Datasets:
mteb
/
CQADupstackPhysicsRetrieval-Fa

Dataset card Data Studio Files
xet
Community
_id
stringlengths
1
6
text
stringlengths
0
5.02k
title
stringlengths
0
170
69799
ظاهراً این کلیپ ویدیویی یک مکعب یخ نامشخص را نشان می‌دهد که به دلیل گرمایش القایی قرمز می‌شود (و می‌سوزد). کسی می تواند توضیح دهد که چگونه این کار می کند؟
آیا می توانید یخ را داغ قرمز کنید؟
93634
تا جایی که من می دانم هیچ مزون پایداری وجود ندارد. آیا برخورد مزون‌ها مشابه برخورددهنده‌های پروتون پروتون وجود دارد؟
آیا برخورد کننده های مزون وجود دارد؟
82911
در اینجا تعدادی عددشناسی وجود دارد: Gen 1 Mass(d)/Mass(u) = 2 = 2 * 1 Gen 2 Mass(c)/Mass(s) = 12 = 4 * 3 Gen 3 Mass(t)/Mass(b) = 40 = 8 * 5 آیا مدل استاندارد روابط را پیش بینی می کند؟ آیا تئوری های GUT یا ریسمان، روابط را پیش بینی می کنند؟
آیا روابط شناخته شده ای بین توده های کوارک وجود دارد؟
18998
من تقریبا هیچ سابقه ای در زمینه فیزیک ندارم و یک سوال در رابطه با معادله شرودینگر داشتم. فکر می‌کنم، واقعاً سطح پژوهشی نیست، بنابراین با خیال راحت آن را ببندید، اما از شما می‌خواهم با مهربانی برخی از ادبیات موجود را پیشنهاد دهید که می‌تواند به من کمک کند تا درک بهتری از آن داشته باشم. در حالی که در مورد آن از یک متن مقدماتی در مورد فیزیک کوانتومی مطالعه می کردم، برای مدت کوتاهی به این فکر می کردم که چگونه می توان این معادله را استخراج کرد. خیلی زود، نویسنده (اچ.سی. ورما) این جزئیات را اضافه کرد که او فقط زمانی که خود دانش آموز بود آن را بر اساس ایمان پذیرفت. او ادامه می دهد که معادله شرودینگر به درستی رفتار انتقال اتمی و غیره را پیش بینی می کند و مردم معتقدند که این یک قانون اساسی طبیعت برای سیستم های کوانتومی است. بعد خودش سوالی را مطرح می کند که می خواستم جوابش را بدانم. یعنی > چه چیزی باعث شد شرودینگر چنین معادله ای بنویسد که تبدیل به یک معادله اساسی شد و از معادلات اساسی تر استخراج نشد؟ وی سپس اضافه می کند که این موضوع برای دانشجویان تاریخ علم موضوع جالبی خواهد بود که به سوال من پاسخ نمی دهد. آیا می توانید لطفاً به این سؤال پاسخ دهید (یا این سؤال واقعاً بی فایده است)؟ ممنون از وقتی که گذاشتید
چه چیزی شرودینگر را برای استخراج معادله خود الهام کرد؟
128109
مقاله بسیار خوبی از فریمن دایسون از سال 1972 (اینجا) وجود دارد و نویسنده در آن به صحبت های قدیمی هیلبرت (اینجا) و مینکوفسکی (فصل 2 اینجا) در مورد موضوعات مشابه صحبت می کند، یعنی اینکه چگونه فرصت ها برای اکتشافات می تواند بهتر باشد اگر ریاضیدانان و فیزیکدانان کار کنند. نزدیک تر می خواستم بپرسم آیا انتشارات اخیر (تقریبا بیش از 2000) از این نوع وجود دارد؟
فرصت های از دست رفته اخیر برای فریمن دایسون
87644
در حرکت دایره ای عمودی، انرژی را برای محاسبه سرعت در یک نقطه (اگر سرعت اولیه داده شود) حفظ می کنیم. اما انرژی فقط زمانی قابل حفظ است که نیروها محافظه کار باشند. تنش یک نیروی محافظه کار نیست. آیا روی سرعت ذرات تاثیر نمی گذارد؟ آیا نقش تنش فقط ایجاد شتاب مرکزی است؟
کشش در حرکت دایره ای عمودی
69822
من در این مشکل گیر کرده ام. در اینجا این سناریو است > _فرض کنید شما یک بالن (پر از هوا) را از سفینه شناور خود به > سطح اقیانوس، 10.8$ \text{km}$ بالا با پیام I'M > OK! ارسال می کنید. روی بادکنک نوشته شده است با دانستن اینکه بادکنک با بالا آمدن منبسط می‌شود، خیلی کوچک می‌نویسید و بادکنک را کاملاً باد نمی‌کنید و شعاع > اولیه آن را در $5.0 \text{cm}$ باقی می‌گذارید. چگالی آب دریا 1050$ \text{ > kg/m}^3$ و چگالی هوا $1.23 \text{kg/m}^3$ است._ از من خواسته می‌شود که شتاب و زمان لازم را پیدا کنم. رسیدن به سطح (به ما گفته می شود می توانیم فرض کنیم که شتاب ثابت می ماند). تا اینجا متوجه شدم که نیروی شناوری برابر با 6.3*10^{-3}$ است. بنابراین $F_{\text{net}}$ به بالا 6.3*10^{-3}$ است - وزن بالونی که من 5.38 دلار گرفتم. من سعی می‌کردم شتاب را با $F=ma=(تراکم*حجم)a$ پیدا کنم و برای $a$ حل کنم، اما به عدد بسیار بزرگی می‌رسم. من هنوز گیج هستم از چگالی آب استفاده کنم یا چگالی هوا؟ و چرا؟
کمک به نیروهای شناور و مایعات (فیزیک دبیرستان)
86118
سوال اینجاست، من ذره ای با جرم $m$ دارم که روی یک منحنی دلخواه $y=y(x)$ با ضریب اصطکاک $\mu$ حرکت می کند. نیروی $F$ با معادله $\vec{F}= k.\vec{r}$ به ذره اعمال می شود که در آن $\vec{r}$ بردار مکان ذره است. ![نمودار رایگان](http://i.stack.imgur.com/jCetz.jpg) من می خواهم کار انجام شده توسط اصطکاک را پیدا کنم. و نه! من نمی خواهم آن را با معادله انرژی پیدا کنم! اکنون می‌دانیم که $W_{اصطکاک}= \int f.dr$ و از طرف دیگر، $f= \mu.N$ داریم. اکنون می‌خواهم با استفاده از قانون دوم نیوتن با فرض شتاب غیر صفر، $N$ را پیدا کنم. $\sum F= m.a$ چگونه می توانم N را پیدا کنم؟ متشکرم
کار اصطکاک روی یک منحنی دلخواه چیست؟
83773
**عملی** ارتباطات راه دور، که بر حرکت پیکربندی های رمزگذاری شده ماده، از مبدا به مقصد (بو، کتاب، DNA، فلاپی دیسک) متکی نیست، همیشه شامل امواج (EM، صدا) است. چه آکوستیک باشد و چه الکترومغناطیسی، ما باید مقداری ماده را تکان دهیم، که مقداری از انرژی را به میدان می‌تاباند، تا چیزی دیگر، معکوس مربع، را در گیرنده حسگر تکان دهیم! شاید این باید واضح باشد، اما برای من سورپرایز خوبی بود. و شاید انگیزه ای برای کاشفان امواج باشد.
چرا امواج، وسیله انتقال اطلاعات در فواصل طولانی، به استثنای انتشار یا تماس اطلاعات در ماده ذخیره می‌شوند؟
51955
$E=mc^2$ این معادله ای است که انیشتین ادعا می کند انرژی می تواند از انرژی به جرم تغییر کند. من تصور می‌کنم این اتفاق در انفجار بزرگ رخ می‌دهد، زمانی که الکترون‌ها و پروتون‌ها برای ایجاد هیدروژن و مقداری هلیوم ساخته شدند.
فرآیند تبدیل انرژی به ماده دقیقاً چگونه است یا چگونه است؟
82910
این سوال مربوط به شبیه‌سازی مونت کارلو پراکندگی الکترون در ساختارهای پیچیده مواد، به ویژه قابلیت اطمینان کدهای منبع عمومی و داده‌های مرجع برای خواص فیزیکی مواد و عناصر است. کد منبع DTSA II حاوی این اطلاعیه است که نویسنده متوجه داده‌های مرجع به خطر افتاده برای Rb در یک منبع در دسترس عموم شده است. همان کد منبع همچنین از پایگاه داده NIST Electron Elastic-Scattering Cross-Section استفاده می کند که ممکن است کمتر به خطر بیفتد یا خیر. سیستم کد PENELOPE همه منظوره مونت کارلو، که شبیه سازی انتقال الکترون- فوتون جفت شده در ساختارهای پیچیده مواد را انجام می دهد، از پایگاه داده NIST ESTAR برای بخش هایی از داده های مواد خود استفاده می کند. اجازه دهید اضافه کنم که همه این داده ها به درستی به نشریات علمی مرتبط هستند که نحوه به دست آوردن داده ها را توصیف می کنند. بسیاری از کدهای مستقل مونت کارلو مانند FLUKA، EGS یا Geant وجود دارند که ممکن است شامل داده های مرجع از سایر منابع مستقل باشند و می توانند برای بررسی متقابل یکدیگر استفاده شوند. بیایید فرض کنیم که من چنین بررسی متقابلی را انجام داده‌ام و با اکثر مواد مطابقت عالی پیدا کرده‌ام، اما برخی مواد/عناصر اضافی مانند Rb در بالا گزارش شده‌اند، جایی که به نظر می‌رسد چیزی اشتباه است. من تعجب می کنم که یافتن چنین داده های به خطر افتاده به ویژه در مورد شبیه سازی الکترون چقدر رایج است و آیا ممکن است که این حتی عمدی باشد.
