_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
123817 | معادله $$TdS=dU+PdV$$ ترکیبی از $$dQ=dU+PdV$$ و $$TdS=dQ.$$ است اما در برخی از فرآیندها که بسیار برگشت ناپذیر است، $TdS>dQ$، باید به جای معادله اول $$TdS>dU+PdV$$ بنویسید؟ حدس می زنم معادله برای فرآیند برگشت پذیر و غیر قابل برگشت متفاوت باشد. | معادله گیبس و برگشت پذیری |
94980 | در AQFT یک ساختار مشاهده پذیرها را به صورت جبر $C^*$ مشخص می کند. به نظر می رسد این امر جبری هایی را که هنجار ندارند، مانند جبر هایزنبرگ، حذف می کند. خوشبختانه برای این مورد به جبر ویل روی میآوریم. آیا این ترفند همیشه امکان پذیر است؟ _مواد اضافی:_ * مربوط به این پست Phys.SE. * در کتاب هاگ فیزیک کوانتومی محلی صفحه 5، او می گوید که همیشه می توان به مطالعه عملگرهای محدود که در I.E بحث شده است، رسید. Segal Postulate for General Quantum Mechanics 1947. با این حال من پاسخی برای این سوال در این مقاله نمی بینم. * به نظر می رسد که از یک عملگر خود الحاقی در فضای هیلبرت همیشه می توان یک عملگر واحد، Reed & Simon Thm VIII.7 را تعریف کرد. | فرمول جبری QFT و عملگرهای نامحدود |
41444 | من و معلمم در جریان بحث هستیم چون می گوید اگر دو جسم را همزمان و با ارتفاع یکسان و با سرعت های اولیه متفاوت رها کنید، هر دوی آنها همزمان به زمین برخورد می کنند. او همچنین گفت که این با آزمایش ثبت نشده گالیله ثابت شد، زمانی که او اجازه داد دو جسم از برج پیزا سقوط کنند. بنابراین من به او گفتم که او درست میگوید، تنها در صورتی که هر دو سرعت اولیه یکسان بودهاند، همزمان میافتند، و آزمایش گالیله عمدتاً برای اثبات این بود که جرم هیچ ربطی به زمانبندی ثبت شده روی دو جسمی که از زمین میافتند ندارد. همان ارتفاع آیا میتوانید با استفاده از فیزیک «خالص» به من کمک کنید تا ثابت کنم معلمم اشتباه میکند؟ من قبلاً در اینترنت جستجو کردم، اما چیزی پیدا نکردم که او را متقاعد کند، زیرا این همان چیزی است که قبلاً برای او توضیح دادهام، اما او در حال انکار است و من فکر میکنم که نمیخواهد قبول کند که اشتباه میکند. فرض کنید که مقاومت در برابر کشش/هوا وجود ندارد. | سقوط آزاد اجسام |
132238 | * جعبه ای را جلوی یک آینه هواپیما گذاشتم * به تصویر نگاه کردم و کمی وازلین را روی آینه لک کردم تا نشان دهد که تصویر مجازی کجاست. * بعد از آن در جاهای مختلف اتاقم جای خود را عوض کردم. یک چیزی که متوجه شدم این بود که تصویر در حال تغییر موقعیت به آن بود. من در این وب سایت (http://www.physicsclassroom.com/class/refln/Lesson-1/The-Line-of-Sight) خواندم _موقعیت تصویر دقیق جسم مکانی است که تمام خطوط دید در آن تلاقی می کنند. صرف نظر از اینکه چشم در کجا قرار دارد_ این مطلب از وب سایت نقل شده است. بنابراین ظاهراً موقعیت تصویر بدون توجه به موقعیت چشم من تغییر نمی کند. سوال من: وقتی داشتم این را امتحان می کردم، چرا به نظرم رسید که با تغییر موقعیت، تصویر نیز در حال تغییر موقعیت است؟ | آیا با تغییر موقعیت، موقعیت تصویر مجازی تغییر می کند؟ |
52721 | من علاقه مند به ساختن چیزی بودم که فکر می کردم شبیه سازی ساده برخورد الکترون با پوزیترون با حل عددی معادله شرودینگر در چندین مرحله زمانی باشد، اما به 1 مشکل برخورد کردم: پتانسیل استفاده شده در اکثر کتاب های درسی (برای حل هیدروژن). برای مثال اتم) هنوز از یک ذره نقطه ای کلاسیک هستند نه تابع موج. چگونه میدان پتانسیل را از دو تابع موج واقعی، متحرک و متقابل ایجاد کنم؟ | چگونه باید میدان پتانسیل الکتریکی را از تابع موج شبیه سازی کنم؟ |
47159 | این اولین سوال من در مورد بخش Physics Stack Exchange است. من امیدوار بودم که در مورد موضوع گرانش اطلاعاتی کسب کنم. من دانش پیش زمینه زیادی از فیزیک ندارم، بنابراین ممکن است از اینجا شروع کنم. من چند سوال در رابطه با سیاره و گرانش دارم: **1).** آیا گرانش سیاره ای به اندازه یا چگالی بستگی دارد؟ یا هر دو؟ **2).** آیا برای یک سیاره بزرگ (بسیار بزرگ) زمینی وجود کوه های بلند مانند اورست یا حتی مانند مریخ قابل قبول است؟ **3).** آیا با توجه به چگالی متوسط در هر متر مکعب به همراه شعاع متوسط سیاره، راهی برای محاسبه کشش گرانش وجود دارد؟ من تا الان در حال جست و جوی اینترنت برای این چیزها بوده ام. ایده پشت این کار این است که یک برنامه رندر سیاره ایجاد کنیم که همه اینها را اجرا کند. اگر این انجمن به این نوع چیزها پاسخ نمی دهد، در صورت تمایل به من در جهت درست اشاره کنید. با تشکر | جاذبه سیاره ای و اثرات آن |
95054 | **توضیح ساده برای آزمایشات درهم تنیدگی فوتون** مثال: تله پورت کوانتومی La Palma-Teneriffa در سال 2012 (فاصله 143 کیلومتر) - فوتون ها به گونه ای در هم پیچیده شدند که هنگام اندازه گیری قطبش یکی از فوتون ها (به دست آوردن یک نتیجه تصادفی) فوتون های دیگر یک قطبش کاملاً همبسته را نشان خواهند داد. هر دو رویداد اندازه گیری حتی ممکن است در یک بازه زمانی رخ دهند. امروزه ما می دانیم که هیچ چیز شوم آور در مورد آن وجود ندارد، هیچ اطلاعاتی با سرعت نور بیشتر منتقل نمی شود. اما آیا توضیحی واقع بینانه و محلی وجود دارد که چگونه هر دو رویداد ممکن است در یک بازه زمانی رخ دهند؟ پیشنهاد من: نسبیت همزمانی را برای فوتونها به همان روشی که برای هر جسم دیگری که در فضا حرکت میکند، اعمال کنید. برای تعیین همزمانی رویدادهای هر جسمی که در فضا حرکت می کند، 1. مشاهدات خود را در مورد حرکت جسم (سرعت، زمان، مسافت) انجام می دهم. 2. مشاهدات خود را در نمودار مینکوفسکی خودم (ناظر) وارد می کنم (ویرایش: به منظور ساده کردن این سوال، من فرض می کنم که فقط یک بعد فضا وجود دارد به طوری که نمودار مینکوفسکی من شبیه یک ورق کاغذ است) 3. ضریب 1/γ (_ضریب لورنتس متقابل_) به همه مقادیر (سرعت، زمان، مسافت) برای دانستن اینکه چه چیزی برای جسم همزمان است. اما برای فوتون های درهم تنیده، دانشمندان دقیقا برعکس عمل می کنند: فاصله ها و زمان سفر فوتون ها همیشه بر اساس سرعت نور c (300000 کیلومتر بر ثانیه) اندازه گیری می شود. همزمانی 2 رویداد بر این اساس تعیین می شود. با این حال، طبق فرمولهای اتساع زمانی نسبیت خاص (T'=T/γ) این مقادیر اندازهگیری شده، مقادیر **واقعی** نیستند، بلکه فقط مقادیر **مشاهدهشده** هستند که توسط هر ناظری مشاهده میشوند، که چنین میگویند اجازه نمیدهند. چیزی در مورد همزمانی رویدادهای یک فوتون استفاده از این فرمول ها (و به طور دقیق تر: ضریب گامای متقابل) به این نتیجه می رسد که سرعت **واقعی** نور **تعریف نشده** (تقسیم صفر به صفر) و فاصله ها و زمان ها در حال کاهش است. به **صفر**. در نتیجه به نظر واضح میرسد که همه رویدادهای فوتونها به طور همزمان اتفاق میافتند، و بنابراین فوتونها ممکن است به طور همزمان اینجا و آنجا باشند - بنابراین اصلاً پارادوکس وجود ندارد! من قبلاً فهمیدم که احتمالاً نسبیت و اتساع زمان در مورد ذراتی که با سرعت نور حرکت می کنند صدق نمی کند. اما اگر از سوی دیگر، حل پارادوکس EPR را منع کند، دلیل منطقی چنین استثنایی چیست؟ همچنین مهم است که نه تنها فریم های مرجع مشمول گامای متقابل فاکتور باشند: فاکتور بخشی از نمودار من (ناظر) است و حتی هر حرکت خیالی یا میانگین دو حرکت منوط به این است که حرکت واقعی آنها * باشد. *نه ** حرکت مشاهده شده. _ویرایش: خطاهای فعلی بیشتر در مورد مسائل مرتبط:_ 1. عامل لورنتس از تبدیل لورنتس ناشی نمی شود، بلکه مستقیماً از دو اصل SR نشأت می گیرد - آزمایش فکر ساعت نور را ببینید که در سال 1909 توسط گیلبرت نیوتن لوئیس و ریچارد سی. تولمن معرفی شد. در مقابل، درست است که تبدیل لورنتس از عامل لورنتس استفاده می کند. 2. بر این اساس، نه تنها فریم های مرجع را می توان مشاهده کرد و تحت تأثیر فاکتور لورنتس متقابل قرار داد. **مثال:** ما جسمی را مشاهده می کنیم که در فاصله 100 سال نوری (در چارچوب مرجع ما) در حال حرکت است. سرعت آن را (با توجه به چارچوب مرجع خود) اندازه می گیریم. اگر سرعت آن به ترتیب 0.6c/ 0.8c/ 0.9c/ 0.99c /0.9999c یا 1.0c باشد، فاکتور لورنتس متقابل برای 100 سال نوری فاصله مناسبی به ترتیب 80/60/44/17/1.4 و 0 به دست می دهد. . سوال من به این موضوع اشاره دارد که این 0 سال نوری در حال حاضر با 100 سال نوری **مشاهده شده** جایگزین شده است. این به معنای جهش در منحنی است که به سمت صفر 3 میل می کند. سرعت مناسب نور وجود ندارد. هنگامی که زمان مناسب و فاصله مناسب با گامای متقابل به صفر کاهش می یابد، نتیجه این است که سرعت **تعریف نشده** (صفر بر تقسیم صفر) است. | حل پارادوکس EPR با استفاده از نسبیت همزمانی |
115151 | ما معتقدیم که زمان یک بعد است و $x$,$ y$, $z$ ابعادی در فضا هستند. آیا کمیت ابعادی مانند اینهاست؟ و اگر نه، چگونه اعداد بدون بعد (مانند $e$، $\pi$ و غیره) داشته باشیم؟ | آیا کمیت یک بعد است؟ |
29327 | > **تکراری احتمالی:** > اندازه گیری ابعاد اضافی من در حال تماشای یک مستند غیر عادی بودم و در آن نوشته شده بود: بعد یازدهم فوق العاده کوچک است، مانند یک لوله بلند حدود 10^-30 میلیون دلار. چگونه می توانیم اندازه های کلی ابعاد اضافی را بدانیم؟ | چگونه می توانیم اندازه یک بعد را بدانیم؟ |
48525 | مشاهده کردم که وقتی فاصله بین جسم و عدسی را ثابت نگه می دارم اما چشمم را حرکت می دهم، بزرگنمایی متفاوتی دریافت می کنم. وقتی به لنز نزدیکتر می شوم می توانم تصویر بزرگی از جسم را ببینم. اما اگر از لنز دور شوم می توانم تصویر معکوس را ببینم. بنابراین هنگام ساخت دوربین دوچشمی/تلسکوپی خود (فقط برای اهداف عملی) باید در مورد فاصله ایده آل بین چشم و عدسی (چشمی) به چه نکاتی توجه کنم. | فاصله ایده آل چشم از لنز |
1243 | حالت پایه برای یک سیستم هال کوانتومی روی یک چنبره با ضریب پر شدن کسری را می توان با عدد Chern طبقه بندی کرد، به همین دلیل است که رسانایی هال کوانتیزه می شود. آیا روش یا طبقه بندی دیگری برای تشخیص حالت ها وجود دارد؟ | آیا روشی برای افتراق حالات هال کوانتومی کسری به غیر از یافتن اعداد چرن وجود دارد؟ |
