_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
78071 | من به دنبال ردیابی پرتو یک لنز لونبورگ هستم که یک عنصر نوری با شاخص گرادیان (GRIN) با ضریب شکست شعاعی متغیر است: $$ n(\rho)=n_0\sqrt{2-\left(\frac{\rho}{ R}\right)^2}، 0<\rho<R $$ مقاله خوب توسط Hanhong Gao و همکاران، Design of لایه نازک فراماده فوتونیک لنز Lüneburg با استفاده از رویکرد تحلیلی پسزمینه نظری را توصیف میکند و آن را برای لنز Lüneburg اعمال میکند، اما هیچ کدی را نشان نمیدهد که بتوان از آن برای انجام ردیابی پرتو استفاده کرد. من در نظر دارم یک پیادهسازی را در Mathematica امتحان کنم، اما اگر نمونهای قابل مقایسه از کاربرد ردیابی پرتوهای نوری همیلتونی وجود داشته باشد، این به من یک شروع عالی میدهد. در کتاب اپتیک هندسی نوشته آنتونیو رومانو، سایت آنلاینی از نوت بوک های Mathematica ارائه کرده است که برخی از فرمول های همیلتونی را ارائه می دهد، اما به نظر می رسد پیوند این نوت بوک ها شکسته شده است. بنابراین، هر گونه اطلاعاتی در مورد پیاده سازی های موجود در ردیابی پرتو نوری با روش همیلتونی بسیار مورد استقبال قرار خواهد گرفت! | ردیابی پرتو نوری با استفاده از روش همیلتونی آدیاباتیک |
102630 | فرض کنید یک هسته آهنی 1 کیلوگرمی و یک هسته آهنی 100 کیلوگرمی داریم. حالا اشباع به این صورت تعریف می شود که آن هسته چقدر می تواند میدان مغناطیسی را جذب کند، چون اندازه آنها متفاوت است، آیا در میدان های مختلف اشباع نمی شوند؟ فرض کنید هسته 1 کیلوگرمی در 1 تسلا اشباع شود، آیا هسته بزرگتر نباید در میدان مغناطیسی بالاتر اشباع شود؟ | اشباع یک هسته آهنی؟ |
34967 | ساده لوحانه، من فکر می کردم که تبدیل یک معادله ثابت مقیاس (مانند معادلات ناویر-استوکس) به یک چارچوب مرجع دوار (مثلا زمین در حال چرخش) به دلیل معرفی دوره چرخش به عنوان یک چرخش، تقارن مقیاس بندی زمانی را می شکند. مقیاس زمانی خارجی اکنون به من گفته شد که چنین تبدیلی به یک چارچوب مرجع چرخشی، عدم تغییر مقیاس زمانی را نمیشکند، فقط شکل آن در چنین موردی متفاوت (پیچیدهتر؟) به نظر میرسد. من نمیدانم چرا این دقیقاً چیست و دقیقاً به چه معناست، همانطور که در پاراگراف اول توضیح داده شد، به نظر من غیرقابل تصور است... ایده سادهلوحانه من برای تأیید اینکه تبدیل به یک چارچوب مرجع چرخشی واقعاً تقارن مقیاسبندی زمانی را از بین نمیبرد، این است که نشان می دهد که تبدیل های مربوطه جابجا می شوند. منظورم این است که با 1 شروع می کنم) نوشتن آنالوگ معادله (1) $\qquad \exp(-ia^{\mu}\hat{P}_{\mu})\phi(x) = \phi (x+\delta x)$ برای ترجمه در فضا(زمان) برای هر دو تبدیل، 2) تیلور r.h.s (1)، 3 را بسط می دهد) تبدیل مختصاتی را وارد می کند که مطابق با تبدیل های مقیاس بندی و تبدیل به یک قاب مرجع چرخان، 4) و تقریبی نمایی در l.h.s از (1) به مرتبه اول. 5) مقایسه l.h.s با r.h.s باید عملگرهای دیفرانسیل را برای دو تبدیل ارائه کند به طوری که بتوان کموتاتور را محاسبه کرد. ** سوال من در حال حاضر این است: ** آیا آزمایش در صورتی که دو تبدیل تغییر کنند، رویه درستی برای نشان دادن این است که تبدیل به یک چارچوب مرجع در حال چرخش، عدم تغییر مقیاس زمانی را نمیشکند؟ اگر اینطور نیست چگونه می توان آن را در غیر این صورت (از نظر ریاضی یا شهودی) نشان داد؟ (علاوه بر کمک مستقیم من می خواهم به برخی از ادبیات که به این موضوع نیز می پردازد اشاره شود) | چرا تبدیل به یک چارچوب مرجع دوار، عدم تغییر مقیاس زمانی را نمی شکند؟ |
104676 | من می دانم که حالت های یک فیبر نوری به چه معناست، اما گروه های مد در فیبر نوری دقیقاً چه هستند؟ با توجه به مطالبی که تا به حال خوانده ام، این تصور را دارم که حالت هایی که ثابت های انتشار نزدیک دارند، متعلق به یک گروه هستند. اما چگونه دقیقا حالت ها را گروه بندی می کنیم؟ | گروه های حالت در فیبر نوری |
133174 | هنگامی که من اسپاگتی را با سسی که شامل کوفته یا سبزیجات خرد شده است می پزم، آن ها به صورت تکه ای باقی می مانند و به طور یکنواخت در ماکارونی مخلوط نمی شوند. آیا دلیل ساده ای برای آن وجود دارد؟ آیا مطالعه شده است؟ آیا می دانید برخی از افراد انبوهی از شن و ماسه با اندازه دانه های مختلف را مطالعه می کنند؟ | چرا مخلوط اسپاگتی با کوفته سخت است؟ |
15652 | با توجه به اینکه: 1) فوتون های مجازی واسطه میدان های نیروی الکتریکی و مغناطیسی هستند 2) میدان مغناطیسی پیچش پتانسیل بردار مغناطیسی است 3) میدان الکتریکی گرادیان منفی پتانسیل اسکالر الکتریکی است چگونه پتانسیل برداری و اسکالر را درک کنیم. از نظر فوتون های مجازی؟ به طور خاص، منظور من بردار مغناطیسی بدون پیچش و میدانهای پتانسیل اسکالر الکتریکی بدون گرادیان است که در آن هیچ امواج الکترومغناطیسی یا نیروی فیزیکی وجود ندارد. برای مثال، در آزمایش آهارونوف-بوهم که فاز الکترون عبوری را تغییر میدهد، واقعاً در خارج از شیر مغناطیسی چه اتفاقی میافتد؟ آیا ذرات مجازی در آنجا دخالت دارند؟ این سوال واقعاً مرا تحت تأثیر قرار داده است زیرا من فقط در سطح کارشناسی فیزیک می دانم. برای هر کمکی متشکرم | چه رابطه ای بین فوتون های مجازی و پتانسیل های الکترومغناطیسی وجود دارد؟ |
15385 | داستان معمولی که من در توضیح تفاوت بین نت 440 هرتزی که توسط فلوت و ترومپت نواخته می شود شنیده ام این است که اهنگ ها متفاوت هستند. یعنی اگر یک نت را با فرکانس 440 هرتز بنوازید، مولفه های فوریه نیز در فرکانس های 880 هرتز، 1320 هرتز و غیره وجود خواهند داشت. تفاوت در دامنه های نسبی آن هارمونیک های بالاتر، تفاوت بین سازها را تشکیل می دهد. با این حال، اگر با یک اپلت فوریه (مانند این، اولین مورد از جستجوی گوگل) سر و کله بزنید، فکر می کنم به سرعت متقاعد خواهید شد که نمی توانید صدایی مانند ترومپت، فلوت یا تقریباً هر چیز دیگری در بیاورید. از یک جعبه الکترونیکی با آن. تفاوت اساسی بین منبع صدای ایده آل و منبع صدای واقعی چیست؟ | چرا می توانم فلوت را از شیپور تشخیص دهم؟ |
76386 | این سوال توسط CFT های دو بعدی ایجاد می شود که در آن گروه کلاسیک مطابق (تعریف شده توسط جبر ویت) به جبر Virasoro در نظریه کوانتومی تغییر یافته است. در این سوال، به من اشاره شد که عبارت اضافی در جبر ویراسورو به دلیل ناهنجاری مطابقت است (به عنوان مثال، هنگام کمی کردن نظریه بر روی یک سطح منحنی، اسکالر ریچی به صراحت یک مقیاس طول را معرفی می کند). این باعث شد در این مورد تعجب کنم: یک نظریه میدانی دارای تقارن کلاسیک با جبر $G$ است. آیا این درست است که اگر این تقارن در نظریه کوانتومی غیرعادی باشد جبر $G$ اصلاح می شود؟ اگر چنین است، چگونه؟ به عنوان مثال، نظریه یانگ-میلز با فرمیون دیراک بدون جرم، دارای یک گروه تقارن کلاسیک $G_{gauge} \times G_{axial}$ است، که در آن $G$ گروه سنج است. در نظریه کوانتومی، $G_{محوری}$ غیرعادی است. آیا این به نحوی به این معناست که جبر $G_{axial}$ به نحوی اصلاح شده است؟ | ناهنجاری ها و اصلاح جبر تقارن |
20424 | بیایید فرض کنیم مکانیزمی وجود داشت که به وسیله آن می توانستیم در هوا معلق بمانیم. منظورم این است که پاهای ما با زمین تماس ندارد. یکی از راه های ممکن برای انجام این کار با استفاده از جت پک است. اگر بتوانیم به این شکل برای مدتی در هوا معلق بمانیم، آیا هنگام پایین آمدن به دلیل چرخش زمین در مکان دیگری خواهیم بود؟ وقتی به این مشکل در مقیاس میکرو با استفاده از یک توپ (که میچرخد) فکر کردم، به نظر میرسد وقتی از حالت معلق پایین بیایم، در مکان دیگری خواهم بود. آیا من از چیزی در اینجا چشم پوشی می کنم؟ | آیا معلق بودن در هوا به شما اجازه می دهد تحت تأثیر چرخش زمین قرار نگیرید؟ |
71652 | این الهام از شواهدی است که منظومه شمسی مانند جهان در حال انبساط است؟، که به مقاله ای از G. A. Krasinsky و V. A. Brumberg، افزایش سکولار واحد نجومی از تجزیه و تحلیل حرکات سیاره اصلی و تفسیر آن ارجاع داده شده است، pdf موجود در اینجا. این مقاله به دنبال توضیح افزایش جدایی زمین و خورشید است (جدایی میانگین مداری، مانند محورهای نیمه اصلی)، و بخش بزرگی از آن بر انبساط کیهان متمرکز شده است. اکنون بن کراول در اینجا توضیح بسیار خوبی در مورد اینکه چرا اثر انبساط کیهانی فقط با سومین مشتق زمانی عامل مقیاس وارد میشود، ارائه کرد و اشاره کرد که این اثر بهطور غیرقابل شناسایی کوچک است. بنابراین من تعجب می کنم: ** سرعت تغییر فاصله زمین-خورشید چقدر است؟** کرازینسکی و برومبرگ چیزی شبیه به $15\ \mathrm{cm/yr}$ را ذکر می کنند، اما با توجه به تعداد محاسبات اشتباهی که در جاهای دیگر انجام می دهند. ، من کاملاً به این ادعا اعتماد ندارم. چه کسی این تجزیه و تحلیل را انجام داده است، و آنها چه می یابند؟ همچنین، **چه روش هایی استفاده می شود؟** من حدس می زنم که اندازه گیری فاصله دقیق تا سطح خورشید به دلیل تمام فعالیت هایی که انجام می دهد، چالش برانگیز خواهد بود. * * * توجه داشته باشید که بحث در مورد انبساط کیهانی انگیزه پسزمینهای بود برای آنچه جرقه این سؤال را برانگیخت - من کاملاً میدانم که هرگونه تغییر سکولار در مدار زمین تحت تأثیر تأثیرات دیگری قرار خواهد گرفت. همچنین توجه داشته باشید که یک سوال مرتبط در این سایت وجود دارد: فاصله بین خورشید و زمین چگونه محاسبه می شود؟ با این حال، این به جزئیات در مورد روش نمیپردازد. علاوه بر این، مشخص نیست که پاسخ ها برای اندازه گیری تغییرات کوچک در جداسازی کار می کنند. برای مثال آیا رادار واقعاً اینقدر دقیق است؟ شاید اینطور باشد، در این صورت توجیه آن به عنوان پاسخ در اینجا عمل می کند. | فاصله زمین و خورشید با چه سرعتی در حال تغییر است |
15654 | این سؤال ممکن است در بحث «چرا متغیرهای پیچیده توسط QM مورد نیاز است؟» بهتر جا بیفتد، اما همچنین به این موضوع مربوط میشود که تا چه حد استدلالهای هستن در جریان اصلی فیزیک پذیرفته شده است و ممکن است شایسته بحث خاص خود باشد؟ به نظر من در مقاله تفسیر zitterbewegung از مکانیک کوانتومی مبانی فیزیک، 20 1213-1232 پروفسور هستن استدلال می کند که اسپین تقدم واقعی چیزی فیزیکی است و به همین دلیل متغیرهای پیچیده در مکانیک کوانتومی وجود دارند. همچنین شنیدهام که جبر هندسی، که فکر میکنم توسط پروفسور هستن اختراع شده است، میتواند به وضوح توضیح دهد که چرا متغیرهای پیچیده در QM مورد نیاز است. اگر هر دو مورد هستند (اسپین یک پدیده فیزیکی است و GA توضیح می دهد که چرا از متغیرهای پیچیده در QM استفاده می شود) آیا کسی می تواند توضیح دهد که چرا QM با مفروضات جبر هندسی آموزش داده نمی شود؟ | آیا Hestenes Zitterbewegung توضیح می دهد که چرا اعداد مختلط در QM ظاهر می شوند؟ |
