_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
26320 | همانطور که یک منظومه شمسی تکامل می یابد، سیارات برهم کنش می کنند و در تلاش برای رسیدن به حالت هماهنگ، برخی اجسام به بیرون پرتاب می شوند. فضا بزرگ است، اما شنیده ام که برخی از شهاب سنگ ها با نسبت های ایزوتوپی غیرعادی پیدا شده اند که می توانند فراتر از منظومه شمسی شکل بگیرند. باید اجسام مختلفی با اندازههای مختلف از فضا عبور کنند، تشخیص آنها در حین عبور از منظومه شمسی و بیرون چقدر آسان است؟ برخورد با یک سیارک منظومه شمسی خطرناک خواهد بود، اما کسی که با سرعت های بین ستاره ای حرکت می کند بسیار بدتر است، چه نوع آسیبی می تواند ایجاد کند؟ | اجرام بین ستاره ای |
113693 | هنگامی که جهت جریان معکوس می شود، قطبیت یک آهنربای الکتریکی باید معکوس شود. من سعی می کنم بفهمم چرا در آزمایشی که امروز انجام دادم این اتفاق نیفتاد. یک آهنربای الکتریکی به یک باتری 12 ولتی وصل شد و من تأیید کردم که کار می کند. سپس مغناطیس الکتریکی را به یک آهنربای معمولی قوی (قابلیت نگهداری بیش از 50 کیلوگرم) لمس کردم. نیروی قوی بین آهنرباها وجود داشت. سپس آهنربای الکتریکی را از برق جدا کردم، سیم ها را برعکس کردم و دوباره آن را روشن کردم. انتظار داشتم حس کنم که آهنربای الکتریکی آهنربای دیگر را دفع می کند، اما در عوض آن دو آهنربا دوباره به هم چسبیده بودند. به نظر می رسد که معکوس کردن سیم ها هیچ تأثیری بر قطبیت آهنربای الکتریکی نداشته است. در اینجا تصویری از آهنربای الکتریکی است که من برای مرجع استفاده کردم:  و اینجا آهنربای منظم قوی است. | آیا آهنربای الکتریکی می تواند آهنربای قوی را دفع کند؟ |
102128 | معادله اویلر را برای جسم پیوسته در نظر بگیرید: $$\frac{\partial u^i}{\partial t}+\mathbf u\cdot \nabla u^i=- \frac{1}{\rho} \frac{\partial p}{\ x^i} $$ که در آن $\rho$ چگالی جرم است، $p$ فشار و $\mathbf u (t, \mathbf x)$ میدان سرعت است. تحت تأثیر افزایش $(t=t',R=1)$: $$\mathbf u'(t,\mathbf x')= \mathbf u (t,\mathbf x' + \mathbf v t)- \mathbf v=\mathbf u (t,\mathbf x)- \mathbf v$$ (در اینجا $\mathbf v$ سرعت مرجع است قاب) توجه می کنیم که اگر به صورت طبیعی $\rho '(t,\mathbf x')=\rho (t, \mathbf x)$ و $p'(t,\mathbf x')=p قرار دهیم ( t, \mathbf x)$ دریافتیم که معادله اویلر همواریانت گالیله است اما برای یک وارونگی زمانی ثابت نیست (یعنی $t \rightarrow -t$). سوال من این است: برای به دست آوردن معادله اویلر که برای وارونگی زمان ثابت است، بدون از دست دادن کوواریانس گالیله، باید از کدام تبدیل های $\rho$ و $p$ استفاده کنیم؟ | وارونگی زمان برای معادله اویلر در دینامیک سیالات |
67285 | میخواهم بپرسم که آیا موارد زیر را درست متوجه شدهام؟ به نظر می رسد این جهان دارای شش بوزون بنیادی است که فوتون $(\گاما)، \ W$-بوزون$(W^+,W^-)،$ gluon$(g)،\ Z$-بوزون $(Z)$ ، بوزون هیگز$(H^0)$ و گراویتون$(G)$. هر میدان نیروی بنیادی طبیعت با برهمکنش هر یک از این ذرات، یعنی الکترومغناطیس از $\gamma$، نیروی قوی از $g$، نیروی ضعیف از $ Z، W^+، W^-، $ گرانش از $ واسطه می شود. G$. این سوال دیگری را مطرح میکند، میدانم که ذرات از برهمکنش $H^0$ جرم میگیرند، اما آیا به طور مشابه منجر به نیروی اساسی میشود؟ اگر نه، پس چرا استثنا؟ | چرا نیروی بنیادی هیگز وجود ندارد؟ |
96164 | وقتی یک طناب با یک سر ثابت داشته باشیم و از طریق آن یک پالس بفرستیم، پالس بازتابی معکوس می شود. سوال من به شرح زیر است - آیا درست است که بگوییم در نزدیکی انتها (زمانی که پالس به انتهای ثابت برخورد می کند) پالس معکوس منعکس شده با قسمتی از پالس که هنوز به انتها اصابت نکرده است سوپرپوز می شود؟ به عبارت دیگر، آیا درست است که الگوی پالسی که میتوانیم هنگام برخورد پالس تابشی به انتهای ثابت مشاهده کنیم، صرفاً روی دو موج همپوشانی داشته باشد - بخشی که فرود است و بخشی که منعکس میشود؟ به عنوان مثال:  | بازتاب مکانیکی پالس |
121997 | وقتی به یک جسم نگاه می کنیم، خواه فلز باشد یا غیرفلز، آیا فقط به الکترون های آن نگاه می کنیم، پس اگر همه الکترون ها یکسان هستند، چرا مواد شیمیایی یا عناصر یا اجسام مختلف رنگ های متفاوتی دارند؟ بنابراین اساساً آیا ما فقط انرژی ساطع شده توسط الکترون ها را تشخیص می دهیم؟ | آیا رنگ/درخشش/بافت یک جسم فقط به الکترون های آن بستگی دارد؟ اگر الکترون ها یکسان هستند پس چرا رنگ های متفاوتی وجود دارد؟ |
61384 | من به سوالی نگاه می کنم که اینگونه شروع می شود: یک پروتون در حال حرکت در یک ماده است و الکترون های موجود در ماده را پراکنده می کند. زاویه پراکندگی را بر حسب پارامتر ضربه، $b$، جرم کاهش یافته $\mu$، سرعت نسبی $v$، و زاویه پراکندگی در ZMF بیان کنید. بنابراین نشان دهید که انتقال حرکت $q=\frac{2\mu{v}}{\sqrt{1+z^2}}$ است که در آن $z=b\mu{v^2}/\alpha$ است. تلاش من: بعضی چیزها مستقیماً من را گیج می کند، مطمئن نیستم که آیا این پراکندگی غیر کشسان است یا پراکندگی الاستیک و مطمئن نیستم که آیا $v$ سرعت نسبی در قاب LAB یا ZMF است. همچنین، با فرض اینکه $\alpha$ به معنای ثابت ساختار خوب باشد، به این معنی است که $z$ دارای واحدهایی است که به نظر من کمی مشکل ساز است... من همچنین فرض کرده ام که همه اینها هیچ نسبیتی نیست. با نگاهی به پراکندگی رادرفورد، میبینیم که (در قاب استراحت الکترون/LAB) زاویه پراکندگی $\chi$ توسط $cot(\frac{\chi}{2})=\frac{mv^2b} داده میشود. \alpha\hbar{c}}$ من فرض میکنم که $v$ سرعت نسبی در قاب LAB است (مطمئن نیستم چقدر درست است). از اینجا من واقعاً مطمئن نیستم که قرار است به کجا بروم، تقریباً مطمئن هستم که این مکانیک بسیار ابتدایی است، اما نمی توانم ببینم که چگونه باید در این مورد پیش بروم، بنابراین هر گونه راهنمایی / توصیه بسیار قدردانی خواهد شد! | پراکندگی پروتون از الکترونها |
12417 | فرض کنید شما این توانایی را دارید که مقداری نور را به یک کره کاملا گرد بتابانید و سطح داخلی کره کاملاً صاف و بازتابنده بود و هیچ راهی برای فرار نور وجود نداشت. اگر بتوانید داخل کره را مشاهده کنید، چه چیزی را مشاهده می کنید؟ یک درخشش؟ و آیا دما بر نتیجه تأثیر می گذارد؟ احمقانه به نظر می رسد، این فقط چیزی است که من همیشه به آن فکر کرده ام، اما هرگز زمان کافی (تا کنون) برای یافتن یک پاسخ صرف نکرده ام. | چه اتفاقی برای نور در یک کره بازتابی کامل می افتد؟ |
107184 | **زمینه**: فیزیک حالت جامد، دینامیک شبکه. **سوال**: من می خواهم شرط بردار موج $\boldsymbol{q}$ را استخراج کنم تا شبکه متناوب و بی نهایت باشد. یادداشتهای سخنرانی من بیان میکنند که شرط $q_i = \frac{n_i}{N^{1/3}}$ است، که در آن $n_i$ مقادیر خاصی را میگیرد به طوری که $\boldsymbol{q}$ در اولین منطقه بریلوین قرار میگیرد. اما من قادر به بازتولید آن نیستم. **راه حل تلاش شده** (اولین رابطه توسط یادداشت های سخنرانی ارائه می شود): \begin{align*} \newcommand{\vect}[1]{\boldsymbol{#1}} e^{i\left(\vect {q}\vect{r} - \omega t\right)} = e^{i\left[q\left(\vect{r} + N^{1/3}\left(\vect{a_1} + \vect{a_2} + \vect{a_3}\right) \right) -\omega t\right]} \Rightarrow \\\ \exp\left [ i N^{1/3} \vect{q}\cdot(\vect{a_1}+\vect{a_2}+\vect{a_3}) \راست] = 1 = \exp(i2\pi n_i) \پیکان راست \\\ N^{1/3} \چپ( q_1\vect{g_1} + q_2\vect{g_2} + q_3\vect{g_3} \راست) \cdot \left(\vect{a_1} + \vect{a_2} + \vect{a_3}\right) = 2\pi n_i\Rightarrow \end{align*} که در آن $\vect{g_j}$ بردارهای پایه شبکه متقابل هستند: \begin{align*} \vect{g_1} = 2\pi\frac{\vect{a_2} \ بار \vect{a_3}}{\vect{a_1}\cdot(\vect{a_2}\times \vect{a_3})} \\\ \vect{g_2} = 2\pi\frac{\vect{a_3} \times \vect{a_1}}{\vect{a_2}\cdot(\vect{a_3}\ بار \vect{a_1})} \\\ \vect{g_3} = 2\pi\frac{\vect{a_1} \times \vect{a_2}}{\vect{a_3}\cdot(\vect{a_1}\times \vect{a_2})} \end{align*} میبینیم که $\vect{g_1} \perp \vect{a_2 }، \vect{g_1} \perp \vect{a_3}، \vect{g_1} \parallel \vect{a_1}$. بنابراین: \begin{align*} q_1\vect{g_1}\vect{a_1} + q_2\vect{g_2}\vect{a_2} + q_3\vect{g_3}\vect{a_3} = \frac{2\pi n_i}{N^{1/3}} \\\ q_1 + q_2 + q_3 = \frac{n_i}{N^{1/3}} \end{align*} | استخراج شرایط مرزی در زمینه دینامیک شبکه |
102122 | در آزمایش من، من باید یک رابطه بین میدان مغناطیسی یک شیر برقی و Vp-p اعمال شده به دست بیاورم. راه اندازی به شرح زیر است. * * * http://www.teachspin.com/instruments/faraday/ * * * آیا انتخاب فرکانس مرجع من در چنین آزمایشی که شیب نمودار بدست آمده (B در مقابل Vp-p) به فرکانس بستگی دارد ، موضوع؟ من این کار را با سه مقدار مختلف انجام دادم اما سپس بدون هیچ دلیل خاصی آزمایش را فقط با یکی از آنها انجام دادم. بنابراین من مطمئن نیستم که چگونه انتخاب فرکانس مرجع خود را توضیح دهم (از بین 800 هرتز، 900 هرتز و 1000 هرتز، من 800 هرتز را برای بخش های بعدی آزمایش انتخاب کردم). | فرکانس مرجع |
98034 | آیا تمام عایق های الکتریکی می توانند به صورت الکترواستاتیک شارژ شوند یا عایق هایی که فقط دارای خاصیت دی الکتریک هستند می توانند؟ متشکرم. | آیا تمام عایق های الکتریکی می توانند به صورت الکترواستاتیک شارژ شوند؟ |
59272 | > مجموع وزن بچه ها و توبوگان 66 کیلوگرم است. نیرویی که > والد اعمال می کند 58 نیوتن (18 درجه بالاتر از افقی) است. کدام 3 نیرو / > اجزاء بر روی توباگان کار نمی کنند؟ من مولفه عمودی نیروی اعمال شده را گفتم، زیرا جابجایی و نیرو عمود خواهند بود. من همچنین گفتم گرانش و مولفه $x$ نیروی اعمال شده چون عمود هم خواهد بود. من هیچ چیز دیگری نمی دانم که باعث شود 0 دلار کار کند. | چگونه می توان تشخیص داد که چه نیروهایی کار نمی کنند؟ |
134823 | شاید بتوان فضا را تا حدی نوسان داد و ذرات مجازی را به ماده عادی تبدیل کرد | آیا ایجاد ماده از فضا امکان پذیر است؟ |
99073 | یک پرتو نور غیرقطبی با شدت $I_{0}$ به صفحه شیشهای B به زاویه بروستر برخورد میکند. نور منعکس شده به صورت عمودی حرکت می کند و به صفحه شیشه ای دوم A برخورد می کند، دوباره در زاویه بروستر. (ما نور ارسال شده توسط صفحات شیشه ای را نادیده می گیریم.) سپس صفحه A مطابق شکل حول محور z می چرخد. به طور خلاصه توضیح دهید که چگونه شدت نور منعکس شده توسط دستگاه با زاویه صفحه A تغییر می کند. با یک طرح کیفی شدت در مقابل زاویه صفحه A نشان دهید یک پرتو غیرقطبی در صفحه B در زاویه بروستر داریم که پس از بازتاب باید قطبی شود یا قطبی شده عمود بر صفحه حادثه. سپس درک من از زاویه بروستر می گوید که در بازتاب دوم در صفحه A اگر صفحه به گونه ای باشد که صفحه فرود مانند صفحه B باشد، بازتابی وجود نخواهد داشت. در غیر این صورت با چرخش نور منعکس می شود، آیا این درست است؟ همچنین آیا شدت نور منعکس شده از A به تدریج به حداکثر می رسد زمانی که پرتو با صفحه فرود در A موازی است؟ هر گونه کمکی بسیار قدردانی خواهد شد. | شدت بازتاب زاویه اپتیک بروستر |
