_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
122297 | تا چه اندازه و چگونه «عجیب کوانتومی» مانند درهم تنیدگی و برهم نهی اعمال بر اجسام بزرگتر را متوقف می کند (صرف اتحاد این ذرات کوانتومی). چگونه این اجسام کلان که مانند مکانیک کلاسیک رفتار می کنند، مانند ذرات ساخته شده از آنها عمل نمی کنند؟ | مرز رفتار مکانیک کوانتومی و رفتار مکانیکی کلاسیک |
127661 | من ممکن است مسئله اندازه گیری در فیزیک کوانتومی را با کلمات مختلف مطرح کنم، اما این سوال را خواهم پرسید. ناهمدوسی کوانتومی توسط طرفداران به عنوان نظریه ای پیشنهاد شده است که تمام مسائل عجیب و غریب مربوط به مکانیک کوانتومی، مانند گربه های شرودینگر و مسئله اندازه گیری را حذف می کند. بنابراین در نظریه ناهمدوسی کوانتومی، سیستم (مثال: یک ذره) زمانی «قابل اندازهگیری» میشود که سیستم با سیستم یا محیط دیگری با شرایط و پیامدهای معین تعامل داشته باشد. اما به نظر می رسد که این موضوع مسائلی را مطرح می کند که چگونه سیستم ها می توانند همیشه به طور عینی تعامل داشته باشند. به هر حال، هر سیستمی که با توابع موج توصیف میشود که فقط احتمال اندازهگیریهای احتمالی را به طور کلی میدهد (البته مواردی وجود دارد که با داشتن مبنای مناسب و دانش تابع موج، میتوان اندازهگیری قطعی را تضمین کرد). به نظر من این نشان میدهد که حتی قبل از ناهمدوسی کوانتومی، دو سیستمی که برهم کنش خواهند داشت، توسط تابع موجی به هم متصل شدهاند که شانس ناهمدوسی کوانتومی را توصیف میکند. یا ما به انواعی از ناظران نیاز داریم تا اثرات ناهمدوسی کوانتومی را بیاورند. اگر سوال کمی گیج کننده به نظر می رسد، زمینه ای که در آن سوال پرسیده می شود این است که نظریه ناهمدوسی کوانتومی چگونه بر مسئله اندازه گیری مکانیک کوانتومی تاثیر می گذارد. | چگونه میتوانیم بدانیم که این سیستم با سیستم یا محیط دیگری در مکانیک کوانتومی/دهمدوسی تعامل داشته است؟ |
76949 | در این مقاله نویسنده معادله غیرخطی $$-\frac{\partial^2 \phi}{\partial t^2}+ \nabla \phi= \phi+ \sum_{k=2}^\infty g_k \ phi^k$$ آنها زمان را به صورت مقیاس بندی کرده اند، $$\tau=\omega(\varepsilon) t$$ که در رابطه (8) گفته اند: $\omega=1$ به دلیل آستانه و در معادله (14) گفته اند که $\omega_1 =0$ به دلیل حل محدود و عدم وجود محلول کران هیچ تشدید رخ نمی دهد. میشه لطفا دو شرط رو توضیح بدید که چرا اینطوریه؟ | مقدار $\omega$ در معادله غیر خطی |
75637 | بیشتر یک سوال نجومی است، اما فیزیک نزدیکترین مقوله تبادل پشته ای است که می توانم پیدا کنم و گوگل پاسخی ندارد. مسلماً ارتفاع خورشید برای یک زمان معین از روز در طول سال تغییر میکند که به راحتی با کج محوری زمین توضیح داده میشود. آیا تحمل آن چقدر و با چه مکانیزمی متفاوت است؟ مگر اینکه مشاهدات خام من ناقص باشد، من معتقدم که تحمل خورشید برای یک زمان معین از روز از اوایل سال افزایش یافته است (مشاهدات خام من زاویه آن نسبت به خیابان من در زمانهای ثابتی است که به محل کار میروم و برمیگردم) . این سوال را با پسر عمویم که دریانورد در نیروی دریایی سلطنتی است، بعد از چند پینت و یک پارچ پیمز مطرح کردم، و ما اکنون بسیار مشتاقیم که پاسخی هوشمندانه بشنویم! | آیا تحمل خورشید در یک زمان معین متفاوت است، و اگر چنین است، چگونه؟ |
71023 | وقتی روی ترازو حمام می ایستید، می دانم که نیروی نمایش داده شده نیروی طبیعی است. از آنجایی که نیروی طبیعی است، پس از نظر فنی نیروی نمایش داده شده در واقع Fg= (جرم) (شتاب) خواهد بود درست است؟ اگر این درست است، پس چرا نیروی طبیعی شما در آسانسور تغییر می کند؟ (یعنی اگر از آسانسور پایین می آیید، چرا نیروی طبیعی کاهش می یابد؟) لطفاً این را برای من توضیح دهید، زیرا من واقعاً گیج هستم! اگر بتوانید این را با قوانین نیوتن مرتبط کنید، بهتر است. با تشکر | ترازو حمام چه نیرویی را اندازه گیری می کند؟ |
12961 | من متوجه شده ام که بسیاری از مقالات مجلات (در اپتیک) از عبارت فرکانس فوریه برای توصیف فرکانس چیزی استفاده می کنند. * جستجوی Google Scholar برای فرکانس فوریه. مثال: > _برای مقایسه با منحنی های حساسیت قبلی یک تداخل سنج LISA Michelson، SNR ها را به عنوان تابعی از **فرکانس فوریه**> برای امواج سینوسی از منابعی که به طور یکنواخت روی کره > آسمان توزیع شده اند، می سازیم._ این عبارت اضافی به نظر می رسد. به من آیا صفت «فوریه» چیزی اضافه می کند؟ آیا سعی دارد بین فرکانس های صوتی از فرکانس های نوری تمایز قائل شود؟ یا فرکانس های زمانی از فرکانس های مکانی؟ | معنای خاص فرکانس فوریه (در مقابل به سادگی فرکانس) چیست؟ |
86769 | این یک سوال ساده است. خواهش می کنم مرا ببخشید، چون من یک تجربه گرای حقیر هستم. فرض کنید ما دو ذره چرخش آزاد 1/2 داریم، یعنی یک سیستم منحط 4 برابری. مجموعه عملیات تقارن در این سیستم چیست؟ آیا $SU(2) \times SU(2)$، $SU(4)$ یا چیز دیگری است؟ یا اینکه من تمام این اصطلاحات گروهی را به طور کامل اشتباه متوجه شده ام؟ درک فعلی من این است که $SU(2)$ یک ذره اسپین 1/2 را میچرخاند، و $SU(2) \times SU(2)$ هر دو ذره را میچرخاند (اما نه لزوماً با یک محور و زاویه). علاوه بر این، هنگامی که ما این جادوی حرکت زاویه ای را انجام می دهیم، $SU(2) \times SU(2)$ را می گیریم و آن را به نمایش های تقلیل ناپذیر $SO(3)$ تجزیه می کنیم زیرا می خواهیم چرخش ها را با هم بچرخانیم (با همان محور و زاویه). آیا من در مورد هر یک از اینها اشتباه می کنم؟ من این را به این دلیل میپرسم که افراد در زمینه گرافن میگویند که انحطاط چهار برابری اسپین-دره منجر به تقارن ایزوسپین SU(4) میشود. این برای من گیج کننده بود زیرا قبلاً فکر می کردم که دو چرخش 1/2 درجه آزادی منجر به تقارن $SU(2) \times SU(2)$ می شود. با این حال، اکنون به این باور رسیدهام که $SU(4)$ تقارنهای یک سیستم منحط 4 برابری را توصیف میکند، و $SU(2) \times SU(2) \زیر مجموعه SU(4)$ با مقداری درهمتنیده حالتهایی که با چرخش دو اسپین نشان داده نمیشوند (یعنی اگر من دو ذره چرخشی آماده کنم، نمیتوانم با چرخاندن آنها به همه حالتهای ممکن دست پیدا کنم). | آیا گروه تقارن دو ذره اسپین 1/2 $SU(2) \times SU(2)$ یا $SU(4)$ است؟ |
123163 | در خواندن کتاب مکانیک کلاسیک گلدشتاین (ویرایش دوم) به یک اشتقاق گیج کننده برخوردم. گلدشتاین (معادل 1-71) انرژی جنبشی کل سیستمی از ذرات (کلاسیک) را به صورت زیر بدست میآورد: $$ T = \sum_i \frac{1}{2}m_iv_i^2 = \sum_i \frac{1}{2 }m_i \left( \sum_j \frac{\partial \mathbf{r}_i}{\partial q_j} \dot{q}_j + \frac{\partial \mathbf{r}_i}{\partial t}\right)^2 $$ که در آن $q_i$ مختصات تعمیم یافته است. سپس مربع را برای به دست آوردن سه عبارت گسترش میدهد: $$ T = M_0 + \sum_j M_j\dot{q}_j + \frac{1}{2}\sum_{j,k} M_{jk} \dot{q} _j\dot{q}_k $$ جایی که $M_0$ فقط وابستگی زمانی $\mathbf{r}$ را به $t$، حمل خطی $M_i$ دارد وابستگی به $\frac{\partial \mathbf{r}_i}{\partial q_k}$ و $M_{i,k}$ وابستگی درجه دوم را دارند. گلدشتاین سپس ادعا می کند که اگر معادلات تبدیل به طور صریح شامل زمان نباشند، آنگاه فقط آخرین جمله (سوم) باقی می ماند. من این را نمی فهمم دو عبارت اول از $\frac{\partial \mathbf{r}_i}{\partial t}$ تشکیل شده است که لزوماً صفر نیستند. در هیچ کجای این تعریف از $T$ چیزی شبیه $\frac{\partial q_i}{\partial t}$ نمی بینم که با فرض گلدشتاین صفر خواهد بود. چگونه دو عبارت اول ناپدید می شوند؟ | انرژی جنبشی در فرمالیسم لاگرانژی |
127667 | من خیلی به باتریها فکر کردهام و کشف کردهام که چرا نماد باتری در نمودارهای مدار شبیه یک جفت چیز کلاهک مانند به نظر میرسد: با استفاده از یک نمودار مدار معادل، به عنوان دو چیز کلاهک مانند مدلسازی شده است:! توضیح تصویر در اینجا](http://i.stack.imgur.com/3zCA9.png) در اینجا می بینیم که دو طرف دارای ولتاژ مشابهی هستند. ولتاژ واقعی به واکنش شیمیایی بستگی دارد. مشکل اینجاست من یک مشکل کاملاً دارم که به سمت راست، کاتد، به عنوان یک چیز کلاهک مانند نگاه می کنم که جهتی دارد که به مسیر آن اشاره می کند. مشکل من این است: همه سلول ها می خواهند حل شوند. ممکن است این را باور نکنید، اما نگاهی گذرا به این لینک بیندازید: http://en.wikipedia.org/wiki/Absolute_electrode_potential. در این مقاله آمده است که واکنش نیم سلولی هیدروژن صفر ولتاژی برابر با صفر ندارد، اما در واقع به عنوان یک مرجع عمل می کند. شاید شما این را می دانستید، اما از آنجایی که ولتاژ واقعی اکسیداسیون هیدروژن 4.44 ولت است، باید این عدد را برای لیست واکنش های اکسیداسیون عناصر به واکنش اکسیداسیون اضافه کنیم. یا، با توجه به واکنش کاهش، 4.44 ولت را کم می کنیم، زیرا هر یک از آنها نسبت به یک نیمه واکنش هیدروژن اندازه گیری می شوند. اجازه دهید نگاهی به جدول نیمه واکنشهای کاهشی بیندازیم:  بعد از اینکه متوجه شدیم پتانسیلهای کاهش واقعی باید 4.44 ولت داشته باشند. از مجموع ولت های آنها کم شود، متوجه می شویم که یک واکنش اصلاً نمی خواهد کاهش یابد! هیچ کدامشان! بنابراین، سوال من این است که با توجه به نمودار مدار معادل، چگونه می توانیم بگوییم که هر چیز کلاه مانندی به مسیر خود اشاره می کند؟ مثل این نیست که یونهای مثبت موجود در محلول سعی میکنند قبل از بسته شدن مدار خارجی، فلزی تشکیل دهند (و احیا شوند). الکترون ها باید سعی کنند مانند آند از کاتد فرار کنند، منظور من را متوجه شدید؟ حالا اجازه دهید واضح بگویم: من در مورد زمانی که مدار بسته است همانطور که در نمودار است صحبت نمی کنم: من در مورد قبل از این لحظه صحبت می کنم، زمانی که تنها چیزی که کاتد و آند را به هم متصل می کند سیال الکترولیتی است. من متوجه شدم که وقتی مدار بسته است، تفاوت در پتانسیل ها همه چیز مهم است (که توضیح می دهد که چرا دو فلز مختلف برای بسیاری از سلول های گالوانیکی استفاده می شود). با توجه به استدلال من در بالا، آیا حتی فلز در ناحیه سمت راست نباید حل شود؟ بنابراین، آیا هر دو چیز کلاه مانند نباید به سمت داخل باشد؟ اساساً من می گویم که جهت چیز کلاهک مانند باید معکوس شود. | چرا نماد باتری کاتدی در یک مدار باتری معادل برعکس برای یک مورد مدار باز اشاره نمی کند؟ |
71395 | میدان الکتریکی در هر نقطه در فاصله محدود z از مرکز یک دیسک باردار با چگالی بار یکنواخت در امتداد محور دیسک با این معادله به دست میآید:  بر اساس این معادله، در z=0، میدان الکتریکی برابر است با :  با این حال، منطقاً احساس می کنم در مرکز دیسک، میدان باید صفر باشد. همانطور که تمام بردارهای میدان در آن نقطه لغو می شوند. چرا این اتفاق می افتد؟ | میدان الکتریکی در مرکز یک دیسک باردار با چگالی بار یکنواخت |
