_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
101267 | پس از بررسی وبسایتهای مختلف، چگالی تکانه مزدوج را دیدم که به این صورت تعریف شده است: \begin{align*} P_r ~=~ \frac{\partial \mathcal{L}}{\partial \dot{A}_r} \end {align*} یا \begin{align*} P_r ~=~ \frac{\partial \mathcal{L}}{\partial(\partial_0 A_r)}. \end{align*} وقتی در واحدهای طبیعی کار می کنید، هیچ تفاوتی وجود ندارد. با این حال، وقتی شما _don't_ $c=1$ را دریافت می کنید (یا اگر در یک معیار عجیب و غریب کار می کنید)، تفاوت مهم است، زیرا $\partial_0 = \frac{\partial}{\partial (ct)} \ neq \frac{\partial}{\partial t}$. ممکن است بی اهمیت به نظر برسد اما فکر می کنم ارزش آن را دارد که مطمئن شوید. | تعریف دقیق چگالی تکانه مزدوج |
22748 | من در بی نهایتی ایستاده ام که $x_0=\infty \:\rm m$. اگر شتاب منفی داشته باشم، آیا می توانم به نقطه $x=0\:\rm m$ برسم؟ آیا می توان محاسبه کرد که چقدر طول می کشد تا به نقطه $x=0\:\rm m$ برسیم؟ | اگر شتاب من -1 باشد ($a=-1\:\rm{m/s^2}$) و در بی نهایت ($x_0=\infty \:\rm m$) ایستاده باشم، آیا می توانم به نقطه $x=0\:\rm m$؟ |
24635 | من سعی می کنم حل معادله پواسون-بولتزمن (PB) را همانطور که در یک بررسی خواندم، درک کنم. سطح به طور یکنواخت باردار و صاف است. من فقط جهت $x$ را در نظر می گیرم. معادله PB تحت این شرایط $$\frac{\partial ^2 \psi}{\partial x^2} = -\frac{4 \pi}{\epsilon \epsilon_0} C_0 z q \, {\text e} است. ^{-z q \psi/kT}$$ تنظیم کردم $$a = -\frac{4 \pi C_0 z q}{\epsilon \epsilon_0}; \qquad b = \frac{zq}{kT}.$$ همچنین، من یک شرط مرزی در $x=0$ $$ \left دارم. \frac{\partial \psi}{\partial x} \right |_{x=0} = - \frac{4 \pi}{\epsilon \epsilon_0} \sigma$$ که $\sigma$ بار سطحی است تراکم فقط برای روشن بودن، $\epsilon$ و $\epsilon_0$ ثابتهای دی الکتریک حلال و خلاء هستند، $kT$ انرژی حرارتی، $z$ ظرفیت یون و q بار پروتون است. در نهایت، $C_0$ یک غلظت مرجع است که در آن $\psi = 0$ است. راه حل، همانطور که در مقاله مروری منتشر شده است (برای یون های تک ظرفیتی) $$\psi(x) = \frac{2 T}{q} \log(x+l_{gc}) + \psi_0$$ اینجا $l_ است. {gc} = \frac{q}{2 \pi \ چپ | \sigma \right | \ell}$ طول Gouy-Chapman و $\ell= \frac{q^2}{\epsilon \epsilon_0 kT}$ طول Bjerrum است. من سعی کردم این نتیجه را خودم استخراج کنم: $$ \int d\psi \int {\text e}^{b \psi} d\psi = \int dx \int adx$$ $$ \int \frac{\text e}^{b \psi} d\psi}{b} = \int \left ( ax + c \right ) dx$$ $$ \frac { {\text e}^{b \psi} }{b^2} = \frac{ax^2}{2} + cx + d$$ میخواهم از شرط مرزی خود استفاده کنم: $$\psi = \log \left [ \left ( \frac{ ax^2}{2} + cx + d \right )b^2\right ]/b $$ $$\ چپ . \frac{\partial \psi}{\partial x} \right |_{x = 0} = \چپ . \frac{ax + c}{ax^2 + cx + d} \frac{1}{b} \right |_{x=0} = \frac{c}{db}$$ فقط میتوانم نسبت را پیدا کنم بین $c$ و $d$ $\frac{16 \pi^2}{\epsilon^2 \epsilon_0^2 \sigma}$ باشد و من واقعاً نمیتوانم کار دیگری با این انجام دهم. این قرار است یک نتیجه اساسی برای این سیستم باشد، اما من نمی توانم هیچ توضیحی برای این نتیجه یا اشتقاق پیدا کنم. من می توانم راه حلی برای سیستمی با فکر نمک بیش از حد پیدا کنم. بنابراین، چگونه می توانم این سیستم را حل کنم / جریان در راه حل من کجاست؟ _ویرایش:_ مروری که به آن اشاره می کنم، فصل دیوید اندلمن در ساختار کتاب و دینامیک غشاها است. عنوان فصل عبارت است از: خواص الکترواستاتیکی غشاها: معادله پواسون - بولتزمن | حل معادله پواسون - بولتزمن برای سطح صاف بدون نمک اضافی |
91950 | با توجه به معادله واندروالس $$\left(p+\frac{n^2a}{V^2}\right)\left(V-nb\right)=nRT$$ و ثابت واندروالس $a$ و $b$، چگونه می توانم نیروی واندروالز بین دو اتم را در فاصله $d$ پیدا کنم؟ | چگونه نیروی واندروالس را از معادله واندروالز محاسبه کنیم؟ |
133367 | من دو سوال دارم: 1) وقتی یک موج کم میرا تمام انرژی خود را از دست می دهد، آیا باید طول موج خود را قبل از مرگ حفظ کند؟ 2) هنگامی که یک موج سینوسی در حال حرکت میرا می شود، آیا می توان قله ها را از موج سینوسی بدون میرایی اصلی منحرف کرد یا فقط به صورت عمودی کاهش می یابد؟ | اثرات اتلاف انرژی برای موج میرا شده |
31832 | اگر پتانسیل لنارد-جونز را داشته باشم، چگونه می توانم تعادل را محاسبه کنم؟ $$ U(r)=\epsilon \left ( \left (\frac{r_m}{r} \right )^{12}-2 \left (\frac{r_m}{r}\right)^6 \راست ) \ $$ | پتانسیل لنارد-جونز - تعادل |
73323 | فرضیه چرچ-تورینگ می گوید که نمی توان یک دستگاه محاسباتی ساخت که قدرت محاسباتی بیشتری (از نظر قابلیت محاسبه) نسبت به مدل انتزاعی ماشین تورینگ داشته باشد. بنابراین، چیزی در قوانین فیزیک ما وجود دارد که ما را از ساختن دستگاه هایی که قدرتمندتر از ماشین تورینگ هستند باز می دارد، بنابراین از این نظر می توان آن را به عنوان یک قانون فیزیک در نظر گرفت. دیدگاه فیزیکدانان درباره فرضیه چرچ-تورینگ چیست؟ آیا می توان فرضیه چرچ-تورینگ را از سایر قوانین اساسی فیزیک استنباط کرد؟ | فرضیه چرچ-تورینگ به عنوان یک قانون اساسی فیزیک |
22747 | امروز مقالات و متن هایی در مورد انحصارات دیراک می خوانم و در مورد اصرار بر پتانسیل های اندازه گیری تعجب کرده ام. چرا به نظر می رسد (یا چرا آنها) برای ایجاد یک نظریه در مورد تک قطبی های مغناطیسی بسیار مهم هستند؟ و به طور کلی تر، چرا ما پتانسیل های گیج را اینقدر دوست داریم؟ | چرا ما اینقدر پتانسیل های گیج را دوست داریم؟ |
38971 | شبه ذرات در مایع اسپین دیگر نماینده گروه تقارن نخواهند بود. بنابراین وقتی عناصر گروه روی شبه ذرات عمل می کنند، مقداری فاکتور فاز وجود خواهد داشت. برای مثال، در حالت شار $\pi$، $T_xT_y=-T_yT_x$، یعنی اگر شبه ذره را به دور یک شبکه حرکت دهیم، علامت منفی وجود دارد. با این حال، از آنجایی که شبه ذره همیشه به صورت جفت ظاهر می شود، وقتی یک شبه ذره را جابه جا می کنیم، نمی توان اجتناب کرد که دیگری را نیز حرکت دهیم. در این حالت ضریب فاز (علامت منهای) لغو می شود. اگر بخواهیم فقط یک شبه ذره را جابجا کنیم، عملگر تقارن باید یک عملگر محلی باشد. اما برای اپراتور محلی تقارن جهانی چه معنایی دارد؟ چگونه می توانیم PSG را در موارد کلی اندازه گیری کنیم؟ | چگونه گروه تقارن فرافکنی را در مایع اسپین اندازه گیری کنیم؟ |
119292 | اغلب دیدهام که دوچرخهسوار هنگام حرکت بهتر از زمانی که در حال استراحت است (با پاهایش روی پاروهای دوچرخه) تعادل خود را حفظ میکند. اکنون، من می دانم که اجسامی، مثلاً یک دیسک با توزیع جرم یکنواخت، وقتی به صورت افقی در فضا پرتاب می شوند و حول محوری می چرخند که از مرکز آن می گذرد، تمایل به پوشش مسافت بزرگ تری نسبت به دیسک پرتاب شده در فضا دارند، اما تحت چنین شرایطی قرار نمی گیرند. چرخش این به دلیل تمایل دیسک به حفظ تکانه زاویه ای آن است. آیا همین استدلال در مورد سناریوی دوچرخه صدق می کند؟ | یک سوال بسیار احمقانه در مورد مشاهده |
101264 | در بخش 8 فصل 2 _ گرانش و کیهان شناسی_ واینبرگ، تانسور انرژی- تکانه سیستمی با جزئی $n$ را معرفی کرد: $$ T^{\alpha\beta}=\sum_np_n^{\alpha}(t)\frac{ dx_n^\beta(t)}{dt}\delta^3(x-x(t)) $$ که $\delta$ Dirac است تابع سپس او استدلال میکند که $T$ حفظ نشده است، یعنی $$ \partial_\alpha T^{\alpha\beta}\neq 0 $$ اما میتوانیم یک اصطلاح کاملاً الکترومغناطیسی معرفی کنیم: $$ T_{em}^{\;\;\;\alpha\beta}=F^{\alpha}_{\;\;\beta}F^{\beta\gamma}-\frac{1}{4} \eta^{\alpha\beta}F_{\gamma\delta}F^{\gamma\delta} $$ در واقع، $$ T_{em}^{\;\;\;00}=\frac{1}{2}(E^2+B^2) $$ و $$ T_{em}^{\;\;\;i0 }=(E\times B)_i $$ و می توانیم نشان دهیم که $$ \tilde T^{\alpha\beta}:=T^{\alpha\beta}+T_{em}^{\;\;\ ;\alpha\beta} $$ حفظ میشود، یعنی $$ \partial_\alpha\tilde T^{\alpha\beta}= 0 $$ سپس میتوانیم کل $p^{\alpha}$ را با $$ p^{\alpha}_ محاسبه کنیم. {total}=\int d^3x\tilde T^{\alpha0}(x,t) $$ با توجه به مقدار سؤال، $T_{em}^{\;\;\;00}$ و $T_{em}^{\;\;\;i0}$ در بالا، آیا انتگرال بی نهایت نیست؟ یا این درست است که $E$ و $B$ تابعی از موقعیت ها هستند و به اندازه کافی سریع ناپدید می شوند که انتگرال همگرا شود؟ | انتگرال تانسور انرژی- تکانه |
101268 | از این صفحه mathstack و به ویژه پاسخ Qmechanic: > 1. یک تعمیم $n$-بعدی $$\tag{1} \delta^n({\bf > f}({\bf x})) وجود دارد ~= ~\sum_{{\bf x}_{(0)}}^{{\bf f}({\bf > x}_{(0)})=0}\frac{1}{|\det\frac{\partial {\bf f}({\bf x})}{\partial {\bf x}} > | }\delta^n({\bf x}-{\bf x}_{(0)}) $$ از فرمول جایگزینی برای توزیع دلتا > دیراک تحت مفروضات مربوطه، مانند اینکه تابع > ${\bf f}:\Omega \subseteq \mathbb{R}^n \to \mathbb{R}^n$ دارای > صفرهای جدا شده است. در اینجا مجموع بر روی rhs. معادله (1) به تمام صفرهای > ${\bf x}_{(0)}$ تابع ${\bf f}$ گسترش می یابد. > همچنین از این صفحه در رویه Faddeev-Popov می گویند: > برای توابع معمولی، یک ویژگی تابع دلتای دیراک به دست می آید: > $\delta(x-x_0) = \left|\frac{df(x)}{ dx}\right|_{x=x_0}\delta(f(x))\,$ > با فرض $f(x)\,$ فقط یک صفر در $x=x_0\,$ دارد و قابل تمایز > وجود دارد. با ادغام هر دو طرف:$$1 = > \left|\frac{df(x)}{dx}\right|_{x=x_0}\int\\!dx\,\delta(f(x))\، $$. با گسترش > بیش از $n$ متغیر، فرض کنید $f(x^i) = 0\,$ برای برخی از $x^i_0\,$. سپس، > جایگزین کردن $\delta(x-x_0)\,$ با $\prod_i^n \delta^i(x^i-x^i_0)\,$ :$$1 = > \left(\prod_i \left|\frac {\partial f(x^i)}{\partial x^i}\right|\right) > \int\\!\left(\prod_i dx^i\right)\,\delta(f(x^i))\,$$. با تشخیص اولین عامل > به عنوان تعیین کننده ماتریس مورب $\frac{\partial > f(x^i)}{\partial x^i}\delta^{ij}\,$ (بدون جمع بندی ضمنی)، می توانیم > به نسخه کاربردی هویت تعمیم دهید: $$1 = > \det\left|\frac{\delta G}{\delta \Omega}\right|_{G=0} > \int\\!\mathcal{D}\Omega\,\delta[G_a(\phi^\Omega)]\,$$, جایی که > $\Delta_F[\phi] \equiv \det\left|\frac {\delta F}{\delta g}\right|_{F=0}\,$ > تعیین کننده Faddeev-Popov است. چیزی که من نمی فهمم این است که به نظر می رسد تابع $f$ آنها $f:\Omega \subseteq \mathbb{R}^n \to \mathbb{R}$ باشد. **فرمول تعمیم یافته دیراک $(1)$ در این مورد چگونه کار می کند؟** من واقعاً نماد آنها را درک نمی کنم: $1 = \left(\prod_i \left|\frac{\partial f(x^ i)}{\ x^i}\right|\right) \int\\!\left(\prod_i dx^i\right)\,\delta(f(x^i))\,$$ $$\frac{\partial f(x^i)}{\partial x^i}$$ در اینجا به چه معناست؟ | دلتای دیراک چند متغیره و تعیین کننده فادیف-پوپوف |
101263 | یک میله بدون جرم به طول L متصل به جرم m و با محور به گاری با جرم M. گاری شکل مثلث متساوی الاضلاع دارد (لبه L). گاری در حالت استراحت است و مرکز جرم آن بالای x=0 است و میله ای عمود بر زمین است. چرخ دستی بدون اصطکاک آزاد است. در زمان t=0 جرم m آزاد می شود و شروع به سقوط به سمت چپ می کند. در زمان t=τ میله موازی با زمین است. چرا کشش چوب در زمان $t=\tau$ $T=mv^2/L=2mg$ است و $T=mv^2/L=mg$ نیست؟  | چگونه تنش را پیدا کنیم |