99075 | اگر میدان الکتریکی وجود نداشته باشد به این معنی است که بارها به شرایط الکترواستاتیک می رسند، یعنی بارها ساکن هستند؟ اما می گوییم بار ثابت می تواند میدان الکتریکی ایجاد کند. من این بیانیه را در یک صفحه خواندم (لینک داده شده در زیر) حالا اگر $\vec E$ در داخل هادی وجود داشته باشد، مطمئناً می توانیم بگوییم که شارژها باید حرکت کنند. لینک: شارژ داخل هادی | پتانسیل الکتریکی و حرکت بارها |
35983 | بسیاری از دروازههای کوانتومی شناخته شده در گروه پائولی (I، X، Z، Y) یا در گروه کلیفورد (H، P، Cnot) قرار دارند. من به نمونه هایی از گیت های کوانتومی نیاز دارم که در این گروه ها نیستند. همچنین، آیا توابع متلب برای بررسی اینکه آیا یک گیت کوانتومی (2x2 یا 4x4) در هر یک از این گروه ها قرار دارد وجود دارد؟ یا شاید روتین های متلب وجود دارند که دروازه های کوانتومی را خارج از این گروه ها تولید می کنند؟ ممنون.. | کسی مثالی از گیت کوانتومی دو کیوبیتی غیر پائولی و غیر کلیفورد دارد؟ |
35980 | آیا ذرات موقتاً شتاب گرفته اثر Unruh را تجربه می کنند؟ من فکر می کنم، آنها نمی بینند، زیرا افق رویداد ظاهری را نمی بینند. از طرف دیگر، اگر مدت زمان شتاب به اندازه کافی طولانی باشد، این حالت باید در طول این مرحله توسط ذره شتابدار ابدی تقریب شود. و این ذره اثر Unruh را می بیند. | اثر Unruh برای ذرات به طور موقت شتاب |
78181 | http://www.fisme.uu.nl/nno/opgaven/bestanden/Ronde1-Theorie-2009.pdf، سوال 5:  > زمانی که سوئیچ در S باز می شود، باید Id را محاسبه کنید، زمانی که سوئیچ بسته است، > Id = 0.5 A. همه مقاومت ها در مدار. بنابراین، پاسخ B، Id = 0.67 A است. اما چرا؟ من آن را نمی فهمم، شاید ابتدایی باشد، اما آن را نمی فهمم. آیا می توانید به صورت مرحله ای برای من توضیح دهید که چگونه این مشکل را حل کنم؟ با تشکر | سوال مدار الکتریکی |
29528 | من به محدودیت انرژی (بسیار) کم الکترودینامیک کوانتومی علاقه دارم. من دیده ام که گرفتن این حد معادلات ماکسول را به دست نمی دهد، بلکه یک نسخه غیرخطی تصحیح شده کوانتومی از آنها به دست می آید. 1. اگر پدیدههای کوانتومی مسئول آنچه در دنیای ماکروسکوپیک میبینیم باشند، انتظار میرود که حدی وجود داشته باشد که منجر به معادلات ماکسول از QED شود؟ چگونه باید به این حد فکر کنم؟ 2. نظریه کلاسیک تعاملات قوی و ضعیف از نظر فیزیکی معنادار نیست. آیا این یک پیامد مستقیم است که این میدانها (برخلاف الکترودینامیک) توسط برهمکنشهای کوتاه برد واسطه میشوند؟ لطفا اثبات یا رد کنید. | QED نیمه کلاسیک و تعامل دوربرد |
102120 | من یک سوال سریع در مورد معادله حرکت یک میله در حال سقوط (با تماس یک سر با سطح بدون اصطکاک) دارم. انتهای تماس با سطح ثابت نیست. لحظه اینرسی در مورد مرکز جرم به من داده می شود. فقط جاذبه بر روی میله اثر می گذارد. میله با زاویه $\theta$ بالاتر از سطح زمین شروع می شود. می دانم که میله حول مرکز جرم می چرخد و نقطه تماس با سطح بدون اصطکاک در امتداد سطح می لغزد، اما من در محاسبه گشتاور مشکل دارم. برای مرجع، انتهای چپ میله با سطح تماس دارد و انتهای سمت راست در هوا است. من گشتاور $\tau$ را از بازوی لحظه راست $\tau=\frac{mg\cos{\theta}}{4I_G}$ محاسبه کردم زیرا نیمه سمت راست میله شامل نیمی از جرم و نیمی است. از طول من واقعاً نمی دانم چگونه کل گشتاور خالص را محاسبه کنم. هر گونه راهنمایی قدردانی خواهد شد. | معادله حرکت یک میله در حال سقوط (با یک انتها تماس با سطح بدون اصطکاک) |
35989 | بر اساس مقاله ای که اخیراً منتشر شده است، یک اخترفیزیکدان مشهور کمبریج اظهار داشت: منشاء حیات، جایی که وجود دارد و موجودات بیگانه در چهار دهه آینده بسیار مهم خواهد بود. او افزود: «ما اکنون میدانیم که ستارهها مانند خورشید ما توسط مجموعهای از سیارات در گردش هستند. ما اساساً این را در دهه گذشته آموخته ایم. ظرف 10 یا 20 سال ما قادر خواهیم بود از سیارات دیگری مانند زمین که به دور ستارگان دیگر می چرخند تصویربرداری کنیم. سوال من این است که با چه محدودیت تکنولوژیکی در زمینه ساخت تصاویر سیارات فرازمینی روبرو هستیم و چگونه این دانشمند می تواند تا این حد مطمئن باشد. که این محدودیت تنها 10 یا 20 سال دیگر از بین می رود؟ | چرا و چگونه در دو دهه آینده قادر به تصویربرداری از سیارات فرازمینی خواهیم بود؟ |
28221 | من ابتدا قانون کوانتیزاسیون دیراک را به یاد میآورم که تحت این فرضیه به دست آمده بود که یک بار مغناطیسی از جایی خارج میشود: $\frac{gq}{4\pi} = \frac{n\hbar}{2} $ با $n$ طبیعی. من تعجب می کنم که چگونه می توان کوانتیزه شدن بار الکتریکی را از آن استنتاج کرد. کمیت کردن محصول $gq$ قطعا کافی نیست. چه چیز دیگری خواسته می شود؟ | قانون کوانتیزاسیون دیراک |
99827 | آیا تمام فرکانس نور در یک ماده خاص مانند شیشه با سرعت یکسانی حرکت می کند؟ از آنجایی که با رابطه کوشی ضریب شکست با طول موج تغییر میکند که به معنی سرعت نیز تغییر میکند. اما همانطور که از معادله ماکسولز به دست آمده است، سرعت نور فقط باید به محیطی که در آن حرکت می کند بستگی داشته باشد و نه به فرکانس یا طول موج آن. V=1/sqrt(epsilon*mu) آیا رنگ های مختلف در یک محیط خاص سرعت متفاوتی دارند؟ | سرعت تابش های مختلف em در یک محیط |
99077 | برای یک جامد همسانگرد، نسبت پواسون را میتوان بر حسب ثابتهای سختی بیان کرد: $$\sigma = \frac{c_{11} - 2c_{44}}{2c_{11} - 2c_{44}}$$ یا ما ممکن است نسبت پواسون را بر حسب ثابت های Lamé $\lambda$، $\mu$ بیان کند که در آن $\lambda = c_{12}$ و $\mu = c_{44}$. برای یک جامد همسانگرد، $c_{12} = c_{11} - 2c_{44}$ داریم. وقتی این را به صورت جبری حل می کنیم، دریافت می کنیم: $$\sigma = \frac{\lambda}{2(\lambda + \mu)}$$ قرار است نشان دهم که $\sigma$ باید بین $-1$ و $ باشد. +\frac{1}{2}$. من تصور می کنم که با تنظیم $\mu=0$، از آخرین عبارت $\sigma$ نتیجه می شود که مقدار $\frac{1}{2}$ را دریافت می کنیم. با این حال، نمی توانم ببینم چگونه می توان نشان داد که کران پایین باید $-1$ باشد. سعی کردهام عبارات را بیقرار کنم و اجازه بدهم به $0$ یا $\infty$ بروند، اما هنوز مقدار $-1$ را دریافت نکردهام. اگر کسی می تواند در اینجا به من کمک کند، بسیار ممنون می شوم! | حدود نسبت پواسون در جامد همسانگرد |
112348 | داشتم این مقاله را می خواندم ( _درباره شکل ها و فرآیندهای دامنه در نظریه های ابر متقارن_ ). در پاراگراف مربوط به تقاطع دیوارهای دامنه (بند $4$، صفحه $7$) نویسندگان می گویند: > در یک نظریه یک میدانی مشخص است که تقاطع دیوارهای دامنه > ناپایدار است. آنها آن را به صورت زیر توضیح می دهند: > در واقع پیکربندی نشان داده شده است. در شکل 2a دارای حالت های صفر انتقالی است که شکل آنها با گرادیان میدان داده می شود. از آنجایی که جهتهایی در صفحه وجود دارد، جایی که میدان در هر دو سطح به مقادیر یکسانی نزدیک میشود، مؤلفه گرادیان در چنین جهتی لزوماً > صفر است. بنابراین حالت صفر نمی تواند پایین ترین حالت در طیف باشد و حالت منفی > وجود دارد که منجر به جدایی دیوارها می شود. بنابراین، من نظریه یک میدان اسکالر در $2+1$ با پتانسیل کلاه مکزیکی را دارم: $V=\frac{\lambda}{4}\left( \phi^{2}-v^{2}\right) ^{2} $. من پیکربندی (تقاطع دیوارهای دامنه) را با شرایط مرزی در نظر میگیرم: $$ \phi_{d}(+\infty, +\infty)=-v $$ $$ \phi_{d}(+\infty, -\infty)= v $$ $$ \phi_{d}(-\infty, +\infty)=v $$ $$ \phi_{d}(-\infty, -\infty)=-v $$ در اینجا $\phi_{d}$ معادله ثابت حرکت را برآورده میکند (به یاد بیاورید که $\dot{\phi}=0$): $$ \Delta \phi_{d}-\frac {\partial V}{\partial \phi}(\phi_{d})=0. $$ من تحریک کوچک را بیش از $\phi_d$ در نظر میگیرم: $\tilde{\phi}=\phi_{d}+\phi$. پس از خطی کردن، معادله زیر را به دست میآورم ($\phi=e^{i\omega t}f_{\omega}(x_1,x_2)$): $$\left[-\Delta + \frac{\partial^{ 2}V}{\partial \phi^{2}}(\phi_{d})\right]f=\omega^{2}f \tag{1}$$. من **حالت های صفر** را پیدا کردم: مشتق جهتی آن: $f_{0}(x_{1},x_{2})=(\nabla\phi, \mathbf{n})$. معادله $(1)$ با $\omega=0$ را برآورده می کند. اکنون میتوانم جهتها را در امتداد مورب در نظر بگیرم، در انتهای آنها فیلد به ترتیب دارای مقدار یکسان $v$ یا $-v$ است (شکل 2 را در صفحه 10 در فایل ببینید). بنابراین، همانطور که نویسندگان گفتند، در این مورب ها، نقطه ای وجود دارد که $f_{0}=0$ است. اما نمیتوانم جمله آخر توضیح آنها را بفهمم: ** چگونه وجود چنین نقطهای (که $f_{0}=0$) نشان میدهد که حالتهای منفی هم داریم؟** میتوانید این را به من توضیح دهید؟ پیشاپیش ممنون _PS. من رویکردهای دیگری را نیز برای نشان دادن وجود حالت های منفی (و در نتیجه ناپایداری چنین پیکربندی) نیز می پذیرم._ | تقاطع دیوارهای دامنه |
26326 | چگالی عملکردی سحابی ها چقدر است؟ آیا آنها آنقدر کم هستند که فقط از منظر بین ستاره ای یا بین کهکشانی قابل مشاهده هستند یا نمی توانید دست خود را در یکی ببینید؟ آیا چگالی آنها، بین سحابیها یا حتی درون یک سحابی بسیار متفاوت است؟ از داخل یکی چگونه به نظر می رسد؟ | سحابی ها چقدر متراکم هستند؟ |
102123 | من به مدخلهای ویکیپدیا در مورد سفر در زمان و پارادوکس پدربزرگ نگاه میکردم و متوجه یک پاراگراف در مورد به اصطلاح نظریه جابجایی هاگینز شدم. من نتوانستم منبعی را پیدا کنم، اگرچه فکر می کنم مبتکر آن ستاره شناس ویکتوریایی سر ویلیام هاگینز باشد. کسی از مرجع دقیق اطلاعی داره؟ به طور معمول ارسال اطلاعات به گذشته می تواند منجر به تناقض شود. برای مثال، اکنون بر اساس برخی شرایط، میتوانم پیامی را به گذشتهام بفرستم که از وقوع آن شرایط در زمان حال من جلوگیری میکند. بنابراین ارسال اطلاعات به گذشته، و در نتیجه تغییر خودسرانه آن، از نظر فیزیکی ممنوع به نظر می رسد. با این حال، نظریه جابجایی هاگینز میگوید که در این استدلال یک سوراخ وجود دارد (یا به طور دقیقتر یک مورد گوشه!) من میتوانم اطلاعاتی را در امتداد خط نور گذشتهام ارسال کنم تا اگر سالی بر چیزی در گذشتهام تأثیر بگذارم، باید چنین باشد. یک سال نوری با من فاصله دارد بنابراین هیچ تغییری در گذشته زمان کافی برای بازگشت به من را ندارد تا در زمان حال من تناقض ایجاد کند. به عنوان مثال تصور کنید که من امروز شاهد افزایش قیمت سهام هستم. نظریه هاگینز میگوید که من میتوانم آگاهی از این افزایش قیمت سهام را در زمان به عقب برگردانم، مشروط بر اینکه پیام نیز با فاصلهای قابل مقایسه جابجا شود. بنابراین اگر آن را یک سال به عقب بفرستم، باید یک سال نوری از من دور شود. اگر دوقلو من پیام را دریافت کند، ممکن است سعی کند با ارسال پیامی برای خرید سهام به من از اطلاعات سود ببرد. متأسفانه این پیام تنها در همان لحظه ای که قیمت افزایش می یابد به من باز می گردد تا نه خودم و نه دوقلوی من نتوانند از این وضعیت سود ببرند. شاید فیزیک اجازه می دهد که اطلاعات در امتداد یک مخروط نوری گذشته به گذشته ارسال شود تا این اثر اندازه گیری شود. تصور من این است که شاید اگر کسی یک الکترود را شارژ کند، تأثیرات الکترواستاتیکی از آن ممکن است در امتداد مخروط نور آن حرکت کند تا باعث دافعه یا جاذبه قابل اندازه گیری در الکترودهای دور شود. فکر نمیکنم تشعشعات الکترومغناطیسی به خودی خود در زمان به عقب برگردد، زیرا در اصل میتواند به دنیای گذشته یک ناظر منعکس شود و بنابراین باعث ایجاد تضادهایی در زمان حال او شود. | نظریه جابجایی هاگینز و علیت پسین |