9296 | به همه ما در مدرسه گفته می شود که بخار آب و دی اکسید کربن دو گاز گلخانه ای اصلی هستند و تابش مادون قرمز حرارتی را جذب می کنند، گرما را به دام می اندازند و زمین را گرم می کنند. سوال من این است که چگونه این کار را انجام می دهند؟ چرا اکسیژن یا نیتروژن یا هر گاز دیگری نمی تواند تابش مادون قرمز و همچنین بخار آب یا CO2 را جذب کند؟ | دی اکسید کربن یا بخار آب چگونه تابش مادون قرمز حرارتی خورشید را جذب می کند؟ |
28948 | من دیدهام که میتوان با $$ L^i=\epsilon^{ijk}x_{j}\partial_{k} $$ عملگر ساخت اما اگر بخواهم بهجای تفاوت، آیتمهایی که مجموع هستند بسازم چه میشود. به عنوان مثال $$\mathcal{L}^z=x\partial_y +y\partial_x$$ آیا شیئی مانند $|\epsilon_{ijk}|$ وجود دارد که فقط 1s (بدون -1s) داشته باشد؟ با تشکر | تانسور جایگشت مثبت |
15467 | به من گفته شد که قانون شکست اسنل بیانگر این است که یک پرتو نور در یک محیط همسانگرد از نقطه a به نقطه b در زمان ساکن حرکت می کند. چرا این درست است؟ با تشکر | قانون انکسار اسنل |
95526 | از دیدگاه دنیای واقعی، هر بعد در سیستم سه بعدی دکارتی را می توان با محوری که بر دو محور دیگر عمود است نشان داد. در جای دیگری خواندم که اثر ${\sqrt {-1}}$ این است که داده ها را 90 درجه روی محور خیالی تغییر می دهد. حدس میزنم سوال من این باشد: ${\sqrt {-1}}$ چه نقشی (در صورت وجود) در فیزیک روزمره یا حتی کوانتومی دارد؟ ${Edit}$ برای روشن شدن موضوع، من بیشتر به جنبه های بعدی ${\sqrt {-1}}$ توجه دارم. به عنوان مثال، اگر قرار باشد یک مکان سه بعدی را یک نقطه با طول و عرض و ارتفاع در یک نمودار پیچیده با سه محور متقابل عمود بر یکدیگر در نظر بگیرید؟ PS. من می دانم که این تاپیک کمی مغزش پر شده است. اما در دفاع از خود، قبل از اینکه این موضوع را در اینجا پست کنم، به دنبال یک برچسب گمانزنی بودم. | جنبه های بعدی واحد خیالی $i$ در فیزیک |
41740 | درک من از مکانیک کوانتومی این است که وضعیت یک سیستم با یک بردار در فضای برداری پیچیده چند بعدی نشان داده می شود. آیا اصولاً بردار حالتی وجود دارد که یک شیء بزرگ و کلاسیک مانند مثلاً چیزبرگر را در یک لحظه در زمان نشان دهد؟ اگر چنین است، معنای فیزیکی آن «حالت» چیست؟ | آیا حالت کوانتومی برای یک سیستم بزرگ وجود دارد؟ |
47740 | چرا ما همیشه به جای خود گروه، ایالت ها را تحت پوشش بازنمایی های گروهی طبقه بندی می کنیم؟ به عنوان مثال تصویر زیر را که من از «تقارن در فیزیک» توسط گراس برداشتم، ببینید بنابراین در مثال اول، چرا حالت ها را طبقه بندی نکنید تحت SO(3) به جای SU(2)؟ ویرایش: از دیدگاه فیزیکدانان، من به اندازه کافی میدانم که نمایشهای تصویری گروهها را در مکانیک کوانتومی در نظر میگیریم، زیرا اینها کلیترین چیزی هستند که $ |\langle \phi|\psi\rangle|^2 $ را ثابت نگه میدارند. اما به نظر می رسد که گراس در بالا نشان می دهد که نمایش گروه پوشش راه بهتری است. علاوه بر این، گروههای پوششی همیشه به سادگی متصل میشوند، جایی که گروههای دارای بازنمایی تصویری به طور کلی به سادگی متصل نیستند - آیا این ویژگی گروههای پوششی (جهانی) به این موضوع مرتبط است که چرا ما از آنها در این نوع موارد استفاده میکنیم؟ | چرا به جای خود گروه، ایالت ها را تحت گروه های پوششی طبقه بندی می کنیم؟ |
71024 | من یک سوال احمقانه در مورد Eq دارم. (1.3.22) در نظریه ریسمان پولچینسکی جلد 1. در معادله حرکت برای یک ریسمان باز، معادله. (1.3.22)، $$X^i (\tau، \sigma) = x^i + \frac{ p^i}{p^+} \tau + i \bigl(2 \alpha'\bigr)^ {1/2} \sum_{\substack{n= -\infty,\\\n\neq0}}^{\infty} \frac{1}{n} \alpha_n^i \exp\biggl( -\frac{ \pi i n c \tau}{ l}\biggr) \cos \frac{ \pi n \sigma}{l} $$ چگونه فاکتور $ \frac{ p^i را بدست بیاورم {p^+} $؟ | $p^i/p^+$ از کجا در EOM یک رشته باز می آید؟ |
70040 | به عنوان مثال، چه خواص اسپینورها دلیلی برای استفاده از آنها برای توصیف توابع موج فرمیون ها به ما می دهد؟ | چرا از اسپینورها برای توصیف فرمیون ها استفاده می کنیم؟ |
78184 | مطمئن نیستم که اینجا جای خوبی برای پرسیدن این سوالات باشد. ببخشید اگر نیست آیا مطالعاتی وجود دارد که مقاومت ساختمان ها را در برابر سونامی ارزیابی کرده باشد؟ چه نوع ساختمان هایی می توانند سونامی با امواج 30 متری را مدیریت کنند؟ یا یک سونامی بزرگ با امواج 100 متری؟ آیا ساختمان های زیرزمینی در این موارد ایمن هستند؟ آیا پتانسیل تخریب مستقیماً با ارتفاع امواج در ساحل ارتباط دارد؟ | سونامی: قدرت تخریب |
121216 | ضریب تقارن نمودار فاینمن زیر چیست اگر فرض کنیم نقاط خارجی ثابت هستند؟! نمودار من به نمودار دوم در ردیف سوم شکل 9.7، صفحه 62 کتاب سردنیکی اشاره میکنم، اما بر خلاف سردنیکی، میخواهم نکات خارجی ثابت نگه داشته شوند. | ضریب تقارن نمودار فاینمن |
132753 | من یه سوال خیلی جالب دارم در تصویر پایین یک ماشین در حال رانندگی است. در حلقه یک بخش گم شده است. شعاع حلقه r = 40cm است. ماشین در ارتفاع h = 3r استارت می خورد. اگر ماشین از وقفه حلقه بپرد پرواز می کند و در آن طرف وقفه فرود می آید و جلو می رود تا رانندگی کند. حالا باید بفهمم که قسمت گمشده حلقه چقدر طول دارد. فی هیچ ارزشی ندارد. من مجبور نیستم اصطکاک را محاسبه کنم.  سرعت ماشین در B 17.5 کیلومتر در ساعت است، درست است؟ | طول قسمت گم شده |
69949 | چرا همه کهکشانهای در حال چرخش آنطور که ذهن جوان من انتظار دارد، به شکل دیسکی نیستند؟ من میدانم که چگونه درونیترین بخشهای یک کهکشان سریعتر از قسمتهای بیرونی میچرخند، و این میتواند توضیح دهد که چرا برخی کهکشانها بر اساس سن، مارپیچیتر از بقیه هستند. اگرچه، این توضیح نمی دهد که چگونه بازوها در وهله اول به وجود آمدند. آیا ممکن است ربطی به توزیع ناقص جرم و در نتیجه توزیع ناقص گرانش داشته باشد که باعث شکافی در دیسک میشود که از آن نقطه گرانش، نیروی مرکزگرا و اینرسی میتواند فراگیر شود؟ یا اینکه اتفاقی زودتر در زندگی یک کهکشان می افتد؟ | بازوهای مارپیچی چگونه تشکیل می شوند؟ |
47741 | تقریباً غیرممکن است که روی یک اسکیت روی یخ تعادل داشته باشید اگر در حالت ثابت ایستاده باشید. اما فقط کمی به جلو حرکت کنید - این کار خیلی طول نمی کشد - و ناگهان آسان می شود. میتوانید روی یک پا بایستید و بدون زحمت از نیمه راه روی زمین سر بزنید. اصطکاک باعث می شود که به تدریج سرعت خود را کاهش دهید، و تنها زمانی که تقریباً تا توقف کامل کند شده اید، تعادل دوباره سخت می شود. چرا؟ این به طور مشکوکی شبیه به این سوال است که چرا حفظ تعادل روی دوچرخه در حال حرکت آسان تر است. اما پاسخ استاندارد به آن شامل تکانه زاویه ای چرخ ها است. اینجا هیچ چیز چرخشی نیست در واقع، به غیر از کاهش بسیار جزئی در اثر اصطکاک، حرکت نباید تفاوتی ایجاد کند. در هر دو مورد، شما در یک چارچوب مرجع تقریباً اینرسی ثابت ایستاده اید. آیا آن کاهش اندک به نوعی اهمیت دارد؟ یا تعامل بین یخ و یک اسکیت متحرک به نوعی به شما کمک می کند تا تعادل داشته باشید؟ | چرا حرکت به تعادل در اسکیت های یخ کمک می کند؟ |
127668 | بهترین درک ما این است که [نور] یک اختلال در میدان های الکترومغناطیسی اجسام باردار است. http://einstein.stanford.edu/content/relativity/q212.html این پیوندی است به جدیدترین گزارشی که من می توانم برای آزمایش هایی که در تلاش برای مشاهده یا اندازه گیری یک فوتون بدون از بین بردن آن هستند، بیابم. http://www.livescience.com/41465-photons-seen-without-being-destroyed.html فوتن مستقیماً با اتم برهمکنش نداشت، اما فاز اتم را تغییر داد - زمان تشدید آن با اتم حفره دانشمندان می توانند از تفاوت بین حالت برهم نهی - زمانی که اتم در دو حالت قرار دارد - و فاز اندازه گیری شده اتم برای محاسبه اینکه آیا اتم است. یا فوتون وارد حفره نمی شود به این ترتیب آنها فوتون را بدون از بین بردن آن، بدون دست زدن به آن دیدند. عنوان گمراه کننده است زیرا این گزارش سال 2013 به این نتیجه می رسد که پیشرفته ترین آزمایش ها برای مشاهده و اندازه گیری یک فوتون فقط نحوه تعامل فوتون با چیزهای دیگر را مشاهده می کنند، نه خود فوتون. اندازهگیری و مشاهده و پیشبینی تأثیری که چیزی میگذارد، با اندازهگیری و مشاهده و پیشبینی خود آن چیزی نیست، حتی اگر نتایج شما منسجم و معقول باشد. نسبیت خاص بیان می کند: * سرعت نور در خلاء، صرف نظر از سرعت ناظر، همیشه $c$ است. * قوانین فیزیک برای همه ناظران در حرکت یکنواخت یکسان است. این دو عبارت که ما به عنوان نسبیت خاص می شناسیم نشان می دهد که $c$ (سرعت نور) از قوانین فیزیک مشابه ناظر (هر چیزی که با $c$ حرکت نمی کند) پیروی نمی کند. * قوانین فیزیک برای همه ناظران در حرکت یکنواخت یکسان است. * ناظر (هر چیزی که هرگز با سرعت $c$ حرکت نمی کند) است. * قوانین فیزیک برای (هر چیزی که هرگز با سرعت $c$ حرکت نمی کند) یکسان است. * قوانین فیزیک برای هر چیزی که با سرعت $c$ حرکت می کند یکسان نیست. نسبیت خاص همچنین نشان می دهد که هر آزمایشی در مورد سرعت نور که در خلاء انجام نمی شود اجازه سرعت مناسب $c$ را نمی دهد. قوانین فیزیک برای هر چیزی که $c $ سفر نمی کند یکسان است، و چون برای هر چیزی که $c $ سفر نمی کند یکسان است، ما می توانیم چشم انداز هر چیزی را که $c $ سفر نمی کند را به چشم انداز هر چیز دیگری تبدیل کنیم. چیزی که $c$ سفر نمی کند، صرف نظر از سرعتی که هر چیزی که $c $ سفر نمی کند در حال حرکت است. قوانین فیزیک برای هیچ ناظری مانند $c$ نیست. به همین دلیل است که ما نمی توانیم چشم انداز $c$ را به چشم انداز چیزی که $c$ سفر نمی کند یا برعکس تبدیل کنیم. اگر قوانین فیزیک برای ما مانند $c$ بود، می توانستیم $c$ سفر کنیم. این قوانین مختلف فیزیک نور، در جهان مختلف آن است که به آن اجازه می دهد با $c$ سفر کند، در حالی که اینجا در جهان ما، بدون قوانینی که این امکان را فراهم می کند، ما هرگز نمی توانیم با $c$ سفر کنیم. $c$ و ناظران که هرگز نمی توانند با حرکت یکنواخت حرکت کنند، توسط قوانین مختلف فیزیک که برای هر یک از آنها اعمال می شود، از حرکت در حرکت یکنواخت جلوگیری می کنند. یعنی $c$ بدون زمان وجود دارد، بنابراین کل مفهوم حرکت متفاوت است اگر نتوانید لحظه به لحظه و همچنین از فضا به فضا حرکت کنید. همچنین به همین دلیل است که نمیتوان $c$ یک قالب مرجع اینرسی یا برای $c$ اینرسی داشته باشد. جایی که $c$ وجود دارد، زمان وجود ندارد، بنابراین هیچ تغییری وجود ندارد، بنابراین هیچ مقاومتی در برابر تغییر وجود ندارد. مفهوم فیزیک اینرسی برای $c$ قابل اعمال نیست زیرا $c$ تحت کنترل زمان نیست. از نظر فلسفی، دو گزاره نسبیت خاص را می توان اینگونه بیان کرد: $c$ دائماً با هر چیز دیگری متفاوت است. بقیه چیزها نسبتاً یکسان است. چرا این معنادار است؟ فیزیکدانان می گویند که این فقط ما را از اعمال فیزیک در دیدگاه $c$ باز می دارد که به هر حال بی معنی است. و سپس برای درک $c$، فیزیکدانان فیزیک را برای $c$ اعمال می کنند که بر $c$ حاکم نیست، فیزیک هر چیزی که با $c$ سفر نمی کند. سایر ناظران دیدگاه متفاوتی از همان فیزیک دارند که به ما امکان می دهد دیدگاه خود را به دیدگاه هر ناظر دیگری تبدیل کنیم. زیرا ما از همان فیزیک استفاده می کنیم. اگر $c$ دیدگاه متفاوتی از فیزیک ما داشت، آنگاه میتوانیم با استفاده از فیزیک خود، دیدگاه خود را به چشمانداز $c$ تبدیل کنیم، همانطور که میتوانیم با هر چیز دیگری که دیدگاه متفاوتی از فیزیک ما دارد. از آنجایی که $c$ دارای مجموعه متفاوتی از فیزیک است، تعریف ما از چشم انداز را نمی توان برای $c$ اعمال کرد، بنابراین نمی توان بین دیدگاه ها تغییر شکل داد زیرا فقط یک چشم انداز وجود دارد. تغییر دیدگاه بین دو ناظر مانند این است که دو نفر که به زبانهای مختلف صحبت میکنند روی یک کلمه واحد برای یک رنگ توافق میکنند. اعمال پرسپکتیو (یا کادر) یک ناظر به $c$ (یا بالعکس) مانند این است که از دو نفر که به زبان های مختلف صحبت می کنند بخواهیم روی یک کلمه واحد برای یک رنگ توافق کنند در حالی که یکی از آنها کور و لال است و دیگری ناشنوا و بی سواد آن سابق | ذرات بدون جرم و سرعت نور - جدید؟ نظریه های هستی |