73325 | راههای زیادی برای معرفی میدان الکترومغناطیسی در نظریه میدان کوانتومی (QFT) وجود دارد، مانند روش کوانتیزهسازی متعارف که با در نظر گرفتن دامنههای امواج الکترومغناطیسی به عنوان عملگر، عاملهای ایجاد و نابودی را معرفی میکند. یکی از راه هایی که در کتاب خوانده ام متفاوت است، اما نمی فهمم. در ابتدا، نویسنده یک تبدیل برای تغییر میدان کوانتومی $\psi$ $$\psi\rightarrow\psi'=\psi \ e^{-i\alpha(x)}$$ معرفی میکند و سپس، مشتق کوواریانت سابق $\partial_{\mu}$ دیگر متغیر کمکی نیست $$\partial_\mu(\psi \ e^{-i\alpha(x)}) = e^{-i\alpha(x)}(\partial_\mu \psi-i\psi \ \partial_\mu\alpha(x) )$$ یک اصطلاح ناهمگن وجود دارد که باعث میشود $\partial_\mu$ نباشد conarian بنابراین، نویسنده باید با استفاده از یک نماد دیگر $D_\mu$، با معرفی یک فیلد برداری $A_\mu$، تعریف جدیدی از مشتق کوواریانت ارائه دهد تا $D_\mu$ همواریانت $$\جزئی_\mu\psi شود. \rightarrow D_\mu\psi=\partial_\mu\psi+ \frac{ie}{\hbar c}A_\mu\psi$$ $$\partial_\mu\psi^\dagger\rightarrow D_\mu\psi^\dagger=\partial_\mu\psi^\dagger- \frac{ie}{\hslash c}A_\mu\psi^\dagger $$ و بررسی کنید که $D_\mu$ همواریانت $$D'_\mu\psi'=e^{-i\alpha(x)}D_\mu\psi$$ در در همان زمان $$A'_\mu=A_\mu+ \frac{\hslash c}{e}\partial_\mu\alpha(x)$$ و سپس، نویسنده میگوید که فیلد برداری $A_\mu$ است پتانسیل برداری میدان الکترومغناطیسی، و لانگرانژ $$L_{matter+em}=L_{matter}(\partial_\mu\psi\arrow را مینویسد D_\mu\psi)+L_{em}$$ من گیج شدم نویسنده چه کار می کند. در این قسمت می توانم اشتقاق را دنبال کنم اما نمی توانم بفهمم. چرا ابتدا باید تحول را معرفی کنیم؟ این ایده بر چه اساس است؟ من نمی دانم چرا $A_\mu$ پتانسیل برداری میدان الکترومغناطیسی است. آیا به این دلیل است که ویژگی هایی که $A_\mu$ دارد با پتانسیل برداری میدان الکترومغناطیسی پس از محاسبه برابر است؟ منظورم این است که وقتی $A_\mu$ را برای ایجاد متغیر $D_\mu$ معرفی کردیم، نباید می دانستیم که چیست. بنابراین، چگونه بفهمیم که $A_\mu$ است؟ دلیل اینکه ما $A_\mu$ را به عنوان پتانسیل برداری میدان الکترومغناطیسی در نظر می گیریم چیست؟ | چگونه میدان الکترومغناطیسی را در نظریه میدان کوانتومی معرفی کنیم؟ |
98565 | فرض کنید شخصی روی دوچرخه در حال حرکت ایستاده است و در حالی که دوچرخه در حال حرکت است می پرد، دوچرخه به جلو حرکت می کند و فرد در همان نقطه ای که در آن پریده است، نسبت به موقعیت زمین فرود می آید (با فرض اینکه به دلیل ناپایداری غلت نمی خورد یا سقوط نمی کند). این همان رفتار مورد انتظار است. اما اگر همان فرد داخل قطار گلوله ای بپرد، به جلو حرکت می کند و در نقطه ای جلوتر از مکان واقعی، نسبت به موقعیت زمین فرود می آید. چرا اینطور است؟ | جابجایی در داخل جسم متحرک |
55207 | اول اینکه من دانش فیزیک قوی ندارم، پس لطفاً عدم دقت من را در تعریف سوالم ببخشید. یک موقعیت سقوط آزاد بدون هوا را در نظر بگیرید که در آن یک توپ فولادی و یک توپ بالسا (با اختلاف جرم زیاد مورد انتظار) به طور همزمان رها شدند. آنها مثلاً 1 متر می افتند و به زمین می خورند که (مثلاً) یک دال بتنی سخت خشک به ضخامت 10 سانتی متر است. حال آزمایش فوق را در نظر بگیرید که روی زمین انجام شد و دوباره در ماه انجام شد. بر اساس گرانش های مختلف، چه تفاوت هایی مشاهده می شود؟ ابتدا به این فکر می کردم که در ماه، پس زدن یا جهش جسمی که به زمین برخورد می کند، اجسام را بالاتر می برد. اما اکنون فکر میکنم که کاهش نیروی گرانش در ماه منجر به نیروی ضربه کمتر و در نتیجه بازگشت یکسان در ارتفاع میشود. اما زمان صرف شده برای افتادن باید متفاوت باشد، درست است؟ و آیا زمان آویزان جسم پس از پرش در ماه طولانی تر خواهد بود؟ با تشکر از کمک شما در این مورد. | پاسخ: پس زدن (جهش) اجسام تحت نیروهای گرانشی متفاوت |
24634 | من در طول سال ها با رویکردهای زیادی در زمینه Dirac spinor برخورد کرده ام. تعداد کمی بیش از گذرا مورد توجه قرار گرفتهاند، اما بیشتر آنها نسبتاً فراموششونده هستند، بهطوریکه _من میخواهم هر نقدی را بدانم که مجموعه خوبی از رویکردهای مختلف را گرد هم میآورد. فقط با انتخاب نمونه هایی که فوراً به ذهن می رسند، میسنر، تورن و ویلر مثلاً چیزهای جالبی برای گفتن دارند و همینطور پنروز و ریندلر. برخی از متون در مورد جبرهای کلیفورد جالب هستند، از جمله، شاید جبرها و اسپینورهای کلیفورد لونستو (مجموعه یادداشت های سخنرانی انجمن ریاضی لندن)، اگرچه در این ریاضیات باید نسبتاً گزینشی بود (صفحه وب لونستو به یک موضوع خاص اشاره می کند. انتخاب فرد). من بیشتر به بررسی های قابل استناد از رویکردهایی که مبتنی بر ریاضیات جامد هستند علاقه مند هستم، اما بررسی های مورد علاقه تفاسیر نسبتاً وحشیانه نیز مورد استقبال قرار خواهد گرفت. رویکردهایی که گامی پرماجرا برای در نظر گرفتن تأثیر کوانتیزه شدن و ساختار جبری فرمیونیک برمیدارند، بهویژه مورد استقبال قرار خواهند گرفت، اگرچه برداشت نسبتاً قوی من این است که شاید تنها رویکرد محکم برای میدانهای اسپینور کوانتیزه دیراک، بسته شدن و محاسبه ماتریس S باشد؟ نگاهی به صفحات ویکیپدیا که از صفحه اسپینور به آنها پیوند داده شدهاند، هیچ پیوندی به بررسیها به من نداد، مانند nCatLab و Am.J.Phys. | آیا مقاله مروری وجود دارد که در مورد پیشنهادات مختلف برای رویکردهای حوزه Dirac spinor بحث کند؟ |
24585 | من یک سوال در مورد این مقاله دارم http://arxiv.org/abs/1003.0010 در مدل آنها، وقتی انتقال فاز پارامغناطیس- فرومغناطیسی هولوگرافیک را در نظر می گیریم، آنها به خود میدان یانگ میلز نیاز دارند تا متراکم شوند. به صورت عمده فیلد Yang-Mills که موج دوتایی اسپینی است به شکل زیر است $$ A^3_t=\mu \alpha(r),~~\alpha(r\rightarrow\infty)=1 $$ که در آن $\ mu$ میدان مغناطیسی دوگانه به مرز است. هنگامی که انتقال فاز پارامغناطیسی-ضد فرومغناطیسی هولوگرافیک را در نظر می گیریم، آنها بر روی میدان اسکالر نمایش الحاقی $\Phi$ تمرکز می کنند که پارامتر دوگانه به ترتیب نظریه میدان است. در نزدیکی مرز، اسکالر به شکل زیر است $$ \Phi=A r^{\Delta-3}+B r^{-\Delta},~~ \Delta=\frac{3}{2}+\sqrt {m^2R^2+\frac{9}{4}} $$ هنگام در نظر گرفتن انتقال فاز پارامغناطیس-ضد فرومغناطیسی هولوگرافیک، نویسندگان شرایط استاندارد کوانتیزاسیون را انتخاب میکنند. $A=0$ و $B\neq 0$. سؤالات من این است: 1) اگر $A\neq0$، آیا این شرایط دوگانه به انتقال فاز پارامغناطیس- پادفرومغناطیسی با میدان خارجی است؟ چرا عموم مردم به چنین موردی اهمیت نمی دهند؟ 2) همچنین در مدل های ابررسانا هولوگرافیک، چرا مردم همیشه به کوانتیزه استاندارد/جایگزین نیاز دارند؟ چرا مواردی را با جریان کلاسیک در نظر نمی گیریم، یعنی هر دو جزء صفر نیستند؟ | درباره مدل هولوگرافیک مغناطیس و ابررسانا |
73328 | برای سرعت گروهی یک بسته موج، سرعت گروهی مشتق جزئی امگا نسبت به عدد موج است، این به چه معناست؟ من فکر می کردم که برای برخی از بسته های موج داده شده، فرکانس زاویه ای و عدد موج باید ثابت باشند، پس چه تفاوتی وجود دارد $d$؟ | بسته های موج سرعت گروهی |
121598 | چگونه می توانم نشان دهم که راحت ترین راه برای حرکت بازوها در حین راه رفتن، چرخاندن آنها به جلو و عقب است؟ برای طرح سوال به گونه ای دیگر: آیا می توانم با شروع از پایستگی تکانه و تکانه زاویه ای ثابت کنم که با توجه به یک جسم جامد صلب که با سرعت ثابت و با دو زائده در کناره حرکت می کند، این ضمائم مانند بازوهای ما حرکت خواهند کرد. آزادانه راه برویم؟  | راه رفتن و چرخیدن |
93551 | آیا پاسخ C است؟ فرض کنید به سه شی نگاه می کنید که همگی روی آب شناور هستند، اما شکل و اندازه های متفاوتی دارند. کدام یک بیشترین چگالی را دارد؟ الف. جسمی که بیشترین کسری از حجم خود را در آب فرو برده است. ب- در مواردی که سه جسم دارای حجم متفاوتی باشند، تعیین آن غیرممکن است. ** ج. جسمی که بیشترین کسری از ارتفاع خود را زیر آب دارد.** د. جسمی که بیشترین ارتفاع غوطه ور را دارد. E. جسمی با بیشترین حجم غوطه ور. | سیالات و چگالی |
10435 | امروز صبح داشتم این مقاله را می خواندم: http://www.bbc.co.uk/news/science-environment-13539914 دانشمندان یک انفجار پرتو گاما را کشف کرده اند که نور آن 13.14 میلیارد سال طول کشیده تا به زمین برسد. این خیلی باحال و جالب است. با این حال، پس از آن این فرض بیان می شود که این دورترین شی منفرد است که توسط تلسکوپ جاسوسی شده است. اما یک دقیقه صبر کن همچنین مشخص است که کهکشانها با سرعتی باورنکردنی از یکدیگر دور میشوند، سریعتر از سرعت نور، زیرا فضا/زمان بین آنها در حال گسترش است (یا چیزی شبیه به آن... من دانشمند نیستم!). به اصطلاح اجسام شگفت آور دور، خوب برای شروع، آنها دیگر وجود ندارند... آنها چیزهایی هستند که میلیاردها سال پیش رخ داده اند. اما نه تنها این، بلکه احتمالاً اجرامی هستند که در زمان وقوع فقط چند میلیون سال نوری با ما فاصله داشتند. پس مطمئناً خود اجسام دورترین چیزها نیستند، اما نور آنها طوری تحریف شده است که نور آنقدر طول کشیده تا به ما برسد؟ علاوه بر این، اگر کهکشان ها سریعتر از سرعت نور در حال گسترش هستند، چه کسی می تواند بگوید که این انفجار در واقع 13.1 میلیارد سال پیش رخ داده است؟ آیا ممکن نیست که نور مثلاً 5 میلیارد سال پیش ایجاد شده باشد، اما به دلیل فضای در حال گسترش بین کهکشان ها، رسیدن به ما بسیار بیشتر طول کشیده است؟ من مطمئن هستم که این چیزها قبلاً توسط دانشمندان مورد توجه قرار گرفته است، اما به نظرم عجیب است که مقالات خبری همیشه فرض میکنند که فقط به دلیل اینکه نور با سرعت خاصی حرکت میکند، همیشه زمان یکسانی طول میکشد تا به ما برسد. یا من اشتباه می کنم؟ من دوست دارم بدانم! ویرایش: برای افرادی که در مورد سرعت بیشتر از نور بحث می کنند، به این مقاله برخوردم: > همانطور که به کهکشان ها دورتر و دورتر نگاه می کنید، به نظر می رسد که آنها سریعتر و سریعتر از ما دور می شوند. و ممکن است که آنها در نهایت سریعتر از نور از ما دور شوند. در آن نقطه، نوری که از کهکشان دور خارج می شود، هرگز به ما نمی رسد. هنگامی که این اتفاق بیفتد، کهکشان دور با رسیدن آخرین فوتون به زمین محو میشود و ما هرگز نمیدانیم که در آنجا بوده است. و این یکی: > آن نیروی انرژی تاریک مرموز، که انبساط کیهان را تسریع می کند، دورترین کهکشان ها را سریعتر و سریعتر از ما دور می کند. در نهایت، آنها از یک افق رویداد عبور می کنند و به نظر می رسد > سریعتر از سرعت نور از ما دور می شوند. در این مرحله، هر نوری که از کهکشان ساطع می شود دیگر به ما نمی رسد. هر کهکشانی که از این افق عبور کند، تا زمانی که آخرین فوتون آن به ما برسد، از نظر محو خواهد شد. همه > کهکشان ها برای همیشه از دید ناپدید می شوند. | آیا دانشمندان در مورد اجرام کیهانی دور دست از دست می دهند یا فقط من هستم؟ |
100138 | آیا تفنگ الکترونی خطرناک است و چه عواقبی بر بافت انسان خواهد داشت؟ اگر بخواهم یک تفنگ الکترونی DIY انجام دهم و دستم را در پرتو بگذارم آیا پشیمان می شوم؟ | آیا تفنگ الکترونی خطرناک است؟ |
