_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
135063 | فرض کنید جسمی با جرم $m$ در خلاء دارم که با اعمال نیروی ثابت $F$ روی آن، با موتور موشکی که مقدار ثابتی انرژی تامین میکنم، آن را به حرکت درآورم. }}{\delta t}$، به. سپس شتاب جسم با $F = ma \ به a = \frac{F}{m}$ داده میشود. بنابراین، یک افزایش ثابت در سرعت، $\frac{\delta v}{\delta t} = a$ خواهد داشت. اما، $E = \frac{mv^2}{2}$، و بنابراین انرژی اجسام افزایش مییابد برابر $\frac{\delta E_{object}}{\delta t} = \frac{m}{2} \frac{\delta}{\delta t} (v^2) = mv \frac{\delta v}{\delta t} = mva$. این افزایش انرژی، $\frac{\delta E_{object}}{\delta t}$، ثابت نیست، اما $\frac{\delta E_{supply}}{\delta t}$ است و بنابراین اصل پایستگی انرژی نقض می شود. خطای من کجاست؟ **ویرایش:** بسیاری از شما به این نکته اشاره میکنید که مشکل در این است که چگونه فرض میکنم موشک انرژی من را به نیروی ثابت تبدیل میکند (برای مثال @BMS میگوید که $F = \frac{dK}{dx}$ به جای $F = \frac{dK}{dt}$)، اما یک چیز در مورد آن وجود دارد که من نمیفهمم: تصور کنید به جای موشک، جسمم را با یک شتابدهنده الکترونی به حرکت درآورم. من الکترون هایم را روی پتانسیل الکتریکی $V$ ولت شتاب می دهم و پرتو را بر خلاف جهت حرکت مورد نظر نشانه می برم. این مقدار ثابتی از توان را مصرف می کند زیرا $P = IV$ (قدرت برابر است با ولتاژ فعلی و سرعت جهش الکترون (جریان) را می توان ثابت نگه داشت). این باید به این معنی باشد که تمام الکترون های من با سرعت یکسانی، یعنی $V_e$، نسبت به جسم من در زمان پرتاب خارج می شوند، اینطور نیست؟ (یا $F = \frac{dK}{dx}$ این عبارت را باطل میکند؟) و از آنجایی که الکترونها باید به نیروی شناخته شدهای نیاز داشته باشند تا به $V_e$ شتاب داده شود و به دلیل قانون سوم نیوتن، هر نیرو دارای یک برابر است و نیروی مخالف، آیا این نباید نیروی ثابتی به جسم من وارد کند؟ | انرژی با شتاب توسط یک نیروی ثابت حفظ نمی شود |
52350 | من در حال کار بر روی مقاله اصلی انیشتین 1905* هستم و با بخش تبدیل معادلات ماکسول از حالت سکون به فریم متحرک مشکل دارم. مقاله به این صورت پیش میرود: اجازه دهید معادلات ماکسول-هرتز برای فضای خالی برای سیستم ثابت K خوب بماند، بهطوریکه ما داریم > > IMAGE: معادلات ماکسول تبدیل نشده > > که در آن (X، Y، Z) بردار نیروی الکتریکی، و (L، M، N) که > نیروی مغناطیسی است. > > اگر تبدیل توسعه یافته در § 3 را برای این معادلات اعمال کنیم، با > ارجاع فرآیندهای الکترومغناطیسی به سیستم مختصات معرفی شده در آنجا >، حرکت با سرعت v، معادلات > > IMAGE: معادلات ماکسول تبدیل شده I را به دست می آوریم. نمی دانم که این مجموعه دوم از معادلات از کجا آمده است. تنها مشتقات این تبدیل که من توانستم پیدا کنم شامل پتانسیل، چهار بردار یا هر دو است. با این حال، از آنجایی که چهار بردار در سال 1905 اختراع نشده بود، و از آنجایی که بیانیه تبدیل بسیار صریح است، به نظر می رسد که اینشتین از روش ساده تری برای یافتن تبدیل استفاده می کند یا به آن متوسل می شود. بنابراین سوال من این است: **ساده ترین مشتق قواعد تبدیل معادلات ماکسول در نسبیت خاص چیست؟** آیا اینشتین در اینجا به روش لورنتس از قبل موجود متوسل می شود یا ترفندی برای انجام سریع همه اینها وجود دارد؟ یا آیا متن در اینجا به سادگی کار واقعی مربوط به اشتقاق را تکذیب می کند؟ * به دلیل محدودیت های پیوند نمی توانم پیوند مناسبی به مقاله بدهم، اما در hxxp://www.fourmilab.ch/etexts/einstein/specrel/www/#SECTION21 است. | نسبیت خاص: تبدیل معادلات ماکسول |
133576 | > بار نقطه ای 3.5μC در x = 0، y = 0.30 متر، بار نقطه ای -3.5μC > در x = 0 y = -0.30 متر قرار دارد. (الف) بزرگی و (ب) جهت > کل نیروی الکتریکی که این بارها بر بار نقطه سوم وارد می کنند، Q > = 5.0μC در x = 0.40 متر، y = 0 چیست؟  ابتدا نموداری کشیدم که نشان داد می توان آن را به دو مثلث 0.3، 0.4، 0.5 تقسیم کرد و برای من یک نمودار باقی گذاشت. تتا 36.87 درجه. سپس محاسبه کردم که چون بارها برابر هستند، هر نیروی مجزای وارد شده بر بار Q 0.63N است. می دانم که باید نیرو را به اجزای x و y تقسیم کنم تا بردار حاصل را با استفاده از R=√Rx^2 + Ry^2 بیابم، اما نمی دانم چگونه این نیروها را تقسیم کنم. | چگونه می توانم یک نیروی حاصل را به اجزای $x$ و $y$ آن تقسیم کنم؟ |
130615 | فرض کنید جسمی در فاصله ای از خود دارید و با سرعتی متفاوت با سرعت هابلی که در آن نقطه انتظار دارید حرکت می کند. حرکت این جسم با گذشت زمان چگونه تغییر می کند؟ آیا در یک خط مستقیم حرکت می کند (یعنی ژئودزیکی)، و اگر به اندازه کافی صبر کنید تا کجا می رسد؟ | چیزی چقدر می تواند در یک خط مستقیم حرکت کند؟ |
11087 | گفته می شود که باید از خیره شدن به خورشید پرهیز کرد زیرا می تواند به چشم آسیب برساند، اما همچنین گفته می شود که هنگام خورشید گرفتگی نباید زیر نور خورشید قرار گرفت زیرا اشعه های خطرناکی از خود ساطع می کند. آیا این درست است؟ اگر بله، چرا؟ | آیا در زمان خورشید گرفتگی پرتوهای خطرناکی ساطع می شود؟ |
87153 | من کل معامله با نوسانگرهای جفت شده و نحوه حل حالت های معمولی و فرکانس های ویژه و موارد دیگر را درک می کنم. اما چیزی که مرا به هم می زند این است که این فرکانس های ویژه با آن مطابقت دارند. اگر من 4 جرم در امتداد یک حلقه متصل به فنر داشته باشم، متوجه می شوم که فرکانس ها $$\omega^2=\frac km,\frac {2k}{m},0$$ هستند اما نمی دانم چگونه این را توضیح دهم. . من فرض می کنم 0 به این معنی است که آنها حرکت نمی کنند. آیا $k/m$ نشان می دهد که سیستم به عنوان یک آونگ ساده عمل می کند؟ این در مورد 2000 دلار در هر متر دلار چه معنایی دارد؟ با تشکر | فرکانس های ویژه حالت های عادی |
10060 | آیا اثبات ساده ای برای قضیه بدون شبح در نظریه ریسمان وجود دارد؟ | آیا اثبات ساده ای برای قضیه بدون شبح وجود دارد؟ |
128825 | (تعاریف از Marsden & Ratiu، مقدمه ای بر مکانیک و تقارن): اگر هسین $\partial^2 L/(\partial \dot{q}^i \partial \dot{q}^) لاگرانژی _منظم است. j)$ به طور ضعیف غیر منحط است (یعنی - فکر می کنم؟ - در جایی تعیین کننده صفر دارد). این شرط معادل شرطی است که تبدیل لژاندر $\dot{q} \mapsto p := \partial L/\partial \dot{q}$ به صورت محلی معکوس باشد. اگر دگرگونی لژاندر یک دیفئومورفیسم باشد، لاگرانژی فوق منظم است. به طور مشابه، اگر تبدیل معکوس لژاندر یک دیفئومورفیسم باشد، هامیلتونی فوق منظم است. من سه سؤال (مرتبط) دارم: 1. آیا توصیف ذاتی تری از شرایط بیش منظمی برای لاگرانژها وجود دارد (یعنی سوالی که صریحاً آن را به دگرگونی لژاندر مربوط نمی کند)؟ بهویژه، آیا بیشنظمی معادل این است که هسین بهشدت منحط نیست (یعنی - دوباره، فکر میکنم؟ - همه جا دارای تعیینکننده صفر است)؟ 2. آیا یک همتای طبیعی برای شرط منظم بودن برای همیلتونی ها وجود دارد؟ 3. باز هم، آیا ویژگی ذاتی شرایط بیش از حد منظم برای همیلتونی ها وجود دارد؟ | شرایط بیش از حد منظم |
5316 | اگر بتلژوز به ابرنواختر تبدیل میشد، آسمان دو برابر روشنتر میشد، یا زمان روز طولانیتر میشد، بسته به اینکه در چه زمانی از سال اتفاق افتاده است. اساساً زمانی که ابرنواختر انجام میدهد، چقدر در آسمان درخشان و بزرگ ظاهر میشود، و شما چگونه کار میکنید. روشنایی و اندازه ظاهری برای چیزی که هنوز اتفاق نیفتاده است؟ | اگر بتلژوز به ابرنواختر تبدیل می شد |
10068 | فروپاشی تابع موج توسط اندازه گیری ها یکی از اسرارآمیزترین ویژگی های مکانیک کوانتومی است. 1. تابع موج در چه مقیاسی فرو می ریزد؟ شرایط فروپاشی چیست؟ 2. آیا می توان آن را دقیق ساخت؟ 3. آیا فروپاشی آنی اتفاق می افتد یا به موقع پخش می شود؟ 4. معادله دقیق فروپاشی چیست؟ 5. چرا فروپاشی زمان نامتقارن است و آیا این می تواند پیکان زمان را توضیح دهد؟ | در مورد ماهیت فروپاشی تابع موج |
108817 | برای شروع، می دانم که ترمودینامیک با فرآیندهای در حالت تعادل سروکار دارد. بنابراین فشار ترمودینامیکی به احتمال زیاد باید فشار یک سیال در حالت تعادل باشد. من مطمئن نیستم که آیا یک جریان سیال (به طور کلی ناپایدار) در تعادل ترمودینامیکی است (مثلاً جریان در کانالی که گرادیان فشار دارد) و بنابراین آیا فشار استاتیکی در یک نقطه از کانال با فشار ترمودینامیکی متفاوت است؟ این امر در مورد قانون گاز ایده آل $p = \rho RT$ مستلزم چیست؟ آیا می توان از آن برای جریان متحرک استفاده کرد؟ فشار در معادله به چه چیزی اشاره دارد. مکانیکی یا ترمودینامیکی؟ ویرایش: برای رفع هرگونه سردرگمی- در یک جریان معین میتوانیم فشار را در هر نقطه اندازهگیری کنیم، مثلاً با استفاده از یک لوله پیتوت برای دریافت رکود و فشار استاتیک. سوال من این است که آیا فشار استاتیکی که اندازه گیری می کنیم (که طبق تعریف مقدار $F/A$ (نیرو / مساحت) است با فشار ترمودینامیکی متفاوت است؟ فشار در $P = \rho RT$ باید اشاره داشته باشد. به فشار ترمودینامیکی، از آنجایی که معادله صرفاً از قوانین ترمودینامیک مشتق شده است، با این حال، در تمام ادبیاتی که من با آن مواجه شده ام، جریان های تراکم پذیر از گاز ایده آل استفاده می کنند معادله به عنوان پیوندی بین متغیرهای تراکم ناپذیر ($p, \mathbf{V}$) و مجموعه کامل متغیرهای تراکم پذیر ($p, \mathbf{V}, \rho, T $). معادل هستند؟ | تفاوت فشار مکانیکی و ترمودینامیکی چیست؟ |
6844 | بنابراین، از آنچه من فهمیدم: نسبیت خاص می گوید که نور همیشه با سرعت نور (c) حرکت می کند. اگر جسمی دارای سرعت (3/4)c بود و جسم نوعی ساعت به آن متصل بود، اندازه آن با یک ساعت ثابت متفاوت بود. 1) ساعتی که سرعت نور را حرکت می دهد در مقایسه با ساعت ثابت چه چیزی را اندازه می گیرد؟ 2) چرا به نظر می رسد که سرعت نور یک نقطه کانونی از زمان است؟ ویرایش: شاید لازم باشد این را کمی بازنویسی کنم. چیزی که من می خواهم بدانم این است که چرا زمان مشاهده شده در سرعت های بالا تغییر می کند؟ | نور و زمان چگونه به هم مرتبط هستند؟ |
87157 | من دوباره سعی می کنم تئوری آنتن را بفهمم و دوباره با مفهوم VSW (امواج ایستاده ولتاژ) گیج شدم. من امواج ایستاده را درک میکنم، اینها را از کلاسهای فیزیک به یاد میآورم، اما واقعاً نمیدانم ولتاژ چگونه میتواند موج باشد و چگونه منعکس میشود. از درک من از ولتاژ، درک اینکه چگونه می تواند منعکس شود، واقعاً دشوار است. ولتاژ تفاوت انرژی پتانسیل الکتریکی (در هر واحد بار) بین دو مکان است. این تفاوت انرژی پتانسیل الکتریکی (به ازای هر واحد بار) نیروی وارد بر آن بار واحد (به دلیل میدان های الکتریکی) و مسافتی را که این بار طی می کند را توصیف می کند. برای مثال، با اختلاف انرژی پتانسیل الکتریکی (به ازای هر واحد بار) 10$\، \mathrm{V}$ یا 10$\, \mathrm{J}/\mathrm{Q}$، یک الکترون در پتانسیل بالاتر به پتانسیل پایین تر اگر فاصله بین این دو پتانسیل $2\, \mathrm{m}$ باشد، نیروی وارده بر الکترون 5$\، \mathrm{N}$ خواهد بود، زیرا از یک پتانسیل به پتانسیل دیگر میرود. _(فقط اگر میدان الکتریکی بین دو پتانسیل ثابت باشد. اگر ثابت نباشد، انتگرال نیروی در سراسر $2\، \mathrm{m}$ همچنان برابر با $10 $ خواهد بود، اما نیرو در فواصل مختلف متفاوت خواهد بود) _ ولتاژ فقط یک مفهوم ساخته شده برای کمک به توضیح نیروهایی است که ذرات باردار تجربه می کنند. این یک چیز واقعی نیست که بتوان آن را منعکس کرد. پس چه **** منعکس شده است؟ حدس میزنم میدان الکتریکی است، زیرا این یک سرعت انتشار واقعی دارد، و اگرچه میدان الکتریکی نیز یک مفهوم ساختهشده برای توصیف نیرویی است که یک ذره باردار در آن نقطه از میدان تجربه میکند، آسانتر است تصور کنید که این منعکس شده است. پس لطفاً کسی می تواند برای من توضیح دهد که چگونه این همه به هم مرتبط هستند؟ چگونه میدان الکتریکی در یک هادی منتشر می شود؟ آیا بردارهای این میدان برداری با خم شدن سیم تغییر جهت می دهند و چرا این کار را انجام می دهند؟ چرا میدان الکتریکی از بیرون هادی فرار نمی کند؟ و چگونه میدان الکتریکی (یا ولتاژ) در کوتاهی منعکس می شود؟ | چگونه/چرا ولتاژ منعکس می شود؟ |
