_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
103137 | سوالات قبلی (به عنوان مثال اینجا و اینجا) در Physics.SE در مورد مکانیسمی که اسکیت روی یخ را ممکن می کند وجود داشته است. با مرور این منابع، و همچنین منابع خارجی، کاملاً واضح به نظر می رسد که توضیح رایج ذوب فشار بی دلیل است: فشار روی یک جفت تیغه اسکیت معمولی برای کاهش نقطه ذوب آب بسیار کم است. توضیحی که در حال حاضر پذیرفته شده است این است که یخ H2O در دمای زمینی واقعی یک لایه آب مایع پایدار دارد که اثر روان کنندگی دارد. گرمای دفع شده توسط اصطکاک ممکن است این اثر را کمی تقویت کند. بنابراین، با این درک از لغزنده بودن یخ، چرا اسکیت های یخ باید مرتباً تیز شوند؟ هر بازیکن هاکی به شما خواهد گفت که تلاش برای دور زدن پیست با یک جفت تیغه کسل کننده یک کار سخت است. اگر توضیح ذوب فشار درست باشد، این منطقی است، اما اینطور نیست، و بنابراین برای من اینطور نیست. مدل ساده اصطکاک (که به وضوح نباید به طور کامل در این سناریو اعمال شود) این است که نیروی اصطکاک مستقل از سطح تماس است. اگر در این مورد درست بود، پس از آنجایی که منبع لغزندگی فقط لایه آب از قبل موجود روی یخ است، نباید مهم باشد که اسکیتهای فرد تیز بوده یا کدر: فقط ناحیه تماس را تغییر میدهد. من میتوانم یک توضیح رضایتبخش احتمالی را پیشنهاد کنم: تیغههای تیز باید یخ کمتری را از مسیر خود در لبه جلویی فشار دهند، زمانی که در یخ فرو میروند. من میگویم رضایتبخش نیست، زیرا «حفاری»، اگر مسبب آن بود، میتوانست فقط با پخش کردن وزن خود در یک منطقه بزرگتر اجتناب شود. آیا اسکیت بر روی بلوک های فولادی صیقلی به همان اندازه اسکیت روی تیغه ها کار می کند؟ کمی دور از ذهن به نظر می رسد. احتمالاً تیزی تیغه ها باید با ضریب اصطکاک جنبشی بین فولاد و لایه یخ/آب مرتبط باشد. چه مکانیزمی می تواند مسئول آن باشد؟ | چرا سر خوردن روی اسکیت های یخ تیز راحت تر از اسکیت های کسل کننده است؟ |
47471 | من سعی می کنم بفهمم که چرا نمی توانید یک معادله حرکت مرتبه اول را برای یک میدان اسکالر در نسبیت خاص بنویسید. فرض کنید $\phi(x)$ یک میدان اسکالر، $v^{\mu}$ یک بردار 4. طبق یادداشتهای من، مقداری از فرم $v^{\mu}\partial_{\mu}\phi(x)$ تغییر ناپذیر لورنتس نخواهد بود. اما با انجام تبدیل فعال، مقدار تبدیل به $$\Lambda^{\mu}_{\nu} v^{\nu}(\Lambda^{-1})^{\rho}_{\mu}\partial_ میشود. {\rho}\phi(y) = v^{\nu}\partial_{\nu}\phi(y)$$ که $y=\Lambda^{-1}x$ و تمایز جزئی w.r.t است. $y$. به نظر می رسد که این نشان می دهد که کمیت یک اسکالر لورنتس است، بنابراین می توان از آن برای ساخت یک معادله حرکت ثابت مرتبه اول لورنتز استفاده کرد. من در اینجا به وضوح دارم اشتباه می کنم. اما من نمی بینم چه اشتباهی کرده ام. آیا من اشتباه میکنم که فکر میکنم $v$ تحت تبدیل فعال به طور غیر اساسی تبدیل میشود؟ شاید اصلاً نباید تبدیل شود چون فقط یک بردار است نه یک فیلد برداری؟ پیشاپیش از کمک شما سپاسگزارم | معادله ثابت حرکت لورنتز برای میدان اسکالر |
49885 | مقاله ویکیپدیا http://en.wikipedia.org/wiki/Gauge_bosons توضیح میدهد که چگونه در QM مبادلات بوزونهای گیج نیرو حمل میکنند، و توضیح میدهد که چگونه گراویتون ممکن است یک بوزون گیج نیز باشد. اگر جهان قابل مشاهده از حدود 10^80 اتم هیدروژن تشکیل شده باشد، این بدان معناست که هر اتم باید بوزون های گیج را با 10^80 اتم دیگر مبادله کند. بنابراین هر اتم باید 10^80 گراویتون و تعداد مشابهی فوتون، گلوئون و غیره را پرتاب کند. آیا واقعاً اینگونه کار می کند؟ آیا یک پروتون زمانی که به وجود می آید 10^80 بوزون پرتاب می کند؟ * http://www.universetoday.com/36302/atoms-in-the-universe/ | تعداد گراویتون های پرتاب شده توسط یک پروتون |
51556 | من اینجا خوانده ام که $\frac{1}{2}mv^2$ هرگز نباید روی یک فوتون اعمال شود. اگر بخواهم سرعت فرار $v_e$ را محاسبه کنم باید از $\frac{1}{2}mv^2$ استفاده کنم زیرا می گوییم انرژی جنبشی _(مثبت)_ باید یکسان یا بزرگتر از پتانسیل گرانشی _(که منفی)_ برای فرار یک شی. این کار به این صورت انجام می شود: $$ \begin{split} W_k + W_p &= 0\\\ \frac{1}{2}mv_e^2 + \left(-\frac{GMm}{r}\right) و = 0\\\ v_e &= \sqrt{\frac{2GM}{r}} \end{split} $$ از ما می گوییم اگر یک سیاهچاله در داخل شعاع خاصی وجود داشته باشد شعاع شوارتزشیلد $r=R_{sch}$ حتی نور هم نمی تواند بگریزد زیرا سرعت فرار آن کوچکتر از آنچه برای فرار لازم است است. در مرز کره با $R_{sch}$، نور به سختی می تواند فرار کند، بنابراین باید ثابت کند که $c$ برابر با سرعت فرار $v_e$ است. بنابراین معادله زیر را می نویسیم و $R_{sch}$ را استخراج می کنیم. $$ \begin{split} c &= \sqrt{\frac{2GM}{R_{sch}}}\\\ R_{sch} &= \frac{2GM}{c^2} \end{split} $ $ این یک معادله شناخته شده است، اما همچنین با استفاده از $\frac{1}{2}mv^2$ برای نور (فوتون) به دست آمده است. این در تضاد با عبارت اول در این پست است. پس آیا معادله آخر حتی معتبر است؟؟؟ | انرژی جنبشی فوتون و شعاع شوارتزشیلد |
133219 | فرض کنید $D\subset \Bbb R^3$ حاوی یک سیال است و $f : D\times \mathbb{R}\to \mathbb{R}$ یک تابع وابسته به زمان است که در ناحیه سیال تعریف شده است. در این حالت، مشتق مادی با $$\dfrac{D}{Dt}f(a, t) = \dfrac{\partial f}{\partial t}(a, t) + (\mathbf{u) تعریف میشود. }\cdot \nabla)f(a,t)$$ جایی که $\mathbf{u}\cdot \nabla$ عملگر تعریف شده در تابع اسکالر $g$ است $$(\mathbf{u}\cdot \nabla )g = \mathbf{u}\cdot (\nabla g) = D_{\mathbf{u}} g$$ این مشتق جهتی در امتداد $\mathbf{u است }$ از تابع $g$. در فیلدهای برداری به صورت جزء تعریف می شود، یعنی اگر $\mathbf{v} = (v_1,v_2,v_3)$ سپس $$(\mathbf{u}\cdot \nabla)\mathbf{v} = ((\ mathbf{u}\cdot \nabla)v_1، (\mathbf{u}\cdot \nabla)v_2، (\mathbf{u}\cdot \nabla)v_3) = (D_{\mathbf{u}}v_1, D_{\mathbf{u}}v_2, D_{\mathbf{u}}v_3)$$ اما دومی وقتی ما در نظر بگیریم، چیز به وضوح مشتق کوواریانت $\mathbf{v}$ در امتداد $\mathbf{u}$ است اتصال Levi-Civita در $\mathbb{R}^3$ با تانسور متریک مسطح معمول، یعنی $$(\mathbf{u}\cdot \nabla)\mathbf{v} = \nabla_{\mathbf{u} }\mathbf{v}$$ حال، آیا این نتیجه گیری درست است؟ آیا واقعاً می توانیم مشتق مادی را به صورت $$\dfrac{D}{Dt}\mathbf{v}(a, t) = \dfrac{\partial \mathbf{v}}{\partial t}(a, t) بنویسیم. + \nabla_{\mathbf{u}}\mathbf{v}(a, t)$$ و اگر درست است آیا این رابطه مفید است؟ منظورم این است که من خیلی از اتصالات و نحوه استفاده از آنها در فیزیک را نمی دانم، اما می دانم که مفید هستند. در این صورت، نوشتن مشتق مادی بر حسب ارتباط، مزیتی به همراه دارد؟ آیا اگر $\nabla$ اتصال دیگری غیر از اتصال Levi-Civita باشد، منطقی است؟ | رابطه بین اتصال و مشتق مادی |
111351 | من در درک مفهوم تابش حرارتی خالص، همانطور که در مقاله هاوکینگ و پیج در مورد انتقال فاز هاوکینگ-پیج توضیح داده شده است، کمی مشکل دارم. محلول AdS حرارتی چهار بعدی (با ثابت کیهانی $\Lambda<0$) توسط $ds^2=f(r)d\tau^2+\frac{1}{f(r)}dr^2 به دست می آید. +r^2d\Omega^2$، با $f(r)=1+\frac{r^2}{L^2}$، $L^2\equiv {-3/\Lambda}$ و زمان فرضی $\tau$ در دمای معکوس $\beta$ دوره ای است. ظاهراً این تشعشع حرارتی را توصیف می کند. > چگونه باید این تابش حرارتی را ببینم؟ آیا از گراویتون های گازی تشکیل شده است، زیرا کنش انیشتین-هیلبرت به جز تانسور متریک میدان دیگری ندارد؟ یا از ذرات دیگری تشکیل شده است و آیا باید فیلدهای دیگری را به عمل اضافه کنم تا اینها را توصیف کنم؟ سپس در مقاله هاوکینگ و پیج بیان شده است که: انتظار می رود سهم غالب در انتگرال مسیر از معیارهایی باشد که نزدیک به جواب های کلاسیک معادلات انیشتین هستند. فضای ضد دی سیتر شناسایی شده دوره ای یکی از این موارد است و ما در نظر می گیریم. این صفر عمل و انرژی است. سهم تشعشع حرارتی در فضای ضد دی سیتر به تابع پارتیشن Z. برای یک میدان ثابت منطبق، این خواهد بود: $\log Z= \frac{\pi^4}{90}g\frac{L^3} {\beta^3}$._ در اینجا $g$ تعداد موثر حالت های چرخش است. > از آنجایی که بیان می کنند AdS حرارتی به عنوان صفر عمل و انرژی در نظر گرفته می شود، > آیا این بدان معناست که $\frac{\pi^4}{90}g\frac{L^3}{\beta^3}$ از > اصلاحات حلقه می آید؟ و این بیان از کجا آمده است؟ از عبارت فوق، انرژی آزاد $F_{AdS}$ AdS حرارتی به دست می آید. بعداً در مقاله، دمای $T_1$ که در آن انرژی آزاد $F_{BH}$ محلول سیاهچاله (پایدار) منفی می شود، تعیین می شود. به نظر من این انتقال فاز زمانی اتفاق می افتد که $F_{AdS}=F_{BH}$. اما به جای محاسبه دمایی که در آن این اتفاق میافتد، بیان میشود که برای $T\gtrsim T_1$، محلول سیاهچاله انرژی آزاد کمتری خواهد داشت، بنابراین از نظر ترمودینامیکی مطلوب خواهد بود. بنابراین به نظر من $F_{AdS}$ نادیده گرفته شده است. > چرا می توانیم از $F_{AdS}$ غافل شویم؟ آیا پارامتری در عبارت > $\log Z$ وجود دارد که در بالا بسیار کوچک است؟ (یا فقط $\hbar$ است؟) از هرگونه کمکی قدردانی می شود، من خوشحال می شوم حتی یک پاسخ به یکی از سؤالات موجود در نقل قول ها بدهد. | تبلیغات حرارتی و انتقال فاز صفحه هاوکینگ |
3846 | من به دنبال مسائل ساده ای در مکانیک نظری هستم که حل آنها غیرممکن یا به طور غیرمنطقی دشوار است با استفاده از ادغام عددی نیرو-فورس معادلات نیوتن یا اویلر لاگرانژ. من به اینها علاقه مند هستم زیرا متوجه شدم که نوع دیدگاه نیهیلیسم کامپیوتری رواج یافته است (حداقل در میان برخی از دانشجویان): شخصی می گوید که _در نهایت ما به هر حال کارهای واقعی را با شبیه سازی کامپیوتری انجام می دهیم. برای مقادیر عددی پارامترها معمولاً میتوانیم نتیجه را با دقت معین به دست آوریم، بنابراین فقط باید بدانیم که چگونه معادلات را بنویسیم. و بنابراین، _نیازی به یادگیری همه چیزهای پیچیده در مکانیک نظری نیست. جدای از استدلالهای مخالف آشکار برای این، میخواهم نشان دهم که مشکلات اساسی وجود دارد که نمیتوانید بدون «موارد پیچیده» حل کنید. اجازه دهید مثالی از چنین مشکلی ارائه دهم: **با توجه به:** 1. مرکزی که میدان عجیبی با پتانسیل $U(r)=-\frac{\alpha}{r^3}$ ایجاد می کند. (سیاره اسرارآمیز) 2. جسمی با جرم $m$ که از این مرکز پراکنده شده است. (سفینه فضایی ما.) 3. شعاع R، که می خواهیم تا آنجا که ممکن است در آن بمانیم. **پیدا کنید:** پارامتر ضربه $\rho$ و انرژی $E_0$ برای بدن ما، بنابراین تا زمانی که ممکن است در حلقه $R<r<2R$ باقی خواهد ماند. مشکل به راحتی فرموله می شود. و حل آن حتی برای تازه کارها در مکانیک نظری آسان است. ویژگی خاص مشکل -- هیچ راه معقولی برای حل آن با انجام شبیه سازی رایانه ای ساده وجود ندارد. آیا می توانید نمونه های دیگری از مشکلات این ویژگی ها را پیشنهاد کنید؟ | مسائل مکانیک پایه، غیرقابل حل با ادغام عددی بی رحم |
