سپس «f[r]» Plot[Evaluate[{(f'[a])^2[1 را رسم می کنم ],6(f'[a])^2[3]/6.2} /. sol], {a, 0, 2}] من پیام > ParametricNDSolve::litarg را دریافت می کنم: برای جلوگیری از ابهام احتمالی، آرگومان های متغیر وابسته > در {r (NDSolve`f$1$1^\[Prime])[ r] > (-1+(NDSolve`f$1$1^[Prime])[r]^2)==0.0062 NDSolve`f$1$1[1]^2,2 r > (NDSolve`f$1$1^[Prime])[r]^2 (NDSolve`f$1$2^\[Prime])[r]+r (-1 + > (NDSolve`f$1$1^[Prime])[r]^2) (NDSolve`f$1$2^\[Prime])[r]==0.0124 > NDSolve`f$1$1[1] NDSolve`f$1$2[1]} باید به معنای واقعی کلمه با متغیرهای > مستقل مطابقت داشته باشد. >> نمی دانم چگونه از پیام خطا اجتناب کنم و تابع f[r] را حل کنم | حل عددی یک ODE برای یک پارامتر |
39211 | من واقعاً یک مرد ریاضی نیستم (در واقع یک برنامه نویس) و این اولین سوال من است. و ببخشید اگر نمی توانم مشکلم را خوب توضیح دهم. مشکل این است که من دنباله ای از اعداد صحیح دارم و می خواهم تشخیص دهم که آیا آنها متوالی هستند یا نه. به عنوان مثال a1 = {1، 2، 3، 4} (* متوالی *) a2 = {0، 1} (* متوالی *) a3 = {0، 1، 2، 4} (* غیر متوالی *) a4 = {3 ، 4، 5، 6} (* متوالی *) a5 = {3، 5، 6، 7} (* غیر متوالی *) a6 = {2، 3، 4} (* متوالی *) اعداد از فهرستهای فهرستی میآیند که کاربر در UI انتخاب کرده است. در واقع می خواهم ببینم آیا او ردیف های متوالی را انتخاب می کند یا نه. آیا راهی وجود دارد (مطمئناً :)) برای بررسی این موضوع بدون قدم زدن در تمام موارد موجود در لیست؟ منظورم به عنوان مثال استفاده از شماره اول و آخر لیست و غیره است؟ به روز رسانی: **توجه:** اعداد: 1. اعداد صحیح هستند 2. صعودی هستند 3. بدون تکرار | چگونه تشخیص دهیم که آیا دنباله ای از اعداد صحیح متوالی هستند؟ |
15272 | من با گزینهها کار میکنم تا ظاهر و احساس برخی از گرافیکهای تولید شده را با انتقال گزینهها به چندین عملکرد، که یکی از آنها «Export[]» است، تغییر دهم. به عنوان مثال: Options[myPlot] := {Resolution -> 325, Size -> 12, FileName -> A, PlotStyle -> Automatic}; myPlot[f_, opts : OptionsPattern[myPlot]] := Block[{fig}, (* ... برخی از محاسبات اینجا *) fig = Plot[f[x], {x, -\[Pi], \[Pi ]}، ارزیابی[FilterRules[{opts}، Options[Plot]]]]; fig = Show[fig, ImageSize -> OptionValue[Size]*72/2.54];+ Export[OptionValue[FileName] <> .png, fig, FilterRules[{opts}, Options[Export]]]; چاپ[fig]; ] و با استفاده از «f[x_] := x^2» از تابع به عنوان myPlot[f، وضوح -> 120، PlotStyle -> قرمز استفاده کنید] گزینه رسم تابع در «قرمز» به درستی به «Plot» ارسال میشود، اما رزولوشن به صادرات منتقل نمی شود. این البته به این دلیل است که «گزینهها[صادرات] = {}». سوال من این است: _ چگونه می توانم هنوز گزینه ها را به Export منتقل کنم (یعنی چگونه تعیین کنم که در دسترس هستند، اگر در Options[Export] نوشته نشده باشند؟ یعنی اکنون من «PlotStyle» را به عنوان گزینه ای از «myPlot» تعریف کرده ام، اگرچه فقط منتقل می شود، چگونه می توانم گزینه هایی را که به خودم نداده ام منتقل کنم، بدون دریافت پیام_ > OptionValue::nodef: گزینه ناشناخته PlotStyle برای ... | گزینههای عبور برای صادرات[] |
47351 | بنابراین سعی کردم برخی شبیه سازی ها را بر اساس مدلی که در ادبیات پیدا کردم اجرا کنم. من به هیچ وجه یک متخصص _Mathematica_، یا یک ریاضیدان در این مورد نیستم. در ابتدا یک خطای 'NDSolve:ndsz' دریافت میکردم، بنابراین «روش» را به «StiffnessSwitching» تغییر دادم. اکنون یک خطای underflow دریافت میکنم، «StartingStepSize» را به «1/10» تغییر میدهم و یک سرریز دریافت میکنم. آیا من فقط یک احمق هستم یا چی؟ من تقریباً مطمئن هستم که تمام شرایط اولیه را از مقاله ژورنال (که به نظر من کار می کند) درست است. نیازهای [DifferentialEquations`NDSolveProblems]; نیازهای [DifferentialEquations`NDSolveUtilities]; نیازهای [FunctionApproximations]; پاک کردن[Global`*]; σ = 300; er0 = 4.4 * 10^3; σ0 = 33; psi = 0.65; hstar = 2 psi/(1 + 2 psi)؛ littleh = 7.2 * 10^4; tmin = 0; tmax = 1000000; (* برای 5 مدل*) گربه = 67; kp = 10^6; kc = 0.33; ϵf = 0.049; R = 8.314; دما = 1350; Q = 316000; eqns = {h'[t] == littleh/σ*(1 - h[t]/hstar)*er'[t], er'[t] == er0 (1 + dd[t]) Exp[- Q/(R* Temp)]*Sinh[(σ*(1 - h[t]))/(σ0 (1 - dop[t]) (1 - doc[t]))]، dd'[t] == Cat*er'[t], dop'[t] == kp/3 (1 - dop[t])^4 , doc'[t] == kc/ϵf*er'[ t]، h[0] == 0.1، er[0] == 0.1، dop[0] == 0.4، doc[0] ==.001، dd[0] == 10^10 }; sol = NDSsolve[eqns، {h، er، dd، doc، dop}، {t، tmin، tmax}، روش -> StiffnessSwitching، StartingStepSize -> 1/10] SetOptions[Plot, Frame -> True, FrameLabel -> {زمان (واحد)، strain (واحد)، عنوان}، LabelStyle -> {FontFamily -> Times، FontSize -> 20}، ImageSize -> 600]; نمودار[{h[t] /. sol[[1]][[1]]، er[t] /. sol[[1]][[2]]}، {t، tmin، tmax}، AxesOrigin -> {0، 0}، PlotStyle -> {{مشکی}، {خاکستری، خط چین}}] > > عمومی:: ovfl: سرریز در محاسبه رخ داده است. >> > NDSolve::nlnum: مقدار تابع {Overflow[], Overflow[], > 1.143906412473046*10^429, > Overflow[], Overflow[]} لیستی از اعداد با ابعاد {5} در > { نیست t، dd[t]، > doc[t]، dop[t]، er[t]،h[t]} = {0.000871366، -2.8508*10^123، > -2.84047*10^122، > 7.65381*10^105، -4.26071*10^121، 6.32403*10^281}. >>> | سفتی یا تکینگی |
39215 | من سعی می کنم یک نمودار بسیار بزرگ با لبه های تقریباً 16\,000\,000$ بسازم که هر کدام یک بردار عدد صحیح دو بعدی هستند. من فهرستی از لبهها به شکل $\\{\\{e_{11}، e_{12}\\}، \\{e_{21}، e_{22}\\}، \dotsc\\} دارم. $، جایی که $e_{11} = \\{n، m\\}$، و غیره. برای تبدیل آن به یک لیست لبه قابل استفاده، باید هر عنصر این لیست را به یک قانون تبدیل کنم: edgeList = MapThread[Rule, Transpose[edgelist]]; وقتی لبههای 3\000\000 دلاری وجود دارد این سرعت به اندازه کافی سریع کار میکند اما برای 16\000\000 دلار بسیار کند است. بهترین راه برای سرعت بخشیدن به threading چیست؟ | MapThread روی نمودار بزرگ |
22661 | آیا یک تابع داخلی برای رمزگشایی URL های رمزگذاری شده در _Mathematica_ وجود دارد؟ من می خواهم یک URL رمزگذاری شده، به عنوان مثال «https%3A%2F%2Fwww.google.co.uk%2Fimages%2Fsrpr%2Flogo4w.png» را به «https://www.google.co.uk/images/ تبدیل کنم srpr/logo4w.png` چون تلاش برای دسترسی مستقیم به URL رمزگذاری شده با «وارد کردن[]» ناموفق بود. | رمزگذاری کردن URL های رمزگذاری شده در یک تابع |
18044 | من توابع زیر را تعریف کرده ام: RandomTree[n_, opts:OptionsPattern[]] := TreeGraph[UndirectedEdge[RandomInteger[{1,#}], # + 1] & /@ Range[1, n - 1], opts] RandomCycleTree[n_, opts:OptionsPattern[]] := ماژول[{درخت، e}، درخت = RandomTree[n]; e = RandomChoice[EdgeList[GraphComplement[درخت]]]; GraphUnion[tree, Graph[{e}], opts]] RandomCycleTreeWeighted[n_, opts:OptionsPattern[]] := RandomCycleTree[n, EdgeWeight -> RandomReal[{-1, 1}, n], opts] اگر اجرا کنم : FindShortestPath[RandomCycleTreeWeighted[10، VertexLabels -> Name، ImagePadding -> 10]، 3، 7] بدون ارزیابی برمی گردد. آیا کسی می تواند این را تکرار کند و توضیح دهد که چرا این اتفاق می افتد؟ توجه: من از Mathematica 9 استفاده می کنم. همچنین سعی کردم این را در Mathematica 8.0 اجرا کنم و همچنین کار نکرد. | FindShortestPath با وزن منفی کار نمی کند |
29176 | آیا با استفاده از J/Link نگرانی های امنیتی وجود دارد؟ اگر چنین است، آیا راهی برای رمزگذاری داده های ارسال شده بین Mathematica و Java وجود دارد؟ اگر Mathematica و JVM روی یک دستگاه اجرا می شوند، آیا دلیلی برای نگرانی در مورد این موضوع وجود دارد؟ | J/Link چقدر امن است؟ |
26576 | من به دنبال بازتولید عملکرد فیلتر Twirl فتوشاپ هستم، که تصویری را که در اصل شبیه به این است (از این صفحه گرفته شده) می پیچد:  در این مورد:  در حالت ایده آل، من می خواهم آن را رفتار فیلتر Twirl فتوشاپ را تا حد امکان تقریبی کنید، یا حداقل آنقدر انعطاف پذیر باشید که بتوانید نحوه عملکرد فیلتر را بازتولید کنید. | تبدیل تصویر چرخشی |
22666 | من میخواهم ریشههای تابعی را پیدا کنم که محاسبه آن بسیار کند است (خود تابع شامل دستهای از FindMaxima میشود) بنابراین تابع را در منطقهای که فکر میکنم احتمالاً ریشه است درونیابی میکنم، زیرا اطمینان بسیار کمی دارم که ریشه این است که من باید یک منطقه غیر منطقی بزرگ را درون یابی کنم. آیا راهی وجود دارد که InterpolatingFunction تابع اصلی را به خاطر بسپارد و دامنه آن را زمانی که ارزیابی خارج از آن انجام می شود گسترش دهد؟ | Interpolating Function با دامنه در حال رشد |
48078 | آیا میتوانیم نمودار دایرهای را با استفاده از یک تصویر لباسی درست کنیم؟ به عنوان مثال، در نشان دادن 0.1 سنت، من می خواهم از این تصویر استفاده کنم و یک قطعه را برش دهم و یک نمودار دایره ای قابل کلیک ایجاد کنم. هر گونه پیشنهاد قدردانی می شود.  | نحوه ساخت نمودار دایره ای با استفاده از تصویر سفارشی |
51688 | پوزش می طلبم که در وهله اول مشکلم را ضعیف بیان کردم، از شما برای کمک به حل موضوع متشکرم. **مشکل** برای علاقه مندان، معکوس دقیق و بی طرفانه تبدیل Anscombe تعمیم یافته است، همانطور که در این مقاله آورده شده است: http://dx.doi.org/10.1109/TIP.2012.2202675. من سعی می کنم برای مقدار معین $y$ و $\sigma$، تابع $$ \int_{-\infty}^{+\infty} f_{\sigma}\left ( z \right ) را ادغام کنم. \sum_{k=0}^{\infty}\left ( \frac{y^{k}\mathrm{e}^{-y}}{k!\sqrt{2\pi \sigma^{2}}} \mathrm{e}^{-\frac{\left ( z-k \right )^{2}}{2\sigma^{2}}} \right ) \mathrm{d}z $$ جایی که $$ f_{\sigma}\left ( z \right ) = \left\\{\begin{matrix} 2\sqrt{z+\frac{3}{8}+\sigma^{2}}، & z > -\frac{3}{8}-\sigma^{2}\\\ 0 و z \leq -\frac{3}{8}-\sigma^{2} \end{matrix}\right. $$ که معادله مرجع زیر را نشان میدهد: $$ \int_{-\infty}^{+\infty} 2\sqrt{z+\frac{3}{8}+\sigma ^{2}}\sum_{ k=0}^{\infty}\left ( \frac{y^{k}\mathrm{e}^{-y}}{k!\sqrt{2\pi \sigma^{2}}} \mathrm{e}^{-\frac{\left ( z-k \right )^{2}}{2\sigma^{2}}} \right ) \mathrm{d}z $$ در مرجع، مقادیر تابع بالا، احتمالاً در Matlab، برای $\sigma \in \left \\{ 0.01,...,50 \right \\}$ جدولبندی شدهاند. و $y \in \ چپ \\{0,...,200 \راست \\}$. نویسندگان این جدول را برای دانلود در دسترس قرار داده اند، اما من می خواهم این کار را خودم انجام دهم. با این حال، من نمی توانم آن را به کار بیاندازم - Mathematica آن را ارزیابی نمی کند: func[z_, y_, sig_] := تکه ای[{{2 Sqrt[z + 3/8 + sig^2],z > -3 /8 - sig^2}}،0.]* Sum[((y^k )* Exp[-y])/(k! * Sqrt[2 \[Pi] sig^2]) * Exp[-((z - k)^2) / (2 sig^2)], {k, 0, Infinity}] NIintegrate[func[z, 5, 2], {z, - بی نهایت، بی نهایت}] آیا جایی اشتباه کرده ام؟ یا انتگرال/مشکل را همانطور که داده شد اشتباه متوجه شده اید؟ **به روز رسانی** یک پیشنهاد این است که مجموع نامتناهی را با حد بالایی ~50 جایگزین کنید زیرا به سرعت همگرا می شود. این به Mathematica اجازه می دهد تا اکنون انتگرال را ارزیابی کند. | مشکل در ارزیابی یک انتگرال پیچیده |
