_id stringlengths 1 5 | text stringlengths 0 5.25k | title stringlengths 0 162 |
|---|---|---|
33083 | اگر کسی گزینه منو Format->Edit Stylesheet را انتخاب کند و سپس پیوند Default.nb را باز کند، نوت بوک تازه باز شده دارای یک هدر است که تعاریف سبک Deafult.nb را می خواند. در یک پیمایش به پایین در صفحه، آن هدر در جای خود باقی می ماند. با این حال، هیچ یک از سبک های هدر تعریف شده در Default.nb آن هدر خاص را تولید نمی کند. سبک تولید آن نوع هدر استاتیک چیست؟ دستورات منو (در صورت وجود) برای اتصال سلول ها چیست؟ | قالب سلولی برای هدرهای صفحه نمایش |
41706 | در این کد ساده ListPlot[Table[Sin[x], {x, 0, Pi, 0.1}], PlotRange -> {0, 0.5}, Joined -> True, PlotMarkers -> Automatic, ClippingStyle -> None, Frame -> درست است]  ما می توانیم ببینیم که دو PlotMarker در مرز بریده ظاهر می شوند. اما در واقع نقاطی وجود ندارد، بنابراین آنها نباید وجود داشته باشند. چگونه می توانیم آنها را حذف کنیم؟ من قبلاً از «ClippingStyle -> None» استفاده کرده ام. * * * **به روز رسانی ** همانطور که الکسی پاپکوف اشاره کرد، این واقعا یک اشکال است. اگر با داده های این کد بازی کنیم = {Table[{x, Sin[x]}, {x, 0, 1.05 Pi, .1}], Table[{x, Sin[2 x]}, {x, 0, 1.05 پی، 0.1}]}؛ ListPlot[data, PlotRange -> {0, 0.5}, Joined -> True, PlotMarkers -> {Automatic, Medium}]  اکنون، حتی نشانگر نمودار یکسان برای همه مجموعه داده ها در مرزهای بریده شده، هم بالا و هم پایین استفاده می شود. | PlotMarker های ناخواسته در مکان هایی که وجود ندارند ظاهر می شوند |
8515 | من پیشینه اقتصاد دارم و علاقه زیادی به یادگیری _Mathematica_ دارم، اما از شروع کردن می ترسم، زیرا دیده ام که اکثر برنامه نویسان در حال حاضر پیشینه خوبی در نوعی از زبان رویه ای دارند، و من نه! هدف من این است که شروع به یادگیری _Mathematica_ کنم و آن را به عنوان چاقوی ارتش سوئیس خود در نظر بگیرم. من نمیخواهم وقت بگذارم تا در یک زبان دیگر خوب شوم و فقط بعد از آن شروع به مطالعه کنم تا یک توسعهدهنده نرمافزار خوب در _Mathematica_ باشم. بنابراین، سوال من این است: آیا داشتن دانش قبلی در نوع دیگری از زبان کاملاً ضروری است، یا می توان از سطح صفر تسلط داشت و برنامه نویس بزرگ Mathematica بود که تازه برنامه نویسی را از طریق _Mathematica_ شروع کرده است؟ به نظر من هیچ تلاشی (کتاب، آموزش، مستندات) به این معنا برای خود یادگیرنده وجود ندارد. نظر شما چیست؟ راهی هست؟ | آیا داشتن پیشینه محاسباتی قبلی ضروری است یا یادگیری Mathematica به عنوان اولین زبان برنامه نویسی امکان پذیر است؟ |
22550 | من می خواهم یک تابع برداری دو بعدی مانند $F(x,y) = (a(x,y),\,b(x,y))$ را در یک نمودار سه بعدی رسم کنم تا بردارها در صفحه xy جاسازی شوند. . من سعی کردم این کار را انجام دهم: ابتدا یک تابع تکه ای مانند این تعریف کردم g[z_] := تکه ای[{{1, z == 0}}، 0] سپس با تنظیم تابع بردار دوبعدی را به یک تابع سه بعدی تبدیل کردم. مؤلفه سوم به صفر و ضرب مؤلفه های 1 و 2 در «g[z]» به طوری که مولفه های x و y در زمانی که `z != تهی می شوند. 0`: f[x_، y_، z_] := {x g[z]، y g[z]، 0}; رسم تابع: VectorPlot3D[{x g[z]، y g[z]،0}، {x، -5، 5}، {y، -5، 5}، {z، -5، 5}] مشکل با این راه حل این است که VectorPlot3D تابع را در نقاط مربوطه ارزیابی نمی کند، مثال بالا یک نمودار خالی را نشان می دهد، زیرا _Mathematica_ از z = -1 به z = می پرد. 1` بدون ارزیابی `z = 0`. من با 'RegionFunction' امتحان کردم (که باعث می شود تعریف تابع تکه ای ذکر شده در بالا بی فایده باشد)، اما این فقط نابرابری ها را می پذیرد، و من می خواهم تابع را در هر مختصات `{x,y, 0}` ارزیابی کنم. من میتوانم فهرستی از بردارها را از طریق «VectorPoints -> {{a, b, 0}, {c, d, 0}, ...}» به آن اضافه کنم، اما این اصلاً راهحل ظریفی نیست. آیا راه های دیگری برای این کار وجود دارد؟ | تابع برداری دو بعدی را به صورت سه بعدی ترسیم کنید |
30281 | می خواهم بدانم آیا امکان استفاده/نصب این کتابخانه جاوا در Mathematica وجود دارد یا خیر. این کتابخانه که SimMetrics نام دارد، توابع شباهت رشته ای زیادی دارد که می خواهم آنها را آزمایش کنم. در اینجا لیستی از توابع وجود دارد: > Levenstein، NeedlemanWunch، SmithWaterman، SmithWatermanGotoh، > SmithWatermanGotohWindowedAffine، Jaro، JaroWinkler، ChapmanLengthDeviation، > ChapmanMeanLength، QGramsDistance، BlockineSimilaritySimilarity، Euclidean Distance، JaccardSimilarity، MatchingCoefficient، > MongeElkan، OverlapCoefficient. من هیچ دانشی در مورد جاوا ندارم و از MAC استفاده می کنم. یک فکر در Leonid Java Reloader، اما یک فایل jar کامل است، نه یک کلاس کوچک. ## بهروزرسانی من simmetrics_jar_v1_6_2_d07_02_07.jar را از لینک بالا دانلود کردم، آن را در فهرست نوتبوک ذخیره کردم و امتحان کردم: نیاز دارد[JLink`] ReinstallJava[ClassPath->/System/Library/Java/JavaVirtualMachines/:<>NotebookDirectory[]<>simmetrics_jar_v1_6_2_d07_02_07.jar] اکنون باید از LoadJavaClass استفاده کنم؟ چگونه می توان کلاس های موجود را فهرست کرد؟ اگر فایل jar را از حالت فشرده خارج کنم، کلاس ها در این پوشه قرار دارند: uk/ac/shef/wit/simmetrics/similaritymetrics/ برای مثال: Levenshtein.class | استفاده از تابع جاوا SimMetrics در Mathematica |
58192 | من یک جدول با داده هایی به شکل {{date}, value} دارم: data= {{{2012, 6, 1}, 16}, {{2012, 6, 8}, 14.24}, {{2012 ، 6، 15}، 13.7}، {{2012، 6، 22}، 12.31}، {{2012، 6، 29}، 11.5}، {{2012، 7، 6}، 10.08}، {{2012، 7، 13}، 9.18}، {{2012، 7، 20}، 8.65}، {{ 2012، 7، 27}، 7.8}، {{2012، 8، 3}، 7.51}، {{2012، 8، 10}، 7.31}، {{2012، 8، 17}، 6.92}، {{2012، 8، 24}، 6.57}، {{2012، 8، 31}، 6.1}، {{2012، 9، 7}، 5.67}، {{2012، 9، 14}، 5.54}، {{2012، 9، 21}، 5.17}، {{2012، 9، 28}، 4.83}، {{2012، 10، 5}، 4.62} ، {{2012، 10، 9}، 4.53}} چگونه آیا می توانم تفاوت (در روز) بین هر تاریخ و تاریخ شروع «{2012, 6, 1}» را بدانم و این مقدار جدید را به هر ردیف از «جدول» مرتبط کنم؟ | نحوه انجام DateDifference در موارد جدول حاوی تاریخ |
43704 | این واقعاً پیش پا افتاده است و اگر در جایی اشتباه احمقانه ای مرتکب شده ام پیشاپیش عذرخواهی می کنم. من هنگام استفاده از «NIntegrate» با انتگرالهایی که «Max» و «PDF» را شامل میشوند، به دنبال نتایج عجیبی هستم. یک مثال ساده در ادامه می آید. f[x1_، x2_] := PDF[توزیع چند طبیعی[{0، 0}، {{1، 0.5}، {.5، 1}}]، {x1، x2}]; NIintegrate[Max[Exp[x1] + Exp[x2] - 3, 0] f[x1, x2], {x2, -Infinity, Infinity}, {x1, -Infinity, Infinity}] این جواب 0.804628 را داد. اما وقتی متلب را امتحان کردم 1.2255 گرفتم. بنابراین من از مونت کارلو استفاده کردم. بلوک[{rho = 0.5، داده، rv1، rv2، مسیرها = 1000000، مجموع، مجموع مربع، میانگین، var، stdError}، داده = جدول[ rv1 = تصادفی[توزیع عادی[0، 1]]; rv2 = rho rv1 + Sqrt[1 - rho^2] تصادفی[NormalDistribution[0, 1]]; حداکثر[Exp[rv1] + Exp[rv2] - 3، 0]، {i، مسیرها}]; مجموع = مجموع[داده]; sumSquared = مجموع[data^2]; میانگین = مجموع / مسیرها; var = (sumSquared/paths - mean^2) paths/(paths - 1); stdError = Sqrt[var/paths]; {mean, stdError} ] یک اجرا از این مقدار {1.22509، 0.0031105} را نشان داد که با نتیجه MATLAB موافق است. من همچنین متوجه شدهام که اگر «Max[Exp[rv1] + Exp[rv2] - 3, 0]» را با «Exp[rv1] + Exp[rv2] - 3» جایگزین کنم، مشکل پیش نمیآید. هیچ ایده ای دارید که اینجا چه خبر است؟ | نتیجه عجیب با استفاده از NIntegrate با Max و PDF |
18083 | من می خواهم معادله دیفرانسیل جزئی مرتبه دوم زیر را حل کنم $$u_{tt}=c^2 u_{xx}$$ با شرایط اولیه $$u(x,0)=e^x,\quad u_t(x, 0)=\sin x$$ در _Mathematica_، کد زیر را ارزیابی کردم: DSolve[{D[p[x, t], {t, 2}] == c^2 *(D[p[x، t]، {x، 2}])، p[x، 0] == Exp[x]، D[p[x، t]، t] == Sin[x]} , p[x, t], {x, t}] _Mathematica_ با > DSolve::deqx پاسخ داد: معادلات ارائه شده معادلات دیفرانسیل توابع > داده شده نیستند. فکر می کنم مشکل در شرایط اولیه است. چگونه می توانم این کد را تعمیر کنم؟ | چگونه می توانم این PDE را با شرایط اولیه حل کنم؟ |
39563 | من در محاسبه عملکرد دیکمن از ابتدا کمی مشکل دارم. من نوت بوک را از لینک بالا دانلود کرده ام و کد زیر را دارم: Off[ InterpolatingFunction::dmval, NDSolve::precw, Power::infy, Less::nord, NDSolve::nlnum ]; Clear[F]; F[0][x_] = کدام[x < 0، 0، 0 <= x <= 1، Expand[1 - 1/x]، x > 1، 1]; با [{ε = 10^-5، n = 20}، Do[ndsol[k] = NDSolve[{F[k]'[x] == F[k - 1][x/(1 - x)] /x، F[k][ε] == F[k - 1][ε]}، F[k]، {x، ε، 1}، WorkingPrecision -> 35، MaxSteps -> 10^5، PrecisionGoal -> 18، AccuracyGoal -> 18][[1، 1، 2]]؛ Print[Step, k، ...]; F[k][x_] = کدام[ x < 0، 0، 0 <= x <= 1، ارزیابی[ndsol[k][x]/ndsol[k][2]]، x > 1، 1]، {k, n}]] Plot[F[20][a], {a, 0, 1}, PlotRange -> All, PlotStyle -> Red] نمودار زیر را می سازد:  که نمودار $$\rm {F}(\alpha)=\int_{0}^{\alpha}\rm است {F} \bigg ( \frac{t}{1-t} \bigg)\frac{\,dt}{t}$$ من در اصلاح کد _Mathematica_ بالا مشکل دارم، بنابراین می توانم در نهایت $$\rm را ترسیم کنم {G}(\beta)=\int_{0}^{\beta}\bigg [\rm {G} \bigg (\frac{t}{1-t} \bigg )-\rm {F} \bigg (\frac{t}{1-t} \bigg ) \bigg]\frac{\,dt}{t}$$ با استفاده از همین روش. در نهایت، من می خواهم به طرح $$\rm {H}(\gamma)=\int_{0}^{\gamma}\bigg [\rm {H} \bigg (\frac{t}{1) ادامه دهم -t} \bigg )-\rm {G} \bigg (\frac{t}{1-t} \bigg)-\rm {F} \bigg (\frac{t}{1-t} \bigg ) \bigg]\frac{\,dt}{t}$$ | رسم یک تابع با تبدیل آن به معادله دیفرانسیل تاخیری |
57930 | بگویید من یک سری توان دارم، $f(x,y) \in 1 + x\mathbb{Z}[[x,y]]$ سپس یک بسط منحصربهفرد را میپذیرد $$f(x,y) = \prod_{ i=1}^\infty \prod_{j=0}^\infty (1 - x^i y^j)^{n_{i,j}}$$ برای برخی اعداد صحیح، $i، j$. بیشتر به این نکته، $n_{i,j}$ برای $i \le N$ و $j \le M$ منحصراً توسط $$f(x,y) = 1 + \sum_{i=1} تعیین میشوند. ^N \sum_{j=0}^M f_{i,j} x^i y^j = \prod_{i=1}^N \prod_{j=0}^M (1 - x^i y^j)^{n_{i,j}} + O(x^{N+1}, y^{M+1})$$ > چگونه برای $n_{i,j}$ داده شده حل کنم $f_{i,j}$؟ در اصل یک ماتریس با ضرایب صحیح وجود دارد که باید معکوس شود، اما آیا باید ابتدا آن ماتریس را تولید کنم (چگونه؟) و آن را معکوس کنم، یا می توانم فقط چیزی شبیه به بالا در Mathematica بنویسم و بگویم حل ? | چگونه برای توان در یک ضرب نامتناهی حل کنیم؟ |
59578 | من یک تابع کتابخانه دارم که نیاز به بارگیری چند فایل داده خارجی دارد. اما به نظر می رسد که مسیر در مسیر پیش فرض تابع کتابخانه همان مسیری است که Mathematica در حال حاضر در آن قرار دارد. آیا راهی برای ایجاد یک کتابخانه پویا وجود دارد که از مسیر فعلی به عنوان مسیر پیش فرض استفاده کند؟ در اینجا یک مثال آورده شده است: تابع کتابخانه ای را در نظر بگیرید که یک عدد صحیح را از فایل example.txt می خواند، که در همان دایرکتوری فایل های کتابخانه پویا قرار دارد. example.txt فقط شامل یک عدد صحیح در آن است: cat example.txt 20 و در اینجا منبع تابع کتابخانه است: #include WolframLibrary.h #include <iostream> #include <sstream> #include <fstream> # شامل <string> با استفاده از namespace std; DLLEXPORT mint WolframLibrary_getVersion(){ return WolframLibraryVersion; } DLLEXPORT int WolframLibrary_initialize(WolframLibraryData libData){ return 0; } EXTERN_C DLLEXPORT int readstring(WolframLibraryData libData, mint Argc, MArgument* Args, MArgument Res) { int a; خط رشته؛ فایل ifstream (example.txt); getline (فایل، خط)؛ istringstream iss(line); iss>>a; MArgument_setInteger(Res, a); بازگشت LIBRARY_NO_ERROR؛ } در کد بالا، `ifstream file(example.txt)` سعی می کند فایلی را در همان دایرکتوری فایل کتابخانه بارگیری کند، اما از آنجایی که دایرکتوری فعلی دایرکتوری Mathematic است، نمی تواند نمونه فایل را پیدا کند. txt کنید و هسته را خراب می کند. دو راه حل وجود دارد که من می دانم: 1. از مسیر مطلق استفاده کنید. به عنوان مثال «ifstream file(example.txt) را به چیزی مانند ifstream file(/Users/xslittlegrass/example.txt) تغییر دهید. 2. دایرکتوری فعلی Mathematica را با چیزی مانند SetDirecotory[/Users/ تغییر دهید. xslittlegrass/] قبل از فراخوانی تابع کتابخانه. سوال: آیا راه حل های دیگری وجود دارد که به نحوی به تابع کتابخانه بگوید دایرکتوری فعلی خود را جستجو کند؟ از آنجایی که من از تابع کتابخانه به صورت موازی استفاده خواهم کرد و ممکن است کپی های زیادی از فایل های کتابخانه در مکان های مختلف وجود داشته باشد، بنابراین ترجیح می دهم به جای تغییر دستی مسیر هر بار که تماس می گیرم، روش تمیزتری برای فراخوانی تابع کتابخانه وجود داشته باشد. | مشکل مسیر LibraryLink |
33552 | محاسبه جمع زیر زمان زیادی می برد، و من می خواهم بدانم آیا راه های جایگزینی برای محاسبه سریع تر چیزها وجود دارد یا خیر. وقتی 15$ را با $\infty$ جایگزین میکنم، باید $3^{1/3}$ دریافت کنم. من به راه حل Mathematica نیاز دارم نه راه حل های ریاضی (از آنجایی که در اینجا می توانم به تنهایی کارها را انجام دهم). Clear[b, k] b[0] := 1; b[k_] := b[k - 1] + 1/(b[k - 1]^2 + b[k - 1] + 1) N[1/(15)^(1/3) جمع[1 /(b[k]^2 + b[k] + 1)، {k، 0، 15}]] | زمان انتظار طولانی برای محاسبه جمع |
59573 | من علاقه مند به ارزیابی تابع درونیابی دو بعدی هستم که با حل معادله موج تولید می شود. در اینجا کدی است که تابع درون یابی حاصل را شامل می شود. pde = D[y[x، t]، t، t] == D[y[x، t]، x، x] solnDerivative = NDSsolve[{pde، y[x، 0] == Exp[-(x )^2]، مشتق[0، 1][y][x، 0] == 0، مشتق[1، 0][y][-50، t] == مشتق[0، 1][y][-50، t]، مشتق[1، 0][y][50، t] == - مشتق[0، 1][y][50، t]}، مشتق[0، 1 ][y][x، t]، {x، -50، 50}، {t، 0، 130}] ifunDerivative = اولین[مشتق[0، 1][y][x، t] /. solnDerivative] در اینجا، من میخواستم ابتدا مجذور «ifunDerivative» را با توجه به t از «{0,130}» ادغام کنم، سپس یک تابع درونیابی جدید فقط به عنوان تابعی از «x» دریافت کنم. اولین مشکلی که من با آن برخورد کردم این است که این انتگرال را ارزیابی نمی کند و ورودی را به عقب می اندازد. integratedFunction = ادغام[(ifunDerivative[x, t])^2, {t, 0, 130}, x] چگونه می توانم تابع درون یابی را به صورت عددی ادغام کنم با توجه به 't'؟ سپس، راه حلی به دست آورید که فقط به «x» بستگی دارد؟ لطفا به من کمک کنید! متشکرم | ادغام مجذور تابع درون یابی با توجه به یک متغیر |
