_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
127247 | من سیارهای به اندازه زمین را تصور میکنم که در مجاورت چیزی با جرم زیاد مانند یک غول گازی یا یک ستاره باشد، اما در نهایت بیشتر علاقهمندم که چگونه این را بفهمم. بنابراین (همانطور که در عنوان عنوان میشود)، من سعی میکنم قبل از اینکه یک سیاره نابود شود، نیروهای جزر و مدی قوی و واقعی چقدر میتوانند باشند. یکی از راه های بیان این سوال این است: با نادیده گرفتن سایر عوامل، زمین تا چه اندازه می تواند به خورشید نزدیک شود قبل از اینکه توسط نیروهای جزر و مدی نابود شود؟ آیا نیروهای جزر و مدی آنقدر قوی خواهند بود که مستقیماً توسط هر چیزی روی سطح مورد توجه قرار گیرند؟ من صادقانه مطمئن نیستم که کدام مقادیر مرتبط هستند. آیا مقدار مهم، قدرت تسلیم سنگ است؟ یا هسته مذاب این موضوع را کمی بی ربط می کند؟ حدس دیگر من این است که ربطی به انرژی پیوند گرانشی دارد. به نظر میرسد که اگر انرژی پتانسیل جزر و مدی مطابق با انرژی اتصال گرانشی باشد، اتفاقات بدی رخ میدهد، اما این موضوع نسبتاً ذهنی به نظر میرسد. حدس میزنم این بستگی به این دارد که منظور من از تخریب چیست، اما حداقل این یک حد بالایی است، درست است؟ | نیروهای جزر و مدی چقدر می توانند قوی شوند؟ |
65466 | من در حال انجام شبیه سازی دینامیک مولکولی برای سیلیس هستم. چند وقت پیش به مدل دوقطبی نوسانی روی آوردم و بعد از تلاش زیاد هنوز در اجرای آن مشکل دارم. به طور خلاصه، تمام اتم های اکسیژن در سیستم قابل قطبش هستند و گشتاورهای دوقطبی آنها به موقعیت آنها نسبت به سایر اتم های سیستم بستگی دارد. به طور خاص، من از پتانسیل TS استفاده می کنم (http://digitallibrary.sissa.it/bitstream/handle/1963/2874/tangney.pdf?sequence=2)، که در آن دوقطبی ها به صورت تکراری در هر مرحله زمانی یافت می شوند. این بدان معنی است که هنگام ارزیابی نیروهای وارد بر اتم ها، باید این وابستگی انرژی بالقوه به مختصات را در نظر بگیرم. قبل از این، من از مدلهای پتانسیل زوجی ساده استفاده میکردم، بنابراین برنامهام را طوری تنظیم میکردم که نیروها را با استفاده از فرمولهای تحلیلی بهدستآمده از تمایز بیان انرژی پتانسیل محاسبه کند. اکنون من در ضرر هستم: چگونه می توان این پتانسیل جدید را پیاده سازی کرد؟ در تمام مقالاتی که من پیدا کردم آنها فقط فرمول ها را به شما می دهند، اما الگوریتم را نمی دهند. همانطور که می بینم، وقتی نیروهایی را که روی یک اتم خاص عمل می کنند محاسبه می کنم، باید تغییر دوقطبی این اتم، تغییر دوقطبی همه اتم های همسایه و سپس تغییر دوقطبی اتم های بیشتر را در نظر بگیرم. ، و غیره، زیرا آنها به یکدیگر وابسته هستند. از این گذشته، به دلیل این وابستگی متقابل است که دوقطبی ها به طور مکرر در هر مرحله زمانی پیدا می شوند. واضح است که من نمی توانم نیروها را به صورت تکراری برای هر اتم محاسبه کنم، زیرا پیچیدگی محاسباتی الگوریتم بسیار زیاد است. آیا باید از چند تابع ساده برای محاسبه تغییر دوقطبی ها استفاده کنم؟ این نیز ایده خوبی به نظر نمی رسد، زیرا دوقطبی ها به صورت تکراری و با دقت بالا محاسبه می شوند، و سپس، در جایی که واقعا مهم است (نیروهای محاسباتی)، از توابع خام استفاده می کنیم؟ پس چگونه این مدل را پیاده سازی کنم؟ همچنین آیا می توان مانند قبل نیروها را به صورت تحلیلی محاسبه کرد یا اینکه برای مشتق باید آنها را با استفاده از فرمول تفاضل محدود محاسبه کرد؟ من جواب سوالم را در ادبیات پیدا نکردم، اما اگر مقاله، سایت یا کتابی را می شناسید که این مطالب در آن برجسته شده است، لطفاً مرا به آن منبع راهنمایی کنید. ممنون از وقتی که گذاشتید ================================================== ======================================= به روز رسانی: از پاسخ شما متشکرم. متاسفانه این سوال من نبود. من نپرسیدم که چگونه دوقطبی ها را محاسبه کنیم، بلکه چگونه نیروها را محاسبه کنیم، با توجه به اینکه این دوقطبی ها به طور قابل توجهی با حرکت متفاوت هستند. من سعی کردم نیروها را به روشی ساده محاسبه کنم (بدون در نظر گرفتن وابستگی متقابل دوقطبی ها از طریق فواصل آنها، فقط دوقطبی ها را در هر مرحله محاسبه کنید، سپس نیروها را طوری محاسبه کنید که گویی آن دوقطبی ها ثابت هستند)، اما نتایجی که به دست آوردم از نظر فیزیکی درست نبود. برای تجزیه و تحلیل وضعیت، من یک شبیه سازی از یک سیستم متشکل از فقط دو اتم ایجاد کردم: Si و O. آنها بارهای مخالف دارند و بنابراین نوسان می کنند. و گرافیک وابستگی زمان انرژی به این صورت است: http://yadi.sk/d/9IfGEouw58I4c (با عرض پوزش برای پیوند، به نظر می رسد که من هنوز امتیاز کافی برای ارسال تصاویر ندارم) منحنی در بالا نشان دهنده انرژی جنبشی است. ، یکی در وسط نشان دهنده انرژی پتانسیل بدون در نظر گرفتن اندرکنش دوقطبی است و یکی در پایین نشان دهنده انرژی پتانسیل سیستم است که در آن برهمکنش دوقطبی در نظر گرفته شده است. حساب کاربری شما به وضوح می توانید از این گرافیک ببینید که سیستم کاری را انجام می دهد که نباید انجام دهد: بالا رفتن از شیب احتمالی. بنابراین تصمیم گرفتم این به این دلیل است که من وابستگی مختصات لحظه دوقطبی را در نظر نگرفتم. به عنوان مثال، در یک نقطه زمانی معین، نیروها را محاسبه می کنیم و آنها طوری هدایت می شوند که هر دو اتم را به سمت یکدیگر حرکت دهند. اما وقتی آنها را به سمت یکدیگر حرکت می دهیم (حتی اندکی)، لحظه دوقطبی تغییر می کند و متوجه می شویم که در واقع انرژی پتانسیل بالاتری نسبت به قبل داریم! در مرحله بعدی نیز وضعیت به همین منوال است. بنابراین سؤال این است که چگونه می توان این تأثیر را در نظر گرفت، زیرا راه های کمی که می توانم به آنها فکر کنم یا از نظر محاسباتی بسیار شدید یا بسیار خام هستند. | شبیه سازی دینامیک مولکولی: اجرای مدل دوقطبی نوسانی |
64593 | میخواهم بدانم شرط بهدست آوردن یک نقطه روشن در فیلم گوهای، $2 \mu t\cos(r+\theta)=(n+\frac{1}{2})λ$ است یا $2 \mu t \cos (r+\theta)=(2n-1)λ/2$. $t$ = ضخامت $r$ = زاویه شکست $\theta$ = زاویه تمایل $n$ = 0,1,2.... | شرط بدست آوردن یک نقطه روشن در یک فیلم گوه ای به چه صورت است؟ |
92864 | ما همیشه برهمکنش های کولنی بین الکترون ها در هامیلتونی را برای مدل سازی یک جامد در نظر می گیریم. چرا نباید اثرات تاخیری برهمکنش الکترومغناطیسی را که فراتر از اندرکنش کولن استاتیک است، در نظر نگیریم؟ از آنجا که سرعت الکترونیکی معمولاً در مقایسه با c بسیار کوچک است؟ | برهمکنش الکترون-الکترون در جامدات |
1628 | آیا انحنای فضا-زمان تابعی صاف در همه جا (به جز سیاهچاله ها) از نظر نسبیت عام است؟ منظور از «صاف» این است که مشتقات تمام مرتبه را در یک نقطه مشخص دارد. | آیا انحنای فضا-زمان در همه جا تابعی صاف است؟ (به جز در سیاهچاله ها) |
119522 | من در مورد این مزخرف صحبت می کنم: http://www.washingtonpost.com/news/post- nation/wp/2014/06/11/this-is-the-mazing-design-for-nasas-star-trek- style-space-ship-the-ixs-enterprise/ اکنون، من می دانم که مشکلاتی در مورد عملی بودن (یا احتمالات) روش های مربوط به مواد عجیب و غریب وجود دارد. با جرم منفی، و به این نوع چیزها در اینجا پرداخته شده است: آیا نظریه Warp علیت را نقض نمی کند؟ اما در این مورد سوال من متفاوت و مشخص تر است. جارو کردن تمام مشکلات دیگر ساختن چنین جانوری در زیر فرش، آیا این موضوع علیت را نقض نمی کند؟ SR می گوید که همزمانی و ترتیب نسبی رویدادها به حرکت نسبی ناظر بستگی دارد، اما مهم نیست که چگونه کار کند، اگر رویداد A باعث رویداد B شود، هیچ ناظری ابتدا B را نخواهد دید. یکی از مشکلات زیاد سفر (یا سیگنالها) FTL این است که اگر هر اطلاعاتی سریعتر از نور ارسال شود، یک قاب اینرسی وجود دارد که سیگنال قبل از ارسال میرسد، که نقض آشکار علیت است. (من فکر میکنم همه ما میتوانیم موافق باشیم، نمیتوانیم، که آستانه باید بسیار بالا باشد قبل از اینکه فرضیات ما در یک جهان علّی شکسته شود؟) پس چگونه هر طرحی برای سفر سریعتر از نور، حتی اگر ممکن است به صورت محلی برآورده شود، چگونه است. معادلات GR، یک علیت نقض آشکار با توجه به SR نیست؟ آیا درک من از GR ناقص است و چیزی در آن وجود دارد که پیامدهای علیت SR را حذف می کند؟ یا آیا من درست می گویم که ادعاهای FTL باید با تعصب شدید تنها بر این اساس رد شود؟ (در انتظار یک آزمایش قابل تکرار جدی که نشان دهد علیت شکستنی است.) | چگونه درایو Warp محدودیت های علیت نسبیت خاص را نقض نمی کند؟ |
10977 | برای محاسبه کار انجام شده توسط یک میدان گرانشی، معادله به صورت $$W=GMm(r_\text{initial}^{-2} - r_\text{final}^{-2})$$ نوشته میشود. جرم فاصله R$$ از جرم بزرگ دارد. بنابراین در اینجا یک نیروی گرانشی بین 2 جرم وجود دارد. اگر جرم کوچک را با فاصله بسیار کوتاه $\mathrm{d}r$ جابه جا کنیم، به نیرویی برابر در مقابل نیروی گرانش نیاز خواهد داشت. با توجه به این واقعیت، سوال من این است که اگر این دو نیرو با هم برابر باشند چگونه چیز را جابه جا می کنیم؟ | کار انجام شده توسط میدان گرانشی |
10140 | آیا واقعاً چند جهان و چندجهان یکسان هستند؟ چندی پیش، ساسکیند و بوسو مقاله «تفسیر چندجهانی مکانیک کوانتومی» را با این تز بارگذاری کردند که تفسیر جهانهای چندگانه و چندجهانی تورم ابدی یک چیز هستند. جهان های موازی یکی دقیقاً مشابه جهان های موازی دیگری است. اولاً، آنها ادعا میکنند که عدم انسجام نمیتواند بیش از یک توصیف کامل از مخروط نور آینده اندازهگیری اتفاق بیفتد. سپس، آنها این اصل را در مورد تورم ابدی اعمال می کنند. بدون انسجام، برهم نهی حبابهای هستهزا و خلاء ناپایدار نمیتوانند از هم جدا شوند. بر اساس اصل آنتروپیک، بیشتر حباب ها ناظر آگاه ندارند، اما اقلیتی به طور تصاعدی کوچکی دارند. مکمل بودن سیاهچاله را در افق های علی اعمال کنید. سپس، به نحوی، به نحوی که من نمیتوانم آنها را دنبال کنم، جهانهای الماس علّی را در یک جهان چندگانه جهانی ترکیب میکنند. سپس ادعا می کنند که عدم انسجام قابل برگشت است. سرم می چرخد. نظر شما در مورد این مقاله چیست؟ | آیا واقعاً چند جهان و چندجهان یکسان هستند؟ |
2275 | بگو که نقطه ای از زمین را انتخاب کردی. زمین با مقدار ثابتی $x میچرخد (نمیدانم با چه سرعتی، متأسفم). اکنون، آن نقطه سرعت نسبی متفاوتی نسبت به یک نقطه ثابت در مدار زمین دارد که به دور خورشید می چرخد. این نقطه_همچنین سرعت نسبی به کهکشان از یک ناظر ثابت و غیره تا یک نقطه دلخواه در کیهان دارد. چگونه سرعت مطلق/واقعی این نقطه را از یک نقطه نسبی نظری در جهان که با سرعت ثابت 0 حرکت می کند محاسبه می کنید. آیا این سرعت مطلق در جهان است که همه اجرام باید با آن مقایسه شوند؟ (من واقعاً اهل فیزیک نیستم، فقط با یکی از دوستانم در محل کار وارد یک گفتگوی جالب شدم) | محاسبه سرعت مطلق یک جسم نسبی |
133237 | من فقط در مورد مرحله ریاضی $$\sum_{n=1}^\infty n\exp[-\epsilon n\sqrt x]=\frac1{\epsilon^2 x}-\frac1{12}+ نمیپرسم \mathcal O(\epsilon).$$ چرا این برابری چنین است؟ من می بینم که $$\sum_{n=1}^\infty n\exp[-\epsilon n\sqrt x]=-\frac1{\sqrt x}\frac{\partial}{\partial\epsilon}\frac {1}{1-\exp[-\epsilon\sqrt x]}\simeq-\frac1{\sqrt x}\frac{\partial}{\partial\epsilon}\frac{1}{\epsilon\sqrt x}=\frac1{\epsilon^2x}.$$ اما $-\frac1{12}$ چطور ? | مرحله ای در تنظیم عملکرد زتا |
2279 | با استفاده از انرژی پتانسیل گرانشی صرف، بالاترین بازدهی که می توان با یک نوع ماشین ترابوشه با وزن متضاد به دست آورد، چیست؟ راندمان در اینجا به عنوان تبدیل انرژی پتانسیل در وزنه تعادل به انرژی جنبشی مسیر تعریف می شود. * * * ویرایش: برای دقیق تر، می توانیم از ایده آل سازی زیر استفاده کنیم: * بدون اصطکاک * بدون مقاومت هوا * بدون تلفات الاستیک / مواد اما هر یک از طرح های استاندارد تربوشت مجاز است: وزنه تعادل ساده، وزنه تعادل لولایی، وزنه تعادل عمودی و غیره | حداکثر کارایی یک ترابوشت چقدر است؟ |