129013 | نمیدانم آیا کسی میتواند درباره «مدل رشتهای بلند» سیاهچاله به من توصیه کند. من گوگل و البته arXiv.org را امتحان کردم. هنوز چیزی در مورد این موضوع پیدا نکردم. همچنین بسیار خوشحال خواهم شد اگر کسی بتواند اطلاعاتی در مورد محاسبه توابع همبستگی میدان اسکالر عظیم ساکن در دایره به من بدهد. | مدل رشته بلند سیاهچاله |
122439 | تصور کنید که من از یک سیم بلند برای ایجاد یک آهنربای الکتریکی استفاده می کنم. همچنین فرض می کنیم که جریانی که در طول سیم می گذرد ثابت است و سیم بر روی خلاء پیچیده شده است. آیا میدان مغناطیسی ایجاد شده توسط این آهنربای الکتریکی (جریان در یک مسیر دلخواه در یک حجم محدود) متناسب با جریان است؟ | آیا میدان تولید شده توسط یک آهنربای الکتریکی همیشه با جریان آن متناسب است؟ |
59651 | برخی از آزمایشهای پاکسازی کوانتومی شامل قطبش فوتونها هستند. در یکی از این آزمایشها با یک شکاف دوتایی، یک قطبش افقی در جلوی یک شکاف استفاده میشود و یک قطبشکننده عمودی برای شکاف دوم استفاده میشود و ایده این است که سپس قطبش افقی یا عمودی فوتونی که از شکاف دوتایی خارج میشود. مشخص می کند که کدام مسیر را طی کرده است و بنابراین الگوی تداخل ناپدید می شود. سپس آزمایشگر به پاک کردن اطلاعات مربوط به مسیر ادامه می دهد تا تداخل را بازیابی کند. بنابراین به نظر من یک آشکارساز فوتون به خودی خود به عنوان پاک کن عمل نمی کند و یک فوتون پلاریزه افقی که وارد آشکارساز فوتون می شود چیزی بسیار متفاوت از یک فوتون قطبی عمودی که وارد همان آشکارساز می شود در آشکارساز یا محیط باقی می گذارد. چگونه است که یک آشکارساز که معمولاً نمی تواند جهت های مختلف فوتون های ورودی را از هم تشخیص دهد، می تواند به نوعی قطبش های مختلف را از هم تشخیص دهد؟ | چگونه یک فوتون ردی از حالت پلاریزاسیون خود در آشکارساز فوتون باقی می گذارد اما از کدام جهت آمده است؟ |
32402 | من این توپ لاستیکی بچه گانه را دارم که پس از قرار گرفتن در معرض نور در تاریکی می درخشد. من آن را با یک چراغ فلاش شارژ می کنم و در شب با سگ هایم بازی می کنم. فکر کردم یک لیزر سبز بسیار شدید را امتحان کنم و ببینم توپ چه واکنشی نشان می دهد. نور لیزر هیچ تاثیری بر توانایی توپ در درخشش نداشت. بنابراین من در تعجب هستم که چرا نور لیزر اجازه نمی دهد تا مواد شب تاب (شاید کلمه درستی نباشد) بدرخشند؟ ویرایش در پاسخ به پاسخ. بنابراین من سعی کردم کمی اصلاح کنم. من سعی کردم توپ را با سه منبع نور مختلف هیجان انگیز کنم. یک LED قرمز فوق العاده روشن، یک LED سفید بسیار بسیار فوق العاده روشن و یک LED آبی با مشخصات ناشناخته (بدون بسته، پایین کیت من). من توپ را به هر منبع نوری (با جریان یکسانی) برای مدت زمان تقریبی یکسانی نگه داشتم و نتایج را مقایسه کردم. LED قرمز هیچ تاثیری نداشت. رنگ سفید کمی تأثیر داشت، به اندازه ای که در نور معمولی اتاق کم دیده می شد. led آبی تأثیر قابل توجهی داشت و باعث درخشش روشن شد. این جالب بود زیرا LED آبی از نظر بصری کمترین روشنایی را داشت. ای علم! | چرا نور لیزر بر مواد درخشان تأثیر نمی گذارد؟ |
1797 | بسیاری از آزمایشها، مانند نوری، ابررسانایی و غیره، از نمونههایی استفاده میکنند که شامل فلزات خاکی کمیاب و فلزات واسطه هستند. چرا آنها اغلب استفاده می شوند. دلایل اصلی: 1. ساختار الکترونیکی مورد نیاز را در مدار d و f دارند تا بتوانیم اندرکنش اسپین-اسپین مورد نیاز را ایجاد کنیم. 2. ساختار مورد نیاز کریستال را فراهم می کنند. 3. شکاف باند انرژی مورد نیاز را فراهم می کنند آیا توضیحی دارید؟ **ویرایش**: در اینجا نمونه هایی که منظور من است YBCO معمولی است، یا برخی از مقالات، مثلاً Gd5Si2Ge2، که من هیچ ایده ای ندارم. من همچنین کنجکاو هستم که چرا آنها تصمیم می گیرند در وهله اول یک ترکیب خاص را بررسی کنند؟ | نمونه های آزمایشی با فلز خاکی کمیاب |
55400 | وضعیتی که من به آن نگاه می کنم یک مسئله مغناطیسی استاتیکی یک فیلم مغناطیسی محدود با مغناطیسی $\bf{M}$ است. من می خواهم میدان مغناطیسی را در بالای صفحه پیدا کنم. انتظار من این است که خیلی بالاتر از صفحه، میدان باید به میدان دوقطبی نزدیک شود که در مقیاس $1/r^3$ است. با این حال محاسبات عددی من $1/r^4$ را به دست میدهد. من از کتاب جکسون (ویرایش سوم) به عنوان راهنما استفاده می کنم. من مغناطش ناپیوسته در سطح را فرض می کنم تا بتوانم از معادله جکسون استفاده کنم. 5.100 که پتانسیل اسکالر مغناطیسی است: $\Phi_M (\bf{x}) = \frac{1}{4 \pi} \oint_S \frac{\bf{n}' \cdot \bf{M}(\bf {x}')}{|\bf{x}-\bf{x}'|}da'$ با فرض اینکه مغناطش $\bf{M}(\bf{x}')$ در حجم یکنواخت است. سطوح بالا و پایین فیلم به پتانسیل کمک خواهد کرد. اگر فقط روی سطح بالایی تمرکز کنم و مغناطش نرمال شده را فرض کنم $\bf{M} = M \hat{z}$: $\Phi_M (\bf{x}) = \frac{1}{4 \pi} \ oint_{top} \frac{ M}{|\bf{x}-\bf{x}'|}da'$. نمیدانم از اینجا به کجا بروم یا وابستگی $1/r^2$ مورد انتظار چگونه ایجاد میشود. | پتانسیل اسکالر مغناطیسی بسیار بالاتر از یک فیلم مغناطیسی |
54467 | آیا سایتی وجود دارد که به شما اجازه دهد مشخصات تقریبی یک مجموعه آهنربا را ارائه دهید و سپس نمودار میدان مغناطیسی را برای شما تولید کند؟ در اینجا موقعیتی وجود دارد که سعی می کنم آن را درک کنم: من مجموعه ای از آهنرباهای مستطیلی در حدود 1 * 0.75 *.25 اینچ با شمال و جنوب در چهره های بزرگ دارم. آهنرباها در دو خط بلند (مثل دومینو) با فاصله حدود 1 اینچ از هم چسبانده شده اند، تمام ضلع های شمالی بالا هستند. در ناحیه بین آهنرباها یک میدان مغناطیسی قوی وجود دارد، گویی آهنربایی با قطبیت مخالف در آن مکان ها وجود دارد (مثل اینکه یک قطب جنوب آنجا باشد). چرا این اتفاق می افتد؟ | حل کننده میدان مغناطیسی آنلاین |
53110 | شکل تنشی قانون هوک برای رابطه کرنش-تنش در یک کریستال (در نماد Voigt) است:  که در آن $\sigma$ کرنش، $\epsilon$ تنش و C تانسور سفتی است:  برای یک سیستم کریستالی از کلاس تقارن مکعبی، تانسور سفتی به:  .imgur.com/lMiFw.png) معیار Born برای پایداری یک کریستال بدون کرنش این است که انرژی آزاد باید با یک تعریف مثبت نشان داده شود. فرم درجه دوم در مورد یک کریستال مکعبی، مشخص است که این معادل با سه شرط زیر در ثابت های الاستیک است: $$C_{11} - C_{12} > 0$$ $$ C_{44} > 0$$ $$ C_{11} + 2 C_{12} > 0$$ اما در مورد کلاسهای تقارن پایینتر چطور؟ **معیار عمومی Born برای پایداری یک کریستال چیست؟** من کاملاً خودم را متقاعد کرده ام که _همه مقادیر ویژه $C$ باید مثبت باشند_، اما هیچ جا نمی توانم تاییدی برای آن پیدا کنم. درست است؟ آیا مرجعی در مورد آن موضوع وجود دارد؟ | معیارهای پایداری Generic Born |
55408 | جهان ما اندازه محدودی دارد. اغلب به آن شعاع جهان یا فاصله افق کیهانی می گویند. اگر ما با سرعت نسبیتی در موقعیت زمین خود پرواز کنیم، آیا این اندازه محدود لورنتس منقبض می شود؟ یا همینطور می ماند؟ به عبارت ساده: آیا جهان لورنتس منقبض می شود؟ آیا با توجه به چارچوب مرجع تعریف شده توسط میانگین جرم در جهان، به همان اندازه برای جهان مشاهده می شود؟ | آیا فاصله تا افق کیهانی با لورنتس منقبض می شود؟ آیا جهان لورنتس منقبض می شود؟ |
94984 | به من گفته شده است که اثبات مکاتبات AdS/CFT به اعتبار نظریه ریسمان متکی نیست. صادقانه بگویم نمی دانم از این موضوع چه کنم. ایده جدی گرفتن نتایج به کارگیری تکنیک های این تناظر جذاب است، اما قبل از اینکه به این سمت بروم، به کمک نیاز دارم تا هر مرجعی را بیابم که در واقع این واقعیت را روشن کند که چنین مطابقت مستقلی از اعتبار نظریه ریسمان است. . من همچنین در مورد اشتقاق صریح اصلی مکاتبات کنجکاو هستم. من فقط میخواهم قبل از اینکه در مورد استفاده از نتایج آن کار کنم، واقعاً بتوانم نتایج را یاد بگیرم و واقعاً به نتایج آن اعتقاد داشته باشم. من به هیچ وجه به نتایج اعتراض نمی کنم، فقط می خواهم این چیزها را خوب بدانم. | AdS/CFT به اعتبار نظریه ریسمان وابسته نیست |
95388 | همانطور که انتظار داشتم متوجه شدم سیاه بیشترین گرما را دارد و سفید کمترین. سوالی که داشتم این بود که با وجود اینکه رنگ سیاه تمام طول موج های طیف مرئی را منعکس می کند و از این رو به ماده سیاه رنگ می دهد، چرا سردترین رنگ نیست؟ یعنی حتی آبی. این فرکانسهای بالاتر را منعکس میکند، که در انرژی بالاتری هستند. به E=h*f (f فرکانس است)، چرا بیشتر از قرمز گرم می شود؟ | چرا رنگ مشکی بیشتر گرم می شود؟ |
14914 | من به خودم تئوری اطلاعات کوانتومی را با استفاده از محاسبات کوانتومی و اطلاعات کوانتومی نیلسون و چوانگ آموزش میدهم و در نقطهای از کتاب هستم که فرمالیسم شروع به خونریزی از چشمانم میکند. > تمرین 2.56 از تجزیه طیفی استفاده کنید تا نشان دهید که $K \equiv > -i\log(U)$ هرمیتی برای $U$ واحد است و بنابراین $U=\exp(iK)$ برای برخی > هرمیتین $K$ . با استفاده از تعریف هرمیتی به عنوان مثال. $[A^\dagger]^\dagger=A$، محصول $-i\log(U)$ را وصل کردم و اکنون گیر کرده ام. مشکل برای من این است که من از این تعاریف در زمینه محاسبات ماتریسی استفاده میکردم، اما اکنون کتاب دیگر عملگرها را به صراحت به ماتریسها متصل نمیکند و از من انتظار دارد که ارتباطات را برای خودم پیدا کنم. | سوال در مورد تجزیه متعارف بر روی عملگرهای واحد |
29458 | 1. آیا نظریه میدان کوانتومی موج گرانشی را می پذیرد؟ از آنجایی که نظریه میدان کوانتومی نظریه فضای زمان تخت است، نمی دانم آیا موج گرانشی درست است یا خیر. 2. آیا انواع نظریه ریسمان معاصر موج گرانشی را می پذیرد؟ | آیا نظریه میدان کوانتومی موج گرانشی را می پذیرد؟ |