47392 | من تعدادی لیست دارم که همیشه حاوی مقادیر غیر منفی هستند، گاهی اوقات همه صفر. هر مقدار غیر منفی در لیست ظاهر شود، من دوست دارم نمودارها بدون محور y منفی ظاهر شوند. من از آرایههای ثابت به جای دادههای واقعی برای این پیام استفاده خواهم کرد: ListLinePlot[ConstantArray[0, 640]، PlotRange -> {Full, {0, Full}}]  ListLinePlot[ConstantArray[1, 640], PlotRange -> {Full, {0، کامل}}]  نسبت ابعاد را نادیده بگیرید... آیا بخش «{0، کامل}» از « PlotRange -> {Full, {0, Full}}]` مشخص کنید که من نمی خواهم چیزی زیر y == 0 ببینم؟ اگر چنین است، چرا نمودار اول (صفرها) یک محور y منفی ایجاد می کند و آیا راهی برای سرکوب آن وجود دارد؟ | محور منفی y را در ListLinePlot سرکوب کنید حتی اگر همه مقادیر صفر باشند؟ |
35302 | من یک نوت بوک قدیمی دارم که از بسته «پیکان» منسوخ شده استفاده می کند. به عنوان مثال، من یک عبارت حاوی Arrow[{1,2}, {6,7}, HeadLength -> 0.005, HeadCenter -> 0.5] دارم، فکر میکنم میدانم چگونه این را در صورت عدم وجود گزینه ترجمه کنم. من باید پیکان[{{1،2}، {6،7}}] را داشته باشم، اما چگونه میتوانم همان شکل فلشی را که با گزینههای سبک قدیمی با استفاده از «سر پیکان» داده شده بود، بدست بیاورم؟ | تطبیق عبارات قدیمی پیکان |
5250 | لطفاً کسی می تواند به من بگوید، چرا هنگام تلاش برای اجرای کد زیر همیشه یک پیام خطا دریافت می کنم: DSolve[y'[x] == c*(d - y[x]) - b*(d - y[x ])*y[x] && y[0] == y0, y, x] پیام خطا: DSolve::bvfail: برای برخی از شاخههای راهحل عمومی، قادر به حل شرایط نیست. | DSolve نمی تواند شاخه های خاصی از راه حل را حل کند |
10894 | آیا می توان طول قطعه، قطر قطعه و زوایای شاخه را برای هندسه سه بعدی محاسبه کرد؟ هندسه شامل نقاط رأس و سطوح چند ضلعی به عنوان فایل = http://i.stack.imgur.com/N6RYT.png; Import[file, Graphics3D]  data = Import[file, VertexData]; polysurface = وارد کردن[پرونده، PolygonData]; Graphics3D[Point@data] | محاسبه خواص مورفومتریک |
47192 | فرض کنید من انیمیشن زیر را دارم: Animate[ParametricPlot[{Cos[a t], Sin[a t]}, {t, 0, 1}], {a, 0, 2Pi}, AnimationRate -> 0.1] راهی وجود دارد به نحوی روی نقطه متحرک طرح متحرک در یک مختصات xy یا زمان از پیش انتخاب شده زوم کنید. مانند اینکه بتوانید بعد از 3 ثانیه روی نقطه متحرک متحرک زوم کنید یا زمانی که نقطه متحرک به {x,y}={-1,0} می رسد؟ هر گونه کمکی قدردانی خواهد شد. | زوم کردن در طرح انیمیشن |
50429 | من در حال انجام کاری در مورد زنجیره مارکوف هستم و وظیفه دارم که شکل ماتریس انتقال مرتبه بالاتر مدل را با روش های القایی یا طیفی تعیین کنم. ماتریس انتقال من (P) این است: transitionmatrix = {{17/72، 3/72، 5/72، 0، 0}، {5/72، 5/72، 7/72، 1/72، 0}، { 4/72,9/72، 4/72، 0، 4/72}، {0، 0، 3/72، 1/72، 0}، {3/72، 1/72، 0، 0، 0}} با روش طیفی P=MDM^-1 : In[6]:= مقادیر ویژه = مقادیر ویژه[transitionmatrix] // N Out[6]= { 0.297046، 0.113193، -0.0215001 + 0.0136874 I, -0.0215001 - 0.0136874 I, 0.00776109} In[7]:= بردارهای ویژه = بردارهای ویژه[ماتریس انتقال] // N Out[7]= {{6.03283، 3.28881، 3.30028، 3.32028. {4.22247، -4.51749، -4.76335، -1.99863، 1.}، {-0.171634 + 0.124637 I، -1.0331 + 0.61158 I، 1.23199 - 0.8638 - 30.369 - 0.8630. I, 1.}, {-0.171634 - 0.124637 I, -1.0331 - 0.61158 I, 1.23199 + 0.86313 I, -1.60369 - 0.395985 I, 1.}, 0.23-0.25, 0.25-0.20 -0.752063، 5.11374، 1.}} In[18]:= M = Transpose[بردارهای ویژه] Out[18]= {{6.03283، 4.22247، -0.171634 + 0.124637 I, 0.124637 I, -0.171 -0.34. 0.280052}، {3.28881، -4.51749، -1.0331 + 0.61158 I، -1.0331 - 0.61158 I، -0.281356}، {3.32027، -4.76331، -4.76331، 639 - 4.76331، 6.39 - . 1.23199 + 0.86313 I, -0.752063}, {0.48858, -1.99863, -1.60369 + 0.395985 I, -1.60369 - 0.395985 I, 5.11374, 5.11374} 1.}} در[16]:= دیاگ = DiagonalMatrix[مقادیر ویژه] خارج[16]= {{0.297046 + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I}، {0. + 0. I، 0.113193 + 0. I، 0. + 0. I، 0. + 0. I، 0. + 0. I}، {0. + 0. I, 0. + 0. I, -0.0215001 + 0.0136874 I, 0. + 0. I, 0. + 0. I}, {0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, -0.0215001 - 0.0136874 I, 0. + 0. I}, {0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0.00776109 + 0. I}} In[17]:= Minver = Inverse[M] Out[17]= {{0.109069 + 7.70366*10^-19 I, 0.0487956 + 6.50521*10^-19 I, 0.0514224 - 9.72945*10^-19 I, 0.00239343 + 5.5971*10^-19 I, 0.00961738 - 3.82918 * 208-208 I. 4.20783*10^-18 I, -0.0865795 + 1.0842*10^-17 I, -0.0549339 - 8.27329*10^-18 I, -0.0121092 - 4.07692*2 I,69^-10+1. 1.91893*10^-17 I}، {-0.0897774 + 0.141661 I, 0.0551552 - 0.443078 I, -0.00936235 + 0.351851 I, -0.0701552 - I. 0.636007 I}، {-0.0897774 - 0.141661 I, 0.0551552 + 0.443078 I, -0.00936235 - 0.351851 I, -0.0773342 - 0.139 - 0.104 + 0.0773342 - 0.140. 0.636007 I}، {-0.0123972 - 4.92909*10^-18 I, -0.0725264 + 1.38778*10^-17 I, 0.0222361 - 1.0567*10^-17 I, 3.16-10^. 5.62511*10^-18 I, 0.159171 + 2.19287*10^-17 I}} اما وقتی M.Diag.Minver را انجام می دهم، ماتریس انتقال خود را دریافت نمی کنم: In[14]:= M.Diag.Minver Out[ 14]= {{0.236111 - 7.80878*10^-19 I, 0.0416667 + 6.58726*10^-18 I, 0.0694444 - 5.94759*10^-18 I, -3.43324*10^-18 - 8.88005*10^-19 I, 4.106 + 10^2 2.63492*10^-18 I}، {0.0694444 + 2.15757*10^-18 I, 0.0694444 - 3.80299*10^-18 I, 0.0972222 + 2.07205*108-10^-2.07205 3.02264*10^-18 I, 1.88651*10^-17 - 1.20859*10^-17 I}, {0.0555556 + 4.03989*10^-18 I, 0.125 - 6.75901*5+6.75901*5, 0.125 - 6.75901*5+6.75901*5 5.16039*10^-18 I, -1.15614*10^-17 + 2.29187*10^-18 I, 0.0555556 - 1.62182*10^-17 I}, {-2.1617*10^-242*102*10^-15. من، -9.09499*10^-16 - 5.39346*10^-19 I, 0.0416667 - 6.27859*10^-20 I, 0.0138889 + 1.20315*10^-18 I, -2.10^6 -2.1126 2.33486*10^-18 I}، {0.0416667 + 9.43055*10^-20 I, 0.0138889 + 9.58975*10^-19 I, -1.44261*10^-17 - 6.906-5*10^1 -2.78314*10^-18 - 5.28583*10^-19 I, 1.27434*10^-17 + 4.46324*10^-19 I}} لطفاً می توانید به من کمک کنید، نمی دانم چه اشتباهی انجام می دهم. و آیا می توانید به من کمک کنید تا ماتریس انتقال بالاتر را با استقرا پیدا کنم؟ معلم من این کد را داده است، اما من آن را درک نمی کنم، بنابراین نمی خواهم از آن استفاده کنم. POTtrMx[0] = ماتریس هویت[طول[StSp]]؛ POTtrMx[n_Integer] := POTtrMx[n] = نقطه[POTtrMx[n - 1]، trMx] | ماتریس انتقال از مرتبه n |
39637 | من می خواهم از کارت جذب Bluechip PCI-ADC خود در Mathematica از طریق کتابخانه پیوند پویا Bcdll32.dll استفاده کنم. (برای دسترسی به توابع روی کارت های جمع آوری داده های PCI من استفاده می شود). مشکل من تابع BCTGetBoardId است که با ارائه یک نوع تابلو (عدد صحیح 19 به کارت من) و یک عدد تابلو (عدد صحیح 0 به کارت من) یک تابلو را باز می کند. با در نظر گرفتن زبان برنامه نویسی VB.Net، تابع BCTGetBoardId به صورت زیر تعریف می شود: تابع عمومی اعلام عمومی BCTGetBoardId Lib BCDLL32.DLL (ByRef pBoardID به عنوان BCT_BOARD_ID، ByVal nDevType به عنوان کوتاه، ByVal nBoard nBoard به عنوان متغیر، BCTGetBoard، به عنوان متغیر، BCT_BOARD به عنوان a Short، BYCT) نوع؛ در VB.Net این نوع به صورت زیر تعریف می شود: <StructLayout(LayoutKind.Sequential)> _ ساختار عمومی BCT_BOARD_ID Dim Handle به عنوان عدد صحیح Dim SerialNo به عنوان عدد صحیح <MarshalAs(UnmanagedType.ByValArray, SizeConst:=30, ArraySubType:=UnmanagedType.AsAny)> _ Dim DevName() به عنوان بایت <MarshalAs(UnmanagedType.ByValArray, SizeConst:=30, ArraySubType:=UnmanagedType.AsAny AsBy0)> _Dim <MarshalAs(UnmanagedType.ByValArray, SizeConst:=30, ArraySubType:=UnmanagedType.AsAny)> _ Dim Clock1Name() به عنوان بایت <MarshalAs(UnmanagedType.ByValArray:=30,SizeC ArraySubType:=UnmanagedType.AsAny)> _ کم نور Clock2Name() به عنوان بایت کم نور hClock0 به عنوان BCT_HANDLE کم نور hClock1 به عنوان BCT_HANDLE کم نور hClock2 به عنوان BCT_HANDLE نمایه کم نور به عنوان فایل کم نور به صورت عدد صحیح فایل EndegervType. اجازه دسترسی به توابع کتابخانه DLL در برنامه های VB.Net را می دهد، در مورد ساختار BCT_BOARD_ID که در بالا توضیح داده شد، در VB.NET، ما نمی توانیم یک آرایه ابعادی را از داخل ساختار اعلام کنیم. در عوض، ما از کلاس «MarshalAs Attribute» برای مدیریت هر داده آرایه استفاده می کنیم. برای به دست آوردن داده های موجود در متغیر pBoardID و با استفاده از کمک ارائه شده توسط (چگونه می توان رشته های انتهایی تهی متعدد را در یک نتیجه تابع DLL مدیریت کرد؟) از یک برنامه Mathematica به شرح زیر استفاده کردم: Needs[NETLink`] path= c:\\WINDOWS\\system32\\Bcdll32.dll؛ (* مسیر Bcdll32.dll من*) codgbi=DefineDLLFunction[BCTGetBoardId,path,short،{IntPtr،System.Int16،System.Byte}]; $maxBufLen=1000; LoadNETType[System.Runtime.InteropServices.Marshal]; buf=Marshal`AllocHGlobal[$maxBufLen]; codergbi=codgbi[buf,19,0] managerArray=NETNew[System.Byte[],$maxBufLen]; Marshal`Copy[buf,managedArray,0,$maxBufLen]; bytes=NETObjectToExpression[managedArray]; FromCharacterCode[DeleteCases[SplitBy[bytes, # != 0 &], {0 ..}]] پاسخ گیج کننده زیر را به دست آوردم: > Out[18] 0 (*مقدار codergbi=0 یک نحو عملکرد صحیح را نشان می دهد *) > > خروجی[22] {à.02، D0.10، \\\\.\PCIADC0_0000، > \4B-B1DA-6F7CA\\\\.\PCIADC0_5400، \\\\.\PCIADC0_5401، > \\\\\.\PCIADC0_5402، +، Realtek PCIe GBE Family Controller - \ Packet > Scheduler Miniport، 0.06، 0.08`no.b4، 0.02، .06، 192.168.1.120، > 255.255.255.0، 0.02، 192.168.1.1، 0.0.0.0، 192.168.1.1، 0.0.0.0 ، > 0.0.0.0، 0.0.0.0، 0.0.0.0، \ÞÂR^ÝÃR} واضح است که من به ظرافت های برنامه نویسی در NET تسلط ندارم. چارچوب. لطفاً برای استخراج تمام شکل صحیح داده های موجود در ساختار buf از تابع codgbi[buf,19,0] در Mathematica کمک کنید! * * * قبل از هر چیز، از الکسی پاپکوف برای پیشنهاد شما فرارخوانی یک تابع dll که ساختاری را برمی گرداند، بسیار سپاسگزارم و از تاد گیلی بسیار سپاسگزارم، برای مثال های عالی ارائه شده در همان رشته MathGroups در بالا. لطفا آخرین خط کد اول من را نادیده بگیرید که بایت های ساختار را تقسیم می کند. این یک آزمایش احمقانه بود که با الهام از چگونه میتوان رشتههای خاتمهیافته تهی متعدد را در نتیجه عملکرد DLL مدیریت کرد؟ و بد اقتباس شده توسط من. برای اینکه بفهمم چگونه مشکلم را حل کنم، برخی از خطاهای کوچک را بازسازی و تصحیح کردم (نشانه == بد به دلیل ناشر سایت قرار گرفته است)، نمونه های آموزشی ارائه شده توسط تاد گیلی. مشکل دوم من این است که با یک ساختار تودرتو سر و کار دارم: ساختار BCT_BOARD_ID ارائه شده در بالا از ساختار BCT_HANDLE استفاده می کند و آخرین استفاده از ساختار OVERLAPPED به شرح زیر است: ساختار OVERLAPPED Dim داخلی به عنوان عدد صحیح کم نور داخلیHigh به عنوان عدد صحیح کم نور آفست به عنوان عدد صحیح Dim OffsetHigh به عنوان عدد صحیح. به عنوان ساختار عمومی انتهایی عدد صحیح BCT_HANDLE Dim Handle به عنوان عدد صحیح Dim همپوشانی به عنوان OVERLAPPED نوع دستگاه کم به صورت عدد صحیح DimType به عنوان عدد صحیح Dim nPort به عنوان تیره کوتاه LastError به عنوان عدد صحیح Dim NextTime به عنوان ساختار انتهایی عدد صحیح پس از تجزیه و تحلیل مواد در شبکه های تودرتو و ساختارهای دیگر پیشنهاد می شود (پینینهD) : مسیر = c:\\WINDOWS\\system32\\Bcdll32.dll؛ bctboardid = D | نحوه استخراج داده های آرایه ساخت یافته از DefineDLLFunction در Mathematica |
