_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
43984 | دو جرم در فضای سه بعدی با پتانسیل نسبت به فاصله بین خود یکدیگر را جذب می کنند. همچنین بر اساس فاصله از یک مبدا، بر هر ذره یک نیروی خارجی وجود دارد. من می خواهم معادلات حرکت را پیدا کنم. به این فکر کردم که آن را به مشکل 1 بدن تقلیل دهم یا از فرمالیسم لاگرانژی برای یافتن معادله حرکت استفاده کنم، اما نیروی خارجی به نوعی آن رویکرد را خراب می کند. آیا ایده ای در مورد نحوه برخورد با این موضوع دارید؟ | دو جرم با نیروهای متقابل و یک نیروی خارجی |
26167 | من در حال تماشای برخی از تصاویر نجوم روز ناسا هستم. همه آنها محتوایی دارند که نشان دهنده موقعیت ها یا رویدادهای خاص است. ابرنواخترها ظاهر خطوط پراکنده دارند، ستارگان جدید همگی آبی به نظر میرسند، غبار (من فرض میکنم) رنگ ستارههای پشت آن را میگیرد، و غیره. آیا منبعی وجود دارد که بتوانم از آن استفاده کنم که تمام رنگها و شکلهای شناخته شده را توضیح دهد. این سازه ها در فضا؟ مثلاً من میخواهم شبیهسازی را برنامهریزی کنم تا تصاویری شبیه به اینها ایجاد کند، باید بدانم چه چیزی باعث رنگها، شکلها و غیره میشود. میدانم که امکانات بینهایتی وجود دارد، اما قطعاً مضامین تکراری مانند مواردی که ذکر کردم وجود دارد. من متوجه شدم که برخی از این رنگها کاذب هستند، اما این برای من بیربط است، رنگهای کاذب معمولاً به هر حال معنایی دارند، بنابراین فقط این واقعیت وجود رنگ کاذب را نادیده بگیرید. | به دنبال منبعی هستید که تمام رنگ ها و شکل های ستاره ها و کهکشان ها را توضیح دهد |
80978 | فرض کنید $f(x) = \frac{1}{L}$ یک تابع احتمال باشد، که در آن $L$ ثابت است. میانگین و واریانس را پیدا کنید. نتایج خود را با ایجاد ارتباط با تعریف لحظه اینرسی مورد بحث قرار دهید. | لحظه اینرسی |
45204 | عملگر عدد N اعمال شده در فیلدی که خلاء آن صفر VEV است، $N|0>=0$ را نشان می دهد. اگر آن را در فیلد هیگز اعمال کنیم چه؟ پس زمینه این سوال این است که در گزارش های علمی رایج، میدان هیگز گاهی به عنوان دریایی از ذرات توصیف می شود. من می خواهم معنی این را روشن کنم و تفسیر فیزیکی VEV غیر صفر چیست. | وقتی خلاء دارای VEV است، مقدار انتظاری اپراتور شماره چقدر است؟ |
1626 | لطفا این سوال را جدی بگیرید، زیرا این یک مشکل واقعی برای من است. من در آپارتمانم یک در دارم یک درب کمد، به طور خاص. و مشکلی در آن وجود دارد. در تابستان همه چیز اوکی است، درهای چوبی استاندارد طبق پیش بینی باز و بسته می شود، اما در زمستان دیوانه ام می کند! فقط بسته نمی شود! به نظر می رسد که در جایی که متعلق به آن است نمی گنجد. در لعنتی به من اجازه نمی دهد از مهمان پذیرایی کنم و یک فنجان شراب دم کرده با آنها ببرم. بنابراین سوال این است که چه فرآیندهای فیزیکی در پشت این نامناسب ایستاده اند؟ من معتقدم که خورشید و گرانش ممکن است دخیل باشند، اما من واقعا آن را درک نمی کنم. پس لطفا کمک کنید اگر مشکل را بدانم، راه حلی پیدا خواهم کرد. P.S شاید مهم باشد که من در کازان روسیه زندگی می کنم | چرا در زمستان در من بسته نمی شود؟ |
10145 | همانطور که در شکل 1 نشان داده شده است، دو نفر را در نظر بگیرید که روی دو منیفولد 1 صاف متفاوت $S$ و $T$ زندگی می کنند. با پیوستن دو تابع bump یکسان در نقاط $P$ و $Q$ تشکیل شده است. اجازه دهید نقاط مشخص شده به عنوان $H$ نشان دهنده خانه دو پسر $X$ و $Y$ باشند که به ترتیب در منیفولدهای $S$ و $T$ با فواصل (در امتداد منحنی) از $H$ و $B$ زندگی می کنند. و $H$ و $Q$) بودن 40 کیلومتر. بگذارید X$ و Y$$ مجهز به خودروهایی باشند که دنده عقب ندارند. هر بار که $X$ درایو از خانه خود $H$ شروع می کند، مطمئن است که پس از 80 کیلومتر رانندگی به خانه باز می گردد. اما در مورد $Y$ هم همینطور نیست. مطمئن نیست که او برای بازگشت به خانه خود به چه مدت رانندگی نیاز دارد یا حتی هرگز به خانه خود باز خواهد گشت. سوال من این است که $S$ و $T$ چه نوع منیفولدهایی هستند و چگونه به هم مرتبط هستند. آیا در اینجا تناقضی وجود دارد که باید حل شود؟ زندگی $Y$ را می توان با پیوستن نقاط $P$ و $Q$ با چند توابع برآمدگی بیشتر که هر کدام در سطوح مختلف قرار دارند پیچیده تر کرد.  | یک سوال در مورد صاف 1 منیفولد |
5185 | محاسبه معروف AdS/CFT نسبت ویسکوزیته برشی/آنتروپی برای SYM به شدت جفت شده $N=4$، ویسکوزیته برشی را به سطح مقطع جذب برای نوسانات متریک بر روی یک سیاهچاله در AdS مرتبط می کند که به نوبه خود می تواند به سطح مقطع جذب برای یک میدان اسکالر بدون جرم در سمت AdS، به نظر واضح است که اتلاف و آرامش به پیکربندی تعادل پس از یک اختلال به این معنی است که اغتشاش توسط سیاهچاله جذب شده است، و به نظر می رسد که این نشان می دهد که اختلال از کوچک $z$ به $z بزرگ منتشر می شود. $ در مختصات Poincare که در آن $z \rightarrow 0$ مرز UV است. یعنی انرژی اختلال از اشعه ماوراء بنفش به مادون قرمز منتشر می شود که در آنجا پراکنده می شود. سوال اول: آیا این تصویر فیزیکی درست است؟ سوال دوم: این به نظر می رسد در سمت CFT نشان می دهد که اتلاف انرژی به دلیل ویسکوزیته برشی همچنین شامل انتقال انرژی از UV به IR است. آیا این با آنچه در مکانیک سیالات برای جریان ویسکوز شناخته شده است مطابقت دارد؟ اگر چنین است، می توانید یک مرجع ارائه دهید؟ | وابستگی مقیاس اتلاف انرژی در جریان ویسکوز از طریق AdS/CFT |
128909 | سناریوی زیر را فرض کنید: شما در داخل یک ستاره کروی پایدار و عظیم با محیط غیر کشنده در هسته آن زندگی می کنید. این جسم به قدری عظیم و عظیم است که شعاع آن فقط کمی بالاتر از شعاع شوارتزشیلد است. سپس کره از همه طرف با انرژی با چگالی بالا (مثل سوپ نوترونی) بمباران می شود و شعاع شوارتزشیلد را تا جایی که افق رویداد تشکیل می شود افزایش می دهد. همه اینها در محیط زیستگاه شما اتفاق می افتد، بدون اینکه شما متوجه آن شوید. آیا اکنون در یک افق رویداد به دام افتاده اید (من فکر می کنم، بله)؟ آیا به محض اینکه افق را در حال شکل گیری رویدادها ببینید، متریک محلی شما تغییر می کند؟ یا تا زمانی که فروپاشی گرانشی شما را به دست بیاورد به همین شکل باقی می ماند؟ آیا در تئوری امکان ایجاد فشار بیرونی کافی برای توقف فروپاشی گرانشی وجود دارد، یعنی آیا فشار فروپاشی گرانشی محدود است؟ * * * انگیزه این سوال، توصیف اجسام کروی توسط یک متریک شوارتزشیلد بیرونی و یک قسمت داخلی است که منگنه شده است، به طوری که معادلات انیشتین را حل می کند. من همیشه از خودم میپرسیدم که آیا راهحلی وجود دارد که متریک غیر خلاء را به متریک شوارتزشیلد در درون افق رویداد منگنه کند؟ | درون یک کره عظیم که در حال تبدیل شدن به سیاهچاله است |
82767 | من سعی کرده ام در مورد سرعت نور و اتساع زمان بیاموزم، اما در بن بست هستم. حقایق ارائه شده می گوید که اگر من با سرعت 50 درصد سرعت نور به دور منظومه شمسی سفر کنم و سپس به زمین بازگردم، گذر زمان محلی کمتری را نسبت به آنها تجربه کرده ام. من عملاً به آینده آنها سفر خواهم کرد. من همچنین خوانده ام که گرانش باعث اتساع زمان نیز می شود. من درک می کنم که فضا-زمان نوعی چیز واحد است و تأثیر بر فضا بر زمان تأثیر می گذارد. پس منطقی است که نیروهای گرانشی که فضا را خم می کنند زمان را نیز خم می کنند. اما سرعت؟ من نمی توانم سرم را دور آن بپیچم و نمی توانم توضیح خوبی برای آن پیدا کنم. مردم از هواپیماها و هواپیماهای در حال گردش به عنوان دلیلی بر انبساط زمان یاد می کنند، زیرا ساعت آنها کندتر از ساعت های سطحی حرکت می کند (و بالعکس). این قطعاً اتساع زمان گرانشی را توضیح می دهد، اما نه لزوماً سرعت. آیا تغییر در گذر زمان محلی صرفاً ناشی از خمش گرانشی فضا-زمان نیست؟ در تلاش برای یافتن پاسخ، به مثالی بسیار تکراری و خسته کننده در متونی رسیدم که به دنبال توضیح اتساع زمان هستند. مردی در قطار در حال حرکت توپی را به جلو پرتاب می کند. از آنجایی که او با قطار حرکت می کند و قطار نقطه مرجع او است، توپ به سمت او فقط با سرعتی که او پرتاب کرده است حرکت می کند. اما برای یک زن در ایستگاه، توپ با سرعت قطار به اضافه سرعتی که با آن پرتاب شده است در حال حرکت است. به نظر برخی از نویسندگان، این به نظر می رسد که ذهن را برای درک اتساع زمان باز می کند. برای من فقط ماهیت نسبی حرکت را توضیح می دهد. از زمان چیزی نمی گوید. مثال دیگری که من پیدا کردم: اگر شخص A خیلی سریع از شخص B دور شود، به نظر می رسد ساعت A از دیدگاه B کندتر پیش می رود. با این حال، این اتساع زمان چگونه است؟ این تفاوت را می توان با زمان بیشتری که طول می کشد تا نور به B برسد توضیح داد، اینطور نیست؟ میدانم که نمیتوانم در برابر فیزیکدانهای خوب آنجا درست باشم، بنابراین امیدوار بودم کسی اینجا بتواند مرا روشن کند. این تصور که سرعت باعث اتساع زمان می شود از کجا می آید؟ | چگونه سرعت باعث اتساع زمان می شود؟ |
77163 | در کتاب مکانیک کوانتومی من ادعا می کند که سری Balmer بین هیدروژن و دوتریوم متفاوت است. با این حال، من این تصور را داشتم که سری Balmer $$H_\alpha، H_\beta، H_\gamma$$ با معادله $$\lambda=C\frac{n^2}{n^2-4 مرتبط است. }$$ where $$ C=3646 \mathring{\text{A}} $$ $$n=3,4,5$$ آیا معادله ای مربوط به جرم و سری Balmer وجود دارد؟ هر اشاره ای قدردانی می شود | تفاوت بین سری بالمر هیدروژن و دوتریوم چیست؟ |
20097 | تا آنجا که ما می دانیم، ذرات ماده تاریک تنها از طریق گرانش می توانند با یکدیگر تعامل داشته باشند. بدون الکترومغناطیسی، بدون نیروی ضعیف، بدون نیروی قوی. بنابراین، فرض کنیم غلظت کمی از ماده تاریک در اثر حرکات تصادفی به وجود آمده و شروع به گرانش می کند. ذرات به سمت مرکز غلظت داخل سقوط می کنند. با این حال، بدون هیچ برهمکنشی برای از بین بردن تکانه زاویه ای، آنها فقط به دور مرکز تمرکز می چرخند و درست به سمت مجاورت جایی که شروع شده بودند به عقب پرواز می کردند و منجر به افزایش چگالی نمی شد. حرکات تصادفی در نهایت غلظت موضعی خفیف را از بین میبرد و ما دوباره با توزیع یکنواخت باقی میمانیم. > چگونه ماده تاریک توده تشکیل می دهد؟ | ماده تاریک چگونه توده ها را تشکیل می دهد؟ |
40989 | من سعی می کنم این مشکل را تنظیم کنم، اما مطمئن نیستم که چگونه این کار را انجام دهم. (از دانشگاه فیزیک، یانگ و فریدمن): > یک توپ بیسبال را مستقیماً به سمت بالا پرتاب می کنید. نیروی کشش با $v^2$ متناسب است. > بر حسب $g$، مولفه y شتاب توپ وقتی > سرعت آن نصف سرعت نهایی آن باشد و (a) در حال حرکت به سمت بالا باشد، چقدر است؟ (ب) در حال حرکت > به سمت پایین است؟ مطمئن نیستم که در مسیر درستی هستم، اما وقتی می گویند که نیروی کشش با $v^2$ متناسب است، به من پیشنهاد می کند که باید از این رابطه استفاده کنم: $v^2 = \frac{mg {D}$. بر این اساس اصطکاک ناشی از کشش هوا عبارت است از: $$f = Dv^2 = mg \راست فلش f = w$$ من مطمئن نیستم که چگونه مولفه y بردار شتاب را به سمت بالا یا پایین در نصف سرعت پایانه پیدا کنم. بردار شتاب متمایز از $g$ در این مورد؟ | اصطکاک ناشی از کشش هوا در سرعت های بالا |
48546 | در رمانی از سری بنیاد ذکر شده است که جهان سه بعدی به شکل صورت فلکی فقط در نزدیکی یک سیاره مشخص قابل تشخیص است. به عبارت دیگر با فاصله ای از سطح سیاره خارج شده و شکل صورت فلکی به طرز چشمگیری تغییر می کند. به نظر درست است، اما آیا این مشاهده درست است؟ چقدر از سیاره می توان سفر کرد و هنوز صورت فلکی یا صورت فلکی که معمولاً در سطح آن سیاره قابل مشاهده است را تشخیص داد؟ | صورت های فلکی تا کجا قابل تشخیص هستند؟ |