81412 | من در حال حاضر در حال مبارزه برای درک فیزیک پشت این سوال هستم (صرفاً به این دلیل که سخنرانی ما زمینه مناسبی را در مکانیک کوانتومی به ما نداده است). در آزمایش دو شکافی، به شما $\psi_1= A_1e^{-i(ky-wt)/\sqrt{1+y^2}}$ و $\psi_2 = A_2e^{-i(ky+\pi y داده می شود. -wt)/\sqrt{1+y^2}}$ که در آن $A_1$ و $A_2$ ثابت های عادی سازی هستند که باید تعیین شوند. این بردارهای حالت نشان دهنده الگوی پراش است که در 2 آشکارساز عمودی مجزا هنگام برخورد منبع نور به صفحه نمایش رخ می دهد. از من خواسته می شود که شدت را زمانی محاسبه کنم که: الف) 2 شکاف باز شود و از یک منبع نور برای تشخیص اینکه الکترون از کدام شکاف عبور می کند استفاده شود. ب) 2 شکاف بدون منبع نور باز است. من $A_1$ و $A_2$ را پیدا کردم که هر دو برابر $1/\pi$ هستند و برای بدست آوردن شدت میدانم که باید آنها را برهم بگذارم و مجموع را مربع کنم بنابراین شدت = $\psi_1^2 + \psi_2^2+2\psi_1\ psi_2$. با این حال، نمیدانم که منظور از گزینههای a) و b) چیست یا اینکه آیا میخواهم یک مقدار واحد برای شدت دریافت کنم یا اینکه در رابطه با $y$ و $t$ باشد. من واقعاً ممنون می شوم اگر کسی وقت بگذارد و به من توضیح دهد که قرار است چه کاری انجام دهم. | چگونه می توانم شدت یک الگوی پراش را در آزمایش دو شکاف محاسبه کنم؟ |
123190 | نیروی ضعیف، قوی و الکترومغناطیسی از طریق بوزون ها ایجاد می شود. من با مدل Walecka برخورد کردم که در آن ذرات مبادله مزون های $\sigma$ و $\omega$ هستند. دوباره بوزون ها چرا برهمکنش ها همیشه از طریق بوزون ها (نه فرمیون ها) انجام می شود؟ | چرا فعل و انفعالات همیشه از طریق بوزون ها (برخلاف فرمیون ها) انجام می شود؟ |
13708 | فضانوردی را تصور کنید که در فضای آزاد بدون تأثیر گرانشی قابل توجهی در نزدیکی خود شناور است. فضانورد یک قطب نازک خودسرانه با چگالی یکنواخت با طول $l$ و جرم $m$ را می گیرد، آن را از منظر خود به صورت عمودی جهت می دهد و سپس مقداری فاصله $h$ در مقابل خود قرار می دهد. در نهایت، هنگامی که قطب در جای خود قرار گرفت، با نیروی $F$ آن را در مختصاتی در فضای $p$، در فاصله $r$ از مرکز جرم قطب، لگد زد. در چه شرایطی مختصات دیگری در کانتور قطب از مختصات $p$ عبور می کند تا با پای فضانورد برخورد کند؟ | یک فضانورد و یک قطب انتقام جو |
134160 | همانطور که می دانیم، بیشتر جرم ماده معمولی از انرژی جنبشی کوارک ها می آید. این بدان معناست که انرژی جنبشی کوارک ها به جرم هر جسم کمک می کند. با این حال به این سوال نگاهی بیندازید. آیا یک جسم متحرک با افزایش سرعت، فضا-زمان را منحنی می کند؟ یک ستاره متحرک فضا-زمان را بیشتر از زمانی که حرکت نمی کرد خم نمی کند. (یک مثال ارائه شده این بود که یک ستاره متحرک فقط به خاطر حرکتش به سیاهچاله سقوط نمی کند). به نظر می رسد این یک تناقض است. در حالت اول، حرکت کوارک ها به خمش (با کمک جرم) کمک می کند. در حالت دوم، حرکت ستاره انجام نمی شود. هر دو معنا دارد. اما چگونه تناقض را حل کنیم؟ بیایید مثال ماکروسکوپیک تری بزنیم. اگر ما تعداد زیادی سیارک در جهات تصادفی در ناحیه ای از فضا داشتیم، آیا این حرکت خمش فضا-زمان را افزایش می داد (مثلاً ناظر دور از میدان سیارک). تصور کنید که سیارک ها را کوچک می کنید و تعداد آنها را افزایش می دهید تا گازی از ذرات کوچک داشته باشید. این حرکت در جهات تصادفی به انرژی درونی ترجمه می شود و به خم شدن فضا-زمان کمک می کند، همانطور که انرژی جنبشی کوارک ها به خمش فضا-زمان کمک می کند. و در واقع، مقدار کافی از این می تواند باعث ایجاد سیاهچاله شود. نکته جالب این است که شما نمی توانید به یک قاب تبدیل شوید که هیچ یک از سیارک ها یا ذرات کوچک در آن در حرکت نباشند. در مورد یک ستاره منفرد در حال حرکت، می توانید به کادری تبدیل شوید که ستاره در حال حرکت نیست. این سوال مرتبط به نظر می رسد: آیا جرم نسبیتی اثرات گرانشی از خود نشان می دهد؟ مقاله ای از Wilzcek در مورد جرم بدون جرم. فکر می کنم این مقاله پاسخ خوبی به این سوال است. http://www.aip.org/pt/nov99/wilczek.html نکات دیگر: در مورد ستاره، تانسور تنش تعیین می کند که فضا-زمان چگونه منحنی می شود. تانسور تنش یک جسم مستقل مختصات است. بنابراین مهم نیست که از چه مختصاتی برای انجام محاسبات خود استفاده می کنید. به عبارت دیگر، چه در فریمی باشید که با ستاره حرکت می کند یا در سفینه فضایی که توسط ستاره حرکت می کند، تانسور متریک محاسبه شده باید یکسان باشد. در مورد گاز، هیچ چارچوبی وجود ندارد که در آن ذرات همه نسبت به آن قاب ثابت باشند. شما نسبت به برخی از ذرات ثابت می ایستید، اما ذرات دیگر سپس حرکت می کنند و غیره. جزء تانسور تنش-انرژی تغییر می کند، اما نتیجه یکسان است. بنابراین حرکت به انحنای فضا زمان میافزاید، اما به شرطی که نتوانید آن را تغییر دهید. | انرژی جنبشی کوارک ها چگونه به جرم اجسام ماکروسکوپی کمک می کند؟ |
36041 | دقیقا همان چیزی که عنوان بیان می کند. سلول های فتوولتائیک نور فرودی را به الکتریسیته تبدیل می کنند. این احتمالاً به این معنی است که آنها هنگام تاریکی - مانند فضای عمیق - الکتریسیته کمتری تولید می کنند. چقدر می توان یک سلول خورشیدی را از خورشید دور کرد و همچنان موثر بود؟ | فتوولتائیک چقدر از خورشید فاصله دارد؟ |
123162 | فرض کنید من یک خورش یا سوپ پختم و سپس آن را از روی اجاق برداشتم و بدون درب آن را بگذارید تا خنک شود. البته اگر هم بزنم سریعتر سرد می شود (سطح بیشتر) اما در نهایت تا دمای اتاق خنک می شود حتی اگر آن را به حال خود رها کنم. همانطور که خنک می شود، مایع خود را در اثر تبخیر از دست می دهد - بخار از آن بلند می شود - تا زمانی که کمی خنک شود. آیا مایع بیشتری را از دست می دهد، در مجموع، اگر آن را در حین سرد شدن هم بزنم، یا اگر آن را به حال خود رها کنم - یا به همان میزان از دست می دهد؟ | آیا با سرد شدن خورش مایع بیشتری از دست می دهد؟ |
28940 | تلسکوپ های با اپتیک تطبیقی (AO) برای چندین دهه مورد استفاده قرار گرفته اند. تا آنجا که من می دانم، کمترین طول موج استفاده شده در مادون قرمز نزدیک است. مشخص است که پارامترهای Fried برای محدوده مرئی در مقابل مادون قرمز کوچکتر هستند. > آیا رصدخانه های زمینی وجود دارند که از AO در محدوده مرئی استفاده می کنند؟ > مسائل فنی برای دستیابی به نسبت های قابل قبول AO Strehl در محدوده > قابل مشاهده چیست؟ | قابلیت اپتیک تطبیقی در محدوده مرئی |
11390 | آیا تمام جهان مرئی در همه جا دقیقاً هم سن هستند؟ در مورد جهان فراتر از آنچه ما می توانیم ببینیم چطور؟ | آیا کل کیهان هم سن است؟ |
96366 | اگر یک لامپ فلورسنت را روشن کنید، قبل از روشن شدن سوسو میزند. اگر آن را خاموش کنید و بعد از 2 ثانیه دوباره روشن کنید، این بار سوسو نمیزند بلکه بلافاصله روشن میشود. اگر مدتی صبر کنید (مثلاً 10 دقیقه) و دوباره چراغ را روشن کنید، قبل از روشن شدن دوباره سوسو میزند. چرا قبل از روشن شدن سوسو می زند؟ و چرا بعد از 2 ثانیه فاصله روشن و خاموشش نمی کند؟ | چرا یک لامپ فلورسنت قبل از روشن شدن سوسو میزند؟ |
33275 | من سعی می کنم رسانایی در رژیم پاسخ خطی یک گاز الکترونی بی نظم را محاسبه کنم. (یا در نهایت یک سیستم فرمیونی سنگین میدان متوسط با توابع سبز یک ذره شناخته شده). سعی می کنم از روشی در «نظریه میدان کوانتومی حالات غیرتعادلی» نوشته جی رامر استفاده کنم. به طور خاص من به بخش 6.2 نگاه می کنم. راستش را بخواهید خیلی نمی فهمم او چه می کند. آیا کسی آن محاسبات را انجام داده است و می تواند راهنمایی هایی در مورد نحوه تفکر و شاید برخی مراحل بیشتر در مشتقات ارائه دهد؟ سوال من به طور خلاصه این خواهد بود: اگر من توابع آزاد شناخته شده گرین را بدانم، چگونه پاسخ خطی را هنگام اعمال میدان الکتریکی محاسبه کنم؟ | محاسبه رسانایی از توابع گرین |
28946 | به طور کلاسیک، ما از $\mathbf{F}=q\mathbf{v}\times \mathbf{B}$ میدانیم که میدان مغناطیسی روی یک ذره باردار کار نمیکند. در مکانیک کوانتومی، هامیلتونی یک ذره باردار در میدان مغناطیسی با $$\hat{H}~=~\frac{1}{2m} \left[\frac{\hbar}{i}\vec\ به دست میآید. nabla - \frac{q}{c}\vec A\right]^2.$$ چگونه میتوانیم از این همیلتونی نتیجه بگیریم که آیا کار انجام شده روی ذره است؟ | کار انجام شده بر روی ذره باردار توسط میدان مغناطیسی در مکانیک کوانتومی |
126533 | مدل Walecka یا $\sigma$/$\omega$-تئوری موثری است که برهمکنش نوکلئون-نوکلئون را با مبادله $\sigma$/$\omega$-mesons توصیف میکند. چرا تعاملات توسط pions را شامل نمی شود؟ | چرا مدل Walecka شامل pions نمی شود؟ |
129676 | منشا ** _مولکولی_** **_ویسکوزیته_** چیست؟ منشا مولکولی کشش تقریباً برای من روشن است: در پایین ترین قسمت، «کشش» از جاذبه و دافعه بین اتم ها ناشی می شود، زمانی که آنها به طور منطقی از یکدیگر دور یا بسیار نزدیک هستند (مانند پتانسیل لنارد-جونز). آیا توضیح مشابهی برای ویسکوزیته نیز وجود دارد؟ از کجا می آید؟ | ویسکوزیته در سطح مولکولی چگونه توصیف می شود؟ |
45833 | سلام، سوال من این است که اگر یک سیستم لنز مرکب با گاز یا مایع پر شود، در مقایسه با سیستم لنز که تنها با هوا جدا می شود، چه تأثیری روی سیستم دارد. آیا این روی قدرت کانونی سیستم یا اصلاً بر قدرت مؤثر تأثیر می گذارد؟ | اثر گاز یا مایع در یک سیستم عدسی مرکب |
13703 | احتمالاً به اندازه قطعات بستگی دارد ... اما در چه نقطه ای باید از فرض یک رابطه خطی دست بکشم؟ در سوال قبلی از من خواسته شد بپرسم. | آیا باید دو تکه بیکن کانادایی را دوبرابر طول یکی در مایکروویو بپزم؟ |