13045 | من این سوال را در math.se پست کردم، اما با توجه به تعداد زیاد سوالاتی که مدام در math.se ظاهر میشوند و همچنین با توجه به اینکه سعی میکنم این کار را در Mathematica انجام دهم، فکر کردم نسخه دیگری از این سوال را در اینجا پست کنم. (امیدوارم که شبهه بازتولید سوال من از جای دیگر کاملا غیر قابل قبول نباشد). من متوجه شدم که احتمالاً پاسخ های متفاوتی را از math.se و mathematica.se دریافت خواهم کرد. به بیان ساده، با توجه به دو مجموعه داده (ماتریس های تبدیل فوریه گسسته در این مورد)، چگونه شباهت را در داده ها اثبات کنم.   مقایسه شکل سمت چپ با شکل سمت چپ درست است، من به نوعی این تصور را دارم که در شکل ها شباهت وجود دارد. چیزی که من دارم دادههای DFT برای این ارقام نیز است (فقط گوشه سمت چپ بالای دادههای DFT، با حذف جزء DC)، که به نظر میرسد:   گوشه DFT در سمت چپ برای نمودار کانتور در سمت چپ و گوشه سمت راست برای طرح کانتور در سمت راست من کمی تحقیق کردم و به اینها رسیدم: ماتریس مشابهت خود، الگوریتم اسمیت واترمن برای توالی یابی ژن، در Mathematica پیاده سازی شده است (همچنین به ref/SmithWatermanSimilarity مراجعه کنید)، و یک سوال تا حدودی مرتبط که چندین ماه پیش در Mathematica.SE ارسال شده است. من میدانم که این بیشتر به ریاضیات مرتبط است تا ریاضیات، اما چون میخواهم از Mathematica استفاده کنم، چون دادههایم را در آن پردازش میکنم و آن را ارسال میکنم، فکر کردم ... بپرسم! `:)` من از «MatrixPlot» برای تولید نمودارها از داده های زیر استفاده کردم. ## در اینجا دادههای DFT برای شکل در سمت چپ** وجود دارد: {{0, 0., 23.1306, 0., 4.63337, 0., 4.87462, 0., 1.13912, 0., 0., 0., 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.}، {0.، 59.8403، 0.، 11.402، 0.، 0.، 0.، 1.53024، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.}، {23.3079، 0.، 23.2309، 0.، 3.80344، 0.، 4.07117، 0.، 1.07381، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.} , {0., 11.3638, 0., 3.51212، 0.، 4.17147، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.}، {4.56479, 0., 3.80023, 0., 4.05799, 0., 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.}، {0.، 0.، 0.، 4.1947، 0.، 1.12046، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.}، {5.12425، 0.، 4.21734، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0. ، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.}، {0.، 1.54858، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0. ., 0., 0., 0., 0.}, {1.07898, 0., 1.094, 0., 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.}، { 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.}، {0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.}، {0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0. ، 0.}، {0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.}، {0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.}، {0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0 .، 0.، 0.، 0.}، {0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.}، {0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.}، {0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.}، {0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.}، {0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.}} ## و داده های شکل در سمت راست **: {{0, 0., 0.940723, 0., 2.95705, 0., 2.92228, 0., 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.}، {0.، 18.867، 0.، 7.68905، 0.، 0.، 0.، 1.61012، 0.، 1.07367، 0.، 0.، 0.، 0.، 0 .، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.}، {1.28581، 0.، 12.1276، 0.، 6.00817، 0.، 0.، 0.، 1.7524، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0. , 0., 0.}, {0., 8.01748, 0., 14.725، 0.، 0.، 0.، 1.05116، 0.، 2.1411، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.}، { 2.77763، 0.، 6.2871، 0.، 1.82885، 0.، 1.65436، 0.، 1.43276، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.}، {0.، 0. , 0., 0., 0., 3.54584, 0., 1.45959, 0., 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.}، {3.11339، 0.، 0.، 0.، 1.89853، 0. , 3.24873, 0., 0., 0., 0., 0., 0., 0., 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.}، {0.، 1.83295، 0.، 0.، 0.، 1.57703، 0.، 1.14208، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.}، {0.، 0.، 1.61293، 0.، 1.32478، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0. , 0., 0., 0., 0.}, {0., 1.02113, 0., 2.18193، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.} , {0., 0., 0.976133, 0., 0.931741, 0., 0., 0., 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.}، {0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.}، {0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، | اثبات شباهت (خود) با Mathematica - توطئه های تکراری، نمودارهای شباهت و غیره |
50938 | من فهرستی به نام دادهها دارم که حاوی فهرستهایی با اندازه دلخواه است، data={{0.5، 0.5}، {}، {0.5، 0.5، 0.5}، {}، {}، {}، {}، {}، {} , {}} اکنون میخواهم برای هر فهرست فرعی تعداد مناسبی از لغزنده ایجاد کنم (برای مجموعههای خالی هیچ کدام، ~~ اگرچه فکر میکنم رد شدن از آنها آسان است~~ ). با این حال، من مطمئن نیستم که آیا این حتی ممکن است یا خیر. در جستوجوی خود به این موضوع برخورد کردم، دستکاری با تعداد متغیری از لغزنده، که به من امکان میدهد لغزندههایی را برای یک فهرست فرعی ایجاد کنم، Dynamic[Grid[ Table[With[{i = i}، {Slider[Dynamic[data[ [1]][[i]]]]، دینامیک[داده[[1]][[i]]]}]، {i، طول[داده[[1]]}]]] اگر از یک ثابت به عنوان شاخص برای «داده» استفاده کنم، در این مورد 1، این کاملاً خوب کار می کند. اما، اگر بخواهم این را با استفاده از یک حلقه for یا یک افزایش دهم. جدول برای ایجاد متغیر شاخص، بگویید Table[Dynamic[Grid[ Table[With[{i = i}، {Slider[Dynamic[data[[k]][[i]]]]، دینامیک[داده[[k]][[i]]]}]، {i، طول[داده[[k]]]}]]]، {k،1،1}] «k» قرمز میشود و کد خراب می شود آیا حتی امکان تولید اسلایدر از این طریق وجود دارد؟ تصور میکنم دلیل شکست کد این است که Dynamic نیاز دارد که شی مورد نظر ثابت بماند، اما آیا راهی برای حل این مشکل وجود دارد؟ | تولید لغزنده از طریق حلقههای جداول/فور |
24715 | من از TeXForm[HoldForm[Integrate[x^2, {x, 1, 2}]]] برای تبدیل انتگرال $$\int_1^2 x^2 \, dx$$ استفاده کردم چگونه $$\int_1^2 x را بدست آوریم ^2 \, \mathrm{d}x ?$$ | چگونه نماد $d$ را در Integrate به $\mathrm{d}$ تبدیل کنیم؟ |
19715 | آیا کسی می تواند یک مقاله آنلاین یا یک آموزش مقدماتی که به من نشان دهد چگونه انتگرال های خطی واقعی و پیچیده را با استفاده از _Mathematica_ انجام دهم توصیه کند؟ | انتگرال خط پیچیده |
29725 | من یک توزیع دوجمله ای هفت عنصری دارم: BinomialDistribution[7, 0.5], x],{x, 0, 8}] می خواهم هر نقطه دلخواه را در محور X قرار دهم. Mathematica به من اجازه می دهد هشت ستون در محور X داشته باشم که از 0.5- تا 7.5 متغیر است. چگونه دوجمله ای را از 5.5 به 13.5 تغییر دهم؟ | چگونه یک دوجمله ای را در سمت راست مبدا رسم کنم؟ |
5850 | من میخواهم یک دنباله بازگشتی تعریف کنم و سپس از Mathematica بخواهم که مقدار خاصی را چاپ کند:  آیا کار اشتباهی انجام میدهم؟ | تعریف یک دنباله بازگشتی |
43476 | فرض کنید ما مقداری توزیع سه بعدی تصادفی از نقاط داریم. من از توپ کروی تعریف شده در زیر به عنوان مثال و نقطه شروع برای بحث در اینجا استفاده خواهم کرد: Ball[num_]:=Table[ { #1 Sqrt[1-#2^2]Cos[#3], #1 Sqrt [1-#2^2]Sin[#3]، #1 #2 } &[ تصادفی[توزیع عادی[1، 0.5]]، تصادفی[واقعی،{-1،1}]، تصادفی[واقعی،{0,2Pi}] ]،{num}] Graphics3D[{AbsolutePointSize[2],Point[Ball[10000]]},Boxed->True,BoxRatios->{1,1,1},ImageSize->800,SphericalRegion->True] این کد توپی را که در اینجا نشان داده شده است تولید می کند :  من می خواهم کل توزیع را با یک سایه رنگی که بر روی تراکم نقاط تعریف شده است، از **_color1_** (بالاترین تراکم نقاط) رنگی کنم. به **_color2_** (کمترین چگالی نقاط). افزودن رنگ های بیشتر به سایه گزینه مطلوبی است ( ** _color1_** تا **_color2_** تا **_color3_** ... تا **_colorN_**). چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ کدام کد Mathematica می تواند این کار را انجام دهد؟ لطفا، پیشنهادات باید با **_Mathematica 7.0_** سازگار باشد. | توزیع سه بعدی نقاط را با توجه به چگالی رنگ آمیزی کنید |
29178 | من میخواهم رابطه بازگشتی را برای چندجملهای $U_n(x)$ که در مجانبی مرتبه بزرگ توابع بسل ظاهر میشوند، پیادهسازی کنم. تکرار مورد بحث $$U_{n+1}(x)=\frac{1}{2}x^2(1-x^2)U_n^{\prime}(x)+\frac{1} است {8}\int_{0} ^x(1-5t^2)U_n(t)dt،$$ با $U_0(x)=1$. من پیاده سازی هایی برای بازگشت به چند جمله ای ها دیدم، اما این یکی شامل یکپارچه سازی و تمایز است. هر ایده ای؟ پیشاپیش از شما بسیار سپاسگزارم | اجرای یک رابطه عود برای چندجمله ای های ظاهر شده در مجانبی مرتبه بزرگ توابع بسل |
10896 | لطفاً نحوه دریافت وضعیت چک باکس برای استفاده از آن در محاسبات بیشتر را توضیح دهید. و من می خواهم انتخاب را از جلسه ای به جلسه دیگر بدون صرفه جویی خارجی حفظ کنم. پیشاپیش ممنون | چگونه می توان وضعیت چک باکس را بدست آورد؟ |
40755 | هنگام تلاش برای انجام یک بهینه سازی با مشکل عجیبی روبرو شدم. کد اولیه، هدف = 2.; بردار = {1.0، 1.1، 1.2، 1.3، 1.4، 1.5}; f[m1_Real، m2_Real] := بلوک[{v}، v = نقشه[# + m1*Sin[Norm[{m1، m2}]] &، بردار]; کلیپ[v، {0، هدف}]]؛ g[m1_Real، m2_Real] := حداکثر[(هدف - f[m1، m2])/هدف] + هنجار[{m1، m2}]; که در آن f یک تابع برداری و g یک تابع مقیاس کننده است. میخواهم «g[m1,m2]» را با محدودیتهای «0.8 <= Min[f[m1،m2]] <= 1.0» و «0 <= m1 <= 2 && 0 <= m2 <=2» به حداقل برسانم. علیرغم این که این ساده به نظر می رسد، اجرای مستقیم مشکل دارد، counter = 0; N به حداقل رساندن[{ g[m1، m2]، و[0.8 <= حداقل[f[m1، m2]]/goal <= 1.0، 0 <= m1 <= 2، 0 <= m2 <= 2] }، {m1 ، m2}، روش -> {NelderMead، Tolerance -> 0.001}، StepMonitor :> (Print[++counter, :\t, {m1, m2}]] اگر کد را اجرا کنیم، یک پیغام خطا NMinimize::bcons نشان داده می شود که به ما می گوید محدودیت ها در قالب معتبر نیستند. . پس از چند آزمایش متوجه شدم که مشکل مربوط به دستور 'Min' است که در اولین محدودیت '0.8 <= Min[f[m1, m2]]/goal <= 1.0 استفاده شده است. اگر از «Min» استفاده نکنیم، مشکلی وجود نخواهد داشت، یعنی «0.8 <= Evaluate[Norm[f[m1, m2]/goal]] <= 1.0» را می توان بدون مشکل ارزیابی کرد. بنابراین به نظر می رسد که «Min» برای استفاده به عنوان محدودیت با «NMizimize» معتبر نیست (با این حال می توانیم از «Norm»، «Plus» و غیره استفاده کنیم. اما این واقعا ناخوشایند است زیرا من باید از «Min» به عنوان بخشی از محدودیت ها استفاده کنم. من نمی دانم آیا می توانیم این مشکل را برطرف کنیم؟ | چرا Min نمی تواند به عنوان محدودیت NMinimize استفاده شود؟ |
1168 | آیا تبدیل فوریه سریع در _Mathematica_ وجود دارد؟ اگرچه در جستجوی کمک بودم نتوانستم یکی را پیدا کنم. من به دنبال پیاده سازی معادل 'fft' در متلب هستم. | آیا Mathematica تبدیل فوریه سریع را پیاده سازی می کند؟ |