69169 | دفترچه راهنمای DMV می گوید که > _هر چه سریعتر بروید، زمان کمتری برای جلوگیری از خطر یا برخورد خواهید داشت. > قدرت یک تصادف 60 مایل در ساعت فقط دو برابر یک تصادف 30 مایل در ساعت نیست. > چهار برابر عالی است!_ فیزیک من کاملا زنگ زده است، بنابراین نتوانستم آن را بفهمم. حدس می زنم جمله بالا درست باشد، اما چگونه آن را ثابت کنیم؟ **ویرایش** من خودم به این موضوع پی بردم، اما روش های جایگزین یا راه های جدید درک هنوز مورد استقبال قرار می گیرند. | چگونه - نیروی تصادف 60 مایل در ساعت فقط دو برابر یک تصادف 30 مایل در ساعت نیست. چهار برابر عالی است! |
9840 | چه رفتار خاصی وجود بوزونهای W و Z را در آزمایشهای UA1 و UA2 تأیید کرد؟ با تشکر | تشخیص بوزون های W و Z |
59657 | اگر سعی کنید راه حل مرحله بالقوه را ادغام کنید، http://en.wikipedia.org/wiki/Solution_of_Schr%C3%B6dinger_equation_for_a_step_potential#Solution، متوجه خواهید شد که واگرا می شود! آیا این بدان معنا نیست که راه حل از نظر فیزیکی نادرست است؟ | راه حل گام بالقوه قابل عادی سازی نیست |
52724 | به نظر من تعاریف متفاوتی از $f_{NL}$ در کیهانشناسی وجود دارد و میخواهم بدانم که آیا یا چگونه آنها معادل هستند. اجازه دهید حداقل 3 مورد از این موارد را ذکر کنم. نزدیکترین چیزی که می تواند 6.71 را شبیه به دو مورد زیر نشان دهد، از طریق معادلات 25.21 و 25.22 است - اما هنوز واقعاً برابر با زیر نیست. * می توان معادله 2 (صفحه 3) این مقاله را مشاهده کرد. در این معادله من امیدوار هستم که مقدار $\Phi(x)$ به نام اختلال انحنای باردین واقعاً همان چیزی است که در کتاب Liidle و Lyth یا در Dodelson به آن $\xi$ گفته می شود. * می توان تعریف را در پایین صفحه 1 در این مقاله بسیار معروف مشاهده کرد. در اینجا به طرز عجیبی، اگرچه معادله دقیقاً مشابه مقاله بالا به نظر می رسد، کمیت $\Phi(x)$ پتانسیل گرانشی در عصر ماده نامیده می شود. با استفاده از رابطه $\xi = \frac{2}{3}\Phi \vert_{post\text{ }inflation}$ - اما حتی در آن صورت دو تعریف آخر هم نیستند واقعا برابر. علاوه بر این، به نظر میرسد این «اختلاف» بین تعاریف $f_{NL}$ به نوعی مربوط به همان مشکل با تعریف «تابع انتقال» باشد ($T(k)$)، * در اولین مقاله ذکر شده در بالا، تعریفی از $T(k)$ در معادله 9 و 10 مشاهده می شود. $\Phi(\vec{k},a)$ بین معادله 7.7 و 7.5 در Dodelson و سپس $\Phi_p$ را به عنوان $\Phi \vert_{post\text{ }inflation}$ جایگزین میکند و آن را به $\xi$ تبدیل میکند. از طریق $\xi = \frac{2}{3}\Phi \vert_{post\text{}inflation}$ (..و امیدوارم که $\Phi$ در معادله 2 و 9 از مقاله در واقع $\xi$ است..) اما هنوز دو تعریف تابع انتقال مطابقت ندارند * و به هر حال دو تعریف بالا هنوز بسیار با تعریف فاصله دارند $T(k)$ همانطور که در معادله 8.52 (صفحه 125) از کتاب ذکر شده توسط Liddle و Lyth در بالا کمک می کند، بسیار مفید خواهد بود اگر کسی بتواند به تطبیق موارد فوق کمک کند. | تعریف $f_{NL}$ و تابع انتقال |
54466 | بدون شک من در مورد پدیده دو شکاف یانگ تعجب می کنم. اگر خواص یک ذره زیر اتمی را مشاهده یا اندازه گیری کنیم، می توانیم جرم، سرعت آن را بدانیم و به وجود می آید. پس آیا برای دنیای طبیعی ما صادق است؟ مانند همه ما عملکردهای موجی داریم و هنگامی که با حسگرهای خود مانند چشم، گوش، زبان، لمس و بویایی با یک جسم تعامل می کنیم، به آن شکل، جرم و غیره می دهیم. در غیر این صورت اشیا وجود ندارند و انرژی خالص را تشکیل می دهند. | آیا اندازه گیری روی یک ذره زیر اتمی مقدار جرم آن را نشان می دهد؟ |
118609 | من یک بشقاب پخت آلومینیومی دارم که داخل فر خیلی داغ گذاشتم و حالا نرم شده است، بنابراین می توانم آن را خم کنم یا تقریباً بغلتانم. چرا؟ | آیا می توان آلومینیوم را نرم کرد |
122756 | یک آهنربای میله ای به سمت یک سیم پیچ آزادانه حرکت می کند. تعیین کنید که سیم پیچ ثابت می ماند یا نه. فرضیه من: از قانون لنز یک e.m.f در سیم پیچ القا می شود تا با تغییر شار مغناطیسی به دلیل نزدیک شدن نسبی آهنربا میله ای مخالفت کند. جریان حاصل در سیم پیچ نیرویی برابر با نیروی لورنتس در اثر نزدیک شدن آهنربای میله ای و در جهت مخالف به سیم پیچ ایجاد می کند. به این ترتیب، نیروها باید خنثی شوند و باعث ثابت ماندن آهنربا شوند. من گمان می کنم که در فرضیه من اشکالاتی وجود دارد. آیا برداشت های من درست است و آیا توضیح بهتری وجود دارد؟ (توجه: من مطمئن نیستم که سیم پیچ حرکت می کند یا نه) | حرکت یک آهنربا به سمت یک سیم پیچ آزادانه آویزان |
56170 | من جلد اول فاینمن را خواندم و در آنجا نوشته شد که در صفر مطلق، حرکت مولکولی به هیچ وجه متوقف نمی شود، زیرا اگر چنین شود، می توانیم موقعیت و تکانه اتم را دقیقاً تعیین کنیم. اما ما می دانیم که اصل عدم قطعیت هایزنبرگ برای ذرات میکروسکوپی در حرکت صدق می کند ... پس چه اشکالی دارد که در نظر بگیریم که تمام حرکت مولکولی در صفر مطلق متوقف می شود ... نیاز به کمک دارد! | صفر مطلق و اصل عدم قطعیت هایزنبرگ |
88207 | من می خواهم در مورد بهینه سازی فاصله هوا بین دو سطح، مانند شیشه های پنجره یا دیوارهای ساختمان بیشتر بدانم. به من آموختند که به عنوان یک قاعده کلی، شکاف هوای 6 سانتی متری بهینه است. هر بزرگتر و همرفت با اثربخشی مقابله می کند. اما چیزی به من می گوید که این رقم چندان دقیق نیست! آیا کسی می تواند این قانون کلی را بهبود بخشد؟ مهم ترین متغیرهایی که فاصله جداسازی بهینه را تغییر می دهند کدامند؟ نمونههایی از مواردی که میخواهم این را اعمال کنم عبارتند از: * پنجرههای ساختمان با اندازههای مختلف: شیشه، پرسپکس یا ترکیبی * سطوح اجاق گاز/کوره با اندازههای مختلف: بین دو دیوار نسوز سرامیکی، یا دیوار نسوز و فولاد. (تفاوت های دما و مطلق های شاید تا 1000 درجه سانتیگراد) شاید فرمول های تقریبی برای محاسبه فاصله جداسازی بهینه وجود داشته باشد؟ و اگر هدایت گرمایی موثر هوا تغییر کند، فرمولی برای آن نیز وجود دارد. با تشکر برای علاقه به سایر خوانندگان، این سوال مرتبط است. | عمق حفره عایق هوا: قانون اساسی برای جلوگیری از همرفت |
95058 | در اپتیک کوانتومی (و بنابراین اطلاعات کوانتومی cv)، با توجه به عملگرهای نابودی و ایجاد میدان های الکترومغناطیسی $a$ و $a^{\dagger}$، عملگرهای موقعیت و تکانه که می توانیم به صورت آنالوگ بسازیم. با نوسانگر هارمونیک، یعنی $$ x:=\frac{1}{\sqrt2}(a^{\dagger}+a) \quad\text{and}\quad p:=\frac{1}{\sqrt2}(a^{\dagger}-a)$$ _quadatures_ نامیده میشوند. این نام معنای عمیقتری را نشان میدهد (یا یک تصویر ذهنی - مانند عملگرهای نابودی و ایجاد، ایجاد و نابودی ذرات را نشان میدهند)، اما من هیچ موردی را پیدا نکردم. کسی میتونه پیشنهادی بده؟ | چرا «کوادراتورها» به این شکل نامیده می شوند؟ |
43437 | ما باید مقاومت R_x$ را اندازهگیری میکردیم، پل وتستون را متعادل میکردیم و محاسبات را انجام میدادیم. سوال من این است: ما خطای گالوانومتر را در محاسبات لحاظ نکردیم. چرا اینطور است؟ من خوندم که خیلی دقیقه ولی به نظر نمیاد در علوم دقیق توضیح کافی باشه :/ ویرایش: دقت اینطوری که به من گفتن اینطور نیست، باید بیشتر وارد جزئیات بشم. وقتی اندازه گرفتم یک مقدار روی پتانسیومتر گذاشتم سپس مقاومت قابل تنظیم را تنظیم کردم تا گالوانومتر صفر را نشان دهد. آیا خطا به نحوی جبران می شود؟  ɛ - نیروی الکتروموتور. K - سوئیچ. R - مقاومت قابل تنظیم. ج - پتانسیومتر. | خطای گالوانومتر پل وتستون |
122754 | من درک می کنم که برای رویدادهای مقطع کم، درخشندگی بسیار بالایی برای به دست آوردن داده های کافی برای تولید آمار معنی دار ضروری است. به همین دلیل LHC ساخته شد. اما این رویدادهای مورد علاقه ما کدامند؟ چه رویدادهایی به فیزیک جدید اشاره می کنند یا مدل های نظری را تأیید می کنند؟ | LHC برای چه رویدادهای نادری ساخته شد؟ |
93068 | مکانیک کوانتومی غیرمحلی است زیرا همبستگیهای مسافت طولانی وجود دارد، اگرچه سیگنالدهی امکانپذیر نیست. اما QFT ثابت لورنتس است و مکانیک کوانتومی را به عنوان یک مورد خاص در بر می گیرد. من فرض می کنم که این یک پارادوکس نیست زیرا پارادوکس وجود ندارد اما من جزئیات را درک نمی کنم. آیا کسی می تواند مرجع یا توضیح رضایت بخشی ارائه دهد؟ | غیر محلی و کمیت |
108517 | من می دانم که ابرسیالیت ناشی از سیال با ویسکوزیته صفر است. این فقط در دمای بسیار پایین اتفاق می افتد، بنابراین مایع (به عنوان مثال هلیوم-4) یک میعانات بوز-انیشتین است. من همچنین می دانم که در یک میعانات بوز-انیشتین همه ذرات در حالت پایه هستند. حال، این گفت: این چگونه می تواند ابرسیالیت را توضیح دهد؟ بسیاری از وبسایتها میگویند که ذرات مانند یک موج ماده غولپیکر عمل میکنند، اما این به چه دلیل است و از نظر فیزیکی به چه معناست؟ | توضیح شهودی برای ابرسیالی؟ |
65408 | من برای تکلیف این سوال را دارم: > _نشان دهید که ثابت هابل $H$ مستقل از زمان در جهانی است > که در آن تنها سهم چگالی انرژی از انرژی خلاء ناشی می شود. rho_{\Lambda} = $ ثابت و $\rho_{\Lambda} = -p_{\Lambda}$. سپس با استفاده از معادله فریدمن (ساده شده): $$\dot{a}^2 - \frac{8 \pi G \rho_{\Lambda}}{3}a^2 = -k$$ تقسیم بر $a^2 $ $$H^2 را می دهد - \frac{8 \pi G \rho_{\Lambda}}{3} = -\frac{k}{a^2}$$ اما این می گوید که $H$ بستگی به $a$ که ثابت نیست. آیا قرار است $k=0$ را فرض کنم؟ (در این صورت $H$ به وضوح ثابت است...) | نشان دادن ثابت هابل مستقل از زمان است |
56175 | از آنجایی که یک عکس هزار کلمه ارزش دارد، مشکل من اینجاست:  این یک ستون آب بسته با کمی هوا در بالا است. بخش اگر پمپ را اجرا کنم و آب را از IN به OUT جاری کنم، 1. آیا سطح ثابت می ماند و آب به طور نامحدود در گردش است؟ یا 2. به آرامی در ستون شروع به پایین رفتن می کند و سمت چپ تا زمانی که سرریز شود بالا می رود؟ | پمپاژ آب از یک ستون بسته آیا ستون خالی می شود یا فقط گردش می کند؟ |
9842 | مثلاً اگر ذره ای با انرژی $E<V_0$ به یک مانع پتانسیل محدود با ارتفاع $V_0$ نزدیک شود و اتفاقاً تونل بزند، ذره در بازه زمانی زمانی که در سمت چپ مانع پتانسیل قرار دارد کجا خواهد بود. و در سمت راست مانع بالقوه؟ مطمئناً باید زمان محدودی وجود داشته باشد تا از طریق آن به طرف دیگر سفر کند، مگر اینکه به سادگی به آنجا منتقل شود؟ با این حال، اگر با انرژی کمتر از V_0$ حرکت کند، به این معنی نیست که نمی تواند در منطقه مانع بالقوه وارد شود؟ | ذره در حین تونل زنی کجاست؟ |