128765 | ما یک فنر متصل به دیوار داریم و در قسمت دیگر جسمی روی سطحی بدون اصطکاک. من سعی کردم دوره نوسان بهار را محاسبه کنم. من از بقای انرژی و معادلات سینماتیک برای شتاب متوسط استفاده کردم. $$\frac{1}{2}kA^2 = \frac{1}{2}mv^2 \Rightarrow v^2=k\frac{A^2}{m}$$ $$v^2= 2aA+v_0^2=2aA \Rightarrow \frac{kA^2}{m}=2aA \Rightarrow a= \frac{kA}{2m}$$ $$v=at \Rightarrow \sqrt{\frac{kA^2}{m}}=\frac{kA}{2m} t \Rightarrow t= 2 \sqrt{\frac{m}{k}}.$$ این فقط حرکت از دامنه به موقعیت $x=0$. 3 قسمت جلو یکسان هستند زیرا انرژی جنبشی دائماً به پتانسیل الاستیک تبدیل می شود. $$T=4t=8 \sqrt{\frac{m}{k}}$$ من از معادلات سینماتیک برای برخی از شتاب متوسط شتابهای متغیر استفاده کردم. فرمول $T=2 \pi \sqrt{\frac{m}{k}}$ را میگفت. $\pi$ برابر با 4 نیست. آیا کسی می تواند توضیح دهد که چگونه فرمول را استخراج کنیم؟ | استخراج دوره نوسان بهار |
69943 |  با نگاهی به عکس بالا، به زودی متوجه خواهید شد که توضیح آنچه در واقعیت (در فیزیک امروزی) اتفاق میافتد، غیرممکن است. کلمه ستاره مانند یک بمب همجوشی هسته ای است که فشار آن در برابر نیروی گرانشی متعادل است. 1. یک ابرنواختر (یا یک سیاهچاله) با عدم تعادل بین آنها ایجاد می شود، بنابراین آیا ابرنواختر یک بمب همجوشی خالص طبیعی نیست؟ 2. سپس چه معادلاتی قادر به شبیه سازی یک انفجار ابرنواختر مجازی هستند؟ | فیزیک پشت انفجار ستاره ها چیست؟ |
105516 | در مکانیک کوانتومی اعداد مختلط به دلیل رابطه $$[\hat q_i,\hat p_j]=i\hbar\delta_{ij} کاملاً ضروری هستند. برای راحتی محاسبات ریاضی؟ آیا نمونه ای از فیزیک کلاسیک وجود دارد که راه دیگری جز معرفی متغیرهای پیچیده وجود نداشته باشد؟ آیا دلیل محکمی وجود دارد که بتوانم بگویم اعداد مختلط در فیزیک کلاسیک نیز اجتناب ناپذیر هستند؟ | متغیرهای پیچیده در مکانیک کلاسیک |
76558 | من یک سوال در مورد نیروی لورنتس روی شارژ دارم $q$: $$\mathbf{F}=q(\mathbf{E}+\mathbf{v}\times\mathbf{B}).$$ من این را میدانم اگر کسی بوست لورنتس را انجام دهد، میدان الکتریکی $\mathbf{E}$، میدان مغناطیسی $\mathbf{B}$ و سرعت ذره $\mathbf{v}$ همه تغییر خواهند کرد. آیا نیروی لورنتس $\mathbf{F}$ نیز تحت یک تقویت لورنتس تغییر می کند؟ من فکر میکردم که نباید چون نیرو چیزی است که اثری قابل مشاهده دارد: میتوان آن را مستقیماً با استفاده از یک شتابسنج اندازهگیری کرد. | آیا نیروی لورنتس تحت یک تقویت تغییر می کند؟ |
89161 | من معتقدم این فقط یک سوال فنی است. با این حال من نمی توانم آن را درک کنم. گفته می شود که در فضای زمان دو بعدی، فیلدهای گیج $A_\mu$ را می توان در مختصات مخروط نوری به صورت $A_+=ig\partial_+g^{-1}$ و $A_-=ih\partial_-h^{-1 بازنویسی کرد. }$، که در آن $g$ و $h$ عناصر گروه سنج هستند. کسی می تواند یک توضیح ساده و شفاف در مورد آن به من بدهد؟ با تشکر | میدانها را در فضازمان دوبعدی اندازهگیری کنید |
71027 | ضرب المثل قدیمی می گوید، طبیعت از خلاء بیزار است، اما این دقیقاً درست نیست. جهان پر از خلاء است. چیزی که طبیعت از تفاوت های بزرگ انرژی متنفر است. بنابراین، برای مثال، یک محفظه خلاء باید به اندازه کافی قوی باشد تا در برابر فشار 101 کیلو پاسکال روی سطح مقاومت کند، و معمولاً مواد مورد نیاز برای ساختن چنین ساختاری سنگینتر از حجمی است که در آن وجود دارد. من اغلب اشاراتی به عصر الماس نیل استفنسون شنیدهام و مردم میگویند که شاید روزی بتوانیم ساختارهای نانویی قویتر و سبکتر از هوا بسازیم (در واقع، کاملاً قابل قبول است: http://www.euronews. com/2012/11/01/مواد-سبکتر-از-هوا-کشف/). با این حال، من کنجکاو هستم که چرا کره های متحدالمرکز با فشار جزئی به عنوان یک رویکرد کار نمی کنند. اگر ساختاری را در نظر بگیرید که در مقطع است: خارج | P1 | P2 | P3 | ... PZ ... | P3 | P2 | P1 | در خارج از جایی که مقدار P(n) چیزی شبیه به P(n-1) * 4/5 (یا مقداری جزئی دیگر) و PZ ~= 0 باشد، به نظر من دلیلی وجود ندارد که این کار را انجام ندهد. ساختن سازه از مواد نسبتاً سبک و نسبتاً ضعیف با بسیاری از لایههای متحدالمرکز امکان پذیر نیست که فرو نریزند. شاید حداقل فاصله فاصله لازم وجود داشته باشد و ملاحظات عملی نیز وجود داشته باشد مانند اینکه چه چیزی کره ها را از سقوط به دلیل گرانش و لمس کردن باز می دارد. هنگامی که دو سطح را لمس می کنند، اختلاف فشار به طور موثری دلتا روی دو فضای باز است. که در نهایت در مقابل خلاء داخلی خواهد بود و ساختار را میشکند، «چگونه میتوانید فشار کرهها را کاهش دهید» و غیره ... اما اجازه دهید برای یک موقعیت ایدهآل بگوییم که در آن سازه در یک گاز بدون منبع گرانشی قوی شناور است. همه چیز را به هم ریخته، و فشار به طور جادویی از قبل در هر منطقه فشار تنظیم شده است. آیا این کار می کند؟ اگر نه، چرا ساختار فرو می ریزد؟ آیا واقعاً می توان چنین ساختاری را ساخت؟ (به عنوان مثال، یک خط لوله منفرد که از لبه به مرکز حرکت می کند، می تواند موقعیت کره ها را حفظ کند و فشار آنها را در یک زمان کاهش دهد؛ مقدار ماده برای انجام این کار (با وجود متراکم بودن) به شعاع آن مربوط می شود. کره، در حالی که شناوری به حجم کره مربوط می شود، تصور می کنم که می توان یک بالابر مثبت خالص ایجاد کرد...) | آیا می توان یک بالون خلاء با استفاده از کره های متحدالمرکز با فشار جزئی ایجاد کرد؟ |
11397 | من با یکی از دوستانم در حال بازی یک آرپی جی روی میز بودم. تنظیم شده بود...خب خیلی عجیب بود، بنابراین وارد آن نمی شوم. کافی است بگویم مرد بد یک چوب دینامیت داشت و ما روی یک آتشفشان بودیم. با تیرکمانم به دینامیت زدم و مستقیماً پشت سر شرور به گدازه زدم. DM من گفت دینامیت آب می شود. گفتم باید منفجرش می کرد. نیازی به گفتن نیست که به عنوان یک زن و شوهر (به هر حال، ما یک بازی فانتزی انجام میدادیم و بعد در مورد فیزیک آن بحث میکردیم) از دست هم خیلی ناراحت بودیم. در این سناریوی کاملا واقعی چه اتفاقی می افتاد؟ آیا چوب دینامیت منفجر می شود؟ یا به سادگی ذوب می شود؟ | اگر دینامیت را در حوضچه ای از گدازه بیندازید، منفجر می شود یا ذوب می شود؟ |
134288 | با داشتن کمی وقت آزاد، پروژه کوچکی را شروع کردم که سعی در درک نحوه عملکرد موسیقی با جزئیات بیشتر دارد، که تا کنون فقط شامل تئوری موسیقی و کمی تئوری مجموعه بوده است. اکنون سعی میکنم فیزیک امواج صوتی را بررسی کنم، و به ویژه، سعی میکنم بفهمم که چگونه هر صدا را میتوان به عنوان مجموع امواج گناه تحلیل کرد. من برای مدرک ریاضی درس می خوانم، بنابراین با تبدیل های فوریه، توابع مثلثاتی و غیره آشنا هستم، اما هرگز واقعاً نیازی به اعمال آنها در امواج صوتی با جزئیات نداشته ام. در این سؤال، من واقعاً نمیپرسم که ریاضیات تبدیل فوریه چگونه کار میکند، من بیشتر به جزئیات این میپردازم که چگونه یک تابع سینوسی (یا کسینوس) میتواند یک موج صوتی را مدلسازی کند. پیشاپیش بابت طولانی بودن سوال عذرخواهی می کنم، در ابتدا تقریبا دو برابر طولانی تر بود اما تا آنجا که توانستم آن را فشرده کردم. من میدانم که موج صوتی نوسان طولی ذرات در یک محیط است و ممکن است موجی با حرکت مکرر چیزی به جلو و عقب مانند یک سیم گیتار یا یک تکه مقوا در داخل بلندگو ایجاد شود. من در درک نحوه انتقال این نوسانات کمی مشکل داشته ام، بنابراین به عنوان زمینه سؤالاتم سعی می کنم درک فعلی خود را از آن توضیح دهم (و امیدوارم این کار باعث می شود که مشخص کنم کجا رفته ام. اشتباه). * * * **درک مفهومی من تاکنون:** (با خواندن این سوال) من اولین نوسان غشای بلندگو (یعنی یک تکه مقوا) را در هوا تصور می کنم، اما می تواند یک آکورد آوازی، یک گیتار باشد. ریسمان و غیره. غشاء سرعت اولیه مشخصی را به ذرات وارد می کند، اما این سرعت به سرعت توسط ذرات اطراف هوا جذب می شود. به برخوردهای ناکارآمدی که در زوایای متفاوت با جهت انتشار موج رخ می دهد. ذرات نزدیک به هم رانده می شوند، و به دلیل ماهیت گازها/مایعات، پخش می شوند، اما این باعث تجمع ذرات در جایی پایین تر از خط می شود و زنجیره تا زمانی که حرکت ذرات به گوش من می رسد ادامه می یابد. هنگامی که غشای بلندگو به سمت عقب حرکت می کند، یک ناحیه از فضا برای حرکت ذرات آزاد می شود. ذرات شروع به حرکت در جهت معکوس می کنند. از آنجایی که این حرکت به هیچ وجه توسط سرعت اولیه ای که به ذرات داده می شود کنترل نمی شود، سرعت صوت ثابت است (در یک محیط معین). اگر آنچه در بالا گفتم درست باشد، پس (تا آنجا که من می توانم بگویم) برای تعریف طول موج $\lambda$ باید زمان را برای لحظه ای متوقف کنیم، سپس فاصله بین دو نقطه را که ذرات حداکثر چگالی دارند اندازه گیری کنیم. فرکانس $f$ غشای بلندگو به این صورت تعریف می شود که چند بار در واحد زمان به عقب و جلو نوسان می کند، به طوری که اگر زمان صرف شده برای یک نوسان $T$ باشد، داریم $f=\frac{1}{1}{101} T}$. واضح است که سرعت موج $v=\frac{\lambda}{T}=f\lambda$ خواهد بود. با این حال می دانیم که $v$ یک ثابت است، بنابراین افزایش فرکانس غشای بلندگو به معنای کاهش طول موج موج است. هر بار که غشاء نوسان می کند، زنجیره دیگری از ذرات متراکم را به راه خود می فرستد، به طوری که فرکانس غشاء برابر با فرکانس موج است. * * * **سوال 1:** _آیا سرعتی وجود دارد که غشاء برای ذرات هوا خیلی سریع حرکت کند؟ تقریباً فوراً نوسان می کند، در غیر این صورت غشاء هیچ ذره ای برای حرکت در سفر بازگشت خود نخواهد داشت. سرعت صوت در هوا 343 دلار در متر بر ثانیه است. اگر غشاء با سرعتی مثلاً دو برابر این سرعت حرکت کند، قبل از اینکه ذرات هوا به موقعیت اولیه خود بازگردند، بازگشته است. بدیهی است که این هیچ محدودیتی در فرکانس ایجاد نمی کند، زیرا می توانید سرعت غشاء را به طور دلخواه با کاهش مسافتی که باید طی کند، کوچک کنید، اما آیا من درست می گویم که این اتفاق می افتد؟ **سوال 2:** _در چه مواردی می توانیم صدا را با تابع سینوس مدل کنیم و چرا؟_ مشکل اصلی من این است. من نمی دانم که چگونه یک تابع سینوسی با یک موج صوتی در واقعیت مطابقت دارد. فرض کنید $f(x)=\sin(x)$ که در آن $x$ محور انتشار موج است. آیا $\sin(x)$ (دامنه) نشان دهنده جابجایی غشای بلندگو از موقعیت تعادل آن است یا نشان دهنده فشار هوا (برای یک لحظه معین) است؟ من کاملاً مطمئن نیستم که چگونه می دانیم که فشار هوا مطابق با یک سینوسی تغییر می کند، به نظر نمی رسد که هیچ توضیحی پیدا کنم. با جستجوی زیاد در این مورد، متوجه شدم که اکثر دوره ها یا فقط بیان می کنند که سینوسی فشار هوا یا مقدار دیگری را نشان می دهد، یا بدتر از آن، از اظهار نظر صرف نظر می کنند و محورها را برچسب گذاری نمی کنند و غیره. همچنین، تابع $f(x )=\sin(x)$ وابسته به زمان نیست و فقط تغییرات در یک محور را نشان می دهد. اگر چنین است، چگونه می تواند به طور کامل انتشار یک موج در فضا را مدل کند. وقتی به فرمهای موج در برنامههایی مانند audacity نگاه میکنید، آنها فقط زمان و دامنه را نمودار میکنند، بنابراین یک صدای خالص ساده تابعی مانند $A(t)=\sin(t)$ خواهد بود. این تابع کاملاً مستقل از موقعیت است، بنابراین من فرض می کنم که توسط آن ایجاد شده است | استفاده از سینوسی برای نمایش امواج صوتی |