61894 | # نسخه کوتاه پس از ادغام در تمام زوایای خروجی ممکن، سطح مقطع کل پراکندگی الاستیک منسجم از یک هدف ثابت با طول مشخصه $L$ مقیاس مانند $L^4$. آیا این بدان معناست که با توجه به پرتوی با پراکندگی زاویه ای به اندازه کافی کوچک و آشکارسازهایی که قادر به تفکیک زاویه ای به اندازه کافی خوب هستند، اثرات منسجمی در فواصل ماکروسکوپی به طور دلخواه بیشتر از طول موج پرتو وجود دارد؟ # نسخه طولانی هدفی از $N$ اتم های یکسان واقع در موقعیت های $\vec{x}_n$ (که $n = 1،\ldots، N$) را در نظر بگیرید که توسط جریانی از ذرات ورودی بمباران می شود. نوترینوها را صدا کنید $\hbar = 1$ را تنظیم کنید و اجازه دهید $\vec{k} = 2\pi/\lambda$ تکانه نوترینوی ورودی باشد، جایی که $\lambda$ طول موج دو بروگل است. فرض کنید $f(\theta)$ دامنه پراکندگی یک نوترینو روی یک اتم آزاد باشد، بنابراین سطح مقطع دیفرانسیل \begin{align} \frac{d \sigma_0}{d\Omega} = \vert f(\theta باشد. ) \vert^2 \end{align} برای یک اتم. همانطور که برای نوترینوها مناسب است، فرض کنید که $f(\theta)$ بسیار کوچک است تا تقریب Born قابل اجرا باشد. به طور خاص، ما می توانیم چندین رویداد پراکندگی را نادیده بگیریم. برای بسیاری از فرآیندهای پراکندگی، مقطع هدف $\sigma_\mathrm{T}$ فقط $N$ برابر سطح مقطع هر اتم است: $N \sigma_0$. با این حال، برای پراکندگی الاستیک نوترینوهای بسیار کم انرژی از هستههای نسبتاً سنگین اتمها، طول موج بسیار بلند نوترینوها به این معنی است که هستههای مختلف به طور منسجم در سطح مقطع مشارکت میکنند. هنگامی که $\lambda \gg L$، که در آن $L$ اندازه هدف است، یک $\sigma_\mathrm{T} = N^2 \sigma_0$ به جای $N \sigma_0$ [1] دارد. برای $k$ عمومی، سطح مقطع کل است [2] \begin{align} \frac{d \sigma_\mathrm{T}}{d\Omega} = \left\vert \sum_{n=1}^N f(\theta) \, e^{-i \vec{x}_n \cdot (\vec{k}-\vec{l})} \right\vert^2 \end{align} که در آن $\vec{l}$ تکانه نوترینوی خروجی [3] و $\theta$ زاویه بین $\vec{k}$ و $\vec{l}$ است. چون الاستیک است، $|\vec{l}|=|\vec{k}|=k$. یکی از ویژگی های معادله (1) این است که برای $L \gg \lambda$ یک سرکوب زیادی از پراکندگی در اکثر جهات وجود دارد زیرا فاز در نمایی تمایل دارد برای اتم های مختلف در مجموع لغو شود. استثنا زمانی است که $\vec{l}$ بسیار نزدیک به $\vec{k}$ باشد (یعنی انتقال حرکت کم، پراکندگی بسیار جزئی)، زیرا در این صورت فاز توان از اتمی به اتم دیگر بسیار آهسته تغییر میکند. این بدان معنی است که برای اهداف بزرگ، اکثریت قریب به اتفاق پراکندگی در جهت جلو است. اکنون به حالت $A \lesssim \lambda \lesssim L$ محدود کنید که در آن $A$ فاصله اتمی معمولی است. چیزی که در ابتدا گیج کننده است این است که اگر کل مقطع را با ادغام بیش از $\hat{l}$ بخواهیم، برای $L$ بزرگ می یابیم که [4] \begin{align} \sigma_\mathrm{T} = \int_\Omega d \hat{l} \frac{d \sigma_\mathrm{T}}{d\Omega} \sim \frac{N^2}{L^2 k^2} = \rho^{2/3} \lambda^2 N^{4/3} \end{align} که در آن $\rho = N/L^3$ چگالی عددی اتمها است. این بدان معنی است که برای چگالی ثابت و تکانه نوترینو ثابت، سطح مقطع کل سریعتر از تعداد اتم های هدف رشد می کند --- حتی در مقیاس های فاصله ای بسیار بزرگتر از طول موج نوترینو. از این نظر اثرات پراکندگی منسجم در فواصل زیاد غیرمحلی است. داستانی که به من گفته شده این است که این مشکل با ترکیب واقعیت های یک آشکارساز دنیای واقعی حل می شود. برای هر آزمایش سنتی، همیشه یک حداقل زاویه پذیرش رو به جلو $\theta_0$ وجود دارد که بتواند آن را تشخیص دهد. ذراتی که در زوایای کوچکتر پراکنده شده اند از ذرات پراکنده نشده در پرتو قابل تشخیص نیستند. در واقع، اگر اجازه دهیم $\tilde{\sigma}_\mathrm{T}$ سطح مقطع قابل تشخیص پراکنده در زوایای بیشتر از $\theta_0$ برای _any_ $\theta_0>0$ ثابت باشد، مییابیم \begin{align} \tilde{\sigma}_\mathrm{T} = \int_{\theta > \theta_0} d \hat{l} \frac{d \sigma_\mathrm{T}}{d\Omega} \sim \frac{N^2}{L^4 k^4} = \rho^{4/3} \lambda^4 N^{ 2/3}. \end{align} این با شهود ما مطابقت دارد. رشد مانند $N^{2/3}$ مانند رشد مانند $L^2$ است، یعنی لغو کامل در بخش عمده هدف وجود دارد، و تنها پراکندگی قابل توجه از سطح است (که در مقیاسی مانند $L است. ^ 2 دلار). آیا این همه چیز برای گفتن است؟ آیا ما به طور بالقوه می توانیم پراکندگی ذرات (با طول موج در مقیاس اتمی) را ببینیم که نشان دهنده مشارکت منسجم از اتم های هدف است که با متر از هم جدا شده اند؟ آیا عوامل محدود کننده دیگری به جز مسیر آزاد متوسط محدود ذره ورودی (که تقریب Born را می شکند) و وضوح زاویه ای آشکارساز وجود دارد؟ # شکل پاسخ برای پاسخ مثبت، من (الف) هر چیزی را می پذیرم که به یک منبع معتبر (کتاب درسی یا مقاله ژورنالی) اشاره می کند که به صراحت در مورد امکان تأثیرات منسجم در فواصل خودسرانه زیاد بحث می کند یا (ب) استدلالی که به طور قابل توجهی باعث بهبود وضعیت می شود. یکی که در بالا درست کردم برای پاسخ های منفی، هر استدلال قطعی کافی است. # پاداش برای من استدلال شده است که تقریب Born برای ترانس تکانه کوچک نامعتبر است | آیا آزمایش های پراکندگی منسجم با زاویه کوچک واقعاً تأثیرات منسجمی را در فواصل خودسرانه بزرگ می بینند؟ |
57716 | یک قطره آب تا تبخیر شدن بر اساس شرایط محیطی چقدر طول خواهد کشید؟ من به دنبال یک معادله یا جدول ساده هستم که به من بگوید یک قطره آب چقدر ممکن است وجود داشته باشد تا زمانی که بر اساس شرایط محیطی (RH، T و غیره) تبخیر شود. | یک قطره آب تا تبخیر شدن بر اساس شرایط محیطی چقدر طول خواهد کشید؟ |
134827 | تفاوت اصلی بین اثرات مغناطیسی نوری خطی و غیر خطی و نحوه تأثیر آنها بر ویژگی عبور نور از یک محیط بخار. | تفاوت بین اثرات مغناطیسی نوری خطی و غیر خطی چیست؟ |
113969 | این چیزی است که من برای مدت طولانی در تعجب بودم. چرا برخی از مواد مانند فولاد، الماس و حتی مواد سبک مانند گرافن قوی تر از سایرین هستند؟ آیا این به دلیل قدرت میدان های الکترومغناطیسی/استاتیکی است که دو اتم اتصال را دفع می کنند؟ یا چیز دیگری است؟ | چه چیزی مواد را سخت و محکم می کند؟ |
99824 | رابطه استوای مغناطیسی زمین با پرتاب ماهواره چیست؟ چگونه نزدیکی ایستگاه پرتاب موشک به استوای مغناطیسی زمین، آن را به مکانی ایده آل برای انجام تحقیقات جوی برای دانشمندان تبدیل می کند؟ اما همه ایستگاه ها نزدیک استوای مغناطیسی نیستند. چرا آیا الزامات خاصی (از نظر هندسی) وجود دارد که قبل از تنظیم یک ایستگاه موشکی در نظر گرفته می شود؟ | چگونه یک مکان برای پرتاب موشک انتخاب کنیم؟ |
52071 | در فیزیک ریاضی و سایر کتابهای درسی متوجه میشویم که چند جملهای لژاندر راهحل معادلات دیفرانسیل لژاندر هستند. اما من نفهمیدم کجا با معادلات دیفرانسیل لژاندر مواجه می شویم (مثال فیزیکی). مفهوم فیزیکی اصلی پشت چند جمله ای های لژاندر چیست؟ چقدر در فیزیک اهمیت دارند؟ لطفا ساده توضیح دهید و مثال فیزیکی بزنید. | معنی/مفهوم فیزیکی پشت چند جمله ای های لژاندر چیست؟ |
103457 | الکتریسیته ساکن در اثر انتقال الکترون بین مواد ایجاد می شود درست است؟ به عنوان مثال، یک بادکنک و موهای خود را بردارید. هر دو پایدار و از نظر الکتریکی خنثی هستند. پس چرا الکترون ها از بالون به موهای شما می پرند؟ | سوال در مورد الکتریسیته ساکن و انتقال الکترون |
3394 | مدل استاندارد از طریق جفت شدن به میدان هیگز جرم غیر صفر به الکترون می دهد. مسائل مربوط به عادی سازی مجدد را کنار بگذاریم، این اساساً با این واقعیت که الکترون با میدان EM جفت می شود، ارتباطی ندارد. با این حال، اگر مکانیسم هیگز کار نمی کرد - یعنی اگر تقارن خلاء شکسته نمی شد، میدان الکترونی ترم جرم موثری نداشت. در تئوری اغتشاش QFT، این مدل هیچ مشکل خاصی ارائه نمی دهد. سوال من این است که حد کلاسیک این نظریه در صورت وجود آن چیست؟ آیا الکترون جرم کاملاً EM به دست می آورد؟ اگر جرم مجدد نرمال شده با انرژی کم روی صفر تنظیم شود (آیا مانعی برای انجام این کار وجود دارد؟) پیکربندی میدان کلاسیک چگونه به نظر می رسد؟ گیج من مربوط به توصیف کلاسیک میدان EM یک ذره باردار نسبیتی است - یعنی اینکه در جهت حرکت مسطح می شود، درست مانند یک کره منقبض شده توسط لورنتس. یعنی میدان در جهت طولی نسبت به ذره بی حرکت ضعیف تر و در جهت عرضی قوی تر است. مورد محدود کننده این است که میدان بر روی یک سطح 2 بعدی به صورت عرضی به محل ذره متمرکز می شود، جایی که قدرت بی نهایت دارد - بدیهی است یک وضعیت غیر فیزیکی. پس در واقع چه اتفاقی می افتد؟ | میدان الکترومغناطیسی یک الکترون بدون جرم چگونه است؟ |
76050 | من می دانم که این یک سوال اساسی است، اما سوال: یک سنگ به یک سر سیم متصل است و در حرکت دایره ای است و مرکز آن انتهای دیگر سیم است. اکنون رشته در نقطه ای آزاد می شود. چگونه بفهمیم که سنگ در چه جهتی قرار است پرواز کند؟ | سنگی که با حرکت دایره ای به یک سر رشته متصل است آزاد می شود و چه اتفاقی می افتد؟ |
132284 | دما چگونه بر چرخش نوری خاص محلول قند در غلظت ثابت تأثیر می گذارد و چرا؟ اگر مثلاً دما افزایش یابد، آیا چرخش نوری برای طول مسیر و غلظت معین افزایش یا کاهش می یابد و چرا؟ | تأثیر دما بر چرخش نوری محلول قند |
132287 | در مقاله ای که در مورد مکانیک سماوی می خوانم، معادلات حرکت برای یک مسئله 2 جسمی به صورت زیر آورده شده است: $$\mathbf{r}''=\nabla(\frac{\mu}{r})=-\frac{ \mu \mathbf{r}}{r^3}$$ خوب است. سپس میگوید معادله اسکالر مرتبط این است: $$r''=-\frac{\mu}{r^2}+\frac{c^2}{r^3}$$ من هرگز در مورد آن نشنیدهام چنین چیزی آیا کسی می تواند توضیح دهد که معادله اسکالر مرتبط معادله حرکت چیست؟ اگر فقط معادله حرکت به صورت اسکالر است، پس چرا عبارت اضافی $\frac{c^2}{r^3}$ ظاهر میشود؟ اوه، $\mu$ ثابت جرم است. از این مقاله مشخص نیست که $c^2$ چیست. ممکن است سرعت نور مجذور یا شاید ثابت ادغام باشد. ویرایش: مقاله مورد نظر را می توانید در اینجا پیدا کنید. معادلات مورد بحث در صفحه 5 آمده است. | معادله اسکالر مرتبط معادلات حرکت چیست؟ |
67243 | اگر سرعت موج الکترومغناطیسی در یک محیط خاص به اندازه ای باشد که $v = c$، سرعت نور، آیا این بدان معنی است که نفوذپذیری $\mu = \mu_0$، یعنی خلاء و ضریب شکست برابر است. همچنین $n = \frac{c}{v} = 1$؟ همچنین $\epsilon = \epsilon_0$؟ | سوال ساده: سرعت امواج الکترومغناطیسی در یک محیط |
133881 | من یک سوال امتحان قبلی دارم که درگیر آن هستم. > 200$m$^3/s$ هوا وارد شفتی با قطر 5 میلیون دلار می شود، چگالی آن >1.18$kg/m$^3$ است، و من از دست دادن شوک فاکتور X=.5$ دارم. فشار استاتیک، کل و سرعت را در نقطه شروع می خواهید. اکنون می دانم که ضرر شوک $\dfrac{X\rho v_1^2}{2}=\dfrac{.5\times1.18\times v_1^2}{2}$ و $v_1=\dfrac{200} است. {2.5^2 \pi}=10.186$ بنابراین ضرر شوک برابر است با $\dfrac{.5\times1.18\times 10.186^2}{2}=30.608$ و فشار سرعت $=\dfrac{\rho v_1^2}{2}=61.215$ بنابراین من VP دارم و فشار کل و استاتیک را میخواهم، اما نمیدانم چگونه این کار را انجام دهم. این، هر ایده ای دوست داشتنی خواهد بود! | فشار استاتیک، کل و سرعت در یک نقطه |