47571 | انتگرال میدان را برای تابع تقسیم یک الکترون آزاد غیر نسبیتی در یک تنظیم ماده متراکم در نظر بگیرید، یعنی $$ Z = ∫D\bar\psi D\psi \exp\left(-\sum_{k,ω} \bar \psi_{k,ω} (-iω + \frac{k^2}{2m} - \mu) \psi_{k,ω}\راست) $$ کجا عمل در نمایش فوریه نوشته شده است و $\mu$ نشان دهنده پتانسیل شیمیایی است. اکنون، این انتگرال به خوبی شناخته شده است که تعیین کننده $$ Z = \det\left(β\left(-iω+\frac{k^2}{2m} - \mu\right)\right) $$ است که برابر حاصلضرب تمام مقادیر ویژه شکل درجه دوم در پرانتز است. اما مشکل من اینجاست: > چگونه یک انتگرال مسیر درجه دوم را محاسبه کنیم اگر شکل درجه دوم مقداری > _مقدار ویژه_ برابر با _ صفر داشته باشد؟ اگر پتانسیل شیمیایی $\mu$ مثبت باشد، تمام لحظههای با $\frac{k^2}{2m} = \mu$ (سطح فرمی) یک مقدار ویژه برابر با صفر را نشان میدهند و تعیین کننده را مجبور به تبدیل شدن میکنند. صفر البته، من فقط میتوانم مقادیر ویژه مشکلساز را از دترمینانت حذف کنم و آن را یک روز بنامم، اما متأسفانه، میخواهم ناهنجاریهای کوانتومی را کمی بهتر درک کنم و حالتهای ویژه انرژی > صفر برای درک کوانتوم محوری > ناهنجاری مهم هستند. $1+1D$ مدل شوینگر. کتاب فوجیکاوا در مورد ناهنجاریهای کوانتومی استدلال میکند که ناهنجاری محوری از عدم تقارن حالتهای صفر عملگر دیراک ناشی میشود، اما من بسیار گیج شدهام زیرا حالت صفر باعث میشود که تعیینکننده عملگر دیراک و در نتیجه انتگرال مسیر ناپدید شود. چگونه می توان این را معنا کرد؟ | مسیر یکپارچه با حالت های انرژی صفر |
112147 | این یک پیگیری آزاد برای این سوال است: تفسیر طیف Argyres از SUSY QM که خود به خود شکسته است. در SUSY QM، همیلتونی را می توان به عنوان یک ماتریس 2x2 $$ H = \frac{1}{2}p^2 + \frac{1}{2}W(q)^2 + \frac{1}{1}{2} 2}W'(q)\sigma_3= \begin{pmatrix}H_+&0\\\0&H_-\end{pmatrix} $$ جایی که $H_\pm = \frac{1}{2}p^2 + V_\pm$ همیلتونیهای اسپینآپ و پایینرونده هستند و $V_\pm=\frac{1}{2}W(q)^2 \pm \frac {1}{2}W'(q)$ پتانسیل آنهاست ( **آیا این را به درستی درک می کنم؟** ). توابع ویژه این سیستم همیشه به شکل $\begin{pmatrix}\phi_+\\\0\end{pmatrix}$ و $\begin{pmatrix}0\\\\\phi_-\end{pmatrix}$ هستند. **سوال: با توجه به اظهارات زیر، آیا این همیشه درست است؟** در صفحه 87 یادداشت های مارینو، او شکست SUSY با ابرپتانسیل $$W(q) = \lambda q^2 -\mu^2\ را نشان می دهد، ,$$ و پتانسیل های مربوطه رسم می شوند:  اکنون ادعا میشود که اینستتونها امکان انتقال از خلاء چپ به خلاء راست را میدهند: $$\langle q_+، \uparrow، T=-\infty |\hat\psi_+(t)| q_-, \downarrow, T=+\infty \rangle = \text{non-zero}$$ ما به یک عملگر $\psi_+$ نیاز داریم تا حالت صفر فرمیونی را جذب کند و چرخش را از $+$ به $ برگرداند. -$ یا برعکس. محاسبات ریاضی برای من کاملاً واضح است. اما اکنون با یک **تناقض** ناامیدکننده مواجه می شوم: اگر همیلتونی مورب باشد، چگونه سیستم می تواند چرخش را در حالی که از یک خلاء به خلاء دیگر تونل می کند، بچرخاند؟ به یاد داشته باشید، حالت های ساکن همیشه می توانند به شکل $\phi_+$ _or_ $\phi_-$ اسپین معین قرار گیرند. چرخش چرخشی فقط در صورتی اتفاق میافتد که همیلتونین یک عبارت خارج از قطر داشته باشد مانند $\begin{pmatrix}H_+&H_x\\\H_x&H_-\end{pmatrix}$. اما در SUSY-QM اینطور نیست! آیا همیلتونی_موثری وجود دارد که این اجازه را می دهد؟!، (با عناصر خارج از مورب که به عنوان نوعی راس موثر 't Hooft عمل می کنند؟)؟ اگر چنین است، درمانهای استاندارد (مثلاً موارد عددی) برای حل سیستم QM به عنوان یک مسئله ارزش ویژه، این اثر را کاملاً از دست میدهند، زیرا از یک همیلتونی مورب شروع میشوند! راه حل این تناقض چیست؟ | تفسیر Instanton در SUSY QM |
45901 | بیایید فرض کنیم که ما بطری آبجو در ماه داریم. در نور خورشید چه اتفاقی برای آن می افتد؟ برخی از موارد: 1. آبجو می تواند تیره یا آبجو باشد. 2. می توان آن را در بطری شیشه ای (شفاف یا تیره) یا قوطی آلومینیومی قرار داد. یخ می زند یا تبخیر می شود یا چه؟ | چه اتفاقی برای آبجو روی ماه می افتد؟ |
3754 | در کلاس فیزیک، آزمایش دو شکاف را با لیزر قرمز هلیوم نئون انجام می دادیم. ما از این برای تعیین طول موج نور لیزر با درجه بالایی از دقت استفاده کردیم. روی تکه کاغذی که نور تابیده شده، الگوهای تداخل وجود داشت، هم سازنده و هم مخرب. سوال من این است که وقتی قسمت کاغذ تیره به نظر می رسد، انرژی در نور کجا رفته است؟ | آزمایش دو شکاف: انرژی کجا می رود؟ |
18667 | فقط می خواهم بپرسم کتاب مکانیک کوانتومی نوشته جی.جی چقدر توصیه می شود. ساکورای. آیا به عنوان یک متن مقدماتی خوب است؟ و آیا پیشنهادات (جایگزین) بهتری وجود دارد؟ پیشاپیش ممنون | جی.جی. کتاب ساکورای در Q.Mech |
39328 | بسیاری از متغیرهای بصری گره از جمله چند جمله ای جونز از مکانیک آماری الهام گرفته شده اند. ارتباطات عمیق بیشتری بین نظریه گره و مکانیک آماری بررسی شده است. من به دنبال این بودم که آیا اتصال مشابهی برای متغیرهای گراف پیدا شده است یا خیر. من علاقه مندم بدانم آیا تلاشی از جامعه فیزیک آماری برای حل مسئله ایزومورفیسم گراف صورت گرفته است یا خیر. از آنجایی که هر دو مسئله گره و ایزومورفیسم گراف مشکلی در مورد آزمایش هم ارزی ساختاری هستند، ممکن است بین آنها ارتباط وجود داشته باشد. | متغیرهای نمودار و مکانیک آماری |
73741 | داشتم این پست وبلاگ را می خواندم: http://ianstormtaylor.com/design-tip-never-use- black/ کدام پدیده این را توضیح می دهد: > اما حتماً من هم به همین فکر می کردم، زیرا یکی از آن روزها در > کلاس هنر خانم زامولا با یک لامپ آبی برای اثبات آن وارد شد. او > لامپ را به یک چراغ گیره پیچ کرد، چراغ را به برق وصل کرد و آن را به > چهارپایه چسباند. سپس او یک توپ سفید خالص از کابینت خود پر از چیزهای سفید خالص (که برای تمرینات طراحی فیگور نگه می داشت) گرفت و آن را روی یک پایه سفید خالص، زیر نور قرار داد. و مطمئناً، وقتی نور آبی > را روشن کرد، سایهای که توپ پرتاب میکرد یک رنگ نارنجی بود، نه سیاه. | چرا یک جسم سفید که با نور آبی روشن می شود، سایه نارنجی می اندازد؟ |
107656 | برادرزاده کوچک من در دو نوبت (زمانی که 4 ساله بود اکنون 6 سال دارد) گفت که پرتوهای نوری را دیده که از انگشتانش ساطع می شود. پدرش گفت این درست است و فیزیک پشت آن نهفته است. من در اینترنت جستجو کردم اما هنوز جواب قانع کننده ای پیدا نکردم. بچه ها نظری در مورد این پدیده دارید؟ | نوری که از نوک انگشتان ساطع می شود؟ |
78076 | فرض کنید دمای یک شی با اندازه ناچیز را در ابعاد $2^{nd}$ و $3^{rd}$ از $T_0$ به $T_1$ به $T_2$ تغییر می دهیم، که همه آنها به صورت جفتی متفاوت هستند. ماده ای را با ضریب $\alpha \ne 0$ انتخاب می کنیم. $\alpha L_0(T_2 - T_0) = L_2 - L_0 = (L_2 - L_1) + (L_1 - L_0) = \alpha L_1(T_2 - T_1) + \alpha L_0(T_1 - T_0)$\پیکان چپ چپ L_1T_2 - L_1T_ + L_0T_1 - L_0T_2 = 0$ $\فلش راست چپ (T_2 - T_1)(L_1 - L_0) = 0$ $\فلش راست چپ \alpha L_0(T_2 - T_1)(T_1 - T_0) = 0$$\فلش راست L_0 = 0$ اشتباه من کجاست؟ | اشکال در انبساط حرارتی خطی، $L_0$ باید $0$ باشد |
4394 | سلام من شک دارم (من در مکانیک آماری زیاد متخصص نیستم پس بابت این سوال متاسفم). ما گازی از اتم های هیدروژن را در نظر می گیریم که هیچ برهمکنشی بین آنها وجود ندارد. تابع پارتیشن این است: $$ Z=\frac{Z_s^N}{N!} $$ که در آن $Z_s$ تابع پارتیشن یک اتم است. بنابراین $$ Z_s =Tr\\{e^{\beta \hat H}\\} $$ را مینویسیم و باید مجموع را به طیف گسسته و پیوسته در نظر بگیریم. بنابراین من برای مشارکت طیف گسسته مینویسم: $$ Z_{s_{disc}}=\sum_{n=1}^{+\infty}n^2 e^{\beta \frac{E_0}{ n^2}} $$ اما این سری همگرا نیست. برای طیف پیوسته، من نمی توانم سهم را در مجموع بنویسم، زیرا من انحطاط بی نهایت دارم، پس اشتباه من کجاست؟ من فکر کردم که طیفی که برای مقادیر انرژی در نظر گرفتم برای اتم آزاد در فضا است و تابع تقسیم ممکن است برای سیستم هایی با حجم محدود تعریف شود. بنابراین، با این حال، این شک برای من مشکلی ایجاد می کند. آیا میتوان ثابت کرد که عملگر $e^{-\beta \hat H}$ همیشه برای سیستمهای فیزیکی سالن دارای ردپای محدود است؟ | تابع تقسیم گاز هیدروژن |
100568 | این فقط یک ایده ساده لوحانه است، و من می خواهم چند بحث به من کمک کند تا عمیق تر فکر کنم. من دلیل ضروری بودن شارژ را نمی دانم، شاید برخی قوانین فیزیکی تضمین می کند که شارژ باید وجود داشته باشد. اگر درست است، می توانید جزئیات آن را به من بگویید؟ علاقه من این است که اگر شارژ در جهان یا جهان ما وجود نداشته باشد چه اتفاقی می افتد. بدون بار، میدان الکترومغناطیسی مانند موج الکترومغناطیسی هنوز وجود دارد. اما نمیتوانیم مستقیماً آن را مشاهده یا اندازهگیری کنیم، زیرا با ماده خنثی برهمکنش نخواهد داشت. اما، در واقع، میدان الکترومغناطیسی هنوز دارای برخی از خواص است که ما میتوانیم به وجود آن، به عنوان مثال، توسط گرانش، پی ببریم. نسبیت خاص و نسبیت عام هنوز بدون بار درست می شوند، حتی اگر میدان الکترومغناطیسی همیشه یک میدان آزاد بدون تعامل الکترومغناطیسی با ماده باشد. میدان الکترومغناطیسی بر اساس نسبیت عام اثر گرانشی خواهد داشت، اما هیچ اثر دیگری ندارد. در حال حاضر، میدان الکترومغناطیسی درست مانند ماده تاریک. فقط یک تشبیه نامناسب است. شاید ماده تاریک یا انرژی تاریک فقط یک میدان آزاد باشد، اما بار آن در جهان ما وجود نداشته باشد، یا بار آن بیش از حد بزرگ یا سنگین باشد که توسط فرآیند طبیعی ایجاد شود. شاید کسی ایده مشابهی را مطرح کرده و منتشر کرده است. این فقط یک ایده ساده لوحانه است و من فقط می خواهم چند بحث یا نظر داشته باشم. | اگر شارژ وجود نداشته باشد چه اتفاقی می افتد؟ |
108945 | این ممکن است با توجه به درک محدود من از QM یک سؤال احمقانه باشد، اما اینجاست. همانطور که میدانم درهم تنیدگی کوانتومی اساساً به این معنی است که دو ذره به عنوان یک واحد منفرد تکامل مییابند، یعنی توسط یک تابع موج توصیف میشوند. حال، به نظر من تولید جفت های درهم تنیده (یا n-tuples؟) از ذرات باید یک اتفاق معمول باشد و با فرض اینکه این ذرات ممکن است فاصله زیادی از یکدیگر داشته باشند، آیا این بدان معنا نیست که کل جهان باید آشفتگی از درهم تنیدگی، به طور موثر شکستن اصل اقدام محلی؟ من معتقدم، من دلایلی را درک می کنم که چرا اطلاعات نمی تواند با وجود درهم تنیدگی، سریعتر از نور از یک منطقه از فضا به منطقه دیگر منتشر شود، اما هنوز به نظرم می رسد که جهانی از ذرات گسسته رفتاری کاملاً متفاوت با جهانی که در آن ذرات بسیاری وجود دارد، دارد. درهم تنیده آیا این استدلال ایرادی دارد؟ | درهم تنیدگی کوانتومی در مقیاس کیهانی |
15653 | من یک سوال احتمالاً بسیار ساده دارم در مورد HST. پس از مدتی کار، به عنوان تابع پارتیشن برای مدل Ising 1 بعدی بی نهایت $$Z = \int_{-\infty}^\infty \frac{dy}{\sqrt{2\pi / N\beta J}} به دست میآورم. e^{-N\beta f(y)}$$ جایی که $$f(y)= \frac{J}{2} y^2 - \frac{1}{\beta} \ln[2\cosh(\beta(h + Jy))]$$ اکنون میخواهم انتگرال را در حد ترمودینامیکی ارزیابی کنم و بنابراین از روش تندترین فرود استفاده خواهم کرد. از من خواسته می شود که نشان دهم که $$Z = \sum_i e^{-\beta N f(y_i)}$$ و باید معادله برآورده شده توسط $y_i$ را پیدا کنم. بنابراین مطمئناً ایده من این بود که بگویم از هر یک از حداقلهای محلی $Z$ سهمی دریافت خواهم کرد، که منجر به شرط $$\frac{\partial f}{\partial y}|_{y_i} = میشود. 0$$ and $$\frac{\partial^2 f}{\partial y^2}_{y_i} > 0$$ با این حال، برای بدست آوردن فرم دقیقی که از من خواسته شده نشان دهم، به این شرط نیز نیاز دارم که $$\frac{1}{2} \frac{\partial^2 f}{\partial y^2}|_{y_i} = J$$ زیرا در غیر این صورت پیش فاکتورها برای لغو یکدیگر درست نمیشوند. و اکنون نمیدانم چگونه این نتیجه را به دست میآورم زیرا مشتق دوم $f$ نسبتاً به هم ریخته میشود. | مدل آیزینگ 1 بعدی برد بی نهایت + هابارد-استراتونوویچ-تبدیل |