72344 | در تئوری میدان، تکانه انرژی به عنوان مشتق تابعی با متریک $T_{\mu\nu}=\frac{2}{\sqrt{-g}}\frac{\delta S}{\delta g^{ تعریف میشود. \mu\nu}}$ (تا یک علامت بسته به قراردادها) برای یک نظریه در فضای مسطح، این مزیت را دارد که مستقیماً یک تانسور تکانه انرژی بهبود یافته به شما بدهد زیرا متریک متقارن است، اما همچنین برای معیارهای دینامیکی قابل استفاده است. حالا مشکل من این است: اگر در لاگرانژی خود عبارتی مانند $A^{\mu\nu}\nabla_\mu V^\mu$ دارید که $V^\mu$ یک فیلد برداری است (نیازی نیست برای اینکه یک میدان گیج باشد، برای مثال بگوییم که نشان دهنده سرعت در هیدرودینامیک است) و $A^{\mu\nu}$ یک تانسور دلخواه پیشینی بسته به هر چیزی (متریک، $V$، یا هر میدان دیگری)، شما یک نماد کریستوفل خواهید داشت. اگر یک مشتق تابعی بگیرید، عبارت حاوی عباراتی مانند $\frac{\delta \Gamma^\rho_{\mu\nu}(x)}{\delta g^{\alpha\beta}(y)}\ خواهد بود. g^{\rho\sigma} \partial_\mu(g_{\nu\alpha}g_{\sigma\beta}\delta(x-y))$+جایگشت این شرایط دوباره ترکیب نشوید تا یک نماد کریستوفل تشکیل شود. چگونه می توان مشتق تابعی یک چیز کوواریانت ($\nabla V$) را با توجه به چیزی کوواریانت (متریک) گرفت و به چیزی غیر کوواریانت ختم شد؟ برای موارد فضای مسطح، همه چیز خوب است، زیرا این اصطلاحات ناپدید خواهند شد، اما برای فضای منحنی، ما ناواریانس کوواریانس عمومی/تفاوت را از دست می دهیم. من اینجا چه چیزی را از دست داده ام؟ | تانسور تکانه انرژی و مشتق کوواریانس |
108179 | در هلیکوپتر اگر بخواهید به آن یک گام رو به جلو بدهید، وقتی در این موقعیت قرار دارد زاویه پره ها را تغییر می دهید ----  بنابراین دو تیغه بالابری نابرابر را تجربه میکنند و به دلیل تقابل ژیروسکوپی هلیکوپتر به جلو میرود (بهجای اینکه به پهلو بپیچد، که به طور شهودی انتظار میرود) تا اینجا برای من روشن است. اما چیزی که من متوجه نمی شوم این است که چرا این حرکت باید 90 درجه بعد اثر کند وقتی جهت بال ها به این صورت است ---  من این تصاویر را از ویدیوهای فیزیک هلیکوپتر از smarter هر روز دریافت کردم. لطفا این ویدیو را ببینید تا سوال من را بهتر متوجه شوید. می گوید اگر هلیکوپتر بخواهد به سمت جلو حرکت کند، زاویه پره ها را 90 درجه قبل تغییر می دهد. و تقدم ژیروسکوپی صورت می گیرد. اما همچنین می گوید که اثر 90 درجه بعد رخ می دهد. که من نمی فهمم. اثر باید فورا ایجاد شود. | چرا زمین در هلیکوپتر 90 درجه دیرتر اثر می کند؟ |
96426 | در دوران دبیرستان از معلمم خواستم که یک توضیح سریع از نسبیت به ما بدهد. به طور خاص، او به ما گفت که $E=mc^2$ به چه معناست. او توضیح داد که حداقل تا آنجایی که ما باید بدانیم، ماده صرفاً انرژی متراکم است. این برای من شگفت انگیز بود. بدیهی است که دقیقاً به این سادگی نیست. تراکم چیزی نیست که فقط با انرژی اتفاق بیفتد. با این حال، به این معنی است که نیروهایی که بر ماده اثر میگذارند، روی انرژی نیز اثر میگذارند. اکنون، من می دانم که گرانش یک نیروی نسبتا ضعیف است. سالها پس از گذراندن رشته فیزیک در دبیرستان و کالج (البته میترسم هرگز در هیچ سطح علمی واقعی نبود)، به یاد میآورم که از معلمم چیزی پرسیدم که باعث شد لبخند بزند و اعتراف کند: «نمیتوانم به آن پاسخ دهم، و به همین دلیل است که من من یک معلم فیزیک دبیرستان هستم و نه یک فیزیکدان کاربردی. آن سوال این بود: **اگر گرانش روی همه مواد و همه انرژی در جهان اثر بگذارد، آیا جهان در نهایت به محفظه های انرژی و ماده متراکم نمی شود، پس از آنتروپی باعث مرگ گرمایی جهان می شود؟** ویرایش: عبارت بهتر چرا همان ادغام خوب ماده و انرژی پس از مرگ گرمایی جهان اتفاق نمی افتد؟ اگر نه، چرا؟ لطفاً توجه داشته باشید که من لزوماً معتقد نیستم که وضعیت آنتروپیک بالا جهان در میلیاردها و میلیاردها سال به ماده ادغام شود. من فقط می خواهم بدانم چرا آنتروپی ادامه می یابد. | آیا گرانش آنتروپی را نفی نمی کند؟ |
107757 | در حین مطالعه در مورد ساختارهای پروسکایت ارتورومبیک، مرتباً با اصطلاح سلول واحد شبه مکعبی مواجه می شوم. هیچ توضیح واضحی در مقالات داده نشده است. لطفاً کسی می تواند به من بگوید که این ساختارها چگونه تولید می شوند و دقیقاً منظور از آنها چیست؟ | سلول های واحد شبه مکعبی: چگونه می توان یکی را ساخت؟ |
72341 | هنگامی که به نمودار انشعاب یک سیستم هرج و مرج نگاه می کنیم، پنجره های نظم را مشاهده می کنیم، یعنی فواصل کوتاهی که در آن سیستم برای مدت کوتاهی حالت آشفته خود را ترک می کند و سپس به سرعت به آشوب باز می گردد. این فواصل کاملاً دوره ای هستند. کسی توضیح خوبی برای این موضوع داره؟ با تشکر | پنجره های نظم در نمودار انشعاب |
135398 | هنگام مطالعه فازهای توپولوژیکی محافظت شده از تقارن، باید مشخص کنیم که حالت های درهم تنیده با برد کوتاه (SRE) به چه معناست. اما به نظر می رسد که تعاریف مختلفی وجود دارد که معادل یکدیگر نیستند. در http://arxiv.org/abs/1106.4772، Xiao-Gang Wen حالت های SRE را حالتی تعریف کرد که می تواند از طریق یک تکامل واحد محلی به حالت درهم تنیده (وضعیت محصول مستقیم) تبدیل شود. این به طور خاص به این معنی است که نمیتوان فازهای SPT با تقارن بیاهمیت وجود داشت، زیرا حالتهای با تقارن بیاهمیت همیشه میتوانند به طور واحد به حالت محصول تبدیل شوند. این ظاهراً با نماد کیتاف از SRE در تضاد است. در http://arxiv.org/abs/1008.4138، کیتایف گفت که میتواند فازهای SPT غیر ضروری برای زنجیره مایورانا با تقارن بیاهمیت در 1+1d وجود داشته باشد که با حالتهای مایورانا آویزان در دو انتها مشخص میشود. سوال من این است که تعریف کیتایف از SRE چیست (من نمی توانم مرجعی پیدا کنم که کیتایف به صراحت این را تعریف کرده باشد)، و چه تفاوتی با تعریف ون دارد. ظاهراً اگر حالتی در تعریف ون SRE باشد، در تعریف کیتایف SRE است. | تعریف درهم تنیدگی برد کوتاه |
27221 | اول از همه به جامعه فیزیک نظری بابت این سایت تبریک بگم. من دانشجوی ریاضی با سابقه بسیار کمی در فیزیک هستم. سوالی که می خواهم بپرسم این است: تعریف ریاضی مناسب حالات BPS چیست؟ در تئوری ریسمان، حالات BPS بر اساس نوع نظریه ریسمان در نظر گرفته شده، یا با نوارهای منسجم یا لاگرانژهای ویژه منیفولد کالابی-یاو مطابقت دارد. اما در تئوری های میدان کوانتومی SUSY در 4d، تا آنجایی که من می دانم هیچ CY وجود ندارد (که بسیار کم است) و در نظریه های گرانش، این ها با برخی از سیاهچاله ها مطابقت دارد. بنابراین، تعریف کلی ریاضی حالتهای BPS که مستقل از نظریه مورد نظر است، میگویند نظریههای میدان کوانتومی SUSY عمومی، چه QFT، چه نظریه ریسمان، گرانش و در هر بعد. بسیار متاسفم، اگر به دلیل بی اطلاعی من از فیزیک، سوال به درستی تنظیم نشده است. با تشکر | BPS بیان می کند: تعریف ریاضی |
114576 | این یک سوال بسیار ساده است. من در حال یادگیری در مورد تکانه زاویه ای هستم. در یادداشت های سخنرانی من، نماد $|\lambda,m_l \rangle$ به عنوان یک تابع ویژه از یک پتانسیل مرکزی تعریف شد. دو فرض معرفی شده است: $L^2 = \lambda \hbar^2$ و $L_z = m_l \hbar$. بنابراین، $$ \hat{L}^2 |\lambda,m_l \rangle = \lambda \hbar^2|\lambda,m_l \rangle \\\ \hat{L_z}|\lambda,m_l \rangle = m_l \ hbar|\lambda,m_l \rangle $$ اما $|\lambda,m_l \rangle$ دقیقا به چه معناست؟ من با $|\psi \rangle$ راحت هستم، اما معنی وجود دو متغیر در ket را نمیدانم. | بردار ket با دو ورود |
71706 | ممکن است این سوال احمقانه به نظر برسد، اما به نظر می رسد گوگل کمکی نکرده است. بیشتر به این دلیل که برای فرمولبندی سوال مشکل دارم و به نظر میرسد هر چیزی که دارای انبوه باشد مرا به سمت Mass Effect سوق میدهد. من در تلاشم تا بفهمم که آیا میدانیم چه کسی (فیلسوف، دانشمندان یا فقط تمدن) این ایده را تدوین کرده است که اجسامی که بزرگتر یا سنگینتر از دیگران هستند، «مواد» بیشتری در خود دارند که آنها را سنگینتر میکند. میدانم که غارنشینان این را میدانستند، زیرا حرکت سنگ A سختتر از سنگ B است. | چه کسی ایده توده را فرموله کرد؟ |
122356 | من هنگام مطالعه میدان های مغناطیسی در ماده از کتاب الکترودینامیک گریفیتس متوجه این موضوع شدم. جدولی در این فصل ارائه شده است که مواد را با حساسیت های مربوطه نشان می دهد. در مواد پارامغناطیس، اکسیژن و اکسیژن مایع (200- درجه سانتیگراد) با حساسیت 1.9*10^(-6) و 3.9*10^(-3) وجود دارد. سوال من این است که چرا این تفاوت فاحش بین حساسیت های آنها وجود دارد در حالی که آنها همان عنصر هستند؟ به طور دقیق، آیا نظریه ای برای توضیح این ویژگی وجود دارد؟ | چگونه می توان تفاوت عظیم در حساسیت اکسیژن مایع و گاز را توضیح داد؟ |
66827 | 1) 2) می دانم ، که $$ τ = \frac{L}{R} $$ اما $R$ در این فرمول چیست؟ به نظر می رسد مقاومت کل است، اما چگونه می توان آن را در 1) و 2) پیدا کرد؟ | چگونه $\tau$ را در این مدار پیدا کنیم؟ |
126631 | من سعی می کنم اندازه گیری را نام ببرم که در طول متقابل اندازه گیری می شود که در پیش نویس سند مدیریت ریسک خودرو وجود دارد. در حال حاضر می گوید: نرخ تصادف = تعداد تصادف / میلیون کیلومتر رانده شده در جایی که اندازه گیری ها سالانه انجام می شود. بنابراین واحدها در طول متقابل هستند. من از کلمه نرخ راضی نیستم زیرا به نظر می رسد که این به تعداد رویدادها در طول زمان دلالت دارد، در حالی که اندازه گیری تعداد رویدادها در فاصله است. به نظر نمیرسد نامهای موجود واحدهای طول متقابل در رشتههای مختلف کارساز باشد - این اندازهگیری هیچ پدیده چرخهای نیست. آیا کلمه بهتری برای این اندازه گیری وجود دارد؟ | اندازه گیری در کنتورهای متقابل |
133571 | من یک مخزن فشار دارم که با آب و هوا پر شده است. آنچه می خواهم بدانم این است که: اگر مقدار هوای مخزن را تغییر دهم، آیا مقدار آبی که از مخزن خارج می شود، در هنگام فشار، تغییر می کند؟ اگر مخزن در ابتدا تحت فشار بود و آب همچنان پر می شود تا حجم آب ثابت بماند، آیا مقدار آب خارج شده از مخزن به حجم اولیه هوای تحت فشار بستگی دارد. | آیا فشار مخزن تحت فشار به مقدار هوا بستگی دارد؟ |
10066 | نیمه عمر 90Sr 28.5 سال است. از نظر شیمیایی شبیه کلسیم است و از طریق زنجیره غذایی وارد بدن می شود و در استخوان ها جمع می شود. این یک خطر جدی برای سلامتی است. چه مدت (سال) طول می کشد تا 99.99٪ از Sr آزاد شده در یک حادثه راکتور هسته ای ناپدید شود؟ | فیزیک هسته ای رادیواکتیویته |
89429 | من در حال جستجوی یک نسخه قدیمی از Barron's AP Physics بودم و متوجه شدم که این مشکل مربوط به تکانه است که در ابتدا در مورد نحوه ادغام آن گیج شده بودم. > **مثال 6.1** هنگام برخورد با دیواری که از $t=0$ تا > $t=2\text{ s}$ طول می کشد، نیروی وارد بر یک شی $2\text{-kg}$ با معادله $\mathbf{F} = (4\mathrm{\ kg\ m/s^4})t(2s-t)\hat{i}$ آنها متوجه شدند که انتگرال برابر با: $$\frac{16}{3}\hat{i}\frac{\text{kg m}}{\text{s}}$$ من در مورد نقش واحدها در مشکل سردرگم هستم. با نگاهی به پاسخ، به نظر میرسد که اگر بخواهم همه واحدها را نادیده بگیرم و به سادگی $4t\cdot(2-t)$ را ادغام کنم، 16/3$ به من میدهد، و چون این نیرو است، میدانم که چنین خواهد بود. $\mathrm{kg\,m/s}$ یا $\mathrm{N}$. اینکه چرا نادیده گرفتن واحدها در انتگرال خوب است، برای من تا حدودی نامفهوم است (به غیر از این، میدانم که نتیجه نهایی باید یک نیرو باشد) و احساس میکنم ممکن است من را با مشکلات دیگر دچار مشکل کند. آیا کسی می تواند توضیح دهد که چگونه است که مقادیر اسکالر مقادیر واحد اصلی هنوز به شما پاسخ صحیح می دهد؟ | ادغام معادلات با واحدها |
81398 | به طور دقیق تر، زمین به طور متوسط چه سایه ای از آبی دارد؟ من میخواهم در یک شبیهسازی/ارائه، یک لکه به رنگ خاکی دقیق ایجاد کنم. یک جستجوی سریع چیزی پیدا نکرد. چیزی که من پیدا کردم این بود که آبی است و چرا آبی است. بسیاری از تصاویر موجود در اینترنت فیلتر شده و رنگ ها به شدت متفاوت هستند. | زمین چه رنگی است؟ |