22292 | جرم «m» معلق در میدان گرانشی یک ستاره پرجرم را در نظر بگیرید. با فرض متریک شوارتزشیلد، محاسبه شتاب گرانشی در محل جرم و در نتیجه کشش کابل آسان است. سوال این است: چگونه این کشش در کابل پخش می شود؟ من سعی کردهام تانسور تنش-انرژی را اعمال کنم، اما متقاعد نشدهام که اصول صحیح را برای به کار بردن آن بدانم. در اندیشیدن به این موضوع، من به یک آزمایش فکری رسیدم که نتیجه شگفتانگیزی به دست میدهد و میخواهم درباره آن نظراتی ارائه دهیم، و همچنین ایدههایی در مورد روش صحیح انجام این کار از طریق تانسور استرس-انرژی. آزمایش فکری من: - یک حلقه کابل بلند با قرقره هایی در هر انتها، یکی مستقیما بالای دیگری در نظر بگیرید. یک ژنراتور به قرقره بالایی متصل است و ژنراتور برای ایجاد کشش ثابت روی کابل در یک طرف قرقره کار می کند. اپراتور در پایین قرقره یک میل لنگ را می چرخاند و باعث می شود قرقره یک دور کامل بچرخد و متوقف شود. -کار انجام شده توسط اپراتور پایین $2 \pi RT$ است. اگر کشش را در کابل ثابت فرض کنیم (یعنی کابل بدون جرم است و هیچ تبدیل تنش توسط متریک وجود ندارد) کار دریافت شده در ژنراتور یکسان است. -اگر اکنون این اثر را به یک فوتون تبدیل کنیم و آن را دوباره به قرقره پایینی بفرستیم، وقتی به آنجا رسید آبی جابجا می شود و انرژی اضافی خواهد داشت، متناسب با جذر نسبت $g_{00}$ اجزای متریک این باعث نقض بقای انرژی می شود و به یک ماشین حرکت دائمی اجازه می دهد، بنابراین ما فرض می کنیم که این اتفاق نمی افتد. -نتیجه گیری من این است که کشش روی کابل باید با جذر مولفه متریک زمان تغییر کند. با این حال، من این توصیف را در جایی ندیده ام. آیا کسی پاسخ صحیح را می داند یا اشتباه در این آزمایش فکری را می بیند؟ | کشش کابل در میدان گرانشی |
128551 | $m_l=0$ مربوط به s-اوربیتال است و مقادیر مرتبط عبارتند از: $$\lambda=2\pi r/m_l\to\infty$$ یعنی موجی با طول موج بی نهایت دارای ارتفاع ثابت در تمام مقادیر $ است. \phi$ (زاویه ازیموتال). $$J_z=\pm hr/\lambda\to0\text{ همچنین }J_z=\pm pr$$ که به معنی **صفر تکانه خطی و زاویه ای** به عنوان $r\ne0$ است. حالا **تکانه زاویه ای و خطی صفر ** به چه معناست؟ (فکر می کنم الکترون در حال سکون است اما نمی تواند باشد) | $m_l=0$ در اتم هیدروژن معادله اسکرودینگر |
104167 | فرض کنید من یک ناظر در فضای مینکوفسکی هستم و ذره ای را مشاهده می کنم که با سرعت ثابت $v$ حرکت می کند. اگر بخواهم ضریب لورنتس ذره را محاسبه کنم، با توجه به اینکه ذره با سرعت ثابتی حرکت می کند، می توانم بگویم $\gamma = \frac{\Delta (c\cdot t)}{\Delta \tau}$. سوال من این است که برای بدست آوردن مقدار $\Delta t$، آیا به ساعت خود نگاه کنم یا به ساعت ذره نگاه کنم؟ | رصدگران در نسبیت خاص |
98564 | می دانیم که تبدیل لورنتس با استفاده از سرعت نور در خلاء به دست می آید. اما اگر بخواهیم از آن در آب استفاده کنیم، آیا تغییر می کند زیرا سرعت نور در آب نیز باید برای هر ناظری ثابت بماند. | آیا سرعت نور در محیط های مختلف بر تبدیل لورنتس تأثیر می گذارد؟ |
98950 | در معادلات ناویر-استوکس، یک اصطلاح برای جریان همرفتی و یک اصطلاح برای جریان انتشاری وجود دارد. در نرخهای جریان بالا، ترم انتشاری در مقایسه با ترم همرفتی بسیار کوچکتر میشود، بنابراین میتوان از آن صرف نظر کرد که منجر به معادلات اویلر میشود. من می توانم این را از نظر ریاضی بفهمم: یک عامل ضربی $\frac{1}{\text{Re}}$ در عبارت پراکنده وجود دارد. با افزایش نرخ جریان، نیروهای اینرسی بزرگتر از نیروهای ویسکوز می شوند، بنابراین عدد رینولدز افزایش می یابد و اصطلاح جریان انتشاری بسیار کوچکتر می شود. اما تفسیر فیزیکی این موضوع چیست؟ آیا تأثیر حرکات تصادفی با افزایش سرعت جریان کاهش می یابد؟ | تفسیر فیزیکی تغییر عبارت انتشار در معادلات ناویر استوکس |
92603 | من به دنبال منابع / کتاب کوتاهی هستم که در مورد آنچه که در برخورددهنده LHC رخ می دهد - آزمایش های خاص، فرآیندهای برخورد، تجزیه و تحلیل داده ها، نحوه عملکرد تاسیسات دقیقاً (نه در سطح حرفه ای، بلکه برای سطح PhD با انرژی بالا) بحث می کند. من دوست دارم توصیه های شما را بشنوم. | مراجع در مورد آزمایشات LHC |
24633 | من از افرادی مانند برایان کاکس شنیده ام که آنچه از خورشید در هنگام غروب و طلوع خورشید می بینیم در واقع سراب خورشید است. خورشید در واقع غروب/طلوع کرده است و ما آن را به دلیل خمش نور در جو می بینیم. ظاهراً به دلیل همزمانی اندازه و فاصله خورشید، اندازه آن دقیقاً یکسان است - بنابراین اگر 50٪ خورشید را ببینیم، خورشید 50٪ زیر افق است. بنابراین، من همه اینها را درک می کنم، بنابراین سؤال من اینجاست: اگر اینطور است، پس وقتی مطالبی مانند غروب و طلوع خورشید را در وب سایت ها، کتاب ها، تقویم ها، سایر اوقات رسمی و غیره می خوانیم، به این معنی است که وقتی ما برای مثال نگاه کنید به غروب خورشید در ساعت 18:35 زمان نشان دهنده غروب واقعی خورشید با در نظر گرفتن سراب یا آنچه برای ما قابل مشاهده است، است. اگر بخواهم زمان را بدانم و خورشید را با یک ساعت دقیق تماشا کنم، آیا خورشید قبل از غروب واقعی خورشید قابل مشاهده نخواهد بود؟ همچنین میخواهم بدانم که این موضوع چگونه بر مواردی مانند برنامههای آیفون که به ما میگوید زمان غروب خورشید در چه زمانی است و نسبت به افق در یک زمان معین کجاست، تأثیر میگذارد. با در نظر گرفتن سراب، زمان تنظیم/برآمدن نیز همینطور است و زمان دوباره محاسبه میشود تا زمانی که «در واقع» غروب/بلند شده است یا زمانی که سراب غروب/بالا رفته است، به ما نشان میدهد. با تشکر بازپست از: http://astronomy.stackexchange.com/questions/2190/what-is- fact-meant-by-sun-set-and-sun-rise-times-when-taking-into-accou | با در نظر گرفتن سراب ناشی از خمش نور در جو، در واقع منظور از غروب خورشید و طلوع خورشید چیست؟ |
130106 | در این نشریه معادله انتقال تشعشع (RTE) (معادل (7)) شامل عبارت انتشار زیر است: $$n_i^2\kappa_{d,i}L_{b,i}(\mathbf{r})$$ که در آن $n_i$ ضریب شکست جزء $i$ است، $\kappa_{d,i}$ ضریب جذب در مقیاس گسسته است و $L_{b,i}(\mathbf{r})$ شدت مقیاس گسسته جسم سیاه است که در جهت $\hat{\mathbf{s}}$ منتشر میشود. زیرنویس های طول موج برای اختصار حذف شده اند. سوال من این است که **بخش $n_i^2$ چگونه در این عبارت ظاهر می شود؟** انتشارات ارجاع شده شامل سه کتاب درسی است. من دو مورد اول را بررسی کردهام که مشتقات کامل RTE را شامل میشود و هر دو موافقند که عبارت انتشار به شکل $\kappa L_{b}\left(\mathbf{r}\right)$ باشد. من به کتاب دیگر دسترسی ندارم. من حدس میزنم که پاسخ به این واقعیت مربوط میشود که خواص و شدت تشعشع به عنوان «مقیاس گسسته» برچسبگذاری شدهاند. اما گوگل (پژوهشگر و وب) هیچ نتیجه ای برای جستجوهای مختلف از جمله عبارات «گسسته»، «مقیاس»، «انکسار» و «تابش» به دست نیاورده است. هدف این مقاله، میانگین فضایی RTE است، و برای معادلات جرم، تکانه و انتقال انرژی، نقطه شروع همیشه شکل کلی (ساده) معادله با تمام عبارات گنجانده شده است. در اینجا، نویسنده از شکل کمی متفاوت شروع می کند و من می خواهم دلیل آن را بفهمم. من در مورد آن با نویسنده تماس گرفتم و منتظر پاسخ هستم. من امیدوارم که کسی در اینجا بتواند معما کند که چگونه عبارت انتشار می تواند حاوی ضریب شکست باشد. فرض (iii) را به خاطر داشته باشید: > ضریب شکست در هر فاز ثابت است | شاخص شکست که در معادله انتقال تابشی ظاهر می شود |
31831 | من یک کتری برقی در محل کار دارم. دوشنبه خالیه و حدود 1.5 لیتر آب میریزم. من معمولاً حدود 1 لیتر در روز می نوشم و هر روز صبح 1 لیتر را دوباره پر می کنم. آخر هفته آبکشی میکنم چون تو ذهنم 5/0 لیتر آب قدیمی از اول هفته تهش هست. آیا این درست است؟ یا اینکه آب از استفاده و دوباره پر شدن دائماً در اطراف مخلوط می شود؟ | آیا کتری برقی من در طول هفته آب قدیمی را جمع آوری می کند؟ |
61474 | این یک سوال کاملاً موج دار در مورد تفسیر تغییر بره است. من میدانم که میتوان شیفت Lamb را به صورت نموداری محاسبه کرد تا نتیجه دقیقی به دست آورد، اما «تفسیرهایی» وجود دارد: برای مثال، میتوان چیزی شبیه به «میدان E نوسانی خلاء باعث میشود که الکترون در پتانسیل خود تکان بخورد، بنابراین یک میانگین پتانسیل 1/r که به صورت اغتشاش $\sim \delta(r)$ ظاهر می شود. (این از تعاملات فوتون اتم است). آیا تفسیر زیر معقول است؟ نوسانات میدان E خلاء یک جابجایی استارک را القا می کند. ما می دانیم که برای حالت پایه، شیفت شروع برای جداسازی قرمز منفی است ($\omega-\omega_0<0$، که در آن $\omega_0$ فرکانس تشدید بین یک زمین و حالت هیجانزده)، و تغییر برای تنظیم آبی ($\omega-\omega_0>0$) مثبت است [0,\infty)$، جابهجاییهای آبی بیشتر از جابهجاییهای قرمز است، بنابراین حالت پایه به سمت بالا جابهجا میشود (که با تأثیر تغییر بره سازگار است). تنها نگرانی من با این تفسیر این است که به این معنی است که یک حالت برانگیخته (مثلاً یک حالت P در هیدروژن)، باید یک شیفت منفی نیز داشته باشد، اما ما می دانیم که محاسبات نمودار تا درجه 2 که اینطور نیست (از البته، ممکن است در مرتبه بالاتر باشد؟). هر بحثی مفید خواهد بود. با تشکر | آیا منطقی است که تغییر بره را به عنوان جابجایی استارک ناشی از خلاء تفسیر کنیم؟ |
29650 | لاگرانژی یک سیستم تفاوت بین انرژی جنبشی $T$ و انرژی پتانسیل $V$ است و از نظر نسبیتی ثابت است: > $L = T - V$ همیلتونی همان سیستم مجموع انرژی جنبشی و پتانسیل است. ، اما از نظر نسبیتی ثابت نیست: > $H = T + V$ در نسبیت خاص، تنظیم $c=1$ و $q=\sqrt{x^2+y^2+z^2}$ به فاصله (فاصله) هذلولی مینکوفسکی بین دو نقطه در فضازمان اجازه می دهد تا به عنوان عبارت نسبیتی ثابت بیان شود: > $s^2 = q^2 - t^2$ در حالی که به ندرت استفاده می شود، فاصله اقلیدسی بین دو نقطه در فضازمان را می توان برای موقعیت های کلاسیک تعریف کرد، اما البته از نظر نسبیتی ثابت نیست: > $s_e = q^2 + t^2$ در چند هفته گذشته من در مورد اینکه آیا این دو جفت ممکن است مستقیماً به یکدیگر مرتبط باشند فکر کرده ام. یعنی آیا ممکن است که لاگرانژی نسبیتی به تفسیر هذلولی منطبق با SR از فضازمان «متعلق» داشته باشد، در حالی که همیلتونی غیر نسبیتی «متعلق» به تفسیر اقلیدسی کمتر رایج و ناسازگار از فضازمان باشد؟ نظر، کسی؟ | همیلتونی ها و لاگرانژی ها، اقلیدسی و هایپربولیک: آیا به هم مرتبط هستند؟ |
31833 | من همین الان یک ویدیوی یوتیوب در مورد مایعات غیرنیوتنی دیدم که در آن افراد واقعاً میتوانستند روی سطح مایع راه بروند، اما اگر ثابت بایستند، غرق میشوند. چیزای باحال اکنون، من میپرسم: آیا یک مخزن مایع غیرنیوتنی میتواند گلوله را متوقف کند؟ چرا یا چرا نه؟ اگر اینطور است، اگر این مواد را داخل یک جلیقه قرار دهید، یک جلیقه ضد گلوله موثر میسازید، اینطور نیست؟ | سیال غیر نیوتنی گلوله را متوقف می کند؟ |
130102 | بنابراین من کتاب سابو مقدمه ای بر نظریه ریسمان و دینامیک D-brane (ویرایش دوم، 2011) را دنبال می کنم. از عملگرهای نردبانی خوب \begin{معادله[\alpha_m^\mu, \alpha_n^\nu] = m\delta_{m+n}\eta^{\mu\nu}\end{معادله} که $\delta_{m+n}$ واحد است اگر $m=-n$، در غیر این صورت صفر است متریک Minkowski در ابعاد D، $m$ و $n$ برچسبهای عدد صحیح هستند و $\alpha$s ضرایب فوریه هستند. مجموعههای LM/RM را حذف میکنم با تمرکز روی رشته باز ما از اینها برای تعریف این عملگرهای ترکیبی استفاده می کنیم: \begin{equation} L_n = \frac{1}{2}\sum\limits_{m=-\infty}^\infty{\alpha_{n-m}. ================================================================================================================== و از آنجایی که ما در حال تعیین مقدار هستیم، انتظار داریم چیزهای عجیب و غریبی داشته باشیم، و به نظر می رسد که شما جبر Virasoro را دریافت می کنید. alpha$s می تواند ضریب m را به من بدهد، بنابراین با داشتن \begin{equation}[L_m,L_n]\end{equation}، چهار $\alpha$s داریم و بنابراین میخواهیم انتظار می رود بتوانیم برخی از اصطلاحات مرکزی سفارش $n^2$ را استخراج کنیم. اما عبارت مرکزی Virasoro $n(n^2-1)$ است - پس n اضافی از کجا می آید؟ هیچ مبالغ مناسبی وجود ندارد که منجر به این شود. هر بار که سعی میکنم جبر را وصل کنم، با چیزی احمقانه مواجه میشوم، برای مثال $\sum\limits_{p=-\infty}^\infty p$. بنابراین اصلاً اصطلاح مرکزی وجود ندارد! بنابراین ریشه سوال من این است: n اضافی از کجا می آید؟ اگر بتوانم این را بفهمم، امیدوارم بتوانم بقیه اشتقاق را خودم انجام دهم (سرگرمی را از من نگیرید:)). | چگونه می توان جمله مرکزی جبر نظریه میدان همسو را محاسبه کرد (و نشان داد که واقعا جبر virasoro است)؟ |