47572 | من در نظر دارم برخی از معادلات ناویر-استوکس با ابعاد بالا را مطالعه کنم. یک مشکل این است که معادله ویسکوز را برای گردابه، مارپیچ و سایر کمیت های حفظ شده بنویسیم. به نظر من شاید بهتر باشد با فرم دیفرانسیل و حساب بیرونی کار کرد؟ آیا مرجعی هست که در جایی پیدا کنم؟ | آیا راه خوبی برای نوشتن معادلات ناویر-استوکس در حساب بیرونی وجود دارد؟ |
47578 | در فصل 9 روش های ریاضی مکانیک کلاسیک آرنولد، تعریف زیر را می یابیم: > اجازه دهید $g$ یک نگاشت قابل تمایز از فضای فاز $\mathbb R^{2n}$ به > $\mathbb R^{2n}$ باشد. . اگر $g$ شکل >$2$-$\omega^2 = \sum dp_i \wedge dq_i$ را حفظ کند، نگاشت $g$ _canonical_ نامیده می شود. سوال من این است که حفظ فرم دیفرانسیل به چه معناست؟ اگر نگاشت را به صورت $g بنویسیم: (p, q) \mapsto (P, Q)$ آیا به این معنی است که $\sum dP_i \wedge dQ_i = \sum dp_i \wedge dq_i$؟ | معنای یک تبدیل متعارف حفظ یک شکل دیفرانسیل؟ |
127908 | قابل مشاهده ها در مکانیک کوانتومی با عملگرهای خطی خود الحاقی مطابقت دارند. اگر $\psi$ بردار ویژه $\hat A$ باشد، آنگاه $\hat A\psi=\alpha\psi$ که $\alpha$ مقدار ویژه $\psi$ است. در غیر این صورت، اگر حالت اولیه $\psi$ یکی از بردارهای ویژه $\hat A$ نباشد، آنگاه حالت پایانی یکی از پایه های ویژه متعارف $\hat A$ با احتمال تعیین شده توسط طرح ریزی خواهد بود. 1. پس معنای فیزیکی $\hat A\psi$ در این شرایط چیست؟ 2. آیا نباید مشاهدات را با نقشه های فضای هیلبرت به مجموعه توزیع های احتمال در آن فضا به طور مناسب تری توصیف کرد؟ | آیا عملگرها در مکانیک کوانتومی تبدیل خطی هستند؟ |
109729 | یک میله چوبی همگن به طول 10 سانتیمتر، ضخامت 4 سانتیمتر و وزن 1 کیلوگرم بر روی یک استوانه نیمدایرهای به شعاع R مطابق شکل زیر متعادل شده است. اگر میله چوبی در تعادل پایدار باشد حداقل شعاع استوانه نیم دایره چقدر است؟  رویکرد کلی برای حل این نوع مشکلات چگونه باید باشد؟ | معیارهای تعادل پایدار |
127909 | من در مورد پست کردن این سوال در پشته Music Performance فکر میکردم، اما در نهایت فکر میکنم از آنجایی که به جزئیات فنی علاقهمندم، اینجا بیشتر جا میگیرد. موضوع تشدید یک لوله هوا برای اشکال ساده مانند استوانه ها (باز از بسته)، مخروط ها، جعبه های مستطیلی بسته، کره ها و غیره به خوبی مستند شده است. حتی فرمول هایی را در کتاب های دبیرستانم پیدا کردم. اما من به پرونده های بسیار پیچیده تر علاقه مند هستم. بیایید تصور کنیم یک لوله جامد با شکل خاصی داریم که سوراخ هایی در آن پر از هوای ارتعاشی با فرکانس $f_i$ است. چگونه می توانیم فرکانس $f_o$ هوای خارج از لوله را پیش بینی کنیم؟ در حال حاضر فقط دو راه را می توانم تصور کنم. * مشکل را به مسائل فرعی تجزیه کنید، در این مورد شکل پیچیده را به اشکال بسیار سادهتر (سیلندر، مخروط، جعبههای مستطیلی، کره و غیره) تجزیه کنید. اما هنوز هیچ ایده ای ندارم که یک کل در لوله چگونه بر فرکانس تأثیر می گذارد، فکر می کنم باید قرارگیری این کل و اندازه آن را در نظر بگیریم. * شبیه سازی کامپیوتری چنین سیستمی را اجرا کنید. این امر مستلزم آگاهی از نحوه انتشار فرکانس در هوا در چنین لوله جامدی است. برای ساده کردن این مشکل پیچیده، شرایطی مانند دما، فشار و رطوبت هوا را فراموش کنیم. من بیشتر به رویکرد دوم علاقه مند هستم، ایجاد ابزاری که کمی شبیه نرم افزار شبیه سازی مکانیک میدان عمل کند، که به عنوان مثال به طراحی تاسیسات گرمایشی و غیره کمک کند، با این تفاوت که این ابزار برای تاسیسات صوتی، معماری یا طراحی ابزار مفید خواهد بود. اگر کسی بتواند دانش مفیدی برای درک این پدیده به اشتراک بگذارد، بسیار خوشحال خواهم شد. آنچه در کتاب های مدرسه و دانشگاه یا ویکی پدیا پیدا کرده ام کافی نیست، یا به دنبال کلمات مناسب نیستم. | رزونانس یک لوله هوا در صورت اشکال پیچیده تر |
23588 | به نظر من فضا هوای زیادی ندارد و اگر بطری من پر از هوا باشد وقتی آن را باز می کنم هوا کجا می رود؟ | اگر من یک بطری هوا را به فضا ببرم و آن را باز کنم، کجا می رود؟ |
32845 | من در حال تجدید نظر در برخی از برنامه های درسی برق برای یک برنامه آموزشی فنی هستم. در برنامه درسی دانش آموزان باید مقادیر را با استفاده از قانون اهم و معادله توان = جریان * ولتاژ (یا P = IV) محاسبه کنند. برخی از همکاران من که سابقه علمی ندارند، شروع به نامیدن معادله P = IV قانون وات کرده اند. وقتی به همکارم گفتم مناسب است معادله توان را P=IV صدا بزنم، او به من گفت که من دیوانه هستم و طبق تحقیقات اینترنتی او همه آن را قانون وات می نامند. دارم دیوونه میشم؟ من فقط هر P= IV را به عنوان معادله توان (همانطور که در مدارها کاربرد دارد) شنیده ام. در بیش از 10 سالی که در حال مطالعه و تدریس فیزیک هستم، هرگز از اصطلاح قانون واتس استفاده نکرده ام. اگر بخواهم چیزی را قانون وات بنامم، به محتوای یک واحد انرژی اشاره دارد نه واحد برق. | آیا باید از عبارت قانون وات استفاده شود؟ |
41732 | توابع موج حالت پایه الکترون های هال کوانتومی صحیح (IQH) و هال کوانتومی کسری (FQH) چیست؟ | تابع موج الکترون های IQH و FQH |
47575 | امروز، روز تولد نیوتن، مقاله ای را خواندم که در arXiv توسط نیکلاس کولرستروم http://www.arxiv.org/abs/1212.2666 نوشته شده بود، که اساساً ادعا می کند که نیوتن حساب دیفرانسیل و انتگرال را اختراع نکرده است. در مقاله آثار زیادی ذکر نشده است. اگر درست باشد، این یک گسست بزرگ از درک من از تاریخ علم خواهد بود. سؤال: آیا کسی از مورخان دیگری میشناسد که برداشت تاریخی مشابه این مقاله کولرستروم داشته باشند؟ هر چیزی که واقعاً در یک مجله معتبر منتشر شده باشد ترجیح داده می شود. | مقاله نیکلاس کولرستروم در مورد تاریخ حساب |
47577 | من یک پروژکتور بسیار کوچک دارم، با زاویه خروجی کوچک (30 درجه). در تقاضای فعلی من یک زاویه خروجی بزرگتر (90 درجه) می خواهم، به طوری که بتوانم در یک فاصله معین تصویر بزرگتری دریافت کنم. آیا امکان دریافت آن با لنز خارجی وجود دارد؟ پروژکتور:  آنچه من انتظار دارم:  اگر ممکن است، چگونه لنز را طراحی کنیم؟ اگر نه، چرا؟ چه چیزی را از دست خواهم داد؟ (رزولوشن، روشنایی، اعوجاج و غیره) | آیا می توان زاویه خروجی پروژکتور را با لنز بیرونی بزرگ کرد؟ |
100994 | کاری که من میخواهم انجام دهم این است که تکامل زمانی تنها دو حالت یک ذره اسپین 1 روی کره بلوک را توصیف کنم. با این حال، من به مشکل برمی خوریم، زیرا نمی دانم چگونه همیلتونین را برای آن دو حالت بسازم، به طوری که عملگر تکامل زمان درست باشد. منظورم را با جزئیات بیشتر در زیر توضیح خواهم داد: من یک ذره اسپین-1 دارم که وضعیت اسپین آن را $m_S$ توصیف می کنم. بنابراین سه احتمال وجود دارد، $m_S = -1، 0، 1$. حال، اگر بخواهم نحوه رفتار این اسپین را در یک میدان مغناطیسی ایستا یکنواخت توصیف کنم، به سادگی \begin{equation} {\cal H}_{0} = -\hbar \gamma_e B_0 \frac{\sigma_z}{2 مینویسم. } = -\hbar \omega_0 \frac{\sigma_z}{2} = \begin{pmatrix} -\frac{\hbar \omega_0}{2} & 0 & 0\\\ 0 & 0 & 0\\\ 0 & 0 & \frac{\hbar \omega_0}{2} \end{pmatrix} \end{equation} جایی که $\sigma_z = \begin{pmatrix} 1 & 0 & 0\\\ 0 & 0 & 0\\\ 0 & 0 & -1 \end{pmatrix}$ با استفاده از نمایی معمول برای تکامل زمانی، یک $U = e^{-i{\cal H}_{0}t}$ دارد تا این مرحله من تقریباً مطمئن هستم که این کار را انجام میدهم. درست است، اما اکنون میخواهم کاری انجام دهم که برایم کمی مبهم شود. به جای اینکه به سیستم به عنوان یک سیستم سه سطح نگاه کنم، فقط می خواهم به دو سطح ($m_S = 0$ و $m_S = -1$) نگاه کنم تا بتوانم به سیستم در کره بلوخ نگاه کنم. با این حال، چگونه این کار را انجام دهم؟ فکر می کنم فقط می توانم مبنای خود را انتخاب کنم و $ \left|0\right> = \begin{pmatrix} 1 \\\ 0 \end{pmatrix}$ $, \left|1\right> = \begin{pmatrix} را تعریف کنم 0 \\\ 1 \end{pmatrix}$ با این حال، چگونه می توان تکامل زمانی این دو حالت را در یک میدان مغناطیسی توصیف کرد، همانطور که من با سه حالت انجام دادم. قبل از من نمی توانم به سادگی ماتریس اسپین 1/2 پاولی را بگیرم، زیرا حالت اسپین 0 در میدان مغناطیسی تکامل نمی یابد. فکر میکنم فقط میتوانم بخشی از هامیلتونی را که مربوط به حالتهای 0 و 1 است، انتخاب کنم، اما اگر حالتهای من با دو مختصات توصیف شود و هامیلتونی 2x3 باشد، این تکامل زمانی در یک ضرب تانسور چگونه کار میکند. ماتریس؟ | تکامل زمان در یک میدان مغناطیسی ساکن یک سیستم 2 سطحی که در واقع یک سیستم 3 سطحی است |
100565 | اجازه دهید فضا-زمان ریندلر را در نظر بگیریم، یعنی فضا-زمان مینکوفسکی را که توسط ناظری دائماً شتاب میگیرد، مشاهده میکنیم. سوال من این است که آیا قضیه لیوویل، یعنی بقای حجم فضای فاز در مکانیک کلاسیک همیلتونی، در فضا-زمان ریندلر صادق است؟ به عبارت دیگر، برای مجموعهای که بر روی هر سیستم دلخواه از ذرات و میدانهای کلاسیک در حال تعامل با لاگرانژی لاگرانژی نامتغیر لورنتس تعریف میشود، حجم فضای فاز در زمان ریندلر $t=t_1$ لزوما برابر با حجم فضای فاز در $t=t_2 است. دلار؟ کم و بیش معادل، اگر یک سیستم همیلتونی را از مختصات فضا-زمان مینکوفسکی به مختصات ریندلر تبدیل کنیم، آیا نتیجه همچنان یک سیستم همیلتونی است؟ من به دو دلیل علاقه مند به پاسخ به این هستم. اولین مورد این است که بلافاصله پاسخی به سوال دیگر من، حجم فضای فاز و نسبیت می دهد. مورد دیگر این است که اگر پاسخ بله است، در فضا-زمان ریندلر (حداقل به صورت کلاسیک) مشابهی از پارادوکس اطلاعات سیاهچاله وجود ندارد، در حالی که اگر خیر باشد، وجود دارد، و شاید فکر کردن آسان تر باشد. در مورد راه حل از نظر فضا-زمان ریندلر نسبت به سیاهچاله ها. حدس میزنم نسخه کوانتومی این سوال چیزی شبیه به آیا یکپارچگی برای نظریه میدان کوانتومی تعریف شده بر روی گوه ریندلر برقرار است؟ من نیز به این سوال علاقه مند هستم، اگرچه QFT مطالعه نکرده ام بنابراین ممکن است یک پاسخ بیش از حد فنی را درک نکنم. من حدس میزنم پاسخ این نسخه کوانتومی خیر باشد، زیرا فقدان یکپارچگی در افق منشأ تابش Unruh است -- اما میخواهم بدانم آیا این شهود درست است یا خیر. | حفظ حجم فضای فاز در فضا-زمان ریندلر |
78074 | این توضیح می دهد که چرا سرعت و موقعیت را نمی توان همزمان اندازه گیری کرد، زیرا یا موج در حال حرکت (سرعت) یا محصور و ایستاده (موقعیت) است. عمل محصور کردن آن (که باید مشاهده شود) می تواند اثرات مشاهده را نیز توضیح دهد. چند وقت پیش همچین سوالی پرسیدم و ظاهرا پاک شده بود. در سوال قبلی نام نظریه ای را که بر این باور است پرسیدم. ظاهراً چیزی بود که من اشتباه متوجه شدم، چنین نظریه ای وجود ندارد و به دلایلی که مشخص نشده است (چون سؤال این نبود) غیرممکن است. بنابراین این سوال در حال حاضر است. من می دانم دلایل ممکن است طولانی برای توضیح باشد. اگر چنین است، یک مرجع باید کافی باشد و اشاره گر بسیار قدردانی خواهد شد. در صورتی که امکان ارائه توضیح مختصر وجود داشته باشد، بیشتر مورد توجه قرار خواهد گرفت. در هر صورت از پاسخ های شما بسیار متشکرم و بابت بی اطلاعی من متاسفم. | چرا نمی توان دوگانگی موج-ذره را به عنوان دوگانگی موج مسافرتی-ایستاد توضیح داد؟ |