52729 | از آنجایی که فضای بیرونی کاملاً خلاء نیست، و توزیع اجرام مختلف آسمانی به صورت محلی ناهمگن است، منطقی به نظر می رسد که انتظار داشته باشیم که چگالی و تنوع ذرات آلوده کننده خلاء با زمان و مکان متفاوت باشد. آیا نقشه یا مجموعه داده ای وجود دارد که جزئیات این تنوع را نشان دهد؟ | آیا نقشه ای از ذرات موجود در فضا وجود دارد؟ |
102453 | چگونه می توانم حرکت زاویه ای یک جسم را در مورد هر نقطه پیدا کنم؟ می دانیم که $L=I\omega$ برای جسمی که در فضا می چرخد، که در آن $L$ نشان دهنده تکانه زاویه ای، $I$ نشان دهنده لحظه اینرسی و $\omega$ نشان دهنده سرعت زاویه ای است. با این حال، این **فقط** برای **محور چرخش ثابت، محور چرخش لحظه ای و مرکز جرم** قابل اجرا است. آیا کسی می تواند مقدار تکانه زاویه ای یک جسم را در مورد هر نقطه ای بیان و اثبات کند؟ (اگر فرمولی برای آن وجود داشته باشد). با تشکر | حرکت زاویه ای را در مورد هر نقطه پیدا کنید |
20781 | آیا گروه های زیر از اجزای تانسور متریک می توانند حس روشنی را به خود اختصاص دهند؟  https://docs.google.com/drawings/pub?id=1kVqkN1gT-a2fDy2S851l9iQKaMfaatCDo517OSZBHEo&w=467&h=228 مولفه خاکستری را به عنوان گرانش نیوتنی، مولفه های آبی را به عنوان space pinelectric curving، و اجزای آبی را به عنوان space pinelectric curving علامت گذاری کرده ام. گرانش مغناطیس. من درک می کنم که این اشتباه است، زیرا الکتریک گرانشی باید گرانش نیوتنی باشد. همچنین میدانم که اجزای این تانسور بهجای مولفههای شدت میدان به پتانسیل الکترومغناطیسی نزدیکتر هستند. اما این تصویر را به عنوان نقطه شروع برای توضیح ارائه کرد. | آیا مفهوم ساده و واضحی از اجزای تانسور متریک وجود دارد؟ |
55404 | بنابراین، چگونه $J_{+}|j,(m=j)\rangle =|0\rangle$ را بدانیم؟ یعنی که m با j محدود می شود. ما می دانیم که $J_{+}|j,(m=j)\rangle =C|j, j+1\rangle$، اما از کجا بدانم که صفر می دهد؟ آیا با نگاه کردن به مربع هنجار آن است؟ | از نظر ریاضی، چگونه استنباط کنیم که تکانه زاویه ای محدود است؟ |
55402 | این یک مشکل در یک کتاب درسی فیزیک کالج است و من را آزار می دهد که نمی توانم آن را دریافت کنم. شکل یک مدل مدار برای انتقال سیگنال الکتریکی مانند تلویزیون کابلی به تعداد زیادی از مشترکین را نشان می دهد. هر مشترک یک RL مقاومت بار را بین خط انتقال و زمین وصل می کند. فرض بر این است که زمین در پتانسیل صفر است و قادر است هر جریانی را بین هر اتصال زمین با مقاومت ناچیز حمل کند. مقاومت خود خط انتقال بین نقاط اتصال مشترکین مختلف به عنوان مقاومت ثابت RT مدلسازی میشود. ** ثابت کنید که مقاومت معادل همانطور که توسط شرکت تلویزیون کابلی مشاهده می شود معادله بالای تصویر است. ** من این پیشنهاد را پیدا کردم: از آنجایی که تعداد مشترکین زیاد است، اگر مشترک اول باشد مقاومت معادل تغییر محسوسی نخواهد داشت. خدماتش را لغو کرد در نتیجه، مقاومت معادل مقطع مدار در سمت راست اولین مقاومت بار تقریباً برابر با Req است.  | نسخه تلویزیون کابلی شبکه نردبان بی نهایت |
45555 | من روی ردیابی پرتو کار میکنم و سعی میکنم تأثیر زاویهای را که مسیر نور سطح یک منبع نور را قطع میکند، بر میزان نوری که منبع به مسیر میدهد (البته در واحد زمان) را درک کنم. ). فرض من برای یک منبع نور پراکنده ایده آل این است که پرتوهای نوری که نقطه خاصی از سطح منبع نور را ترک می کنند به طور یکنواخت توزیع می شوند، در این صورت زاویه مسیر نامربوط است. من فکر میکنم که در اصل، این فرض هر نقطه روی سطح پراکنده نور را به عنوان یک منبع نور نقطهای مجزا مدلسازی میکند. آیا این یک فرض منصفانه برای چیزی مانند یک لامپ مات است، که در آن من نور را به گونه ای که مستقیماً از سطح لامپ می آید، نه رشته، مدل می کنم؟ یا اگر بخواهم خود فیلامنت را واقعاً مدل کنم، آیا همین فرض نسبتاً معتبر است؟ آیا منابع نوری وجود دارد که این فرض برای آنها کارساز نباشد؟ من فرض میکنم که لیزرها به این شکل کار نمیکنند، زیرا بیشتر نور در یک جهت خاص خارج میشود، اما من واقعاً نگران مدلسازی نور لیزر نیستم. برای نورهای نقطه ای، من معتقدم که این هنوز هم فقط یک منبع نور معمولی پراکنده است که از آینه ها، دیافراگم و لنزها برای هدایت نور استفاده می کند، پس از اینکه منبع نور را ترک کرد، بنابراین من می توانم آن را به این شکل مدل کنم (البته من فرض می کنم یک مدل کارآمدتر همه اینها را در بر می گیرد و زاویه مسیر را در نظر می گیرد). | زاویه پرتوهایی که منبع نور را ترک می کنند |
1247 | درک مفاهیم زیر نسبتاً آسان است (cum grano salis): * فضا-زمان اقلیدسی _(فضای پیوسته و زمان پیوسته)_ * مکانیک کلاسیک _(ماده به طور گسسته در فضای پیوسته و زمان پیوسته)_ * فضای مینکوفسکی _(به طور پیوسته فضا و زمان در هم آمیخته)_ * مکانیک نسبیتی خاص _(ماده به طور گسسته در به طور پیوسته در هم آمیخته شده فضا و زمان)_ * الکترودینامیک کلاسیک * مکانیک کوانتومی کلاسیک _(انرژی های گسسته، ماده به طور پیوسته توزیع شده در فضای پیوسته و زمان پیوسته)_ * الکترودینامیک کوانتومی * نسبیت عام _(به طور پیوسته در هم آمیخته فضا-زمان و ماده)_ بر این اساس، مقدار زیادی وجود دارد. از متون مقدماتی و کتب درسی. درک آن نیز آسان است * شبیه سازی های عددی _(در فضاها، زمان ها و فضا-زمان های گسسته مصنوعی - و عمدتاً غیرفیزیکی)_ * اتوماتای سلولی _(در شبکه های فضایی منظم غیرفیزیکی)_ قطعا درک آن سخت است (به دلایلی قابل درک ) * گرانش کوانتومی من نمی دانم که آیا شواهد تجربی برای فضا-زمان گسسته وجود دارد یا فقط نظری به هر حال، من نمی توانم یک فضای مجزا و/یا زمانی را تشخیص دهم. چرا معرفی و توضیح مفهوم فضا-زمان گسسته فیزیکی اینقدر سخت است؟ چرا متون مقدماتی یا کتاب های درسی آسان برای درک تعاریف، مفاهیم، مدل ها، مزایا و معایب فضای گسسته، زمان، و در نهایت فضا-زمان وجود ندارد؟ به ترتیب: _آنها کجا هستند؟_ آیا دلایل این موضوع شاید به دلایلی مرتبط باشد که چرا گرانش کوانتومی اینقدر سخت است؟ | مقدمه ای بر فضا-زمان گسسته |
92919 | بر روی زمین، UVB (280 نانومتر - 315 نانومتر یا 320 نانومتر بسته به منبع) هنگامی که در سطح سیاره مشاهده می شود، تحت تضعیف گسترده ای از طریق جو قرار می گیرد، همانطور که در زیر نشان داده شده است:  منبع تصویر این در درجه اول به دلیل لایه اوزون است، ویژگی منحصر به فرد زمین در میان سیارات زمینی (زهره، زمین و مریخ). با توجه به شیمی های جوی مختلف و تفاوت در فواصل از خورشید زهره و مریخ، چه تضعیف UVB برای زهره و مریخ مشاهده یا شبیه سازی شده است؟ علاوه بر این، چه تضعیف UVB روی تیتان مشاهده شده (یا در این مورد شبیه سازی شده است؟ از هر منبعی که توسط همتایان بررسی شده است در اینجا قدردانی می شود. | کاهش UVB اتمسفر سیارات زمینی چگونه مقایسه می شود؟ |
56179 | من یک سوال دارم که از من میخواهد تعیین کنم x برای انتقال هستهای زیر $$^{29}Si(\alpha, n)X$$ چیست، اما من نمیدانم این نماد به چه معناست. مثال دیگر: $$^{111}Cd(n,x)^{112}Cd$$ | نماد گذار هسته ای |
129012 | طبق نظر رایسنیک و هالیدی، عقب ماندگی شتاب در جهت منفی محور زمان است. مخالف حرکت کاهش شتاب کاهش در میزان سرعت زمان تغییر سرعت است. درست میگم یا نه؟ نمودار $v$-$t$ با تاخیر و کاهش شتاب چیست؟ [فکر نمیکنم آنها یکی باشند.] | تفاوت بین شتاب منفی و شتاب کاهشی چیست؟ |
92911 | چگونه اسلحه سازان در دهه 1850 بدون استفاده از مته برقی سوراخ هایی برای سیلندرهای هفت تیر ایجاد کردند؟ کدام مراجع/کتاب متخصص ارائه دانش در روش قالب گیری مشابه هستند؟ | چگونه اسلحه سازان در دهه 1850 استوانه های هفت تیر را بدون استفاده از مته الکتریکی ایجاد کردند؟ |
133083 | پروفسور هامبر در سخنرانی های خود گفت که تانسور متریک منحصر به فرد نیست، همانطور که پتانسیل 4 برداری برای یک میدان منحصر به فرد در الکترودینامیک منحصر به فرد نیست. از آنجایی که تانسور متریک متقارن است، تنها ده جزء تانسور متریک منحصر به فرد است. با این حال، از آنجایی که واگرایی کوواریانس تانسور اینشتین صفر است، 4 قید دیگر اعمال میشود و از این رو تعداد مؤلفههای مستقل تانسور متریک اکنون به 6 کاهش یافته است. در نهایت او میگوید که تنها دو مؤلفه منحصربهفرد هستند. چگونه او به نتیجه نهایی 2 جزء منحصر به فرد تانسور متریک رسید؟ میشه لطفا برام توضیح بدید همچنین، تفاوت فیزیکی بین تانسور Ricci و تانسور Reimann چیست؟ | نسبیت عام: تثبیت سنج |
28320 | > دو فوتون درهم تنیده تولید کنید، یکی را به فرستنده پیام و دیگری > را به گیرنده مورد نظر ارسال کنید. هم فرستنده و هم گیرنده اطلاعات کوانتومی یکسانی را از فوتون ها بازیابی می کنند، سپس فرستنده پیام > را درهم می زند تا توسط یک تابع برگشت پذیر تعیین شده توسط اطلاعات کوانتومی ارسال شود، و این داده های درهم را برای گیرنده ای که اکنون در حال حاضر است ارسال می کند. به لطف داشتن اطلاعات کوانتومی که برای رویه درهمسازی استفاده میشود، میتواند آن را باز کند. این توصیف تا آنجا که من می توانم بگویم یک توضیح ساده و معتبر از رمزنگاری کوانتومی و انتقال از راه دور کوانتومی است. تفاوت این دو اصطلاح دقیقا چیست؟ | تفاوت رمزنگاری کوانتومی و تله پورت کوانتومی چیست؟ |