122352 | بسیاری از مقالات حتی ویکی می گوید که تشعشعات تلفن همراه برای سلامتی بسیار خطرناک است. برخی افراد می گویند که می تواند دلیل سرطان مغز باشد. مقاله تلفن همراه اسپرم مرد را فروکش می کند! من را شگفت زده کرد که اگر از تلفن همراه در جیبم استفاده کنم ممکن است اسپرم هایم را بکشد. آیا می توانم به این مقاله اعتماد کنم؟ من این را می گویم زیرا پس از خواندن این مقاله بسیار نگران هستم. نکته دیگر این است که آیا راهی برای ارزیابی میزان گرمای آزاد شده تلفن همراه وجود دارد که می تواند برای سلامتی ما مضر باشد؟ | تشعشعات الکترومغناطیسی و مشکلات سلامتی |
87152 | من یک سوال در مورد حل خوب مربع محدود دارم. یک چاه پتانسیل محدود مربعی یک بعدی را در نظر بگیرید که: $$ V(x) = \begin{cases} 0&\,{\rm if} x<0 \\\ -V_0&\,{\rm if}\,x\ in\left(0,L\right) \\\ 0&\,{\rm if} x>L \end{cases} $$ هنگام اعمال معادله شرودینگر در منطقه II ($V(x)=-V_0$)، باید یک $k$ ثابت بنویسید، که کتاب من اینطور تعریف کرده است: $$k^2= - 2m\frac{E+V}{\hbar ^2}$$ سوال من این است: آیا می توانیم این را به صورت $$k^2=2m\frac{E+V}{\hbar^2} $$ بنویسیم آیا نباید همان راه حل را دریافت کنیم؟ اگر نه، چرا که نه؟ راه حل نهایی نباید به این بستگی داشته باشد که $k$ را بنویسیم، درست است؟ | حل چاه پتانسیل مربع محدود |
71709 | اگر میدان هیگز را خاموش کنیم چه اتفاقی برای جهان می افتد؟ (نکته: «خاموش کردن میدان هیگز» به این معنی است که v.e.v را روی صفر قرار دهید، امروز مقدار آن حدود 246 گیگا ولت است.) * آیا بوزون های Z، W بزرگ هستند؟ * آیا اتم ها تشکیل می شوند؟ * آیا انرژی خلاء صفر خواهد بود؟ _Bonus_: اگر میدان هیگز را همان طور که میدان الکترومغناطیسی را با تنظیم v.e.v دستکاری می کنیم، دستکاری کنیم، چه مزایایی می توانیم به دست آوریم. همانطور که ما می خواستیم؟ یعنی تصور کنید ما آنقدر باهوش بودیم که هیگز v.e.v را تغییر دهیم. به هر مقدار محدودی که می خواستیم. برای چه چیزی می تواند مفید باشد؟ | خاموش یا تنظیم فیلد هیگز |
71703 | من فهمیدم که درست پس از انفجار بزرگ هیچ اتم سزیمی وجود نداشت و تعریف زمان به اتم های سزیم نیاز دارد. بنابراین آیا زمانی قبل از ظهور اتم های سزیم در جهان وجود داشته است؟ | آیا درست پس از انفجار بزرگ زمانی وجود داشت؟ |
29848 | هر چه سریعتر پیش بروید زمان کند میشود، بنابراین شاید رفتن به فاصله 35 سال نوری در «2 سال» واقعاً قابل انجام باشد، اما واقعاً چقدر سریع میروید؟ اگر $$t' = \frac{t}{\sqrt{1-\frac{v^2}{c^2}}}\\\ $$ اگر بگوییم $t' = 2 \text{ سال}$ و $x = 35\text{ سال نوری}$ (و $t = x/v$)، رسیدن به $$\left(\frac{x}{t'}\right)^2 بسیار ساده است. = {v^2\left(1-\frac{v^2}{c^2}\right)} = v^2-\frac{v^4}{c^2}$$ با این حال، زمان گذشته است ریاضیاتم به حدی است که الان ناراحتم. من نمی توانم بفهمم چگونه معادله ای را بر حسب $v$ بدست آوریم. | چقدر سریع باید سفر کنید تا 35 سال نوری را در 2 سال (ظاهری) طی کنید؟ |
126639 | من سوالات زیادی را پشت سر گذاشته ام، اما هیچ یک از آنها نمی پرسند که چگونه حامل های اقلیت در وهله اول به لایه تخلیه نزدیک می شوند. هنگامی که یک اتصال p-n تشکیل می شود، بار فضایی منفی در سمت p و بار فضایی مثبت در سمت n تجمع می یابد. یک حامل اقلیت (مثلاً الکترون) از حاشیه سمت p، هنگام نزدیک شدن به ناحیه تخلیه، باید دافعه ناشی از تجمع بار یا یونهای فضای منفی در ناحیه تخلیه را تجربه کند، قبل از اینکه از سد پتانسیل لغزش پیدا کند. سوال این است که تعداد حامل های اقلیت بسیار کم است، احتمال داشتن انرژی حرارتی کافی برای غلبه بر آن دافعه بسیار کم است. پس چگونه انتشار ممکن است؟ آیا به این دلیل است که بار فضایی هیچ جزء میدان الکتریکی دور از منطقه تخلیه ندارد؟ به علاوه، چرا بایاس اعمال شده هیچ تاثیری بر جریان حامل اقلیت ندارد (طبق کتاب های درسی، این جریان فقط تابعی از دما است). آیا جریان انتشار بایاس معکوس نباید در هنگام بایاس رو به جلو بیشتر از آن باشد؟ | چگونه یک حامل اقلیت منتشر می شود؟ |
66822 | هنگام مدلسازی گرمای پخش شده از یک جسم داغ از طریق خلاء (یا گاز)، فرآیند فیزیکی غالب برای انتقال انرژی گرمایی چیست؟ انتشار حرارتی، تابش حرارتی، ترکیبی از این دو، یا چیز دیگری؟ چه خصوصیاتی از جسم یا گاز ممکن است بر این امر تأثیر بگذارد؟ | انتشار گرما از کویل داغ: انتشار، تابش؟ |
83649 | من در مورد چگونگی ادامه یافتن تانسور تنش-انرژی با توجه به توزیع ماده کمی متعجب هستم. صفحه ویکیپدیا چند مثال و تعاریف (بی معادل) برای آن ارائه میکند: * با استفاده از عمل اینشتین-هیلبرت، تانسور تنش-انرژی هیلبرت $$T^{\mu\nu} = \frac{2}{\sqrt را دریافت میکنیم. {-g}}\frac{\delta (\mathcal{L}_{\mathrm{matter}} \sqrt{-g}) }{\delta g_{\mu\nu}} = 2 \frac{\delta \mathcal{L}_\mathrm{matter}}{\delta g_{\mu\nu}} + g^{\mu\nu } \mathcal{L}_\mathrm{matter}$$ با این فرمول، مشکل من به این کاهش مییابد: مشکل لاگرانژی $\mathcal{L}_\mathrm{matter}$ چیست؟ پیکربندی ماده؟ * تانسور تنش-انرژی متعارف جریان نوتر مربوط به ترجمه ها در فضازمان است. این در فضازمان مینکوفسکی بسیار خوب عمل می کند، اما منیفولد ما می تواند چیزی متفاوت باشد. در این صورت، «ترجمه در فضازمان» چه خواهد بود؟ | چگونه تانسور استرس-انرژی را پیدا کنیم؟ |
10063 | من ایده کلی در مورد تورم کیهانی را دریافت می کنم، اما به نظر می رسد اعداد مرتبط با آن به طور تصادفی بیرون کشیده شوند. به عنوان مثال، در کتاب The Elegant Universe، برایان گرین می گوید که جهان در هر 10^(-34) ثانیه حدود صد بار به ضریب کلی 10^30 دو برابر می شود. یکی دیگر از متن های نجومی که اخیرا خواندم زمان دو برابر شدن را 10^(-35) ثانیه و ضریب انبساط کلی را 10^50 می دهد. این همه اعداد از کجا می آیند؟ به عنوان مثال، چرا جهان در طول تورم نمی تواند در هر 10^(-40) ثانیه چندین میلیارد بار دو برابر شود؟ | عامل تورم و زمان دو برابر شدن |
112772 | تصور اشتباه من از نور این است: به نوعی ساختار مولکول ها، فوتون به اتم یا ساختاری برخورد می کند، جذب می شود، سپس دوباره گسیل می شود و این همان طول موج فوتون است که وقتی چشمم فوتون را جذب می کند، آن را به عنوان نور می بینم. موج بنابراین اگر بگوییم چیزی سیاه رنگ شده است، آیا به این نتیجه می رسد که نور را جذب می کند؟ و اگر چنین است، در مقایسه با جسمی که به رنگ سفید یا به طور طبیعی سیاه رنگ نشده است، آیا دمای آن سردتر از سطح سیاه رنگ شده است؟ | با توجه به دو سطح، یکی که نور را جذب می کند و دیگری که آن را منعکس می کند، آیا تفاوت دما قابل توجهی وجود خواهد داشت؟ |
83645 | هنگام استفاده از فرمول هایی که یک مدار دو بعدی را به دور یک جسم سیاره ای توصیف می کنند: * آیا در واقع منفی بودن محور نیمه اصلی $a$ خوب است؟ * وقتی $a$ منفی است، محاسبه میانگین ناهنجاری از زمان غیرممکن است، بنابراین با فرض اینکه $a$ می تواند منفی باشد، معادل ناهنجاری میانگین برای مدارهای سهمی یا هذلولی چیست؟ | محاسبه پارامترهای مداری دو بعدی |
11081 | این یک سوال برای شیمی دانان فیزیک است. برای یک واکنش شیمیایی معین، مانعی برای عبور از واکنش دهنده ها به محصولات وجود دارد. واکنش دهنده ها به عنوان مثال یک پایه آلی که یک پروتون را انتزاع می کند می تواند در جهت های مختلف به یکدیگر نزدیک شود - زوایای حمله. گاهی اوقات، این جهت گیری منجر به همپوشانی مداری بهتری بین جفت تکی روی پایه و مدار s هیدروژن می شود. من شنیده ام که مردم در مورد همپوشانی مداری بهتر صحبت می کنند، که مانع واکنش را کاهش/تقریب می کند. آیا این روشی معتبر برای مفهوم سازی این موضوع است؟ آیا همپوشانی مداری بهتر مانع را تغییر می دهد؟ من شخصاً همیشه یک همپوشانی بهتر را به عنوان شروع بیشتر در امتداد مختصات/موانع واکنش مرتبط دانستهام، نه اینکه خود مانع واقعی تغییر کند؟ نظری در مورد فیزیک بدن وجود دارد؟ | شیمی فیزیک: رابطه بین همپوشانی مداری و شکل مانع چیست؟ |
70471 | آیا صدا نسبی است؟ به عنوان مثال، اگر من و دوستم با سرعت 1000 مایل در ساعت حرکت می کنیم و به سمت او فریاد می زنم (سرعت صدا 700 مایل در ساعت). چه اتفاقی خواهد افتاد؟ آیا سرعت صوت نسبت به زمین 1700 مایل در ساعت خواهد بود؟ یا چیز دیگری خواهد بود؟ چرا؟ | آیا صدا نسبی است؟ |
70476 | امروز در مدرسه یاد گرفتیم که اتم ها را می توان نابود کرد. من معتقدم فیزیک یک علم عالی برای آزمایش است و من دوست دارم آن را در خانه امتحان کنم. ممکن است به من بگویید چه کاری باید انجام دهم؟ و آیا خطرناک است؟ | واحد تخریب اتم خانگی |
127326 | بنابراین این احتمالاً یک سوء تفاهم از معنای کار است، اما تمام متون فیزیک، سایتها و ویکیهایی که من خواندهام این موضوع را برای من روشن نمیکند: در سادهترین حالت با سادهترین عبارت، کار برابر است با نیرو ضربدر فاصله. . اگر با نیروی $F_{1}$ روی جسمی که به دلیل اصطکاک تکان نمی خورد فشار دهید، کاری انجام نمی دهید. اگر دوستتان به فشار دادن کمک کند و شما همچنان همان نیروی $F_{1}$ را اعمال کنید و چیز حرکت کند، ناگهان در حال انجام کار هستید و این واقعاً به خاطر کاری نیست که انجام میدهید. علاوه بر این، اگر به اعمال همان نیرو ادامه دهید و دوست شما نیروی خود را افزایش دهد تا چیز سریعتر حرکت کند و مسافت بیشتری را بپیماید، باز هم کار بیشتری انجام می دهید و تقصیر خودتان نیست. این فقط متناقض به نظر می رسد، و شاید تنها پاسخ معقول به این پارادوکس این باشد که خب، مفهوم فیزیکی کار با مفهوم روزمره کار یکسان نیست، اما من نمی دانم که آیا کسی می تواند چیزی در این مورد بگوید تا آن را بسازد. احساس منطقی تر از پذیرش یک تعریف فنی برای کلمه ای است که به نظر می رسد کلمه مناسبی برای استفاده نیست. | تعریف فیزیکی کار متناقض به نظر می رسد |
12579 | من خروجی 2 پین برای جریان AC دارم. حالا وقتی یک دوشاخه تلویزیون را به آن وصل می کنم و وقتی یکی از شاخک ها را با تستر لمس می کنم، تستر پاسخ نشان می دهد. اما در طرف دیگر تستر هیچ پاسخی نشان نمی دهد. من از جریان AC (50 آمپر) (230 ولت) استفاده می کنم. تا آنجا که من می دانم، هر دو شاخک به عنوان یک فاز برای هر 1/50 ثانیه به طور متناوب عمل می کنند. یعنی برای 1/50 ثانیه اول یک سوراخ در خروجی باید به عنوان یک فاز عمل کند و در 1/50 ثانیه بعدی سوراخ خروجی دیگر باید به عنوان یک فاز عمل کند. و این چرخه باید ادامه پیدا کند... بنابراین، اگر من هر شاخه ای را لمس کنم، تستر من باید پاسخ دهد. اما تنها یکی از آنها پاسخ نشان می دهد. اگر مفهوم من اشتباه است لطفاً اشتباه من را نادیده بگیرید و توضیح دهید که کجا اشتباه کرده ام. یکی توضیح بده لطفا پیشاپیش ممنون | چرا فقط یک شاخه در شاخه ها به قلم تستر پاسخ نمی دهد؟ |
83643 | اگر در اعماق فضا باشید و یک آینه صفحه بی نهایت وجود داشته باشد و در مقابل آن آینه بینهایت دیگری باشد که دو طرفه است و قسمت بینهایت به سمت شماست، چه می بینید؟ آیا این تصویری است که کیهان پشت سر شماست؟ | آینه بی نهایت چهره به چهره با آینه بی نهایت دو طرفه |
108811 | من در حال کار بر روی چند مجموعه مسئله در مورد قانون گاوس هستم و تمام مثال هایی که تا کنون با آنها برخورد کرده ام نیاز به استفاده از یک سطح گاوسی کروی برای بار نقطه ای دارند، به طوری که می توان گفت خطوط میدان الکتریکی عمود بر آن هستند. سطح من در پاسخ به اینها احساس اطمینان می کنم. اگر سطح گاوسی من یک مکعب است، نمیدانم چگونه $\cos \phi$ را پیدا کنم، زیرا خطوط میدانی که از بار نقطهای من تابش میکنند در زوایای مختلف از سطح عبور میکنند. آیا فرضی وجود دارد که بتوان انجام داد، یا چیزی واضح را گم کرده ام که به من امکان می دهد این را ارزیابی کنم؟ یکی از ایده هایی که داشتم (اما نمی توانم هیچ توجیهی برای آن در کتاب درسی خود پیدا کنم) این است که اگر زوایایی را در یک طرف مثبت معمولی و از طرف دیگر منفی در نظر بگیرید، آنها لغو می شوند و می توانید خطوط میدان را در نظر بگیرید. عمود بر تمام سطوح حرکت کند. امیدوارم سوالم واضح باشد، ممنون! | سطح مکعبی گوسی برای ارزیابی شار الکتریکی |