120108 | من یک $L$ لاگرانژی، یک حرکت $p$ و یک $H$ همیلتونی دارم: $$L=\frac m 2(\dot z + A\omega\cos\omega t)^2 - \frac k 2 z ^2$$ $$p=m\dot z + mA\omega\cos\omega t$$ $$H=p\dot z - L=\frac m 2 \dot z^2 - \frac m 2 (A\omega\cos\omega t)^2 - \frac k 2z^2$$ و من می خواهم $\frac {\partial H} {\partial z}$ and $\frac { را محاسبه کنم \جزئی H} {\جزئی p}$. از این سوال متوجه شدم که باید $H$ را به صورت جبری دستکاری کنم تا آن را بر حسب $p$ و $z$ بیان کنم. پاسخهای موجود در اینجا پیشنهاد میکنند که $\dot z$ را برحسب $z$ و $p$ بیان کنم، و احتمالاً باید $t$ را بر حسب $z$ و $p$ نیز بیان کنم. اما به نظر می رسد که به قلمروی بسیار بدی منتهی می شود... اول از همه، من ضریب درجه دوم دارم، بنابراین این یک تابع معکوس نیست. در مرحله دوم، برای $t$، اگر مجبور باشم از توابع مثلثاتی معکوس استفاده کنم، آنگاه فقط در محدوده خاصی از متغیر معتبر خواهد بود. آیا می توانم نکاتی را در مورد نحوه انجام این محاسبه دریافت کنم؟ آیا واقعاً معکوس کردن روابط مختلف راهگشاست؟ | چگونه می توانم این همیلتونی را استخراج کنم؟ |
71427 | من اطلاعات کمی در مورد امواج الکترومغناطیسی و نور به طور کلی دارم، بنابراین شما مجبور خواهید بود با من تحمل کنید. من سعی می کنم نیروی وارد بر کره ای را در یک موج صاف نور محاسبه کنم که نور دارای شدت I است. محاسبات و تحقیقات من به این نتیجه رسیده است که صرف نظر از اینکه کره نور را جذب یا منعکس می کند یا نه، می توان نیرو را مدل کرد. به عنوان: $\frac{\pi{r}^2{I}}{c}$. این سند pdf آنچه را که من به دنبال آن هستم مشخص میکند (با $I$ جایگزین شده با $\langle{S}\rangle$) اما در معادله 24 به نظر میرسد که ضریب $2\pi\text{r}$ از هیچ جا ظاهر میشود. راهحل دیگری که من امتحان کردهام یک انتگرال دوگانه در مختصات کروی و بهرهبرداری از تقارن برای یافتن $\text{Force} = \iint\limits_A \\ است! p \,\,{dA} $ که در آن p تابعی است که فشار روی یک عنصر ناحیه را توصیف می کند. هر بار که این فشار را محاسبه می کنم، تابع یک زاویه را به جای دو زاویه پیدا می کنم. من متوجه شدم که انتگرال من به این صورت است: $$\int_{0}^{\pi}\\!\int_{0}^{\frac{\pi}{2}}\\!\frac{4\pi{ r}^2{I}}{{c}}cos(\theta)^3sin(\theta) \, d\theta d\phi$$ که عبارت صحیح را برای نیرو (تا علامت) ارزیابی می کند، اما من مشکل دارند با توجیه اینکه فشار به $\phi$ بستگی ندارد و فقط به $\theta$ بستگی دارد. در این مثال، من بیش از نیمی از نیمکره را ادغام میکنم که $\theta$ زاویه قطبی است و $\phi$ زاویه زاویهای یا همانطور که در این تصویر توضیح داده شده است. من احساس میکنم که این محاسبات نادرست هستند و انتگرال دوگانه بیش از ${dA}$ باید شامل عنصری باشد که تأثیر $\phi$ را منعکس میکند، زیرا نمیتوانم دلیلی برای مستقل بودن محاسبه از آن ببینم. | مشکل در توجیه محاسبه نیروی روی کره به دلیل فشار تشعشع |
15799 | در کلاس به من نموداری مانند این داده شد: (البته بدون خط نیروی الکترواستاتیک)  اما معلم به ما گفت نوکلئون ها معمولاً زمانی از هم جدا می شوند که نیرو صفر باشد. بنابراین همانطور که نیروی ریسمان از محور x عبور می کند. (مثل کتاب درسی ما) اما در ابتدا این برای من معنی نداشت زیرا نیروی الکترواستاتیک همچنان دافع خواهد بود (در مورد پیوند/برهم کنش پروتون-پروتن) و بنابراین مطمئناً فاصله جداسازی باید در جهت مثبت باشد. مقابله با نیروی الکترواستاتیک؟ | نیروی قوی، جدایی کجاست؟ |
112732 | آیا قراردادی برای نامگذاری بردارها وجود دارد؟ فرض کنید یک جعبه روی یک میز وجود دارد. من نیروهای وارد بر جعبه را ترسیم می کنم. بنابراین من روی جعبه تمرکز می کنم و نیروهای وارد بر جدول را نادیده می گیرم، بردار معمولی روی جعبه به نام جعبه است یا جدول؟ شک من این است که $B$ را به معنای بردار معمولی که روی جعبه عمل می کند را زیرنویس کنید، یا $T$ را به معنای بردار عادی، از جدول به جعبه زیرنویس کنید؟ | نامگذاری بردارها در نمودارهای بدن آزاد |
77869 | با نگاهی به معادله Nakajima-Zwanzig، که تکامل زمانی یک طرح $\cal {P} \rho$ از یک ماتریس چگالی کامل $\rho$ را نشان میدهد، نمیدانم که آیا ردپای $\cal P \rho$ است. تحت تکامل زمان حفظ شده است. عباراتی مانند $LX \stackrel{def}= \dfrac{i}{\hbar} [X,H]$ دارای رد تهی هستند، اما به نظر میرسد دلیلی وجود ندارد که عباراتی مانند $\mathcal {P} L X$ لزوماً وجود داشته باشد. دارای یک رد تهی هستند، بنابراین به نظر می رسد که رد ماتریس چگالی پیش بینی شده لزوما حفظ نشده است. آیا درست است؟ | آیا معادله ناکاجیما-زوانزیگ ردی از ماتریس چگالی پیش بینی شده را حفظ می کند؟ |
103792 | در تصویر به نظر می رسد که جهت مماسی همیشه 45 درجه با رشته فاصله دارد نه 90 درجه. آیا راه حلی که از آن صحبت می کند مسیر دایره ای نیست؟  | آیا کسی می تواند راه حل (ارائه شده) این مشکل کار آونگ مخروطی را توضیح دهد |
133077 | به عنوان سوال بعدی به این سوال: رابطه بین کوانتوم انرژی یک جامد انیشتین و مقدار همسانی ظرفیت گرمایی و این پاسخ http://physics.stackexchange.com/a/133053/55779: ظاهرا کوانتوم انرژی و مقادیر برابری به نوعی مرتبط هستند من می خواهم بدون فرمول به مسئله نزدیک شوم، زیرا مشکلی که سؤال در آن پرسیده می شود قبل از مسئله ای است که آن فرمول از آن مشتق شده است. چگونه می توانم مقدار $x\approx3$ را بدون فرمول بدانم؟ حتی نمی توانم بگویم که باید به دنبال حداکثر نیمی باشم. یا می توانم؟ | پیگیری: رابطه بین کوانتوم انرژی یک جامد انیشتین و مقدار برابری ظرفیت گرمایی |
114088 | نسبت به موارد زیر > در واقع، دیدگاه مدرن این است که عملگر بار الکتریکی > مولد یک گروه U(1) است. اگر زیرگروه الکترومغناطیسی در یک گروه گیج غیرآبلی نیمه ساده با رتبه بالاتر تعبیه شود، شرط کوانتیزاسیون بار در > مدل های یکسان سازی به وجود می آید. در این حالت، مولد بار الکتریکی > روابط کموتاسیون غیر ضروری با همه > دیگر ژنراتورهای گروه سنج ایجاد می کند. من چند سوال دارم: آیا کسی می تواند به من توضیح دهد که چرا مهم است که گروه سنج $U(1)$ تعبیه شده در یک گروه گیج بزرگ، روابط کموتاسیون غیر پیش پا افتاده ای داشته باشد تا کمیت بار را تضمین کند. آیا این کافی نیست که باید فشرده جاسازی شود؟ چرا گروه باید نیمه ساده باشد؟ آیا تئوری های اصلی یکپارچه که اکنون گروه _simple_ در نظر گرفته می شوند، مانند $SO(5)$ یا $SO(10)$ نیستند؟ و در نهایت: گروه باید غیرآبلی باشد تا گروههای $SU(2)$ و $SU(3)$ را که سایر نیروها را توصیف میکنند تعبیه کند؟ «تک قطبی مغناطیسی»، Yakov M. Shnir Googlebooks: http://books.google.be/books/about/Magnetic_Monopoles.html?id=g3L8SWx8ulkC&redir_esc=y | تک قطبی ها در گروه های اندازه گیری نیمه ساده غیر آبلی |
47477 | سوال من یک سوال 2 قسمتی است. اولاً اگر یک کشتی در فضا بسیار سریع حرکت می کند و ناگهان متوقف می شود (شاید امکان پذیر نباشد اما موضوع این نیست) آیا چیزها/انسان های داخل کشتی به جلو حرکت می کنند یا با کشتی متوقف می شوند؟ آیا کابین اکسیژن دار باشد یا نه؟ می دانم که سوال بسیار مبهم است اما لطفاً احتمالات را توضیح دهید. | در یک سفینه فضایی، اگر یک کشتی به طور ناگهانی متوقف شود، آیا جسمی در داخل کشتی به حرکت خود ادامه می دهد؟ |
101895 | سرعت صوت به چگالی محیطی که در آن حرکت می کند بستگی دارد و با افزایش چگالی افزایش می یابد. به عنوان مثال، در جامدات صدا سریعتر از مایع و حتی سریعتر از گاز حرکت می کند، و چگالی در جامدات بالاترین، در مایعات کمتر و در گاز کمترین است. بنابراین چگالی آهن در حدود 7800 کیلوگرم در مترمربع 3 دلار است در حالی که جیوه 13600 کیلوگرم در مترمربع 3 دلار است، اما سرعت صوت در جیوه 1450 متر بر ثانیه و در آهن 5130 متر بر ثانیه است، بنابراین جیوه چگالی بالاتری دارد، اما صدا کندتر در آن حرکت می کند. چرا این است؟ | چرا صدا در آهن سریعتر از جیوه حرکت می کند حتی اگر جیوه چگالی بیشتری دارد؟ |
39197 | 1. اگر بخواهم معادلات اینشتین را برای منظومه شمسی حل کنم، کدام گزینه از $g_{\mu\nu}$ و $T_{\mu\nu}$ مناسب تر است؟ 2. من به استفاده از متریک شوارتزشیلد در نزدیکی هر سیاره فکر کردم، اما چگونه آنها را به هم متصل کنیم؟ | مناسب ترین متریک برای منظومه شمسی؟ |
34848 | با جستجوی راههایی برای اندازهگیری ویسکوزیته مایعات نازککننده برشی، به نظر من بیشتر اوقات از ویسکومتر در تنظیمات مختلف برای اندازهگیری ویسکوزیتههای ظاهری مختلف استفاده میشود. آیا این تنها استراتژی موجود است، آیا چیزی را از دست دادم؟ | آیا ابزار اختصاصی برای اندازه گیری ویسکوزیته مایعات نازک کننده برشی وجود دارد؟ |
35823 | من داشتم یک GRE تمرینی فیزیک حل می کردم و یک سوال در مورد فنرهای متصل به صورت سری و موازی وجود داشت. من برای استخراج روشی که ثابت های فنر در هر مورد اضافه می شوند، تنبل بودم. اما من میدانستم که چگونه ظرفیتها و مقاومتها هنگام اتصال سری/موازی اضافه میشوند. بنابراین من استدلال کردم که ثابت های فنر باید به عنوان ظرفیت خازنی رفتار کنند زیرا هم فنرها و هم خازن ها انرژی ذخیره می کنند. این استدلال خطی به من پاسخ صحیحی را در مورد اینکه چگونه ثابت های فنر جمع می شوند به من داد، اما من فقط کنجکاو بودم که آیا این قیاس منطقی است یا خیر، و اگر دارد، تا کجا می توان آن را برد. یعنی با دانستن اینکه فقط دو چیز انرژی ذخیره می کنند، آنچه می توانید بگویید برای این دو چیز مشابه خواهد بود. | آیا دلیل عمیقی وجود دارد که فنرها مانند خازن ترکیب می شوند؟ |