13085 | من مجموعه ای از 9 قطعه دارم که باید در یک طرح ترکیب شوند. هر یک از این نمودارها حاوی «ListContourPlot»، چند دایره، خطوط و یک «Inset» است که دوباره حاوی یک دایره، چند فلش و مقداری متن است:  قبلاً سعی کردم از Levelscheme ذکر شده در این سؤال استفاده کنم: http://stackoverflow.com/questions/5818888/how-to-make-a-grid-of-plots-with-a- single-pair-of-framelabels در اولین تلاش من با یک تابع ساختگی «ContourPlot» کار کرد خیلی خوب است، اما همانطور که سعی کردم از آن با طرح های خود استفاده کنم، کاملا گیج شد:  من فکر میکنم خطوط/حلقههای ترسیم شده سفارشی مشکل هستند. من تقریباً از همان کد نشان داده شده در رشته بالا استفاده کردم: دریافت[LevelScheme`] شکل[{Multipanel[{{0, 1}, {0, 1}}, {3, 3}, (*XFrameLabels-> متن[x [mm]]، YFrameLabels->Text[y [mm]]،*) BufferB -> 3، BufferL -> 3، TickFontSize -> 18، FontSize -> 18، FontFamily -> FrontPage، XGapSizes -> 0،(*Abstände zwischen Plots*) YGapSizes -> 0، ExtendRange -> 0.05 in FrameHalmes *) PanelLetterCorner -> {0.98, 1}, ShowTickLabelsExterior -> {True, True, False, False}, ShowPanelLetter -> False ], FigurePanel[{1, 1}, PlotRange -> {{-range, range}, {-range ، محدوده}}]، RawGraphics[fullAngle[[1, 1]]]، FigurePanel[{1، 2}، PlotRange -> {{-range، range}، {-range، range}}]، RawGraphics[fullAngle[[1, 2]]]، FigurePanel[{1، 3}، PlotRange -> {{-range، range}، {-range، range}}]، RawGraphics[fullAngle[[1, 3]]], FigurePanel[{2, 1}, PlotRange -> {{-range, range}, {-range, range}}, LabL -> Text[y [mm] ]]، RawGraphics[fullAngle[[2, 1]]]، FigurePanel[{2، 2}، PlotRange -> {{-range, range}, {-range, range}}], RawGraphics[fullAngle[[2, 2]]], FigurePanel[{2, 3}, PlotRange -> {{-range, range}, {- محدوده، محدوده}}]، RawGraphics[fullAngle[[2, 3]]]، FigurePanel[{3، 1}، PlotRange -> {{-range, range}, {-range, range}}], RawGraphics[fullAngle[[[3, 1]]], FigurePanel[{3, 2}, PlotRange -> {{-range, range}, {-range، range}}، LabB -> Text[x [mm]]]، RawGraphics[fullAngle[[3, 2]]]، FigurePanel[{3, 3}, PlotRange -> {{-range, range}, {-range, range}}], RawGraphics[fullAngle[[3, 3]]] }, PlotRange -> {{-0.08, 1.01 }، {-0.15، 1.01}}، ImageSize -> 600 ] در تلاش دوم این را پیدا کردم موضوع: آیا باید هر مورد از این گرید پر از پلات را جداگانه کدنویسی کنم؟ همچنین تابع ارسال شده در پاسخ Jens عمدتاً به خوبی کار می کند. تنها نکته این است که با Inset در نمودارهای من نیز اشتباه گرفته می شود. نتیجه به نظر می رسد:  بنابراین سؤالات من این است: آیا می توان از Levelscheme با نمودارهای موجود من، بدون تغییر یا ترسیم مجدد آنها استفاده کرد. ? یا آیا می توان الگوریتم جنز را تغییر داد تا آن را با درونی های من مطابقت دهد؟ یا: هر پیشنهاد دیگری که به من امکان می دهد مجموعه نمودارهای مورد نظر را ایجاد کنم. ویرایش 1: به راحتی می توانید نمودار را با کد زیر بازتولید کنید: AngleInset[\[Alpha]_] := Show[Graphics[{Thick, Circle[]}]، Graphics[{ { Black, Thick, Arrowheads[Large], پیکان[{{0، 0}، {1.1، 0}}]}، {سیاه، ضخیم، نوک پیکان[بزرگ]، پیکان[{{0، 0}، {0، 1.1}}] }}]، گرافیک[{ضخیم، دایره[{0، 0}، 0.5، {0، (-\[آلفا] درجه )}]}]، گرافیک[{قرمز، ضخیم، سر پیکان[بزرگ]، پیکان[{{0، 0}، {Cos[-\[Alpha] Degree], Sin[-\[Alpha] Degree]}}]}], Graphics[ Style[Text[ ToString[-\[Alpha] ] <> \[Degree], { 0، -0.5}، {0، 0} ]، 24]]، Frame -> True، FrameTicks -> False ]; ContourPlot[Sin[x]²+Cos[y]^2, {x, 0, 2 Pi}, {y,0,2Pi}, Epilog -> Inset[AngleInset[90], {Right, Top}, {Right , بالا}, 6, پس زمینه -> سفید]] | چگونه مجموعهای از طرحها، از جمله Inset/Lines/Circles که توسط خود ترسیم شدهاند را ترکیب کنیم؟ |
29285 | من می خواهم یک طرح شرطی درست کنم مانند coplot در R. آیا یک راه حل از پیش ساخته شده وجود دارد یا باید مجموعه ای از طرح ها را جداگانه بسازم؟ ویرایش: این نمونه ای از تصاویر r است. این روشی برای مشاهده داده های چند متغیره است. هر نمودار مجزا نشان دهنده نوار مربوطه در متغیر یا عامل شرطی است. در این مورد، ازن در مقابل خورشید را برای سطوح مختلف باد و دما می بینید.  ویرایش 2: ادغام R جالب به نظر می رسد. من به تازگی یک سوال StackExchange در مورد برگرداندن نمودار به سلول خروجی در Mathematica پیدا کردم، بنابراین کار می کند. من فقط فکر میکردم که یک تابع داخلی وجود دارد، زیرا این نمودارها در آمار بسیار محبوب به نظر میرسند. در r-code من فقط coplot(a~b|c) را تایپ می کنم تا a در مقابل b برای سطوح c را ببینم. | چگونه یک طرح شرطی سازی بسازیم؟ |
29288 | ( _کد من:_ ) DataFirst = {0، -1، 0.5، 1، -4.5، 4.5، -0.5، 6، -4.5، 0، -1.5، 1.5، -0.5، 2.5، 0، 2، -1، 2، -1، 2، -6.5، -3، 2.5، -3، -0.5، 2.5، 5، 2.5، -3، -2.5، 1.5، -2، 2، -0.5، 3.5، -2.5، 2.5، -1، 1.5، -1، -3.5، 1.5، -1، -1، -2 ، 5.5، 4، 1.5، -6، -1.5، 0، -1، 2، 4، 3، -2، -0.5، 0.5، -0.5، 0، -0.5، -1، 2، -5، 2.5، 2.5، 7، -2، -2.5، -2.5، 2، -2.5، 4، 2، 4، -5، 1.5، -1.5، 2، -2.5، -3، 2، -1، -2.5، 1، 5، 3، -0.5، -2.5، 0.5، -0.5، 1، 0.5، 4، -0.5، 1، -1، 1.5، 0.5، 2.5}؛ حداکثر = حداکثر[DataFirst]; min = حداقل[DataFirst]; dx = (حداکثر - حداقل)/10; fi = BinCounts[DataFirst, {min, max, dx}] BarChart[fi] میخواهم محدوده هر مجموعه از دادهها را در محور x نشان دهم.  برای مثال، «min» به «min+dx»، «min+dx» به «min+2*dx» و به همین ترتیب تا «min+9 *dx» تا «max» *) | چگونه می توانم از BarChart برای اضافه کردن برچسب محدوده هر مجموعه داده در محور x استفاده کنم؟ |
6761 | من سعی می کنم PDF را وارد کنم و متن را از آن استخراج کنم Import[D:\\Vegetarian MS.pdf, {PDF, Plaintext}] اما با برخی فایل ها مشکلی مانند این Import::general: Unimplemented عملگر دارم. ' مواجه شد >> واردات::عمومی: صفحه 1 جریان 0 رسم نشد >> واردات::عمومی: صفحه 1 رسم نشد >> چگونه می توانم این را حل کنم؟ با تشکر از شما لینک فایل http://dl.dropbox.com/u/15137276/Vegetarian%20MS.pdf | نمی توان PDF را وارد کرد |
30428 | اگر تصویر «img» داشته باشم، و از «ComponentMeasurements» بخواهم «IntensityValues» را برای تصویر برگرداند: m=MorphologicalComponents[Binarize[img]]; ivalues=ComponentMeasurements[{m,img},IntensityData]; چگونه می توانم خروجی ComponentMeasurements[{m,img}IntensityCentroid] را تکرار کنم؟ چالشی که من با آن روبرو هستم درک چگونگی تفسیر یک مرکز شدت محاسبه شده از IntensityValues در زمینه تصویر بزرگتر با مولفه مورفولوژیکی پوشانده شده است؟ ورق خورده یا چرخیده؟ دیدن نمونهای که از دادههای خام «IntensityValues» به خروجی «ComponentMeasurements[{m,img}«IntensityCentroid»]» برای همان مؤلفه مورفولوژیکی میرود، فوقالعاده خواهد بود. | درک محاسبات IntensityCentroid؟ |
18942 | چگونه از Factor استفاده می کنید تا عبارات را در آرگومان های یک عبارت بزرگتر فاکتور کند. به عنوان مثال، فاکتور[ Cos[t w - t z]] Cos[t w - t z] را میدهد، اما من میخواهم این را نشان دهد: Cos[t(w - z)] | عامل درون استدلال |
56575 | آیا تابعی وجود دارد که بر روی یک کمیت اعمال شود، مقدار عددی آن را برمی گرداند تا من برای مثال بتوانم آن را در عملکرد پیش بینی خود پر کنم؟ | چگونه واحدها را در ریاضیات کمّی کنیم؟ |
26614 | Minimize[{t^2, 1 == 3*t + 16*u}, {t, u}, اعداد صحیح] 1. جواب t = -5 و u = 1 را نمی دهد. 2. آیا چیزی را از دست می دهم ? راه حل شناخته شده و آسان، سوال واقعی این نیست که چگونه می توانم به حداقل برسانم؟ بلکه چطور است که _Mathematica_، حتی نسخه 8 یا 9، نمی تواند این کار را انجام دهد؟ | مشکل با Minimize |
44893 | طبق مستندات: «SparseArray» به عنوان یک شی خام توسط توابعی مانند «AtomQ» و برای اهداف تطبیق الگو در نظر گرفته میشود. علاوه بر این، آنها عملکردهای خاصی برای دسترسی و قالببندی زیربخشها دارند («ابعاد»، «ArrayRules»، «Normal» و غیره)، اگرچه ساختار داخلی پیچیدهای نیز دارند. با این حال اطلاعات کمی در مورد معنای دقیق عناصر خاص وجود دارد. چند مثال: Normal@SparseArray[{2, 3, 4} -> {1, 1, 1}, {6}] InputForm@SparseArray[{2, 3, 4} -> {1, 1, 1}, { 6}] > > {0، 1، 1، 1، 0، 0} > SparseArray[Automatic, {6}, 0, {1, {{0، 3}، {{2}، {3}، {4}}}، {1، 1، > 1}}] > x = SparseArray[{{i_، i_} -> 1، {3، 2} -> 2، {5، _} -> x}، {5، 4}، -1]; Normal@x InputForm@x > > {{1، -1، -1، -1}، > {-1، 1، -1، -1}، > {-1، 2، 1، -1}، > {-1، -1، -1، 1}، > {x، x، x، x}} > > SparseArray[Automatic، {5، 4}، -1، > {1 ، {{0، 1، 2، 4، 5، 9}، {{1}، {2}، {3}، {2}، {4}، {4}، {3}، {2}، > { 1}}}، > {1، 1، 1، 2، 1، x، x، x، x}}] > برای مثال، هدف _Automatic_ در موقعیت اول چیست و چه ارزش های دیگری می تواند باشد به جای آن استفاده می شود؟ | ساختار داخلی SparseArray |
24283 | من سعی میکنم میانگین زمان گذر اول بین دو راس، $v_1$ و $v_2$ را محاسبه کنم، با ارائه یک گراف بدون جهت $G$. با این حال، متوجه شدم که اسکریپت زیر را اجرا می کند: DMPG = DiscreteMarkovProcess[1, G]; Print[Mean[FirstPassageTimeDistribution[DMPG,2]] مقداری را برای میانگین زمان گذر اول بین $v_1$ و مقداری $v_i$ (به جای $v_2$ مورد نظر) به دلیل تغییر نام راس توسط DiscreteMarkovProcess[] برمیگرداند. چگونه می توانم این کار را متوقف کنم یا نگاشت بین رئوس در $G$ و گره های زنجیره Markov تولید شده توسط DiscreteMarkovProcess[] را پیدا کنم؟ | چگونه می توانم DiscreteMarkovProcess[] را از برچسب زدن مجدد رئوس متوقف کنم؟ |
30282 | مجموعهای از DDE وجود دارد که در دینامیک لوسمی به وجود میآیند و من میخواهم با صفر کردن همه مشتقات، نقاط تعادل سیستم را بیابم. سیستم را می توان در کد _Mathematica_ به شرح زیر توصیف کرد: Ctotal = y0 + y1 + y2 + y3 + z0 + z1 + z2 + z3. p[C_، T_، cn_، p0_، k_] := p0*Exp[-cn*C]*k*T; dy0dt[ry_، u_، d0_، qC_، cn_، p0_، k_] := (ry (1 - u) - d0)*y0 - qC*p[Ctotal، T، cn، p0، k]*y0; dy1dt[ay_، d1_، qC_، cn_، p0_، k_] := ay*y0 - d1*y1 - qC*p[Ctotal، T، cn، p0، k]*y1; dy2dt[by_، d2_، qC_، cn_، p0_، k_] := by*y1 - d2*y2 - qC*p[Ctotal، T، cn، p0، k]*y2; dy3dt[cy_، d3_، qC_، cn_، p0_، k_] := cy*y2 - d3*y3 - qC*p[Ctotal، T، cn، p0، k]*y3; dz0dt[rz_, d0_, ry_, u_, qC_, cn_, p0_, k_] := (rz - d0)*z0 + ry*u*y0 - qC*p[Ctotal,T,cn, p0, k]*z0 ; dz1dt[az_، d1_، qC_، cn_، p0_، k_] := az*z0 - d1*z1 - qC*p[Ctotal، T، cn، p0، k]*z1; dz2dt[bz_، d2_، qC_، cn_، p0_، k_] := bz*z1 - d2*z2 - qC*p[Ctotal، T، cn، p0، k]*z2; dz3dt[cz_، d3_، qC_، cn_، p0_، k_] := cz*z2 - d3*z3 - qC*p[Ctotal، T، cn، p0، k]*z3; dTdt[sT_، dT_، n_، qT_، cn_، p0_، k_] := sT - dT*T - p[Ctotal، T، cn، p0، k]*Ctotal + 2^(n)*p[Ctotal، T , cn, p0, k]*qT*Ctotal; حالا، صفر کردن همه آنها و استفاده از «Solve» من را خیلی دور نمیآورد. من این احساس را دارم که چون معادلات زیادی وجود دارد، «حل» در یافتن راه حل مشکل دارد. شاید یکی را پیدا کند، اما ممکن است زمان زیادی طول بکشد تا اتفاقی بیفتد. من با استفاده از «FindRoot[]» موفقیت خفیفی داشتهام، با این حال این تنها یک راهحل تقریبی برای مشکلم به من میدهد، و این امکان وجود دارد که بیش از یک نقطه تعادل نیز وجود داشته باشد. همچنین میخواهم توجه داشته باشم که میخواهم برای y0، y1، y2، y3، z0، z1، z2، z3، و T حل کنم. کسی ایدهای دارد؟ من می دانم که این یک نوع سیستم پیچیده است، اما باید راهی برای به دست آوردن برخی نقاط تعادل در اینجا وجود داشته باشد، علاوه بر راه حل واضح «(0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، sT/dT)». EDIT1: این چیزی است که من به عنوان یک آرگومان حل استفاده کردم حل[dy0dt[ry, u, d0, qC, cn, p0, k] == 0 && dy1dt[ay، d1، qC، cn، p0، k] == 0 && dy2dt[by، d2، qC، cn، p0، k] == 0 && dy3dt[cy، d3، qC، cn، p0، k] == 0 && dz0dt[rz، d0، ry، u، qC، cn، p0، k] == 0 && dz1dt[az, d1, qC, cn, p0, k] == 0 && dz2dt[bz, d2, qC, cn, p0, k] == 0 && dz3dt[cz, d3, qC, cn, p0, k ] == 0 && dTdt[sT، dT، n، qT، cn، p0, k] == 0, {y0, y1, y2, y3, z0, z1, z2, z3, T}] در صورت امکان، می خواهم آن را به صورت تحلیلی انجام دهم. حداقل باید سه مورد باشد. حتی اگر یکی از نقاط تعادل غیر ضروری را پیدا کند، مفید خواهد بود. | داشتن Mathematica حل یا کمک به حل مجموعه ای از 8 معادله |
47143 | من می خواهم جدولی از قوانین جایگزین ایجاد کنم. g[a_, b_] := a -> b t1 = جدول[10 i + j, {i, 5}, {j, 3}] t2 = جدول[ i + j, {i, 5}, {j, 3}] g[ # & @@@ t1, # & @@@ t2 ] خروجی صحیح در زیر است: {{11 -> 2, 12 -> 3, 13 -> 4}، {21 -> 3، 22 -> 4، 23 -> 5}، {31 -> 4، 32 -> 5، 33 -> 6}، {41 -> 5، 42 -> 6، 43 - > 7}, {51 -> 6, 52 -> 7, 53 -> 8}} در عوض من دریافت می کنم: {11, 21، 31، 41، 51} -> {2، 3، 4، 5، 6} که دو مفهوم را نشان میدهد که من هنوز سعی میکنم ذهنم را در مورد چگونگی انجام آن در _Mathematica_ بپیچم. در یک لیست 2 بعدی نحوه انتخاب هر سطر و سپس انجام عملیات روی هر عنصر آن سطر (در این مورد آن عنصر را بگیرید و یک قانون جایگزین a -> b کنید). سپس در هر ردیف تکرار کنید. | جدول قوانین جایگزین را ایجاد کنید |
8041 | من باید چندین تخمین را جمع آوری کنم، اما نتوانستم یک تابع داخلی در _Mathematica_ پیدا کنم که تخمین های احتمالی چندگانه را جمع آوری کند (من به طور خاص به تخمین های مبتنی بر 'PERTDistribution' علاقه مند هستم) به من گفته می شود که باید : 1. انحراف معیار هر تخمین را محاسبه کنید 2. مربع انحراف معیار هر کار را محاسبه کنید که مشخص است. به عنوان واریانس 3. مجموع واریانس ها. 4. جذر کل را بگیرید. اول از همه، آیا این درست است؟ و اگر هست، آیا تابعی در _Mathematica_ وجود دارد که بتواند همه این کارها را برای من انجام دهد؟ چیزی شبیه یک «AggregateDistribution» فرضی که به این صورت عمل میکند: AggregateDistribution[PERTDistribution[{min, max}, mode], numberOfEstimatesToAggregate] هر گونه راهنمایی در مورد تابعی که این کار را ارائه میکند یا راهی برای انجام آن ارائه میدهد، خوش آمدید. | چگونه بهترین و بدترین موارد را برای تعداد زیادی از برآوردها محاسبه کنیم؟ |