64849 | آیا می توان با استفاده از مفهوم emf القایی ثابت کرد که توان تامین شده در سیم پیچ اولیه برابر با توان مصرف شده در سیم پیچ ثانویه است. سعی کردم دنبال کنم اجازه دهید سیم پیچ اولیه را 1 و ثانویه را 2 نامیده شود. با فرض عدم وجود مقاومت در سیم پیچ اولیه و یک بار کاملاً مقاومتی در ثانویه. معادلههای کرچوف برای دو سیمپیچ عبارتند از: $V_1-L_1dI_1/dt+MdI_2/dt=0$ $MdI_1/dt-L_2dI_2/dt-I_2R=0$. دو معادل یک دریافت $V_1I_1-L_1I_1dI_1/dt+MI_1dI_2/dt+MI_2dI_1/dt-L_2I_2dI_2/dt-I_2^2R=0$L_1I_1dI_1/dt$ نشان دهنده نرخ تغییر انرژی میدان مغناطیسی 2$I است. نرخ تغییر انرژی میدان مغناطیسی ناشی از سیم پیچ 2 $I_2^2R$ نشان دهنده توان تلف شده در مقاومت است. مجموع این سه عبارت باید برابر V_1I_1$ باشد. اما من عبارت اضافی $MI_1dI_2/dt+MI_2dI_1/dt$ را دریافت میکنم. کسی میتونه کمکم کنه | انتقال نیرو در ترانسفورماتور |
46272 | داشتم اینترنت را می خواندم و تصویری از حقایق تصادفی را دیدم. بله، می دانم، این یک سایت طنز است، اما بر اساس تصویر شماره 23 من چند سوال دارم. آیا واقعاً شیشه هر چه مدت طولانیتر زیر آب باشد، قویتر میشود؟ اگر چنین است، چرا و حد بالای قدرت آن چیست؟ آیا عمق اهمیت دارد؟ | آیا شیشه هر چه بیشتر زیر آب باشد قوی تر می شود؟ |
100992 | من جمله ای شنیدم که انرژی حالت پایه یک ذره الکتریکی در میدان مغناطیسی بزرگتر از انرژی حالت پایه آن بدون میدان مغناطیسی است. من تازه این جمله را شنیدم. این عبارت تغییر انرژی توسط یک میدان مغناطیسی را نشان می دهد. این تغییر انرژی با تقسیم زیمن متفاوت است. شاید هنگام نقل این جمله اشتباهاتی داشته باشم. و من نمی دانم چرا انرژی حالت پایه متفاوت است. حدس می زنم منشا کوانتومی داشته باشد. اگر نتیجه گیری مشابهی شنیده اید، می توانید جزئیات بیشتری را به من بگویید؟ ریاضیات و اثبات خیلی بهتره. | چرا میدان مغناطیسی انرژی حالت پایه یک ذره الکتریکی را افزایش می دهد؟ |
92867 | در حین تحقیق به مشکلی برخوردم. مشکل را می توان اینگونه توصیف کرد: مشکل اصلی $n$-body را در نظر بگیرید، و اگر موقعیت آنها (ناشناخته ها) را برطرف کنیم، هیچ تعاملی بین آنها وجود ندارد، آنها هرگز حرکت نمی کنند. من می خواهم موقعیت آنها را پیدا کنم. اکنون یک نقطه آزمایش با جرم کوچک در جایی (برای من شناخته شده) در سیستم قرار می دهم. من می توانم نیرویی را که دریافت می کند اندازه بگیرم، می توانم یک معادله را یادداشت کنم: $$ \sum_{j=1,...,n}\frac{G m_{0}m_j\mathbf{r}_{0j}}{ ||r_{0j}||^3} = \mathbf{F}_{0}، $$ که در آن $G$ یک ثابت است، $m_0، m_j$ برای من شناخته شده است، $\mathbf{r}_{0j} = \mathbf{x}_j - \mathbf{x}_0$ بردار فاصله است. $\mathbf{F}_{0}$ قابل اندازه گیری است. $\mathbf{x}_0$ موقعیت نقطه آزمایش است و $\mathbf{x}_j$ محل شیء $j^{\rm th}$ است. اگر نقطه آزمایش $0$ را به مکان های دیگر منتقل کنم، می توانم معادلات زیادی را بدست بیاورم (هر تعداد که بخواهم). سوال من این است: چگونه می توانم موقعیت اجسام $x_j$ را از این معادلات حل کنم؟ راه حل عددی برای من کافی است، من عمدتا از زبان برنامه نویسی پایتون استفاده می کنم، آیا پیشنهادی در مورد نحوه حل این سیستم معادلات غیر خطی دارید؟ | چگونه موقعیتهای جرم $n$ را در مکانیک نیوتن پیدا کنیم؟ |
87611 | من در حال تلاش برای بدست آوردن معادلات صحیح برای شتاب یک نقطه در چارچوب مرجع A، موقعیت، سرعت و شتاب داده شده در قاب مرجع چرخشی B هستم. اجازه دهید $\mathbf{x}_A(t)$, $\mathbf{v}_A( t)$، $\mathbf{a}_A(t)$ به ترتیب موقعیت، سرعت و شتاب نقطه را در قاب مرجع A نشان می دهند. اجازه دهید $\mathbf{x}_B(t)$، $\mathbf{v}_B(t)$، $\mathbf{a}_B(t)$ موقعیت، سرعت و شتاب نقطه را در قاب مرجع چرخان نشان دهند. ب به ترتیب. اگر چرخش قاب مرجع A در چارچوب مرجع B با ماتریس چرخشی $\mathbf{R}(t)$ ارائه شود: \begin{equation} \mathbf{x}_A(t) = \mathbf{R}(t)\ mathbf{x}_B(t) \end{equation} اگر مشتق از معادله قبلی گرفته شود، سرعت نقطه در چارچوب مرجع A برابر است با: \begin{align} \mathbf{v}_A(t)=\mathbf{\dot{x}}_A(t) &= \mathbf{\dot{R}}(t)\mathbf{x}_B(t ) + \mathbf{R}(t)\mathbf{\dot{x}}_B(t)\\\ &=\mathbf{\dot{R}}(t)\mathbf{x}_B(t) + \mathbf{R}(t)\mathbf{v}_B(t) \end{align} اگر مشتق گرفته شود از معادله قبلی، شتاب نقطه در چارچوب مرجع A برابر است با: \begin{align} \mathbf{a}_B(t)=\mathbf{\ddot{x}}_B(t) &= \mathbf{\ddot{R}}(t)\mathbf{x}_B(t) \+ \mathbf {\dot{R}}(t)\mathbf{\dot{x}}_B(t) \+ \mathbf{\dot{R}}(t)\mathbf{v}_B(t) \+ \mathbf{R}(t)\mathbf{\dot{v}}_B(t)\\\ &= \ mathbf{\ddot{R}}(t)\mathbf{x}_B(t) \+ 2\mathbf{\dot{R}}(t)\mathbf{v}_B(t) \+ \mathbf{R}(t)\mathbf{a}_B(t)\\\ \end{تراز در بیشتر کتابهای درسی، معادلات برای موقعیت ارائه شده است (از صحت معادلات زیر مطمئن نیستم): \begin{equation} \mathbf{x}_A(t) = \mathbf{\phi}(t)\times\mathbf{x}_B(t) \پایان{معادله} سرعت: \شروع{معادله} \mathbf{v}_A(t) = \mathbf{\phi}( t)\times\mathbf{v}_B(t) + \mathbf{\Omega}(t)\times\mathbf{x}_B(t) \end{equation} شتاب: \begin{equation} \mathbf{a}_A(t) = \mathbf{\phi}(t )\times\mathbf{a}_B(t) \+ 2\mathbf{\Omega}(t)\times\mathbf{v}_B(t) \+ \mathbf{\dot{\Omega}}(t)\times\mathbf{x}_B(t) \end{ معادله} معادلات قبلی را با استفاده از ویژگی مشتق حاصل ضربدری به دست آوردم $\frac{d}{dt}(\mathbf{a}\times\mathbf{b}) = \left(\frac{d}{dt}\mathbf{a}\right)\times\mathbf{b} + \mathbf{a}\times\left(\frac{d}{dt}\mathbf{b}\right)$ از هر دو این مجموعه معادلات، من شتاب گریز از مرکز از دست رفته $\mathbf{\Omega}(t)\times\mathbf{\Omega}(t)\times\mathbf{x}_B(t)$. من می دانم که ممکن است دانش اساسی نداشته باشم و امیدوارم بتوانید در این زمینه به من کمک کنید. | شتاب گریز از مرکز از دست رفته است |
81618 | نه یک فیزیکدان یا شیمیدان، فقط به QM و کاربردهای آن علاقه مند است. من اخیراً در مورد شیمی کوانتومی مطالعه کردهام و به ذهنم رسید که از آنجایی که میتوانیم اوربیتالهای الکترونی را در QM مدلسازی کنیم و شکل اوربیتالهای حاصل (اوربیتالهای S، P، D، F و غیره) را حل کنیم، که توضیح میدهد که چرا خنثی است. اتمها میتوانند با هم پیوند ایجاد کنند (تابع موج الکترون ظرفیتی به حالت انرژی پایینتری بین اتمها پخش میشود، تفاوت به انرژی جنبشی میرود). بنابراین، به ذهن من می رسد که ما باید بتوانیم واکنش های شیمیایی را به عنوان نوعی برهمکنش بین گروه های اتم نشان دهیم. بنابراین، آیا این از نظر واقع بینانه (محاسباتی) امکان پذیر است؟ و اگر چنین است، چقدر پیچیده از واکنش ها را می توانیم در QM نشان دهیم؟ آیا ما برای مدل سازی H2 یا واکنش 4H + O2 => 2H2O مشکل داریم، یا کامپیوترها در نقطه ای هستند که بتوانیم متیلاسیون بنزن یا سنتز ATP را مدل سازی کنیم؟ اگر کسی بتواند به ویدئوهای تجسم واکنشهایی که ماهیت کوانتومی آنها را نشان میدهند، پیوند دهد، امتیاز پاداش! با تشکر | آیا می توانیم واکنش های شیمیایی را با استفاده از مکانیک کوانتومی مدل کنیم؟ اگر چنین است، پیچیده ترین واکنشی که می توانیم مدل سازی کنیم چیست؟ |
119523 | همانطور که می دانیم، اگر یک تانسور انرژی-تکانه در تمام فضا-زمان داشته باشیم، می توانیم تانسور متریک را با حل معادلات میدان بدست آوریم. همچنین من فکر می کنم اگر ما یک تانسور انرژی-تکانه داشته باشیم، پس توزیع ماده در فضا-زمان را داریم که به این معنی است که حرکت و مسیر آن را می دانیم. حال سوال من این است که اگر ژئودزیک ها را از متریک محاسبه کنیم، آیا این ژئودزیک همان مسیری است که از تانسور انرژی- تکانه به دست می آید؟ | آیا ژئودزیکهای حاصل از حل معادلات میدان کامل با مسیر تانسور انرژی - تکانه یکی هستند؟ |
69749 | در کتاب های درسی، بسته های موج، نقاشی های یک بعدی هستند. اما ما در یک دنیای سه بعدی زندگی می کنیم. فرض کنید یک بسته موج از یک ابر HI (فرکانس 1420 مگاهرتز) به زمین نزدیک می شود، در فاصله حدود 10 میلیون مایل و چند ثانیه دیگر به اینجا می رسد. مدت زمان این بسته (FWHM) چقدر است؟ سطح مقطع چقدر است؟ قطرش صفره؟ یا 1/10 طول موج یا سه برابر طول موج؟ یا حتی بزرگتر؟ هر ایده خوبی دارید؟ (این سوال تا حدی از این پاسخ Phys.SE الهام گرفته شده است.) | مقطع یک بسته موج |
9407 | چرا آهنرباهای میله ای کمترین جاذبه را در مرکز خود دارند؟ | چرا آهنرباهای میله ای کمترین جاذبه را در مرکز خود دارند؟ |
119521 | آیا ماه اثر جزر و مدی قابل اندازه گیری بر روی هسته (مایع) زمین ایجاد می کند؟ اگر چنین است، چقدر قوی است؟ آیا این عامل در سایر اثرات زمین شناسی مانند زلزله، آتشفشان و غیره نقش خواهد داشت؟ | آیا هسته زمین جزر و مد دارد؟ |
52749 | قانون فارادی توسط: $\nabla \times E = -\frac{\partial{B}}{\partial{t}}$ در سمت راست معادله، مقداری داریم که نشاندهنده چگونگی تغییر $B$ است. در طول زمان در سمت چپ معادله، کمیتی داریم که نشاندهنده تغییرات فضایی $E$ (محوطهای از $E$) است. متداول ترین تفسیر این است که اگر بدانیم $B$ چگونه در طول زمان تغییر می کند، می توانیم تغییرات فضایی میدان الکتریکی القایی را تعیین کنیم. یعنی سمت راست نتایج بدست آمده از سمت چپ معادله را تولید می کند. با این حال، فرض کنید من یک میدان الکتریکی را طوری تنظیم کنم که $\nabla \times E$ غیر 0 باشد، آیا این یک میدان مغناطیسی متغیر با زمان ارائه شده توسط معادله بالا را القا می کند؟ | چگونه قانون فارادی را تفسیر کنیم؟ |
57064 | من یک فیزیکدان نیستم. فرض کنید فضایی داریم که یک جسم در آن وجود دارد، جایی که تمام اجسام گرانشی دیگر آنقدر دور هستند که تأثیر آنها بر شکل فضا ناچیز است. فرض کنید جسم در حال حرکت است و به گونه ای می چرخد که می توانیم بگوییم (برای سادگی) به سمت راست حرکت می کند و در جهت عقربه های ساعت می چرخد (بنابراین ما چرخش حول محور z و حرکت در محور x را در نظر می گیریم). بنابراین سمت +y جسم نسبت به فضای زیرین آن سریعتر از سمت -y جسم حرکت می کند. به نظر من این جسم باید کشش قاب را بین بدن و فضای زیرین تجربه کند و مسیر خود را طوری منحنی کند که به نظر می رسد در y بسیار بسیار بسیار کمی به سمت بالا خمیده شود. آیا این درست است؟ | آیا یک جسم متحرک در حال چرخش در فضای مسطح مسیر خود را به دلیل کشیدن فریم منحنی می کند؟ |
94019 | قبل از مشاهده اولین اتم توسط میکروسکوپ الکترونی بمب های اتمی چگونه ساخته می شدند؟ لطفا تاریخچه مختصری در مورد سوال من بفرمایید؟ | قبل از مشاهده اولین اتم توسط میکروسکوپ الکترونی بمب های اتمی چگونه ساخته می شدند؟ |
27961 | انیشتین گفت که سرعت یک ماده در جهان نمی تواند از سرعت نور بیشتر شود. 1. آیا سرعت انتقال نیروی الکتریکی از یک بار الکتریکی به بار دیگر صحیح است؟ 2. سرعت انتقال بین یکدیگر چقدر است؟ 3. آیا تأخیر واکنش یکی از آنها سرعت زمان نور است وقتی دیگری را حرکت می دهیم؟ 4. همین سوال برای سرعت برهمکنش نیروی مغناطیسی با یکدیگر. 5. و آیا نظریه ذره ای در مورد موضوع وجود دارد زیرا گرانش می تواند توسط گراویتون ایجاد شود؟ خیلی ممنون از پاسخ ها | سرعت تعامل بین بارهای الکتریکی و مواد مغناطیسی |