39441 | من یک سوال مفهومی در مورد مشکل زیر دارم: یک دیسک سنگی عظیم گرد با قطر 0.600 متر دلار دارای جرم 50.0 کیلوگرم دلار است. این سنگ با سرعت زاویه ای 115.2 دلار بر ثانیه، حول محوری که در مرکز دیسک قرار دارد، می چرخد. یک تبر روی دیسک فشار داده شده نیروی اصطکاک مماسی، $F_f$ در $50.0 N$ اعمال می کند. فرض کنید که قدرت چرخش دیسک را خاموش می کنیم، به طوری که نیروی اصطکاک تنها نیروی وارد بر دیسک باشد. بزرگی شتاب زاویه ای، $\alpha$، دیسک چقدر است؟ خوب، بنابراین من گشتاور ($-15 Nm$) و ممان اینرسی ($I = 2.25 کیلوگرم \cdot m^2$) را محاسبه کرده ام. با استفاده از فرمول: $$\tau = I \alpha$$ به راحتی می توان نشان داد که $\alpha = -6.67 rad/s^2$، که پاسخ صحیح نیز هست. با این حال، بگویید من می خواهم سعی کنم این را به روش دیگری، بدون استفاده از گشتاور و ممان اینرسی، حل کنم. از آنجایی که نیروی اصطکاک تنها نیرویی است که روی دیسک اثر میکند، فرض میکنم که داریم: $$F_f = ma_T$$ $$-50 = ma_T$$ $-50 = 50 \cdot a_T$$ $$a_T = - 1 m/s^2$$ و چون داریم: $$a_T = r \alpha$$ این به دست میآید: $$\alpha = \frac{-1}{0.3} = -3.33 rad/s^2$$ که پاسخ یکسانی نیست. پس چرا این رویکرد دوم کار نمی کند؟ اگه کسی بتونه اینو برام توضیح بده واقعا ممنون میشم! | شتاب زاویه ای دیسک سنگی |
103861 | فرض کنید که دو قوطی بزرگتر داریم (کانیستر فلزی 2 لیتری) با 1 لیتر آب در دمای 100 درجه سانتیگراد و دومی کوچکتر (کانیستر فلزی 1 لیتر) با 1 لیتر یخ. و می خواهیم آب جوشیده را تا 50 درجه سانتیگراد خنک کنیم. بنابراین یخ (فقط یخ نه قوطی سوراخ دار) را در آب جوشیده قرار می دهیم و پس از مدتی آب مورد نیاز (50 درجه سانتیگراد) را می گیریم. **اما اگر داخل قوطی آب پز - قوطی کوچک (قطوس سوراخ دار با یخ داخل آن) قرار دهیم، آیا آب جوشیده سریعتر سرد شود؟** (به این دلیل که قوطی کوچکتر با سطح **فلزی****رسانایی حرارتی بیشتری نسبت به خالص دارد. آب**) | آیا اگر قوطی فلزی با یخ داخل آن قرار داده شود، باید سریعتر خنک شود یا فقط با یخ مخلوط شود؟ |
30547 | به عنوان مثال یک الکترون هنگام شتاب تابش می کند. پوزیترون هم همینطور. اما آیا تابش ساطع شده توسط پوزیترونیوم شتابدار مجموع تابش ساطع شده توسط هر یک به طور جداگانه است؟ اگر نه، چرا که نه؟ اگر چنین است، آیا این روشی برای آزمایش اینکه آیا یک ذره خنثی معین مرکب است یا خیر، ارائه می دهد؟ به عنوان مثال، آیا یک نوترون در هنگام کاهش سرعت، bremsstrahlung می کند؟ | آیا ذرات کامپوزیتی که از نظر الکتریکی خنثی هستند اما دارای اجزای باردار هستند، تشعشع می کنند؟ |
35828 | من کتاب یانگ را به نام: _فیزیک دانشگاهی با فیزیک مدرن_ می خواندم و در صفحه 1284 نویسنده بیان می کند که می توانیم تبدیل زمان لورنتس را با حذف دو معادله تبدیل فضای لورنتس در امتداد بردار سرعت نسبی $u$ استخراج کنیم. ابتدا آنها را برای $x$ و سپس برای $x'$ حذف می کنیم. معادلاتی که باید حذف شوند عبارتند از: \begin{equation} x=\gamma(x'+ut') \end{equation} \begin{equation} x'=\gamma(x+ut) \end{equation} پس از حذف قرار است تبدیلهای لورنتس زیر را دریافت کنند: \begin{equation} t'=\gamma(t+ux/c^2) \end{equation} \begin{equation} t =\gamma(t-ux/c^2) \end{equation} همچنین مقالهای در این مورد در اینجا وجود دارد. اما نه در این مقاله و نه در کتاب یانگ راه حل نشان داده شده است. من خودم سعی کردم آن را استخراج کنم، اما موفق نشدم و اکنون آن را به عنوان یک موضوع در این انجمن قرار می دهم. | اشتقاق تبدیل لورنتس |
56524 | من با مقالات مختلفی که در اینترنت دیده ام گیج شده ام. برخی می گویند سه کوارک ظرفیتی و بی نهایت کوارک دریایی در یک پروتون وجود دارد. دیگران می گویند که 3 کوارک ظرفیتی وجود دارد اما تعداد زیادی کوارک دریایی (کوارک، جفت مجازی آنتی کوارک) در پروتون زیاد است اما تعداد محدودی دارد. آیا در هر زمان تعداد بی نهایت کوارک در یک پروتون وجود دارد؟ این چگونه می تواند معنی داشته باشد؟ | چند کوارک در یک پروتون وجود دارد؟ |
135405 | نور سفید/زرد به یک محفظه قرمز برخورد می کند و رنگ قرمز به چشم ما منعکس می شود زیرا طول موج های دیگر جذب می شوند. سوال من این است که از آنجایی که هم رنگ روی کیس و هم نور سفید/زرد دارای طول موج هستند، آیا ارتباطی با طول موج رنگ و طول موج قرمز نور وجود دارد که باعث شود ناظران نور قرمز را ببینند؟ اصولاً چه خواصی از ماده رنگ باعث می شود که کمترین طول موج قرمز را جذب کند؟ | رنگی که ما درک می کنیم |
39193 | می خواستم بدانم آیا می توان هسته اتم را حرکت داد و الکترون ها را پشت سر گذاشت؟ می توانم تصور کنم که الکترون ها هسته را دنبال کنند. اما چه می شود اگر سرعت هسته تقریباً با سرعت الکترون ها یا سریع تر باشد. الکترون ها کجا خواهند رفت؟ اگر امکان پذیر نیست، آیا نظریه ای داریم که بتوانم آن را بخوانم تا توضیح دهم چه اتفاقی می تواند بیفتد؟ _(ویرایش: از نظر نظرات، هسته در واقع به هسته -تغییر شده اشاره دارد)_ | آیا می توانم فقط هسته اتم را جابجا کنم؟ |
102006 | من واقعاً در مورد نمودار رابطه بین طول موج و شدت تابش جسم سیاه گیج شدم. اوج به چه معناست؟ و نمودار به ما چه می گوید؟ چگونه می توانیم آن را تجزیه و تحلیل کنیم؟ | نمودار تشعشع بدن سیاه |
100443 | من از استادم شنیدم که الکترون ماهیت دوگانه دارد. به عنوان مثال در آزمایش دو شکاف جوان، الکترون به عنوان یک ذره در انتها ظاهر می شود اما به عنوان یک موج در بین انتها عمل می کند. تحت پراش قرار می گیرد و خم می شود. اما ما شاهد افزایش انرژی نیستیم. باید 500kv انرژی تولید کند (اگر تقریب من اشتباه است لطفاً اصلاح کنید) با توجه به رابطه هم ارزی انرژی جرمی. اما موج شکلی از انرژی خالص است و خاصیت جرم داشتن را مانند پراش تجربی نشان نمی دهد. پس توده ها کجا رفته اند؟ | آیا الکترون به شکل موج جرم دارد؟ |
6887 | این یک سوال در مورد استخراج نظریه جرم موثر برای گرافن است. برای دو اتم زیرشبکه، معادله موج را می توان به صورت معادله Dirac بدون جرم نوشت: $ \displaystyle -i\hbar v_F \begin{pmatrix} 0 & \partial_x -i\partial_y \\\\\partial_x +i\ partial_y & 0 \end{pmatrix} \left(\begin{array}{c} \Psi_A \\\ \Psi_B \end{آرایه}\right)=E \left(\begin{array}{c} \Psi_A \\\ \Psi_B \end{array}\right) \ \ \ \ \ (1)$ جایی که ${ A،B}$ دو زیر اتم هستند. اشتقاق معادله به سال 1984 برمی گردد، مقاله ای که من در تلاش برای درک آن هستم. در مقاله، آنها استدلال کردند که در مرتبه اول بسط ${\vec{\kappa}\cdot \vec{p}}$، ماتریس تکانه را می توان به شکل زیر آرگومان های نظری گروه نوشت (معادله (3) در مقاله): $ \displaystyle \bar{p}\begin{pmatrix} 0 & \hat{x} -i\hat{y} \\\ \hat{x} +i\hat{y} & 0 \end{pmatrix}. \ \ \ \ \ (2)$ استدلال پشت آن چیست؟ آیا کسی هست که مقاله را بخواند یا جواب را بداند؟ | نظریه موثر گرافن |
70770 | فرض کنید $\mathscr{I}_3$ و $\mathscr{I}$ گشتاورهای اینرسی برای چرخش حول محور تقارن 3 و حول محوری عمود بر آن باشند، و I عملگر تکانه زاویه ای با اجزای $I_1، I_2$ است. و $I_3$ در امتداد محور ثابت بدنه (1,2,3), ,سپس , > **چگونه همیلتونی را می توان با تکانه زاویه ای به صورت** نوشت؟ $$H= > \sum_{i=1}^{3} \frac{\hbar ^2}{2\mathscr{I}_i}I_i^2= \sum_{i=1}^{3} > \ frac{\hbar^2}{2J}(I^2 - I_3 ^2)+ \frac{\hbar}{2\mathscr{I}_3}I_3^2 $$ برای بالای متقارن $\mathscr{I}_1= \mathscr{I}_2 =\mathscr{I}$ * * * **منبع:** تئوری و آزمایش فیزیک هسته ای توسط RR روی و BP NIGAM در سیستم 1 جسم ثابت قاب مرجع به بدنه چرخان متصل شده است. از 3 محور به عنوان محور تقارن استفاده می شود. اگر $\mathscr I_3$ و $\mathscr I$ ممان اینرسی برای چرخش حول محور تقارن 3 و حول محوری عمود بر آن باشند و $\mathbf I$ مجموع عملگر تکانه زاویه ای با اجزای $I_1$ باشد. ، $I_2$ و $I_3$ در امتداد محورهای ثابت بدنه، همیلتونین توسط $$H=\sum_{i=1}^3\frac{\hbar^2}{2\mathscr I_i}I_i^2 =\frac{\hbar^2}{2\mathscr I}(\mathbf I^ 2 - I_3 ^2)+\frac{\hbar}{2\mathscr{I}_3}I_3^2$$ جایی که برای بالای متقارن $\mathscr I_1=\mathscr I_2=\mathscr I$.  * * * ## در نظر بگیرید اجازه دهید زاویه اویلر کروی را با $(\theta,\phi, \psi)$ نشان دهیم. بیایید چند عملگر حرکت زاویه ای تعریف کنیم، $$I^2 D^I_{MK}=I(I+1)D^I_{MK}،$$$$I_z D^I_{MK}=MD^I_{MK} ,$$ $$I_3 D^I_{MK}=KD^I_{MK}.$$ با توجه به این روابط، > **چگونه می توانیم تابع موج را به صورت بنویسیم $$\Psi^I_{MK}=|IMK\rangle= > \left[\frac{2I+1}{8 \pi^2}\right]^{1/2}D^I_{MK} (\ تتا، \phi، > \psi)؟\tag{1}$$ در اینجا $(\theta، \phi، \psi)$ زوایای اویلر هستند.** اکنون تقارن کروی، زاویه چرخش $$\theta \rightarrow \pi+ \theta , $$$$\phi \rightarrow \pi- \phi,$$$$ \psi \rightarrow \psi است.$$ سپس چگونه می توانیم معادله را بازنویسی کنیم (1 )as, $$\Psi^I_{MK}=|IMK\rangle= \left[\frac{2I+1}{8 \pi^2}\right]^{1/2} \frac{1}{\sqrt{2}}(1+R_I)D^I_{MK} (\theta، \phi، \psi)؟\tag {2}$$ $$= \left[\frac{2I+1}{16 \pi^2}\right]^{1/2} \left[D^I_{MK} +(-1)^{I+K}D^I_{M,-K}\right]$$ از آنجا که، $$R_ID^I_{MK}(\theta، \phi، \psi)=e^{i \pi (I+K)}D^I_{M,-K}(\theta, \phi, \psi)$$$$R_1^2 =1, R_1\Psi^I_{MK} = \Psi^I_{MK} $$ سوال مربوط به همیلتونین چرخشی است | مدل جمعی هسته ای هامیلتونی |
2172 | من یک تازه کار فیزیک هستم. گوگل به من می گوید که میکروسکوپ های الکترونی بسیار شبیه به همتایان نوری خود عمل می کنند -- اما این قیاس برای من از بین می رود وقتی به آنچه که دارم مشاهده می کنم فکر می کنم. بدیهی است که شما می توانید نور را از طریق عدسی ها ببینید، اما آنالوگ تصویر برای میکروسکوپ های الکترونی چیست؟ آیا اصلاً مانند پاشیدن یک شکل نامرئی با گلوله و بررسی محل وقوع برخورد است؟ مثلاً اگر با یک تفنگ تامی به یک ماشین نامرئی شلیک کنید و بتوانید سوراخهای گلوله را تشخیص دهید - به طوری که هرچه گلولههای بیشتری شلیک کنید، تصویر بهتری دارید؟ و فقط برای کامل بودن، گمان میکنم که بهترین وضوحی که میتوانید دریافت کنید اندازه گلوله یا در این مورد اندازه الکترون است. اگر از یک الکترون کوچکتر باشند، چگونه اشیاء یا هر چیز دیگری را که در آن مقیاس در نظر گرفته می شوند، ترسیم می کنید؟ آیا درک ما از میزان _کوچک بودن ما با این کلاه محدود شده است؟ | میکروسکوپ الکترونی چگونه کار می کند؟ |
60995 | در اینجا مرجع است: > محققان نشان دادند که یک خط انتقال مایکروویو با پالس میدان مغناطیسی > حاوی آرایه ای از دستگاه های تداخل کوانتومی ابررسانا یا > SQUID ها، نه تنها فیزیک مشابه سیاهچاله های تابشی را بازتولید می کند، بلکه این کار را در یک سیستمی که در آن انرژی بالا و خواص مکانیکی کوانتومی به خوبی درک شده است و می توان مستقیماً در آزمایشگاه کنترل کرد. اما مشکل من این است - من قادر به درک عبارت بالا نیستم. آیا کسی می تواند عبارات فوق را به روشی ساده بیان کند | خط انتقال مایکروویو پالس میدان مغناطیسی |