82064 | ما تابع موج زیر را برای اتم هیدروژن داریم: $$\psi(r,\theta,\phi)=\frac{1}{\sqrt{4\pi}}\frac{1}{(2a)^{3 /2}}\frac{r}{a}e^{-r/2a}\sin(\theta)\sin(\phi)$$ که $a$ شعاع بور است. سوال: چگونه می توانم تابع موج بالا را به صورت ترکیبی خطی از حالت های ویژه هامیلتونی اتم هیدروژن بیان کنم؟ به عبارت دیگر، باید موارد فوق را در قالب یک ترکیب خطی $$\psi_{nlm}=\sqrt{\left(\frac{2}{na}\right)^3 بیان کنیم. \frac{(n-l-1)!}{2n[(n+l)!]^3}}e^{-r/na}\left(\frac{2r}{na}\right)[L_{n-l -1}^{2l+1}(2r/na)]Y_l^m(\theta،\phi)$$ برای برخی از $n$، $l$، و $m$. چگونه می توانم چنین ترکیب خطی را بدون یک حدس و بررسی ساده پیدا کنم. به عنوان مثال، یک راه سیستماتیک برای یافتن ترکیب خطی چیست؟ | نوشتن تابع موج به عنوان یک ترکیب خطی از حالت های ویژه |
18250 | ببخشید نادانی ام را ببخشید، اما می بینم که فیزیکدان ها از $c^2$ در معادلات استفاده می کنند و من فکر می کردم که آنها از چه استدلالی برای توجیه $c^2$ استفاده می کنند زیرا، تا آنجا که من می فهمم، $c^2$ باید کمیت پوچ باشد زیرا وجود دارد محدودیت سرعتی است که توسط خود فیزیکدانان در $c$ اعمال شده است. اگر هیچ حرکتی سریعتر از $c$ وجود نداشته باشد، چگونه استفاده از $c^2$ را در یک معادله توجیه می کنید؟ | چگونه فیزیکدانان استفاده از $c^2$ را در معادلات توجیه می کنند؟ |
114574 | وقتی به دنبال دلایلی برای هویت ترانسفورماتور برای جریانهای دارای مدار ثانویه کوتاه میگردم $$\frac{I_2}{I_1}=\frac{N_1}{N_2}$$، دو پاسخ متداول پیدا میکنم: 1. هر دو سیم پیچ مغناطیسی مشترک را ایجاد میکنند. میدان با هم چگالی شار مغناطیسی آن $B=\mu N\frac{I}{l}$ متناسب با $I$ و $N$ در هر سیم پیچ به طور جداگانه است: * $B\sim I_1\cdot N_1$ * $B\sim I_2 \cdot N_2$ در نتیجه، باید $$I_1\cdot N_1=I_2\cdot N_2$$ باشد و شناسه زیر باشد با تبدیلات جبری 2. نه، همه چیز مثل 1 نیست. جریان ثانویه میدان مغناطیسی ضد موازی خود را ایجاد می کند، که میدان کلی را کاهش می دهد و ولتاژ القایی را در مدار اولیه کاهش می دهد و اجازه می دهد جریان اولیه بزرگتر شود، .... اگر میخواهید مشکل را حل کنید، باید از قانون آمپر (یا مشابه) استفاده کنید: یک مسیر مستطیلی را از طریق آهن ترانسفورماتور طی کنید و [blabla] $$I_1\cdot N_1=I_2\cdot N_2$$ سوال من است. is now: چرا نسخه دوم را به نسخه اول نه تنها منسوخ بلکه اشتباه می کند؟ فرمول چگالی شار مغناطیسی در یک سیم پیچ نیز از قانون آمپر بازیابی شده است. طول $l$ از خود قانون ناشی نمی شود، بلکه از مدلی که چگالی میدان مغناطیسی در خارج از سیم پیچ تقریباً صفر است ناشی می شود. بنابراین، تنها تفاوت فاحش بین نسخه 1 و 2، طول و جنس سیم پیچ است. اما طول ماده و موثر میدان مغناطیسی در واقع برای هر دو سیم پیچ برابر است، زیرا هسته ترانسفورماتور همگن و یک هسته مدار کامل است. | استدلال هویت ترانسفورماتور برای جریان |
128821 | (من در اینجا قصد دارم چند حدس بزنم - لطفاً با توجه به آنها به این سؤال پاسخ دهید که گویی درست هستند، حتی اگر ممکن است بیش از حد ساده یا اشتباه باشند) با فرض اینکه: * جهان آغازی داشته است، در یک نقطه منفرد در فضا * انرژی خالص کیهان صفر است * همه قوانین بقای و تقارن در بالاترین مقیاس انرژی کاملاً برقرار هستند * همه میدان ها در بالاترین مقیاس انرژی کاملاً متحد هستند. اگر قوانین فیزیک کاملاً قطعی بودند، آیا جهان میتوانست فراتر از این تکینگی بیبعد تکامل یابد؟ آیا چنین سیستمی برای شکستن تقارنها و شروع به تکامل به یک بذر اولیه نیاز دارد، و آیا اگر بدون انرژی خالص و بدون تعصب خاص (هندسی یا غیره) شروع شده باشد، میتوان چنین فشار مستقیمی را در چارچوبی کاملاً قطعی به آن داد؟ آیا این پرسش معنادار است که آیا فرآیند باید توسط عنصری تصادفی آغاز شود؟ ببخشید اگر سوال بیش از حد مبهم و سطحی است. دانش من از فیزیک تا حدودی محدود است (حداقل در مقایسه با بسیاری از شما عزیزان). [ویرایش] میدانم که چرا سؤال به حالت تعلیق درآمد. با تشکر از همه. :) اگر به راه مناسب تری برای طرح مجدد سوال فکر کنم، اگر به اندازه کافی متفاوت باشد که آن را تضمین کند، سوال جدیدی ارائه خواهم کرد. | آیا جهان می توانست بدون جبرگرایی مکانیک کوانتومی تکامل یافته باشد؟ |
45124 | فرض کنید با سیمی روبرو هستیم که جریان $I$ از آن عبور می کند، یعنی $I$ جریان آزاد است. پس چرا باید ثابت کند که جریان محدود خالص، یعنی جریان حجم محدود، $J_b$، و جریان سطح محدود، $K_b$، به صفر میرسد؟ من نمی توانم درک شهودی در مورد اینکه چرا این درست است، به ویژه با توجه به این واقعیت که اگر شما، از طرف دیگر، یک استوانه مغناطیسی یکنواخت داشته باشید، مجموع جریان های محدود به صفر نمی رسد، زیرا جریان حجم محدودی وجود ندارد، اما یک جریان سطح محدود وجود دارد. به طور مشابه، در یک شیر برقی شما یک جریان سطح محدود دریافت می کنید، اما جریان حجم محدودی وجود ندارد، بنابراین این دو دوباره به صفر نمی رسند. هر کمکی در این زمینه بسیار قدردانی خواهد شد، زیرا من فقط در تلاش برای پیچیدن سرم در اطراف این گیر کرده ام. من می توانم چیزهای لعنتی را محاسبه کنم، اما نمی دانم که چرا در سطح کیفی چنین است. | اگر جریان $I$ داشته باشیم که از یک سیم عبور می کند، چرا جریان محدود خالص باید صفر باشد؟ |
110603 | در عمل، با توجه به اینکه در خلاء جهان کاملاً خالی نیست، آیا فوتون در واقع دقیقاً به c می رسد؟ اصلا امکانش هست؟ اگر دقیقاً در c حرکت کند، پس از منظر فوتون، همزمان با خروج از نقطه مبدا خود می رسد، بنابراین برای او فاصله بین 2 نقطه صفر است؟ با تشکر فراوان. | آیا فوتون دقیقاً با سرعت نور در فضا حرکت می کند؟ |
44294 | تخریب ناشی از زلزله به عوامل بسیاری از جمله بزرگی، عمق وقوع و نزدیکی به مرکز زلزله بستگی دارد. یکی از معیارهایی که ممکن است مربوط به نیروی مخرب برای ساختمانها و زیرساختها باشد، بزرگیها و مدتهای ناگهانی است. به یاد بیاورید که حرکت تند و سریع مشتق زمانی شتاب است، بنابراین نیروهای مخرب احتمالاً با حاصل ضرب تکان و جرم ساختمان همبستگی دارند. بعلاوه، تکانهای ناشی از زلزله دارای اجزای افقی و همچنین عمودی هستند. | بزرگی تند و زلزله |
126981 | انبساط کم انرژی سیستمی که من در حال حاضر در حال بررسی آن هستم با این مدل XY-مانند توصیف شده است: $$ H_1 = \int_0^\beta \mathrm{d} \tau \int_{\left[ 0, L \right]^2 } \mathrm{d}^2 x \left( J \left( \nabla \theta \right)^2 + K \left( \partial_\tau \theta \right)^2 \right) $$ اساساً یک مدل XY ناهمسانگرد است. تا جایی که به سوال من مربوط می شود، بهتر است با در نظر گرفتن $\tau$ یک بعد فضایی تحلیل شود، بنابراین مدل به طور موثر سه بعدی است. اگر $\beta=L$ و $J=K$ را بگیریم تا آن را همسانگرد کنیم، آنگاه تحت یک انتقال فاز برای $T=2.20$ قرار میگیرد. یک مدل میدان متوسط توسط Kleinert ارائه شده است (Gauge fields in Condensed Matter، World Scientific، 1989)، دمای بحرانی در آنجا 3 دلار تخمین زده می شود. من چند نتیجه مونتکارلو برای یک مدل شبکه مشابه دارم: $$ H_2 = - \sum_{\langle ij \rangle} J_{ij} \cos \left( \theta_i - \theta_j \right) $$ که در آن $J_{ij }$ می تواند مقادیر متفاوتی داشته باشد اگر پیوند در صفحه $x-y$ یا در جهت $z$ باشد، من آنها را $J_{xy}$ می نامم و $J_z$; این ویژگیها باید ناهمسانگردی سیستم اول را به حساب آورند، زیرا میخواهم آن را $H_2$ به $H_1$ ترسیم کنم. سیستم توصیف شده توسط $H_2$ روی یک شبکه مکعبی زندگی می کند. چگونه همیلتونی اول را به دومی نگاشت کنم؟ با دانستن اینکه سیستم $H_2$ برای کدام مقادیر $J_{xy}$ و $J_z$ در نقطه بحرانی قرار دارد، میخواهم مقادیر بحرانی $J$ و $K$ را بدانم. مشاهده کردم که نگاشت ساده $J_{xy} \به J$، $J_z \به K$ کار نمی کند، زیرا من همیشه می توانم $\tau$ و $(x,y)$ را در اولین همیلتونی تغییر مقیاس دهم. این از نظر ریاضی معادل است، اما منجر به یک نقشه برداری متفاوت می شود، بنابراین نشان می دهد که این نگاشت ساده کار نمی کند. من فکر میکنم دلیل این است که با تغییر مقیاس طول، محدودیتهای ادغامها را نیز تغییر میدهم، و این را نمیتوان صرفاً با تحمیل «سادهانه» شرایط مرزی تناوبی نادیده گرفت: سیستم تا آنجا که به جفت مربوط میشود، ناهمسانگرد است، اما همچنین تا جایی که به جعبه موجود در آن مربوط می شود. حدس من: شاید من باید طولها را در اولین همیلتونی تغییر مقیاس دهم تا سیستم روی یک مکعب زندگی کند، یعنی $\beta \to \beta' = L$ و _then_ شاید بتوانم اولین هامیلتونی را به اولین نگاشت کنم. همچنین در این مورد محدودیت $L \to \infty$ بسیار بد به نظر می رسد، در صورت نیاز می توانم جزئیات بیشتری ارائه دهم. با این حال، مطمئن نیستم که این راه حل است، و میخواهم در مورد این موضوع راهنمایی کنید. پیشاپیش از شما متشکرم | نگاشت یک مدل XY پیوسته به یک مدل گسسته |
108812 | در QM گریفیث، او از دو نابرابری (در اینجا با شمارههای $(1)$ و $(2)$) برای اثبات اصل عدم قطعیت عمومی زیر استفاده میکند: $$\sigma_A^2 \sigma_B^2\geq\left(\frac {1}{2i}\langle [\hat A ,\hat B]\rangle \right)^2$$ تعریف $\lvert f\rangle=(\hat A-\langle A\rangle)\lvert \Psi\rangle$ و $\lvert g\rangle=(\hat B-\langle B\rangle)\lvert \Psi\rangle$، او استفاده می کند * نابرابری شوارتز: $$ \langle f\lvert f\rangle\langle g\lvert g\rangle\geq|\langle f\lvert g\rangle|^2\tag{1}$$ و با $\sigma_B^2=\langle g\lvert g\rangle$ و $\sigma_A^2=\langle f\lvert f\rangle$، به $\sigma_A^2 \sigma_B^2\geq|\langle f\lvert g\rangle|^2$. * این واقعیت که برای هر عدد مختلط $z$ ما $$|z|^2\geq(Im(z))^2=[\frac{1}{2i}(z-z^*)]^2\tag داریم {2}$$ اینجا $z=\langle f\lvert g\rangle$ و بنابراین $z^*=\langle g\lvert f\rangle$ , و ما پیدا می کنیم که $\langle f\lvert g\rangle=\langle\hat A \hat B\rangle-\langle A \rangle\langle B \rangle$ and $\langle g\lvert f\rangle=\langle\hat B \hat A\rangle-\langle A \rangle\langle B \rangle$، بنابراین $\langle f\lvert g\rangle-\langle g\lvert f\rangle=\langle [\hat A,\hat B]\rangle$. جایگزین کردن آن به $(1)$ اصل عدم قطعیت را به دست می دهد. چرا از $$|z|^2\geq(Re(z))^2=[\frac{1}{2}(z+z^*)]^2$$ به جای $(2) استفاده نمی کند )$؟ این می تواند به ما یک رابطه (درست هرچند متفاوت) بین $\sigma_A$ و $\sigma_B$ نیز بدهد: $$\boxed{\sigma_A^2 \sigma_B^2\geq\frac{1}{4}\left( \langle \hat A \کلاه B\rangle +\langle \hat B \hat A\rangle -2 \langle \hat A\rangle\langle \ کلاه B\rangle\right)^2}$$ | چرا اصل عدم قطعیت اینگونه نیست؟ |
83642 | دو تا از محبوب ترین توابع (مبادله و همبستگی) برای نظریه تابعی چگالی B3LYP و PBE هستند. از بین افرادی که با آنها کار کردم/از آنها یاد گرفتم، بیشتر شیمیدانان محاسباتی از B3LYP و فیزیکدانان از PBE استفاده می کردند. در حال حاضر، عملکردهای مختلف نقاط قوت و ضعف متفاوتی دارند، اما به نظر می رسد که این دو عملکرد دارای همپوشانی زیادی در کاربردشان هستند. در حال حاضر من به ویژگیهای حالت پایه مولکولهایی با چارچوبهای pi گسترده در فاز گاز علاقهمندم. به عنوان مثال، من می خواهم هندسه ها، چگالی الکترون های حالت پایه، و قطبش پذیری مولکولی آسن ها را محاسبه کنم. آیا کسی اطلاعات یا مراجع خاصی در مورد عملکرد B3LYP یا PBE در این شرایط یا به طور کلی دارد؟ | عملکردهای B3LYP در مقابل PBE برای سیستم های آلی مزدوج |