16071 | من می خواهم ماتریسی را تبدیل کنم که ساختاری مانند این دارد: {{A، 10، D، 1}، {B، 3، A، 2}، {C، 7، B، 3}،{D، 6، C، 4}}//MatrixForm//Print; به یکی که شبیه این است: {{A، 10، A، 2}،{B، 3، B، 3}، {C، 7، C، 4}، {D، 6، D، 1}}//MatrixForm//Print; آیا راهی برای انجام این کار وجود دارد که وقتی ستون 1 به ترتیب حروف الفبا نیست، همچنان کار می کند. | تنظیم مجدد یک ماتریس |
3197 | من می خواهم جایگشت ها را در عناصر یک لیست دریافت کنم. سپس من این کار را انجام می دهم: a = Drop[جایگشت[Range[1, 16], 2], {1, 17}] i = 15; while[i <= (240 - 16)، a = Drop[a, {i, i}]; i = (i + (16 - 1))] خط اول کد همه جایگشتها را به من میدهد، اما من تکرار نمیخواهم، مانند: من قبلاً `{1,2}` دارم، من ' را نمیخواهم {2،1}`. من سعی می کنم این راه را انجام دهم اما هنوز نتیجه ای حاصل نشده است. هیچ کمکی؟ | چگونه جایگشت های مکرر را حذف کنیم؟ |
28974 | من با _Mathematica_ بسیار تازه کار هستم و در مورد ترسیم مسئله مقدار مرزی ODE سوالی دارم. فرض کنید من یک آلفای ODE = 1/2 دارم. بتا = -5; معادله = بتا*f'''[x] + آلفا*f[x]*f'[x] == 0 bc = {f[0] == 0, f'[0] == 0, f'[ 10] == 1}; NDSsolve[{eq, bc}, f[x], {x, 0, 10}] من میخواهم «alpha*f»[0] + (f''[0])^3` در مقابل «بتا» ترسیم کنم . در طرح، «بتا» باید محدوده [-5، 5] را داشته باشد. 'NDSolve' باید از روش عکسبرداری برای حل عددی استفاده کند. همچنین، چگونه می توانم داده ها را از آن نمودار به عنوان یک فایل txt استخراج کنم. | ترسیم بیان مقدار مرزی در برابر یک پارامتر |
10895 | در اینجا یک نمودار دایرهای با برچسبهایی است که با نمودار PieChart [Range[10] VerticalCallout، PerformanceGoal -> Speed، ChartLabels -> Placed[Range[10]، VerticalCallout، Style[#، قرمز، پررنگ، 14] &]، SectorOrigin -> {Automatic, 1}]  من سعی می کردم بفهمم چه گزینه هایی، در صورت وجود، رنگ و ضخامت خطوط و دیسک را کنترل می کنند. بنابراین Q1. آیا گزینه های داخلی برای تغییر این استایل وجود دارد؟ من توانستم استایل را از طریق یک جایگزین قانون تغییر دهم: PieChart[Range[10]، PerformanceGoal -> Speed، ChartLabels -> Placed[Range[10]، VerticalCallout، Style[#، قرمز، Bold، 14] &]، SectorOrigin -> {Automatic، 1}] /. {{x_Thickness, _GrayLevel, y_Opacity, z__} :> {AbsoluteThickness[1], Red, y, z}, {_GrayLevel, _Opacity, Disk[x_List, _]} :> {Red, Disk[x, 0.05]}  اما... Q2. آیا راهی برای تعیین موقعیت عمودی برچسب ها وجود دارد (برای VerticalCallout؟ یعنی تعیین فاصله چپ و راست از نمودار دایره ای که قرار دارند؟ به طور پیش فرض به نظر می رسد که در مرز تصویر تراز شوند، اما اگر من padding تصویر را تنظیم می کنم یا محدوده طرح را تغییر می دهم، موقعیت های برچسب تغییر نمی کند **ویرایش** خوب، Q2 را نیز از طریق جایگزینی قوانین متوجه شده ام، اما همچنان می خواهم بدانید که آیا می توان این را از طریق گزینه های داخلی[10]، PerformanceGoal -> Speed، PlotRangePadding -> 0، ImageSize -> 600، PlotRange -> {{-4.5، 4.5} کنترل کرد. ، {-4.5، 4.5}}، ChartLabels -> قرار داده شده[Range[10]، VerticalCallout، Style[#، قرمز، Bold، 14] &]، SectorOrigin -> {Automatic، 1}] / {Text[x_، {a_، b_}، z_] :> متن[x، {a*1.8، b}، z]، {x_Thickness، _GrayLevel، y_Opacity، z__} :> {ضخامت مطلق[1]، قرمز، y، z}، {_GrayLevel، _Opacity، Disk[x_List، _]} :> {قرمز، دیسک[x، 0.05]}} /. خط[{{x_، y_}، {z_، y_}}] :> خط[{{x، y}، {z*1.8، y}}]  | نحوه استایل دادن و قرار دادن VerticalCallouts و RadialCallouts |
1869 | سوال تازه کار را ببخشید... من سعی می کنم جدولی از سیستم زیر ایجاد کنم، به دنبال مثال استرلینگ در مستندات، اما Mathematica فقط ورودی من را تکرار می کند. من چه غلطی می کنم؟ RecurrenceTable[ {s1[n، k] == s1[n، k - 1] + s1[n - 1، k - 1]، s1[0، k] == 1، s1[n، 0] == Boole [n == 0]، s1[n، 1] == Boole[n <= 2]}، s1، {n، 0، 6}، {k، 0، 4} ] // شبکه | RecurrenceTable ارزیابی نشد: mathematica فقط ورودی را بازتاب می دهد |
5335 | **زمینه:** برنامه های Manipulate من (بیش از حد) طولانی می شوند. من می خواهم آنها را در صورت امکان به ماژول های مستقل تقسیم کنم. این برنامه را به عنوان نمونه اولیه در نظر بگیرید: Manipulate[ {i, 2 i, 3 i}, {{i, i, i=}, -11, 11, 1}, Initialization -> {i = 0} ] فرض کنید این در واقع یک کنترل سفارشی با پارامترهای {`label, begin, end, step}` {{i, i, i=}, -11, 11, 1} است. قادر به کدگذاری چیزی مانند Manipulate[ {i, 2 i, 3 i}, = = = = CustomSlider[i, i= , -11, 11, 1 ] = = = = Initialization -> {i = 0} ] **سوال:** بنابراین سؤال این است که چگونه می توان یک تابع را به عنوان یک کنترل در یک 'Manipulate' کار کرد، در صورتی که این امکان وجود دارد؟ آیا ایده یا پیشنهاد دیگری برای رسیدگی به نیاز من به بازآفرینی کد 'Manipulate' من وجود دارد؟ | چگونه کنترل های سفارشی را برای Manipulate مدولار کنیم؟ |
13603 | من باید یک رابط کاربری ساده ایجاد کنم تا یک فایل را در فهرست نوت بوک انتخاب کنم، آن را وارد کنم و برخی از عملکردها را روی داده های وارد شده اجرا کنم. برای اولین نسخه این کد را ایجاد کردم: دکمه[get File Path, fileData = Import@SystemDialogInput[FileOpen, NotebookDirectory[]]; ]؛ function[fileData] حالا میخواهم کمی بیشتر خطاکار باشد، بنابراین اگر انتخاب خود را لغو کنید، خطایی دریافت نمیکنید و بقیه کد شما اجرا نمیشود. دکمه[get File Path، fileData=Quiet@Check[Import@SystemDialogInput[FileOpen,NotebookDirectory[]],$Canceled] ] If[fileData!=$Canceled,function[fileData]] من احساس نمی کنم که این بهترین تمرین برای این نوع شرایط است. آیا سرنخی برای هوشمندتر کردن کد دارید؟ شاید با 'Module'، 'DynamicModule'، 'Return' یا چیز دیگری؟ | چگونه یک رابط ساده ایجاد کنیم تا مسیر فایل را دریافت کرده و کدی را روی آن اجرا کنیم؟ |
45142 | در ادامه من از یک تابع makeFunc برای جمع آوری دو تابع a[t] و b[t] برای استفاده در تشکیل جدول استفاده می کنم. به نظر میرسد «makeFunc» کار خود را به درستی انجام میدهد، زیرا پیامهای خطا و «Trace» نشان میدهند که «a[t]» را جمعآوری کرده است و ساختار «Table» بخش «t» تابع را ارزیابی کرده است. با این حال، «a[t]» خودش را ارزیابی نمیکند و بنابراین «جدول» بهصورت «a[0]»، «a[30]» و غیره ظاهر میشود. tempMakeTableAn[{analEqs_, concs_, initConcs_, rateConstants_, timeDom_, timeInc_ }] := ماژول[{a, b}, a[t_] := aZero Exp[-k1 t] /. ارزیابی[Join[initConcs, rateConstants]]; b[t_] := bZero + 1 - aZero a[t] /. ارزیابی[Join[initConcs, rateConstants]]; makeFunc[conc_, time_] := ارزیابی[conc[time]]; ستون[{جدول[{a[t]، b[t]}، {t، 0، 300، 30}]، جدول[makeFunc[#، timeDom[[1]]] و /@ concs، {t، 0 , 300, 30}]}] ]; tempMakeTableAn[{{Hold[a[t_] := aZero Exp[-k1 t], b[t_] := bZero + 1 - aZero a[t]]}, {a, b}, {aZero -> 1, bZero -> 0}, {k1 -> 0.01}, {t, 0, 300}, {30}}] > {{{{1, 0}، {0.740818، 0.259182}، {0.548812، 0.451188}، {0.40657، 0.59343}، > {0.301194، 0.698806}، {0.22313، 0.698806}، {0.22313، {0.22313، 0.698806}، {0.22313، {0.22313، {0.548812، {0.548812، 0.451188} 0.834701}، {0.122456، > 0.877544}، {0.090718، 0.909282}، {0.0672055، 0.932794}، {0.0497871، > 0.950، b, > 0.950، b {a[30]، b[30]}، {a[60]، b[60]}، {a[90]، b[90]}، {a[120]، > b[120]}، { a[150]، b[150]}، {a[180]، b[180]}، {a[210]، b[210]}، {a[240]، > b[240]}، {a[270]، b[270]}، {a[300]، b[300]}}} } به نظر میرسد که این ارتباط با روشی که من از «Slot» استفاده میکنم داشته باشد. (#) همانطور که می بینید زمانی که من a[t] و b[t] را مستقیما وارد کردم، Table کار می کند. من فکر میکنم که این ممکن است با محدودهبندی متغیرها مرتبط باشد، زیرا اگر «a» و «b» را به عنوان متغیرهای اعلامشده در «ماژول» حذف کنم، همه چیز همانطور که انتظار میرود کار میکند. یعنی «a» و «b» به صورت سراسری تعریف میشوند و «جدول» مورد انتظار ظاهر میشود. من همچنین برخی از بیانیههای «ارزیابی» را بهطور عاقلانه امتحان کردم تا ببینم آیا این همان چیزی است که مورد نیاز است یا خیر، اما هیچ تغییری ایجاد نکرد. من چند سوال پیدا کردم که فکر میکردم ممکن است قابل اجرا باشند (به نظر میرسد استفاده از توابع خالص در جدول، ارزیابی[] در داخل Button[] کار نمیکند)، اما از آنجایی که ساختار زمانی کار میکند که متغیرها به صورت سراسری اعلام شوند، من متوجه نمیشوم. چرا وقتی آنها در ماژول اعلام می شوند کار نمی کند. هر گونه کمکی قدردانی خواهد شد. [اگر کسی می تواند عنوان بهتری بیاورد، آن را داشته باشد. این بهترین چیزی بود که می توانستم بفهمم]. | «شاخه» (#) با ارزیابی تداخل دارد |
44060 | آیا راه حل خوبی برای معادله زیر وجود دارد؟ eq[x_] := 2 x q1 - 2 q2/x^3 - (4 x^3 q3 - 4 q5/x^5)/(4 Sqrt[x^4 q3 + q4 + q5/x^4]) بهتر از چیزی که _Mathematica_ به عنوان خروجی می دهد؟ حل [ معادله [x] == 0، x] | حل نمادین معادله غیرمنطقی |
7728 | > **موضوع تکراری:** > پر کردن یک چند ضلعی با الگوی ورودیها، من یک RegionPlot (و گاهی اوقات یک Plot معمولی) دارم که میخواهم دو قسمت مختلف آن را به دو روش مختلف سایه بزنم. از آنجایی که خروجی نهایی سیاه و سفید چاپ خواهد شد، من واقعاً دوست دارم این کار را به روشی قدیمی انجام دهم: با خطوط هش. من عمدتاً تعجب می کردم که آیا چیزی ساخته شده است که این کار را بدون توسعه از ابتدا انجام دهد. | RegionPlot (یا FillingStyle) با استفاده از خطوط هش؟ |
51689 | به من معادلات دیفرانسیل مرتبه اول سیستم داده می شود: $x'=y$ و $y'=6x^2-a/2$، که در آن $a$ یک ثابت است و $'$ نشان دهنده $t$-مشتقات است. سپس جایگزینی $(x,y)=(x_1y_1,y_1)$ را انجام می دهم. این بدان معناست که $x_1=\frac{x}{y}$ و $y_1=y$. مشتقات $t$-$$x_{1}'=\left(\frac{x}{y}\right)'=\frac{yx'-xy'}{y^2}=1-x_{ 1}y_{1}^{-1}(6x_{1}^2y_{1}^2-a/2)$$ و $$y_{1}'=6x_{1}^2y_{1}^2-a/2.$$ باید به این روش ادامه دهم، یعنی در مرحله بعد، به عنوان مثال، اجازه می دهیم $(x_ {1},y_{1})=(x_{2}y_{2},y_{2})$ و سپس $x_{2}'$, $y_{2}'$ و غیره را پیدا کنید. آیا وجود دارد راهی که بتوانم آن را محاسبه کنم مشتقات در Mathematica؟ به عنوان مثال، چگونه می توانم $x_{1}'$ را در Mathematica پیدا کنم. ممنون رادز | استفاده از Mathematica برای یافتن مشتقات |
5858 | من میخواهم «f1[x]» را روی «0 < x < L/2» و «f2[x]» را روی «L/2 < x <L» ترسیم کنم (یعنی بهطوری که «f1[x]» نباشد نمایش داده شده بیش از `L/2 < x <L` و غیره). چگونه این کار را انجام دهم؟ | چگونه یک تابع را در زیر مجموعه ای از بازه نمایش داده شده رسم کنم؟ |
16076 | چگونه با Locator Manipulator ایجاد کنیم تا بخشی از یک تصویر را بگیریم؟  | بخشی از تصویر را زیر مکان یاب بگیرید |
17658 | من با Mathematica (نسخه 9) تازه کار هستم و سعی می کنم یک مولتی گراف با لبه های رنگی مختلف نمایش دهم. کد من تاکنون این است: G = {{1 -> 2, 1}, {2 -> 3, 1}, {3 -> 4, 1}, {4 -> 5, 1}, {5 -> 6 , 1}، {6 -> 7، 1}، {7 -> 8، 1}، {8 -> 9، 1}، {9 -> 1، 1}، {1 -> 2، 2}، {2 -> 3، 2}، {3 -> 4، 2}، {4 -> 5، 2}، {5 -> 6، 2}، {6 -> 7، 2}، {7 -> 8، 2}، {8 -> 1، 2}، {1 -> 2، 3}، {2 -> 3، 3}، {3 -> 4، 3}، {4 -> 5، 3}، {5 -> 6، 3}، {6 -> 7، 3}، {7 -> 1، 3}، {1 -> 2، 4}، {2 -> 3، 4}، {3 -> 4، 4}، {4 -> 5، 4}، {5 -> 6، 4}، {6 -> 1، 4}، {1 -> 2، 5}، {2 -> 3، 5}، {3 -> 4، 5}، {4 -> 5، 5}، {5 -> 1، 5}} GraphPlot[G, EdgeRenderingFunction -> (سوئیچ[#3، 1 , {سیاه، خط[#1]}، 2، {قرمز، خط[#1]}، 3، {آبی، خط[#1]}، 4، {سبز، خط[#1]}، 5، {بنفش، خط[#1]}] و)، VertexLabeling -> True، Method -> CircularEmbedding، MultiedgeStyle -> All]  این نمودار تنها با چند یال آن رسم می کند و نشان می دهد بسیاری از سوئیچ یک گرافیک اولیه یا دستورالعمل نیست. خطاها چگونه می توانم این کد را برای ترسیم تمام لبه ها به درستی دریافت کنم؟ ممنون، کوری | چگونه می توانم یک مولتی گراف با لبه های رنگی متفاوت نمایش دهم؟ |