81589 | بنابراین $T$ به صورت $$T = \left(\frac{\partial E}{\partial S}\right)$$ و $S$ به صورت $$S = k_B \ln \Omega$$ تعریف میشود. $\Omega$ تعداد حالت های قابل دسترسی سیستم برای $E$ معین است. من فکر می کنم شما می توانید آن را به عنوان $\Omega(E)$ بنویسید. بنابراین، برای اینکه $T$ صفر شود، باید بتوان سیستمی را آماده کرد که دارای یک عدد معادل $|\psi\rangle_E$ برای $E$ های مختلف باشد. به نظر من شما می توانید سیستم عجیب و غریبی را پیدا کنید که برای آن اعمال می شود. چرا این نمی تواند درست باشد؟ | چرا دمای مطلق $0 K$ ممکن نیست؟ |
80725 | من یک احساس مشخص دارم که تجزیه و تحلیل ابعادی می گوید که این دو (بیایید 1 MeV و +30dBm را انتخاب کنیم) نمی توانند مستقیماً با هم مقایسه شوند. حلقه مفقوده بین این دو چیست؟ می دانم یکی انرژی است و یکی قدرت. فکر میکنم باید انرژی +30dBm تابش شده توسط یک آنتن +3dBm ایدهآل را در فاصله 2 سانتیمتری دریافت کنم که بر مساحت 10$\times10\,mm$ تأثیر میگذارد. $1.6\times10^{-13}$ ژول برای گامای 1 MeV [ناشناخته] برای موج رادیویی (برای مرجع، در فرکانس پایین گیگاهرتز خواهد بود) | چگونه می توانم انرژی یک ذره گاما را با قدرت تابش الکترومغناطیسی مرتبط کنم؟ |
57060 | هنگام مطالعه مکانیک کلاسیک با استفاده از معادلات اویلر-لاگرانژ برای اولین بار، برداشت اولیه من این بود که لاگرانژ چیزی است که باید از طریق ادغام معادلات اویلر-لاگرانژ $^1$ تعیین شود. البته، اکنون می دانم که این چیزی است که برای یک سیستم مکانیکی داده شده است، و ما آن را از طریق معادلات اویلر-لاگرانژ ادغام می کنیم تا تکامل مختصات سیستم مکانیکی را به عنوان تابعی از زمان بدست آوریم. اما آیا کاربردهای جایگزینی برای معادلات اویلر-لاگرانژ وجود دارد که در آن لاگرانژ از قبل مشخص نیست؟ * * * به همه معلمان خارج از کشور، به خاطر خدا، در همان ابتدا توضیح دهید که لاگرانژی یک تابع شناخته شده از قبل برای یک سیستم است. | آیا لاگرانژ باید همیشه برای معادلات اویلر-لاگرانژ شناخته شود تا هیچ کاربردی داشته باشد؟ |
64337 | من شنیده ام که در 2+1 بعدی، هیچ نظم توپولوژیکی در دمای محدود وجود ندارد. آنتروپی درهم تنیدگی توپولوژیکی $\gamma$ صفر است مگر در دمای صفر. با این حال، ما هنوز برخی از ویژگی های نظم توپولوژیکی را در اثر هال کوانتومی کسری مشاهده می کنیم، مانند آمار کسری، تقسیم بندی تقارن. بنابراین وقتی مردم می گویند هیچ ترتیب توپولوژیکی در دمای محدود در 2+1 بعدی وجود ندارد چیست؟ و وضعیت در 3+1D چگونه است؟ | چگونه نظم توپولوژیکی را در دمای محدود درک کنیم؟ |
43047 | در خلاء، سقوط آزاد جسم تحت گرانش، مجموع انرژی پتانسیل گرانشی (GPE) و انرژی جنبشی (KE) ثابت است. GPE یک طرف نزولی از یک درجه دوم و KE یک طرف افزایشی است، بنابراین مجموع آن یک خط مستقیم ثابت است. اکنون، در دنیای واقعی، با محاسبه کشش هوا، جسم به سرعت نهایی میرسد و با سرعت یکنواخت به پایین سقوط میکند. بنابراین GPE به صورت خطی پایین می آید (به جای درجه دوم) و KE ثابت می ماند زیرا سرعت ثابت است. بنابراین انرژی کل سیستم به نظر می رسد که به طور مداوم در حال کاهش است. از آنجایی که این درست نیست، زیرا انرژی در کشش چسبناک از بین می رود. سوال من این است که آیا کسی می تواند به من توضیح دهد که چگونه انرژی دوباره توزیع می شود؟ همچنین، انرژی از دست رفته در اینجا یک جمله ثابت نیست، بلکه در واقع یک تابع افزایش خطی نسبت به زمان است. p.s.  در تصویر بالا. سمت چپ نمودار یک جسم را در سقوط آزاد نشان می دهد که تحت گرانش شتاب می گیرد. 3 نمودار GPE، KE، TE در مقابل زمان هستند. سمت راست نمودار یک جسم را در حالت سرعت نهایی نشان می دهد. **ویرایش:** سعی میکنیم دقیقتر باشیم، بسیار واضح است، انرژی به دلیل کشش چسبناک که تابعی از سرعت است از دست میرود. اکنون از آنجایی که جسم در حالت سرعت نهایی است، درگ مقدار ثابتی دارد. اما برای اینکه کل انرژی ثابت بماند، انرژی تلف شده باید با گذشت زمان افزایش یابد. بنابراین چگونه یک مقدار درگ ثابت باعث می شود که انرژی به صورت خطی افزایش یابد؟ | بقای انرژی در اجسام در سرعت های پایانی |
17750 | این از این سوال الهام گرفته شده است. طبق ویکی پدیا، یک نوترینوی مایورانا باید پادذره خودش باشد، در حالی که یک نوترینوی دیراک نمی تواند پادذره خودش باشد. چرا این درست است؟ | چرا نوترینوها پادذره دارند یا ندارند؟ |
94015 | با توجه به تصویر نشان داده شده در زیر، این دستگاه لیزر درمانی خاص ادعا می کند که غلظت آن 6.959 دلار j/cm^2$ است. تاکنون با تحقیقات دریافتم که برای رشد بهتر مو به **$6\mbox{تا}7J/cm^2$ نیاز دارد**. در اینجا می توانید توضیح مختصری در مورد آن پیدا کنید. با این حال محصول خاصی که در اینجا نشان داده است همچنین ادعا می کند که **443 دلار J $ انرژی** در هر درمان مصرف می کند که **20 دقیقه** طول می کشد، و ** 80 ساطع کننده لیزر** با **678 دلار در دقیقه. 8 دلار نانومتر طول موج** که مساحت **582 سانتیمتر مربع از پوست سر** از 720 سانتیمتر^2 دلار کل سطح پوست سر را پوشش میدهد. در اینجا تصویر دستگاه لیزر موهای زائد است که مشخصات آن را نشان می دهد. . و این هم بند که مشخصات و توزیع انرژی آن را ذکر کرده اند. > کلید درمان ریزش مو لیزر است، اما همه لیزرها > برابر نیستند. ما از لیزرهای با کارایی بالا و توسعهیافته استفاده میکنیم که به ما این امکان را میدهد که حداکثر نور را ارائه کنیم و ۵۸۲ دلار سانتیمتر^۲ دلار از ۷۲۰ سانتیمتر^۲ دلار > کل ناحیه پوست سر در سر متوسط انسان را پوشش دهیم. ما نمیخواهیم شما را با اعداد خسته کنیم، اما با بیش از 440 دلار ژول در هر درمان و طول موج 678 دلار در دقیقه 8 دلار نانومتر، هر یک از لیزرهای 80 دلاری دقیقاً برای حداکثر رشد مو طراحی شدهاند. شما می توانید توضیحات کامل در مورد این دستگاه را در اینجا بیابید. با توجه به حافظه و دانشم تمام تلاشم را کردم تا با استفاده از این داده ها به نتیجه 6.969 دلار J/cm^2$ یا چیزی نزدیکتر به آن برسم و شکست خوردم. اینها سوالات من است. 1. $j/cm^2$ (ساده) چیست که در اینجا به صورت $6.959 j/cm^2$ نشان داده شده است؟ و چرا به جای $J/cm^2$ به صورت $j/cm^2$ نشان داده شده است؟ 2. با این وجود، چگونه می توانم نتیجه 6.959$ ($J/cm^2$ یا $j/cm^2$) یا چیزی نزدیکتر به آن را با استفاده از این داده های داده شده، همانطور که این دستگاه تولید می کند، بدست بیاورم؟ کمک شما بسیار قدردانی می شود. متشکرم | $j/cm^2$ (ساده) چه چیزی را نشان میدهد و این نتیجه چگونه $6.959j/cm^2$ است؟ |
88631 | زیر یک آزمایش فکری است که من در آن گیر کرده ام. (نه، این تکلیف نیست. من آن را درست کردم.) اینجاست: **مشکل دو نفره** فرض کنید یک ذره روی هم قرار داریم که از یک لوله عبور می کند. دو نفر در هر طرف لوله و همچنین دو ردیاب وجود دارد که یکی در فاصله 1 یاردی از ابتدای لوله و دیگری 2 یاردی دورتر از ابتدای لوله قرار دارد که هر کدام در طرف های مختلف قرار دارند. همچنین آنها دو نفر در هر طرف هستند. اکنون، زمانی که ذره به اولین آشکارساز می رسد، به شخص A فرو می ریزد، اما همچنان به شخص B اضافه می شود. بیایید بگوییم که نتیجه $|0 \rangle$ بود. سوال من این است که آیا امکان فروپاشی و سوپراپیزاسیون همزمان وجود دارد؟ حتی بدتر از آن، وقتی ذره به آشکارساز دوم می رسد، ممکن است نتیجه ای برابر با $|1 \rangle$ داشته باشد؟ و نه، در آزمایش آنها اجازه ندارند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. اینجا چه خبر است! | مشکل دو نفره |
17752 | همانطور که من درک می کنم، یک هسته ناپایدار به طور تصادفی شکافت می شود، زیرا نیروهایی که آن را به یکدیگر متصل می کنند به طور لحظه ای ضعیف تر از دافعه الکترواستاتیکی پروتون ها هستند. با توجه به اینکه برخی از هسته ها واقعاً ناپایدار هستند و برخی دیگر برای میلیاردها سال پایدار هستند، آیا این درست است که هسته های به اصطلاح پایدار در واقع از نظر تئوری قادر به شکافت از طریق تونل زنی کوانتومی هستند، فقط بعید است که این کار را انجام دهند؟ آیا تا به حال مشاهده شده است که اتم های پایدار به طور خود به خود شکافت می کنند؟ علاوه بر این، آیا بمباران هسته های پایدار با ذرات آنها را شکافته است؟ آیا می توانید با یک نوترون به اتم کربن ضربه بزنید و آن را شکافتید، یا همیشه اضافه می کند یا از دست می دهد؟ آیا فوتون می تواند یک هسته را شکافت؟ | آیا هسته های پایدار از نظر تئوری از طریق تونل کوانتومی شکافت می شوند؟ |
61585 | برخی از اشکال حیات میکروسکوپی را در نظر بگیرید. واضح است که اگر به عنوان یک ذره واحد در نظر گرفته شود (اگرچه ترکیبی است) باید در فضا، به معنای مکانیکی کوانتومی، محلی شود. اگر طول مشخصه آن $l$ باشد، تابع موج آن در بازه زمانی معمولی $$ \tau = \frac{ml^2}{\hbar}$$ از حالت محلی خارج می شود، اگر این را برای یک ویروس تخمین بزنیم (~قطر معمولی 100) نانومتر)، و تقریباً چگالی جرم آب را فرض کنیم، $$ \tau \approx \frac{1 \frac{g}{cm^3}\cdot(100\) بدست میآوریم nm)^5}{\hbar} \approx100\ seconds$$ بنابراین از نظر فنی، پس از حدود دو دقیقه، ویروس عدم اطمینان خود را در موقعیت دو برابر کرده بود. حتی اگر فرض جرم با دو مرتبه قدر پایین باشد، باز هم مقیاسهای زمانی روزمره را به دست میآوریم. این برآورد چگونه باید تفسیر شود؟ آیا در زیست شناسی مشاهده شد؟ | آیا ویروس ها از محلی سازی کوانتومی رنج می برند؟ |
17754 | چاندرا وارما یک فیزیکدان نظری در دانشگاه کالیفرنیا، ریورساید است. چند سال پیش، او در مؤسسه من سخنرانی کرد و ادعا کرد که ابررسانایی در کوپرات ها را توضیح می دهد. همه چیز بسیار عالی و قانع کننده به نظر می رسید، و من می خواهم بدانم وضعیت در آن چیست. در اینجا (پیوند) (لینک نسخه arxiv) مقاله ای در سال 2006 است که نظریه او را به تفصیل توضیح می دهد، و اینجا (پیوند) یک مورد جدیدتر است. فرضاً، تقارن برگشت زمان به طور خود به خودی شکسته میشود که منجر به جریانهای میکروسکوپی با نظم دوربرد میشود که در حلقههایی بین اتمهای مس و اکسیژن جریان دارند. این جریان ها می توانند به عنوان چسب برای جفت شدن الکترون-الکترون عمل کنند. این جریانها، که تشخیص آنها بسیار سخت است، در واقع توسط ARPES قطبش اسپین و پراش نوترون قطبی شده اسپین دیده شدهاند. در اینجا (پیوند) و اینجا (پیوند) مطالعه پراش نوترون قطبی شده اسپین است، و در اینجا (پیوند) یک آزمایش پراکندگی نوترون جدیدتر در سال 2010 است که نتایج مشابه را تأیید می کند و در Nature منتشر شده است. در اینجا (لینک) گزارشی از بحث او در مورد نظریه خود با دیگر متخصصان نظریه ابررسانایی است. بنابراین، تا آنجا که من می توانم بگویم، این یک نظریه ساده، زیبا و تجربی است که ابررسانایی کوپرات را توضیح می دهد. تئوری و آزمایش های پشتیبان حداقل پنج سال قدمت دارند. اما هنوز همه می گویند که ابررسانایی کوپرات یک راز است. معامله چیست؟ آیا در این نظریه مشکل یا اختلافی وجود دارد؟ آیا این نظریه تنها بخش کوچکی از رمز و راز ابررسانایی را توضیح می دهد؟ آیا من چیزی را اشتباه متوجه شده ام؟ (من یک فیزیکدان ماده متراکم هستم اما متخصص ابررسانایی نیستم.) | آیا چاندرا وارما ابررسانایی کوپرات را توضیح داده است؟ |
64841 | هنگامی که نور از یک ماده عبور می کند، آهسته می شود (حداقل سرعت خالص آن کاهش می یابد). اتمهای موجود در این ماده، نور را به نحوی «مزاحم» میکنند که باعث توقف آن در مسیر خود میشود. این در گذردهی و نفوذپذیری ماده بیان می شود: توانایی آن در انتقال امواج الکترومغناطیسی. اما چه چیزی باعث گذردهی و نفوذپذیری محدود خلاء می شود؟ هیچ اتمی وجود ندارد که نور را مختل کند، پس چه چیزی آن را از حرکت با سرعت بی نهایت باز می دارد؟ آیا خود فضا خاصیت خاصی دارد که سرعت نور را تعیین می کند؟ یا این ذرات مجازی در خلاء هستند که با نور تعامل دارند؟ | چه چیزی باعث گذردهی و نفوذپذیری خلاء می شود؟ |