34509 | در راهنمای کاربر J/Link هیچ مثالی در مورد نحوه استفاده از java.lang.Thread از داخل Mathematica وجود ندارد. میخواهم بدانم آیا میتوان یک موضوع را از یک شی «JavaNew» شروع کرد که دارای یک رابط Runnable است. اگر من این کد را از کلاس اصلی جاوا اجرا کنم، همه چیز خوب کار می کند. Thread نمونهبرداری bid/ask را از یک جریان داده tcp/ip اجرا میکند و هر بار که نیاز به دانستن دادههای bid/ask دارم، روشی را فراخوانی میکنم که مقدار را به من میدهد. t3OpenT job01 = new t3OpenT(192.168.0.78,5333,500000,200); job01.openConnection(); job01.setRequest(function=subscribe|item=MI.EQCON.1|schema=best_bsiz1;best_bid1;best_ask1;best_asiz1;symbol); job01.subscribeData(); System.out.println(اکنون موضوع 01 را شروع کنید); موضوع ntJob01 = موضوع جدید (job01); ntJob01.setDaemon(true); ntJob01.setName(GENERALI); ntJob01.start(); اما اگر اشیاء داخل نوت بوک را با استفاده از JavaNew[....] ایجاد کنم و سپس thread را شروع کنم اجرا می شود اما بلافاصله قطع می شود. این کد ریاضیاتی است که من استفاده می کنم: In[33]:= generaliGRT = t3OpenObjectT[{generaliG}] Out[33]= {{1, G, JLink`Objects`vm1`JavaObject27681839799861249}} (*اکنون ما راه اندازی T3OpenObject برای اشتراک:*) در[34]:= generaliGRT[[1, 3]]@ setRequest[ function=subscribe|item=MI.EQCON.1|schema=best_bsiz1;best_bid1;best_ask1;\ best_asiz1;symbol] (*اشتراک داده ها در سهام GENERALI*) در[35]:= generaliGRT[[1, 3]]@subscribeData[]; generaliGRT[[[1, 3]]@getResponse[] Out[36]= outcome=OK|item=MI.EQCON.1 (*پاسخ خوب است، بنابراین اکنون ما آماده شروع موضوع هستیم *) در[37 ]:= th = JavaNew[java.lang.Thread, generaliGRT[[1, 3]]] خارج[37]= JLink`Objects`vm1`JavaObject8825827030466561 th@setDaemon[True] In[39]:= th@setName[GENERALI] در[40]:= th@getName[] Out[40]= GENERALI := th@start[] در[42]:= th@getId[] Out[42]= 14 (*رشته فوراً خاتمه مییابد *) In[43]:= th@getState[]@toString[] Out[43]= پایانیافته (*اما من میتوانم بخوانم تاریخ عرضه سهام*) در[45]:= generaliGRT[[1, 3]]@getInfo[] خارج[45]= {MI.EQCON.1، 18387, 17.19, 17.21, 14300, G} و در اینجا متد run() کلاس T3OpenT است: @Override public void run(){ theExtSignal = نادرست refThread = Thread.currentThread(); try{ while (true){ try{ //بررسی کنید که آیا رشته باید خاتمه یابد if(thExtSignal == true){ Thread.currentThread().interrupt(); } if(Thread.interrupted()){ throw new InterruptedException(); } //خواندن داده از بافر this.pushedData = this.refBufReader.readLine(); //دریافت مهر زمان dateTimeSample = dateFormat.format(cal.getTime()).toString(); //تقسیم داده انتقال پایان پاسخ در بردار رشته String responseBidAsk[] = pushedData.split(\\|, 6); //فقط بهروزرسانی عناصری که برای (int i=0 ; i<=responseBidAsk.length-1;i++) تغییر کردهاند{ if(responseBidAsk[i].length()>0){ info[i]=responseBidAsk[i] ; }else{ info[i]=info[i]; } } }catch (InterruptedException e) { //اگر موضوع قطع شد پس لغو اشتراک this.unsubscribe(); // ما قطع شده ایم: پیام دیگری وجود ندارد. بازگشت؛ } } } catch(SocketTimeoutException e){ //if timeout لغو اشتراک پاسخ = timeOut; لغو اشتراک (); } catch (IOException e) { pushedData = error; } } | J/Link: چگونه یک موضوع را در Mathematica اجرا کنیم |
26056 | (این سوال کمی شبیه به _شمارهگذاری متوالی فهرست تودرتو است، اما دقیقاً یکسان نیست.) # آنچه میخواهم بگوییم فهرست تودرتو دارم {X، X}، X}، X}، X}، X، X}; کاری که میخواهم انجام دهم این است که هر «X» را با یک عدد مطابق با «عمق»/ «سطح» آن برچسب بزنم، که چیزی شبیه به این است. {{{2X}،{{{4X}،{4X}}،{{{5X}،{5X}}،{4 X}},{3,X}},{2,X}},{1,X},{1,X}} # آنچه را امتحان کردم از روشی احمقانه استفاده کردم برای رسیدن به هدفم ابتدا هر X را با یک برچسب منحصر به فرد برچسب گذاری می کنم: labelLst = lst /. X :> RandomReal[] سپس موقعیتهای آنها را دریافت کنید: posSet = Position[labelLst, #][[1]] & /@ Flatten[labelLst] سپس X را با عمق آن برچسب بزنید: ReplacePart[lst , Function[pos, pos -> { Length[pos], lst[[##]] & @@ pos }] /@ posSet] # سوال من فکر میکنم استفاده از برچسبهای اعداد واقعی اضافی کمی فریبکارانه و بیظرافت است، بنابراین میخواهم روش ظریفتری برای این کار بپرسم. با گفتن _ظریف_، من به یک فهرست دستکاری خالص فکر می کنم. هر ایده ای مفید خواهد بود. * * * **چرا به این نیاز دارم:** سعی می کنم نتیجه Trace را برای نمایشگر متن ساده خارجی قالب بندی کنم. اعداد را مطابق با «سطح» برچسب گذاری کنید، در نهایت منجر به تورفتگی های دوستانه برای انسان می شود. Clear[levelIndentFunc] levelIndentFunc[lst_] := ماژول[{labelLst, posSet}, labelLst = lst /. e_HoldForm :> RandomReal[]; posSet = موقعیت[labelLst, #][[1]] & /@ Flatten[labelLst]; ReplacePart[lst، Function[pos, pos -> StringJoin[Flatten@{ ConstantArray[\t، Length[pos] - 1]، StringTake[ToString[lst[[##]] & @@ pos، InputForm]، {10، -2}] }]] /@ posSet] // صاف کردن // Riffle[#، \n] & // StringJoin ] مثال: traceRes = Trace[Reduce[x^2 == -1, x]، TraceInternal -> True، TraceDepth -> 3]; صادرات[tracePrintTest.txt، levelIndentFunc@traceRes، String] _tracePrintTest.txt_ را در نمایشگر متن خارجی باز کنید (در اینجا _Sublime Text_ با افزونه برجسته نحوی Mathematica):  **ویرایش:** با کمک تابع «MapIndexed» Mr.Wizard، تابع قالببندی «levelIndentFunc» را میتوان به Clear[levelIndentFunc] levelIndentFunc[lst_] := MapIndexed[{ConstantArray[\t, طول[#2] - 1]، #1، ساده کرد. \n} &، lst /. e_HoldForm :> StringTake[ToString[e, InputForm], {10, -2}], {-1}] // Flatten // StringJoin | شماره گذاری لیست تودرتو با توجه به عمق (یا سطح) |
26612 | من یک شبیهسازی محیط جهانی را در _Mathematica_ با کد «Graphics3D» ارائه میکنم: Show[{ Graphics3D[{ Lighting -> Neutral, Green, Polygon[{{-10, -10, 0}, {-10, 10, 0 }، {10، 10، 0}، {10، -10، 0}}]، قرمز، مخروطی[{{0, 0، 0}، {0، 0، 0.1}}، 1/2]، سفید، جدول[صفحه[ جدول[{0، 0، 10} + {rx، ry، rz} + {r، r، r /3} /. r :> RandomReal[]*4، {5}]، 2] /. {rx -> RandomReal[{-20, 20}]، ry -> RandomReal[{-20، 20}]، rz -> RandomReal[{-1, 3}]}، {30}] }، در جعبه -> نادرست، پسزمینه -> آبی، اندازه تصویر -> {900، 900*41/54}، منطقه کروی -> True]، ContourPlot3D[x^2 + y^2 == 10^2، {x، -10، 10}، {y، -10، 10}، {z، 0، 0.6}، مش -> هیچ، نورپردازی -> خنثی، ContourStyle -> تیره تر[سبز]] }] اگر دوربین دور از صحنه قرار گرفته باشد به طوری که همه چیز در محدوده دید باشد، خوب رندر می شود:  با این حال، وقتی پارامترهای دوربین مورد نظر را مشخص می کنم: ViewVector -> {{0, 0, .1}, {0 , 1, .1}}, ViewAngle -> 54 \[Degree] رندر عجیب میشود:  قسمت پایین مستطیل سبز قطع شده و به جای آن پس زمینه آبی نمایش داده می شود و مخروط قرمز نیز بسیار عجیب است. آیا راهی برای نمایش صحیح این صحنه وجود دارد؟ ویرایش: **حل شده** با ViewRange -> {0.1، 100} این بهینه نیست، زیرا مقدار 0 یا Automatic را برای حداقل مقدار در نظر نمی گیرد، همه باعث برش در مثال بالا می شود. ، و برای حداکثر مقدار، «بی نهایت» یا «خودکار» را نمی گیرد. | رندر ضعیف گرافیک سه بعدی |
24280 | من سعی می کنم این انتگرال را به صورت عددی ارزیابی کنم: $$ \int_0^{\infty } m \exp (-m) J_1(m){}^2 \, dm $$ وقتی فقط روش ادغام مشخص شده باشد همه چیز درست است: NIintegrate [-m Exp[-m] BesselJ[1, m]^2, {m, 0, Infinity}, Method -> ClenshawCurtisRule] اما وقتی WorkingPrecision را مشخص می کنم، انتگرال ارزیابی نشده باقی می ماند: NIintegrate[-m Exp[-m] BesselJ[1, m]^2, {m, 0, Infinity}، Method -> ClenshawCurtisRule , WorkingPrecision -> 10] مشکل این کد چیست؟ من از _Mathematica_ v9.0.1 **UPDATE** استفاده می کنم این باگ هنوز در نسخه 10.0.0.0 وجود دارد. | مشکل با NIntegrate زمانی که WorkingPrecision مشخص شده است |
26616 | من مجموعهای از دادههای باینری دارم که میخواهم مدل رگرسیون لجستیک را با آن مطابقت دهم و باند اطمینان 95 درصد را در اطراف تابع برازش نشان دهم. من می توانم مدل رگرسیون را تولید کنم اما چگونه می توانم باندهای اطمینان را در نمودار 3 محاسبه و نشان دهم؟ اگر نمایش باندهای اطمینان امکان پذیر نباشد، آیا می توان باندهای پیش بینی منفرد را نشان داد؟ با تشکر فراوان. خسارت کد داده = {{53، 1}، {57، 1}، {58، 1}، {63، 1}، {66، 0}، {67، 0}، {67، 0}، {67، 0} , {68, 0}, {69, 0}, {70, 1}, {70, 0}, {70, 1}, {70, 0}، {72، 0}، {73، 0}، {75، 1}، {75، 0}، {76، 0}، {76، 0}، {78، 0}، {79، 0} , {81, 0}}; plot1 = ListPlot[damagecodedata, PlotRange -> {{50, 90}, {-.1, 1.1}}, Frame -> True, FrameStyle -> Directive[FontSize -> 13], FrameLabel -> {Style[Temperature ( درجه F)، 14]، Style[کدگذاری آسیب، 14]}، FrameTicks -> {Range[50, 90, 5], {0, 1}, None, None}, PlotStyle -> {PointSize[Medium], Red}, ImageSize -> 400 ] model = LogitModelFit[damagecodedata, x, x ] مدل عادی[مدل][جدول پارامترها] plot2 = نمودار[مدل[x]، {x, 50, 90}]; plot3 = نمایش[plot1, plot2]  | چگونه می توانم باندهای اطمینان 95% را برای یک مدل رگرسیون لجستیک برازش محاسبه و رسم کنم؟ |
31482 | من در خوشهبندی دادهها در طیفهای دوبعدی با مشکلاتی روبرو هستم و واقعاً از کمکهایی قدردانی خواهم کرد. من با عملکرد FindClusters بازی می کردم اما نتوانستم آن را به درستی تنظیم کنم. شاید کسی بتواند به من کمک کند که چگونه گزینه DistanceFunction یا بیشتر را سفارشی کنم. نمونهای از دادههای من به این شکل است:  در حالت ایدهآل من میخواهم قلهها به این صورت دستهبندی شوند:  من معتقدم اگر بتوانم DistanceFunction خود را تعریف کنم ممکن است آسان باشد اما نمی دانم چگونه از یک تابع سفارشی در آنجا با آستانه یا بیشتر من پست های دیگری مانند این، این یکی و این یکی را نیز دیده ام اما نتوانستم آن روش ها را با موفقیت اعمال کنم. مهم نیست که من آن دایره قرمز را مانند تصویر ایدهآل خوشهبندی نکنم. اگر بتوانم کل خوشه ها را شناسایی کنم، می توانم آن مجموعه را فقط به یک نقطه که مرکز ثقل باشد کاهش دهم. بسیار عالی خواهد بود اگر بتوانید راه حل این مشکل را به من نشان دهید. شما می توانید آن نمونه را از اینجا دانلود کنید. فقط یک چیز، من از قبل نمی دانم چند خوشه خواهم گرفت. من معتقدم 30 مورد در این مجموعه داده وجود دارد، اما این فقط یک نمونه است. ممنونم!! | خوشهبندی قلهها در طیفهای دوبعدی |
23066 | من سعی میکنم همه عبارتها را با توانهای غیرمنفی $x$ در چندجملهای مانند $\frac{1}{x^2}\left(a x^2+x^{\pi }+x+z\right) جمعآوری کنم. ^2$ ابتدا چند جمله ای را گسترش دهید Expand[1/x^2 (x + x^π + a x^2 + z)^2, x] این یک $a^2 x^2+2 a x^{\pi }+ می دهد 2 a x+2 a z+2 x^{\pi -2} z+x^{2 \pi -2}+2 x^{\pi -1}+\frac{z^2}{x^2} +\frac{2 z}{x}+1$. حالا سعی کنید آن عبارات را با توان های مثبت یا صفر x انتخاب کنید. بهترین حدس من Plus@@Cases[%] است (Times[___، Power[x, g_.]، ___] /; g >= 0)] با این حال، این فقط عبارت $a^2 x^2$ را به دست میدهد. و چرا این برای سایر شرایط کار نمی کند؟ چگونه می توانم سایر عبارت ها را با توان های مثبت یا صفر x جمع آوری کنم؟ | نحوه جمع آوری عبارات با توان مثبت در چند جمله ای |
29133 | گزینه PrincipalValue از Convolve در این سوال برای تعریف تبدیل هیلبرت استفاده می شود. با این حال، در _Mathematica_ 9.0.1، نسخه کانولوشن پاسخ اشتباهی می دهد، در حالی که نسخه مبتنی بر تبدیل فوریه هنوز کار می کند. (* نسخه تبدیل فوریه *) hilbertTransform = Function[{f,u,t}, Module[{fp = FourierParameters -> {1, -1}, x}, FullSimplify@InverseFourierTransform[-I (2 HeavisideTheta[x] - 1) تبدیل فوریه[f، u، x، fp]، x، t، fp] ]؛ hilbertTransform[#، v، w] & /@ {Sin[v]، Cos[v]، 1/(1 + v^2)، Sinc[v]، DiracDelta[v]} (* {-Cos[w] ,Sin[w],w/(1+w^2),(1-Cos[w])/w,1/(π w)} *) (* نسخه مبتنی بر Convolve که برای DiracDelta ناموفق بود *) hilbertTransform2[f_, u_, t_] := FullSimplify[Convolve[f, 1/u, u, t, PrincipalValue -> True]/π] hilbertTransform2[#, v, w] & /@ {Sin[v] , Cos[v]، 1/(1 + v^2)، Sinc[v]، DiracDelta[v]} (* {-Cos[w],Sin[w],Log[(-1)^(-(1/(1+w^2))) E^(π/(-I+w))]/π,( 1-Cos[w])/w,0} *) آیا این یک اشکال است؟ | گزینه PrincipalValue Convolve در 9.0.1 کار نمی کند؟ |
15107 | من این تابع 'NFourierTransform' را نوشتم که تابع $f(k)$ را می گیرد و انتگرال تبدیل فوریه را برای مقادیر گسسته $k \in [k_{\text{min}},k_{\text{max} به صورت عددی محاسبه می کند. }]$، در نهایت یک شی «InterpolatingFunction» را برمی گرداند. NFourierTransform[f_function، {kmin_، kmax_}] := Interpolation@ جدول[{k, Chop@NIntegrate[f@x E^(-I k x), {x, -Infinity, Infinity}]}, {k, kmin, kmax, (kmax - kmin)/100}] در برنامه من (محاسبه انتشار زمان توابع موج) باید ارزیابی کنم 'NFourierTransform' برای یک تابع $\psi(k,t)$، که در آن $t$ مقادیر گسسته ای را در بازه ای $[t_{\text{min}},t_{\text{max}}]$ فرض می کند. بنابراین من به طور موثر یک جدول از NFourierTransform ایجاد می کنم. TimePropagate[f_Function, kl : {kmin_, kmax_}, {tl__}] := Quiet@Table[NFourierTransform[f[#] Exp[-(#^2/2) t] &, kl], {t, tl} ] محاسبه یک مثال بسیار ساده با تنها 2 مقدار زمانی، به عنوان مثال. TimePropagate[Exp[-Abs@#] &, {-3, 3}, {0, 0.1, 0.1}] حدود 20 ثانیه طول می کشد تا ارزیابی شود. آیا راهی برای استفاده از «کامپایل» برای سرعت بخشیدن به محاسبات وجود دارد؟ تا آنجا که من می دانم این فقط برای آرگومان های تابع عددی امکان پذیر است. طبق تجربه شما، تنظیمات مناسب برای گزینههای «NIntegrate» مانند «MaxRecursion» یا «AccuracyGoal» چیست و چگونه بر زمان ارزیابی تأثیر میگذارند؟ | افزایش سرعت تبدیل فوریه عددی |
28482 | من سعی می کنم آن را طوری انجام دهم که برای دستکاری یک گرافیک سه بعدی نیازی به فشار دادن صفحه کلید نداشته باشید. من کمی جستجو کردهام، اما راهی پیدا نمیکنم که آن را طوری بسازم که Mathematica چیز دیگری را معادل فشار Shift یا Ctrl تشخیص دهد. کسی ایده ای در مورد اینکه چگونه می توانم یک گرافیک سه بعدی را فقط با یک صفحه لمسی نسبتاً تعاملی کنم؟ (نفوذ به زوم، پاننگ با دو انگشت و غیره)؟ پیشاپیش ممنون به هر حال، من از Logitech T651 در مک استفاده می کنم (من از صفحه لمسی سازگار با Mac استفاده می کنم). ویژگی Pinch در صفحه لمسی در حال حاضر باعث می شود تمام Mathematica از جمله هر رابط یا خط کد بزرگ شود. مطمئن نیستم که آیا این کمک می کند. | ریاضیات با پد لمسی |