28410 | با استفاده از دستور 'Factor' می توان به راحتی یک چند جمله ای را بر روی فیلدهای محدود مرتبه اول فاکتور گرفت: Factor[1 + x^2, Modulus -> 2] ===> (1 + x)^2 حال، آیا می توان این کار را انجام داد. این بیش از زمینه های محدود از نظم غیر اول؟ به عنوان مثال، $ x^2 + x + 1$ روی GF(4) قابل کاهش است، و می تواند به صورت $(x-a)(x-a^2)$ تجزیه شود، جایی که $a\not\in \\{0,1 \\} $ یکی از اعضای فیلد است. مشکل این است که اعضای فیلدهای محدود غیر مرتبه اول با اعداد معمولی نشان داده نمی شوند. بلکه از نماد چند جمله ای یا برداری استفاده می کنند. | فاکتورسازی چند جمله ای بر روی میدان های محدود با ترتیب غیر اول |
4737 | من باید یک نمودار (به طور خاص: خروجی الگوریتم فورچون) با مختصات راس داده شده و چند راس غیر مرتبط رسم کنم. من به استفاده از Mathematica برای آن فکر می کنم. 'GraphPlot' بیشتر کارها را با گزینه 'VertexCordinateRules' انجام می دهد اما نقاط غیرمرتبط را رسم نمی کند. 1. پس راهی برای انجام این کار وجود دارد؟ و اگر آن نمودار با محورهای 2 بعدی همراه باشد، حتی بهتر خواهد بود. من در نظر داشتم از دستورات «ListLinePlot» و «Point» استفاده کنم اما آنها دو نمودار متفاوت را به عنوان خروجی ارائه می دهند. 2. آیا گزینه ای برای ترکیب خروجی از دو نمودار وجود دارد؟ (دستور «نمایش» کمکی نکرد.) | تجسم خروجی محاسبات نمودار ورونوی |
52398 | طبق مستندات، StringCases[{s1, s2, ...}, p] {StringCases[s1, p], StringCases[s2, p], ...} را برمیگرداند، اما به طرز عجیبی، StringCases[string، {p1, p2, ...}] نتایجی را برمیگرداند که با هر کدام از الگوهای $p_i$ مطابقت دارد، که اساساً معادل است Union[{StringCases[string, p1], StringCases[string, p2], ...}] آیا راهی برای تغییر `StringCases[string, {p1, p2, ...}]` وجود دارد برای برگرداندن فقط {StringCases[string, p1], StringCases[string, p2]، ...} به روشی مشابه به `StringCases[{s1, s2، ...}، p]` این کار را می کند؟ یک راه جایگزین برای بدست آوردن همان خروجی Through[Table[StringCases[#, p[i]] &, {i, n}][string]] خواهد بود، اما من کنجکاو بودم که آیا راه دیگری وجود دارد. | StringCases: فهرستی از خروجیها را برای هر یک از چندین الگو برمیگرداند |
19718 | من ساختاری از پوشه ها دارم. 1. دایرکتوری اصلی (دارای فایلهای init.m و name.m) 2. زیرپوشهها در دایرکتوری اصلی 1. کتابخانه (دارای بستهها، pacakge1.m، package2.m) 2. دادهها (برخی صفحات xcel و سایر فایلهای داده) init.m دستورات زیر را دارد: Get[FileNameJoin[{NotebookDirectory[],library، Package1.m}]]; Get[FileNameJoin[{NotebookDirectory[],library, Package2.m}]];` Package1 دارای تعاریف function1 و function2 است. Package2 دارای تعاریف «function3» و «function4» است. فایل Names.m دستورات زیر را دارد Get[FileNameJoin[{NotebookDirectory[],init.m}]]; DeclarePackage[Package1`,{function1, function2}]; DeclarePackage[Package2`,{function3, function4}] پس از ارزیابی فایل name.m، انتظار داشتم که فراخوانی function1 باید Package1function1 را اجرا کند. با این حال این اتفاق نمی افتد. این چیزی است که من تا اینجا از _Mathematica_ فهمیدم. من نمی خواهم فایل init.m را در پوشه Autoload دایرکتوری پایگاه کاربر لمس کنم زیرا نمی خواهم محتویات را تغییر دهم. من فقط می خواهم init.m من در پوشه محلی اجرا شود. راه حل کسی؟ | ایجاد پکیج name.m |
5852 | آیا تابعی برای یافتن دوره یک تابع دلخواه (احتمالاً پیچیده) در _Mathematica_ وجود دارد؟ | چگونه دوره یک تابع ریاضی دلخواه را پیدا کنیم؟ |
18332 | من روی پیش بینی فروش کار می کنم و سعی می کنم در مدیریت پیش بینی با استفاده از مکان یاب ها انعطاف پذیری ایجاد کنم. کد اسباب بازی چیزی شبیه به این است: DynamicModule[{pts={{1,1},{2,1}}} ,LocatorPane[ Dynamic[pts] ,Dynamic@Plot[Piecewise[{{InterpolatingPolynomial[{{0,1},Sequence@@pts,{3,5}},x],x<3},{5,x>3}}],{x ,0,5},PlotRange->{{0,5},{0,6}}] ] ]  جایی که می توانم موقعیت مکان یاب را برای تغییر منحنی تغییر دهم. **سوال این است که با فرض عملکرد نمودار من به عنوان`f[x]`** 1. چگونه f[3]=0 را تعریف کنیم تا شکست شیب در {3،5} دریافت نشود؟ 2. چگونه «f»[0]>0» را تعریف کنیم تا شیب اولیه پایینی دریافت نشود؟ بنابراین میتوانستم دستور پولیومیال را کنترل کنم تا این شرایط برآورده شود، همچنان که از مکان یابها استفاده میکردم. شاید از «NDSolve» همراه با «LinearModelFit» استفاده کنید؟ یا راه ساده تری هم هست؟ **به روز رسانی** شرط اول توسط @kguler و @belisarius حل شد. Tks به هر دو. سرنخی برای دومی؟ | درون یابی با شرایط مرزی |
13540 | من کاما را به عنوان جداکننده اعشاری خود فعال کرده ام، به این معنی که کاما همچنان به طور عادی عمل می کند و با فشار دادن نقطه به کاما تبدیل می شود. در هدر می خواهم نقطه ایجاد کنم، بنابراین نقطه را وارد می کنم و به نظر نقطه می رسد، اما وقتی پیش نمایش چاپ را مشاهده می کنم، نقطه به کاما تبدیل می شود. چگونه از این اتفاق جلوگیری کنم یا کاراکتر نقطه خاصی وجود دارد که به کاما تبدیل نمی شود؟ روش دیگر چگونه می توانم سرصفحه را به متن ساده تبدیل کنم، زیرا این رفتار در حالت متن ساده رخ نمی دهد؟ **ویرایش:** پاسخ به سوالات @SjoerdC.deVries: 1. منظورم از هدر گزینه ای است که با File > Printing Settings > Headers and Footers... تنظیم کرده اید 2. تنظیمات تغییر جداکننده اعشاری در Mathematica یافت شد. در زیر «Preferences > Appearance > Numbers > Formatting > Decimal point character» 3. نقطه کلید نقطه عادی است، نه یک کلید در صفحه کلید، اگرچه من فکر می کنم آنها مشابه عمل می کنند. | با استفاده از کاما به عنوان جداکننده اعشار، چگونه نقطه را در سرصفحه/پانویس وارد می کنید؟ |
59286 | آیا می توان یک متن ثابت مانند _به روز رسانی..._ را به جای آخرین نتیجه نشان داده شده، زمانی که Manipulate در حال ارزیابی مجدد یک عبارت است (در زمینه ارزیابی کند) نشان داد؟ چگونه آن را انجام دهیم؟ بهطور دقیقتر، من یک عنصر «دکمه» در مجموعه کنترلها دارم، و این عملی است که توسط دکمه انجام میشود که روند را کند میکند، نه نتایجی که در جمله «دستکاری» نشان داده شده است. این می تواند یک MWE برای منظور من باشد: Manipulate[result, {{x, 5}, 0, 10, 1, Appearance -> {Labeled}, AppearanceElements -> None}, {{y, 5}, 0 , 10, 1, Appearance -> {Labeled}, AppearanceElements -> None}, دکمه[محاسبه، مکث[2]; result = x + y]، TrackedSymbols :> {result}، Initialization -> Clear[نتیجه، x، y]] در این مثال، مقادیر دو عدد صحیح «x» و «y» با استفاده از کنترلهای لغزنده مربوطه انتخاب میشوند. ، و سپس از یک دکمه برای انجام برخی از محاسبات بر اساس آنها استفاده می شود. در نهایت، نتایج مبتنی بر آن محاسبات با استفاده از «Manipulate» نشان داده میشوند. بنابراین، در مورد این مثال، سوال من این است: چگونه می توانم متن _به روز رسانی..._ را در حالی که دکمه _فکر می کند نشان دهم؟ اگر فکر میکنید راهحل سادهتری وجود دارد در صورتی که این دکمه نیست، بلکه عبارتی است که باید توسط «Manipulate» نشان داده شود و اجرای آن زمان زیادی طول میکشد، فکر میکنم میتوانم مشکل واقعی خود را نیز تغییر دهم تا اینگونه باشد. . MWE می تواند اینگونه باشد: دستکاری[مکث[2]; پارامترها[[1]] + پارامترها[[2]]، {{a, 5}, 0, 10, 1, Appearance -> {Labeled}, AppearanceElements -> None}, {{b, 5}, 0 , 10, 1, Appearance -> {Labeled}, AppearanceElements -> None}, Button[Calculate, پارامترها = {a, b}], TrackedSymbols :> {parameters}, Initialization -> (Clear[a, b, parameters]; parameters = {5, 5})] اگر متن _به روز شود نیز مشکلی ندارد. .._ _در دکمه_ ظاهر شد و به طور موقت جایگزین متن _Ccalculate_ شد. کمی عجیب است، اما معتبر است. منتظر راه حل های شما هستم | نمایش پیام به روز رسانی... در حالی که دستکاری در حال ارزیابی مجدد است |
50648 | وقتی در Wolfram Alpha تایپ میکنم، مثلاً cos(a+b) یا cos(a+b)^2 یا (OK این بعدی را میتوان به راحتی در Mathematica به دست آورد، با این حال، با عبارات تابع بسل مواجه شدهام که نمیتوان آنها را ساده کرد. توسط Mathematica، اما از طریق W|A بیان جایگزین مناسبی دریافت کنید. آنها را به سادگی از ** خالص** Mathematica بدست آورید (یعنی بدون چیزهای ادغام W|A). آیا من چیزی را از دست می دهم یا ولفرام آلفا در این موارد باهوش تر است؟ عبارات جایگزین بسیار به من کمک کرده اند، بنابراین خوب است که آنها را بدون دسترسی به آلفا در جعبه ابزار خود داشته باشم. | چگونه می توانم اشکال جایگزین یک عبارت Wolfram Alpha را در Mathematica بدست بیاورم؟ |
4930 | من در مواجهه با NonlinearModelFit در Mathematica 8 زمان بدی را می گذرانم، زیرا نتیجه ارائه شده کمی مبهم است. یک مثال در مورد رگرسیون بالقوه، به شرح زیر آورده شده است: داده = {{0.9، 1.1}، {2، 2}، {6، 4.1}، {6.9، 4.5}، {9.9، 5.5}، {10.7، 5.9}، {14, 6.7}, {15.9, 7.3}} NonlinearModelFit[data, b*t^a, {a, b}, t] نتیجهای که دریافت میکنم این است: `1.34232*t^0.615024`، اما باید `1.23...*t^0.6548` باشد. من چه غلطی می کنم؟ زمانی که سعی میکنم یک رگرسیون نمایی انجام دهم، همین مورد را تجربه میکنم (مانند این: «NonlinearModelFit[data، b*a^t، {a، b}، t]». | خروجی NonlinearModelFit با نتیجه صحیح متفاوت است |
19719 | در برنامه من، توابع زیادی با تکیه بر مختصات فضایی وجود دارد: x، y، و z، که آنها نیز تابعی از زمان t هستند، یعنی تابع ترکیبی. من باید برخی از توابع را متمایز کنم به عنوان مثال f: D[f[x[t]، y[t]، z[t]]، t] اما از آنجا که آن مختصات اغلب ظاهر می شوند، وقتی من x[t] را به جای x می نویسم برنامه من طولانی می شود و خوانایی ندارد. بنابراین، چگونه می توانم آن مختصات را به عنوان تابعی از زمان t در ابتدا اعلام کنم تا به _Mathematica_ بگویم که تمایز نسبت به t است، بنابراین می توانم از x، y، و z، سپس به عنوان مخفف استفاده کنم. | چگونه یک تابع از متغیر را تعریف کنیم؟ |
33519 | من یک مشکل ساده دارم، میخواهم ضریب خوشهبندی جهانی را برای یک نمودار تصادفی اندازهگیری کنم. این کد من است: GlobalClusteringCoefficient[RandomGraph[DegreeGraphDistribution[ {2, 1, 1, 1, 1, 2, 1, 3, 3, 1, 1, 2, 2, 2, 2,1, 1, 1, 7, 3، 3، 3، 1، 2، 1}]، 10000]] این فقط قرار است 10000 نمودار تصادفی ایجاد کند که هر رأس در هر گراف دارای تعداد ثابت یال باشد. خطایی که دریافت می کنم به شرح زیر است: > GlobalClusteringCoefficient::graph: یک شی گراف در موقعیت 1 انتظار می رود > در GlobalClusteringCoefficient من سعی کردم همه چیز را قبل از تابع خوشه بندی به صورت زیر بپیچم: Graph[[RandomGraph[DegreeGraphDistribution[ {2, 1, 1, 1، 1، 2، 1، 3، 3، 1، 1، 2، 2، 2، 2،1، 1، 1، 7، 3، 3، 3، 1، 2، 1}]، 10000]]] و همان خطا را می دهد. کسی می داند چگونه نمودار تصادفی تولید شده را به یک شی گراف تبدیل کنم؟ ویرایش: بنابراین من در نظر داشتم که یک حلقه For ایجاد کنم که از «i = 1» تا «10000» \-- پیش میرود، اما این باعث صرفهجویی در توان محاسباتی من شد. اکنون من این را دارم: Mean[GlobalClusteringCoefficient /@ RandomGraph[DegreeGraphDistribution[ {2, 1, 1, 1, 1, 2, 1, 3, 3, 1, 1, 2, 2, 2, 2, 1, 1, 1 , 7, 3, 3, 3, 1, 2, 1}], 10000]] مقدار «4587/86000» را دریافت میکنم، که تقریباً برای درست بودن خیلی خوب است -- آیا این واقعاً میانگین همه ضرایب خوشهای 10000 را محاسبه میکند؟ من کمی تعجب کردم زیرا در مجموع یک روز است که از _Mathematica_ استفاده می کنم، اما این مسئله خیلی سریعتر از R حل شد. | مشکل با GlobalClustering Coefficient |