68557 | در تئوری ریسمان، D-brane ها جهتی را می دهند که رشته ها اجازه حرکت در امتداد آنها را دارند. برانگیختگیهای رشتهای فیلدهایی را میدهند که ما تشخیص میدهیم. آیا این درست است که ذره ای را که در فضای زمان 4 بعدی منتشر می شود به عنوان رشته ای در همان فضازمان 4 بعدی در نظر بگیریم (به عبارت دیگر اگر بتوانیم به اندازه کافی بزرگنمایی کنیم، مثلاً یک فوتون خود را به عنوان یک رشته نشان می دهد). اگر چنین است، این نشان میدهد که یک مدل واقعی همیشه باید دارای D-branes باشد که در این 4 جهت فضا-زمان گسترش مییابد. در غیر این صورت، رشتهها و برانگیختگیهای مرتبط با آنها چگونه در فضای زمان «عادی» که در انرژیهای پایین میبینیم، منتشر میشوند؟ | آیا مدلهای ریسمانی که تئوریهای میدان مؤثر 4 بعدی را توصیف میکنند، باید همیشه دارای D-branes باشند که در 4 بعد فضازمان غیر فشرده گسترش یافته باشند؟ |
22184 | فرض کنید 2 بار با عدم قطعیت تقسیم میکنید: $$\frac{t_1}{t_2} ~=~ \frac{0.551s \pm 0.002s}{ 0.712s \pm 0.002s}.$$ پس از انجام محاسبات، دریافت میکنید: $$\frac{t_1}{t_2} ~=~ 0.774 \pm \ldots?$$ چگونه عدم قطعیت خود را با دو عدم قطعیت $\pm0.002s$ محاسبه می کنید؟ | محاسبه عدم قطعیت برای نتیجه نهایی |
86987 | من سعی می کنم در مورد اعداد گراسمن از کتاب نظریه میدان ماده متراکم نوشته آلتلند و سایمونز بیاموزم، اما در حال حاضر با مشکلاتی روبرو هستم. من چندین سوال کوچکتر دارم که به هم مرتبط هستند. * آیا شماره گراسمن $\eta_i$ و یک اپراتور ایجاد $a^\dagger_j$ رفت و آمد دارند یا ضد رفت و آمد؟ Altland و Simons فقط $[\eta_i, a_j]_+ =0$ را تعریف کردند. من پیشنهاد میکنم مزدوج این را بگیریم و به معادلهای برای عملگر ایجاد برسیم، اما نویسندگان از تعریف یک مزدوج برای اعداد گراسمن خودداری کردند، زیرا میتواند منجر به برخی مشکلات شود. * نویسندگان توابع اعداد گراسمن را با بسط تیلور آن تعریف کردند: $f(\eta) = f(0)+f'(0)\eta$. اما چگونه می توانم معادله $e^{-\eta a^\dagger} = 1-\eta a^\dagger$ را که در چندین یادداشت با آن مواجه شدم، بدست بیاورم؟ مشتق $e^{-x a^\dagger}$ $-a^\dagger e^{-x a^\dagger}$ است. بنابراین من حدس می زنم که $e^{-\eta a^\dagger} = 1 - a^\dagger \eta$. یک راه حل این است که یک اپراتور ایجاد با شماره گراسمن رفت و آمد کند، اما من مطمئن نیستم که این مورد صادق است یا خیر. * آیا کسی می تواند یک مقدمه خوب برای اعداد گراسمن و استفاده از آنها در تئوری میدانی که خیلی عمیق در ریاضیات نمی پردازد، اما بر انجام محاسبات متمرکز است، توصیه کند؟ | چند سوال ساده در مورد اعداد گراسمن: روابط جابجایی و مشتقات |
82764 | تا آنجا که من متوجه شدم، تشعشعات هاوکینگ در لبه یک سیاهچاله تشکیل می شود، زمانی که یک جفت ذره/ضد ذره تشکیل می شود و یکی از ذرات قبل از اینکه ذرات زمان برای نابودی داشته باشند، به داخل سیاهچاله می افتد. این باعث شد به موقعیت های دیگری فکر کنم که در آن ممکن است این اتفاق بیفتد که باعث شد به انبساط جهان فکر کنم. از آنجایی که سرعت انبساط کیهان به دلیل انرژی تاریک همیشه در حال افزایش است و در نقطه ای در آینده انبساط آنقدر سریع خواهد بود که ماده را پاره می کند، آیا نقطه ای وجود نخواهد داشت که جفت ذره/ضد ذره وجود داشته باشد. به طور خود به خودی از نوسانات کوانتومی شکل می گیرند، سریعتر از آن چیزی که می توانند از بین بروند از هم جدا می شوند، بنابراین مقادیر نامحدودی از ماده جدید در فضای همیشه در حال انبساط تشکیل می شود. کیهان؟ آیا کسی که درک بهتری از ریاضیات پشت این موضوع دارد می تواند توضیح دهد که واقعاً چه اتفاقی می افتد؟ | نوسانات کوانتومی و جهان در حال گسترش |
40985 | من هیچ سابقه ای در زمینه فیزیک ندارم. این برای مشق شب نیست، فقط برای علاقه است. در فیزیک کوانتوم، توضیح داده شده است که یک ذره می تواند هم به عنوان یک ذره و هم به عنوان موج عمل کند. به نقل از HowStuffWorks Wave-Particle Duality > امروزه، فیزیکدانان ماهیت دوگانه نور را می پذیرند. در این دیدگاه مدرن، آنها نور را به عنوان مجموعه ای از یک یا چند فوتون تعریف می کنند که در فضا به عنوان امواج الکترومغناطیسی منتشر می شوند. این تعریف که ترکیبی از ماهیت موج نور و ذره است، امکان بازنگری در آزمایش دو شکاف توماس یانگ را به این شکل ممکن میسازد: نور به عنوان یک موج الکترومغناطیسی از یک منبع دور میشود. هنگامی که با شکاف ها روبرو می شود، از آن عبور می کند و > به دو جبهه موج تقسیم می شود. این جبهه های موج با هم همپوشانی دارند و به صفحه > نزدیک می شوند. اما در لحظه برخورد، کل میدان موج ناپدید می شود و یک فوتون ظاهر می شود. فیزیکدانان کوانتومی اغلب این موضوع را با گفتن اینکه موج گسترش یافته به یک نقطه کوچک فرو می ریزد توصیف می کنند. من در تجسم تبدیل یک ذره به موج و بالعکس مشکل دارم. نقل قول می گوید که نور به عنوان یک موج الکترومغناطیسی از یک منبع دور می شود. اصلا شبیه چه چیزی است؟ چگونه می توانم یک موج را تجسم کنم؟ آیا قرار است که شبیه دیوار نازکی از نور پیشرونده باشد؟ و سپس، نقل قول می گوید، در لحظه برخورد، موج ناپدید می شود و یک فوتون ظاهر می شود. بنابراین، یک توپ نور ظاهر می شود؟ چیزی که شبیه یک کره است؟ چگونه یک کره به چیزی شبیه موج اقیانوس تبدیل می شود؟ این شبیه چه چیزی است؟ حدس من (کاملاً نادانسته) این است که با تبدیل شدن یک ذره به یک موج، آیا این بدان معناست که این موج گسترده با تن ها کپی از شبح از خودش پر شده است، مانند یک الکترون که در همه جای این ناحیه گسترده موج وجود دارد، و سپس زمانی که به دیوار برخورد می کند، آن خاصیت ناگهان ناپدید می شود و شما تنها با یک ذره می مانید. بنابراین، این موج آیا واقعا تن ها کپی یکسان از همان فوتون به شکل و فرم و با همان خواص یک موج است؟ حدس من از خواندن این است که چگونه عکسبرداری فقط یک فوتون _ هنوز_ از _دو_ شکاف در آزمایش دو شکاف عبور می کند. بنابراین فوتون در واقع خود را کپی کرده است؟ | اینکه یک ذره به عنوان موج عمل می کند (چگونه تجسم می شود) به چه معناست؟ |
19402 | من سعی می کنم ناهنجاری منسجم $c$ یک اسکالر رایگان را در یک کره 2 محاسبه کنم. من راههای غیرمستقیم دیگری برای انجام این کار دیدهام، اما از آنجایی که این یک نظریه آزاد است، احساس میکنم که میتوان آن را مستقیماً به عنوان وابستگی غیرعادی تابع تقسیم به شعاع کره دید. با این حال، من واقعاً در انجام این کار زمان سختی را سپری می کنم. در اصل، با عبارت ساده و ساده برای تابع تقسیم، جذر معکوس دترمینان لاپلاسین شروع می شود. این بهعنوان حاصل ضرب مقادیر ویژه آن، $l(l+1)$ بهدست میآید که به تعدد آنها $2l+1$ افزایش یافته است. دریافت می کنیم: $$Z = \prod_l (l(l+1)/\pi)^{-l-1/2}. $$ این متفاوت است، بنابراین باید تنظیم شود. برای مثال، ممکن است یک برش بالاتر از لحظه $\Lambda=l_{max}/R$ اعمال کنیم. با تجزیه و تحلیل ابعادی، تابع پارتیشن تنظیم شده باید تابعی از $\Lambda R$ باشد، اگرچه در حالت ایدهآل میتواند مستقل از قطع باشد. نکته ناهنجاری منسجم این است که وابستگی مانند: $$\log Z \sim c \log (\Lambda R)، $$ که در آن، برای اسکالر آزاد، $x=1$ وجود دارد. این را نمی توان با یک ضدترم محلی حذف کرد، و بنابراین تابع پارتیشن به شعاع بستگی دارد (به بریدگی نیز بستگی دارد، تا جایی که من متوجه شدم، به همین دلیل است که می گوییم تابع پارتیشن بد تعریف شده است). به هر حال این طوری باید کار کند. اما با بررسی عبارت بالا، به نظر میرسد که ما در واقع چیزی شبیه به: $$ \log Z \sim (\Lambda R)^2 \log (\Lambda R) .$$ میتواند این اختلاف را توضیح دهد؟ شاید کسی بتواند طرحی از روش صحیح انجام این محاسبه ارائه دهد. علاوه بر این، چرا دقیقاً این موضوع را وابستگی به شعاع میدانیم؟ آیا نمیتوانیم فقط در مورد برش از نظر کمیت بدون بعد $l_{max}$ بدون ذکر $\Lambda$ یا $R$ به طور جداگانه صحبت کنیم؟ به عنوان مثال، $l_{max}$ به تعداد نقاط یک نظم دهی شبکه، بدون اشاره به اندازه کره، مرتبط است. | ناهنجاری منسجم اسکالر آزاد در دو بعدی |
86988 | میدانم که این سؤال قبلاً در اینجا پرسیده شده است، با این حال، من امتیاز کافی برای ارائه نظر (فکر میکنم دلیلش همین باشد) روی یک پاسخ خاص برای درخواست مرجع نیست. یک کاربر پاسخ داده است (مطمئن نیستم که بتوانم نام او را در اینجا ذکر کنم، بنابراین نمی توانم): > یک اشتباه فنی در گفتن این که پادماده در > زمان به عقب برمی گردد (هر معنایی که ممکن است داشته باشد) وجود دارد. در نظریه میدان کوانتومی، راه حل های مثبت > انرژی (ذرات معمول) و راه حل های انرژی منفی را دریافت می کنیم. راهحلهای انرژی منفی در زمان طوری رفتار میکنند که گویی در زمان به عقب منتشر میشوند. اما آنها ضد ذرات نیستند، آنها فقط انرژی منفی > ذرات هستند. پادذرات محلولهای انرژی مثبت هستند و با عملگر صرف بار روی محلولهای انرژی منفی به دست میآیند. بنابراین، ضد ذرات در زمان به جلو حرکت می کنند، مانند ذرات معمول. و حتی اگر شخص دیگری نظر دهد > این تعبیر بازگشت به گذشته متفاوت از دیگران است. من یک مرجع برای آن (یا توضیح بیشتر در مورد) می خواهم، زیرا قبلاً (همچنین غیررسمی) آن را شنیده بودم. میدانم که این یک بازپست است، اما اگر کسی بتواند حداقل قبل از بستن آن به من مرجع بدهد، ممنون میشوم. ن: اولین قصد من این بود که بپرسم چگونه می توان در مورد این پرونده در متا اقدام کرد، اما من اعتباری برای طرح سوال در آنجا ندارم. **ویرایش:** برای روشن شدن بیشتر سوالم: من در ابتدا همان سوالی را داشتم که OP از پستی که نقل کردم. در ابتدا، من فکر کردم که توضیحی درباره ضد ذرات و تفسیر ذرات به گذشته را میتوان تنها در مکانیک کوانتومی، بدون نظریه میدان کوانتومی پیشرفتهتر، یافت. بحثی که من می دانستم این است که ضد ذرات واقعاً به راه حل های انرژی منفی اولیه مرتبط هستند، که می توانند به عنوان راه حل های انرژی مثبت دوباره تفسیر شوند، تا زمانی که علامت زمان در عملگر تکامل زمان واحد معکوس شود. از این رو، این امر منجر به تفسیر مجدد چنین حالت هایی به عنوان ضد ذرات با انرژی مثبت _بازگشت به گذشته_ یا حداقل با _وابستگی زمانی غیرعادی_ می شود. به نظر می رسد پاسخ خاصی که نقل کردم با این تعبیر مغایرت دارد و می گوید اشتباه است. من یک توضیح بیشتر در اینجا می خواهم. آیا واقعا این تعبیر اشتباه است؟ از آنچه در ویکیپدیا گفته میشود، به نظر میرسد که تعبیر فاینمن-استکلبرگ بر این واقعیت استوار است که ضد ذرات باید بهعنوان ذراتی در نظر گرفته شوند که در زمان به عقب میروند و سپس از طریق صرف بار به دومی مرتبط میشوند. این تعبیر در ابتدا از کجا می آید؟ اگر ارتباط آنها با جواب های انرژی منفی معادله دیراک (مثلاً) اشتباه باشد، از ابتدا به کجا نیاز است؟ من میدانم که در نظریه میدان کوانتومی، از میدانهای پیچیده برای توصیف ذرات و ضد ذرات استفاده میشود، و آنها را با صرف بار به هم مرتبط میکند. اما آیا این کار برای انطباق با تفسیر فاینمن-استکلبرگ به این شکل انجام نشده است؟ | ضد ماده به عنوان ماده به عقب در زمان؟ (درخواست توضیح بیشتر در مورد پست قبلی) |