داده های مرجع به خطر افتاده برای خواص فیزیکی مواد و عناصر چقدر رایج است؟
62918
یک تلسکوپ محدود با پراش با دیافراگم بدون مانع $D$ را در نظر بگیرید. چنین محدوده ای قادر به ارائه وضوح زاویه ای $\alpha$ است که در مقیاس $\lambda/D$ است و $\lambda$ نشان دهنده طول موج نور است. با این حال، در واقعیت، چنین تلسکوپی باید از طریق یک جو متلاطم نگاه کند، تغییرات ضریب شکست آن باعث ایجاد خطاهای جبهه موج با طول همبستگی فضایی (پارامتر فرید) $r_0$ می شود. در نتیجه، هیچ الگوی پراش پایداری تشکیل نمی‌شود، بلکه یک الگوی لکه‌ای تشکیل می‌شود. من به وضوح زاویه ای مربوط به اندازه متوسط ​​این الگوی لکه ای علاقه مند هستم. این وضوح زاویه ای $\alpha(D/\lambda,r_0/\lambda)$ چیست؟ به طور دقیق تر: $\alpha$ برای $D\gg r_0$ چگونه مقیاس می شود، و برای $r_0$ ثابت: آیا دیافراگم بهینه (بالاترین وضوح) $D$ وجود دارد؟ یا ساده تر: **اگر من یک تلسکوپ هیل 200 اینچی در حیاط خلوت خود بسازم*، آیا از نظر وضوح اپتیکال تلسکوپ آماتوری 10 اینچی را شکست می دهد؟** *شما ممکن است فرض کنید حیاط خلوت من دارای یک دید معمولی است. توسط پارامتر Fried $r_0$ حدود 4 اینچ.
اندازه تلسکوپ بهینه؟
11092
ابتدا یک مثال پوچ می زنم. یک ناظر آگاه در زمان t روی زمین زندگی می کند. یک سال نوری از ما، در یک جدایی مانند فضا، یک واکنش زنجیره ای بمب هسته ای رخ می دهد. یک واکنش زنجیره‌ای بمب هسته‌ای تماماً کوانتومی است و منجر به تقسیم شدن به جهان‌های موازی به‌طور تصاعدی می‌شود. در یک چارچوب مرجع، انفجار ماه‌ها پس از مشاهده‌گر در زمان t اتفاق می‌افتد. فرض کنید در زمان t، ما N کپی از ناظر داریم که در سراسر N جهان موازی توزیع شده است. در یک چارچوب مرجع تقویت شده دیگر، انفجار قبل از ناظر در زمان t رخ می دهد. این به این معنی است که در زمان t، ناظر به N برابر تعداد زیادی کپی تقسیم می‌شود و برای هر نسخه از ناظر، به‌طور نمایی، بسیاری از کپی‌های دقیقاً یکسان وجود دارد. با استدلال انسان‌گرا، و استدلال انسان‌گرا در بسیاری از تعبیر جهان‌ها ضروری است، چارچوب مرجع دوم با یک عامل نمایی در نقض کامل تغییر ناپذیری لورنتس ترجیح داده می‌شود. تنها راه برای نجات تعبیر دنیاهای متعدد از این پوچ، یافتن نسخه ثابت لورنتس از تقسیم است. چگونه می توان این کار را انجام داد؟
آیا یک فرمول آشکارا تغییر ناپذیر لورنتس از تفسیر جهان های متعدد وجود دارد؟
11678
من علاقه مند به شبیه سازی کامپیوتری هستم، اما با مشکلی نسبتاً فیزیک گرا مواجه شده ام. من باید انتخاب کنم که چگونه موج خود را منتشر کنم. اگرچه من تکنیکی به نام FDTD (حوزه زمانی تفاضل محدود) پیدا کرده ام، اما فقط می توانم توضیحاتی در مورد نحوه کار با این روش در حین حل امواج الکترومغناطیسی بیابم، اما من بیشتر به امواج مکانیکی علاقه مند هستم - آب، زمین و ... بنابراین. مشکل اول وجود دارد امواج EM به خوبی با معادلات ماکسولز توصیف می شوند، اما من نتوانستم چیزی شبیه آن را برای امواج مکانیکی پیدا کنم. تنها معادله ای که من پیدا کردم $y = A \sin(k x - \omega t + O)$ است. این خوب است، می توان فاصله و زمان را انتخاب کرد و ارتفاع آن نقطه را می گیرد (با توجه به اینکه ما در هواپیما کار می کنیم). اما آیا موج نیز میرا نمی شود - در زمان و همچنین فاصله؟ و چه فرمولی این را توصیف می کند؟ و بخش دوم یک سوال - در مدرسه یک نظریه انتشار به نام اصل هویگنس به من آموختند، و از این قرار است: در هر نقطه ای که پوشش موج منتشر می شود، امواج ابتدایی ایجاد می کند، و جلوی آنها دوباره پوشش ایجاد می کند. من به طور کامل نمی دانم چگونه باید تصور شود، زیرا ایجاد امواج در اطراف یک دایره مانند این تصویر: http://kr.cs.ait.ac.th/~radok/physics/fig300.jpg (با عرض پوزش، اما من یک مشکل کوچک با برچسب ها داشتم..)، پاکت نامه خوبی وجود دارد، اما در داخل آن منحنی های آشفته ای وجود دارد که باعث تداخل ما می شود. بنابراین این فقط یک مدل است و تا زمانی که پاکت نامه داریم برایمان مهم نیست داخل آن چیست یا آیا چیزی را گم کرده ام؟ و همانطور که گفتم، من شبیه سازی کامپیوتری ایجاد می کنم و انتشار موجی شبیه آن احتمالا کند خواهد بود، بنابراین آیا نظریه دیگری در مورد نحوه انتشار موج وجود دارد یا این بهترین و پرکاربردترین است؟ با تشکر
معادلات موج و نظریه های انتشار
69821
من فقط داشتم یک سوال در مورد گرانش درون یک ستاره نوترونی توخالی می خواندم. این یک سوال پیش پا افتاده بود، واضح است که هیچ نیرویی احساس نمی شود. اما بعد مرا به فکر فرو برد. فرض کنید شما یک کره توخالی دارید که به اندازه کافی بزرگ بود که در خارج از آن، به یک سیاهچاله تبدیل شد. تصور شرایطی که در آن مقدار نیروی گرانش در سطح (در حالی که قوی است) برابر با بزرگی نیروی وارد بر ذرات کره به دلیل پدیده ای که یکی از 3 نیروی دیگر را درگیر می کند، دشوار نیست. من می توانم اجازه دهم این کره توخالی همچنان توخالی باشد). بدیهی است که من مجبور نیستم انتگرال را انجام دهم تا بدانم هر جسمی در داخل توخالی به دلیل پوسته نیروی گرانشی خالص را تجربه نخواهد کرد. با این حال، با توجه به اینکه چند ماه از نسبیت عام کم است، کنجکاو هستم که بدانم آیا اثری از جاذبه مشاهده خواهد شد یا خیر. آیا یک ناظر در داخل اتساع زمانی را تجربه می کند؟ ممکن است هیچ نیروی خالصی به دلیل گرانش وجود نداشته باشد، اما نمی توان انکار کرد که هنوز چند میدان گرانشی نسبتاً قدرتمندی وجود دارد که اتفاقاً بر روی صفر قرار می گیرند. علاوه بر این، (با فرض یک ناظر نسبتاً بدون جرم) آیا آنها به هر یک از اطلاعاتی که در سیاهچاله از دست رفته دسترسی خواهند داشت؟ اگر چنین است، پس اگر آنقدر عمر طولانی داشتند که سیاهچاله بتواند در اطراف آنها تبخیر شود، آیا این بدان معناست که نه تنها سیاهچاله آن اطلاعات را منتشر می کند، بلکه یک کپی از آن را نیز در توخالی ذخیره می کند؟ من می خواهم پیشاپیش عذرخواهی کنم. می دانم که این سوال بیشتر شبیه یک بحث است تا یک موضوع پرسش و پاسخ. برای روشن بودن، می‌پرسم: در سناریوی من، **آیا اثراتی از گرانش بر روی اشیاء در توخالی وجود خواهد داشت؟** و **آیا اطلاعات از دست رفته در سیاهچاله برای توخالی قابل دسترسی است** (که اساساً چنین است. حباب مجزای کیهان خودش)؟ یک پاسخ خوب می تواند به این دو سوال پاسخ دهد. اگر می خواهید نظرات خود را اضافه کنید / در بحثی در مورد آن مشارکت کنید، این یک امتیاز است.
سیاهچاله توخالی
29935
من چند اسکریپت روی کاتالوگ‌های ستاره‌ای اجرا کرده‌ام، که تعداد ستارگان با اختلاف منظر بیشتر از 200 متر را شمارش می‌کردند، که باید به معنای نزدیک‌تر از 5 عدد باشد. نتایج به شرح زیر است: کاتالوگ Hipparcos اصلی 40 کاتالوگ اصلی Tycho **10776** کاتالوگ اصلاح شده Hipparcos 43 پایگاه داده HYG 64 چگونه این تعداد ستاره طبق کاتالوگ Tycho وجود دارد؟ (من بارها کد را بررسی کرده ام، مقادیری را که می پذیرد بررسی کرده ام و از آن به عنوان پایه برای بقیه استفاده کرده ام.) همچنین، چگونه ممکن است بین سه مورد دیگر اینقدر تفاوت وجود داشته باشد؟ **ویرایش:** اگر اختلاف منظر منفی را کنار بگذارم، کاتالوگ Tycho دارای 5273 ستاره با اختلاف منظر بزرگتر از 200 مایل است. **ویرایش ویرایش**: با حذف همه ستارگان با پرچم موازی مشکوک، 4213 باقی می ماند. **ویرایش ویرایش**: با حذف همه ستارگان با کیفیت متوسط ​​یا بدتر، 161 ستاره باقی می ماند.