4575 | در اینجا: http://www.newscientist.com/article/dn20084-neutron-star-seen-forming-exotic- new-state-of-matter.html اخباری در مورد ابر سیالیت در یک ستاره نوترونی است. بوزون های ضروری که آنها می گویند جفت نوترون هستند. تا اینجای کار خیلی خوبه. اما سپس آنها تولید نوترینوها را در تشکیل آن جفت نوترون فرض می کنند. > وقتی نوترون ها جفت می شوند و ابر سیال تشکیل می دهند، نوترینوهایی آزاد می کنند که > باید به راحتی از ستاره عبور کنند، ... این چه نوع واکنشی است؟ n + n => نوترینو + n-n + XYZ؟ | نوترینوها با تشکیل جفت نوترون |
32609 | دو ذره با جرمهای مختلف $m_1$ و $m_2$ توسط یک فنر بدون جرم ثابت بهار $k$ و طول تعادل $d$ به هم متصل میشوند. این سیستم روی یک میز بدون اصطکاک قرار دارد و ممکن است هم نوسان کند و هم بچرخد. من باید لاگرانژی را برای این سیستم پیدا کنم. من مطمئن نیستم که آن را به درستی تفسیر می کنم، اما فکر می کنم 4 درجه آزادی در این مشکل وجود دارد، $x_1، y_1، x_2، y_2$ یا $r_1،\theta_1،r_2،\theta_2$. اگر از گزینه قبلی استفاده کنم، لاگرانژی من $L = \frac{1}{2}m_1(\dot{x_1}^2 + \dot{y_1}^2) + \frac{1}{2} است. m_2(\dot{x_2}^2 + \dot{y_2}^2) - \frac{1}{2}k(\sqrt{(x_1-x_2)^2+(y_1-y_2)^2} -d)^2$. آیا این معنی دارد؟ به نظر می رسد که EOM در این مورد یک آشفتگی خواهد بود. | لاگرانژی از دو ذره متصل به فنر، آزاد برای چرخش |
130109 | **سوال** این سوال به دنبال استفاده از ضرایب تصویری برای فضازمان در Notation for Translation Generators است. تحت برنامه ارلانگن فلیکس کلاین، فضازمان مینکوفسکی به عنوان یک فضای تصویری 4 بعدی شروع می شود. سپس با انتخاب یک ابر صفحه ثابت در بی نهایت به یک فضای نزدیک (که مفهومی از موازی بودن دارد) تبدیل می شود. خطوطی در فضای تصویری که در بی نهایت به هم می رسند موازی هستند. یک فضای افین اتساع هایی را می پذیرد که انبساط یا انقباض فضا در مورد نقطه ویژه اتساع هستند. هنگامی که به صورت تصویری[1] معرفی میشوند، اتساعها ترجمههای تعمیمیافته به نظر میرسند، زیرا ترجمه، اتساعی است که در آن نقطه ویژه در ابر صفحه در بینهایت است. از آنجایی که میتوان با حرکت دادن نقطه ویژه بر روی سطح بینهایت، اتساع را به ترجمه تبدیل کرد، اجتناب از این نتیجهگیری که اتساع یک تبدیل فعال در همان پایهای مانند ترجمه، چرخش و تقویت است، دشوار است. با این حال، ما اتساع در زندگی روزمره را تجربه نمی کنیم. چرا این است؟ **برخی مشاهدات پس زمینه** به نظر می رسد احساس عمومی در فیزیک این است که اتساع ها تغییراتی در واحدهای اندازه گیری هستند، اما این دیدگاه تنها به این دلیل امکان پذیر است که اتساع ها به صورت موقت به عنوان تبدیل مقیاس معرفی شده اند و پیوند با ترجمه ها از دست رفته است. . برای اینکه ببینیم گشادها تبدیلهای فعالی مانند ترجمهها هستند، مولدهای ترجمه Notation for Translation Group Generators به $$ [P_{\Gamma}]^{\Phi}_{\ \Psi}=\delta^{\Phi تبدیل میشوند. }_{\Gamma}\delta^{4}_{\Psi} $$ که در آن شاخصها $\Phi,\Psi,\Gamma=0,1,2,3,4$. ترجمهها $P_{0}،P_{1}،P_{2}،P_{3}$ هستند و مولد دیلاتاسیون $P_{4}$ است. تلاش برای ساختن مکانیک ذرات نسبیتی کلاسیک همیلتونی در فضازمان مینکوفسکی با اتساع شکست می خورد مگر اینکه ذرات بدون جرم باشند. ذرات عظیم فقط با حذف اتساعات با دست وجود دارند تا گروه را به گروه ده پارامتری Poincare محدود کنند. **ویرایش: تلاشی برای استخراج اتساعات بدون نیاز به خواندن Coxeter [1]. ** با فضازمان Minkowski به عنوان یک فضای تصویری 4 بعدی شروع کنید. نقاط پرتوهایی در یک فضای برداری 5 بعدی $x^{\Phi}\in V_{5}$ با شاخصهای یونانی بزرگ مانند $\Phi=0,1,2,3,4$ هستند. گروه فضازمان GL(5,R) است. توازی را با انتخاب یک ابر صفحه ثابت $\delta^{4}_{\Phi}\in \tilde{V}_{5}$ معرفی کنید. عدم تغییر به این معنی است که $$ [D(g^{-T})]_{\Phi}^{\ \Psi}\delta^{4}_{\Psi}=\xi \delta^{4}_{\ Phi} $$ که در آن $\xi$ یک ضریب مقیاس است که مهم نیست زیرا موجودات فیزیکی اشعه هستند. این نشان میدهد که ماتریسهای گروه اکنون دارای شکل بلوکی هستند، $$ \begin{equation} D(g)= \left[ \begin{array}{cc} \Lambda & a \\\ 0 & 1+a^{ 4} \end{array} \right] \end{equation} $$ که در آن $\Lambda^{\mu}_{\ \lambda}$ یک ماتریس 4x4 است و $a^{\mu}$ یک بردار 4x1 است و شاخصهای یونانی با حروف کوچک $\mu=0,1,2,3$ اجرا میشوند. این ماتریسهای گروه وابسته به صورت، $$ \begin{معادله} D(g)= \left[ \begin{array}{cc} 1 & a \\\ 0 & 1+a^{4} \end{array} \right] \left[ \begin{array}{cc} \Lambda & 0 \\\ 0 & 1 \end{array} \right] \ . \end{equation} $$ ماتریس اول یک اتساع است. در نماد تانسور، اتساع خالص عبارتند از $$ [D(g)]^{\Phi}_{\ \Psi}=\delta^{\Phi}_{\ \Psi}+a^{\Phi}\ delta^{4}_{\Psi} $$ و یک نقطه تحت یک اتساع تبدیل میشود، $$ x'^{\Phi}=[D(g)]^{\Phi}_{\ \Psi}x^{\Psi}=x^{\Phi}+a^{\Phi}x^{4} \ . $$ این نشان میدهد که اتساع مانند هویت روی نقاط ابرصفحه در بینهایت عمل میکند (نقاطی که میتوانیم به صورت $x^{\mu}$ بنویسیم زیرا $x^{4}=0$) و نقطه ویژه اتساع $a^{\Phi}$ با مقدار ویژه $1+a^{4}$ است. آخرین معادله نشان میدهد که اتساع یک انبساط یا انقباض فضازمان در مورد نقطه ویژه است زیرا اتساع ترکیبی خطی از نقطه و نقطه ویژه است. دو نقطه فضازمان $x^{\Phi}$ و $y^{\Phi}$ را در نظر بگیرید. آنها را به $x'^{\Phi}$ و $y'^{\Phi}$ تحت یک اتساع با نقطه ویژه $a^{\Phi}$ تبدیل کنید. اتساع، خطی را که $x$ و $y$ را به موازات خود میپیوندد، حرکت میدهد تا خط $xy$ (در یک نماد غیررسمی) موازی با خط $x'y'$ باشد. برای مشاهده این، نقطه ای که خط $xy$ در بی نهایت ابرصفحه را قطع می کند، $$ b^{\Phi}=\delta^{\Phi \Psi}_{[\Gamma\Delta]}x^{\ است. Gamma}y^{\Delta}\delta^{4}_{\Psi} =x^{\Phi}y^{4}-x^{4}y^{\Phi} $$ و اتساع مانند هویت در $b$ عمل می کند که در فوق صفحه در بی نهایت است، بنابراین خط $x'y'$ همچنین ابر صفحه را در بی نهایت در $b$ قطع می کند و بنابراین $xy$ و $x'y' $ خطوط موازی هستند. حال چهارضلعی $x'y'yx$ را در نظر بگیرید. ما به تازگی دیدیم که اضلاع $xy$ و $x'y'$ موازی هستند. اگر اضلاع xx'$ و $yy'$ نیز موازی باشند، چهارضلعی را می توان به متوازی الاضلاع تبدیل کرد. این خطوط موازی هستند اگر در نقطه ای از ابرصفحه در بی نهایت متقاطع شوند. اما، این خطوط هر دو از نقطه ویژه $a$ اتساع عبور می کنند. بنابراین، $xx'$ و $yy'$ موازی هستند اگر نقطه ویژه $a$ در بی نهایت به ابر صفحه منتقل شود. با نقطه ویژه $a$ در هایپرپلان در بی نهایت، ما یک pa ساخته ایم | چرا ما اتساع در فضازمان مینکوفسکی را تجربه نمی کنیم؟ |
95010 | اگر یخ های قطبی زمین ذوب شوند، طول روز چگونه تحت تأثیر قرار می گیرد؟ | اثر بر طول روز با ذوب شدن یخ های قطبی |
83956 | من مطمئن نیستم که آیا این سوال به اینجا تعلق دارد، زیرا من یک سوال در مورد داده های تجربی به جای فرمول نظری می پرسم. به هر حال، من سعی می کنم رابطه زمان و دمای آب (گرم) را در یک بطری ورزشی معمولی کشف کنم. فرض کنید بطری پر از 500 میلی لیتر آب است. بچه ها اطلاعاتی در این مورد دارید؟ معادله لازم نیست دقیق باشد، خطای تا 20 درصد قابل قبول است. | معادله حرارتی تجربی برای یک بطری آب |
74316 | آیا یک فوتون با طول موج 400 نانومتر «**کوچکتر» از یک فوتون با طول موج 1 کیلومتر است؟ | طول موج واقعاً چگونه با فضا (/فاصله) مرتبط است؟ |
77663 |  آیا این معادله در تصویر درست است؟ آیا می توانید موضوعاتی را بیان کنید که بتوانم معادله را پوشش دهم. | معادله همه چیز |
22295 | در یادداشتهای من میگوید: «ایدههای ضربه و تکانه برای حل مسائل مفید است: الف) نیروی F به راحتی قابل محاسبه نیست (مثلا ضربه یا ضربه ناگهانی) ب) نیروی ضربه آنقدر زیاد است که بدن دچار تغییر شکل می شود (یعنی ضربه دیگر قابل ارتجاع نیست) هیچ توضیحی برای آنچه گفته می شود وجود ندارد، نیرو میزان حرکت است آیا میتوانیم تکانه را برای مدت زمان کمی محاسبه کنیم (ضربه ناگهانی)، اما نیرو را محاسبه نکنیم؟ | چه زمانی باید از مفهوم Impulse/Momentum به جای نیرو استفاده کنیم؟ |
45982 | من می دانم که ما می توانیم یک جسم تغییر شکل پذیر را فقط با استفاده از نیروهای داخلی در فضا بچرخانیم. بنابراین ما می توانیم بدون استفاده از هیچ نیروی خارجی یک جابجایی زاویه ای ایجاد کنیم. نمایشهای ویدیویی یوتیوب زیر نمونههای واقعی برای انجام این کار هستند - http://www.youtube.com/watch?v=RtWbpyjJqrU **سوال من این است** آیا میتوانیم با حرکت خطی نیز همین کار را انجام دهیم؟ منظورم این است که آیا می توانیم تنها با استفاده از نیروهای داخلی باعث جابجایی در یک جسم شویم. من نمی توانستم به چنین تنظیماتی فکر کنم. و اگر بتوانیم چه چیزی جابجایی زاویه ای را از جابجایی خطی خاص تر می کند؟ | جابجایی با سرعت صفر |
73326 | شرایط تثبیت گیج لورنز و کولمب. تفاوت فیزیکی بین این دو شرایط تثبیت سنج چیست؟ بیان ریاضی واضح است اما نحوه انتخاب یکی از اینها به معنای واقعی آن است. | شرایط تثبیت گیج لورنز و کولمب |
71360 | در نظریه یانگ-میلز با میدانهای ماده، اسپینور دیراک $\psi$ تحت BRST به صورت $$\psi \به \delta_\Omega\psi=i\eta\psi $$ تبدیل میشود که $\eta$ یک میدان شبح است. اگر بخواهم تبدیل اسپینور الحاقی $\bar \psi$ را دریافت کنم با استفاده از تغییر ناپذیری $\bar \psi \psi$ $$ 0=\delta_\Omega (\bar \psi\psi)=( \delta_\Omega\bar\psi)\psi - \bar\psi (\delta_\Omega\psi) \quad \Rightarrow \quad \delta_\Omega \bar\psi=i\bar\psi \eta$$ اگر بخواهم مستقیماً تبدیل را دریافت کنم، $$ \delta_\Omega \psi^\dagger \gamma_0=[\psi^\dagger دریافت میکنم. ,\Omega]_+\gamma_0=([\psi,\Omega]_+)^\dagger \gamma_0=(i\eta\psi)^\dagger\gamma_0=-i\bar\psi\eta $$ بنابراین نتایج متفاوتی میگیرم. خطای من کجاست؟ چیزی که من در مورد آن مطمئن نیستم، این است که اگر من $(\eta\psi)^\dagger$ داشته باشم، اگر این برابر با $\psi^\dagger\eta$ باشد یا $-\psi^\dagger \eta$ به عنوان قسمت transpose باید صرفاً در فضای دیراک باشد. پیشاپیش ممنون | تبدیل BRST اسپینور الحاقی |
122738 | میدان مغناطیسی متغیر با زمان چیست؟ من در مورد آن زیاد شنیده ام و اینترنت حاضر نیست هیچ پاسخی به من بدهد. من فرض میکنم تغییر زمان یک صلاحیت است، من در اینجا مطالعه میکردم و در مورد یک میدان مغناطیسی القایی شنیده بودم، بنابراین میدانم که شرایط دیگری است؟ این به چه معناست؟ متشکرم. | میدان مغناطیسی متغیر با زمان |
39732 | من همیشه فکر میکردم که حتی در تاریکی، هنوز مقداری نور وجود خواهد داشت و تاریکی کامل، یعنی تا آنجا که من میدانم غیبت کامل فوتونها، فقط یک چیز نظری است. با این حال، وقتی سعی کردم بررسی کنم که آیا این دیدگاه واقعاً درست است یا خیر، هیچ اطلاعات واضحی پیدا نکردم. آیا من اشتباه می کنم؟ | آیا هنوز در تاریکی عملی نور وجود دارد؟ آیا فوتون ها به همه جا نفوذ می کنند؟ |