45067 | آیا راهی وجود دارد که ریاضیات بتواند ترتیب عملیات را در حین ارزیابی یک عبارت حفظ کند؟، به عنوان مثال: در مثال کوتاه من w = f[r,Θ] ; lapla12 = -(r/(2 μ)) (1/r D[w/r r, {r, 2}] - 1/r^2 (D[w/r, {Θ, 2}] + تخت[Θ ] D[w /r, {Θ, 1}])) // ExpandAll // TraditionalForm خروجی ای که mathematica به من داد  با این حال، می دانم که ترتیب واقعی این است در مشکل واقعی من، من بیش از 100 اصطلاح دارم و مرتب کردن همه اصطلاحات برای بررسی نتایج برای من بسیار دشوار است. **ویرایش شده:** به عنوان مثال 35 عبارت اول در عبارت واقعی من به این ترتیب ظاهر می شوند و من می خواهم که آنها به ترتیب درست ظاهر شوند من از کد Jens برای اهداف قالب بندی مشتقات استفاده می کنم. در اینجا کدی است که من برای بدست آوردن خروجی فوق استفاده می کنم. ClearAll[Global`*] SetOptions[$FrontEndSession, PrintingStyleEnvironment -> Condensed] $PrePrint = # /. {Csc[z_] :> 1/Defer@Sin[z]، Sec[z_] :> 1/Defer@Cos[z]، Cot[z_] :> Defer@Cos[z]/Defer@Sin[z] } &; زیرنویس[w, 1] = f[ زیرنویس[r, 1], زیرنویس[r, 2], α, β, γ, زیرنویس[Θ, 12]]; Set[J, -(D[Subscript[w, 1], {β, 2}] + 1/Sin[β]^2 (D[Subscript[w, 1], {α, 2}] + D[Subscript [w, 1], {γ, 2}]) + تخت[β] D[Subscript[w, 1], β] - 2 Cot[β]/ Sin[β] D[Subscript[w, 1], α, γ])] // TraditionalForm ; Set[Subscript[a, 1], 2 D[Subscript[w, 1], {β, 2}] + D[Subscript[w, 1], {γ, 2}] + J] // TraditionalForm ; Set[Subscript[a, 2], 2 Cot[β]/ Sin[β] D[Subscript[w, 1], {α, 1}] - (1 + 2 Cot[β]^2) D[Subscript[ w، 1]، {γ، 1}] - 2/Sin[β] D[Subscript[w, 1]، β، α] + 2 Cot[β] D[Subscript[w, 1], β, γ]] // TraditionalForm ; Set[Subscript[f, 1], 1/(2 Sin[Subscript[Θ, 12]]^2) (-J + Cos[Subscript[Θ, 12]] (Sin[2 γ] Subscript[a, 2] - Cos[2 γ] زیرنویس[a, 1]) + Sin[Subscript[Θ, 12]] (Sin[2 γ] زیرنویس[a, 1] + Cos[2 γ] زیرنویس[a, 2])) - D[Subscript[w, 1], Subscript[Θ, 12], γ] - 1/2 Cot[Subscript[Θ, 12]] D[Subscript[w[w , 1]، {γ، 1}] + (1/4 - 1/(2 Sin[Subscript[Θ, 12]]^2)) D[Subscript[w, 1], {γ, 2}] ] // ExpandAll // TraditionalForm ; Set[lapla1, -(1/(2 Subscript[μ, 1])) (1/Subscript[r, 1] D[Subscript[w, 1] Subscript[r, 1], {Subscript[r, 1], 2}] - 1/Subscript[r, 1]^2 (D[Subscript[w, 1], {Subscript[Θ, 12], 2}] + تخت[Subscript[Θ, 12]] D[Subscript[w, 1], {Subscript[Θ, 12], 1}]) - زیرنویس[f, 1]/Subscript[r, 1]^2) ] // ExpandAll // TraditionalForm **ویرایش شده 2** در این مورد ترتیب صحیح توسط عبارت lapla1 حاکم می شود.![توضیح تصویر را وارد کنید در اینجا] (http://i.stack.imgur.com/TRGS1.png) که در آن عبارتها به رنگ قرمز (اصطلاح شعاعی) ابتدا، سپس عبارتها به رنگ بنفش (اصطلاح زاویهای داخلی)، و در نهایت عبارتها به رنگ آبی (جفت بین اصطلاحات زاویه ای جهتی و اصطلاحات زاویه ای داخلی). عبارتهای آبی با عبارت $f_1$ از چپ به راست کنترل میشوند. | نحوه حفظ ترتیب عبارت ها در خروجی |
18082 | testData = جدول[N@Sin[500 x], {x, 0, 100}]; ListLinePlot[Abs[Fourier[testData]]، PlotRange -> Full] به من می دهد  که من انتظار ندارم زیرا تبدیل فوریه 'Transform Fourier[Sin[500 x], x, f]،' > > I Sqrt[Pi/2] است DiracDelta[-500+f]-I Sqrt[Pi/2] DiracDelta[500+f] > من نمی گویم که تابع فوریه Mathematica به نوعی معیوب است. اما آیا کسی می تواند توضیح دهد که چرا اوج حدود 500 وجود ندارد؟ بالاخره فرکانس سیگنال همینه... | رسم طیف فرکانس یک سری داده با استفاده از فوریه |
8045 | چگونه یک عبارت پویا پیچیده (مانند رابط کاربری گرافیکی) را با تعداد زیادی مؤلفه های به روز شده پویا، که به فرکانس های به روز رسانی متفاوتی نیاز دارند، از نظر عملکرد بهینه کنیم؟ من برای پرسیدن این سوال مردد بودم زیرا روی یک مشکل خیلی خاص تمرکز نمی کند، بلکه در مورد ترفندهای کلی بهبود سرعت (و حافظه) است. رابط کاربری یک مسابقه اسکرول اولیه است که در آن کاربر باید یک کنترلر را دستکاری کند تا یک شی را در یک مسیر پیچ در پیچ نگه دارد. من این کار را برای یک آزمایش شناختی برای انسان انجام دادم، اما قطعا پتانسیلی در بازار بازی دارد :) همچنین - تا آنجا که من می دانم - _Mathematica_ برای توسعه بازی های پلتفرمر/مسابقه بیدرنگ (یا مشابه) استفاده نشده است (و طراحی نشده است). بنابراین این سوال به طور طبیعی مطرح می شود: آیا _Mathematica_ می تواند این کار را انجام دهد؟ به نظر من، این سرزمینی است که رد نشده و ارزش اکتشاف را دارد. در زیر مدل اسباب بازی یک بازی را مشاهده می کنید. من سعی کردم آن را تا حد امکان انتزاعی نگه دارم تا آن را عمومی کنم و در نتیجه در دامنه وسیع تری قابل استفاده باشد. اگر هنوز فکر می کنید که این سؤال خیلی محلی است/واقعاً سؤالی نیست، لطفاً بگویید و من آن را حذف می کنم. **جزئیات کد** ممکن است کد خیلی طولانی به نظر برسد، اما به شما اطمینان می دهم که پیچیده نیست. اگر بازی با دکمه Start شروع شود، تابع شروع یک ScheduledTask را آغاز می کند که تایمر درون بازی را با updateFrequency = 0.05 ثانیه تنظیم می کند. کنترلکننده را میتوان بهطور پیوسته کشیده و یک جفت مختصات ${x_1, x_2}$ ایجاد میکند که در «ctrl» ذخیره میشود، که به «controlFunction» تغذیه میشود، که موقعیت عمودی واقعی («y») زرد را مشخص میکند. فلش (کشتی). معادله مسئول این است: $$ y = y* + k_1 x_1 + k_2 x_2 $$ که $y*$ مقدار $y$ موقعیت فلش در مرحله زمانی قبلی است. اکنون بخش سخت این است که هر از گاهی، پارامترهای $k_1$ و $k_2$ به طور تصادفی تغییر میکنند (هر 100 مرحله، با استفاده از تابع تغییر)، بنابراین کنترلر نیز تغییر میکند. پسزمینه کنترلکننده همیشه گرادیان واقعی ${\varDelta}y$ را نشان میدهد. رنگ های مختلف پس زمینه در هر قسمت نشان می دهد که کنترلر تغییر کرده است. من از «Locator» یا «LocatorPane» استفاده نکردم، زیرا به نظر میرسید آنها پاسخگو نیستند، مخصوصاً وقتی کنترلکننده اصلی تغییر میکند. در حالی که کنترلر به طور مداوم به روز می شود، موقعیت واقعی پیکان تنها زمانی از طریق عملکرد به روز رسانی به روز می شود که ScheduledTask در حال اجرا این را بگوید (در هر 0.05 ثانیه). همچنین حرکت کنترلر صداهایی تولید می کند که به کاربر در یادگیری گرادیان کنترل کمک می کند. DynamicModule[{ optimumFunction = Sin[#*\[Pi]/100] &، (* منطقه بهینه سیم پیچ را تعریف می کند *) updateFrequency = 0.05، (* به روز رسانی نمودار هر 0.05 ثانیه *) xFrame = 100، (* محدوده افقی تا نمایش (100 مرحله آخر) *) yFrame = 30، (* محدوده عمودی پیش فرض برای نمایش *) maxTime = 1000، (* طول یک اجرا. زمان واقعی کلمه ~ 0.05 * 1000 = 50 ثانیه است *) قسمتNum = 5، (* تعداد قسمت های مختلف: هر قسمت 200 گام طول می کشد *) فعال، controlActive، ctrl، داده، زمان، \[تتا]، \[Rho]، y، yRange، xRange، گرادیان، crosshair، کشتی، قسمتColors، episodeBorders، بازنشانی، صدا، شروع، توقف، بهروزرسانی، تغییر، کنترل تابع }، (* توابع داخلی *) بازنشانی[] := (فعال = نادرست؛ ctrl = {0، 0}؛ داده = { زمان = 0 تغییر[]; صدا[{x_, y_}, vol_] := صدا[SoundNote[Floor@Rescale[controlFunction[x, y], {-1, 1}, {-20, 40}], .3, Strings], SoundVolume -> vol]; start[] := (active = True; RunScheduledTask[update@(time++)، {updateFrequency, \[Infinity]}]); stop[] := (RemoveScheduledTask[ScheduledTasks[]]; active = False); update[t_] := Block[{xAll, yAll, n = 2}, y = y + controlFunction @@ ctrl; (* به روز رسانی موقعیت کشتی *) داده = ضمیمه[داده، {t، y}]; (* ذخیره موقعیت کشتی *) yRange = ({Min[Min@#, -{-1.5, 1.5}], Max[Max@#, {-1.5, 1.5}]}*1.3) &@(Last / @ Take[data، -Min[yFrame، Length@data]]). (* محدوده های عمودی و افقی را برای نمایش در نمودار پیمایش محاسبه کنید*) xRange = {Max[0, time - xFrame], Max[xFrame, time]}; xAll = N@Abs@(کسر @@ xRange)؛ (* محدوده x مطلق نشان داده شده است *) yAll = N@Abs@(تفریق @@ yRange)؛ (* محدوده y مطلق نشان داده شده است *) \[Theta] = Mod[ArcTan @@ #، 2 \[Pi]، 0] &@ اگر[t < n، {1، 0}، (داده[[-1] ] - داده[[-n]])/{xAll، yAll}]; (* زاویه چرخش فلش، بستگی به مراحل قبلی و محدوده نمودار واقعی استفاده شده *) اگر[0 < t < maxTime \[و] Mod[t, maxTime/episodeNum] == 0، تغییر[]]; (* تغییر کنترلرها *) اگر[t >= maxTime، توقف[]]; (* توقف اجرا *) ]; change[] := ( \[Rho] = RandomReal[{-.5, 0.5}, 2]; (* \[Rho] = {k1, k2}، دو پارامتر تصادفی گرادیان *) controlFunction = { #1، #2}.\[Rho] & (* تابع کنترلی که گرادیان را تعریف می کند *) گرادیان = DensityPlot[(controlFunction[x, y])، {x، -1، 1}، {y، -1، 1}، Frame -> False، PlotRangePadding -> 0، ImagePadding -> 0، ImageSize -> 200، ColorFunction -> ((Lighter@ Co | چگونه می توانم به طور موثری Dynamics در نمایه عملکردی داشته باشم؟ |
44237 | من یک مجموعه داده از دامنه در برابر زمان $(t,A(t))$ دارم و باید فرکانس و دامنه غالب را استخراج کنم و همچنین دامنه را در یک فرکانس خاص دیگر بدست بیاورم. دادههای من به این شکل است: داده = {{-9.75، 13.76}، {-9.5، 14.352}، {-9.25، 15.66}، {-9.، 16.506}، {-8.75، 17.768}، {-8.5، 17.21 }، {-8.25، 15.794}، {-8.، 13.18}، {-7.75، 11.58}، {-7.5، 10.524}، {-7.25، 8.428}، {-7.، 6.544}، {-6.75، 4.408}، {-6.5، 2.5} ، {-6.25، 0.274}، {-6.، -2.194}، {-5.75، -4.982}، {-5.5، -6.224}، {-5.25، -9.698}، {-5.، -12.22}، {-4.75، -13.986}، {-4.5، -15.372}، {-4.25، -15.1}، {-4.، -15.47}، {-3.75، -14.088}، {-3.5، -13.388}، {-3.25، -12.424}، {-3.، -12.506}، {-2.75، -11.83}، {-2.5، -9.886}، {-2.25، -8.066}، {-2.، -7.434}، {-1.75، -5.23}، {-1.5، -2.418}، {-1.25، 0.252}، {-1.، 2.726}، {-0.75، 5.184}، {-0.5 ، 7.668}، {-0.25، 8.684}، {0.، 9.7}، {0.25، 11.866}، {0.5، 13.534}، {0.75، 15.05}، {1.، 17.512}، {1.25، 17.99}، {1.5، 16.84}، {1.75، 1.75، 1.75 12.682}، {2.25، 10.358}، {2.5، 9.314}، {2.75، 9.07}، {3.، 7.866}، {3.25، 5.244}، {3.5، 2.27}، {3.75، 0.564 -2، {4. }، {4.25، -3.078}، {4.5، -5.484}، {4.75، -8.834}، {5.، -11.234}، {5.25، -13.162}، {5.5، -15.11}، {5.75، -16.684}، {6. , -16.588}، {6.25، -14.99}، {6.5، -14.336}، {6.75، -12.956}، {7.، -12.44}، {7.25، -11.72}، {7.5، -10.854}، {7.75، -8.384}، {8.، -6.082} ، {8.25، -3.848}، {8.5، -1.772}، {8.75، 0.552}، {9.، 3.186}، {9.25، 5.154}، {9.5، 6.976}، {9.75، 8.602}، {10.، 9.042}} و من می خواهم یک تابع تعریف کنم که مقیاسبندی x$ را برای مقیاسبندی مناسب در نظر میگیرد طیف مقیاس بندی در سوالات دیگر مورد بحث قرار گرفته است. اما مواردی وجود دارد که من را متوقف می کند. آنچه من دارم این است (عمدتاً از اینجا کپی شده است): xyF[d_] := Block[{n, t, y, dt, ft, fy}, n = Length[d]; t = d[[همه، 1]]; y = d[[همه، 2]]; dt = Tally[تفاوتها[t]][[1، 1]]; fy = Abs@Fourier[y]; ft = RotateRight[Range[-n/2, n/2 - 1]/(n dt)، n/2]; مرتب سازی[Transpose[{ft, fy}], (#1[[1]] <#2[[[1]]) &] ] سؤالات من عبارتند از: * اگر تعداد نقاط «n» فرد باشد، مقیاس چقدر است به جای حتی؟ * چگونه می توانم یک تخمین با وضوح بالا از فرکانس غالب بدست آوریم؟ * چگونه می توانم شدت فرکانسی را که به صراحت داده نشده است بدست بیاورم؟ (به غیر از درون یابی، با توجه به اینکه نزدیک به اوج، ممکن است درونیابی ضعیف باشد.) | مقیاس بندی فوریه و شناسایی فرکانس با وضوح بالا |
50460 | من به دنبال محاسبه این انتظار هستم:  i یک فرد را نشان می دهد و h(i) مقدار است. من می خواهم مقدار مورد انتظار مقدار او را ضربدر میانگین گروه ها محاسبه کنم. همه چیز ناشناخته است بنابراین نمادین حفظ می شود. از هر گونه کمکی بسیار سپاسگزارم الکساندر | یک توزیع را به گروهی از متغیرهای نمادین اختصاص دهید |
31485 | عنوان گویای همه چیز است Mathematica گاهی اوقات عباراتی به شکل Abs[a + Exp[I*c]b]^2 تولید می کند که در آن هر سه کمیت a، b و c اعداد حقیقی مثبت هستند. البته این عبارت به سادگی به قانون کسینوس a^2 + b^2 + 2a b Cos[c] تقلیل مییابد، اما من نمیتوانم Mathematica آن را به این شکل نمایش دهد. هر ایده ای؟ | حذف Abs از Abs[a + Exp[I*c]b]^2 |
23062 | من میخواهم محدودیتهایی را برای پارامترهایم تنظیم کنم، به عنوان مثال، m، اما Mma خروجی بیمعنی میدهد. چگونه می توانم با استفاده از یک عبارت دیگر اما «معادل» از این پدیده اجتناب کنم؟ یا، آیا این فقط در رایانه من است (یعنی یک مشکل غیر قابل تکرار)؟ مورد 1. خروجی مطابق انتظار است: ToExpression[ ToString[2.] <> ToString[>] <> ToString[m] <> >= <> ToString[1.]] > > 2. > m >= 1. > case 2. خروجی غیرمنتظره است: ToExpression[ ToString[0.10465923419974825] <> ToString[>] <> ToString[m] <> >= <> ToString[-6.0857416503171394*^-6]] > > -60.8574 > | خروجی عجیب از ToExpression |
26615 | من یک لیست تولید شده توسط «جدول» به شرح زیر دارم. جدول[{a x1 + b x2 + c x3, a y1 + b y2 + c y3, a z1 + b z2 + c z3}, {a, -5, 5}, {b, -5, 5}, { c, -5, 5}] اما نمی توان از آن به عنوان آرگومان برای «نقطه» استفاده کرد. یعنی نقطه[ جدول[{a x1 + b x2 + c x3, a y1 + b y2 + c y3, a z1 + b z2 + c z3}, {a, -5, 5}, {b, -5 , 5}, {c, -5, 5}]] کار نمی کند. چگونه فهرستی را که توسط «جدول» برگردانده شده است تنظیم کنم تا با «نقطه» سازگار شود؟ | نتایج ارزیابی جدول را طوری تنظیم کنید که بتوان از آن به عنوان آرگومان برای Point استفاده کرد |
26536 | به عنوان مثال، با توجه به: `x + 2 x y - x y + y` باید آن را به این شکل قرار دهم: `x (1 + 2 y) - y (x - 1)`. اما _Mathematica_ «x + 2 x y - x y + y -> x + x y + y» را (به طور خودکار) ساده می کند و من نمی توانم این عبارت را همانطور که نیاز دارم گروه بندی کنم (من باید «(1 + 2 y)» را فاکتور کنم. ). سوال اصلی این است که چگونه می توان از ساده سازی _Mathematica_ جلوگیری کرد، _یا_ چگونه x (1 + 2 y) را از این عبارت فاکتور گرفت: x + x y + y؟ روش دیگر، چگونه می توان «x + x y + y» را در «x (1 + 2 y) - y (x - 1)» قرار داد؟ | چگونه از ترکیب اصطلاحات مشابه Mathematica جلوگیری کنیم؟ |
1128 | من یک تابع تکهای دارم که میخواهم آن را رسم کنم، اما میخواستم بدانم که آیا ممکن است هر بخشی از تابعی که وقتی شرط مربوطه آن درست است، با رنگی متفاوت از قسمتهای دیگر رسم شود؟ یعنی اگر من یک تابع Piecewise «Piecewise[{{val1, cond1},{val2,cond2},{val3,cond3}}]» داشته باشم، میخواهم «val1»، «val2» و «val3» باشند. با رنگ های مختلف رسم شده تا بتوانم هر مورد را در طرح متمایز کنم. | رسم تکه تکه با رنگ های متمایز در هر بخش |
