_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
17984 | یک سوال در مورد فیزیک قد یک کودک کوچک وجود دارد که مدتی است مرا آزار می دهد. من تا حدودی در این مورد تحقیق کردهام، اما نتوانستهام پاسخ قانعکنندهای پیدا کنم و معتقدم پاسخ حاصل باید ماهیت ابتدایی داشته باشد. پسر تازه متولد شده من یک اسباب بازی پلاستیکی کوچک دارد که یک بیضوی پر از توپ های پلاستیکی کوچک (تقریباً 10-15 توپ) است. بیضی را می توان حول یک محور چرخشی بچرخاند (محور چرخش محور اصلی بیضی مسطح است) و وقتی بیضی را می چرخانیم، توپ های پلاستیکی کوچک (تقریباً بلافاصله) به صفحه ای که عمود بر آن است راه پیدا می کنند. محور چرخش و شامل محور فرعی بیضی مسطح است که در آن تا زمانی که سرعت آنها به اندازه کافی بزرگ باشد به چرخش در صفحه مذکور ادامه می دهند.  در تصویر، منحنی قرمز یک میله فلزی (بازوهای فیل) است که بیضی را در حالت تعلیق نگه می دارد، خط سبز محور است. چرخش، و منحنی آبی منحنی است که توپهای پلاستیکی کوچک به سمت آن حرکت میکنند (تقریباً بلافاصله) و تا زمانی که سرعت به اندازه کافی سریع باشد، در امتداد آن میچرخند. به اندازه کافی آیا توضیح ابتدایی (ابتدایی = 2 درس لیسانس فیزیک) برای چیزی که مشاهده می کنم وجود دارد؟ من همچنین به هر توضیحی در مورد آنچه مشاهده می کنم علاقه مند هستم که من را به یادگیری چیز جدیدی سوق دهد. | چرا توپ ها در یک بیضی در حال چرخش به سمت صفحه محور فرعی حرکت می کنند؟ |
8735 | از آنجایی که هر سوالی باید در یک مبحث جداگانه پرسیده شود، من یک سوال در رابطه با موضوع زیر مطرح می کنم: سوالات مبتدیان در مورد نظریه میدان همنوایی به طور خاص به بخش فرعی اجرای تقارن بر روی عملگرها پاسخ داده شده اشاره می کنم. توسط Lubos Motl. برای من واضح است که $\delta\phi=i\epsilon [L_{m},\phi]=i \epsilon z^{m+1} \partial_{z} \phi$ را بدست می آوریم و آن $z^ {m+1} \partial_{z}$ مولدهای تقارن منسجم هستند. با این حال، چیزی که من را گیج می کند این است که این مولدها جبر Witt-Algebra را انجام می دهند و جبر Virasoro را انجام نمی دهند. از آنجایی که ما در مورد کوانتومی هستیم و میخواهیم نشان دهیم که این نظریه در سطح کوانتومی ثابت است، آیا نباید مولدهایی دریافت کنیم که جبر Virasoro را برآورده کنند؟ پیشاپیش از پاسخ ها متشکرم با احترام | سوال در مورد نظریه میدان انطباق |
80839 | من با تغییر بعدی QCD آشنا هستم (QCD تئوری بدون بعد است، اما از طریق عادی سازی مجدد پارامتر بعدی را دریافت می کنیم؛ ما باید یک مقیاس مرجع را انتخاب کنیم...)، اما مطمئن نیستم که تغییر بعدی برای QED وجود دارد یا خیر؟ اگر نه، چرا که نه؟ | تغییر بعدی در QED؟ |
119233 | > دو مورد را فرض کنید که جرم ها به رشته های بی جرم و غیر قابل انبساط > متصل شده اند. > > در حالت اول جسمی که وزن آن 20 نیوتن (به سمت پایین) است به ریسمانی متصل می شود که نیروی 100 نیوتن به سمت بالا به آن وارد می شود. > > در حالت دوم، جسمی به وزن 10 نیوتن به یک ریسمان وصل می شود و > مجدداً نیروی 100 نیوتن به سمت بالا به ریسمان وارد می شود. این دو حالت به جز قدر وزن های متصل به ریسمان یکسان هستند. با این حال، من فکر می کنم که کشش در هر دو رشته برابر با 100 نیوتن (نیروی واکنش برای نیروی رو به بالا) خواهد بود. اگر این درست است، چگونه است که وقتی نیروهای مختلف بر روی آن وارد می شود، تنش یکسانی دارد؟ به طور شهودی، آیا زمانی که نیروی بزرگتری از یک طرف روی آن وارد می شود، نخ نباید کشش بیشتری داشته باشد و کشش بیشتری داشته باشد. و اگر کشش در هر دو حالت یکسان نیست پس چگونه می توان کشش را در رشته ها محاسبه کرد؟ | کشش روی ریسمانی که توسط نیروهای نابرابر کشیده شده است |
11138 | آیا شفافیت مواد ارتباطی با پیوند بین مولکولی یا درون مولکولی دارد؟ به عنوان مثال گرافیت و الماس هر دو کربن هستند، اما گرافیت مات و الماس شفاف است. | شفافیت مواد |
8191 | آیا می توان مقدار میدان مغناطیسی یک الکترون را به دلیل اسپین آن اندازه گرفت؟ میدان مغناطیسی ذاتی الکترون به مقدار انرژی که دارد وابسته نیست؟ آیا این به یک SQUID، یک دستگاه تداخل کوانتومی ابررسانا نیاز دارد؟ چه مقالات یا آزمایشاتی برای پاسخ به این سوال انجام شده است؟ | اندازه گیری بزرگی میدان مغناطیسی یک الکترون به دلیل اسپین آن |
49784 | اگر زباله های فضایی با سرعت بسیار بالا در اطراف پرواز می کنند، چگونه یک سفینه فضایی می تواند در فضا حرکت کند؟ آیا حتی یک سنگ کوچک در سفینه فضایی شکاف نمی کند؟ | سفینه های فضایی که در فضا و زباله ها حرکت می کنند |
815 | در مقاله اخیر (و برای من بسیار روشنگر) با عنوان EPR رابطه ای، اسمرلاک و روولی روشی از تفکر در مورد EPR ارائه می کنند که بر کار قبلی منتشر شده روولی در مورد مکانیک کوانتومی رابطه ای تکیه دارد (به http://arxiv.org/ مراجعه کنید). abs/quant-ph/9609002). در مکانیک کوانتومی رابطهای، غیرمکانی وجود ندارد، اما تعریف زمانی که یک رویداد رخ میدهد از تعریف دقیق انیشتین ضعیف شده است و در عوض برای هر دستگاه اندازهگیری مشاهدهگر، از جمله ناظران بعدی، محلی میشود. مفروضات انسجامی (غیررسمی) برای اطمینان از سازگاری گزارش های ناظران مختلف بعدی (همه دوستان احتمالی ویگنر) وجود دارد. همه اینها بسیار شبیه به نتایج مختلف در ریاضیات طبقه بندی مدرن است. آیا ساختار ریاضی استانداردی وجود دارد که به خوبی ساختار فضای اندازهگیریهای محلی را که روولی متصور است، توصیف کند؟ من از کار ایشم در مورد نظریه توپوس و مکانیک کوانتومی میدانم، اما فکر میکنم هدف او کمی متفاوت است. PS من این را ابتدا در mathunderflow پرسیدم، سپس در mathoverflow اما فایده ای نداشت، بنابراین آن را دوباره در اینجا ارسال می کنم. | کدام ساختار(های) ریاضی طبقه بندی شده فضای رویدادهای محلی را در مکانیک کوانتومی رابطه ای به بهترین شکل توصیف می کند؟ |
79706 | برای یک ذره بدون جرم دیراک با ادغام درجه آزادی فرمیون در انتگرال مسیر، عمل موثری برای فیلد گیج $l$($\psi$,$\bar\psi$,$A$)=$\bar\psi( \ gamma^\mu (i \partial_\mu +$A$_\mu ) ) \psi $$Z= \int D\psi D\bar\psi D A_\mu e^{(i \int d^3x l)}$ $S_{eff} =\int D\psi D\bar\psi e^{(i \int d^3x l)}$S_{eff} =-i ln (det ( \gamma^\mu (i \partial_\mu +$A$_\mu )))$ می خواهم بدانم: چگونه می توانم معادله زیر را محاسبه کنم؟ $S_{eff} =C_1 C_2 $ که در آن $C_1=- \frac{1}{12} \epsilon^{\mu\nu\rho} \int \frac{d^3p}{(2\pi)^3 } tr[ [G(p)\partial_\mu G^{-1}(p)] [G(p)\partial_\nu G^{-1}(p)] [G(p)\partial_\rho G^{-1}(p)] $ و $C_2= \int d^3x \epsilon^{\mu\nu\rho}A_\mu \partial_\nu A_\ rho $$G(p)$ منتشرکننده فرمیون و $G^{-1}(p)$ معکوس آن است. آیا مرجع آموزشی برای این منظور وجود دارد؟ | محاسبه اقدام موثر |
66957 | من اخیراً با جابجایی زاویه ای آشنا شده ام و در مورد آن کمی سردرگم هستم. من فکر می کنم جابجایی که یک بردار است و به عنوان کوتاه ترین فاصله بین هر دو نقطه تعریف می شود با جابجایی زاویه ای متفاوت است. جابجایی زاویه ای بر حسب رادیان اندازه گیری می شود یا به عبارت دیگر زاویه ای را که یک جسم دوار از آن عبور می کند اندازه گیری می کند. با این حال، بردار جابجایی بر حسب متر اندازه گیری می شود. جابجایی زاویه ای دارای ابعاد $1$ است. با این حال، بردار جابجایی دارای بعد $L$ است. آیا مفهومی از کوتاهترین فاصله تحت پوشش در جابجایی زاویه ای وجود دارد؟ من فکر می کنم جابجایی زاویه ای ممکن است فقط به معنای تغییر موقعیت یک جسم در حال چرخش باشد. زاویه ای که قوس به وسیله آن در مرکز دایره ای که به دور آن می چرخد، فرو رفته است.  اگر جسمی حول محور یک دایره در حال چرخش باشد و از نقطه A به B حرکت کند و کمانی به طول S ایجاد کند. ، سپس مسافتی که طی کرد با $S = θr$ به دست می آید. با این حال، کوتاه ترین فاصله ای که می توانست برای رسیدن به نقطه B طی کند را می توان با طول بردار D به دست آورد. | جابجایی زاویه ای و بردار جابجایی |
12444 | من اخیراً نمودارهای فاینمن زیادی را می بینم که هنوز نمی توانم آنها را کاملاً تفسیر کنم. من یک سخنرانی مقدماتی نظریه میدان کوانتومی را شنیدهام و بنابراین، برای من، یک نمودار فاینمن صرفاً یک تصویر یادگاری برای نوشتن سریع (و به خاطر سپردن) تمام اصطلاحات ممکن در سری آشفتگی عنصر ماتریس در پراکندگی است. اما به نظر می رسد که آنها بسیار بیشتر از این هستند. برای مثال این نمودار پراکندگی پروتون-نوترون از طریق تبادل پیون را در نظر بگیرید. به نظر می رسد که تصویر معنای شهودی دارد، اما چگونه می تواند یک نمودار فاینمن معتبر باشد؟ آیا این بدان معنا نیست که یک نظریه بیپایه با لاگرانژی مناسب وجود دارد که قواعد فاینمن را میتوان از آن استخراج کرد که عددی را به این نمودار اختصاص میدهد؟ **سوال: آیا هنگام توصیف فعل و انفعالات نوکلئون-نوکلئون به این شکل، آیا مردم واقعاً لاگرانژی را می نویسند و آن قوانین را استخراج می کنند؟** (من گیج شده ام زیرا چنین نمودارهایی را در چندین کتاب دیده ام و آنها معمولاً صلیب را می نویسند. بخش هایی صرفاً از استدلال های قیاس گرفته تا نظریه های دیگر.) هر گونه شفاف سازی بسیار قدردانی خواهد شد، دیوید | نمودارهای فاینمن در نظریه های مؤثر |
111796 | من در حال مطالعه معادله برنولی هستم و با مشکل روبرو هستم. معادله برنولی در امتداد یک خط جریان و در شرایط جریان ثابت قابل اجرا است (من حدس میزنم این شرط برای اطمینان از این است که میتوان آن را همیشه اعمال کرد). اکنون بگویید من می خواهم سرعت جریان را در یک مقطع خاص از یک لوله با سطوح مقطع متفاوت محاسبه کنم. حال فرض کنید، من یک فشارسنج Gauge بین این دو مقطع خاص قرار داده ام که تغییر فشار بین این دو مقطع را در طول لوله به من می دهد. بنابراین، $\Delta P = \frac{\rho (v_1^2 - v_2^2)}{2} + \rho g \Delta z$ در اینجا، $v_2$ سرعت مقطعی است که میخواهیم سرعت را محاسبه کنید اکنون $\Delta P$ را میدانیم، $\Delta z$ را میدانیم (فرض کنید در حال محاسبه در امتداد یک خط افقی هستیم). اکنون جالب است که در تمام ادبیات، سرعتی که محاسبه میکنند، همه آن را در سطح مقطع یکنواخت فرض میکنند. چرا؟ معادله برنولی در امتداد یک خط جریان قابل اعمال است و هر نقطه شروع یک نقطه پایان متفاوت خواهد داشت و در نتیجه خط جریان متفاوتی خواهد داشت. چرا در زمین، همه فرض می کنند که سرعت در سطح مقطع یکنواخت است؟ | معادله برنولی و جریان در یک لوله - پارادوکس |