45989 | > موتور ماشین ($m=540\,\text{kg}$) دارای قدرت 60$\,\text{kW}$ است. ضریب اصطکاک استاتیک بین چرخ ها و جاده $k=0.6$ است. چه مدت > طول می کشد تا با شتاب ثابت > به سرعت 27.7$\,\text{m/s}$ برسید؟ من موارد زیر را امتحان کردهام: انرژی برای رسیدن به سرعت داده شده این است: $$\frac{mv^2}{2}=\frac{540\cdot 27.7^2}{2}=2.07\cdot 10^5\,\ text{J}$$ در همین حین من (به دلیل اصطکاک) پراکنده شدم: $$-F_a\cdot s=-mgk\cdot\frac{1}{2}at^2=-mgk\cdot\frac{1}{2}\frac{\Delta v}{t}t^2=158,922\cdot t$$ موتور می تواند کار 60000$\,\text{J}$ در ثانیه را انجام دهد، بنابراین کار انجام شده 60000$\cdot t$ است بنابراین، من می توانم انجام دهید: $2.07\cdot 10^5\,\text{J}+158,922\cdot t=60,000\cdot t$$ و یک زمان منفی بدست میآورم. چگونه ممکن است؟ چه اشکالی دارد؟ خیلی ممنون | مشکل انرژی: اینجا چه اشکالی دارد؟ |
41401 | در محل سکونت در حال ساخت یک هاضم آشپزخانه هستم. گاز باید در یک لوله دوچرخه/روروک مخصوص بچهها جمعآوری شود - ابتدا تا جایی که ممکن است پس از فشار دادن آن خالی باشد. حدود 7.5 لیتر گاز در هر زمان - آیا می توانید لوله را در برابر فشار اتمسفر پر کنید؟ آیا این درست است که گاز در لوله را در 1 atm فرض کنیم؟ فشار؟ ویرایش: عکس پیوند نشان داده شده یک سیستم بسیار مشابه است. هاضمی که من به دنبال ساخت آن هستم حجم بیشتری دارد (50 لیتر در مقابل 1 گالن در شکل)، و گاز را روی آب جمع می کند.  | فشار روی یک لوله پنوماتیک خالی چقدر است؟ |
74313 | این از یک امتحان تمرینی است، من بیش از یک ساعت است که اینجا نشسته ام و به آن فکر می کنم و نمی توانم خودم را در مورد پاسخ قانع کنم، یا معادله دقیق مربوطه را بنویسم. یک میله با چگالی یکنواخت $\rho$، طول $L $، و عرض ناچیز توسط دو طناب غیر قابل امتداد با جرم ناچیز آویزان شده است. طناب دوم قطع می شود، طناب دیگر مدت کوتاهی پس از برش کشش چقدر است؟ نرخ تغییر تنش چقدر است؟ من سعی کرده ام آن را با اعداد $g=10 m/s^2$، $\rho=30kg/m$ و $L=1m$ حل کنم تا آن را ساده نگه دارم. بدیهی است که قبل از قطع شدن طناب کشش هر دو طناب T_1 $ = T_2 = 150N $ است و بعد از اینکه میله به پایین افتاد و ساکن شد، سپس T_1 $ = 300N$ است، بنابراین مقداری عملکرد صاف کشش وجود دارد (من فکر می کنم). زاویه بین طناب اول و میله 90$\deg$ است و به $180\deg$ افزایش می یابد و نیروی ناشی از گرانش را می توان به نیروهای عادی و مماسی تقسیم کرد. نیروی نرمال تکانه زاویه ای را افزایش می دهد و نیروی نرمال حداکثر لحظه ای است که طناب قطع می شود. من در کنار هم قرار دادن همه اینها مشکل دارم، اما فکر می کنم در مسیر درستی هستم. پیشاپیش ممنون ویرایش: همانطور که در زیر بیان شد، این نیروی مولفههای گرانش است. | میله صلب توسط دو طناب معلق است، کشش طناب اول پس از طناب دوم قطع می شود؟ |
3873 | من سعی دارم sqrt(-g) را بر حسب متریک پسزمینه و اغتشاشهای متریک، به مرتبه دوم در آشفتگیها محاسبه کنم. من می دانم چگونه تانسورهایی را که به متریک بستگی دارند بسط دهم، اما نمی دانم چگونه تعیین کننده متریک را بسط دهم. آیا کسی می داند چگونه این کار را انجام دهد یا (حتی بهتر) منبعی را می شناسد که تئوری اغتشاش مرتبه دوم را در GR انجام دهد؟ | چگونه می توانم اغتشاشات تعیین کننده متریک را محاسبه کنم؟ |
74310 | جریان یک سیال نیوتنی را در یک لوله مستطیلی در نظر بگیرید. یک سیستم مختصات سه بعدی را با این ویژگی در نظر بگیرید که جریان سیال در لوله با محور x موازی است. اجازه دهید $V:\mathbb{R}^3\rightarrow \mathbb{R}^3$ بردار سرعت را در هر نقطه از فضای سه بعدی برگرداند. فرض کنید $V$ با مشتقات جزئی پیوسته قابل تمایز است. مکعبی را در داخل سیال پرکننده لوله در نظر بگیرید: $[x_0,x_0+\مثلث x]\بار [y_0,y_0+\مثلث y]\ برابر [z_0,z_0+\مثلث z]$. من سعی می کنم نیروی برشی روی صورت $\\{(x_0,y,z)|y_0\leq y\leq y_0+\ مثلث y,z_0\leq z\leq z_0+\مثلث z\\}$ را محاسبه کنم مکعبی حدس میزنم این باشد: $$\int_{y_0}^{y_0+\ مثلث y}\int_{z_0}^{z_0+\ مثلث z} \mu[v_x(x_0,b,c)+v_y(x_0,b ,c)]dc \,db$$ (توجه در مورد نماد: $V(x,y,z)=u(x,y,z)\mathbf{i}+v(x,y,z)\mathbf{j}+w(x,y,z)\mathbf{k }$) درست میگم؟ اگر درست نمی گویم، می توانید لطفاً نیروی برشی صحیح را روی صورت مورد نظرم اعمال کنید. ببخشید اگر سوال ساده لوحانه است. اگر سوال ساده لوحانه است احتمالاً به این دلیل است که من فقط یک دوره مهندسی در مکانیک سیالات داشتم و این درس فقط تنش برشی را موازی با جهت جریان در نظر می گرفت. نمیدانم این به این دلیل است که تنش برشی فقط در جهت جریان برشی عمل میکند یا این که کتاب (بدون ذکر) فرض میکرد که برخی از اجزای $V$ صفر هستند یا مشتقات جزئی صفر دارند. بنابراین تنها معادله ای برای تنش برشی که در دوره دیدم $\tau=\mu \frac{\partial v}{\partial y}$ است. من به دنبال کلی ترین مورد هستم. متشکرم **ویرایش:** بعد از فکر کردن مجدد، حدس خود را به این تغییر دادم: $$\int_{y_0}^{y_0+\ مثلث y}\int_{z_0}^{z_0+\ مثلث z} \mu[v_x(x_0 ,b,c)+v_z(x_0,b,c)]dc \,db\,\mathbf{j}+\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\, ,\,\,\,\,\,\,\،\، \,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\، \,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\,\int_{y_0}^{y_0+\مثلث y}\int_{z_0}^{z_0+\مثلث z} \mu[w_x(x_0,b,c)+w_y(x_0,b,c)]dc \,db\,\mathbf{k}$$ با این حال من هنوز مطمئن نیستم و دوست دارم کسی پاسخ درست را برای نیروی خالصی که روی صورت اعمال می کند بنویسد. **یادآوری**: سوال اصلی این پست این است: آیا حدس دوم من درست است؟ اگر نه پاسخ مناسب برای نیروی برشی چیست؟ | تنش برشی در جهاتی غیر از جهت جریان |
25215 | اگر قدر ظاهری یک سیستم دوتایی را ترسیم کنید (بنابراین نمی توانید 2 ستاره متمایز را ببینید) در برابر زمان، یک اثر تکرار شونده M به دست می آید.  (از http://accessscience.com/) با فرض اینکه یک ستاره از دیگری روشن تر (و اندازه بزرگتر) باشد. از منظر ناظر آیا قدر ظاهری بیشتر خواهد بود وقتی ستاره بزرگتر و درخشانتر پشت ستاره کوچکتر کم نورتر باشد یا در جلو؟ به صورت متناوب، در نمودار بالا، زمانی که دو ستاره در کنار یکدیگر قرار دارند، قدر آن در بالاترین حد خود خواهد بود (بالاترهای 'm')، اما ستاره درخشانتر در جلو یا پشت ستاره دایمر چه خواهد بود. مرکز m یا در انتهای m؟ | قدر ظاهری ستارگان دوتایی |
45981 | گاهی اوقات تداوم تحلیلی کمیت های خاص در فیزیک را در نظر می گیریم و آنها را جدی می گیریم. در واقع بیشتر از مقادیر مستقیم یا واقعی. به عنوان مثال، اگر از این روش برای منظم کردن استفاده می کنید، گاهی اوقات به نظر می رسد یک مرحله موقت است. **سوال:** در مواردی که استمرار تحلیلی قابل استفاده است، آیا این نشان می دهد که فرمول دیگری از آن نظریه وجود دارد که مستقیماً به این نتایج منجر شود؟ این نظریه ای است که در آن تفسیر «تغییر یافته» کمیت های ریاضی ممکن است به عنوان نقطه شروع در نظر گرفته شود. به عنوان مثال، اگر مقداری بنیادی از نظریه خود را به عنوان یک انتگرال یا مجموع تعریف کنید، و در جایی همگرا نشود، و برای به دست آوردن نتایج ارزشمند، یک ادامه تحلیلی انجام دهید. آیا این می تواند به این معنا باشد که فرمولی وجود دارد که آن مقدار به طور طبیعی می آید، یعنی فرمولی که در آن هرگز این شی مجموع وجود ندارد که مشکل ایجاد کند؟ | آیا مرحله تداوم تحلیلی اجتناب ناپذیر است یا می توانید آن را مدل سازی کنید؟ |
128080 | در تئوری میدان، با کمی کردن میدان دیراک، میتوانیم یک عملگر ایجاد برای یک الکترون با تکانه معین، با اسپین معین به بالا یا پایین به دست آوریم، اینها به ترتیب عبارتند از: $$a^\dagger_{+}(p)|0\ rangle, {a^\dagger}_{-}(p)|0\rangle$$ جایی که اولی را برای ایجاد الکترون اسپین +1/2 تعریف کردهایم، دومی را برای ایجاد اسپین تعریف کردهایم. -1/2 الکترون. با اضافه کردن و استفاده مکرر از این عملگرهای ایجاد، میتوانیم حالتی از هر تعداد ذره را بنویسیم که هر کدام دارای هر گونه برهم نهی اسپین هستند. : $$ \int dp f(p)\prod_{i=0}^n(\alpha_ia^\dagger_{i+}(p)+\beta_i{a^\dagger}_{i-}(p))| 0 \rangle $$ که البته $i$ ذره را برچسب گذاری می کند و $a,b,f$ برخی از توزیع ها هستند. **سوال: برای یک تئوری میدان معین، چگونه می توان عملگر ایجاد یک جفت ذره درهم تنیده را نوشت؟ (مثلاً الکترون ها در نظریه دیراک از اسپینورها)** در مکانیک کوانتومی، حالت درهم تنیده حالتی است که در فضای هیلبرت محصول تانسوری زندگی می کند، اما تجزیه محصول تانسوری ندارد. از آنجایی که فضای Fock اساساً با مجموعه ای از محصولات تانسور فضاهای هیلبرت ساخته شده است، به نظر غیرمنطقی به نظر نمی رسد که بخواهیم چنین حالت های درهم تنیده ای داشته باشد. اما چگونه می توان چنین حالتی را به صراحت نوشت؟ | 2 الکترون درهم تنیده در QFT |
38976 | فرض کنید یک سطح رسانای بسته وجود دارد. سپس طبق قانون گاوس، میدان E محدود به سطح باید با بار داخل برابر باشد. هیچ شارژی در داخل وجود ندارد، بنابراین فیلد E لغو می شود. این قفس فارادی است. هیچ بار یا میدان الکتریکی در داخل وجود ندارد و بارها در قسمت بیرونی خود به گونه ای توزیع می شوند که میدان E را خنثی می کنند. سوال من این است: فرض کنید این سطح اول، اکنون به طور کامل در یک سطح بزرگتر دوم محصور شده است، با همان خواص، و آنها به هیچ کجا برخورد نمی کنند. سپس همین اتفاق برای قفس دوم فارادی رخ میدهد و میدان E درون آن لغو میشود. اما اگر میدان E در داخل لغو شود، آنگاه هزینههای قفس فارادی، که اکنون داخلی است، مجدداً خود را به موقعیت اصلی خود تقسیم میکنند، زیرا دیگر نیازی به جبران هیچ میدان E ندارند. آیا این درست است؟ و آیا به طور کلی درست است که وقتی چندین سطح رسانای بسته یکدیگر را محصور می کنند، تنها سطحی که به عنوان قفس فارادی عمل می کند بیرونی ترین آن است؟ ویرایش: متاسفم که مبهم هستم. فرض اصلی همچنین دارای یک میدان الکتریکی ثابت و غیرمتغیر در خارج از هر دو کره است. هزینه های مورد اول، بدون دومی، خود را طوری ترتیب می دهند که میدان E را در داخل کره لغو کنند. سپس این کره اول، با بارهای بیرونی اش که تحت تأثیر میدان خارجی قرار می گیرد، در داخل کره دوم محصور می شود. سوال من این است که الان چه اتفاقی می افتد؟ شهود میگوید کره دوم میدان E را در داخل خنثی میکند، این شامل کره اول میشود، بنابراین، به صورت محلی به کره اول، میدان E خارجی حذف میشود، بنابراین بارها خود را در موقعیت اصلی خود قرار میدهند. | سطح رسانا در داخل سطح رسانا |
54936 | اگر کسی بخواهد رشد جزیره خالص (به عنوان مثال رشد ولمر-وبر) را در فرآیند رسوب کندوپاش بدست آورد، به طور کلی بهترین انتخاب پارامترها چیست و تخمین خوبی از حداکثر چقدر خواهد بود. ارتفاع این جزایر (به عنوان مثال 10 نانومتر) قبل از تشکیل یک لایه پیوسته؟ منظورم از پارامترها دمای زیرلایه، فشار یون آرگون و ولتاژ اعمالی است. اگر می توانید به چیز دیگری فکر کنید که می تواند تغییر کند، لطفا اضافه کنید! همچنین، چگونه این پارامترها به مواد بستگی دارد؟ من نمی توانم مرجع خوبی برای مواد مختلف آنلاین پیدا کنم، فقط چند مورد خاص مانند جزایر نقره ای یا طلایی روی یک بستر یاقوت کبود. یا می توان یک بیانیه کلی در مورد شبکه ها و عیوب مختلف در یک بستر ارائه داد، به عنوان مثال. یک سطح شکاف خورده که اساساً هیچ مکان هسته ای به جز لبه های پله ای ایجاد نمی کند، که متأسفانه به جزایر منتهی نمی شود، بلکه به خطوط در امتداد این لبه ها منجر می شود. طرحی از فرآیند کندوپاش:  | چه چیزی به رشد جزیره ای مواد پراکنده کمک می کند؟ |