46034 | جرم مؤثر الکترون بلوخ در پتانسیل تناوبی منفی است چرا؟ | ویژگی های الکترون بلوخ در پتانسیل اولیه |
43248 | نیوتن چگونه شتاب گرانشی (g) زمین را پیدا کرد؟ آیا می توانید روش های یافتن و اثبات آن (g value) را توضیح دهید؟ (ممکن است هم روش های کلاسیک و هم روش های مدرن را توصیف کند) | نیوتن چگونه شتاب گرانشی را پیدا کرد؟ |
129677 | آیا الکترون تنها ذره زیر اتمی است که می تواند فوتون را جذب و ساطع کند؟ | چه تعداد ذره زیر اتمی می توانند فوتون ها را جذب یا ساطع کنند؟ |
94212 | من این فرمول را پیدا کردم (نام آن را نمی دانم) و سعی می کنم آن را اعمال کنم تا آخرین موقعیت را با زمان و سرعت پیدا کنم. $ s = s_0 + v_0 \cdot t + \frac{1}{2} \cdot a \cdot t² $ داده شده $ t = 3h $ $ v = 100km/h $ a = \frac{v}{t} $ نتایج $ s = 0 + 0 \cdot 3 + \frac{1}{2} \cdot \frac{100}{3} \cdot 3²\\\ s = 150km $ اگرچه من انتظار داشتم همان نتیجه $ \Delta_s = \Delta_v \cdot t $ باشد که 300km$ خواهد بود. یعنی اگر قسمت $\frac{1}{2}$ را از معادله حذف کنم، نتیجه مورد انتظار را به من می دهد. چرا اینطور است؟ آیا این فرمول اشتباه است یا من چه چیزی را از دست داده ام؟ یا آن فرمول برای چه مفید است؟ | نحوه پیدا کردن آخرین موقعیت با زمان مشخص |
109036 | آیا فناوری قابل پیشبینی وجود دارد که رصد مستقیم پسزمینه نوترینوی کیهانی را تسهیل کند؟ آیا قابلیت تاب برداشتن فضازمان در اینجا کاربرد دارد؟ | آیا هرگز امکان رصد پس زمینه نوترینوی کیهانی وجود خواهد داشت؟ |
122742 | این سوال مدت هاست که من را درگیر خود کرده است. قبلاً سؤالی مانند این در Physics.SE وجود دارد. پاسخ جان به این سوال کاملاً رضایت بخش به نظر می رسد. اما وقتی علت را در گوگل جستجو کردم این و این توضیح را پیدا کردم. آنها ممکن است اشتباه کنند، اما من فکر می کنم How Stuff Works یک منبع قابل اعتماد است. و این مقاله اصلی است. اکنون با خواندن توضیحات مختلف کاملاً گیج شده ام. لطفاً کسی می تواند موضوع را روشن کند؟ | آب گرم سریعتر از آب سرد منجمد می شود |
69948 | من یک سوال در مورد اشتقاق 11.2.10 در والد دارم (صفحه 289). در اینجا یک اسکرین شات از قسمت مربوطه آمده است:  من مرحله $$-\frac{1}{4\pi را متوجه نشدم }\int _{\Sigma}R^{d}{}{}_{f}\xi^{f}\epsilon_{deab} = \frac{1}{4\pi}\int _{\Sigma}R_{ab}n^{a}\xi^{b}dV.$$ آیا کسی می تواند برای من توضیح دهد که چگونه به این برابری می رسد؟ پیشاپیش از شما بسیار سپاسگزارم. | سوال در مورد مشتق انتگرال کومار در والد |
69361 | میپرسیدم چه کسی در فیزیک از اصطلاح جرم استفاده کرده و در چه زمینهای؟ فرهنگ ریشهشناسی آنلاین میگوید که از سال 1704 استفاده میشود. طبق مقاله ویکی، این سال با کار نیوتن در Principia Mathematica معاصر است. آیا نیوتن در مورد اولین استفاده از جرم به عنوان یک اصطلاح کمی برای بیان جنبه های طبیعت کاری داشت؟ | از چه زمانی اصطلاح جرم در فیزیک استفاده می شود؟ |
69360 | با بسط سری فوریه، میتوانیم تابعی را بهعنوان مجموع بسیاری از توابع سینوس و کسینوس با دامنههای مختلف فرکانسهای مختلف بنویسیم. فرض کنیم تابع نمایش میدان الکتریکی و میدان مغناطیسی اتمهای هیدروژن یا اتمهای آهن را بهعنوان یک شبکه تناوبی میدانیم **(اگر نمیتوانیم بدانیم، بیایید دایرک-دلتای تناوبی را در نظر بگیریم)**. سوال: به چند مولد موج سینوسی + کسینوس برای تولید چنین تقلیدی حداقل برای صفحه xy با کمترین خطا (مثلاً 0.1% در مورد عدم قطعیت مدار الکترون) نیاز داریم؟ (البته امواج الکترومغناطیسی سینوسی عرضی هستند) ژنراتورهای زاویهدار بسیار باریکی که در نقاط مشابهی مورد هدف قرار میگیرند، بنابراین میتوانند نقطهای از امواج فوقالعادهای مانند شبکه آهنی یا هر میدان الکترومغناطیسی مورد نیاز (حتی یک سپر در برابر اجسام بزرگ، با منبع انرژی کافی) ایجاد کنند. و ژنراتورهای قوی، مانند قلمرو Star-Trek؟).  مانند هسته های یونی در شبکه به عنوان مانعی برای نانوذرات. با تشکر | تبدیل فوریه، میدان الکتریکی و میدان مغناطیسی برای داشتن یک شبکه محافظ در برابر ذرات |
94217 | من یک استوانه پر از آب به قطر $D$ دارم که در قسمت پایین دهانه ای گرد با قطر $d$ دارد. آب بدون اصطکاک و تراکم ناپذیر است. اکنون من به یک رابطه برای سرعت جریان $v$ نیاز دارم که با آن آب از سیلندر خارج می شود و نباید از تقریب $d \ll D$ استفاده کنم، بلکه یک رابطه کلی را فرموله کنم. باشه بنابراین چیزی که من فکر کردم این است که قانون برنولی در بالای استوانه را با قانون پایین سیلندر برابر کنم که به من $v=\sqrt{2gh}$ می دهد. حل شد. سرعت جریان خروجی چگونه به قطر سوراخ خروجی بستگی دارد؟ من خیلی در گوگل سرچ کردم و تنها چیزی که پیدا کردم رابطه بالا بود... | سرعت جریان سیال ایده آل بستگی به قطر دارد؟ |
76819 | این سوال واقعاً بسیار اساسی است: چگونه در فیزیک با غیرمنطقی ها برخورد کنیم؟ برای مثال، اگر در برخی از محاسبات معنی دار طول $\pi$ متر یا نیروی $\pi$ نیوتن بدست آوریم، چگونه باید این را بفهمیم؟ می توان گفت: «خب، ما آن را به عنوان یک تقریب عقلی می فهمیم»، اما سؤال دیگری مطرح می شود: کدام تقریب عقلی؟ میتوانیم $\pi$ را به $3,14$ یا $3,1415$ و غیره تقریب کنیم، دقت را افزایش دهیم، اما هرگز واقعاً به $\pi$ نمیرسیم. مشکل دیگر این است: خوب، معادلات به ما $\pi$ دادند، و این یک چیز معنی دار فیزیکی نیست، پس آیا معادله مشکلی دارد؟ چون در طبیعت فکر میکنم واقعاً چیزهای غیرمنطقی در کمین نیست، به طوری که این موضوع کمی پیچیده میشود. بنابراین: چگونه در فیزیک با غیرمنطقی ها برخورد کنیم؟ | چگونه در فیزیک با غیرمنطقی ها برخورد کنیم؟ |
13702 | 1. میعانات کوارکی چیست؟ آیا این یک حالت محدود بین 2 کوارک است؟ آیا می توانیم 3 (یا بیشتر) کوارک چگالش داشته باشیم؟ 2. چه چیزی برهمکنش بین اجزای تشکیل دهنده میعانات را واسطه می کند؟ 3. آیا اجزای تشکیل دهنده میعانات همیشه فرمیون هستند؟ | میعانات کوارکی چیست؟ |
51891 | ویکیپدیا میگوید: > _ برهم نهی کوانتومی یک اصل بنیادی مکانیک کوانتومی است که > بر این باور است که یک سیستم فیزیکی - مانند یک الکترون - تا حدی در تمام حالتهای > خاص و از نظر نظری ممکن (یا پیکربندی ویژگیهای آن) به طور همزمان وجود دارد. ..]_ آنچه برای من جالب است این است که چه اتفاقی می افتد وقتی موقعیت مکانی حالتی است که بر روی آن قرار می گیرد. اگر یک الکترون در نتیجه برهم نهی کوانتومی در دو مکان همزمان وجود داشته باشد، آیا این بدان معناست که تا زمانی که برهم نهی وجود دارد، جرم جهان افزایش یافته است؟ به عبارت دیگر، آیا نتیجه میشود که به طور مؤثر دو الکترون در حین برهم نهی وجود دارند؟ چرا یا چرا نه؟ | آیا چندین الکترون در حین برهم نهی وجود دارند؟ |
44959 | > **موضوع تکراری:** > ریاضی فیزیک بدون $\sqrt{-1}$ وقتی یک راه حل نهایی پیچیده برای مسئله ای که اصلاً بدون ضرایب مختلط شروع شده بود تولید می کنم، تا کنون (با تخصص محدود خود) تمایل داشته ام آن را بهعنوان غیرفیزیکی کنار بگذارید، مگر اینکه مجبور باشم کمی بیشتر سرهم کنم، در این صورت ممکن است $i$s مربع شود و واقعیت بازیابی شود. آیا این قابل قبول است؟ من میدانم که هواپیمای وسل در مدلسازی حرکت سیارهای و بسیاری چیزهای دیگر مفید است، اما این واقعیت (؟) که میتوانی همه این کارها را (هرچند ناشیانهتر) بدون آنها انجام دهیم، نشاندهنده این است که آنها کمی ساختگی هستند. به طور خلاصه، آیا یک مثال متقابل وجود دارد؟ یک نظریه فیزیکی (_نه_ یک مدل خاص، منظم و ریاضی یک نظریه فیزیکی) در مکانیک کلاسیک که بدون اعداد مختلط قابل فرمول بندی نیست؟ | آیا در مکانیک کلاسیک اعداد مختلط غیرفیزیکی هستند؟ |
43241 | خب، این سؤال قبلاً تا حدودی پاسخ داده شده است، اما یک بخش وجود دارد که - من فکر می کنم - در تضاد با قوانین فیزیکی است. پاسخ قبلی می گوید که کشش گرانشی حتی در افق رویداد آنقدر زیاد است که حتی سایر نیروها نمی توانند بر آن غلبه کنند. تا اینجا خیلی خوبه...این قسمت رو قبول دارم. با این حال، چه چیزی باعث می شود که سیاهچاله در وهله اول ظاهر شود؟ در این وضعیت، گرانش بین هر اتم منفرد باید با نیروی الکترومغناطیسی مبارزه کند تا اتم ها را به اندازه کافی فشرده کند تا یک تکینگی ایجاد کند. هنگامی که تکینگی وجود دارد، کشش گرانشی بی نهایت می شود - اما چگونه او ** نیروی الکترومغناطیسی به گرانش اجازه می دهد تا تکینگی را در وهله اول ایجاد کند؟ من می توانم بگویم که از آنجایی که قدرت گرانش مستقیماً با مقدار جرم مرتبط است - هر چه جرم بیشتر باشد، کشش گرانشی قوی تر است ... اما همین مقدار جرم میلیون ها برابر مقاومت الکترومغناطیسی قوی تری بین اتم ها ایجاد می کند ... یا، آیا من در اینجا چیزی را کاملاً اشتباه متوجه شدم؟ | گرانش قویتر از نیروی الکترومغناطیسی در سیاهچاله؟ |
123034 | من فقط داشتم فیلم یخ زده (نه دیزنی) را تماشا می کردم و آنها در یک تله اسکی 50 فوتی از زمین گیر افتاده بودند. مجبور شدند بپرند. سوال من این است که وقتی می پرند باید روی آسانسور به سمت بالا تپه تاب بخورند یا پایین تپه؟ اگر از تپه تاب بخورند، قطره کوتاه تری خواهد بود. اگر از تپه تاب بخورند، چنین برخورد سختی نخواهند داشت. فیزیک موضوع من نیست، و من فقط به دنبال یک پاسخ کلی هستم، بنابراین هر متغیری را میتوانید «عمومی» فرض کنید. حدس می زنم شیب تپه 45 درجه باشد و حرکت نوسانی ... هر چه باشد. \ \ o \ <- -> \ \\ | تاب خوردن روی تپه |
116957 | http://mathoverflow.net/q/165038/14414 انگیزه: در اینجا انگیزه ای وجود دارد که چرا این مشکل بسیار مهم است. اجازه دهید $f(t)$ یک سیگنال صوتی باشد. می توانیم با خیال راحت فرض کنیم که باند آن به 0-20 کیلوهرتز محدود شده است، زیرا نمی توانیم چیزی بالاتر از آن بشنویم. این سیگنال را در رایانه دیجیتال با فرکانس نمونه برداری مناسب گرفته و آن را به عنوان $f[n]$ نشان دهید. اکنون تبدیل هیلبرت گسسته از $f[n]$ را بگیرید تا $f_h[n]$، (با استفاده از کد $f_h$ = imag(hilbert(f)); در Matlab) بدست آورید. سیگنال $f_{\theta}[n] = f[n]\cos\theta + f_h[n]\sin\theta$ را برای هر مقدار $\theta$ محاسبه کنید، سپس به سیگنال با مقادیر مختلف برای $ گوش دهید. تتا$. صدای همه آنها **دقیقا یکسان** است. به طور مشابه $MI_{\omega_0,\omega_1}(t)$ ما برای همه $f_{\theta} = f\cos\theta + f_h\sin\theta$، برای هر مقدار $\theta$ یکسان است. **سوال:** فقط آن را امتحان کنید. $<f,f_h> = 0$، چرا آنها جلوه یکسانی را در لیستر ایجاد می کنند؟ آیا این اثر مکانیکی کوانتومی اشتباه شده است؟ **افزوده شد:** این فضای متریک را نیز ببینید: فضای متریک من اخیراً با استفاده از این متریک با کمی تغییر حق اختراع ثبت کرده ام، به جای arccos از sqrt(2(1-cos(theta)) استفاده کردم، که باعث شده است یک متریک هیلبرتین سپس این فضای متریک را به صورت ایزومتریک در فضای هیلبرت جاسازی کردم تا با استفاده از بردارها مدل سازی کنم. **کد متلب:** [f,fs] = wavread('audio_file.wav'); fh = تصویر(هیلبرت(f)); تتا = پی/4; f_tht = f*cos(theta) + fh*sin(theta); wavplay (f,fs); wavplay(f_tht,fs); | یک پدیده صوتی عجیب، آیا می توان تفسیر فیزیکی برای آن داشت؟ |