131418 | گازی از بوزونهای اسپین 1 غیر متقابل را در میدان B یکنواخت در نظر بگیرید، هر کدام تابع یک هامیلتونی به شکل: $ H(\vec{p},s_z) = \frac{p^2}{2m} - \mu_0 s_z B$ که در آن $s_z$ می تواند سه مقدار ممکن -1، 0 و 1 را بگیرد. جلوه مداری $\vec{p} \rightarrow را بیشتر فرض کنید. \vec{p} - e\vec{A}$. * ابتدا، چگونه تابع پارتیشن بزرگ سیستم و میانگین تعداد اشغال سه جهت چرخش ممکن را تعیین می کنید؟ من می دانم که چگونه این کار را بدون وجود میدان مغناطیسی انجام دهم. من وسوسه شده ام که عبارت تعامل مغناطیسی را به سادگی اضافه کنم، اما با توجه به نحوه تعریف تابع پارتیشن بزرگ (از نظر مجموعه توزیع)، آن را در اینجا کمی گیج کننده می دانم. * دوم اینکه در اینجا منظور از اثر مداری چیست؟ | تابع تقسیم بزرگ گاز بوزون های اسپین-1 غیر برهم کنش در میدان مغناطیسی |
129296 | > _یک نردبان یکنواخت به جرم m و طول L در مقابل دیوار قرار دارد. ضرایب > اصطکاک ایستا بین کف و نردبان و بین > دیوار و نردبان با یکدیگر برابر هستند (μ). حداکثر > مقدار زاویه θ که نردبان می تواند بدون لغزش با دیوار ایجاد کند چقدر است._ راه حل من برای حل این مشکل: از آنجایی که نردبان حرکت نمی کند گشتاور روی نردبان $$ -\frac{mgL}{2}\sin\ تتا-\mu N_{f}L\cos\theta+N_{f}L\sin\theta=0$$ نیروهای افقی $$ N_{w}-f_{f}=0$$ نیروهای عمودی $$ N_{f}+f_{w}-mg=0$$ که در آن $N_{f}$ و $N_{w}$ نیروی طبیعی ناشی از کف و دیوار است، $f_{w}$ و $ f_{f}دلار اصطکاک ناشی از دیوار و کف. اکنون معادله اول را با $N_{f}$ حل میکنم، تا به دست آید: $$N_{f}=\frac{mg\tan\theta}{2(\tan\theta-\mu)}$$ از زاویه وضعیتی است که نردبان شروع به لغزش می کند، نیروهای اصطکاک حداکثر مقدار خود را خواهند داشت، بنابراین: $$f_{f}=\mu N_{f}$$ از معادله 2º: $$N_{w}=f_{f}$$ و به همان دلیلی مانند قبل از $$f_{w}=\mu N_{w}$$ جایگزین کردن همه این مقادیر در معادله 3º که دریافت میکنم: $$\frac{ \tan\theta}{2(\tan\theta-\mu)}(1+\mu^{2})=1$$ و حل این برای $\tan\theta$: $$\tan\theta=\frac{2\mu}{1+\mu^{2}}$$ اما ظاهراً این اشتباه است. آیا کسی می تواند این را بررسی کند و مشخص کند که اشتباه کجاست. تای | استاتیک با نردبان و دیوار |
127945 | من داشتم مقاله زیر فرمیون فیلدز را می خواندم و قسمت زیر را کشف کردم که به طور کامل برای من توضیح داده نشده است: > این روابط ضد جابجایی است که بر آمار فرمی دیراک برای > کوانتوم میدان دلالت دارد. آنها همچنین منجر به اصل طرد پائولی می شوند: دو > ذره فرمیونی نمی توانند در یک زمان یک حالت را اشغال کنند. اثبات اینکه روابط ضد جابجایی میدان فرمیون، اصل طرد پائولی را به وجود می آورد چیست؟ | چرا روابط ضد جابجایی متضمن آمار فرمی دیراک (اصل حذف پائولی) برای کوانتوم میدان است؟ |
111029 | داشتم از طریق: http://www.scottaaronson.com/papers/giqtm3.pdf می خواندم، اما نمی توانم صفحه 61 را که درباره مغز بولتزمن بحث می کند، درک کنم. مخصوصاً این که می گوید: > اما مشکل بدتر است. از آنجایی که در یک جهان ابدی، شما باید بی نهایت داپلگانگر مغز بولتزمن داشته باشید، به نظر می رسد هر ناظری با خاطرات و تجربیات شما بی نهایت بیشتر از این که از طریق فرآیندهای عادی تکامل داروینی بوجود آمده باشد، مغز بولتزمن باشد. و به همین ترتیب از یک انفجار بزرگ شروع کنید! من نمی فهمم این جمله آخر از چه چیزی ناشی می شود و به نظر بسیار غیرمعمول است. ایجاد یک مغز بولتزمن-دوپلگنگر به طور تصادفی بسیار غیرممکن به نظر میرسد، زیرا این امر مستلزم تشکیل مغزی با حالت کامل مغز است، یعنی اساساً تمام اتمها/مولکولهای منفرد در پیکربندی دقیق (یا حداقل به اندازه کافی نزدیک) ظاهر میشوند. به عبارت دیگر، سطح بسیار بالایی از سازمان. در حالی که سناریوی بیگ بنگ صرفاً یک ابر هیدروژن/هلیوم را فرض می کند و قوانین اساسی طبیعت در جای خود وجود دارد. به نظر می رسد این یک شی بسیار ساده تر به عنوان نقطه شروع و در نتیجه بسیار محتمل تر است. این نقطه شروع، زمانی که اتفاق افتاد (شاید به دلیل شانس) سپس (از طریق قوانین نسبتاً ساده طبیعت) به حالتی که اکنون داریم تبدیل می شود و فرآیندهایی مانند انتخاب طبیعی و غیره را به وجود می آورد که در نهایت زندگی هوشمند و سطح بسیار بالای سازماندهی در مغز تکامل از طریق انتخاب طبیعی، در حالی که اساساً به رویدادهای تصادفی نیز بستگی دارد، بسیار محتملتر به نظر میرسد، زیرا انتخاب طبیعی فرآیند را هدایت میکند و به آن اجازه میدهد تا در حالت هدف تطبیق پیدا کند، نه اینکه نیازی باشد که حالت هدف فقط در یک حالت ظاهر شود. مانند بولتزمن-دوپلگنگر قدم بردارید. بحث دیگر این است که مغز انسان، در حالی که ساختار بسیار پیچیده ای به نظر می رسد، احتمالاً نتیجه (به عنوان بخشی از رشد جنین/کودک) از یک فرآیند بسیار ساده تر است که در DNA انسان توضیح داده شده است. مانند اینکه چگونه یک فراکتال به ظاهر پیچیده می تواند از یک معادله ساده پدید آید. از این رو، به نظر میرسد راه بسیار سادهتر برای تولید تصادفی مغز، تولید این مکانیسم سادهتر بهطور تصادفی «و اجازه دهید اجرا شود» تا زمانی که مغز تشکیل دهد، بهجای اینکه بخواهیم که مغز کامل بهطور تصادفی ظاهر شود، مانند مورد بولتزمن، به نظر میرسد. . اما با توجه به اینکه اسکات آرونسون بسیار باهوش است، باید چیزی را در این مورد گم کنم. چون من این بیانیه را میخوانم که میگوید بولتزمن-دوپلگانگر محتملتر از بیگ بنگ است، اما به نظر من عکس آن درست است. | احتمال تشکیل مغز بولتزمن خود به خود |
122483 | من سعی میکنم بفهمم که آیا انرژی گرانش دارد یا خیر، زیرا اگر داشته باشد، تمام آن به درون سیاهچالهها، از جمله انرژی تاریک، مکیده میشود، به این معنی که هیچ اثر فشاری باقی نخواهد ماند، و گرانش اضافی تمام تاریکیها انرژی و ماده تاریک در سیاهچالهها برای ایجاد انقباض بزرگ کافی است. همچنین به این معنی است که سیاهچالهها نمیتوانند تبخیر شوند، و اینکه سرنوشت نهایی جهان، فوتونهایی نخواهد بود که برای ابدیت در اطراف پرواز میکنند، بلکه فروپاشی جهان در یک بحران بزرگ است که باعث انفجار بزرگ بعدی و غیره برای همیشه میشود. . به من گفته شد که انرژی توسط اثر هیگز به جرم تبدیل میشود، و این بدان معناست که همان انرژی اکنون دارای گرانش است، جایی که قبلاً وجود نداشت. چرا اینطور است؟ آیا کسی می تواند توضیح دهد که چرا این ذره انرژی باعث می شود که ذرات دیگر انرژی به چیزی تبدیل شوند که به خودی خود ویژگی کاملاً متفاوتی با ذرات انرژی دارد؟ آیا آزمایش واقعی این فرضیه وجود دارد که ذرات انرژی گرانش ندارند مگر اینکه به جرم تبدیل شوند؟ من پیچیدگی فضا-زمان را تا حدودی درک میکنم، این مانند یک منحنی سهبعدی است، مانند غلتیدن از یک تپه، با این تفاوت که چیزی بین اجسام وجود ندارد، و غلتیدن به سمت پایین تپه ناشی از گرانش است. http://simple.wikipedia.org/wiki/Higgs_field من فیزیکدان نیستم، اما صفحاتی از این دست را نگاه میکنم، و نیمی از زمان را که آن را میفهمم، و بقیه زمانها، به مرور زمان میرود. من و سرم تصور می کنم که تعداد انگشت شماری از مردم در جهان هستند که واقعاً می توانند آن را درک کنند، یا فکر می کنم در واقع فقط مزخرف است. برای من مهم است زیرا معتقدم که جهان ابدی است و تنها راهی که انفجار بزرگ می توانست در وهله اول اتفاق بیفتد این است که این چرخه ابدی وجود داشته باشد و این بدان معنی است که مرگ احتمالا پایان نیست، زیرا همان انرژی بارها و بارها به همان شکل در مغز و آگاهی من شکل خواهد گرفت. | چرا جاذبه کار می کند؟ |
82157 | > کار (در فیزیک) یک اسکالر است اما چرا؟ و چرا بردار نیست؟ | چرا کار اسکالر است و بردار نیست؟ |
51800 | چرا اجسام داغ ترجیح می دهند فوتون را به الکترون ساطع کنند؟ آیا نابودی الکترون پوزیترون وجود دارد؟ اگر چنین است، چرا؟ من از این گیج شدم | چرا اجسام داغ ترجیح می دهند فوتون را به الکترون ساطع کنند؟ آیا نابودی الکترون پوزیترون وجود دارد؟ |
111405 | در اثبات قضیه کلمن-ماندولا توسط کلمن و ماندولا، آنها تبدیل تقارن را به عنوان یک $U$ واحد تعریف میکنند که 1. حالتهای یک ذره را به حالتهای تک ذرهای تبدیل میکند، 2. روی حالتهای چند ذرهای عمل میکند انگار که هستند. حاصل ضرب تانسور حالت های تک ذره ای، 3. با $S$، ماتریس $S$، رفت و آمد می کند. من فکر میکنم این بدان معناست که اگر $T$ یک مولد تقارن باشد، آنگاه $$[T,S]=0.$$ اگر نقطه سوم را آرام کنیم تا $T$ نیز بتواند با $S$ مخالفت کند، چه عواقب آن خواهد بود؟ به ویژه، آیا این قضیه همچنان پابرجاست؟ | آیا ژنراتورهای تقارن می توانند با ماتریس S مقابله کنند؟ |
118540 | آیا باتری AAA یا D دارای ممان دوقطبی الکتریکی است؟ چرا قطب های مخالف دو باتری مانند آهنربا یکدیگر را جذب نمی کنند؟ | آیا باتری AAA دارای ممان دوقطبی است؟ |
70365 | هنگام بارگذاری یک ماده جامد به شکل استوانه در فشار ایزواستاتیک، چه رابطه ای برای تغییر طول در برابر تغییر قطر وجود دارد؟ به عنوان مثال. اگر بدانم که وقتی یک بار ایزواستاتیک 6000 psi روی یک هسته استوانه ای سنگی که حجم اولیه آن 11351 سی سی است اعمال می کنم، تغییر شکل 8/10 سی سی خواهد بود. با دانستن طول و قطر اولیه سیلندر، چگونه طول و قطر جدید را پیش بینی کنم؟ | تغییر شکل ناشی از فشرده سازی ایزواستاتیک |
51809 | فرض کنید من یک عمل QFT دارم که تعامل دو شی را توصیف میکند و میتوانم عمل مزاحم را به صورت $S=S_0+S_i$ بنویسم که در آن $S_0$ عمل غیر متقابل و بدون اغتشاش و $S_i$ بخش تعامل (به ترتیب مناسب) است. در آشفتگی). سپس انرژی برهمکنش را میتوان به صورت $E_i=\langle 1-e^{-S_i}\rangle_{C,0}$ نوشت، جایی که تابع همبستگی متصل را در پسزمینه بدون آشفتگی میگیریم. چگونه می توان این را استخراج کرد؟ حدس می زنم از نظر عملکرد پارتیشن $Z=Z_0e^{\langle iS_i-1\rangle_{C,0}}$ باشد. پیشاپیش سپاس فراوان! | محاسبه انرژی برهمکنش در QFT |
111022 | من می خواهم در زمینه پایدار کردن همجوشی هسته ای برای تولید انرژی الکتریکی تحقیق کنم، کدام رشته را انتخاب کنم؟ و اکنون ارزش تحقیق در زمینه همجوشی را دارد، زیرا بسیاری از آنها می گویند که ما از نظر فناوری برای تولید انرژی تجاری از همجوشی عقب مانده ایم. توضیحات تکمیلی: اکنون من در سال 3 مهندسی الکترونیک برق هستم. | آیا فیزیک هسته ای یا مهندسی هسته ای برای انجام تحقیقات در زمینه همجوشی هسته ای مناسب است؟ |
119653 | من می خواهم بدانم نظریه پردازان در حال حاضر به چه چیزهایی نگاه می کنند. به طور خاص، من می خواهم در مورد وعده ای که روش های نظری میدانی نشان می دهد بیشتر بدانم. من در حال تحصیل در زمینه ابررسانایی در مقطع کارشناسی ارشد / مقطع کارشناسی ارشد هستم. پیوند به بررسی مقالات/مقالات قدردانی می شود. با تشکر | رقبای فعلی/امیدبخش ترین رویکردها برای ابررسانایی بالا Tc چیست؟ |