62619 | اگر به کوسن ها ( ضربه گیر) روی میز بیلیارد نگاه کنید، می بینید که عمودی نیستند. آنها به سمت داخل متمایل شده اند. حدود 10 سال پیش، با یک امتحان فیزیک مواجه شدم که در آن یکی از مسائل، مجموعه ای از فرضیات فیزیکی را بیان می کرد و سپس از آزمون شونده می خواست زاویه بهینه را تعیین کند تا اگر توپی در هنگام برخورد با بالشتک بدون لغزش در حال غلتیدن بود، آن را نشان دهد. برگشت به طوری که دوباره بدون لیز خوردن در حال غلتیدن بود. به نظر می رسد مفهوم این باشد که این زاویه ای است که در میزهای بیلیارد واقعی استفاده می شود. من به راه حل خود آزمونگر دسترسی نداشتم و وقتی خودم مشکل را تجزیه و تحلیل کردم، متوجه شدم که نمی توانم زوایای واقعی موجود در میزهای بیلیارد را بازتولید کنم. به نظر میرسد گمانهزنیهایی وجود داشته است که در مههای زمانه، کسی زاویه را بهطور تجربی با به حداکثر رساندن فاصله برگشتی برای توپهایی که در امتداد نرمال برخورد میکنند تنظیم کرده است، و این زاویه به خوبی با این نوع محاسبه توضیح داده شده است. در واقع، ویدئوی پرسرعت (Mathaven 2009) نشان میدهد که در اسنوکر، توپی که به یک بالشتک در امتداد حالت عادی برخورد میکند، با غلتیدن بدون لیز خوردن، برگشت نمیکند. قبل از اینکه گشتاور ناشی از اصطکاک جنبشی آن را به حالت عدم لغزش برساند، حدود 0.1 ثانیه می لغزد. (من فکر نمی کنم وضعیت فیزیکی بین استخر و اسنوکر تفاوت زیادی داشته باشد.) برخی از داده ها. فرض کنید $r$ شعاع یک توپ استخر باشد و زاویه بالشتک به گونه ای باشد که نقطه تماس بین توپ و بالشتک با ارتفاع $b$ بالای مرکز توپ باشد. میزهای بیلیارد واقعی $b/r\حدود 0.26$ دارند. در اسنوکر، ضریب اصطکاک جنبشی، همانطور که توسط Mathaven اندازهگیری میشود، $\mu_k \حدود 0.18-.24$ است و کاهش سرعت ناشی از مقاومت غلتشی حدود $a/g\حدود 0.0127-0.0129$ است. سوال من: آیا توضیح فیزیکی برای زاویه کوسن های روی میز بیلیارد وجود دارد؟ به نظر نمی رسد که برای بروز معمولی بهینه باشد، اما آیا ممکن است که به معنای میانگین در تمام زوایای وقوع بهینه باشد؟ آیا مدلها و احتمالاً شبیهسازیهای رایانهای وجود دارند که برای پاسخگویی به این نوع سؤال به اندازه کافی پیچیده باشند؟ Mathaven، S.، و همکاران، کاربرد تصویربرداری با سرعت بالا برای تعیین دینامیک بیلیارد، مجله آمریکایی فیزیک جلد. 77، شماره 9، صفحات 788-794، 2009. http://billiards.colostate.edu/physics/ajp_09_hsv_article.pdf | چه چیزی زاویه کوسن را روی میز بیلیارد تعیین می کند؟ |
86361 | من نمی دانم که آیا جسمی که با آب گرم خیس شده است همیشه راحت تر و سریع تر از شیئی که با آب سرد خیس شده است خشک می شود؟ شکل، زبری، مواد، ساختار جسم چقدر اهمیت دارد؟ به طور عملی: اگر به عنوان مثال نیاز به شستن قوطی و ژاکت داشته باشم، آیا در هر دو مورد آب گرم به من اجازه می دهد که آنها را سریعتر خشک کنم، فقط با تهویه طبیعی؟ | خشک کردن یک جسم مرطوب |
47574 | آیا می توان آهنربا را با اره برقی، با دست، بدون از دست دادن ویژگی اصلی خود یعنی مغناطیسی بودن، برش داد؟ میدونم که باید خیلی مواظب گرما باشم اما نمیدونم چقدر مواظب باشم | آیا آهنربا قدرت زیادی را که با اره برقی برش می دهد از دست می دهد؟ |
15382 | آیا یک شبیه ساز میدان تفاضل محدود برای میدان های اسپین 1/2 وجود دارد، چیزی شبیه meep برای الکترومغناطیس (اسپین 1)؟ به دنبال چیزی رایگان (GNU، MIT یا سایر مجوزهای سبک باز/رایگان) و راه اندازی و اجرای شبیه سازی آسان برای اهداف آموزشی، نه یک ابزار تحقیقاتی سنگین. | شبیه ساز میدان تفاضل محدود 1/2 اسپین؟ |
27699 | به خوبی شناخته شده است (لطفاً، به عنوان مثال هندسه حالات کوانتومی توسط Bengtsson و Życzkowski را ببینید) که مجموعه ماتریس های چگالی $N-$$ با عمل الحاقی $U(N)$ طبقه بندی می شوند، که در آن هر لایه با مدارها مطابقت دارد. با نوع ثابت ساختار انحطاط طیف ماتریس چگالی. این مدارها منیفولدهای پرچم هستند، برای مثال مدار ماتریس های چگالی طیف $(1, 0, 0, 0)$ (حالت های خالص) $\mathbb{C}P^3$ و مدار ماتریس های چگالی طیف $ است. (0.5، 0.5، 0، 0)$ (و همچنین $(0.4، 0.4، 0.1، 0.1)$) مختلط گراسمانی $Gr(4,2, \mathbb{C})$ است. این فضاها - که مدارهای مشترک هستند - به عنوان کاهلر-اینشتین شناخته می شوند. مشاهداتی توسط Ingemar Bengtsson که در مقاله زیر بیان و اثبات شد، بیان می کند که در سیستم ترکیبی دو سیستم کوانتومی حالت $N-$$\mathcal{H}^N \otimes \mathcal{H}^N$، که مدار حالتهای خالص $\mathbb{C}P^{N^2-1}$ است، مدار حالتهای خالص حداکثر درهمتنیده برابر است $\mathbb{R}P^{N^2-1}$، که یک زیرمنیفولد لاگرانژی حداقل است. این مشاهدات در مرجع اول نیز ذکر شده است. سؤالات من: 1. آیا این نتیجه به حالتهای غیر خالص تعمیم مییابد، مثلاً مدار حالتهای درهم پیچیده در $Gr(N^2,2, \mathbb{C})$ (مدار ماتریسهای چگالی از نوع $(0.5، 0.5، 0، 0، . . .)$ به $\mathcal{H}^N \times \mathcal{H}^N$) هم شکل به $Gr(N^2,2, \mathbb{R})$. 2. آیا تفسیر فیزیکی از این نتیجه وجود دارد (سوالی که بنگتسسون باز گذاشته است). به روز رسانی: این یک توضیح پس از اظهارات پیتر شور است. در میان حالتهای خالص دو ذره، حالتهای حداکثر درهمتنیده، این خاصیت را دارند که اثر جزئی آنها نسبت به یک سیستم کاملاً مخلوط است (لطفاً به بحث زیر معادله 22 در مرجع دوم مراجعه کنید). به عنوان یک تعمیم، میخواهم مدارهای محلی حالتهای درون یک مدار ماتریس چگالی دو ذره ثابت را بدانم که رد جزئی آن دارای حداکثر آنتروپی فون نویمان نسبت به سایر حالتهای موجود در همان مدار دو ذره است. انگیزه من این است که اگر مدارهای محلی، زیرمنیفولدهای واقعی پرچم لاگرانژی منیفولدهای پرچم پیچیده باشند که مدارهای حالت دو ذره را تعریف می کنند (که در مورد حالت های خالص صدق می کند)، این منیفولدها هندسه های شناخته شده ای دارند و این می تواند به ما کمک کند. درک درهم تنیدگی حالت مختلط | مدارهای حالت های مختلط حداکثر درهم تنیده |
18462 | این سوال بیشتر در مورد چگونگی تفسیر نمادهای مورد استفاده در فیزیک ذرات است. به من داده شده است که در کمترین مرتبه نرخ $b\rightarrow s\gamma$ متناسب با $\langle B_p|b^\dagger b|B_p\rangle$ است که $p$ یا برچسبهای u یا d و $b$ است. ، $b^\dagger$ عملگرهای نابودی ایجاد هستند. با این حال، من قادر به درک این نماد نیستم. برای برخی از حالت های اولیه که به حالت نهایی تبدیل می شوند، دامنه داده شده توسط $\langle \mbox{final}|\hat{O}|\mbox{initial}\rangle$ نیست. آیا دامنه نباید در این مورد $\langle s\gamma|b^\dagger b|b\rangle$ یا چیزی باشد؟ بنابراین، عنصر ماتریس ارائه شده دقیقاً به چه معناست؟ | نشانه گذاری دامنه های فروپاشی |
108494 | من به تابعی نیاز دارم که نمودار آن به شکل زیر باشد (گراف آزمایش فرانک و هرتز): >  در حال حاضر تابع زیر را نوشتم: تابع comptuteValue (مقدار) ) { var period = 4.9 , low = 6 ; function addOrSubstract (x) { if (x < low) { if (x <= period) { return Math.pow(x, 3/2); } else { return Math.pow(period + low - x, 3/2) - x * 1.1; } } return addOrSubstract (x - period); } return (2 * (Math.floor(value / period + 0.1)) + addOrSubstract(value) * 1.1989).toFixed(2); } و نمودار به نظر می رسد: >  همانطور که می بینید بین این دو نمودار تفاوت هایی وجود دارد. عملکرد نمودار آزمایش فرانک و هرتز چیست؟ $f(x) = ???$ به عنوان مثال: $f (0) = 0$ $f (4.9) = 12$ $f (5) = 6$ و غیره. | تابع گراف فرانک و هرتز |
19406 | حدس می زنم انرژی مصرف شود و در نهایت به گرم شدن زمین کمک کند، بنابراین تفاوت زیادی نمی بینم... لطفاً دیدگاه خود را توضیح دهید. | اگر انسان بتواند تمام انرژی خورشیدی که به زمین می رسد را برای استفاده خود بگیرد، آیا آب و هوا تغییر می کند؟ |
107650 | در کتاب نسبیت عام رابرت والد یک قضیه حساب چند متغیره در صفحه 16 ذکر شده است که می گوید: اگر $F:\mathbb{R}^n\mapsto \mathbb{R}$ $C^{\infty}$ باشد، برای هر یک $a=(a^1,...,a^n) \در \mathbb{R}^n$ $C^{\infty}$ وجود دارد توابع $H_{\mu}$ طوری که برای همه $x \in \mathbb{R}^n$ $$F(x)=F(a)+\sum_{\mu=1}^n (x) داریم ^{\mu}-a^{\mu})H_{\mu}(x)$$ (1) نام این قضیه چیست؟ (2) کجا می توانم دلیلی پیدا کنم؟ | این قضیه حساب دیفرانسیل و انتگرال چند متغیره را نام ببرید |
15388 | استادم یک سوال از من بپرسند. سیگنال یا اطلاعات نوری در ارتباطات فیبر نوری چگونه منتقل شد؟ سپس آن را توضیح دادم و از کلمه تقویت کننده نوری استفاده کردم سپس معلم از من بپرسید تقویت کننده نوری چیست گفتم که سیگنال نوری را تقویت می کند سپس دوباره کدام دستگاه سیگنال نوری را در ارتباطات فیبر نوری تقویت می کند؟ من در آن لحظه بی خبر بودم، جوابی برای آن ندارم و آن را در گوگل جستجو کردم، سپس در مورد تقویت کننده فیبر دوپه (DFA) خواندم اما متوجه نشدم، بنابراین می توانید پیشنهادی به من بدهید تا آن را مانند هر وب سایتی بفهمم یا توضیح دهید. . | کدام دستگاه سیگنال نوری را در فیبر نوری تقویت می کند؟ |
108231 |  $A,B,C$ صفحات فلزی یکسانی $3$ هستند. در ابتدا، هزینههای $Q$، $4Q$ و $2Q$ به ترتیب به $A$،$B$ و $C$ داده شد. هنگامی که $B$ ارت شده بود و $A$ و $C$ با یک سیم رسانا متصل شدند، توزیع شارژ نهایی را پیدا کنید. تلاش من: استفاده از حفظ شارژ در $A$,$C$ $$q_3-q_1-q_2+q_4=3Q $$ میدان الکتریکی در داخل هر یک از اینها صفر است (معادله مشابهی را ارائه دهید): $$q_3=q_4$$ همچنین. $$V_{AB}=V_{CB}$$ $$\frac{q_1d}{A\epsilon_0}=\frac{2q_2d}{A\epsilon_0}$$ $$ q_1=2q_2$$ اکنون میدانم که باید از این واقعیت استفاده کنم که پتانسیل $B $ زمین شده است و در $0V$، اما به نظر می رسد نمی توانم آن را در یک معادله قرار دهم. هر گونه کمکی قدردانی خواهد شد. با عرض پوزش برای نمودار کثیف. **ویرایش:** لطفاً بگویید آیا راه من درست است یا خیر: میتوانیم از این واقعیت استفاده کنیم که پتانسیل در بینهایت صفر است و همچنین $B$. بگذارید یک نقطه $P$ $x$ فاصله باقی مانده از $A$ باشد. سپس، $$V_{BP}=V_{BA}+V_{AP}$$ $$\frac{2q_1d}{A\epsilon_0}+\frac{q_3+q_4}{A\epsilon_0}x=0$$ $$q_3+q_4=\frac{-2q_1d}{A\epsilon_0 x}$$ به عنوان $q_1=0$ هزینه را نقض میکند حفاظت، می توان گفت که به صورت $x\to\infty$، $q_3+q_4\to 0$. بنابراین، $q_3+q_4=0$ در یک محدودیت اضافی که ما را قادر میسازد هر چهار متغیر را حل کنیم. درست میگم؟ | توزیع شارژ روی صفحات |
113098 | من اخیراً وارد بحثی شدم که آیا و چگونه نیرو/اثر کوریولیس با گرانش مرتبط است یا خیر. آیا گرانش در نیروی کوریولیس دخالت دارد؟ اگر چنین است، چگونه می توان آن را توضیح داد؟ | آیا و چگونه نیروی کوریولیس و گرانش به هم مرتبط هستند؟ |