50463 | من می خواهم خطوط ضخیم تری در افسانه های این طرح داشته باشم: historyobjetivomejor = {10, 15, 20, 30, 35} historyobjetivomedia = {6, 8, 10, 13, 15} historyobjetivopeor = {6, 3, 5, 7, 8} ListLinePlot[{historyobjetivomejor, historyobjetivomedia, historyobjetivopeor}، PlotStyle -> {Thickness[0.008]}، AxesLabel -> {Generacion، Objetivo}، LabelStyle -> {24، Bold}، ImageSize -> Large، PlotLegends -> {Max، Mea ، Min}، PlotStyle -> Thickness[0.005]، AxesStyle -> Thickness[0.005]] من با گزینههای پستهای دیگر امتحان میکردم، اما بدون نتیجه خوب، آخرین تلاش من ListLinePlot بود[{historyobjetivomejor, historyobjetivomedia, historyobjetivopeor}, PlotStyle -> {Thickness[0.008]}, AxesLa Generacion، Objetivo}، ImageSize -> بزرگ، PlotLegends -> [{Max، Mea، Min}، LabelStyle -> {Bold، 20}، LegendMarkerSize -> {40، 10}]، PlotStyle -> Thickness[0.005]، AxesStyle -> ضخامت[0.005]] | چگونه می توانم خطوط ضخیم تری در افسانه های یک ListLinePlot داشته باشم؟ |
25882 | من در زمینه ریاضیات نسبتاً بی تجربه هستم، بنابراین اگر این سؤال بی اهمیت است، عذرخواهی می کنم. من میخواهم بر روی یک تابع $f(i,j)$ از دو شاخص، به شکل $$ \sum_{i = -\infty}^\infty \sum_{j = 0\atop j\not یک مجموع دو برابری بگیرم. = i}^m f(i,j). $$ یعنی در مجموع درونی من میخواهم فقط شاخصهای $j$ را در محدوده جمعبندی من که فرض $j \not = i$ را برآورده میکنند جمع کنم. چگونه می توانم چنین مبلغی را به Mathematica وارد کنم؟ | چگونه در مجموع روی شاخص ها شرط می گذارید؟ |
22627 | اغلب اوقات میبینم که از متغیرهای ارزیابی نشده (یعنی آبی نشان داده میشوند) به عنوان متغیرهای ساختگی در هر چیزی که برمیگردانم استفاده میکنم تا بتوانم بعداً در صورت نیاز آنها را ارزیابی کنم. یک مثال ساده به شرح زیر است. در نظر بگیرید که ما تابعی داریم که مجموعه ای از تک جمله ها را با 'x' به عنوان متغیر مستقل برمی گرداند. getFns[n_] := آرایه[x^# &, n]; در این تابع، 'x' به سادگی یک متغیر ساختگی (جهانی) است. سپس فرض کنید تابعی داریم که فهرستی از مقادیر مربوط به فهرست تکجمعیهای ارزیابی شده در مختصات مشخص شده را برمیگرداند: useFns[fns_, coords_] := آرایه[fns[[#]] /. x -> coords &, Length[fns]]; در اینجا چند ورودی نمونه وجود دارد: myFns = getFns[3]; (* {x, x^2, x^3} *) myCoords = {1, 2, 3, 4}; useFns[myFns, myCoords] که برمی گرداند (همانطور که انتظار می رود): {{1, 2, 3, 4}, {1, 4, 9, 16}, {1, 8, 27, 64}} مشکل این رویکرد این است که اگر متغیر ساختگی اولیه تغییر کند، باید هر بار که لیست توابع در نقاط خاصی ارزیابی می شود تغییر داده شود که ممکن است خسته کننده باشد. آیا راه بهتری برای اجرای این کار وجود دارد؟ | جایگزینی برای استفاده از متغیرهای سراسری در توابع؟ |
26428 | من در حال تلاش برای حل یک جستجوی اکتشافی در Mathematica 9 هستم. فهرستی از گره های جانشین به نام open با دو گره و یک مقدار اکتشافی دریافت می کنم، به عنوان مثال open={{node1,node2,H1},...,{node2, node1,Hi},...,{noden,noden,Hn}} فقط زمانی باید انتخاب کنم که دو عنصر اول یکسان باشند (بدون ترتیب) اما جایی که اکتشافی کمتر است. با پیروی از کدی که برای مرتب کردن عناصر بر اساس مورد اول استفاده کردم مرتب سازی[باز، #1[[1]] <#2[[1]] و] سعی می کنم مواردی را انتخاب کنم که اعداد اول و دوم و اکتشافی یکسان هستند. مقدار کمتر: انتخاب[باز، #1[[1]]==#2[[1]] && #1[[2]] == #2[[2]] &[[3]]< #2[[3]] &] اما، «{}» را برمیگرداند... فهرست من باز است = {{1، 2، 3}، {2، 1، 5}، {1، 2، 2}، {3 , 4, 5}, {4, 3, 2}}; بین «{1، 2، 3}»، «{1، 2، 2}»، و «{2، 1، 5}» سپس «{1، 2، 2}» را انتخاب کنید که اکتشافی کمتری دارد. و بین `{3, 4, 5}` و `{4, 3, 2}` سپس `{4, 3, 2}`... {{1, 2, 2},{4, 3, 2 }} با تشکر، | هنگامی که دو مورد اول یکسان هستند (بدون ترتیب) و عنصر سوم آن کمتر است، عناصر را در لیست انتخاب کنید |
33558 | من در ریاضیات تازه کار هستم و نمی دانم چه اشتباهی انجام می دهم، مسئله PDE زیر را نوشته ام، هم با ابتدایی و هم با مرز (در کل چهار) eq = D[u[x, t], t, t] + D[u[x، t]، t] - 2*D[u[x، t]، x، x] == 0 bc = {u[0، t] == 0، u[2*Pi، t] == 0, u[x, 0] == 0, مشتق[0, 1][u][x, 0] == sin (2*x)} DSsolve[{eq, bc}, u[x,t], {t, x}] برای حل PDE به آن نیاز دارم، اما حتی سعی نمیکند راهحلی بسازد... چه باید کرد. امیدوارم بتوانید به من کمک کنید | مشکل PDE با شرایط اولیه و مرزی |
28806 | بگذارید یک لیست وجود داشته باشد، Sample={{{1, 2, 3}, {a, b, c}}, {{2, 3, 4}, {d, f, g}}} من می خواهم به آن بروم فهرست های فرعی را انتخاب کنید و برخی عملیات را روی آن انجام دهید. من چند چیز مانند قانون و جایگزینی را امتحان کردم. سام /. {x_، y_} -> {x -> {a_، b_} -> {a + b}، y /. {w_, e_} -> w^e} اما من {{{1, 2, 3}, {a, b, c}} -> {a_, b_} -> {a + b}, {{2} را دریافت می کنم , 3, 4}, {d, f, g}}} اما من به لیست های فردی نمی رسم. من می خواهم فقط از قانون یا جایگزین استفاده کنم. **ویرایش**: برای واضح تر شدن سوالم، می خواهم مشخص کنم که به یک عملیات لیست خاص علاقه مند نیستم. ایده من این است که بتوانم با استفاده از Rule یا Replace زیر لیست ها را طی کنم و سپس روی آن کار کنم. نتیجه مورد انتظار من مانند {{{1 + a، 2 + b، 3 + c}}، {2^d، 3^f، 4^g}} است | لیست های چند سطحی |
23392 | این بدون هیچ هشداری کار می کند: «O[Log[x]]». این یک هشدار ایجاد می کند: O[x^2]. من چند سوال در این مورد دارم: 1. چرا این ایده خوبی است که O[x^2] یک هشدار ارائه دهد در حالی که O[Log[x]] این کار را نمی کند؟ 2. آیا O[Log[x]] در _Mathematica_ با توجه به معنایی O[] آن به طور معناداری مفید است؟ 3. چگونه یک $\mathcal{O}(\log(x-x_o))$ به طور طبیعی در _Mathematica_ را نشان می دهد؟ (احتمالاً راهی وجود ندارد زیرا بی فایده است...) 4. چرا «O[x, x0]^2» به جای چیزی مانند «O[(x-x0)^2]» توسط نویسندگان _Mathematica_ انتخاب شده است. ? | ملاحظات طراحی پشت «O» (با نام مستعار BigOh، با نام مستعار Landau Order) |
51873 | ما متوجه شده ایم که وارد کردن داده ها از صفحه گسترده اکسل پیوندها را به روز نمی کند. مشکل این است که اگر صفحهگستردهای را وارد کنید که شامل دادههای کتابهای کار مرتبط است و آن کتابهای کار بهروزرسانی شده باشند، سپس دادههای قدیمی بازیابی میشوند.  باز کردن کتابهای کاری با استفاده از مدل شیء اکسل از پارامتر UpdateLinks پشتیبانی میکند.  آیا راه غیرمستندی برای مجبور کردن Mathematica برای باز کردن صفحات گسترده و به روز رسانی پیوندها وجود دارد؟ Import[c:\\temp\\Exercises.xlsx,{Sheets,Sheet1}][[1;;18;;1, 1;;16;;1]]; | وارد کردن دادههای اکسل که پیوندها (یعنی کتابهای کار) را مجبور به بهروزرسانی میکند |
26537 | من 13*25 مجموعه داده دارم که هر کدام از حدود 40 نقطه تشکیل شده است. همه آنها خطی هستند من به راحتی می توانم آنها را با استفاده از تابع fit قرار دهم اما مشکل من این است که وقتی می خواهم آنها را صدا کنم می خواهم آنها تابع باشند. من میخواهم تابعی را با استفاده از نتایج تناسب تعریف کنم، چیزی مانند Radius[s1,s2,o,i]=Fit[data[s1,s2,o],{1,x},x] آیا میدانید چگونه میتوانم بسازم این تابع هر ایده ای؟ ویرایش: دادههای من مجموعهای از دادههای شعاع است، {i,r(i)} که s1،s2 و o هستند، در اینجا اگر علاقهمندید به جزئیات میپردازیم s1 محل یک در مولکول یک است و s2 سایت2 در مولکول 2 است. o جهت گیری است به این معنی که مولکول ها می توانند به هر حال در هر مورد به یکدیگر نزدیک شوند. ما شعاع های متفاوتی بین این مولکول ها خواهیم داشت و داده ها [s1,s2,o] مجموعه ای از 40 نقطه است، به عنوان مثال تصویر جهت یک است، داده[1،7،1] 40 نقطه فاصله بین اتم 1 در مولکول خواهد بود. 1 و اتم 7 در مولکول 2. {{1, 6.44479}, {2, 6.34609}, {3, 6.24742}، {4، 6.1488}، {5، 6.05023}، {6، 5.9517}، {7، 5.85322}، {8، 5.7548}، {9، 5.65642}، {10، 5.5518}، {10، 5.5518} , {12, 5.36167}، {13، 5.26356}، {14، 5.16551}، {15، 5.06754}، {16، 4.96965}، {17، 4.87185}، {18، 4.77414}، {18، 4.77414}، {18، 4.77414}، {18، 4.77414}، {18، 4.77414}، {14، 5.16551}، {15، 5.06754}، {15، 5.06754}، {19. 4.57901}، {21، 4.48161}، {22، 4.38432}، {23، 4.28716}، {24، 4.19013}، {25، 4.09325}، {26، 3.99652}، {26، 3.99652}، {26، 3.99652}، {26، 3.99652}، {29، 3.99652}، {29، 4.38432}، {23، 4.28716}، {23، 4.28716}، {29. 3.80356}, {29, 3.70736}, {30, 3.61137}} اولین تکرار کننده شماره مرحله است، به این معنی که با هر مرحله مولکول ها به یکدیگر نزدیک می شوند. با تشکر از توجه شما | ایجاد تابعی از نتایج تناسب |
26534 | من می خواهم برنامه ای بسازم که بتوانم یک تابع $f:\mathbb R\ به \mathbb R$ و یک مقدار پویا $n$ را مشخص کنم و تابع $\frac{f(x+\frac{1}{n} را دریافت کنم. )-f(x)}{\frac{1}{n}}$. همچنین میخواهم آن را با $f'(x)$ مقایسه کنم، یعنی آن را در همان نمودار رسم کنم. من ابتدا آن را با $f(x):=x^m، m=2$ امتحان کردم و از Listplot استفاده کردم، اما حتی در اینجا به موانعی برخوردم. این تلاش من است: جدول[((x+1/n)^m)-x^m)/(1/n),{m,1000,100}] تابع[x,#][Rangle[10]] &/@% %/.{n->3}//N نمایش[ Plot[3 x^2,{x,0,10}] ListPlot[#]&/@% ] اگر فقط انجام دهم _ListPlot[#] &/@%_ به جای خط آخر، همه نمودارها را دریافت میکنم، اما با هم مقایسه نمیشود. من همچنین می خواهم از $x^m$ دور شوم و یک انتزاع w.r.t بسازم. $f$، اما تلاش من با Function ناموفق بود. آیا تفاوتی بین _Function[$x$,term]_ و _$\lambda x.$term_ وجود دارد؟. | اسکریپت یک مقایسه بصری بین مشتق و برخی از طرح های محدود |
55004 | از کجا می توانم مستنداتی در مورد روش های استفاده شده در دستور «Classify» در _Mathematica 10_ پیدا کنم؟ به طور خاص، روش مارکوف چگونه کار می کند؟ هر گونه اشارهای به مستندات روشهای موجود در «طبقهبندی»، یا توضیح نحوه عملکرد روش «مارکوف»، قدردانی خواهد شد. | دسته بندی دستورات در Mathematica 10 |
24289 | من کنجکاو هستم، زیرا می فهمم که به این ترتیب پاسخ دهید: > اگر از یک مشتق لینوکس یا چیزی مانند cygwin در ویندوز استفاده می کنید، > این یک راه حل کارآمد برای خواندن تنها فیلد سوم از > فایل های شما است (فرض می کند داده های جدا شده از فضای خالی ، می توان جداکننده های دیگر را > مشخص کرد). data= ReadList[!head --lines=-2 <>#<> | tail --lines=+39 | cut -f 3 ]& /@ FileNames[] اگر با فایلهای داده در 2 سروکار داشته باشید محدوده رقمی گیگابایت، و اغلب فقط تعدادی ستون از داده ها برای ارزیابی بیشتر در علوم تجربی مورد نیاز است، آیا باید به فکر اجرای ریاضیات بر روی لینوکس، cygwin، و... آیا افزایش کارایی برای وارد کردن داده ها کوچک است؟ بزرگ، بزرگ؟ آیا گزینه های بیشتری برای انتخاب عناصر داده خاص در فایل ها دارم؟ | کارایی قابل توجه وابسته به پلت فرم هنگام وارد کردن داده ها؟ |
8512 | این یک سوال بعدی برای RevolutionPlot3D است: اما حول محور z نمی چرخد، بنابراین لطفاً آن را برای زمینه بررسی کنید. به نظر می رسد که «محور انقلاب» اقتضا می کند که محور انقلاب از مبدأ عبور کند. فرض کنید میخواهم از یک محور چرخشی استفاده کنم که از مبدأ عبور نمیکند، به عنوان مثال، خط $y=-1$ در مثال بالا. راه خوبی برای انجام این کار چیست؟ من متوجه هستم که «RegionPlot3D» ممکن است در اینجا مناسب باشد، اما حتی با مثالهای به ظاهر ساده مانند مثال بالا، ممکن است مشکل داشته باشد: Show[ RegionPlot3D[1 <= Sqrt[(y + 1)^2 + z^2] < = 1 + x^2، {x، 0، 1}، {y، -3، 3}، {z، -3، 3}، PlotRange -> همه، PerformanceGoal -> Quality، Mesh -> False، AxesLabel -> {x، y، z}، PlotPoints -> 100، ViewPoint -> {0.87، 0.44، 1.76}، ViewVertical -> {0.32، 0.67، 0.67} ، Graphics3D[{ضخامت[.01]، مشکی، خط[{{0, -1, 0}, {1.15, -1, 0}}]}] ]  Bumping PlotPoint تا 200، 300، 400 مشکل را کاهش نمی دهد و واقعا کند می شود. | RevolutionPlot3D: محور انقلابی که از مبدأ عبور نمی کند |
28662 | من یک عبارت چند جمله ای از مرتبه n دارم (مثلاً n=20). `F(x)=1+x+x^2+x^3++...x^20`. من می خواهم چند جمله ای را فقط برای مرتبه 3 تقریبی کنم. بنابراین باید ضریب توان x را بزرگتر از 3 به صفر کنم. چگونه می توانم این کار را در _Mathematica_ انجام دهم؟ | نحوه نادیده گرفتن عبارات توان بالاتر در یک عبارت چند جمله ای |
40377 | با توجه به یک لیست، به عنوان مثال، «هدف = {a، b، c، b، c، d، c، d، e، f، a، h، g}»، میخواهم فهرستی حاوی تعداد وقوع عنصر متناظر از فهرست هدف، به عنوان مثال، «{1، 1، 1، 2، 2، 1، 3، 2، 1، 1، 2، 1، 1}» برای نمونه هدف عناصر هدف تقریباً میتوانند هر چیزی باشند: اتمها، فهرستهای فرعی، و غیره. ++c[#] & /@ #] &[target]` که خوب کار می کند، اما نمی دانم که آیا جادوگران راه کارآمدتری دارند. بهروزرسانی: در حالی که «سیگار فکر میکنم» به این نتیجه رسیدیم: نتیجه = ماژول[{ordarg، ord}، ordarg[[ord]] = مسطح کردن[Range /@ (Tally[ordarg = #[[ord = Ordering[#]]] ][[همه، 2]])]؛ ordarg] &[target]; در عدد / نماد / غیره موارد، این روش اصلی من را با دستورات بزرگی با لیستهای بزرگ تغییر میدهد. همچنین 2-3+ بار سریعتر است حتی از عالیترین مثال کامپایلشده ارائهشده در زیر توسط L.S. جالب است که روش اصلی من سریعتر از این یا نسخه کامپایل شده برای داده های رشته / کاراکتر است. (L.S./M.W. و همکاران، شاید بتوانید این را روشن کنید؟) این برای نیازهای من بسیار سریع است، اگرچه من البته هنوز به ایده های استادان واقعی علاقه مند هستم. | روش کارآمدتر برای تولید فهرست تعداد وقوع؟ |
50685 | من سعی می کنم از Button به عنوان یک کنترل کننده در Manipulate استفاده کنم. من کارهایی مانند این انجام داده ام: دستکاری[p = ستون[{Plot[Sin[x - n], {x, 0, 12.4}, ImageSize -> 500]}], {n, 0, 1}, Button[ Export، Export[test.jpg، p]]] آیا راه بهتری برای انجام این کار وجود دارد؟ من به ساخت چیزی شبیه به این فکر می کنم: Manipulate[ Column[{p = Plot[Sin[x - n], {x, 0, 12.4}, ImageSize -> 500], If[x, Export[test.jpg , p]]}]، {n، 0، 1}، {x، {False، True}}] که در آن کنترلکننده «x» با «Button» نشان داده میشود. از یک چک باکس. چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ | نحوه استفاده از دکمه به عنوان یک کنترل در Manipulate |
4771 | من یک سطح سه بعدی در نقاط داده به شکل ${x,y,z}$ دارم. ساده ترین راه برای بدست آوردن مقدار درونیابی $z=f(X,Y)$ برای مختصات داده شده ${X,Y}$ (که البته در لیست داده ها نیستند) چیست؟ | درون یابی داده های سه بعدی |
50686 | در اینجا سوالات زیادی در مورد قالب بندی بارچارت ها وجود دارد، اما من نتوانستم یکی از آنها را پیدا کنم. من به دنبال نمایش داده ها در قالب انباشته، برچسب گذاری هر جزء پشته و کل برای هر نوار هستم. من نمی توانم کاری کنم که برای زندگی من کار کند. به عنوان یک مکان شروع، BarChart را در نظر بگیرید[{{1, 2}, {2, 3}, {2, 4}}, ChartLayout -> Stacked, ChartLabels -> {Range[2004, 2006], None}] I می خواهم هر مؤلفه به صورت زیر برچسب گذاری شود --  تلاش های من برای تاریخ باعث می شود که برخی از قطعات ظاهر شوند، اما هرگز همه، و اغلب در مکان های اشتباه ظاهر می شوند. | میلههای انباشته در یک نمودار با برچسبهای مجزا و کلی |