117291 | یک خازن با ولتاژ $V = V_0 cos(\omega t)$، شعاع $a$ و جداسازی $d$ را در نظر بگیرید. الکترون ها به طور یکنواخت با چگالی عددی $n$ توزیع می شوند. من می خواهم بردار poynting بین خازن را پیدا کنم. این یک قدم بالاتر از سؤال معمول است که در آن فقط فضای آزاد وجود دارد. در این مورد، جریان هدایت $J_f \neq 0$. هنگام محاسبه فیلد B باید این را در نظر داشته باشیم. همچنین، الکترون ها پلاریزه می شوند (می توان آنها را به عنوان یک محیط دی الکتریک در نظر گرفت)، بنابراین میدان E افزایش می یابد. **محاسبه میدان E** معادله حرکت این است: $$ m\ddot x = -eE_0 e^{i\omega t} $$ اجازه دهید $x = x_0 e^{i\omega t}$، حل کنم برای $x$: $$x = \frac{eE_0}{m\omega^2}e^{i\omega t} = \frac{eV_0}{m\omega^2d} e^{i\omega t} $$ قطبش توسط: $$P =nex = \frac{ne^2V_0}{m\omega^2d} e^{i\omega t}$$ قطبش مربوط به برق است. فیلد توسط: $$ \vec P = \epsilon_0(\epsilon_r -1)\vec E $$ $$ \frac{eV_0}{m\omega^2d} e^{i\omega t} = \epsilon_0(\epsilon_r -1)\vec E $$ بنابراین، میدان الکتریکی با: $$E = \frac{eV_0}{m\omega^2d\epsilon_0 (\epsilon_r) به دست میآید -1)} cos (\omega t) $$ **محاسبه B-field** $$\frac{1}{\mu_0}B(2\pi r) = I_c + I_d = (\pi r^2)\left(nev + \epsilon_0\epsilon_r \left|\frac{\partial E}{\partial t}\right|\right) $$ سپس $x$ را به $v$ را دریافت کنید و $E$ را برای بدست آوردن $\frac{\partial E}{\partial t}$ متمایز کنید تا فیلد B را بدست آورید. **محاسبه بردار Poynting $S$** از آنجایی که فیلد E در امتداد $\hat z$ است و فیلد B در امتداد $\hat \theta$، $|\vec S| = \frac{1}{\mu_0}|(\vec E \times \vec B)| = \frac{1}{\mu_0}|\vec E||\vec B|$ ما به سادگی هر دو قدر را ضرب می کنیم. آیا محاسبه من درست است؟ و در نهایت، وقتی $\omega$ از بالا به فرکانس پلاسما $\omega_p$ نزدیک شود چه اتفاقی می افتد؟ وقتی $\omega = \omega_p$، $n \propto \sqrt \epsilon_r \rightarrow 0$ باشد، بنابراین بردار poynting بالا میآید. اما در واقعیت همیشه یک نیروی میرایی (جاذب الکترواستاتیکی در این مورد) وجود خواهد داشت، بنابراین تا بی نهایت منفجر نمی شود. | وکتور Poynting بین خازن - با الکترون در بین! |
4743 | من قبلاً یک سؤال در مورد تئوری های فوق منسجم پرسیده بودم و اکنون با مثال های خاص تر به آن ادامه می دهم. با توجه به این که هیچ کتابی نمی بینم که حتی اصول اولیه آن را توضیح دهد، کاملاً با آن گیج شده ام. من این را صرفاً از یادداشتها و مقالات سرگردان و بیشتر بحثها میگیرم. بنابراین برای ${\cal N} = 2$ جبر فوق منسجم در ابعاد $2+1$، گروه تقارن $SO(3,2)\times SO(2)$ بود و احتمالاً حالتهای اولیه این جبر با تاپل مشخص شدهاند. $(\Delta, j,h)$ که در آن $\Delta$ بعد مقیاس بندی و $j$ اسپین و $h$ $R$ آن است. شارژ (یا هر چیزی که آن را بالاترین وزن شارژ $R$ بنامیم) من حدس میزنم که در این زمینه منظور از وضعیت اولیه آنهایی است که توسط عملگرهای منسجم خاص (K) و همچنین $S$ نابود میشوند. عملگرهای جبر اگرچه به اندازه کافی گیج کننده این اصطلاح به نظر می رسد برای اپراتورها نیز استفاده می شود. * میخواهم بدانم جبر فوق منسجم کامل را کجا میتوانم برای فهرست پیدا کنم که بتواند $(\Delta, j,h)$ حالتهایی را پیدا کنم که توسط عملگرهای دیگر در اپراتورهای اولیه بدست میآیند. حدس میزنم تنها عملگرهای تکانه و ابرتقارن باقی مانده برای ایجاد برج «فرزندان» باشد، حدس میزنم زمانی که جبر بالا را بشناسیم میتوانم این جداول مرموز را که مشاهده میکنم «حالتهای» مربوط به عملگرهای ابر تقارن را درک کنم. . اگر برای عملگر هویت تاپل $(0,0,0)$ باشد، میخواهم بدانم چگونه برای $Q$، برچسبهای ممکن ظاهراً $(0.5،\pm 0.5،\pm 1)$ و برای $ هستند. Q^2$ برچسب ها $(1,0,\pm 2)$, $(1,0,0)$ و $(1,1,0)$ هستند. برای $Q^3$ برچسب ها $(1.5,0.5,\pm 1)$ و برای $Q^4$ برچسب ها $(2,0,0)$ هستند. من می خواهم بدانم برچسب های بالا برای عملگرها چگونه مشتق شده اند. خواندن این برای من سخت تر می شود زیرا برای عملگرها تقارن R و همچنین شاخص اسپینوریال هر دو سرکوب می شوند. * اکنون یک علامت اولیه با $(\Delta, j,h)$ را در نظر بگیرید به طوری که در نمایش طولانی باشد و از این رو $\Delta >j+\vert h\vert +1$ باشد. سپس من افرادی را می بینم که چیزی به نام محتوای مطابق این نمایش را لیست می کنند که توسط ایالت فوق برچسب گذاری شده است. برای مورد فوق، محتوای مطابق ظاهراً شامل حالات زیر است، $(\Delta, j,h)$, $(\Delta+0.5, j\pm 0.5,h\pm 1)$, $(\Delta + 1 , j,h \pm 2)$, $(\Delta +1 , j+1,h)$, دو برابر $(\Delta + 1, j,h)$, $(\Delta + 1, j-1,h)$, $(\Delta + 1.5, j\pm 0.5,h \pm 1)$ و $(\Delta + 2, j,h )$ میخواهم بدانم دقیقاً تعریف «محتوای منسجم» چیست و فهرستهایی مانند موارد بالا چگونه محاسبه میشوند. فهرستهای مشابهی را میتوان برای انواع مختلفی از نمایشهای کوتاه مانند آنهایی که با $(j+h+1,j,h)$ ($j, h \neq 0$)، با $(j+1,j,0) برچسبگذاری شدهاند، ساخت. $، توسط $(h,0,h)$, توسط $(0.5,0,\pm 0.5)$, توسط $(h+1,0,h)$ و $(1,0,0)$. برای من کاملاً روشن نیست که چرا برخی از این حالتها باید جدا از حالت کلی حذف شوند، اما حدس میزنم اگر دو سؤال بالا برای من توضیح داده شود، میتوانم ساختار کامل را درک کنم. | جبر فوق منسجم |
119795 | > این پست تخصصی پست است: آیا نسبت انرژی تاریک > می تواند تغییر کند؟ آیا ثابت کیهانی می تواند با زمان تغییر کند؟ اگر چنین است، آیا اندازه گیری این تکامل تا کنون و پیش بینی آینده وجود دارد؟ چگونه چنین تغییری را اندازه گیری کنیم؟ | آیا ثابت کیهانی می تواند با زمان تغییر کند؟ |
92986 | کدام یک از اسپین کوانتومی متراکم بر روی یک شبکه محدود به اندازه N که قانون سوم ترمودینامیک را با اختلاط ارگودیک برای حالت پایه نقض می کند، مدل می کند؟ | کدام مدلهای کوانتومی قانون سوم ترمودینامیک را نقض میکنند و حالت پایه ارگودیک دارند؟ |
108475 | من حتی نمی دانم چگونه می توانم آن را در گوگل جستجو کنم، به همین دلیل است که از شانس خود در اینجا استفاده می کنم. من به عنوان مهندس برق هیچ سرنخی در مورد مکانیک سیالات ندارم. همه ما اکنون که وقتی آب خیلی سریع به لوله آتش نشانی پمپ می شود، بسیار سفت می شود و به سمت مستقیم شدن گرایش پیدا می کند. این اثر چه نامیده می شود، من علاقه مند به انجام تحقیقاتی در مورد نیروهای اعمال شده توسط چنین لوله ای از موقعیت اولیه تا شده تا موقعیت نهایی هستم. با تشکر | به دنبال نام یک پدیده فیزیکی در مکانیک سیالات |
78942 | برای من روشن نیست که چگونه فرآیند سوزاندن می تواند ماده ای را که قبلاً توانایی جذب و انتشار فوتون را داشت به ماده ای تبدیل کند که فقط می تواند آنها را جذب کند. من مایلم توضیحی آموزنده در مورد اینکه چگونه فرآیند سوزاندن این خاصیت ماده را تغییر میدهد بشنوم: چه اتفاقی برای سطوح انرژی که مواد قبل از سوختن داشتند، میافتد؟ | چرا سوزاندن اشیا آنها را سیاه می کند؟ |
111401 | آیا دلیل عمیقی وجود دارد که فرمیون دارای یک معادله مرتبه اول در مشتق باشد در حالی که بوزون ها دارای یک معادله مرتبه دوم هستند؟ آیا این دلالت بر تفاوت های عمیق نظری دارد (مانند ابعاد فاز فضا و غیره)؟ من میدانم که برای فرمیون، با اسپین نصف عدد صحیح، میتوانید با استفاده از ماتریسهای گاما $\gamma^\nu\partial_\nu $، که با یک مشتق جزئی منقبض شدهاند، یک تغییر ناپذیر لورنتس دیگر تشکیل دهید. آلمبرتین $\جزئی^\nu\جزئی_\nu$. چرا ما نمی توانیم همین کار را برای یک بوزون انجام دهیم؟ در نهایت، چگونه این در یک نظریه فوق متقارن درمان می شود؟ آیا یک ذره و ابر شریک آن معادله نظم یکسانی دارند یا خیر؟ | چرا فرمیون ها معادله مرتبه اول (دیراک) و بوزون ها مرتبه دوم دارند؟ |
17989 |  محل کار من از این چیزها برای تولید رمزهای عبور یک بار مصرف استفاده می کند که فقط در مدت زمان کوتاهی کار می کنند. من همیشه کنجکاو بودم که چگونه همگام سازی ساعت بین سرور احراز هویت و توکن ممکن است کار کند. من مطمئن نیستم که اصلاً ارتباطی بین توکن و دنیای خارج وجود دارد یا خیر، اما شک دارم زیرا آنها کوچک، سبک هستند و باید این چیزها را تا حد ممکن ارزان کنند تا کمترین هزینه واحد را داشته باشند. بنابراین، شاید اصلاً هماهنگی وجود نداشته باشد؟ اما آیا ساعتها به تدریج از هم دور نمیشوند، مخصوصاً اگر باتری در حال تمام شدن باشد و در نهایت منجر به یک توکن آجری شود؟ | چگونه ممکن است همگام سازی ساعت با توکن های RSA SecurID کار کند؟ |
96600 | از نظر تئوری چه تکنیک هایی برای اندازه گیری سطوح رادون در هوا استفاده می شود؟ آنها بر کدام اصل/قانون تکیه می کنند؟ | اندازه گیری سطح رادون |
80836 | توضیحات: برای تست نشتی آزمایش حباب فشار انجام می شود. این افزایش فشار مشخص و فرو بردن جسم مورد آزمایش در زیر آب است تا ببیند آیا نشت هوا ظاهر می شود یا خیر. شرط این است که وقتی فشار معین 1 در یک زمان از پیش تعریف شده 1 اعمال می شود، هیچ نشتی تشخیص داده نشود. من در حال حاضر به دنبال راهی برای تسریع این فرآیند هستم. هنگام کاهش زمان، فشار منطقی باید افزایش یابد تا نتایج یکسانی حاصل شود. با این حال آنچه من می خواهم بدانم این است که آیا اطلاعات بیشتری در مورد این رابطه وجود دارد یا/و اگر این روابط بیش از حد پیچیده است، می توان آن را روی هم گذاشت. | خواص فیزیکی تست نشت |
66952 | من در حال تلاش برای درک این اشتقاق از مدل جهان انیشتین دی سیتر هستم که با $$\int R^{1/2}dR=\int H_{0}R_{0}^{3/2}dt شروع میشود. $$ ارزیابی این انتگرال $$\frac{2}{3}R^{3/2}=H_{0}R_{0}^{3/2}t+K،$$ را میدهد که در آن $K$ یک ثابت ادغام است. $$R\left(t\right)=\frac{3}{2}R_{0}\left(H_{0}tK\right)^{2/3}.$$ اجازه دهید $t=t_{0 }$ وقتی $R=R_{0}$، این می شود $$R_{0}=\frac{3}{2}R_{0}\left(H_{0}t_{0}K\right)^{2/3}.$$ تقسیم معادله سوم بر چهارم معادله $$R\left(t\right)=R_{0}\left(\frac{t}{t_{0}}\right)^{2/3}$$ چیزی که من نمیفهمم این است که چگونه را ثابت ادغام ناپدید می شود. در معادله دوم به سمت راست اضافه می شود، اما در معادله سوم در سمت راست ضرب می شود و سپس لغو می شود تا معادله نهایی (درست) به دست آید. چگونه کار می کند؟ پوزش می طلبم اگر چیز بدیهی را از دست دادم. | انیشتین دی سیتر - ثابت گیج کننده ادغام |
111799 | توضیح دهید که چرا حالتهایی با عدد کوانتومی تکانه زاویهای مداری متفاوت، انرژیهای متفاوتی برای اتمهای چند الکترون دارند، اما از نظر انرژی برای هیدروژن دچار انحطاط میشوند. کسی میتواند توضیح دهد؟ | تکانه زاویه ای مداری و انرژی اتم های چند الکترون |