26916 | در QFT آشفته در فضازمان مسطح، بسط اغتشاش معمولاً همگرا نمی شود، و برآورد رفتار مرتبه بزرگ دامنه های آشفته، ابهام بسط آشفته مرتبه $\exp(-1/g^2)$ را نشان می دهد که در آن $g$ است. پارامتر گسترش این ابهام به نوبه خود مربوط به وجود راهحلهای کلاسیک اقلیدسی مجانبی (اینستتونها) است که به این توابع همبستگی کمک میکنند و سهم آنها ابهام را در بسط آشفته حل میکند و امکان تکمیل غیر آشفته نظریه را فراهم میکند. همه این چیزهای شناخته شده مقدمه ای برای سوال من در مورد جاذبه است. ساده لوحانه همه اظهارات در مورد بسط اغتشاشگر همچنان پابرجا هستند، حداقل اگر بتوان مشکلات ناشی از عادی نبودن مجدد نظریه را حل کرد (به عبارت دیگر، اصطلاحات فردی را در مجموعه تعریف کنید). به طور خوش بینانه، شاید برای $N=8$ SUGRA ممکن باشد. این مسئله وجود لحظهها را به ذهن متبادر میکند، یعنی: آیا راهحلهای اقلیدسی مجانبی غیر پیش پا افتاده در نظریههای گرانش وجود دارد؟ در حال حاضر، اجرام شناخته شده ای وجود دارد که به آنها نقطه های گرانشی می گویند، اما آنها مجانبی اقلیدسی نیستند. آنها به طور مجانبی _محلی_ اقلیدسی هستند - آنها مجانبی از فضای مسطح اقلیدسی هستند. تفاوت به این معنی است که این اجرام در واقع به توابع همبستگی (یا بیشتر به عناصر ماتریس نقطه S) در اطراف فضازمان مسطح کمک نمی کنند. سوال من این است که آیا اشیایی که کمک می کنند در برخی از نظریه های گرانش (شاید غیر متعارف) وجود دارند یا خیر؟ | Instantons و Non Perturbative Amplitudes in Gravity |
127904 | در تصویر زیر می توانید دو مدار pbject بالقوه را مشاهده کنید. جنبه اصلی مدارها این است که یک نقطه برخورد در حداکثر مدار بیضی دارند. سوال من این است که آیا جسمی که در مدار بیضوی حرکت می کند، می تواند به اندازه جسمی که مدار دایره ای را می گیرد، زمان ببرد؟ دلیل این سوال این است که من در حال تحلیل فیلمی به نام جاذبه هستم. تنها اطلاعات ارائه شده در فیلم این است که ابر زباله هر 90 دقیقه یکبار (با تلسکوپ هابل) برخورد می کند و سرعت آن 50000 مایل در ساعت است (که بسیار سریعتر از تلسکوپ هابل است). بدیهی است که از آنجایی که آنها با سرعت های متفاوتی حرکت می کنند، باید در مدارهای مختلفی قرار گیرند. بنابراین این تنها امکانی است که من به آن دست یافته ام که در آن ممکن است هر 90 دقیقه یکبار با هم برخورد کنند، یا اینکه زمان مداری مدار بیضی 45 دقیقه یا 22.5 دقیقه (هر ضریب 90) طول بکشد.  | آیا یک مدار بیضوی می تواند با یک ابیت دایره ای یکسان طول بکشد؟ |
4393 | اگر این سؤال برای Phys.SE خیلی اساسی است، پیشاپیش عذرخواهی می کنیم. من نمی خواهم این مؤسسه محترم را بی زبان کنم. :) من و همسرم همین الان این تبلیغ تلویزیونی برای کیت کت را تماشا کردیم که در آن گروهی از اپراتورهای جرثقیل توپ های ویران کننده خود را برای تشکیل گهواره نیوتن عظیم تشکیل می دهند. ما را به این فکر واداشت که آیا فرض اولیه امکان پذیر است یا خیر. اگر توپ های ویرانگر کاملاً در یک راستا قرار داشته باشند، آیا کار می کند؟ تصور میکنم فقدان ثبات جانبی ذاتی در داشتن تنها یک نقطه لنگر در هر توپ مشکل ساز خواهد بود، اما چه چیز دیگری (اگر چیزی) مانع از کارکرد واقعی آن میشود؟ | آیا گهواره نیوتن غول پیکر در تبلیغ کیت کت امکان پذیر است؟ |
6497 | هشدار: احتمالاً یک پست ساده لوحانه است. سلام بچه ها من همین دیروز (یکشنبه) [برخی از برنامه] را در بی بی سی تماشا کردم که در آن مجری در مورد پیکان زمان صحبت کرد، جایی که طبق قانون دوم ترمودینامیک بیان می کند که طبیعت همیشه آنتروپی کم به آنتروپی بالا یا مرتب/ساختار یافته تا نامرتب است. وضعیت /بدون ساختار. نمونههای «مبتنی» مورد استفاده، که در جاهای دیگر نیز یافت میشوند، رویدادهایی مانند کوه یخ هستند که «خود به خود» آب میشوند، اما هرگز دوباره منجمد نمیشوند. عطر از بطری پخش می شود اما به خودی خود وارد آن نمی شود. سپس در مورد چیزهای دیگری که به نظر می رسد به طور طبیعی نظم ایجاد می کنند، مانند تشکیل سلول ها و زندگی، تبلور، دانه های برف و غیره، چه؟ آیا من چیزی را از دست داده ام؟ | توضیح پیکان زمان با آنتروپی |
62618 | من سعی می کنم سرم را به دور انرژی جنبشی یک آونگ مرکب دوگانه بپیچم، مانند آنچه در مقاله ویکی پدیا در مورد آونگ های دوگانه نشان داده شده است. من می دانم که برای محاسبه انرژی جنبشی آونگ اول (بالا) می توانید از سرعت زاویه ای با ممان اینرسی محاسبه شده از انتهای میله (یعنی $\frac{1}{2}I_{1,end) استفاده کنید. }\dot\theta_1^2$)، یا سرعت خطی به علاوه زاویه ای در مورد مرکز جرم (یعنی $\frac{1}{2}M_1 v_1^2+\frac{1}{2}I_{1,cm}\dot\theta_1^2$). این برای من منطقی است زیرا این اساساً معادل اعمال قضیه محور موازی برای تغییر ممان اینرسی از مرکز جرم به انتهای آونگ بالایی است. با این حال، برای من چندان روشن نیست که چرا این کار برای آونگ دوم (پایین) کار می کند. در بخش بحث مقاله آمده است که مدلسازی انرژی جنبشی میله پایین با جمع کردن سرعتهای خطی به علاوه زاویهای در مورد مرکز جرم میله بسیار سادهتر است (یعنی $\frac{1}{2}M_2 v_2^2+ \frac{1}{2}I_{2,cm}\dot\theta_2^2$) که در آن موقعیت مرکز جرم تابعی از دو حالت کلی است مختصات، $\theta_1$ و $\theta_2$. لطفاً کسی می تواند به من توضیح دهد که چرا این کار می کند؟ من می توانم محاسبه انرژی جنبشی خطی در مورد مرکز جرم را درک کنم، اما مشخص نیست که چرا انرژی دورانی نیز برای محاسبه در مرکز جرم انتخاب شده است. آیا این نیز فقط کاربرد قضیه محور موازی است، اما در مورد برخی از محورهای چرخشی که تصور آن دشوارتر است؟ همه کمک قدردانی کرد! با تشکر | آونگ مرکب دوگانه: چرا از اینرسی در مورد مرکز جرم برای آونگ پایین استفاده می کنیم؟ |
62265 | فرض کنید یک ماشین شلیک روی سطح بدون اصطکاک در نقطه $x=0$ داریم. هر $T$ ثانیه یک گلوله به جرم $m$ شلیک می کند. سرعت ثابت هر گلوله $v_0$ یکسان است. جسمی به جرم $pm$ ($p$ برابر بزرگتر از جرم گلوله) در نقطه $x=x_0$ وجود دارد. طبق قانون بقای تکانه (برخورد غیرالاستیک) میدانم که سرعت جسم به عنوان تابعی از گلولههای درون آن خواهد بود: $v(n)=\frac{v_0 n}{n+p}$. چگونه می توانم زمان سپری شده $\Delta t$ از ضربه گلوله $n-1$ تا ضربه گلوله $n$ را بدانم؟ آیا راهی برای حل این مشکل بدون بازگشت وجود دارد؟ منظور من از بازگشت این است (پاسخ به سوال): $ \left\\{ \begin{array}{l} a_1=\frac{x_0}{v_0}\\\ a_n=a_{n-1} + T \cdot \frac{{p-1+N}}{p} \end{array} \right. $ این سری زمانی را نشان می دهد که گلوله n به جسم برخورد می کند. من کاملاً درک نمی کنم که چرا $a_n-a_{n-1}= T \cdot \frac{{p-1+N}}{p}$. | سوال ماشین شلیک |
8201 | من چند هفته پیش شروع به خواندن در مورد نظریه میدان همسان کردم. من از یک پیشینه بیشتر ریاضی هستم. من مکانیک کوانتومی/ مکانیک کلاسیک را میدانم، اما در مورد نظریه میدان کوانتومی واقعاً متخصص نیستم. بنابراین در حین مطالعه چندین مقاله، سؤالاتی مطرح شد و من خوشحال می شوم اگر کسی بتواند به آنها پاسخ دهد: 1. ابتدا به http://www.phys.ethz.ch/~mrg/CFT.pdf مراجعه می کنم. که یک سند آلمانی است) فصل 3.2.1 (شروع از صفحه 29). موضوع اصلی در اینجا بوزون آزاد به عنوان نمونه ای از CFT است. در این فصل او تلاش میکند تا عدم تغییر همنوع نظریه کوانتیزه را اثبات کند. او این کار را با ساختن مولدهای تقارن منسجم انجام می دهد. اکنون اولین سوال مطرح می شود: چرا این تغییر ناپذیری مطابق را نشان می دهد؟ در حالت کلاسیک، با نشان دادن اینکه انتگرال عملکرد عملکرد تحت یک کنش گروهی منسجم تغییر نمی کند (که منطقی به نظر می رسد) تغییر ناپذیری منسجم را نشان می دهید. **اما چرا ساختن مولدهای تقارن منسجم دلالت بر عدم تغییر همشکل در حالت کوانتومی دارد؟** در ادامه به معادله (3.2.26) در همان فصل اشاره می کنم. در اینجا او بیان می کند که معادله (3.2.26) $[L_{m},\phi]=z^{m+1}\partial_{z}\phi(z,\bar{z})$ اثبات می کند که عملگرها L_{m} در واقع تبدیلهای منسجم از نوع $L_{n}=-z^{n+1} \partial_{z}$ را پیادهسازی میکند. چرا اینطور است؟ چرا این اثبات میکند که L_{m} واقعاً این تبدیلهای منسجم را پیادهسازی میکند $L_{n}=-z^{n+1} \partial_{z}$؟ یا بهتر: **منظورش از «اجرای تحول» چیست؟** (اگر بخواهید تعریفش چیست). معادله $[L_{m},\phi]=z^{m+1}\partial_{z}\phi(z,\bar{z})$ به نوعی شبیه یک معادله مقدار ویژه است (که البته نیست). اما اگر فکر می کنید که براکت دروغی وجود ندارد. به نظر می رسد $z^{m+1}\partial_{z}$ یک مقدار ویژه از $L_{m}$ از بردار ویژه $\phi$ باشد. 1. اکنون به مقاله دیوید تانگ اشاره می کنم: http://www.damtp.cam.ac.uk/user/tong/string/four.pdf (که انگلیسی است). در فصل 4.5.1 (در صفحه 92) او به کوانتیزاسیون شعاعی می پردازد. بنابراین او یک نظریه دارد که روی یک استوانه زندگی می کند و این نظریه را با نقشه نمایی به صفحه مختلط ترسیم می کند. بنابراین اول از همه، این به نظر من کمی محدود کننده است. منظورم **چرا باید فقط نظریههایی را که روی یک استوانه زندگی میکنند به عنوان حالت کلی در نظر بگیریم؟** چیزی که من شنیدهام این است که از آنجایی که شما یک جهت فضایی محدود روی استوانه دارید، از تکینگیها اجتناب میکنید. اما از آنجایی که من نظریه میدان کوانتومی را به اندازه کافی نمی دانم، در این مورد چندان مطمئن نیستم. N* _ext خیلی واضح نیست که کوانتیزاسیون واقعی در این فرآیند کجا ظاهر می شود._ * برای من کوانتیشن به معنای تحمیل روابط کموتاسیون خاصی بر عملگرها/فیلدها است. و من نمی دانم کجا این اتفاق می افتد؟ شاید وقتی تانسور تکانه انرژی را با استفاده از مشتق شوارتزی از سیلندر به صفحه تبدیل می کنید، به طور ضمنی اتفاق می افتد؟ من واقعاً خوشحال می شوم اگر کسی بتواند توضیحات مفصلی به من بدهد. (چون من واقعا هنوز در این موضوع متخصص نیستم) پیشاپیش ممنون!! | سوالات مبتدیان در مورد نظریه میدان همسو |
108238 | در بیشتر نمونه ها، متوجه می شوم که اصل عدم قطعیت برای زمان و انرژی بین جرم و طول عمر داده می شود. UP برای زمان و انرژی $$ \Delta t\,\Delta E\geq\frac h{4π} $$ است که $$Δt =σ_A \frac{dt}{d\langle \hat A\rangle}$$ با $σ_A$ که انحراف استاندارد عملگر $\hat{A}$ است. اما چه عملگر را باید تعریف کرد تا $Δt$ به طول عمر یک ذره تبدیل شود؟ | اصل عدم قطعیت انرژی زمان و اپراتورها |
104701 | سوال 1. آیا ذرات مجازی، به ویژه گراویتون ها، می توانند تداخل داشته باشند؟ ذرات مجازی در فاصله ای بسیار کوچک و زمانی بسیار کوتاه برای اندازه گیری ایجاد و نابود می شوند. وجود آنها توسط اصل عدم قطعیت هایزنبرگ مجاز است، که اجازه می دهد تا یک نقض موقتی از بقای انرژی در فرآیندهایی که مدت زمان کافی کوتاهی را تحمل می کنند، انجام دهند. برهمکنش الکترومغناطیسی دارای یک حامل نیروی واحد به نام فوتون است. اندرکنش ضعیف دو حامل نیرو دارد، ذرات W و Z (با 2 علامت برای W). برهم کنش قوی دارای 8 حامل نیرو، گلوئون ها است. حامل کوانتومی نیروی گرانش گراویتون (ذره اسپین 2 بدون جرم) است. گراویتونها در تعداد زیادی با هم عمل میکنند که امید چندانی برای مشاهده شواهد برای یک یا چند نفر وجود ندارد. من فکر می کنم که ثابت شده است که هر چه حامل نیرو کمتر انرژی داشته باشد، نیروی واسطه قوی تر است. اگر گراویتونها میتوانند تداخل داشته باشند، احتمال دارد که تداخل مخربی داشته باشند (شانس حکم میکند که هم تداخل سازنده و هم تداخل مخرب وجود داشته باشد، اما تداخل مخرب محتملتر است که بتوانیم آن را ثابت کنیم). از رابطه پلانک از مکانیک کوانتومی، این بدان معناست که این گراویتون ها انرژی کمتری خواهند داشت، بنابراین قدرت نیروی گرانش را در مقیاس های بزرگ افزایش می دهند. من تاکید می کنم که احتمال تداخل گراویتون برای سیستم های مقیاس بزرگ (کهکشان ها، خوشه های کهکشان) افزایش می یابد و برای مقیاس های کوچک بسیار کم است، به دلیل ویژگی زودگذر ذرات مجازی، در این مورد گراویتون. سوال دوم من اینجاست. سوال 2. آیا این می تواند به حل مسئله ماده تاریک منجر شود (البته تحلیلی دقیق تر از آنچه در اینجا ترسیم شده است)؟ آیا ممکن است که اثرات انباشته شده تداخل گراویتون در ناحیه پلانک منجر به انحراف قابل مشاهده از قوانین شناخته شده گرانش در مقیاس های بسیار بزرگ (کهکشان ها، خوشه های کهکشانی) شود و در نتیجه مشکل ماده تاریک را حل کند؟ | آیا ذرات مجازی، به ویژه گراویتون ها، می توانند تداخل داشته باشند؟ |