59279 | فرض کنید من یک چنبره و یک مسیر بسته روی چنبره گفته شده دارم: r = 1; R = 2.5 * r; a = 0.8; b = 0.4; path = ParametricPlot3D[{{(R + r Cos[a Sin@w]) Cos[b Cos@w], (R + r Cos[a Sin@w]) Sin[b Cos@w], r Sin[a Sin@w]}}، {w, 0, 2 π}, PlotStyle -> {Black, Thickness[0.008]}]; پچ = ParametricPlot3D[{{(R + r Cos@v) Cos@u، (R + r Cos@v) Sin@u، r Sin@v}}، {u، 0، 2 π}، {v، 0 , 2 π}, Mesh -> False, PlotStyle -> Opacity[0.75]]; نمایش[patch, path, Boxed -> False, BoxRatios -> Automatic]  چیزی که می خواهم بدانم این است: آیا راهی وجود دارد از ترسیم چنبره من بدون قسمتی که توسط مسیر بریده شده است؟ من مطمئن هستم که راه آسانی برای انجام این کار با چیزی مانند حذف وجود دارد، اما به نظر می رسد خارج از مهارت من است. | حذف یک منطقه در ParametricPlot3D |
15277 | اگر بردار $\left ( A \cdot \nabla \right) \: B$ را در نظر بگیریم، در مختصات دکارتی $$\left داریم ( A \cdot \nabla \right) \: B = \left ( A \cdot \nabla B_x \right ) e_x + \left ( A \cdot \nabla B_y \right ) e_y + \left ( A \cdot \nabla B_z \right ) e_z،$$ که به طور کامل مینویسد: $$\left ( A \cdot \nabla \right) \: B = \left (A_x \frac{\partial \: B_x}{\partial \: x} + A_y \frac{\ جزئی \: B_x}{\ جزئی \: y} + A_z \frac{\ جزئی \: B_x}{\ جزئی \: z} \راست )e_x + \left (A_x \frac{\partial \: B_y}{\partial \: x} + A_y \frac{\partial \: B_y}{\partial \: y} + A_z \frac{\partial \: B_y}{\partial \: z} \right )e_y + \left (A_x \frac{\partial \: B_z}{\partial \: x} + A_y \frac{\partial \: B_z}{\partial \: y} + A_z \frac{\partial \: B_z}{\partial \: z} \right )e_z$$ حالا بگویید $B=A$ و $A=\ چپ (10 \: x, \: 20 \, y^3, \: 30 \:z \ راست )$. من می خواهم فیلد $A$ و از $\left (A \cdot \nabla \right) \: A$ را در Mathematica ترسیم کنم. چطور پیش برویم؟ (هدف من در این تمرین این است که بدانم بردار $\ چپ در کدام جهت است ( A \cdot \nabla \right) \: A$ با توجه به $A$ نهفته است و همچنین برای بردارهای مختلف $A$ تست کنم وقتی خطوط $ \left ( A \cdot \nabla \right) \: A$ مستقیم یا منحنی هستند.) خیلی ممنون... | ترسیم یک میدان برداری پیچیده |
41835 | برای این مشکل اسباب بازی نیاز به [PlotLegends`] GraphicsGrid[ Partition[ Table[ListPlot[ Table[{x, f[x]}, {f, {Sin, Cos}}, {x, 0, Pi, Pi/10 .}]، PlotRange -> {{0، Pi}، {-1، 1}}، PlotLegend -> {Sine، کسینوس،}، LegendPosition -> {1.1، -0.4}، PlotMarkers -> Automatic]، {k, 1, 6, 1}], 3], Spacings -> 0, ImageSize -> 700] سعی کردم یک افسانه واحد (دقیقاً افسانه ای که در اینجا چهار بار می بینید) برای کل «GraphicsGrid» بجای همان افسانه چهار بسازید. بارها چگونه این کار را انجام دهم؟ * * * **ویرایش:** همین سوال اما اکنون با کد v9 که نیازی به بارگیری هیچ بسته ای ندارد: GraphicsGrid[ Partition[ Table[ListPlot[{Sqrt[Range[50]]، Power[Range[50]، ( 3)^-1]}، PlotLegends -> PointLegend[Automatic، {one، two}، LegendFunction -> Frame, LegendLabel -> datasets]], {k, 1, 6}], 3], ImageSize -> 800]  | Single Legend for a Table of Plots |
43313 | نمی دانم آیا راه آسانی برای تبدیل از TableForm به Grid وجود دارد. من یک قالب داده موجود دارم که از تابع Table استفاده میکند که میخواهم آن را زیباتر کنم…. بیایید یک جدول تودرتو را به صورت زیر تنظیم کنیم: params = {A, B, C, D}; (*مثال، می تواند بیشتر باشد *)؛ محورها = {x، y، z}؛ (*عدد ثابت*) ؛ میانگین = {l1، l2، l3، l4، l5، l6، l7، l8، l9، l10، l11، l12} (*داده های مثال، شاید بیشتر*)؛ m7, m8, m9, m10, m11, m12} stat = {n1, n2, n3, n4, n5, n6, n7, n8, n9, n10, n11, n12}; , mean\[PlusMinus]stdev, other stat}؛ قالب داده های من به این صورت است به شرح زیر است: expr = MapThread[{#1, {#2, #3}, #4} &, {Flatten@ Table[axes, {i, 1, Length@params}], mean, stdev, stat}]; = MapThread[{#1, #2} & , {params, Partition[expr, 3]}];  من به این فکر کردم که چگونه این جدول را با استفاده از Grid قالب بندی کنم و در عین حال ساختار کلی جدول را حفظ کنم. بهترین راه برای تبدیل آن از TableForm به Grid چیست.** Q2 **آیا ساختار داده ای بهتری وجود دارد که بتوانم از TableForm یا Grid به جای یکدیگر استفاده کنم؟**. سوال مرتبط: شبکه - مشکلات اندازه و فاصله با سلول های پوشا | تبدیل از TableForm به Grid |
4683 | انجام دهید[PutAppend[Table[i, {RandomInteger[100]}], ./file.m]، {i, 100} ] مایلم هر فهرست داخلی همیشه در یک خط ظاهر شود، اما به طور خودکار بسته نشده باشد در شخصیت 68 چگونه می توان به آن دست یافت؟ من نمی دانم که در کجا و چگونه گزینه PageWidth باید برای InputStream مورد استفاده PutAppend تنظیم شود. #!/usr/bin/env bash sed -e ' /.* $/ { N /\n .*$/ { s/\(.*\) \n \(.*\)/\1 \2/ } } ' $1 خطوط شکسته را اصلاح می کند. | چگونه هنگام استفاده از PutAppend برای افزودن عبارات به یک فایل، PageWidth را تنظیم کنیم؟ |
16077 | در مثال زیر: ListPlot[{1، 2، 3}، پسزمینه -> سبز] چگونه میتوانم «Opacity[]» را برای پسزمینه تنظیم کنم تا تیرگی از بالا به پایین افزایش یابد؟ | چگونه می توانم مقادیر opacity مختلف را برای پس زمینه یک ListPlot تنظیم کنم |
30795 | من سعی می کنم مشکلی به شکل $$ \left|a_{1,0}+a_{1,1} x_1 + a_{1,2}x_2\right| + \left|a_{2,0}+a_{2,1} x_1 + a_{2,2}x_2\right|\to\min, $$ که $a_{i,j}$ ضرایب با ارزش واقعی هستند و $x_i$ اعداد صحیح هستند. در واقع، در مشکل واقعی من، آنها متغیرهای بیشتری هستند و مشکل به این صورت است: $$ \sum_{i=1}^n\left|a_{i,0}+\sum_{j=1}^ma_{ i,j}x_j\right|\to\min, $$ آیا راه آسانی برای تبدیل آن به یک برنامه نویسی عدد صحیح خطی وجود دارد که احتمالاً برای Mathematica مناسب است؟ من مطمئن نیستم که چگونه با مقادیر مطلق در توابع هدف برخورد کنم، و چگونه مسئله را به شکل ماتریسی تبدیل کنم. با تشکر **ویرایش:** به عنوان مثال ملموس، تابع f = (x (-9 + 6 x - 8 x^2 + 3 x^3))/(4 (-3 + 3 x - 3 x^2) را در نظر بگیرید + x^3)) + 0.0002 Sin[50 x] + 0.0002 Sin[100 x] که در شبکه $0,.01,\ldots,1$ شناخته شده است. تعریف data=Table[{x,f},{x,0,1,.01}] مشکل این است که ضرایب $f$ را از $data$ بازیابی کنید، با دانستن اینکه $f$ یک تابع منطقی آشفته با عدد صحیح است. ضرایب قدر محدود اگر $f$ مزاحم نبود، میتوان از << FunctionApproximations` RationalInterpolation[f, {x, 4, 3}, {x, 0, 1}] برای بازیابی ضرایب (یا گونهای که $x_i$ را مشخص میکند) استفاده کرد. اطلاعات پیشینی مبنی بر اینکه ضرایب اعداد صحیح هستند، امکان بازسازی دقیق $f$ را با وجود اغتشاش فراهم می کند؟ | برنامه ریزی اعداد صحیح خطی با مقادیر مطلق در تابع هدف |
13607 | من در Mathemtica تازه کار هستم و سعی می کنم FDCT تبدیل کسینوس گسسته را محاسبه کنم. من تابع داخلی FourierDCT را پیدا کردم، اما DCT را نه، بنابراین باید آن را پیاده سازی کنم. من چند ایده را امتحان کردم اما هنوز موفق نشدم. هر ایده ای که بتواند من را شروع کند واقعاً قدردانی خواهد شد.  ویرایش 1 **_*_ ** _*_ ** _*_ ** _*_ ** _* _ ** _*_ ** _*_ ** _*_ ** _*_ ** _*_ **** این نتیجه FourierDCT در همان ماتریس از پیوند ویکی پدیا بالا است و مقادیر متفاوت است. من به تغییر شکل کسینوس گسسته رو به جلو نیاز دارم، نه FourierDCT:  از ویکی پدیا: DCT **شبیه** به فوریه است. تبدیل به این معنا که نوعی طیف فرکانس فضایی تولید می کند. ویرایش 2 **_*_ ** _*_ ** _*_ ** _*_ ** _*_ ** _*_ ** _*_ ** _*_ ** _*_ ** _ *_ **** این ماتریسی است که من به عنوان ورودی در Mathemtica استفاده می کنم: b = {{52, 55, 61, 66, 70, 61, 64, 73}, {63, 59, 55, 90, 109، 85، 69، 72}، {62، 59، 68، 113، 144، 104، 66، 73}، {63، 58، 71، 122، 154، 106، 70، 69}، {67، 61 68، 104، 126، 88، 68، 70}، {79، 65، 60، 70، 77، 68، 58، 75}، {85، 71، 64، 59، 55، 61، 65، 83}، {87، 79، 69، 68، 65، 76، 78، 94} } | نحوه محاسبه FDCT |
51118 |  چرا «Out[74]» «{1 - a, {x -> -1}}» نیست؟ حداکثر کردن[{Sqrt[x^2] - a, -1 <= x <= 1}, x] > > {1 - a, {x -> -1}} > | مشکل Abs[x]-a چیست؟ آیا این یک باگ است؟ |
19573 | بگویید من یک تابع با چند تعریف دارم که حافظه را نیز پیاده سازی می کند: f[x_] := f[x] = x^2 f[x_, y_] := f[x, y] = x^2 + y^2 سپس تابع را روی برخی دادهها اعمال میکنم: f /@ {1, 2, 3} f @@@ {{1, 2}, {3, 4}} اکنون تابع دارای دستهای از DownValues هم برای نتایج ذخیره شده و هم برای تعاریف مبتنی بر الگو. آیا راه آسانی برای بازیابی تمام نتایج ذخیره شده و کنار گذاشتن تعاریف مبتنی بر الگو وجود دارد؟ | DownValues را دریافت کنید که شامل الگوها نمی شود؟ |
13734 | **زمینه** هنگام پاسخ به این سوال، ادغام مسیرهای (نمادین و عددی) را به صورت زیر تعریف کردم ContourIntegrate[f_, par : (z_ -> g_), {t_, a_, b_}] := Integrate[Evaluate[(f) /. par) D[g, t]], {t, a, b}] NContourIntegrate[f_, par : (z_ -> g_)، {t_، a_، b_}] := NIintegrate[Evaluate[D[g, t] (f /. par) /. t -> t1], {t1, a, b}] من همچنین یک کانتور تکه ای تعریف کردم Clear[pw]; pw[t_, a_: 1] = قطعه قطعه[{{a Exp[I t], t < Pi}, {-a + 2 a (t - Pi)/Pi, t >= Pi}}] ParametricPlot[pw[ t] // {Re[#]، Im[#]} و، {t، 0، 2 Pi}]  در حین بررسی این روال ها در نمونه های ویکی پدیا، جدول[NContourIntegrate[Exp[I i x]/(x^2 + 1)، x - را به صورت عددی امتحان کردم. > pw[t, 2], {t, 0, 2 Pi}], {i, 2, 5}] // خرد کردن (* {0.425168,0.156411,0.0575403,0.0211679} *) که دقیقاً مطابق با (به مثال II برای توزیع کوشی مراجعه کنید) جدول[Exp[-i] Pi, {i, 2, 5}] // N از سوی دیگر، نماد ادغام ContourIntegrate[Exp[I x]/(x^2 + 1), x -> pw[t, 2], {t, 0, 2 Pi}] // FullSimplify 0 را برمی گرداند. **سوال** من چه کار اشتباهی انجام می دهم؟ **تلاش** نمونه کار I و III ;-) ContourIntegrate[1/(x^2 + 1)^2, x -> pw[t, 2], {t, 0, 2 Pi}] // FullSimplify NContourIntegrate [1/(x^2 + 1)^2، x -> pw[ t، 2]، {t، 0، 2 Pi}] // خرد کردن (* Pi/2 1.5708 *) و NContourIntegrate[1/I/x/(1 + 3 ((x + 1/x)/2)^2)، x -> Exp[I t]، {t , 0, 2 Pi}]//Chop ContourIntegrate[1/I/x/(1 + 3 ((x + 1/x)/2)^2)، x -> Exp[I t]، {t، 0، 2 Pi}] (* 3.14159 Pi *) | ادغام نمادین در صفحه مختلط |
27823 | من اینجا یک مبتدی ریاضیات هستم. من سعی می کنم کد زیر را اجرا کنم تا 1 های تصادفی را به یک ماتریس صفر اضافه کنم، این کار را چندین بار تکرار کنید و سپس تعداد 1 های نزدیکترین همسایه را bin/histogram کنید. آیا کسی می تواند به من کمک کند که چه کاری باید انجام دهم تا لیست خود را تغییر دهم تا bicounts به خوبی پخش شود؟ ClearAll[Global`*]; (*پاک کردن متغیرهای جهانی*) n = 10; (*تنظیم تعداد عناصر رقیق کننده*) Do[b = SparseArray[{1, 1} -> 0, {100, 1},0]; (*تولید ماتریس صفر*) a = RandomSample[Range[100], n]; (*انتخاب سایت های تصادفی برای افزودن عناصر *) Do[b[[a[[i]]]] = 1, {i, n}]; (*درج عناصر*) e[i] = b; , (*تولید متغیر تکراری برای ضبط هر اجرا*) {i,50} ]; (*حلقه i بار*) f = جدول[e[i], {i,1,50}]; (*ایجاد لیست از متغیر تکراری*) Do[g[j, i] = f[[j, i]] + f[[j, i + 1]], {j, 50}, {i, 99}] ; (*جمع نزدیکترین همسایگان و حلقه روی مجموعه داده*) h = جدول[g[j, i], {i, 1, 99}, {j, 1, 50}] ; (*ایجاد یک متغیر فهرست نمایه شده*) BinCounts[h, {0, 3, 1}] جایی که Bincounts این خطا را برمی گرداند: BinCounts::vectmat: انتظار می رود اولین آرگومان یک بردار یا ماتریس باشد. | شمارش یک لیست |