9848 | توابع هانکل راه حل هایی برای معادله هلمهولتز اسکالر $$\Delta\psi + k_e^2\psi = 0$$ در هندسه استوانه ای و کروی هستند (با توجه به یک وابستگی زاویه ای جدا شده). بنابراین، آنها برای توصیف امواج **کروی** و **اسوانه** بسیار مهم هستند. در اینجا نمونه ای از چنین انتشار در حالت کروی است که از فرانتس زوتر گرفته شده است:  من به دنبال مرجعی هستم که فاز ** را بیان کند. تجمع** امواج هانکل به شکل $$F_H^{\mathrm{out/in}}(\mathbf{r}) = H_m^{1/2}(k\rho)\ .$$ فرض شده ایستایی با وابستگی زمانی $e^{-\mathrm{i}\omega t}$ است که معنای دو موج هانکل متفاوت را به عنوان خروجی تثبیت می کند. / ورودی. برای **امواج صفحه**، میتوان دریافت که فاز انباشتهشده یک موج در جهت $x$، $$F_p=e^{\mathrm{i}kx}$$ صرفاً به آرگومان آن مرتبط است. $$\phi_{\mathrm{acc}}(x_1,x_2)=\mathrm{Arg}(F_p(x_2))-\mathrm{Arg}(F_p(x_1)) = k(x_2 - x_1)$$ و این **طبیعی** است که فقط از این فرمول در مورد Hankel استفاده کنید، به عنوان مثال. $$\phi_{\mathrm{acc}}(\rho_1,\rho_2)=\mathrm{Arg}(F_H^{\mathrm{out/in}}(\rho_2))-\mathrm{Arg}(F_H^ {\mathrm{out/in}}(\rho_1))$$ با این حال، نتوانستم **مرجع مناسب** پیدا کنم. از این رو سوال من: > ### آیا مرجعی وجود دارد که تجمع فاز امواج هانکل را تعریف کند؟ **پیشاپیش ممنون** | تجمع فاز امواج هانکل در هنگام انتشار |
1241 | من مجموعه ای از نمونه ها را دارم که یک شکل موج را نشان می دهد. این شکل موج شبیه یک موج سینوسی مدوله شده با فرکانس است (فقط که اینطور نیست). من میخواهم این شکل موج را معکوس کنم یا ~~ آن را با $2\pi$~~ تغییر دهم آن را با $\pi$. البته گرفتن کسینوس نمونه ها بدون پیش پردازش اشتباه است. برای رسیدن به این هدف باید چه کار کنم؟ متشکرم. | چگونه کسینوس شکل موج را بدست آوریم؟ |
40832 | من در مورد کوانتوم مونت کارلو می خوانم و می بینم که برخی از مردم سعی می کنند انرژی های هیدروژن و هلیوم را تا حد امکان دقیق محاسبه کنند. QMC با تابع گرین یا Diffusion QMC به نظر بهترین راه برای همگرایی بر روی جواب دقیق معادله شرودینگر است. با این حال، اگر کسی بخواهد بسیار دقیق باشد، پس تقریب Born-Oppenheimer باید حذف شود. در بسیاری از مقالات ذکر شده است که نتایج هنوز به اندازه کافی دقیق نیستند و باید برای اثرات نسبیتی و تشعشعی تصحیح شوند. من کاملاً مطمئن هستم که می دانم اثرات نسبیتی چیست -- معادله غیر نسبی شرودینگر نمی تواند GR را محاسبه کند زیرا ذرات به سرعت نور نزدیک می شوند (یا حتی اثرات کوچک اما قابل اندازه گیری در سرعت های پایین تر). اما اثرات تشعشعی چیست؟ و من فکر میکنم اگر میخواهید فوقالعاده دقیق باشید، به جای اعمال یک ضریب تصحیح پس از شبیهسازی، این دو مورد را در محاسبات QMC خود لحاظ کنید (مثلاً از معادله دیراک برای اثرات نسبیتی استفاده کنید). پس چرا اکثر محققان این کار را انجام نمی دهند؟ آیا زمان محاسبه را با مرتبه بزرگی برای 4 رقم اعشار اضافی افزایش می دهد؟ در نهایت، آیا چیزی در سطح عمیق تر از اثرات نسبیتی و تشعشعی وجود دارد؟ به عبارت دیگر، اگر من یک ابرکامپیوتر را برای محاسبه انرژی هلیوم بدون تقریب BO، و با اثرات نسبیتی و تشعشعی که در محاسبات MC گنجانده شده است، برای سالها در حال اجرا رها کنم، آیا این با مقادیر تجربی _دقیق_ همگرا میشود؟ (در واقع، من فقط به یکی از عوامل حذف شده فکر کردم - گرانش ... و ممکن است مجبور باشید کوارک های درون پروتون ها را به صورت جداگانه شبیه سازی کنید؟ چیز دیگری؟) | اثرات نسبیتی و تابشی (در شبیه سازی کوانتومی) چیست؟ |
59655 | در آخرین تکالیف خود، برخی از دانشآموزان من شارژ را به اشتباه 10^{20}$ C بیش از یک متر مربع محاسبه کردند و من فکر میکردم که آیا به این میزان بار مثبت در کل جهان وجود دارد. اگر بتوانم تعداد کل پروتونها (از جمله آنهایی که در هسته هستند) را در کل کیهان تخمین بزنم، کار درستی است، اما چگونه به روشی ساده این کار را انجام دهم؟ | بار مثبت کل در کیهان |
56174 | شناور کوانتومی، سنجاق شار - اساساً، زمانی که یک ابررسانا بر فراز آهنربای دائمی شناور است، واقعاً شگفتانگیز است. اما آیا قدرت میدان مغناطیسی بر ارتفاع ابررسانا تأثیر می گذارد؟ و چه رابطه/فرمولی این را نشان می دهد؟ به عنوان مثال، اگر من یک سیم پیچ دور یک جسم فلزی پیچیده بودم و سپس جریان کمی از آن عبور میکردم، یک میدان مغناطیسی کوچک ایجاد میشد و یک ابررسانا در معرض آن در ارتفاعی که آن را روی آن قرار میدادم، در اطراف آن شناور میشد. اما اگر جریان را افزایش دهم، به طوری که میدان مغناطیسی نیز افزایش یابد، چه؟ چه اتفاقی برای ابررسانا می افتد؟ ارتفاعش تغییر میکنه؟ یا اینکه بیرون کشیدن از حالت معلقش سخت تر می شود؟ | تاثیر شدت میدان مغناطیسی بر ارتفاع ابررسانا معلق |
17699 | آیا کسی می تواند به من کمک کند تا این مشکل احتمالاً خیلی سخت را حل کنم؟ با توجه به چگالی لاگرانژی: $\mathcal L=\bar{\psi}(i\gamma^\mu\partial_\mu-g\gamma^5\phi)\psi+\frac{1}{2}(\partial_\mu \phi)(\partial^\mu\phi)-\frac{1}{2}m^2\phi^2$ * معادلات حرکت را برای توابع موج $\psi$ و $\phi$ * تقاضای برابری-ناواری لاگرانژی، نشان می دهد که $\phi$ چگونه تحت برابری تبدیل می شود | معادلات حرکت را از چگالی لاگرانژی داده شده بیابید |
110055 | من ممکن است یک سوال ساختگی باشد. برای مثال، در NMR یا در مطالعه کریستالهای مایع، از یک پارامتر سفارشی $S$ استفاده میشود: $$ S=\left\langle\frac{1}{2}\left(3\cos^2\theta-1 \right)\right\rangle $$ با $\theta$ زاویه مولکول با یک مدیر (میدان مغناطیسی در NMR، طبیعی به غشاء برای لیپیدها، جهت کلی در یک فاز نماتیک و غیره). $S$ مربوط به یک چند جمله ای مرتبه دوم Legendre است. من اغلب خواندهام که در یک محیط همسانگرد، $S=0$، در حالی که وقتی همه مولکولها به خوبی با بردار مرجع (مدیرکننده) همسو هستند، $S=1$. من میدانم که چرا $S=1$ بهعنوان $\theta=0$° است، اما نمیتوانم چرا $S=0$ را وقتی که همه جهتها تصادفی هستند، بیابم. کسی میتونه کمکم کنه؟ لیام | پارامتر ترتیب جهت گیری در سیستم های همسانگرد |
134190 | من تصمیم گرفتم این سوال را در بورس فیزیک پست کنم زیرا در مقایسه با تبادل نجوم که هنوز در بتا است، مخاطبان بیشتری برای پاسخها وجود دارد. اما من به دنبال خرید یک تلسکوپ هستم و به این فکر می کردم که با یک تلسکوپ با دیافراگم 114 میلی متری زوم 675x چه چیزی می توانم ببینم؟ نوع چیزهایی که به آنها علاقه مند است سیاره های ما، قمرهای آنها، دنباله دارها و حتی کهکشان های بسیار درخشان در صورت امکان است. | چه چیزی را می توان با یک تلسکوپ با دیافراگم 114 میلی متر زوم 675x دید؟ |
93065 | تقریباً هر کتاب و مقالهای که میتوانم به آن فکر کنم، حالتهای QFT را با استفاده از تصویر هایزنبرگ از بردارهای فضایی هیلبرت نشان میدهد، اما ویسر در «کرمچالههای لورنتزی» اشاره میکند که شما همچنین میتوانید آنها را بهعنوان یک تابع نشان دهید. بسیار مختصر ذکر شده است و هیچ منبعی برای آن ذکر نکرده است، فقط نتیجه: $\Psi_0[t, \Phi(\vec{x})] \propto e^{-\frac{1}{2\ hbar c}\int d^3x\Phi(\vec{x}) \sqrt{-\nabla^2} \Phi(\vec{x})} e^{-\frac{i}{\hbar}E_0t}$ با $\sqrt{-\nabla^2}$ یک عملگر شبه دیفرانسیل. آیا منبعی، کتاب یا غیره، وجود دارد که این موضوع را گسترش دهد؟ | توابع حالت های کوانتومی در QFT |
56173 | من در مقیاس اتمی وارد اصطکاک می شوم. برای مثال، دو لایه سفت و سخت از اتم های نوع A را که روی هم قرار می گیرند، درست مانند قرار دادن دو تخته چوب روی هم انتخاب کنید. سپس چند اتم یا مولکول از نوع B را بین آن دو لایه سفت قرار دهید، یعنی مقداری سنگریزه را بین دو تخته چوبی قرار دهید. حالا شروع به فشار دادن یکی از لایه های سفت به صورت افقی کنید، یعنی شروع به فشار دادن تخته چوبی در بالا کنید. در مقیاس ماکروسکوپی، ما قادر خواهیم بود این سیستم را با مکانیک نیوتنی و تقریبهای (نسبتا) ساده، یعنی نیروهای اصطکاک، بررسی کنیم. در مورد مقیاس میکروسکوپی چطور؟ وقتی «مقیاس میکروسکوپی اصطکاکی» را در گوگل جستجو میکنم، نتایج زیادی در مورد تحقیقات جاری دریافت میکنم که کمی بالاتر از سطح من است. از کجا می توان به طور کلی مطالعه این موضوع را شروع کرد؟ من قصد دارم در این مورد غوطه ور شوم، با توجه به اینکه شاید بتوانم به ادامه و مدل سازی چنین سیستم هایی به صورت محاسباتی ادامه دهم. | اصطکاک در مقیاس اتمی |
104800 | من اخیراً کمی در مورد نظریه های کالوزا کلاین مطالعه کرده ام. من هنوز از تسلط بر این موضوع فاصله زیادی دارم، اما کنجکاو هستم که آیا آزمایشی که ممکن است وجود ابعاد فضایی اضافی را رد کند یا نشان دهد، انتظار می رود نسبتاً به زودی انجام شود یا خیر. برای مثال، این صفحه از سرن میگوید که LHC ممکن است سرنخهایی را ارائه دهد، اما در حقیقت به جزئیات زیادی نمیپردازد. بنابراین، در برخی از جزئیات، کدام آزمایش ممکن است چیزی در این مورد بگوید، و چه زمانی میتوان انتظار داشت؟ | آزمایشهای اثبات/رد ابعاد اضافی |
28323 | فرمول مقاومتهای موازی $\frac{1}{R_T} = \frac{1}{R_1} + \frac{1}{R_2}$ است، اما چگونه میتوانید از این فرمول استفاده کنید وقتی یکی از شاخهها یک ابررسانا است؟ به عنوان مثال:  جایی که مقاومت قرمز نشان دهنده سیمی با مقداری مقاومت و خط آبی نشان دهنده آن است. یک سیم ابررسانا، چگونه می توان از معادله بالا برای یافتن مقاومت بین A و B استفاده کرد، زیرا این به معنای تقسیم بر صفر است؟ | مقاومت سیم ابررسانا به صورت موازی با سیم استاندارد |