23309 | در ادامه سوال من در مورد کلی ترین برهمکنش متقارن $\mathrm{SU}(2)$-دو ذره اسپین 1/2، به سوال زیر فکر می کنم: عملگر را در نظر بگیرید که فقط بر روی یک ذره عمل می کند. 1/2 بچرخانید، و فقط روی قسمت چرخش. در کوانتیزاسیون دوم، می توان آن را به صورت $$\sum_{\alpha\beta} \psi^\dagger_\alpha V_{\alpha \beta} \psi_\beta$$ نوشت: اکنون، در زیر $SU(2)$، مقدار عملگرها به صورت $$\psi^\dagger_\alpha = \sum_{\alpha'} \psi^\dagger_{\alpha'} D_{\alpha\alpha'}$$ تبدیل خواهند شد با $D \در SU(2)$. من می توانم این تبدیل را به عملگر منتقل کنم و نتیجه بگیرم که مانند $$V_{\alpha\beta} \rightarrow \sum_{\alpha'\beta'} D_{\alpha\alpha'} V_{\alpha'\beta تبدیل میشود. '} D_{\beta\beta'}^\dagger$$. (ممکن است برخی از خنجرها و شاخص ها را به عقب برگردانده باشم، اما نکته مهم این است که یک ماتریس الحاقی به ماتریس دیگر است). حالا اگر به درستی متوجه شده باشم، این به من امکان می دهد نتیجه بگیرم که $V_{\alpha\beta}$ به طور تقلیل پذیر مانند یک حاصل ضرب تانسور دو نمایش اسپین 1/2 تبدیل می شود، یعنی مانند $\frac{1}{2} \ otimes \frac{1}{2}$. از آن نتیجه میگیرم که $V$ باید به یک جزء که مانند یک ذره اسپین $0$ و یک جزء که مانند یک ذره اسپین $1$ تبدیل میشود، تجزیه شود. در واقع، از آنجایی که $V$ یک ماتریس $2\ برابر 2$ است، می توانم آن را به صورت ترکیبی خطی از ماتریس واحد و ماتریس های پاولی بنویسم. اولی مانند یک اسکالر تبدیل می شود، یعنی مانند اسپین $0$، در حالی که دومی مانند بردارها تبدیل می شود. با این حال، من در ارتباط دادن این موضوع با آنچه که در مورد ترکیب ذرات اسپین $1/2$ با استفاده از ضرایب کلبش-گوردان می دانم، مشکل دارم، به عنوان مثال، برای منفرد $$|0 0\rangle = \frac{1}{\sqrt {2}} \left( \uparrow \downarrow - \downarrow \uparrow\right)$$ به دلیل این مشکل مفهومی، من همچنین در تعمیم مشکل دارم این در مورد دو ذره برهم کنش اسپین 1/2 است، که پس از آن باید به برهمکنشی منجر شود که به طور تقلیلپذیر به صورت $1/2 \otimes 1/2 \otimes 1/2 \otimes$ تبدیل میشود و باعث ایجاد دو منفرد متفاوت میشود. ممنون میشوم اگر کسی بتواند تصورات غلط من را از هم جدا کند... ویرایش: فراموش کردم منظورم از کوواریانت را در عنوان مشخص کنم: فکر میکنم نکته مهمی که باید به آن توجه کرد این است که عناصر ماتریس $V_{\alpha\beta }$ **نه** 4 عنصر یک تانسور دکارتی رتبه 2 هستند. کل عملگر $V$ ممکن است عنصری از یک تانسور با رتبه بالاتر باشد، یا حتی مجموع عناصر تانسورهای رتبه های مختلف. یک مثال ساده برای چنین چیزی می تواند یک عملگر 1 + x باشد، که مجموع یک تانسور رتبه صفر (اسکالر) و عنصر یک تانسور دکارتی در رتبه 1 است. حالا منظور من از کوواریانت این است که یک از شاخصهای $V_{\alpha\beta}$ با ماتریس $D$ و دیگری با ماتریس $D^\dagger$ تبدیل میشود. همچنین مهم این است که اجزای عملگر با ماتریس های $SU(2)$ واقعی تبدیل شوند و نه با مقداری ماتریس چرخشی $R \در SO(3)$. حدس میزنم به همین دلیل است که در ترجمه متون استاندارد در مورد عملگرهای تانسور با شرایطم مشکل دارم... | نمایش های تانسور تقلیل ناپذیر با شاخص های کوواریانت. |
7401 | شخصی دشواری شبیهسازی عددی آشفتگی را به این صورت توصیف کرد که وقتی به مقیاسهای طول کوچکتر نگاه میکنید، ساختار بیشتری را میبینید که در یک فراکتال مشاهده میکنید. به نظر می رسد جستجو در گوگل برای تلاطم فراکتال تعداد زیادی بازدید را به همراه دارد. اما از آنجایی که فراکتالها با رفتن به مقیاسهای کوچکتر و کوچکتر خود به خود تکرار میشوند، آیا این بدان معنا نیست که اگر آن را در یک مقیاس محاسبه کنیم، و سپس با فرض اینکه آنها خودشان هستند، همه مقیاسها را در مورد آشفتگی بدانیم. مشابه؟ من فیزیکدان نیستم پس لطفا با زبان ساده و نه بیش از حد ریاضی پاسخ دهید. | ماهیت فراکتال آشفتگی |
126980 | من در حال حاضر با درک بسیاری از توابع موج فوتون های یکسان گیج شده ام. من فکر می کنم که توابع موج فوتون قرار است با هم ضرب شوند تا حالت کل همه بوزون ها را توصیف کنند. با این حال، از طریق جادویی که من با آن اشتباه گرفته ام، تابع موج بوزون کل باید قدرت میدانی متناسب با مجموع همه توابع موج بوزون ایجاد کند؟ | اضافه کردن در مقابل ضرب توابع موج فوتون های یکسان؟ |
88773 | مکاتبات حالت عملگر در CFT یک نگاشت 1-1 بین عملگرهای $\phi(z,\bar{z})$ و حالتهای $|\phi\rangle$, $$ |\phi\rangle=\lim_{z ارائه میکند. ,\bar{z}\mapsto 0} \phi(z,\bar{z}) |0\rangle $$ که $|0\rangle$ $SL(2,\mathbb{Z})$ خلاء ثابت. چرا در QFT های غیر CFT نمی توانیم مکاتبات مشابه اپراتور-دولت داشته باشیم؟ آیا نمیتوانیم عملگرها را با عمل کردن با اپراتور در حالت خلاء فقط به حالتها نگاشت کنیم؟ | مکاتبات اپراتور و دولت در QFT |
29843 | فرض کنید من یک سر غیرکشسان در برخورد بین دو ذره یکسان با جرم $m$ دارم که در مرکز قاب تکانه قرار می گیرند، جایی که حرکت نسبیتی آشکارا حفظ شده است. اگر اکنون به قاب مناسب یکی از ذرات سوئیچ کنم، سرعت دیگری قبل از برخورد $2v\gamma^2$ است و بعد از اینکه هر دو با سرعت $v$ حرکت می کنند.  اگر تکانه نسبیتی اولیه را به صورت $(($) بنویسم، به نظر می رسد این نشان می دهد که تکانه نسبیتی در چارچوب مناسب هیچ یک از ذرات حفظ نمی شود. \gamma_{2v\gamma^2}) (m)(2v\gamma^2)$ و آخرین به صورت $(\gamma_v) (2m)(v)$. پس اشتباه در این استدلال کجاست؟ | چرا حرکت نسبیتی در این قاب حفظ نشده به نظر نمی رسد؟ |
95685 | من این سوال را به عنوان یک سوال فرعی در یک تاپیک دیگر مطرح کردم، اما پاسخ زیر را دریافت کردم و فکر کردم که شایسته یک تاپیک خاص است. دو نماینده معروف ماتریس گاما، تکرارهای Weyl و Dirac-Pauli هستند. نماینده Weyl اغلب در هنگام برخورد با سیستم های فوق نسبیتی (یا سیستم های بدون جرم) و Dirac برای مورد دیگر استفاده می شود. اما من هرگز در هیچ کتاب QFT با نحوه استخراج این تکرارها برخورد نکرده ام، آنها فقط آن را به شما می دهند. بنابراین **روش استخراج یک تکرار برای ماتریس های گاما چیست؟** | چگونه یک نمایش خاص برای ماتریس های گاما پیدا کنیم؟ |
19083 | این یک آزمایش بسیار محبوب است (مثلاً) از دوران دبستان: شمع سوزان را روی ظرفی پر از آب بگذارید، روی شمع را با یک لیوان معکوس بپوشانید: پس از مدتی، شعله شمع خاموش می شود و سطح آب داخل لیوان بالا می رود. . توضیح استاندارد (همانطور که من یادم میآید) این بود که احتراق اکسیژن را میسوزاند، و حجم مصرفشده مربوط به آب اضافی است که داخل لیوان میرود. آیا این درست است؟ یادم میآید (سالها بعد) با توضیح احساس ناراحتی میکردم، زیرا «سوختن» مطمئناً «ناپدید شدن» نیست: من فکر میکردم که احتراق اکسیژن (عمدتا) CO_2$ تولید میکند و بنابراین یک مولکول اکسیژن یک مولکول CO_2$ دیگر تولید میکند. و حجم آن اساساً یکسان باقی می ماند. شاید $CO_2$ در آب حل شود؟ من به این شک خواهم کرد. برای اینکه به سردرگمی من اضافه شود، دیگران می گویند که علت اصلی احتراق اکسیژن نیست، بلکه تغییرات دمای هوا است، که با خاموش شدن شعله کاهش می یابد و هوای داخل شیشه را منقبض می کند ... که ترجیح می دهد آزمایش را باطل کند. به طور سنتی به دانش آموزان آموزش داده می شد (و می شود). توضیح درست چیست؟  (تصویر از اینجا) _Update_: همانطور که از صفحه وب لینک شده در پاسخ پذیرفته شده، چندین افکت در اینجا وجود دارد، اما من فکر می کنم ایمن است گفتن اینکه توضیح سنتی (مصرف اکسیژن) اشتباه است: اکسیژن به $CO_2$ و آب تبدیل می شود و حتی با فرض اینکه این تصویر شیمیایی کامل (اینطور نیست) و اینکه تمام آب متراکم می شود- که باعث کاهش جزئی حجم می شود (CO_2$ در آب ضعیف و بسیار آهسته حل می شود). اثر اصلی در اینجا انبساط حرارتی - انقباض هوا است. | چرا آب بالا می آید؟ |
19082 | طبق ویکی پدیا یک رعد و برق متوسط 1TW دارد، در سال 2006 کل جهان از 16TW استفاده کرده است. (فکر می کنم این یعنی همان 16TWh در یک سال؟) گاهی اوقات رعد و برق به 100kA می رسد. این پیک 30 میکروثانیه طول می کشد. آیا این بدان معناست که شما در 30 میکروثانیه 100TW دریافت می کنید و این برای روشن کردن یک لامپ 100 وات برای دو ماه کافی است و اگر رعد و برق حدود 1/6 سال طول می کشید، انرژی کافی برای کل تولید می کرد. دنیا؟ | انرژی در یک صاعقه چقدر است؟ |
16054 | این سوال با اشاره به ویدئوی این پست وبلاگ است: http://www.universetoday.com/90183/quantum-levitation-and-the-superconductor/ سوال من این است: چگونه دیسک در موقعیت معلق خود پایدار است. ? به طور خاص، 25 ثانیه پس از فیلم، غرفهدار همه چیز را وارونه میکند و دیسک نمیافتد. این با دو ایده شهودی من در تضاد است: 1. در سمت راست، گرانش با اثر دافعه آهنربا مقابله می کند. وارونه، گرانش با آن کار می کند. مگر اینکه در جای دیگری انطباق وجود داشته باشد، آیا طرف های سوئیچ گرانشی نباید برای جدا کردن دیسک از آهنربا کافی باشد؟ 2. چیزی در مورد نیروهای مربع معکوس به یاد آوردم که اجازه تعادل پایدار از فیزیک دانشگاه را نمی دهند - مطمئناً ویکی پدیا آن را قضیه ارنشاو می نامد. من نمی دانم که چگونه این از آن قانون مستثنی است. من حدس می زنم دیا مغناطیس را درک نمی کنم. | شناور پایدار چگونه ممکن است؟ |
80626 | من در مورد کوانتیزاسیون تئوری سنج مطالعه کرده ام و بیشتر آن را درک کرده ام. تنها چیزی که من متوجه نمی شوم این است که چرا مردم در مورد حفظ عدد ارواح صحبت می کنند. تا آنجا که من می توانم بگویم، عدد شبح مقداری است که برای فیلدهای شبح $+1$ و برای فیلدهای antighost $-1$ تعریف شده است. سپس ادعا می شود که تعداد کل شبح برای این عمل **حفظه می شود**. من نمی فهمم منظور از حفظ چیزی برای یک عمل چیست. من فقط می دانم که حفظ چیزی در تکامل کلاسیک یا کوانتومی به چه معناست. از طرف دیگر، من میدانم که **ناتغییر** یک کنش تحت یک تبدیل به چه معناست. آیا این فقط نامگذاری بد است؟ من در مورد آن به دلیل زیر نگران هستم. در تئوری کوانتومی یک عملگر کوانتومی شماره ارواح وجود دارد که در فضای Fock نظریه عمل می کند و به شما می گوید که ارواح تجمعی $-$ آنتی ارواح در حالت شما. من دیده ام که استدلال می شود که این باید با همیلتونین رفت و آمد داشته باشد زیرا شماره روح در عمل حفظ می شود. این بسیار اساسی به نظر می رسد، اما منطق به نظر ناقص است زیرا من اصطلاحات را نمی فهمم. شاید همه فقط به این فکر کنند که عدد شبح $0$ است که واضح است. اما این توضیح خیلی ساده به نظر می رسد (چرا مردم آن را ذخیره شده می نامند، در حالی که $0 به طور قابل توجهی کوتاهتر است؟!) | حفاظت از شماره شبح |
45121 | چرا علی رغم تلاش ITU برای استفاده از باند فرکانسی مشترک، از باندهای فرکانسی متفاوتی در کشورهای مختلف استفاده می شود؟ باید دلیلی پشت این موضوع باشد به عنوان مثال، Verizon Wireless مستقر در ایالات متحده از باند فرکانسی 700 مگاهرتز برای سرویس LTE خود استفاده می کند در حالی که TeliaSonera اروپایی و SKT کره جنوبی به ترتیب از باند فرکانسی 1800/2600 مگاهرتز و باند فرکانسی 850/1800 مگاهرتز استفاده می کنند. | چرا در کشورهای مختلف از باندهای فرکانسی متفاوتی استفاده می شود؟ |
127322 | وقتی بچهام را راه میروم، گاهی یک تکه قهوه را در لیوانی که به کالسکه متصل است، میگذارم. وقتی کالسکه را روی یک سنگفرش آجری فشار می دهم به نظر می رسد که به صورت عمودی می لرزد. این برای ریختن قهوه کافی است، حتی اگر فنجان فقط 3/4 پر باشد. به نظر میرسید که امواج در فنجان شکل میگیرد و دو طرف جلو و عقب آن را میکوبد و به سرعت به اندازهای بزرگ شدند که ریختند. بنابراین این سؤال مطرح می شود: آیا می توان اندازه امواج ناشی از ارتعاش را به طور کمی تخمین زد تا بتوان سطحی را که می توان با خیال راحت فنجان را پر کرد، تخمین زد؟ | چرا یک لرزش جزئی عمودی باعث ریختن قهوه من می شود؟ |
135392 | من می دانم که بیشتر مجموعه داده های ATLAS یا سایر آزمایش های فیزیک ذرات ترابایت هستند، اما فقط کنجکاو بودم که آیا جایی وجود دارد که بتوان آنها را برای دانلود پیدا کرد؟ و یک سوال دیگر اینکه از چه نرم افزاری برای تحلیل داده ها و شبیه سازی ها استفاده می کنند؟ بهعلاوه، اگر راهنمایی در دسترس باشد که در آن راهاندازی نرمافزار و تجزیه و تحلیل مجموعههای دادههای فیزیک ذرات کوچکتر را نشان دهند، خوشحال خواهم شد. من مدام در اینترنت برای موارد مشابه جستجو کردم، اما متاسفانه چیزی پیدا نکردم. | از کجا می توانم مجموعه داده های LHC را پیدا کنم؟ |
108925 | همه آن را یک نیروی شبه می نامند و این که واقعاً وجود ندارد، حتی ماشین های زیادی برای استفاده از نیروی گریز از مرکز (سانتریفیوژ، خشک کن لباسشویی) فهرست شده اند، و همچنین قدرت آن به اندازه نیروی گریز از مرکز است، به طوری که آنها را لغو می کنند. از همدیگر خارج می شوند، اما من قطعاً می توانم آن را هر بار که یک پیچ تند در ماشین انجام می شود احساس کنم. بنابراین می توانید توضیح دهید که دقیقاً نیروی گریز از مرکز چیست، من آن را درک نمی کنم. | نیروی گریز از مرکز؟ |