35191 | برای پیدا کردن یک شکل بسته احتمالی یک عدد، میتوانم از تابع WolframAlpha[6.38905609893065، IncludePods -> PossibleClosedForm] استفاده کنم. نتیجه را به شکل زیر برمیگرداند: stack.imgur.com/DkQw8.png) InputForm این نتیجه یک عبارت بسیار بزرگ را نشان می دهد حاوی غلاف ها و سلول هایی است که به عنوان XMLElement نشان داده می شوند. > آیا راه آسانی برای استخراج اولین فرم بسته پیشنهادی به عنوان یک عبارت > عادی (در این مورد، 'E^2 - 1') وجود دارد؟ | چگونه یک فرم بسته ممکن را از خروجی WolframAlpha[] استخراج کنیم |
11769 | با توجه به یک هسته گاوسی ساده UnscaledKernel[a_, b_, sigma_] := Exp[-(((a - b)/sigma).((a - b)/sigma))/2] و تابع هموارسازی نرمال نشده Smooth[ valCountLst_، val_، sigma_] := مجموع[valCountLst[[i]][[2]]* UnscaledKernel[{valCountLst[[i]][[1]]}, {val}, sigma], {i, 1, Length[valCountLst]}]; و یک ثابت عادی سازی به طوری که انتگرال در دامنه تعریف شده 1 باشد: ScalingFactor[valCountLst_, sigma_, bottom_, upper_] := یکپارچه کردن [Smooth[valCountLst, everyVal, sigma], {everyVal, low, upper}] از این داده های هموار نشده (یعنی 1000 مورد با ارزش 0 و 10 مورد در ارزش 1): testList = {{0, 1000}, {1, 10}}; **من رسم دادههای هموار (غیر عادی) 0.024 ثانیه طول میکشد:** Plot[N[Log[Smooth[testList, x, 0.2]]]، {x، 0، 1.0}] // زمانبندی (خروجی «{0.024، THEFIGURE}»). **هنگام ترسیم داده های نرمال شده و هموار شده، بسیار بیشتر طول می کشد، 13.09 ثانیه:** Plot[N[Log[Smooth[testList, x, 0.2]/ScalingFactor[testList, 0.2]]]، {x، 0، 1.0 }] // زمانبندی **این عجیب به نظر میرسد زیرا محاسبه ضریب مقیاسبندی فقط 0.044 ثانیه طول میکشد.** نتیجهگیری من این است که Mathematica ضریب مقیاس را برای هر نقطه محاسبه می کند، حتی اگر به مقدار نقطه x_ وابسته نباشد. **آیا راهی برای کمک به Mathematica وجود دارد که یک بار این عبارت را محاسبه کند و آن را فاکتور (یا حفظ کردن آن) کند؟** بسیار متشکرم. | کد ثابت را از Plot فاکتور بگیرید |
56834 | چگونه می توانم یک ماتریس را به بردار در ریاضیات تبدیل کنم؟ $A=\bigg{(}\begin{matrix} a_1 &a_2\\\a_3&a_4 \end{matrix}\bigg{)} \longrightarrow |a>>=(\begin{matrix} a_1 &a_2&a_3&a_4 \end{matrix}) $ Vec2 := تابع[{x}، برای[i = 1، i <= طول[x]، i++; برای[j = 1، j <= طول[x]، j++; Vec2[[i + j*4]] = x[[i، j]]]]] | چگونه می توانم یک ماتریس را به بردار (بردار) تبدیل کنم؟ |
52393 | من مدتهاست در مورد آن کنجکاو هستم. اکنون که Mathematica 10 از راه می رسد، فکر می کنم زمان آن رسیده است که این سوال را بپرسم: ساختار داده جدید Association چگونه برای بهبود برنامه نویسی Mathematica استفاده می شود؟ چند جنبه مرتبط با این سوال وجود دارد: (1) سرعت جستجوی کلید در Association (در وب سایت گفته می شود که بسیار سریع است) چقدر است؟ آیا O(N) یا O(N log N) خواهد بود (توجه اضافه شد: این تخمین ها احمقانه هستند. معیارهای زیر و موارد بیشتر را در پاسخ ها ببینید)؟ آیا استفاده از آن با کلیدهای زیاد توصیه می شود؟ همچنین سرعت عمل درج کلید در یک assoication چقدر است؟ آیا O(N) یا O(N^2) خواهد بود؟ (2) قبلاً از تطبیق الگو برای اجرای عملکردهای مشابه استفاده می کردم. به عنوان مثال، من 'f[a]=x; f[b]=y` برای درک مؤثر «f = <| a->x، b->y |>`. مزیت دومی نسبت به اولی چیست؟ (به نظر میرسد کلیدها را میتوان راحتتر مدیریت کرد. اما من درک سیستماتیکی از مزایا ندارم.) (3) ساختار جدید مجموعه داده بر اساس Association ساخته شده است. آیا از نظر فضای حافظه و سرعت محاسبات به اندازه کافی کارآمد است که بتوانم از «DataSet» برای ذخیره و محاسبه کلان داده ها (مثلاً جدول با بیش از 10 هزار ردیف، مانند زنجیره های MCMC) استفاده کنم؟ قبلا از آرایه خالص استفاده می کردم. (4) مثال هایی که در آن کدهای قدیمی را می توان با استفاده از Association بهبود بخشید؟ من راهنمای Association را خوانده ام که اساسا مجموعه ای از عملکردهای مرتبط است. اگر مفید بودن آن توابع توضیح داده شود عالی خواهد بود. **توجه اضافه شد:** پاسخ ها واقعا عالی هستند! خیلی ممنون :) من هم چند بنچمارک به صورت زیر انجام دادم. ارتباط آزمایشی همان ارتباط لئونید شیفرین است: «Association[Thread[Range[n] -> Range[n] + 1]]»، که در آن «n» محور x نمودارها است. مشاهده می کنیم (در یک مورد. من در مورد بدترین حالت مطمئن نیستم): * ایجاد، درج (وسط) و حذف (وسط) O(N) هستند * درج و حذف در سر یا دم O(logN) * جستجو O است (1) * ارتباط فضای حافظه O(N) را می گیرد، با ضریب ثابت بزرگتر از آرایه توجه داشته باشید که در شکل اول، حذف سریع فقط در صورت استفاده از Most یا Rest انجام می شود. «Delete[store, -1]» و «Delete[store, 1]» به سرعت Delete[store, otherNumber] کند هستند. همچنین، در شکل دوم، Association و Dataset تقریباً همان حافظه را می گیرند، بنابراین چندان قابل مشاهده نیستند.   | چگونه از انجمن ها استفاده کنیم؟ |
54521 | هر بار که یک نوت بوک جدید باز می کنم، با استفاده از File->New->Notebook، این پیام را دریافت می کنم  سپس گزینه Do را بررسی می کنم. این برای همه نوت بوک ها است. اما وقتی این را تکرار می کنم و می خواهم یک نوت بوک جدید بسازم، دوباره می پرسد. M دوباره راه اندازی شد و هنوز تغییری نکرد. آیا ایده ای دارید که چه چیزی می تواند باعث این مشکل شود و چگونه آن را حل کنیم؟  من در ویندوز 7، 64 بیت هستم. نسخه 10. | نحوه متوقف کردن درخواست V10 برای ادامه استایل به روز شده هر بار که یک نوت بوک جدید باز می کنم |
17655 | کسی میدونه مشکل کد زیر چیه و چطوری میتونم درستش کنم؟ مطمئن نیستم که قسمت WhenEvent را درست نوشته باشم. در ضمن من میخوام معادلات رو حل کنم و بعد از اینکه x به صفر میرسه y در مقابل y رسم کنم (معلومه که بازه هست :) . با تشکر tmax = 300; {{sol1}، {ps}} = Reap[ NDSolve[ {x'[t] == -(x[t] + 2 x[t] y[t])، y'[t] == -x[ t] x[t] + y[t] (y[t] - 1)، x[0] == 0.1، y[0] == 0.1، WhenEvent[Limit[x[t]، x[t] -> 0]، Sow[t]]}، {x، y}، {t، 0، tmax}]] | برخی مشکلات با WhenEvent! |
32232 | گاهی اوقات، وقتی Mathematica را باز میکنم، در حالی که صفحه باز شدن باز هم «Initializing Kernel Connections» را میگوید، ویندوز به من میگوید «Wolfram Mathematica 9 کار نمیکند». هر بار که سعی می کنم برای مدتی Mathematica را باز کنم این اتفاق می افتد، اما بعد از آن به طور تصادفی همانطور که شروع شد، متوقف می شود و من می توانم دوباره Mathematica را بدون مشکل باز کنم. وقتی کار متوقف می شود، گزینه ای به من داده می شود تا آن را Debug کنم، اما تنها چیزی که می توانم بگویم این است که این یک خطای بخش بندی است که به نظر می رسد از ارجاع دادن به یک اشاره گر تهی ناشی می شود. جالب اینجاست که MathKernel حتی زمانی که Mathematica از راهاندازی خودداری میکند، هنوز خوب کار میکند. آیا کسی می داند چگونه می توانم شروع به رفع / بررسی علت این کنم؟ ویرایش: نسخه: Mathematica نسخه 9.0.1.0، مایکروسافت ویندوز 64 بیتی: ویندوز 8 | Mathematica به طور پراکنده در حالت باز خراب می شود |
4654 | در جستجوی راهحلی برای این سوال، با کد درختی باینری قدیمی توسط Daniel Lichtblau برخورد کردم، که در زیر بازتولید شده است: Clear[leftsubtree, rightubtree, nodevalue, whiteTree, treeInsert] leftsubtree[{left_, _, _}] := left rightubtree [{_, _, right_}] := nodevalue سمت راست[{_, val_, _}] := val خالی درخت = {}; treeInsert[emptyTree, elem_] := {emptyTree, elem, whiteTree} treeInsert[tree_, elem_] /; SameQ[nodevalue[tree], elem] := tree treeInsert[tree_, elem_] /; OrderedQ[{nodevalue[tree], elem}] := {leftsubtree[tree], nodevalue[tree], treeInsert[rightsubtree[tree], elem]} treeInsert[tree_, elem_] := {treeInsert[leftsubtree[tree], elem]، nodevalue[tree]، rightsubtree[tree]} هنگام نگاشت در یک لیست، «treeInsert» یک لیست رایگان تکراری مرتب شده به شما می دهد. برای مثال tr = {}; اسکن[(tr = treeInsert[tr، #]) &، عدد صحیح تصادفی[100, 5]]; Flatten@tr (* {13, 28, 53, 59, 88} *) در دستگاه من، پردازش RandomInteger[10, 10^5] در دستگاه من حدود 2 ثانیه طول می کشد، اما با RandomInteger این مقدار به نزدیک به 20 ثانیه افزایش می یابد. [10، 10^6]`. احتمالاً تکنیکهای دیگری برای سرعت بخشیدن به این کار وجود دارد، اما من کنجکاو هستم که چگونه میتوان یادداشت را با این مشکل تطبیق داد. با این حال، موضوع این است که «درخت» با هر درج تغییر میکند، و بنابراین نمیتوان آن را مستقیماً برای یادداشت استفاده کرد، زیرا تعریف مستقیماً به آن شکل بستگی دارد. چگونه می توان این کار را انجام داد؟ **ویرایش**: همانطور که در آزمایش خودم متوجه شدم، Fold برای ایجاد یک درخت بسیار بهتر از Scan عمل می کند، به شرح زیر tr = Fold[treeInsert, {}, RandomInteger[100, 5]]; Flatten@tr (* {13, 28, 53, 59, 88} *) **بهروزرسانی**: در حالی که به سؤال من، فی نفسه، مستقیماً پاسخ داده نشد، خود پاسخها نشان میدهند که راههای بهتری برای انجام آنچه میخواهم وجود دارد. . در نهایت، کاری را که انجام دادم به دو دلیل انتخاب کردم: سرعت و سادگی. | استفاده از حافظه گذاری با یک شیء قابل تغییر |
2317 | فرض کنید یکی دارای دو تابع $y(x)$ و $z(x)$ است، و یکی به دنبال به دست آوردن $y(z)$ با جایگزین کردن $x(z)$ به $y(x)$ است. آیا می توان این کار را در یک مرحله انجام داد؟ یا ابتدا باید $z(x)$ به طور مستقل معکوس شود؟ برای مثال، فرض کنید توابع شامل توابع ماورایی هستند که با عملیات ابتدایی جمع، تفریق، ضرب، تقسیم و توان ترکیب شده اند. برای مثال $y(x) = a\ln x + \displaystyle\frac{\exp(bx)}{c+x}$z(x) = \ln x \cdot \left(1 - \cos x \exp(a^2x) \right)^{r}$ | تغییر متغیرها به صورت جبری |
5854 | **آیا می توان هر بار که یک نوت بوک جدید باز می شود، برخی از کدها را به صورت خودکار اجرا کرد؟** بنابراین به عنوان مثال، من می خواهم هر بار که یک نوت بوک جدید باز می شود یک پیام نوت بوک جدید چاپ کنم. این سوال توسط این پاسخ در مورد رفع تورفتگی هنگام حرکت به یک خط جدید ایجاد شده است. اصلاح مستلزم آن است که هر بار که نوت بوک باز می شود، مقداری کد روی آن اعمال شود. اما فکر میکنم این سوال به اندازهای جالب است که بتواند روی آن بماند. من حتی مقداری کد کار دارم، اما بر اساس نظرسنجی است، بنابراین در صورت امکان از آن اجتناب می کنم. (همچنین آیا می توان از متغیر جهانی «$OldNotebooks» خلاص شد؟) پاک کردن[GetNewNotebooks, $OldNotebooks]; $OldNotebooks = نوت بوک[]; GetNewNotebooks[] := ماژول[{جدید}، new = مکمل[Notebooks[], $OldNotebooks]; $OldNotebooks = نوت بوک[]; جدید]؛ (*new=GetNewNotebooks[];*) NBHistory = {}; Dynamic[NBHistory] StartScheduledTask@ CreateScheduledTask[NBHistory = NBHistory~Join~GetNewNotebooks[]]; اکنون هر بار که یک نوت بوک جدید باز می کنید، به لیست NBHistory اضافه می شود و نمایش داده می شود. (*وقتی به اندازه کافی بود:) *) RemoveScheduledTask[ScheduledTasks[]] | هر بار که یک نوت بوک جدید باز می شود، مقداری کد اجرا می شود |