1621 | من از GR اطلاعی ندارم، اما به دلیل کنجکاوی یک سوال در ذهنم وجود دارد. لطفاً در صورت نامناسب بودن پرسیدن در اینجا به من اطلاع دهید. سوال من در مورد تکینگی است. من بر این فرض هستم که تکینگی از نظر ریاضی معادل ناپیوستگی در یک تابع است. سوال من این است که مواردی که با قضایای تکینگی پنروز- هاوکینگ و همچنین تکینگی برهنه مطابقت دارند، چه نوع ناپیوستگی هستند؟ منظور از نوع i 1. قابل جابجایی است (محدودیت های چپ و راست وجود دارند و برابر هستند اما با مقدار تابع در آن نقطه برابر نیستند). 2. ناپیوستگی نوع پرش (حدود چپ و راست وجود دارد و با یکدیگر برابر نیستند). 3. ناپیوستگی نوسانی (همانطور که در لینک بالا توضیح داده شده است) | یک سوال در مورد تکینگی |
57542 | 34 سال از زمانی که Voyager I پرواز کرد می گذرد و این در حال عبور از منظومه شمسی است که تقریباً 16.4 ساعت نور از ما فاصله دارد. با این حال چقدر زمان برای خودش گذشته است؟ | 34 سال پیش وویجر I از زمانی که زمین را ترک کرد چقدر زمان گذشته است؟ |
130885 | من در مورد GR خطی شده و مطالعه امواج گرانشی مطالعه می کردم، و یک فکر عجیب به ذهنم خطور کرد. با توجه به دوگانگی موج-ذره (که مسلماً معمولاً در مکانیک کوانتومی استفاده می شود!)، ذرات می توانند مانند امواج عمل کنند و امواج می توانند مانند ذرات عمل کنند. منطق من این بود که پس باید ذره ای مرتبط با موج گرانشی وجود داشته باشد. با این حال، یک چیز وجود دارد که ممکن است با آن تداخل داشته باشد: امواج گرانشی، امواج سطحی هستند، نه امواج طولی - به عنوان مثال، فوتون ها را چگونه توصیف می کنیم. اما سوال اصلی من همچنان پابرجاست: آیا ذره ای مرتبط با موج گرانشی وجود دارد؟ اگر نه، چرا که نه؟ اگر چنین است، آیا ساختار ریاضی جداگانه ای با آن مرتبط است (به غیر از متریک موج)؟ FYI: نه، من در مورد گراویتون صحبت نمی کنم. من می دانم که آنها کاملاً متفاوت و نامرتبط هستند (و در حال حاضر فرضی). | ذرات مرتبط با امواج گرانشی |
123816 | اخیراً به آسمان ابری شب نگاه کردم و متوجه شدم نور سبز کم رنگی در اطراف ابرها حرکت می کند. پس از مشاهده به این نتیجه رسیدم که احتمالاً به دلیل یک خانه نور در نزدیکی یا هر ساطع کننده نور قدرتمندی است. حتی می توانم به سختی میبینم که نور از زمین به ابرها میتابد. سپس فکر کردم، اگر چراغ قوهام را روی آسمان شب متمرکز کنم، دورترین فاصلهای که نور میتواند به آن برسد چقدر خواهد بود؟ | حداکثر فاصله نوری که توسط چراغ قوه آزاد می شود چقدر است؟ |
5181 | من در حال مطالعه مدل ریچاردسون در کوانتیزاسیون دوم هستم. بسیاری از نکات اولیه وجود دارد که من آنها را درک نمی کنم: * ما فرض کردیم که نیروی جاذبه بین 2 الکترون وجود دارد، به دلیل برهمکنش الکترون-فونون: یک الکترون فونونی تولید می کند که توسط الکترون دیگر جذب می شود، و ما ثابت می کنیم که نتیجه حاصله پتانسیل جذاب است اما آیا این واقعا قوی تر از پتانسیل دافعه کولن است؟ چگونه می توان این را تخمین زد؟ * چرا از نیروی جاذبه بین الکترون های با اسپین مخالف غفلت می کند؟ ($\pm$) آنها نیز یک تکانه مغناطیسی مخالف دارند... * چرا ما فقط جاذبه های بین الکترون های با اسپین مخالف را در نظر می گیریم؟ * چرا $k_f ~R ~\ll ~1$ را فرض می کنیم که در آن $k_f$ (تکانه فرمی)/$\hbar$ و $R$ فاصله تعامل است؟ | نظریه BCS، مدل ریچاردسون و ابررسانایی |
45315 | من وابسته به دپارتمان فیزیک نیستم و می خواهم تحقیق مستقلی انجام دهم. من دارم از طریق Peskin et کار می کنم. al. اکنون QFT بیایید بگوییم که من Peskin et را تمام کردم. al. و کتابهای QFT واینبرگ و میخواهم تحقیقات مستقلی در مورد پدیدارشناسی انجام دهم، اگرچه موضوع خاصی در ذهنم نیست. آیا برای انجام تحقیقات در این سطح آمادگی دارم؟ از کجا باید شروع کنم؟ آیا باید شروع به خواندن مقالات کنم تا زمانی که مشکلات بی پاسخ فعلی را در این زمینه کشف کنم؟ چه مجله ای مقاله من را می پذیرد به شرطی که خطاهای علمی نداشته باشد و به خوبی نوشته شده باشد؟ آیا کسی که در این موضوعات آگاه است می تواند مرا راهنمایی کند؟ من به تحصیلات تکمیلی نرفتم، بنابراین نمیدانم معمولاً چگونه در فیزیک ذرات تحقیق میکنم. ویرایش: آیا میتوانم فقط به یک بخش فیزیک مراجعه کنم و از کسی که در این زمینه کار میکند، راهنمایی بخواهم که بتواند به من تأیید کند تا بتوانم مقالاتم را در arXiv منتشر کنم؟ | چگونه کسی می تواند به طور مستقل در فیزیک ذرات تحقیق کند؟ |
101388 | در آزمایشهای تست بل، دو ذره که تک تک هستند اندازهگیری میشوند و همبستگی پیدا میکنند. همبستگی ما را به این باور می رساند که آنها به نحوی غیر محلی به هم متصل هستند: اندازه گیری یک ذره منجر به تأثیر آنی بر ذره دیگر می شود. سوال من این است که آیا این احتمال را رد کرده ایم که حالتی وجود نداشته باشد و ذرات در واقع به گونه ای ایجاد شوند که به نظر می رسد حالت آنها به یکدیگر منتقل می شود؟ به عبارت دیگر، آیا این احتمال را رد کردهایم که ذرات با تمام ویژگیهای مورد نیاز ایجاد شدهاند تا وقتی آنها را اندازهگیری میکنیم یک همبستگی نشان داده شود؟ شاید آنچه ما به عنوان انتقال حالت در نظر می گیریم چیزی بیش از ذرات ایجاد شده با چنین ویژگی هایی نباشد که وقتی پس از ایجاد آنها اندازه گیری می شوند، به نظر می رسد بر یکدیگر تأثیر می گذارند، اما در واقع اینطور نیست، آنها به سادگی با ویژگی های خاصی ایجاد می شوند. من بابت زبان ضعیفم عذرخواهی می کنم، من نه انگلیسی زبان مادری هستم و نه دانشجوی فیزیک، فقط یک ذهن کنجکاو هستم. | عمل شبح وار در فاصله یا همبستگی ذرات در زمان ایجاد آنها؟ |
74779 | من در حال مطالعه نظریه تورم برای یک میدان اسکالر $\phi$ در فضازمان منحنی هستم. من میخواهم معادلات اویلر-لاگرانژ را برای عمل بدست بیاورم: $$ I\left[\phi\right] = \int \left[\frac{1}{2}g^{\mu\nu}\partial_\mu\ phi\partial_\nu\phi + V\left(\phi\right) \right]\sqrt{-g} d^4x $$ معادلات اویلر-لاگرانژ برای یک اسکالر فیلد با $$\partial_\mu \frac{\partial L}{\partial\left(\partial_\mu\phi\right)} داده میشود - \frac{\partial L}{\partial \phi} = 0 $ $$\partial_\mu \frac{\partial L}{\partial\left(\partial_\mu\phi\right)} = \frac{1}{2}\partial_\mu\left(\sqrt{-g}g^{\mu\nu}\partial_\nu\phi \right) $$ $$ \frac{\partial L}{ \partial \phi} = \frac{\partial \left[\sqrt{-g}V\left(\phi\right)\right]}{\partial \phi} $$ اما طبق کتاب نتیجه معادله $$ \frac است{1}{\sqrt{-g}}\partial_\mu\left(\sqrt{-g}g^{\mu\nu}\partial_\nu\phi\right) = \frac {\partial V\left(\phi\right)}{\partial \phi} $$ چه کار اشتباهی انجام میدهم؟ | لاگرانژی میدان اسکالر در فضازمان منحنی |
80974 | پتانسیل بردار مغناطیسی $\textbf{A}$ را می توان تا یک گرادیان یک میدان تعریف کرد. افزودن یا تفریق چنین گرادیان نباید فیزیک مسئله را تغییر دهد. همین استدلال برای مشتق زمانی $\textbf{A}$ اعمال می شود. یک پتانسیل برداری ساده را تصور کنید که $$\frac{\partial\textbf{A}}{\partial t} = (0, -z, y)$$ در داخل یک رسانای محدود (مثلاً یک مکعب)، چنین میدانی منشأ میگیرد. تجمع بار در مرزها، که یک میدان الکتریکی کل ایجاد می کند $$\textbf{E} = -\nabla \phi -\frac{\partial\textbf{A}}{\partial t} $$ که در آن شیب پتانسیل به دلیل تجمع بار است. بنابراین.. وقتی $\textbf{A}$ جابجا میشود، نباید تغییری ایجاد شود، اما چیزی که من در انجام شبیهسازیهای FEM میبینم این است که $\phi$ و $\nabla \phi$ بهطور اساسی تغییر میکنند و همان برق کل را تولید میکنند. میدان در دو مورد. یک پتانسیل برداری دوم به این صورت است که: $$\frac{\partial\textbf{A}}{\partial t} = (0, -z-1, y-1)$$ با نگاه کردن به معادله میدان الکتریکی، حس اما اگر گرادیان پتانسیل به دلیل تجمع بار باشد، در این صورت دو چگالی بار متفاوت برای دو موقعیت ارائه شده وجود دارد. از آنجایی که معتقدم فیزیک درست است، باید در استدلال من خطایی وجود داشته باشد. کسی میتونه به کجا اشاره کنه؟ | گرادیان پتانسیل ناشی از دو پتانسیل بردار مغناطیسی مشابه یکسان نیست |
135107 | اخیراً متوجه شدم که Phillips، Accenture و Emotive با هم گروهبندی شدهاند تا یک اثبات مفهومی ایجاد کنند که به بیماران ALS کمک میکند تا کنترل بیشتری بر زندگی خود از طریق دستورات مغز، صدا و چشم به دست آورند. این لینک را اینجا ببینید. در حالی که پیشرفتی برای بیماران ALS محسوب می شود، به این ترتیب محدود است که بیمار باید از هدپیس استفاده کند یا از ایمپلنت های زیست پزشکی نزدیک به سطح برای خواندن EEG استفاده کند. این باعث شد به این فکر کنم که چگونه می توان سیگنال های EEG را با استفاده از راه دور خواند کرد؟ این می تواند برای اهداف بسیاری مورد استفاده قرار گیرد: کسانی که از ALS رنج می برند، نظارت از راه دور بیماران مسن یا با نیازهای ویژه، بیمارستان ها و واحدهای مراقبت های اورژانس، خلبانان هوای جنگی و سایر اهداف نظامی، و غیره... من کنجکاو هستم که چگونه ممکن است یک نفر باشد. قادر به تشخیص از راه دور سیگنال های بیولوژیکی EMF است. در بررسیای که تا کنون انجام دادهام، متوجه شدهام که نویز در به دست آوردن یک قرائت واضح EMF یک مشکل است، زیرا اکثر دستگاهها نیاز به تماس نزدیک و فیزیکی دارند یا اینکه سوژه در یک اتاق تمیز EMF ایمن شود. من حق ثبت اختراعات زیادی در مورد چگونگی انجام این کار پیدا کرده ام، اما به نظر می رسد همیشه می توانم راهی برای شکست دادن آنها پیدا کنم (برخی نقص در طراحی / تئوری آنها). باید درک کنم که فرکانسهای پایینتر به بهترین وجه در بدن نفوذ میکنند و عمق به فرکانس مورد استفاده بستگی دارد. من همچنین خوانده ام که بدن انسان به عنوان یک آنتن دوقطبی کار می کند. با این حال، باید درک کنم که ماده بیولوژیکی غیرخطی است و به همین دلیل سیگنالها هنگام عبور از بافت مدوله نمیشوند. * آیا می توان این کار را، شاید، با استفاده از سیگنال های RF اعمال شده خارجی انجام داد؟ * آیا نقطه/بخشی در بدن وجود دارد که سیگنالهای تولید شده بیولوژیکی به طور طبیعی به آن تعدیل یا ترکیب شوند (eSum) - شاید برای پردازش توسط مغز؟ با تشکر | تشخیص / خواندن از راه دور EEG |