چند ستاره در عرض 5 پارسک؟
112451
جهان غیرفریدمانی را در نظر بگیرید که در آن ما مسیر فوتون ها را می دانیم، یعنی در آن ژئودزیک های تهی را می دانیم $\left(\eta, x^{1}, x^{2}, x^{3}, a, z \right)$ که در آن : * $\eta$ زمان منسجم است * $x^1$، $x^2$، $x^3$ مختصات متحرک مکانی هستند * $a$ ضریب مقیاس است *$z$ انتقال به سرخ است در چنین جهانی، چگونه می توان فاصله قطر زاویه ای و فاصله درخشندگی را محاسبه کرد و همه روابط مربوط به این کمیت ها به طور کلی (غیر فریدمانی) چیست؟
فاصله زاویه ای و درخشندگی به طور کلی؟
28311
من یک مرد علوم کامپیوتر MS/BS هستم که به این فکر می کنم که چرا رعد و برق نمی تواند (یا می تواند؟) برای حل موثر مسائل NP کامل استفاده شود، اما من فیزیک پشت رعد و برق را درک نمی کنم، بنابراین من اینجا پست می کنم . آنچه در مورد رعد و برق برای من عجیب به نظر می رسد این است که به نظر می رسد آسان ترین مسیر را برای رسیدن به یک مقصد مشخص دنبال می کند، در مقابل کوتاه ترین مسیر. این به نظر می رسد مشابه (یکسان؟) با وزن در مشکل فروشنده دوره گرد. از آنجایی که فرآیند رعد و برق هوا را یونیزه می کند و به نظر می رسد که راحت ترین مسیر را به سرعت انتخاب می کند، من 2 سوال دارم: 1) آیا رعد و برق از روشی مشابه روش دایکسترا استفاده می کند (به عنوان مثال یک مسیر به اندازه کافی خوب در زمان چند جمله ای یافت می شود، اما نه لزوما بهترین گزینه)؟ آیا اساساً یک حل کننده NP است؟ اگر پاسخ به سوال بالا نه است و در واقع بهترین انتخاب است: 2) آیا می توان از فرآیند انتخاب رعد و برق در یک الگوریتم کامپیوتری برای حل یک مسئله از نوع فروشنده دوره گرد در زمان چند جمله ای استفاده کرد و 3) اگر نه ، آیا می توان یک سری دلخواه از گره های وزن دار را به صورت فیزیکی در جایی راه اندازی کرد و برق از آن عبور کرد و نتایج را برای هر بار که کاربر می خواهد کوتاه ترین را بداند به نوعی مکانیزم کامپیوتری بازگردانده شود. مسیر؟ اگر می توانستید از این رویکرد برای حل سریع مشکلات NP-hard استفاده کنید، نام خود را در اخبار و شاید در کتاب های تاریخ خواهید داشت. پس چرا کسی از رعد و برق برای حل این مشکل استفاده نکرده است؟ به روز رسانی: جنبه دیگری که به نظر من جالب است: وقتی رعد و برق برخورد می کند، هوا را یونیزه می کند تا کوتاه ترین مسیر را پیدا کند. اگر جهان کاملاً مسطح بود (و ابرها نیز) این همه هوا را به یک اندازه یونیزه می کرد. که من را به این باور می رساند که مسیر انتخاب شده توسط رعد و برق همه نقاط را در بر می گیرد، که به نظر می رسد لازمه یافتن بهترین راه حل باشد.
آیا می توان از رعد و برق برای حل مسائل NP-complete استفاده کرد؟
16785
برخورد پروتون و پروتون چه حالت های نهایی می تواند ایجاد کند؟ از کجا می توان فهرستی از حالات نهایی احتمالی یک برهمکنش ذره را پیدا کرد، برای مثال برخورد پروتون با پروتون؟
برخورد پروتون و پروتون چه حالت های نهایی می تواند ایجاد کند؟
52793
کسی می‌داند کجا می‌توانم چیزی شبیه به این، اما برای همه عناصر پیدا کنم؟ من دوست دارم چیزی با همان کیفیت تصویر پیدا کنم. همچنین آیا نرم افزاری وجود دارد که بتواند چنین تصاویری را تولید کند؟
نمودار چگالی احتمال برای همه عناصر را از کجا می توان پیدا کرد؟
44819
از کجا می توانم لیستی از تمام فرامواد به روز پیدا کنم؟
کجا می توانم لیست کامل متامتریال ها را تا به امروز پیدا کنم؟
11674
چگونه فشرده سازی شار مسئله فضای مدول را در نظریه ریسمان حل می کند؟ لطفا جزییات و در صورت امکان مثال بزنید. پیشاپیش ممنون
فشرده سازی شار
16786
برهمکنش غالب در برخورد الاستیک پی- + نوترون -> پی- + نوترون چیست؟ آیا برهمکنش هسته ای قوی است یا الکترومغناطیس؟ ویرایش: ببخشید میخواستم بگم الاستیک. هیچ ماده ای وجود ندارد - تبدیل انرژی.
برهمکنش غالب در برخورد الاستیک پی- + نوترون -> پی- + نوترون چیست؟
27932
یا اینکه چرخش در لحظه خلقت خود در یکی از دو حالت ممکن قرار دارد و در بقیه مدت عمر خود تغییر نمی کند؟
آیا اسپین یک فوتون در طول زندگی آن تغییر می کند؟
121836
مکانیک سیالات شاخه‌ای از فیزیک است که از حساب بردار زیادی در $\mathbb{R}^3$ برای توصیف ریاضی پدیده‌ها استفاده می‌کند. با این حال، حساب دیفرانسیل و انتگرال روی منیفولدها، تعمیم ساده حساب بردار است و ابزارهای جالب و مفید زیادی مانند اشکال دیفرانسیل، مشتقات دروغ، جریان های میدان های برداری و غیره دارد. آیا کتاب/مقاله ای وجود دارد که مکانیک سیالات را با استفاده از حساب دیفرانسیل و انتگرال روی منیفولدها بررسی کند؟ من خیلی برای چنین کتابی جستجو کردم، اما فقط توانستم کتابی به نام مقدمه ای ریاضی بر مکانیک سیالات پیدا کنم که اگرچه از ریاضیات زیادی استفاده می کند خود را به حساب برداری محدود می کند. آیا کتاب دیگری وجود دارد که از ابزارهای حساب روی منیفولدها برای توصیف پدیده های مکانیک سیالات استفاده کند؟
مکانیک سیالات با حساب دیفرانسیل و انتگرال روی منیفولدها
35634
> _وظیفه: بردار $ \mathbf E $ را در مرکز کره با شعاع > $R$ پیدا کنید که دارای توزیع حجم شارژ است $\rho$ , $$\rho = \mathbf a \cdot > \mathbf r ,\ qquad \mathbf a = \operatorname{const}, $$ $\mathbf r$ = شعاع- > بردار از مرکز کره._ I آن کار را با روش معمول حل کرد. اما آیا با استفاده از قانون گاوس می توان آن را حل کرد؟ * **اضافه 1**. تلاش من برای حل این کار با استفاده از قانون گاوس. در ابتدا نوشتم که $$ \oint \mathbf E \cdot d\mathbf S = \int \nabla \cdot \mathbf E\ dV = 4\pi \int \rho dV = 4\pi a \int r cos (\mathbf a , \mathbf r) dV \qquad (.1). $$ متأسفانه، من نمی دانم چگونه $\mathbf E$ را با استفاده از نوشته شده در بالا پیدا کنم: $ |\mathbf E| \neq به سطح کره وارد می شود، بنابراین نمی توانم چیزی شبیه $$ \oint \mathbf E \cdot d \mathbf S = E \int dS = ...$$ بنویسم و ​​آن را برابر با (1) کنم. . می توانید به من کمک کنید؟ * **اضافه 2**. راه حل معمول من در ابتدا 1. من می توانم فقط سطح کره را با چگالی سطح $\rho (S) = (\mathbf a \cdot \mathbf r)$ در نظر بگیرم. 2. من $\mathbf a$ را با انتقال موازی به مرکز کره منتقل کردم (به تصویر 1 زیر نگاه کنید). ![تصویر](http://i.stack.imgur.com/5nfHT.jpg) بنابراین، می توانم کره را به حلقه های نازک با شارژ تقسیم کنم $$dQ = \rho (S)dS = \rho (S) 2 \pi r Rd\varphi$$ (R - طول از حلقه تا مرکز کره، a - طول از صفحه حلقه تا مرکز کره، $\varphi$ - یک زاویه بین $\mathbf a ، \mathbf R$ و $\mathbf r = \sqrt{R^{2} - a^{2}})$. با استفاده از آن، $d|\mathbf E|$ ایجاد شده توسط این حلقه در مرکز کره (با استفاده از فرمول حلقه E = \frac{kaQ}{R})، را می توان به صورت $$ dE = \frac نوشت. {kadQ}{R^{3}} = \frac{ak\rho (S) 2\pi r R d\varphi}{R^{3}}. $$ با توجه به تقارن کروی، $$ d\mathbf E_{center} = -\frac{\mathbf a}{a}dE, $$ بنابراین، با توجه به، که $$ r = Rsin(\varphi ), \quad a = Rcos(\varphi)، \quad \rho (S) = (\mathbf a \cdot \mathbf r) = aRcos(\varphi ), $$ $$ d\mathbf E = -\frac{k R cos(\varphi) R cos(\varphi ) 2\pi R sin(\varphi) R d\varphi}{R ^{3}}\mathbf a = -2\pi k R cos^{2}(\varphi )sin(\varphi)\mathbf a \Rightarrow $$ $$ \Rightarrow \mathbf E = 2\pi k \mathbf a \int \limits_{-1}^{1}cos^{2}(\varphi )d(cos(\varphi )) = \ frac{4 \pi k R \mathbf a}{3}. $$ در مرحله بعدی می‌پذیرم که R یک متغیر است (توزیع حجم شارژ را در نظر می‌گیرد)، بنابراین، با بردار جدید $\mathbf a$ (به طور رسمی، فقط در یک اندازه تغییر می‌کند، $[|\ mathbf a_{جدید}|] = \frac{[|\mathbf a_{قدیم}|]}{meter}$)، $$ d\mathbf E = \frac{4 \pi k RdR}{3}\mathbf a \Rightarrow \mathbf E = \frac{2\pi k R^{2}}{3}\mathbf a. $$