8693 | 1- تلسکوپ چگونه کار می کند؟ 2. چه عواملی باعث افزایش بزرگنمایی لنز می شود؟ | لنز تلسکوپ چگونه کار می کند؟ |
68544 | در زمینه انتشار ذرات، من در تلاش برای درک معادلاتی هستم که حرکت براونی را به عنوان یک فرآیند ماکروسکوپی توصیف می کند. فرض کنید $N(x,t)$ یک غلظت عددی است و $D$ یک ثابت انتشار است، سپس میتوانیم بنویسیم: $$\frac{\partial N(x,t)}{\partial t} = D \frac {\partial^2}{\partial x^2} N(x,t)$$ بعد، میتوانیم در میانگین جابجایی مربع $x^2$ ضرب کنیم و بیش از $x$ از $-\infty$ به $\infty$: $$\int x^2 \frac{\partial N(x,t)}{\partial t} dx = \int x^2 D \frac{\partial^2}{\partial x^ 2} N(x,t) dx $$ اکنون اسکریپتی که من می خوانم می نویسد که سمت چپ را می توان به صورت زیر نوشت: $$\int x^2 \frac{\partial N(x,t)}{\partial t} dx = N_0 \frac{\partial \langle x^2 \rangle}{\partial t} $$ که در آن فرض میکنم $N_0$ غلظت اولیه عددی ذرات است و $\langle \rangle$ میانگین جابجایی مربع است. من معادله آخر را متوجه نشدم. کسی می تواند توضیح دهد که چرا من می توانم انتگرال را به عنوان مشتق جزئی wrt به زمان جابجایی میانگین مربع (ضرب در $N_0$) بیان کنم. **ویرایش: $\langle x^2 \rangle$ میانگین جابجایی مربع است (برخلاف آنچه قبلاً نوشتم)** | انتگرال مربوط به انتشار ذرات |
109964 | 1. میدانم که ستاره در حالت پلاسما است (همه هستهها و الکترونها به یکدیگر متصل نیستند و آزادانه در اطراف حرکت میکنند) 2. فوتون زمانی گسیل میشود که یک الکترون برانگیخته به مدار پایینتر برگردد. 3. پس در یک ستاره اگر الکترون ها در هیچ مداری نباشند پس چگونه می توان فوتون تولید کرد؟ من مطمئن هستم که برخی از درک من در بالا نادرست است :) لطفا به من کمک کنید تا بفهمم. با تشکر | اگر ستاره ای در حالت پلاسما باشد چگونه می تواند نور ساطع کند؟ |
103453 | من سعی می کنم بفهمم توزیع بولتزمن از کجا می آید. اخیراً چیزهای جالبی یاد گرفتم که تفسیر من از آنها در زیر آمده است. درست تفسیر کردم؟ اگر چنین است، آیا این همه چیز است یا این تنها بخشی از داستان است؟ وقتی مختصات را در یک فضای اقلیدسی با ابعاد بالا به عنوان گاوسیهای مستقل و با توزیع یکسان نمونهبرداری میکنید، اساساً به طور یکنواخت از یک کره در آن فضا نمونهبرداری میکنید. ماکسول و بولتزمن به خوبی از این موضوع آگاه بودند. اصل equiprobability آزادانه ادعا می کند که تنظیمات در انرژی یکسان با احتمال برابر رخ می دهد. در یک سیستم ذرهای $N$ در 3 فضای با انرژی جنبشی کل ثابت $E_\text{kin}$، میتوان نتیجه گرفت که اصل هماحتمال در حد ترمودینامیکی $N\to\infty$ با هر جزء سرعت سازگار است. هر ذره سازنده به طور مستقل با توزیع احتمال $$\pi(v_i^\alpha) \propto e^{-\frac12{m(v_i^\alpha)^2\over k_BT}}= e^{-{E_\text{kin, i}^\alpha\over k_BT}}$$ جایی که $i$ نمایه میشود ذرات تشکیل دهنده و $\alpha$ مختصات. یعنی، این منجر به توزیع $r = \sqrt{\sum\|v_i\|^2}$ به شکل $$\pi(r) \propto r^{3N-1}e^{-\frac12 میشود. m{r^2\over k_BT}} = r^{3N-1}e^{-{E_\text{kin}\over k_BT}}$$ ($3N$ تعداد کل سرعت درجات آزادی). برای $N$ بزرگ، این توزیع به شدت در حدود $r = \sqrt{(3N - 1){k_BT\over m}} \approx \sqrt{3N{k_BT\ بیش از m}}$ به اوج میرسد و از آنجایی که میانگین انرژی جنبشی در هر ذره $E_\text{kin,i} = {3\over2}k_BT$ است، این برابر است با $r\approx\sqrt{2\over m}E_\text{kin}}$، در این مقدار در واقع انرژی جنبشی $E_\text{kin}$ است. بولتزمن فرض کرد که وقتی انرژی کل غیر ثابت است، و نه تنها برای اجزای ذرات منفرد، بلکه برای کل زیرسیستمها، هنوز هم این حالت برقرار است، به طوری که احتمال هر گونه پیکربندی انرژی $E$ با $$\pi(E) متناسب میشود. ) \propto e^{-{E\over k_BT}}$$ | توزیع ماکسول و بولتزمن |
99920 | اجازه دهید $\langle\Omega|$ حالت پایه یک نظریه تعاملی باشد، درست همانطور که Peskin & Schroeder(PS) در صفحه 82 و صفحه 213 توضیح می دهد. در صفحه 213 PS، $$\tag{1}\langle\ زیر را انجام دهید. امگا|\phi(x)|\lambda_{\vec{p}}\rangle = \langle\Omega|\exp(+\mathrm{i}Px)\phi(0)\exp(-\mathrm{i}Px)|\lambda_{\vec{p}}\rangle \\\ =\langle\Omega|\phi(0)|\lambda_{0}\rangle\exp(-\mathrm{i}px)\bigg|_{p^0=E_{\vec{p}}} $$ در بالا $|\lambda_0\rangle$ یک حالت ویژه از تعامل کامل هامیلتونی $H$ است. کت $|\lambda_{\vec{p}}\rangle$ تقویت $|\lambda_0\rangle$ با حرکت $\vec{p} است.$ علاوه بر این $E_{\vec{p}} = \sqrt {p^2+m_\lambda^2}$ and $\vec{P}|\lambda_0\rangle = 0.$ فرض میکنم PS استفاده شده است $$\tag{2}\langle\Omega|\mathrm{e}^{\mathrm{i}Px}=\langle\Omega|\mathrm{e}^{\mathrm{i}0x}$$ در $ (1) دلار. آیا $(2)$ درست است؟ من فکر کردم $\langle0|\mathrm{e}^{\mathrm{i}Px}=\langle0|\mathrm{e}^{\mathrm{i}0x}$ که $\langle0|$ حالت پایه است نظریه آزاد امیدوارم اطلاعات کافی برای منطقی بودن سوال ارائه داده باشم. | آیا $\langle\Omega|\mathrm{e}^{\mathrm{i}Px}=\langle\Omega|\mathrm{e}^{\mathrm{i}0x}$ است؟ $(\langle\Omega| =$ حالت پایه نظریه تعامل) |
20586 | حالا که چند روز گذشته هوا یخ زده است، کمی با سوپر کولینگ آزمایش کردم. من یک بطری آب تمیز را برای چند ساعت بیرون گذاشتهام، و وقتی بطری را تکان دادم، همانطور که انتظار میرفت، مایع به سرعت شروع به یخ زدن کرد. با این حال، تمام آب منجمد نشد، فقط نیمی از آن یخ زد. این مرا به فکر فرو برد من استدلال کردم که این اتفاق می افتد زیرا انجماد گرما را آزاد می کند و این گرما دمای یخ و آب باقیمانده را تا 0$^\circ$C افزایش می دهد، در این نقطه انجماد متوقف می شود. برای تعیین کمیت این مقدار، * $H_f = 334000 \frac{J}{kg}$، گرمای انجماد (آنتالپی همجوشی) یخ را تنظیم کنید، * $c_i = 2110 \frac{J}{kg\cdot K }$، گرمای ویژه یخ، * $c_w = 4181 \frac{J}{kg\cdot K}$، گرمای ویژه آب، *$M$، جرم اولیه آب فوق سرد، *$T_0$، دمای اولیه آب فوق سرد، *$m$، جرم یخ در یک لحظه معین، *$T$، دما در یک لحظه معین. ما فرض می کنیم که انرژی آزاد شده از انجماد یک $\textrm dm$ توده یخ با افزایش دمای یخ از قبل یخ زده ($m$) و آب باقیمانده ($M-m$) مصرف می شود: $$ \ textrm dm \cdot H_f = c_i m \cdot\textrm dT + (M-m)c_w \cdot\textrm dT$$ توسط با تنظیم مجدد یک معادله دیفرانسیل خطی برای $m(T)$ دریافت می کنیم: $$\frac{\textrm dm}{\textrm dT}+\frac{c_w-c_i}{H_f}m = \frac{c_w}{H_f} M$$ حل این معادله با استفاده از شرط اولیه که در $T=T_0$، $m=0$: $$ m = M \frac{c_w}{c_w-c_i}\left[ 1-e^{-\frac{c_w-c_i}{H_f}(T-T_0)} \right]$$ این به نظر تمیز به نظر میرسد، با این حال، اتصال واقعی مقادیر ثابت، $T = 0^\circ$C و $T_0 = -6^\circ$C، من دریافتم که کمی بیشتر از 7٪ از آب باید یخ بزند. - همانطور که من مشاهده کردم، برخلاف بیش از نیمی. بدتر از آن، این فرمول را می توان برای محاسبه دمای شروع مورد نیاز برای یخ زدن تمام آب فوق خنک استفاده کرد: $$T_{all} = \frac{H_f \log\frac{c_w}{c_i}}{c_i-c_w}=- 110.26^\circ \textrm C$$ که پوچ به نظر می رسد. خطای محاسبه بالا کجاست؟ من چندین فرض را مطرح کرده ام که ممکن است صادق باشد یا نباشد: * ثابت ها واقعاً ثابت هستند. من فکر می کنم این یک تقریب خوب برای $c_w$ است، یک تقریب نه چندان خوب اما هنوز قابل قبول برای $c_i$، و فکر می کنم تا حدودی به $H_f$ نیز می رسد. * انتقال حرارت با محیط وجود ندارد، یعنی بطری یک سیستم بسته است. روند به اندازه کافی سریع به نظر می رسید (حداکثر چند ثانیه) تا این یک تقریب خوب باشد. * سیستم همیشه در یک تعادل حرارتی است و گرمای آزاد شده از انجماد یخ به طور مساوی در مخلوط آب یخ در حال ظهور توزیع می شود. الان اینجاست که من شک دارم. دقیقاً به دلیل این که روند بسیار سریع اتفاق می افتد، این ممکن است اصلا درست نباشد. با این حال، اذعان به وجود تغییرات دما، ترتیب قدر مسئله را سختتر میکند: باید سیستمی از معادلات دیفرانسیل جزئی را حل کرد که انتقال حرارت، شکل بطری و \$خداوند را میداند چه چیز دیگری را در نظر میگیرد. | ترمودینامیک آب فوق سرد |
78186 | او در اوایل این سخنرانی نیما ارکانی حامد، معنی محلی بودن برای پراکندگی دامنه ها را بیان می کند. موقعیت به شما می گوید که تنها قطب ها در دامنه پراکندگی زمانی رخ می دهند که مجموع زیرمجموعه ای از لحظه لحظه ذرات روی پوسته قرار گیرد. بحث سپس به تشریح تحقیقات اخیر او میپردازد، اما در حال حاضر نگران درک آن نیستم. من فقط سعی می کنم بیانیه ای که در بالا نقل شد را درک کنم. من می دانم که محل در چگالی لاگرانژی چگونه به نظر می رسد (شرایط چگالی لاگرانژی شامل عملگرهای میدانی است که همگی توابعی از مختصات فضا-زمان یکسانی هستند)، اما برای من اصلاً واضح نیست که چگونه با عبارت بالا در مورد دامنه های پراکندگی معادل است. . میشه توضیح بدید (ترجیحا در سطح اولین دوره تحصیلات تکمیلی QFT)؟ | محل در دامنه پراکندگی |
132282 | من در تلاش برای یافتن کار برگشت ناپذیر انجام شده توسط یک گاز کامل هنگام انبساط با مشکل مواجه هستم. من می دانم که کار برگشت پذیر بیشتر از غیر قابل برگشت است، اما چگونه می توانم کار برگشت ناپذیر را برای یک فرآیند همدما پیدا کنم؟ تمرین از من می خواهد که کار برگشت ناپذیر انبساط یک گاز کامل از 10000 تا 2000 بار در 315 K با $T_{cte}$ را پیدا کنم. من همچنین دریافتم که کار برگشت ناپذیر به سادگی $P\Delta V$ است، و حتی اگر حجم صدا متفاوت است، تمرین همچنین به من می گوید که فشار نیز انجام می شود. من حجمهای هر ایالت را پیدا کردم و V_1=2.619*10^{-3}L$ و V_2=0.013095 L$ دریافت کردم. اما الان مطمئن نیستم چه فشاری باید اعمال کنم؟ یا چرا باید فقط از یک فشار استفاده کنم. پیشاپیش ممنون همچنین، آیا کار برگشت ناپذیر برای یک گاز مستقل از فرآیند یکسان است؟ آیا برای یک فرآیند همدما، یک آدیاباتیک و یکسان است؟ یا درست مثل کار برگشت پذیر، تغییر می کند؟ | کار غیر قابل برگشت |