45201 | (*ویرایش**: به لطف نظرات ناتانیل، من سوال را تغییر دادم تا بیت هایی را که هنوز در مورد آنها سردرگم هستم منعکس کند.) این یک سوال مفهومی کلی است، اما برای قطعیت، یک نقطه کوانتومی را تصور کنید که بین دو ماکروسکوپی قرار گرفته است. سرب های فلزی با پتانسیل های شیمیایی مختلف. اختلاف پتانسیل شیمیایی جریانی از الکترونها را هدایت میکند که از طریق نقطه کوانتومی از یک سرب به دیگری جریان مییابند. حفظ بار منجر به معادله پیوستگی برای عملگر چگالی بار می شود $\hat{\rho}$: $$ \frac{ \mathrm{d} \hat{\rho}}{\mathrm{d}t} = \mathrm {i}[\hat{H},\hat{\rho}] = - \nabla \hat{j}. $$ با توجه به $\hat{H}$ همیلتونی، اصولاً می توان از فرمول بالا برای محاسبه شکل عملگر فعلی $\hat{j}$ استفاده کرد که مقدار انتظاری آن تعداد الکترون هایی را که از یک مخزن عبور می کنند را نشان می دهد. به دیگری در واحد زمان. مقدار انتظاری جریان مستقل از زمان در حالت پایدار است. روش عملیاتی برای اندازهگیری این مقدار انتظاری واضح است: همانجا بنشینید و تعداد الکترونهایی را بشمارید که $n_i$ از نقطه کوانتومی در زمان $t$ عبور میکنند، سپس این روش را $M$ بار تکرار کنید، و $$ \langle \hat را بدهید. {j} \rangle \approx \frac{1}{M}\sum\limits_i^M \frac{n_i}{t}. $$ براکتهای زاویه در سمت چپ میانگین مکانیکی کوانتومی را نشان میدهند: $\langle \hat{j} \rangle = \mathrm{Tr}(\hat{\chi} \hat{j})$، جایی که $\hat{\ chi}$ عملگر چگالی است که نقطه کوانتومی را توصیف می کند. (من فرض می کنم که مسائل مفهومی مربوط به اندازه گیری کوانتومی ربطی به این مشکل ندارند - اگرچه لطفاً اگر اشتباه می کنم به من بگویید - زیرا سؤال مشابهی را می توان برای یک سیستم تصادفی کلاسیک مطرح کرد.) اکنون، هر اندازه گیری $n_i$ به دلیل نوسانات جریان، دقیقاً $\langle \hat{j} \rangle t$ نخواهد بود. می توان واریانس $$(\Delta j)^2 = \langle \hat{j}^2\rangle - \langle \hat{j} \rangle^2 فعلی را یادداشت کرد. $$ (همانطور که ناتانیل اشاره کرد، واریانس محاسبه شده در جریان بستگی به انتخاب واحدهای زمانی دارد.) با این حال، کمیتی که در واقع اندازه گیری می کنید به شرح زیر است: $$ (\Delta n)^2 = \overline{n^2 } - \overline{n}^2، $$ که در آن خط روی به معنای میانگین بیش از $M$ تحقق اندازهگیری الکترونهای $n_i$ است که در زمان $t$ بین مخازن میپرند، یعنی $\overline{n} = \frac{1}{M}\sum_i n_i$. سردرگمی من به این واقعیت مربوط می شود که مقدار $\Delta n(t)$ باید به زمان اندازه گیری $t$ بستگی داشته باشد. با در نظر گرفتن محدودیت $t\to\infty$ می توانید این را به راحتی ببینید: اگر به اندازه کافی تماشا کنید و منتظر بمانید، نوسانات به طور میانگین به صفر می رسد و هر اندازه گیری $n_i$ که انجام می دهید دقیقاً مقدار مورد انتظار خواهد بود. از طرف دیگر، (من فکر می کنم) $\Delta j$ نوسانات مورد انتظار RMS در یک واحد زمان است، یعنی $\Delta j = \Delta n(1)$. آیا رابطه ساده ای بین $\Delta j$ و $\Delta n(t)$ وجود دارد که در زمان های دلخواه اندازه گیری می شود؟ | ارتباط واریانس عملگر جریان با اندازه گیری ها |
123810 | خوب، اجازه دهید خیلی تلاش کنم تا این سوال را تا جایی که می توانم واضح مطرح کنم. بیایید یک سیستم کوانتومی را در نظر بگیریم که در آن یک حامل بار با یک حالت بوزونی در تعامل است. به عنوان مثال می توان به مدل هلشتاین اشاره کرد که در آن یک حامل با اتصال محکم با فونون های بدون پراکندگی تعامل می کند، یا شاید یک حامل منفرد در یک شبکه مغناطیسی که می تواند مگنون ها را تحریک کند. تابع طیفی تک ذره معمولی تعدادی ویژگی کلی دارد: ممکن است یک حالت محدود وجود داشته باشد که به عنوان یک قله تیز در طیف ظاهر می شود، و همچنین زنجیره ای از حالات وجود خواهد داشت که با ذره آزاد به علاوه مرتبط هستند. یک تحریک بوزونی به عنوان مثال، در مدل هلشتاین یک اوج تیز برای پولارون هلشتاین وجود خواهد داشت، با مقداری انرژی $E_0$، و سپس زنجیره ای از حالت های polaron + a phonon آزاد با انرژی $E_0 + \Omega$ که $ شروع می شود. \Omega$ انرژی حالت بوزونی است (با $\hbar = 1$). تا اینجا، خیلی خوب، من مدتی با مدل هلشتاین و برخی از انواع پیچیدهتر آن کار کردهام. حالا من به چیز پیچیدهتری نگاه میکنم، و در بخش دو ذره به آن نگاه میکنم، و در اینجا یک سوال ساده وجود دارد: وقتی یک پیوستار در طیف میبینم، آیا همیشه باید یک تفسیر ساده برای آن پیوستار وجود داشته باشد؟ همانطور که در اینجا، من به جایی که پیوستار شروع می شود نگاه می کنم و بلافاصله می توانم بگویم: آه، بله، این پیوستار دو شیء مستقل تک حامل است یا بله، این پیوستار حالت پایه به اضافه یک است -حالات برانگیختگی بوزونی؟ یا ممکن است پیوستههایی وجود داشته باشند که ماهیت پیچیدهتری دارند و قابل تفسیر مستقیم نیستند؟ من میپرسم زیرا سعی میکنم تصمیم بگیرم چیزی که شبیهسازی من بیرون میدهد یک اشکال است یا یک ویژگی... من زنجیرهای از حالتها را بسیار پایینتر میبینم که زنجیره «دو حالت مستقل تک ذرهای محدود» در آن قرار دارند. ، اما در زیر این پیوستار من فقط انتظار یک حالت محدود را دارم... | حالت های محدود و پیوسته در تابع طیفی |
135104 | من کنجکاو هستم که قبل از یادگیری QFT باید با کدام حوزه های _ریاضی_ راحت بود. من با رویکرد یاد بگیر که اغلب در فیزیک از آن حمایت می شود، آشنا هستم، اما می خواهم بدانم چگونه در یادگیری QFT از آن اجتناب کنم. نامگذاری کتابهای درسی خاص قابل تقدیر است. (برای این بحث، یادگیری QFT را می توان به معنای یادگیری در سطح/از متن پسکین و شرودر در نظر گرفت.) به ویژه، من می خواهم بدانم علاوه بر مطالب موجود در _Real رودین، چه چیزهایی وجود دارد. و تجزیه و تحلیل پیچیده، _ باید دانست. آیا این کافی خواهد بود؟ در مورد تحلیل واقعی فولاند چطور؟ | پیش نیازهای ریاضی برای QFT |
130886 | من سالها با ژیروسکوپهای MEMS در پروژههای سرگرمی کار میکنم - اما اخیراً متوجه شدهام که هیچ درک اصولی از معنای اندازهگیری نرخ چرخش، از نظر فیزیکی، ندارم، و اکنون این موضوع مرا آزار میدهد. انگیزه فوری من برای پرسیدن این است که می خواهم تصمیمات طراحی در فیلتر کالمن پل رایزبورو برای پهپادها را درک کنم (به تلاش قبلی من در مورد این سوال مراجعه کنید). اکنون که از سردرگمی خود آگاه شدهام، با تفسیر خروجی واحد اندازهگیری اینرسی انجمن هوافضای ایالت پورتلند، که بستهای مشابه از شتابسنجها/ژیروسکوپها/و غیره سه محوره دارد، مشکل مشابهی دارم. پل بیان می کند (در پیوند بالا) که در ادبیات استاندارد است که اندازه گیری های سرعت-ژیروسکوپ سه محوره را به عنوان نوعی نمایش زاویه محور چرخش تفسیر کنیم، که در آن جهت بردار 3 محور چرخش است، و قدر بردار سرعت چرخش زاویه ای حول آن محور است. من فقط نمیدانم چرا این به طور کلی درست است، اگرچه در مورد خاصی که چرخش دقیقاً حول یک محور ژیروسکوپی است به وضوح صادق است. فکر میکنم اگر کسی بتواند مشتق آنچه که هر محور ژیروسکوپ MEMS باید بخواند، با توجه به نرخ چرخش سه بعدی دلخواه به من نشان دهد، ممکن است به درک عمیقتری از نحوه تفسیر این خوانشهای حسگر منجر شود. | ژیروسکوپ MEMS در طول چرخش های خارج از محور چه چیزی را اندازه گیری می کند؟ |
112146 | با خواندن در مورد منابع انرژی تجدید پذیر، به این ایده رسیدم که از باتری های بزرگ به عنوان یک ذخیره موقت استفاده کنم تا بتوانم با نوساناتی که به عنوان مثال می تواند مقابله کند. پنل های خورشیدی ممکن است تولید کنند. به نظر میرسد مهمترین پارامتر برای این باتریها قدرت آنها بر حسب وات (یا مگاوات) باشد، یعنی اینکه چقدر انرژی میتوانند در واحد زمان مصرف کنند/آزاد کنند، نه مقدار انرژی که میتوانند ذخیره کنند. چرا اینطور است؟ چرا در زمینه انرژی های تجدیدپذیر، توان مهمتر از ظرفیت ذخیره سازی است؟ ممنون از پاسخ های شما! | چرا باتری های بزرگ با قدرتشان توصیف می شوند؟ |
133232 | من در حال مطالعه مکانیک سیالات هستم و این تصور را داشتم که مشتق مواد چیزی نیست جز تمایز کردن در طول یک مسیر و بنابراین گیج شدم که چرا به آن نیاز داریم. در اصل، اجازه دهید $D\subset \mathbb{R}^3$ ناحیه حاوی سیال باشد و اجازه دهید $f : D\times \mathbb{R}\to \mathbb{R}$ تابعی وابسته به زمان در $D باشد. $. فرض کنید $\gamma: I\subset \mathbb{R}\to D$ یک مسیر روی سیال است. مشتق مادی $f$ در امتداد $\gamma$ با $$\dfrac{D}{Dt}f(\gamma(t),t) = \dfrac{\partial f}{\partial t}(\) تعریف میشود. گاما(t),t) + (\mathbf{u}\cdot \nabla)f(\gamma(t),t)$$ جایی که $\mathbf{u}$ فضایی است میدان سرعت سیال اما این عبارت چیزی نیست جز متمایز کردن $f(\gamma(t),t)$ با توجه به $t$، یا بهتر، متمایز کردن تابع $f\circ (\gamma, I)$ در جایی که $I $ هویت در $\mathbb{R}$ است. در واقع ما $$\dfrac{d}{dt}f(\gamma(t),t) = \nabla f(\gamma(t),t)\cdot \gamma'(t) + \dfrac{\partial داریم f}{\partial t}(\gamma(t),t) = \dfrac{D}{Dt} f(\gamma(t),t)$$ بنابراین $\dfrac{d}{dt}= \dfrac{D}{Dt}$ چرا به مشتق ماده نیاز داریم؟ چرا ما آن را تعریف می کنیم، زیرا در حقیقت فقط مشتق شناخته شده یک ترکیب است؟ مزایای تعریف آن چیست؟ **ویرایش:** فکر کنم الان فهمیدم. هنگام محاسبه $\dfrac{d}{dt}$ همانطور که گفتم یک ترکیب نیاز است، به عبارت دیگر، ما به یک مسیر نیاز داریم. اما از آنجایی که تمام اطلاعات در $\mathbf{u}$ موجود است، میتوانیم مسیر را با تعریف کردن: $$\dfrac{D}{Dt} f(a,t) = \dfrac{\partial f}{\partial t حذف کنیم. }(a,t) + (\mathbf{u}\cdot \nabla) f(a,t)$$ و این با $\dfrac{d}{dt}$ منطبق است اگر $a = \gamma(t_0)$ برای برخی $\gamma$ و برخی $t_0$. آیا واقعاً این نکته ای است که ما هنگام تعریف مشتق مادی به آن اشاره می کنیم؟ اگر مسیری با سرعت $\mathbf{u}$ از آنجا طی میکرد، همان چیزی است که میتوانیم دریافت کنیم، زیرا $\mathbf{u}$ قبلاً حاوی تمام اطلاعات مورد نیاز است. | چرا به مشتقات مادی نیاز داریم؟ |
19787 | در یک لوله اشعه ایکس، bremsstrahlung با شتاب دادن الکترون ها به سمت فلز هدف تولید می شود. با گسیل شدن یک فوتون، چیزی انرژی خود را از دست می دهد. من فرض می کنم که فلز هدف ثابت می ماند و دوباره مورد استفاده قرار می گیرد -- آیا این بدان معنی است که الکترون انرژی جنبشی را از دست می دهد؟ آیا ممکن است تمام انرژی خود را از دست بدهد و شروع به چرخش به دور اتم هدف کند؟ | انرژی فوتون در bremsstrahlung اشعه ایکس از کجا می آید؟ |
83721 | در این مقاله از سال 2007، مور در مورد پایان قانون خود صحبت می کند. آیا کسی می تواند در مورد اینکه چگونه سرعت متناهی نور و ماهیت اتمی ماده با پایان قانون مور مرتبط است، نور بیشتری پرتاب کند؟ | سرعت محدود نور و ماهیت اتمی ماده با پایان قانون مور چه ارتباطی دارد؟ |
114314 | فرض کنید توپ A با نیروی F در حال پرواز است. توپ با توپ B که دارای نیروی 0 است تماس پیدا می کند. اگر نیروی وارد شده به توپ B برابر با نیرویی باشد که به توپ A وارد می شود، آیا کل آن وجود ندارد. نیروی 2F؟ آیا این با حفظ انرژی در تضاد نیست؟ | آیا بقای انرژی با قانون $3^{\text{rd}}$ نیوتن در تضاد نیست؟ |
14241 | اگر فردی در مکانیک کلاسیک، الکترودینامیک و نسبیت خاص زمینه خوبی داشته باشد، آیا مقاله انیشتین در سال 1916 روشی توصیه شده برای یادگیری در مورد موضوع است؟ پس از نگاهی کوتاه به آن، آنچه را که می بینم دوست دارم زیرا او همه چیز را در مورد تانسورها از اصول اولیه توضیح می دهد. از سوی دیگر، من خیلی مطمئن نیستم که تفسیر او در مورد موارد زیر قدیمی باشد: * پارادوکس Ehrenfest * اصل ماخ * بخش های دیگر | آیا مقاله نسبیت عام انیشتین در سال 1916 روشی توصیه شده برای شروع یادگیری در مورد موضوع است؟ |
1190 | به طور کلی نگه داشتن یک اتم ضد هیدروژن برای بیش از 1/10 ثانیه به دانشمندان اجازه کشف چه چیزی را می دهد؟ به طور خاص، با توجه به اینکه آنها می توانند یکی را برای کمتر از 1/10 ثانیه نگه دارند، چه چیزی را کشف می کنند که قبلاً قادر به تعیین آن نبوده است. یا اگر معلوم نیست، تا به امروز چه چیزی توانسته اند کشف کنند؟ | به طور کلی نگه داشتن یک اتم ضد هیدروژن برای بیش از 1/10 ثانیه به دانشمندان اجازه کشف چه چیزی را می دهد؟ |
113411 | چگونه بشر می تواند زمینی را مانند فشار اتمسفر روی مریخ حفظ کند زیرا مریخ فقط یک سوم جرم دارد؟ من نه هستم و نه تا به حال در کالج شرکت کرده ام، اما بسیار کنجکاو هستم. | حفظ فشار جو در مریخ |