38718 | من تعجب می کنم که حدود اعتبار معادلات Multi-Species Navier-Stokes چیست؟ من از محدودیت گازهای کمیاب آگاه هستم. اما آیا محدودیت جدیدی در زمینه گازهای واقعی وجود دارد؟ امیدوارم بتوان با استفاده از تئوری جنبشی پاسخی پیدا کرد. | اعتبار معادلات چند گونه ناویر-استوکس برای گازهای واقعی |
112927 | آیا فرمولی (اگر کسی قبلاً آن را کشف کرده باشد) یا الگوریتمی (اگر فرمول خاصی استنباط نشده باشد) برای محاسبه فشار بحرانی پوسته کروی دیواره ضخیم $-$ فشاری که باعث کمانش می شود وجود دارد؟ | ملاک پایداری پوسته کروی دیواره ضخیم چیست؟ |
33734 | پیشاپیش بابت سوالی احمقانه از طرف یک فرد عادی عذرخواهی می کنم. در مطالعه اخیر در مورد درهم تنیدگی کوانتومی، متوجه شدم که ارتباط مستقیمی بین ذرات درهم تنیده، حتی در فواصل خودسرانه زیاد وجود دارد. من تعجب می کنم که چگونه زمان در همه اینها نقش دارد. 1. آیا داده ای در مورد اینکه چگونه گذشت زمان متغیر بر این پیوند تأثیر می گذارد وجود دارد؟ 2. به عنوان مثال، اگر یک ذره درهم تنیده در یک میدان گرانشی بزرگ باشد، در حالی که ذره دیگر در یک میدان گرانشی بزرگ نباشد (که گذر زمان را برای این دو متفاوت می کند)، آیا پیوند یکسان است؟ 3. اگر اسپین یا موقعیت یکی از صفات قابل مشاهده این ذرات درهم تنیده باشد، آیا این صفات در هر چرخه قابل اندازه گیری عمل می کنند؟ 4. اگر چنین است، آیا این چرخه ها لزوماً همگام می شوند تا پیوند مشاهده شده وجود داشته باشد؟ 5. و اگر چنین است، آیا گذشت زمان ناهمزمان میتواند هماهنگی و/یا درهم تنیدگی را از بین ببرد؟ من احساس میکنم که این یک مجموعه کامل از سؤالات مرتبط را ایجاد میکند، اما امیدوارم ببینید به کجا میروم. | رابطه بین درهم تنیدگی کوانتومی و نسبیت زمان چیست؟ |
100444 | من کاملاً هیچ ایده ای ندارم و دارم در مورد این سؤال می پرسم زیرا این سؤال جالبی است که هنگام انجام تکالیف فیزیک در ذهن من ایجاد شده است. | چرا ممان اینرسی برای یک کره توخالی بالاتر از یک کره یکنواخت است؟ |
15791 | با نگاهی به شعاع و جرم ستارهها در ویکیپدیا، میبینم که خورشید از همه چگالتر است، اغلب چند برابر متراکمتر از ستارههای دیگر. آیا به این دلیل است که فقط شروع های غیر متراکم به راحتی از فاصله دور دیده می شوند؟ آیا ستاره هایی با درخشندگی قابل مقایسه با خورشید وجود دارد که با چشم غیر مسلح دیده شود و آیا چگالی مشابه خورشید دارند؟ در صورت نیاز می توانم جرم و شعاع ستاره های دیگر را برای مرجع در اینجا کپی-پیست کنم. | چرا خورشید اینقدر متراکم است؟ |
31635 | یا، چرا QFT بهتر از QM است؟ ممکن است پاسخ های زیادی وجود داشته باشد. برای مثالی از پاسخ به یک سوال موازی، GR بهتر از گرانش نیوتنی (NG) است زیرا پیشروی حضیض عطارد را به درستی دریافت می کند. همچنین می توانید بگویید که GR سیاهچاله بهتری را نسبت به NG پیش بینی می کند، اما این فروش سخت تر است. برای QFT در مقابل QM، من در مورد تغییر Lamb شنیده ام، اما چه چیز دیگری باعث برتری QFT می شود؟ | QFT چه چیزی را درست می کند که QM درست می شود؟ |
76048 | در مکانیک پیوسته کلاسیک، تانسور تنش از نوع/ ظرفیت (1،1) گفته میشود و دلیل آن را نمیدانم. اگر درست بگویم، بردار $n$ تعریف شده در $\mathbb{R}^3$ (که نرمال یک سطح بینهایت کوچک معین است) را به بردار دیگر $t$ (که یک نیرو است) که در $ نیز تعریف شده است نگاشت می کند. \mathbb{R}^3$. سپس میتوانیم جهت دوم $m$ تعریف شده در $\mathbb{R}^3$ را در نظر بگیریم به طوری که حاصل ضرب اسکالر معمولی $m^\top\cdot t$ یک عدد واقعی را ارائه میکند (که از نظر فیزیکی نمایش نیروی $ است. t$ در جهت $m$، _ie_ ترکیبی خطی از اجزای تنش). با بازگشت به تعریف یک تانسور $T$ از ظرفیت (1,1)، دو بردار $v\در V$ و $w\in V^*$ ($V^*$ دوگانه $V است). $) به طوری که $T(w,v)\in\mathbb{R}$. جایی که من در مثال بالا گیج شدهام از این واقعیت ناشی میشود که من واقعاً $m$ را به عنوان دوگانه $n$ نمیبینم، اما احتمالاً از طریق محصول اسکالر معمولی که حدس میزنم چنین است. درست میگم؟ | نوع / ظرفیت تانسور تنش |
35824 | رابطه $$\psi=Ce^{i/\hbar(Et-\mathbf{p}\cdot\mathbf{x})}\tag{1}$$ معادله کلاین گوردون در پوسته جرم را برآورده میکند، یعنی برای $E^2=p^2+m^2$. حالا بیایید در جهت معکوس فکر کنیم. رابطه (1) باید PDE را برآورده کند: $$\frac{\partial^2 \psi}{\partial E^2}-\frac{\partial^2 \psi}{\partial p_x^2}-\frac{ \partial^2 \psi}{\partial p_y^2}-\frac{\partial^2 \psi}{\partial p_z^2}=0\tag{2}$$ در پوسته مختصات: $$ t^2-x^2-y^2-z^2=0 $$ آیا رابطه (2) می تواند به یک موج گرانشی مرتبط باشد؟ [شما ممکن است فرض کنید که مشاهده از یک قاب اینرسی محلی (آزمایشگاه شما) انجام می شود. یا ممکن است به اشکال ارتقا یافته معادلات داده شده در زمینه فضا-زمان منحنی فکر کنید] موضوع متفقین: خروج از پوسته جرم نتایج جالبی در فیزیک ذرات ایجاد کرده است؟ | همتای معادله کلاین گوردون در پوسته مختصات |
103867 | به من گفته شده است که یک الکترون جایی در فضای 10^{-10}m$ است و قرار است عدم قطعیت را در سرعت خود بیابد. صرفاً اعمال $m\Delta x \Delta v \geq \frac{h}{4\pi}$ منجر به $\Delta v \geq 5.79\times10^{10} m/s$ میشود. حالا این سرعت به سرعت نور نزدیک نمیشود، اما میخواستم بدانم آیا میتوانم از ضریب لورنتس برای دقیقتر کردن این محاسبه استفاده کنم (البته در این شرایط تفاوت چندانی ایجاد نمیکند. بنابراین عدم قطعیت تکانه را دوباره تعریف کردم. به صورت $\Delta p = \gamma m_0 \Delta v$ و نابرابری را حل کرد... اما پاسخ نهایی من عبارت است از $\Delta v \leq 3\times10^8$... این رابطه بدیهی است... اما چرا وقتی که جلوههای نسبیتی ویژه وارد عمل میشد، از این فضا خارج شده است؟ | از جمله اثرات نسبیتی ویژه در حرکت در اصل عدم قطعیت هایزنبرگ |
30545 | من در تلاش برای برازش یک تابع چند جمله ای با روش حداقل مربع هستم و می خواهم عدم قطعیت پارامترهای برازش خود را بدانم. در کدام کتاب می توانم پاسخ روشنی پیدا کنم؟ | تناسب چند جمله ای و عدم قطعیت |
2179 | سلام بچه ها من فردا فینال دارم و مشغول انجام چند کار هستم. یکی از سوالات تکلیف این بود: > یک فوتون دارای پراکندگی 37 کو از یک الکترون آزاد در حالت سکون. حداکثر انرژی که الکترون می تواند به دست آورد چقدر است؟ اکنون، من پاسخ درست را دریافت کردم (4.67 KeV) اما به نظر نمی رسد اکنون آن را بفهمم. شاید من خیلی خسته هستم. راهنمایی برای اینکه از کجا باید شروع کنم؟ | پراکندگی الکترون/فوتون |
71428 | **سوال:** در دماهای **بالاتر از ~ 5000 کلوین، هیچ ماده جامد یا مایع** یا حتی مولکول پیچیده تری (مانند فولرن ها و هیدروکربن های آروماتیک چند حلقه ای) پایدار نیستند **که جسم سیاه با طیف وسیع ساطع می کنند/جذب می شوند. تابش موثر **. مولکولها و اتمهای سادهای که در چنین دماهایی زنده میمانند، خطوط جذب/انتشار بسیار باریک و سطح مقطع جذب/انتشار کوچکی دارند. => **آنها برای تشعشعات حرارتی شفاف هستند.** **آیا چیزی وجود دارد که تابش گرمایی باند پهن را در دمای بیش از 10000 کلوین ساطع/جذب کند؟** **در مورد پلاسما چطور؟** حدس میزنم پلاسما باید به شدت یونیزه شود. (~ داغ) و در عین حال متراکم به منظور داشتن کدورت و جذب بالا برای نور حرارتی (راست می گویم؟). این کمی متناقض است. چگالی با دما نسبت معکوس دارد اگر با فشار مثلاً 100MPa محدود شویم، در حالی که یونیزاسیون با دما افزایش می یابد. آیا می توان کدورت/جذب گاز/پلاسما را در دمای 10000-100000 کلوین با بذرکاری با فلز قلیایی** که به راحتی الکترون آزاد می کند، افزایش داد؟ **زمینه:** راکتور هسته ای گازی و موشک هسته ای هسته گاز مشتق شده، یک راکتور هسته ای شکافت است که از نظر تئوری قادر به دستیابی به دمای بالاتر از 5000 کلوین است (برخی پیشنهادات در مورد 40000 تا 100000 کلوین صحبت می کنند) که برای بهره وری انرژی بالا در تولید الکتریسیته مهم است. با استفاده از ژنراتورهای MHD) و ضربه ویژه موشک هسته ای. مفهومی از نیروی محرکه فضایی به نام موشک لامپ هسته ای وجود دارد که باید به مولکول و پیشرانه هیدروژن اتمی با تکانه بالا و با سرعت 20-40 کیلومتر بر ثانیه دست یابد که به معنای دمای ~25000-90000 کلوین است. برای عملکرد موثر چنین موتوری لازم است که تمام گرمای هسته گازی هسته ای توسط تابش حرارتی به پیشرانه منتقل شود. با این حال، پیشرانه هیدروژنی خود تقریباً برای تشعشعات حرارتی شفاف است. این امر باعث می شود که گرما به دیواره های نازل موشک منتقل شود که باعث ذوب شدن دیواره ها و تخریب راکتور می شود. به منظور مات کردن پیشرانه، پیشنهاد شد که ذرات گرد و غبار ریز تنگستن یا ذرات کاربید هافنیوم تانتالم در گاز پیشرانه پراکنده شوند. این ذرات با این حال بیش از 5000K تبخیر می شوند و گاز پیشران را دوباره شفاف می کنند. | انتقال حرارت تابشی شدید در گاز بسیار داغ (> 5000K، مربوط به راکتور هسته ای هسته گاز) |
15798 | مکعبی به جرم M را روی یک سطح ناهموار در نظر بگیرید به طوری که ضریب اصطکاک بین مکعب و سطح K باشد. بنابراین برای اینکه فقط مکعب را بلغزانم باید حداقل نیروی KMg را اعمال کنم، g= شتاب ناشی از گرانش. . اکنون اگر نیرویی را اعمال کنم که در مقایسه با KMg بسیار کوچک است، آنگاه جسم نمی لغزد زیرا سطح نیروی اصطکاک برابری بر جسم وارد می کند. حالا کره ای با جرم یکسان را در نظر بگیرید که روی همان سطح قرار دارد و ضریب اصطکاک یکسانی دارد. اکنون وقتی نیرویی با قدر بسیار کم در مقایسه با KMg اعمال می کنم، آنگاه نیروی اصطکاکی برابری از سطح روی کره در نقطه تماس اعمال می شود. این نیروی اصطکاک باعث می شود که کره به هنگام اعمال گشتاور در مرکز کره بچرخد. اکنون هنگامی که کره نقطه تماس را میچرخاند میلغزد و از این رو اکنون نیروی اصطکاکی به بزرگی KMg روی آن اثر میکند، آن را به جلو هل میدهد و به آرامی کره را در حرکت غلتشی قرار میدهد. اما این مطمئناً یک ماشین حرکت دائمی می سازد و از این رو پایستگی انرژی را نقض می کند. می توانم بدانم کجا اشتباه کردم، نقص این ماشین به اصطلاح حرکت دائمی کجاست؟ | مشکل این ماشین دائمی چیست؟ |
4141 | دیراک یک بار گفت که در کشف معادله معروف دیراک بیش از هر چیز دیگری توسط زیبایی ریاضی هدایت شده است. بیشتر عمیق ترین معادلات فیزیک زیباترین معادلات نیز هستند، به عنوان مثال. معادلات الکترودینامیک کلاسیک ماکسول، معادلات نسبیت عام اینشتین. زیبایی همیشه به عنوان یک راهنمای مهم در فیزیک در نظر گرفته می شود. سوال من این است که آیا کسی می تواند/آیا باید آنقدر به زیبایی شناسی ریاضی اعتماد کند که حتی بدون تایید تجربی، بتوان نسبتاً به اعتبار آن اطمینان داشت؟ (همانطور که انیشتین زمانی گفته بود - وقتی از او پرسیده شد که اگر آزمایشات نشان میداد که GR اشتباه میکرد چه واکنشی میتوان داشت - پس من برای پروردگار عزیز متاسف میشدم) | چرا زیبایی راهنمای خوبی در فیزیک است؟ |