114214 | من فکر می کردم از آنجایی که هسته خورشید دمای خود را در 15 میلیون درجه کلوین حفظ می کند، پس هر سانتی متر مکعب از این هسته مقدار معینی انرژی دریافت می کند تا آن را در این دما نگه دارد. بنابراین من به این فکر می کردم که اگر بتوانیم یک کره کوچک، مثلاً به شعاع 0.6 سانتی متر (بنابراین مساحت 1 سانتی متر مربع) را برداریم و آن را در جو زمین قرار دهیم، چه اتفاقی می افتد. آیا همان انرژی را که برای رسیدن به دمای 15 میلیون درجه در وهله اول مصرف کرده بود، تابش می کند؟ من برخی از محاسبات را با استفاده از قانون استفان بولتزمن انجام دادم، این چیزی است که به دست آوردم: $$ P = مساحت \times 5.67 \times 10^{-8} \times e \times T^4 $$ بنابراین برای محاسبات سادهتر فرض میکنیم که اینطور است. یک جسم سیاه است و دمای اطراف آن در مقایسه با 15 میلیون درجه ناچیز است. بنابراین دریافت کردم: $$ P = 0.0001 \times 5.7*10^{-8} \times ({15*10^{6}})^4 = 2.9\times10^{17} \,\mathrm{ژول/ second} $$ حالا، آیا این مقدار زیادی انرژی نیست؟ من می دانم که بدن باید در دمای 15 میلیون درجه نگه داشته شود تا انرژی تابش با این سرعت حفظ شود، حدود 0.8 سانتی متر مکعب از هسته خورشید حدود 120 کیلوگرم است، بنابراین سوال مهمتر این است که تا چه زمانی این میزان تابش ادامه خواهد داشت. من صادقانه احساس می کنم که در آنچه من محاسبه کرده ام اشتباهاتی وجود دارد، بنابراین لطفاً هر گونه اصلاحی بسیار قابل قدردانی است. | آیا واقعاً یک سانتی متر مربع از هسته خورشید این مقدار انرژی را ساطع می کند؟ |
117293 | (این در واقع اولین سوال من است - لطفاً عدم دانش و انگلیسی بد من را درک کنید..) من همیشه کنجکاو بوده ام که هزاران قانون را از قوانین کلی تر استخراج کنم. آیا قوانین کلی یا مدل های فیزیک می توانند مفاهیم جزئی را به طور کامل توضیح دهند؟ به عنوان مثال، آیا مدل استاندارد می تواند F=ma را توضیح دهد؟ | آیا همه قوانین فیزیک می توانند از یک واحد یا فهرستی از قوانین کلی تری استخراج شوند؟ |
94013 | > با توجه به یک حلقه افقی دایره ای با شعاع R و ضریب اصطکاک > $\mu$، و یک مهره که با سرعت کمی در امتداد حلقه می لغزد، سرعت اولیه $v_o$ را تعیین کنید، که باید به مهره داده شود تا > دقیقاً یک دور کامل قبل از توقف انجام می دهد. من معتقدم که تنظیمات چیزی شبیه به این است:  من در مختصات قطبی استوانه ای (r,$\phi$,z) کار خواهم کرد. نیروی نرمال N را می توان به صورت زیر نوشت: $$N(\phi) \hat{r} +N_z \hat{z}$$ به مجموعه معادلات زیر می رسم: \begin{align} F_r &= -m r \ dot{\phi } (t)^2 = -N _r (\phi) \\\ F_\phi &= m r \ddot{\phi } (t) = -f = -\mu \lvert N\rvert \\\ F_z &= ma_z = N_z-mg \end{align} بلافاصله می توان نتیجه گرفت که $a_z=0$ بنابراین $N_z=mg$. من از معادله اول برای بیان $\lvert N \rvert$ به صورت زیر استفاده می کنم: $$\lvert N \rvert = \sqrt{\bigl(mr\dot{\phi}(t)^2\bigr)^2+( mg)^2}=m\sqrt{r^2\dot{\phi}(t)^4+g^2}$$ I sub $\lvert N\rvert$ را وارد معادله دوم کنید و به: $$r\ddot{\phi}(t) = -\mu \sqrt{r^2\dot{\phi}(t)^4+g^2} $$ من مطمئن نیستم که چگونه با این معادله دیفرانسیل کار کنم. در دنیای ایدهآل، شرایط اولیه $\phi (0) = 0$ و $\dot{\phi}(0)=\frac{v_o}{R}$ خواهد بود و یک راهحل تحلیلی وجود دارد. سپس $v_o$ را انتخاب میکنم تا زمانی که در آن $\phi (t) = 2\pi$، زمانی باشد که در آن $\dot{\phi}(t)=0$ است که شرایط تک چرخشی را تضمین میکند. آیا روش دیگری وجود دارد که پیچیدگی کمتری داشته باشد؟ | آیا جایگزینی برای حل معادله مهره روی حلقه با اصطکاک وجود دارد؟ |
107457 | من می دانم که جزء میدان الکتریکی موج الکترومغناطیسی باید به عنوان اولین رابطه نشان داده شده نوشته شود، اما گاهی اوقات می توان آن را بر حسب دامنه پیچیده میدان الکتریکی مانند معادله دوم بیان کرد. من بعداً ادغام را در عبارت توان یافتم و نمی دانستم چرا این اصطلاح ظاهر شد. کدام یک درست یا کلی تر است؟ $$ \mathbf{E}(\mathbf{r},t)=\mathrm{Re}\left[\hat{\mathbf e}F(x,y) A(z,t)\exp(i\beta_0 -i\omega_0t)\right]، $$ $$ \mathbf{E}=\exp\left(-j\int_0^z\beta_\text{eq}\mathrm dz\right)\mathbf{A}. $$ | آیا این بیان میدان الکتریکی صحیح است؟ |
126837 | ساختن هویت بخش مرتبط با تغییر ناپذیری لورنتس را در نظر بگیرید. ممکن است یک تانسور رتبه سوم $B^{\rho \mu \nu}$ ضد متقارن در دو شاخص اول پیدا کنید، سپس تانسور تنش-انرژی را می توان متقارن کرد. پس از انجام، جریان ذخیره شده حاصل از تحلیل کلاسیک به شکل $$j^{\mu \nu \rho} = T_B^{\mu \nu}x^{\rho} - T_B^{\mu \rho است. }x^{\nu}$$ این تقارن جریان حفظ شده را تضمین می کند که به راحتی می توان آن را با فراخوانی قانون حفاظت $$\partial_{\mu}j^{\mu \nu مشاهده کرد. \rho} = 0 $$ و $$\partial_{\mu}T_B^{\mu \nu} =\partial_{\mu} (T^{\mu \nu}_C + \partial_{\rho}B^ {\rho \mu \nu}) = 0.$$ اجازه دهید $X$ مجموعهای از فیلدهای $n$ را نشان دهد. سپس هویت Ward مرتبط با عدم تغییر لورنتس $$\partial_{\mu} \langle (T^{\mu}x^{\rho} - T^{\mu \rho}x^{\nu})X\ است. Rangle = \sum_i \delta(x-x_i)\left[ x^{\nu}_i \partial^{\rho}_i - x^{\rho}_i\partial^{\nu}_i\langle X \rangle - iS^{\nu \rho}_i \langle X \rangle\right].\tag{1}$$ این برابر است به $$\langle (T^{\rho \nu} - T^{\nu \rho})X \rangle = -i\sum_i \delta (x-x_i)S^{\nu \rho}_i\langle X \rangle,$$ که بیان میکند که تانسور تنش در توابع همبستگی متقارن است، به جز در موقعیت سایر فیلدهای همبسته. سوال من این است: این آخرین معادله و عبارت چگونه به دست می آید؟ من فکر میکنم هویت Ward مرتبط با تغییر ناپذیری ترجمه پس از تقسیم (1) به این صورت استفاده میشود: $$\sum_i^n x^{\nu}_i \sum_i^n \delta(x-x_i)\partial^{\rho }_i \langle X \rangle - \sum_i^n x^{\rho}_i \sum_i^n \delta(x-x_i)\partial^{\nu}_i \langle X \rangle - i\sum_i^n\delta(x-x_i)S^{\nu \rho}_i\langle X \rangle $$ و سپس $$\partial_{\mu}\langle T^{\mu}_{\,\,\,\rho}X \rangle = -\sum_i \delta را جایگزین کنید برای مثال (x-x_i)\frac{\partial}{\partial x^{\rho}_i} \langle X \rangle$$. نتیجه ای که من دریافت می کنم این است که $$\langle ((\partial_{\mu}T^{\mu \nu})x^{\rho} - (\partial_{\mu}T^{\mu \rho} )x^{\nu} + T^{\rho \nu} - T^{\nu \rho})X \rangle = \sum_i x^{\nu}_i \partial_{\mu}\langle T^{\mu \rho}X \rangle + \sum_i x^{\rho}_i \partial_{\mu} \langle T^{\mu \nu} X \rangle - i\sum_i\delta(x-x_i )S^{\nu \rho}_i\langle X \rangle$$ برای به دست آوردن نتیجه مورد نیاز، به این معنی است که به عنوان مثال $$ \sum_i x^{\nu}_i \partial_{\mu} \langle T^{\mu \rho}X \rangle = \langle(\partial_{\mu}T^{\mu \rho})x^{\nu} X \rangle,$$ اما چرا این مورد است؟ با توجه به عبارت آخر، آیا منظور آنها این است که وقتی موقعیت در فضای $x$ اتفاق می افتد با یکی از نقاطی که فیلد $\Phi_i \in X$ مقدار $x_i$ را می گیرد (بنابراین $x = x_i منطبق می شود). $) سپس r.h.s به بی نهایت میل می کند و معادله مزخرف است؟ | ساخت هویت بخش مرتبط با جریان های حفاظت شده |
64496 | من سعی می کنم رابطه بین دو قانون حفاظت را درک کنم. همانطور که میدانم، نتیجه لیوویل یک شرط ضعیفتر است: این نتیجه صرفاً بر شکل خاصی متکی است که معادلات همیلتون و میدان بردار همیلتونی متناظر آنها در نظر گرفته شدهاند، در حالی که حفظ انرژی در فرمالیسم همیلتونی مستلزم آن است که همیلتون به طور صریح مستقل از زمان باشد. من تا آنجا پیش می روم که بگویم این یک اصل عمیق تر در این زمینه است. از سوی دیگر، پیامدهای مستقیم آن برای مسیرها و حرکت ذرات برای من کاملاً مبهم است. من عمدتاً سیستمهای فیزیکی را دیدهام که در آنها انرژی و حجم فضای فاز حفظ میشوند و دستهای از سیستمهای اتلاف را دیدهام، مثلاً یک نوسانگر میرا، که در آن هر دوی آنها حفظ نشدهاند. من به دنبال نمونه هایی در جایی در میانه هستم تا منحصر به فرد بودن آنها را به تصویر بکشم: حفظ حجم فضای فاز اما بدون بقای انرژی، یک موقعیت فرضی که در آن انرژی حفظ می شود اما قضیه لیوویل برقرار نیست و غیره. من ترجیح میدهم نمونهای از مکانیک کلاسیک بدانم تا مکانیک آماری، که میدانم قضیه لیوویل در اینجا به کار میآید، اما تقریباً هیچ چیز در مورد آن نمیدانم، اما اگر فکر میکنید میتواند تا حدودی این موضوع را روشن کند، لطفاً ادامه دهید. | اگر انرژی حفظ می شد اما حجم فضای فاز حفظ نمی شد چه اتفاقی می افتاد؟ (و بالعکس) |
17983 | من در اینجا می بینم که سه سهم در تغییر بره وجود دارد، از قطبش خلاء (27- مگاهرتز)، از عادی سازی مجدد جرم الکترون (+1017 مگاهرتز)، و از ممان مغناطیسی غیرعادی (+68 مگاهرتز). به نظر میرسد که اینها منتشرکننده فوتون ۲ نقطهای دوباره نرمالشده، منتشرکننده اسپینور دیراک ۲ نقطهای و VEV ۳ نقطهای برای دو اسپینور دیراک و یک فوتون هستند. در تجربه من، مشتقات تغییر بره تا حدودی طولانی و نامرتب است. اگر اشتقاق مجموعهای از VEVهای n-نقطهای عادیسازیشده را بدیهی بگیریم، آیا اشتقاق جابجایی Lamb از آن نقطه به جلو نسبتاً کوتاه و تمیز است؟ اگرچه ممکن است کسی بخواهد این رابطه را در چند خط به عنوان پاسخ استخراج کند (یا نشان دهد که چنین رابطه ای وجود ندارد) و من علاقه مندم اگر بتوان آن را به طور خلاصه و قانع کننده انجام داد، احتمالاً ترجیح می دهم به جایی اشاره کنم که منتج شود. تغییر بره از نظر VEV های عادی شده. در صورت عدم موفقیت، ارجاع به اشتقاق مورد علاقه شما از تغییر بره، چه در نظرات یا به عنوان پاسخ، برای من مفید خواهد بود، حتی اگر با پیشداوری هایی که در بالا می بینید مطابقت نداشته باشد. در نهایت، اگر سؤال نادرست به نظر می رسد، همانطور که فکر می کنم ممکن است باشد، لطفاً با خیال راحت این را به من بگویید. میخوای یاد بگیری | آیا میتوان شیفت Lamb را به شکل کم و بیش بسته بر حسب VEVهای 2-، 3-،...، n-نقطهای QED بیان کرد؟ |
126832 | در این ویدئو https://www.youtube.com/watch?v=hWwM7F-zaHs، پروفسور لوین نشان داد که برای لوله، هر چه آب کمتر باشد، طول موثر لوله بیشتر می شود و در نتیجه فرکانس کمتر می شود. . او سپس اثر معکوس را برای یک لیوان شراب نشان می دهد. یعنی یک لیوان شراب خالی با فرکانس بالاتری نسبت به یک لیوان پر طنین انداز می شود. چرا اینطور است؟ | چرا یک لیوان شراب با آب کمتر با فرکانس بالاتر طنین انداز می شود؟ |
96609 | من روی شبیهسازی دینامیکی یک ربات دوپا کار میکنم، معادلات دینامیکی یک ساختار مقدماتی دارم. اما حالا باید چند فنر به دینامیک اضافه کنم. من مشکل دارم که چگونه نیروهایی را که تا بهار تولید می شود محاسبه کنم. من ODE را با محاسبه بردارهای نیرو حل کرده ام و خوب اجرا می شود، اما اکنون می خواهم با استفاده از معادلات لاگرانژ آن را حل کنم. مشکل این است که من می توانم انرژی جنبشی را با استفاده از ژاکوبین ها و متغیرهای تعمیم یافته محاسبه کنم، اما در محاسبه نیروهای فنر در انرژی بالقوه مشکل دارم.  همانطور که در تصویر می بینید، سوال من، چگونه Force $F$ را در $M_1$، $ حساب کنید M_2$ و $M_3$، در یک معادله دینامیک با استفاده از روش لاگرانژ. | نیروی فنر در یک معادله دینامیک |