134764 | در این سوال تولید پادنوترون به روش $$ p + \bar{p} \rightarrow n + \bar{n} داده شد. $$ جستجوی اینترنتی تنها یک منبع را در جایی که مبادله شارژ ذکر شده است ارائه می دهد. آنها در مورد مقدار $ \sigma (p + \bar{p} \rightarrow n + \bar{n}) $ صحبت می کنند. بنابراین من نمی توانستم بفهمم تبادل شارژ چگونه کار می کند. انرژی از دست رفته از کجا می آید؟ معادله کامل چیست؟ آیا می توان منابع اولیه بعدی را ارائه کرد؟ | اگر کسی در مورد تولید پادنوترون صحبت می کند، تبادل بار چیست؟ |
40983 | اگر انرژی کل صرفاً تبدیل شده حفظ شود و هرگز تازه ایجاد نشده باشد، آیا مجموع تمام انرژی ها ثابت است؟ چرا احتمالا به این راحتی نیست؟ | آیا انرژی کل جهان ثابت است؟ |
43985 | هنگامی که استدلالی مانند اندازه گیری اسپین در امتداد محور $x$، موقعیت یک ذره را مشاهده کنید و غیره ساخته می شود، رویه تجربی ضمنی چیست؟ از آنجایی که تجهیزات آزمایشگاهی ماکروسکوپی هستند، برای من مشکل است که این مورد را با اندازه گیری یک قابل مشاهده مرتبط کنم. به عنوان مثال، اگر من یک نوسان ساز هارمونیک QM داشته باشم، چگونه می توانم تعیین کنم که در کدام حالت خاص قرار دارد؟ | معنی عملی انجام اندازه گیری/مشاهده در QM؟ |
133234 | یک جسم سیاه ایده آل تمام تشعشعات فرودی را جذب می کند. جوزف استفان دریافت که شدت $R$ (قدرت در واحد سطح) تابش شده توسط یک جسم سیاه ایده آل با $$ R = \sigma T^4 $$ Q1 داده می شود) از آنجایی که یک جسم سیاه ایده آل تمام تشعشعات فرودی را جذب می کند تعادل حرارتی، آیا این بدان معنا نیست که $R$ هر چه شدت برخورد تشعشعاتی است که وارد می شود؟ بنابراین مانند هر تشعشعی که برخورد می کند، همان چیزی است که منتشر می شود؟ به عبارت دیگر، اگر من یک چراغ قوه را به یک جسم سیاه ایده آل بتابانم و بدانم که چراغ قوه 100 وات در هر متر ^ 2 دلار می دهد و بدن سیاه ایده آل من یک صفحه 3 متر ^ 2 دلار است، آنگاه توان ساطع شده از بدنه سیاه 100*3 = 300 وات یا شدت 300 W / 3 m$^2$ = 100 W/m$^2$ است که همان چراغ فلاش؟ س2) آیا جسم سیاه به این معنی است که جسم سیاه است؟ من چیز سوراخ کلید را درک می کنم که در آن نور را در سوراخ کلید می تابانید و در آنجا محبوس می شود و اساساً آن را به یک جسم سیاه تبدیل می کند. اما اگر یک جسم سیاه واقعی تمام تشعشعات فرودی را جذب کند چه می شود. این بدان معناست که 1) به جذب تشعشعات ادامه می دهد و برای همیشه داغ و داغ تر می شود. یا 2) جسم سیاه تمام تشعشعات فرودی را جذب می کند (ما گفتیم که یک جسم سیاه ایده آل است) اما پس از آن تابش را که با معادله بالا داده شده است ساطع می کند. آیا این بدان معناست که رنگ سیاه در واقع فرکانس نور دارد؟ | تابش جسم سیاه رنگ |
22185 | من در حال تماشای این سخنرانی ویدیویی لئونارد ساسکیند از استنفورد هستم: http://www.youtube.com/watch?v=3apIZCpmdls پس از مقدمات، در دقیقه 34 او به یک گسسته محور زمان میپرد و شروع به کار میکند. آن و لاگرانژی، من را در این روند کاملاً از دست می دهد. من قبلاً با این روش مجزا برخورد نکرده بودم. این چه نام دارد و آیا منابعی در شبکه (یا کتاب های درسی) وجود دارد که از این رویکرد به جای رویکرد مستمر استفاده می کند؟ آیا انجام این کار به صورت گسسته و نه پیوسته ضروری است؟ | استخراج روش لاگرانژی با استفاده از محور زمانی گسسته |
83727 | من داشتم این ویدیو را در وب سایت گاردین تماشا می کردم. همانطور که مشاهده می شود، موج کتاب های افتاده با سرعت نسبتاً ثابتی حرکت می کند، که حدس می زنم به جرم کتاب $m$، به ارتفاع $h$ و البته به فاصله بین دو بستگی دارد. کتاب های همسایه $l$. سرعت فروپاشی جلو کتاب ها را چگونه تخمین می زنید؟ | سرعت انتشار دومینوی کتاب؟ |
133238 |  من در حال حاضر این سوال تمرینی را در آموزش خود امتحان می کنم و در حالی که می توانم مدار زیر را به  من نمی دانم که آیا صفحه 6/6/6/6 به صورت سری یا موازی متصل است، در غیر این صورت نباید موازی باشد. R(Total) = 3+3+3 و Vo خواهد بود 2/3 * 12 = 4 پاسخی که انتظار دارم 4/3V است، بنابراین تلاش فعلی من اشتباه است. من همچنین شک دارم که تبدیل Wye-Delta باشد. آیا کسی می تواند توضیح دهد که مقاومت ها چگونه وصل می شوند و چرا؟ پیشاپیش خیلی ممنون | مطمئن نیستید که مقاومت ها چگونه وصل شده اند؟ (سریال/موازی) |
5450 | من فردی متخصص در فیزیک نیستم، فقط کنجکاو هستم که چرا اندازه گیری مقاومت الکتریکی بدن ما همانطور که توسط مولتی متر نشان داده شده است بسیار متفاوت است. هنگام تخصیص 2 پروب هر کدام از یک طرف، مقاومت از 100k اهم کم تا 700k اهم و حتی بیشتر متغیر است. آیا کسی می تواند به روشی آسان برای یک فیزیک این پدیده را به تصویر بکشد؟ با تشکر | مقاومت الکتریکی بدن |
80201 | از نظر تئوری، تغییر در میدان الکتریکی یا مغناطیسی باعث ایجاد جریان میشود، من قبلاً با قانون القای الکترومغناطیسی فارادی آشنا هستم، بنابراین سعی کردم در مورد تولید جریان با استفاده از یک میدان الکتریکی متغیر جستجو کنم، چیزی پیدا نکردم. با این حال یک دستگاه جالب پیدا کرد: دستگاه القایی الکترواستاتیک تسلا. سوال من در اینجا در مورد قانون لنز است، آیا این قانون در اینجا قابل اجرا خواهد بود؟ من می دانم که قانون در مورد آهنرباها است، اما سعی کردم تصور کنم که اگر موقعیت آهنربای سیم پیچ را امتحان کنیم، چه اتفاقی می افتد که در آن نزدیک شدن سیم پیچ به سیم پیچ، نیروی مقاومتی ایجاد می شود، اما اگر آهنربا را با یک الکتروت جایگزین کنیم (معادل الکترواستاتیک آهنربای دائمی)، با نزدیک شدن به حلقه، طرف نزدیک الکترت، بار جزئی مخالف بار الکتریک به دست می آورد که باعث می شود سریعتر نزدیک شود (برعکس آنچه اتفاق می افتد). با آهنربا). در پایان مقاله تسلا نوشت: خروجی چنین دستگاهی بسیار ناچیز است، اما برخی از اثرات خاص جریان های متناوب دوره های کوتاه ممکن است مشاهده شود. با این حال، اثرات > را نمی توان با مواردی که با سیم پیچ القایی > که توسط یک دستگاه جریان متناوب با فرکانس بالا کار می کند، مقایسه کرد، > که برخی از آنها چندی پیش توسط من شرح داده شد. چرا خروجی چنین دستگاهی کم بود؟ آیا میدان الکتریکی تأثیر کمتری بر الکترونها نسبت به میدان مغناطیسی دارد؟ | تغییر میدان الکتریکی و جریان جریان |
5188 | من اصول اولیه منظومه شمسی مانند نحوه حرکت زمین به دور خورشید و اینکه ما سیارات زیادی داریم، مدار بیضی شکل زمین، و فاصله خورشید از زمین و غیره را می دانم. می تواند این دانش منظومه شمسی را قطعه قطعه بسازد. سؤالات: \-- خورشید چیزی است که ما روزانه می بینیم، بنابراین عجیب نیست اگر بشر کنجکاو شود درباره آن بداند و بسازد. نظریه ها، مشاهدات، ریاضیات برای اثبات آن. چگونه کوپرنیک و دیگران به این نظریه رسیدند که زمین به دور خورشید در مداری بیضوی حرکت می کند. چگونه آن را ثابت کردند؟ آیا روش واقعی وجود داشته است که از طریق آن ما واقعاً خورشید را در مرکز و زمین را در مدار بیضی شکل مشاهده کرده باشیم. یا ما چنین نظریه ای را ارائه کردیم و نتیجه این نظریه با مشاهدات دیگری مانند روز، شب، تغییر آب و هوا در یک نقطه و در نقاط مختلف زمین ثابت شده است. \-- چگونه انسان تصور می کرد که غیر از خورشید و ماه و برخی ستاره ها در فضا چیزهای دیگری مانند مریخ، مشتری و سیارات دیگر وجود دارد، زیرا این سیارات از زمین قابل مشاهده نیستند. آیا انسان به طور تصادفی به این سیارات برخورد کرد در حالی که در فضاپیما حرکت می کرد، مانند برخورد آنها با آمریکا؟ \-- اولین ماهواره انسان ساخته چه زمانی ساخته شد؟ اولین فضاپیمای کی به فضا رفت؟ آیا مردم نمیترسیدند که در یک عدم قطعیت کامل پای خود را به بیرون از فضاپیمای خود بگذارند و میدانند چه چیزی در سیارهای بیگانه، شرایط زندگی در آن و غیره در انتظارشان است. \-- فاصله بین خورشید و زمین چگونه محاسبه شده است؟ و سرعت نور؟ و اندازه خورشید؟ \-- پرکاربردترین ابزارهایی که برای کسب چنین دانشی غیر از تلسکوپ استفاده می شود کدامند؟ برد قدرتمندترین تلسکوپ هایی که بشر ساخته است چقدر است؟ \-- و چرا انسانها کنجکاو هستند که بیشتر و بیشتر درباره مریخ بدانند؟ آیا به این دلیل است که مطالعه مریخ به دلایل علمی نسبتاً ساده تر است؟ چگونه دانشمندان قصد دارند از دانش مریخ خود استفاده عملی کنند؟ \-- تفاوت بین فضاپیما و موشک چیست؟ کاربرد هر کدام چیست؟ با تشکر | تاریخچه انسان دانش اکتسابی از منظومه شمسی |
89549 | خوب، من فکر کردم این ممکن است فقط امکان پذیر باشد. به جای اینکه باب و آلیس یک جفت درهم تنیده داشته باشند، آنها چندین (> 2) شی کوانتومی درهم تنیده دارند (من مطمئن نیستم که این هم ممکن است یا نه، اما من فرض می کنم به این دلیل است که در تله پورت کوانتومی، زمانی که اندازه گیری انجام می شود. B به طور همزمان با A و C درگیر می شود. آلیس یک کیوبیت دیگر دارد که A و B را با هم اسکن می کند و اطلاعات را به باب می دهد، جایی که او یک تبدیل مناسب را برای بقیه اشیاء کوانتومی به همان کیوبیت (C، D، E، F، G) اعمال می کند. ...) آیا این امکان پذیر است؟ | آیا موفقیت تله پورت کوانتومی به این معنی است که شبیه سازی کوانتومی نیز امکان پذیر است؟ |
80722 | من سعی داشتم آزمایشی برای اندازه گیری گشتاور (نیروی لحظه ای) یک سیال در حال چرخش انجام دهم. یک ظرف استوانهای به قطر 12 سانتیمتر با 1 لیتر آب روی ترازو قرار دادم و با استفاده از قاشق به سمت خلاف جهت عقربههای ساعت چرخیدم تا تغییراتی در وزن روی ترازو پیدا کنم. وقتی قاشقم را در مایع فرو کردم تغییری در وزن پیدا کردم، اما هیچ تغییری در وزن مایع در حین حرکت آب (بدون قاشق) مشاهده نشد. چرا اینطور است؟ باید تغییر در وزن (افزایش) به دلیل نیروی گشتاور (گشتاور) که به سمت ترازوی توزین مطابق قانون دست راست برای گشتاور درست است...؟ می توانید چرخشی را در وسط کشتی ببینید که می گوید گشتاور است. در مرکز اما زور؟.  | گشتاور سیال در حال چرخش بر روی ترازو |
83726 | در شکل 5 http://arxiv.org/abs/arXiv:1310.8214 (PDF: http://arxiv.org/pdf/1310.8214v1.pdf)، به نظر میرسد که آزمایشها در زمان WIMP به کمترین سطح مقطع میرسند. در محدوده $40-100\, \mathrm{GeV}/c^2$ قرار دارد. دلیل فیزیکی مقیاس این حداقل چیست؟ | چه چیزی شکل سطح مقطع WIMP در مقابل منحنی های حد جرم را تعیین می کند؟ |
70243 | در فرمالیسم انتگرال مسیر، برای یک میدان فیزیکی یک عبارت $i\epsilon$ در عمل وجود دارد که از شناسایی خلاء درون و بیرون می آید، و به نوبه خود این $i\epsilon$ به طور طبیعی در مخرج ظاهر می شود. انتشار دهنده مربوطه با این حال، برای شبح FP، فقط برای بازنویسی تعیین کننده عملکردی به صورت نمایی معرفی شده است، و مسئله شناسایی خلاء شبح درون و بیرون هرگز وارد تصویر نمی شود، بنابراین هیچ عبارت $i\epsilon$ در قسمت شبح عمل وجود ندارد. . با این حال، همه اشاعهدهندههای ارواح که من دیدهام، یک $i\epsilon$ در مخرج دارند، بنابراین از کجا آمده است؟ | چگونه می توان نسخه $i\epsilon$ را برای انتشار دهنده ارواح Faddeev-Popov دریافت کرد؟ |
123813 | آیا نتایج کاربردی (اختراعاتی) بر اساس فیزیک فراتر از نظریه میدان کوانتومی وجود دارد؟ منظور من فراتر از QFT هر نظریه فیزیکی است که (شاید اندکی) با فیزیک کلاسیک، نسبیت، فیزیک کوانتومی و نظریه های میدان کوانتومی متفاوت باشد. منظور من از نتایج کاربردی، نتایج نه تنها روی کاغذ است. | کاربردهای فیزیک فراتر از QFT |