68546 | دینامیک یک نوع سیستم فیزیکی که من در حال حاضر روی آن کار می کنم در بیشتر متون با جایگزینی قطعات متحرک آن سیستم با مجموعه ای معادل از آونگ ها مدل سازی شده است. پارامترها و شرایط اولیه برای این مدل تقریبی آونگ به گونهای انتخاب میشوند که جرم کل و مرکز جرم این آونگها تا حد امکان دقیقترین جرم سیستم واقعی را توصیف کند. با این حال، برای یک سیستم خاص، من باید این کار را یک قدم جلوتر ببرم زیرا آن سیستم به سرعت جرم خود را از دست می دهد. (همچنین در حال چرخش حول محوری است که خارج از سیستم قرار دارد، اما بیایید آن را در اینجا بدون توجه رها کنیم). بنابراین، من به مدلسازی این سیستم خاص با یک سری آونگهای «تخصصی» پایان دادم: * جرمهای آونگ آزاد هستند که در هر جهتی حرکت کنند (یعنی محدود به حرکت در هیچ صفحهای نیستند) * جرمهای نقطهای به پاندول متصل هستند. نقاط لولا با استفاده از رشته های بدون جرم با استحکام بی نهایت اما کشش محدود (ثابت فنر $k$) * جرم آونگ $m$، ارتفاع نقطه لولا $h$، نیروی بازیابی $m\mathbf{g}$ و طول رشته اسمی $L$ همگی تابع زمان هستند.  در این شکل، $h(t) = \left|\mathbf{h}(t)\right|$ و $\left|\mathbf{s}(t)\right| = L(t)$ هنگامی که رشته _just_ کشیده شود. $\dot{\mathbf{h}}$ و $\ddot{\mathbf{h}}$ فقط به جهت عمودی خالص محدود میشوند. با کنار گذاشتن نیروهای ساختگی، معادله حرکت زیر را برای این نوع آونگ به دست آوردهام: $$ m\ddot{\mathbf{r}} = -m\mathbf{g} + \begin{cases} 0 و \text{if } |\mathbf{s}| < L\\\ m\left(\frac{\mathbf{s}\times\mathbf{\dot{r}}}{|\mathbf{s}|^2}\times\mathbf{\dot{r} }\راست) - \gamma_1\left(\frac{\mathbf{s}\times\mathbf{\dot{r}}}{|\mathbf{s}|^2}\times\mathbf{r}\right) و \\\ \ \ \ \ \ \ \ \ \\ - k\left(|\mathbf{s}|-L\right)\frac{\mathbf{s}}{|\mathbf{s}|} - \gamma_2\left(\frac{\mathbf{s}}{ |\mathbf{s}|}\cdot\mathbf{\dot{r}} + \dot{L}\right)\frac{\mathbf{s}}{|\mathbf{s}|}& \text{if } |\mathbf{s}| \geq L \end{cases} $$ که $\gamma_1$ نسبت میرایی پیچشی، $k$ ثابت رشته رشته (انعطاف پذیر) و $\gamma_2$ نسبت میرایی خطی آن است. دو جمله اول مورد دوم در صفحه چرخش فعلی جرم $m$ حول نقطه لولا قرار دارد. آنها به ترتیب نیروی گریز از مرکز به سمت نقطه لولا و میرایی پیچشی را توصیف می کنند. دو عبارت آخر در جهت شعاعی هستند و به ترتیب کشش و میرایی رشته کشیده را توصیف می کنند. نتایج عددی این معادله دلگرم کننده است. با این حال، همه اینها کمی درهم و برهم است (مخصوصاً با شرایطی که برای نیروهای ساختگی گنجانده شده است)، بنابراین اگر شخص دیگری به آن نگاهی بیاندازد واقعا ممنون می شوم. چرا این را می پرسم زیرا نمی توانم بفهمم چرا $\dot{\mathrm{h}}$, $\ddot{\mathrm{h}}$, $\ddot{L}$ و $\dot{ m}$ در این معادله نشان داده نمی شود... آیا من هیچ عبارتی را جایی از دست داده ام؟ | معادلات حرکت برای باب روی یک رشته -- آیا من برخی از اصطلاحات را گم کرده ام؟ |
114220 | حالت ساده دو ذره جرم یکسان را در نظر بگیرید که به طور کشسانی با ذره دوم در ابتدا ساکن و ذره اول که با انرژی $E$ حرکت می کند، برخورد می کنند. با پایستگی 4 تکانه داریم: $$p_{1}^{\mu}+p_{2}^{\mu}=p_{1}'^{\mu}+p_{2}'^{\ mu}$$ گرفتن حاصلضرب درونی این با خودش: $$\left\langle p_{1}^{\mu} \middle| p_{1}^{\mu}\right\rangle + 2\left\langle p_{1}^{\mu} \middle| p_{2}^{\mu} \right\rangle+\left\langle p_{2}^{\mu} \middle| p_{2}^{\mu} \right\rangle = \left\langle p_{1}'^{\mu} \middle| p_{1}'^{\mu}\right\rangle + 2\left\langle p_{1}'^{\mu} \middle| p_{2}'^{\mu}\right\rangle +\left\langle p_{2}'^{\mu} \middle| p_{2}'^{\mu}\right\rangle $$ با استفاده از این واقعیت که $\left\langle p_{i}^{\mu} \middle| p_{i}^{\mu}\right\rangle = m_{0}^{2}c^{2}$، میتوانیم این را ساده کنیم: $2m_{0}c^{2}+2m_{0} E= 2m_{0}c^{2}+2\left(\frac{E_{1}'E_{2}'}{c^{2}}-\vec{p}_{1}'\cdot\vec {p}_{2}'\right) \implies m_{0}E=\frac{E_{1}'E_{2}'}{c^{2}}-\vec{p}_{1}'\cdot\vec{p}_{2}' $$ ما توجه داشته باشید که $\vec{p}_{1}'\cdot\vec{p}_{2}'=\|\vec{p}_{1}'\|\|\vec{p}_{2}' \|\cos(\theta)$، که در آن $\theta$ زاویه داخلی بین $\vec{p}_{1}'$ و $\vec{p}_{2}'$ است. با این حال، این منجر به سیستمی با $\|p_{1}'\|$,$\|p_{2}'\|$ و $E_{1,2}$ نامشخص میشود و من نمیتوانم ببینم چگونه میتوانیم استخراج کنیم. $\theta$ از شرایط اولیه؛ من در اینجا چه چیزی را اشتباه متوجه شده ام یا اشتباه به کار برده ام؟ | چگونه می توان زاویه انحراف را در یک برخورد نسبیتی - سیستمی که مشخص نیست محاسبه کرد؟ |
68541 | من میخواهم ایدههایی را با هندسههای مختلف بررسی کنم که عمدتاً توسط تابش انرژی تبادل میکنند. این به معنای حل معادله لاپلاس برای حالت پایدار است. با این حال شرایط مرزی همیشه نویمان است زیرا تنها محدودیت ها شار هستند. پس از پرسشها و تلاشهای فراوان، متوجه شدم که Mathematica نمیتواند (هنوز؟) PDEها را با شرایط مرزی نویمان درمان کند. در کمال تعجب من همچنین هیچ ادبیاتی را پیدا نکردم که رفتار معادله گرما را با مشتق در مرزی متناسب با $T^4$ توصیف کند، حتی اگر فکر کنم که مشکلات مشابه نقش مهمی در مهندسی دارند. چند کتاب/مقاله خوب برای بررسی معادله گرما با شرایط مرزی نویمان و به طور خاص تر زمانی که شار در مرز متناسب با $T^4$ است، چیست؟ | معادله حرارت با شرایط مرزی نویمان |
104982 | فرض دوم نسبیت خاص بیان می کند: سرعت نور در خلاء برای همه ناظران یکسان است، صرف نظر از حرکت آنها نسبت به منبع. حال ناظری را تصور کنید که به نوری که از او دور می شود و در جهتی که او نگاه می کند نگاه می کند. در این مورد، نور باید برای چنین ناظری تا حدودی مانند یک نقطه به نظر برسد - برای او واقعاً در هیچ جهتی حرکت نمی کند. با این حال، طبق فرضیه بالا، نور باید با سرعت c حرکت کند (اگر در خلاء باشیم). این استدلال چه اشکالی دارد؟ یا فقط نوعی استثنا از قاعده است؟ | سرعت نوری که از ناظر دور می شود |
134822 | فرض کنید یک نور فرود از خلاء ($n_1=1.0$) به برخی رسانه ها ($n_2=n_1+\mu\; x^2$) مانند شکل زیر. چگونه منحنی مسیر نور شکسته را به صورت بسته محاسبه کنیم؟  **به روز رسانی:** سعی کنید معادله دیفرانسیل معمولی را برای مسیر نور شکست طبق قانون اسنل تنظیم کنید. فرض کنید منحنی $y=y(x)$ باشد. از آنجایی که $n_i \sin\theta_i=\text{constant}=n_1\sin\alpha=\sin\alpha$. برای هر نقطه $P:(x_0,y(x_0))$ در مسیر $y(x)$، داریم: $$\tan(\theta_P)=\dfrac{\sin\theta_P}{\cos\theta_P }=y'(x)=\dfrac{\rm{d}y}{\rm{d}x},\quad \text{که در آن }\theta_P \text{ حادثه است / زاویه شکست}$$ از آنجایی که $\theta_P$ همیشه یک زاویه تند است، داریم: $$\dfrac{\sin^2\theta_P}{{1-\sin^2\theta_P}}=y'(x)^ 2\پیکان راست \sin\theta_P=\dfrac{\pm y'(x)}{\sqrt{1+y'(x)^2}}$$ واضح است $n_P\sin\theta_P=\sin\alpha$، جایی که $n_P=1+\mu x^2$، سپس داریم: $$\left(1+\mu x^2\right)\dfrac{\pm y'(x)}{\sqrt{1+y'(x)^2}}=\sin\alpha\quad\text{با: y(0)=5} ||y'(0)=\tan\alpha$$ سپس نحوه حل ODE با یک شرط مرزی می شود. آیا می توان ODE را به صورت بسته حل کرد؟ | چگونه می توان مسیر نور شکست را هنگامی که ضریب شکست پیوسته افزایش می دهد محاسبه کرد؟ |
108384 | فقط یک سوال سریع، وقتی نیرویی بر روی یک جسم برابر است با ضریب استاتیک * نیروی نرمال، آیا جسم حرکت می کند یا ثابت می ماند؟ یا اینکه برای حرکت جسم همیشه باید نیرو بیشتر از این مقدار باشد؟ حدس من این است که باید بیشتر باشد اما کاملاً مطمئن نیستم. | اصطکاک استاتیک |
79275 | نیروی کاسمیر با طرد موج توضیح داده می شود: دو صفحه موازی کاهشی در حالت های احتمالی نوسانات خلاء بین آنها ایجاد می کنند و انرژی خلاء را کاهش می دهند. از آنجایی که خلاء دور از هر صفحه ای را به عنوان انرژی صفر تعریف می کنیم، کاهش انرژی انرژی منفی ایجاد می کند. با این حال، این منابع همچنین بیان می کنند که گاهی اوقات نواحی در خلاء انرژی مثبت می گیرند (بسته به هندسه هادی ها). اگر چنین است، چگونه حذف انرژی اضافی در یک منطقه ایجاد می کند؟ | اثر کاسمیر ایجاد انرژی های مثبت در خلاء |
132754 | سوالات من بیشتر مربوط به تاریخ فیزیک است. چه کسی فرمول انرژی جنبشی $E_k =\frac{1}{2}mv^{2}$ را پیدا کرد و این فرمول واقعاً چگونه کشف شد؟ من اخیراً سخنرانی لئونارد ساسکیند را تماشا کردهام که در آن ثابت میکند که اگر انرژی جنبشی و پتانسیل را به این شکل تعریف کنید، میتوانید نشان دهید که کل انرژی حفظ شده است. اما این من را به تعجب وا می دارد که چگونه کسی انرژی جنبشی را به این شکل تعریف کرده است. حدس من این است که شخصی به این موارد فکر میکرد: > انرژی حفظ میشود، به این معنا که وقتی چیزی را بالا میبرید، کار را انجام دادهاید، اما وقتی اجازه میدهید به پایین برگردد، اساساً به همان جایی که شروع کردهاید بازگشتهاید. بنابراین به نظر می رسد که کار من و کار گرانش با هم عوض شده است. > اما چگونه می توانم مفهوم را از نظر ریاضی دقیق کنم؟ فکر می کنم به توابع $U$ و $V$ نیاز دارم، به طوری که انرژی کل حاصل جمع آنها $E=U+V$ باشد، و > مشتق زمانی همیشه صفر باشد، $\frac{dE}{dt}=0 $. اما از اینجا کجا بروم؟ چگونه می توانم به * الف) $U=\frac{1}{2}mv^{2}$ * ب) $F=-\frac{dV}{dt}$ بپرم؟ به نظر من اگر بتوانید به یکی از (الف) یا (ب) برسید، بقیه فقط جبر هستند، اما من نمیدانم چگونه بدون اینکه یک استاد فیزیک به او گفته باشد، به هیچ یک از اینها برسم. | فرمول انرژی جنبشی چگونه پیدا شد و چه کسی آن را پیدا کرد؟ |
79270 | اخیراً از پیشنهاد کاری برای تجزیه و تحلیل داده های نجومی به من گفتند. پیشنهاد شغلی بیان میکند که آنها فردی را میخواهند که دانش نرمافزار تحلیل دادههای نجومی داشته باشد و این یک فرد مثبت خواهد بود که با زبانهای برنامهنویسی تجربه داشته باشد، به عنوان مثال IDL و Fortran. اولین سوال من این است: 1. آیا Matlab زبان برنامه نویسی خوبی است؟ منظورم این است که داده های نجومی و هر چیز دیگری را که ممکن است بخواهند درمان کنند؟ از آنجایی که من می بینم IDL با Matlab قابل مقایسه است، هر دو مزایا و معایب دارند اما اساساً هر دو کار را انجام می دهند. 2. برای سوال دوم من، و متاسفم اگر باید این را در پست دیگری ارسال کنم، اما بسیار به هم مرتبط هستند، انتخاب برای این کار با تجزیه و تحلیل داده های برخی از نظرسنجی ها در فرکانس های نوری، میلی متری و مادون قرمز انجام می شود. تلسکوپ هابل، اسپیتزر، هرشل و اپکس. سوال دیگر من این است: این چه نوع داده ای است و چه نوع درمانی ممکن است انجام دهم؟ اگر کسی بتواند جایی آنلاین به من نشان دهد که در آن داده های رایگان در دسترس است، عمیقا سپاسگزار خواهم بود. تجربه من در این نوع شغل، به وضوح، محدود است، اما معتقدم که تمام دانش نظری برای مقابله با این مشکل را دارم، فقط باید بدانم چه چیزی را مطالعه و آموزش دهم. | تجزیه و تحلیل داده های نجومی |
107858 | چرا وقتی فرکانس طبیعی = فرکانس حرکت در یک سیستم فنر جرمی رزونانس رخ می دهد. من فکر می کنم به این دلیل است که نیروی محرکه همیشه در انرژی جنبشی سیستم نقش دارد و نه بر خلاف آن عمل می کند، یعنی نیروی محرکه با سرعت سیستم در فاز است یا توضیح دیگری وجود دارد؟ | رزونانس و فرکانس رانندگی؟ |
113037 | هر دانشی در علم آغازی دارد که در آزمایش کسی نهفته است. میخواهم بدانم کدام آزمایش به دانشمندان دلیل این باور را داد که شکافت/همجوشی هستهای وجود داشته باشد و در توسعه زمینه انرژی هستهای نقش داشته باشد. من همچنین آزمایش فکری را به عنوان یک پاسخ قابل قبول می پذیرم، به شرطی که به سؤال پاسخ دهد. | کدام آزمایش به دانشمندان دلیلی داد که باور کنند شکافت هسته ای/همجوشی انرژی تولید می کند؟ |