8194 | من می خواهم این سوال را بسط دهم: آیا امواج گرانشی نیوتن توسط تداخل سنج لیزری قابل تشخیص هستند؟ اما با تغییراتی آیا کسی تا به حال سعی کرده است تا نوسانات گرانشی نزدیک (<چند متر) چنین جرم های چرخشی را اندازه گیری کند (مانند سوال کارل براننس)؟ می گویید چند کیلوگرم یا گرم روی یک تیر با بالاترین دور در دقیقه ممکن می چرخد؟ (البته در یک محفظه خلاء!) من نمی دانم چه چیزی قوی تر تابش می کند، مقداری گرم در 100000 دور در دقیقه یا مقداری کیلوگرم در مثلاً 5000 دور در دقیقه (و چند سانتی متر) بنابراین، آیا کسی تا به حال چنین چیزی را در آزمایشگاه؟ من میدانم که چنین آزمایشی با اتصال مکانیکی (الاستیک) از طریق هوا، سازههای نگهدارنده و غیره مواجه است، اما فکر میکنم که میتوان از رزونانس مکانیکی در دستگاه تشخیص استفاده کرد که به گزینشپذیری کمک زیادی میکند. این واقعیت که نوسانات از یک چهار قطبی (دوبرابر شدن فرکانس) می آیند، در حالی که جفت مکانیکی در فرکانس دوگانه نیست، ممکن است به دیدن چیزی کمک کند. معمولاً مسئله نسبت سیگنال / نویز است :=( | آیا تا به حال کسی سعی کرده است نوسانات گرانشی جرم های دوار مجاور را اندازه گیری کند؟ |
117292 | > دانش آموزی که روی زمین است، توپ را مستقیماً به سمت بالا پرتاب می کند، توپ از دست دانش آموزان خارج می شود > با سرعت 15 متر بر ثانیه هنگامی که دست 2.0 میلی متر بالاتر از زمین است، توپ قبل از برخورد با زمین چقدر در > هوا است؟ من توانستم پاسخ این سوال را با استفاده از $V_0 = 15\text{ m/s}$, $t_0 = 0\text{s}$, $Y_0 = 0\text{ m}$, $Y_1 = بیابم -2\text{ m}$, $a = -9.8\ \mathrm{m/s^2}$ و با استفاده از $S_f = S_i + V_i t + \frac{1}{2} a t^2$ توانستم $t_1$ را پیدا کنم. سوال من این است که چرا $y_1$ منفی است؟ همچنین به یاد دارم که یاد گرفتم که $a$ همیشه منفی است، حداقل در این نوع مشکلات. | چرا موقعیت اولیه منفی است؟ |
19244 | من رابطه طیف/ پراکندگی یک سیستم بوزونی را می دانم. $$E \left( \mathbf{k} \right) = \cdots$$ آیا روش کلی برای نوشتن تابع پارتیشن زمانی که طیف سیستم مشخص است وجود دارد؟ پیشاپیش متشکرم | از رابطه طیف/پراکندگی تا تابع پارتیشن |
57254 | با استفاده از تمام مختصات استوانه ای، لوله با محور z به صورت عمودی به سمت بالا و شعاع $r = G(z)$، جریان تراکم ناپذیر، غیر لزج و ثابت است، با استفاده از شرایط مرزی مناسب می خواهم فشار دیوار را پیدا کنم. جریان متقارن و غیر چرخشی محور است. و به شکل $(a(r,z), 0, c(r,z))$ در مختصات استوانه ای. شرایط مرزی من این است که سیال در دیوار ساکن است. $a(G(z), z) = c(G(z), z) = 0, $ با استفاده از معادله برنویلی برای جریان ثابت $\frac{p}{\rho} + \frac{v^2}{2 } + \Omega = G$ $\frac{p}{\rho} + \frac{c^2}{2} = G - \Omega$ $p_w = (G - \Omega - \frac{c^2}{2})\rho$ اما به دلایلی فکر نمیکنم این درست باشد. | فشار دیواره یک سیال در یک لوله با شعاع متغیر |
133326 | من در حال حاضر مقاله گرانش و مکانیک کوانتومی برای اجسام ماکروسکوپی اثر F. Karolyhazy (1966) را می خوانم. در مقالهاش، او از نشانهگذاری خاصی استفاده میکند که من قبلاً با آن برخورد نکردهام (او همچنین مقداری ریاضیات را اینجا و آنجا میخورد، اما این داستان دیگری است). او از توسعه حالتهای اولیه یک سیستم مکانیکی کوانتومی به یکی از حالتهایی صحبت میکند که به صورت زیر نشان میدهد:$$ \frac{1}{(\Psi_k, \Psi_k)^{1/2}} \Psi_k $ $ که در آن $k=1، 2$. این نماد به چه معناست؟ | نماد $\Psi_k/(\Psi_k,\Psi_k)^{1/2} $ به چه معناست؟ |
82153 | در مقالهای فیزیک که اخیراً خواندم، نویسنده مفهوم ابرتقارن را با بیان اینکه اساساً سیستمی که توسط همیلتونی $H$ توصیف شده است، فوق متقارن است در صورتی که $H$ را بتوان به صورت $H=QQ^\dagger + Q^\dagger تجزیه کرد، معرفی میکند. Q$ با $Q^2=0$. سپس این شرایط منجر به شکافتن فضای زیرین هیلبرت می شود که به نظر می رسد هنگام کار با $H$ کمک زیادی می کند. حتی از نظر جبر خطی ساده، این ویژگی به وضوح جالب است. سپس، شنیدم که گفته میشود تقارن شکسته یا ناگسستنی است، بسته به اینکه $H$ حالت پایه داشته باشد یا نه، یا به عبارت دیگر اگر فضای تهی $H$ بیاهمیت باشد. من می توانم این را به عنوان یک تعریف درک کنم، اما چرا این جالب است؟ به ویژه، شکسته شدن ابرتقارن (ترجیحاً در سطح پایین) چه پیامدهایی دارد؟ کدام سیستم ها بهتر هستند؟ | تفاوت بین تقارن شکسته و ناگسستنی چیست؟ |
2530 | چند مرحله بودن موشک ها چه مزیتی دارد؟ آیا یک مرحله با همان مقدار سوخت وزن کمتری نخواهد داشت؟ **توجه** در صورت امکان یک پاسخ کمی می خواهم :-)  | چرا موشک ها چند مرحله دارند؟ |
2532 | من می دانم که نظریه ریسمان هنوز در حال توسعه شدید است، و به همین دلیل هنوز نمی تواند پیش بینی کند (یا به هر حال پیش بینی های زیادی وجود ندارد). از سوی دیگر، با توجه به سالهایی که این نظریه در حال توسعه بوده و تعداد زیادی از فیزیکدانان نظری که آن را مطالعه میکنند، مشخص است که به عنوان یک نظریه گرانش کوانتومی، کاندیدای خوب و قابل قبولی در نظر گرفته میشود. > بنابراین، چه شواهدی وجود دارد که این حقیقت دارد؟ چرا آن را به عنوان کاندیدای خوب به عنوان نظریه گرانش کوانتومی صحیح در نظر می گیرند؟ بدون اینکه حداقل بخواهم تحریک کننده به نظر برسد، برای مدت بسیار طولانی تحت توسعه شدید بوده است و هنوز نمی تواند مثلاً پیش بینی کند، یا هنوز اظهارات عجیب و غریب (مانند ابعاد اضافی) می کند که به مقدار زیادی آزمایش نیاز دارد. شواهد قابل قبول بنابراین - اگر بسیاری از مردم معتقدند این راهی است که باید رفت، باید دلایل خوبی وجود داشته باشد، درست است؟ آنها چه هستند؟ | چه شواهدی برای بقای نظریه ریسمان وجود دارد؟ |
111400 | با تماشای یکی از سخنرانی های فاینمن، به چیزی برخوردم که مرا متحیر کرد. فاینمن وقتی این جمله را گفت به چه چیزی اشاره می کرد؟ طبق قوانینی که امروزه میفهمیم، چه در منطقهای از فضا و چه در منطقهای از زمان اتفاق میافتد، یک ماشین محاسباتی به تعداد بینهایت عملیات منطقی نیاز دارد تا بفهمد. > حالا، چطور ممکن است این همه چیز در آن فضای کوچک اتفاق بیفتد؟ چرا باید بی نهایت منطق طول بکشد تا بفهمیم یک ذره ی بدبوی فضا-زمان قرار است چه کاری انجام دهد؟ > -- ریچارد فاینمن **ویرایش:** من می بینم که رای نزدیک داده شده است، دلیل آن این است که سوال نامشخص است. سوال من این است که چرا فاینمن می گوید که برای شبیه سازی حتی یک منطقه کوچک از فضا-زمان به حجم بی نهایت منطق نیاز است؟ | مقدار بی نهایت منطق فاینمن برای یک بیت کوچک از فضا |
17603 | من در حال مطالعه برای یک مسابقه مایعات هستم و چند مشکل در رابطه با تجزیه و تحلیل ابعادی دارم، اما در حال حاضر اساساً در انتخاب متغیرهای تکرار شونده مشکل دارم. آیا کسی راه موثری برای تعیین آنها می داند یا فهرستی تقریبی که باید با آن شروع کرد؟ به ویژه اگر کسی اینجا را نگاه کند منبع: http://instructional1.calstatela.edu/ckhachi/CE303/Ch7%20ReviewProb_Solutions.pdf من دو چیز را نمیفهمم: 1. چگونه متغیرهای تکراری را انتخاب میکنید - فرض من بر اساس آنچه من دارم در متن و آنلاین بخوانید آیا چیزی می خواهید که بدون بعد نباشد، یعنی متغیر نباید باشد و وقتی همه آن را کنار هم بگذارید نمی تواند بدون بعد باشد. 2. حالا با فرض اینکه من به درستی متوجه شدم، آیا شما همیشه آن را برابر با $F^0L^0T^0$ قرار می دهید؟ Sidenote - بنابراین یک کاری که نمی توانستم انجام دهم این است که D و l را به عنوان متغیرهای تکرار شونده انتخاب کردم، زیرا آنها اساساً یک چیز هستند. جدا از این که می توانستم انجام دهم، هر ترکیبی از $ \mu، V، D یا \sigma $ درست است؟ | تحلیل ابعادی: قضیه باکینگهام پای |
90608 | اگر فوتون ها مستقیماً برهم کنش نداشته باشند، امواج الکترومغناطیسی چگونه می توانند تداخل داشته باشند؟ من می دانم که فوتون ها می توانند از طریق مکانیسم های مرتبه بالاتر پراکنده شوند، اما نه مستقیم. آیا آن مکانیسم ها پدیده کلاسیک تداخل موج را توضیح می دهند؟ | اگر فوتون ها مستقیماً برهم کنش نداشته باشند، امواج الکترومغناطیسی چگونه می توانند تداخل داشته باشند؟ |
108472 | در کتاب Blumenhagen در مورد نظریه میدان همشکل، ذکر شده است که جبر تبدیل همشکل بینهایت کوچک با جبر همشکل متفاوت است و در صفحه 11، جبر همشکل با تعریف مجدد مولدهای تبدیل همشکل بینهایت کوچک تعریف شده است. من سه سوال در این مورد دارم: * چگونه ممکن است که با تعریف مجدد مولدها، بتوان جبر فرعی یک جبر را بدست آورد؟ در این صورت می توان جبر منسجم را به عنوان جبر فرعی جبر مولدهای تبدیل های منسجم بی نهایت کوچک به دست آورد؟ * آیا این مربوط به «تحول منسجم خاص» است که در سطح جهانی تعریف نشده است؟ * اینها چگونه با خواص توپولوژیکی گروه همسو ارتباط دارند؟ هر نظر یا مرجعی بسیار قدردانی خواهد شد! | تفاوت بین جبر تبدیلهای منسجم بینهایت کوچک و جبر منسجم |
86815 | آیا کسی می تواند به طور مستقیم توضیح دهد که چرا تابش الکترومغناطیسی (طبق معادله اصلی از دست دادن مسیر در ارتباطات) تضعیف بیشتری را در فرکانس های بالاتر تجربه می کند؟ معادله بیان می کند که از دست دادن مسیر $ L $ متناسب با $ d \ بار f $ است، که $ d $ فاصله ای است که موج منتشر کرده است و $ f $ فرکانس موج است. | تضعیف EM در فضای آزاد در فرکانس های مختلف |
92980 | هی من این سوال رو دارم و تمام روز دارم باهاش کلنجار میرم و کلا گم شدم. قدر V یک ستاره 15.1، B-V = 1.6، و قدر مطلق Mv= 1.3 است. خاموشی در جهت ستاره در نوار بصری av = 1 mag/kpc است. رنگ ذاتی چیست؟ کسی میتونه کمکم کنه؟ ویرایش: باشه، ظاهرا باید اول فاصله و بعد رنگ اضافی رو حساب کنم و بعد میتونم رنگ درونی رو حساب کنم. من حدس میزنم برای فاصله به این فرمول نیاز دارم: V = Mv + 5log(r/10pc) + Av اما اگر این را پر کنم و R را بگیرم یک r متفاوت دریافت میکنم و نمیدانم اگر به مقدار اضافی بروم، مرحله بعدی چیست. رنگ | رنگ ذاتی ستاره چیست؟ |
10566 | آیا لیزری وجود دارد که در کل طیف مرئی قابل تنظیم باشد؟ اگر چنین است، آیا حالت جامد وجود دارد؟ این برای تسویه حساب با همکارهای گنگ من است. | آیا لیزری وجود دارد که در کل طیف مرئی قابل تنظیم باشد؟ |
111021 | چگونه فاصله باند با حجم سلول تغییر می کند؟ آیا رابطه ای وجود دارد؟ اگر حجم فشرده شود، برهمکنش بین اتمها بیشتر میشود، بنابراین اغتشاش بیشتر میشود، بنابراین شکافتن بیشتر میشود. آیا فرض من درست است؟ پیشینه ریاضی چیست؟ هر گونه کمکی بسیار قدردانی خواهد شد. | چگونه فاصله باند با حجم سلول تغییر می کند؟ |
100529 | فرض کنید من این عمل را دارم: $$ S = \int \mathrm d^4 x\sqrt{-g}\times \text{something}$$ که در آن $g$ تعیین کننده متریک است. آیا باید لاگرانژی را به این صورت بگیرم: $$ \mathcal L = \sqrt{-g} \times \text{something} $$ یا: $$ \mathcal L = \text{something}$$؟ بله، این یک سوال احمقانه است. | گرفتن لاگرانژ از کنش در فضازمان منحنی |