39731 | با توجه به یک بار الکتریکی $q$ جرمی $m$ که با سرعت ${\bf v}$ در ناحیه ای حاوی میدان الکتریکی ${\bf E}(t,x,y,z)$ و میدان مغناطیسی $ حرکت می کند. {\bf B}(t,x,y,z)$ (${\bf B}$ و ${\bf E}$ از پتانسیل اسکالر $\phi(t, x, y, z) $ قابل استخراج هستند و یک پتانسیل برداری ${\bf A}(t,x,y,z)$)، با دانستن اینکه 1. ${\bf E}=- \nabla \phi - \frac{\partial {\bf A}} { \جزئی t}$ 2. ${\bf B}= \nabla \times {\bf A} $ 3. $U=q \phi - q {\bf A} \cdot{\bf v}$ ($U$ پتانسیل وابسته به سرعت است) لاگرانژی $$L=1/2 m v^2- q\phi + q{\bf A} \cdot{\bf v} است.$$ فقط x- را در نظر بگیرید جزء معادله لاگرانژ، چگونه می توانم $$m \ddot{x}=q(v_x \frac{\partial A_x}{\partial x} + v_y را بدست بیاورم \frac {\partial A_y}{ \partial x} + v_z \frac{\partial A_z} {\partial x})-q(\frac{\partial \phi }{\partial x} + \frac{d A_x} {dt}) ?$$ | بار، پتانسیل های وابسته به سرعت و لاگرانژ |
111697 | در تونل زنی کوانتومی، احتمال یافتن الکترون در داخل سد پتانسیل غیر صفر است (http://i.stack.imgur.com/v8Kr1.gif). بنابراین ما در واقع می توانیم الکترونی را پیدا کنیم که دارای انرژی E است در جایی که به طور کلاسیک باید انرژی آن بزرگتر از E باشد. بنابراین اگر الکترونی را در این سد پتانسیل پیدا کنیم انرژی آن چقدر خواهد بود؟ * انرژی الکترون حفظ شده است، بنابراین E است و این واقعیت که انرژی جنبشی آن <0 است، فقط یک واقعیت عجیب در مکانیک کوانتومی است. (این پاسخ را دوست ندارم) * از آنجایی که می دانیم الکترون وجود دارد، می توانیم آن را به عنوان یک ذره کلاسیک در نظر بگیریم و به همین دلیل انرژی آن به مقداری بزرگتر از پتانسیل سد پتانسیل افزایش یافته است. انرژی الکترون حفظ نمی شود مگر اینکه الکترون بتواند از هیچ جا انرژی بگیرد. اینها پاسخ هایی است که من در ذهن دارم، من عملاً مطمئن هستم که هیچ کدام درست نیست... پس چگونه می توانیم این واقعیت را از نقطه نظر انرژی تفسیر کنیم؟ این سوال ممکن است احمقانه باشد، اما من به تازگی مکانیک کوانتومی را شروع کرده ام و برای درک آن زمان سختی دارم. امیدوارم کسی بتونه کمکم کنه (ببخشید بابت انگلیسی بدم) | انرژی اضافی در تونل زنی کوانتومی |
122735 | زمان مناسب چیست؟ آیا این بخشی از فضای مینکوفسکی است (که صرفاً یک فاصله زمانی فضازمانی است)؟ یا این یک ویژگی ذاتی ذرات عظیم است (نوعی پیری)؟ مثال: در نمودار مینکوفسکی زیر، * A خط جهانی یک ذره است که با چارچوب مرجع ناظر حرکت می کند. * B خط جهانی یک ذره دیگر با زمان مناسب بین دو رویداد = 4 است (فاصله فضایی x= 3، فاصله زمانی t = 5، زمان مناسب τ = 4، طبق معادله $$ \tau^2 = \delta t^ 2 - \delta x^2 $$) * C فقط 2 رویداد بدون هیچ خط جهانی است و اگر ذره ای از هر دو رویداد عبور کند، زمان مناسب آن 4 خواهد بود آیا زمان مناسبی در C وجود دارد حتی اگر هیچ ذره ای به آنجا سفر نکند؟ یا در C فقط زمان مناسب فرضی است در صورتی که ذره ای این مسیر را طی کند؟ | آیا زمان مناسب ارزش ذاتی فضای مینکوفسکی است؟ |
83951 | اگر $\rho$ چگالی جرم یک سیال باشد و $A({\bf v})$ تابعی از سرعت باشد که بر اساس $f({\bf v})$ توزیع شده است، میانگین گیری خواهیم داشت. پردازش $A\mapsto \langle A\rangle:=\int A({\bf v})\ f({\bf v})\ \mathrm d^3v.$ اکنون ممکن است فشار را تعریف کنیم و انرژی در چارچوب جریان به صورت $P_{ij}:=\rho\ \langle (v_i-\langle v_i \rangle)(v_j-\langle v_j \rangle) \rangle, $E_\text{Kin} :=\rho\ \langle \tfrac{1}{2} ({\bf v}-\langle {\bf v} \rangle)^2 \rangle.$ I متوجه شوید که $$P=\rho\ \text{Cov}(v_i,v_j),$$ $$E_\text{Kin}=\tfrac{1}{2}\sum_i \text{Var}(v_i). $$ بنابراین آنها با کوواریانس (همچنین به ماتریس کوواریانس مراجعه کنید) و واریانس برای $f$ داده می شوند. آیا می توانم جریان گرما را فرموله کنم $Q_i:=\rho\cdot \langle \tfrac{1}{2} ({\bf v}-\langle {\bf v} \rangle)^2 (v_i-\langle v_i \ rangle) \rangle$ همچنین از نظر عملکردهای آماری عمومی ${\bf v}$؟ به عنوان مثال برخی از عملکردهای چولگی؟ | آیا می توانم جریان گرمای یک سیال را بر حسب ویژگی های تثبیت شده توزیع سرعت بیان کنم؟ |
133483 | چرا قانون کولن فقط برای بارهای نقطه ای و استاتیکی معتبر است؟ آیا دلیل قطعی وجود دارد؟ | قانون کولمب- چرا قانون کولن فقط برای بارهای نقطه ای و استاتیکی معتبر است؟ |
41406 | آیا این درست است که یک ذره بنیادی/بنیادی جدا شده تجزیه نمی شود؟ به نظرم منطقی میاد | آیا این درست است که یک ذره بنیادی جدا شده تجزیه نمی شود؟ |
123465 | آیا ترجمه انگلیسی مقاله هایزنبرگ _Über den anschaulichen Inhalt der quantentheoretischen Kinematik und Mechanik_ به صورت آنلاین وجود دارد؟ من پیدا نکرده ام. خیلی ممنون | ترجمه انگلیسی مقاله هایزنبرگ «Über den anschaulichen Inhalt der quantentheoretischen Kinematik und Mechanik» |
41404 | 1. یک الکترون چند فوتون می تواند جذب کند و چرا؟ 2. آیا تمام ذرات بنیادی که می توانند فوتون ها را جذب کنند، می توانند به همان میزان فوتون جذب کنند و چرا؟ 3. اگر سرعت یک ذره بنیادی را افزایش دهیم، آیا مقدار فوتون هایی را که می تواند ساطع کند افزایش می دهیم؟ 4. آیا در دمای ثابت و جرم یک ذره بنیادی جدا شده که حرکت نمی کند و نمی کند (سرعت ثابت و ارتعاش 0) آیا گسیل یک فوتون تنها راه برای از دست دادن انرژی است؟ | یک الکترون چند فوتون می تواند جذب کند و چرا؟ |
3 | این سوالی است که در بسیاری از انجمنهای مختلف پست شده است، فکر میکردم شاید کسی در اینجا پاسخی بهتر یا مفهومیتر از آنچه قبلا دیدهام داشته باشد: چرا فیزیکدانان به بازنمایی گروههای دروغ اهمیت میدهند؟ برای خودم، وقتی به نمایشی فکر میکنم که به این معنی است که نوعی گروه روی یک فضای برداری عمل میکند، فضای برداری که این گروه Lie روی آن عمل میکند چیست؟ یا اینکه بعضی چیزها باید تحت یک کنش گروهی ثابت باشند؟ شاید این یک سوال احمقانه باشد، اما فکر کردم ممکن است شروع خوبی باشد... برای روشن شدن، من به طور خاص به گروه های تقارن فکر می کنم که مردم در رابطه با مدل استاندارد در مورد آنها فکر می کنند. برای من مهم نیست که چرا ممکن است یک گروه خاص باشد، اما بیشتر اینکه ما این گروه را چگونه می بینیم، بر چه چیزی عمل می کند؟ و غیره | نظریه دروغ، بازنمایی ها و فیزیک ذرات |
33158 | من به دنبال یک منحنی هستم که توسط یک دوچرخه متحرک ردیابی شود، زمانی که میله فرمان آن کاملاً در جهت عقربه های ساعت یا خلاف جهت عقربه های ساعت می چرخد. چگونه می توان آن را به صورت ریاضی مدل کرد؟ آیا منحنی دایره است؟ تلاش من به این صورت است: اجازه دهید $\vec{r}_1(t)$ و $\vec{r}_2(t)$ بردار موقعیت نقاط مماس (بین جاده و لاستیکها) روی لاستیکهای عقب و جلو باشند. به ترتیب. من می دانم که $|\vec{r}_2(t)-\vec{r}_1(t)|$, $|\dot{\vec{r}}_1(t)|=|\dot{\vec {r}}_2(t)|$ و $\dot{\vec{r}}_1(t)\cdot\dot{\vec{r}}_2(t)$ ثابت هستند. $\dot{\vec{r}}_1(t)$ در جهت $\vec{r}_2(t)-\vec{r}_1(t)$ است. با فرض اینکه لاستیک ها بدون لغزش می چرخند، سرعت خطی آنها یکسان است. | به دنبال منحنی که توسط یک دوچرخه متحرک ردیابی می شود، زمانی که میله فرمان آن کاملاً می چرخد |
123464 | من یک میله به طول $L$، جرم $m$، و عرض ناچیز دارم. میله می تواند در امتداد یک محور از طریق مرکز جرم آن بچرخد (چرخش در صفحه $x$-$y$ است)، و همچنین می تواند به سمت بالا و پایین حرکت کند (در محور عمودی). > سوال من این است: انرژی پتانسیل (گرانشی) این میله چقدر است؟ چندین تمرین پیدا کردهام که در آنها $PE=mgy_{CM}$، که در آن $y_{CM}$ موقعیت مرکز جرم میله است، اگرچه نمیدانم چرا فرض صرفاً گرفتن CM است. از آنجایی که این جسم صلب است، من در جمع کردن انرژی پتانسیل هر ذره نیز فکر کردم (یعنی ادغام تابع $mgy$ کلاسیک با توجه به ارتفاع $y$)، اما نمیدانم که آیا این درست است یا ضروری است. . | انرژی بالقوه یک میله دوار |
31830 | آیا فرمولی وجود دارد که شفافیت لایه بسیار نازک فلز داده شده (ده ها نانومتر) را به نور مرئی/نور با طول موج معین بدهد؟ کدام خواص فلزات برای فرمول مورد نیاز است؟ باید بدانم کدام ضخامت آلومینیوم 40 درصد شفافیت نسبت به نور مرئی دارد. با تشکر | فرمول شفافیت لایه بسیار نازک فلز |
72184 | به جای خرید یک آشکارساز تک فوتونی 4K-10K، فکر می کردم آیا راه های ساده ای برای ساخت یک آشکارساز تک فوتونی ساده با کیفیت مناسب وجود دارد یا خیر... | چگونه یک آشکارساز تک فوتونی ساده و کم هزینه بسازید؟ |
103787 | من یک هملیتونی در فضازمان منحنی حاوی مشتق تابعی دادهام و نمیدانم که آیا تکنیکهایی وجود دارد که بفهمیم این عملگر خود به هم متصل است یا نه؟! هر ایده ای؟ با تشکر | خود الحاقی یک عملگر حاوی مشتقات عملکردی |
12910 | تلاش برای درک یک فرم ها و بردارها از طریق اولین دوره نسبیت عام شوتز.  مثال او از یک نمودار فضا-زمان، یک فیلد اسکالر فی، یک منحنی (خط جهانی) با استفاده از زمان مناسب استفاده می کند. و بردار مماس (4-سرعت). فکر می کنم متوجه شده ام، اما نمی توانم اهمیت فیزیکی فیلد اسکالر فی را ببینم. به زبان انگلیسی ساده، در نمودار فضازمان، فی نشان دهنده چه چیزی است یا ممکن است؟ | فی اسکالر در فضازمان چه چیزی را نشان می دهد؟ |
130103 |  در تصویر بالا بدنه ای سفت به رنگ فیروزه ای دارم که به نقطه ای یعنی دایره قرمز متصل است. خطوط نقطه چین برای تقسیم اجسام یا طول ها استفاده می شود، آنها بخشی از بدنه صلب نیستند. فاصله دایره قرمز تا نقطه اعمال نیروی 1 X+1 است. طول بازوی پایینی بدنه صلب دارای طول X + 1.5 است و فاصله دایره قرمز تا خط عمود بر بازو پایین X عرض است. فلش زرد دور دایره قرمز جهت گشتاوری است که می خواهیم اندازه گیری کنیم. اگر نیرویی تولید کنم، نیروی 1 در نقطه نشان داده شده، دارای بزرگی و زاویه مشخصی است. حالا بدنه فیروزه ای بدنه ای سفت است که خم نمی شود و خم نمی شود. آیا من درست می دانم که چون این بدنه سفت است و نمی چرخد، در ترجمه است؟ اگر در ترجمه باشد، آیا تمام ذرات بازو باید همان نیرو و زاویه نیروی 1 را احساس کنند؟ و اگر چنین است، آیا می توانم فرض کنم که نیروی 2 که به سمت پایین جسم صلب حرکت می کند، کسینوس زوایای بین نیروی 1 و نیروی 2 است، بنابراین به دلیل این انحراف نیرو، قدر نیروی 2 را نسبت به نیروی 1 کاهش می دهد؟ پاسخ نهایی که من با آن دست و پنجه نرم می کنم این است که چگونه گشتاور را در دایره قرمز به درستی محاسبه کنم. من اکنون آن گشتاور Force x Distance است. روش صحیح محاسبه گشتاور کدام است؟ آیا این: نیروی 1 x (X+1) - بدون توجه به انحرافات نیروی 1 به نیروی 2؟ یا نیروی 2 x (X+1.5) - این نیروی کاهش یافته ضرب در طول بازوی پایین کدام خواهد بود؟ امیدوارم این خیلی پیچیده نباشد، اما به من گفته شد که صرف نظر از حالت آرنجی این بدنه سفت و سخت، تنها نیرویی که در محاسبه گشتاور اهمیت دارد نیروی 1 ضربدر فاصله آن تا دایره قرمز، X+1 است. اگر کسی می تواند در پاسخ به این سوال کمک کند و دلیل فیزیکی درستی این روش را به من بدهد، من واقعاً از آن قدردانی می کنم. با تشکر | اعمال نیرویی بر جسم صلب که برای ایجاد گشتاور استفاده می شود |
21278 | سعی می کنم تمرینی را در کتاب GR شان کارول فضا زمان و هندسه حل کنم. اساساً ما باید تانسور تنش-انرژی یک سیال کامل را استخراج کنیم (یعنی $T^{\mu\nu}=(\rho +p)U^{\mu}U^{\nu} + p\eta^{ \mu\nu}$) از تانسور تنش-انرژی یک مجموعه گسسته از ذرات (یعنی $T^{\mu\nu}=\sum_a \frac{p^{\mu}_a p^{\nu}_a}{p^0_a}\delta^{(3)}(\mathbf x - \mathbf x^{(a)})$)، تحت فرضیه ایزوتروپی. با جایگزین کردن $p^{\mu}$ با $p^0$، توانستم جزء $T^{00}$ و مولفههای $T^{0i}$ را وارد کنم، یک مجموع ناچیز ظاهر میشود: چگالی انرژی برای مولفه 00 و چگالی تکانه مولفه های 0i (ناپدید شدن با ایزوتروپی). اما من هنوز با بخش فضایی خالص دست و پنجه نرم می کنم، به این فکر می کردم که مجموع را با یک انتگرال جایگزین کنم، سپس قسمت غیر مورب دوباره با همسانگردی ناپدید می شود. آیا می تواند چیزی شبیه به: $\sum_a = \int d^3x \rho(x)$ باشد؟ زیرا پس من به رابطه ای نیاز دارم که توزیع چگالی $\rho$ و $p^{\mu}$ را به فشار مرتبط کند (دقیقاً تعریف فشار از این دو مفهوم). | تانسور انرژی تنش ذرات نقطه گسسته |