86044 | نظریه همیلتونی برای m(atrix) توسط $$H=\frac{1}{2\lambda}\text{Tr}\left(P^{a}P_{a}+\frac{1}{2}\left[X^{a},X ^{b}\right]^{2}+\theta^{T}\gamma_{a}\left[X^{a},\theta\right]\right).$$ جایی که $X^a$ هستند 9 دلار ماتریسهای $N\times bosonic و $\theta$ یک اسپینور با ارزش ماتریس 16$ با مولفه $SO(9)$ هستند. (توسط تیلور در صفحه 8 در «نظریه M(atrix: Matrix Quantum Mechanics as a Fundamental Theory» در http://arxiv.org/abs/hep-th/0101126 ارائه شده است). این را می توان از یک عمل شبیه به این نتیجه گرفت $$S=\frac{1}{2\lambda}\int\text{d}t\,\text{Tr}\left(\partial_{t}X^{a}\partial_{t}X_{a }-\frac{1}{2}\left[X^ {a},X^{b}\right]^{2}+i\theta^{T}\partial_{t}\theta-\theta^{T}\gamma_{a}\left[X^{a }،\theta\right]\right)$$. از آنجایی که این یک نظریه فوق متقارن است، درجات آزادی بوزونی و فرمیونی باید مطابقت داشته باشند. معادلات حرکت فرمیون ها درجه آن را نصف می کند اگر آزادی باشد و ما فقط 8 را باقی می گذاریم. اما در مورد درجات بوزونی، باید 8 داشته باشیم نه 9. با این حال یک محدودیت گاوس نیز وجود دارد که توسط $\left\\ داده می شود. { \partial_{0}X^{I},X_{I}\right\\} +\left\\{ \theta^{T},\theta\right\\} =0$ (که اگر بخواهیم یک نظریه ثابت سنج داشته باشیم باید آن را اعمال کنیم، در اینجا فیلد گیج معمولی $A$ برابر با $A=0$ قرار گرفته است)، اما این شامل فرمیون ها و بوزون ها می شود و نه تنها می تواند درجه ای از آزادی را برای ماتریس های بوزونی محدود می کند؟ چگونه می توانم درجات آزادی بوزونی و فرمیونی را مطابقت دهم؟ | درجات آزادی در نظریه m(atrix). |
103798 | در زیر راه حل معادله انتشار 1 بعدی با ضریب انتشار D، موقعیت ذره اولیه $x_0$، و یک مرز کاملا جذب کننده در $x=0$ (s.t. $P(x=0)=0$) است. $$ P(x;t)=\frac{1}{\sqrt{4 \pi D t}}e^{-\frac{(x-x_0)^2}{4 D t}} - \frac{ 1}{\sqrt{4 \pi D t}}e^{-\frac{(x+x_0)^2}{4 D t}} $$ اگر درست متوجه شده باشم، برای $x_0>0$. $$ P(\text{بدون برخورد در زمان $t$})=\int_0^\infty P(x;t) dx $$ به عبارت دیگر، احتمال کل در فضای مجاز در زمان $t$ دقیقاً همان احتمال است که ذره _never_ با مرز جذب در $x=0$ تا زمان $t$ تماس نداشت. چیزی که من می خواهم محاسبه کنم، نرخ از دست دادن احتمال $k(t)$ است. از بالا، به نظر می رسد که: $$ k(t) = \frac{d}{dt} \int_0^\infty P(x;t) dx $$ ارزیابی با mathematica نشان می دهد: $$ k(t)= -\frac{D x_0}{2 \sqrt{\pi}} \left(\frac{1}{D t}\right)^{3/2} e^{-\frac{x_0^2}{4 D t}} $$ که منطقی به نظر میرسد. به نظر می رسد که باید راهی برای محاسبه $k(t)$ _بدون_ محاسبه ادغام فضایی در $x$ وجود داشته باشد، شاید برخی از محاسبات فقط شامل مرز باشد. من فکر می کردم از آنجایی که تمام ضررها در $x=0$ رخ می دهد، مشتق زمانی $P(x;t)$ که در $x=0$ ارزیابی می شود باید k(t) باشد. با این حال، نتیجه آن محاسبه 0 است. _سوال: آیا راهی برای محاسبه k(t) بدون محاسبه انتگرال فضایی در دامنه $x$ وجود دارد؟_ | نرخ از دست دادن احتمال از مرز جذب |
101798 | من اخیراً در حال یادگیری قانون گاوس در خازن هستم، اخیراً به این مشکل رسیدم که خودم نتوانستم آن را حل کنم. اگر یک خازن و یک محیط دی الکتریک با نیمی از حجم بین صفحات داشته باشیم، گذردهی دی الکتریک اپسیلون است. میدان الکتریکی داخل دی الکتریک را پیدا کنید. مورد دوم زمانی است که دی الکتریک فقط نیمی از منطقه را پوشش می دهد. تصویر اول (نمادها E1، E2، Epsilon برای روشن شدن هستند) باز هم میدان الکتریکی در دی الکتریک چیست؟ بر حسب Q A (مساحت) epsilon0 و epsilon بیان کنید. چگونه این مشکل را حل کنیم؟ آیا ربطی به شرایط مرزی دارد؟   | میدان الکتریکی یک خازن در محیط دی الکتریک با اندازه عجیب و غریب |
15790 | بقای احتمال: فرض کنید یک تابع موج ${\partial \mathbb P \over \partial t} = -t f(x,t)$ و ${\partial j \over \partial x} = i f(x,t)$ دارد. . چگونه می توان نتیجه گرفت که ${\partial \mathbb P \over \partial t} = {-\partial j \over \partial x}$؟ با تشکر | جریان احتمالی |
19653 | از این **سوال**، من متوجه شدم که یک میدان الکترومغناطیسی فاقد بار الکتریکی است، اما دارای دو جزء است: * میدان الکتریکی * میدان مغناطیسی اکنون چیزی که من متوجه نشدم این است که چگونه آنتن گیرنده یک ولتاژ کوچک القایی دریافت می کند. آیا این به دلیل مولفه میدان الکتریکی یا مغناطیسی EMF است؟ و چگونه؟ | چگونه یک آنتن گیرنده جریان الکتریکی القایی دریافت می کند؟ |
93498 | من یک شبیه سازی 2 محفظه دارم. بخش اول با استفاده از ODE واکنش ها را شبیه سازی می کند. محفظه دوم از حرکت براونی استفاده می کند. من میخواهم بتوانم مولکولهایی از محفظه ODE در محفظه براونی منتشر کنم. به نظر می رسد باید به این سوال پاسخ دهم: چه فیزیک/ریاضیاتی بر میزان انتشار از یک حجم حاکم است؟ آیا می توانم به سادگی از قانون فیک استفاده کنم؟ | شبیه سازی انتشار از توده به ذرات منفرد |
17553 | با توجه به این که اندازه زاویه ای خورشید از زمین 0.533 $^\circ$، فاصله ماه از زمین در حضیض 3.633 $\ برابر 10^5 $ کیلومتر کیلومتر و شعاع متوسط ماه 1737.1 $ است. کیلومتر فرض کنید که حضیض ماه با سرعت یکنواخت 4 دلار سانتی متر در سال از زمین دور می شود. تخمین بزنید که چقدر طول می کشد تا به کلیت نهایی برسیم (یعنی زمانی که دیگر نمی توانیم خورشید گرفتگی کامل را روی زمین مشاهده کنیم). | تا «کلیت نهایی» چقدر باقی مانده است؟ |
17556 | با توجه به امواجی که از یک توری پراش عبور می کنند، معادله ای مانند این داریم: $$d_s\sin(\theta) = m\lambda.$$ جایی که $d_s$ فاصله بین شکاف ها در توری است، $\theta $ زاویه تقریبی است که در آن امواج از طریق هر شکاف توری خم می شوند، $\lambda$ طول موج امواجی است که از آن عبور می کنند. گرادیان و $m$ تعداد طول موج هایی است که مسافت طی شده توسط یک موج از یک شکاف با شکاف مجاور متفاوت است. $d_s$ و $m$ معمولاً در سناریوهایی که من با آنها کار می کنم ثابت می مانند. کتاب فیزیک من می گوید که _دیفرانسیل معادله فوق_$d_s \cos(\theta)d\theta = md\lambda$$ است (بدون اینکه $d_s$ (فاصله) منفرد با آنهایی که در $d\theta هستند اشتباه گرفته شوند. $ و $d\lambda$). منظور از اینکه معادله دوم را «دیفرانسیل» اولی بنامیم چیست؟ من سعی می کنم مفهوم پشت دیفرانسیل ها را بیشتر درک کنم تا بعداً فیزیک را درک کنم. ویرایش: در سوال user6786، user6786 بیان میکند که طبق فرمول $dy=f'(x)dx$ میتوانیم مقادیر $dx$ را وصل کنیم و یک $dy$ (دیفرانسیل) را محاسبه کنیم. من سعی می کنم ببینم چگونه کار می کند. | دیفرانسیل $d_s\sin(\theta) = m\lambda$ با توجه به امواج از طریق توری های پراش چه کمکی به ما می کند؟ |
103422 | از آنجایی که در حال مطالعه تئوری الکترومغناطیسی بودهام، همیشه هنگام تلاش برای تجسم میدانها دچار سردرگمی شدهام. خوشبختانه، میدان های الکتریکی و مغناطیسی، میدان های برداری هستند و همچنین در جهت انتشار، یک سیستم مختصات سه بعدی را ارائه می دهند. با این حال، به طور کلی برای تجسم یک میدان N بعدی (منظورم میدان بسته به مختصات N است)، ابعاد N+1 ضروری است. به عنوان مثال، در مورد فیلد 1 بعدی $\phi(x)$، میتوانیم یک نمودار $x$ در مقابل $\phi(x)$ رسم کنیم. اما من نمی دانم که آیا می توان زمینه ها را با استفاده از خطوط توصیف کرد. برای توضیح بیشتر، اگر من فیلد 2 بعدی $\lambda(x,y)$ داشته باشم، آیا می توانم فیلد را به صورت دو بعدی با استفاده از خطوط مجسم کنم (بدون ترسیم تغییر $\lambda(x,y)$ در مقابل $x$ و $y$). | تجسم فیلدهای اسکالر و برداری |
133005 | من در مورد مدل Ising فرومغناطیسی دوبعدی در میدان صفر یاد میگیرم و سعی میکنم با محاسبه انرژی حالت پایه برای حالت با تمام چرخشهای «بالا» در یک شبکه ۳×۳ آنچه را که میدانم تأیید کنم. $$H = -J\sum_{<i,j>}s_{i}s_{j}$$ که در آن مجموع بیش از نزدیکترین همسایگان است. سوال من این است که چگونه مقادیر انرژی را برای هر چرخش درج می کنید؟ آیا شما فقط هامیلتونی را برای هر سایت محاسبه می کنید و سپس سایت ها را با هم اضافه می کنید؟ در این صورت، با فرض مرزهای ثابت، -4J برای چرخش مرکزی، -2J برای هر یک از چهار چرخش در گوشهها (دو همسایه نزدیک)، و -3J برای هر یک از چهار چرخش در وسط لبه دریافت میکنم. سطرها و ستون ها (سه همسایه نزدیک). با جمع کردن همه آنها، H = -24J برای کل شبکه بدست می آید. در کتاب آمار مکانیک چندلر، او می گوید که کمترین انرژی مدل Ising روی یک شبکه مربعی با -2NJ داده می شود، که در آن N تعداد اسپین ها است. او مشخص نمی کند که شرایط مرزی چیست، اما من فرض می کنم منظور او مرزهای ثابت است. در اینجا، این بدان معناست که کمترین انرژی باید -18J باشد. من چه غلطی می کنم؟ | چگونه انرژی حالت پایه را برای مدل Ising محاسبه کنیم؟ |
11826 | چرا باید دو ذره زیر اتمی (یا ذره بنیادی) - می گویند الکترون ها باید خواص استاتیکی یکسانی داشته باشند - جرم یکسان، بار یکسان؟ چرا نمی توانند تا حدودی با یکدیگر تفاوت داشته باشند؟ آیا نظریه ای وجود دارد که آن را ثابت کند؟ تصور کنید بیگانه ای به اندازه کهکشان راه شیری منظومه شمسی ما را با کاوشگری به اندازه 10 ثانیه بعد منظومه شمسی بررسی می کند و به این نتیجه می رسد که همه سیارات یکسان هستند. | آیا همه الکترون ها یکسان هستند؟ |
131562 | مکانیک کلاسیک تقریب خوبی برای نسبیت خاص است، که تقریب خوبی برای نسبیت عام است. انتهای خط به عنوان TOE، چرا اینطور است؟ آیا می توان این را در نظریه ریسمان / نظریه M ثابت کرد؟ | بعد از نظریه ریسمان/نظریه M چه می آید؟ |
73954 | من چند سوال در رابطه با نظریه ریسمان دارم: 1. چرا دقیقاً 4 بعد فضازمان بزرگ وجود دارد در حالی که بقیه کوچک می مانند؟ 2. QFT غیر محلی است. چگونه می تواند در GR جا بیفتد؟ | مسئله ابعاد و غیرمحلیت در نظریه ریسمان |
132297 | من نمی توانم تفاوت واقعی بین EMR و میدان های الکتریکی و مغناطیسی را درک کنم. هنگامی که جریان جریان دارد، یک میدان الکتریکی به دلیل جریان الکترون و یک میدان مغناطیسی وجود دارد، اما هیچ EMR (صرفه جویی در تابش جسم سیاه از سیم) منتشر نمی شود. در این صورت اگر میدان های مغناطیسی فقط از سیم ها ساطع می شوند، پخش های رادیویی چگونه می توانند کار کنند؟ بدیهی است که من یک چیز مهم را در اینجا از دست داده ام. | تفاوت بین EMR و میدان های الکتریکی و مغناطیسی تنها |