111020 | هنگام خواندن این اشتقاق رابطه معادله شرودینگر با انتگرال مسیر فاینمن، متوجه شدم که $q_i$ می تواند از $q_{i+1}$ بسیار متفاوت باشد، و زمانی که حد $N\to\infty$ گرفته شود، آنجا مسیرهای زیادی باقی می مانند که در همه جا ناپیوسته هستند (تقریباً) - یعنی مسیرهایی که از نقاط جدا شده تشکیل شده اند. آیا من این را اشتباه می فهمم؟ چگونه چنین مسیرهای ناپیوسته با برداشتن حد ناپدید می شوند؟ یا شاید سهم آنها در انتگرال صفر باشد؟ | آیا انتگرال مسیر فاینمن شامل مسیرهای ناپیوسته می شود؟ |
19246 | واقعا دو سوال: 1\. چرا گذاشتن قاشق در چای در حال جوشیدن کف را پایین می آورد؟ 2\. همچنین نوک قاشق (چای بیرونی) هرگز گرم نمی شود. نمی توانم تصور کنم که هوای معمولی می تواند تأثیر خنک کنندگی زیادی داشته باشد. انتقال حرارت از قاشق در داخل چای باید بسیار بیشتر از اثر خنک کننده هوا باشد. اینطور نیست؟ | گذاشتن یک قاشق در چای در حال جوش، کف را پایین می آورد. چرا؟ |
94119 | در برخی از مقالات (مانند http://arxiv.org/abs/hep-th/9910184 و http://arxiv.org/find/all/1/all:+AND+kapustin+AND+topological+disorder/0 /1/0/all/0/1) من می خوانم همیشه به ذره دوگانه فوتون در سه بعد (2+1) اشاره می شود. این ذره یک اسکالر $\sigma$ است، در مقایسه با فوتون که یک میدان برداری $A^{\mu} \quad \mu=0,1,2$ است. منظور از آن چیست؟ آیا فقط به این دلیل است که فوتون در $d=3$ به عنوان درجه آزادی $1$، دقیقاً به عنوان اسکالر، یا دلیل عمیق تری پشت آن وجود دارد؟ آیا نظریه ای که بر اساس فوتن دوگانه $\sigma$ فرمول بندی شده است، همان نظریه ای است که بر اساس فوتون اصلی $A^{\mu}$ فرموله شده است؟ چگونه می توان فوتون اصلی را بر حسب دوتایی آن بیان کرد؟ | فوتون دوتایی در d=3 |
102578 | آیا سرعت الکترونها در اتمها در همه اتمها یا خوشهها/گروهها/ عناصر منفرد سازگار است و اگر در هر اتمی ثابت باشد، آیا آن سرعت ثابت است؟ | سرعت الکترون در اتم ها |
5266 | سرعت عمودی این اسکی پرش (پرنده اسکی)، پس از اینکه برای اولین بار به زمین رسید، پس از شکستن رکورد با پرش 246.5 میلیون دلاری چقدر خواهد بود؟ وقتی سرعتش کم میشود چه نیروی گرمی را تجربه میکند؟ ویدیو (آخرین ویدیو) فکر می کنم او حداقل 6 ثانیه زمان پخش از 26 دلار به 32 دلار در ثانیه دریافت می کند. شیب رمپ در هنگام برخاستن 11 دلار درجه و سرعت برخاستن حدود 105 دلار در ساعت است. برخی از آمار] اینجا هستند. [1] [2] | سرعت عمودی جامپر اسکی پس از رکورد 246.5 میلیون دلاری؟ |
57251 | ابرتقارن پنهان، که تقارن کلاسیک (غیر فوقالعاده) به شکل susy است که بر روی فضای غیر گراسمن عمل میکند (به عنوان مثال، فضای گراسمن $(t,x,\theta,\bar{\theta})$ است، فضای غیر گراسمن مربوطه $(t,x)$) است... مقاله مروری در مورد ابرتقارن پنهان را ببینید arXiv:1004.5489. در زبان هندسه دروغ، ما میتوانیم SUSY را به عنوان یک بردار در فضای گراسمن درک کنیم. آیا توضیح هندسی مشابهی برای SUSY پنهان وجود دارد؟ هر نظر بسیار قدردانی می شود. | تفسیر هندسی SUSY پنهان |
90602 | من در حال بازبینی فیزیک کلاسیک (به معنای مکانیک نیوتنی و نسبیت گالیله) بودهام و به این فکر میکردم که چرا ما نمیتوانیم یک افق رویداد در فیزیک کلاسیک داشته باشیم؟ آیا به این دلیل است که ساختار فضا مطلق است، هندسه اقلیدسی، یا به دلیل مطلق بودن زمان، پس همزمانی مطلق است؟ یا هر دو؟ | افق رویداد در مکانیک نیوتنی و نسبیت گالیله |
119793 | من مشکل سه بدنه محدود را شبیه سازی می کنم. اما من نمی دانم چگونه می توان شرایط اولیه جسم واقع در نقاط لاگرانژ را به صورت تحلیلی یا محاسباتی پیدا کرد. منظور من این است که مشکل من این است که جسم واقع در نقاط لاگرانژ به عنوان موقعیت اولیه باید در همان فاصله نسبت به جسم دوم باقی بماند. من قبلاً مشتق نقاط لاگرانژ را بررسی کرده ام، اما هنگام استخراج آن، مردم به سیستم نگاه می کنند که انگار در یک لحظه از زمان متوقف شده است و نقاط زین را در زمانی که $\vec{F}_{\Omega}=\ vec{0}$. مشکل من این است: > _**مسئله:** با توجه به سه جسم با جرم، $m_1,m_2,m_3$، به طوری که > $m_3<<m_1,m_2$. شرایط اولیه جسم سوم را پیدا کنید، به طوری که > موقعیت اولیه آن یکی از نقاط لاگرانژ باشد و همیشه در حال گردش در نقطه لاگرانژ برای مدت طولانی باقی بماند._ می توانم از تمام شرایط اولیه اول استفاده کنم. ، شیء دوم و سوم. من همچنین راه حل سرعت موقعیت اجسام اول، دوم و سوم را برای هر زمان می دانم. فقط باید بدانم که شرایط اولیه مانند محدودیت بالا برآورده شده است. من موفق شدم با قرار دادن اعداد در تصویر زیر سرعت اولیه را پیدا کنم (اما این ایده نیست): شرایط اولیه برای این تصویر: $x_1=1.0 $cm , $y_1=6.0 \cdot 10^3$ cm , $vx_1= 0$cm/s $vy_1=1.0 \cdot 10^6$cm/s $m_1=8.0 \cdot 10^{22}$g $x_2=4.0 \cdot 10^3 $cm , $y_2=6.0 \cdot 10^3$ cm , $vx_2=0$cm/s $vy_2=2.0 \cdot 10^6$ cm /s $m_2=2.0 \cdot 10^{21}$g $x_3=3.194 \cdot 10^3 $cm ,$L_1$ $x$ جزء $y_3=6.0 \cdot 10^3$ cm , $L_1$ $y$ جزء $vx_3=0$cm/s ??? $vy_3=1.080680314 \cdot 10^6$ cm/s ??? $m_3 =0$g  | شرایط اولیه در نقاط لاگرانژ |
2537 | به عنوان یک حرفه من یک معمار نرم افزار هستم. این اتفاق می افتد که من باید سایت هایی را طراحی کنم که سرورها در نقاط مختلف جهان در آن قرار دارند. اکنون یک پارامتر ضروری که باید در نظر گرفته شود تأخیر است: زمانی که بین ارسال یک بسته از یک سرور و دریافت آن از طرف دیگر طول می کشد. البته، بسته ممکن است از طریق سیستم های دیگر و غیره عبور کند. با این حال، مشخصه یک اتصال خوب تاخیر کم است. > سوال: حداقل تاخیری که می توان روی یک سیم کواکسیال به دست آورد چقدر است (یعنی حداکثر سرعت قابل دستیابی توسط یک ضربه الکتریکی روی سیم کواکسیال چقدر است)؟ > > سوال: حداقل تاخیری که می توان از طریق فیبر > اتصال نوری بدست آورد (اگر با فاصله/c متفاوت باشد) چقدر است؟ | تأخیر ناشی از فیزیکی در اتصالات اینترنتی |
81714 | **(پیش درخواست)** می دانیم که **عملگر معکوس زمان** $T$ یک **عملگر ضد واحد** در Minkowsi Spacetime است. یعنی $$ T z=z^*T $$ که در آن عدد مختلط $z$ مزدوج مختلط آن می شود. برای مثال به Peskin and Schroeder «مقدمه ای بر نظریه میدان کوانتومی» ص.67 معادله (3.133) مراجعه کنید. * * * **(سوال)** آیا **عملگر معکوس زمان اقلیدسی** $T_E$ یک **عملگر واحد** است، یعنی $$ T_E z=z T_E \;\;\;(?) $$ یا یک **اپراتور ضد واحد** در فضای زمان اقلیدسی؟ چرا لزوماً چنین است یا چرا لزوماً چنین نیست؟ **یا باید $T_E$ یک عملگر واحد مانند Parity $P$ باشد؟** با این حال، در اینجا تلاش یک مقاله PRL، ادامه اقلیدسی فرمیون دیراک را ببینید که در آن زمان معکوس $T_E$ توسط آن در صفحه 3 ارائه شده است. : $$ T_E z=z^*T_E \;\;\;(?) $$ $T_E$ هنوز یک **اپراتور ضد واحد** است! به نظر من اگر فضازمان اقلیدسی را در نظر بگیریم، امضای اقلیدسی همان علامت است، مثلاً $(-,-,-,-,\dots)$، سپس **تعادل $P$** روی فضا معادل است **عملگر معکوس زمان اقلیدسی $T_E$** بر روی زمان اقلیدسی (که اکنون مانند یکی از ابعاد فضایی است) عمل می کند. بنابراین **$T_E$ نباید یک عملگر واحد به عنوان برابری $P$ باشد؟** * * * [سایر Refs] i. لطفاً، ممکن است بخوانید، یک سؤال قبلی Phys.SE در اینجا، احتمالاً فرمول بندی ضعیفی دارد، بنابراین نمی توان تلاش افراد را برای پاسخ به سؤال جلب کرد. در اینجا اجازه دهید یک راه ساده تر را امتحان کنم و فقط روی یک موضوع تمرکز کنم. ii رویکرد Osterwalder-Schrader (OS) و «چرخش پیوسته فیتیله برای میدانهای اسپینور و ابرتقارن در فضای اقلیدسی» توسط پیتر ون نیوونهویزن، اندرو والدرون. | زمان معکوس در فضازمان اقلیدسی - واحد یا ضد وحدت؟ |
68132 | من با این تمرین در کتاب نسبیت عام ابتدایی نوشته آلن مک دونالد برخورد کردم: منبع پالس های نور با سرعت v مستقیماً از ناظری که در حالت سکون در یک قاب اینرسی است دور می شود. اجازه دهید $ \Delta t_e $ زمان بین انتشار پالس ها باشد و $ \Delta t_o $ زمان بین دریافت آنها در ناظر باشد. نشان دهید که $ \Delta t_o = \Delta t_e + v\Delta t_e $. بر اساس درک من از نسبیت خاص، فاصله فضا-زمان بین دو رویداد که از دو چارچوب مرجع اینرسی اندازه گیری می شود باید یکسان باشد. بنابراین، $$ \Delta t_e^2 = \Delta t_o^2 - \Delta x^2 $$ $$ \دلالت دارد \Delta t_e^2 = \Delta t_o^2 - v^2\Delta t_o^2 $$ $ $ \ دلالت دارد \Delta t_o = (1 - v^2)^{-1/2}\Delta t_e $$ که یکسان نیست رابطه استدلال من چه اشکالی دارد؟ | انتقال قرمز داپلر در نسبیت خاص |
9569 | من می خواهم به فایل داده خروجی الکتریکی RTG (ژنراتور ترموالکتریک رادیوایزوتوپ) ماموریت های پایونیر و کاسینی دسترسی داشته باشم، همانطور که در شکل 1 از مقالات اندرسون، 2002 و پیتر اس. کوپر دیده می شود. publ 2009. من می دانم که می توانم مقادیر تقریبی را مستقیماً از نمودارهای منتشر شده با کمک بگیرم. نرم افزار، اما دسترسی به داده های اصلی بهتر است. من سرچ کردم ولی پیداشون نکردم. کسی میتونه راهنمایی کنه لطفا سوال مشخص است اما پاسخ ها می توانند در مورد دشواری ها و راه حل های دستیابی به داده های علمی بیشتر توضیح دهند. | فایل داده خروجی برق کاسینی و پایونرز RTG |
94110 | کتابچه راهنمای آزمایشگاه من این را نشان می دهد: $B$ تابعی از $A$ است، یونانی عدم قطعیت هستند... $$B + \beta = \sin(A + \alpha) = \sin(A)\cdot\cos(\ alpha) + \sin(\alpha)\cdot\cos(A)$$ \--> زیرا $\alpha$ (حداقل نسبتا) کوچک، $\cos(\alpha) \به 1$ در نظر گرفته میشود، و $\sin(\alpha) \ به \alpha$، با رادیان اندازه گیری می شود. من می بینم که $\cos(\alpha) \to 1$ است، اما من انتظار داشتم که $\sin(\alpha)$ برای یک کوچک، با همان منطق، به 0 برود. آیا این ربطی به نرخ تغییر هر یک از تابع ها نزدیک به صفر است؟ چرا $\cos(\alpha)$ از $\alpha$ کوچک نیز متناسب یا با رابطه با $\alpha$ نوشته نمیشود؟ | تخمین انتشار خطا برای سینوس و کسینوس |
64499 | من اخیراً خواندم که با افزایش عدد رینولدز، جداسازی مقیاسهای ماکروسکوپی و میکروسکوپی افزایش مییابد و این بدان معناست که هیچ فاجعه UV (یا معادل آن واگرایی UV؟) در آشفتگی وجود ندارد. من نمی فهمم این به چه معناست، مثلاً آیا افزایش جدایی مقیاس های کلان و خرد فقط به این معنی است که طیف در حال گسترش است؟ و فاجعه ماوراء بنفش در شرایط تلاطم دقیقاً چه معنایی دارد و چگونه می توانم (از نظر فنی و ریاضی) ببینم که در واقع وجود ندارد؟ من فقط یک شهود تقریبی دارم وقتی مشکل آشفتگی را از رویکرد QFT در نظر میگیریم، یعنی اینکه از این منظر محدودیت عدد بینهایت رینولدز باید قابل عادیسازی مجدد باشد (؟)... هر نظری که به من کمک کند درک کنم. این جمله در پاراگراف اول دقیقاً به چه معناست قدردانی می شود. | چرا فاجعه UV (واگرایی) در آشفتگی وجود ندارد؟ |