88774 | سوال من اساساً این است که چگونه می توان حرکت متعارف را از یک کنش داخلی استخراج کرد. فرمالیسم همیلتون-جاکوبی به ما می گوید که تابع اصلی همیلتون کنش روی پوسته است که فقط به مختصات $q$ بستگی دارد. بنابراین، اگر $S$ به عمل خارج از پوسته با $L$ لاگرانژی اشاره داشته باشد، یک نتیجه برای حرکت متعارف $$ \frac{\partial L}{\partial \dot q} = p = \frac{\partial است. S^\text{on- shell}}{\partial q} $$ در تئوری، هنگام ارزیابی عملکرد روی پوسته، EOM را به $S$ وصل میکنیم و تنها چیزی که باقی میماند شرایط مرزی اگر این را با نوسانگر هارمونیک در یک بعدی نشان دهیم، \begin{align} S^\text{on-shell} &= \int_{t_i}^{t_f} L dt \\\ &= \frac{m} بدست میآید. {2} \int_{t_i}^{t_f} \left( \dot q^2 - \omega^2 q^2 \راست) dt\\\ &= \frac{m}{2} \int_{t_i}^{t_f} \left( \frac{d}{dt} (q \dot q) - q \ddot q - \omega^2 q^2 \راست) \\\ &= \frac{m}{2} \left[ q(t_f) \dot q(t_f) - q(t_i) \dot q(t_i) \right] \end{align} اکنون، این به $\dot q$ بستگی دارد، در حالی که باید فقط به مختصات تعمیم یافته بستگی داشته باشد. همچنین، عمل روی پوسته به مقادیر مرزی مختصات $q$ بستگی دارد، بنابراین ما نمیتوانیم w.r.t را متمایز کنیم. $q(t)$ برای بدست آوردن یک تکانه مزدوج $p(t)$ برای همه زمانها، همانطور که معمولا در فرمالیسم لاگرانژی انجام می شود. من چه چیزی را نمی بینم؟ | فرمالیسم هامیلتون-ژاکوبی و کنش های روی پوسته |
82067 | چه قوانین (فرمول هایی) بر نیروهای بنیادی طبیعت حاکم است؟ به عنوان مثال، گرانش توسط قانون مربع معکوس کنترل می شود. من به این فکر می کنم که چگونه ذرات یکدیگر را جذب می کنند، اما همچنین دفع می کنند. همه مواد از طریق گرانش جذب می شوند، اما به دلیل نیروی الکترومغناطیسی، که از طریق قانون مربع معکوس نیز کنترل می شود، یکدیگر را جذب و دفع می کنند، و سپس نیروی قوی و ضعیف وجود دارد. من این ایده را درک می کنم که دو اتم هیدروژن دفع می کنند، اما وقتی به اندازه کافی به هم فشار داده شوند هلیوم را جذب کرده و تشکیل می دهند و انرژی آزاد می کنند. بنابراین، این «شیب رو به بالا» دافعه که در نهایت به سمت جاذبه میچرخد، مانند تلاش برای غلتاندن یک توپ به بالای تپهای صاف با سوراخی در مرکز آن، احتمالاً با نیروهای متفاوتی توضیح داده میشود که توسط قوانین مختلف اداره میشوند. آیا می توانید به من کمک کنید تا آن را **در سطح ذرات** درک کنم؟ جایی که من گیر کردهام به دو ذره فکر میکنم که هر کدام توسط دو نیروی متفاوت جذب و دفع میشوند که هر کدام توسط قانون مربع معکوس اداره میشوند. این موضوع به هم خوردن اتم ها را توضیح نمی دهد. آیا من به ریاضیات متفاوتی در نیروهایم نیاز دارم یا در نهایت با بیش از دو ذره توضیح داده می شود؟ در اینجا نمودار منظور من است که H + H -> H2 را توصیف می کند:  _منبع و مقاله تصویر:http:// staffs.csbsju.edu/hjakubowski/classes/ch111/olsg- ch111/equilibkinetics/equilbkin.htm_ لطفاً اگر متوجه شدید که من چه میپرسم، سؤال من را دوباره بیان کنید. | چه قوانین (فرمول هایی) بر نیروهای بین اتم ها حاکم است؟ |
117055 | فرض کنید دو بدن داریم، یکی خیلی بزرگ (زمین) و دیگری خیلی کوچک (یک گلوله توپ). اگر گلوله توپ مقداری از زمین فاصله داشته باشد، برای پی بردن به نیروی تولید شده روی توپ نمیتوان، باید یک انتگرالی در سه بعد محاسبه کنیم که هر قطعه بینهایت کوچک زمین چگونه توپ را میکشد، یعنی $$\int_{ \Omega}G \frac{m\delta(\mathbf{r})}{||\mathbf{r}||^2}dV,$$ کجا $\Omega$ ناحیه جرم بزرگ است، $\delta$ چگالی جرم بزرگ و $\mathbf{r}$ فاصله جرم کوچک (که یک جسم نقطه ای در نظر می گیریم) تا هر نقطه است. توده بزرگ نیوتن نشان داد که به شرط اینکه جرم بزرگ یک کره کامل با چگالی یکنواخت باشد، می توانیم آن را به عنوان یک جرم نقطه ای نیز در نظر بگیریم. انجام این کار با یک انتگرال سه گانه تکراری سخت نیست. نیوتن در مورد انتگرال های تکراری سه گانه نمی دانست، و طبق کتاب فیزیکی که من دارم، تنها با استفاده از یک انتگرال، اثبات هوشمندانه ای برای این موضوع ابداع کرد. آیا کسی می داند نیوتن چگونه این کار را کرد؟ | اثبات اصلی نیوتن برای گرانش برای اجرام بدون جرم |
95934 | هنگام محاسبه مجموع پارتیشن متعارف، موارد زیر را داشتیم: $$ Z_\text C = \sum_{\vec p} \sum_{\vec x} \exp(-\beta H(\vec p, \vec x)) $$ اکنون، از آنجایی که $\vec p$ و $\vec x$ هنگام گرفتن حد $V \ به \infty$ تقریباً پیوسته هستند، میتوانیم آن را به صورت انتگرال بنویسیم. با این حال، اکنون پیش فاکتورهای خاصی وجود دارد. موارد زیر برای من منطقی است: به عدد موج جهت $x$-k_x$ نگاه کنید. اگر (بدون از دست دادن کلیت) فرض کنیم که حجم یک مکعب است، سیستم دارای حجم $V = l^3$ است. کوچکترین عدد موجی که توسط مکانیک کوانتومی ممکن است $k_0 = 2\pi / l$ است. تمام اعداد موج دیگر $n k_0$ هستند. سپس می توانم بنویسم: $$ \sum_{k_x} f(k_x) = \sum_{n = 1}^\infty f(n k_0) $$ اکنون می توانم مجموع را روی $n$ با یک انتگرال بنویسم، مانند این : $$ \int \mathrm dn \, f(n k_0) $$ برای برگرداندن یک ادغام بیش از $k_x$، یک جایگزین انجام میدهم و یک پیش فاکتور به من میدهم: $$ \frac{l}{2\pi} \int \mathrm dk_x \, f(k_x) $$ با حرکت $p = \hbar k$، $l/(2\pi\hbar)$ خواهد بود. با انجام این کار برای هر سه بعد، $ V / (2\pi\hbar)^3$ دریافت می کنم که در کتاب های درسی من یکسان است. اما چه اتفاقی میافتد که من جمع/ادغام دیگری را در فضا انجام دهم؟ با همان مقدار، $n x_0$، با $x_0 = l / N$، که در آن $N$ فقط یک عدد بزرگ است، یک پیش فاکتور دیگر $N / l$ به من می دهد. برای سه بعد، این $N^3 / V$ است. حالا من این عدد عظیم $N$ را در فرمول دارم که به آنجا تعلق ندارد. اگر این را حذف کنم و فقط بیش از $x$ ادغام کنم، $Z_\text C$ ابعاد یک حجم را خواهد داشت، اما نباید بعد داشته باشد. اشتباه کجاست؟ | پیش فاکتور برای ادغام فضای فاز |
16053 | من درک میکنم که برای یک ناظر خارجی، نور ستارهای که در حال فروپاشی به یک سیاهچاله است، با نزدیک شدن سطح ستاره به افق رویداد سیاهچاله، بیشتر و بیشتر به رنگ قرمز تغییر میکند. ناظر بیرونی هرگز نمی بیند که سطح ستاره از افق رویداد سیاهچاله عبور کند. این امر در مورد همه ناظران خارجی صدق می کند: در بی نهایت، در مدار اطراف ستاره/سیاهچاله یا کسانی که از موشک برای شناور بالای سیاهچاله استفاده می کنند. برعکس، من میدانم که برای کسی روی سطح ستاره که در حال فروپاشی است و سیاهچالهای را تشکیل میدهد، کاملاً متفاوت به نظر میرسد. ناظر روی سطح با عبور از افق رویداد هیچ اتفاق غیرمعمولی را نخواهد دید و در یک زمان محدود به تکینگی در مرکز سیاهچاله میرسند، جایی که نمیدانیم چه اتفاقی خواهد افتاد زیرا نسبیت عام در یک تکینگی شکسته میشود. . بنابراین، اکنون ناظری را در نظر بگیرید که از فاصله زیادی از ستاره شروع میشود و به طور مداوم مستقیماً به ستارهای میافتد که سیاهچالهای را تشکیل داده است. فرض کنید که او دقیقاً در جهت شعاعی و بدون تکانه زاویه ای در حال سقوط است. در حالی که ناظر هنوز از سیاهچاله بسیار دور است، می بیند که نور مرئی (اصلی) ستاره به مادون قرمز، به امواج مایکروویو و سپس به امواج رادیویی طولانی تر و طولانی تر منتقل می شود. اما وقتی به سیاهچاله نزدیک میشود، سریعتر و سریعتر شروع به سقوط میکند، بنابراین فرض میکنم که او شروع به دیدن فوتونهای سرخشده از سطح ستاره میکند که با سرعت فزایندهاش با سقوط او شروع به تغییر رنگ آبی میکنند. بنابراین، من فکر میکنم که فوتونهای جابهجایی قرمز به آبی تغییر میکنند به طوری که وقتی ناظر از افق رویداد عبور میکند فوتونهای «نور مرئی» را که در آنجا در افق منتظر او نشسته بودند، ببیند. از آنجایی که او با سرعت نور در حال سقوط است (به نوعی) هنگامی که از افق عبور می کند، این فوتون ها دوباره به نور مرئی تبدیل می شوند. پس سوال اول آیا این درست است؟ هنگامی که او از افق رویداد عبور می کند، آیا سطح ستاره بدون تغییر خالص قرمز یا آبی خواهد بود؟ آیا یک فوتون نور مرئی که از ستاره هنگام عبور از افق ساطع میشود، دوباره فوتون نور مرئی خواهد بود؟ بخش دوم سوال من این است که در مورد چگالی عددی فوتون ها چطور؟ آیا به همان اندازه روشن به نظر می رسد که به دنبال ناظری است که با سطح سیاهچاله سقوط می کند یا تاریک تر به نظر می رسد که گویی سطح دورتر است؟ در نهایت، وقتی ناظر در حال سقوط به سقوط خود از افق رویداد سیاهچاله ادامه می دهد، چه اتفاقی می افتد. آیا فوتون ها ستاره در حال سقوط اولیه را تشکیل می دهند قرمز یا آبی جابجا می شوند. ناظر در مدت کوتاهی قبل از اینکه خودش به تکینگی برسد، چه خواهد دید؟ این در ادامه سوال قبلی من است زیرا در آنجا به آن پاسخ داده نشده است. | چگونه ستاره ای که سقوط کرده و سیاهچاله شوارشیلد را تشکیل می دهد، برای ناظری که در سیاهچاله می افتد به نظر می رسد؟ |
89420 | وقتی یک الکترون فوتونی را جذب می کند به سطح انرژی بالاتری می جهد، وقتی یک الکترون فوتون را جذب می کند دقیقا چه اتفاقی می افتد؟ آیا با هم ارزی جرم-انرژی جرم الکترون را تغییر نمی دهد و در نتیجه آن را تغییر نمی دهد؟ | وقتی یک الکترون فوتون را جذب می کند، جرم آن تغییر نمی کند؟ |
128824 | من تازه کار خود را در ریاضیات با نگاه کردن به چیزهای ساده در مورد تقارن های شکسته در مکانیک آماری شروع کرده ام. از آنجایی که سه بعدی «سخت» است، دیدن مدلهای اسباببازی دوبعدی کریستالها بسیار خوب است. اما با (آنچه من فرض میکنم این است) ناهنجاری لگاریتمها و دو بعد، این امر منجر به عوارضی در قالب قضیه مرمین-واگنر میشود که اکثر مردم در کلمات بیان میکنند که «شکستن تقارن در دو بعد غیرممکن است. '. با این حال، بسیاری از افراد از جمله خود مرمین در _ترتیب کریستالی در دو بعد_ اشاره می کنند که این در مورد عمل چرخش صدق نمی کند و شکاف بین گزاره های ریاضی و فیزیک برای من سخت می شود. یک سوال عالی وجود داشت که بیان دقیقی از قضیه مرمین واگنر می دهد. با شروع از این مقاله و مقاله Mermin من دو سوال دارم: فرض کنید ما یک مدل ساده داریم که در آن یک اتم را در هر نقطه در $\mathbb{Z}^2$ قرار می دهیم، و حرکت آنها را به مقداری توپ در $\mathbb{R محدود می کنیم. }^2$ بر روی هر سایت شبکه متمرکز شده است، بنابراین ما چیزی شبیه یک کریستال داریم، و آنها را با چیزی شبیه تعاملات هارمونیک برای سادگی تجهیز می کنیم. سپس همانطور که مرمین در مقاله خود اشاره می کند، می توانیم نشان دهیم که تقارن چرخشی شکسته شده است، اما تقارن انتقالی اینطور نیست. در این مورد- 1. آیا «قضیه مرمین واگنر» در این مورد اعمال نمیشود زیرا اتمها در واقع مقادیری را در فضاهای فشرده متفاوت میگیرند، و نه همه در یک $\mathcal{S}$، بنابراین ما واقعاً به دنبال آن هستیم. در یک چیز متفاوت همه با هم با چرخش؟ اما پس از آن برای تقارن ترجمه ای اعمال می شود، بنابراین حدس می زنم دلیل این امر نیست. 2. آیا کسی می تواند برای من توضیح دهد که اگر شما مقاله را خوانده اید دقیقاً چگونه مرمین در این اظهارات در مورد شکست تقارن چرخشی نتیجه گیری می کند؟ من کاملاً مطمئن نیستم که دلیلش چیست، حدس میزنم دقیقاً به همین دلیل است که اینجا سؤال میکنم! خیلی ممنون و ببخشید سوال کمی مبهم است. | چرا در مرمین واگنر یک «خلاف» برای چرخش وجود دارد؟ |
88775 | مرکز خالی نیتروژن (NV) یک نقص در الماس است که از یک اتم نیتروژن جایگزین همراه با یک سایت شبکه خالی نزدیکترین همسایه تشکیل شده است. ناخالصیهای نیتروژن جایگزین در الماس رایج هستند و میتوان جای خالی را با آسیب تشعشع معرفی کرد (روشهای دیگری نیز وجود دارد). مرکز NV با بازپخت کردن الماس تشکیل میشود: در طی این فرآیند جای خالی متحرک میشود و در نهایت توسط نیتروژن جایگزین به دام میافتد. چرا جای خالی در دمای بالا متحرک می شود و چرا توسط نیتروژن به دام می افتد؟ | چگونه یک جای خالی در حین بازپخت متحرک می شود؟ |