128553 | 1عکس 1: عکس ماکرو از یک TEM NIH/FDA از یک نمونه بیولوژیکی رنگآمیزی تیره نانوطلا که بر روی کاغذ ژل عکاسی Silver Halide (AgX) پخش شده است.  در 10 ژوئن سوال کردم که آیا PHOTO 1 نابودی ذره الکترون-پوزیترون ناشی از برخورد الکترون های تولید شده توسط TEM را نشان می دهد یا خیر. غرایز مهندسی من مرا به این فکر واداشت که قرمز و سبز همزمان در نیمکره چپ و راست ممکن است مربوط به یک پوزیترون باشد (که دیراک آن را به الکترون در حال حرکت به عقب در زمان تشبیه کرده است) با چیزی که فکر میکردم برخورد ذرات است مرتبط است. باعث جدایی دو منطقه سبز شد که به نظر می رسد در معرض نوعی رویداد انفجاری هستند. من تصویر موجود در PHOTO 1 را به ویژگیهای فنجان شیشهای دوران رومی تشبیه کردم، جام لیکورگوس که در ویکیپدیا قابل مشاهده است، بسته به سطحی که فوتونهای نور در ابتدا به آن برخورد میکنند، سبز را منعکس میکند و نور قرمز را منتقل میکند. Anna.v (10-ژوئن-14) با مهربانی توضیح داد که انرژی مورد نیاز برای تولید یک نابودی (511 Kev) در TEM 200 KeV وجود ندارد و پیشنهاد کرد که چنین انرژی هایی را می توان در هنگام برخورد با یک میون تصادفی اما یک شتاب دهنده پیدا کرد. برای راستیآزمایی مواد امولسیونی هستهای که این رویداد را ثبت کرده است، مورد نیاز است. متأسفانه، این همان فیلمی است که PHOTO 1 از آن ساخته شده است و به راحتی در دسترس نیست، بنابراین من جستجوی توضیحات دیگری را آغاز کردم که با تعریف میون، لپتون، یکی از چهار ذره بنیادی آغاز می شود - این شامل هیچ کوارک یا فرعی نیست. ذرات سایه ماه از پرتوهای کیهانی در ویکی پدیا تحت تعریف میون به تصویر کشیده شده است و سبزهای مرتبط با پرتوها با رنگ سبز موجود در PHOTO 1 مطابقت دارند. با این حال، در تصویر اصلی PHOTO 1، به نظر می رسد که مناطق سبز ده ها قسمت کوچکتر را در بر گرفته است. ذرات و در هزاران عکس گرفته شده از این TEMS، برخی از انواع الگوهای تداخلی از انتشار ذرات تولید شده توسط من گمان میکنم که برخورد الکترونها با اتمهای نانوطلا باشد که برای رنگآمیزی تاریک بیولوژیکی هدف استفاده میشود. هیچ کس دیگری این رنگ سبز متمایز را حذف نمی کند. تصویربرداری از PHOTO 1 احتمالاً بر اساس زاویه نور به دوربین و ترکیب کاغذ ژل عکاسی (PHOTO 5) رنگ سبز را از پایین به بالا به طور معکوس نشان می دهد.  اکنون میپرسم که آیا PHOTO 1 ممکن است تصویر برخورد دوگانه میون باشد که توسط ساقهای به اندازه نانومتر از مثلث بیولوژیکی جدا شده است. (عکس 2) اگر چنین باشد، کاهش سرعت میون باعث تولید تشعشعات برمسترالونگ و تبدیل به ضد ذرات می شود. در این رابطه به رگه های سیاه در عکس 1 توجه کنید که در حدود 90 درجه بالای دو ناحیه سبز که تقریباً در 90 درجه هم تراز هستند، تلاقی می کنند.  عکس 3: عکس صفحه از مناطق بزرگ شده ضربه. در بالای رئوس پایین مثلث و سمت چپ پای راست، گسیل ذرات دایرهای مارپیچی به سمت بالا حرکت میکند و احتمالاً نوارهای الکترونی در حال گسترش را تصویر میکند که از مرکز ناحیه ضربه به بیرون رانده شدهاند. (با فرض صحیح بودن مدل مداری رادرفورد). تقریباً به صورت افقی در سمت راست مارپیچ و پای راست، ناحیه طلایی دیگری به نظر می رسد که تحت تأثیر قرار گرفته است. آیا تابش Bremsstrahlung از کاهش سرعت میون ها می تواند طول موج های کوتاه تری را برای تصویربرداری از یک موج EM فراهم کند؟ در PHOTO 2، شکل موج اندازه پیکومتر است که از رئوس پایینتر و سپس از دو ناحیه برخوردی در سمت راست پای راست مثلث در عکس 2 عبور میکند. ممکن است این یک الکترون جابجا شده اشتباه باشد که به دنبال خانه جدیدی است - به نظر میرسد. پیمودن به سمت دو نقطه طلای درخشان که آن را دفع می کند - نشانه معکوس شدن جاذبه یونی است.  عکس 4: نوارهای رنگی دایرهای که از مناطق مشکوک انتشار/برخورد/انبساط ذرات در عکسهای 2 و 3 پخش میشوند.  عکس 5: ژل عکس COMPOSIITON: کاغذ عکاسی از چهار لایه تشکیل شده است، یک پایه کاغذی با لایه ای از باریتا/ژل و ژل عکس پوشانده شده است، سپس حدود 0.5 MIL (12500 نانومتر) AgX (نقره هالید) و روی آن یک پوشش براق است که تا حدودی نقش آن را دارد. یک صفحه نمایش با عکاسی بیضی سنجی. این تصویر انعکاس و «عمق» را به تصویر میکشد و طلا را که احتمالاً بازتابی از طلای ناخالص در ژل است، از پایین به بالا معکوس میکند. برخی از بینش در مورد این تحقیق را می توان از پروژه زیر که در وب پست شده است به دست آورد. «اندازهگیری طول عمر میونها و پیونها» «در رقابت با واپاشی میون، میونهای منفی را میتوان توسط هستهها به روشی مشابه بهگونهای که الکترونهای پوسته K توسط یک هسته گرفته میشوند، جذب کرد. احتمال جذب میون با توان چهارم عدد بار هسته ای افزایش می یابد. میون ها را می توان در پوسته K یک اتم جذب کرد که یک اتم مویونی را تشکیل می دهد. از آنجایی که جرم باقیمانده میونها در مقایسه با الکترونها حدود 200 برابر بزرگتر است، مدار آنها تقریباً یک فاک است. | آیا این عکس برخورد دوگانه میون با اتم های نانو طلا را به تصویر می کشد؟ |
104162 | در موضوعات اشعه ایکس ما عادت می کنیم در مورد انرژی صحبت کنیم، اما kēV چیست؟ و رابطه بین kēV و kVp چیست؟ | رابطه بین kēV و kVp چیست؟ |
78335 | آیا راهی برای محاسبه فیلدهای برداری Killing یک متریک معین به روشی سریع وجود دارد؟ مطمئناً من می توانم به متریک در تقارن ها نگاه کنم و سپس برخی از آنها را حدس بزنم، اما، برای مثال، در موارد 4 بعدی، محاسبه فیلدهای برداری Killing می تواند بسیار دشوار باشد، به خصوص اگر متریک مورب نباشد. من راهی برای یافتن صریح معادلات Killing با Mathematica ایجاد کردم، اما هر حل دیگری با آن تا حدودی بیهوده است:\ یا باید آن را با دست انجام دهم؟ :\ | راه آسان برای پیدا کردن فیلدهای برداری Killing؟ |
30717 | من در حال حاضر از یک صافی اسپاگتی فلزی خانگی با یک آداپتور وای فای در داخل آن برای افزایش دریافت سیگنال آداپتور وای فای خود استفاده می کنم، اما آیا فکر می کنم که یک ماده متفاوت مانند مش آلومینیومی که برای تلسکوپ رادیویی Arecibo استفاده می شود می تواند بهتر باشد؟ چرا بازتابنده این تلسکوپ رادیویی کروی است و سهموی نیست؟ | بهترین متریال و طرح برای ساخت دیش سهمی چیست؟ |
30718 | آیا سؤالات کاملاً ریاضی و حل نشده ای وجود دارد که حل آنها تأثیر (بزرگ یا ملموس) بر فیزیک داشته باشد؟ به عنوان مثال تقریباً به طور قطع میتواند به ما بگوید که آیا ذره x وجود دارد یا خیر، با فرض واقعیتهای مشاهدهای کاملاً پذیرفته شده؟ | مسائل ریاضی با تاثیر بر فیزیک |
91465 | چیزی هست که من کاملا نمیفهمم وقتی مشکلی مثل این دارم: بیایید به سیستمی نگاه کنیم که $j_1=1$ و $j_2=2$ چرخش دارد. اجازه دهید سیستم ما در حالتی باشد که در آن کل اسپین $2$ است و پیش بینی روی محور $z$ 0 ($S_z$) است. $S_z$ ذره $1st$ چه مقادیری می تواند داشته باشد؟ وقتی مشکلی مثل این دارم، همیشه با ایجاد این شکل شروع میکنم: این حالتهای ویژه را نشان میدهد. آسان است، من فقط باید ساده ترین راه را برای $(J=2,M=0)$ پیدا کنم. اما وقتی مشکل این است که فقط باید مثلاً 1/2 و 1/2 اسپین را اضافه کنم، پس چگونه می توانم حالت های ویژه را پیدا کنم؟ باید یک فرمول اساسی برای آن وجود داشته باشد، من به دنبال آن هستم اما نمی توانم آن را پیدا کنم. | اضافه شدن چرخش؟ |
119293 | من یک سؤال دارم در مورد اینکه چگونه مبنایی که در یک مسئله تئوری میدان انتخاب میکنید ظاهراً تعیین میکند که پس از شکست تقارن خود به خود چند بوزون گلدستون بدست آورید. برای SU(2)، اگر 3 ماتریس Pauli را به عنوان پایه انتخاب کنید، همه آنها تحت VEV = (0, v) شکسته می شوند. با این حال، اگر t+ = s_x + i * s_y و t- = s_x - i * s_y را تعریف کنیم، متوجه می شویم که t- شکسته نشده است و فقط 2 بوزون گلدستون دارد نه 3. این برای من گیج کننده است زیرا فکر می کردم یکی از اصول اصلی فیزیک این است که نتایج فیزیکی (مانند ظاهر ذرات) باید مستقل از مبنا باشد. | چگونه انتخاب یک پایه تعیین می کند که چند بوزون گلدستون تحت شکستن تقارن خود به خودی وجود دارد؟ |
70945 | ماشین تویوتا کرولا SE 2002 است که من در گاراژم روی یک سطح سنگی دارم، یعنی خود کف. چیزی که من می خواهم بدانم این است که چگونه می توان نیروی مورد نیاز برای به حرکت درآوردن آن را اصلاً تعیین کرد. وزن آن 2400 پوند است. چگونه می توانم نیروی مورد نیاز برای فشار دادن آن را در حالت خنثی تعیین کنم تا آن را در هر نوع حرکتی به دست آوریم؟ | چقدر نیرو برای هل دادن ماشین روی نول لازم است؟ |
108522 | در اینجا یک سوال برای شما افراد باهوش است. حرکت خورشید در امتداد نقطه میانی صفحه کهکشان چگونه به نظر می رسد؟ من گمان میکنم که از بالا و سپس پایین هواپیما حرکت کند، اما فکر میکنم مسیرش به شکل یک پیچ باشد. | شکل مدار خورشید به دور کهکشان راه شیری چگونه است؟ |
30715 | یک هادی نیمه حلقه ای در اطراف یک شیر برقی قرار می گیرد. این شیر برقی دارای یک میدان مغناطیسی متغیر است. الف) در هادی نیمه حلقه ای جریان و EMF (نیروی الکترومغناطیسی) وجود دارد ب) در هادی نیمه حلقه ای جریان وجود دارد اما EMF وجود ندارد ج) جریانی وجود ندارد اما در نیمه حلقه ای EMF وجود دارد. هادی حلقه ای شکل د) جریانی وجود ندارد اما EMF در هادی نیمه حلقه ای شکل وجود ندارد. نظر من در این مورد: اول از همه، میدان خارج از شیر برقی در مقابل آن خیلی بزرگ نیست. به میدان داخل شیر برقی. اما من فرض می کنم که نمی توان از آن غافل شد. من فکر می کنم جریانی وجود نخواهد داشت زیرا برای این کار به یک هادی حلقه ای شکل کامل نیاز داریم. من فکر می کنم که یک EMF در هادی وجود خواهد داشت و این باعث ایجاد جریان های گردابی در هادی می شود. اما جریان کامل به اصطلاح وجود نخواهد داشت. بنابراین من می گویم پاسخ C است. آیا این درست است؟ یک سوال جانبی کوچک؛ آیا اصلا ممکن است یک ماده نارسانا دارای EMF القایی باشد؟ به عنوان مثال وقتی یک ماده نارسانا (حلقه شکل) را به میدان مغناطیسی منتقل می کنیم. شار مغناطیسی در حلقه تغییر می کند، اما آیا EMF القایی وجود خواهد داشت؟ من می دانم که جریانی در حلقه وجود نخواهد داشت، اما در مورد EMF مطمئن نیستم. خیلی ممنون! | EMF در یک هادی نیمه حلقه ای در اطراف یک شیر برقی |
129709 | شدت نور (که از میانگین زمانی بردار poynting محاسبه می شود) با $I = (1/2) \epsilon v E_0^2$ به دست می آید. در اینجا شدت به سرعت نور در محیط بستگی دارد. ضریب شکست به سرعت نور نیز بستگی دارد. بنابراین آیا می توان گفت که شدت نور به ضریب شکست محیط بستگی دارد؟ | ارتباط بین شدت نور و ضریب شکست |
1014 | فرض: LHC به وضوح در حال ترسیم قلمروهای نادیده در انرژی های بالا است، و بنابراین همیشه می توان نتایج بسیار دور را تصور کرد. به استثنای نتایج کاملاً غیرمنتظره - آیا LHC آزمایشی انجام می دهد که بتواند به نظریه ریسمان یا نظریه m کمک کند؟ به عنوان مثال: * پیشبینیهای مستقیم ابررشتهها یا نظریه m که باید آزمایش یا ابطال شوند، اما همچنین اندازهگیریهایی که میتوانند به «شکل دادن» نظریه ریسمان/m به چیزی کاملاً قابل آزمایش یا عملیتر از تجسم مبهم فعلی کمک کنند؟ | LHC چقدر با گرانش کوانتومی مرتبط است؟ |