87619 | بیایید فرض کنیم که به مضرب مرتبه اول یک سطح نگاه می کنیم (یعنی بدون پایه میخ و غیره). من به SRME دریایی 3D نگاه می کنم و در مورد نحوه عملکرد این کمی سردرگم هستم. من میدانم که در مفهوم دوبعدی، شما میتوانید بین دو نقطه منبع درونیابی کنید تا نقطه منبع نقطه بازتاب خود را محاسبه کنید و سپس میتوانید برای ایجاد مدل چندگانه خود، کانولوشنهای خود را انجام دهید، اما من نمیدانم چگونه این کار در احساس سه بعدی کنید زیرا در هر نقطه از نظرسنجی سه بعدی خود منبع منبع ندارید. بنابراین چگونه نقطه بازتاب سطح آزاد خود را برای تولید موجک ثانویه اولیه خود برای انجام SRME انتخاب می کنید؟ اگر میخواهید چیزی را روشن کنم، لطفاً بپرسید زیرا من واقعاً به یک پاسخ نیاز دارم. همچنین، اگر جای این سوال اشتباه است، لطفاً مرا به وب سایت صحیح SE راهنمایی کنید، متشکرم. | حذف چندگانه مرتبط با سطح سه بعدی (SRME) |
1192 | من شنیدم که کارل سیگان در مورد جهان 15 میلیارد سال پیش و انفجار بزرگ صحبت می کرد. او اظهار داشت که این بزرگترین انفجار تمام دوران است (در ابتدا فکر می کردم این یک جناس ظریف است). این من را به سوال من هدایت می کند. زمان در لحظه 1+ پس از انفجار بزرگ چگونه بود؟ چیزی که میخواهم بپرسم، و از گفتن آن متنفرم، زیرا میترسم احمقانه به نظر برسم، آیا زمان با همان سرعت جریان داشت؟ آیا آن همه جرم در یک مکان فضا/زمان را تحریف نمی کند (و چرا آن را «پاره» نکرده است)؟ اگر من در داخل آن جرم با یک ساعت توقف قرار میگرفتم، حدس میزنم نمیتوانستم تفاوت را اندازهگیری کنم، زیرا زمان همانطور که بر تمام فضا/جرم دیگر در منطقه تأثیر میگذارد، روی من تأثیر میگذارد. حدس میزنم باید چیزی در داخل (جرم بیگبنگ اولیه) و چیزی خارج از اندازهگیری زمان داشته باشم و ببینم آیا تفاوتی وجود دارد یا نه (به طور شهودی در نظر گرفتن این موضوع عجیب به نظر میرسد، آیا واقعاً میتوانم چیزی را خارج بیگ بنگ قرار دهم. جرم). شاید من زیاد گفته باشم، یا سوال را خیلی پیچیده کرده باشم. اگر اینطور است عذرخواهی می کنم. ## به روز رسانی سیاهچاله مقدار زیادی جرم است که در یک فضای کوچک فرو می ریزد. من معتقدم که با افزایش جرم، زمان اتساع افزایش می یابد. یادم می آید شنیدم که اگر در سیاهچاله بیفتی، هرگز آخرین ثانیه عمر خود را تجربه نمی کنی... اگر این موضوع در مورد سیاهچاله ها صادق است، چگونه زمان در جرم/انرژی که مسئول انفجار بزرگ است گذشت. ? با وقوع انفجار بزرگ، آیا زمان با انبساط جهان سرعت گرفت؟ سعی میکنم با پرسیدن سؤالات بیشتر مرتبط با آنچه میپرسیدم، آنچه را که به آن میرسم توضیح دهم. دارم سعی می کنم بفهمم زمان خودش چه شکلی بود. همانطور که می فهمم زمان از وقوع همه چیز به یکباره جلوگیری می کند. اگر زمان یک خط بود، آیا انتهای آن قبل از بیگ بنگ در نقطه ای شکسته می شد؟ شاید با گسترش جرم/انرژی، «خط زمان» نیز گسترش یافت؟ | انفجار بزرگ و زمان |
135103 | من با این مشکلات مشکل دارم و می خواهم درکی از نحوه حل این مشکلات به دست بیاورم. من آنچه را که امتحان کردهام در پایان قرار میدهم، حتی اگر فکر نمیکنم مفید باشد. یک ذره $\overrightarrow{r}(0)=4m(\hspace{2pt}\hat{j}\hspace{2pt})$ و $\overrightarrow{v}(0)=(2m/s)\hat دارد {i}$. اگر شتاب آن ثابت است و با $\overrightarrow{a}-(2m/s^2)(\hspace{2pt}\hat{i}\hspace{2pt}+\hspace{2pt}\hat{j}\ hspace{2pt})$، در چه زمانی $t$ ذره ابتدا از محور x عبور می کند؟ $$$$و یک سوال مرتبط: در چه زمانی $t$ ذره به موازات محور y حرکت می کند، یعنی در جهت $\hat{j}$؟$$$$پس کاری که من انجام دادم رسم یک بردار به دلیل $4m\hat{j}$ 4 میلیون دلار بالا می رود و $a_y=-2m/s^2$ و $a_x=-2m/s^2$ را یادداشت می کند و تقریباً همین است. توضیح کامل در مورد نحوه حل این مشکل بسیار قدردانی خواهد شد، و متاسفم که بینش زیادی ندارم، من واقعاً با این مشکل گم شده ام. با تشکر از همه کمک های قبلی ویرایش: کار من برای سوال 1 $$$$ بنابراین برای سوال اول از $$\vec{x}_f=\vec{x}_i+\vec{v}_it+\frac{1}{2}\vec{ a}t^2$$ و وصل شد $$0=4m+2m/s(t)+\frac{1}{2}(-2m/s^2)t^2,$$ و به پایان رسید تابع درجه دوم $4+2t-t^2=0$ یا $t^2-2t-4$ و ریشه ها را در $t=1\pm \sqrt{5}$ پیدا کرد اما پاسخ اشتباه بود. چه غلطی کردم؟ (من هر دو مقدار را وارد کردم) $$$$EDIT #2: من نمی توانم بیش از این بارها را وارد کنم، بنابراین نمی توانم پاسخ خود را بررسی کنم اما فکر می کنم پاسخ $2s$ است. در اولین تلاشم $2m/s$ را به عنوان سرعت اولیه قرار دادم، زمانی که در واقع 0 بود. بنابراین فکر میکنم ورودیهای فرمول صحیح $0=4-t^2$ هستند و بنابراین $t=2$، آیا درست است ? | یک ذره $\overrightarrow{r}(0)=4m(\hspace{2pt}\hat{j}\hspace{2pt})$ و $\overrightarrow{v}(0)=(2m/s^2) دارد. \hat{i}$ |
89545 | من روی این مشکل کار میکنم و فقط سعی میکنم بفهمم پروفسور/TA من در برگه راهحل چه کار کرده است - اما همچنین مطمئن شوم که کارم را میدانم و برخی از ریاضیات مربوط به آن را درک میکنم. یک پوسته کروی هیچ نیروی خالصی بر ذره ای داخل آن وارد نمی کند. اما یک پوسته HEMI کروی چیست؟ یعنی (با توجه به سؤالی که قبلاً در اینجا در مورد گرانش در یک سیاره نیمکره پرسیده شد) چگونه می توان به دقت نشان داد که در آن موقعیت چه نوع نیروهایی روی یک ذره عمل می کند. البته اگر این مشکل را انجام دهید و نیرو را برای نیمه دیگر تبلیغ کنید، همه چیز باید به صفر برسد. این نیز کمی متفاوت از نیمکره مستقیم رو به بالا است زیرا ما فرض نمی کنیم که دقیقاً 1/2 باشد. بنابراین، با توجه به یک پوسته کروی با شعاع R و چگالی سطح σ، و یک ذره در موقعیت a از مرکز که a بین 0 و R است. موقعیت a را در امتداد محور z (عمودی) فرض کنید. نیروی وارد بر ذره از نیمکره کوچکتر، که توسط بخشی که از بالا (در z=R) به پایین تا جایی که ذره در آن است (در z=a) و مرکز جرم آن نیمکره کجاست، توصیف میشود، چقدر است؟ من از θ به عنوان زاویه بین مبدأ و نقطه روی پوسته استفاده می کنم که خطی را که از a عمود بر محور z کشیده شده است قطع می کند. (کاش می دانستم که چگونه یک نمودار را در اینجا پست کنم، این کار را به نظر من آسان تر می کند، اما امیدوارم مردم این ایده را دریافت کنند). این کار را برای قسمت بزرگتر پوسته تکرار کنید. اکنون، به طور شهودی (و از اصل تقارن) می دانم که حلقه ها، هر کدام با جرم dM = 2πRsinθRdθ، نیروی صفر خالص را در صفحه x-y اعمال می کنند، همانطور که در اینجا تقارن را فرض می کنیم. بنابراین، من فقط به نیروی در جهت z نیاز دارم. به هر حال، ابتدا می خواهم جرم کل قسمت کوچکتر پوسته را بدانم. این یک انتگرال از 0 تا θ خواهد بود. از آنجایی که شعاع نوار R cosθ است و بردار نیرو در امتداد محور z است، باید این را دریافت کنم: $$ \int dF_z = \int_0^{\theta} \frac{Gm2\pi R \sin \theta R d \theta}{r^2}\cos\theta $$ که r فاصله ذره من در a تا قطعه پوسته ای است که می خواهم. تا اینجای کار خیلی خوبه. حالا فاصله r با قانون کسینوس تعیین می شود، اگر بخواهم آن را بر حسب θ بدست بیاورم. بنابراین می توانم بگویم $r^2 = a^2 + R^2 - 2aR \cos \theta$. من همچنین نیرو را در cosθ ضرب می کنم زیرا در جهت z است که از نظر R و a $\frac{R^2+a^2-r^2}{2aR}$ است اگر $r را متمایز کنم. ^2$ -- چون من یک انتگرال را در اینجا تنظیم می کنم -- $2rdr = 2aR \sin \theta d \theta$ دریافت می کنم. کمی جبر به من $ \sin \theta d \theta = \frac{2rdr}{2aR} = \frac{rdr}{aR}$ میدهد و باید بتوانم آن را دوباره به انتگرال وصل کنم و دریافت کنم: $$ \ int dF_z = \sigma Gm2\pi R^2 \int_0^{\theta} \frac{rdr}{aR} \frac{1}{r^2} \frac{R^2+a^2-r^2}{2aR} $$ و ما باید محدودیتها را تغییر دهیم، که در اینجا arccos(a/R) خواهد بود، بنابراین من دارم: $$ \int dF_z = \sigma Gm2\pi R^2 \int_0^{\cos^{-1} \frac{a}{R}} \frac{rdr}{aR} \frac{1}{r^2} \frac{R^2+a^2-r^2}{2aR} = \sigma Gm\pi \int_0^{\cos^{-1} \frac{a}{R}} \frac{rdr}{ a^2} \frac{1}{r^2} (R^2+a^2-r^2)$$ $$= \sigma Gm\pi \int_0^{\cos^{-1} \frac{a}{R}} \frac{R^2+a^2-r^2}{a^2} \frac{1}{r} dr = \frac{\sigma Gm\pi}{a ^2} \int_0^{\cos^{-1} \frac{a}{R}} \frac{R^2+a^2-r^2}{r} dr$$ و چون $ \sigma = \frac{M}{4 \pi R^2}$ انتگرال به نظر می رسد: $$= \frac{M Gm}{4R^2a^2} \int_0^{\cos^{-1} \frac{a}{R}} \frac{R ^2+a^2-r^2}{r} dr$$ بنابراین سوال من این است که تا اینجای کار چطور هستم؟ احساس میکنم چیزی وجود دارد که گم کردهام -- زیرا برگه پاسخ میگوید که باید $$\frac{M Gm}{4Ra^2}2(\sqrt{R^2-a^2}-2R$$ دریافت کنم و من کاملا مطمئن نیستم که آیا من به درستی یکپارچه نهایی در پیشبرد. | نیروی حاصل از یک پوسته HEMI کروی |
86369 | آیا راهی برای استخراج لاگرانژی برای مدل استاندارد درست مانند معادلات میدان انیشتین وجود دارد؟ همچنین، چگونه Laganrigans را برای QCD و QED استخراج می کنید؟ آیا از اصول اولیه می توان چنین کرد؟ علاوه بر این، این لاگرانژی ها برای این نظریه های میدان کوانتومی چه چیزی را توصیف می کنند؟ یک اقدام؟ با تشکر | چگونه لاگرانژ را برای مدل استاندارد استخراج می کنید؟ |
135109 | تفاوت بین شارژ و شار الکتریکی چیست؟ طبق دانش من، شار الکتریکی چیزی نیست جز بار محصور شده توسط سطح بسته. | تصویر واضح در مورد شارژ و شار |
127248 | دو منبع نور (تقریباً بدون جرم) که به یک فنر (تقریباً بدون جرم) متصل هستند، پرتوهای نوری را در جهت مخالف ساطع می کنند. سرعت امتداد فنر چقدر است؟ | با فنر و دو منبع نور که نور را در جهت مخالف ساطع می کنند آزمایش کنید |
100383 | آیا می توانیم با چشمان خود شکست نور را در هوا ببینیم؟ من می پرسم چون هر شب می بینم که نور خیابان کمی حرکت می کند به دلیل تغییر در هوا است؟ منظورم تداخل نور خیابان نیست. | آیا می توانیم با چشمان خود شکست نور را در هوا ببینیم؟ |
19801 | آیا می توان اصل حداقل زمان را از اصل کمترین عمل در مکانیک لاگرانژی یا هامیلتونی استخراج کرد؟ یا اینکه اصل فرما اساسی تر از اصل کمترین عمل است؟ | خاستگاه اصل حداقل زمان در مکانیک کلاسیک |
134760 | چند روز پیش مجبور شدم آب را بجوشانم تا برای خودم غذا درست کنم، و بعد فکر کردم که سریعترین راه برای جوشاندن آن قابلمه آب چیست، پیشنهادی دارید؟ آب و شکل گلدان). | جوشاندن آب، سریعترین راه |
371 | اخیراً متوجه شدم که هیچ راه حل دقیقی برای موقعیت یک سیاره به عنوان تابعی از زمان وجود ندارد. من به مسئله دو جسم در میدان گرانشی اشاره می کنم که قانون گرانش نیوتن در آن برقرار است. به خوبی شواهدی وجود دارد که نشان می دهد سیاره به صورت بیضی حرکت می کند، قوانین کپلر را می توان به راحتی استخراج کرد و غیره، اما برای موقعیت دقیق سیاره بر روی بیضی به عنوان تابعی از زمان، هیچ فرمولی وجود ندارد، فقط تقریب های عددی وجود دارد. آیا این درست است؟ آیا کسی میتواند دلایل عمیقتری را توضیح دهد که این پرونده نسبتاً ساده قابل حل نیست؟ | در مورد یک راه حل دقیق برای موقعیت یک سیاره به عنوان تابعی از زمان چطور؟ |
89546 | من آزمایشی را روی آزمایش مایکلسون انجام دادهام، اما دقیقاً نمیدانم چرا نور سفید منجر به تداخلنگاری با حاشیههای بسیار کم میشود، و چرا آنها لزوماً گوسی هستند؟ من می دانم که نور سفید طول پیوستگی بسیار کوتاهی دارد، اما آیا دلیلی پشت این موضوع وجود دارد؟  | سوالاتی در مورد تداخل سنج مایکلسون |