71654 | برای انفجارهای گازی و مایع، انفجار با انرژی آزاد شده در نقاط سه گانه که ساختار سلولی را تشکیل می دهند، منتشر می شود. این ساختار با استفاده از فویل دوده در طول آزمایش ردیابی می شود. در مواد منفجره فاز جامد مانند TNT و C4، ادبیات عاری از بحث در مورد نقاط سهگانه و فویلهای دوده (هم آزمایشها و هم شبیهسازی) است. روش اولیه انتشار انفجار از طریق تولید نقطه داغ است. این نقاط داغ در نواقصی مانند حفرهها، مرز دانهها، مرزهای لغزش و غیره تشکیل میشوند. آیا ساختار انفجار سلولی در مواد منفجره فاز جامد وجود دارد؟ آیا فقدان داده های تجربی به دلیل مشکل در تولید داده ها است یا مواد منفجره فاز جامد ذاتاً با گاز یا مایع متفاوت هستند؟ آیا ممکن است نقاط سه گانه وجود داشته باشند اما به دلیل ماهیت ناهمگن مواد منفجره جامد، آنها نسبت به عیوب مخلوط، روش های جزئی یا ثانویه انتشار هستند؟ | ساختار سلولی در انفجارهای فاز جامد |
9884 | نظریه نسبیت پیش بینی های بسیار دقیقی در مورد اینکه چگونه حرکت یک جسم در فضا-زمان بر گذر زمان برای جسم و ناظران در سایر چارچوب های مرجع تأثیر می گذارد، انجام می دهد. اما کنجکاو هستم که آیا این حرکت معادل میدانهای گرانشی تغییر/نوسان است؟ اگر به جای حرکت جسمی در فضا/زمان، همان جسم را در معرض میدانهای گرانشی متحرک قرار میدادیم، مشابه آنچه که اگر واقعاً نسبت به جرمهای دیگر حرکت میکرد، تجربه میکرد؟ آیا می توان نشان داد که همان مجموعه اثرات همچنان از چارچوب مرجع شی وجود دارد (مثلاً شماره گیری زمانی، طول-انقباض، و غیره)؟ | آیا حرکت نسبیتی معادل میدان های گرانشی نوسانی است؟ |
4027 | فرمولاسیون LQG دارای حداقل طول/مساحت است. از آنجایی که به عنوان مثال، یک منطقه پلانک همیشه می تواند تقویت شود، هر حداقل منطقه در فضا را می توان کوچک کرد. آیا حامیان LQG نگران نقض ناپذیری محلی لورنتس هستند، و اگر نه، چرا که نه؟ در LQG، آیا در نظر گرفتن طول به عنوان یک عملگر کوانتومی، واقعاً از مشکل تقویت خلاص می شود؟ | آیا نسخهای از LQG وجود دارد که ادعا کند تقارن لورنتس را نقض نمیکند؟ |
86362 | من همیشه آن را $d = v_i t + \frac{1}{2} در^2$ دیدهام، با این حال، آن را به صورت $d= d_i + v_i t + \frac{1}{2} در ^2 نیز دیدم $ که در آن $d_i$ = موقعیت اولیه است. این برای سینماتیک دو بعدی اعمال شد. کسی می تواند این را توضیح دهد؟ | فرمول فاصله در سینماتیک؟ |
78070 | من می خواهم حباب های نوشابه نوشابه ام را بیشتر دوام بیاورم. به عنوان مثال، یک کار خوب این است که وقتی نوشیدنی نمینوشید، بطری را بسته نگه دارید. اما چه کار دیگری می توانم انجام دهم؟ آیا باید سعی کنم سطح بین نوشیدنی و هوای بطری را به حداقل برسانم؟ سطح تماس با بطری چطور؟ بطری باید شیشه ای باشد یا پلاستیکی؟ دما مهمه؟ آیا باید بطری را در حالت عمودی نگه دارم تا حداقل برای بخشی از آن فشار بیشتری حاصل شود؟ روش های دیگر، کمتر واقع بینانه، نگه داشتن آن در تمام مدت تحت فشار، استفاده از دستگاه کربناته یا نوشیدن آن در کف اقیانوس است. یا هرگز در بطری را باز نکنید :)، اما فرض کنید که من می خواهم هر از گاهی باز کنم و بنوشم. | چگونه حباب های موجود در نوشابه نوشابه خود را طولانی تر کنیم؟ |
78073 | امروز یک سخنرانی در مورد نوسان ساز هارمونیک ساده و درمان مکانیکی کوانتومی آن داشتیم. معلم من معادله آن را استخراج کرد و در نهایت به این نتیجه رسید که مقداری انرژی نقطه صفر دارد. 1. سوال من این است که اهمیت فیزیکی این انرژی نقطه صفر چیست؟ 2. و این انرژی از کجا می آید؟ 3. و بله یک چیز دیگر. من می خواهم مثال های فیزیکی را بدانم که در آن از مفهوم انرژی نقطه صفر استفاده شده است. | نوسان ساز هارمونیک ساده: انرژی نقطه صفر؟ |
19404 | اگر کسی بتواند پاسخی برای این سوال بیابد، برق برای همه رایگان خواهد بود. (رویای خوبی به نظر می رسد اما در واقعیت انرژی رایگان این سقوط دنیا خواهد بود) | آیا گرما قابل استخراج و متمرکز است؟ |
4395 | شواهد نه چندان نادرستی وجود دارد که در مقیاس بسیار بزرگ جهان تخت است. با این حال همه جا می بینیم که توده های محلی ماده با انحنای مثبت وجود دارد. بنابراین من چندین سوال در این رابطه دارم: 1) آیا این واقعیت که منیفولد با انحنای الف) مجانبی (فضایی) صفر و ب) ناهمگنی های موضعی با انحنای مثبت (فضایی) دلالت بر این دارد که مناطقی با انحنای منفی (فضایی) وجود خواهند داشت؟ 2) ناحیه ای با انحنای منفی (فضا) دلالت بر انرژی تاریک در آن ناحیه دارد؟ 3) فرض پاسخ به 1) و 2) درست است: آیا این نشان دهنده تایید مستقل انرژی تاریک است؟ یا به نوعی یک رابطه هندسی وجود دارد که صافی مجانبی را به انبساط شتابان مرتبط می کند (دلیل سنتی برای معرفی انرژی تاریک در وهله اول)؟ ویرایش شده: برای منعکس کردن تمایز بین انحنای فضا و فضا-زمان. | انحنای مجانبی جهان و همبستگی با انحنای موضعی |
101380 | شیشه یک طرفه چگونه کار می کند؟ اگر از ضلع بیرونی دیده شود، از طریق تفکر می توانیم شفافیت را ببینیم، در حالی که اگر از داخل دیده شود، شیشه مانند یک آینه عمل می کند. چگونه؟ | شیشه یک طرفه چگونه کار می کند؟ |
55912 | این یک کتابچه راهنمای فیزیک مونت کارلو است: محاسبه وقوع یک فرآیند آیا کسی میتواند به من بگوید که چرا تعداد متوسط مسیرهای آزاد یک ذره مستقل از مادهای است که آن را طی میکند؟ برای من منطقی نیست. | تعداد متوسط مسیرهای آزاد که یک ذره طی می کند مستقل از ماده پیموده شده است |
55047 | آزمایش (فکری) زیر را در نظر بگیرید، که در آن یک الکترون گسیل می شود، سپس توسط یک میدان مغناطیسی منحرف می شود، و سپس تشخیص داده می شود:  زیرا تکانه الکترون با انحراف تغییر می کند، به نظر می رسد به طور مستقیم واضح است که باید نیروی واکنشی روی آهنربا وجود داشته باشد که در اصل می توان آن را تشخیص داد. اما اکنون تنظیمات اصلاح شده زیر را در نظر بگیرید:  در اینجا الکترون ها منتشر می شوند، با اسپین آنها در جهت دلخواه تراز شده است. اولین آهنربای Stern-Gerlach، A، می تواند الکترون ها را به سمت بالا یا پایین منحرف کند. B و C مسیر دو پرتو را منحرف می کنند و آهنربای نهایی D، آنها را به یک پرتو واحد ترکیب می کند و عمل A را معکوس می کند. الکترون در جهت $z$، عمود بر صفحه بقیه نمودار. با توجه به درک من از مکانیک کوانتومی، اندازه گیری های این آشکارساز باید مانند آهنرباها باشد. یعنی، اگر الکترونها با اسپینهایشان همیشه در جهت $z$ گسیل میشوند، آشکارساز همچنین باید بفهمد که اسپینهای آنها همیشه در جهت $z$ بالا است. مشکل این است که اگر بتوانیم نیروی واکنش را روی هر یک از چهار آهنربای انحرافی اندازهگیری کنیم، میتوانیم بفهمیم که الکترون کدام یک از دو مسیر را طی کرده است، و بنابراین اسپین آن را همزمان در دو جهت اندازهگیری میکنیم. واضح است که این امکان پذیر نیست، پس کجا اشتباه کرده ام؟ آیا نیروی واکنشی روی آهنرباها وجود دارد؟ اگر وجود ندارد، حفظ تکانه چه شد؟ آیا فقط نیروی واکنش وجود دارد اما ما نمی توانیم آن را اندازه گیری کنیم؟ (و اگر چنین است، چه چیزی ما را از انجام این کار باز می دارد؟) یا من فقط در استدلال درباره نحوه عملکرد این تنظیمات اشتباه کرده ام؟ | نیروی واکنش در اندازه گیری اسپین الکترون |
3194 | تصور کنید که من یک ذره کروی با وزن مولکولی $M$، حجم $V$، و مقداری ضریب انتشار انتقالی مرکز تحرک $D_{کره}$ در آب دارم. من این کره را میگیرم و آن را به صفحهای با ضخامت $L$ فشرده میکنم، $M$ و $V$ را ثابت نگه میدارم، و به طور تجربی یک ضریب انتشار ترجمه جدید $D_{sheet}$ را اندازهگیری میکنم. آیا می توانم از ابتدا نسبت $\frac{D_{sheet}}{D_{sphere}}$ را پیش بینی کنم؟ آیا سختی ورق مهم است؟ | پیش بینی نسبت ضرایب انتشار انتقالی برای یک کره و یک صفحه |
71657 | من می دانم که باید امکان پذیر باشد زیرا مشاهده شده است. من با 3 معادله زیر شروع کردم (زیرا BBO یک کریستال تک محوری است). \begin{معادله} \omega_p = \omega_s + \omega_i \ \ \ \ \ \ (1) \\\ \end{معادله} \begin{معادله} \vec{k}_p = \vec{k}_s + \ vec{k}_i \ \ \ \ \ \ (2) \\\ \end{معادله} > کجا، $\vec{k}=\frac{\omega}{c}n(\omega, \theta)(\hat{z} cos\theta +\hat{r} > sin\theta)$ > نوع-0 (یا V هر چیزی که ترجیح می دهید آن را بنامید) است؛ سیگنال پمپ Idler o o o کجا، o -> نور معمولی بنابراین ضریب شکست فقط یک عدد است و معادلات (1) و (2) را می توان به \begin{معادله} \omega_s^2 n_s^2 = (\ کاهش داد. omega_p n_p Z_p - \omega_i n_i Z_i)^2 + (\omega_p n_p \sqrt{1-Z_p^2} - \omega_i n_i \sqrt{1-Z_i^2})^2 \\\ \پیکان راست Z_i^2 -(2 a Z_p) Z_i + (a^2 + Z_p^2 - 1) = 0 \end{معادله} این نشان می دهد $\Rightarrow Z_i = aZ_p \pm \sqrt{(1-a^2)(1-Z_p^2)} $ > کجا، $Z=cos\theta$ و $r=\frac{\omega_i}{\omega_p}$ و > $a=f (r)=\frac{n_p^2+r^2 n_i^2-(1-r)^2 n_s^2}{2r n_p n_i}$ اگر $|a| \le 1$ سپس $Z_i$ (یا $\theta_i$) واقعی و از نظر فیزیکی قابل قبول خواهد بود. همین آرگومان را می توان برای $\theta_s$ نیز بیان کرد. برای مورد فوتون سیگنال، $a$ با \begin{equation} b=f(1-r)=\frac{n_p^2+(1-r)^2 n_s^2-r^2 n_i^2 جایگزین شده است. {2(1-r) n_p n_s} \end{equation} و میتوانیم بگوییم برای همه آن $\omega_i$ که $|a| \wedge |b| \le 1$، $\theta_s$ و $\theta_i$ واقعی و از نظر فیزیکی قابل قبول خواهند بود. مشکل اینجاست. وقتی «a» و «b» را رسم میکنم، هیچ منطقه همپوشانی نمیبینم. حتی اگر کریستال تک محوری مثبت باشد، کار نخواهد کرد (من آن را با فرض مثبت بودن BBO تک محوری و با $n_o \leftrightarrow n_e$ بررسی کردم.  > a vs r  > b vs r بنابراین من لطفاً کسی به من کمک کند که من در اینجا چه کار اشتباهی انجام می دهم. برچسب ها به این سوال | آیا تطبیق فاز نوع 0 در کریستال BBO امکان پذیر است؟ |
55911 | آیا درست است همانطور که xkcd بیان می کند: > می توانید از جریان گرما برای رسیدن به یک قانون ساده استفاده کنید: اگر ** شارژر > استفاده نشده > در لمس گرم نیست **، ** کمتر از یک پنی > برق مصرف می کند. یک روز **. یا مهمتر از آن، به این دلیل که فرد معمولاً دستگاههای زیادی از این قبیل در خانه دارد: > برای یک **شارژر کوچک تلفن هوشمند**، اگر در لمس گرم نباشد، > استفاده از ** کمتر از یک پنی در سال** . آیا می توان با محاسبه ژول در واحد زمان تخمین زد که چه مقدار الکتریسیته به گرما تبدیل می شود تا یک شارژر تلفن همراه دیواری را مثلاً تا حداکثر 25 درجه سانتیگراد گرم کند؟ از آنجا من پول هدر رفته را با استفاده از 0.25 €/kWh محاسبه می کنم -- محاسبه ای که شامل فیزیک نمی شود، بنابراین خودم می توانم انجام دهم ;-) | یک شارژر تلفن همراه بدون استفاده اما وصل شده در یک سال چقدر پول هدر می دهد، اگر گرم نشود؟ |