31168 | این به نوعی ادامه این بحث و بحث قبلی است. در اولین پیوند من، ایزومتری سطحی بین فضای واقعی یا مختلط $(1,3)$ امضای Minkowski و گستره واقعی یا مختلط (به ترتیب) ماتریس های پائولی را می بینیم که به صورت $V_\mu \mapsto V_{ داده می شود. \alpha \dot{\alpha}} = V^\mu \sigma _{\mu \alpha \dot{\alpha}}$ با استفاده از پائولی استاندارد ماتریس ها * در ارتباط با دومین پیوند بالا، باید مجموعه دیگری از ماتریس ها (مثلا A) برای معکوس کردن نقشه فوق به صورت $V^\mu = A^{\mu \dot{\alpha} \alpha} مورد نیاز باشد. V_{\alpha \dot{\alpha}}$. این ماتریس های $A^\mu$ چه خواهند بود؟ (.. در عبارتی شبیه به بالا در پاسخ لوبوس $V_\mu = \sigma _ \mu ^{\alpha \dot{\alpha}} V_{\alpha \dot{\alpha}}$ دارد.. که به نظر میرسد شاخصهای $\alpha$ و $\dot{\alpha}$ را در مکانهای غیرمنتظره (اشتباه؟) دارد و عکس آن به نظر نمیرسد. $V_{\alpha \dot{\alpha}} = V^\mu \sigma _{\mu \alpha \dot{\alpha}}$..) * در دومین پیوند من، پاسخ لوبوس می گوید که رابطه بین $V_\mu$ و $V_{\alpha \dot{\alpha}}$ بازتابی از این واقعیت است که $SL(2,C)$ یک پوشش دوگانه است (از این رو به صورت محلی هم شکل) از $SO^+(1,3)$. این برای من گیج کننده است - زیرا همانطور که در همان پاسخ نیز اشاره شد، بردار $4$ را می توان به عنوان حاصل ضرب تانسور $2$ و $\bar{2}$ از $SL(2,C)$ در نظر گرفت. .. ویل فرمیون های چپ و راست دست..) بنابراین رابطه بین $V_\mu$ و $V_{\alpha \dot{\alpha}}$ و تفسیر فوق از این واقعیت ناشی نمی شود. فضای _complexified_ $(1,3)$ امضای M inkowski از نمایش $(\frac{1}{2},\frac{1}{2})$ از $SL(2,C)\times SL(2) پشتیبانی می کند ، ج) دلار؟ * با توجه به موارد فوق، آیا لازم نیست که یکی از چیزهای _complex_ بردارهای فضا-زمان $V_\mu$ تفسیر آنها را به صورت قرار گرفتن در محصولات تانسوری $2$ و $\bar{2}$ انجام دهیم. $SL(2,C)$؟ یا به شکل ضمنی وجود دارد زیرا به نظر نمیرسد که لوبوس برای نگاشت به فضای مینکوفسکی_واقعی به شرط چرخان تهی، همانطور که در پاسخ روی سیمپسون نیاز دارد، نیاز ندارد. * به نظر می رسد نگاشت فوق بین $V_\mu$ و $V_{\alpha \dot{\alpha}}$ منفی ترین قرارداد علامت را برای متریک ایجاد کرده است. ($det(V_{\alpha \dot{\alpha}}) = (V^0)^2 - \sum _{i =1} ^{i=3} (V^i)^2$) چگونه اگر کسی بخواهد در مثبت ترین قرارداد علامت کار کند، نقشه را تغییر می دهد؟ * هنگامی که یک بردار فضا-زمان $V^\mu$ را به $V_{\alpha \dot{\alpha}}$ ترسیم کرد، چه زمانی درست است که میتوان یک چرخش کایرال چپ و راست ویل $\lambda_\ پیدا کرد. alpha$ و $\bar{\lambda}_\dot{\alpha}$ به طوری که $V_{\alpha \dot{\alpha}} = \lambda_\alpha \bar{\lambda}_\dot{\alpha}$ ? آیا فقط زمانی که $V$ یک بردار تهی است، همانطور که در مورد کاربرد مدرن پراکندگی گلوئونهای سریع، در جایی که جرم آنها نادیده گرفته میشود؟ (.. اما من در آنجا گیج شده ام که ببینم چرا هم $\lambda$ و هم $\bar{\lambda}$ برای هر یک از گلوئون ها استفاده نمی شود، بلکه فقط یکی بسته به شناسایی در مورد ماهیت (ضد) مقاله ورودی/خروجی.. ) همانطور که در بسیاری از مقالات تئوری ریسمان اخیر می بینم، از قراردادی استفاده می کنم که هر دو $\alpha$ و $\dot{\alpha}$ پایین هستند. حدس میزنم گاهی اوقات یکی میخواهد فهرست نمایشهای مزدوج ($\dot{\alpha}$) را در طبقه بالا و $\alpha$ در طبقه پایین بنویسد. | نمادهای Twistor در فضا-زمان (قسمت اول) |
123469 | سالها پیش، داشتم برنامهای علمی درباره برخی از قوانین فیزیک تماشا میکردم که از ریختن مایع در صورتی که ظرف زیر آب باشد، جلوگیری میکند. به یاد میآورم که به عنوان یک راه مطمئن برای انتقال مایعات پیشنهاد شده بود. در برنامه چه بحثی بود؟ آیا نفتکش ها می توانند از ایده مشابهی برای جلوگیری از نشت نفت استفاده کنند؟ علاوه بر این، آیا میتوان کشتیها را با لایههایی از یک ماده سبک وزن (مانند فوم در حال گسترش) ساخت تا اطمینان حاصل شود که حتی در صورت شکسته شدن، کشتی هرگز به اندازهای غرق نمیشود که فشار آب مشکلساز شود؟ | آیا می توان از کشتی های سنگین به عنوان تانکر نفت برای جلوگیری از نشت نفت استفاده کرد؟ |
93557 | من یک مهندس نرم افزار هستم. این را به خوبی درک می کنم. من در حال تلاش برای ساخت یک نمونه اولیه با مدارهای آردوینو هستم. این را من کمی کمتر می دانم. بخشی از پروژه من به یک ژنراتور الکترومغناطیسی نیاز دارد. در مورد این چیزی نمی دانم من قانون گاوس را بررسی کردم و شرم آور است که ریاضیات کمی بالاتر از نمره حقوق من است. تنها چیزی که می خواهم یک راه ساده برای محاسبه خروجی الکتریکی پتانسیل یک آهنربا است. به عنوان مثال، اگر من از آهنربای یخچال برای تغذیه ژنراتور خود استفاده کنم، این کار بسیار کمتر از آهنربای یک ساب وولفر است. من میدانم که رابطه مستقیمی با فاصله سیمکشی مسی که از آن عبور میکند نیز وجود دارد، اما برای این مثال، لطفاً فرض کنید که سایر متغیرهای خارجی ثابت هستند. چگونه می توانم تعیین کنم که کدام آهنربا با نیازهای من مطابقت دارد؟ | یک راه ساده برای محاسبه خروجی الکتریکی پتانسیل یک آهنربا. |
130097 | در تلاش برای یافتن پاسخی برای این سؤال، به منابع زیادی برخورد کردم که کاملاً در تضاد هستند. برای مثال ویکیپدیا بیان میکند که یک اختروش معمولی دارای قدرت 10^{40}$$ وات است، در حالی که بر این اساس، قویترین اختروش دارای قدرت 10^{39}$$ وات ($10^{46}$ ergs) است. خب حالا کدام صحیح است و عدد صحیح برای یک اختروش _معمولی_ چیست؟ | قدرت قوی ترین اختروش یافت شده چقدر است؟ |
71090 | برای موتورهای خودرو، حجم سیلندر اغلب با قدرت موتور مرتبط است، که نشاندهنده مقیاسبندی قدرت به صورت $L^3$ است که در آن L اندازه خطی است. سیستمی متشکل از یک موتور و منبع انرژی آن را در نظر بگیرید، به عنوان مثال، یک موتور احتراق داخلی با مخزن سوخت، یا یک موتور الکتریکی با باتری، یا یک توربین بخار با یک راکتور هسته ای و غیره. با استفاده از مواد مشابه، با برخی عوامل کاهش دهید، و فرض کنید که در سیستم مقیاس شده هیچ چیز شکسته یا نمی سوزد، بنابراین می تواند کار کند. برای مقیاس بندی توان مکانیکی خروجی چه انتظاری باید داشته باشیم؟ آیا نزدیک به $L^3$ خواهد بود؟ آیا می توان مثالی ساخت که در آن مقیاس بندی با $L^3$ بسیار متفاوت باشد؟ | مقیاس بندی قدرت موتور |
30711 | برای یک ذره نقطه ای، مخروط نور داریم:  نظریه ریسمان- با مفاهیم بدن بسط یافته اش- اما مخروط نوری را نمی پذیرد. به عنوان این به طور خاص مشکلسازترین مسئله علت و معلولی، تصویر زیر خواهد بود: از تصویر، مخروط نور گذشته از نقطه پایانی رشته منتهی به جهت حرکت آن به صورت همپوشانی مخروط نور آینده از طرف مقابل دیده می شود. این ناحیه لوزی است که من در مورد آن تعجب می کنم - در اینجا به نظر می رسد که گذشته و آینده رشته مدام با یکی و دیگری تداخل دارند. | علیت در نظریه ریسمان |
108526 | من می دانم (فکر می کنم!) که وقتی یک ستاره واقعا بزرگ روی خودش فرو می ریزد، یک سیاهچاله ایجاد می کند. سوال من: وقتی یک ستاره فرو می ریزد، آیا جرم آن برابر با جرم ستاره است که سیاهچاله نباشد؟ یا در هنگام فروپاشی تغییر می کند؟ این سوال برای من و دوستم در حین مطالعه قانون نیوتن پیش آمد: $$F=G \frac{m_1 \cdot m_2}{r^2}$$ اگر جرم ستاره تغییر نکند، پس نمیتواند داشته باشد. نیروی کافی برای خوردن نور (مگر اینکه در وهله اول آن نیرو را داشته باشد). آیا نیرو به دلیل چگالی تغییر می کند؟ | آیا جرم یک ستاره با سقوط به سیاهچاله تغییر می کند؟ |
83378 | در نظرات پاسخ یک سوال دیگر، شروع به تعجب کردم: با فرض اینکه پادماده دارای جرم گرانشی_منفی باشد (که تا به امروز غیرممکن نیست، اگرچه بعید به نظر می رسد)، اساساً کل کهکشان های متشکل از پادماده می توانند تشکیل شوند. به دلیل دفع ماده معمولی، به ندرت با کهکشانهای معمولی (طرف ماده) برخورد میکنند و در واقع از هم دور میشوند، شاید حتی تا حدی به تورم کمک کنند. اما من نمیخواهم زیاد حدس بزنم، بنابراین سؤال من این است که آیا کل کهکشانهای متشکل از پادماده با جرم گرانشی منفی در هر نظریه، مدل یا شبیهسازی صدا در نظر گرفته شدهاند؟ * * * § یعنی. در حالی که چنین پادماده ای به صورت گرانشی مواد متعارف را دفع می کند، اما همچنان پاد ماده دیگر را جذب می کند. ٪ مگر اینکه وجود داشته باشد به عنوان مثال. نیرویی (در حال حاضر ناشناخته) که پادذرات را به همتایان خود جذب می کند | آیا مدلها/شبیهسازیهایی از ضد ماده-کهکشانهای ضد گرانشی وجود دارد؟ |
71099 | اگر ناظری نسبت به سیم حامل جریانی که در آن الکترون ها در حال حرکت هستند ساکن باشد، **چرا ناظر چگالی الکترون های متحرک را اندازه می گیرد تا با چگالی الکترون ها در صورتی که جریانی در سیم وجود نداشته باشد؟** من توضیح نیروی مغناطیسی را به عنوان پیامد نسبیت خاص خواندم. به این معنا که وقتی ناظر نسبت به سیم حامل جریان در همان جهت الکترون های جاری حرکت می کند، مشاهده می کند که چگالی در اثر انبساط لورنتس کاهش می یابد و مشاهده می کند که چگالی یون های مثبت در اثر انقباض لورنتس افزایش می یابد. عدم تعادل بارها منجر به نیرویی می شود که با قانون کولن قابل توضیح است. این توضیح اشاره می کند که وقتی ناظر ساکن است، چگالی یون های مثبت و چگالی الکترون ها یکسان به نظر می رسد. نکته آخر چیزی است که من در آن گیر کرده ام. چرا چگالی الکترونهای متحرک با چگالی یونهای مثبت ثابت به نظر می رسد؟ **توضیح:** می دانم که وقتی الکترون ها حرکت نمی کنند، چگالی بار آنها چگالی بار یون های ثابت ثابت را خنثی می کند. وقتی الکترونها در حال حرکت هستند، چگونه چگالی بار یونهای مثبت ثابت را خنثی میکند؟ **مهم:** فرض من این است که سیم حامل جریان، باری را که نسبت به سیم ساکن است، جذب و دفع نمی کند. الان مطمئن نیستم درسته :-( | نسبیت و جریان در سیم |
88405 | برای بالای متقارن بدون گشتاور، تانسور اینرسی دارای $I^{-1}$ و $L=I\omega$ معکوس است. که به این معنی است که $\omega=I^{-1}L$. اما از آنجایی که $I، L$ ثابت هستند، $\vec\omega$ یک ثابت است. با این حال، $\vec\omega$ مورد استفاده قرار می گیرد. چرا این پارادوکس در بحث وجود دارد؟ | پارادوکس سرعت زاویه ای |
24638 | > **یک سطل آب** به طناب بسته می شود و **به صورت دایره ای عمودی تاب می خورد**. > فاصله مرکز سطل تا محور چرخش 2.08 میلیون دلار است. > **سرعت زاویه ای** (بر حسب $rad s^{-1}$) **نوسان** را محاسبه کنید تا از افتادن آب از سطل جلوگیری کنید. _[تاکید از من]_ پاسخ من $\sqrt{5g/l} = 4.856$ به حداقل سرعت زاویه ای اولیه در پایه دایره اشاره دارد (به طوری که آب حتی زمانی که به بالای دایره می رسد در سطل باقی می ماند. دایره)، در حالی که طرح علامت گذاری آزمایشی که این مشکل از آن ناشی شده است، به جای آن $\sqrt{g/l} = 2.172$ دارد که به زاویه ای اشاره دارد. سرعت در بالای دایره من برای این مشکل اشتباه علامت گذاری شده ام و استادم به من می گوید که مشکل را بیش از حد پیچیده کرده ام. (اختلاف اساساً بر سر تفسیر مسئله، به ویژه جمله آخر آن است.) پس دانشآموزان، نظر شما را میطلبم: آیا درست بود که سرعت را در شروع حرکت ارائه دادم یا مشکل را بیش از حد پیچیده کردم؟ | چگونه این مشکل حرکت دایره ای عمودی را تفسیر کنیم؟ |
83950 | چیزی که به ذهنم رسید پرتاب یک جسم به دور از زمین با سرعتی خاص برابر با $$V_{sat}=\sqrt{\frac{G\times M_{central}}{R}}$$$مانند ماهوارهها بود. با این حال، یک دایره کامل را دنبال می کند. | در چه شرایطی حرکت پرتابه از نیم دایره پیروی می کند؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.