43570 | در _M. نمودار Veltman's Diagrammatica_، ضمیمه E، می توان مدل استاندارد لاگرانژی کامل را پیدا کرد. برخی از سکتورها (مانند فرمیون-هیگز و سکتورهای ضعیف) حاوی ارواح هیگز $\phi^+،\phi^-$ و $\phi^0$ هستند. > آیا ارواح هیگز ارواح فادیف-پوپوف هستند؟ اگر چنین است، > چرا میدان هیگز، که یک میدان سنج نیست، ارواح به ارواح می دهد؟ اگر نه، > از چه نظر آنها _ارواح_ هستند؟ | منشاء ارواح هیگز |
72308 | بیایید با در نظر گرفتن اتمهای دو سطحی سؤال را آسانتر کنیم (با حالتهای اسپین، یعنی چرخش $|\uparrow\rangle$ و چرخش به پایین $|\downnarrow\rangle$). مقالهای که اخیراً خواندهام ادعا میکند که اتمها در حالتهای ویژه انرژی (یعنی زمانی که آن را در یک میدان مغناطیسی در جهت z قرار میدهید) گشتاور دوقطبی ندارند. داشتم به این فکر میکردم که اگر یک حالت ویژه باشد، از آنجایی که اسپین نمیتواند در جهت z باشد (به یاد داشته باشید که در واقع در ناحیه مخروطی نشان میدهد)، چگونه میتواند یک ممان دوقطبی نداشته باشد؟ | آیا اتم ها می توانند گشتاور دوقطبی غیر صفر داشته باشند؟ |
129034 | در برخی از پستهای این انجمن خواندهام که قرارداد علامت در اپتیک برای آسانتر کردن به خاطر سپردن فرمول مفید است، و در حین استفاده از فرمولها برای خنثی کردن اثر قراردادن علامت، باید دوباره از قرارداد علامت استفاده کنیم... از هندسه استفاده کنید و دیدم که در واقع بدون قرارداد علامت دو فرمول برای فرمول سازنده لنز و غیره به دست می آوریم ... بنابراین در این راه قرارداد علامت مفید است ... اما من نتوانستم فرمول را برای آن استخراج کنم. بزرگنمایی خطی توسط هندسه - بدون قرارداد علامت، اشتقاق با فرمول ارائه شده در کتاب های درسی مطابقت ندارد (که می گوید m برای عدسی محدب وقتی تصویر واقعی است باید منفی باشد). آیا کسی می تواند توضیح دهد که چگونه آن را دریافت کنیم، و اگر نه چرا ما آن را دریافت نمی کنیم؟ قرارداد علامت استفاده شده عبارت است از: 1. جهت پرتو فرودی مثبت است. 2. اشعه تابشی همیشه از سمت چپ به سطح شکست می خورد. 3. فاصله عمود از یک جسم زمانی مثبت است که از محور اصلی به سمت بالا اندازه گیری شود. 4. فاصله همیشه از قطب سطح شکست گرفته می شود. | اپتیک - مشتق بزرگنمایی خطی لنز بدون قرارداد علامت |
4146 | من هیچ مرجعی ندیدم که این موارد را توضیح دهد و از همه مراحل استدلال یا معادلات مطمئن نیستم. من سعی میکنم دنبالهای از استدلالها را در اینجا بازتولید کنم که بیشتر از بحثها برداشت کردهام و میخواهم منابعی برای جزئیات و توضیحات پسزمینه بدانم. * به نظر می رسد که به طور کلی شاخص Witten (${\cal I}$) را می توان به صورت $ Tr (-1)^F \prod_i x_{i}^{C_i}$ نوشت که $x_is$ مانند فوگاسیته های مقدار ذخیره شده $C_is$ و $C_is$ مجموعه کاملی از عملگرهای قابل اندازه گیری همزمان را تشکیل می دهند. من میخواهم انگیزه موارد فوق و بهویژه در مورد «شاخص» نامیدن موارد فوق را بدانم، حتی اگر به پدیدههای فراری بستگی داشته باشد که به نظر نمیرسد توسط لاگرانژی نظریه یا منیفولد زیربنایی مشخص شده باشد؟ آیا این وابستگی برخی از ویژگی های ذاتی منیفولد زیرین یا نظریه را بازتولید می کند و فیلدهای مولفه فرمیونی یک ابرفیلد و ${\cal D}$ ابرمشتق شوند. \cal D}^n\psi)$ احتمالاً عملکرد پارتیشن تک ردیابی حرفی (STLP) نامیده می شود و هنگامی که شامل مواردی مانند محصولات از موارد فوق نیز می شود، چند ردیابی نامیده می شود. تابع پارتیشن نامه (MTLP) من می خواهم در مورد تعاریف / ارجاعات دقیق / کلی برای اصطلاحات فوق و انگیزه های پشت آنها بدانم. * احتمالاً برای فیلدهای الحاقی، اگر $f(x)$ یک STLP است، پس ظاهراً در حدی (N بزرگ؟) یکی دارد، MTLP = $\prod _{n=1} ^{\infty} \frac{ 1}{1-f(x^n)}$ * یکی نیز چیزی به نام «STLP کامل (FSTLP)» را تعریف میکند که احتمالاً شامل اصطلاحاتی از این نوع است. $Tr({\cal D}^n \phi ^m {\cal D}^p \psi ^q)$ و سپس MTLP را می توان از آن به عنوان MTLP = $exp [ \sum _{m=1} دریافت کرد ^ {\infty} \frac{1}{m} FSTLP]$ * نتیجه همه اینها احتمالاً برای این است که نشان دهد MTLP همان Witten Index است (در حدی؟). بسیاری از استدلال های بالا را نمی فهمم و من خوشحال می شوم که توضیحات و مراجع توضیحی را بدانم که مفاهیم فوق را توضیح می دهد (امیدوارم برای مبتدیان! همراه با آن ممکن است به خصوص در مورد بازنمایی های گروه فوق منطبق مفید باشد.) | Witten Index و تابع پارتیشن حروف |
43573 | این مشکل از کتاب درسی فیزیک ما است: > _ بازیکنی با سرعت اولیه 29.4 متر بر ثانیه توپ را به سمت بالا پرتاب می کند. (الف) > x = 0 m و t = 0 s را انتخاب کنید تا مکان و زمان توپ در > بالاترین نقطه آن باشد، جهت عمودی رو به پایین جهت مثبت > محور x باشد، و علائم موقعیت را ارائه دهید. , سرعت و > شتاب توپ در طول حرکت رو به بالا و پایین آن. v < 0 (بالا)، v > 0 (پایین)، a > 0 > در سراسر؛ a > 0 چیزی است که مرا آزار می دهد و ساعت ها جستجو و تلاش برای فهمیدن آن انجام داده ام. لطفا تمام قسمت های پاسخ را توضیح دهید. پیشاپیش ممنون | علامت منفی شتاب |
77862 | کتاب من در مورد سؤالات قانون گاوس مبتنی بر عایق بسیار کمیاب است. به نظر می رسد هادی ها به سادگی از عهده خودشان بر می آیند. این سوالی است که من روی آن کار می کنم و بخشی از کتاب من نیست.  که در آن شعاعها $a,b,c,d$ از کوچکترین تا بزرگترین و نواحی خاکستری پوستههای کروی عایق با توزیع بار هستند. > با توجه به $a,b,c,d,q$ یافتن:- > 1)$E(r)$ برای همه موقعیتهای مختلف > 2) نمودار $E(r)$ > 3) یافتن چگالی شارژ حجمی * I' هرگز عایق های شکل جزئی را انجام نداده ام، روند فکر من این است که از آنجایی که $\Phi = \frac{q_i}{\epsilon_0}$ و $q_i$ نسبت به مقدار حجم است. محصور شده توسط هر سطح گاوسی با شعاع r که می سازیم: $\rho = \frac{q}{V}$ $\rho \cdot V_i = q_i$ $\int^r_a \rho 4 \pi r^2 dr = q_i$ آیا این روند درستی است؟ * هادی ها به راحتی ناپیوسته هستند و به راحتی در تکه های شعاع جداگانه قابل حمل هستند، اما برای عایق ها نباید آنها را با یکدیگر در هم بکوبند؟ وقتی با پوسته بیرونی یا فراتر از پوسته بیرونی سروکار دارم، چگونه پوسته داخلی کاملا محصور شده را کنترل کنم؟ رودهام میگوید افزودنی است و میتوان آن را بهعنوان شارژ نقطهای در نظر گرفت، اما راهی برای اطمینان ندارم. برای هر کمکی متشکرم | سوالات قانون گاوس مبتنی بر عایق |
86042 | عمل Yang-Mills معمولاً با $$S= \int\text{d}^{10}\sigma\,\text{Tr}\left(-\frac{1}{4}F_{\mu\ داده میشود. nu}F^{\mu\nu}-\theta^{T}\gamma^{\mu}D_{\mu}\theta\right)$$ با قدرت میدان تعریف شده به صورت $F_{\mu\nu}=\partial_{\mu}A_{\nu}-\partial_{\nu}A_{\mu}-ig\left[A_{\mu},A_{\nu}\راست ]$ , $A_{\mu}$ یک فیلد سنج هرمیتین U(N) در نمایش الحاقی است، $\theta$ یک $16\times1$ اسپینور Majorana-Weyl از $SO(9)$ در نمایش الحاقی و $\mu=0,\dots,9$. مشتق کوواریانت توسط $D_{\mu}\theta=\partial_{t}\theta-ig\left[A_{\mu},\theta\right]$ داده میشود. ما از یک متریک با علائم عمدتا مثبت استفاده می کنیم. ما فیلدها را با $A_{\mu}\to\frac{i}{g}A_{\mu}$ تغییر می دهیم و اجازه می دهیم $g^{2}\to\lambda$ که به ما می دهد $$S=\int\text{d}^{10}\sigma\,\text{Tr}\left(\frac{1}{4\lambda}F_{\mu\nu}F^{\mu\ nu}-\theta^{T}\gamma^{\mu}D_{\mu}\theta\right)$$ با قدرت میدان تعریف شده به صورت $F_{\mu\nu}=\partial_{\mu}A_{\nu}-\partial_{\nu}A_{\mu}+\left[A_{\mu},A_{\nu}\راست] $ و مشتق کمکی $D_{\mu}\theta=\partial_{t}\theta+\left[A_{\mu},\theta\right]$. اکنون یک کاهش ابعادی از $9+1$ به $0+1$ انجام میدهیم، به طوری که همه فیلدها فقط به زمان بستگی دارند، هزاران مشتق مکانی ناپدید میشوند، یعنی $\partial_{a}(\text{Anything})=0$. فیلد برداری بعدی $10$ به فیلدهای اسکالر $9$ تجزیه می شود که نام آن را $X^{a}$ تغییر می دهیم و یک فیلد سنج $A_{0}$ که نام آن را تغییر می دهیم $A$ . این به (توجه داشته باشید که $\gamma^{t}=\mathbb{I}$ و آن $\gamma^{a}=\gamma_{a}$. $$F_{0a}= \partial_{t}X^ {a}+\left[A,X^{a}\right],\quad F_{ab}=+\left[X^{a},X^{b}\right] \gamma^{t}D_{t}\theta= \partial_{t}\theta+\left[A,\theta\right],\quad\gamma^{a}D_{a}\theta=\gamma_{a }\left[X^{a},\theta\right]$$ عمل این نظریه پس از آن است $$S=\int\text{d}t\,\text{Tr}\left(\frac{1}{2\lambda}\bigg\\{-\left(D_{t}X^{a} \right)^{2}+\frac{1}{2}\left[ X^{a},X^{b}\right]^{2}\bigg\\}-\theta^{T}D_{t}\theta-\theta^{T}\gamma_{a}\چپ [X^{a}،\theta\right]\right)$$ با مشتق کوواریانت تعریف شده به صورت $D_{t}X^{a}=\partial_{t}X^{a}+\left[A,X^{a}\right]$ و $D_{t}\theta =\partial_{t}\theta+\left[A,\theta\right]$ حالا به انرژی بالقوه نیاز دارم $V=+\frac{1}{2}\left[X^{a},X^{b}\right]^{2}$ منفی باشد، نه مثبت سخنرانی در مورد D-branes, Gauge Theory and M(atrices) (http://arxiv.org/abs/hep-th/9801182) در صفحه 10، جایی که می نویسد: زیرا متریکی که ما استفاده می کنیم دارای یک امضای بیشتر مثبت است، اصطلاحات جنبشی دارای یک شاخص منفرد افزایش یافته 0 مربوط به تغییر علامت هستند، بنابراین عبارت های جنبشی در واقع علامت صحیح دارند. عبارت جابجایی $\left[X^{a},X^{b}\right]^{2}$ که به عنوان یک عبارت بالقوه عمل میکند، در واقع منفی است. این نتیجه از این واقعیت است که $\left[X^{a},X^{b}\right]^{\dagger}=\left[X^{b},X^{a}\right]=-\ چپ[X^{a},X^{b}\right]$. بنابراین، همانطور که انتظار می رود، اصطلاحات جنبشی در عمل مثبت هستند در حالی که شرایط بالقوه منفی هستند. اما من نمی دانم مزدوج هرمیتی $^\dagger$ از کجا آمده است، برای من این عبارت فقط: $$\left[X است. ^{a},X^{b}\right]^{2}=\چپ[X^{a},X^{b}\right]\چپ[X_{a},X_{b}\راست] $$ توجه داشته باشید که تیلور هنگام تغییر مقیاس از قراردادهای کمی متفاوت استفاده می کند، به جای $A_{\mu}\to\frac{i}{g}A_{\mu}$ او از $A_{\mu}\to\frac{1 استفاده می کند. }{g}A_{\mu}$ و $\theta \to\frac{1}{g}\theta$ اما فکر نمیکنم این مشکلی ایجاد کند. | کاهش ابعادی یانگ میلز به نظریه m(atrix). |