22544 | این واقعیت که بوزون های نیروی ضعیف جرم دارند چیزی است که از نظر فنی مشکلات زیادی را ایجاد می کند. برای جلوگیری از این مشکل و مشکلات دیگر با جرم ذرات، مکانیزمی را در مدل استاندارد $SM$ فیزیک ذرات $smpf$ به نام میدان هیگز ابداع کرد. این میدان توسط یک بوزون منتقل می شود و عبور ذرات در تعامل با او برای میدان تولید شده باعث ایجاد اینرسی می شود که همان چیزی است که ما به عنوان جرم درک می کنیم. مکانیسم هیگز به عنوان بخشی از SMPF پذیرفته شده است، اما تا زمانی که بوزون هیگز مربوطه را در یک شتاب دهنده ذره پیدا نکنیم، قابل تایید نیست. ما فکر میکنیم بوزون هیگز میدانیم که جرم آن بین 115 تا 200 گیگا دلار است، بنابراین انتظار میرود که در برخورددهنده جدید در سرن قرار گیرد: LHC (برخوردگر بزرگ هادرون). همانطور که اعتقاد بر این است، قادر به تطبیق نیروی گرانش با مکانیک کوانتومی نبوده است. یکپارچگی جزئی نیرو، وجود بوزونی است که نیروی گرانشی را که ما آن را گراویتون می نامیم، منتقل می کند. اگر چنین گراویتون وجود داشت. گراویتون یک ذره فرضی است که بسیاری از فیزیکدانان معتقدند. $smpf$ این مشکل را نشان میدهد که برای ساختن یک نظریه منسجم 20 ارزش اصلی نیاز به تعدیل بسیار خوبی دارد. نظریه ریسمان و پیشرفتهای دیگر این احتمال را افزایش میدهد که این مدل بخشی از مجموعه ذرات بزرگتر به نام ابرتقارن باشد. اگر ابرتقارن معتبر بود، این نیاز به تنظیم دقیق مقادیر ذرات دارد. ابرتقارن وجود تناظر بین فرمیون ها و بوزون ها است به این صورت که هر فرمیون دارای ویژگی های مشابه با ابر شریک بوزونی و هر یک ابر شریک فرمیون بوزون است. مشکل اینجاست که فرمیونها و بوزونهایی که میشناسیم هیچ موردی از همخوانی ندارند. یعنی اگر ابرتقارن درست باشد، باز هم باید ابر شرکای همه ذرات مدل را پیدا کنیم. فرمیونهای فرضی ابر شریک بوزونها را فوتینو، وینو، گلوئینو و غیره مینامند. و ابر شرکای بوزونهای فرمیون را سلکترون، اسنوترینو، اسکوارک و غیره میگویند. مدل استاندارد و در را به روی گروهی از مدل های جدید که نمی فهمند، یا به سختی درک می کنند، باز کنید؟ | واقعاً آینده مدل استاندارد چیست؟ |
56176 | (من مرجع مستقیمی ندارم، بنابراین این یک کمی عجیب است و اگر کسی متوجه نشد در مورد چه چیزی صحبت می کنم آن را حذف خواهم کرد، اما به هر حال برای شروع می پرسم) من در دانشگاه شنیده ام که اگر شما یک عملگر (عملگر فضایی هیلبرت خطی؟) دارید که در یک دامنه محدود (فشرده؟) محدود شده است، سپس به کل فضا محدود می شود. به عبارت دیگر، برای اثبات اینکه یک اپراتور محدود است، در واقع نیازی به نشان دادن آن در کل فضا ندارید. با این حال، اگر دامنه عملگر موقعیت را محدود کنید، بدون محدودیت می شود، درست است؟ این یک تناقض است. در یک مثال با ابعاد محدود می بینم که شما فقط باید مقادیر ویژه را بررسی کنید و از این رو عمل روی پایه را در نظر بگیرید. دامنه عملگر موقعیت، فضای تابع با دلتاها به عنوان پایه آن است درست است؟ آیا محدود کردن دامنه در اینجا به معنای کاهش $\delta(x-a)$ پس از رسیدن $a\in \mathbb{R}$ به مقدار مشخصی است؟ یعنی تنها عملکردهای پشتیبانی فشرده را در نظر می گیرید؟ | آیا می توانم محدود بودن یک اپراتور را بدون بررسی آن برای کل دامنه اش ثابت کنم؟ |
1799 | من بسیار خوشحال خواهم شد اگر کسی بتواند در انتقال بلوکهای همنظم و نحوه استفاده از آنها در تئوری میدان همنظم (CFT) دقت کند. من بالاخره از خواندن مقاله فوق العاده مور و رید به درخشش درک می پردازم. اما من فکر می کنم/امیدوارم این سایت افرادی داشته باشد که بتوانند مفاهیم مربوط به آن را به شیوه ای ساده تر و شهودی تر توضیح دهند. * * * ویرایش: در اینجا یک مثال ساده است که از صفحه 8 مرجع ذکر شده در بالا گرفته شده است... در یک CFT دوبعدی، ما توابع همبستگی فیلدهای $ \phi_i(z,\bar z) $, (که در آن $ z = است. x+\imath y$) در نقاط مختلف صفحه مختلط. تابع همبستگی n نقطه ای را می توان به صورت زیر گسترش داد: $$ \left \langle \prod_{a=1}^n \phi_{i_a}(z_a,\bar z_a) \right \rangle = \sum_p | F_{p\; i_{1} \dots i_n}(z_{1} \dots z_n)|^2 $$ در اینجا $p$ اعضای یک پایه از توابع $ F_{p\ را برچسب گذاری می کند. i_1 \dots i_n}(z_{1} \dots z_n) $ که در یک فضای برداری برای هر n تاپل است $(z_{1} \dots z_n)$ این توابع $F_p$ به عنوان بلوک های منسجم شناخته می شوند و به نظر می رسد یک تجزیه فوریه از توابع همبستگی ارائه دهید. این چیزی است که من تا کنون جمع آوری کرده ام. اگر کسی بتواند با مثال های بیشتری توضیح دهد که فوق العاده است! * * * ویرایش: بسیار دشوار است که تصمیم بگیرید کدام پاسخ درست است. چند روز دیگه بهش میدم. شاید شرایط تغییر کند! * * * پاسخ درست به (درام-رول) می رسد: David Zavlasky. خوب همه آنها پاسخ های عالی هستند. من دیوید را برای پنج امتیاز اضافی انتخاب کردم زیرا او ساده ترین، IMHO است. او همچنین به «نسبت متقاطع» اشاره میکند که یکی از اجزای سازنده CFT است. | توضیح عابر پیاده در مورد بلوک های منسجم |
93062 | من با یک سوال روبرو شده ام که در مورد آن سردرگم شده ام. > یک درام با جرم $M_A$ و شعاع $a$ آزادانه با زاویه اولیه > سرعت $\omega _0$ می چرخد. یک درام دوم با شعاع $b>a$ و جرم $M_B$ بر روی همان محور نصب شده است، اگرچه چرخش آزاد است. لایه نازکی از ماسه $M_s$ > به طور مساوی روی سطح داخلی درام کوچکتر (درام $A$) توزیع شده است. > در $t=0$ سوراخهای کوچکی در درام داخلی باز میشوند و شن و ماسه با سرعت $\dfrac{dM}{dt}=\lambda$ شروع به پرواز میکند و به درام بیرونی میچسبد. > سرعت های زاویه ای بعدی دو درام را بیابید. نادیده گرفتن زمان عبور > شن و ماسه در این سوال، ما با یک تکانه زاویه ای اولیه شروع می کنیم L_0 = I_A \omega = (M_A +M_s ) a^2 \omega _0 $ (که در آن ممان اینرسی برای یک درام برابر است با $I=mr^2$). اگر درک من از بقای تکانه زاویه ای صادق باشد، این باید به این معنی باشد که در هر زمان، این سیستم _باید_ این مقدار اولیه $L$ را حفظ کند. من می دانم که تا زمانی که گشتاور خارجی وجود نداشته باشد، $\frac{dL}{dt}=0$، و از این رو ثابت است. اینجاست که سردرگمی من به میان می آید. بگویید که ما فقط درام $A$ را در سیستم خود قرار می دهیم. با $L_0$ شروع میشود، و با از دست دادن جرم، باید سریعتر به چرخش خود ادامه دهد تا L_0$ ثابت بماند. اما اگر اکنون هر دو درام $A$ و $B$ را در سیستم خود در نظر بگیریم، احتمالاً اینطور نیست. اگر درام $A$ به جبران این کاهش جرم با داشتن یک شتاب زاویه ای ادامه دهد، درام $B$ باید ثابت بماند تا مقدار L_0$ ما ثابت بماند. در هر دو مورد، ما نیروهای خارجی صفر داریم، و این به معنای $\tau = 0$ است، اما در سیستم دوم، یک گشتاور داخلی داریم که توسط شن به درام $B$ اعمال می شود. خطای من کجاست؟ | حفظ تکانه زاویه ای |
94982 | من در حال اجرای انیمیشنی از یک ماهواره در مدار بیضی هستم (که توسط یک معادله پارامتری برای $x$ و $y$ به عنوان تابعی از $t$ تعریف شده است) و می خواهم مطمئن شوم که فضاپیما با سرعت مناسب در نقاط مختلف حرکت می کند. در مدار خود یعنی باید در آپوآپسیس کندتر و در پریاپسیس خود بسیار سریعتر حرکت کند. من به راحتی می توانم سرعت _مماسی_ ماهواره را با استفاده از این معادله محاسبه کنم: $v=\sqrt{GM(\cfrac{2}{r}-\cfrac{1}{a})}$ چگونه این را به _angular_ تبدیل کنم سرعت ماهواره در این نقطه؟ من تحقیقات گسترده ای انجام داده ام (ساعت ها و ساعت ها) اما چیزی با ارزش پیدا نکرده ام. نزدیکترین چیز این عبارت قانون سوم کپلر بود: $\cfrac{dA}{dt}=\cfrac{1}{2}r^2\omega$ زیرا $\cfrac{dA}{dt}$ یک نرخ است ( منطقه ای که در هر ثانیه از بین می رود) من این معادله را به صورت $\cfrac{A}{P}=\cfrac{1}{2}r^2\omega$ بازنویسی کردم که در آن $A$ برابر است مساحت مدار بیضوی (با $A=\pi ab$ که در آن $a$ و $b$ به ترتیب محورهای نیمه اصلی و نیمه فرعی بیضی هستند) و $P$ دوره بیضی است. مدار (داده شده توسط $P=2 \pi \sqrt{\cfrac{a^3}{GM}}$). حل این مورد برای $\omega$ به دست می آید: $\omega=\cfrac{2A}{Pr^2}$ برای هر مرحله زمانی در شبیه سازی خود، از موقعیت فعلی ماهواره در این معادله برای محاسبه $\omega$ استفاده می کنم و سپس از نتیجه برای به روز رسانی $\theta$ فعلی است. سپس این $\theta$ به روز شده به معادله پارامتری ذکر شده در بالا متصل می شود تا موقعیت $x$ و $y$ ماهواره را بدست آورد. من هیچ جا نمی توانم اشتباهم را پیدا کنم و اگر کسی به من اشاره کند واقعاً ممنون می شوم. | چگونه سرعت مماسی را در مدار بیضی به سرعت زاویه ای تبدیل کنم؟ |
110229 | سیم $E$ یک ویولن دارای چگالی خطی 0.5 دلار گرم در متر دلار است و تحت کشش 80$\text{N}$ قرار دارد که برای فرکانس $u = 660 \text{Hz}$: 1 تنظیم شده است. طول طناب چقدر است؟ من می دانم که برای پاسخ به این سوال، معادله را دستکاری می کنم: $$ \nu = \sqrt\frac{\tau}{\mu} $$ دریافت این معادله: $$ L = \frac{m v^2}{ T} $$ من سعی کردم توده را پیدا کنم اما تلاشم ناموفق بود. من فکر می کنم می توانم از معادله استفاده کنم: $$ f_1 = \frac{\sqrt\frac{T}{m/L}}{2L} $$ برای یافتن طول، اما برای یافتن جرم به کمک نیاز دارم طناب | طول طناب چقدر است؟ |
82277 |  من نمی توانم بفهمم که چگونه و چرا این دو عبارت (آنهایی که برجسته کرده ام) می آیند. لطفا توضیح دهید. | پرس و جو تحلیل برداری |
93060 | می خواهم نشان دهم:$$ Tr\left (F\tilde{F} \right )=\partial_{\mu}K^{\mu }=\partial_{\mu}\left (\varepsilon _{\mu \ nu \rho \sigma }Tr\left ( F_{\nu \varrho }A_{\sigma }-\frac{2}{3}A_{\nu }A_{\rho }A_{\sigma} \right )\right ).$$ | چگونه می توانم نشان دهم که عبارت CS غیر آبلی یک مشتق کل است؟ |
92910 | من با حداقل جفت بین یک میدان و شارژها قبل از $$H = \frac{1}{2m}(p-qA)^2,$$ مواجه شدهام که به موجب آن حالت کلاسیک را در نظر میگیرم. توصیف حداقل باعث می شود که بپرسم آیا جفت های عجیب و غریب (غیر حداقلی) وجود دارد؟ آیا می توان چند نمونه از این گونه اتصالات را مورد بحث قرار داد؟ | جفت عجیب و غریب |
105057 | من خواندم فوتون ها پیر نمی شوند زیرا با سرعت نور حرکت می کنند. بنابراین وقتی یک فوتون با چشمان من تعامل می کند، آیا آنها در فضا-زمان با اختلاف زمان در چارچوب مرجع چشم و زمانی که فوتون شروع به حرکت کرد از هم جدا نیستند؟ حدس میزنم در اینجا فضای 4 بعدی را تصور میکنم. خطای من در انجام این کار چیست؟ آیا ذرات نباید تنها زمانی برهمکنش داشته باشند که مکان و زمان یکسانی داشته باشند (یا نزدیک باشند، بدیهی است که نمی توانند در یک مکان باشند)؟ | چگونه فوتون ها می توانند با هر چیزی تعامل کنند؟ |
117207 | فرض کنید من سیم را دور یک آهنربای میله ای می پیچم و یک شیر برقی به گونه ای ایجاد می کنم که قطب های آهنربای میله ای و قطب های شیر برقی مخالف یکدیگر باشند. اگر بخواهم قطب نما را نزدیک یک طرف نگه دارم، قطب نما کدام قطب را تشخیص می دهد؟ آهنربای میله ای یا شیر برقی؟ | برای یک شیر برقی با هسته آهنربایی میله ای چه اتفاقی می افتد؟ |