حل با استفاده از قانون گاوس
99375
چرا ستاره ای فراتر از حد جرم معین (حد چاندراسخار) فقط به سیاهچاله تبدیل می شود؟ یک ستاره ابتدا از هیدروژن ساخته شده است، آن را تحت واکنش همجوشی هسته ای ترکیب به هلیوم و آزاد کردن مقدار زیادی از انرژی است. این روند تا زمانی ادامه می یابد که ستاره از هسته آهنی تشکیل شود زیرا آهن دارای بیشترین ارزش انرژی اتصال در هر نوکلئون است، پس از آن اگر جرم ستاره بالاتر از حد چاندراسخار باشد به ستاره سیاه تبدیل می شود، دلیل این امر چیست و چرا آیا محدودیت جرم خاصی مورد نیاز است؟
چرا ستاره ای فراتر از حد جرم معین (حد چاندراسخار) فقط به سیاهچاله تبدیل می شود؟
64361
فوتون ها برای برانگیختن یک الکترون در اتم به سطوح انرژی خاصی نیاز دارند که برابر با تفاوت بین دو سطح انرژی است. آیا این مورد در مورد الکترون هایی که با اتم ها برخورد می کنند نیز مشابه است؟
آیا الکترون ها برای تحریک الکترون ها به انرژی های خاصی نیاز دارند؟
78608
پس از کار Breitenlohner و Freedman، می‌دانیم که میدان‌های ماده در فضازمان AdS مجانبی می‌توانند تحت برخی شرایط خاص خارج از سیاهچاله پایدار باشند. **سوال من:** در چنین فضازمان کروی متقارن، آیا میدان ماده می تواند متغیر غیر شعاعی مختصات را داشته باشد؟ اگر ممکن است، محدودیت آن چیست؟ فرض کنید تانسور متریک $$\mathrm{d}s^2 = -f(r)\mathrm{d}t^2 + \frac{\mathrm{d}r^2}{f(r)} + ​​\ frac{r^2}{L^2}\Omega_2(\theta, \phi)$$ $r \rightarrow +\infty$ مرز بینهایت است، $f(r) \rightarrow \frac{r^2}{L^2}$ به عنوان $r \rightarrow +\infty$ و $L$ شعاع AdS است، $\Omega_2$ مختصات کروی 2 بعدی است. فیلد ماده $\Phi(r,\theta)$ مورد نظر یک میدان اسکالر پیچیده با شارژ $q$ است و فیلد Maxwell (فرم 1) می‌خواند: $$A = A_t(r,\theta) \mathrm {d}t^2$$ مختصات $r$ متغیر شعاعی و $x$ غیر شعاعی است. آیا تنظیم بالا امکان پذیر است؟ ممنون از وقتی که گذاشتید. \------------------- **به روز رسانی** \--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- سوراخ، متریک را همانطور که در بالا نشان داده شده در نظر می گیریم. شاید بتوان سوال من را به این مورد تغییر داد: به شرطی که فضازمان پایدار از نظر کروی متقارن باشد، اگر همه میدان‌های ماده که با سیاه‌چاله در این فضازمان جفت می‌شوند باید تقارن $SO(2)$ داشته باشند، و این ویژگی برابر است که همه مواد فیلدها متغیر فضایی غیر رادیکال را ندارند؟
آیا ممکن است یک میدان ماده به مختصات فضایی غیر شعاعی در فضازمان با تقارن کروی وابسته باشد؟
99372
من سعی می کنم نموداری را ترسیم کنم تا تفاوت حرکت پرتابه را در زمانی که مقاومت هوا دارد و زمانی که مقاومت در برابر هوا ندارد نشان دهد. جرم، $v_0$ و $\theta$ را ثابت می‌کنم و می‌توانم حرکت را با استفاده از فرمول‌ها رسم کنم. $$x=v_0t\cos \theta، $$ $$y=v_0t\sin \theta -\frac12 g t^2. $$ چگونه حرکت پرتابه را با مقاومت هوا ترسیم کنم؟
چگونه مختصات $(x,y)$ حرکت پرتابه (با مقاومت هوا) را ترسیم کنیم؟
128376
چه ویژگی در اسپاگتی از الکترون‌های درهم‌تنیده، که کدام دو جفت الکترون درهم‌تنیده مربوطه هستند، کمک می‌کند، زیرا بدیهی است که ویژگی دیگری غیر از بار یا اسپین وجود دارد که آنها را در هم می‌پیچد. وقتی بارها از هم جدا می‌شوند، احتمالاً نیروی میدانی وجود دارد. بین آنها ایجاد شده است. همچنین ارتباط «ویژگی‌های اسپین» بین الکترون‌های درهم‌تنیده دور وجود دارد، آیا ممکن است این به نوسان در خطوط نیرو (اعم از مغناطیسی یا دی‌الکتریک) مرتبط باشد؟ این ممکن است غیرقابل پاسخ باشد، زیرا دستکاری سیگنال های انتقال آنی به عنوان ارتعاشات در خطوط نیرو بین الکترون های درهم تنیده، شایسته نوبل است، و من انتظار دارم که هیچ نوبلیستی در اینجا وجود نداشته باشد، فقط متفکرانی. .
الکترون های درهم تنیده
91085
خوب، پس این من را کمی گیج می کند. چگونه می توانم زمان لازم برای خنک شدن یک جسم سیاه کامل را از دمای اولیه $T$ تا دمای تعادل محاسبه کنم (مثلاً 3K برای فضا)؟ من می دانم که $$\frac{P}{A}=\sigma T^4,$$، اما من در گرفتن $t$ از آنجا گیر کرده ام.
زمان خنک کننده تابشی برای یک جسم سیاه
11675
گفته شده است که الکترون نمایش بنیادی گروه پوانکر است، تنها با دو مشاهده پذیر متحرک $( \sigma , p_{\mu})$. این سوال مربوط به چیزی است که معمولاً _قوانین ابرانتخابی_ نامیده می‌شود، چیزی که نمی‌دانم چرا حالت‌هایی که برهم‌نهی‌های $C$ مختلف هستند مانند $e + \overline{e}$ (و الکترون و یک برهم‌نهی پوزیترون) سرکوب می‌شوند و چگونه. در مورد برهم نهی هایی مانند $e + \mu$ (یک الکترون و یک میون) چطور؟ و در نهایت، چرا طعم های نوترینو متفاوت است و از این نظر می توان به صورت برهم نهفته مخلوط کرد؟ در مورد برهم نهی ذرات با جرم متفاوت چطور؟ مکانیسم های پذیرفته شده در حال حاضر برای این سرکوب چیست؟ آیا جایگزین های دیگری ارزش پیگیری وجود دارد؟ آیا امپدانس‌های ناهمدوسی بالا در برخی از ترکیب‌های حالت وجود دارد که باعث می‌شود آنها سریع‌تر از سایرین جدا شوند یا ** اساساً** سرکوب شده‌اند؟
چرا برهم نهی های خاصی از حالات کوانتومی سرکوب می شوند؟
64810
من در تعیین توزیع وابسته به انرژی ماکسول- بولتزمن کمی مشکل دارم. طبق کتاب من (اشکرافت و مرمین) آنها توزیع وابسته به سرعت را به صورت زیر می نویسند: $${{f}_{MB}}\left( \mathbf{v} \right)=n{{\left( \frac{m {2\pi {{k}_{B}}T} \right)}^{3/2}}{{e}^{-m{{v}^{2}}/2{{k}_{B}}T}}، $$ جایی که $n = N /V.$ اما چگونه می توانم متغیرها را تغییر دهم تا به انرژی ($\epsilon$) وابسته شود؟ عبارت در حالت نمایی، $-\frac{mv^{2}}{2k_{B}T}$، باید بتوانم سوئیچ $\epsilon = \frac{mv^{2}}{2} را ایجاد کنم. $ تا من $e^{-\frac{\epsilon}{k_{B}T}}$ را دریافت کنم، اما کاملاً مطمئن هستم که این تنها کاری نیست که باید انجام دهم تا آن را وابسته به انرژی کنم. $(f_{MB}(\epsilon))$، یا من اشتباه می کنم؟
توزیع ماکسول-بولتزمن وابسته به انرژی
126741
استدلال من به شرح زیر است (با استفاده از واحدهای گوسی): از قانون دوم شروع کنید: $$dU=TdS+dW، $$ که در آن $dW$ کار انجام شده توسط میدان مغناطیسی است. برای استخراج $dW$، یک شیر برقی با جریان $I$ و ولتاژ $V$ در نظر می گیریم: $$dW=I\cdot V\cdot dt، $$ با $$\begin{align} V&=\frac{N} {c}\cdot\frac{d(B\cdot A)}{dt} \qquad &&\text{(قانون فارادی)} \\\ I&=\frac{c}{4\pi}\cdot\frac{H}{n}. \qquad &&\text{(قانون آمپر)} \end{align}$$ اکنون $I$ و $V$ را در $dW$ وصل کنید. $$dW=\frac{1}{4\pi}\cdot HdB.$$ به دست می‌آوریم از آنجایی که $B=H+4 \pi M$، اگر انرژی میدان مغناطیسی خود را حذف کنیم، $$dW را پیدا می‌کنیم. =HdM.$$ بنابراین قانون دوم $$dU=TdS+HdM است.$$ برای انرژی آزاد هلمهولتز $$F=U-TS \Rightarrow داریم dF=-SdT+HdM.$$ به طور مشابه، برای انرژی آزاد گیبس: $$G=F-HM \Rightarrow dG=-SdT-MdH.$$ در آزمایش، ما $T$ و $H$ را کنترل می کنیم، بنابراین در هر $T$ و $H$ داده شود، سیستم باید انرژی رایگان گیبس $G$ را به حداقل برساند. بنابراین انرژی ما برای ابررسانا در میدان مغناطیسی باید انرژی آزاد گیبس باشد. سوال اینجاست که چرا کتاب‌های درسی معروف ابررسانا (مانند تینکام، اشمیت و دو جنس) از انرژی رایگان هلمهولتز F$ به جای G$ استفاده می‌کنند؟ برای من منطقی نیست که $F$ را به جای $G$ به حداقل برسانم (به عنوان مثال در استخراج معادلات GL با استفاده از روش تغییر).