14129 | همانطور که ممکن است بدانید، اثر Zeno به طور شهودی به صورت اتفاقی بیان میشود که یک سیستم در بازههایی کوچکتر از نیمه عمر حالتی که در حال حاضر در آن قرار دارد اندازهگیری میشود. در نتیجه، دولت احتمال ناچیزی برای انجام یک انتقال دارد و در وضعیت فعلی خود «گیر» نگه داشته میشود و عامل مؤثر تکامل را به هویت تبدیل میکند. من تصویری معادل برای افکت Anti-Zeno نمی شناسم. در چه شرایطی اتفاق می افتد و چرا؟ **آیا تصویر فوق صرفاً تفسیری است یا در سطح بنیادی کاملاً دقیق است؟** | تحت چه شرایطی اثر ضد زنو اتفاق می افتد؟ |
100380 | برای فرمیونهای بدون جرم اسپین-1/2 بگویید $N$ من از اسپینورهایی استفاده میکنم که در اینجا داده شده است - http://theory.fnal.gov/people/ellis/Calctools/spinor.pdf \- the $u_{+}( k)$ و $u_{-}(k)$ در صفحه 2. بنابراین $u_{+}(k)$ خارهای ویژه پروژکتور کایرالیتی سمت راست هستند ($P_R = diag (I,0)$) و $u_{-}(k)$ خارهای ویژه پروژکتور کایرالی سمت چپ هستند ($P_L = diag(0, I )$). اکنون بگویید من لاگرانژی دارم که بین یک اسکالر با بار مثبت $S^{+}$، یک جرمیون اسپین-1/2 فرمیون $N$ و یک فرمیون عظیم دیگر $B$ به عنوان، $L = (\جزئی_\mu S تعامل دارد ^{+} ) \bar{N} \gamma^\mu P_L B + (\partial_\mu S^{-} )\bar{B}\gamma^\mu P_L N$ این دو اصطلاح مزدوج هرمیتی یکدیگر هستند. * اکنون میخواهم بدانم که از دانستن این لاگرانژ چگونه (یا میشود؟) این واکنش ممکن است ($\bar{B} \rightarrow S^{+} + \bar{N} $) باشد؟ * چرا من از موارد بالا مطمئن نیستم به این دلیل است - اجازه دهید بگوییم که $N$ نوترینوهای چپ دست شناخته شده هستند (بنابراین ما باید آنها را به عنوان $u_{-}(k)$ نشان دهیم - سپس باید دنبال شود که ضد نوترینوها راست دست هستند و از این رو باید به عنوان اسپینورهای $u_{+}(k)$ نشان داده شوند - درست است؟ اکنون یک عنصر ماتریسی از واکنش فوق، $\bar{B} (p) \rightarrow S^{+}(k) + \bar{N}(q)$ شبیه $v_B(p)\gamma^ خواهد بود. \mu k_\mu P_L u_{+}(q)$ -اما آیا این عبارت بیطرفانه $0$ نیست زیرا $P_L$ $u_{+}$ را نابود میکند؟ | یک سوال در مورد پراکندگی ذرات |
91108 | فرض کنید من آزمایش پاک کن کوانتومی را انجام می دهم. نتایج این آزمایش با تفسیر مکانیکی کوانتومی سنتی یک جفت فوتون درهمتنیده به راحتی قابل درک است. به طور خاص، فرض کنید که من بخش پاک کن آزمایش را انجام می دهم که در آن یک فوتون به صورت مورب قطبی شده است به طوری که وقتی شریک درهم تنیده از قطبش های دایره ای دستگاه دو شکاف عبور می کند، نمی توان تعیین کرد که از کدام شکاف عبور کرده است (بنابراین بازتولید الگوی تداخل). حال فرض کنید (مثل فرضی _Inception_! فرضیات درون فرضیات درون فرضی ها است.) که I Lorentz به یک چارچوب مرجع که در آن ذره ای که از دستگاه دو شکاف می گذرد در آشکارساز دریافت می شود (و در نتیجه قطبش آن اندازه گیری می شود) **قبل از ** شریک درهم تنیده اش به صورت مورب قطبی می شود. به نظر می رسد که دو نتیجه ممکن وجود دارد: یا (الف) من با نتایج ثبت شده توسط یک ناظر در چارچوب متحرک آزمایش مخالفم (یعنی الگوی تداخلی نمی بینم.) یا (ب) باید نتیجه بگیرم که **آینده ** قطبی شدن شریک درگیر به نحوی به گذشته برگشت و نتیجه اندازه گیری من را تغییر داد. پس کدام است؟ آیا نتایج متفاوتی میگیرم یا باید لایه دیگری از غیرمحلی بودن کوانتومی را بپذیرم؟ درک این موضوع به دلیل آزمایش مکمل آن برای من سخت است: تصور کنید پلاریزه را بسیار دورتر از دستگاه شکاف دوگانه قرار دهید تا هیچ الگوی تداخلی ایجاد نشود (زیرا شریک درهمتنیده تا **بعد از* قطبی مورب نمیشود. * اندازه گیری قبلاً انجام شده است). در آن صورت، من میتوانم در چارچوبی تقویت کنم که در آن یک الگوی تداخلی _باید_ رخ دهد، زیرا شریک اول قطبی میشود. (یا چیزی را از دست دادهام؟ آیا الگوی تداخلی وجود خواهد داشت - یا نه؟) اگر پاسخ این است که نتایج مشابه اندازهگیری حرکت را دریافت میکنم، پس چرا قاب متحرک ترجیح داده میشود؟ چرا نتایج _its_ در همه فریم های مرجع حفظ می شود و نتایج (مورد انتظار) از فریم تقویت شده من (که باید به همان اندازه معتبر باشد) نیست؟ همچنین، من فکر می کنم که این نسخه از آزمایش اساساً با آزمایش پاک کن کوانتومی با انتخاب تاخیری و آزمایش فکری ویلر متفاوت است زیرا هر دوی این آزمایش ها به راحتی با نمایش ذره در یک پایه ویژه (یعنی به عنوان برهم نهی) توضیح داده می شوند. حالت های مداخله گر و غیر مداخله گر - به جای قرار گرفتن در حالت فروپاشی قابل مشاهده دیگری). با این حال، من نیز علاقه مندم که بدانم آیا در این تخمین اشتباه می کنم یا خیر. آیا اساساً این آزمایش ها یکسان هستند؟ آیا می توان نتیجه گیری یا توضیح یکی از آنها را به دیگری تعمیم داد؟ **ویرایش**: به دلیل سوالی که در نظرات وجود دارد، توضیح کمی اضافه کردم که چرا فکر می کنم آزمایش ها اساسا متفاوت هستند. در درجه اول، تفاوت از این واقعیت ناشی می شود که هم آزمایش فکری ویلر و هم پاک کن کوانتومی با انتخاب تاخیری را می توان به گونه ای توضیح داد که علت ظاهری همیشه مقدم بر معلول باشد. علیت هنوز نقض می شود، اما حداقل اطلاعاتی در مورد آینده به ما نمی دهد. برای مثال، اگر نمیدانستیم که آیا پرتو شریک درهمتنیده یک سال بعد قطبی میشود یا نه (در آزمایش پاککن کوانتومی)، میتوانیم با تعیین اینکه آیا وجود دارد یا نه، پیشبینی میکنیم که آیا این کار انجام میشود یا خیر **امروز** یک الگوی تداخلی در شکاف های دوگانه بود. اگر قاب تقویت شده ای وجود داشته باشد که در آن پرتو ابتدا قطبی شود، آن نتیجه باید به قاب هایی که پس از آن قطبی می شود منتقل شود. بنابراین «آیندهگویی» میتواند در پاککن کوانتومی نسبیتی اتفاق بیفتد، اما در دو آزمایش دیگر نه. به عنوان مثال، در آزمایش ویلر، فوتون را قطبی می کنیم و سپس _بعد از این واقعیت_ به طور تصادفی تصمیم می گیریم که قطبش آن را اندازه گیری کنیم یا خیر. اگر قطبش را اندازه گیری کنیم، هیچ تداخلی دریافت نمی کنیم. اگر قطبش را اندازه نگیریم، تداخل خواهیم داشت. اغلب این به نوعی غیرمحلی «پیشبینیکننده» نسبت داده میشود، اما به همین راحتی، میتوان گفت که حالت قطبی فوتون در واقع برهمنهی حالتها (یعنی مداخلهگر و غیرتداخلی) است و وقتی آن را اندازهگیری میکنیم. پلاریزاسیون آن را به حالت بدون تداخل فرو میبریم (و اگر این کار را نکنیم، آن را به تداخل فرو میبریم). به همین ترتیب برای پاک کن کوانتومی با انتخاب تاخیری: به جای اینکه فکر کنید که شکاف دهنده پرتو در آینده تصمیم به تداخل در گذشته می کند، به همین راحتی می توانید نتیجه بگیرید که تداخل (یا نه) در گذشته نتیجه پرتو را تعیین می کند. در آینده تقسیم شود | پاک کن کوانتومی تحت لورنتس بوست |
77169 | آیا بحثی در مورد اینکه قضیه LSZ برای فوتون ها چگونه است؟ من ترجیح میدهم در این مورد در گیج محوری $A_0 = 0$ بحث شود (به جای گیج معمولی لورنز)، اما هر کاری انجام میدهد. | قضیه LSZ برای فوتون ها |
113546 | جمع بردار، تفریق و حاصل ضرب نقطه به اندازه کافی منطقی به نظر می رسند، اما من نمی فهمم که چگونه دو بردار که در یک صفحه عمل می کنند، می توانند یک نتیجه عمود بر هم بدهند. | چگونه حاصل ضرب متقاطع دو بردار همیشه بر بردارهای داده شده عمود است؟ |
6379 | ادعا شده است که انرژی 14 TeV LHC دمایی مشابه با دمایی که خیلی زود پس از انفجار بزرگ رخ داد تولید می کند. فرمول معروف $E=1.5kT$ از مکانیک آماری کلاسیک، دمای تولید LHC را در محدوده 2.44$\ برابر 10^{17}$ K پیشبینی میکند. این دما خیلی بیشتر از چیزی است که انتظار داشتم. آیا روش توافق شده ای برای محاسبه معادل های دمایی برهمکنش های p-p 14 TeV وجود دارد و اگر چنین است، نتیجه چیست؟ | LHC دماهای انفجار بزرگ |
15655 | اگر بخواهم دسته ای از آهنرباها را بردارم و آنها را در یک کره بچینم (و آنها را با چسب یا پلاستیک یا چیزی در آنجا نگه دارم) به طوری که قطب شمال رو به بیرون کره و قطب جنوب به سمت داخل باشد، آیا آهنربا خواهد داشت. همان قطب مهم نیست به چه سمتی آن را بچرخانم یا آهنربا خنثی می شود یا چیز دیگری. من کره ای را متصور هستم که از آهنربا ساخته شده است به طوری که مهم نیست آن را به چه سمتی بچرخانم، همیشه همان قطب باشد و دسته ای از اینها که یکدیگر را دفع می کنند واقعاً جالب باشد، آیا این امکان پذیر است؟ در واقع آیا این یک آهنربای تک قطبی ایجاد می کند؟ | آهنرباها در یک کره چیده شده اند |
40982 | من در حال انجام برخی تحقیقات شخصی در این زمینه خاص هستم و میخواهم چیزی در رابطه با فوتونها و نیروی EM بپرسم. درگیر هستند. در اینجا یک آزمایش فکری وجود دارد که با نتایج مشاهده شده جمع نمی شود، چه نقصی دارد؟ فرض اولیه: فوتون های مجازی حامل نیروی EM حتی در موقعیت های ایستا هستند. راه اندازی اولیه: دو صفحه فلزی موازی با بار مخالف مانند یک خازن ساده تنظیم می شوند، در داخل صفحات یک میدان الکتریکی ساکن یکنواخت وجود دارد، میدان های حاشیه نادیده گرفته می شوند. بر اساس مدل حامل نیرو، تبادل فوتون های مجازی مسئول این میدان الکتریکی یکنواخت هستند. صفحه ای از مواد غیر رسانا و غیر قطبی باید بتواند هر فوتونی را مسدود کند. در این صورت، حامل های نیرو قادر به رسیدن به مقصد خود نیستند و میدان الکتریکی وجود نخواهد داشت. اما در واقع میدان الکتریکی مستقیماً از صفحه نارسانا عبور می کند. کجا اشتباه کردم؟ به سلامتی زد. | نیروی EM، مسدود کردن فوتون های حامل نیرو در میدان الکتریکی ساکن |
135108 | در حین یادگیری حرکت مرکز جرم، به صورت آنلاین به این جمله برخورد کردم، > _این نیز دقیق تر است که بگوییم زمین و ماه با هم > در مورد مرکز جرم مشترک خود می چرخند. _ من قادر به درک این موضوع نیستم. لطفاً کسی می تواند این بیانیه را توضیح دهد؟ | سیستم زمین-ماه |
110414 | من سوالات مفهومی کمی در رابطه با کاربرد آشوب در ارتباطات دارم. Kolmogorov-Sinai Entropy1، Kolmogorov-Sinai Entropy2 و Kolmogorov-Sinai Entropy3 KS یک متریک آنتروپی برای سیستم دینامیکی است. همچنین، به عنوان مجموع نماهای مثبت لیاپانوف سیستم آشوبناک داده می شود. اگر آنتروپی KS بزرگتر از 1 باشد، به این معنی است که سیستم هرج و مرج است و اگر بی نهایت باشد، به این معنی است که سیستم تصادفی یا تصادفی است. در حال حاضر، در سناریوهای دنیای واقعی، بیشتر سر و صدا در طبیعت آشفته است. اگر فرض نکنیم که نویز اندازه گیری گاوسی یا رنگی است، اگر سیگنال با نویز آشفته مختل شود، آنتروپی استفاده شده آنتروپی KS است. با در نظر گرفتن یک مدل خودرگرسیون از مرتبه 2 که توسط نویز آشفته هدایت می شود، $\eta(t)$ توسط یک نقشه لجستیک (یک سیستم گسسته) تولید می شود $y(t) = ay(t-1)+by(t-2)+ \ eta(t)$ که $a,b$ ضرایب هستند. من باید رابطه ای را نشان دهم که اگر نویز آشفته کاهش یابد، آنتروپی KS نیز کاهش می یابد. هیچ ایده ای در مورد اینکه چگونه می توانم ادامه دهم؟ متشکرم | در مورد رابطه بین آنتروپی و نویز آشفته |
6370 | اگر سرعت یک جسم ثابت نباشد چگونه مسافت طی شده را پیدا کنم؟ | برای یافتن مسافت طی شده به کمک نیاز دارم |