82859 | قفسههای کتاب برهنهام برای اضافه شدن یک عضو جدید خانواده، بهویژه یک کتاب، فریاد میزنند: 1. بحث در مورد میدان کلاسیک کلاین-گوردون، میدانهای اسپینور، میدانهای گیج و همه زمینههای ماده دیگر به طور کلی به شیوهای متفاوت. 2. بحث در مورد میدان شرودینگر (اسکالر غیر نسبیتی). 3. جزئیات کاربرد میدانها برای مواردی مانند تورم، ماده تاریک، ماده متراکم و غیره. مکانیک تک ذره از میدان های کلاسیک پیروی می کند. بحث در مورد تقارن منسجم، قیود طبقه اول و دوم نیز مورد نظر است. 5. با بحث کمی در مورد کوانتیزه کردن میدان. من مقالاتی در مورد این موضوعات و کتابهایی دارم (مانند نظریه میدانهای کلاسیک لاندو)، اما منسوخ شدهاند، محدود به حوزههای EM هستند و اغلب همه بحثهای حوزههای کلاسیک را دور میزنند تا فوراً آنها را کمی کنند. از آنجایی که من یک رویکرد به طور کلی متقابل درخواست کردم، باید بازنمایی های رایگان هماهنگ گسترده ای وجود داشته باشد. | توصیه کتاب- زمینه های نسبیتی کلاسیک |
116406 | > _هر TQFT سه بعدی (نظریه میدان توپولوژیک کوانتومی) یک عدد را به یک 3 منیفولد بسته بسته، یک فضای برداری را به سطح ریمان، یک دسته را به یک دایره و یک رده را به یک نقطه مرتبط می کند. این به خوبی در نظریه مقوله ها شناخته شده است. از اینجا یاد گرفتم من آرزو دارم کسی **توضیحات فیزیکی و بهترین درک خود را در مورد این بیانیه به اشتراک بگذارد**. گمان میکنم تعمیم کم نور بالاتر همان چیزی است که اورس شرایبر با استفاده از سطح همبعدی توصیف میکند. من پست Phys.SE را خوانده ام: درباره-the-atiyah-segal- axioms-on-TQFT، اما مهم نیست که کسی از پایه شروع کند. | TQFT یک دسته را به یک منیفولد مرتبط می کند |
86127 | من به نقل از Chaikin، Lubensky، _Principles of Condensed Matter Physics_، ص. 4. حالا فرض کنید یک ظرف بسته از بخار آب با چگالی 0.322 > g/cc در دمای اتاق داریم. با کاهش دما... سپس به توصیف تراکم میپردازد و میگوید که این یک فرآیند پیوسته است زیرا سیستم در چگالی بحرانی قرار دارد. با این حال، قطعا در دمای بحرانی نیست. چگونه می تواند در دمای کمتر از آن متراکم شود؟ آیا اشتباه است؟ | آیا آب یک گاز با چگالی بحرانی، دمای اتاق است؟ |
41395 | من به کمک نیاز دارم تا بفهمم چقدر اطلاعات می توانم از این داده ها بیرون بیاورم. من یک نمونه از دو ماده دارم. مواد A و مواد B. سپس از نمونه عکس گرفتم. این دو ماده کاملاً خوب با هم ترکیب می شوند، اما نه کاملاً، بنابراین در تصویر من می توانم ببینم که برخی از نواحی عمدتاً مواد A هستند، برخی عمدتاً مواد B هستند و بیشتر نواحی ترکیبی هستند. من همچنین تصویری از نمونهای گرفتم که فقط از ماده A تشکیل شده است. در تصاویر من ماده A سفید و ماده B سیاه به نظر میرسد. اگر من یک هیستوگرام از تصویر ماده A (و فقط A) بسازم، مرکز آن حدود 6 [A.U] است که با نظریه من مطابقت دارد. هیستوگرام همچنین دارای FWHM 0.55 [A.U.] است. همان هیستوگرام ماده A و B در مرکز 7 [A.U] است که با نظریه من همخوانی دارد زیرا ترکیبی از A و B در نسبت 50:50 است و A در مرکز 6 [A.U] است. ] و B باید در مرکز 8 [A.U] باشد. FWHM این پیک 0.64 [A.U] - بنابراین فقط کمی بزرگتر از تصویر با A خالص است. مشکل من اینجاست، زیرا اوج فقط با مخلوط کمی گسترده تر از پیک برای مواد خالص است، به این معنی است که وضوح من خوب نیست به اندازه ای است که دو ماده را از یکدیگر متمایز کنم (اگر می توانستم مناطقی با مواد خالص A یا B ببینم، یک شتر/دو قله خواهد بود، اگر می توانستم مناطقی با مواد A یا B را ببینم. من یک قله بسیار عریض خواهم داشت - در اینجا فقط قله کمی عریض تر دارم). با این حال، باز هم گسترده تر است، بنابراین باید نوعی اطلاعات وجود داشته باشد که بتوانم آن را کم کنم. من واقعاً مطمئن نیستم که چه چیزی - اگر وجود داشته باشد. ویرایش: اگر چیزی نامشخص است، لطفاً بپرسید! | اوج دکانولوشن |
60369 | حداکثر شتابی که می توانید در یک سرسره آبی با زاویه 34 درجه به دست آورید (اگر نمی توانید از دست ها و پاهای خود استفاده کنید) چقدر است؟ این نمودار بدنه آزاد است که من ترسیم کردم، با فرض $g = 10m/s^2$: حداکثر شتاب زمانی است که اصطکاک نیست بنابراین وقتی اصطکاک را صفر میکنم، حداکثر شتاب فقط مقدار a است: $sin(34^o) = 10/a$ $a = 10 / sin(34^o) = 17.9m/s^2$ ، کتاب می گوید 5.5 میلیون دلار در ثانیه^2 دلار است. من چه غلطی می کنم؟ | یافتن شتاب در یک زاویه |
96365 | در حالی که گازها به وفور بسیار متفاوتی وجود دارند و اتمسفرها دارای فشارهای بسیار متفاوتی هستند، زمین، مریخ و زهره همگی دارای گازهای مشابهی هستند: نیتروژن، آرگون، CO2 و سایرین در مقادیر کمی. من از یکی از دوستان زمین شناس پرسیدم و پاسخ کوتاه او آتشفشان بود. می ترسم در مورد فرآیندهای زمین جامد یا ژئوشیمی اطلاعات کافی ندارم تا بفهمم کجا باید بیشتر بدانم... از کجا می توانم شروع کنم؟ | چرا سیارات زمینی بسیاری از گازهای مشابه را در جو خود دارند؟ |
7871 | از آنجایی که ریسمان ها اجرام گسترده ای هستند، آیا تمام تکانه زاویه ای در نظریه ریسمان اساساً تکانه زاویه ای «مدار» است؟ یا هنوز نوعی تکانه زاویه ای ذاتی به یک رشته اختصاص داده شده است؟ در هر صورت، آیا چیزی وجود دارد که مانع از بزرگ شدن خودسرانه اسپین ذاتی ذره ای شود که توسط یک رشته نمایش داده می شود؟ | تکانه زاویه ای در نظریه ریسمان |
46031 | آیا انتقال فاز در حالت انتقال پارامغناطیس به دیامغناطیس رخ می دهد؟ ترتیب باید چگونه باشد و چگونه سفارش را محاسبه کنم؟ | ترتیب انتقال فاز مغناطیسی |
48375 | میدان ها در مکانیک کلاسیک قابل مشاهده هستند. به عنوان مثال، من می توانم مقدار میدان الکتریکی را در مقداری (x,t) اندازه گیری کنم. در نظریه میدان کوانتومی، میدان کلاسیک به یک تابع با ارزش عملگر فضا-زمان ارتقا می یابد. اما هیچ کس در مورد بردارهای ویژه میدان کوانتومی صحبت نمی کند! اگر بخواهم میدان را در یک نقطه از فضازمان اندازهگیری کنم، باید یک مقدار واقعی به دست بیاورم که باید یک مقدار ویژه میدان کوانتومی باشد، درست است؟ حدس می زنم بردارهای ویژه میدان کوانتومی نیز در فضای فوک زندگی می کنند؟ | مقادیر ویژه یک میدان کوانتومی؟ |
123422 | من در جستجوی درصدی از ستارگان بودم که به اندازه کافی پرجرم هستند تا به عنوان یک ابرنواختر به زندگی خود پایان دهند، اما نتوانستم به نتیجه ای برسم. تا آنجا که من می دانم، یک ستاره برای تبدیل شدن به ابرنواختر باید حداقل 8 برابر جرم خورشید داشته باشد، بنابراین چند درصد ستاره هایی هستند که بیش از 8 جرم خورشیدی از تمام ستارگان جهان قابل مشاهده دارند؟ | چند درصد ستارگانی هستند که به اندازه کافی جرم دارند تا به زندگی خود در یک ابرنواختر پایان دهند؟ |
126929 | نیازی به توضیح طولانی نیست، اگر اجازه بدهم یک سر طناب از افق رویداد سیاهچاله بیفتد در حالی که سر دیگر آن را نگه داشته باشم چه اتفاقی می افتد؟ آیا می توانم آن را بیرون بیاورم؟ آیا طناب به شدت (بی نهایت؟) سنگین است؟ | یکی دیگر از سوالات سیاهچاله غیرمجاز، بیرون کشیدن یک سر رشته از پشت افق رویداد |
80287 | چگونه دوره زمانی را به عنوان تابعی از زمان برای یک آونگ ساده که به شکل یک کره توخالی است که با جیوه پر شده است و سوراخی در پایین وجود دارد که جیوه دائماً با سرعت ثابت از طریق آن در حال سقوط است پیدا می کنید؟ من سعی کردم یک تابع برای دوره زمانی ایجاد کنم تا بررسی کنم که چگونه با جرم جیوه تغییر می کند، اما متغیرهای زیادی داشتم. ویرایش: این سوال یک سوال چند گزینه ای مبتنی بر مفهوم در کتاب تکالیف من بود. گزینه ای که دوره زمانی نامنظم می شود، دوره زمانی افزایش می یابد، دوره زمانی کاهش می یابد، دوره زمانی ابتدا افزایش می یابد و سپس کاهش می یابد. | دوره زمانی آونگ ساده با جرم متغیر |
41744 | از _A Short History of Nearly Everything_ اثر بیل برایسون: اما اتم ها عملا برای همیشه ادامه می دهند. هیچ کس در واقع نمی داند که یک اتم چه مدت می تواند زنده بماند، اما به گفته مارتین ریس احتمالاً حدود 10^35 سال است آیا کسی می تواند این نتیجه را برای من توضیح دهد؟ به من گفته می شود که اتم های اولیه در کیهان احتمالاً هیدروژن بوده و از مواد اولیه انفجار بزرگ متراکم شده است. گفته میشود اتمهای سبکتر به عنوان بخشی از چرخههای همجوشی که ستارهها را در حال حرکت نگه میدارند، و اتمهای سنگینتر از همجوشیهایی که در رویدادهای پرانرژی مانند ابرنواخترها رخ میدهند، به اطراف میآیند. ما همچنین واپاشی رادیواکتیو را باید در نظر بگیریم. من با همه این چیزها خوب هستم، اما به نظر می رسد که برایسون در مورد چیز کاملاً متفاوتی صحبت می کند. من می بینم که چگونه می توانید یک استدلال آماری در مورد احتمال دخالت یک اتم معین در چنین رویدادهایی در آینده ایجاد کنید، اما فکر نمی کنم این چیزی باشد که در اینجا اتفاق می افتد زیرا نتیجه بیست و پنج مرتبه بزرگتر از جهان است. (تا جایی که ما می دانیم). هر ایده ای؟ | آیا اتم ها طول عمر دارند؟ |
99271 | اگر سوال خیلی لنگ است، به من ضربه ندهید، اما اینجا ادامه دارد 1) همه ما می دانیم که برای دیدن چیزی نور باید از سطح آن منعکس شود و سپس به چشم ما برسد. 3) برای یک ناظر خارج از افق رویداد، می بیند که جسم در حال سقوط کند می شود و در نهایت از حرکت می ایستد و به نظر می رسد که در آنجا گیر کرده است. بنابراین سوال من این است که اگر برای دیدن چیزی نور باید از سطح آن منعکس شود و سپس به چشم ما برسد، و چیزی که در سیاهچاله می رود به طور کامل از بین می رود، پس چگونه فردی خارج از افق زوج می تواند آن را ببیند - منظورم کاملاً است. پس از آن چیزی که نور را منعکس می کند نابود شد تا بتوانیم آن را ببینیم (با عرض پوزش اگر در زبان واضح نیست) | چیزی در مورد چیزهایی که در سیاهچاله می روند؟ |
48370 | اگر معادله انرژی آزاد گیبس به صورت زیر تعریف شود: «∆G = ∆H - T∆S» و مقدار انرژی/کار آزاد شده از یک واکنش عبارت است از: «-∆G = w_max» موجودات زنده از واکنشهای اگزرگونیک برای متابولیسم سوخت استفاده میکنند. انرژی آزاد گیبس منفی است و آنها (می توانند) به طور خود به خود در ساختارهای غیر زنده رخ دهند. «اگزرگونیک: ∆G<0» همچنین در موجودات زنده، انرژی آزاد شده از واکنشهای اگزرگونیک را میتوان با واکنشهای اگزرگونیک جفت کرد. این اتفاق نمی افتد مگر اینکه کار روی معرف ها اعمال شود. «Endergonic: ∆G>0» با توجه به این موضوع، آیا ممکن است یک واکنش اندرگونیک در جایی خارج از موجود زنده یا مخلوق دستساز رخ دهد؟ | آیا واکنش های اندرگونیک خارج از موجودات زنده رخ می دهد؟ |