89540 | من به سوالی برخورد کردم که از آنتروپی تبدیل لژاندر به دست میآید که تابعی طبیعی از 1/T، V، n است که از آنتروپی که تابع طبیعی T، V و n است شروع میشود. با این حال، من در اینجا یک نگرانی دارم زیرا T و S در حال حاضر متغیرهای مزدوج هستند. به نظر من نوشتن به روش توصیف شده امکان پذیر نیست. خوشحال می شوم اگر کسی بتواند استدلال من را توضیح دهد و اگر اشتباه می کنم من را اصلاح کند. پیشاپیش ممنون | تبدیل لژاندر آنتروپی به عنوان تابع طبیعی T, V, n |
122802 | ممنون از اینکه وقت گذاشتید و این را خواندید. من غیرحرفه ای هستم و اگر سوال بسته شود متوجه خواهم شد. درک من این است که در خلاء، نیروی ثابت $n$ به جسمی با جرم $m$ اعمال می شود، باعث شتاب گرفتن جسم می شود. با این حال، در یک نقطه (نسبیتی) جرم افزایش می یابد و من فرض می کنم که این بر اینرسی تأثیر می گذارد و بنابراین شتاب را کاهش می دهد. سوال من این است: با توجه به مجموعهای از مقادیر برای $m$ و $n$، آیا اینرسی و نیروی اعمال شده همیشه در حالت تعادل قرار میگیرند و در نتیجه شتاب صفر (سرعت ثابت) به وجود میآید یا اینکه آیا جسم به شتاب خود ادامه میدهد، هرچند در حال کاهش. نرخ؟ | تعادل: اینرسی و نیروی کاربردی |
10979 | فرض کنید ذره A با ذره B با ذره تبادل E تعامل می کند. احتمالاً، از آنجایی که این فیزیک کوانتومی است، انتشار و دریافت ذرات مبادله تنها یکی از بسیاری از مسیرهای ممکن است که دو ذره می توانند توسط آن برهمکنش کنند. آیا این بدان معناست که A در حالت برهم نهی مداوم است که ذره مبادله ای را در هر جهت منتشر کرده است؟ و آنگاه B در حالت برهم نهی مداوم است که آن را جذب کرده است (و در نتیجه اگر نیرویی دخیل باشد حرکت کرده است) و نه؟ به نوعی این معقول ترین گزینه به نظر می رسد، زیرا جایگزین این است که A بداند B کجاست و آن را E در فرکانس تعیین شده توسط قدرت فیلدها ارسال کند. فرآیند بالا همچنین A و B را درگیر می کند زیرا آنها نمی توانند در مورد مبادله E اختلاف نظر داشته باشند. | برهم نهی و فعل و انفعالات واسطه ذره |
62650 | تقارن $R$ برای سوپرشارژهای $N$ $U(N)$ است. آیا می توان تقارن $R$ را تعمیم داد [بیایید $U(4)$) را به چیزی شبیه $U(2,2)$ تعمیم دهیم (شاید مشابه چرخش Wick $SO(3,1)$ به $SO (4) دلار؟)]؟ | ابرتقارن و گروه متقارن $R$-غیر فشرده؟ |
17288 | من حدود دو ساعت است که سعی می کنم این معادله را استخراج کنم:  اما به نظر نمی رسد که آن را دریافت کنم. در کلاس من، ما از آن برای اندازهگیری دقیق حجم اجسام نامنظم استفاده میکنیم، اما من کاملاً مشتق را از دست دادم. من به دنبال زالو گرفتن از اثبات کسی نیستم، اما هر کمکی در این مورد بسیار قدردانی خواهد شد. پیشاپیش از شما متشکرم * * * فقط در صورتی که کسی بخواهد اجرای من از پاسخ مارک را ببیند: $$ w_{dry} = m_{dry}g $$ $$ m_{dry}g = \rho_{o}Vg $$ $$ \ rho_{o} = \frac{m_{dry}}{V} $$ نیروهای وارد بر یک جسم مشابه، اما کاملاً در یک سیال غوطه ور شده اند: $$ w_{wet} = m_{خشک}g - B $$ $$ = m_{dry}g - \rho_{f}gV $$ $$ m_{خشک} - m_{wet} = \rho_{f}V $$ $$ \rho_ {f} = \frac{m_{خشک} - m_{wet}}{V}$$ بنابراین وزن مخصوص جسم نسبت به سیالی که در آن غوطه ور است این است: $$ S_{g} = \frac{\rho_{o}}{\rho_{f}} $$ $$ = \frac{\frac{m_{dry}}{V}}{\frac{m_{dry} - m_{wet}}{V}} $$ $$ = \frac{m_{dry}}{m_{dry} - m_{wet}} $$ | اثبات معادله توزین هیدرواستاتیک؟ |
39299 | 1. چرا برخی از مواد دیامغناطیس، برخی دیگر پارامغناطیس و برخی دیگر فرومغناطیسی هستند؟ 2. یا به عبارت دیگر، کدام یک از خواص اتمی آنها تعیین می کند که ترکیب کدام یک از سه شکل مغناطیس (در صورت وجود) را به خود بگیرد؟ 3. آیا پارامغناطیس به فرومغناطیس یک طیف پیوسته است یا هیچ منطقه خاکستری در این بین وجود ندارد؟ | چرا برخی از مواد دیامغناطیس، برخی دیگر پارامغناطیس و برخی دیگر فرومغناطیسی هستند؟ |
102436 |  (منبع) در اوایل این قطعه بیان می کند که سرعت شعاعی و مماسی عبارتند از: $$V_r = V_c \cos(\ آلفا) -V_{c,0} \sin (l)$$ $$V_t = V_c \sin(\alpha) -V_{c,0} \cos (ل)$$ اما من برای دیدن این مشکل دارم. مطمئناً سرعت شعاعی مربوط به $\sin (\alpha) $ و سرعت مماسی با $\cos(\alpha )$ خواهد بود؟ من همچنین گیج شده ام که چگونه سرعت خورشید و طول جغرافیایی کهکشانی گنجانده شده است. | سرعت شعاعی و مماسی یک ستاره |
43044 | من در حال تلاش برای تعیین گسترشی هستم که نیاز به استفاده از نمادهای $3j$ دارد. با این حال، من به برخی از مشکلات مفهومی برخورد می کنم. ابتدا، بسط نمادهایی تولید می کند که دارای m هستند که با الزامات عدد کوانتومی مطابقت ندارند که $m=-l، -l+1،...، l$. فکر می کنم به سادگی می توانم اینها را دور بریزم. دوم، من $m=m_1$ را با ارزیابی $m_1+m_2=m_3$ تعیین می کنم. من هرگز یک جمله غیر صفر نخواهم داشت زیرا $m_1+m_2+m_3=0$. کسی میتونه توضیح بده؟ | نمادهای Wigner $3j$ |
94835 | من می دانم که اصطکاک با جهت سرعت مخالف است، اما مشکل زمانی است که من نمی دانم جهت سرعت چیست. هنگامی که من یک FBD برای سیستم های پیچیده با رمپ و پولیس و چیزهای دیگر (با در نظر گرفتن نیروهای زاویه ای) ترسیم می کنم، واقعاً نمی دانم که جرم در حال شتاب یا حرکت به سمت پایین یا بالا است و بنابراین نمی دانم اصطکاک وجود دارد یا خیر. به سمت چپ یا راست. چگونه آن را بفهمم؟ آیا راهنمایی برای من برای کشف آن وجود دارد؟ پیشاپیش ممنون | جهت نیروی اصطکاک؟ |
9400 | سلام به همه، من در حال حاضر در حال گذراندن دوره برق و مغناطیس هستم و در پاسخ به این مشکل مشکل دارم. من پیش معلمم رفتهام، اما متأسفانه، او مدتی است که E+M را نگرفته است و نمیتواند به یاد بیاورد که چگونه این مشکل را حل کند. ما با هم کتابم را مرور کردیم، اما نتوانستیم نمونهای در رابطه با این نوع مشکل پیدا کنیم. (ما نمونه هایی از EMF های القایی را پیدا کردیم، اما به نظر می رسد جهش به یک میله چرخشی کار بسیار بزرگی است) وسط میله و عمود بر طول میله. اگر میله در یک میدان مغناطیسی خارجی موازی با محوری است که میله روی آن می چرخد، چگونه می توانم emf القایی را پیدا کنم؟ ضخامت میله ناچیز است اما طول آن L است. با سرعت 1500 دور در ثانیه می چرخد و میدان مغناطیسی آن 7.5T است. | EMF القایی یک میله فلزی در حال چرخش |
92453 | به نظر میرسد که «انتخاب خودکار» و «قضیه منحصربهفرد ترکیبی سهگانه» مشکل پایه ترجیحی را حل میکنند. اما فرض بر این است که سه بخش مورد بحث است.(سیستم، دستگاه، محیط) اما به نظر می رسد در بسیاری از مواقع نقش دستگاه را نداریم و در نتیجه فقط سیستم و محیط وجود دارد. به عنوان مثال، ما معمولاً می گوییم که سیستم توسط محیط خود نظارت می شود و بنابراین در حالتی با ارزش فیزیکی کلاسیک معین قرار می گیرد. در این شرایط که فقط دو بخش (سیستم و محیط) وجود دارد و شکل اشمیت از کل سیستم منحصر به فرد نیست، آیا می توان گفت که سیستم توسط محیط اندازه گیری می شود؟ | آیا بدون دستگاه می توان گفت که سیستم توسط محیط اندازه گیری می شود؟ |
64842 | لطفاً با استفاده از کلمات توضیح دهید که چرا میدان الکتریکی بالقوه است؟ من اثبات را با استفاده از انتگرال می دانم: $$A = \int_{12}q\vec{E}\cdot{d}\vec{r} = qQ\int_{12}\frac{\vec{r}\cdot{ d}\vec{r}}{r^3} = qQ\int_{r_1}^{r_2}\frac{dr}{r^2} = qQ\left(\frac{1}{r_1} - \frac{1}{r_2}\right)$$ (بنابراین کار فقط به مختصات ابتدا و انتها بستگی دارد). من به سختی می توانم آن را درک کنم و می خواهم بدانم چگونه آن را با استفاده از کلمات ثابت کنم (شاید با ریاضیات ساده مدرسه). | پتانسیل میدان الکتریکی |
56911 | یک توصیف از اثرات نسبیتی که من شنیده/خوانده ام چیزی شبیه به این است: همه چیز در فضازمان با سرعت ثابتی حرکت می کند. با این حال، جهت حرکت یک جسم در فضازمان می تواند تغییر کند. به عنوان مثال، اگر در حالت استراحت هستید، تمام حرکت شما در فضا-زمان از طریق زمان است. با این حال، اگر در حال راه رفتن هستید، بخشی از حرکت شما در فضازمان به سفر در فضا اختصاص می یابد. از آنجایی که کمتر از حرکت شما در فضازمان به سفر در زمان اختصاص می یابد، زمان محلی شما کندتر از زمان محلی محیط اطراف شما خواهد بود. نمی دانم این توصیف مدل خوبی است یا نه. تا آنجا که من می دانم، این فقط می تواند یک قیاس ناقص باشد. با این حال، اگر مدل خوبی باشد، به نظر من ممکن است نور فقط بخشی از کل حرکت خود در فضازمان را به حرکت در فضا اختصاص دهد: به نظر می رسد که نور نیز در زمان حرکت می کند. (این ممکن است به دلیل نسبیت همزمانی نادرست باشد. من واقعاً نمی دانم.) اگر هیچ چیز نمی تواند سریعتر از نور از فضا عبور کند اما نور تمام حرکت خود را در فضازمان به سفر در فضا اختصاص نمی دهد، آیا این بدان معناست که فضازمان کوانتیزه شده است؟ | آیا نور می تواند آهسته تر از محدودیت سرعت جهانی حرکت کند؟ آیا این می تواند به معنای کمی سازی فضازمان باشد؟ |
80563 | در حین پاسخ دادن به یک سوال، به این واقعیت فکر کردم که در مجموعههای تجربی علوم، چیزها را به طور غیر مستقیم اندازهگیری میکنند. مثال: راه اندازی آزمایش Pound-Rebka. میزان جذب با اندازه گیری شار پرتوهای گاما که جذب نشده بودند ارزیابی شد. اشعه گاما با استفاده از یک شمارنده سوسوزن ثبت شد. به عنوان یک تضاد تاریخی: زمانی که رادرفورد برای اندازه گیری انحراف ذرات آلفا تصمیم گرفت، این تنظیم شامل مشاهده مستقیم بصری سوسوزن بود. برای دیدن سوسوزن ها، یک دستیار چیزی حدود 20 دقیقه را در تاریکی مطلق سپری می کند، به طوری که چشمان او حداکثر حساسیت به نور را دارند. بدین ترتیب اندازه گیری تعداد ذرات آلفا که به صفحه سوسوزن برخورد می کنند به دست آمد. مثال: آزمایش کاوشگر گرانشی B. من انیمیشن های نحوه حرکت کره ها را دیدم. همه جا بودند. اثر مکانیک کلاسیک در حال انجام بود، در مقیاسی که سیگنالهای مورد نیاز را با درجههای زیادی از بین میبرد. برای تفریق آن جلوههای کلاسیک، باید به سطح جدیدی از پیچیدگی مدلسازی میشدند. آن کار اعلام عمومی نتایج را حدود یک سال به تاخیر انداخت. بیرون آوردن کالاها به تلاش زیادی برای داده کاوی نیاز داشت. آزمایشها عمیقتر و عمیقتر میشوند، تنظیمات بیشتر و دقیقتر میشوند. اغلب اندازهگیریهای پشتیبان به منظور کم کردن سیگنال اثرات دیگر از دادههای جستجو شده انجام میشوند. از روی کنجکاوی محض: آیا می توانید به نمونه های دیگری فکر کنید که در آن گام های بیشتری، داده کاوی گسترده و غیره برای تولید کالا برداشته شده است؟ | به دست آوردن اندازه گیری بسیار غیر مستقیم |
80568 | **اتم:**  **نوترون:**  **ذرات بنیادی:**  آیا مقیاس بر اساس وجود دارد اندازه همه ذرات کشف شده؟ از نوترون و پروتون به الکترون و به بوزون؟ با یکدیگر مقایسه کنید، مانند این  من سوالات مشابه زیادی پیدا کرده ام، اما هیچ تصویری وجود ندارد: چرا ذرات اندازه های متفاوتی دارند؟ مقایسه مقیاس اجسام سطح اتمی با مقیاس اجسام اندازه روزمره اندازه ذرات چگونه تعیین می شود؟ شتاب توسط ذرات کروی (مقیاس میکرو) توسط یک نیروی خارجی. اما به هر حال «اتم > هسته > پروتون > کوارک». آیا تصوری مانند تصویر منظومه شمسی وجود دارد که من اینجا قرار داده ام، **_برای همه ذرات کشف شده_**. یا با توده E=mc^2. **ویرایش.** فیلم فوق العاده ای درباره: Horizon: How Small Is the Universe پیدا کردم؟ | آیا مقیاس اندازه همه ذرات کشف شده وجود دارد؟ |
7526 | جاذبه در SM نادیده گرفته می شود. جرم سکون پروتون ~0.938 GeV/$c^2$ است. پروتون های LHC با انرژی 7 TeV حرکت خواهند کرد، احتمالاً با جرم نسبیتی حدود 7450 برابر جرم سکون. یک پرتو کیهانی با بالاترین انرژی در حدود 6 دلار بار برابر 10^{21}$ eV شناسایی شد. اگر یک پروتون بود، جرم نسبیتی آن حدود 6.4 دلار \ برابر 10^{12} دلار برابر جرم سکون بود. سوال من این است که در چه سطوح انرژی لازم است گرانش را در SM لحاظ کنیم؟ من می دانم که این مسئله برای شتاب دهنده های ذرات قابل پیش بینی نیست، اما رویدادهای نجومی مانند ابرنواختر قادر به تولید ذرات با انرژی بسیار بالا هستند. | جاذبه و مدل استاندارد |