5961 | چگونه می توانم تداخل مغناطیسی را که یک بلوک ثابت 35000 کیلوگرمی از آهن 100 درصد خالص روی قطب نما مغناطیسی دارد، پیدا کنم و میزان افت تداخل چقدر خواهد بود. بنابراین اگر بلوک 35000 کیلوگرمی آهن در فاصله 1 متری از قطب نما، 100 متری یا 1000 کیلومتری آن باشد، می خواهم میزان افت تداخل را محاسبه کنم. * * * این ممکن است پوچ به نظر برسد، اما برای پروژه مفهومی که من روی آن کار می کنم بسیار مهم است. در زمینه این سوال، فرض کنید همه چیز عالی است و ما اساساً در خلاء کار می کنیم و هیچ تداخلی از هیچ چیز دیگری وجود ندارد و همه ابزارها 100٪ دقیق و بی نهایت دقیق هستند. و اینکه من فقط درک خیلی خیلی ابتدایی از فیزیک، ریاضیات و مغناطیس دارم. | نرخ افت تداخل مغناطیسی را از توده آهن خالص روی قطب نما مغناطیسی بیابید |
77865 | اغلب توسط استادم با استفاده از مثال زیر به من می گفت که رابطه بقای انرژی و قانون لنز را نشان دهم. اگر یک هادی را به یک میدان مغناطیسی ثابت فشار دهید. بر اساس قانون لنز، ولتاژ برای مخالفت با علت القا می شود که سپس هادی را از حرکت سریعتر مقاومت می کند که این امر نقض بقای انرژی است. به عبارت دیگر، اگر میله را خیلی کم فشار دهید، و نیروی القایی آن را بیشتر فشار دهد، انرژی بی نهایت تولید می کنید که با قانون بقای انرژی در تضاد است. با این حال، من از این پاسخ به اندازه کافی خوشحال نشدم، اگرچه واقعیت این است که شما انرژی بی نهایت دریافت نمی کنید. داشتم فکر میکردم که آیا این به چیزهایی که در مقیاس اتمی اتفاق میافتد مربوط میشود؟ با در نظر گرفتن یک مثال پیش پا افتاده تر، آهنربا در حال حرکت به سمت یک حلقه جریان، پس چرا قطب مخالف تولید می کند تا در برابر تغییر مقاومت کند؟ آیا این ربطی به شار برش میدان مغناطیسی دارد؟ چرا باید یک فیلد برای لغو اثر ایجاد شود؟ چرا هیچ اتفاقی نمی افتد؟ یا این فقط یک واقعیت در طبیعت است؟ برای من سخت است که بفهمم این واقعا چگونه کار می کند. آیا این یک ذره مجازی است؟ لطفاً پدیده های فوق را بدون ربط دادن به قانون حفظ انرژی توضیح دهید.  | توضیح قانون لنز بدون پایستگی انرژی |
13422 | معادلات Rayleigh-Lamb: $$\frac{\tan (pd)}{\tan (qd)}=-\left[\frac{4k^2pq}{\left(k^2-q^2\right) ^2}\right]^{\pm 1}$$ (دو معادله، یکی با نمایی 1+ و دیگری با نمایی -1) که در آن $$p^2=\frac{\omega ^2}{c_L^2}-k^2$$ و $$q^2=\frac{\omega ^2}{c_T^2}-k^2$$ در ملاحظات فیزیکی نوسانات الاستیک نشان میدهند. صفحات جامد در اینجا $d$ ضخامت یک صفحه الاستیک، $c_L$ سرعت امواج طولی و $c_T$ سرعت امواج عرضی است. این معادلات برای هر مقدار مثبت $\omega$ یک مجموعه گسسته از مقدار ویژه واقعی را برای $k$ تعیین می کند. مشکل من محاسبه عددی این مقادیر ویژه و به ویژه برای به دست آوردن منحنی هایی است که این مقادیر ویژه را نمایش می دهند. چه نوع روش عددی می توانم برای این مشکل استفاده کنم؟ با تشکر ویرایش: با استفاده از مقادیر عددی $d=1$، $c_L=1.98$، $c_T=1$، نمودارها باید چیزی شبیه این به نظر برسند (منحنیهای سیاه مربوط به نماگر -1، منحنیهای آبی با توان 1+ هستند. محور افقی $\omega$ و محور عمودی $k$ است):  | محاسبه عددی منحنیهای ریلی-لمب |
31865 | حداقل اگر $\vec v$ واقعاً فقط یک پارامتر یک بعدی باشد، اندازهگیری تمام لحظات $\langle v^n \rangle_f$ به نظر میرسد همه اطلاعات را برای محاسبه $\langle A \rangle_f$ با $A(v) به من میدهد. )$ تابعی از $v$ است. بنابراین توان های اعداد صحیح مولد تابع جبر $v$ توابع خاصی هستند. من نمی دانم که آیا عملکردهای ویژه دیگری وجود دارد که انتظارات آنها به همان اندازه مفید است و اگر چنین است، چگونه به سیستمی که شما در نظر می گیرید بستگی دارد. برای مثال، اجازه دهید $\langle \dots \rangle_f$ یک نسخه برای محاسبه میانگین یا انتظار باشد و $$\langle A \rangle_f:=\int_\Gamma A(\vec v)\ f(\vec v)\ \ متن d \vec v,$$ وجود دارد به عنوان مثال. یک معنادار آماری برای $\langle f \rangle_f$؟ شاید این سوال به عنوان پاسخ «بیاهمیت» بله داشته باشد، زیرا گزینههای بیشتری نسبت به سری تیلور برای پایهگذاری برخی جبر تابع عناصر $f(v_1,v_2,\dots)$ وجود دارد. با این حال، نمیدانم اگر مولدهای غیر محاسباتی $[v_1,v_2]\ne0$ را در نظر بگیریم، چگونه تغییر میکند. این سوال تا حدی به این دلیل است که من از روابطی مانند $$\langle T^n\rangle \equiv \int_0^\infty E^{n-1}\، e^{ - \left( {E /T } می ترسم. \right)^C }{\rm d}E\ = \tfrac{\Gamma \left(\tfrac{n }{ C }\right)}{C} \cdot T^n,$$ یعنی $\langle A(E) \rangle$ مقادیر انتظار ظاهراً برای محاسبه وزن هایی که در توابع چند جمله ای هستند $f_{\ T,C}(E)=e^{ - \left( {E /T } \right)^C}$. | حداقل مجموعه مقادیر انتظاری که در یک مدل آماری نیاز دارم چیست؟ |
74885 | وقتی فرآیند کلاسیک مارکوف را یاد گرفتم، متوجه شباهتهای فرآیند کوانتومی و فرآیند مارکوف شدم، و تنها تفاوت آنها بین احتمال و دامنه احتمال است که مربع مدول آنها یک احتمال را نشان میدهد. من شباهت را در اینجا نشان می دهم. معادله شردینگر رابطه بین حالت فعلی و حالت بعدی را به ما می دهد.$$\frac{d}{dt}\lvert\psi\rangle=\hat{H}\lvert\psi\rangle$$ در اینجا، مختلط را نادیده می گیریم عدد و ثابت پلانک. نسخه زمان گسسته آن است $$\lvert\psi\rangle_{n+1}-\lvert\psi\rangle_{n}=\hat{H}\lvert\psi\rangle_{n}$$ آن را بسیار شبیه به فرآیند مارکوف یافتم که بیان میکند به عنوان $V_{n+1}=MV_{n}$ یا $$V_{n+1}-V_{n}=(M-1)V_{n}$$ که در آن $V$ است بردار در فضای حالت اگر تفاوت بین احتمال و دامنه احتمال را نادیده بگیریم، ماتریس $(M-1)$ بسیار شبیه همیلتونی است. در تصویر شردینگر، شباهت آشکارتر است. $$\lvert\psi(t)\rangle=\hat{O}(t,t_0)\lvert\psi(t_0)\rangle$$ در واقع، سوال من در مورد فرآیند مارکوف است. من می خواهم بدانم چگونه با یک فرآیند مارکوف که فضای حالت آن دارای ابعاد بی نهایت است، برخورد کنم. فکر می کنم شاید مکانیک کوانتومی بتواند به من کمک کند. آیا می توانم یک فرآیند کوانتومی را به عنوان یک فرآیند مارکوف در نظر بگیرم؟ آیا این درست است که تفاوت بین آنها فقط تفاوت بین احتمال و دامنه احتمال است؟ چگونه با پرونده ابعاد نامتناهی برخورد کنیم؟ آیا می توانم چیزی مانند دامنه احتمال را برای کمک به حل این سوال معرفی کنم؟ | آیا می توانم یک فرآیند کوانتومی را به عنوان یک فرآیند مارکوف در نظر بگیرم؟ |
100031 | در یک نظریه میدان همسان، آیا می توان ماشینی ساخت که اجسام را منقبض یا منبسط کند؟ | کوچک کردن و گسترش اشیا در CFT |
15793 | چرا فروپاشی تابع موج با یک عملیات کوانتومی غیر واحد مطابقت دارد؟ | عدم یکسانی فروپاشی تابع موج |
106679 | به ما گفته می شود که آنها فقط می توانند روی سطوح، مرزهای دانه یا سایر نابجایی ها خاتمه پیدا کنند، اما به ما گفته نشده است که چرا آنها نمی توانند در داخل کریستال خاتمه پیدا کنند. | چرا دررفتگی نمی تواند به صورت عمده خاتمه یابد؟ |
74888 | تا آنجا که من می دانم، نوسانات حرارتی مسئول شستن هرگونه مغناطیس موثر، پس از خاموش شدن میدان خارجی هستند. از آنجایی که نوسانات حرارتی به مدتی نیاز دارند تا سیستم را به جهت گیری تصادفی برگردانند، مقیاس زمانی این فرآیند چگونه خواهد بود؟ آیا در حد 200 ps است؟ | طول عمر مغناطش القایی در یک ماده پارا/دی مغناطیسی چقدر است؟ |
81905 | 1. فضای مدول یک QFT چیست؟ 2. این که خلاء نامتعادل مختلفی وجود دارد دقیقاً به چه معناست؟ 3. آیا کسی می تواند تعریف دقیقی از فضای مدول و چند مثال ساده ارائه دهد؟ 4. و چرا امروزه اینقدر مهم و مورد مطالعه است؟ | فضای مدولی چیست و چرا به آن اهمیت می دهیم؟ |
17238 | سوال: > یک چرخ شروع به کار با $27\text{rad/s}$ میچرخد، اما با شتاب زاویهای که قدر آن با $\alpha(t) = > (3.0\;\mathrm{rad/s) داده میشود، کند میشود. ^4}) t^2$. در زمانی متوقف می شود: $\qquad$ ? من اتفاقی $3.0\text{s}$ را حدس زدم و درست شد. اما من می خواهم بفهمم چرا. من سعی کردم از یک معادله سینماتیک استفاده کنم و $a$ را برای $\alpha$ وصل کنم، اما پاسخ اشتباهی به من داد. آیا من اینجا چیز ساده ای را از دست داده ام؟ | زمانی که فقط سرعت زاویه ای اولیه و بیانی برای شتاب زاویه ای داده می شود، زمان توقف را پیدا می کنید؟ |
79531 | من می بینم که بسیاری از مقالاتی که امروزه در مورد مبانی ترمودینامیک (نظریه) نوشته می شود توسط برخی از اساتید قدیمی در جایی وجود دارد (ممکن است استثناهایی وجود داشته باشد). به نظر میرسد اکثر اعضای هیئت علمی جوان فعال به طور جدی علاقهای به تفسیر مجدد ترمودینامیک مانند ترمودینامیک غیرتعادلی ندارند، یعنی ادامه کار ایلیا پریگوژین و غیره. آیا یک دانشجوی تازه فارغ التحصیل می تواند از نظر نظری مشکلی را حل کند؟ | آیا فضای باز برای کار در ترمودینامیک غیرتعادلی برای یک دانشجوی دکترا وجود دارد؟ |
35826 | من همیشه کنجکاو بودم که چگونه دانشمندان به یک ذره با تابع موج خاص (مکان و چرخش و غیره) دست پیدا می کنند، پس چگونه به آن دست می یابند؟ یا این غیر ممکن است؟ | چگونه می توان یک ذره با تابع موج خاص ساخت؟ |
17552 | که می توانم به عنوان یک پروژه کلاس مکانیک کلاسیک ایجاد کنم؟ به غیر از نمونه های کلاسیکی که در کتاب های درسی می بینیم (کاتناری، براکیستوکرون، فرما، و...) | برخی از محاسبات جالب مسائل تغییرات چیست؟ |
19655 | داشتم با همکارانم بحث می کردم که چرا وقتی پله برقی در حال حرکت است، راحت تر می توان از پله برقی بالا رفت. فرض طبیعی من این بود که حرکت پله برقی شتاب بیشتری به سوارکار میدهد که به بالا رفتن از پلهها کمک میکند. اما همکاران من اصرار داشتند که این مزخرف است، و این عاطفه کاملاً روانی است (یعنی ساده تر به نظر می رسد). ما در واقع به سه فرضیه متناقض رسیدیم، و من مطمئن نیستم که کدام درست است: 1\. پله برقی دائماً به سوارکار شتاب می دهد زیرا بدون شتاب ثابت بدن قادر به مقابله با نیروی گرانش نخواهد بود (یعنی نظریه من). 2\. سوارکار شتاب نمی گیرد زیرا برای حفظ سرعت ثابت نیازی به شتاب نیست. 3\. شتاب پله برقی در واقع رسیدن به پله بعدی را سختتر میکند، زیرا سوار را در برابر پله فعلی هل میدهد. کدام یک از اینها صحیح است؟ | آیا پله برقی متحرک بالا رفتن از پله ها را آسان تر می کند؟ |
103864 | لطفاً کسی می تواند ادبیات آکادمیک (مجله ها/کتاب ها، عناوین و پیوندها) را در اختیار من قرار دهد که دیدگاه فعلی در مورد فضا-زمان را مورد بحث قرار دهد، یعنی اینکه نقاط فضا-زمان بی نهایت زیاد نیست؟ | تعداد بی نهایت نقاط فضا-زمان؟ |
74886 | اگر یک مداد به طول $d$ را روی نوک آن متعادل کنید و بگذارید بیفتد، چگونه سرعت نهایی انتهای دیگر آن را درست قبل از تماس با زمین محاسبه می کنید؟ (فرض کنید مداد یک میله یک بعدی است) | سرعت افتادن مداد |