90609 | آیا می توان یک آهنربای الکتریکی قدرتمند در خانه ایجاد کرد؟ با استفاده از فرومغناطیس اینطور به نظر می رسد... با استفاده از فرمول زیر: $B(Tesla)= k\mu_0nI$. من می دانم که برخی از فرومغناطیس ها مانند آهن می توانند نفوذپذیری بالای 10000 داشته باشند؟ که به راحتی میدان بالای 1 تلسا را تقویت می کند؟ نفوذپذیری نسبی آهن خام: 200000! حتماً اینجا مشکلی وجود دارد، این جدول ویکی پدیا را ببینید. ** به روز رسانی: چه مقدار برق ورودی ممکن است مورد نیاز باشد؟ ** | 1 آهنربای الکتریکی تسلا؟ |
108471 | از نظر دوگانگی موج - ذره برای، فرض کنید یک فوتون. فرکانس عملا چگونه خود را نشان می دهد؟ مانند، من میدانم که فرکانس مربوط به انرژی یک ذره است، اما فرکانس در ذهن من نشاندهنده نوسان در مورد یک نقطه است. آیا فوتون هنگام حرکت در فضا در حال نوسان است؟ من چنین تصور نمی کنم. وقتی از بسامد یک ذره صحبت می شود به کدام رخداد دوره ای اشاره می شود؟ | فرکانس یک ذره چگونه خود را نشان می دهد؟ |
46536 | من در صفحه وب زیر به دنبال مقدار انتظاری انرژی برای یک ذره آزاد بودم: http://hyperphysics.phy-astr.gsu.edu/hbase/quantum/expect.html این نشان می دهد که $E=\frac{p^2 }{2m}$ و بنابراین $\langle E\rangle=\frac{\langle p^2\rangle}{2m}$ این منجر به $$\langle میشود E\rangle=\int\limits_{-\infty}^{+\infty}\Psi^*\frac{-\hbar^2}{2m}\frac{\partial^2}{\partial x^2} \Psi\,dx$$ با این حال، در پایین صفحه نیز آمده است: به طور کلی، مقدار انتظار برای هر کمیت قابل مشاهده با قرار دادن عملگر مکانیکی کوانتومی برای آن قابل مشاهده یافت می شود. در انتگرال تابع موج بر روی فضا. اکنون می دانم که عملگر $E$ $i\hbar\frac{\partial}{\partial t}$ است. پس نباید $\langle E\rangle$ باشد: $$\langle E\rangle=\int\limits_{-\infty}^{+\infty}\Psi^*(i\hbar)\frac{\partial }{\partial t}\Psi\,dx$$ | دو عبارت برای ارزش انتظاری انرژی |
22839 | این مربوط به سوال قبلی من است. ببخشید که اخیرا این همه سوال پرسیدم. دانش فیزیک من چندان خوب نیست و یافتن برخی از پاسخ ها سخت است. در سوالی که در لینک بود، پرسیدم که تفسیر صحیح $\beta_i$ در فرمول انرژی چیست: $$\mathcal{F}(S_1,S_2,S_3)= \sum_{1\leq i<j\leq 3}\sigma_{ij}P_\Omega(S_i \cap S_j)+\sum_{i=1}^3 \beta_i P_{\جزئی \Omega}(S_i)+\sum_{i=1}^3 g \rho_i\int_{S_i} z dV$$ پاسخی دریافت کردم که میگفت تعبیر صحیح $\beta_i$ ** انرژی چسبندگی سیال سطحی است. **. من سعی کردم این اصطلاح را در گوگل جستجو کنم، اما چیزی واضح پیدا نکردم. سوال من این است که ** انرژی چسبندگی سیال سطحی ** چیست و چگونه با کشش سطحی مایع - جامد ارتباط دارد؟ چه مراجعی در این زمینه وجود دارد؟ * * * زمینه این است: بنابراین، در فرضیه من، ظرف $\Omega$ در $S_1,S_2,S_3$، سه سیال، با حجم های تجویز شده $v_i$ و چگالی های تجویز شده $\rho_i$ تقسیم شده است. من در فرمولبندی انرژی کششهای سطحی، گرانش و تماس سیالات با ظرف $\Omega$ را در نظر گرفتم (اینها ایدههای من نیستند، آنها از مقالات ریاضی مشابه دیگری گرفته شدهاند). من $P_\Omega(S)$ محیط $S$ واقع در داخل $\Omega$ و $P_{\partial \Omega}(S)$ را محیط $S$ که در مرز $\Omega$. من در چیزی که می خواهم بنویسم خیلی سختگیر نخواهم بود: برای مثال $P_\Omega(S_i\cap S_j)$ محیط تقاطع $S_i\cap S_j$ را می نویسم حتی اگر به عنوان تقاطع نظریه مجموعه ها، این باطل است با این حال، من فکر می کنم که این ایده روشن خواهد بود. * * * | انرژی چسبندگی سیال سطحی چیست؟ |
94112 | من یک سیستم مشترک متشکل از یک ذره spin-1/2 (کیوبیت) و یک ذره spin-l (مرجع) را در نظر میگیرم که از طریق یک $H_0$ همیلتونی جفت شدهاند. در یک نقطه خاص، من می خواهم کیوبیت را به یک حمام بوزونی متصل کنم. سعی کردم از تعامل همیلتونی $$ H_{int} = \sigma_x\otimes\mathbb{1}\otimes\sum_k g_k(a_k^\dagger+a_k)، $$ که $\sigma_x$ عملگر معمولی پائولی است استفاده کنم. در کیوبیت، هویت روی مرجع عمل میکند و $a_k^\dagger$ و $a_k$ ایجاد/نابودی هستند. اپراتورهای حمام پس از تنظیم یک معادله اصلی مناسب و حل عددی آن، مشکل این است که این جفت، با وجود هویت روی مرجع، فوراً بر مرجع و همچنین کیوبیت تأثیر میگذارد، با نزدیک شدن سیستم مشترک به حالت گیبس که توسط $H_0$ داده شده است. در عوض چیزی که من انتظار داشتم گرمایی غیرمستقیمتر مرجع بود، که در آن ابتدا فقط کیوبیت تحت تأثیر قرار میگیرد و سپس با تأخیر، مرجع به حالت تغییر یافته کیوبیت واکنش نشان میدهد. اکنون میپرسم آیا راهی وجود دارد که بتوانم این دو سیستم را به حمام متصل کنم که به چنین پویایی دست یابد؟ | گرماسازی یک سیستم فرعی از یک سیستم بزرگتر و متقابل |
41155 | آیا جبر فوق منسجم در پنج بعد، $F(4)$، یک جبر فرعی از (حداکثر) جبر فوق منسجم شش بعدی $OSp(8|4)$ است؟ | جاسازی $F(4)$ در $OSp(8|4)$؟ |
17169 | چگونه یک تلفن همراه بدون هیچ نیروی خارجی می لرزد؟ طبق قانون نیوتن، هیچ جسمی بدون نیروی خارجی نمی تواند حرکت کند | چگونه یک تلفن همراه بدون هیچ نیروی خارجی می لرزد؟ |
102571 | برای گرافیک، من باید شکل و نمای درخشندگی یک لامپ موجود را مدل کنم تا از آن در یک برنامه ردیابی پرتو استفاده کنم. من می توانم آزادانه لامپ را انتخاب کنم. استراتژی نباید خیلی مفصل یا خیلی طولانی باشد، فقط چند خط باشد. از آنجایی که اکثر لامپ ها مشخصات درخشندگی را ارائه نمی دهند، من تعجب کردم که چگونه آن را بر اساس مشخصات داده شده بسازم. من اجازه دارم برخی فرضیات را مطرح کنم. اگر کسی بتواند مرا در مسیر خوبی راهنمایی کند، کمک بزرگی خواهد بود. | مدل سازی مشخصات درخشندگی یک لامپ |
80446 | اگر یک قطعه آهن یا هر نوع فرومغناطیس به Tc خود برسد، تمام خواص مغناطیسی خود را از دست می دهد و تحت تأثیر میدان مغناطیسی خارجی قرار نمی گیرد، اگر به دمای اتاق بازگردد یا کمتر از Tc شود، خواص مغناطیسی خود را باز می یابد و بدون از دست دادن چیزی جذب شوید یا از گرما آسیب ببینید؟ و آیا این همیشه با انواع فرومغناطیس ها اتفاق می افتد؟ همچنین، اگر Tc فرومغناطیس به عنوان مثال 500 درجه سانتیگراد باشد، آیا در حضور میدان مغناطیسی خارجی در دمای 450 درجه سانتیگراد دقیقاً مانند دمای اتاق به همین ترتیب عمل می کند یا تأثیر ضعیف تری خواهد داشت؟ متشکرم. | آیا فرومغناطیس پس از رسیدن به نقطه کوری خواص مغناطیسی خود را حفظ می کند؟ |
94116 | من می دانم که ضریب بازگشت به سرعت قبل و بعد از برخورد یک توپ پرتاب بستگی دارد. جرم چگونه بر آن تأثیر می گذارد. نمی توان آن را فهمید.  `v` سرعت اسکالر جسم بعد از ضربه u سرعت اسکالر جسم قبل از ضربه است  و H و h مربوط به ارتفاعات هستند. چگونه می توانم آن را با جرم جسم مرتبط کنم؟ | تاثیر جرم جسم در ضریب استرداد |
125910 | من می خواهم میدان الکتریکی (به عنوان نمودار میدان برداری) را ترسیم کنم که توسط یک میدان مغناطیسی در حال تغییر برای برخی موارد ساده القا می شود. برای مثال فرض کنید که میدان مغناطیسی به صورت خطی (یا چهارگانه) با t تغییر می کند. سپس می توانید کرل $\nabla \times \vec{E}$ از $\vec{E}$ را از طریق: $$ \nabla \times \vec{E} = - \frac{\partial \vec{B} محاسبه کنید }{\partial t} $$ مانند این سوال. با این حال این یک راه حل منحصر به فرد برای $\vec{E}$ به شما نمی دهد. حدس میزنم اگر چند شرط مرزی اضافه کنم، راهحل منحصربهفرد میشود. اما من نمی دانم چگونه این کار را با جزئیات انجام دهم. فرض کنید تنظیمات آزمایشی را دارید، که میدان مغناطیسی (همگن و) عمود بر یک منطقه معین $A$ در صفحه $x_1$,$x_2$ است (مثلا $A$ یک ناحیه دایره ای یا مستطیلی است) و صفر برای هر نقطه $P$ که مختصات $x_1$ و $x_2$ خارج از $A$ است. آنچه برای راه اندازی آزمایشی لازم است تا راه حل منحصر به فرد باشد. چگونه می توان راه حل را با جزئیات محاسبه کرد، چگونه به نظر می رسد؟ **ویرایش:** از آنجایی که در مثال من هیچ هزینه ای وجود ندارد، معادله $\nabla\cdot \vec{E} = 0$ نیز دارید. اما من نمی دانم که چگونه این کمک می کند. **Edit2** این چیزی است که من تاکنون امتحان کردم: اگر فرض کنید که میدان الکتریکی حول محور $x_3$ متقارن است (اما **چرا** می توانم این را فرض کنم؟) می توان به صورت زیر عمل کرد: اجازه دهید $\ گاما یک مسیر دایرهای در صفحه $x_1$-$x_2$ با شعاع $r$ و مرکز $(0,0,0)$: $$ 2\pi r باشد. |\vec{E}| = \int_{\gamma} \vec{E} d\vec{s} = -\frac{d\Phi}{dt} = -\pi r^2 \frac{d |\vec{B}(t) |}{d t} $$ که به این معنی است: $$ |\vec{E}| = - \frac{r}{2} \frac{d |\vec{B}(t)|}{d t} $$ اما این فقط قدر مطلق $\vec{E}$ را نشان میدهد و نه جهت را. بعلاوه به صورت خطی به $r$ بستگی دارد که به این معنی است که اگر $r$ به $\infty$ برود به $\infty$ می رود. اما به نظر می رسد که برای من بسیار غیر منطقی است. همچنین هیچ نقطه متمایز کننده ای وجود ندارد، بنابراین شاید بهتر باشد که تغییر ناپذیری ترجمه را فرض کنم... **ویرایش 3** سوال جایزه: چگونه آن را از طریق معادلات دیفرانسیل حل کنیم (بدون استفاده از فرم انتگرال)؟ | میدان الکتریکی ناشی از تغییر میدان مغناطیسی را محاسبه کنید |
68791 | من در وب خوانده ام که: > زمان مناسب $\tau$ یک بازه زمانی است که توسط ساعتی که در حالت استراحت > نسبت به ناظر اندازه گیری می شود. اما اجازه دهید این مشکل را در نظر بگیریم: > هواپیما با سرعت $u=300m/s$ در حال پرواز است. چقدر زمان $\Delta t'$ > باید برای یک مسافر در آن هواپیما بگذرد تا اختلاف زمانی $1s$ رخ دهد > بین زمان $\Delta t'$ در هواپیما و زمان $\Delta t$ در هواپیما زمین > فرض می کنیم که سرعت نور برابر با سرعت صوت > $c=343m/s$ است. * * * **بسیار خوب، اجازه دهید بگوییم من خودم را در سیستم مختصات $x'y'$ قرار دادم و کل وضعیت را از منظر یک مسافر در هواپیما بررسی کردم.** ابتدا ضریب لورنتس را محاسبه کردم: $$\gamma= \frac{1}{\sqrt{1-\frac{300^2}{343^2}}} = 2.06$$ اگر همه چیز از دید ناظر در هواپیما بررسی شود، او حرکت نمیکند. با توجه به ساعت او، بنابراین زمان او زمان مناسب است و من $\boxed{\Delta t'\equiv\tau}$ را تنظیم کردم. از آنجایی که زمان مناسب کمترین زمان است، نتیجه میشود که: \begin{align} \Delta t = \gamma \Delta t' = \Delta t' + 1s \xrightarrow{\text{من از RHS}}\gamma\Delta t استفاده میکنم ' &= \Delta t' + 1s\\\ \Delta t' \left( \گاما - 1 \راست) &=1s\\\ \Delta t' = \frac{1s}{\gamma - 1}\\\ \Delta t' = 0.94s \end{align} * * * **بنابراین اکنون وضعیت را برعکس می کنم و تنظیم می کنم من در سیستم مختصات $xy$ روی زمین هستم.** در اینجا ضریب لورنتس مانند قبل است حتی اگر مجبور باشم از سرعت منفی $u=-300m/s$ استفاده کنم (مربع کردن کار خود را انجام می دهد هه). بنابراین دوباره $\gamma=2,06$ نگه می دارد. اگر اکنون همه چیز از دید یک ناظر روی زمین بررسی شود، او مطابق با ساعت خود حرکت نمی کند، به این معنی که اکنون زمان او زمان مناسب است و من می توانم $\boxed{\Delta t=\tau}$ را تنظیم کنم. از آنجایی که زمان مناسب کوتاهترین زمان است، نتیجه میشود که: \begin{align} \Delta t' = \gamma \Delta t = \Delta t + 1s \xrightarrow{\text{من از RHS}}\gamma\Delta t استفاده میکنم. = \Delta t + 1s\\\ \Delta t \left( \گاما - 1 \راست) &=1s\\\ \Delta t = \frac{1s}{\gamma - 1}\\\ \Delta t = 0.94s \end{align} * * * خوب این بدان معنی است که تعریف زمان مناسب نیاز به افزودنی دارد که عبارت است از: **در وضعیتی که ما ساعت های بیشتری داریم، زمان مناسب با ساعتی که در سیستم مختصاتی که از آن مشاهده می کنیم قرار دارد، اندازه گیری می شود.** و **ما مختار هستیم که از هر سیستم مختصاتی که مشاهده کنیم، انتخاب کنیم. می خواهم.** | توضیح زمان مناسب (افزودن) |