62654 | اجازه دهید مدل معروف کین مله (KM) را به عنوان نقطه شروع خود در نظر بگیریم. با توجه به زمان معکوس (TR)، چرخش دو برابری (یا وارونگی فضای دو بعدی)، تقارن چرخشی 3 برابری و تقارن آینه ای سیستم شبکه لانه زنبوری، می توانیم اصطلاح مدار چرخشی ذاتی (SO) را استخراج کنیم. علاوه بر این، اگر یک میدان الکتریکی یکنواخت فضایی را عمود بر شبکه دو بعدی اعمال کنیم (اکنون تقارن آینه شکسته شده است)، یک عبارت SO از نوع راشبا (اضافی) پدیدار خواهد شد. برای ارائه واضح تر سوالم، ابتدا شرح مفصل تری از عملیات تقارن فوق در فرمالیسم کوانتیزه اول و دوم ارائه خواهم کرد. در ادامه، مختصات دکارتی سه بعدی که در آن شبکه دو بعدی در صفحه $xoy$ قرار دارد، تنظیم شده است. **زبان کوانتیزه اول:** (1) عملگر تقارن TR $\Theta:$ $\Theta\phi(x,y,z)\equiv \phi^*(x,y,z)$، از این پس، $ \phi(x,y,z)$ یک **تابع موج دلخواه** را برای تک الکترون نشان می دهد. (2) عملگر چرخشی 2 برابری $R_2:$ $R_2\phi(x,y,z)\equiv \phi(-x,-y,z)$، جایی که نقطه وسط پیوند نزدیکترین همسایه را انتخاب می کنیم به عنوان نقطه مبدا $o$ مختصات. 3 {2\pi}{3}& -\sin\frac{2\pi}{3}& 0\\\ \sin\frac{2\pi}{3}& \cos\frac{2\pi}{3} & 0\\\ 0& 0 & 1 \end{pmatrix}$ $\vec{r}=(x,y,z)$ و سایت شبکه را به عنوان نقطه مبدا $o$ مختصات. (4) **عملگر تقارن آینه $\Pi:$ $\Pi\phi(x,y,z)\equiv \phi(x,y,-z)$.** **زبان کوانتیزه دوم:** (1) عملگر تقارن TR $T:$ $TC_{i\uparrow}T^{-1}=C_{i\downarrow}، TC_{i\downarrow}T^{-1}=-C_{i\uparrow}$، که در آن $C=a,b$ عملگرهای نابودی هستند که به دو زیرشبکه گرافن اشاره شده است. (2) عملگر چرخشی دو برابری $P_2:$ $P_2a(x,y)P_2^{-1}\equiv b(-x,-y), P_2b(x,y)P_2^{-1}\equiv a(-x,-y)$، $P_2$ واحد است و نقطه وسط پیوند نزدیکترین همسایه را به عنوان نقطه مبدا $o$ مختصات انتخاب می کنیم. (3) عملگر چرخشی 3 برابری $P_3:$ $P_3C(\vec{x})P_3^{-1}\equiv C(A\vec{x})، \vec{x}=(x,y) ,C=a,b$، جایی که $A=\begin{pmatrix} \cos\frac{2\pi}{3}& -\sin\frac{2\pi}{3}\\\ \sin\frac{2\pi}{3}& \cos\frac{2\pi}{3} \\\ \end{pmatrix}$ و $P_3$ واحد هستند، ما سایت شبکه را به عنوان نقطه مبدا انتخاب می کنیم $o$ از مختصات. (4) **عملگر تقارن آینه ای $M:$ ????** همانطور که می بینید، این چیزی است که می خواهم بپرسم: چگونه عملگر تقارن آینه ای $M$ را **از نظر زبان کوانتیزاسیون دوم تعریف کنیم** برای این سیستم شبکه دو بعدی؟ یا شاید هیچ $M$ به خوبی برای این مدل تعریف نشده است؟ پیشاپیش ممنون **توضیحات:** (1) یک راه مستقیم برای تأیید درستی یا نبودن تعریف شما از $M$ به شرح زیر است: عبارت ذاتی SO $i\lambda\sum_{\ll ij \gg }v_{ij}C_i ^\dagger\sigma_zC_j$ باید تحت $M$ ثابت باشد در حالی که عبارت Rashba $i\lambda_R\sum_{<ij>}C_i^\dagger \left ( \mathbf{\sigma}\times\mathbf{p}_{ij}\right )_zC_j$ نخواهد بود. (2) در اینجا **عملیات آینه** فقط انعکاس در یکی از سه محور فضایی است (یعنی $(x,y,z)\rightarrow (x,y,-z)$) نه عملیات تعادل در زمینه تقارن CPT در نظریه میدان. | چگونه عملگر تقارن آینه ای را برای مدل Kane-Mele تعریف کنیم؟ |
52748 | رون میمون در پاسخ به این سوال گفت: > حد فضای مسطح نظریه مرزی AdS/CFT، نظریه ماتریس S یک نظریه فضای مسطح است، بنابراین نتیجه یکسان بود --- نظریه مرز برای > فضای مسطح تبدیل به فضای مسطح معمولی در داخل و خارج می شود، که فضای > هیلبرت را تعریف می کند، در حالی که در فضای AdS، این حالت های داخل و خارج به اندازه کافی > غنی هستند. (به دلیل ماهیت انشعاب هذلولی AdS) که شما می توانید > یک ارزش تئوری میدان کامل از حالت های روی مرز را تعریف کنید، و نظریه ماتریس S > به یک نظریه میدان کوانتومی واحد از نوع همسان خاص تبدیل می شود. حدس میزنم این بدان معناست که در نظریه پراکندگی فضای مسطح ابتدایی، شما میتوانید حالتهای درون و بیرون را به نوعی در نوعی مرز فضای مینکوفسکی در نظر بگیرید و این حالتهای درون و بیرون مشابه حالتهای CFT در فضا هستند. مورد AdS/CFT. سوال من این است که آیا می توان این محدودیت فضای مسطح AdS/CFT را با عبارات دقیق تری بیان کرد؟ (شاید شامل نظریه ریسمان باشد؟). هر مرجعی قدردانی خواهد شد. | محدودیت فضای مسطح AdS/CFT نظریه ماتریس S است |
57062 | # سوال: > ذره A که اسپین $\mathbf{J}$ آن کمتر از 2 است، به دو ذره اسپین-1/2 یکسان از نوع B تجزیه می شود. > > مقادیر مجاز تکانه زاویه ای مداری $\ چیست؟ mathbf{L}$، > چرخش ترکیبی $\mathbf{S} = \mathbf{s}_1+\mathbf{s}_2$ (که در آن > $\mathbf{s}_1$ و $\mathbf{s}_2$ بردارهای اسپین ذرات B هستند)، > و کل حرکت زاویه ای $ \mathbf{J}$ از محصولات پوسیدگی؟ نتایج > را از دو حالت به دست آورید: ابتدا اگر ذره A دارای برابری فرد باشد و سپس اگر A دارای برابری زوج > باشد. # افکار من: ذره A می تواند اسپین-1/2، اسپین-1 یا اسپین-3/2 باشد. از آنجایی که $\mathbf{J}<2$، میبینیم که چهار احتمال برای A وجود دارد: $$ \begin{align*} &(1): \;\;\mathbf{S}_A = 1/2 \quad \quad \mathbf{L}_A = 0 \quad\Rightarrow\quad \mathbf{J} = 1/2 \\\ &(2):\;\;\mathbf{S}_A = 1/2 \quad\quad \mathbf{L}_A = 1 \quad\Rightarrow\quad \mathbf{J} = 3/2 \\\ & (3):\;\;\mathbf{S}_A = 1 \quad\quad\quad \mathbf{L}_A = 0 \quad\Rightarrow\quad \mathbf{J} = 1 \\\ &(4):\;\;\mathbf{S}_A = 3/2 \quad\quad \mathbf{L}_A = 0 \quad\ Rightarrow\quad \mathbf{J} = 3/2 \\\ \end{align*} $$ اسپین کل ذرات B می تواند یکی باشد 1 دلار یا 0 دلار، و هر ذره می تواند به طور جداگانه یک تکانه زاویه ای مداری، همراه با تکانه زاویه ای ذرات به عنوان یک سیستم داشته باشد. با این تفکر، موارد 1،2 و 4 غیرممکن است، زیرا تکانه زاویه ای مداری ذرات B یک عدد صحیح است، همانطور که اسپین کل آنها (و در نتیجه تکانه زاویه ای کل آنها نیز یک عدد صحیح است). بنابراین متوجه میشویم که تنها مورد 3 مجاز است، بنابراین کل تکانه زاویهای ذرات B $1$ و تکانه زاویهای مداری آنها $0$ است (بنابراین $\mathbf{J}=1$). من به شدت احساس می کنم که این نادرست است، زیرا سؤال مواردی را می پرسد که A برابری فرد و زوج دارد (این حتی به چه معناست؟!) بنابراین فکر می کنم باید بیش از یک پاسخ ممکن باشد. کجا اشتباه کردم؟ | چگونه برابری با تعیین تکانه زاویه ای مرتبط است؟ |
100667 | مدتهاست که این شک در ذهنم وجود دارد، ببینید آیا یک پنکه را در فضا می چرخانیم یا خیر: برای همیشه به چرخش خود ادامه می دهد و هرگز متوقف نمی شود. به دلیل عدم وجود اصطکاک هوا در فضا. من هرگز واقعاً نمی توانستم این واقعیت را بپذیرم. بنابراین من به وضعیت زیر فکر کردم: یک فن را می گیرم و آن را می چرخانم و این فن در بالای یک توربین است. پس آیا توربین برای همیشه برق تولید نمی کند؟ یا اگر به جز یک توربین نمی توانید، بگذارید بگوییم به فن وصل و محور می کنم که به نوبه خود آهنرباهایی به آن وصل شده است، آهنرباهای دیگری اطراف آن هستند و به یاد داشته باشید که چیز در حال چرخش است، بنابراین انرژی تولید می کند ...؟ یا اگر من کاری کنم که یک توپ دور یک محور بچرخد. امیدوارم خودم را روشن کرده باشم، که به گفته من، توپ / هوادار به دلیل عدم وجود اصطکاک متوقف نمی شود. آیا آن را؟ چرا؟ ببخشید اگر احمقانه به نظر می رسد. من فقط یک دانش آموز جوان 15 ساله هستم و علاقه مند به فیزیک هستم، بنابراین عادت دارم تمام نظریه ها را قبل از پذیرش آنها به چالش بکشم... **به روز رسانی** از سوال می خواهم بگویم که این باعث قانون بقای می شود. انرژی برای شکست خوردن؟ (البته نمی شود و من آن را می دانم) اما من کسی را می خواهم که بتواند آن را به من ثابت کند بدون اینکه بگوید .... چون انرژی حفظ می شود ... متوجه شدم، چه تلاشی می کنم بپرسم؟ | ایجاد انرژی! |
43042 | من در تلاش برای حل تمرینی در اپتیک کلاسیک بودم که شامل یافتن نوع قطبش پروفیل های میدانی خاص بود. و با تجزیه و تحلیل این یکی: $$E_x(z,t) = |E|sin(kz-\omega t)\\\ E_y(z,t)=|E|sin(kz-\omega t +\frac {\pi}{4})$$ ابتدا متوجه شدم که این برهم نهی یک قطبش بیضوی و یک خطی با تقسیم $sin$ به دو قسمت است، سپس آن را رسم کردم و کشف کردم که در واقع این یک بیضی مایل است. من را به این نتیجه رساند که بر هم گذاشتن یک طولی تعریف شده و یک بیضوی، بیضی دیگری می دهد. حالا من به یاد می آورم که می شنوم که قطبش ابتدایی دو قطب دایره ای هستند، که باید به این معنی باشد که هر بیضی یا طولی را می توان به مجموع قطبش دایره ای تجزیه کرد، درست می گویم؟ چون به طور رسمی برای من مشخص نیست. ps: همچنین، اصطلاحات TM و TE که پلاریزاسیون تک فوتون ها را برچسب گذاری می کنند به چه چیزی اشاره دارد؟ من چند بار با آنها برخورد کردم، اما هیچ وقت تعریف نشدند. | آیا قطبش های دایره ای مبنایی برای هر قطبش نوری هستند؟ |
96527 | مقاله جدید هاوکینگ ژانویه 2014 (arXiv:1401.5761v1) در صفحه 3 بیان می کند: > عدم وجود افق رویداد به این معنی است که هیچ سیاهچاله ای وجود ندارد - به معنای رژیم هایی که نور نمی تواند تا بی نهایت از آنها فرار کند. هر چند افق های ظاهری وجود دارد که برای مدتی باقی می ماند. اگر نور می تواند _همیشه_ فرار کند، پس با هندسه ساده تنها مسیری که می توان از طریق آن نور را از اعماق یک سیاهچاله ساطع کرد، مستقیم به سمت بالا است. یعنی، من بیانیه بالا هاوکینگ را به عنوان ادعایی میخوانم که وقتی جسمی به درون سیاهچاله میافتد، میبیند که منظرهاش از جهان خارج به زاویهای کوچکتر و کوچکتر مانند نقطه کوچکتر میشود. با این حال، از نظر انتقادی و بر خلاف دیدگاه های قبلی، آن نکته پایانی _هرگز_ به طور کامل ناپدید نخواهد شد. جسمی که میلیاردها سال پیش بلعیده شده است، بنابراین زاویه جامد بسیار کوچکی را حفظ خواهد کرد که در نهایت یک فوتون به اندازه کافی عمودی به دلیل جابجایی گرانش با فرکانس بسیار پایینتری دوباره به دنیای خارج ظاهر میشود. اندازه این زاویه جامد باید مستقیماً با دمای ظاهری سیاهچاله به ناظر بیرونی مرتبط باشد. دلیل این امر این است: یک سیاهچاله بسیار بزرگ، مثلاً یک مرکز کهکشانی، مانند یک کوره بسیار داغ اما کاملاً عایق است که در آن تنها یک سوراخ فوق العاده کوچک به ناظر بیرونی اجازه می دهد تا فضای داخلی را ببیند. از آنجایی که دمای ظاهری میانگین آن روزنه کوچک در کل سطح کوره خواهد بود، نتیجه دمای ظاهری است که به طرز وحشتناکی نزدیک به صفر مطلق است. برعکس، یک سیاهچاله بسیار کوچک در محدوده کوههای جرمی، به سختی گرانش کافی برای نگه داشتن فوتونهای ساطع شده به صورت افقی در مدار دایرهای خواهد داشت. اینها سیاهچاله های در حال انفجار هاوکینگ هستند. زاویه تابش جامد تقریباً نیمکره خواهد بود، به این معنی که سوراخ اساساً تمام عایق گرانشی خود را از دست داده است. من مطمئن نیستم که مکانیک کوانتومی حتی برای توصیف اتفاقات بعدی مورد نیاز باشد، زیرا مانند باز شدن ناگهانی سمت یک محفظه کاملاً عایق حاوی چگالی باورنکردنی انرژی است. بنابراین، بوم، زمان بزرگ. اتفاقاً، اگر ماده ای که در سیاهچاله سقوط می کند، همیشه حتی ردی از ارتباط با دنیای خارج را حفظ می کند، من تقریباً مطمئن هستم که نمی توانید قوانین حفاظت عمیق مبتنی بر تقارن را رد کنید. به نظر می رسد که هاوکینگ در صفحه 3 ادعا می کند که چنین چیزی را بیان می کند: > جسم فرو ریخته هرج و مرج به طور قطعی اما بی نظم تابش می کند. یک شیء فرو ریخته آشفته یک جسم انرژی خالص نیست. بنابراین وقتی یک سیاهچاله کوچک تغذیه شده با پاد ماده آخرین عایق گرانشی خود را از دست می دهد، شرط می بندم که نشانه انفجار تشعشع حاصل تا حدی با سیاهچاله ای با همان جرم که از ماده تغذیه می شود متفاوت است. یکی از فکرهایی که من در مورد سیاهچاله جدید هاوکینگ خیلی دوست دارم این است که به نظر می رسد راهی را برای خلاص شدن از تمایز بسیار مستعد پارادوکس بین جرم تکینگی و جرم افق رویداد نشان می دهد. در اینجا فقط یک مثال کوچک وجود دارد: برای یک سیاهچاله مرکز کهکشانی، دقیقاً چگونه انرژی جرم-انرژی را از تکینگی به افق رویداد پمپ می کند، با این فرض که حتی می توان مکان معقول و خودسازگاری برای آن افق تعریف کرد؟ اگر سیاهچاله ها تبخیر شوند، باید این کار را به نحوی انجام دهید، و مکانیسم آن چندان واضح نیست. در عوض به نظر می رسد هاوکینگ به سمت نوعی اتحاد مجدد درون سیاهچاله با افق رویداد پیش می رود. در طرح جدید او، حتی زمانی که فضای داخلی از نظر نجومی دروننگر و منزوی میشود، هرگز جهش نهایی را انجام نمیدهد و خود را از افق ظاهری جدا میکند که اکثریت قریب به اتفاق فوتونها در آن به عقب میافتند. حدس من این است که بررسی مجدد دقیق مختصات Kruskal-Szekeres بر حسب مقادیری که مجبور هستند با دنیای خارج در ارتباط باقی بمانند و با دنیای بیرون معنادار باشند، بینش هایی را در مورد آن ارائه می دهد. من حتی بر اساس این ایدههای متقارنتر شرط میبندم که سیاهچالههای کوچک باید بسیار بیشتر از آنچه ما به آنها اعتبار میدهیم، باشند. برای مثال، کوچکترها زمانی که در مرکز ستارگان در حال فروپاشی تشکیل میشوند، ممکن است تقریباً متقارن زمانی باشند، و بنابراین میتوانند در آن مرحله تقریباً به همان راحتی که میتوانند ایجاد شوند، از بین بروند. به نظر می رسد هاوکینگ دوباره عمیقاً علاقه مند به کاوش در تقارن های بالاتر بین فروپاشی و تابش مجدد است: > این نشان می دهد که سیاهچاله ها باید به عنوان حالت های مرزی ناپایدار میدان گرانشی دوباره تعریف شوند. همچنین به این معنی است که CFT در مرز فضای ضد دیسیتر نسبت به کل فضای ضد دی سیتر دوگانه خواهد بود و نه صرفاً منطقه خارج از افق. حدس خودم، پیشبینیای که حدس میزنم، این است که جهش عجیبی که در آخرین لحظه در هستههای ستارگان در حال فروپاشی مشاهده میشود، چیزی نیست جز یک سیاهچاله کوچک که برای مدت کوتاهی شکل میگیرد و سپس به همان سرعت خود ویران میشود. چرا نه؟ سیاهچالههای کوچک هاوکینگ قبلاً منفجر میشوند، بنابراین این فقط تعمیم آن مفهوم به طیف وسیعتری از جرمها است، البته با سطوح بالاتری از تقارن زمانی که حفرههای بزرگتر را ناپایدار میکند. سیاهچاله های پایدار این کار را انجام می دهند | آیا سیاهچاله جدید هاوکینگ در مورد زاویه پرتاب فوتون است؟ |
123178 | چرا نور نمی تواند الکترون ها را از اتم ها خارج کند (یعنی تابش یونیزاسیون انجام دهد)؟ اگرچه انرژی فوتون های نور کم است (کم و بیش 2 eV)، آیا 5 فوتون نمی توانند متوالی به الکترون برخورد کنند و آن را از مدار خارج کنند؟ | رابطه شدت یونیزاسیون الکترونها |
56918 | عواقب اعمال اصل عدم قطعیت در سیاهچاله ها چیست؟ آیا اصل عدم قطعیت نیاز به اصلاح در زمینه یک سیاهچاله دارد و اگر چنین است پیامدهای این اصلاحات چیست؟ | اصل عدم قطعیت و سیاهچاله ها |
52891 | من به این فکر می کردم که شاید موارد باطنی وجود داشته باشد که نیرو در مکانیک کلاسیک به صورت $F=dp/dt$ داده نمی شود، بلکه به عنوان تابعی از $F=F(p,q,\dot{p},\) داده می شود. dot{q})$ به عنوان مثال، چیزی شبیه به: $k\cdot \frac{dp}{dq}$ با ثابت مناسب $k$، یا هر نوع تابع دیگری از p,q و زمان آن مشتقات آیا مدل اسباب بازی هایی وجود دارد که نظریه پردازان در مورد این ایده پیشنهاد کنند؟ | اگر $F\neq \frac{dp}{dt}$؟ |
95763 | من می دانم که با استفاده از یکی از معادلات ماکسول، $$\vec{\nabla} \times \vec{E}(\vec{x})=0،$$ می توان گفت که $$\vec{E}(\ vec{x})=-\vec \nabla \phi(\vec{x}).$$ با این حال، نمیتوانم دلیل آن را پیدا کنم یا درک کنم. آیا کسی می تواند من را در جهت درست راهنمایی کند؟ | چرا $E=\nabla\phi$ از $\nabla\times E=0$ دنبال میشود؟ |
78273 | من یک آزمایش فکری دارم که در درک من به پیام رسانی سریع تر از پیام های سبک منجر می شود، و امیدوارم جامعه فیزیک.SE بتواند به من در حل آن کمک کند. باید بگویم که بیشتر درک من از مکانیک کوانتومی از این سخنرانی های فاینمن ناشی می شود، اگرچه من یک رشته ریاضی هستم و بیشتر می توانم از طریق فیلتر غیرمستقیم که او قرار می دهد ببینم. (اتفاقاً او این کار را به طرز شگفت انگیزی انجام می دهد. ای کاش من در این کار خوب بودم.) بگویید که شما یک منبع نور، دو آینه نیمه شفاف با 4 درصد احتمال انعکاس یک فوتون و یک حسگر دارید. اگر دو آینه را به موازات یکدیگر قرار دهید و نور را روی آن بتابانید، حسگر بسته به فاصله بین آینه ها بین 0\%$ تا تقریبا 16$$$ شانس ثبت فوتون منعکس شده خواهد داشت. آینه ها را برای حداکثر تداخل سازنده تنظیم کنید. اگر کنترل کامل زمان منبع نور را دارید (مثلاً یک فوتون را دقیقاً یک بار در هر میلی ثانیه می فرستد)، و حسگر می تواند با زمان بازتاب فوتون از آینه اول و آینه دوم متفاوت باشد. آینه، پس همانطور که من آن را درک می کنم، پدیده تداخل ناپدید می شود. شما فقط یک شانس (کمتر از) $8\%$ برای ثبت یک فوتون خواهید داشت. مشکل اینجاست: اگر سنسور دیگری در طرف دیگر آینهها داشته باشم، بسته به وضوح زمانی حسگر اول، 84$\%$ یا 92$\%$ (یعنی بقیه) فوتونها را ثبت میکند. ارسال شده توسط منبع اگر حسگر اول از آینهها و حسگر دوم بسیار دور باشد، تغییر وضوح زمانی (یا فقط تعویض سنسور) تأثیر فوری بر تعداد فوتونهای ثبتشده در حسگر دوم خواهد داشت. من اعتقاد ندارم که این درست باشد، اما تا آنجا که درک من از مکانیک کوانتومی پیش می رود، این نتیجه ای است که به دست می آورم. | سریعتر از پیام های نور (رزولوشن پارادوکس) |
68907 | یک لنز نوری نور را طبق یک قانون (به دلیل شکل خاصش) متمرکز می کند و ما آن قانون را می دانیم. حال، به جای ساخت لنزهای بزرگتر و بزرگتر، آیا می توانیم از مجموعه ای از سنسورهای نوری و قانون ذکر شده در بالا برای تمرکز نور بدون استفاده واقعی از لنز استفاده کنیم؟ | شبیه سازی لنز نوری |
127240 | من در حال خواندن این مقاله سیستم دینامیکی گسسته غیر خطی هستم. نویسندگان اصطلاح مدل هذلولی را ذکر می کنند. این به چه معناست؟ | اصطلاح مدل هایپربولیک به چه معناست؟ |
20469 | آیا راهی جز ریاضیات انتزاعی برای تجسم ابعاد بالاتر وجود دارد؟ فیزیکدانانی که در فیزیک انرژی بالا کار می کنند در ابعاد بالاتر زندگی می کنند (جناسی در نظر گرفته شده)، با ابزارهای ریاضی پیچیده خود به راحتی در ابعاد بالاتر کار می کنند. یک مثال ساده از $n$-sphere $S^N$ http://en.wikipedia.org/wiki/N-sphere را در نظر بگیرید. * 0-کره $S^0$ یک جفت نقطه ${c − r, c + r}$ است و مرز یک پاره خط (1 توپی $B^1$) است. * 1-کره $S^1$ دایره ای با شعاع $r$ است که در مرکز $c$ قرار دارد و مرز یک دیسک است (B^2$$2 توپی). * 2 کره $S^2$ یک کره 2 بعدی معمولی در فضای اقلیدسی 3 بعدی است و مرز یک توپ معمولی است (گوی 3 $B^3$). * 3-کره $S^3$ یک کره در فضای اقلیدسی 4 بعدی است. مشکل این است که فکر می کنم چقدر سخت است که بتوانم یک کره 3 را تجسم کنم. | مشکل در تجسم بیش از سه بعد فضایی |
134762 | برای پروژه ای که برای دوره مقدماتی اخترفیزیک انجام می دهم، سعی می کنم تفاوت های ظریف فیزیک نوترینوهای خورشیدی را درک کنم. با این حال، بیشتر چیزهایی که در هنگام توضیح نوسانات نوترینو گفته می شود، از من گذشته است، زیرا من هیچ پیش زمینه ای در فیزیک ذرات/هسته ای ندارم. لطفاً کسی می تواند به من بگوید که برای درک کمی فیزیک نوترینوهای خورشیدی باید چه مفاهیمی را درک کنم؟ توصیه های کتاب و مقاله بسیار قدردانی خواهد شد. | منابع در مورد فیزیک نوترینوهای خورشیدی |
20467 | منبع برق رعد و برق چیست؟ نه سوخت مصرف می کند و نه شکافت/ همجوشی اتمی، اما مقدار زیادی انرژی تخلیه می کند. آیا ایجاد رعد و برق مصنوعی با همان روش رعد و برق طبیعی امکان پذیر است؟ اگر هست آیا می توانیم از همان منبع نیروگاه ایجاد کنیم؟ | برق رعد و برق؟ |
67026 | من قادر به اندازه گیری گذردهی نسبی $\varepsilon_r$ یک سیال هستم و می خواهم رسانایی همان سیال را محاسبه کنم. کسی میتونه به من راهنمایی کنه که چطوری این کار رو انجام بدم؟ من یک فرمول برای محاسبه رسانایی پیدا کردم اما مطمئن نیستم درست یا غلط باشد. فرمول $$\varepsilon=\varepsilon_r\varepsilon_0 + j\frac\sigma\omega،$$ است اما من می دانم که $$\varepsilon=\varepsilon_r\varepsilon_0 .$$ اگر برابر است، $\sigma$ باید باشد طبق این فرمول صفر به نظر من مورد بالا اشتباه است. آیا کسی می تواند به من بگوید چگونه رسانایی یک ماده را از روی گذردهی آن محاسبه کنم؟ | رابطه بین گذردهی و رسانایی |
109526 | من به یک وب سایت http://easycalculation.com/engineering/electrical/solenoid-force.php می روم. اگر من یک آهنربای قوی داشته باشم (حداکثر نیروی کشش 50 پوند) به جای مواد فرومغناطیسی چه؟ نیرو چگونه تغییر می کند؟ | چگونه نیروی تولید شده از سیم پیچ آهنربا به آهنربا را محاسبه کنیم؟ |
95769 | جهت انتشار با یک خط نشان داده می شود. یک بار مثبت در امتداد این خط با سرعت c حرکت می کند. یک بار منفی در امتداد خطی عمود بر جهت انتشار و در صفحه قطبش حرکت می کند. حرکت بار منفی در امتداد این خط هارمونیک ساده است، یعنی سینوسی. همراه با این، بار منفی دارای مولفه سرعتی است که از نظر قدر و جهت، با بار مثبت یکسان است. محیط خلاء و موج موج نور است. من برای درک بهتر یک نمودار اضافه می کنم. من آن را با یک موج الکترومغناطیسی مقایسه می کنم. آیا می توانم یک موج الکترومغناطیسی را به این شکل نشان دهم؟  این نمایش از بسیاری جهات ناقص است. اما برای درک تأثیر میدان مغناطیسی بر موج EM این نمایش مفید خواهد بود. آیا این گفته درست است؟ | آیا می توان یک موج EM را برحسب دوقطبی نشان داد؟ |
133175 | آیا می توان الکل غلیظ تری را با استفاده از شراب در دستگاه خورشیدی به جای آب دریا بدست آورد؟ اگر بله، همانطور که من شک داشتم، غلظت (الکل) تقطیر با زمان چگونه تغییر می کند؟ من انتظار دارم که به اوج خود برسد، سپس به غلظت اولیه کاهش یابد زیرا آب نیز به صورت تقطیر متراکم می شود. آیا می توانید برای این تنوع تحلیلی ارائه دهید؟ | عکس های خورشیدی با شراب |
122809 | داشتم در مورد چگونگی آزمایش اینکه آیا یک معادله دیفرانسیل معمولی مرتبه دوم دارای تکینگی در بی نهایت از آرفکن و وبر بودم می خواندم. من مراحل را ریاضی فهمیدم اما کاربرد فیزیکی آن را پیدا نکردم. آیا کسی می تواند یک مثال (مرتبط با فیزیک) از ساخت یک راه حل سری در چنین موردی در مورد بی نهایت بیاورد، به ویژه اگر بی نهایت یک نقطه منفرد منظم باشد؟ دوم، توسعه یک راه حل سری در مورد بی نهایت به چه معناست؟ حدس میزنم بینهایت مانند سایر نقاط روی محور محدود، مانند x=0، خیلی خوب تعریف نشده و منحصربهفرد نیست. پس چگونه می توان چنین سریالی را معنا کرد؟ | آیا مثال فیزیکی مرتبطی از ساخت راه حل سری در مورد بی نهایت یک معادله دیفرانسیل معمولی وجود دارد؟ |