19367 | هشدار: نوع مهندسی مواد عجیب و غریب در اینجا در حال حاضر فراتر از دسترس فناوری ما است، اما با توجه به آنچه گفته شد: آیا آنها تحقیقی در مورد ساخت مدلهای این نوع مدارها انجام دادهاند؟ آیا محاسباتی وجود دارد که در مدارهای ساخته شده از ابررساناهای رنگی مؤثرتر از محاسبات ساخته شده از ابررساناهای الکتریکی باشد؟ | ساخت مدارها از ابررساناهای رنگی |
19364 | به نظر می رسد با این تعریف مطابقت دارد: با گرانش تعامل دارد، انرژی ساطع نمی کند (به جز تابش هاوکینگ) و می تواند بدون جذب مقدار زیادی از نور، عدسی گرانشی ایجاد کند. آیا ممکن است 80 درصد ماده اولیه ایجاد شده در بیگ بنگ به تعداد زیادی سیاهچاله ختم شده باشد و در نتیجه مقدار جرمی را به ما بدهد تا گرانش جهان را متعادل کنیم؟ کنت | آیا سیاهچاله ها می توانند ماده تاریک باشند؟ |
129667 | اخیراً با ادعایی برخورد کردم که معادله شرودینگر فقط ذرات اسپین 1/2 را توصیف می کند. آیا این حقیقت دارد؟ من متوجه هستم که ممکن است این سوال بد مطرح باشد زیرا برخی معادله کلی شرودینگر را $$ i\hbar \frac{\partial}{\partial t} |\psi\rangle = H|\psi\rangle $$ میدانند. که اگر همیلتونی دلخواه مجاز باشد توتولوژیک است. من فرض میکنم منظور از «معادله شرودینگر» اساساً یک نسخه کوانتیزهشده از رابطه نیوتنی $T = \frac{p^2}{2m}$ است. میدانم که اگر حد غیرنسبیتی را در نظر بگیریم و فرض کنیم میدان مغناطیسی وجود ندارد، میتوان معادله دیراک را به چنین شکلی تقلیل داد، و علاوه بر این، معادله شرودینگر طیف خط ناخالص هیدروژن را پیشبینی میکند. بنابراین این ادعا که معادله شرودینگر (تقریبا) ذرات اسپین-1/2 را توصیف می کند، موجه به نظر می رسد. اکنون، اغلب می بینم که ادعا می شود که معادله شرودینگر اساساً حد غیر نسبیتی معادله کلاین--گوردون است، که شرودینگر به جای معادله کلاین--گوردون منتشر کرد، زیرا دومی ساختار ظریف اتم هیدروژن را به اشتباه پیش بینی کرد. پس آیا اینطور نیست که معادله شرودینگر به عنوان یک تقریب غیر نسبیتی برای رفتار ذرات اسپین-0 نیز معتبر است؟ برای اسپین 1، بدیهی است که معادله شرودینگر نمی تواند فوتون را توصیف کند، که همیشه نسبیتی است. اما به نظر من نادرست است که معادله شرودینگر نمی تواند مثلاً یک دوترون را توصیف کند. | آیا این درست است که معادله شرودینگر فقط برای ذرات اسپین 1/2 صدق می کند؟ |
87610 | من سعی کردم (مدتی است) ثابت کنم که $S^{\mu\nu}:=\frac{i}{4}\left[\gamma^\mu,\,\gamma^\nu\right ]$ نمایشی از جبر دروغ لورنتس است، به این معنا که برای اثبات اینکه روابط کموتاسیون معادله (3.17) را برآورده می کند: $$ \left[J^{\mu\nu},\,J^{\rho\sigma}\right]=i\left(\eta^{\nu\rho}J^{\mu\sigma}-\eta ^{\ m u\rho}J^{\nu\sigma}-\eta^{\nu\sigma}J^{\mu\rho}+\eta^{\mu\sigma}J^{\nu\rho}\right )$$ که در آن $\gamma$ ماتریس های گامایی هستند که با رابطه $\left\\{\gamma^\mu,\,\gamma^\nu\right\\}=2\eta^{\mu\nu}\mathbb تعریف می شوند. {1}_{n\times n}$. پسکین میگوید: «با استفاده مکرر از رابطه تعیینکننده ماتریسهای گاما به راحتی میتوان تأیید کرد که این ماتریسها روابط کموتاسیون را برآورده میکنند». اما من در آن شکست خوردم: | معادله پسکین و شرودر 3.23 |
96520 | در این مقاله جان پرسکیل و همکاران، بیانیه ای در صفحه 1 بیان شده است: > ما به یک نظریه گیج با فرمیون هایی که به عنوان یک **مختلط > نمایش گروه گیج ** به عنوان **نظریه گیج کایرال** تبدیل می شوند، اشاره خواهیم کرد. زیرا > تقارن سنجیده یک تقارن کایرال است، نه تقارن بردار مانند > (مانند QCD). اما سوال من این است: چرا **نمایش پیچیده گروه سنج** مستلزم یک **نظریه سنج کایرال** است؟ اگر نمایش بنیادی SU(3) یک نمایش پیچیده است (با Rep ضد بنیادی مزدوج پیچیده)، پس آیا QCD با نمایش بنیادی SU(3) یک مثال ضد کامل نیست که در آن تقارن گیج مانند بردار است، به جای کایرال؟؟؟ ps. این صفحه را ببینید، یا یاد بگیرید که از ویکی: > در فیزیک، یک نمایش مختلط نمایش گروهی یک گروه > (یا جبر دروغ) در یک فضای برداری پیچیده است که نه واقعی است و نه > شبه واقعی. به عبارت دیگر، عناصر گروه به صورت ماتریس های مختلط > بیان می شوند، و مزدوج مختلط یک نمایش مختلط، یک نمایش > متفاوت و غیر معادل است. برای گروه های فشرده، نشانگر Frobenius-> Schur می تواند برای تشخیص واقعی بودن، > پیچیده یا شبه واقعی بودن یک نمایش استفاده شود. > > برای مثال، نمایش بنیادی N بعدی SU(N) برای N> بزرگتر از دو، یک نمایش مختلط است که مزدوج مختلط آن اغلب نمایش ضد بنیادی نامیده می شود. | نمایش پیچیده یک گروه سنج و یک نظریه سنج کایرال |
19361 | من به چند مقاله در فیزیک تجربی نگاه کرده ام (مثلاً از همکاری ATLAS) و اغلب با عباراتی مانند الکترون p_T بالا برخورد کرده ام. p_T دقیقا چیست؟ آیا به سادگی تکانه است، اما با مولفه موازی با پرتو اصلی خاموش است؟ همچنین، چرا p_T، در مقابل p، یک مشخصه مهم یک ذره در فرآیند برخورد است؟ | p_T چیست؟ (تکانه عرضی؟) |
86986 | ## پیشینه پسرم به تازگی سخنرانی جذاب برایان کاکس علم دکتر هو در مورد فضا-زمان را تماشا کرده است و به ویژه در آن قسمت (در ساعت 22:22 ثانیه) که در آن گفت: > اجازه دهید بگوییم که ما جیم را منجنیق می کنیم. 99.94 درصد از سرعت نور برای پنج > سال، طبق ساعت او. سپس، به جیم میگوییم که برگردد و برگردد. بازگشت به زمین پنج سال دیگر طول می کشد، بنابراین سفر برای او ده سال طول می کشد. اما برای ما، با تیک تاک ساعت هایمان > از ساعت جیم، 29 سال می گذشت. او می خواست به او نشان دهم که چگونه این را محاسبه کند، اما من به کمک نیاز دارم! ## سوال چگونه محاسبه می کنید که یک سفر به مدت 10 سال با 99.94٪ سرعت نور منجر به گذراندن 29 سال در زمین می شود؟ ## آنچه من امتحان کردم ابتدا سعی کردیم یک اعوجاج نسبیتی را بر اساس حرکت فورا موشک به سرعت نور اعمال کنیم، اما این باعث شد که ساکنان زمین 288 سال پیر شوند. دوم، ما سعی کردیم فرض کنیم موشک شتاب ثابتی داشته باشد (در چارچوب مرجع خود) و ابتدا تا 99.94٪ شتاب گرفت، سپس سرعتش را کاهش داد تا متوقف شود، سپس به سمت عقب شتاب گرفت تا به 99.94٪، و سپس سرعتش را کاهش داد تا در زمین متوقف شود. این نتیجه (طبق مجموع ما بر اساس صفحه ویکیپدیا در مورد اتساع زمان) در افراد روی موشک 4 سال پیر میشود، نه 10 سال. شاید ما در محاسبات اشتباه کردهایم (در زیر نشان داده شده است)؟ یا شاید مدل رایج دیگری از شتاب وجود دارد که باید از آن استفاده کنیم؟ (شاید یکی که فرض میکند در ابتدا سوخت بیشتری داریم، بنابراین شتاب ما در ابتدا کندتر است؟) ## روش کد پایتون: از واردات ریاضی * c=299792458. v=c*99.94/100. سال=365.25*24*60*60. print 'اول فرض کنید ما فوراً به سرعت نهایی خود شتاب میدهیم' rocket=10*year earth=rocket/sqrt(1-v**2/c**2) print 'مردم روی زمین پیر شدهاند'،زمین/سال،' سال چاپ t=29*year/4 g = sqrt(v**2/(1-v**2/c**2))/t print 'حالا فرض کنید شتاب ثابت ',g, 'متر بر ثانیه در ثانیه' چاپ 'بعد از 29/4 سال به سرعت',g*t/sqrt(1+(g*t)**2/c** 2) pt=(c/g)*asinh(g*t/c) print 'این طول می کشد'، pt/year، 'سالهای زمان مناسب' print 'بنابراین سفر کامل انجام خواهد شد آخرین، 4*pt/year، سال برای فضانوردان | درک محاسبه اتساع زمان در سخنرانی دکتر برایان کاکس |
16486 | آیا یک تعریف واقعی از جهت (یعنی جهت فضایی) در فیزیک وجود دارد یا فقط یکی از آن اصطلاحاتی است که تعریف نشده باقی مانده است؟ در کتابهای درسی فیزیک همیشه این امر مسلم تلقی میشود که خواننده معنی آن را میداند (و این درست است که تقریباً همه واقعاً یک ایده «شهودی» از چیستی آن دارند). اما در صورت امکان داشتن یک تعریف مشخص رضایت بخش تر خواهد بود. | تعریف جهت |
127241 | یک دسته از اتم ها برای داشتن دما باید چه شرایطی را برآورده کنند؟ فرض کنید پرتویی از اتمهای هلیوم داریم که در یک خط مستقیم مشترک حرکت میکنند، با فاصلهی مساوی با سرعت یکسان. اگر دماسنج را در مسیر این پرتو قرار دهیم، اتم ها به آن برخورد کرده و آن را گرم می کنند تا دما را ثبت کنند. با این حال، اگر دماسنج را همراه با پرتو حرکت دهیم، دمای نشان داده شده را می توان کاهش داد و در نهایت به صفر می رسد. حالا یک پرتو همسو شده دوم، دقیقاً مخالف با اول، در یک مسیر موازی بسیار نزدیک اضافه کنید. در این حالت، دماسنج را به هر سمتی که حرکت کنیم، یک دمای مثبت ثبت میشود و منطقی به نظر میرسد که حداقل چنین قرائتی را به دمای این «دوقطبی پرتو» اختصاص دهیم. آیا این ساده ترین سیستم ممکن یا کم آنتروپیک است که می توان گفت دما دارد؟ **در پاسخ به پاسخها اضافه شد:** من از نیاز به حداکثر شدن آنتروپی به عنوان شرطی برای معنادار بودن دما ناراحت هستم. سناریوی فوق کیفیت غیرواقعی یک آزمایش خرد ایدهآل را دارد (همانطور که شیطان ماکسول ممکن است انجام دهد)، که آن را خارج از محدوده مکانیک آماری کلاسیک قرار میدهد. بنابراین بیایید یک جایگزین در مقیاس کلان (حتی در مقیاس صنعتی) در نظر بگیریم، با خطر معرفی ویژگی هایی که ممکن است از ایده اصلی تعریف دما منحرف شود. فرض کنید یک راکتور شیمیایی فاز گاز داریم. هدف ترکیب واکنشدهندههای اولیه و سرد کردن محصول در سریعترین زمان ممکن است تا واکنشهای ثانویه در بین محصولات به حداقل برسد. این کار با تزریق دو جت متقارن، باریک و با سرعت بسیار بالا از واکنشدهندههای گازی خنکشده در زیر حمام مایع خنککننده بیاثر انجام میشود. سرعت واکنش در هر فشار، دما، و غلظت واکنش دهنده ها و محصولات به خوبی شناخته شده است. (برای راحتی، ممکن است فرض کنیم که واکنش نه گرمازا است و نه گرماگیر، اما تغییر در آنتروپی به نفع واکنش در تنظیمات پارامتر طراحی شده است.) هنگامی که سرعت واکنش اندازه گیری می شود، با فرض اینکه یک پروفایل دمایی ضمنی در محفظه واکنش وجود دارد. یک مدل کلاسیک شیمیایی-ترمودینامیکی--سیال-دینامیکی از فرآیند (که مطمئناً بسیار پیچیده است، اما جزئیات آن نیازی به نگرانی ما ندارد!). _سوال جدید_: آیا این مشخصات دمایی ضمنی ساختگی است؟ | یک دسته از اتم ها برای داشتن دما باید چه شرایطی را برآورده کنند؟ |
92869 | تابع موج یک ذره آزاد به صورت $$\psi(x) ~=~ e^{-{ x }^{ 2 }/{ a }^{ 2 }} داده می شود.$$ سپس یک اندازه گیری موقعیت انجام می شود و موقعیت ذره در $x=a$ است. سوال من این است: وضعیت ذره درست بعد از این اندازه گیری چگونه است؟ آیا برابر است با $\psi (x=a)$؟ | حالت کوانتومی درست پس از اندازه گیری موقعیت |
94830 | اگر یک شتاب سنج 3 محوره را روی لبه چرخ عمودی قرار دهم چه شتابی به من می دهد؟ آیا گرانش در نتایج من اختلال ایجاد می کند؟ | شتاب سنج روی لبه چرخ |
59637 | من می خواهم آزمایش های خانگی را برای نشان دادن اثرات کوانتومی به بچه هایم انجام دهم. من به فهرستی از آزمایشها روی فوتونهای لیزری نیاز دارم که بتوان به راحتی در خانه انجام داد تا اثرات مکانیکی کوانتومی را نشان دهد. من علاقه ای به آزمایش هایی ندارم که بتوان با در نظر گرفتن نور به عنوان امواج الکترومغناطیسی توضیح داد. من از پیشنهادات مفید یا یک مرجع خوب سپاسگزارم. | نشان دادن اثرات کوانتومی با آزمایشات خانگی با استفاده از لیزر دیود سبز |