30153 | > **تکراری احتمالی:** > مشکل کپلر در زمان: چگونه دو ذره جذب کننده گرانشی > حرکت می کنند؟ چگونه میتوانیم شکل مدار را در شرایطی به دست آوریم که 1. نیرو از مرکز هدایت شود. 2. نیرو از قانون مربع معکوس پیروی میکند. 3. تکانه زاویهای حفظ میشود، جایی خواندم که تحت این سه محدودیت، مدار بیضوی میشود. سعی کردم این شرایط را کنار هم بگذارم اما راه حلی پیدا نکردم! هر گونه کمک در استخراج مدار بیضی قدردانی خواهد شد. با تشکر | ماهیت مدار به دلیل نیروی مرکزی! |
111860 | یک چیز بسیار ابتدایی که هر چقدر هم که می خوانم متوجه نمی شوم. * مدار A: فقط یک مقاومت و منبع تغذیه - مقاومت می سوزد. * مدار B: فقط یک LED و منبع تغذیه - LED آسیب می بیند. تا جایی که من متوجه شدم اینها واقعیت ها هستند. * در مدار B ال ای دی به اندازه ای که ما به آن می دهیم جریان می گیرد (باید آن را به حدود 20 میلی آمپر محدود کنیم) * در مدار یک مقاومت می سوزد زیرا نمی تواند انرژی را هدر دهد زیرا جریان بسیار زیاد است اگر LED مقاومت را محدود نکند جریان، چطور ترکیب هر دو کار می کند و مقاومت نمی سوزد؟ بگذارید سعی کنم توضیح دهم. بیایید مثالی بزنیم: در مدار سری LED و مقاومت، * $V_\text{in} = 12\text{ V}$ * LED $V_f = 2\text{ V}$ * LED $V_i = 20\text { mA}$ * $R = \frac{10\text{ V}}{0.02} = 500\ \Omega$ * $P = 0.2\text{W}$ ولتاژ دو سر مقاومت 10$\text{V}$ است. اگر همان مقاومت را به منبع تغذیه 10$\text{V}$ قلاب کنید، نمی سوزد؟ | مقاومت و LED - با هم و از هم جدا شده اند |
3390 | آیا کسی توضیحات کتاب درسی خوبی از الگوریتم کامپیوتر کوانتومی ارائه می دهد و اینکه چقدر با یک الگوریتم معمولی متفاوت است؟ | آیا کسی می تواند یک مثال ساده از الگوریتم کامپیوتر کوانتومی ارائه دهد؟ |
133889 | من اخیراً ویدیویی را در مورد یک هشت کوپتر قدرتمند تماشا کرده ام که از موتورهای براشلس 30000 ولتی برای حرکت استفاده می کند، با این حال باتری ها در مورد باتری لپ تاپ 19 ولتی بسیار کوچک به نظر می رسند. چگونه ولتاژ افزایش می یابد تا ولتاژ مورد نیاز کافی باشد؟ انرژی الكتریكی اضافی از كجا می آید یا چه سودی برای افزایش ولتاژ وجود دارد؟ و اگر باتری ها حداکثر حدود 19 ولت باشند چگونه از قانون اهم تبعیت می کند؟ | چگونه ولتاژ باتری افزایش می یابد؟ |
103458 | چگونه یک نظریه میدان کوانتومی غیر آشفته را تعریف می کنید؟ به چه معناست؟ من فقط کمی ریاضی در مورد معنای $Z_1$ و مواردی از این قبیل از نظر احتمالات جستجو می کردم. به نظر می رسد که این و اصطلاحات متقابل مرتبط از طریق نظریه اغتشاش مشتق شده اند. بنابراین، سؤال این است که اگر شما معنا را به چیزهایی مانند احتمال تعامل با خود و مواردی از این قبیل مرتبط میکنید، اگر به صورت غیر اغتشاشانگیز کار میکنید، چگونه این موارد را معنا میکنید. تعامل خود خارج از نظریه اغتشاش چیست؟ منظورم این است که با در نظر گرفتن یک طرح احتمالی، برای برخی از محاسبات دلخواه، ممکن است چیزی شبیه به خطوط زیر ظاهر شود، سپس مقداری فیزیک قیچی گفته می شود. $1 + \Sigma_a$ $\Gamma^{n} \rightarrow Z_{b} \bar{\Gamma^{m}}$ خوب است، بنابراین تعامل خود در مدلهای غیر مشکوک چگونه است. آیا مدل غیر مشروط واقعی است؟ آیا می تواند منطقی باشد. . . . من نمیدانم... . . . | تعریف یک نظریه میدان کوانتومی غیر مشکوک |
78185 | با استفاده از سری Dyson برای نمایش ماتریس $S$، عبارت آن را می توان به شکل $$ \hat {S}(\infty , -\infty) = \sum_{n = 0}^{\infty نوشت. }\frac{(-i)^{n}}{n!}\int \limits_{-\infty}^{\infty}d^{4}x_{1}...\int \limits_{-\infty}^{\infty}d^{4}x_{n}\hat {P}(\hat {\Gamma }_{i}(x_{1}))...\hat { \Gamma}_{i}(x_{n}))، \qquad (.1) $$ where $$ \hat {N}(\hat {H}_{k}(t_{i})، \hat {H}_{k}(t_{j})) = \چپ\\{ \شروع{ماتریس} \hat {H}_{k}(t_{i}) \hat {H}_{k}( t_{j})، t_{i} > t_{j} \\\ \hat {H}_{k}(t_{j}) \hat {H}_{k}(t_{i})، t_ {j} > t_{i} \end{matrix}\right. . $$ چگونه $(.1)$ را به شکل نمایی بازنویسی کنیم؟ | ماتریس S و شکل نمایی است |
79272 | در یکی از MOOCهایی که میگیرم، پروفسور اسلایدی داشت که میگفت: «وقتی در یک فضای باریک فشرده میشود، موج تقویت میشود». من مطمئن نیستم که منظور او را از آن درک کنم، و سعی می کنم به معادلات موج فکر کنم. کسی می تواند آن را برای من توضیح دهد؟ متشکرم. | سوال در مورد امواج فشرده |
132757 | وقتی از هواپیما بیرون می پرم و شروع به سقوط و شتاب می کنم، هیچ نیرویی احساس نمی کنم. وقتی روی زمین می ایستم، فقط نیروی زمین را حس می کنم که مرا به بیرون هل می دهد. من معتقدم که شرایط شتاب دهنده یک حالت طبیعی است که توسط انحنای محلی فضا به سمت مرکز جرم زمین ایجاد می شود. ما آن را با قانون نیوتن توضیح می دهیم، اما نمی توانم ببینم که چگونه دو جسم جدا از هم می توانند بر یکدیگر نیرو وارد کنند مگر اینکه فضای بین آنها منحنی باشد. | آیا گرانش یک نیرو نیست؟ |
105472 | فرض کنید من دو ذره باردار قابل تشخیص دارم که به صورت الکترواستاتیک برهم کنش دارند. در قانون طلایی فرمی، دو ذره می توانند با نرخی متناسب با: $$|\langle \psi_f | H_{int} | \psi_i \rangle|^2 = \left| \int d^3 r_1 d^3 r_2 \; \psi_{1f}^*(r_1) \psi_{2f}^*(r_2) \frac{q_1q_2}{|r_1 - r_2|} \psi_{1i}(r_1) \psi_{2i}(r_2)\right |^2$$ نکته عجیب این است: **مهم نیست که جذب شوند یا دفع کنند!** نرخ با q_1$ = q_2 = e$ همان نرخ با $q_1 = -q_2 = e$ است. من شوکه شده ام که ممکن است یک محاسبه الکترواستاتیکی وجود داشته باشد که بدون توجه به اینکه ذرات یکدیگر را جذب یا دفع می کنند، یکسان است. چگونه می توانم آن را درک کنم؟ | چرا قانون طلایی فرمی جاذبه را از دافعه متمایز نمی کند؟ |
95127 | من در تلاش برای درک اثرات گرانش در کیهان بدون عوارض ماده تاریک/مسائل انرژی تاریک هستم. بنابراین سوال من این است که با فرض اینکه یک کهکشان (مثلا راه شیری) حاوی ماده تاریکی نباشد، آیا کسی معادله ای را می داند که توضیح دهد چقدر طول می کشد تا کهکشان به سیاهچاله عظیمی که در آن قرار دارد فرو بپاشد. مرکز؟ اگر بخواهیم این سوال را به کیهان تعمیم دهیم، آیا معادلات متفاوت خواهد بود و چرا؟ (دوباره هیچ انرژی تاریک یا $\Lambda$ یا یک ثابت هابل درگیر نخواهد بود تا بتوانم به راحتی در مقیاس بسیار بزرگ موضوع گرانش را حل کنم). مدتی است که سعی می کنم اطلاعاتی در مورد این موضوع به دست بیاورم، بنابراین هرگونه کمکی در رابطه با معادلات پذیرفته خواهد شد. من همچنین از برخی مراجع خوب به خصوص کتاب خوب در این زمینه قدردانی خواهم کرد. | چقدر طول می کشد تا یک کهکشان بدون ماده تاریک سقوط کند؟ |
132756 | می دانیم که در یک برخورد غیرکشسان، تکانه کل سیستم قبل از برخورد برابر است با تکانه کل پس از برخورد. اما کل انرژی جنبشی قبل از برخورد با کل انرژی جنبشی پس از برخورد برابر نیست. چگونه ممکن است با توجه به اینکه فرمول تکانه $mv$ و فرمول انرژی جنبشی $\frac{1}{2} mv^2$ است. هر دو به جرم و سرعت وابسته هستند. | چرا تکانه در یک برخورد غیرکشسان حفظ می شود و انرژی جنبشی حفظ نمی شود؟ |
103454 | اخیراً، من کمی خودآموزی را در GR انجام دادهام، مجهز به دانش کاربردی در مورد عناصر کلیدی هندسه دیفرانسیل در GR، و در نگاهی به پل انیشتین-رزن، ![اینشتین-رزن بریج] (http://i.stack.imgur.com/bMT6L.jpg) من می بینم که از نظر هندسی یک هیپربولوئید یک صفحه است. اکنون هنگام استفاده از این منیفولد برای محاسبه مواردی مانند انحنا و ژئودزیک، به یک متریک نیاز داریم که تا حدودی میتوانیم آن را به راحتی از معادله سطح فوق استخراج کنیم. اکنون به ازای هر $ R_{\mu\nu} - \frac{1}{2}g_{\mu\nu}R = \frac{8\pi G}{c^{4}} T_{\mu\nu} $ (تنظیم $ \Lambda = 0 $ برای حالت ساده)، باید بتوان تانسور تنش-انرژی را حل کرد، البته ریاضیات عجیب و غریب. با این منطق، بر اساس شکل از پیش تعیین شده فضازمان محلی، باید بتوانیم جرم و هندسه جسم مورد نیاز برای ایجاد چنین متریکی را محاسبه کنیم. سؤالات من این است: تا چه حد این بیانیه معتبر است، اگر اصلاً وجود دارد؟ با توجه به این واقعیت که قرار است مشکلات مقدار اولیه در PDE با شرایطی وجود داشته باشد که نیاز به ورودی برخی از ویژگی های هندسه شی فوق الذکر دارد: چگونه است که می توان به یافتن اشیاء فیزیکی قابل دوام که EFE را تحت شرایط EFE راضی می کند، رفت. محدودیت هایی که در صورت وجود اعمال کرده ایم. چگونه یک آزمایش می کند تا ببیند آیا حتی راه حل هایی وجود دارد که کار می کنند؟ برای تلاش در مورد سؤال دوم، من به این فکر می کردم که اگر مجبور باشیم برای خلاص شدن از ثابت های مجهول حاصل از PDE، محدودیت هایی اعمال کنیم، فقط محدودیت هایی را در مورد اینکه راه حل می تواند باشد، قرار می دهیم تا اطمینان حاصل کنیم که با آنچه ما مطابقت دارد. خواستن یعنی میخواهم مطمئن شوم که کرهی مادهام به این اندازه است، اما نمیتواند از این جرم تجاوز کند. آیا حداقل با این موضوع در مسیر درستی هستم؟ | تانسور استرس-انرژی |
106369 | من به تازگی یک برنامه Discovery Science - Alien Encounters را تماشا کردم که در آن چهره های برجسته SETI مانند جیل تارتر، فرانک دریک و نیک سیگان حضور داشتند. یک بحث جدی در مورد چگونگی تفسیر پیامهای ET همراه با یک تصویر نمایشی از تأثیر اجتماعی یک بازدید قریب الوقوع از ETها بر روی زمین. نکته اصلی سردرگمی من این است که، در منظومه شمسی ما، بازدیدکنندگان در جهتی رو به خورشید به سمت زمین حرکت می کنند و یک کشتی با بادبان خورشیدی که از پشت با استفاده از لیزرهای بسیار قدرتمند انرژی می گیرد، نیرو می دهد. من برخی از موضوعات را در Phys.SE در مورد انرژی بادبان های خورشیدی، و از جمله چگونه فوتون های بی جرم می توانند حرکت داشته باشند مشاهده کرده ام. مشکل من با سیستم توضیح داده شده است؛ 1) این به نظر می رسد خود را با چکمه های خود بالا بکشید - اگر فوتون هایی که به بادبان برخورد می کنند دارای تکانه کافی برای هل دادن بادبان باشند، آیا حرکتی برابر و مخالف فوتون هایی که لیزر را ترک می کنند وجود نخواهد داشت - و در نتیجه باعث خنثی شدن آن می شود. رانش؟ 2) اگر کشتی بادبانی خورشیدی به سمت خورشید حرکت می کند، شما در حال مبارزه با یک رانش معکوس از خورشید هستید. این برنامه استفاده از منابع انرژی مانند انرژی تاریک را برای تامین انرژی لیزرها فرض میکرد. بنابراین اگر مشکل 1. بالا اشتباه باشد، منبع انرژی لیزرها باید بسیار زیاد باشد، همانطور که فشار فوتونیک خورشید را بیش از دو برابر برای حرکت به جلو اعمال می کند. من فکر می کردم که تنها حرکت بادبان خورشیدی به سمت خورشید تنها با یک آنالوگ تک زدن دریانوردی زمینی امکان پذیر است. می دانم که برنامه تلویزیونی حدس و گمان بود، اما امیدوارم به عنوان یک داستان علمی تخیلی دریافت نشود، زیرا کاوشگرهای فضایی با انرژی خورشیدی یک واقعیت هستند. برای روشن شدن، چون در حال دریافت پاسخ های مماس به این هستم. آیا موضوعی که من آن را مشکل 1 نامیدم، یک پرت کامل است؟ یعنی نیرو دادن به بادبان خورشیدی از پشت با منبع نوری (لیزری) خودتان، به دلیل سناریوی بوت استرپ یا اصل علمی تر؟ تلاش برای بارگیری اسکرین شات از کشتی طبق درخواست -  | چگونه یک بادبان خورشیدی می تواند با منبع نور (لیزر) خود کشتی، به سمت بالا حرکت کند؟ |