52746 | درک من از نسبیت در سطح مبتدی است، بنابراین لطفا با من همراه باشید تا به یک مبتدی کمک کنم تا درک کند. چیزی که من نمی فهمم این است که اگر نزدیک به سرعت نور سفر کنید، به عنوان مثال در این ویدیو متوجه اثراتی خواهید شد. https://www.youtube.com/watch?v=-CIs3jOnfiM می گوید که نزدیک به سرعت نور شاهد اعوجاج خواهید بود. اکنون همچنین گفته می شود که هیچ موقعیت ثابتی وجود ندارد، همه چیز نسبت به اجسام دیگر در حال حرکت است. با این حال، بگذارید بگوییم سه نفر هستند، یکی خودم هستم، من آرام می نشینم. شخص A و B در کنار من نشسته اند سپس در جهت مخالف من حرکت می کنند و دقیقاً همان مقدار انرژی (تراست) را برای مدت زمان مشابهی اعمال می کنند تا از من شتاب بگیرند. هر دوی آنها به سرعت نور، البته در جهت مخالف یکدیگر، نزدیک شدند. سپس آنها برای گزارش یافته های خود نزد من آمدند. آیا ممکن است شخص A در زمانی که نزدیک به سرعت نور حرکت می کرد، اعوجاج بیشتری نسبت به شخص B تجربه کرد؟ آیا این نشان می دهد که من واقعاً ساکن نیستم، اما در واقع سرعتی نسبت به سرعت نور داشتم؟ اگر من با 3 دوستم با هم با سرعت زیاد به راه افتادیم، همه با هم در یک جهت حرکت می کنیم، با سرعتی که فکر می کنیم نصف سرعت نور است، سپس همان آزمایش را انجام دهیم. آیا حداقل یکی از آنها شخص A یا B قبل از دیگری اثرات را تجربه نمی کند؟ البته یکی از آنها به سرعت نور سریعتر از دیگری می رسد درست است؟ وقتی گفتم اثرات منظورم همان چیزی است که در اولین ویدیو در یوتیوب توضیح داده شده است. اگر شخص A و B درجات متفاوتی از اثرات را تجربه کنند، آیا این نشان نمی دهد که واقعاً یک چارچوب مرجع ثابت وجود دارد؟ | آیا چارچوب مرجع ثابتی وجود دارد؟ |
45208 | در مورد تفنگهای گاوس که در حال حاضر در حال توسعه هستند، که در آن یک راب به سمت پایین خطی از آهنرباهای الکترومغناطیسی به پایین کشیده میشود، که توسط یک میکروکنترلر برای دستیابی به سرعت زیادی در مدیریت سوئیچینگ آهنرباها تسهیل میشود، آیا شلیک سلاح باعث ایجاد لگد میشود؟ اگر چنین است، چگونه می خواهید آن پس را محاسبه کنید؟ | آیا تفنگ گاوس مبتنی بر میدان های مغناطیسی ایجاد شده دارای ضربه ای است؟ |
68905 | من واقعاً در شرایط گیج پسزمینه برای فضای مدول تک قطبیهای BPS گیج شدهام: \begin{equation} D_i \delta A_i + e [\phi , \delta \phi]=0 \end{equation} میتوانم ببینم که این شرایط مانند این است که بگوییم $\delta A_i$, $\delta \phi$ با استفاده از درونی تبدیلهای گیج کوچک متعامد هستند. محصول اما نمیدانم چرا این شرط تضمین میکند که تغییر شکلهای فیلد $\\{A_i,\phi\\}$ (در اندازهگیری زمانی) دوباره در فضای مدول باشد. به عنوان مثال، معادله (2.21) در http://arxiv.org/abs/hep-th/9603086 (توجه داشته باشید که آنها از نماد متفاوتی نسبت به من در معادله بالا استفاده کرده اند). میخواستم بدونم کسی میتونه اینو برام توضیح بده یا منبعی به من بده که اینو توضیح بده؟ با احترام، هانتر | وضعیت گیج پس زمینه در فضای مدولی |
102438 | **مشکل** سعی می کنم معادله ای برای محاسبه دمای سوخت بر اساس دمای محیط، نرخ تبادل حرارت و جرم ایجاد کنم. ایده بسیار ساده است. وقتی جرم گرم می شود، بسته به اینکه چقدر بزرگ یا کوچک است - دما تغییر می کند و با دمای محیط سازگار می شود. موارد مورد علاقه عبارتند از دمای محیط، دمای تنظیم شده (بازخورد به انتگرالگر)، جرم و تبادل حرارت. تا اینجا، درک من این است که چیزی شبیه به این است: $$T = T_{amb}\frac1m\cdot\int\dot{Q}\,dt$$ من از فیزیک لذت می برم بنابراین کاملا مطمئن هستم که این فرمول مال من به اندازه آشغال است! کسی میتونه اگه منبع خوبی هست راهنمایی کنه؟ **نکته** همچنین اگر معادله ای نیاز به حجم داشته باشد خوب است زیرا من می توانم از حجم ظرف نیز استفاده کنم. **به روز رسانی** بعد از اولین پاسخ از @Wojciech، من فرمول را ساده کردم: $$T = h\frac1C\frac1m\cdot\int(T_{amb}-T)dt$$ آیا راه حل بهتری وجود دارد ? من فرض می کنم که واحدها عبارتند از: 1) h = مبدل حرارتی (W) 2) C = ظرفیت گرمایی ویژه (kJ/kg/Korcelcius) 3) m = جرم (kgs) آیا این یک فرمول قابل قبول است؟ | دمای سیال به عنوان تابعی از جرم و دمای محیط |
81612 | اگر یک هادی حامل جریان را در نظر بگیرید، هر لحظه یک الکترون وارد رسانا می شود، الکترون دیگری از هادی خارج می شود. بنابراین، هادی حامل جریان شارژ نخواهد شد (یعنی هیچ بار مثبت یا منفی خالصی نخواهد داشت). و میدان مغناطیسی در اطراف آن به دلیل حرکت الکترون ها ایجاد می شود. توجه به این نکته مهم است که اگر فقط الکترون ها را متحرک فرض کنیم و هسته ها (هسته های مثبت) را ایستا فرض کنیم، میدان مغناطیسی فقط به دلیل الکترون ها ایجاد می شود. بنابراین، تنها میدان الکتریکی تولید شده به دلیل هر یک از الکترون ها و هسته های مثبت لغو می شود. از آنجایی که به دلیل هسته های مثبت میدان مغناطیسی وجود ندارد، نمی توان انتظار داشت که میدان مغناطیسی لغو شود. [فکر کردن در مورد چگونگی خنثی شدن میدان برداری الکتریکی، با حرکت الکترون ها و هسته های مثبت در حالت سکون، دشوار است، هر توضیح یا اصلاحی در این رابطه قابل درک خواهد بود] سرعتی که انرژی یا سیگنال ها در یک هادی حرکت می کنند. در واقع سرعت **موج الکترومغناطیسی** است، نه حرکت الکترونها. [این عبارت اصلاح شده ای است که از دایره المعارف ویکی استخراج شده است- **سرعت الکتریسیته**] به این ترتیب، _اگر به این معنی باشد که در اطراف هادی هم میدان الکتریکی و هم میدان مغناطیسی وجود داشته باشد، به دلیل موج الکترومغناطیسی، خلاف عبارات فوق در مورد میدان الکتریکی در اطراف رسانا به دلیل بار خالص صفر باشد. _ آیا میدان الکتریکی و میدان مغناطیسی در اطراف هادی حامل جریان وجود دارد؟ یا یعنی فقط میدان مغناطیسی در اطراف هادی حامل جریان وجود دارد؟ _NOTE_ با بحث تا کنون (2/11/2013)، من تفاوتی در پاسخ ها با توجه به AC و DC پیدا کردم. بنابراین، از اینجا به بعد، من می خواهم این سوال در هر دو AC و DC مورد بحث قرار گیرد. به هر کس پیشنهاد می شود پاسخ های خود را با توجه به هر دو مورد (AC و DC) به روز کنند. [تمام اظهارات من، با در نظر گرفتن دی سی، به نظر من است. از هرگونه توصیه اصلاحی استقبال می شود] _LINKS_ * این پیوند http://en.wikipedia.org/wiki/Relativistic_electromagnetism ایده ای در مورد میدان های اطراف یک هادی حامل جریان با توجه به چارچوب های مختلف مرجع به شما ارائه می دهد. * من با سؤال کاملاً مشابهی روبرو شدم آیا سیم حامل جریان در بیرون میدان الکتریکی ایجاد می کند؟ . دریافتم که سوال اول فرض وجود میدان الکتریکی در اطراف رسانای حامل جریان بود و پاسخ دوم فرض عدم وجود میدان الکتریکی در اطراف هادی حامل جریان بود. * من از طریق پیوند: http://www.ultracad.com/articles/propagationtime.pdf رفتم، وجود میدان الکتریکی و مغناطیسی را در اطراف یک هادی حامل جریان بیان می کند. * من نگاهی به این سوال انداختم، سردرگمی بین میدان الکتریکی و میدان مغناطیسی یک ذره باردار، تلاش واضحی دارد تا بگویم، هیچ میدان الکتریکی در اطراف هادی حامل جریان وجود ندارد. | چه میدان هایی در اطراف هادی حامل جریان تولید می شود؟ |
60657 | من در حال حاضر مشغول انجام برخی کارها بر روی ارائه ای در مورد گرافن هستم، و به مقالات متعددی برخورد کردم که ادعا می کنند چیزی در امتداد خطوط > لازم است یک فیل، متعادل شده روی یک مداد، صفحه ای از گرافن را به ضخامت ساران بشکند. بسته بندی / فیلم چسبناک. سوال من این است که آیا مدرک / محاسباتی برای پشتوانه این ادعا وجود دارد؟ به نظر میرسد هر مقالهای که با آن برخورد میکنم بسیار شبیه است و نمیتوانم منبع اصلی را پیدا کنم که ممکن است حاوی مدرک باشد، یا پیوند مقاله/مطالعه مربوط **منابع** * http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/ article-2045825/ورق-گرافن-قوی-فیلم-پشتیبانی-فیل.html * http://www.scientificamerican.com/article.cfm?id=balancing-act | برای شکستن ورقه ای از گرافن به ضخامت فیلم چسبیده به یک فیل نیاز است که روی یک مداد متعادل است. |
63303 | منبع متعارف برای یافتن توابع همبستگی زوجی برای اتم ها در مواد مختلف چیست؟ من به محاسبات عددی و اندازهگیریهای تجربی علاقهمندم (مانندی که ممکن است از پراکندگی نوترون بدست آید). آیا منبع رایگان موجود است؟ | از کجا می توان توابع همبستگی جفت را برای مواد مختلف پیدا کرد؟ |
48130 | این نحوه تعیین آهنربا بعد از ایجاد آن نیست، بلکه قبل از ایجاد آن است. قطبیت یک آهنربا چگونه ایجاد می شود (چرا یک طرف به این سمت می رود و طرف دیگر برعکس)؟ آیا این به طور تصادفی بر اساس نیروهایی که روی آهنربایی که به زودی ساخته می شود تصمیم گیری می شود یا با میدان های مغناطیسی زمین همسو است؟ | چگونه قطبیت یک آهنربا (قبل از ایجاد آن) تعیین می شود؟ |
54749 | من دارای جذابیت مضاعف $\Xi_{cc}^{++}$ از کوارک های ccu هستم. این به معنای واپاشی از طریق نیروی قوی، تولید یک باریون سبک (cud/uuc/udc و غیره...) و یک جفت کوارک-آنتی کوارک همراه با یک مزون است. من نمی دانم چگونه این اتفاق می افتد. بهترین حدس من $ccu \to ccd + \bar{d}s$ است اما $d\bar{d}$ فرضی از کجا می آید؟ با تشکر ویرایش: معادله تعامل اشتباه بود. قرار است $ccu \to ccd + \bar{d}u$ باشد | واپاشی قوی باریون ها از طریق جفت کوارک-آنتی کوارک |
370 | چند روز پیش خواندم که در LHC دمای میلیاردها درجه به دست آمده است. من کنجکاو هستم که بدانم واقعا چنین دمایی به چه معناست؟ درک مفهوم دما هنگامی که اعداد آشنا هستند، مانند 100 درجه سانتیگراد، آسان است، اما زمانی که در محدوده میلیون ها باشد، درک آن دشوار است. همچنین، اگر بتوانید توضیحی در مورد چگونگی تخمین دما ارائه دهید، بسیار مفید خواهد بود. | دمای میلیاردها درجه یعنی چه؟ |
79633 | از آنجایی که تصور می شود خلاء ذرات مجازی است، آیا ممکن است ریز سیاهچاله های مجازی با افق های مجازی و تشعشعات هاکینگ مجازی وجود داشته باشند که با سرعتی شکل می گیرند و تبخیر می شوند که آنها را غیرقابل اندازه گیری یا مجازی می کند؟ | آیا می توان خلاء را با میکروسیاهچاله های مجازی پر کرد؟ |
60650 | آیا امکان تولید جاذبه مجازی وجود دارد؟ منظورم گرانش بدون کمک جرم با انحنای فضازمان با اثرات دیگر مانند اجسام با چرخش سریع است؟ | درباره گرانش از طریق انحنای فضا-زمان |
79638 | یکی از سوء تفاهمات رایج در مورد اصل برنولی این است که به طور کلی، هوای سریعتر دارای فشار کمتری است. اصل برنولی را میتوان تنها در صورت عدم وجود اصطکاک برای یک خط جریانی به کار برد، و اندازهگیری جریانهای تولید شده توسط فنها، سختیگیرها یا هوای دمیده شده از ریههای فرد نشان میدهد که فشار ساکن داخل آن جریانها دقیقاً برابر با فشار اتمسفر است. به طور معادل، یک جریان هوای آزاد در جو منحصراً توسط اصطکاک کاهش می یابد. در حالی که میدانم اصل برنولی را نمیتوان در این موقعیتها به کار برد، نمیدانم چرا یک جریان هوای آزاد همیشه دارای فشار اتمسفر _دقیقا_ است. کسی می تواند آن را برای من توضیح دهد؟ | فشار استاتیک جریان هوای آزاد |
79637 | هنگامی که نور به رابط دو رسانه برخورد می کند، مقداری از نور شکسته و مقداری منعکس می شود. اما آیا موردی وجود دارد که هیچ نوری منعکس نشود، یعنی تمام نور از جسم داده شده عبور کند. افکار من: برای فکر کردن به این وضعیت، باید حداقل دانشی در مورد اینکه چگونه نور باید به یک رابط برای انتقال کامل نور برخورد کند، داشته باشم. اما، میترسم در مورد آن بیاطلاع باشم. بنابراین، لطفاً اگر چنین موقعیت خاصی وجود دارد که نوری منعکس نمیشود، اما منتقل میشود، کمک کنید. | آیا موردی از انتقال کامل وجود دارد؟ |
67029 | من برای درک دقیق اینکه توسعه (یا توسعه حداکثری) یک راه حل در نسبیت عام چیست، مشکل دارم. من در حال خواندن مقاله ای از برنت و رندل بودم و آنها می نویسند: منظور از توسعه حداکثری یک فضا-زمان هذلولی جهانی، حداکثر توسعه یک مجموعه داده اولیه القا شده بر روی سطح کوشی در فضازمان است. این کمک چندانی نکرد. آنچه من سعی در درک آن دارم این است که از نظر ریاضی، چگونه می توانم توسعه را بسازم، با یک راه حل؟ پرسشها/پاسخهایی که تا کنون مرور کردم، همگی ماهیت غیرریاضی داشتند (یعنی چگونه «اخلاقی» درک کنیم که توسعه حداکثری چیست) اما اینها پاسخهایی نبودند که به دنبال آن بودم. | حداکثر توسعه / توسعه یک راه حل |