4147 | اجازه دهید آزمایش Gedanke زیر را در نظر بگیریم: یک استوانه **متقارن** حول محور $z$ با سرعت زاویه ای $\Omega$ و یک موج مسطح با $\mathbf{E}\text{, }\mathbf{B} \ propto e^{\mathrm{i}\left(kx - \omega t \right)} $ توسط آن پراکنده می شود. فرض می کنیم گذردهی _ایزوتروپیک_$\epsilon(\omega)$ و نفوذپذیری $\mu(\omega)$ مواد سیلندر _در حالت استراحت_ را بدانیم. علاوه بر این، طول سیلندر در جهت $z$ بی نهایت است. مشکل ایستا ($\Omega = 0$) را می توان بر اساس نظریه Mie مورد بررسی قرار داد - با این حال، در اینجا، برای چرخش های بسیار سریع (که فرض می شود ممکن است) به یک توضیح **کوواریانت** از سیستم نیاز است. باعث ایجاد تبدیل های غیر ضروری $\epsilon$ و $\mu$ می شود. از این رو سوال من این است: > ### پاسخ پراکندگی به یک موج صفحه روی یک استوانه > که سریع می چرخد چیست؟  پیشاپیش از شما متشکرم | توصیف کوواریانس پراکندگی نور در سیلندر با سرعت چرخش |
17554 | سوال واقعی این بود: **یک پروتون در چاه بی نهایت عمیقی به ضخامت 1*10^-14 متر گیر افتاده است.** گمان می کنم که این بی اهمیت است زیرا فقط باید به ما در تصمیم گیری در مورد محدودیت های ادغام خود کمک کند. چیزی که من نگران آن هستم قسمت دوم سوال است. **پروتون در اولین حالت برانگیخته است.** آیا قرار گرفتن پروتون در اولین حالت برانگیخته تاثیری بر تابع موج دارد یا سوال؟ یا برای هر احتمالی که لازم است باید انتگرال تابع موج یک ذره آزاد را بیش از حدی که آنها می خواهند پیدا کنم؟ برای مثال. **احتمال یافتن پروتون را در فاصله 0.25*10^-14m از دیواره دست چپ محاسبه کنید. 0.25*... و 1*10...). این سوال همچنین در مورد طول موج فوتون گسیل شده در صورت بازگشت پروتون به حالت پایه مطرح شد. [ **اینها سوالات کاغذی گذشته است** من در حال آماده شدن برای فینال هستم **بنابراین هیچ راه حل یا کمکی ندارم * _:(_ ***] * ] | یک پروتون در چاه بی نهایت عمیق L متری به دام افتاده است. پروتون در اولین حالت برانگیخته است. چگونه حالت هیجان زده سوال را تغییر می دهد. |
103420 | در مدار dc کار با باتری = QV انجام می شود در حالی که انرژی ذخیره شده در خازن =(QV)/2 اتلاف انرژی =(QV)/2 در حالی که یک خازن در مدار ac افت توان ندارد. چرا اینطور است؟ در حین شارژ نباید گرما در خازن مدار ac از بین برود. | خازن در مدارهای ac و dc |
101424 | در فرمول $$dB = \frac{\mu_0l ~|dl \times r|}{4 \pi r^3} $$ و تصویر  که در آن dl در صفحه y-z و dB در صفحه x-y است. هادی حلقه در صفحه y-z است و جریان I را در جهتی که ذکر شد حمل می کند **ویرایش**: همچنین نقطه p می تواند در حلقه دایره ای حرکت کند **ویرایش 2**: برای رفع سردرگمی...بردار dl دارد (L حروف الفبا) و فعلی I (الفبای من) است. من می خواهم بدانم که آیا زاویه بین dl و r تتا است؟ چگونه | کدام زاویه باید باشد؟ |
46439 | من سعی می کنم سخنرانی های فاینمن را دنبال کنم و روی یک قطعه خاص گیر کرده ام. اجازه دهید قبل از اینکه سوالم را بپرسم آن را برای شما قاب کنم. هیچ کس بهتر از خود نویسنده این کار را انجام نمی دهد. برای انجام این کار، اجازه دهید یک ذره خاص را که > در فاصله $r$ از محور قرار دارد، برداریم و بگوییم که در یک مکان مشخص > $P(x,y)$ در یک لحظه معین، به روش معمولی. اگر در لحظهای $\Delta t$ > بعداً زاویه کل شی از $\Delta \theta$ بچرخد، آنگاه > این ذره با آن حمل میشود. در همان شعاع دور از $O$ است که > قبلاً بود، اما به $Q$ منتقل می شود. اولین چیزی که مایلیم بدانیم > این است که فاصله $x$ چقدر تغییر می کند و فاصله $y$ چقدر تغییر می کند. اگر $OP$ $r$ نامیده می شود، آنگاه طول $PQ$ $r \Delta \theta$ است، به دلیل > نحوه تعریف زاویه ها. بنابراین، تغییر در $x$، به سادگی > طرح $r \Delta \theta$ در جهت $x$ است: $$\Delta x = -PQ \sin > \theta = -r \Delta \theta \dot (y/r) = -y \Delta \theta$$ به طور مشابه، > $$\Delta y = +x \Delta \theta$$  _منبع: Feynman Lecturs on Physics_ حالا سعی می کنم این را به گونه ای که منطقاً منطبق است بازتولید کنم: می توانیم مثلث متساوی الساقین را تصور کنیم که توسط $ABC تشکیل شده است. $ که در آن زاویه $ACB$ $\gamma$ و پاره خط $AC$ $b$ است، بخش خط $CB$ $a$ است و بخش خط $AB$ $c$ است. قانون کسینوس می گوید که $c^2 = a^2 + b^2 - 2ab$. در مورد مثلث متساوی الساقین، میتوانیم این را با گفتن $a=b=r$ ساده کنیم ($r$ زیرا این همان چیزی است که در مثال ما داریم)، بنابراین قانون ما به صورت زیر ساده میشود: $c^2 = r^2 + r^2 - 2r^2 \cos \gamma = 2r^2(1 - \cos \Delta \theta)$. اگر فرض کنیم که $c$ طول پاره خط $PQ$ باشد، باید این باشد: $$c = \sqrt{ 2r^2(1 - cos \Delta \theta)}$$ در عوض، فاینمن میگوید که این باید $r\Delta \theta$ باشد. خوب، شاید این فقط یک تقریب ضمنی برای زوایای بینهایت کوچک باشد، بنابراین میتوانیم نگاه کنیم و ببینیم که $\cos \Delta \theta \تقریباً 1$ برای زوایای بسیار کوچک که بلافاصله نشان میدهد که $c \تقریبا 0$. پس چرا و چگونه فاینمن $c=r \Delta \theta$ را پیدا می کند؟ کجا اشتباه کردم؟ | تعریف سرعت زاویه ای |
45161 | در دانشگاه من، توالی نیمه دوم سال در فیزیک مبتنی بر حساب پایه بر الکترودینامیک و مغناطیس تمرکز دارد. من در تعجبم که اهمیت این مباحث برای فیزیک به طور کلی چیست؟ چگونه شما را برای مطالعه موضوعات پیشرفته تر مانند مکانیک کوانتومی و موارد مشابه آماده می کند؟ | اهمیت الکترودینامیک و مغناطیس در کل فیزیک چیست؟ |
6074 | آیا هنگام حل مسائل، گرانش = 9.8 متر بر ثانیه را برای همه ارتفاعات در نظر می گیریم؟ | آیا هنگام حل مسائل، گرانش = 9.8 متر بر ثانیه را برای همه ارتفاعات در نظر می گیریم؟ چرا یا چرا نه؟ |
31638 | هنگامی که مقداری سطح صاف (مانند صفحه فولادی یا شیشه ای) با بخار (مثلاً روی شیر در حال جوش) تماس پیدا می کند، معمولاً دیده می شود که آب در آن سطح نه به طور یکنواخت بلکه به صورت قطرات متراکم می شود. معادلات تشکیل و رشد این قطرات چیست؟ به ویژه هندسه سطح چه نقشی در آن دارد؟ همچنین آیا می توان شرایط آزمایشی را آماده کرد که در آن هیچ قطره ای تشکیل نشود اما آب به طور یکنواخت متراکم شود؟ | چه معادلاتی بر تشکیل قطرات روی سطح حاکم است؟ |
24548 | اولا، من دانش/تجربه قبلی با پورتال بازی را فرض می کنم. آیا این امکان وجود دارد که دو دهانه (دایره/ساختارهای ناشناس) به عنوان دروازه های قابل تعویض عمل کنند؟ با یک دهانه تجزیه و تحلیل ساختار مولکولی جسمی که از آن عبور می کند و دیگری آن را بر اساس آن بازسازی می کند؟ شاید به عنوان یک ماکت؟ اصلاً نیازی نیست که جسم زنده یا بیولوژیکی باشد. | آیا پورتال در زندگی واقعی امکان پذیر است؟ |
111675 | چگونه می توان یک خازن کروی را با باتری یا هر منبع emf دیگری شارژ کرد؟ | شارژ یک ظرفیت کروی |
101423 | در نظمدهی ابعادی، باید جفت بدون بعد $g$ را با مقیاس نرمالسازی مجدد $\mu$ (که ابعاد جرم واحد دارد) تغییر دهیم: \begin{equation} g \rightarrow \mu^{4-d} g \tag{1 } \end{equation} این کار برای اطمینان از اینکه عمل دارای ابعاد صحیح است انجام می شود. ظاهراً $\mu$ روی هیچ مشاهداتی تأثیر نخواهد گذاشت. اما من نمی فهمم چگونه می توان این را ثابت کرد. ویرایش: من میدانم که نمیخواهیم تئوریها را راست کنیم که به برش $\Lambda \rightarrow \infty$ یا $\epsilon=4-d \rightarrow 0$ بستگی دارد، اما این به من نمیگوید با $\mu$ چه خواهد شد. ویرایش 2: باشه، شاید متوجه شدم. ما مقیاس عادی سازی مجدد $\mu$ را معرفی می کنیم و این یک پارامتر _unphysical_ است. بنابراین، ما _demand_ می کنیم که آن قابل مشاهده فیزیکی به $\mu$ وابسته نباشد. این روش منجر به معادلات گروه نرمال سازی مجدد می شود. آیا این درست است؟ | چگونه مقیاس عادی سازی مجدد $\mu$ در همه مشاهدات محدود لغو می شود؟ |
100448 | **قسمت اول** : داشتم مقاله نسبیت همزمانی ویکی پدیا را می خواندم. من نتوانستم این خط را بفهمم: > اگر دو رویداد به طور علّی به هم مرتبط باشند (رویداد A باعث رویداد B می شود)، ترتیب علّی > حفظ می شود (یعنی رویداد A مقدم بر رویداد B است) در همه چارچوب های > مرجع. آیا این یک فرض یا نتیجه STR است؟ لطفا توضیح دهید. * * * توجه: سوال من شامل 2 قسمت است این قسمت دوم است. در زیر یک نسخه کلی از سوال قبلی من است: شکستن همزمانی. **بخش 2:** سه رویداد $A$،$B$ و $C$ s.t وجود داشته باشد: $C$ نتیجه وقوع همزمان $A$ و $B$ است. به عبارت دیگر $C$ اتفاق می افتد _iff_ $A$ و $B$ همزمان هستند. اکنون همانطور که می دانیم در STR هر دو رویداد جدا شده در فضا در فریم های مختلف همزمان نیستند. بنابراین در برخی فریم ها $C$ رخ می دهد و در برخی $C$ رخ نمی دهد که باعث پارادوکس می شود. من آزمایش های فکری زیادی را برای ایجاد چنین پارادوکسی انجام دادم اما شکست خوردم. در تمام آزمایشهایی که فکر میکردم نمیتوانم علیت را حتی با شکستن همزمان بشکنم، زیرا همیشه این واقعیت: «همه سیگنالها کندتر از نور حرکت میکنند» علیت را حفظ میکرد. پس چرا علیت همیشه حفظ می شود؟ آیا به این دلیل است که هیچ چیز نمی تواند سریعتر از نور حرکت کند؟ | چرا علیت در نسبیت خاص حفظ می شود؟ |
13428 | چگونه از شبیه سازی مونت کارلو در فیزیک انرژی بالا تجربی استفاده می شود؟ به ویژه در مطالعه محدودیت های آشکارسازها (بازده؟) و تجزیه و تحلیل داده ها. اگر سوال خیلی فنی است که پاسخ ساده ای نداشته باشد، از ارائه یک مثال ساده برای روشن شدن نحوه استفاده از MC سپاسگزارم. | چگونه از شبیه سازی مونت کارلو در فیزیک انرژی بالا تجربی استفاده می شود؟ |
45167 | من شنیده ام که معادله پتانسیل مورس $$\tag{1} -\frac{\hbar ^{2}}{2m} \frac{d^{2}}{dx^{2}}y(x)+ ae^{bx}y(x)-E_{n}y(x)=0 $$ مربوط به معادله دو بعدی در نیم صفحه پوانکر با میدان مغناطیسی ثابت $$\tag است{2} -\frac{y^{2}}{2m}( \partial _{x}^{2}+\partial _{y}^{2})f(x,y)+B\partial_{y}f (x,y) = 0$$ با استفاده از جایگزینی که (2) را به (1) تبدیل میکند، اما نمیدانم اطلاعات رایگان در دسترس را از کجا پیدا کنم. | پتانسیل مورس و هرج و مرج |
102749 | من دو شک دارم: دقیقا چه زمانی این اتفاق می افتد؟ و اگر ما در یک برهم نهی از حالت ها باشیم (مثلا E1 و E2) و ذره یک فوتون را جذب کند، چه اتفاقی می افتد؟ اگر E3-E1 = hf به E3 می رود؟ با تشکر | چه زمانی ذرات را می بینیم که در یک برهم نهی از حالت های انرژی قرار دارند؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.