132654 | با خواندن کتاب فیزیک من، اشاره میکند که فقط دو نوع بار الکتریکی کشف شده است. من نمی دانم که آیا می تواند نوع سومی از بار گریزان وجود داشته باشد، و چه نوع تأثیراتی می تواند بر ماده یا مشابه آن داشته باشد؟ | آیا نوع سومی از بار الکتریکی وجود دارد؟ |
110120 |  این سوال از زمانی که اپتیک را یاد گرفتم در ذهن من بوده است. پرتو نور به کجا خواهد رفت؟ اول، به این فکر کردم که یک نوبت U را بگیرد. اما، من فکر نمی کنم این اتفاق بیفتد. الان کمی در مورد اپتیک موج مطالعه کردم و فکر می کنم نور همه جا می رود؟ لطفاً کسی می تواند آن را در حوزه نوری اشعه توضیح دهد؟ من کمی در مورد امواج نوری مهم نیستم. فقط اونجا عمیق نرو با تشکر | سرنوشت پرتو نور |
92863 | چگونه می توان با نگاه کردن به معادله آن تصمیم گرفت که آیا یک پالس موج متقارن است؟ $$y(x,t)=\frac{0.8}{[4x+5t]^2} $$ نشان دهنده یک پالس متحرک است آیا متقارن خواهد بود؟ | تقارن پالس موج |
64843 | من مشکل زیر را در دست دارم: باید از عبارت دکارتی $$x_{j}{\partial_{k}}x_{j}{\partial_{k}}-x_{j}{\partial_{ برسم k}}x_{k}{\partial_{j}}$$ به این عبارت: $$r^{2}\bigtriangledown ^{2}-r^{2}\frac{\partial^2 }{\partial r^2}-2r\frac{\partial }{\partial r},$$ با توجه به اینکه میتوانم از هویت $${\partial_{k}}x_{j}=\delta _{jk استفاده کنم } +x_{j}{\partial_{k}}.$$ این بخشی از یک مشتق برای پل زدن انرژی جنبشی به تکانه زاویه ای است. من از همه کمک ها قدردانی می کنم. متشکرم | سوال در مورد عملگرها و مختصات استوانه ای |
100844 | کدام نوع ایالت ها بازنمودهای واحد غیرقابل تقلیل گروه پوانکر را دارند؟ حالت های چند ذره ای یا حالت های تک ذره ای؟ | نمایندگی های گروه Poincare |
65460 | Emf عبارت است از تفاوت پتانسیل (PD) بین پایانه های یک باتری زمانی که جریانی به مدار نمی دهد. وقتی جریان نمی دهد به چه معناست؟ آیا PD در سرتاسر پایانه های باتری وقتی به مدار جریان نمی دهد با حالتی که باتری به مدار جریان می دهد برابر است؟ اگر مقاومت داخلی برای پاسخ به این سوال وارد عمل می شود، می خواهم بپرسم که مقاومت داخلی در هر دو مورد وجود دارد، یا باتری جریانی نمی دهد یا به مدار می دهد، پس چرا ما تماس نمی گیریم. PD در پایانه های باتری emf زمانی که جریان می دهد. | چرا باتری برای اندازه گیری EMF نباید جریان بدهد؟ |
7698 | در ادامه سوال قبلی ام گشتاور زاویه ای و موج EM، آیا منطقی است که در مورد تکانه زاویه ای امواج الکترومغناطیسی در یک محیط ناهمسانگرد صحبت کنیم؟ مشخص نیست که حرکت زاویه ای در این مورد حفظ شده باشد. با این حال، اگر ناهمسانگردی توسط میدان مغناطیسی خارجی (به عنوان مثال، پلاسمای مغناطیسی) وارد شود، ممکن است طرح تکانه زاویه ای یک بسته موج در جهت میدان مغناطیسی حفظ شود. | آیا این درست است که تکانه زاویه ای امواج الکترومغناطیسی در یک محیط ناهمسانگرد یک انتگرال حرکت است؟ |
64592 | از آنجایی که یک ماتریس یوکاوا برای لپتونهای SM وجود دارد، میتوان حالتهای جرم و طعم لپتون را با موربسازی، تراز کرد، حتی اگر ماتریس یوکاوا دارای عناصر خارج از قطر باشد. با این حال، شکستن SUSY، تودههای نرمشکن را برای خوابها معرفی میکند که میتوانند خارج از مورب باشند و جریانهای تغییر طعم را معرفی کنند، به عنوان مثال. $e\to \mu \gamma$. به طور کلی، ارتباط بین جرم نرم شکستن و جفت یوکاوا چیست؟ من می دانم که در mSUGRA می توان آنها را با پتانسیل Kahler به هم متصل کرد، اما آیا اصل تقارنی وجود دارد که بتواند این دو را به هم متصل کند؟ من می دانم که اتصال در mSUGRA فقط از حداقلی ناشی می شود و نه چیزی عمیق تر؟ مطمئنا این هم ترازی نمی تواند تصادفی باشد؟ | طعم مورب SUSY شکستن |
114318 | برای پرتابهای که از نقطهای روی زمین افقی پرتاب میشود، سرعت زمانی که در بالاترین ارتفاع قرار دارد $\sqrt{\frac{2}{5}}$ برابر سرعت زمانی است که در نیمی از بزرگترین ارتفاع خود قرار دارد. زاویه پرتاب را تعیین کنید. من سعی کردم بردارهای سرعت را تعریف کنم، پس از آن، آن را در $\sqrt{\frac{2}{5}}$ ضرب میکنم، که به سادگی 45^\circ$ را به عنوان زاویه نمایش وقتی اجزاء را تقسیم میکنم، به من میدهد. در واقع 60$^\circ$ است. لطفاً به من بگویید چگونه پاسخ این را پیدا کنم، زیرا من بعد از چندین بار تلاش 45 $^\circ$ دریافت می کنم ... | سینماتیک - زاویه نمایی با توجه به رابطه بین سرعت در بالاترین نقطه و نیمی از آن |
94832 | من این تصور را داشتم که شتابدهندههای ذرات بسیار بیضرر هستند، اما برخی از مقالهها گفتهاند که وقتی در تونل هستید، تشعشعات مضری تولید میکنند. با توجه به اینکه اینترنت... همیشه درست نیست، آیا این درست است؟ | آیا شتاب دهنده های ذرات تشعشعات (خطرناک) تولید می کنند؟ |
65463 | در Peskin and Schroeder، در حالی که در مورد عملگرهای ایجاد و نابودی برای یک میدان کلاین-گوردون (ص. 22) بحث می شود، نویسندگان می گویند، همانطور که همه می دانیم عملگر ایجاد $a_p^{\dagger}$ بر روی خلاء عمل می کند تا حالتی را ایجاد کند. تکانه $p$ با انرژی برابر $\sqrt{p^2+m^2}$. سپس آنها می گویند: بسیار طبیعی است که این برانگیختگی ها را ذرات بنامیم، زیرا آنها موجودات گسسته ای هستند که رابطه نسبیتی مناسب انرژی-تکانه دارند. (منظور ما از ذره چیزی نیست که باید در فضا محلی شود، عملگر ایجاد ایجاد می کند. ذرات در حالت های ویژه تکانه) این با تصور قبلی من از ذره به عنوان چیزی محلی در فضا در تضاد است. یک ذره نقطه ای که در نقطه $(x,y,z)$ قرار دارد، برای مثال، یا یک جسم عظیم گسترده که منطقه خاصی را در فضا اشغال می کند. آیا از فرم بالا باید نتیجه بگیرم که چنین مفهومی از نقطه-ذره مکان یابی شده در فضا در نظریه میدان کوانتومی وجود ندارد؟ من با فرآیند تجسم چیزی در فضای مختصات که در فضای تکانه محلی شناخته شده است آشنا نیستم. لطفا کمک کنید. | آیا در تئوری میدان کوانتومی میتوان «ذره» را بهعنوان جسم مکانیافته در فضا تعریف کرد؟ |
122146 | تلاش برای نشان دادن اینکه $$D_\mu\vec{F^{\mu \nu}} = \partial_{\mu}\vec{F^{\mu \nu}} + g \vec{A_\mu} \ بار \vec{F^{\mu \nu}} = 4 \pi \vec{J^\nu}، $$ یا (اگر اشتباه میکنم تصحیح کنید) $$ \جزئی_{\mu} F^{\mu \nu}_a + g f_{abc}A_\mu^bF ^{c\mu \nu} = 4 \pi J^{\nu}_a.$$ با تغییر عمل $$S= \int \left( \frac{-1}{4}F^a_{\mu \nu} F_a^{\mu \nu} +J_a^\mu A_\mu^a \right) d^3x dt$$ من میدانم چگونه این کار را برای E&M معمولی انجام دهم (مستقیماً با معادلات اویلر-لاگرانژ شروع میشود)، اما مطمئن نیستم که چگونه با آن عبارت اضافی ناشی از عملگر $D_\mu$ برخورد کنم. | استخراج معادله میدان در نظریه یانگ میلز |
26915 | قبلاً، من اینجا پرسیدم که آیا میتوان تقارن لورنتس را بهطور خودبهخودی شکست و یک عبارت لایتغیر لورنتس نشان داده شد که میتواند خلاء را به سمت عدم تغییر لورنتس سوق دهد. مفروضات در قضیه CPT چقدر راحت هستند؟ آیا میتوان این قضیه را برای یک نظریه لایتغیر لورنتس با خلاء که آن را میشکند معتبر باشد؟ آیا کسی می تواند من را به اثبات اصلی و جایگزین این قضیه راهنمایی کند؟ همچنین، آیا ارتباطی بین تغییر ناپذیری CPT و نرمالپذیری مجدد وجود دارد؟ | آیا اگر عدم تغییر لورنتز به طور خود به خودی شکسته شود، آیا قضیه CPT می تواند معتبر باشد؟ |
81616 | آیا مکانیزم سیفون می تواند در خلاء کار کند؟ به نظر می رسد آزمایش هایی وجود داشته است که در آن مایعات عجیب و غریب (فشار بخار کم) در سیفون های نصب شده در اتاقک های خلاء استفاده شده است. ایده این است که بخش در حال سقوط مایع به معنای واقعی کلمه **بقیه کانال سیال را با استفاده از وزن خود از طریق نیروهای بین مولکولی - معادل سیال دارای استحکام کششی - می کشد. در حالی که وقتی سیفونهای معمولی را مشاهده میکنیم، به سرعت جریان پیوسته را به فشار هوا نسبت میدهیم که بخش بالارونده را بالا میبرد. | آیا واقعاً سیفون ها برای عملکرد به فشار هوا نیاز دارند؟ |
110124 | عمل انیشتین-هیلبرت توسط $$I = \frac{1}{16\pi G} \int_{M} \mathrm{d}^d x \, \sqrt{-g} \, R \, \ داده میشود , + \, \, \frac{1}{8\pi G}\int_{\جزئی M} \mathrm{d}^{d-1}x \, \sqrt{-h} \, K$$ از جمله مرز گیبون-هاوکینگ-یورک. یک مشتق شناخته شده از آنتروپی متریک شوارتزشیلد نیاز به ارزیابی عبارت مرزی دارد. با این حال، باید یک تنظیمکننده شعاعی $R$ معرفی کرد، و یک متقابل که عمل گیبون-هاوکینگ فضای خالی با همان مرز است، کم کرد. نتیجه نهایی به صورت $R\to\infty$ متناهی است. من سعی می کنم عمل کامل را برای راه حلی محاسبه کنم که برای آن $R\neq0$ است، بنابراین باید قطعه انیشتین-هیلبرت خالص را نیز محاسبه کنم. با این حال، من باید یک تنظیم کننده معرفی کنم، و عمل نهایی محدود نیست زیرا آن را به بی نهایت می برم. سوال من: **آیا روش مشابهی برای رام کردن بی نهایت قطعه ناب انیشتین-هیلبرت وجود دارد، شاید شبیه به درمان اصطلاح گیبون-هاوکینگ؟** * * * در واقع باید دو تنظیم کننده را معرفی کنم. برای حل من، اسکالر Ricci مستقل از یک مختصات خاص است، $x_1$، بنابراین من ضریب $x_1$ را بعد از ادغام در $\pm\infty$ دریافت می کنم، بنابراین تنظیم کننده هایی را معرفی کردم، به طوری که $L^{- } < x_1 < L^{+}$. همانطور که $L^{\pm}\ را به \pm \infty$ میبرم، البته واگرا است. | ارزیابی کنش انیشتین هیلبرت |
98025 | نمونه سوالات فرعی: * سرعت نور همیشه همین مقدار بود؟ * آیا شتاب ناشی از گرانش همیشه 9.8 متر بر ثانیه بر ثانیه بوده است؟ * و غیره منظور من از تغییر هم تغییر واقعی در دنیای فیزیکی به دلیل عوامل متعدد است و هم تغییر در مقدار عددی (زیرا مقدار اولیه کشف شده دقیق یا دقیق نبود). | آیا قبلاً مقادیر ثابت ها تغییر کرده است؟ |
14240 | 1\. با توجه به اینکه برای مسئله چاه مربع بی نهایت، $\psi(x,0)=\frac{6}{a^3}x(a-x)$، می توانم با تبدیل فوریه نشان دهم که احتمال اندازه گیری $E_n$ برای $ n$ even 0 است. اما آیا دلیل فیزیکی برای این وجود دارد؟ 2\. حالت پایه، $E_1$ محتمل ترین است، اما چرا احتمال آن $0.99855...\تقریباً 1$ است؟ یعنی چرا اینقدر نزدیک؟ به سلامتی | چاه مربع بی نهایت |
114317 | من یک سوال در مورد قدر عددی در معادله دارم. 6.110 این مرجع. بنابراین، با استفاده از این برگه مرجع برای این باینری PSR1913+16، اعداد زیر را دریافت میکنم: $$M = 2.8 \times 10^{30} \mbox{kg}$$$$R = 2 \times 10^{9} \mbox{m}$$ بنابراین قدرت مطابق با 6.110 $$ \frac{2}{5} \frac{G^4 است M^5}{R^5} \approx \frac{(6.6 \times 10^{-11})^4 (2.8 \times 10^{30})^5}{(2 \times 10^9)^ 5} \approx 10^{65} \mbox{watts} $$ که با $10^{24}$ وات که به آن صفحه اشاره میکند مطابقت ندارد تابش گرانشی ... با قدر 41! چه اشتباهی در ارزیابی عددی توان تابشی این باینری انجام می دهم؟ | امواج گرانشی و مرتبه های قدر |
29962 | اصل هویگنز-فرنل بیان می کند که هر نقطه ای که یک اختلال نورانی به آن می رسد منبع موج کروی می شود. من سعی کردهام این موضوع را با توجه به صفحهای بینهایت با یک سوراخ میکروسکوپی $dS$ که یک موج سطحی روی آن فرود میآید بفهمم، اما هیچ راه واضحی برای توصیف موج منتشر شده نمیبینم. چگونه می توان آن را از معادلات ماکسول استخراج کرد؟ | چگونه می توان اصل هویگنز-فرنل را از معادلات ماکسول استخراج کرد؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.