89424 | در سال 1974 آنجا 4 میلیارد نفر روی زمین وجود داشت. اکنون در سال 2013 از 7 میلیارد نفر عبور کردیم. بنابراین جمعیت جهان در 40 سال تقریباً دو برابر شده است. دمای بدن هر انسان زنده ای 37.5$^\circ \: \mathrm{C}$ است، بدون ذکر همه حیواناتی که باید از آنها تغذیه کند. عدم توجه به گرمای تولید شده توسط ماشین ها و حیوانات مورد نیاز برای زنده نگه داشتن جمعیت؛ 3 میلیارد نفر با 37.5$^\circ \: \mathrm{C}$ به طور بالقوه دمای جهان را تحت تاثیر قرار خواهند داد؟ | افزایش جمعیت جهان چقدر به گرمایش زمین کمک می کند؟ |
106587 | من در مورد اینکه آیا میدان الکترومغناطیسی مورد انتظار تولید شده توسط بار الکتریکی نقطه مانند الکترون که به طور هموار در فضا توزیع می شود یا نه، گیج شده ام، زیرا یک توزیع احتمال وجود یک جرم میدان موثر را ایجاد می کند. من می دانم که جریان احتمالی الکترون $\langle \gamma^{0k} \rangle$ است که حفظ شده است. ضرب جریان احتمال الکترون در بار کل آن $q$ چگالی جریان بار را نشان می دهد $J^k = q\langle \gamma^{0k} \rangle$. از جریان فعلی می توانم میدان چهار پتانسیل مورد انتظار را به صورت \begin{align} A^k(r,t) = \int \dfrac{J^k(r',t-c/r')}{|r-r محاسبه کنم '|} d^3 r' . \end{align} از $A^k$ می توانم میدان های الکترومغناطیسی مورد انتظار را به صورت $F^{jk} = \partial ^j A^k - \partial^k A^j$ محاسبه کنم. در نهایت می توانم انرژی الکترومغناطیسی مورد انتظار را به صورت \begin{align} U_{\text{eff}} = \dfrac{1}{8\pi} \int F^{jk}F^{jk} d^3 r محاسبه کنم. \end{align} با اعمال انرژی رابطه انیشتین با جرم متناسب است، من جرم میدان اثر زیر الکترون را به صورت \begin{align} M_{\text{eff}} = \dfrac{U_{\text{eff}} بدست میآورم. {c^2}. \end{align} آیا $M_{\text{eff}}$ واقعی قابل مشاهده است؟ من نتوانستم یک راه حل تحلیلی برای $M_{\text{eff}}$ پیدا کنم، با این حال من $M_{\text{eff}}$ را برای توابع احتمال توزیع شده گاوسی برای الکترون با انحراف استاندارد متغیر محاسبه کردم (محلی سازی فضایی) ، و متوجه شدم که برای انحرافات استاندارد به ترتیب $10^{-10}$ متر (اندازه شبکه)، $M_{\text{eff}}$ در مقایسه با جرم سکون الکترون بسیار کوچک بود. هنگامی که انحراف معیار $10^{-15}$ متر (اندازه هسته) بود، $M_{\text{eff}}$ از نظر اندازه با جرم بقیه الکترون قابل مقایسه بود. | جرم میدان الکتریکی الکترون؟ |
16055 | من یک سوال کوتاه در مورد تفسیر هندسی معادله همیلتون-ژاکوبی دارم. یکی نسخه هندسی $H \circ dS = E$ را به عنوان یک زیرمنیفولد لاگرانژی $L=im(dS)$ دارد، که عرضی نسبت به فازرهای $T^*Q$ است و در زیرمنیفولد همسانگرد $H^{ قرار دارد. -1}(E)$. علاوه بر این، عقب نشینی یک شکل متعارف $\theta$ به L دقیق است. سوال این است: آیا L یک زیرمنیفولد **جاسازی شده** است؟ فکر میکنم اگر راهحل S معادله همیلتون-جاکوبی داشته باشم، یک زیرمنیفولد تعبیهشده $dS(Q)$ ایجاد میکند. اما آیا باید از یک زیرمنیفولد لانگرانژی تعبیه شده برای به دست آوردن یک راه حل تحلیلی استفاده کنم یا یک زیرمنیفولد عادی کافی است؟ Thx! | مکانیک کلاسیک: تابع تولید زیرمنیفولد لاگرانژی |
128382 | من باید یک معادله هلمهولتز را در یک دامنه متصل ساده حل کنم. من می دانم که به طور کلی انتگرال مرزی را می توان به صورت $$\phi(x)=\int_V G(x,x') \rho(x')\ d^3x'+\int_S \left[\phi( نوشت x')\nabla' G(x,x')-G(x,x')\nabla'\phi(x')\right] \cdot d\hat\sigma'$$ مشکل حل معادله هلمهولتز با شرط مرزی دیریکله است. )=-\int_SG(x,x') \nabla'\phi(x') \cdot d\hat\sigma'$$ مشکل من این است که چگونه پیاده سازی کنم این مرز به صورت عددی انتگرال می شود تا مقادیر ویژه و توابع ویژه را در داخل کل مرز بدست آورد. چگونه می توانم این را به یک فرم ماتریسی برای به دست آوردن مقادیر ویژه و توابع ویژه تبدیل کنم؟ ضمنا دامنه دو بعدی است و من این معادله را در ارتباط با آشوب کوانتومی (بیلیارد کوانتوم آشوب) حل می کنم. | روش عنصر مرزی یا جنبه های محاسباتی روش انتگرال مرزی |
117058 | در راه توصیف ناهمدوسی خالص (یعنی عدم انسجام با توجه به مبنایی که شامل انتقال بین حالت های پایه نیست) بین یک سیستم $\mathcal{S}$ و یک محیط $\mathcal{E}$ با یک عملگر واحد که در حالت $\mathcal{S}$: $$ U=\sum_i \vert S_i \rangle \langle S_i \vert، _شرطی_ عمل می کند \otimes U^\mathcal{E}_i. $$ در اینجا، $U^\mathcal{E}_i$ تکامل $\mathcal{E}$ را مشروط به اینکه $\mathcal{S}$ در حالت $\vert S_i \rangle$ باشد، توصیف میکند. یک نقشه CP در $\mathcal{S}$ که با اعمال $U$ و ردیابی $\mathcal{E}$ ساخته شده است، عناصر ماتریس مورب حالت اولیه $\rho_0^\mathcal{S}$ را ثابت میگذارد. بر اساس $\\{\vert S_i \rangle\\}$، اما به طور کلی فازها و عدم انسجام (به عنوان مثال سرکوب هنجار) را به عناصر خارج از مورب نکته مهم، $U$ یک واحد معتبر برای هر انتخاب واحدی $U^\mathcal{E}_i$ است. حال فرض کنید من میخواهم یک واحد واحدی بسازم که بر مبنای بیش از حد کامل به این شکل عمل کند. من در حالت های منسجم $\vert \alpha \rangle$ که در آن $\alpha = x + i p$ یک نقطه در فضای فاز است، تخصص خواهم داشت، اما راه حل برای یک مبنای کلی جالب خواهد بود. اگر بنویسم $$ U= \int \mathrm{d}\alpha \vert \alpha \rangle \langle \alpha \vert \otimes U^\mathcal{E}_\alpha. $$ می توانید بررسی کنید که این یک واحد واحد معتبر برای دلخواه $U^\mathcal{E}_\alpha$ نیست. (وقتی $\mathcal{S}$ فقط دو بعد داشته باشد با استفاده از یک مبنای بیش از حد کامل از 3 یا 4 بردار، و انتخاب واحدهای شرطی تصادفی، به راحتی قابل مشاهده است.) آیا راهی فشرده برای نوشتن الزامات روی $U^ وجود دارد. \mathcal{E}_\alpha$ برای $U$ واحد باشد؟ بدیهی است که میتوان $U^\dagger U = I$ را با استفاده از تعریف بالا گسترش داد، اما من نمیتوانم این را به چیزی با تفسیر روشن تبدیل کنم. شهود من این است که $U^\mathcal{E}_\alpha$ و $U^\mathcal{E}_\beta$ باید برای $\vert \alpha - \beta\vert^2 \ll 1 نزدیک باشند. $ زیرا باید برای $\vert \alpha - \beta\vert^2 \gg 1$ نامحدود باشند، اما من نمیتوانم این را به روشی مفید رسمی کنم. (اتفاقاً، این ارتباط نزدیکی با سؤالات قبلی من دارد که علاقه چندانی ایجاد نکرد. من این آخرین عکس را میدهم.) **ویرایش**: در موردی که واحد در حال گرفتن محیط از یک حالت اولیه مشخص $ است. \vert E_0 \rangle$ به حالت شرطی $\vert E_\alpha \rangle$، میتوان دید که نقشه CP مرتبط به خوبی رفتار میکند (یعنی $\sum_i K_i^\dagger K_i = I$، که در آن $K_i$ عملگرهای Krauss هستند) اگر عملگر $$ \int \mathrm{d}\alpha\mathrm{d}\beta \vert \alpha \rangle \langle \alpha = \langle E_\alpha \vert E_\beta \rangle$ ماتریس گرمی از محصولات داخلی حالتهای شرطی (نرمال شده) است. یک شرط _sufficient_ برای این کار این است که $f(\alpha,\beta)$ فقط به $\alpha - \beta$ بستگی دارد اما نه $\alpha + \beta$. من معتقدم که این یک شرط ضروری است، اما نمی توانم آن را ثابت کنم (یا مثالی متضاد بیابم). این شرط، همراه با این واقعیت که $f(\alpha,\beta)$ یک ماتریس گرم است، $f(\alpha-\beta)$ را به یک تابع مثبت-معین تبدیل می کند، که من فرض می کنم مهم است اما نمی دانم چگونه از آن بهره برداری کنیم | الزامات واحدهای مشروط برای پایه های بیش از حد کامل چیست؟ |
19088 | ساده ترین توضیح در مورد اینکه چرا گروه گیج E6 بیشتر به عنوان گروهی برای سازندگان تئوری یکپارچه گراند مورد علاقه است، در حالی که E8 اینطور نیست؟ سایر گروه های استثنایی چطور؟ کدام یک از آنها به طور طبیعی از نظریه ریسمان سرچشمه می گیرند و چرا؟ | چرا E6 نسبت به E8 برای ساختمان GUT ترجیح داده می شود؟ |
66823 | پسرم از من پرسید که آیا امواج الکترومغناطیسی طولانی تر از رادیو وجود دارد؟ به او گفتم که اگرچه فیزیک چنین امواجی را مجاز میداند، اما هیچ آنتنی به اندازه کافی بلند نیست که بتواند آنها را تشعشع یا تشخیص دهد. با این حال، با تفکر بیشتر متوجه شدم که کاملاً صحیح نیست. ابرنواخترها مانند سحابی خرچنگ، و همچنین سایر پدیده های نجومی مانند جت های کیهانی، به طور معمول پلاسماهای پیوسته با طول های رسانا از فواصل سیاره ای تا سال های نوری را ایجاد می کنند. چنین پلاسماهایی نیز اغلب در حرکت خشن هستند. بدون (هنوز) محاسبات دقیق، من کاملاً مطمئن هستم که حرکت خشونت آمیز در چنین سازه های رسانای غول پیکری باید باعث شود که آنها در باندهای رادیویی با طول موج فضانوردی (AWR، و بله، همین الان آن را درست کردم)، احتمالاً قدرتمند، تابش کنند. اما چگونه می توان چنین گازهای گلخانه ای را تشخیص داد، حتی اگر وجود داشته باشند؟ اینجاست که اصل «موی سگ که میزنید» به میان میآید: یک پخش AWR به اندازه کافی قدرتمند باید توسط هر پلاسما در مقیاس کیهانی نزدیک از همان نوع عمومی دریافت و به جریانهای پلاسمایی در مقیاس بزرگ تبدیل شود. بنابراین، سؤال من اگر کسی که مایل است در مورد چیزی به این حدس و گمان ضربه بزند: اگر انتشارات AWR وجود داشته باشد و به اندازه کافی قدرتمند باشد که جریان متناوب و طولانی مدت را در پلاسماهای مقیاس کیهانی ایجاد کند، آیا نوری یا کوتاه مدت قابل تشخیص تجربی وجود دارد. پدیده های رادیویی -- به عنوان مثال اثرات پلاریزاسیون، یا سرد شدن سریعتر پلاسماهای انتقال دهنده به دلیل اتلاف انرژی غیرمنتظره، یا افزایش انرژی غیرمنتظره در دریافت پلاسما -- که توسط آن می توان انتشار یا دریافت AWR را تشخیص داد؟ من متوجه هستم که این به همان اندازه یک سؤال نجومی است که یک سؤال فیزیک، اما اگر استدلال فیزیک من در جایی به شدت اشتباه باشد، یا درست باشد اما پدیدههای قابل تشخیص تجربی را ایجاد نکند، بخش نجوم اهمیت زیادی ندارد. * * * 08-06-2013 -- بحث جالب است، اما شاید کمی به سمت مسئله امواج VLF بسیار کوتاهتر (و مستقیماً قابل تشخیص) کشیده شود. ادواردو به این نکته بسیار عالی اشاره می کند که محیط بین ستاره ای نسبت به VLF مات است. با تعمیم ساده رفتار VLF به فرکانس های بسیار پایین تر، ممکن است این بدان معنا باشد که امواج EM در مقیاس نجومی نیز امکان پذیر نیست. شایان ذکر است که حتی اگر چیزی در باغ وحش نجوم بتواند انتشارات باند AWR قدرتمندی ایجاد کند، و حتی اگر چنین انتقالاتی بتواند به زمین برسد، من تقریباً مطمئن هستم که هیچ آنتنی روی زمین قادر به دریافت آن ارسال ها نخواهد بود. این به نوبه خود تأکید می کند که تنها راه آشکار برای تشخیص انتقال انرژی باند AWR، اگر اصلا وجود داشته باشد، این است که آنها حالت های غیرمنتظره انتقال انرژی را بین پلاسماهای نجومی مرئی که هم به عنوان ژنراتور و هم گیرنده AWR عمل می کنند، ممکن می کند. نکته عالی ادواردو در مورد کدورت پلاسمای بین ستاره ای ممکن است ساده ترین پاسخ را ارائه دهد: AWR نمی تواند وجود داشته باشد زیرا پلاسماهای بین ستاره ای هرگز به آن اجازه نمی دهند. با این حال، همین مسئله کدورت VLF حداقل دو سؤال دیگر را به همراه دارد: 1. کدورت در VLF ممکن است لزوماً کدورت بین ستارهای را در باند AWR تضمین نکند، که در نهایت فرکانس آن مرتبهای با قدر کمتر خواهد بود. در حدس و گمان، AWR برای مثال ممکن است در برخورد سطح یون آن چنان ملایم باشد که پلاسمای بین ستارهای تا حد زیادی برای آن شفاف باشد. و بله، این واقعاً فقط یک حدس و گمان است، نه بیشتر. 2. حتی اگر پلاسمای بینستارهای به شدت جذب AWR باشد، هر مولد اصلی انرژی باند AWR همچنان احتمالاً منجر به نوعی انتقال غیرمنتظره بالاتر یا سریعتر انرژی به بیرون در اطراف ژنراتور AWR میشود. به طور خاص: اگر (بزرگ if_ AWR وجود داشته باشد و بتواند در سطوح توان بالا توسط خود تحریکی جریانها در پلاسمای با اندازه نجومی در حال حرکت خشن ایجاد شود (سحابی خرچنگ را در نظر بگیرید)، اما همچنین بسیار سریع توسط محیط بین ستارهای جذب شود، همچنان باید جذب شود. غیرمستقیم قابل تشخیص با امکان افزایش غیر قابل توضیح در نرخ یا سرعتی است که در آن انرژی به بیرون از رویداد به محیط اطراف پراکنده می شود. چنین اثری بهطور غیرمستقیم با عدم توضیح از سایر حالتهای انتقال انرژی شناختهشده و بهخوبی قابل تشخیص است به نظر می رسد ایده باند AWR که می تواند (شاید!) وجود داشته باشد بسیار زیاد است، و حتی اثرات غیرمستقیم قابل مشاهده بر روی پدیده های مرئی داشته باشد. گسترش ابرهای ابرنواختری، چندان مورد بررسی قرار نگرفته است، البته این به خودی خود جالب است. من کمی مجذوب این یکی هستم. | انتقال رادیویی با طول موج نجومی (AWR) بین پلاسماهای کیهانی؟ |