16282 | من به دنبال مقالات/واکنشها/نقدها/حمایتهای بیشتری از نظریه گرانش همنوع اخیر فیلیپ مانهایم هستم. اینجا را ببینید: http://arxiv.org/abs/1101.2186v1 آیا نظری دارید که از کجا شروع کنم؟ | منتقدان نظریه گرانش منسجم مانهایم؟ |
7872 | یافته های عمده اخیر و سهم مربوط به آنها در یک تصویر کلی چیست؟ مناطق مختلف گنبد چقدر خوب توضیح داده شده است، آیا چیزی وجود دارد که به خوبی درک شود؟ چه چیزی باقی مانده است و چگونه مردم در تلاش برای کشف آن هستند؟ | چقدر تا حل ابررسانایی دمای بالا فاصله داریم؟ |
75631 | ابتدا میخواهم هم به خاطر مهارتهای نوشتاریام (من انگلیسی نیستم) و هم برای دانش فیزیکم (بسیار ابتدایی و/یا سادهلوحانه بودن آنها) عذرخواهی کنم. * با نسبیت عام از انیشتین، گرانش دیگر به عنوان یک فرس نامیده نمی شود. با این حال، برای من سخت است که بفهمم گرانش چیست اگر یک نیرو نباشد. منظورم این است که اگر انرژی یک سیستم را نادیده بگیریم و میدان گرانش را با استفاده از فرمول نیوتنی محاسبه کنیم، نتیجه یک نیرو خواهد بود زیرا درست است که $F=ma$ وقتی نیروی را با $F=mg$ محاسبه می کنیم. . اما اکنون میدانیم که انرژی بر گرانش نیز تأثیر میگذارد، بنابراین نمیدانم که آیا نمیتوان همچنان از مدل گرانش نیوتنی که با «$E=mc^2$» معروف انیشتین تطبیق داده شده است استفاده کرد و بنابراین برای محاسبه میدان گرانش استفاده میکنیم: «$» g = G(m+E/c^2)/r^2$ و برای محاسبه نیروی حاصل از برهمکنش با میدان و موجودی دیگر (خواه جرم یا انرژی) استفاده کنید: $F = (m+E/c^2)g$. * تسلط دیگر من با فیزیک مدرن نظریه ریسمان است. هر نظریه دیگری تا به حال دیر یا زود میتوانست درست یا نادرست بودن آن را ثابت کند، با این حال، نظریه ریسمان فقط یک مدل ریاضی است که جهان ما را ملزم میکند 10 (یا 11) بعد داشته باشد که ما فقط میتوانیم 3 مورد از آنها را درک کنیم. آیا هرگز درستی یا نادرستی این نظریه ثابت خواهد شد؟ یا ما همچنان بر اساس قوانین شبه علم بازی خواهیم کرد؟ * بوزون هیگز. چرا ما به کولسونر هادرون برای تشخیص چیزی که همه جا هست نیاز داریم... منظورم این است که اگر جرم از تعامل کوارک ها با بوزون هیگز حاصل شود، بدن من با بوزون هیگز در تماس است. | 3 سوال در مورد فیزیک مدرن |
48372 | اگر فقط به خوشه کهکشانی محلی خود نگاه کنیم، اگر همه کهکشان هایی که بخشی از آن هستند در حال دور شدن از یکدیگر باشند، و بنابراین چگالی کلی قدرت گرانش در خوشه در طول زمان در حال کاهش است، این کار را انجام می دهد. یعنی خود زمان نیز در حال افزایش است؟ اگر چنین است، آیا در مقیاس قابل توجهی خواهد بود، و اگر چنین است، آیا راهی وجود دارد که بتوان آن را اندازه گیری کرد (با توجه به اینکه ما هنوز همه چیز را دقیقاً با همان سرعت تجربه می کنیم، زیرا چیزها / افراد اطراف ما به همان اندازه تحت تأثیر قدرت گرانش ضعیف خواهد بود؟ اگر واضح نیست چه میپرسم، به من اطلاع دهید و سعی میکنم آن را مختصرتر کنم، همچنین، ملایم باشید، من یک فرد غیر روحانی هستم ;) | آیا زمان به دلیل انبساط فضا افزایش می یابد؟ |
64285 | در صفحه 524 کتاب Peskin & Schroeder، نمودار زیر برای خود انرژی بوزون گیج به ترتیب $g^2$ محاسبه شده است:  در تنظیم ابعادی، سهم آن توسط $$-g^2C_2(G)\delta^{ab}\int\frac{d^dp}{(2\pi)^d}\frac{1}{p^2}\cdot g^{\mu \nu}(d-1)$$ در این مرحله، Peskin & Schroeder می گویند که ما به سادگی می توانیم این نمودار را کنار بگذاریم. واضح است که انتگرال بیش از $p$ قطبی را به عنوان $d\rightarrow 4$ نمی دهد، اما همچنین واگرا است. چرا می توانیم به سادگی این نمودار را کنار بگذاریم؟ (فقط به این دلیل که از نظر لگاریتمی واگرا نیست؟) پیشاپیش متشکرم! | راس چهار گیج بوزون در نظریه های گیج غیر آبلی |
99272 | من اخیراً در مقاله ای که در حال نوشتن آن هستم، تصحیح کردم. تصحیح به بخشی اشاره دارد که در آن درباره نزدیکترین همسایگان صحبت می کنم. کامنت می گوید: > منظورتان NN، NNN و غیره است یا NN، 2NN، 3NN؟ متفاوت است. برای روشن شدن: در اینجا چهره (111) یک کریستال FCC با نزدیکترین همسایگان شماره گذاری شده است (با عرض پوزش بابت اعداد وحشتناک نوشته شده توسط ماوس):  با شروع از مرکز، نزدیکترین همسایگان را به صورت NN، 2NN، 3NN، و غیره نشان می دهم. همانطور که شماره گذاری می شوند. من فکر میکنم اگر آنها را NN، NNN، NNNN و غیره بنامیم یکسان است. زیرا این به نظر من یک مفهوم ساده به نظر می رسد و من قبلاً با علامت گذاری با هیچ گونه سردرگمی روبرو نشده ام. | نماد نزدیکترین همسایه اتمی |
51894 | این سوال یک پست متقاطع از شیمی است. من با پاسخ در آنجا خیلی قانع نیستم. بنابراین، من آن را در اینجا پست می کنم. من به تعداد کمی از دانش آموزان برای شیمی تدریس می کنم. در طول دوره بارها از عبارت از این احتمالات این یکی پایدار است. پس شکل می گیرد استفاده می کنم. من سوالاتی مانند مولکول ها از کجا می دانند؟ راستش من نمی دانم. چگونه آنها برای تشکیل ترکیب پایدارترین اقدام می کنند؟ | چگونه مولکول های ترکیبات واکنش دهنده برای تشکیل مولکول پایدارترین پیش می روند؟ |
119980 | با توجه به تابع پارتیشن Ising استاندارد: $$Z(\theta ,h) = \sum\limits_{\bf{x}} {\exp \left\\{\theta \sum\limits_{(i,j) \ در E} {{x_i}{x_j}} + h\sum\limits_{i \in V} {{x_i}} } \right\\}}، $$ آیا بسته شده است عبارت فرم برای کران پایین انرژی آزاد (فشار) در هر سایت، تعریف شده به صورت $$\psi (\theta,h) = \mathop {\lim }\limits_{n \to \infty } \frac{ {\log \left( {Z(\theta ,h)} \right)}}{n}.$$ تصور من این است که $2\theta + h$ بر اساس محدودیتهای تقریبی پیشنهاد شده در این مقاله آیا نظری در مورد مناسب بودن آن به عنوان کران پایین وجود دارد؟ | آیا کران پایین معقولی برای انرژی آزاد در هر سایت مدل 2 بعدی Ising در حضور میدان خارجی وجود دارد؟ |
6959 | برای تمرکز بر این سوال، اجازه دهید ابتدا مکانیک کلاسیک را در نظر بگیریم (که متقارن زمان است). با توجه به یک شرط نهایی (و اطلاعات کافی) می توان شرایط سیستم یک زمان قبلی (بازگشت) را محاسبه کرد. با توجه به مکانیک کوانتومی (که متقارن زمان است) و شرط نهایی وضعیت بازنگری در آن نظریه چگونه است؟ بدون انتخاب بین آنها، در اینجا سه گزینه وجود دارد: (1) یک شرط قبلی را می توان به طور احتمالی دقیقاً همانطور که یک پیش بینی می تواند تعیین کرد. (2) شرایط قبلی را می توان دقیقاً (با اطلاعات در دسترس کافی) از یک شرط نهایی تعیین کرد. (3) استفاده از QM برای بازبینیها نامناسب است: این یک نظریه فقط پیشبینی است. من چند آزمایش فکری در مورد همه اینها در کتاب های پنروز دیده ام، اما در آنجا بی نتیجه مانده است، و متون استاندارد QM علاقه ای به بازنویسی ندارند. **ویرایش بعد از 6 پاسخ** با تشکر از تلاش در مورد این سوال، که چالش برانگیز بود. من به بررسی آن ادامه خواهم داد، اما برخی از افکار اولیه در مورد پاسخ ها. (الف) من انتظار داشتم نظراتی در مورد عدم انسجام، هرج و مرج و چیزی در مورد تفسیرها دریافت کنم و مواردی از این دست در میان پاسخ ها هستند. شاید مهمترین جمله پیتر شور باشد: _عدم تقارن زمانی در مکانیک کوانتومی بین بازبینی و پیش بینی از عدم تقارن بین آماده سازی حالت و اندازه گیری ناشی می شود. معرفی احتمال بیزی و پاسخ (c) توسط لوبوس مفیدترین است، اگرچه بحث آنتروپی بلافاصله مرتبط به نظر نمی رسد. اگرچه این پاسخ چارچوب متفاوتی را برای بازنویسی پیشنهاد میکند، با مجموعهای از مفروضات پیشینی که برای محاسبه حالت اولیه معرفی شدهاند. عارضه ای که به اندازه کافی به آن پرداخته نشد، پیوند با بازنگری مکانیک کلاسیک بود. اظهارات مبنی بر اینکه بازنگری کوانتومی غیرممکن بود، به راحتی با این واقعیت که برخی از سیستم های کلاسیک متناظر به راحتی قابل بازنگری هستند، همخوانی ندارد. البته این واقعیت که پیشبینی کوانتومی احتمالی است، اجازه میدهد که پسبینی کوانتومی نیز احتمالی باشد (و بنابراین متفاوت از پیشبینی کلاسیک) در برخی از پاسخها پیگیری نشد. تا آنجایی که به آشوب مربوط می شود، آیا «آشوب بازنگری» منجر به _افزایش_ توانایی بازنگری کلاسیک با توجه به همگرا شدن مسیرها نمی شود؟ در مورد نکات پیتر مورگان باید بگویم که این سؤال برای هر گونه تفسیری از نحوه استفاده از دستگاه آزمایشی باز است - اگر برای دادن پاسخ مناسب مرتبط است، پس اهمیت آن را مورد بحث قرار دهید. در پیوندهای دیپک باید توجه داشته باشم که اینها شامل ارجاعاتی به کاربردهای این ایده در ارتباطات کوانتومی است: به عنوان مثال، وضعیت ارسال شده به چه حالتی رسیده است؟ من فکر می کنم که احتمال لوبوس در اینجا نیز مرتبط است. اگر به چیز دیگری فکر می کنید، می توانید پاسخ های خود را ویرایش کنید! | بازنگری در مکانیک کوانتومی |
16286 | من کنجکاو هستم که مسافت ترمز یک ماشین را در جاده پیدا کنم. در تلاش برای یافتن این موضوع، متوجه شدم که مسافت ترمز برای یک ماشین (در یک جاده صاف) $$ d = \frac{v^2}{2\mu g} $$ است که $\mu$ ضریب آن است. اصطکاک بین جاده و لاستیک (CRF)، $g$ نیروی جاذبه و $d$ مسافت طی شده است. با این حال، این کتاب ذکر کرده است که $\mu$ با افزایش سرعت افزایش می یابد. در حال حاضر، من در یافتن ضریب اصطکاک مذکور مشکل دارم. این سایت مهندسی حمل و نقل چندین نمونه از CRF ها را با سرعت های مختلف در یک جاده بارانی ارائه کرده است، اما من می خواهم بدانم که آیا آنها نیاز به اندازه گیری تجربی دارند یا خیر. (ویرایش: البته $\mu$ همانطور که $v$ افزایش مییابد، افزایش مییابد؛ اگر اینطور نبود جدولی وجود نداشت.) به طور خلاصه، سوال من این است: آیا یک روش کلی برای محاسبه $\mu$ وجود دارد؟ با توجه به اینکه ماشین در جاده ای 0% خیس و آسفالت شده است؟ یا باید $\mu$ با استفاده از داده های تجربی اندازه گیری/محاسبه شود؟ (توجه: واقعاً یک سوال تکلیف نیست؛ اگر چنین بود، من فقط پاسخ را بر اساس دادههای لینک دوم حدس میزنم. فقط میخواهم در صورت امکان، دادهها را بهتر درک کنم، نه صرفاً داشتن ارزش.) | مسافت ترمز در جاده بارانی |