79632 | در کتاب درسی من آمده است که در تداخل فیلم نازک، اختلاف مسیر طول موج/2 به نور بازتاب شده از سطح بالایی اضافه می شود. اما، چگونه این اتفاق می افتد؟ هیچ کتاب فیزیک من در این مورد جواب نداده است. پس لطفا کمک کنید افکار من: می دانم که بازتاب در واقع الکترون هایی است که نور را جذب و بازتاب می کنند. اما، من نمی توانم بفهمم که چگونه یک مسیر اضافی اضافه شده است. مسیر اضافی اضافه شده به نوری که از سطح پایینی لایه نازک بازتاب می شود، به وضوح به دلیل مسافت اضافی است که باید طی کند. اما، در مورد بالا چطور؟ | چرا هنگام بازتاب نور، یک اختلاف مسیر اضافی در طول موج/2 اضافه می شود؟ |
57061 | فرض کنید در هواپیما هستید و هواپیما با شتاب 20 متر بر ثانیه^2 دلار (دوبرابر شتاب گرانشی $g$) به سمت زمین سقوط می کند. این شتاب مضاعف توسط هواپیما، شتاب گرانشی را خنثی می کند و شتاب گرانشی را از زمین به سمت بالا ایجاد می کند. اگر این اتفاق بیفتد، اگر چنین هواپیمایی وجود داشته باشد که به صورت عمودی از وضعیت استراحت خود بیفتد، شما را به سقف هواپیما هل می دهند. هنگام سقوط، محیط هواپیما مانند زمین خواهد بود زیرا در هر دو حالت در جهت شتاب رانده خواهید شد. سوال من این است که اگر این اتفاق بیفتد، آیا در حالی که به سقف هواپیما هل داده می شویم، احساس خوبی خواهیم داشت؟ آیا احساس می کنیم که فقط روی زمین ایستاده ایم؟ | آیا اگر هواپیما با سرعت 20 متر بر ثانیه 2 به سمت زمین شتاب بگیرد، در داخل هواپیما احساس می کنیم؟ |
112436 | همانطور که می دانید مزون $\pi^-$ + پروتون ---> $K^+$ مزون + ذره $\Sigma^-$. (AntiUp,down) + (بالا پایین) --> (بالا ضدعجیب) + (پایین پایین عجیب) می دانم که عدد کوارک در برهمکنش های قوی حفظ شده است. اگر آن نظریه درست است، چرا معادله فوق دارای تعداد مساوی کوارک های عجیب و غریب در دو طرف نیست؟ این به وضوح نشان می دهد که انواع جدیدی از کوارک ها ساخته شده اند. آیا این به این معنی نیست که این تعامل ضعیف است؟ کدام ذره مبادله ای غریبگی را منتقل می کند؟ اگر این سوال منطقی نیست یا پاسخ پیچیده ای برای آن دارد، لطفا به این سوال پاسخ دهید: ذره مبادله در این تعامل چیست؟ به هر حال، به وضوح بیان می کند که معادله بالا تعامل قوی است. من یک بچه دبیرستانی هستم. لطفا زیاد پیچیده نشوید با تشکر | چگونه یک برهمکنش قوی یا ضعیف (ذرات عجیب) را تعیین کنیم؟ |
99430 | من یک سردرگمی ابتدایی در مورد فیزیک سیاهچاله دارم. اجماع استاندارد این است که اگر من در یک سیاهچاله بیفتم، در افق هیچ نقضی از نظریه میدان موثر برای یک سیاهچاله بزرگ نمی بینم. این به این دلیل است که انحنای افق در حد $1/M^2$ است، که در آن $M$ جرم سیاهچاله است، بنابراین من هیچ نیروی جزر و مدی بزرگی را احساس نمیکنم. با این حال، فرض کنید که من یک ناظر دیررس هستم، و در زمان های بسیار اولیه یک ذره به افق می افتد. در منطقه ریندلر نزدیک به افق، یک تقویت نسبی عظیم بین من و ذره زمان اولیه وجود دارد. با فرض اینکه جرم ما یکسان است و در همان شعاع شوارتزشیلد با جداسازی زمانی $\Delta t$ از حالت سکون رها شده ایم، مسیرهای ما با یک ضریب تقویت $\exp(\Delta t/(4M))$ مرتبط هستند. این بدان معناست که اگر $\Delta t$ به اندازه کافی بزرگ باشد، ذره زمان اولیه را می بینم که در انرژی های فراپلانکی حرکت می کند. به طور معمول، من فکر می کنم که تحریک ترانس پلانکی در زمان های اولیه نقض نظریه میدان موثر خلاء است. اگر در زمانهای اولیه مقدار زیادی انرژی وجود داشته باشد، دیگر نمیتوان فرض کرد که میدان دیررس در حالت خلاء است. از نظر فنی، این امر به این دلیل است که انتشار دهنده ها در نمودارهای حلقه ای از ناحیه پر انرژی عبور می کنند، جایی که دیگر استفاده از انتشار دهنده فاینمن ایمن نیست. بنابراین، چرا می توانیم فرض کنیم که ناظر دیررس هنگام عبور از افق در حالت خلاء خود قرار دارد؟ | آیا هجومکنندگان سیاهچالههای اولیه، نظریه میدان مؤثر در افق را برای رصدگران دیررس خراب میکنند؟ |
67028 | $ds^2= r^2 (d\theta^2 + \sin^2{\theta}d\phi^2)$ مبنای تتراد زیر است $e^{\theta}=r d{\theta} \ ,\,\,\,\,\,\,\,\,\, e^{\phi}=r \sin{\theta} d{\phi}$ از این رو $de^{\theta}=0 \,\,\,\,\,\, de^{\phi}=r\cos{\theta} d{\theta} \wedge d\phi = \frac{\cot{\theta}}{r} e^{\theta}\wedge e^{\phi}$ با تنظیم تانسور پیچشی روی صفر به دست میآید: $de^a + \omega^a _b \wedge e^b =0$. این معادله برای $a=\theta$ $\omega^{\theta}_{\phi}=0$ را به دست میدهد. (من از $\omega^{\theta}_{\theta}=\omega^{\phi}_{\phi}=0$ استفاده کردهام) معادله $\phi$: $\omega^{\phi} _{\theta} \wedge e^{\theta}=\frac{\cot{\theta}}{r} e^{\phi} \wedge e^{\theta} \implies \omega^{\phi}_{\theta}=\frac{\cot{\theta}}{r} e^{\phi}=\cos{\theta} d{\phi}$d\omega^ {\phi}_{\theta}=-\sin{\theta} d\theta \wedge d\phi$ بنابراین $R^i_j = d\omega^i_j+ \omega^i_b \wedge \omega^b_j$ $R^{\phi}_{\theta}=-\sin{\theta} d\theta \wedge d\phi$ و $R^{\theta}_ را میدهد. {\phi}=0$ نوشتن بر حسب مؤلفهها، $R^{\phi}_{\theta \theta \phi}=-\sin{\theta}$ میدهد و $R^{\theta}_{\phi \phi \theta}=0$ اما این اشتباه است. من همین مشکل را با استفاده از اتصالات کریستوفل انجام دادم و پاسخی که می دانم درست است $R^{\phi}_{\theta \theta \phi}=-1$ و $R^{\theta}_ است. {\phi \phi \theta}=\sin^2{\theta}$ لطفاً کسی میتواند به mw بگوید من چه اشتباهی انجام میدهم؟ هر کمکی قدردانی خواهد شد؟ | تانسور انحنای دو کره با استفاده از فرم های دیفرانسیل خارجی (تتراد) |
88635 | ببخشید اگر سوالم احمقانه به نظر می رسد، اما من کاملا گیج هستم. فرض کنید ماهوارهای دارید که به دور یک تاب افقی در زمین میچرخد و میخواهیم سرعتی را که ماهواره باید با آن حرکت کند تا موفق شود در یک مسیر کاملاً دایرهای در اطراف تاب حرکت کند (بدون شکست و سقوط سهموی) را پیدا کنیم. در واقع اگر F = m(v^2)/R را حل کنیم که در آن F را می توان با g برابر دانست، می توانیم سرعت را نیز حل کنیم. همه چیز خوب و خوب است، و ماهیت این روش تا حدودی حس شهودی دارد، اما یک مشکل (حداقل برای من) وجود دارد: نیرویی که ماهواره تجربه می کند، نیرویی به سمت مرکز است و بنابراین نیرویی که در معادله فوق توضیح داده شده است. نیروی مرکزگرا است. با این حال، این با روش حل این سوال در تضاد است، زیرا در بالای مسیر، نیروی مرکزگرا و نیروی گرانش هر دو به سمت پایین هستند. بنابراین آیا ماهواره واقعاً نباید «دوبرابر» مجبور شود به سمت زمین شتاب بگیرد؟ اما واضح است که وقتی برای v با g میگیریم، فرض میکنیم که آنها یکدیگر را خنثی میکنند - از این رو آنها در جهت مخالف قرار میگیرند. این ایده که لغو همچنین این شهود را توضیح میدهد که در بالای مسیر دایرهای، ماهواره در سراسر انقلاب خود بیشترین بی وزنی را خواهد داشت. علاوه بر این، از یک چارچوب مرجع متفاوت / غیر گریز از مرکز، منطقی است که در بالا، بیشترین نیرو بر روی ماهواره باشد تا مسیر خود را به سمت پایین بچرخاند، زیرا پس از آن لحظه است که ماهواره شتاب رو به پایین خود را می بیند. من اساساً با نحوه برخورد با نیروهای ساختگی گریز از مرکز/گریز از مرکز در این مثال کارآمد اشتباه گرفته ام. | موضوع مرکزگرا هنگام در نظر گرفتن گرانش |
34417 | من اخیراً یک سؤال مشابه و در عین حال کاملاً نامربوط پست کردم و پاسخ های واقعاً رضایت بخشی به آن دریافت کردم. بنابراین، در همین موضوع... **چگونه به وجود ذرات بنیادی به طور کلی پی بردیم؟ در طول سالها چه شواهدی جمعآوری کردهایم که وجود آنها را ثابت میکند؟** یک بار دیگر، لطفاً توجه داشته باشید که من در وجود ذرات بنیادی تردیدی ندارم، بلکه فقط کنجکاو هستم که چگونه به آنها پی بردهایم. | مشاهده تجربی ذرات بنیادی؟ |
54748 | اگر ذره ای با جرم سکون از r = بی نهایت به r = Rs سیاهچاله سقوط کند، فرض می شود به سرعت c برسد. اما این همه انرژی (بی نهایت) از کجا می آید تا جرم باقیمانده را به سرعت c برساند؟ حتی بیگ بنگ هم انرژی بی نهایت ندارد. | درگیری با سیاهچاله ها |
80562 | فیزیک ارسطویی، که از هر آنچه ارسطو تاریخی واقعاً به آن اعتقاد داشت، کوتاهی کرد، بسیار شبیه به فیزیک نیوتنی است. به جای «یک جسم در حرکت در حرکت میماند مگر اینکه نیروی نامتعادل بر آن تأثیر بگذارد»، «یک جسم در حال سکون در حالت سکون میماند مگر اینکه یک تکانه نامتعادل بر آن اثر بگذارد». $$F~=~ma،$$ نیوتن که یک معادله دیفرانسیل مرتبه دوم است، تبدیل به $$p~=~mv، $$ می شود که یک معادله دیفرانسیل مرتبه اول است. در غیر این صورت، طبق معمول کار داریم. سوال من این است: آیا می توانیم این نظریه را کمی کنیم؟ به جای ساخت عملگرهای فضایی هیلبرت با استفاده از تئوری بازنمایی گروه گالیله کامل، ما فقط از نظریه بازنمایی گروه گالیله به استثنای تبدیلهای گالیله استفاده میکنیم، یعنی فقط شامل ترجمههای مکانی، چرخشهای مکانی و ترجمههای زمانی است. چنین نظریه کوانتومی چگونه خواهد بود؟ من می توانم بلافاصله بگویم که احتمالاً مقادیر ذخیره شده کمتری وجود خواهد داشت، اما نه خیلی بیشتر. هر گونه کمکی بسیار قدردانی خواهد شد. | آیا می توانیم فیزیک ارسطویی را کمی کنیم؟ |
95762 | من در حال حاضر در حال مطالعه کتابی در مورد اخترفیزیک هستم و همچنین سعی کردم اطلاعاتی در مورد آن در وب پیدا کنم، اما نتوانستم آن را کشف کنم. برای همین الان از شما بچه ها می پرسم. هر کمکی بسیار قدردانی میشود :) من میدانم که CMBR تقریباً $3\,\textrm{K}$ دارای نوسانات $\frac{\Delta T}{T}\تقریباً 10^{-5}$ بسته به جهت است. از جهان هستی که نگاه می کنی من همچنین میدانم که او باید اطلاعات ساختاری (درباره اختلالات احتمالی) از آخرین سطح پراکندگی زمانی که ماده از نور جدا میشود باشد. با این حال، من فقط نمی دانم که چگونه می توانید ثابت هابل و ثابت انحنای ($k$) را از این مورد تعیین کنید. در اکثر منابعی که خواندم، فقط گفته شد که اگر جهان را مسطح فرض کنیم ($k=0$) میتوانیم ثابت هابل را از دادههای WMAP بیابیم و اینکه دادههای WMAP به خوبی با یک جهان مسطح مطابقت دارد. من این را نمی فهمم. من به دنبال توضیح مشخصی هستم که چگونه می توان اطلاعات مربوط به $H_0$ و $k$ را از داده های WMAP استخراج کرد. متشکرم. | چگونه ثابت های کیهانی مانند $k$ یا $H_0$ را از نوسانات در CMBR (WMAP) استخراج می کنید؟ |
102430 | در کتاب های ریاضی دبیرستان، توپ پرش اغلب به عنوان نمونه ای از فروپاشی نمایی در نظر گرفته می شود. اگر فرض کنیم که ضریب استرداد مستقل از سرعت باشد، می توان به راحتی این را استخراج کرد. با این حال می دانم که پدیده های متعددی وجود دارد که ممکن است منجر به از دست دادن انرژی وابسته به سرعت در برخورد شود: * تغییر شکل های پلاستیکی * حالت های امواج ایجاد شده در سطح و در توپ * برخی از اثرات ویسکوالاستیک (مقایسه کنید: http://link.springer.com/ article/10.1007%2Fs100510050283) بنابراین تحت چه شرایطی می توان ضریب استرداد را ثابت در نظر گرفت، مستقل از سرعت و چرا؟ دلایل فیزیکی اساسی برای در نظر گرفتن آن (در شرایط خاص) به عنوان یک ثابت چیست؟ از آنجایی که من نمونههای دبیرستانی را در ذهن دارم، شاید سادهتر باشد که سؤال را به نمونههای معمولی در کتابهای درسی ریاضی یا فیزیک دبیرستان محدود کنم: * یک توپ فلزی (قطر 2 سانتیمتر) از ارتفاع 1 متری آزاد شده (از حالت استراحت) * یک توپ چوبی (قطر 2 سانتی متر) از ارتفاع 1 متری (از حالت استراحت) آزاد شده * یک توپ تنیس (از حالت استراحت) از ارتفاع 2 متری * یک توپ بسکتبال آزاد شده (از حالت استراحت) از ارتفاع 3 متر | دلایل مستقل در نظر گرفتن ضریب سرعت استرداد - شرایط زمانی که این مورد صدق می کند |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.