از چه نوع انرژی آزاد برای ابررسانا در میدان مغناطیسی استفاده می کنیم؟
16160
از نقطه نظر ریاضی، به نظر می‌رسد که تفاوت بین تکانه و $mv$ و انرژی جنبشی $\frac{1}{2} m v^2$ چیست. حالا مشکل من این است: فرض کنید می خواهید کسی را بدون ذکر فرمول توضیح دهید که تکانه چیست و انرژی جنبشی چیست. چگونه این کار را انجام دهیم تا مشخص شود که تفاوت بین این دو مقدار چیست؟ من فکر می کنم از فیزیک اساساً می توان تفاوت های زیر را فهرست کرد: 1. تکانه یک جهت دارد، انرژی جنبشی ندارد 2. تکانه حفظ می شود، انرژی جنبشی نه (اما انرژی است) 3. تکانه به سرعت به صورت خطی بستگی دارد، انرژی جنبشی به طور درجه دوم به سرعت بستگی دارد. من فکر می‌کنم توضیح دو نکته اول با استفاده از زبان روزمره، بدون اشاره به فرمول‌ها نسبتاً آسان است. با این حال آیا راه خوبی برای نشان دادن نکته 3 وجود دارد؟
تفاوت بین تکانه و انرژی جنبشی
52799
من در حال کار بر روی کتاب تقارن آینه ای از موسسه ریاضی Clay بودم. در بخش 10.4 به مدل سیگمای فوق متقارن می پردازد. این نتیجه نمی گیرد که چگونه عمل تحت تغییرات تغییر نمی کند. من سخت تلاش می کنم، اما در چند جا گیر کردم. آیا کسی مرجعی برای چنین محاسباتی دارد؟ لاگرانژ و تنوع در تصویر زیر آورده شده است. ![لاگرانژی را داده ام، اگر کسی نسخه نرم کتاب را نداشته باشد.](http://i.stack.imgur.com/mu6Ta.jpg)
مدل سیگما فوق متقارن
96281
با خواندن صفحه اول فصل 8 سردنیکی می‌خوانیم: > برای استفاده از ترفند $\epsilon$، $H_0$ را در $1-i\epsilon$ ضرب می‌کنیم. نتایج > معادل جایگزینی $m^2$ با $m^2-i\epsilon$ است. اکنون، همیلتونی ما $H_0=\frac{1}{2}\Pi^2+\frac{1}{2}(\nabla\phi)^2+\frac{1}{2}m^2\ است phi^2$ بنابراین جایگزینی را که او پیشنهاد می کند ($m^2\to{}m^2-i\epsilon$) داشته باشیم $H_0(1-i\epsilon)=\frac{1}{2}\Pi^2+\frac{1}{2}(\nabla\phi)^2+\frac{1}{2}m^ 2\phi^2-\frac{i\epsilon}{2}\phi^2$ در حالی که از سوی دیگر، در واقعیت $H_0(1-i\epsilon)=\frac{1}{2}\Pi^2+\frac{1}{2}(\nabla\phi)^2+\frac{1}{2}m^ 2\phi^2-\fr ac{i\epsilon}{2}\Pi^2-\frac{i\epsilon}{2}(\nabla\phi)^2-\frac{i\epsilon}{2}m^2\phi^2 $ و ما می بینیم که هر دو شرط موافق نیستند. چگونه هر دو عبارت می توانند معادل باشند؟
کتاب سردنیکی فصل 8
62912
من سعی کردم QM را یاد بگیرم و خوب پیش رفت (همه تا نوسانگر هارمونیک) تا زمانی که مجبور شدم با فرمالیسم روبرو شوم: 1. ** فضای هیلبرت-** به عنوان یک تازه کار در QM بسیار ناراحت هستم که در هیچ یک از کتاب های من خوانده‌ام **دلایل** استفاده از فضای هیلبرت $\mathcal H$ را در وهله اول پیدا کردم و سپس یک توضیح هندسی کامل** از این فضا و نحوه ساختن این فضا از $\mathbb R$. برای فضای دوگانه $\mathcal H_d$ نیز به همین صورت است. از کجا می توانم این را تهیه کنم؟ هر نویسنده ای این موضوع را با بمباران تازه کارها با مجموعه ای از قوانین برای $\mathcal H, \mathcal H_d$ شروع می کند که من نمی توانم به آنها اعتماد کنم و این فقط **آموزش بیهوده** است. 2. **نماد دیراک** ... چون من فضای هیلبرت را درک نمی کنم، نمی فهمم که اجازه دارم با کت های $|~ \rangle$ و سوتین $\langle~ |$ چه کاری انجام دهم و به عنوان مثال: * چرا باید یک عملگر در سمت چپ kets $| بنویسیم \hat{A} ​​\psi\rangle = \hat{A}|\psi\rangle$ اما برای سوتین‌ها برعکس است (در سمت راست می‌نویسیم) $\langle \hat{A} ​​\psi| = \langle \psi|\hat{A}$. * چرا می توانیم یک ثابت را از kets $| فاکتور کنیم a\psi \rangle = a |\psi \rangle$ و ما فقط می‌توانیم مزدوج پیچیده را از سوتین‌ها فاکتور کنیم $\langle a \psi | = a^* \langle \psi |$. 3. ** چیزهای Hermitean ** (که من حتی نمی دانم معنی آن چیست زیرا نام های زیادی دارد که من را کاملاً گیج می کند - نویسندگان باید واقعاً شروع به نوشتن به یک زبان یکپارچه کنند (1 کلمه 1 معنی) در غیر این صورت یک کلمه بزرگ است به عنوان مثال اینجا را به هم بزنید. $A^*,A^{*T},A^{T*},A^\dagger,A^+, A^H$ $\rightarrow$ **این منجر به سردرگمی می‌شود**). به نظر من $A^\dagger$ تا کنون بیشترین پراکندگی را در QM دارد، اما $A^{*T}$ دلیل بسیار بیشتری دارد. 4. **و در نهایت من به همه موارد بالا نیاز دارم تا فقط این یک خط را بفهمم**: $a a^\dagger = n$. من با این موضوع در موضوع دیگرم روبرو شدم، جایی که سعی کردم یک نوسان ساز هارمونیک را برای خودم توضیح دهم. چگونه باید این را باور کنم؟ خوب @Eugene B یک پروف ارائه کرد اما من آن را متوجه نشدم... پروف این بود: * * * _طبق تعریف،_ \begin{equation} \hat{a}^\dagger \left| n \right\rangle = \sqrt{n + 1} \left| n + 1 \right\rangle , \end{equation} \begin{equation} \hat{a} \left| n \right\rangle = \sqrt{n} \left| n - 1 \right\rangle , \end{equation} _where $\left| n \right\rangle$ حالت ویژه عملگرهای ایجاد و نابودی و همچنین همیلتونی است (به دلیل این که آنها رفت و آمد می کنند - تکلیف برای اثبات)._ _Now_ \begin{equation} \hat{a}^\dagger \کلاه{a} \چپ| n \right\rangle = \hat{a}^\dagger \sqrt{n} \left| n - 1 \right\rangle = \sqrt{n} \sqrt{n} \left| n \راست\رنگ = n \چپ| n \right\rangle , \end{equation} _بنابراین نتیجه بگیرید که مقدار ویژه یک عملگر اعداد، $\hat{N}$، فقط $n$ است..._ * * * من معنی تعاریف را نمی فهمم برای $a$ و $a^\dagger$ و حتی اگر این کار را انجام دادم، چگونه خط بالا می تواند درست باشد؟ \begin{معادله} \hat{a}^\dagger\hat{a} \left| n \right\rangle = \hat{a}^\dagger \sqrt{n} \left| n - 1 \right\rangle = \sqrt{n} \sqrt{n} \left| n \راست\رنگ = n \چپ| n \right\rangle , \end{equation} اگر این معادله را کمی تغییر دهم و از $|\psi\rangle$ به جای $|n\rangle$ استفاده کنم، نتیجه متفاوتی می‌گیرم و نمی‌توانم نتیجه‌گیری کنم. که $a a^\dagger = n$. ** داستان طولانی من کاملاً گیج هستم و برای درک این موضوع به راهنمایی نیاز دارم. بهترین کتاب برای من هر کتابی با توضیح هندسی فضای هیلبرت است... آیا وجود دارد؟**
فرمالیسم QM یک سردرگمی بزرگ است - عدم توضیح هندسی با تصاویر
69792
عناصر مداری کلاسیک مدار یک فضاپیما به دور سیاره ای که زمین نیست، مثلاً زهره، به من داده شده است. من فرض می‌کنم آن‌ها به یک چارچوب مرجع ارجاع می‌شوند که صفحه اصلی آن خط استوای سیاره است، اما **جهت اصلی آن کدام است**؟ من بین دو گزینه مردد هستم: یا تقاطع صفحه مدار _با دایره_البروج_، یا تقاطع صفحه مدار _با استوای زمین J2000_. در حالی که گزینه‌های ecliptic به نظر من معقول‌تر به نظر می‌رسند، من اسناد زیادی را در اینترنت مطالعه کرده‌ام، اما یا همه آنها به زمین فکر می‌کنند (مثلا ویکی‌پدیا) یا یک قرارداد ضمنی وجود دارد که من از قلم افتاده‌ام. مسئله این است که اگر به عنوان مثال من فقط حرکت فضاپیمای خود را در اطراف جاذبه اصلی خود (زهره) تجزیه و تحلیل کنم، مهم نیست، اما وقتی می خواهم از دیدگاه بین سیاره ای به آن نگاه کنم، فکر می کنم به این اطلاعات نیاز دارم.