131882 | ابتدا معادله شرودینگر مستقل از زمان را در نظر می گیریم: $$\bigg(-\frac{\hbar^2}{2m}\frac{d^2}{dx^2}+u(x) \bigg) \phi_A(x)=E_A\phi_A(x)$$ که در آن $u(x)$ پتانسیل ایجاد شده توسط یک یون منفرد (از یک شبکه کریستالی یون تک بعدی) است. سپس اکنون مورد را از یک مورد یونی به یک $M$ $(M>>1)$ گسترش می دهیم که در آن معادله شرودینگر با : $$\bigg(-\frac{\hbar^2}{). 2m}\frac{d^2}{dx^2}+U(x) \bigg)\psi(x)=E\psi(x)$$ با شرایط مرزی: $$\psi(x)=\psi(x+Ma)$$ جایی که $$ U(x)= \sum\limits_{j=1}^M u(x-ja)$$ $$ \psi_k(x )= \sum\limits_{j=1}^M e^{ik(ja)}\phi_A(x-ja)$$ در این مشکل، من سعی دارم برای مقدار ویژه هامیلتونی حل کنم $E(k)$ برای $\psi_k(x)$ از طریق ادغام معادله شرودینگر پس از ضرب آن با مزدوج مختلط $\phi^*_A(x)$ به صورت زیر: $$\bigg\langle\phi_A(x)\bigg|-\frac{\hbar^2}{2m}\frac{d^2}{dx^2}+U(x)\bigg|\psi_k(x )\bigg\rangle = E\langle\phi_A(x)|\psi_k(x)\rangle$$ $$\sum\limits_{j=1}^M\bigg\langle\phi_A(x)\bigg|-\frac{\hbar^2}{2m}\frac{d^2}{dx^2}+ U(x)\bigg|e^{ik(ja)}\phi_A(x-ja)\bigg\rangle = E\sum\limits_{j=1}^M\langle\phi_A(x)|e^{ik(ja)}\phi_A(x-ja)\rangle$$ اینجا گیر کردم. گام بعدی من در حل انرژی $E(k)$ با استفاده از روابط زیر چه خواهد بود: $$\langle\phi_A(x-ma)|\phi_A(x-na)\rangle = \delta_{mn}$ $$\beta=\langle\phi_A(x)|u(x\pm na)|\phi_A(x)\rangle$$ $$\gamma=\langle\phi_A(x)|u(x)|\phi_A(x\pm a)\rangle$$ | انرژی یک الکترون در یک پتانسیل تناوبی یک بعدی |
7095 | من مطمئن نیستم که این نماد مختص نظریههای ابرتقارن باشد، اما در حین مطالعه با آن برخورد کردم. من افرادی را می بینم که از فیلدهای جزء یک ابرفیلد کایرال به صورت $\phi$ و $\bar{\psi}$ در نمایش الحاقی برخی از گروه سنج صحبت می کنند. (گاهی اوقات به نظر می رسد یکی از نماد $\bar{\psi}_+$ برای نشان دادن اینکه کدام جزء از spinor در حال برداشت است استفاده می کند) یکی همچنین عملگر مشتق کوواریانت را به عنوان $D$ نشان می دهد (که گاهی اوقات به صورت $ نوشته می شود. D_{++}$ برای مشخص کردن اینکه کدام جزء از آن انتخاب شده است.. اما من این نماد را نمی فهمم) اکنون یکی از عملگرهای تک ردیابی از نوع صحبت می کند. $Tr[\phi \bar{\psi}]$، $Tr[\phi \bar{\psi}^2]$، $Tr[\phi^3D \bar{\psi}^4]$ و مواردی مانند که .. اساساً ترکیب دلخواه از قدرت های اسکالر و فرمیون و سپس گرفتن رد اندازه گیری. خیلی چیزها هست که من نمی فهمم. * من با نماد گرفتن قدرت یک میدان فرمیونی متحیر هستم. چگونه می توان قدرت اسپینور را تعریف کرد؟ (مربع فرمیون چیست؟) همچنین در اینجا در اجزای $\psi$ تجزیه ای مانند $\psi = \psi_A t_A$ خواهد داشت که $\psi_A$ فرمیون ها هستند و $t_A$ روی مولدهای جبر Lie اجرا می شود. یک گروه سنج در نمایندگی الحاقی. من حدس میزنم که یک محصول تانسوری بین اسپینور $\psi_A$ و ماتریس $t_A$ میگیرد. اما بعد من نمی فهمم مربع یا هر توان دیگری از آن تانسور چیست؟ * به من گفته شد که $\bar{\psi}^2 \neq 0$ اما $Tr[\bar{\psi}^2] = 0$ من نمیفهمم که این قرار است به چه معنا باشد. * یکی از راههایی که میتوانم به قدرتها فکر کنم این است که $\bar{\psi}$ بعد از عملگرهای کوانتیزاسیون در فضای هیلبرت نظریه هستند و اینها قدرتهای آن عملگر فضایی هیلبرت هستند. اما در این طرز تفکر، من گیج شدهام که چگونه ردیابی را روی شاخصهای گیج تفسیر کنم. * در این زبان میخواهیم عملگرهای ابر تقارن $Q$ را در نظر بگیریم تا روی فیلدها به روش زیر عمل کنند، $Q\phi=0$Q\bar{\psi} = 0$$Q(DO) = [ [\phi,\bar{\psi}],O\\} + D(QO)$ که در آن $O$ یک عملگر است و در جمله اول روی RHS آخرین معادله بالا نماد $[،\\}$ به این معنی است که بسته به اینکه $O$ بوزونی یا فرمیونی باشد، کموتاتور یا ضدجایگزین را میگیرد. به نظر می رسد طرز تفکر فوق در مورد تبدیل های ابر تقارن بسیار متفاوت از زبانی است که من در کتاب هایی مانند واینبرگ با آن آشنا هستم، جایی که عمل $Q$ روی $\phi$ و $\psi$ از طریق کموتاتور و ضد- است. تغییردهنده به ترتیب یا تبدیلهای ابر تقارن بینهایت کوچک را به عنوان $\delta \phi$ و غیره در نظر بگیرید. برای من کاملا ناآشنا! * چیزی که مفهوم بالا گیج میکند این است که چگونه باید به عملکرد $Q$ روی عملگرهای ترکیبی مانند $Tr[\phi\bar{\psi}^3]$ فکر کنم. ظاهراً قرار است کسی به این به عنوان یک عملگر فرمیونی فکر کند، زیرا فرمیون در حال افزایش به توان فرد است. (من نمی توانم آرگومان کامل را در اینجا ببینم!) سپس عمل $Q$ قرار است (از بین بردن رد کلی)، $Q(\phi \bar{\psi}^3) = (Q\phi) \bar{\psi}^3 + \phi (Q \bar{\psi})\bar{\psi}^2 - \phi \bar{\psi}(Q \bar{\psi})\bar{\psi} + \phi \bar{\psi}^2(Q \bar{\psi})$ بسته به تعداد $\bar{\psi}$s علائم متناوب هستند از $Q$ صرف نظر شده است. * من می خواهم در مورد نحوه نوشتن قدرت میدان های فرمیونی و انجام تبدیل ابر تقارن بر روی آنها توضیحاتی بدانم. خوشحال می شوم که به مرجعی هدایت شوم که طرز تفکر فوق را توضیح دهد که من در هیچ جای دیگری در هیچ کتابی با آن برخورد نکرده ام. * {در نهایت کسی علاقه مند به محاسبه هم شناسی $Q$ در فضای همه این عملگرهای تک ردیابی است. (به دلایلی که برای من روشن نیست، مردم می خواهند از این لیست عملگرهایی که مشتقات کوواریانت کل هستند حذف شوند) این بستگی به تئوری دارد که فرد آن را بر اساس آنچه میدان کمکی به آن ادغام می کند و در RHS ظاهر می شود، بررسی می کند. من مایلم منابعی را در کنار آن بدانم و چرا این همشناسی است و چرا محاسبه میشود.} | یک نماد خاص در مورد فرمیون ها |
65621 | وقتی بارهای الکتریکی روی محیط قرار می گیرند، نیروی برهمکنش بین آنها کاهش می یابد. ما می گوییم این عامل گذرا بودن رسانه. اگر بارها در فضا باشند یا اگر رسانه وجود نداشته باشد، نیروی برهمکنش بین بارها حداکثر است. ما می دانیم که گذردهی الکتریکی فضای آزاد 8.85 دلار * 10^{-12} F/m$ است. سوال من این است که این مقدار چگونه تعیین می شود. آیا آزمایشی برگزار می شود؟ | مقدار گذردهی فضای آزاد چگونه تعیین می شود؟ |
63107 | من در یک مشتق معادله کتاب QFT رایدر گیر کرده ام. با معادله دیراک شروع می شود: $$(i\gamma^\mu\partial_\mu-m)\psi=0$$ اگر در $i\gamma^\nu\partial_\nu$ ضرب کنم، به دست میآید: $$( (\gamma^\nu\partial_\nu)(\gamma^\mu\partial_\mu)+i\gamma^\nu\partial_\nu m)\psi=0$$ باید دریافت کنم: $$(\gamma^\nu\gamma^\mu\partial_\nu\partial_\mu+m^2)\psi=0$$ فکر میکنم این به این معنی باشد: $$i\gamma^\nu\partial_\nu=m$$ اما نمیدانم چرا. آیا کسی می تواند راهی برای اثبات این ویژگی به من نشان دهد؟ با تشکر | مشکل مربوط به معادله دیراک |
64280 | من در حال مطالعه برخی از ایده های اساسی پراش هستم و در آنجا در میدان دور ذکر شده است که الگوی پراش را می توان با تبدیل فوریه درک کرد. اما من فقط نمی فهمم واقعیت فیزیکی برای آن چیست. و چرا نمی توان از تبدیل فوریه برای مورد میدان نزدیک استفاده کرد؟ همچنین، وقتی سعی میکنم نظریه پراش را بفهمم، به ریاضیات پیچیده (انتگرال) ختم میشود. من می خواهم آن را یاد بگیرم اما درک کتاب هایی که می خوانم آسان نیست. کسی چند کتاب خوب یا سخنرانی های ویدیویی را توصیه می کند (بیشتر تئوری اما برای توضیح بیشتر ریاضیات به روشی ساده)؟ | اهمیت فیزیکی استفاده از تبدیل فوریه برای پراش چیست؟ |
16864 | ارزش تجربی/نظری شعاع (بار) ذرات مانند پروتون، نوترون، $pi^+$ و غیره را کجا می توان یافت؟ | ارزش تجربی/نظری شعاع (بار) ذرات را از کجا می توان پیدا کرد؟ |
53638 | هنگام خواندن در مورد بیگ بنگ، عباراتی مانند _3 تریلیونم ثانیه بعد از آن را می بینم. ما اکنون زمان را برحسب نوسانات اتمی تعریف می کنیم، اما این اثرات قبل از اینکه اتم ها یا هر چیز دیگری در حال نوسان باشند رخ داده اند تا مرجعی برای اندازه گیری زمان در مقابل آن داشته باشند. سؤال مشابهی قبلاً ارسال شده است، اما پاسخهای باطنی موجود در آنجا راهی به من نمیدهد که بفهمم این فواصل زمانی واقعاً قصد انتقال چه اطلاعاتی را دارند. | درست بعد از بیگ بنگ چه چیزی در حال رخ دادن بود؟ |
69366 | من در تلاش برای درک ارتباط بین مدلهای کوانتومی در ابعاد d و مدلهای کلاسیک در ابعاد (d+1) در دو زمینه، احتمالاً مرتبط هستم: (1) در مسیر مونت کارلو انتگرال، تجزیه تروتر-سوزوکی معادلی بین یک مدل اسپین کوانتومی d بعدی در یک دمای معین و یک مدل کلاسیک ایزینگ بعدی d+1 (به عنوان مثال: پیشرفت فیزیک نظری، جلد 56، شماره 5، نوامبر 1976، و (ii) در سیستم های بحرانی کوانتومی، که در آن دمای صفر به یک بعد بی نهایت اضافی از یک سیستم کلاسیک نگاشت می شود. اکنون همانطور که سوزوکی در مقاله فوق تاکید می کند، ویژگی های حیاتی یک سیستم کوانتومی d بعدی نیازی به یکسانی با یک سیستم کلاسیک بعدی d+1 ندارد. بنابراین، آیا درک من درست است که دما در سیستم کلاسیک نگاشت شده نباید دمای سیستم کوانتومی اصلی باشد؟ اگر نه، دما در مدل کلاسیک چقدر است؟ با تشکر | نقشه برداری کوانتومی به کلاسیک: بحرانی بودن کوانتومی و مسیر انتگرال مونت کارلو |
33279 | مثلاً فردی را بگویید که آنقدر قوی بود که بتواند دو برابر وزن بدنش را بلند کند. اگر او دست هایش را زیر تهش بگذارد و بخواهد $^1$ خود$^2$ را از زمین بلند کند، آیا می تواند؟ \-- $^1$در یک حرکت آهسته و کنترل شده. پرش های ناگهانی و غیره مستثنی هستند. $^2$ تمام قسمت های خودش بدون اینکه به هیچ وجه زمین را لمس کند یا توسط آن حمایت شود. | آیا می توان خود را از روی زمین بلند کرد؟ |
59847 | باید برای $$A = \frac{d}{dx} + \tanh x، \qquad A^{\dagger} = - \frac{d}{dx} + \tanh x,$$ که > $ نشان دهم $\int_{-\infty}^{\infty}\psi^* A^{\dagger}A\psi dx = > \int_{-\infty}^{\infty}(A\psi)^*(A\psi)dx. $$ جایی که $\psi$ یک تابع موج نرمال شده است. من فکر کردم که این تعریف مزدوج Hermitian یک عملگر $A$ است، اما مشکل از من میخواهد که از ادغام توسط قطعات استفاده کنم. من واقعاً نمیدانم که نتیجه از کجا میآید، مطمئناً محاسبه نامرتب نیست، زیرا به طور کلی درست است، درست است؟ من با ادغام بر اساس قطعات شروع کردم و اشاره کردم که از آنجایی که $\psi$ عادی شده است، اصطلاحات سطح باید ناپدید شوند، اما بعد از آن وارد یک آشفتگی بزرگ شدم... | نشان دهید که برای اپراتور QM A: $\int_{-\infty}^{\infty}\psi A^{\dagger}A\psi dx = \int_{-\infty}^{\infty}(A\psi) ^*(A\psi)dx $ |
90014 | من یک ذره رسانا دارم که با سرعت مشخصی از طریق تغییر میدان مغناطیسی حرکت می کند (آهنربای دائمی متصل به یک درام چرخان که متناوب شمال/جنوب است). این ذرات دارای جریان های گردابی القایی و در نتیجه میدان مغناطیسی خواهند بود، هنگامی که آهنربای بعدی وارد می شود، میدانی مشابه ذره باردار خواهد داشت و بنابراین دفع می شود. چگونه می توانم نیرو و در نهایت شتاب روی ذره را محاسبه کنم؟ من سعی کردم نیرو را با استفاده از قانون لورنتس محاسبه کنم: $$\bf{F} = q(\bf{E} + \bf{vB})$$ و جریان القایی با: $$\bf{E} = \ محاسبه شود frac{\Delta\phi}{\Delta t}$$ اما من در نهایت با نیرویی مواجه شدم که ذره را به داخل صفحه میبرد، باید به سمت بالا حرکت کند. | محاسبه دافعه ناشی از جریان های گردابی؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.