26285 | مشکل $$ x''(t)=F(t) - kx'(t) \\\ x'(0)=x(0)=0$$ با محدودیت های اضافی $$ 0 < x(t ) <a \\\ 0 < x'(t) <b $$ که در آن $F(t)$ یک تابع شناخته شده است و $a,b,k$ داده شده است. در حال حاضر چنین مشکلاتی را با کمک _`WhenEvent[...]`_ حل می کنم. **مثال**: First@First@NDSolve[{ x''[t] == 10 Sin[0.1 t] - 0.1 x'[t]، x[0] == 0، x'[0] == 0، WhenEvent[x[t] > 400، x[t] -> 399]، WhenEvent[x'[t] > 40، x'[t] -> 39]، WhenEvent[x[t] < 0، x[t] -> 1]، WhenEvent[x'[t] < -40، x'[t] -> -> -39]}، x، {t، 0 ، 200}، MaxSteps -> 50000]; نمودار[{x[t] /. % 10 x'[t] /. %}، {t، 0، 200}، PlotRange -> All، PlotLegends -> {x[t]، x'[t]}، ImageSize -> 700] ![Plot of x, x'] (http://i.stack.imgur.com/Mj9fD.png) راه مناسب برای حل این نوع مشکلات چیست؟ | حل معادلات دیفرانسیل با قیود |
58190 | من در حال حاضر با یک مشکل در _Mathematica_ دست و پنجه نرم می کنم. من یک نمودار باراباسی-آلبرت وزنی به طور تصادفی و یک ماتریس تقاضای متناظر با همان اندازه دارم. من نمودار را با کد زیر ایجاد می کنم:geneBarabasiAlbertGraph[n_, l_] /; n >= 3 := ماژول[{g = CycleGraph[3]، vc، vl، el}، Do[vc = VertexCount[g]; vl = VertexList[g]; el = EdgeList[g]; ec = EdgeCount[g]; wl = RandomInteger[{5, 20}, {ec}]; graph = Graph[el, EdgeWeight -> wl, EdgeWeight -> EdgeWeight]; el = نقشه[UndirectedEdge[vc + 1, #] &, RandomSample[VertexDegree[g] -> vl, Min[l, vc]] ]; g = Graph[Join[EdgeList[g], el], VertexLabels -> Placed[Name, Before]], {n - 3}]; g; ]؛ v = RandomInteger[{5, 10}]; l = RandomInteger[{1, 2}]; ایجاد BarabasiAlbertGraph[v, l]; سپس کوتاهترین مسیر را از هر رأس «a» تا راس «b» محاسبه میکنم اگر راس «a» تقاضایی از راس «b» داشته باشد. اکنون می خواهم یک _ماتریس پیوند کوتاه ترین مسیر_ برای همه کوتاه ترین مسیرهای نمودار ایجاد کنم. (گراف مشابهی در این مقاله توسط کلی ظاهر می شود). این چیزی است که من قبلاً متوجه شده ام: TableForm[Array[0 &, {EdgeCount[graph], 1}], TableHeadings -> {EdgeList[graph], {sp}}]  همانطور که می بینید، من کوتاه ترین مسیر 3-1-4 را دارم و باید 0 را در ردیف مربوطه جایگزین کنم. اگر این لبه در کوتاه ترین مسیر استفاده شود. بنابراین در این مورد من به یک «1» در ردیف 3 و 4 نیاز دارم. بهترین، جولیان | چگونه یک «ماتریس پیوند کوتاهترین مسیر» ایجاد کنیم؟ |
46535 | من با جایگزین کردن توابع به یک عبارت کمی مشکل دارم. یک مثال حداقلی به شرح زیر است: diffy := D[U[z], z]; ارزیابی نشده[دیفی]/. U[z] :> Exp[-I*k*z] مشتق[1][U][z] در عوض میخواهم این کار را انجام دهم: ارزیابی نشده[D[U[z]، z]] /. U[z] :> Exp[-I*k*z] -I E^(-I k z) k اما بدیهی است که نمی توانم دومی را انجام دهم زیرا عبارت «دیفی» عملی من نتیجه چندین مرحله است و شامل بسیاری از مراحل است. خطوط توابع و مشتقات U[z]. آیا راهی وجود دارد که _Mathematica_ بتواند یک تابع را بگیرد، آن را با عبارتی مانند diffy جایگزین کند و آن را ارزیابی کند؟ من سعی کردم عبارت خود را در بالا در ارزیابی[] قرار دهم اما کار نکرد. **به روز رسانی:** راه حل ارائه شده برای نمونه اولیه کار می کند، اما وقتی سطح دیگری را اضافه می کنم، همه چیز خراب می شود. این یک مثال حداقل است: U0 := U[z]; diffy1 := نگه دارید[D[U0, z]]; diffy1 /. U[z] :> Exp[-I*k*z] // ReleaseHold مشتق[1][U][z] من سعی کردم اولین عبارت را نگه دارم، در تعریف دومی را نگه دارم و سپس دوباره نگه دارم - و بسیاری از ترکیبات دیگر از برگزاری/انتشار، اما هیچ چیز تا کنون کار نکرده است. آیا دلیل اساسی برای اینکه این کار نمی کند وجود دارد؟ شاید من به Mathematica درست فکر نمی کنم، اما نمی دانم که چرا این بلافاصله کار نمی کند. | جایگزین کردن یک تابع در عبارات تعریف شده |
45436 | پس از گذراندن مدتی با استفاده از مستندات Mathematica و این Mathematica.SE _answer_، روالهای Runge-Kutta-2 را پیادهسازی کردم. امیدوارم کسی بتواند کاری را که من انجام دادم تأیید کند و به من بگوید که درست است (مخصوصاً تابلوی قصابی که استفاده کردم) و اندازه مرحله $h = 0.1 $. ClassicalRungeKuttaCoefficients[4, prec_] := با[{amat = {{1/2}}، bvec = {0، 1}، cvec = {1/2}}، N[{amat، bvec، cvec}، prec] ] {xf، yf} = {x، y} /. First@NDSolve[{x'[t] == -y[t]، y'[t] == x[t]، x[0] == 1، y[0] == 0}، {x، y}، {t، 0، 6}، روش -> {ExplicitRungeKutta، DifferenceOrder -> 4، ضرایب -> ClassicalRungeKuttaCoefficients}، StartingStepSize -> 1/10]; xl = MapThread[Append، {xf[Grid]، xf[ValuesOnGrid]}] yl = MapThread[Append، {yf[Grid]، yf[ValuesOnGrid]}] ما می توانیم یک فرم بسته پیدا کنیم راه حل این مشکل به صورت: s = DSsolve[{x'[t] == -y[t]، y'[t] == x[t]، x[0] == 1، y[0] == 0}، {x، y}، t] در نهایت، آیا یک روش خودکار برای بهروزرسانی و گام برداشتن در هر کدام وجود دارد نوع RK-2، RK-3، RK-4، ... بدون نیاز به وارد کردن دستی مقادیر Butcher (به عبارت دیگر، من می خواهم از هر گونه RK-n عبور کنم و خطاها را مقایسه کنم (جدولی از این عالی خواهد بود))؟ اشاره ای به این موضوع در صفحه مرجع ولفرام وجود دارد. توجه: خجالت میکشم بگویم که ضریب ClassicalRungeKutta را کاملاً متوجه نشدم (به غیر از ضرایب). | Runge-Kutta-2 در سیستم |
54681 | این کد من است: f0[\[Lambda]0_, y0_, y1_, x_, k_] :=-(-y0 + k*x*y1 + (1 - k*x^2)*\[Lambda]0^ 2)^2 + 4*x^2*(1 - k^2*x)*\[لامبدا]0^2*Abs[-(k*y0) + y1 + k*\[لامبدا]0^2 - x*\[لامبدا]0^2] f1[\[لامبدا]1_، y0_، y1_، x_، k_] := -(x*y0 - y1 + (1 - k *x^2)*\[لامبدا]1^2)^2 + 4*x^2*(-k + x)*\[لامبدا]1^2*Abs[-(k*y0) + y1 - \[لامبدا]1^2 + k^2*x*\[لامبدا]1^2] f2[\[لامبدا] 0_، \[لامبدا]1_، x_، k_] :=-1/27 + \[لامبدا]0^3 + 3*x*\[Lambda]0^2*\[Lambda]1 + 3*k*x*\[Lambda]0*\[Lambda]1^2 + \[Lambda]1^3 $k$ مقداری است عدد مثبتی که می تواند آزادانه انتخاب شود برای مثال $k=1$ یا $k=3/2$ یا $k=2/3$. $f_0$ فقط تابعی از $\lambda_0$ است، همچنین $f_1$ فقط تابعی از $\lambda_1$ است. اگر $\lambda_0$ را از $f_0$ در $f_2$ وارد کنم و $\lambda_1$ را از $f_1$ در $f_2$ وارد کنم، آنگاه $f_2$ تابعی از $x,k,y_0,y_1$ خواهد بود. در این مورد من می خواهم یک نمودار سه بعدی با محور x =$y_0$، y-axis=$y_1$ و z-axis =$x$ برای $7/81<y_0<1/9$ و $7/81 داشته باشم. <y_1<1/9$، برای برخی از $k$ شناخته شده همانطور که در بالا ذکر شد و $x$ باید در نهایت در $0<x<1$، با شرایط مثبت باشد. آیا شدنی است؟ چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ **ویرایش:** من چندجمله ای ها را از طریق معادل سازی آنها با $0 به دست می آورم. یعنی $f_0=0$، $f_1=0$ و $f_2=0$ همگی داده شده و شناخته شده اند. خیلی ممنون. | نمودار سه بعدی از 3 معادله چند جمله ای |
866 | اگر کسی بخواهد چندین تابع را به طور همزمان در مجموعه داده های متعدد با پارامترهای مشترک جا دهد، رویکرد پیشنهادی چیست؟ به عنوان مثال مورد زیر را در نظر بگیرید: ما باید پروفیلهای خط گاوسی را اندازهگیری کنیم و میخواهیم یک گاوسی برای هر یک از آنها قرار دهیم، اما انتظار داریم که آنها در یک مرکز خط باشند، یعنی اتصال باید از مرکز خط یکسانی استفاده کند. هر دو گاوسی راه حلی که من پیدا کردم کمی دست و پا چلفتی به نظر می رسد. آیا ایده ای در مورد اینکه چگونه این کار را بهتر انجام دهیم، به خصوص در مواردی که بیش از 2 مجموعه داده و بیش از یک پارامتر مشترک داریم؟ مثال: f[x_, amplitude_, centroid_, sigma_] := دامنه Exp[-((x - centroid)^2/sigma^2)] data1 = Table[{x, RandomReal[{-.1، .1}] + f[x، 1، 1، 1]}، {x، -4، 6، 0.25}]؛ data2 = جدول[{x، تصادفی واقعی[{-.1، 0.1}] + f[x، 0.5، 1، 2]}، {x، -8، 10، 0.5}]; gauss1 = NonlinearModelFit[data1, f[x, a1, x1, b1], {a1, x1, b1}, x, MaxIterations -> 1000, Method -> NMinimize]; gauss2 = NonlinearModelFit[data2, Evaluate[f[x, a2, x1, b2] /. gauss1[BestFitParameters]], {a2, b2}, x, MaxIterations -> 1000, Method -> NMinimize]; Join[gauss1[BestFitParameters],gauss2[BestFitParameters]] datpl = ListPlot[{data1, data2}, Joined -> True, PlotRange -> {{-10, 10}, All}, Frame -> True, PlotStyle -> {Black, Red}, Axes -> False, InterpolationOrder -> 0]; نمایش[{datpl, Plot[{Evaluate[f[x, a1, x1, b1] /. gauss1[BestFitParameters]]، ارزیابی [f[x، a2، x1 /. gauss1[BestFitParameters]، b2] /. gauss2[BestFitParameters]]}، {x, -10, 10}, PlotRange -> All, PlotStyle -> {Black, Red}, Frame -> True, Axes -> False]}]  | برازش همزمان چندین مجموعه داده |
40363 | من می خواهم تقاطع خط سه بعدی را پیدا کنم. من می خواهم موقعیت منبع نور سه بعدی را با قطع خطوط سه بعدی تشخیص دهم. منبع نور = {0، 0، 250}؛ p3d1 = {100، 100، 100}؛ p3d2 = {100، 0، 100}؛ p3d3 = {0، 100، 100}؛ d1={500/3، 500/3، 0}; d2={500/3، 0، 0}; d3={0, 500/3, 0}; (*معادله 3 پرتو*) ray1 = مسطح کردن[p3d1 + (d1 - p3d1)*t1]; ray2 = مسطح [p3d2 + (d2 - p3d2)*s1]; ray3 = مسطح [p3d3 + (d3 - p3d3)*k1]; من معادله سیستم را به این صورت AX=B حل کردم. eq = ray1 - ray2 - ray3 var = متغیرها[eq] A = ضریب[#, var] & /@ eq; B = eq - A.var X = PseudoInverse[A].B (*در این مورد میتوانیم از Inverse[A] استفاده کنیم زیرا A معکوسپذیر است.*) ray1 /. {t1 -> -1} {100/3, 100/3, 200}(*درست نیست*) **مشکل اینجا چیست؟** ( _روش دوم: تقاطع دو پرتو با دو پرتو_ ) eq = ray2 - ray3; eqp = eq[[1 ;; 2]]؛ var = متغیرها[eqp]; coefs = N[ضریب[#، var] & /@ eqp]; verif = خرد کردن[eq /. حل[eqp[[1]] == 0 && eqp[[2]] == 0، var]] sol = حل[eqp == {0, 0}, var]; cs1 = مسطح کردن[ray2 /. sol] (*برای 3 اشعه صادق است*). من از این گرافیکی Show[Graphics3D[Cuboid[{0, 0, 0}, {100, 100, 100}]], Graphics3D[{Red, Thick, Line[{p3d1, d1}]}], Graphics3D[{ سبز، ضخیم، خط[{p3d2، d2}]}]، Graphics3D[{آبی، ضخیم، خط[{p3d3، d3}]}]]  | یافتن تقاطع خطوط سه بعدی |
29138 | من سعی می کنم یکی از عملکردهای Lapack را از طریق LibraryLink به Mathematica پیوند دهم، و تابع Library در اولین اجرا عالی کار می کند اما در بار دوم خراب می شود. این کد (از اینجا اصلاح شده است) MMASrc= #include <WolframLibrary.h> #include <WolframCompileLibrary.h> DLLEXPORT mint WolframLibrary_getVersion(){ return WolframLibraryVersion; } DLLEXPORT int WolframLibrary_initialD; } EXTERN_C void zspsv_(char* UPLO, const mint* N, mint* NRHS, mcomplex* A, mint* IPIV, mcomplex* B, mint* LDB, mint* INFO EXTERN_C DLLEXPORT int lpkSolveAXBSDcaryWol); بحث *Args, MArgument Res){ MTensor ta=MArgument_getMTensor(Args[0]); B=MTensor_getComplexDataMacro(tb) mint NRHS=1; 1)/2] برای(j=0;j<N;j++) برای(i=0;i<=j;i++) AP[i + (j+1)*j/2] = A[i*N+j]; zspsv_(&U,&N,&NRHS,AP,IPIV,B,&LDB,&INFO); MArgument_setMTensor(Res,tb); بازگشت LIBRARY_NO_ERROR؛ } ; Needs[CCompilerDriver`]؛ CreateLibrary[MMASrc,lpk,Debug->True,TargetDirectory->/tmp, CompileOptions->-llapack]؛ A={ {1+0 I,0. -6.94908*^-13، {0.0352595 I,0 -4.51893*. ^-13 I,0 -4.51893*^-11 I,1. +0.0376938 I,0 -6.9493 I,0 {1+0 I,0. 6.94908*^-13 I}; (*LibraryFunction[<>,lpkSolveAXBS,{{Complex,2},{Complex,1}},{Complex,1}]*) Abs[LinearSolve[A,B]-lpkSolve[A,B]]//Max (*2.02047*10^-28*) Table[LinearSolve[A,B],{40000}];//AbsoluteTiming (*{0.470767,Null}*) Table[lpkSolve[A,B],{40000}];//AbsoluteTiming (*{0.086038،Null} *) Table[lpkSolve[A,B],{40000}];//AbsoluteTiming در اجرای «In[10]»، صدای بوق را میشنوم و سپس هسته از کار میافتد و خروجی وجود ندارد. چرا هسته در دومین بار فراخوانی تابع LibraryLink از کار می افتد؟ چگونه آن را رفع کنیم؟ **به روز رسانی** همانطور که تاد گیلی در پاسخ halirutan نظر داد، این یک اشکال است. **به روز رسانی** هنوز در نسخه 10.0 رفع نشده است. | چرا عملکرد LibraryLink برای بار دوم خراب می شود؟ |
48179 | من به تازگی شروع به استفاده از Mathematica برای برنامه نویسی کرده ام و به این فکر می کردم که چگونه می توانم فیتینگ را برای چندین مجموعه داده انجام دهم. مثلا من یک منحنی دارم. برای این منحنی باید یک منحنی مناسب رسم کنم، اگر x>0 من، از این معادله استفاده می کنم: x a (1 - (0.2 - 0.5 x)/b)، در غیر این صورت (اگر x<0) این یکی: x a ( 1 - (0.2 - 0.5 x)/b). a و b دو پارامتری هستند که من باید پیدا کنم تا یک منحنی را جا بدهم. بنابراین برای انجام این کار از NonlinearModelFit استفاده کردم: NonlinearModelFit[fl, If [x < 0.2, {x a (1 - (0.2 - 0.5 x)/b)}, {a (x - 0.04/(2 b))}]، { a، b}، x]. و a و b من را پیدا کردم. آیا این درست است؟ حالا من یک منحنی دیگر دارم و باید همین کار را انجام دهم. اما! این پارامترها (a و b) باید برای هر دو منحنی یکسان باشند. بنابراین چگونه می توان دو (سه، چهار) منحنی متناسب را برای داده های مختلف در یک نمودار رسم کرد؟ مشکل دیگر این است که برای منحنی دوم یک معادله به این صورت خواهد بود: اگر [x < 0.4، {x a (1 - (0.4 - 0.5 x)/b)}، {a (x - 0.16/(2 b))}]، { a، b}، x] برای منحنی سوم: اگر [x < 0.6، {x a (1 - (0.6 - 0.5 x)/b)}، {a (x - 0.36/(2 ب))}]، {a، b}، x] | مناسب برای داده های متعدد در Mathematica |