جهت اولیه در چارچوب مرجع استوایی سیاره محور
66489
اجازه دهید 2 انتگرال واگرا باشد $$ \int_{0}^{\infty}\frac{p^{3}dp}{(p^{2}+m^{2})^{2}}= A $$ $$ \int_{0}^{\infty}\frac{dp}{p(p+q)^{2}}=B $$ B یک واگرا به عنوان $ p \ به 0 $ دارد، اما می توانم از تغییر استفاده کنم از متغیر $ xu=1 $ بنابراین برای B ما $$ \int_{0}^{\infty} \frac{udu}{(1+uq)^{2}}=B $$ داریم بنابراین اکنون این انتگرال B دارای یک واگرایی لگاریتمی، در این مورد کافی است اگر انتگرال $ \int_{0}^{\infty}\frac{dx}{x+1} $ را جمع و تفریق کنیم تا منظم شود. آیا استدلال من صحیح است؟
آیا این واگرایی های IR و UV برابر هستند؟
123248
به نظر می‌رسد که ما اثراتی را به ذرات نسبت می‌دهیم، اما چرا به نظر می‌رسد که سعی نمی‌کنیم به این سؤال پاسخ دهیم: چگونه این تأثیر را دارد؟ برای مثال، در مدل‌سازی اتم هیدروژن با مکانیک کوانتومی، به سادگی فرض می‌شود که همیلتونین حاوی پتانسیل کولن است که نیروی بین پروتون و الکترون را توصیف می‌کند. آیا می توانیم منشأ آن نیرو را با QM بفهمیم؟
رویکرد مکانیکی به مکانیک کوانتومی
12094
قضیه نوتر باعث ایجاد کمیت هایی می شود که در طول زمان حفظ می شوند. اما آیا این باعث ایجاد مقادیری نیز می شود که در فضا حفظ می شوند؟
آیا قضیه نوتر نیز باعث ایجاد کمیت های حفظ شده در فضا می شود؟
80519
در لاندو، ماتریس چگالی لیفشیتز مکانیک کوانتومی (نظریه غیر نسبیتی) به شکل $$\rho(x,x^\prime)=\int\Psi(q,x)\Psi^\ast(q) داده شده است. ,x^\prime)\text{d}q,$$ که $x$ مجموعه مختصات سیستم داخلی و $q$ مجموعه مختصات برای سیستم بیرونی است. من سعی می کنم آن را به صورت انتزاعی (بدون بازنمایی) برای عملگر چگالی بازنویسی کنم، یعنی با استفاده از این واقعیت که $\Psi(q,x)=\left<q,x\middle|\Psi\right>$ و $\Psi ^\ast(q,x^\prime)=\left<\Psi\middle|q,x^\prime\right>$. به نظر می رسد که $\left|q,x\right>=\left|q\right>\otimes\left|x\right>$ وجود دارد. در عین حال، همانطور که LL می گوید، $\Psi$ به طور کلی در حاصلضرب توابع $x$ و $q$ به تنهایی قرار نمی گیرد، که من تفسیر می کنم که $\left|\Psi\right>$ نمی تواند به عنوان حاصل ضرب تانسوری از دو بردار در زیرفضای فرعی که با $\left|q\right>$ و توسط $\left|x\right>$ پوشانده شده است، نوشته شود. بنابراین، آنچه من سعی می کنم: $$\rho(x,x^\prime)=\int\Psi(q,x)\Psi^\ast(q,x^\prime)\text{d}q=\int\left<q,x \vفانتوم{^\pr ime}\middle|\Psi\right>\left<\Psi\middle|q,x^\prime\right>\text{d}q=\int\left.\left(\left<q \vphantom{^\prime}\right|\otimes\left<x\vphantom{^\prime}\right|\right)\middle|\Psi\right>\left<\Psi\middle|\left(\چپ |q\right>\otimes\left|x^\prime\right>\right)\right.\text{d}q$$ واضح است که نتیجه در اینجا باید یک اسکالر بسته به $x$ و $x^\prime$ باشد، همانطور که انتظار می رود، اما این تنها نمایشی از عملگر چگالی است. بنابراین می‌خواهم به نحوی از شر $\left|x^\prime\right>$ و $\left<x\right|$ خلاص شوم، اما هیچ ایده‌ای در مورد چگونگی گسترش محصولات تانسور در پرانتز ندارم. بنابراین، سوال من: چگونه می توان عبارتی را که به دست آوردم ساده تر کرد و به شکل بدون بازنمایی انتزاعی بازنویسی کرد؟ **ویرایش:** متوجه شدم که اگر همه چیز را در $\left|x\vphantom{^\prime}\right>$ در سمت چپ و $\left<x^\ ضرب کنم می‌توانم عبارتی برای _operator_ بدست بیاورم. prime\right|$ در سمت راست و سپس روی $x$ و $x^\prime$: $$\hat ادغام کنید \rho=\int\left|x\vphantom{^\prime}\right>\left.\left(\left<q\vphantom{^\prime}\right|\otimes\left<x\vphantom{^\ prime}\right|\right)\middle|\Psi\right>\lef t<\Psi\middle|\left(\left|q\vphantom{^\prime}\right>\otimes\left|x^\prime\right>\right)\right.\left<x^\prime\ راست|\text{d}q\,\text{d}x\,\text{d}x^\prime$$ هنوز هم این رضایت بخش نیست زیرا من باید مبنای ساختگی $\left.\middle| x\right>$. بنابراین، سوالی که باقی می ماند: چگونه می توانم نیاز به ساختگی $\left.\middle| را برطرف کنم x\right>$ اساس؟ اساساً به نظر می رسد من به روشی برای تعریف عملگر نیاز دارم (که ماتریس آن در ابعاد محدود غیر مستطیلی است): $$\hat q=\int\left(\left|q\right>\otimes\left|x\right >\right)\left<x\right|\text{d}x,$$ اما بدون معرفی $\left.\middle|x\right>$. * * *
فرم برداری انتزاعی برای انتگرال توابع موج در زیرفضا
12322
قضیه گلفاند-یاگلوم چیست؟ من شنیده ام که برای محاسبه تعیین کننده های تابعی با حل مسئله مقدار اولیه به شکل $Hy(x)-zy(x)=0$ با $y(0)=0$ و $y'(0)= استفاده می شود. 1 دلار در اینجا $H$ همیلتون و $z$ یک پارامتر واقعی است. به همین سادگی است؟ اگر $H$ یک همیلتونی است، آیا می توانم از تقریب WKB برای حل مسئله مقدار اولیه و معتبر بودن برای $z$ big استفاده کنم؟
قضیه Gelfand-Yaglom برای تعیین کننده های تابعی
99373
1. با توجه به دو جریان AC با شدت یکسان، به عنوان مثال 20 میلی آمپر، اما فرکانس متفاوت، 60 هرتز و 20 مگاهرتز، کدام یک بیشتر احتمال دارد به قلب برسد؟ 2. من در مورد اثر پوستی و اینکه چگونه جریان روی سطح یک هادی جریان می یابد خوانده ام. آیا این در مورد بدن انسان مرده در این زمینه خاص صدق می کند؟ 3. آیا فرکانس پایین به بدن مرده نفوذ می کند و به قلب می رسد و فرکانس بالا محدود به پوست می شود؟
تأثیر جریان متناوب فرکانس بالا در جسد تازه
62915
آیا کسی می تواند توضیح دهد که چه زمانی یک تکینگی مختصات و هندسی در فضا-زمان شوارتزشیلد با عنصر $$ بوجود می آید؟ ds^{2}~=~(1-\frac{2GM}{r})(dt)^{2}-(1-\frac{2GM}{r})^{-1}(dr)^{ 2}-r^{2}(d\theta)^{2}-(r^{2}\sin^{2}\theta)(d\theta)^{2}$$
تکینگی ها در فضا-زمان شوارتزچایلد
52794
سناریوی معروف: یک شکارچی سعی دارد به میمونی که از درخت آویزان شده است شلیک کند. با این حال، این سوال به پریدن میمون از درخت یا تلاش برای فرار اشاره نمی کند. (شکارچی از یک تفنگ آرام بخش استفاده می کند، بنابراین حدس می زنم که صدا شنیده نمی شود.) ما فقط دو چیز را می دانیم: 1) ارتفاعی که میمون در آن آویزان است. 2) فاصله میمون از شکارچی. (شکارچی اسلحه خود را مستقیماً به سمت میمون نشانه می گیرد.) من آن را با استفاده از این روش حل کرده ام: حل برای سرعت اولیه مورد نیاز برای پرتاب یک پرتابه به مقصد معین در ارتفاعی متفاوت آیا این مناسب است یا چیزی را از دست می دهم؟ چرا پاسخ $d\، \text{tan}\، \theta + h$ مخرج دارد؟ من $d\، \text{tan}\، \theta- h=0$ را در مخرج می‌گیرم! آیا مخرج = $0 به سادگی به این معنی است که امکان پذیر نیست؟ به عبارت دیگر، اگر گلوله به میمون اصابت کند، آیا میمون باید بیفتد؟
میمون و درخت - حرکت پرتابه
4343
من یک سری اندازه گیری دما و رطوبت نسبی (RH)، همراه با داده های ثبت پشه را دارم. از آنجایی که پشه ها به خشک شدن حساس هستند، منطقی است که RH ممکن است در پیش بینی فعالیت آنها مفید باشد. اما اخیراً مقداری به نام کمبود اشباع یا کمبود فشار بخار شنیدم که به خوبی با تبخیر و تعرق در برگ‌های گیاه همبستگی دارد. آیا درست است که بگوییم کمبود اشباع «خشکی درک شده» یا «قدرت خشک کردن» هوا است؟ آیا می توان کسری اشباع را مستقیماً از دما و RH محاسبه کرد؟ آیا به ارتفاع، فشار هوا یا هر چیز دیگری بستگی دارد (همه اندازه گیری ها کمتر از 600 متر از سطح دریا هستند). چگونه آن را محاسبه کنیم؟ من دو روش آنلاین پیدا کرده ام که نتایج بسیار متفاوتی را ارائه می دهد.