51235 | من سعی می کنم حالات خالص و مختلط را بهتر درک کنم. اگر من N ذره کوانتومی در یک سیستم ایزوله داشته باشم. حالت چند ذره ای برهم نهی حاصلضرب حالات تک ذره ای توسط آمار مناسب (بوزون ها، فرمیون ها یا قابل تشخیص) است. آیا این حالت همچنان خالص در نظر گرفته می شود زیرا هیچ تعاملی با محیط وجود ندارد؟ آیا این بدان معناست که سیستم های ایزوله یا مجموعه های میکروکانونیکال همیشه خالص هستند؟ | آیا سیستم های کوانتومی چند ذره ای جدا شده همیشه در حالت خالص هستند؟ |
122284 | به عنوان یک مبتدی در فیزیک، سعی می کنم به مکانیک مداری اولیه دست پیدا کنم. فکر میکنم در حال درک نحوه تعامل بدنها با یکدیگر هستم. هنگامی که جسمی به جسم دیگری نزدیک می شود به دلیل گرانش شتاب می گیرد. میتواند به نقطهای برسد که سرعت آن به اندازهای باشد که به سقوط ادامه دهد، اما جسمی را که به سمت آن میافتد نیز از دست بدهد. چه چیزی آن را از شتاب (به دلیل گرانش) و در نهایت رسیدن به سرعت فرار باز می دارد؟ احساس میکنم که یا دارم به چیزها بد نگاه میکنم یا همه چیز را اشتباه دارم. | چرا یک جسم در حال گردش به شتاب ادامه نمی دهد؟ |
111095 | با استفاده از فرم های دیفرانسیل و تفسیر تصویری آنها، نمی دانم که آیا می توان انگیزه هندسی و فیزیکی خوبی برای شکل چگالی الکترومغناطیسی لاگرانژی ارائه داد؟ لاگرانژی میدان الکترومغناطیسی بدون منابع جریان از نظر اشکال دیفرانسیل $F \wedge * F$ است که $F$ مشتق بیرونی یک $A$ با 4 پتانسیل است. راه دیگر برای گفتن این است که $F$ پیچ چهار بعدی یک $A$ با پتانسیل 4 است، یعنی قسمت ضد متقارن جریان تعیین کننده ژاکوبین یک میدان برداری $A$، و از آنجا که از نظر فیزیکی میتوانیم پیچش یک میدان برداری را بهعنوان چرخش آنی عناصر حجمی که $A$ روی آنها عمل میکند، تفسیر کنیم، به نظر میرسد که میتوانیم متغیر F را تفسیر کنیم. \wedge * F$ می گوید که ما در تلاش هستیم تا حجم چرخش آنی میدان الکترومغناطیسی چهاربعدی را به حداقل برسانیم (از آنجایی که شکل دوگانه هاج روی 2 شکل، 2 شکل عمود به شکل اصلی ما می دهد، یک فرم را با این دوتایی به ما یک حجم 4 بعدی می دهد، بنابراین در اینجا ما چرخش یک عنصر حجم را در فضازمان دریافت می کنیم). آیا این درست است؟ همچنین این مسئله وجود دارد که یک عمل را فقط در فضاهای مختلف تعریف کنیم، با استفاده از $F_{ij}F^{ij}$ و بنابراین باید تفسیر مشابهی وجود داشته باشد... اگر من $F_{ab}$ را همانطور که قبلاً تفسیر کردم $F$ در بالا تفسیر شد، یعنی یک حلقه 4 بعدی، و $F^{cd}$ به طور مشابه فقط در فضای دوگانه، سپس برای بدست آوردن یک اسکالر از اینها، باید ردی از حاصلضرب ماتریس بگیرم. $F_{ab}F^{cd}$، که به نظر من میتوان آن را به عنوان واگرایی حجم چرخش تفسیر کرد، بنابراین کمینه کردن عمل به نظر میرسد که ما در حال به حداقل رساندن جریان چرخش در واحد حجم هستیم. . آیا این درست است؟ اگر این تفاسیر به هر نحوی معتبر هستند، آیا کسی میتواند تفسیر مشابهی را برای عبارت $A_idx^i$ در لاگرانژی پیشنهاد دهد، چه زمانی که قانون نیروی لورنتس یا معادلات دیگر ماکسول را دریافت میکنیم؟ تفکر مبهم در مورد تفسیر این اصطلاح بر حسب جریان و بدست آوردن معادلات ماکسول به آنچه در بالا نوشتم اشاره می کند که حداقل اعتبار داشته باشد! جالب است که اگر کسی درست باشد، تصور میکنم همه اینها یک تفسیر جهانی فوقالعاده از نظر بستههای فیبر دارند، اگر کسی رابطهای را ببیند که جالب باشد. (صفحه 9 این pdf جایی است که من این تفسیر واگرایی و حلقه را از طریق ژاکوبین دریافت می کنم و آن را با تفسیر هندسی اشکال دیفرانسیل ala MTW's Gravitation مخلوط می کنم) من مشتق ریاضی لاندو از $F_{ij را درک می کنم. }$ تانسور میدان، اسکالر ثابت لورنتس w.r.t. به محصول درونی Minkowski، خطی بودن EOM، و حذف وابستگی مستقیم به پتانسیلها، اما انگیزه فیزیکی برای شکل آن وجود ندارد. از آنجایی که میتوان کمینه کردن $\mathcal{L} = T - V$ را بهعنوان به حداقل رساندن مازاد جنبشی بیش از انرژی پتانسیل در مسیر یک ذره، و برای یک ذره آزاد بهعنوان به حداقل رساندن انرژی تفسیر کرد، نمیدانم چرا نمی توان یک تفسیر آزاد از EM لاگرانژی ارائه داد. هر گونه فکری پذیرفته می شود. منابع: 1. Math 733: Vector Fields, Differential Forms, and Cohomology, Lecture notes, R. Jason Parsley 2. Warnick, Selfridge, Arnold - Teaching Theory Field Electromagnetic Using Differential Forms | تفسیر فیزیکی EM فیلد لاگرانژی |
22548 | آیا نظریه فیزیک وجود دارد که جهان ما را با ابعاد 2+1 دلار نشان دهد؟ من شنیدم که سیاهچالهها به نظر میرسند که جهان ممکن است 2+1 دلار باشد، بنابراین کنجکاو هستم که آیا چنین نظریهای وجود دارد؟ فقط برای کنجکاوی | 2+1 دلار نظریه فیزیک بعدی جهان ما؟ |
109491 | فقط یک سوال از روی کنجکاوی، اگر افق رویداد 2 سیاهچاله هم جرم با هم برخورد کنند چه اتفاقی می افتد؟ آیا هر دو شتاب گرانشی در جایی که افق رویداد همپوشانی دارند لغو می شوند؟ | 2 افق رویداد در تماس هستند |
1796 | معمولاً کجا آنها را بررسی و قرار می دهید؟ بیایید یک ویکی ~ بسازیم | از کجا می توانیم اطلاعات کنفرانس های بین المللی فیزیک/اخترفیزیک را پیدا کنیم؟ |
131204 | چگونه می توانیم در این شرایط به آنتروپی فکر کنیم؟ تا آنجا که من می دانم همه این ساختارها از برهم کنش گرانشی متولد شده اند. با این حال، به نظر می رسد که تشکیل این ساختارهای سازمان یافته تر از نظر مفهومی قانون دوم ترمودینامیک را نقض می کند. آیا این معضل از درک ناقص من از ترمودینامیک ناشی می شود یا این ساختارها در واقع به نوعی با افزایش آنتروپی مخالفت می کنند؟ | آیا کهکشان ها، ستارگان، سیارات و در نهایت حیات مغایر قانون دوم ترمودینامیک هستند؟ |
102581 | من در Yahoo Answers (لینک زیر) خواندم که وقتی لنز داخل آب قرار می گیرد قدرت لنز تغییر می کند. اما اگر فرمول f=c/2 را در نظر بگیریم، شعاع اگر انحنای لنز همچنان ثابت بماند، چگونه فاصله کانونی تغییر می کند؟ با در نظر گرفتن تعریف (نقطه ای که پرتوهای نور به هم می رسند) می بینیم که فاصله کانونی تغییر می کند. اما با در نظر گرفتن فرمول (f=c/2) فاصله کانونی تغییر نمی کند. لطفاً کسی می تواند این را توضیح دهد و لطفاً ذکر کند که آیا فاصله کانونی واقعاً تغییر می کند یا خیر. http://answers.yahoo.com/question/index?qid=20090217024946AAk1njB | تغییر فاصله کانونی لنز در داخل آب |
127115 | من دارم جکسون، الکترودینامیک کلاسیک را می خوانم و یک سوال در مورد انبساط چند قطبی الکترودینامیکی دارم (با شماره صفحه به ویرایش 3 مراجعه می کنم). بنابراین در صفحه 409، او در معادله 9.9 فرمول کلی برای بسط پتانسیل برداری را ارائه می دهد: $$\lim_{kr \rightarrow \infty} \mathbf A (\mathbf x) = \frac{\mu_0}{4\ pi} \frac{e^{ikr}}{r} \sum_n \frac{(-ik)^n}{n!} \int \mathbf j (\mathbf x' ) (\mathbf n \cdot \mathbf x')^n d^3 x'$$ در ادامه دستورات $n=0$ و $n=1$ را گرفته و پتانسیل برداری را با لحظات چند قطبی فیزیکی، i. ه. به ترتیب $n=0$ گشتاور دوقطبی الکتریکی و برای $n=1$ تانسور چهارقطبی الکتریکی و گشتاور دوقطبی مغناطیسی. سپس در ص. 415 او می گوید که از مرتبه $n=2$ به بالا، کار برای انجام دوباره این تجزیه در لحظات فیزیکی به طور فزاینده ای بازدارنده می شود. در عوض، او نشان میدهد که گسترش سیستماتیک بسیار آسانتر است (البته من درک میکنم). بنابراین من اکنون در تعجب هستم که آیا این تجزیه تا به حال برای $n=2$ (برای بدست آوردن هشت قطبی الکتریکی و تانسور مغناطیسی چهارقطبی) یا حتی سفارشات بالاتر انجام شده است، و اگر چنین است، آیا مقاله ای وجود دارد که این کار پیچیده را انجام دهد. نوشته شده است؟ | انبساط چند قطبی الکترودینامیکی |
107568 | من یک سوال h/w دارم در مورد جریان در آرمیچر یک موتور وقتی که با نصف سرعت عادی کار می کند. سوال این است؛ > یک موتور طوری طراحی شده است که در ولتاژ 118 ولت کار کند و هنگام راه اندازی برای اولین بار جریانی معادل 12 آمپر می کشد. در سرعت کاری معمولی، موتور جریانی بیش از 2 آمپر می کشد. محاسبه: > > الف) مقاومت آرمیچر سیم پیچ. > > ب) emf عقب با سرعت عادی توسعه یافته است. > > ج) جریانی که موتور با نصف سرعت عادی کشیده می شود. من قسمت های الف و ب) را انجام داده ام اما نمی دانم چگونه ج را کامل کنم). استدلال من به این صورت است؛ ولتاژ معیاری است که نشان میدهد چقدر جریان را به دور مدار فشار میدهید، بنابراین کاهش ولتاژ باعث کاهش مقدار جریان در مدار میشود (از آنجایی که جریان کولن بر ثانیه است) که به نوبه خود منجر به نیروی مغناطیسی کمتری بر مدار میشود. آرمیچر و از این رو موتور با سرعت کمتری کار می کند. اما من نمیدانم چگونه این را کمیت کنم - تنها چیزی که به صورت آنلاین توانستهام پیدا کنم این است که سرعت زاویهای با ولتاژ نسبت مستقیم دارد... من واقعاً از یک بحث کلی در مورد مفاهیمی که برای پاسخ به این سؤال باید بدانم قدردانی میکنم. با تشکر | کمی کردن جریان گرفته شده توسط یک موتور در نیم سرعت |
104327 | چرا هزینه محدود شده $Q_b = - \oint_S{\mathbf{P} \cdot d\mathbf{S}}$ است؟ به طور خاص، چرا علامت منفی وجود دارد؟ کتاب هایت در مورد الکترومغناطیس این را به عنوان افزایش خالص بار محدود در سطح بسته توصیف می کند. در مقایسه با قانون گاوس $Q_{f} = \oint_S{\mathbf{D} \cdot d\mathbf{S}}$، شارژ رایگان فقط شار الکتریکی است، بنابراین نمیدانم چرا بار محدود شده است یک علامت منفی همچنین، اگر شار الکتریکی مستقل از بار محدود باشد، چگونه میدان D در سراسر مرزهای مواد تغییر می کند؟ من فکر کردم که میدان D به صورت $\mathbf{D} = \epsilon_0 \mathbf{E} + \mathbf{P}$ برای خنثی کردن اثر بار محدود تعریف شده است (زیرا اثر قطبش قبلاً در فیلد الکترونیکی). آیا میدان D به بار محدود وابسته است؟ فقط برای اضافه کردن به بخش دوم سوالم. من می دانم که برای مرز دی الکتریک-دی الکتریک اجزای مماسی $\frac{D_{t1}}{\epsilon_1} = \frac{D_{t2}}{\epsilon_2}$ و اگر $Q_{رایگان} = 0$ در مرز، سپس اجزای عادی $D_{n1} = D_{n2}$. جزء مماسی به انتگرال شار کمک نمی کند، بنابراین برای هر $\epsilon_1$ و $\epsilon_2$ در سراسر یک مرز، انتگرال شار الکتریکی 0 ارزیابی می شود. واضح است که شار مستقل از بار محدود است، اما مماس است. مولفه تغییر می کند بنابراین میدان D نیست؟ | بردار پلاریزاسیون و بار محدود |