88779 | مسئله ای در کارول (کتاب درسی نسبیت عام) می پرسد که آیا معیار خاصی منظم است یا خیر. منظم بودن یک متریک به چه معناست؟ | منظم بودن یک متریک به چه معناست؟ |
127582 | من دارم روی یک مسئله Statics کار می کنم، با روش مفاصل و غیره و برای همه آنها از مجموع لحظه ها = 0 استفاده می کنیم. با این حال، من در مورد اینکه از چه نیروهایی برای یافتن مجموع لحظه ها استفاده کنم و باید از کدام نیروها استفاده کنم خیلی گیج هستم. کدام نیروها نباید استفاده شوند آیا کسی می تواند نکات / ترفندهایی در این مورد به من بدهد؟ | چگونه بفهمم از کدام نیرو در محاسبه لحظه استفاده کنم؟ |
127580 | با استفاده از هویت Fierz متوجه شدم که عملگر چهار فرمیونی با اسپینورهای $l_i$ چپ و راست کایرال $r_i$ Weyl، $\bar{l}_1\sigma_{\mu\nu} r_2 \bar{r}_3 \sigma ناپدید میشوند. ^{\mu\nu} l_4 =$ $ -\frac{3}{2} \bar{l}_1 l_4 \bar{r}_3 r_2 - \frac{1}{2}\bar{l}_1\sigma_{\mu\nu} l_4 \bar{r}_3 \sigma^{\mu\nu} r_2$ $ - \frac{3}{2 } \bar{l}_1 (-1) l_4 \bar{r}_3 (+1) r_2 =$ $= -\frac{1}{2}\bar{l}_1\sigma_{\mu\nu} l_4 \bar{r}_3 \sigma^{\mu\nu} r_2 = 0$ چرا این عملگر ناپدید میشود؟ آیا این درست است؟ چرا حاصل ضرب جریانهای تانسور فقط در جریانهای تانسور و اسکالر بیان میشود، در حالی که برای چنین ترکیبهایی از اسپینورهای ویل $l_1$، $r_2$، $r_3$ و $l_4$ در هویت Fierz، همه آنها ناپدید میشوند؟ | هویت Fierz برای اسپینورهای Weyl در جریان های تانسور |
61884 | در متون مدرن الکترومغناطیس در حضور جریانهای ساکن، میدان الکتریکی محافظهکارانه $\nabla \times E =0 $ فرض میشود. با استفاده از این، $E_{||}^{out}=E_{||}^{in}$ دریافت میکنیم که به این معنی است که ما همان مقدار میدان الکتریکی را در خارج از سیم داریم! آیا این درست است؟ آیا مدرک تجربی وجود دارد؟ | آیا سیم حامل جریان در بیرون میدان الکتریکی تولید می کند؟ |
3731 | ریسمان هتروتیک ترکیبی از برانگیختگیهای سمت راست از یک ابررشته D=10 و برانگیختگیهای سمت چپ از یک رشته بوزونی D=26 است، با حرکتکنندگان چپ بهگونهای رفتار میکنند که گویی 16 بعد اضافی فشرده شدهاند. ریسمان هتروتیک نیز از نظریه M-D=11 مشتق شده است، به عنوان یک بران 2 باز که بین دو برن 9 پایان جهان کشیده شده است (مرزهای فضایی؛ این نظریه M است که روی یک قطعه خط فشرده شده است. و 9-برن ها در انتها قرار دارند). بنابراین من را به تصور یک نظریه 27 بعدی، حاوی بران سوق داد. ما 16 بعد را فشرده می کنیم و نظریه حجم جهانی دو 9-بران موازی را در نظر می گیریم. وقتی آنها بر هم منطبق باشند، رشته هتروتیک را دریافت می کنیم. هنگامی که آنها کمی از هم جدا شوند، نظریه M هتروتیک را دریافت می کنیم. یک نظریه بنیادی 27 بعدی قبلاً مورد بحث قرار گرفته است (hep-th/9704158 بخش 4؛ hep-th/0012037؛ arXiV: 0807.4899)، اما من نمی بینم که این خط فکری خاص مورد بحث قرار گرفته است. | ریسمان هتروتیک به عنوان نظریه حجم جهانی دو 9 بران متقابل در 27 بعد؟ |
61886 | می دانم که باید این سوال را در سایت دیگری می پرسیدم. اما این مناسب ترین سایت موجود در حال حاضر برای سوال من بود. شاید بعد از اینکه **این سایت پیشنهادی** روی بتا رفت، بتوانیم آن را به آنجا منتقل کنیم. در پاسخ به این سوال، برخی از خیرخواهان من همیشه می گویند که گرمایش الکتریکی (مخصوصاً با استفاده از بخاری کویل) وقتی برای شستن مو استفاده می شود، تأثیر نامطلوبی روی موها می گذارد. اگرچه همیشه فکر میکردم که این یک افسانه است، اخیراً مفهوم الکترولیز را که در مدرسه خوانده بودم به یاد آوردم. با توجه به آنچه در ذهن من است، در این تنظیم، بخاری برقی ممکن است به عنوان آند عمل کند و ظرف آب ممکن است به عنوان کاتد یا برعکس و مواد معدنی موجود در آب ممکن است به عنوان الکترولیت عمل کنند. بنابراین، ترس من این است که ممکن است برخی از واکنش های شیمیایی در حال انجام باشد که ممکن است منجر به ترکیبات مختلفی شود که بر روی مو تأثیر می گذارد. ترس من تا کجا موجه است؟ | آیا آب گرم شده با برق تاثیر نامطلوبی روی مو دارد؟ |
127583 | من درکی از نحوه عملکرد حباب ها دارم. آنها هوا (یا مایعات دیگر) را در غشایی که در اثر کشش سطحی ایجاد می شود، محصور می کنند. هنگامی که آنها می پرند، اغلب یک صدا وجود دارد. صوت نوعی انرژی است که به طور دقیق جنبشی است که معمولاً از برخوردها ایجاد می شود. وقتی حباب میپرد، تصور میکنم که صدایی به این معنی است که هوا به دلیل تغییر فشار به بیرون میرود. چرا تغییر فشار وجود دارد؟ من انتظار ندارم که حباب فشار کافی برای فشرده سازی هوا را اعمال کند. اگر صدا ناشی از این است که هوا اکنون می تواند به دلیل حرکت براونی به بقیه اتاق حرکت کند، پس چرا من صدای حرکت هوا را در یک اتاق ساکن نمی شنوم؟ شاید من بیش از حد به این موضوع فکر می کنم. فقط کنجکاو با تشکر | چرا حباب ها صدا تولید می کنند؟ |
70478 | فرآیند به دست آوردن طیف جذبی شامل عبور طیف کاملی از نور از ماده مورد بررسی است. این ماده طول موج خاصی را جذب می کند و به بقیه اجازه عبور می دهد. اما دلیل این جذب بهعنوان شکافهای کوانتومی خاص بین سطوح مختلف انرژی الکترونیکی در ماده است و هنگامی که یک الکترون به سطح بالاتری میپرد، فقط یک فوتون با طول موج خاص جذب میشود. اما حالت انرژی بالاتر ناپایدار در نظر گرفته می شود و بنابراین الکترون فوراً به عقب می افتد و دوباره طول موجی می دهد که مانع از تشکیل هر گونه طیفی می شود. هنگامی که برای توصیف رنگهای مختلف شعله استفاده میشود، همین شک در طیفهای انتشار وجود دارد، اما همان تردیدها در آنجا نیز وجود دارد. | طیف جذب و انتشار |
79923 |  آیا می توان چنین نتیجه ای گرفت که نور پس از عبور از کره موازی شود؟ شرط کلی چنین نتیجه ای در صورت امکان چیست؟ با تشکر از پاسخ ها | شرایط نور موازی پس از عبور از یک کره |
126986 | من همیشه مفهوم چرخش را کمی عجیب و غریب می دانستم. جایی خوانده بودم که برای بار یا اندازه الکترونها میدان مغناطیسی آنها بسیار زیاد است. برای تولید چنین میدانهایی باید سریعتر از سرعت نور بچرخند که امکانپذیر نیست. بنابراین الکترون ها میدان مغناطیسی بالای خود را از کجا می گیرند؟ پاسخ بدون ریاضی بیش از حد ترجیح داده می شود. بنابراین من این منبع را نقل می کنم http://scienceblogs.com/principles/2010/07/26/electron- spin-for-toddlers/ :-> اگر بخواهیم بگوییم که گشتاور مغناطیسی الکترون به دلیل حرکت است. با توجه به آنچه در مورد اندازه یک الکترون می دانیم، به راحتی می توانیم نرخ اسپین را محاسبه کنیم. اگر از حداکثر اندازه ای استفاده کنید که احتمالاً می توانید با الکترون مرتبط کنید، «شعاع الکترون کلاسیک»، و محاسبه کنید که کره ای با آن اندازه باید با چه سرعتی بچرخد تا گشتاور مغناطیسی مشاهده شده را تولید کند، متوجه می شوید که نقطه روی سطح باید با سرعتی چندین برابر بیشتر از سرعت نور در خلاء حرکت کند که غیرممکن است. این نیز یک تخمین ناخالص > بزرگ از اندازه یک الکترون است - تا آنجا که می توان گفت، > الکترون اندازه فیزیکی ندارد. این یک ذره نقطه ای است و بنابراین سطحی ندارد که بتواند از نظر فیزیکی بچرخد. > > خوب، پس شاید لحظه مغناطیسی فقط یکی از آن چیزها باشد، می دانید؟ > شاید تکانه زاویه ای چرخش اصلاً تکانه زاویه ای نباشد. این > نیز نادرست است - تکانه زاویه ای اسپین، تکانه زاویه ای واقعی است. ما این را میدانیم، زیرا میتوان با استفاده از نور پلاریزه، انتقال را از یک حالت چرخشی به حالت چرخشی دیگر هدایت کرد، و از آزمایشهای دقیق انجام شده در سال 1936 میدانیم که حرکت زاویهای که نور حمل میکند، تکانه زاویهای واقعی است. حرکت زاویه ای یک فوتون قطبی شده می تواند برای چرخش اجسام فیزیکی استفاده شود، و همچنین می توان از آن برای تغییر حالت اسپین های الکترون استفاده کرد. این حداقل > قویاً نشان می دهد که تکانه زاویه ای چرخشی، حرکت زاویه ای واقعی است > قابل مقایسه با تکانه توپ های بسکتبال چرخان و بقیه. بنابراین من نمی فهمم همه اینها به چه معناست. اول می گوید شاید اصلاً نمی چرخد و بعد می گوید که حرکت زاویه ای واقعی است. لطفا این را برای من روشن کنید. یا اینکه هنوز در مورد این موضوع تحقیق نشده است؟ **ویرایش بعد از پاسخ** فکر میکنم تقریباً پاسخ را دریافت کردهام اما آن چیزی که انتظار داشتم نبود (در مورد کیفیت پاسخها صحبت نمیکنم). در پایان فقط می خواهم بپرسم که الکترون در واقع نمی چرخد اما تکانه زاویه ای دارد. من تقریباً فهمیده ام که چرخش واقعی دلیل حرکت زاویه ای آن نیست. بنابراین آیا می توان گفت که دلیل واقعی پشت حرکت زاویه ای ناشناخته است؟ | الکترون گشتاور مغناطیسی بالای خود را از کجا می گیرد؟ |
70475 | چگونه می توان «هماهنگی هسته ای» را تعریف کرد؟ اگرچه عنوان تقریباً کل مورد است، سؤال اصلی این است که هماهنگی از نظر فیزیک هسته ای دقیقاً چیست؟ شبه هارمونیک یا تقریبا هارمونیک بودن یک هسته به چه معناست؟ آیا ممکن است به این معنا باشد که به یک نوسانگر هارمونیک نزدیک می شود، و اگر چنین است، شهود پشت این چیست؟ | چگونه می توان هماهنگی هسته ای را تعریف کرد؟ |
117050 | فرض کنید رسانایی داریم که جریان دارد و در میدان مغناطیسی قرار می گیرد تا نیروی لورنتس را تجربه کند و در اثر آن نیرو انرژی جنبشی به دست می آورد. آیا سرعت رانش جهت الکترون را تغییر می دهد، بنابراین جهت کل جریان تغییر می کند، بنابراین، جهت نیروی لورنتس اعمال شده بر هادی تغییر می کند؟ | چگونه سرعت رانش یک الکترون می تواند باعث تغییر شود؟ |
127329 | در فیزیک کلاسیک، ما معادلات مرتبه دومی مانند قوانین نیوتن داریم، بنابراین باید موقعیت (مرتب صفر) و سرعت (مرتب اول) یک ذره را به عنوان شرایط اولیه مشخص کنیم تا یک راه حل منحصر به فرد را انتخاب کنیم. در مکانیک کوانتومی غیر نسبیتی معادله شرودینگر را داریم که مرتبه اول است. بنابراین ما می توانیم به عنوان داده اولیه فقط مقدار تابع موج را در هر نقطه از فضا انتخاب کنیم، اما نه مشتق زمانی آن. به نظر میرسد که این با اصل عدم قطعیت همخوانی دارد، که میگوید یک ذره کوانتومی موقعیت مستقل و درجات آزادی تکانه ندارد. ما میتوانیم تابع موج را برای تعیین موقعیت یا تکانه انتخاب کنیم، اما نه هر دو. (یا میتوانیم تابع موجی را انتخاب کنیم که موقعیت و تکانه نامشخصی دارد، در محدوده اصل عدم قطعیت.) در نظریه میدان کوانتومی فرمیونها، معادله دیراک را داریم که دوباره مانند شرودینگر مرتبه اول است. اما هر ذره کوانتومی فرمیون نیست و ذرات غیر فرمیونی نسبیتی AFAIK از معادله کلاین-گوردون پیروی می کنند که مرتبه دوم است! بنابراین با معادله کلاین-گوردون ظاهراً میتوانیم تابع موج و مشتق زمانی آن را در هر نقطه از فضا انتخاب کنیم، که آزادی بیشتری نسبت به معادله شرودینگر میدهد. چرا ما این آزادی اضافی را داریم و چگونه می توان آن را با اصل عدم قطعیت که در مورد بوزون های نسبیتی اعمال می شود، تطبیق داد؟ | معادلات موج مرتبه اول و مرتبه دوم، در مقابل اصل عدم قطعیت |
12570 | این سوال ارتباط نزدیکی با سوال قبلی من دارد. موونیوم یک سیستم الکترون و ضد میون است. این مقاله در ویکی پدیا ادعا می کند که موونیوم ناپایدار است. پرسش: چرا ناپایدار است؟ آیا این به دلیل وجود برهمکنش های ضعیف است یا فقط در چارچوب QED (شامل الکترون ها و میون ها و ضد ذرات آنها) قابل توضیح است. برای مقایسه با پوزیترونیوم، متشکل از الکترون و پوزیترون، در یک ذره ناپایدار (به عنوان مثال به این مقاله در ویکی پدیا مراجعه کنید). می تواند تا دو فوتون نابود شود. این اثر را می توان با QED معمولی توضیح داد. به نظر می رسد این توضیح برای موونیوم کارساز نیست. | چرا موونیوم ناپایدار است؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.