107182 |  > _ یک ذره کوچک با جرم $m$ در بالای یک نیمکره قرار دارد که در شکل > نشان داده شده است. کمی فشار به ذره داده شد. ثابت کنید که ذره > سطح کروی را در ارتفاع (2/3)$R$ ترک می کند._ اکنون، من با معادل سازی پتانسیل موفق به این نتیجه شده ام (یعنی (2/3)$R$) انرژی همراه با انرژی جنبشی. اما صادقانه بگویم، این یک حدس ساده بود. سوال من این است که چرا این درست است؟ | انرژی پتانسیل و جنبشی در سطح کروی |
91323 | بیایید عمل $$ S = \int (\partial_{\mu}h^{\mu \sigma}\partial^{\nu}h_{\nu \sigma} - \Lambda h^{\mu \nu} را داشته باشیم. T_{\mu \nu}) d^{4}x. $$ برای قطعیت، $$ h_{\mu \nu} = h_{\nu \mu} , \quad T_{\mu \nu} = T_{\nu \mu} \neq f(h_{\mu \nu })، \quad h^{\mu \nu} = \eta^{\mu \alpha}\eta^{\nu \beta}h_{\alpha \beta}، \quad \eta^{\mu \nu} = دیاگ (1، -1، -1، -1). $$ بیایید تغییر $S$ را با $h_{\mu \nu}$ بگیریم و شرایط سطح را صفر کنیم: $$ \delta S = \int \partial_{\mu} \delta h^{\mu \ sigma} \partial^{\nu}h_{\nu \sigma} d^{4}x + \int \partial_{\mu}h^{\mu \sigma}\partial^{\nu}\delta h_{\nu \sigma} d^{4}x - \Lambda \int \delta h^{\mu \nu} T_{\mu \nu}d^{ 4}x = $$ $$ = -\int (\partial_{\mu}\partial^{\nu}h_{\nu \sigma}\delta h^{\mu \sigma} + \partial_{\mu}\partial^{\nu}h^{\mu \sigma} \delta h_{\nu \sigma} - \Lambda \delta h^{\mu \sigma} T_{\mu \sigma} )d^{4}x. $$ سپس نوبت به سوال احمقانه من می رسد. عبارات زیر انتگرال شکل اسکالر هستند و ممکن است شاخص ها را تغییر نام دهیم. اما وقتی تغییر $\delta h^{\mu \sigma}$ را حذف می کنیم، همه چیز تغییر می کند. من می توانم این کار را به دو روش انجام دهم: $$ \delta S = \int \delta h^{\mu \sigma}(\partial_{\mu}\partial^{\nu}h_{\nu \sigma} + \partial^{\alpha}\partial_{\mu}h_{\alpha \sigma} - \Lambda T_{\mu \sigma})d^{4}x = \int \delta h^{\mu \sigma}(2\partial_{\mu}\partial^{\nu}h_{\nu \sigma} - \Lambda T_{\mu \sigma})d^{4}x \ qquad (1) $$ و $$ \delta S = \int \delta h^{\mu \sigma}(\partial_{\mu}\partial^{\nu}h_{\nu \sigma} + \partial^{\alpha}\partial_{\sigma}h_{\alpha \mu} - \Lambda T_{ \mu \sigma})d^{4}x . \qquad (2) $$ با تنظیم تغییر روی صفر معادلات مختلف حرکت $(1)، (2)$ را به دست میآورم. کجا اشتباه کردم؟ | سوال در مورد معادلات متفاوت حرکت در وابستگی به شاخص ها |
79277 | تصور کنید من دو صفحه دارم که یک خازن تشکیل می دهند، بنابراین مقدار بار در هر صفحه، فرض کنید $Q$ است. بنابراین، نیرو، نسبت به فاصله $d$، به صورت زیر خواهد بود: $$F(d) = k\frac{Q^2}{d^2}$$ بنابراین، برای محاسبه **انرژی ** ذخیره شده در خازن، از آنجایی که برابر با کار لازم برای کشیدن یک صفحه در کنار صفحه دیگر است، می توانم انرژی $E$ را با این صورت محاسبه کنم: $$E = F(d)\cdot d$$ اما از آنجایی که $F$ تغییرات با توجه به $d$، سپس باید $F$ را ادغام کنم، و سپس در $d$ ضرب کنم، بنابراین: $$E = \int F(d)dd = \int k\frac{Q^2}{d^2} = kQ^2\int\frac{1}{d^2}dd = -kQ^2\frac{1}{d}$$ بنابراین: $$E = -kQ^2\frac{1}{d} =-k\frac{Q^2}{d}$$ همچنین میدانم که **`ولتاژ`** همان **`انرژی در هر شارژ`** است، بنابراین: $$V = \frac{E }{Q} = \frac{-k\frac{Q^2}{d}}{Q} = -k\frac{Q}{d}$$ درست است؟ من نمی دانم، زیرا ظرفیت $C$ $$C = \frac{Q}{V}$$ یا $$Q = CV$$ و $E = QV$ است، سپس اگر $Q$ را جایگزین کنم فرمول **انرژی**، من دریافت می کنم: $$E = -k\frac{CV^2}{d}$$ اما سمت راست باید باشد: $$E = \frac{CV^2}{2}$$ کسی میتونه کمکم کنه؟ | ولتاژ خازن |
35366 | من می دانم که کیسه های سیلیکونی و حتی پلاستیکی سیاه در برابر نور مادون قرمز شفاف هستند. در مورد پلیمرهای سیلیکونی رنگ روشن (رنگ سفید یا سبز) چطور؟ آیا آنها نسبت به نور مادون قرمز نیز شفاف هستند؟ و چرا؟ | آیا پلیمرهای سیلیکون در برابر نور مادون قرمز شفاف هستند؟ |
35361 | انتشار دهنده فاینمن در خارج از مخروط نور ناپدید نمی شود، اما همچنان می تواند با علیت مطابقت داشته باشد. چگونه این امر محقق می شود؟ نسخه $i\epsilon$- چه ربطی به این دارد؟ | نسخه $i\epsilon$-فاینمن چگونه باعث می شود که انتشار دهنده فاینمن سبب شود؟ |
25918 | اگر به زحل یا مشتری بیفتیم، آیا تا زمانی که به هسته برخورد کنیم از آن عبور می کنیم؟ یا به سطح زمین برخورد کرده و در آنجا توقف می کنیم؟ | با سقوط به زحل یا مشتری، آیا تا زمانی که به هسته برخورد کنیم از آن عبور می کنیم؟ |
79279 | هنگامی که شخصی انتشار دهنده انتگرال مسیر را تعریف می کند، نیاز به عادی سازی انتشار دهنده وجود دارد (زیرا چگالی احتمال به شما می دهد). دو فرمول وجود دارد که استفاده می شود. 1) **اصلی (v1+v2)**: اولین فرمول (که من به طور مستقیم با آن موافق هستم) می گوید: $$\tag{1} \int_{Dx_b}dx_b\left|K(x_bt_b|x_at_a)\ راست|^2=1$$ برای همه مقادیر $x_a$ در مقادیر ثابت $t_a، t_b$ و جایی که $Dx_b$ به معنای دامنه $x_b$ است. 1') **به روز رسانی (v3+v4)**: نظرم را تغییر دادم (برای توافق بیشتر با قوانین Born). فرمول اول (که من به طور مستقیم می توانم با آن موافق باشم) می گوید: $$\tag{1'} \left|\int_{Dx_b}dx_bK(x_bt_b|x_at_a)\right|^2=1$$ برای همه مقادیر $ x_a$ روی مقادیر ثابت $t_a، t_b$ و جایی که $Dx_b$ به معنای دامنه $x_b$ است. 2) فرمول دوم (که در واقع بسیار شهودی است) می گوید: $$\tag{2}\lim\limits_{t_b\rightarrow t_a}K(x_bt_b|x_a,t_a) = \delta(x_b- x_a). $$ اکنون اینها معمولاً به عنوان معادل در نظر گرفته می شوند، اما من نمی توانم مستقیماً ببینم که چگونه می تواند چنین باشد. آیا فرمول دوم کمتر محدود کننده نیست؟ | عادی سازی انتگرال مسیر |
30206 | > دو لامپ 60 واتی روی ولتاژ 220 ولت AC وصل شده اند - هر لامپ چقدر برق > مصرف می کند؟ دو سناریو وجود دارد: در یکی، این دو لامپ به صورت سریال و در دیگری به صورت موازی به هم متصل می شوند. مشکل اینجاست که هیچ مقدار مقاومتی داده نشده است، بنابراین من نمی دانم چگونه می توان توان الکتریکی را برای هر لامپ محاسبه کرد. آمپر هم داده نشده چگونه ادامه دهم؟ ویرایش: با تشکر از پاسخی که من مصرف برق را برای هر اتصال مشخص کردم. **به صورت سریال:** > $P=\dfrac{U^2}{R} => R=\dfrac{U^2}{P}$ در 220 ولت و 60 وات مقاومت 806 دلار است \dfrac{2} {3}$ اهم برای هر لامپ. در یک اتصال سریال، مقاومت ها جمع می شوند، به این معنی که دو لامپ با هم 1613 $ \dfrac{1}{3} $ اهم دارند. با تکرار فرمول بالا، مصرف برق کل 30 دلار وات دریافت می کنیم. بنابراین هر لامپ 15 دلار وات مصرف می کند. **به صورت موازی:** مقاومت کل در یک اتصال موازی را می توان به صورت > $R_T=\dfrac{R_1*R_2}{R_1+R_2}$ که 403$ \dfrac{1}{3}$ اهم است محاسبه کرد. بنابراین، دوباره با تکرار فرمول مصرف برق $\big(P=\dfrac{U^2}{R}\big)$، کل مصرف برق 120 دلار وات است. که برای هر لامپ 60 دلار وات است. | دو لامپ 60 واتی روی ولتاژ 220 ولت AC وصل شده اند - هر لامپ چقدر برق مصرف می کند؟ |
87313 | من بین آنها گیج شده ام. کسی می تواند تفاوت بین آنها را توضیح دهد؟ آیا میدان $\vec H$ فقط در طول مغناطیس یا مغناطیس زدایی مرتبط است؟ $\vec H$ فقط همان مقداری است که برای مغناطیس کردن/غنایزدایی لازم است یا برای چه چیزی مفید است؟ آیا $\vec H$ فقط مربوط به شیر برقی یا آهنربا است؟ آیا منطقی است که بگوییم یک آهنربا میدان 0.5T$ و قدرت میدان $\vec H$ 9$\times10^5 A/m$ دارد؟ | تفاوت بین B و H در میدان مغناطیسی؟ |
25911 | من کسی را می شناسم که می خواهد یک نسوز 60 سانتی متری (1.5 اینچی) بخرد و به این فکر کردم که به اشیاء مسیه چه نگاهی داشته باشم. و من تعجب می کردم که آیا او می تواند همه این اجسام را با آن انکسار ببیند؟ با یک دوربین دوچشمی با بزرگنمایی 10 برابر چطور؟ | حداقل بزرگنمایی لازم برای یک ابزار برای دیدن همه اجرام مسیه چقدر است؟ |
87831 | قانون آمپر بیان می کند که $$ \nabla \times \mathbf{B} = \mu_0 \mathbf{J} \tag{1}$$ به طور همزمان از قانون اهم می دانیم که $$\mathbf{J}=\sigma\left(\mathbf{E}+\mathbf{u}\times\mathbf{B}\right)\tag{2}$$ هنگام معادلسازی هر دو جریان $\mathbf{J }$، و با اعمال قانون فارادی، و دانستن این که میدان مغناطیسی $\mathbf{B}$، شیر برقی است، به انتقال می رسد. معادله میدان مغناطیسی $$ \frac{\partial\mathbf{B}}{\partial t}=\nabla\times(\mathbf{u}\times\mathbf{B)}+\frac{1}{\ sigma\mu_0}\nabla^2\mathbf{B}\tag{3}$$ در محدودیت اعداد رینولدز مغناطیسی پایین $Re_m=\mu_0\sigma u L \ll 1$، میدان مغناطیسی تحمیلی خارجی تغییر نمی کند و معادله $(3)$ به صراحت حل نمی شود، زیرا عبارت انتشار ناچیز می شود. در این به اصطلاح مگنتوهیدرودینامیک جفت شده یک طرفه (MHD) (معتبر برای اکثر فلزات مایع)، میدان الکتریکی $\mathbf{E}$ دارای پتانسیل $\Psi$ است که از واگرایی بدون واگرایی ($\nabla) محاسبه میشود. شرط \cdot\mathbf{J}=0$) با استفاده از معادله $(2)$ با نیروی لورنتس $\mathbf{J}\times\mathbf{B}$. سوال من این است که چگونه باید به قانون آمپر در چارچوب یک طرفه جفت شده، یا پایین $Re_m$ MHD نگاه کرد؟ به طور خاص با در نظر گرفتن دو مثال زیر **مثال 1** وضعیتی را با یک مرز عایق فرض کنید (با $\mathbf{n}=\mathbf{\hat{y}}$). این بدان معنی است که $J_y=0$. علاوه بر این، میدان مغناطیسی تحمیلی در زمان ثابت است، اما در فضا متفاوت است. از $(1)$ $$J_y = \frac{dB_x}{dz}-\frac{dB_z}{dx}،$$ که برای میدان مغناطیسی دلخواه، غیر یکنواخت و ثابت، غیر صفر خواهد بود. **مثال 2** میدان مغناطیسی تحمیلی خارجی را فرض کنید $\mathbf{B}(x,y,z,t)=\mathbf{B}_0$. با توجه به $(1)$، $\mathbf{J}=\mathbf{0}$، و بنابراین هیچ نیروی لورنتس وجود نخواهد داشت؟ دقیقاً در رابط چه اتفاقی می افتد، و آیا قانون آمپر را به درستی اعمال می کنم. من از چه چیزی غافل هستم؟ | استفاده از قانون آمپر در کم $Re_m$ MHD |
92701 | دلیل اینکه نمی توان از دو لامپ مستقل برای ایجاد الگوی تداخل دو شکاف جوان استفاده کرد، این است که اختلاف فاز بین این دو منبع بسیار سریع تغییر می کند و بنابراین، الگوی تداخل نمی تواند پایدار بماند و به سرعت تغییر می کند و روشنایی عمومی ایجاد می کند. اما با استفاده از یک منبع واحد و دو شکاف مجاور که توسط منبع مشترک روشن میشوند، این مشکل برطرف میشود، زیرا فاز نوری که ساطع میشود ممکن است با بیشترین سرعت ممکن تغییر کند، اما اختلاف فاز بین دو شکاف قفل شده و ثابت میماند. فقط تفاوت مسیر هندسی). * با توجه به تولید نور توسط لامپ رشتهای معمولی، با تبدیل انرژی الکتریکی به گرما، نور تولید میکند و در دمای کافی بالا، به دلیل برانگیختگی و تحریکزدایی اتمهای سازنده فوتونها، نور مشخصی از خود ساطع میکند. تمام فوتون هایی که نور ساطع شده را تشکیل می دهند دارای فازهای متفاوتی هستند (همه فوتون های ساطع شده در فاز نیستند). پس چرا رابطه فاز بین شکاف ها ثابت می شود، زیرا لازم نیست یک فوتون به طور همزمان از هر دو شکاف عبور کند (من از خاصیت مکانیکی کوانتومی یک فوتون برای عبور از هر دو شکاف به طور همزمان قدردانی می کنم)؟ دو فوتون مختلف با فاز دلخواه ممکن است از آن عبور کنند و اجازه تشکیل الگوی تداخل را ندهند. | آزمایش DS یانگ و بیشتر منابع نور |