55187 | اخیراً با مشکلی مواجه شدهام که به شرح زیر توضیح داده شده است: > من جدولی دارم که دارای جعبههای زیادی است و هر جعبه دارای دنبالهای مانند > 1،2،3،4، و غیره است. علاوه بر این، هر جعبه یک مقدار دارد. > > حالا می خواهم کاری کنم که مقدار یک جعبه به میانگین مقادیر > کادرهای اطراف آن تبدیل شود. > > برای مثال، > > «مقدار کادر 1» به میانگین «مقادیر کادر 2،11،12» تبدیل می شود، > > «مقدار کادر 11» به میانگین «مقادیر کادر 1» تبدیل می شود. 2,12,22,21` > > مقدار کادر 14 به میانگین مقادیر کادر > 3،4،5،13،15،23،24،25 تبدیل می شود. Grid[Reverse@Partition[Range[80], 10], Frame -> All]  sequenceValue = Thread@List[Range [80], RandomInteger[{0, 1}, 80]]; Reverse@Partition[sequenceValue, 10] // Grid[#, Frame -> All] &  ### آزمایشی من * *دنباله مرز جدول را استخراج کنید** ExtractBoundarySequence[length_, width_] := Block[ {bottomData, topData، leftData، rightData، cornerData}، bottomData = محدوده[2، طول - 1]; topData = محدوده[2 + (عرض - 1) طول، عرض*طول - 1]؛ leftData = محدوده[1 + طول، 1 + (عرض - 2) طول، طول]; rightData = محدوده[2 طول، (عرض - 1) طول، طول]; cornerData = {1، طول، 1 + (عرض - 1) طول، عرض*طول}; List[cornerData, bottomData, topData, leftData, rightData] ** دنباله قسمت داخلی جدول را استخراج کنید** ExtractInteriorSequence[length_, width_] := Block[ {}, DeleteCases[ Flatten@Table[{# - 1, # , # + 1} + i *طول، {i، -1، 1}]، #] و /@ Flatten@Table[Range[2 + length, 2 length - 1]+(i - 1)length , {i, 1, width - 2}] ] **مقدار مرز جدول را محاسبه کنید** CalculateBoundaryValue[ SequenceValue_, length_, width_] := Block[ { گوشه، پایین، بالا، چپ، راست، گوشه دنباله، bottomSequence، topSequence، leftSequence، rightSequence، value1، value2}، { گوشه، پایین، بالا، چپ، راست} =ExtractBoundarySequence[طول، عرض]; bottomSequence = DeleteCases[ Flatten@Table[{# - 1, #, # + 1} + i *length, {i, 0, 1}], #] & /@bottom; topSequence = DeleteCases[ Flatten@Table[{# - 1، #، # + 1} + i *length، {i، -1، 0}]، #] & /@top; leftSequence = DeleteCases[ Flatten@Table[{#, # + 1} + i *length, {i, -1, 1}], #] & /@ left; rightSequence = DeleteCases[ Flatten@Table[{# - 1, #} + i *length, {i, -1, 1}], #] & /@ right; value1 = Mean /@ (Flatten[ Map[Part[SequenceValue[[All, 2]], #] &, {bottomSequence, topSequence, leftSequence, rightSequence}, {2}], 1]; cornerSequence = { DeleteCases[ Flatten@Table[{#, # + 1} + i*length, {i, 0, 1}], #] &[corner[[1]]], DeleteCases[ Flatten@Table[{# - 1، #} + i *طول، {i، 0، 1}]، #] و [گوشه[[2]]]، حذف موارد[ Flatten@Table[{#, # + 1} + i *length, {i, -1, 0}], #] &[corner[[3]]], DeleteCases[ Flatten@Table[{# - 1, # } + i *طول، {i، -1، 0}]، #] &[گوشه[[4]]] }; value2 = Mean /@ (Part[SequenceValue[[All, 2]], #] & /@ cornerSequence); Thread@List[Flatten@{ گوشه، پایین، بالا، چپ، راست}، Join[value2، value1]] **مقدار قسمت داخلی جدول را محاسبه کنید** CalculateInteriorValue[SequenceValue_, length_, width_] := Block[ {interiorSequence, interiorNumber, value}, interiorSequence = ExtractInteriorSequence[طول، عرض]؛ interiorNumber = Flatten@Table[Range[2 + length, 2 length - 1]+(i - 1)length, {i, 1, width - 2}]; value = Mean /@ ((Part[SequenceValue[[All, 2]], #] &) /@ interiorSequence); Thread@List[interiorNumber, value] **Final sequence-v-alue** NewSequenceValue[SequenceValue_, length_, width_] := Block[ {NewBoundaryData, NewInteriorData}, NewBoundaryData = CalculateBoundaryQuenceValue]S NewInteriorData = CalculateInteriorValue[SequenceValue، طول، عرض]; SortBy[Join[NewBoundaryData, NewInteriorData]، اول] ] **استفاده از تابع من:** Reverse@Partition[NewSequenceValue[sequenceValue, 10, 8], 10] //Grid[#, Frame -> All] &  و می تواند به نتیجه برسد. با این حال، من فکر می کنم روش من کمی خسته کننده است، بنابراین سوال من: آیا الگوریتم (روش) بهتری برای حل مشکل من وجود دارد؟ | محاسبه میانگین بر روی مقادیر جعبه های اطراف یک جعبه در یک شبکه |
3964 | **به روز رسانی** از آنجایی که با جسارت عمیق تر به دنیای CDF، مسائل بیشتری آشکار می شود، تصمیم گرفتم این موضوع را عمومی تر و امیدوارم مفیدتر کنم. من می دانم که یافته های خود را به عنوان پاسخ ارسال کرده ام، اما لطفاً اگر چیز مفیدی می دانید این پست یا پاسخ من را در زیر ویرایش کنید. **سوالات** من یک پروژه بسیار بزرگ دارم که می خواهم آن را در وب مستقر کنم. من انتظار دارم که کاربران فقط پلاگین مرورگر یا _Mathematica_ Player را داشته باشند، اما Player Pro را نداشته باشند. 1. آیا می توانم از «DynamicModule» در CDF استفاده کنم که قرار است توسط پلاگین یا پخش کننده _Mathematica_ مشاهده شود؟ آیا همیشه باید در رابط پویایی که تولید میشود، «دستکاری» در فوکوس باشد؟ 2. آیا می توانم خروجی پویا را بدون انباشته شدن همه توابع و داده های استفاده شده در بدنه DynamicModule یا گزینه 'Initialization' به کار ببرم؟ «Manipulate» گزینه «SaveDefinitions» را دارد اما «DynamicModule» این گزینه را ندارد. آیا SaveDefinitions با توابع بسته بندی شده نیز کار می کند؟ 3. وقتی فقط خروجی پویا انتخاب شده و (و نه کل سند) از طریق جادوگر در CDF قرار می گیرد دقیقا چه اتفاقی می افتد؟ تفاوت بین استقرار فقط خروجی یا استقرار کل نوت بوک، اما با پنهان بودن تمام سلول های کد چیست؟ تفاوت فنی بین نمایش و CDF چیست؟ 4. آیا تفاوتی (و اگر بله، چیست) بین _Mathematica_ Player، Player Pro و افزونه مرورگر وجود دارد؟ 5. چه تفاوت هایی بین CDF های در نظر گرفته شده برای _Mathematica_ Player یا Player pro، یعنی CDF های رایگان و CDF های غیر رایگان وجود دارد (به بحث اینجا مراجعه کنید)؟ 6. چگونه می توان بر مشکلات امنیتی غلبه کرد (در اینجا و اینجا بحث می شود): وقتی CDF مستقر شده به عنوان یک کادر خاکستری نشان داده می شود زیرا به روز رسانی پویا به دلایل امنیتی غیرفعال است؟ | درک CDF |
44331 | در یک دفترچه میخواهم بتوانم به ویژگیهای اشیاء ابزار ترسیم دسترسی داشته باشم و بعد از اینکه آنها را با دست روی یک نمودار رسم کردم، آنها را تغییر دهم. مثلا اگر یک نمودار بسازید و با ابزارهای ترسیم یک دایره درست کنید، آیا اکنون می توان با دستورات در دفترچه به شی دایره Graphics و خصوصیات آن دسترسی پیدا کرد؟ | دسترسی به اشیاء Draw Tools با دستورات نوت بوک |
23060 | چگونه می توانم یک عدد صحیح را به لیست اعداد تبدیل کنم؟ به عنوان مثال: 781049 ==> {7، 8، 1، 0، 4، 9} راه های ممکن برای انجام این کار چیست؟ از نظر عملکرد چقدر خوب مقایسه می کنند؟ آیا نسخه کامپایل شده سریعتر از «IntegerDigits» است؟ چگونه مقادیر زیادی از اعداد صحیح بزرگ را به شکل رقمی تبدیل کنیم؟ | چه راه هایی برای تبدیل یک عدد صحیح به لیستی از ارقام وجود دارد؟ |
43300 | من از رفتار زیر RandomInteger متحیر هستم. جدول[{k, Histogram[RandomInteger[k, 20000]]}, {k, 10, 100, 10}]  به نظر می رسد من که n کمتر از سایر اعداد صحیح انتخاب می شود زیرا n از 40 بیشتر می شود. آیا کسی می تواند توضیح دهد که چه اتفاقی می افتد؟ (کار کردن بر روی این مشکل آسان است، اما من علاقه مندم که چرا در وهله اول رخ می دهد.) | آیا RandomInteger[{0,n}] با n موافق نیست؟ |
51480 | من سعی می کنم با استفاده از این کد کد ساده = bftoken، یک مخزن github از یک نوت بوک ایجاد کنم. url = https://api.github.com/user/repos؛ data = URLFetch[url, Parameters -> {access_token -> token, name -> test}, Method -> POST] اما من این نتیجه را دریافت می کنم {message:نیاز دارد \ authentication,documentation_url:https://developer.github.com/v3} توکن من دسترسی کامل دارد، بنابراین من حدس بزن مشکل این نیست آیا می توانید نکاتی را در مورد نحوه ورود به سیستم (و ایجاد این مخزن) به من بدهید. | ایجاد مخزن github api v3 |
15102 | من میتوانم یک BarChart با نوارهای افقی ایجاد کنم (با استفاده از BarOrigin -> Left) و _Mathematica_ به طور خودکار ChartLabels را در سمت چپ قرار میدهد: data1D = RandomReal[{1, 10}, 10]; labels = DictionaryLookup[D*, 10]; BarChart[data1D, BarOrigin -> Left, ChartLabels -> labels, BaseStyle -> {FontFamily -> Calibri, 14}]  با این حال، اگر من بخواهم نمودار انباشته شده را به همین ترتیب رسم کنم، «ChartLabels» در زیر میله ها ظاهر می شود: data2D = RandomReal[{1, 10}, {10, 2}]; BarChart[data2D, BarOrigin -> Left, ChartLayout -> Stacked, ChartLabels -> {labels, None}, BaseStyle -> {FontFamily -> Calibri, 14}]  چگونه می توانم برچسب های نمودار انباشته را دریافت کنم همانطور که در نمودار ساده ظاهر می شوند؟ | قرار دادن برچسبهای نمودار در یک نوار چارت افقی |
28385 | من برای تعیین نحوه استفاده از فونتهای StandardForm از تمام اشیاء گرافیکی در حال بازی کردن بودم. یعنی من میخواهم تمام محورها برچسبگذاری، عنوان، افسانهها، متن درجشده و غیره برای گرافیکهای 2D/3D از StandardForm استفاده کنند. برای همیشه و همیشه مگر اینکه صراحتاً لغو شود. من تا حدودی با تمام گزینه های موجود در Option Inspector غرق شده ام و اگر کسی پیشنهادی داشته باشد از آن متشکرم. | چگونه می توانم تمام متن های گرافیکی را به حالت StandardForm مجبور کنم؟ |
14670 | «تاریخ[]» تاریخ فعلی سیستم محلی را برمیگرداند، «تاریخ[1]» {2012، 11، 15، 17، 41، 0.3161629}، «تاریخ[2]» {2012، 11، 15، 18، 41، 0.3161629} و «تاریخ[3]» {2012، 11، 15، 18، 41، 0.3161629} و غیره و چرا؟ همچنین، من این کد را امتحان کردم a = DateList[] (*خط 1*) a = a + {0, 0, 0, 1, 0, 0} (*خط 2*) پس از اجرای خط 2 برای چند بار دیگر دریافت {2012, 11, 15, 25, 41, 0.3161629}. چگونه می توانم این مشکل را برطرف کنم زیرا می خواهم از زمان افزایشی 1 ساعت یا 30 دقیقه در حلقه For استفاده کنم | تاریخ کار[] |
13645 | من سعی می کنم مشتق یک تابع را از بسط چبیشف آن تقریبی بدست بیاورم. من با تابع تصادفی زیر شروع می کنم In[4]:= f[x_] = -4.1261 + 0.99213*x - 0.562172*x^2 - 3.7120 x^3 + 3.06508*x^4 که به نظر می رسد! تابع تصادفی](http://i.stack.imgur.com/v4aNt.jpg) حالا من تقریب Chebyshev به شرح زیر است: In[105]:= cgs = 5 In[107]:= Clear[A, a] In[108]:= A = Array[a, cgs + 1, {0}] Out[108] = {a[0]، a[1]، a[2]، a[3]، a[4]، a[5]} در[109]:= a[0] = (1/Pi)* Integrate[(f[x]* ChebyshevT[0, x]/Sqrt[1- x^2]), {x, -1, 1}] Out[109]= -3.25778 In[110 ]:= برای[i = 1، i <= cgs، i++، a[i] = (2/Pi)*ادغام[(f[x]* ChebyshevT[i، x]/Sqrt[1 - x^2])، {x، -1، 1}]] In[111]:= A Out[111]= {-3.25778، -1.79187، 1.25145، -0.928 , 0.383135, -1.97901*10^-15} در[113]:= cf = Table[a[i]*ChebyshevT[i, x], {i, 0, cgs}] Out[113]= {-3.25778, -1.79187 x, 1.25145 (-1 + 2 x^2), -0.928 (-3 x + 4 x^3)، 0.383135 (1 - 8 x^2 + 8 x^4)، -1.97901*10^-15 (5 x - 20 x^3 + 16 x^5)} In[115]:= CF[x_] = مجموع[cf[[i]]، {i، 1، cgs + 1 }] خروجی[115]= -3.25778 - 1.79187 x + 1.25145 (-1 + 2 x^2) - 0.928 (-3 x + 4 x^3) + 0.383135 (1 - 8 x^2 + 8 x^4) - 1.97901*10^-15 (5 x - 20 x^3 + 16 x^5) Plot[{ CF[x]، f[x]}، {x، -1، 1}]  بنابراین فکر می کنم تا به حال همه چیز را به درستی انجام داده ام، زیرا نمی توانم تفاوتی بین این دو نمودار ببینم. در مورد تقریب مشتق، من از بحث در بخش دستور العمل های عددی 5.9 استفاده می کنم. ابتدا مشتق f[x] را در[200]:= df[x_] = D[f[x]، x] خارج[200]= 0.99213 - 1.12434 x - 11.136 x^2 + 12.2603 x^ 3 In[201]:= A Out[201]= {-3.25778، -1.79187، 1.25145، -0.928، 0.383135، -1.97901*10^-15} In[236]:= Clear[dA, da] In[237]:= dA = آرایه[da، cgs + 1، {0}] Out[237]= {da[0]، da[1]، da[2]، da[3], da[4], da[5]} اکنون از معادله (5.9.2) در[273]:= da[cgs] = da[cgs - 1] = 0 استفاده میکنم. در[275]:= برای[i = 4، i >= 1، i--، da[i - 1] = 2*(i)*a[i] + da[i + 1]] برای ورود[ 276]:= خروجی dA[276]= {-9.15174، 8.0709، -5.568، 3.06508، 0، 0} In[277]:= dcf = Table[da[i]*ChebyshevT[i, x], {i, 0, cgs}] Out[277]= {-9.15174, 8.0709 x, -5.568 (-1 + 2 x ^2)، 3.06508 (-3 x + 4 x^3)، 0، 0} In[278]:= dCF[x_] = مجموع[dcf[[i]]، {i، 1، cgs + 1}] Out[278]= -9.15174 + 8.0709 x - 5.568 (-1 + 2 x^2) + 3.06508 (-3) x + 4 x^3) Plot[{dCF[x]، df[x]}، {x، -1، 1}] که  را به دست می دهد که به وضوح همان نمودار نیست. من توانستم بفهمم که مشکل در دوره ثابت است. یعنی دو برابر مقداری است که باید باشد. برای آزمایش این ایده، تابع «تست» را در[279] ایجاد کردم:= test[x_] = -9.151740000000007`/2 + 8.0708960000000015` x - 5.568000000000007` (-1 + 00000000007` (-1 + 00000000007` (-1 + 00000000007`) (-3 x + 4 x^3); و «Plot[{test[x], df[x]}, {x, -1, 1}]» را رسم کرد تا  که نشان می دهد «تست» همان «f[x]» است. اگر کسی بتونه کمک کنه اشتباه من رو تشخیص بده خیلی ممنون میشم. | مشکل کوچک با تقریب مشتق چبیشف |
31959 | جواب و نمودار معادله دیفرانسیل $\frac{d^2S(r)}{dr^2}+\frac{1}{r}\frac{dS(r)}{dr}-S(r) است. +3S^3(r)=0$ S0 = S[r] /. NDSsolve[{S''[r] + 1/r S'[r] - S[r] + S[r]^3 == 0, S[1/100000000000000000] == 2.20620086، S'[1/10000000000000000 ] == 0}، S، {r، 1/1000، 15}]؛ Plot[{S0}, {r, 1/100, 14}, PlotRange -> Full] باید از اطلاعات بالا در معادله دیفرانسیل استفاده کنم: $\frac{d^2Z(r)}{dr^2}+ \frac{1}{r}\frac{dZ(r)}{dr}-Z(r)+3S^2Z(r)-S^5(r)=0$ **و من دارم به این صورت ترسیم شده است: اما کار نمی کند** sol = NDSolve[{s''[r] + 1/r s'[r] - s[r] + s[r]^3 == 0, s[1 /10000000000000000] == 2.20620086، s'[1/100000000000000000] == 0}، s، {r، 1/1000، 15}]؛ sol = s[r] /. سل Z0 = Z[r] /. NDSsolve[{Z''[r] + 1/r*Z'[r] - Z[r] + 3 sol^2*Z[r] - sol^5 == 0, Z[1/100000000000000000] == -16.17403، Z'[1/100000000000000000] == 0}، Z، {r، 1/1000، 15}]; Plot[{Z0}, {r, 1/100, 14}, PlotRange -> Full] منحنی خروجی به این صورت خواهد بود: . من از r به جای $\rho$ استفاده کرده ام. من چندین بار برای دریافت خروجی تلاش کردم اما موارد زیر را نشان می دهد که من متوجه نمی شوم. من خطا را برای دریافت جستجو کردم اما نتوانستم. با عرض پوزش برای سوال ضعیف من درس خوندم ولی نتونستم درستش کنم | پیوند دو معادله دیفرانسیل |
18088 | << دایره ارائه ها = ComplexCircle[0.1, 1/2]; دامنه = Draw2D[{Opacity[0.6]، حلقه}، Frame -> True، Axes -> True، PlotRange -> 2، FrameLabel -> {Re، Im}، PlotLabel -> z، ImageSize -> 200]; تصویر = Draw2D[{Opacity[0.6]، دایره // ComplexMap[Log]}، Frame -> True، Axes -> True، PlotRange -> 4، FrameLabel -> {Re، Im}، PlotLabel -> w، ImageSize - > 200]؛ ردیف[{دامنه، تصویر}] کد بالا کار می کند و تصویر زیر را ایجاد می کند.  با این حال، اگر مرکز را به مبدا تغییر دهم: دایره = ComplexCircle[0, 1/2]; دامنه = Draw2D[{Opacity[0.6]، حلقه}، Frame -> True، Axes -> True، PlotRange -> 2، FrameLabel -> {Re، Im}، PlotLabel -> z، ImageSize -> 200]; تصویر = Draw2D[{Opacity[0.6]، دایره // ComplexMap[Log]}، Frame -> True، Axes -> True، PlotRange -> 4، FrameLabel -> {Re، Im}، PlotLabel -> w، ImageSize - > 200]؛ سطر[{دامنه، تصویر}] کد با شکست مواجه میشود و پیام خطای زیر را میدهد: > مختصات {DirectedInfinity[-1]، 0} باید یک جفت اعداد یا یک فرم > مقیاسشده یا Offset باشد. اما این با مرکز در مبدا کار میکند: دایره = {قرمز، ضخامت[0.02]، منحنی پیچیده[Exp[I t]، {t، 0، 2 Pi}]}؛ دامنه = Draw2D[{Opacity[0.6]، حلقه}، Frame -> True، Axes -> True، PlotRange -> 2، FrameLabel -> {Re، Im}، PlotLabel -> z، ImageSize -> 200]; تصویر = Draw2D[{Opacity[0.6]، دایره // ComplexMap[Log]}، Frame -> True، Axes -> True، PlotRange -> 4، FrameLabel -> {Re، Im}، PlotLabel -> w، ImageSize - > 200]؛ ردیف[{دامنه، تصویر}] تولید این تصویر:  چه خبر است؟ | گرفتن ثبت تبدیل دایره واحد با استفاده از بسته Presentations |