چگونه می توانم کسری فشار بخار را از دما و رطوبت نسبی محاسبه کنم؟
54827
همانطور که یک شبکه متقابل برای یک کریستال مشخص به دست می آوریم، می بینیم که مقادیر گسسته بردار موج مجاز است، اما یک طیف بردار موج فونون یک پیوستار است. آیا رابطه ای بین بردار موج متقابل و بردار موج فونون وجود دارد؟
شبکه متقابل و فونون
10789
_چند وقت پیش نزدیک تابلوی هالیوود در لس آنجلس پیاده روی می کردم. وقتی به تابلو رسیدم، متوجه شدم که حصارکشی شده است. با چندین علامت و یک دوربین امنیتی که نوید اجرای سریع را می دهد. همانطور که داشتم به احتمال بلوف بودن آن فکر می کردم، با این علامت برخورد کردم._ ![Sign](http://i.stack.imgur.com/ly75I.jpg) امواج رادیویی مانند اشعه ایکس یا اشعه گاما بنابراین، با فرض یک دوز خودسرانه زیاد، امواج رادیویی چگونه با بدن انسان تعامل دارند؟
اثرات نامطلوب امواج رادیویی قوی بر سلامتی
114160
در مورد فرآیندهای جوی، من می‌دانم که برای تبخیر آب با حرکت مولکول‌ها از هم دورتر، یعنی تغییر فاز از مایع به گاز، به انرژی نیاز است. سپس هوا قبل از سرد شدن و آزاد شدن گرمای نهان با متراکم شدن مولکول های آب به جو صعود می کند. اغلب گفته می شود که این یک انتقال حرارت مهم از سطح به اتمسفر است. من درک می کنم که گرمای نهان چگونه توسط مولکول های تبخیر شده (همرفت) منتقل می شود، اما دقیقا چگونه آزاد می شود؟ گاز رسانای ضعیفی برای گرما است، بنابراین نمی‌تواند از رسانایی به دمای پایین‌تر و مولکول‌های هوا کندتر حرکت کند. آیا به نوعی تشعشع می شود؟ این نمی تواند یک فرآیند آدیاباتیک باشد.
گرمای نهان تراکم
12090
من کمی با فیزیک پایه تولید نیروی آب بازی می کردم اما نمی توانم اعداد را درست به دست بیاورم. فرض کنید یک آسیاب بادی گذاشتم که آب را به مخزن آبی در بالای خانه من پمپاژ می کند، سپس نوعی لوله را با ژنراتور وصل می کنم و شروع به تخلیه مخزن می کنم. چقدر توان الکتریکی (کیلووات ساعت) می توانم از مخزن آبی با اندازه $X\text{ m}^3$ که $Y\text{ m}$ بالای سطح زمین قرار دارد خارج کنم؟ فرمول ها چگونه به نظر می رسند؟ * * * بیایید اعدادی را روی این مشکل قرار دهیم و ببینیم به کجا می رسیم: فرض کنید مخزن $1\text{m}^3$ است و 10$\text{m}$ از زمین فاصله دارد تا آب سقوط $10\text{ m}$ به ژنراتور. بیایید ژنراتور را با یک شلنگ استاندارد باغبانی که قطر آن 1 اینچ است، با مساحت 2.54$\text{cm}/(2\pi) \sim 5.1\text{cm}^2$ وصل کنیم. و سپس حدس می‌زنم که یک ستون فشار آب 10$\text{m}$ دریافت کنیم که می‌تواند با مساحت به نیرویی که ارتفاع به سیستم وارد می‌کند تبدیل شود. چیزی شبیه گرانش زمین (9.82) * چگالی * ارتفاع = 9.82 * 1 * 10 ~ 98 نیوتن (???). و بعد شاید استفاده کنیم که بتوانیم آن فشار=نیرو/مساحت را پیدا کنیم، اما چگونه از فشار به انرژی حرکت کنیم؟ * * * از دیوید زاسلاوسکی برای مثال تشکر می کنم، و از نظر تئوری این بدان معناست که برای ذخیره 1 کیلووات ساعت به 40 متر مکعب در ارتفاع 10 متری نیاز دارم. این کم و بیش بدان معنی است که اگر کسی بخواهد چیزی شبیه به این را در زندگی واقعی بسازد، چیزها باید بسیار بزرگ باشند. همچنین از Fortunato برای نشان دادن مشکل عملی در استخراج انرژی تشکر می کنیم، و اینکه حتی شما هم به سختی می توانید اعداد بالا را بدست آورید، به هر حال می تواند ارزش تلاش را داشته باشد.
قدرت آب در مقیاس کوچک، چگونه حجم و ارتفاع آب به انرژی الکتریکی تبدیل می شود؟
82912
من یک سوال دارم: آیا اصل معادل و اثر لارمور به این معناست که ذره باردار باید موج الکترومغناطیسی بتاباند اگر در میدان گرانشی یکنواخت ساکن باشد (مثل اینکه روی سطح سیاره ای پرجرم است)؟ با تشکر
جاذبه و اثر لارمور
12324
من همیشه قوانین جابجایی نظریه کوانتومی را به صورت $[q,p] = i\hbar\delta _{ij}$ نوشته‌ام، اما به نظر می‌رسد که برخی افراد این را به صورت $[q^i,v_j]= \frac{ می‌نویسند. i\hbar}{M}\delta^i _{j}$ (.. این اغلب در زمینه گرفتن حد گروه گالیلی از گروه پوانکر انجام می شود... اگرچه من مطمئن نیستم کدام جنبه از آن است. آیا بر جنبه غیر نسبی یا غیر کوانتومی تأکید می کند؟..) * اما شکل دوم به نوعی از نظر ابعادی خوب به نظر نمی رسد. آیا من چیزی را از دست داده ام؟ در همین رشته، به نظر می‌رسد که عملگرها برای تقویت محدود توسط $v$ و توسط عملگر $exp(\frac{iK.v}{\hbar})$ و ترجمه محدود توسط $q$ انجام می‌شود. توسط اپراتور $exp(\frac{iMv.q}{\hbar})$ انجام می شود. (.. جایی که $v$، $q$ و $K$ همگی $3-بردار$ هستند..) * من می خواهم بدانم که چگونه موارد فوق منطقی است. دوباره بپرسم - آیا موارد فوق فقط حد غیر نسبیتی را می گیرند یا یک حد غیر کوانتومی نیز هستند؟
جابجایی عملگرها در نظریه کوانتومی
21694
اگر یک قالب مکعبی کاملاً متعادل و در نتیجه منصفانه داشته باشم، 3 وجه مجاور را جلا دهید (به طوری که ضریب اصطکاک آنها عملاً صفر باشد) و وجه های باقیمانده را زبر کنید (به طوری که ضریب اصطکاک آنها مثلاً یک باشد) اما در غیر این صورت، سطح را رها کنید. قالب هنوز کاملاً متعادل است، با فرض اینکه به طور معمول از آن استفاده شود، یعنی با پرتاب آن روی سطح افقی سرعت تصادفی و چرخش؟ به طور کلی تر، به غیر از تعادل (هندسه ماکرو و چگالی)، چه عواملی بر عادلانه بودن چند وجهی منظم استفاده شده به عنوان قالب تأثیر می گذارد؟
تأثیر عملیات سطحی بر تاس های منصفانه
21690
من سعی می کنم پدیده ای را که از مخزن آب خود در خانه متوجه شده ام بازسازی کنم. خوب پس ما یک پمپ چاه عمیق داریم که هر روز مخزن آب ما را پر می کند. اما همیشه هر بار که مخزن آب پر می شود یک اتفاق عجیب رخ می دهد. مخزن دارای یک خروجی است (در واقع فقط یک لوله از مخزن بیرون زده است) که در آن هنگام پر شدن مخزن، آب به بیرون می ریزد. این زمانی است که این پدیده اتفاق می افتد، وقتی پمپ آب را خاموش می کنیم، آب تا ساعت ها از آن لوله خروجی بیرون می ریزد! حتی اگر پمپ آب از قبل خاموش باشد، آب همچنان از آن لوله خروجی بیرون می ریزد. تنها روش ثابت شده برای جلوگیری از ریختن آب، باز کردن شیر آب در خانه به معنای استفاده از آب است. یک بار که در خانه تنها بودم و بعد از خاموش شدن پمپ آب شروع به ریختن کرد، ساعت 6 بعدازظهر بود، منتظر ماندم تا ببینم خود به خود متوقف می شود یا خیر. 2 ساعت صبر کردم، بالاخره حدود ساعت 8 شب مجبور شدم شیر آب را در خانه باز کنم تا آب نریزد. بنابراین این چیزی است که من امیدوار بودم انجام دهم. مامانم از قبض بالای برق شاکی بود. یکی از بالاترین مصرف برق ما پمپ آب است زیرا یک ساعت (کمتر یا بیشتر) طول می کشد تا آن مخزن با آب پر شود. و ما آن را دو بار در روز پر می کنیم زیرا یک اتاق را برای کسب و کار اجاره ای اداره می کنیم. من امیدوار بودم که بتوانم آن پدیده را بازسازی کنم و یک تانک (البته کوچکتر) بالای مخزن اصلی بسازم. سپس تنها کاری که باید انجام دهیم این است که مخزن جدید را مثلاً 15 دقیقه با آب پر کنیم و بگذاریم تمام روز آب را به مخزن اصلی بریزد. در اینجا پیوندی در نمودار مخزن آب ما آمده است. ![](http://img405.imageshack.us/img405/3294/watertankdiagram.jpg) امیدوارم کسی بتواند کمک کند. :)
من می خواهم پدیده ای را که از مخزن آب خود متوجه شده ام بازسازی کنم
27936
سوالی که من در کتابی با آن برخورد کردم این است: > بارهای سه نقطه‌ای $-q$,$-q$ و $2q$ روی رئوس یک مثلث متساوی الاضلاع با طول ضلع $d$ واحد قرار می‌گیرند. * چیست * *لحظه دوقطبی > ترکیب**؟ من یاد گرفته بودم که لحظه دوقطبی برای بارهای 2 نقطه ای فقط با قدر مساوی اما شخصیت متضاد تعریف می شود. من در مورد اینکه نویسنده از این عبارت به صورت پررنگ چه معنایی دارد، کمی مشکل دارم. پیشاپیش از شما متشکرم! ویرایش: من به تازگی متوجه شدم فیزیک نظری در اینجا ادغام شده است؛ اگر سوال به طور غیرقابل تحمل احمقانه است، صمیمانه عذرخواهی می کنم.