4022 | اندازه گیری یک کیوبیت و پایان دادن به یک بیت، کمی شبیه به بیرون انداختن بی نهایت ها در عادی سازی مجدد است. آیا نادیده گرفتن بخشی از تابع موج با یک هنجار فضای هیلبرت در حال محو شدن به منزله عادی سازی مجدد فضای هیلبرت است؟ | عادی سازی مجدد و بی نهایت ها |
130889 | در کتاب من اشتقاقی وجود دارد که نتیجه آن این است که محدوده برای دو زاویه نمایش یکسان است، به شرط اینکه مکمل یکدیگر باشند. من نمی توانم این واقعیت را درک کنم. به عنوان مثال، اگر زاویه را 90 و 0 قرار دهیم که مکمل هستند چه می شود. عملاً چگونه ذره ای که در درجه صفر پرتاب می شود دارای محدوده 0 است؟ آیا غلتاندن توپ روی زمین بردی ندارد؟ یا شاید ضربه زدن به توپ در حین بیلیارد. اساساً در درجه صفر، احساس میکنم که حرکت مستطیل میشود. در حالی که در ۹۰ درجه، با بالا رفتن و پایین آمدن جسم، دامنه صفر است. من آن را از نظر ریاضی با قرار دادن زاویه ها در فرمول محدوده درک کرده ام اما نه به صورت عملی. لطفا کمک کنید. (این سوال مشابه سوالی نیست که قبلا پست کردم. از آنجایی که اشتباهات زیادی در آن سوال وجود داشت، تصمیم گرفتم دوباره سوال ویرایش شده را پست کنم، اگرچه سوال را در آنجا ویرایش کردم اما به نظر می رسد کسی پاسخگو نیست.) | چرا محدوده ذراتی که در 90 درجه پرتاب می شوند با ذره ای که در 0 درجه پرتاب می شوند یکسان است؟ |
39323 | در http://www.physics.ucdavis.edu/~cheng/teaching/230A-s07/rqm2_rev.pdf می گوید که وقتی مقداری پتانسیل خارجی وجود دارد معادله کلاین-گوردون تغییر می کند و این را می گوید: راه حل $\Psi$ همیشه می تواند به صورت برهم نهی از راه حل های ذرات آزاد بیان شود، مشروط بر اینکه این راه حل ها مجموعه کاملی را تشکیل دهند. آنها فقط در صورتی از یک مجموعه کامل هستند که اجزای انرژی منفی حفظ شوند، بنابراین نمی توان آنها را به سادگی دور انداخت. کسی می تواند توضیح دهد که این در مورد چه چیزی صحبت می کند؟ اول از همه، مجموعه کامل چیست؟ و چرا تشکیل یک مجموعه کامل مستلزم حفظ اجزای انرژی منفی است؟ چرا معادله (حدس می زنم راه حل ها) باید یک مجموعه کامل باشد؟ | مجموعه کامل و معادله کلاین گوردون |
83247 | وقتی عدد گراشوف (برای جابجایی طبیعی در یک صفحه عمودی) را که با نسبت نیروهای شناوری به نیروهای ویسکوز شروع میشود به دست آوردم، متوجه شدم که عدد رینولدز را روی 1 قرار دادهام (یعنی باید سرعت*طول/ویسکوزیته سینماتیکی = تنظیم کنم. 1) برای به دست آوردن معادله پذیرفته شده. چرا اینطور است؟ | شماره گراشف مکانیک سیالات |
43989 | من یک سیستم فنری دارم که معادله موقعیت آن $$x(t) = c_1cos(8 \sqrt{2}t) + c_2sin(8 \sqrt{2}t)$$ است کتاب درسی می گوید که دوره حرکت خواهد داشت. از $\frac{2 \pi}{(8 \sqrt{2}t)}$. من تقریباً میدانم که دوره حرکت چیست (زمانی است که سیستم طول میکشد تا یک چرخه کامل بسازد) اما رقم $\frac{2 \pi}{(8 \sqrt{2}t)}$ چگونه تعیین میشود. ? | درک مفهوم دوره حرکت در فرمول حرکت هارمونیک ساده |
133400 | در یک سیستم قرقره دوبل، اگر جرم جسم 10 کیلوگرم باشد و جسم با سرعت 2 متر بر ثانیه $^2 دلار به سمت بالا شتاب بگیرد، کشش طناب ها چقدر است؟ وزن جعبه 100 نیوتن و نیروی رو به بالا 20 نیوتن است. از آنجایی که این نیروها در جهت مخالف هستند، فکر می کنم آنها را کم کنم و 80 نیوتن بدست بیاورم و آن را بر دو طناب تقسیم کنم. 40N اما کتاب درسی من می گوید $$2T =m(a+g)\\\ 2T = 10kg (2m/s^2 + 10m/s^2)\\\ 2T = 10kg \cdot 12m/s^2\\\ 2T= 120N \\\ T = 60N $$ اساساً گفته می شود که 2 نیرو با هم جمع می شوند. حتی وقتی به نمودار یک قرقره دوتایی نگاه می کنم، این برای من حس شهودی ندارد. میشه یکی اینو برام توضیح بده | نیروهایی که بر روی یک قرقره مضاعف وارد می شوند |
8207 | ما فقط (20 دقیقه پیش) از پس لرزه قوی دیگری (از زمین لرزه اولیه 11 مارس) در ژاپن متحمل شدیم. چند سوال در رابطه با علم لرزه نگاری دارم. 1. چرا بین زمین لرزه اولیه و پس لرزه های قوی زیر زمان زیادی وجود دارد (اولیه 11 مارس بود، پس لرزه قوی تر 20 دقیقه پیش، 7 آوریل رخ داد)؟ 2. چرا به نظر می رسد پیشرفت در علم لرزه نگاری (و پیش بینی زلزله) اینقدر ضعیف است؟ به نظر می رسد مردم فقط احتمالات خام را بر اساس داده های تاریخی دارند. 3. آیا کسی اطلاعات گرافیکی/تصویری از حرکت خطای فیزیکی در 11 مارس دارد؟ متشکرم. | سوالات علم لرزه نگاری |
132575 | فرض کنید $\phi(x)$ یک میدان کلین-گوردون واقعی است، سپس تابع موج تک ذره $\psi(x)$ مربوط به حرکت $p$ توسط (QFT, Ryder) $$\psi_p( داده می شود. x)=\langle0|\phi(x)|p\rangle.$$ نتیجه محاسبه شده دقیقاً همانطور که انتظار می رود ($e^{-ipx}$) است. اما آیا این طبق تعریف است یا از جای دیگری آمده است؟ | تابع ویژه تکانه 1 ذره از نظر عملگر میدان برای میدان کلین-گوردون واقعی |
135105 | یک جعبه با جرم $0.2 \,\text{kg}$ به یک سر فنری که انتهای دیگر آن به تکیه گاه سفت و سخت ثابت شده است وصل شده است. وقتی جرمی معادل 0.8 $، \text{kg}$ در داخل کادر قرار میگیرد، سیستم چهار نوسان در ثانیه انجام میدهد و دامنه آن از $2 \, \text{cm}$ به $1\, \text{cm}$ کاهش مییابد. در $30 \, \text{s}$ . ثابت نیرو، زمان استراحت و ضریب Q را محاسبه کنید. | نوسان و موج |
86365 | چرا رسانایی هال در یک ماده دو بعدی $$\tag{1} \sigma_{xy}=\frac{e^2}{2\pi h} \int dk_x dk_y F_{xy}(k)$$ است که در آن انتگرال بر روی ناحیه بریلوین گرفته می شود و $F_{xy}(k)$ انحنای بری نوارهای پر شده است؟ تفسیر فیزیکی این معادله چیست؟ همچنین، آیا میتوانیم همه حالتهای پر شده را مجدداً با یک جفت متغیر دیگر $A$ و $B$ پارامترسازی کنیم و نتیجه بگیریم که $$\tag{2} \sigma_{xy}=\frac{e^2}{2\ pi h} \int F(A,B)dAdB$$ که در آن $F(A,B)$ انحنای Berry با توجه به فضای پارامتر $A$ و $B$ است؟ | تفسیر فیزیکی رابطه بین رسانایی هال و انحنای بری؟ |
128634 | با توجه به میدان مغناطیسی به عنوان یک بردار، چگونه میدان الکتریکی را پیدا کنم؟ | میدان الکتریکی را با توجه به میدان مغناطیسی پیدا کنید |
100388 | روش های مختلفی برای محاسبه آنتروپی کولموگروف (KE) سیستم دینامیکی وجود دارد. بر اساس نظریه پسین، این مجموع توان لیاپانوف است. از مفهوم نظری اطلاعات، آنتروپی شانون برای همه پارتیشن ها تعریف می شود. من از فرمول ارائه شده در اینجا استفاده می کنم. > (Jaap C. Schouten, Floris Takens, and Cor M. van den Bleek , تخمین حداکثر احتمال آنتروپی یک جاذبه Phys. Rev. E 49, 126) سیگنال مورد نظر $x(t)$ که آنتروپی باید اندازه گیری شود با نویز گاوسی سفید افزودنی خراب شده است. بگویید: $$x(t)= ax(t-1) + bx(t-1) + \text{Chaos_Signal}+\text{White noise}$$ میخواهم KE $x$ را محاسبه کنم. با فرض اینکه سیگنال هرج و مرج نقشه لجستیکی باشد، سوال من این است (Q1) برای مقادیر مختلف پارامترهای $(a_1,b_1),(a_2,b_2),\ldots$ آیا اندازه گیری KE برای یک سیگنال خاص یکسان خواهد بود نسبت نویز (SNR) (Q2) آیا KE با افزایش SNR کاهش می یابد؟ به طور شهودی، آنتروپی معیار تصادفی بودن است. بنابراین، سطح نویز بالاتر (SNR کم) آنتروپی بیشتر است. مجدداً، نویز نیز ارزش نماهای لیاپانوف سیستم را تغییر می دهد. حدس میزنم، توان لیاپانوف افزایش مییابد. آیا مدرکی وجود دارد که رابطه بین KE سری های زمانی را با نویز افزایش یا کاهش دهد؟ | آنتروپی و نویز کولموگروف |
46669 | من در نظر گرفتم که این را در سایتهای دیگر SE مانند _Audio-Video Production_ و _Photography_ پست کنم، اما احساس نمیکردم که پاسخ قطعی و مبتنی بر واقعیت (و نه مبتنی بر تجربه) را که به دنبال آن هستم دریافت کنم. **پس زمینه** من از GoPro HD Hero (که نمای 170 درجه دارد) برای ضبط یک روز پیست (رانندگی ماشین) و یک سفر اسنوبورد استفاده کردم. با پخش ویدیوها بعد از هر رویداد، بلافاصله احساس کردم که آنها آهسته به نظر می رسند. با این حال، از آنجایی که به نظر میرسید ساعتها و گفتار با سرعت عادی پیشرفت میکنند، حواسم را نادیده گرفتم، تصور کردن آدرنالین و باد باید باعث شده بود که زندگی واقعی را سریعتر از آنچه که بود درک کنم. و احتمالاً حقیقتی در این توضیح آدرنالین و باد وجود دارد، اما با تماشای دوباره ویدیوها امروز (بیش از یک سال بعد)، مثل همیشه کندی را احساس کردم. من یک توضیح بالقوه و جزئی ارائه کردم، اما هنوز فاقد آن هستم. من امیدوار بودم که کسی بتواند روشن کند که آیا این پدیده ویدئوی آهسته صرفاً روانی است یا یک اثر مورد انتظار اپتیک است. **توضیح جزئی** فکر می کنم _ممکن است_ اثری داشته باشد، به دلیل تغییر _درک عمق_ توسط لنزهای زاویه باز. فرض کنید ما قرار بود یک اسکیتبورد را از پهلو ضبط کنیم، _یعنی_ تا اسکیتبورد از چپ به راست در میدان دید دوربین ما اسکیت بزند. در این حالت، چون محور حرکت (خط اسکیتبوردنده) بر محور اعوجاج (خط یا عمق دوربین) عمود خواهد بود، هیچ اعوجاجی در سرعت درکشده وجود نخواهد داشت: اسکیتبورد نسبت به حرکت میکند. چارچوب مرجع تحریف نشده (زمین). با این حال، اگر بخواهیم دوربین را روی کلاه اسکیتبورد سوار کنیم، _یعنی_ در نمای اول شخص ضبط کنیم، آنگاه محورهای حرکت و اعوجاج یکی و یکسان خواهد بود. با این حال، از اینجا مطمئن نیستم که چگونه توضیح دهم که چرا این به پخش کندتر به نظر می رسد. **سوال** به زبان عامیانه، مشکل من این است که زمین و درختان آهسته تر از کنار من می گذرند، هنگام پخش یک ویدیو با زاویه باز. 1. آیا این موضوع روانی است یا توضیح فیزیکی دارد؟ 2. آیا یک فرمول ریاضی وجود دارد که بتواند بگوید چقدر باید سرعت پخش را افزایش داد تا زمین و درختان همانطور که در زندگی واقعی به نظر می رسید عبور کنند؟ **پانوشت** † از نظر فنی، حدس میزنم «عمود» یک منحنی باشد، _یعنی فاصله یکسان از دوربین، اما برای سادگی، فرض کنید اسکیتبورد به اندازهای از لنز فاصله دارد که ممکن است منحنی را یک «در نظر بگیریم. خط. | آیا ویدیوهای زاویه باز باعث می شود که نمای اول شخص کندتر از آنچه در زندگی واقعی دیده می شود به نظر برسد؟ |
101386 | بنابراین امواج مادون قرمز و فرابنفش خورشید با رسانایی شیشه را گرم می کنند سپس این گرما را برای گرم کردن یک اتاق یا ماشین منتشر می کند؟ درست است؟ چگونه می توان محاسبه کرد که یک نوع شیشه چقدر گرما را خارج می کند؟ همچنین پوشش های شیشه ای مانند رنگ آمیزی، چگونه گرما را منعکس می کنند؟ | گرما چگونه از شیشه عبور می کند؟ |
129669 | چه رابطه ای بین تشکیل کاستیک خانواده ژئودزیک تهی و وجود یک ژئودزیک تهی ناقص وجود دارد؟ | کاستیک و تکینگی ها در نسبیت عام |
70241 | تابش شش ضلعی در $Bi_2Te_3$ مشاهده شده بود. آیا به نوعی با نوع عایق توپولوژیکی مرتبط است؟ آیا این ویژگی عایق توپولوژیکی ضعیف است یا دلایل دیگری برای این پدیده وجود دارد؟ | تاب خوردگی شش ضلعی |
134997 | من آرزو می کنم بتوانم از یک هاب دوچرخه چرخشی با دامنه دور در دقیقه 150 تا 850 تا نسبت 200:1 بالا بروم. آیا می توانم این کار را صرفاً با معکوس کردن جهت کاهنده درایو هارمونیک انجام دهم؟ برای روشن شدن موضوع، آیا میتوانم گشتاور را از طریق اسپلین فلکس اعمال کنم و از گشتاوری که معمولاً در شفت قرار دارد به عنوان شفت خروجی استفاده کنم؟ | آیا می توان از دنده کاهش دهنده هارمونیک درایو/دنده موج کرنش برای دنده کردن به جای پایین استفاده کرد؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.