5819 | من باید تمام خوشه های نقاط سفید مجاور را در یک تصویر باینری پیدا کنم. منظور من از اصطلاح مجاور این است که مختصات دو نقطه بیش از 1 تفاوت ندارند (یعنی نقاط {0,0} و {1،1} مجاور هستند). چگونه این کار را در _Mathematica_ به طور موثر انجام دهیم؟ | خوشه بندی نقاط مجاور به صورت دو بعدی |
55791 | من طرح زیر را دارم: Plot[Table[C*r^2 + 2 C, {C, {25, 100, 150, 300}}] // Evaluate, {r, 0, 1000}, PlotLegends ->LineLegend[ {25, 100, 150, 300}, LegendLabel -> C, LabelStyle -> {GrayLevel[0.2]، Bold، 10}، LegendFunction -> Frame]، AxesLabel -> {r، Plot}، PlotLabel -> Plot] اما من باید یک محدودیت را اضافه کنم: `r >= C.` بنابراین وقتی «C» «300» است، نمودار باید فقط برای «r = 300» تا «r = 1000» نشان داده شود. چگونه باید این کد را اصلاح کنم؟ | محدودیت در طرح دو بعدی با Legend |
50665 | من سعی کردم، Refine[Sin[k]^2/(k^2 + k + 1) < 1/(k^2)، عنصر[k، اعداد صحیح]] > $\frac{\text{Sin}[k] ^2}{1+k+k^2}<\frac{1}{k^2}$ ارزیابی نشده برمیگرداند. من سعی کردم Sin[x] را به سری تیلور تبدیل کنم اما هنوز آن را ارزیابی نمی کند. آیا کاری برای این کار وجود دارد یا اینکه من کار اشتباهی انجام می دهم؟ | آزمون نابرابری بدون ارزیابی برگشت |
20289 | اجازه دهید ابتدا ساختار تکرار ساده زیر را در نظر بگیریم Clear[Global`*] p[z_] := z^3 - 1; بتا = -Sign[p'[z]]; theIterationFunction = z - p[z]/(p'[z] + beta p[z]) // FullSimplify که منجر به تابع تکرار صحیح زیر می شود $$theIterationFunction=z+\frac{-1+z^3}{- 3 z^2+\left(-1+z^3\right) \text{Sign}[z]^2}.$$ اکنون با انتخاب هر مقدار برای $z$، خروجی به سادگی در Mathematica 8 داده شود، _از آنجایی که محاسبه $\text{Sign}[z]$ به صورت خودکار انجام شده است. مشکل من در یک تکرار مشابه اما پیچیده تر است. لطفاً موارد زیر را در نظر بگیرید Clear[Global`*] p[z_] := z^3 - 1; w = z + بتا p[z]; FD = (p[w] - p[z])/(w - z); theIterationFunction2 = z - p[z]/FD // FullSimplify در $$theIterationFunction2=z-\frac{\text{beta} \left(-1+z^3\right)^2}{-z^3 +\left(z+\text{beta} \left(-1+z^3\right)\right)^3}.$$ در واقع، در اینجا $beta$، باید با فرمول $beta=\frac{-p[z]+p[z+\text{beta} p[z]]}{\text{beta} p[z]}$ محاسبه شود. یعنی یک فرمول خود تعریف شده برای $beta$ وجود دارد که خود به $beta$ بستگی دارد. بنابراین، ما باید یک مقدار شروع برای $beta$ انتخاب کنیم، مانند $beta=0.1$ در ابتدا، اما پس از آن، هر بار IterationFunction2 باید مقدار جدیدی را بر اساس فرمول خود محاسبه کند. به عنوان مثال، در همان ابتدا، $beta=0.1$ و $z=2.$ را تنظیم کردیم، و خروجی یک مقدار جدید برای $beta$ (نیازی به نشان دادن) و مقدار هدف من $y$ خواهد بود. حال، اگر $y$ بدهم، آخرین مقدار $beta$ که در حافظه ذخیره میشود باید برای تولید یک مقدار جدید برای $beta$ و مقدار جدید هدف من $yy$ استفاده شود. روند باید به این شکل پیش برود. از این رو، در مجموع باید یک تابع را به صورت بازگشتی با یک مقدار شروع از پیش فرض شده برای $beta$ تعریف کنم، در حالی که من قادر به انجام این کار نیستم! اگر کسی بتواند به من کمک کند تا چنین تابعی را به صورت بازگشتی تعریف کنم، سپاسگزار خواهم بود. | چگونه می توانیم یک تابع را به صورت بازگشتی تعریف کنیم؟ |
19024 | من در حال نوشتن یک پیشنهاد تحقیقاتی برای پروژه ای در مورد مشارکت رای دهندگان در ارتباط با نزدیکی به حمل و نقل عمومی هستم. بخش اول پروژه من مستلزم کدگذاری جغرافیایی صدها هزار آدرس است، اما من ترجیح میدهم لپتاپم را برای انجام این کار چند روزه ArcGIS نداشته باشم. ابرکامپیوتر مدرسه من نرم افزار GIS ندارد اما Mathematica نسخه 8 دارد. آیا راهی برای آدرس های geocode در Mathematica وجود دارد؟ من چندین راه حل آنلاین پیدا کرده ام، اما هیچ چیزی که فکر می کنم نمی تواند تایید دفتر فناوری اطلاعات دانشگاه را بگیرد. | آدرس های کدگذاری جغرافیایی به مختصات جغرافیایی |
58451 | من در حال نوشتن یک متن جامع در مورد نمودارها و ریاضیات هستم و در این زمینه من این را دارم، بگذارید آن را بنامیم، شکاف خلاقانه بین صدا و نمودارها. راه های زیادی وجود دارد که می توان نمودارهایی را از و به اشیاء ایجاد کرد. مشها، نمودارهای مورفولوژیکی از تصاویر، به/از ماتریسهای (پراکنده)، دادههای انتخابشده...اما چگونه صدا را به نمودار تبدیل کنیم؟ برای مثال می توان از فرآیند مارکوف مجزا برای انتقال بین آکوردها استفاده کرد، اما من راه حلی در جهت دیگر نمی بینم. توجه داشته باشید، من هزار خط کد نمیپرسم، فقط یک مثال یا ایده ساده مانند کتاب درسی. | تبدیل صدا به نمودار |
19026 | در نمایش «دوگانه» «معمول» اعداد ممیز شناور در C یک مقدار «NaN» و «Inf» وجود دارد. (معمولاً می گویم زیرا با فرمت های مختلف ممیز شناور که در عمل استفاده می شوند آشنایی عمیقی ندارم. لطفاً در صورت لزوم مرا تصحیح کنید.) این مقادیر ویژه را می توان از طریق MathLink به Mathematica برگرداند و به صورت «Nan» نمایش داده می شود. `` و `Inf``. «NumberQ» روی آنها true برمیگرداند. **نسخه کوتاه:** چگونه می توان این مقادیر ویژه را در Mathematica ایجاد کرد و به C بازگرداند؟ (اما لطفاً نسخه طولانی را ببینید) **نسخه طولانی:** Mathematica این موارد خاص را به صورت بی نهایت، -بی نهایت، بی نهایت پیچیده و نامشخص نشان می دهد. این نمادها را می توان از طریق MathLink بازگرداند و در C استفاده کرد، اما من ترجیح می دهم این کار را انجام ندهم زیرا: 1. پیچیده است. 2. کند است. من باید از توابع MLPutReal64* استفاده کنم تا آرایه بسته بندی شده را سریع کنم. بنابراین ترجیح می دهم به نحوی بتوانم از «MLPutReal64*» برای ارسال NaN و Inf نیز استفاده کنم. چگونه میتوانیم «MLPutReal64» را متقاعد کنیم که این مقادیر را مدیریت کند؟ ما باید همان چیزی را ایجاد کنیم که «MLGetReal64» برای NaN ها برمی گرداند و آن را ارسال کنیم. به نظر می رسد هیچ راهی داخلی برای ایجاد اینها در Mathematica وجود ندارد، اما من همیشه می توانم یک تابع مبتنی بر MathLink بنویسم که آنها را برمی گرداند و سپس آنها را به عنوان ثابت در Mathematica نگه می دارم. من این را امتحان کردم و تأیید کردم که روی OS X 64 بیتی کار می کند. **سوال بزرگ این است: آیا انجام این کار بی خطر است؟ آیا قرار است با مشکل مواجه شوم؟ آیا برنامه در بین پلتفرم های اصلی (Win/Lin/OSX، هر دو 32 و 64 بیت) قابل حمل است؟** برای اینکه سوال کاملاً واضح باشد، می خواهم چیزی شبیه به این انجام دهم: اعداد = {1. 100., 100000., Infinity} inf = getInf[] (* تابع مبتنی بر MathLink که Inf` *) sendToC[ اعداد /. Infinity -> inf ] (اگر کسی علاقه مند است، به نظر می رسد که `Developer`PackedArrayQ@Developer`ToPackedArray[{1., 2., 3., 4., inf}]` True را برمی گرداند. همچنین یک هشدار بزرگ برای کسانی که به انجام محاسبات با این مقادیر ویژه در Mathematica فکر می کنند: تقریباً همه عملیات ها را انجام ندهید، حتی الگو مطابقت دارند و نتایج مزخرفی را برمیگردانند. موضوع در MathGroup توسط جان فولتز. دو پیشنهاد در آن رشته وجود دارد (غیر از ارسال مستقیم نمادها): 1. تعیین مقادیر معینی از ممیز شناور قابل نمایش توسط Mathematica برای نشان دادن NaN و Inf. 2. عبور صریح شاخص های عدد صحیح NaNs و Infs در آرایه. اما اگر روشی که در بالا توضیح دادم جواب داد، ترجیح میدهم فقط از آن استفاده کنم، زیرا بسیار سادهتر است. | پس دادن «NaN» و «Inf» به C از طریق MathLink |
16869 | اخیراً با مجموعهای از مشکلات مواجه شدم که در یک رویکرد شی گرا به آسانی حل میشوند. من ابتدا سعی کردم آنها را با روش های دیگر حل کنم، اما متوجه شدم که پیچیدگی کد خیلی سریع رشد می کند و در حالی که توابع فردی از ترکیبی از سبک ها استفاده می کنند، احساس کلی و سازماندهی کد عملاً رویه ای بود. با نگاهی به کد نهایی، دیدم که میتوانستم آن را بسیار سریعتر و تمیزتر در جاوا مینوشتم، در آن زمان بود که متوجه شدم OO مورد نیاز است. اساساً برای استفاده مجدد از برخی رفتارها و کاهش جفت شدن بین اجزا به آن نیاز داشتم. همه ما می دانیم که چندین تلاش برای پیاده سازی پسوندهای OO برای Mathematica صورت گرفته است. با این حال، هیچکدام از آنها IMO خیلی ساده نبودند، و هیچ یک از آنهایی که من به آنها نگاه کردم، ظاهر و احساس طبیعی برای Mathematica نداشتند (می توانستم برخی از آنها را از دست بدهم). OTOH، ما همچنین میدانیم که Mathematica دارای قابلیتهای فرابرنامهنویسی قدرتمندی است که پیادهسازی هسته یک پسوند OO را به راحتی ممکن میسازد. از آنجایی که OO یک پارادایم گسترده است، در اینجا برخی از الزامات برای محدود کردن مشکل وجود دارد. پسوند OO مورد نظر باید * _ اصطلاحی_ باشد. برنامه نویسی در آن باید برای کاربران باتجربه Mathematica طبیعی باشد. به ویژه، باید با عبارات Mathematica تغییرناپذیر مطابقت داشته باشد و کمترین مشکلات ممکن را در مورد قابلیت همکاری با Mathematica داشته باشد (جمع آوری زباله - مشکلات مرتبط و غیره). * _پشتیبانی از نمونه سازی، وراثت و چندشکلی_. منظور من از وراثت استفاده مجدد از رفتار (روش ها) به جای حالت (فیلدها) است. * _استفاده مجدد_ تا حد امکان از ساختارهای اصلی Mathematica * _ کارهایی را که می توان با آن انجام داد تا حد امکان محدود کنید_، در مقایسه با تکنیک ها و ترفندهای برنامه نویسی که در Mathematica به آن ها عادت کرده ایم * _ در صورت امکان، حداقل نحو ساده ای برای آن داشته باشید. چیزهایی مانند فراخوانی متد. * _پیاده سازی باید ساده باشد_ به این معنا که نباید ساختارهای بیرونی زیادی را معرفی کند، مانند چرخه های ToString \- ToExpression، دستکاری های بی مورد با زمینه ها، ایجاد نمادهای جدید که کاملاً ضروری نیستند و غیره. در اینجا بسیار نگران کارایی هستیم، زیرا هدف مورد نظر برای چنین توسعه ای بیشتر کمک به سازماندهی کد در مقیاس بزرگتر برای کلاس های خاصی از وظایف است تا استفاده با میلیون ها شی سبک وزن در بسیاری از سؤالات قبلی در مورد موضوعات مشابه، این دو موضوع نسبتاً مجزا اغلب با هم مخلوط می شدند. یکی مربوط به ساختارهای داده تغییرپذیر مانند ساختار و پیاده سازی های احتمالی آنها در Mathematica است و دیگری در مورد OO مناسب است. بنابراین، برای روشن شدن کمی بیشتر، من چندان به موضوع قبلی در اینجا علاقه مند نیستم. من بیشتر به جنبههای پویا (استفاده مجدد از رفتار) و راههایی برای بستهبندی راحت کد و سازماندهی پروژههای بزرگتر علاقهمندم، اما در ساختارهای داده قابل تغییر کارآمد نه. به عبارت دیگر، موضوع این است که شی گرایی می تواند چه چیزی را برای پروژه های بزرگتر Mathematica به روی میز بیاورد، و چگونه می توانیم بیشترین استفاده را از آن در Mathematica ببریم. **بنابراین، سوال این است**: آیا می توانیم هسته ای از چنین پسوند OO را در زیر 100 خط کد Mathematica داشته باشیم؟ | یک بار دیگر در مورد شی گرایی در Mathematica: آیا باید اینقدر سخت باشد؟ |
28887 | من فهرستی از فرم ها را دارم: {{{1، 2}، {3، 4}}، {{5، 6}، {7، 8}}، {{9، 10}، {11، 12}} } چگونه می توانم تابعی ایجاد کنم که هر مجموعه را در بالاترین سطح لیست قرار دهد: {{1, 2}, {3, 4}} {{5, 6}, {7, 8}} {{9, 10}، {11، 12}} و عنصر اول مجموعه را از عنصر دوم مجموعه کم کنید، در اینجا: {3، 4} - {1، 2} = {2، 2} {7، 8} - {5، 6} = {2، 2} {11، 12} - {9، 10} = {2، 2} سپس میانگین یا میانه این مقادیر را محاسبه کنید («{2، 2}» در اینجا در هر دو صورت)؟ نحوه انجام این کار با استفاده از حلقه ها یا جداول واضح است، اما آیا راه ساده تری برای ادامه کار وجود دارد که از _Mathematica_ هوشمندانه استفاده کند؟ برای پیاده سازی مبتنی بر جدول: PairList = {{{1, 2}, {3, 4}}, {{5, 6}, {7, 8}}, {{9, 10}, {11, 12}} }; PLMean = میانگین [جدول[PairList[[u, 2]] - PairList[[u, 1]], {u, 1, Length[PairList]}]] | ایجاد یک تابع ساده برای محاسبه میانگین اختلاف بین جفت عناصر در یک آرایه |
30926 | فرض کنید من فهرستی از الگوها دارم p={ HoldPattern[f[x___]] :> {x}, HoldPattern[f[a_,b_]] :> {a,b}, HoldPattern[f[a_,a_]] :> {a,a}, HoldPattern[f[x_]] :>x } زیباترین راه برای افزودن الگوی دیگری به لیست در حین حذف چیست همه تکراری؟ به عنوان مثال، فرض کنید «f[c_,d_]:>کد» را باید اضافه کنم، سپس «f[a_,b_]» باید به صورت تکراری نگاشت شود، اما نه «f[a_,a_]». | اضافه کردن الگو به لیست حذف موارد تکراری |
28665 | من از M9 در ویندوز 7 در خط فرمان به صورت زیر استفاده می کنم: MathKernel -noprompt -script file.m در هنگام اجرا، پنجره ای مانند یک هسته باز می شود و بلافاصله بسته می شود. چگونه می توانم از این پنجره اجتناب کنم و اسکریپت خود را در سکوت اجرا کنم؟ با تشکر | استفاده از MathKernel بدون بازتاب پنجره |
44338 | من باید مجموعه ای از قوانین را اعمال کنم (من از «Which» استفاده کردم) برای هر عنصر در یک ماتریس، اما قوانین به موقعیت «[[i, j]]» ماتریس وابسته هستند. | چگونه می توانم یک قانون را برای هر عنصر در یک ماتریس اعمال کنم؟ |
7223 | من می خواهم یک سند قابل محاسبه _Mathematica_ تولید کنم که در آن N به عنوان یک متغیر در فرمول من ظاهر شود. اما N یک کلمه رزرو شده در زبان _Mathematica_ است. آیا راهی جز استفاده از یک نماد متفاوت وجود دارد؟ اگر نتوانید از _Mathematica_ برای تولید مقالاتی استفاده کنید که در آن N به عنوان یک متغیر استفاده شده است، محدودیت شدیدی به نظر می رسد. | استفاده از نماد داخلی به عنوان یک متغیر |
4777 | تصویر زیر را در نظر بگیرید:  چگونه می توانم تمام رنگ های قرمز موجود در این تصویر را به (مثلا) آبی تغییر دهم. | تغییر رنگ یک شی در یک تصویر |
19028 | چگونه میتوانید بستهای را معرفی کنید تا در «$Packages» فهرست شود، بدون اینکه آن را به «$ContextPath» اضافه کنید؟ توجه داشته باشید که این سوال مربوط به تعریف یک بسته در هنگام ارزیابی کد است، به عنوان مثال. از طریق ارزیابی یک سلول، به جای بارگذاری یک بسته از یک فایل. اگر میخواهید قابلیتهایی را بدون معرفی نمادهای لخت جدید به هیچ وجه اضافه کنید مفید است - آنها در زمینه خودشان زندگی میکنند و باید از طریق یک زمینه صریح به آنها ارجاع داده شود، مگر اینکه کاربر آن زمینه را دوباره به مسیر متن اضافه کند. | چگونه یک بسته را بدون افزودن آن به $ContextPath تعریف کنیم |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.