126833 | اجازه دهید $F(x^\mu)$ یک تابع اسکالر باشد. یعنی $F(x^\mu): \mathbb{R}^{1,3} \rightarrow \mathbb{R}$. گروه Poincare $P(1,3)$ چگونه روی آن عمل خواهد کرد. یعنی با کدام فرمول می توانم آن را برای یک تابع خاص $F(x^\mu)$ محاسبه کنم؟ ویرایش 1: می دانیم که زیرگروهی از گروه پوانکر $P(1,3)$ سطح فوق العاده $\Sigma: x^+ = 0$ را ثابت می گذارد که در آن $x^+ \equiv x^0 + x^3$ است. برای نشان دادن این یک فرمول مورد نیاز است. | اقدام گروه پوانکر بر روی یک تابع اسکالر |
46533 | من به انتخاب ابعادی که $c=1$ را میسازد، اشاره نمیکنم. در عوض من چیزی بیشتر در مورد جایگزین کردن همه مراجعی که ظاهراً شامل سرعت هستند با فاکتورهای مناسب $\gamma$ یا سرعت تصور می کنم. در این توصیف، ویژگی سینماتیکی که به سرعت نگاشت میشود، بر روی $[0,\infty)$ تعریف میشود، و ما مجبور نیستیم به این سوال بپردازیم که چرا سرعت نور متناهی است و ارزش دارد. که دارد؟ $^*$ $^*$ یا حداقل مجبور نیستیم با آن به عنوان یک سوال اساسی در مورد جهان برخورد کنیم. | آیا راهی برای فرمول بندی دینامیک نسبیتی به گونه ای وجود دارد که سرعت محدود نور را پنهان کند؟ |
46534 | سوال کاملی که من سعی دارم به آن پاسخ دهم این است: نشان دهید که چگالی احتمال یک نوسان ساز هارمونیک خطی در حالت برهم نهی دلخواه تناوبی با دوره برابر با دوره نوسانگر است. من دارم: $$\Psi(x,t)=\sum\limits_n c_n \psi_n(x) \exp\left(-\frac{iE_nt}{\hbar}\right)$$ بنابراین، چگالی احتمال برابر است با: $$P(x,t)=\Psi^*(x,t)\Psi(x,t)=\sum\limits_n c_n^2 \psi_n^2(x) $$ (اصطلاح نمایی باید به دلیل صرف لغو شود). بنابراین من چگالی احتمال را مستقل از زمان دریافت میکنم که با توجه به نحوه بیان سؤال اشتباه به نظر میرسد. در حل کتاب داریم:$$P(x,t)=\Psi^*(x,t)\Psi(x,t)=\sum\limits_m \sum\limits_n c_m^* c_n\psi_m ^*(x)\psi_n(x) \exp\left(\frac{i(E_m-E_n)t}{\hbar}\right)$$ متوجه نشدم چرا، در راه حل، ما مزدوج تابع موج دارای زیرنویس $m$ است، در حالی که خود تابع موج دارای زیرنویس $n$ است. وقتی زیرنویس های مختلف را معرفی می کنیم، کل چیز را تغییر می دهد. علاوه بر این، فرمول چگالی احتمال $$P(x,t)=\Psi^*(x,t)\Psi(x,t)$$نه $$P(x,t)=\Psi_m^*( x,t)\Psi_n(x,t)$$ اینجا چه خبر است؟ | نشان می دهد که چگالی احتمال یک نوسان ساز هارمونیک خطی تناوبی است |
17168 | منطق پشت نمایش تابع حالت یک الکترون با تابع ارزش پیچیده $\Psi$ چیست؟ اگر فقط استدلال احتمالی مورد نیاز بود، پس چرا آن را فقط با یک مقدار واقعی که مستقیماً احتمال را می دهد، نشان ندهیم. سوال من این است که چرا باید از توابع حالت ارزش پیچیده استفاده کنیم؟ حتما یک دلیل غیر ریاضی قوی وجود دارد که من نمی توانم آن را در کتاب هایی که ارجاع داده ام پیدا کنم؟ | منطق پشت نمایش یک تابع حالت توسط یک تابع ارزش پیچیده در QM چیست؟ |
125912 | وسیله نقلیه ای که با مقداری سرعت در یک جاده افقی ناهموار حرکت می کند، سرانجام پس از خاموش شدن موتورش از کار می افتد. به طور شهودی، به نظر می رسد یک وسیله نقلیه با جرم بیشتر ابتدا می ایستد زیرا نیروی اصطکاک بیشتری را تجربه می کند، اما اگر قضیه کار-انرژی را به صورت زیر پیش ببریم، واضح است که مسافت طی شده اصلاً به جرم وسیله نقلیه بستگی ندارد: $$K.E_{نهایی} - K.E_{اولیه} = W_{اصطکاک}$$$$KE_{نهایی}=0\\\ KE_{initial}=\frac12MV^2\\\ W_{اصطکاک}=\mu Mgd\\\ \text{بنابراین، }d=\frac{v^2}{2\mu g}$$ آیا تصور من معتبر است ? | آیا مسافت طی شده توسط وسیله نقلیه پس از خاموش شدن موتور آن اصلاً به جرم آن بستگی دارد؟ |
65548 | من سعی می کنم حقایق را مستقیماً در اینجا بیان کنم. فرض کنید من توپی را بدون حرکت زاویه ای پرتاب می کنم. با زمین برخورد میکند و قانون سوم نیوتن به ما میگوید که در هنگام برخورد، نیرویی مخالف گرانش به توپ وارد میشود. در هنگام برخورد، تکانه به انرژی پتانسیل تبدیل میشود و دوباره به انرژی جنبشی تبدیل میشود. آیا درست است که بگویم مقداری از انرژی جنبشی را می توان به تکانه زاویه ای تبدیل کرد و در نتیجه باعث می شود که توپ مستقیماً به سمت بالا بازنگردد؟ (با فرض کمی اصطکاک) | آیا یک تکانه خطی در هنگام برخورد می تواند تکانه زاویه ای ایجاد کند؟ |
90605 | تصور کنید ما یک مربع از جرم داریم، $m$، که با رشته های غیر قابل انبساط نوری، طول $l$، به هم متصل شده اند، که به دور مرکز خود با سرعت زاویه ای، $\omega$ می چرخد. نشان دادن اینکه باید در این رشتهها کشش وجود داشته باشد، به اندازه کافی آسان است، $T=\frac{ml\omega^2}{2}$. با این حال، اگر جرم هر دو گوشه مخالف را افزایش دهیم، به نظر میرسد نیروهای تفکیک کننده نشان میدهند که هیچ راهحلی برای ادامه حرکت دایرهای وجود ندارد، مگر زمانی که دو جرم سنگینتر با فاصله $l$ از c.o.m و جرمهای سبکتر، فاصله ۰ باشد. یعنی مشکل به یک خط کاهش می یابد. آیا این درست است یا منطق من در یک مقطع زمانی شکسته شده است؟ همچنین، به نظر می رسد همین اتفاق می افتد اگر همه جرم ها را برابر نگه دارید و هر زاویه ای را فقط کمی تغییر دهید. آیا این بدان معناست که یک مربع دوار (یا هر شکل منظم دیگری) با جرمهای مساوی مانند این تنها موقعیت تعادلی برای خانواده سیستمهای اشکال و جرمهایی مانند این است؟ اگر کسی در تصویر کردن آن مشکل داشته باشد، این یک نمودار است، فقط یک نمودار تصادفی از شبکه که اکثر ویژگیهای مناسب را داشت (به برچسبها توجه نکنید)، اما رنگارنگ است... | پایداری مربع توده ها روی رشته های تحت چرخش |
113530 | من در درک تعاملات ضعیف مشکل زیادی دارم. برای مثال، چگونه میتوانم موارد زیر را تعیین کنم: $\frac{\Gamma(K^{+} \to \pi^{+}K^{0})}{\Gamma(K^{+} \ به \pi^{0}K^{+})}$ من اصلاً خیلی از واکنش را نمیفهمم. من می توانم برخی از واکنش های پوسیدگی استاندارد کائون ها را پیدا کنم، آیا قرار است این ها را از آنها ترکیب کنم؟ چگونه؟ و برای آن واکنشها، «زاویههای کابین» تعریف شدهاند. آیا آنها به برخی از ویژگی های شناخته شده مربوط هستند یا به صورت تجربی تعریف شده اند؟ | نرخ واکنش کائون |
79624 | من سعی می کنم خواص فرآیند احتراق را با استفاده از پروپان و اکسید نیتروژن محاسبه کنم. وقتی سعی کردم دمای احتراق را پایین بیاورم، نتیجه به نظرم بد نیست. من چندین بار این فرآیند را طی کردم، اما از آنجایی که واکنش باید تغییر آنتالپی کمتری نسبت به استفاده از گاز اکسیژن خالص ایجاد کند و نتایج من بالاتر از دمای احتراق استاندارد با اکسیژن خالص است، قطعاً در جایی اشتباه است. روند، نحوه دریافت راه حل من به شرح زیر است: $$C_3H_8 + 10 N_2O => 3 CO_2 + 4 H_2O + 10 N_2 + \Delta_rH$$ $$\Delta_rH = \Delta_fH_p - \Delta_fH_r$$ منظور از زیرنویس r واکنش دهنده ها و p برای محصولات است. $$\Delta_fH(C_3H_8) = -104.7 کیلوژول/مول$$ $$\Delta_fH(CO_2) = -393.5 کیلوژول/مول$$$$\Delta_fH(H_2O) = -241.8 کیلوژول/مول$$$\Delta_f N_2O) = +82.05 کیلوژول/مول دلار دلار $$\Delta_fH(N_2) = 0 kJ/mol$$ که به این نتیجه می رسد: $$\Delta_rH = (3 * -393.5 کیلوژول + 4 * -241.8 کیلوژول) - (1 * -104.7 کیلوژول + 10 * 82.05 kJ) = -2863.5 kJ$$ $$\Delta_rH = -2863.5 kJ / 0.484 kg = -5916.3223 kJ/kg $$ این مقدار برای 10 مول اکسید نیتروژن و 1 مول پروپان است. از آنجایی که هر دو مولکول دارای جرم مولی حدود 44 گرم بر مول هستند، اساساً نسبت استوکومتری 1 به 10 است. تا اینجا، خیلی خوب است (من فکر می کنم). نتیجه به نظر من منطقی به نظر می رسد، زیرا من همان فرآیند را فقط با استفاده از O2 طی کردم، که در نهایت همان طور که انتظار می رفت به میزان قابل توجهی بیشتر شد (فقط 5 قسمت O2 را می گیرد بنابراین واکنش با همان جرم آنتالپی بیشتری تولید می کند، به علاوه وزن مولی O2 32 است. .) در مرحله بعد از فرمول زیر استفاده کردم: $$\Delta_rH = \sum_{i=1}^m n_i \int_{T_0}^{T_r}C_pdT $$ من در اینجا فرض کردم که بخش: $$\int_{T_0}^{T_r}C_pdT$$ را می توان با این فرض ساده کرد که Cp با دما تغییر نمی کند. من به خوبی میدانم که این مورد دقیق نیست، و دریافتهام که برای مثال بخار آب از نظر ظرفیت گرمایی در یک فشار ثابت، نوسان زیادی روی دما دارد. با این حال، من سعی کردم با مقادیری که در اینترنت پیدا میکردم کار کنم، و در مورد بخار آب با دمایی کار کردم که به نظر یک مقدار متوسط خوب بود. بنابراین من اینطور ادامه دادم: $$\int_{T_0}^{T_r}C_pdT = \Delta T * \sum_{i=1}^m n_iC_p$$ $$T * \sum_{i=1}^m n_iC_p = \Delta_rH$$ $$T = \frac{\Delta_rH} {\sum_{i=1}^m n_iC_p}$$$$T = 2863500 J / (3 * 37.135 J/K + 4 * 53.1 J/K + 10 * 29.12 J/K) = 4656.06 K$$ این مقدار بدیهی است که خوب نیست، با توجه به اینکه اکسیژن خالص دمای احتراق واکنش با پروپان 3093 K Ref. حال، آیا فرضیات عمیقاً ناقصی در فرآیند من وجود دارد؟ آیا میتواند در وهله اول سادهسازی آن عبارت انتگرال، من را به یک محاسبه اشتباه سوق دهد؟ اگر چنین است، چگونه می توانم به عملکرد دقیق این ظرفیت های گرمایی برای گازهایی که استفاده می کنم دسترسی داشته باشم؟ | دمای واکنش ترموشیمیایی بین پروپان و اکسید نیتروژن |
109406 | دلیل اینکه معادله شرودینگر بر حسب انرژی پتانسیل به جای نیرو نقل شده است چیست؟ | معادله شرودینگر چرا انرژی بالقوه به جای نیرو؟ |
109400 | بیایید عملگر مارپیچ را داشته باشیم: $$ \hat {h} = \frac{(\hat {\mathbf S} \cdot \hat {\mathbf p})}{|\mathbf p|}. $$ برای نمایش بزرگ spin $s$ دارای $2s + 1$ مقادیر ویژه $s، s - 1،...، -s$، برای نمونه بدون جرم دارای یک یا دو مقدار ویژه $\pm s$ است. چگونه می توان نشان داد که حد ماوراء نسبیتی مورد جرم یک عدد بدون جرم می دهد؟ منظورم این است که اثری مانند انحراف نسبیتی ما را به این نتیجه میرساند که در حالت اولترانسبیتی ما فقط دو مقدار ممکن از طرح اسپین را در جهت حرکت خواهیم دید. | حد فرانسبیتی مقادیر مارپیچ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.