113036 | من در حال حاضر در حال مطالعه یادداشت های سخنرانی احمدوف در مورد نظریه میدان اسکالر تعاملی در فضای دی سیتر هستم. او در این یادداشت ها، یک نظریه میدان اسکالر از فرم را در نظر می گیرد $$\mathcal{L}=\partial_\mu\phi_1\partial^\mu\phi_1+m^2\phi_1^2+\frac{\lambda}{3!}\p hi^3_1-\partial_\mu\phi_2\partial^\mu\phi_2-m^2\phi_2^2-\frac{\lambda}{3!}\phi_2^3$$ این لاگرانژی از این واقعیت ناشی میشود که ما در وضعیت غیرتعادلی هستیم، به طوری که باید «محور زمانی» را ببندیم و فیلدها را در جلو و همچنین «شاخههای» زمان عقب در نظر بگیریم (این جایی است که منفیها از آنجا میآیند). . ماتریسی از چهار انتشار دهنده وجود دارد که میتوان آنها را با ترکیبی از $1$ و $2$ برچسبگذاری کرد: $$\hat{G}=\begin{pmatrix} G^{11} و G^{12} \\\ G^{21} & G^{22}\\\ \end{pmatrix} $$ آنها هویت را برآورده می کنند $G^{11}+G^{22}=G^{12}+G^{21}$. * * * برای بهره برداری از این هویت، او اکنون تغییر مختصات معروف به چرخش کلدیش را انجام می دهد: $$\phi_a=\frac{1}{2}(\phi_1+\phi_2)،\ \phi_b=\phi_1- \phi_2 $$ از نظر این متغیرهای جدید، لاگرانژی است $$\mathcal{L}=\partial_\mu\phi_a\partial^\mu\phi_b+m^2\phi_a\phi_b+\frac{\lambda}{3!}\biggl(3\phi_a^2\phi_b+\ frac{1}{4}\phi_b^3\biggr) $$ و ماتریس انتشار دهنده ها تبدیل می شود $$\hat{D}=\begin{pmatrix} D^{K}&D^{R}\\\ D^{A}&0\\\ \end{pmatrix} $$ اکنون فقط سه انتشار دهنده داریم. آنها با $$D^K=G^{12}+G^{21}،\; D^R=G^{11}-G^{12}،\; D^A=G^{11}-G^{21} $$ سؤال من اکنون این است: چگونه می توانم قواعد فاینمن را برای این نظریه از نظر متغیرهای جدید استخراج کنم، که خیلی شبیه هیچ چیز من نیست. قبلاً با آن مواجه شده اید (مثلاً یک اصطلاح جنبشی «مخلوط»؟!)؟ خود احمدوف فقط تصویری ارائه می دهد که قرار است آنها را خلاصه کند که در زیر آن را بازتولید کرده ام. توجه داشته باشید که $\phi_a$ و $\phi_b$ من به ترتیب با $\phi_\text{cl}$ و $\phi_\text{q}$ او مطابقت دارند. با این حال، من نمی توانم خیلی از آن استفاده کنم (همچنین متوجه نمی شوم که فاکتورهای راس خود را از کجا آورده است، به نظر من اشتباه می کنند. نسبت باید حداقل 12 باشد، درست است؟) ![توضیح تصویر را اینجا وارد کنید] (http://i.stack.imgur.com/H3xOV.png) | فاینمن یک نظریه را به شکل غیراستاندارد قوانین می کند |
68096 | فرض کنید جعبه ای وجود دارد که یک وجه آن سرد و طرف مقابل آن داغ است. بنابراین وقتی مولکولهای هوا به صفحه خنکتر برخورد میکنند، تکانه و انرژی خود را به دیوار منتقل میکند و با تکانه کمتری به عقب بازمیگردد. و هنگامی که مولکول ها به صورت داغ تر برخورد می کنند، سریعتر به عقب باز می گردند. و قسمت داغتر بیشتر توسط مولکول های هوا مورد اصابت قرار می گیرد. پس آیا جعبه به دلیل اختلاف دما نیرویی احساس می کند؟ | جعبه ای با کولر و بخاری در وجوه مخالف |
25915 | من در یک سخنرانی شنیده ام که ستاره ای مانند خورشید قبل از انقضا 3 درصد از هیدروژن خود را می سوزاند. فکر می کردم خیلی بیشتر باشد. | چه نسبتی از هیدروژن یک ستاره در زندگی آن مصرف می شود؟ |
117281 | به نظر میرسد خودروهایی مانند خودروهای سدان با شیشههای عقب مایل هرگز برفپاککن روی شیشهی جلو ندارند. از سوی دیگر، خودروها، مانند مینیونها، با شیشههای عقب عمودی، عموماً برفپاککنهای شیشه جلو دارند. با این حال به نظرم می رسد که شیشه های عقب عمودی کمتر از شیشه های کج به آنها نیاز دارند. آیا شهود من در مورد پنجره های عمودی که کمتر به آنها نیاز دارند نادرست است؟ | برف پاک کن شیشه های عقب |
109031 | چیزی که من واقعاً میپرسم این است که آیا توابع دیگری مانند $\sin()$ و $\cos()$*** از بالا و پایین و **تناوبی** وجود دارند؟ اگر وجود دارد، چرا هرگز از آنها برای توصیف نوسانات در فیزیک استفاده نمی شود؟ ویرایش: در واقع من به تازگی به یک _cycloid_ فکر کردم که در واقع هم محدود و هم دوره ای است. دلیل خاصی وجود دارد که چرا به اندازه سینوس ها / کسینوس ها در علم ظاهر نمی شود؟ | چرا سینوس/کسینوس همیشه برای توصیف نوسانات استفاده می شود؟ |
4268 | من در حال کار بر روی یک بازی مرتبط با فیزیک هستم. من به دنبال یافتن حداکثر سرعت یک جسم با توجه به جرم آن و نیروی وارد بر آن هنگام حرکت افقی هستم. من معتقدم باید روشی برای محاسبه وجود داشته باشد اما من از آن بی اطلاعم. آیا فرمولی برای این سناریو وجود دارد؟ من نمی دانم که آیا این همان محاسبه سرعت پایانی است یا خیر، اما من فکر نمی کنم که باشد. با تشکر برای هر گونه کمک! | تعیین حداکثر سرعت جسمی که به صورت افقی حرکت می کند |
60168 | بوزون سخت مانند فرمیون دافعه قوی با یکدیگر دارد. تفاوت بین بوزون بند ناف سخت و فرمیون چیست؟ بوزون های سخت هسته کدام مواد هستند؟ | تفاوت بین بوزون هسته سخت و فرمیون |
131229 | ویرایش: با تشکر از پاسخ اول، ممکن است ببینم که تفاوت هایی بین یک شیر برقی غول پیکر و یک میدان مغناطیسی کاملا یکنواخت وجود دارد. بنابراین اگر کسی بتواند هر دو مورد را برای من توضیح دهد عالی خواهد بود. فرض کنید یک میدان مغناطیسی یکنواخت درون یک شیر برقی بسیار طولانی و بزرگ وجود دارد. میدان مغناطیسی به آرامی کاهش می یابد. چگونه میدان الکتریکی را پیدا کنیم؟ از معادله ماکسول-فارادی $\nabla \times E=-\frac{\جزئی B}{\جزئی t}$ داریم و می توان آن را با یک میدان الکتریکی فرفری با مقدار میدان الکتریکی ثابت (متناسب با) حل کرد. $|\frac{\partial B}{\partial t}|$) و به حلقههای اطراف یک مرکز هدایت میشوند. اما مرکز خودسرانه است (ممکن است بگوییم مرکز شیر برقی است اما من آن را غیرقابل قبول می دانم زیرا هر مرکزی معادله ماکسول را برآورده می کند). بنابراین چگونه می توان میدان الکتریکی را در این شرایط پیدا کرد؟ | القای الکترومغناطیسی یک میدان مغناطیسی یکنواخت |
74542 | چندین اجرام در منظومه شمسی دارای یک مغناطیس کره هستند - خورشید، مشتری، زحل، زمین به نام چند. با اینها ما مدرکی از فضاپیما / خوانش های زمین داریم. برای سیارههای فراخورشیدی که اخیراً کشف شدهاند، ظاهراً گزارش شده است که مگنتوسفر به دلیل یک کمان شوک مشاهده شده از مدار زمین/زمین وجود دارد. * چگونه شوک کمان شواهدی از مگنتوسفر را تشکیل می دهد؟ آیا از شواهد تجربی در منظومه شمسی سرچشمه می گیرد؟ به عنوان نتیجه - ضعیف ترین مگنتوسفر در منظومه شمسی که ممکن است از مدار زمین/زمین شناسایی شود چیست؟ | چگونه شوک کمان شواهدی از مگنتوسفر را تشکیل می دهد؟ |
131484 | برای مثال فرض کنید شخصی مثل من آب خود را در این بین دوست دارد. کمی سردتر از دمای اتاق است اما خیلی سرد نیست. اگر دستگاه پخش آب دارید که آب rtp و آب سرد می ریزد، برای اطمینان از دمای مورد نظر ابتدا کدام یک را در فنجان بریزید؟ امروز که داشتم آب می ریختم بهش فکر می کردم. آیا کسی می تواند یک پاسخ انتزاعی کلی و همچنین یک پاسخ دقیق علمی ارائه دهد؟ | مخلوط کردن آب ملایم و سرد، کدام یک را اول بریزیم؟ |
79278 | آیا کسی می تواند دو قدم اول را برای گرفتن ردیابی چنین چیزی به من نشان دهد، مطمئن نیستم چگونه شروع کنم. 'Tr[$\gamma($$\gamma k + $$\gamma p + $$\gamma q + m) $$\gamma ($$\gamma k + $$\gamma p+ $m)]' | گرفتن رد |
6133 | من به دنبال بررسی معاصر در مورد ستاره های نوترونی هستم. به نظر می رسد که این منطقه بسیار فعال است، بنابراین حتی بررسی های پنج یا ده سال پیش نیز تا حدودی کم است، اگرچه مطمئناً بی ارزش نیست. آیا کسی توصیه هایی دارد؟ جدیدتر بهتر است. کتاب ها هم مشکلی ندارند، اما من یکی از آن بررسی های 70 صفحه ای را که در مجلات پیدا می کنید ترجیح می دهم. | منابع ستاره نوترونی؟ |
131487 | یک عبارت استاندارد در بحث های رایج درباره بوزون هیگز این است که به ذرات جرم می دهد. این یک سطح معقول و معقول علم پاپ برای توصیف بوزون هیگز و رابطه آن با جرم ذرات است؟ آیا این عبارت کاملا گمراه کننده است؟ اگر نه، سطح بعدی برای توضیح جزئیات به کسی چیست؟ | چگونه باید به معنای واقعی کلمه بوزون هیگز به ذرات دیگر جرم می دهد؟ |
4269 | فرض کنید می دانم که سلنیوم دارای پیکربندی الکترونی $[Ar] 4s^2 3d^{10} 4p^4$ است. چگونه می توانم از این اطلاعات استفاده کنم تا به این نتیجه برسم که حالت های اکسیداسیون احتمالی آن 6، 4، 2، 1 و -2 است؟ من 6 را میدانم: تمام الکترونها را رها کنید تا به پیکربندی $Ar$ برسید. من می توانم حدس بزنم که چرا 4 قابل قبول است: تمام الکترون های 4p خود را اما 2 و 1 را رها کنید؟ یک حدس برای 2 این است که الکترون های 4s را رها کنیم، اما چرا باید اینطور باشد؟ و برای 1 من هیچ نظری ندارم. شاید یک الکترون را در پوسته چهارم رها کنید و یکی از الکترون های سه بعدی جایگزین آن شود؟ | اعداد اکسیداسیون را از نگاه به پیکربندی الکترون بدست آورید؟ |
48278 | من یک سیستم محافظه کار کوانتومی دارم که هامیلتونی آن $H$ است. من یک عملگر selfandjoint $O$ را در نظر میگیرم که مقادیر ویژه و بردارهای ویژه آن عبارتند از: $$O|\psi _{n}\rangle = \lambda _{n}|\psi _{n}\rangle$$ در زمان اولیه، سیستم در وضعیت $|\psi_{i}\rangle$ است. در زمان $t= \delta t$، من با عملگر $O$ اندازه میگیرم. تقریب حالت اندازهگیری شده به مرتبه دوم در $\delta t$ $$|\psi(\delta t)\rangle=U(\delta t, 0)|\psi(0)\rangle \;,$$ است. با $$U(\delta t, 0) = e^{-\frac{i}{\hbar}\delta t H} \approx 1 - \frac{i}{\hbar}\delta t H - \frac{1}{2}\left ( \frac{1}{\hbar^2}(\delta t)^2 H^2 \right ) \;;$$ احتمال به دست آوردن $ \lambda _ {i}$ در مرتبه دوم در $\delta t$ $$P(\lambda_{i}) است \approx 1-\left ( \frac{\delta t}{\hbar}\Delta H_{\psi_{i}} \right )^2 \;,$$ که در آن نشان می دهم $$\Bigl(\Delta H_{\psi_{i}}\Bigr)^2= \langle\psi_{i}| H^2|\psi_{i}\rangle-\langle\psi_{i}|H|\psi_{i}\rangle^2$$ **سوال.** در چه رژیم تقریب درجه دوم در دلتا $\delta t$ خوب است؟ | اندازه گیری در مکانیک کوانتومی |
73530 | من برای جمع کردن ذهنم در این مورد کمی مشکل داشتم. اگر من در یک کشتی بودم که 77 درصد سرعت نور را طی می کرد (برای تجربه اتساع زمانی معقول کافی است) آیا زمین را می دیدم که به سرعت به جلو می رود؟ آیا مردم روی زمین می بینند که کشتی من بسیار کند حرکت می کند؟ من این سوال را دارم زیرا داشتم فیزیک غیرممکن (میچو کاکو) را می خواندم و او اظهار داشت که اگر قرار بود با این سرعت سفر کنیم، حدود 10 سال دیگر به ستاره ای نزدیک می رسیدیم، اما روی زمین سال های بیشتری می گذشت. . این باعث میشود که من شک کنم که اگر سالهای زیادی روی زمین بگذرد، حتی اگر زمان را به صورت عادی تجربه کنم، مردم را به سرعت به جلو میبینم. یا به این دلیل که نسبت به من _آنها_ سرعت نور را در حال حرکت هستند به کندی حرکت می کنند؟ | اگر زمین با سرعت 77 درصد سرعت نور حرکت کند چه شکلی می شود؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.