24717 | البته اجرای احمقانه ای وجود دارد: FareySequence[n_] := Union[Flatten[Table[j/i, {i, 1, n}, {j, 0, i}]]] با این حال، ویژگی ها و محدودیت های متعددی وجود دارد از دنبالههای Farey (که میتوان از **به طور بالقوه** به صورت غیر مستقیم استفاده کرد). این امر مستلزم اجرای بسیار ساده و بسیار کارآمد تکراری/عملکردی است که _برتری_ را نشان می دهد. اما من با _Mathematica_ تازه کار هستم و نمی توانم ترکیب مناسبی از توابع داخلی و توابع خالص را پیدا کنم.. ایده؟ | اجرای کارآمد دنباله Farey |
7886 | من با مجموع متناهی سری های بی نهایت سر و کار دارم. هر یک از سری های بی نهایت دارای شاخص شروع متفاوتی است، یعنی هر یک از سری ها با n = 0، n = 1، یا n = 2 شروع می شود. در نتیجه، پیگیری شاخص های هر یک از سری ها مهم است. علاوه بر این، Mathematica نمی تواند مجموعه را ارزیابی کند، زیرا برای آنچه که باید انجام شود بسیار پیچیده و نامطلوب است. من سریال را فقط به این شکل نوشته ام تا امکان دستکاری نمادین کارآمد را فراهم کنم. مشکل این است که Mathematica برای ارزیابی هر یک از سری ها به زمان زیادی تلاش می کند. من Hold، HoldAll، Unevaluated و HoldForm را امتحان کرده ام. HoldForm انتخاب درستی به نظر می رسد، اما یک مشکل وجود دارد. اگرچه نمیخواهم خود سریال را ارزیابی کنم، اما باز هم دوست دارم بتوانم عملیاتی مانند تمایز را روی سریال انجام دهم. بنابراین، آیا کسی راهی برای متمایز کردن یک سریال بدون ارزیابی خود سریال می داند؟ من در Mathematica تازه کار هستم، بنابراین پاسخ ممکن است ساده باشد. ممنون از وقتی که گذاشتید | چگونه می توان به صورت نمادین یک سری بی نهایت را بدون ارزیابی خود سریال متمایز کرد |
13541 | من سعی می کنم سبک برچسب های لبه را در Treeplot کنترل کنم و به مشکل برخوردم. این دو نمودار را در نظر بگیرید: edges1 = {{1 -> 2,Test}، 2 -> 3} edges2 = {{1 -> 2,Test}، 2 -> 3، 1 -> 4} اگر من اولین مورد را رسم کنید سپس لبه برچسب خورده به درستی نمایش داده می شود: TreePlot[edges1, BaseStyle-> 20]  اما اگر دومی را رسم کنم، متن را کج میکند: TreePlot[edges2, BaseStyle-> 20] آیا کسی میداند چگونه میتوان رفتار دوم را متوقف کرد؟ **ویرایش** در اینجا یک مثال پیچیدهتر است که نشان میدهد چگونه متن را در هر دو جهت و در مقادیر مختلف کج میکند (توجه داشته باشید که در واقع لبههای من برچسبهای متفاوتی دارند) لبهها = {{1 -> 2, Test}, { 1 -> 3، Test}، {2 -> 14، Test}، {3 -> 4، Test}، {4 -> 99، Test}، {3 -> 6، Test}، {6 -> 7، Test}، {6 -> 8، Test}، {7 -> 9، Test}، { 8 -> 10, Test}, {8 -> 11, Test}, {10 -> 12, Test}, {11 -> 13, Test}}; edges[[All, 2]] = Map[Panel@Style[#, 12] &, edges[[All, 2]]]; TreePlot[edges, Top, 1, Aspect Ratio -> 1/3]  * _ویرایش 2 *_ ترکیب راه حل M.R. LayerSizeFunction هنوز هم می توانم تا حدودی نسبت تصویر را کنترل کنم، اما راه حل آقای جادوگر بسیار بهتر است M.R. + LayerSizeFunction: DeleteCases[TreePlot[edges, Top, 1, LayerSizeFunction -> (1/4 # &)]، AspectRatio -> _]  Mr. Wizard: edges3 = {{1 -> 2, Test}, {1 -> 3، Test}، {2 -> 14، Test}، {3 -> 4، Test}، {4 -> 99، Test}، {3 -> 6، Test} , {6 -> 7، Test}، {6 -> 8، Test}، {7 -> 9، Test}، {8 -> 10، Test}، {8 -> 11, Test}, {10 -> 12, Test}, {11 -> 13, Test}}; TreePlot[edges3, Top, 1, Aspect Ratio -> 1/3, EdgeRenderingFunction -> ({Line[#1], If[#3 === None, {}, Text[Panel@Style[#3, 16], Mean@#1]]} &)]  | TreePlot EdgeLabeling Style |
14630 | ### پس زمینه من روی برنامه ای کار می کنم که در آن باید دو مجموعه مکان یاب را ایجاد و کنترل کنم. من از خواندن مستندات _Mathematica_ و برخی از پستها در _Mathematica_.SE میدانم که این بدان معناست که نمیتوانم درخواست خود را بر اساس عبارت «Manipulate» قرار دهم. من تجربه بسیار کمی با برنامه های تعاملی مبتنی بر اشیاء پویا که در زیر «Manipulate» قرار دارند، دارم، بنابراین «مکان یاب های متعدد» را جستجو کردم تا ببینم چه چیزی می توانم یاد بگیرم. کمی همانطور که معلوم شد. با این حال، برای کوتاه نگه داشتن این موضوع، من فقط می گویم که در نهایت به رویکردی که جی وینسنت در پاسخ به این سوال توضیح داده است، اکتفا کردم. ### سوال در موقعیت من یک مجموعه مکان یاب که به صورت مربع سیاه و مجموعه دوم به صورت نقاط قرمز نمایش داده می شوند را داشته باشم. برنامه با نشان دادن هیچ مکان یاب در صفحه محتوای خود شروع می شود. کاربر با کلیک بر روی دکمه های ارائه شده برای این منظور، هر تعداد از هر نوع را که می خواهد ایجاد می کند. انطباق من از کد jVincent با وضعیت من به شرح زیر است: DynamicModule[{black = {}، red = {}}، Grid[{{ Framed@Graphics[ {Dynamic@MapIndexed[ With[{i = #2[[1] ]}، مکان یاب[پویا[سیاه[[i]]]، سبک[\[FilledSquare]، سیاه]]]&، مشکی]، Dynamic@MapIndexed[ با[{i = #2[[1]]}، مکان یاب[Dynamic[قرمز[[i]]]، سبک[\[FilledCircle]، قرمز]]] &، قرمز]}، PlotRange -> {{0، 1}، {0، 1}}]، SpanFromLeft}، {Button[Add Black، AppendTo[مشکی، تصادفی واقعی[1، 2]]]، دکمه[افزودن قرمز، AppendTo[قرمز، تصادفی واقعی[1، 2]]]}}]]  کد به خوبی کار می کند. من شکایتی ندارم با این حال، یک عبارت در کد من را شگفت زده و مجذوب می کند. این عبارت است: {Dynamic@MapIndexed[ With[{i = #2[[1]]}، مکان یاب[Dynamic[سیاه[[i]]]، سبک[\[FilledSquare]، سیاه]]] و، سیاه] مشخص کنید که این کار چه می کند: فهرستی از مکان یاب ها را بر اساس لیستی از مکان ها (جفت اعداد واقعی) ایجاد می کند. واضح است که ترفند «With» برای کار کردن با ویژگی «HoldFirst» «Dynamic» مورد نیاز است. چیزی که هوشمندانه و شگفت انگیز است -- من هرگز به آن فکر نمی کردم -- استفاده از MapIndexed برای به دست آوردن شاخص هایی است که باید در سیاه[...]] درج شوند. چیزی که من به آن فکر می کردم این است: {Dynamic@(With[{i = #}، Locator[Dynamic[black[[i]]]، Style[\[FilledSquare]، Black]]] & /@ Range@Length@ سیاه) که بسیار پیش پا افتاده تر است اما کار را انجام می دهد. من تعجب می کنم که چرا jVincent 'MapIndexed' را انتخاب کرد؟ آیا واقعاً کارآمدتر از نقشه برداری در یک «محدوده» است؟ یا مزیت عمیق تری فراتر از توانایی من برای درک وجود دارد. من می گویم که فکر نمی کنم ایجاد یک محدوده هر بار که عبارت مورد نظر ارزیابی می شود بسیار گران تر از کاری است که 'MapIndexed' برای ایجاد جفت هایی که استفاده می کند انجام می دهد، اما ممکن است اشتباه کنم. می ترسم یکی از برنامه نویسان _Mathematica_ باشم که ارزش همه چیز را جز هزینه هیچ چیز نمی داند (به یاد یک شوخی قدیمی که درباره برنامه نویسان Lisp ساخته شده بود). | چرا MapIndexed بهتر از نقشه برداری در یک محدوده است؟ |
22002 | من در حال انجام یک بهینه سازی مسیر برای وسایل نقلیه تحویل هستم و به طرز ناخوشایندی با شکست مواجه می شوم. لطفا بیانیه مشکل را در زیر ببینید. راه حل فعلی من از FindShortestTour استفاده می کند، اما این نقطه شروع و پایان تعریف شده ندارد. داده ها از برنامه تماس گیرنده در قالب زیر دریافت می شود: {شناسه منحصر به فرد مورد استفاده توسط سرور، سفارش اصلی، قفل وظیفه، طول و عرض جغرافیایی، طول و عرض جغرافیایی} اولین نقطه همیشه دارای شناسه منحصر به فرد 00000000-0000-0000-0000-00000000000000000000000000000000000000000000000-0000-0000-0000-00000 و نشان دهنده انبار است. این نقطه همیشه مرتبه 1 خواهد داشت و همیشه قفل است. ممکن است تعدادی از کارها به ترتیب مشخص شده خود در ابتدای لیست قفل شوند. Task locked یک بولی است که با 1 - locked، 0 - unlocked نشان داده می شود. این وظایف قفلشده در بهینهسازی گنجانده نشدهاند، زیرا به ترتیب دادهشده خود در ابتدای زمانبندی ثابت شدهاند. مسیر قرار است برای یافتن کوتاهترین مسیر که از آخرین نقطه قفل شده شروع میشود و به عقب در انبار ختم میشود، بهینه شود و تمام نقاط قفلشده دیگر را طی میکند. انبار همیشه قفل است و اگر کار قفل شده دیگری وجود نداشته باشد از آن استفاده خواهد شد. خروجی باید در قالب زیر باشد: {Unique Identifier used by server، Orrigin order, Distance to Next Task in km} و باید به ترتیب بهینه مرتب شود. سفارش همیشه با انباری شروع می شود که وظایف قفل شده را به ترتیب داده شده خود طی می کند. این کار با کارهای باز شده بهینه سازی شده از آخرین قفل شده تا انبار دنبال می شود. این لیست حاوی نقطه انبار نهایی نخواهد بود زیرا فاصله برگشتی فاصله تا کار بعدی است. یعنی آخرین فاصله کاری سفارش شده، فاصله از خود تا انبار خواهد بود. محاسبه باید بتواند بهینه سازی 30 نقطه را در کمتر از یک دقیقه تا حد امکان دقیق انجام دهد. ورودی = {{00000000-0000-0000-0000-000000000000، 1.، 1.، -26.17132739، 28.21375807}، {817463b3-e330000000، {817463b3-e330000000، 1., 1. 2.، 1.، -26.2055333333333، 28.420565}، {36418378-a9ef-49d7-be5a-3a54264a8479، 3.، 0.، -25.9920202013، 3.99202013، 3. {49595197-11e5-463a-8f7b-6cd294c33f43، 4., 0., -26.14895194, 27.92271447}، {83fd029b-0313-4519،38-4519-75،313-4519-75، 313-4519-75، 3-4519، 75-8، 38، 4519، 38، 38، 38، 58، 38، 38، 58، 138، 1395، 75. 0.، -26.169355، 28.2079083333333}، {612bf08a-1679-4feb-8fee-d12deb49803a، 6.، 0.، -25.675576666266667، -25.67557666623333332} {382f1997-5efe-42c1-99f5-bcb8da30e1c8، 7., 0., -26.8742866666667, 28.25047}، {883d68f2-b50f-48ca-B50f-48ca-b06 0.، -26.0938733333333، 28.1937966666667}، {1bf089bf-acae-4a41-8c4b-e120cef8a148، 9.، 0.، -25.98766676 28.0691433333333}، {6958e90b-d42a-4c13-b6ec-78bbdd301aba، 10.، 0.، -25.7661166666667، 28.2811033333 {2f2c5d25-c1de-449e-b779-dd95699d83ed، 11., 0., -26.0474216666667, 28.0060766666667}، {a11feb01-f067-49aa-b99d-50879229c423، 12., 0., -25.7949916666667, 28.29928}، {729b8bfb-029a-1483-483a-029a-1483-a 13.، 0.، -26.0258616666667، 28.0692033333333}، {732771dd-55fd-4074-a097-2665686f67d8، 14.، 0.7، 204-204، 0.7، 27، 27، 27، 27، 24، 7، 7، 7، 7، 27، 204 {0690914d-ba34-4086-b5ae-feda7ed6d22b، 15.، 0.، -26.044905، 28.0346666666667}، {5de23f0e-9a05-40-af-8471d، 15.044905. 0.، -26.4070083333333، 28.138515}، {3e95a2ac-9985-4753-a4cc-5372ca44ed12، 17.، 0.، -25.64392423، 28.13، 28.17} {d2e0bce2-8061-4b57-b983-aa409c1532fe، 18., 0., -26.42138814, 28.1074221}، {0259d54a-0782-4ac8-a5f6, 4ac8-a5f6, 4ac8-a5f6, 39, 4ac8-a5f6. -25.78637، 28.28066}، {f686b23a-de85-4004-ae70-8d2703336b5d، 20.، 0.، -26.043795، 28.1197816666667} {e8bca7d4-69ad-4477-8791-9daedbc563c9، 21., 0., -26.2624883333333, 28.17859}}; outputReturned = {{00000000-0000-0000-0000-000000000000، 1.، 21.020}، {817463b3-e330-4405-9008-e21811، 21821-6، 21821، 21821، 27، 6، 6، 6، 6، 20، 6، 6، 20، 6، 6، 6، 6، 6، 6، 20، 200، 2000 {732771dd-55fd-4074-a097-2665686f67d8، 14.، 63.26}، {382f1997-5efe-42c1-99f5-bcb8da30e1c8، 7.24}، 27. {83fd029b-0313-4519-a785-ff7b9843c85c, 5., 0.62}} راه حل ضعیف فعلی در اینجا: https://dl.dropbox.com/u/9666857/Schedule.m **ویرایش** نیاز به پایان می رسد به مشکل مسیر فروشنده دوره گرد. من یک نقطه شروع و پایان ثابت با لیستی از نقاط میانی دارم که باید دقیقاً یک بار با ترتیب بهینه بازدید شوند. من یک راه حل کار در اینجا دارم | فروشنده دوره گرد با امتیاز شروع و پایان 30 امتیاز |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.