110226 | من در مورد فشار و دینامیک سیال یاد میگرفتم و به مشکلی برخوردم. بگو که یک نی در فنجان داری. سطح آب در فنجان بسیار بیشتر از سطح نی است. بنابراین، من انتظار ATM را دارم. فشار × مساحت بزرگ (فنجان) نیرویی بسیار بیشتر از Atm می دهد. فشار × مساحت کوچک (نی). در واقع، این نیرو آنقدر بزرگتر است که من انتظار یک جت آب دیدنی را دارم، که بدیهی است که اتفاق نمی افتد. چه چیزی را از دست داده ام؟ با تشکر ویرایش: بنابراین من یک مثال _واقعا_ بد را انتخاب کردم. هر مقدار سیال را با دو دهانه با اندازه های مختلف (رو به بالا) در نظر بگیرید. آیا نیروی ناشی از جو نباید آب را از دهانه کوچکتر به بیرون پرتاب کند، زیرا نیروی وارد شده به دهانه بزرگتر ناشی از جو بیشتر است؟ | چگونه است که آب در یک فنجان از نی که درون آن قرار داده شده است بیرون نمی زند؟ |
105051 | من اخیراً دورههای QFT را دنبال کردم و موضوع عادیسازی مجدد با جزییات زیادی مورد بحث قرار گرفت، تا حد زیادی به دنبال کتاب Peskin و Schroeder. با این حال، فصل مربوط به گروه renomalization برای من سردرد ایجاد میکند و فکر میکنم مسائل مفهومی زیادی وجود دارد که به گونهای توضیح داده شدهاند که برای من قابل درک نیست. به نظر می رسد یک نکته کلیدی در بحث جریان گروهی عادی سازی مجدد این واقعیت است که عملگرهای مربوطه و حاشیه ای دقیقاً با عملگرهای فوق عادی و قابل عادی سازی مجدد مطابقت دارند. به عنوان مثال، کوپلینگ های غیرقابل عادی سازی از بین می روند و کوپلینگ های (فوق العاده) قابل عادی سازی مجدد باقی می مانند. در سخنرانیهای من، نکته این بود که این توضیح میدهد که چرا نظریههای مورد مطالعه ($\phi^4$، QED) به نظر میرسد (حداقل برای انرژیهای پایین) QFTهای قابل عادیسازی مجدد هستند. این برای من مبهم است، و نمی دانم چگونه این تطابق بین نظریه های مرتبط/حاشیه ای و قابل عادی سازی مجدد/ابعادت پذیری را تفسیر کنم. اگر به خوبی درک کنم، جریان در زیر گروه نرمالسازی مجدد به ادغام بخشهای بزرگتر و بزرگتر حالتهای تکانه بالا/فاصله کوچک مربوط میشود. آیا راهی طبیعی وجود دارد که بفهمیم چرا این روش در نهایت باید QFTهای قابل عادی سازی مجدد بدهد؟ همچنین، به نظر می رسد که مقیاس برش $\Lambda$ یک مرتبه قدر طبیعی برای جرم است. از آنجایی که پارامتر جرم تحت جریان RG برای تئوری $\phi^4$ رشد می کند، پس از مقدار مشخصی از تکرارها، $m^2 \sim \Lambda^2$ خواهیم داشت. اما این که بگوییم $m^2 \sim \Lambda^2$ فقط بعد از تعداد زیادی تکرار به چه معناست؟ نکته این است که تئوری میدان موثر در یک لحظه کوچک در مقایسه با برش باید فقط نظریه میدان آزاد با اندرکنش غیرخطی ناچیز باشد. همچنین، یک نکته وجود دارد که یک تئوری میدان عادی شده با برش به طور دلخواه بزرگ، مطابق با مسیری است که زمان زیادی طول می کشد تا به مقدار زیادی از پارامتر جرم تبدیل شود. روشن کردن چنین اظهاراتی مفید خواهد بود. | چند سوال مفهومی در مورد گروه عادی سازی مجدد |
105581 | من معادله $V = \frac {V_0}{K}$ و همچنین معادله $V=\frac{1}{2}CV^2$ را دیدهام. مقادیر C و V در یک سهمیه خطی با K افزایش می یابد (زیرا $C=KC_0$). با این حال، از آنجایی که انرژی با $C$ و $V^2$ متناسب است، انرژی ذخیره شده توسط خازن در واقع با استفاده از دی الکتریک کاهش می یابد. آیا من در این تفسیر صحیح هستم؟ آیا من تصور می کنم که صرف دانستن ظرفیت خازن برای محاسبه انرژی ذخیره شده کافی نیست - من باید این را در مورد ساخت آن نیز بدانم؟ (فکر میکنم این ممکن است مشکل پروژههای الکترونیکی من را در گذشته توضیح دهد، من هیچ چیزی نمیبینم که مانع از داشتن ذخیره انرژی متفاوت دو ظرفیت یکسان شود!) آیا مناسب است موارد دیگری را که باید در هنگام جایگزینی خازنها نگران آن باشیم، خلاصه کنیم. ؟) | انرژی ذخیره شده در خازن با و بدون دی الکتریک |
98813 | یک جسم از کجا انرژی جنبشی به دست می آورد؟ من درک می کنم که یک جسم اغلب انرژی جنبشی را از جسم دیگر دریافت می کند. اولین جسم از کجا انرژی می گیرد؟ | یک جسم انرژی جنبشی را از کجا می گیرد؟ |
33832 | من سعی می کنم محدودیت های تابع همبستگی CFT دیسک $\langle O_1(y_1)O_2(y_2)\rangle$ را درک کنم، جایی که $O_i$ عملگرهای مرزی هستند که لزوما اصلی نیستند. این یک واقعیت شناخته شده است که همبسته کره متناظر تا یک ثابت کلی تعیین می شود، اما به نظر می رسد که من دو ثابت مستقل را در مورد دیسک دریافت می کنم. اجازه دهید من به سرعت استدلالی را که مطرح کرده ام ارائه کنم. برای $y_{1}>y_2$، میتوانیم تبدیل $PSL(2,R)$$y'=(y_1-y_2)y+y_2$ را انجام دهیم که تحت آن $(\infty,1,0)\mapsto (\infty,y_1,y_2)$. این به \begin{align*} \langle O_1(y_1)O_2(y_2)\rangle=(y_1-y_2)^{-2(h_1+h_2)}\langle O_1(1)O_2(0)\rangle میدهد. \end{align*} برای $y_2>y_1$، در عوض $y'=(y_2-y_1)y+y_1$ را تبدیل می کنیم و \begin{align*} \langle O_1(y_1)O_2(y_2)\rangle= می دهیم (y_2-y_1)^{-2(h_1+h_2)}\langle O_1(0)O_2(1)\rangle. \end{align*} با کنار هم قرار دادن آنها، \begin{align*} \langle O_1(y_1)O_2(y_2)\rangle=|y_1-y_2|^{-2(h_1+h_2)}(\langle O_1(1 )O_2(0)\rangle\theta(y_1-y_2)+\langle O_1(0)O_2(1)\rangle\theta(y_2-y_1)). \end{align*} اکنون برای عملگرهای اولیه ساده است که نشان دهیم $\langle O_1(1)O_2(0)\rangle=\langle O_1(0)O_2(1)\rangle$، اما من نمی بینم چرا (یا اگر) این برای غیر اولیه درست است. آیا فقط دو ثابت مستقل در این مورد وجود دارد؟ با تشکر از کمک شما! | محدود کردن توابع دو نقطه ای عملگرهای مرزی روی دیسک |
105589 | تفاوت بین سرعت چرخشی و فرکانس چرخشی چیست؟ واحدهای آنها به نظر یکسان است، و من خوانده ام که یکی اسکالر و دیگری بردار است، اما چه تفاوتی با هم دارند؟ | سرعت چرخش و فرکانس چرخشی |
62678 | این شاید یک مشکل محاسباتی تانسوری ساده باشد -- اما من نمی توانم متوجه شوم که چرا... من یادداشت هایی دارم (به زبان GR) که حاوی اثبات این عبارت است > _در فضای انحنای مقطعی ثابت، $K$ مستقل از موقعیت است. ._ اینجا > _$$R_{abcd}\equiv K(x)(g_{bd}g_{ac}-g_{ad}g_{bc})$$ جایی که $R_{abcd}$ تانسور انحنای ریمان است و $g_{ab}$ متریک فضازمان است._ اثبات به این صورت است: > _معادله تعریفکننده را با $g^{ac}$ منقبض کنید، به $$R_{bd}=3Kg_ {bd}.$$ > و غیره._ مشکل این است که نمیدانم چرا انقباض $$R_{bd}=3Kg_{bd} میدهد.$$ I می توانید ببینید اولین عبارت $$g^{ac}g_{bd}g_{ac}=4g_{bd}$$ را می دهد زیرا فضازمان 4 بعدی است. اما تا آنجا که من می توانم بگویم، عبارت دوم $g^{ac}g_{ad}g_{bc}=\delta_{bd}$ را می دهد که لزوماً $g_{bd}$ نیست. کجا اشتباه کردم؟ | انقباض تانسور متریک |
59652 | شخصی با شتاب رو به بالا روی ترازو در آسانسور ایستاده است. اجازه دهید $N$ نیروی عکس العمل معمولی باشد که توسط ترازو توزین به فرد وارد می شود (به سمت بالا). مشخص است که فرد یک نیروی واکنش طبیعی ($N$) بزرگتر از وزن خود (خوانش بزرگتر در ترازو) را تجربه خواهد کرد. در حالی که $N$ برابر است، اما در جهت مخالف، با نیرویی که شخص به دلیل جفت کنش-واکنش (فرد و ترازو) به ترازوی توزین وارد می کند. این بدان معناست که به غیر از وزن فرد، باید یک نیروی اضافی به ترازو به سمت پایین ($A$) وارد شود. بنابراین $-N$ (به سمت بالا)$ = mg + A$ (پایین). من نمی توانم بفهمم که $A$ از کجا می آید؟ | شتاب دادن به آسانسور |
25019 | در برخی از مشخصات تلسکوپ ها، مقداری را دیدم که با f/4.6 مشخص شده است. دقیقاً به چه معناست و در انتخاب تلسکوپ چقدر اهمیت دارد؟ | f/4.6 در تلسکوپ به چه معناست و این مقدار چقدر اهمیت دارد؟ |
110057 | این یک سوال ساده است. آیا انرژی هر دو ذرات فرمیون و بوزون را ایجاد می کند؟ یا فقط ذرات فرمیون؟ | $E=mc^2$ و ذرات |
82271 | در یکی دیگر از سوالات StackExchange Physics، @Rego معادله زیر را برای محاسبه نیروی بالابر ایجاد شده توسط **یک تیغه مستطیلی ساده** پیدا کرده بود. > $$F = \omega^2 L^2 l\rho\sin^2\phi$$ که در آن $\omega$ زاویه ای > سرعت است، $L$ طول مارپیچ، $l$ است عرض مارپیچ، > $\rho$ چگالی هوا در شرایط عادی است، و $\phi$ انحراف زاویه ای > مارپیچ مربوط به محور چرخش است. بنابراین یک ملخ 4 مارپیچ > منجر به $F=4\omega^2 L^2 l\rho\sin^2\phi$ و غیره می شود.* > > _(منبع: محاسبه نیروی تولید شده توسط چرخش تیغه مستطیلی)_ بنابراین هنگام جایگزینی متغیرها با مقادیر واقعی، این را به دست می آورد. $$F=4\times(2\pi\times13000/60)^2\times(5\times10^{-2})^2\times(10^{-2})\times1.293\times(\ sin1^0)^2$$$$\بنابراین F=0.072995N$$ با این حال، هنگام محاسبه این، من دریافت می کنم 239.631 دلار بین نتیجه این محاسبه و مقدار نیوتن که او به آن دست یافت، چه مراحلی برداشته شده است، و چرا؟ | چگونه در محاسبه نیروی بالابر به نیوتن خاتمه دهیم |
132535 | من در مورد مرگ حرارتی فرضی - و ظاهراً غیرمحتمل - جهان متعجب بودم که به طور تصادفی به این تضاد ظاهری برخوردم. حجم معینی از فضا با توزیع یکنواخت ذرات دارای حداکثر آنتروپی است. با این حال، عمل گرانش این ذرات را متراکم می کند و آنتروپی سیستم را کاهش می دهد، که قانون دوم ترمودینامیک را نقض می کند. سوال من به سادگی این است: اینجا چه چیزی را از دست داده ام؟ راه حل این تناقض چیست؟ | گرانش و قانون دوم ترمودینامیک |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.