معنی عبارت لحظه دوقطبی ترکیب
65491
من این را در Scientific American خوانده ام: طبق نظریه میدان کوانتومی، همه ذرات زمان کمی را به عنوان ترکیبی از همه ذرات دیگر صرف می کنند آیا این درست است؟ چه مدت؟ و چگونه می توانند ترکیبی از همه ذرات دیگر در یک زمان باشند؟ آیا آنها در صورت امکان به صورت غیر عادی پاسخ دهید
نقل قول نظریه میدان کوانتومی
65496
من یک نکته دیگر در QM دارم که می خواهم روشن شود. فرض کنید $$\\{|n\rangle\\}$$ مجموعه‌ای از حالت‌های ویژه از $H$ همیلتونی و یک عملگر دیگر $\hat O$ است که مربوط به یک قابل مشاهده است. حالتی داریم $$|\psi\rangle=\sum_{n=1}^3 a_n |n\rangle$$ اگر اینطور باشد که $$\hat O|1\rangle=1,\,\,\ , \hat O|2\rangle=\hat O|3\rangle=-1$$ و اندازه گیری $O$ در زمان $t=0$ $-1$ را می دهد. سپس سیستم چگونه تکامل می‌یابد به عبارت دیگر، $$|\psi(t)\rangle$$ چیست؟ * * * من می دانم که $$|\psi(t)\rangle=\exp(-i\hat H t/\hbar)|\psi(0)\rangle$$ اما آیا به این معنی است که $$| \psi(t)\rangle=N(\exp(-i\hat E_1 t/\hbar)a_2|2\rangle+\exp(-i\hat E_3 t/\hbar)a_3|3\rangle)$$ با مقداری ثابت نرمال سازی در جلو؟ بنابراین ما هرگز نمی توانیم $|1\rangle$ را به عقب برگردانیم؟
تکامل زمانی یک حالت کوانتومی
12320
من تعجب می کنم در ساختار آشکارساز Homodyne با یک پرتو شکاف، چرا فاز پرتو ورودی به پرتو شکاف می تواند کونژوگه شود؟ منظور من برای مثال برای یک اپراتور پرتو ورودی **b** روی شکاف پرتو در خروجی آشکارساز homodyne، $$ y=j \left[ b \exp(i \phi) - b \exp(-i \phi) خواهیم داشت. \right] $$ من نگران این هستم که بدانم چرا فاز پرتو فرودی یا فی را می‌توان با هم ترکیب کرد؟ هر گونه نظر در مورد این مفهوم بسیار قدردانی خواهد شد.
جداسازی مربعات در آشکارساز هموداین
21691
چگونه می توانید اثر اتساع زمانی تجربه شده توسط مسافری را که با سرعت نسبتاً کم سفر می کند محاسبه کنید؟ به طور خاص، مسافری که با سرعت نور برابر با 0.0007$ (سرعت نور) در حال حرکت از زمین تا مشتری (با فرض سرعت ثابت خط مستقیم) طول می‌کشد، چقدر اتساع زمانی را تجربه می‌کند. به ناظر (روی زمین)؟ آیا تفاوت (زمانی که مسافر برگشت و ساعت ها مقایسه شد) بر حسب دقیقه، ساعت، روز یا هفته اندازه گیری می شود؟
اتساع زمان تقریبی در سرعت موشک
91938
در QFT، VEV یک فیلد $\psi$ را به صورت $\langle0|\psi|0\rangle$ می نویسد. اما همانطور که متوجه شدم، فیلدهای QFT عملگر نیستند، بلکه فقط برخی از توابع هستند که ما از آنها برای محاسبه مقاطع استفاده می کنیم. منظور از braket کردن آن به گونه ای است که گویی $\psi$ یک عملگر است؟ (ویرایش: یک میدان در QFT نیز حل معادله حرکت است، البته.)
مقدار انتظار خلاء در QFT
121839
در نظریه ریسمان، نظریه میدان دو بعدی را در صفحه جهان ریسمان کمیت می کنیم. من یک سوال در مورد این نوع کوانتیزه کردن نظریه ریسمان دارم: آیا برای نظریه ذرات نقطه مانند نظریه مشابهی داشتیم، یعنی نظریه کلاسیک را در خط جهانی کمی می کنیم، سپس مکانیک کوانتومی معمول را به دست می آوریم؟ اگر نظریه ریسمان نظریه میدان کوانتومی دوبعدی در صفحه جهانی آن باشد، پس عملگر تکانه چه چیزی را اندازه گیری می کند؟ آیا تکانه مورد انتظار را از زمان اولیه تا زمان نهایی که توسط صفحه جهانی نمایش داده می شود اندازه گیری می کند (زیرا معمولا اپراتور لحظه ای لحظه لحظه ذره را در زمان مشخصی اندازه گیری می کند)؟
چرا نظریه ریسمان یک نظریه میدان کوانتومی دوبعدی (کنفرم) در صفحه جهانی خود است؟
12093
می خواهم بدانم آیا در نسبیت عام مسائل ریاضی باز وجود دارد که از نظر فیزیک مهم هستند؟ منظورم این است که آیا چیزی وجود دارد که برای داشتن پایه های محکم هنوز نیاز به توجیه ریاضی دارد؟ لطفا به من بگویید. با تشکر **ویرایش:** همین سوال در math.SE مطرح شد (و از منظر ریاضی به آن پاسخ داده شد).
مسائل باز در نسبیت عام
10782
اگر ناظری با سرعت نزدیک به نور به دور یک نقطه بچرخد، جهان را تحت چه نوع انقباض طولی مشاهده می کند؟
انقباض طول در قاب چرخان؟
95713
درک من این است که تلاطم ایجاد شده در اثر پرواز هواپیما دارای مناطق کم فشار با دمای پایین است که باعث می شود مولکول های آب متراکم شوند و مه ایجاد کنند. سوال من در مورد عواملی است که تعیین کننده مدت ماندگاری تراکم در هوا است. من فرض می‌کنم که رطوبت کم، برش باد زیاد، دمای بالا و نور مستقیم خورشید باعث می‌شود مسیر مه سریع‌تر از بین برود. هر کدام از این عوامل چقدر اهمیت دارند؟ آیا خواص آیرودینامیکی هواپیما تاثیری دارد؟ آیا عوامل مهم دیگری وجود دارد؟ این سوال مرتبط است اما یکسان نیست
چه عواملی تعیین می کند که چگالش هواپیما چقدر در هوا باقی می ماند؟
5901
بنابراین من نمی دانم که آیا ساخت لیزر در خانه چگونه امکان پذیر است؟ قدرتمند برای ذوب آجر.
چگونه در گاراژ لیزر بسازیم؟
81163
در تعیین شکل منیسک، باید انرژی در واحد طول را در جهت عمود بر سطح مقطع مینیسک به حداقل برسانیم: $$\frac{E}{L}=\int^L_0 dx [\gamma \ sqrt{1+(\partial_x h)^2}+\frac{1}{2}\Delta\rho g h^2]$$ where $h(x)$ ارتفاع مینیسک در $x$، $\gamma$ ضریب کشش سطحی و $\Delta\rho$ تفاوت بین چگالی سیال و بخار بالای آن است. من درک می کنم که اولین اصطلاح از کجا می آید -- این سهم انرژی به دلیل کشش سطحی است. اما من نمی فهمم که ترم دوم چگونه به دست می آید. به نظر می رسد سهم انرژی پتانسیل گرانشی است، اما نمی دانم چگونه به این شکل دقیق رسیده است. به طور خاص، من نمی فهمم که چرا $h$ مربع است. متشکرم.
اصول تنوع: منیسک
12321
نوارهای لاستیکی ساده و در عین حال بسیار مفید هستند. نوارهای لاستیکی قدیمی (5 ساله؟) شکننده می شوند؟ چرا اینطور است؟
آیا راهی برای افزایش طول عمر باندهای لاستیکی وجود دارد؟
63357
اخیراً ویدیوهای مختلفی را دیده ام که اثر موج آونگ را نشان می دهد. همه ویدیوهایی که من پیدا کردم دارای الگویی هستند که هر $60\mathrm{s}$ تکرار می شود. من سعی می کنم رابطه بین دوره الگوی کلی و تفاوت طول بین هر یک از آونگ ها را بررسی کنم. از تقریب زاویه کوچک برای دوره یک آونگ ساده، برای هر آونگ با دوره $T$ داریم: $$T\approx2\pi\sqrt{\frac{L}{g}}، $$ Where $L $ طول آونگ و $g$ شتاب ناشی از گرانش است. اگر (مثلاً) آونگ‌های $n$ را با طول‌های $L,L+d,\dots,L+(n-1)d$ بگیریم، آنگاه الگو در یک نقطه $t$ تکرار می‌شود که تمام $\frac{t }{L}\in\mathbb{Z}^{*}$, $\frac{t}{L+d}\in\mathbb{Z}^{*}$, $\dots$, $\frac{t}{L+(n-1)d}\in\mathbb{Z}^{*}$. جایی که $\mathbb{Z}^{*}=\mathbb{N}\cup\\{0\\}$. با این حال، من مطمئن نیستم که چگونه یک رابطه مستقیم بین $t$، $d$ و $L$ ایجاد کنم. پیشاپیش ممنون
دوره موج آونگ
91001
من می‌دانم که چگونه توزیع‌های احتمال و مقادیر مورد انتظار و مانند آن را از حالت‌های کوانتومی محاسبه کنم، اما بسیاری از درمان‌های QM باعث می‌شود که تابع موج اساساً به این شکل به نظر برسد. به نظر من این شبیه به فرض وجود انرژی برای توصیف دما است: یک پدیده نوظهور در مقیاس بزرگ را به عنوان محوری در نظر بگیریم، فقط به این دلیل که ابتدا از آن آگاه بودیم. کدام جنبه از مکانیک کوانتومی طبیعی است که بگوییم احتمال و «عدم قطعیت» باید نقشی مرکزی داشته باشند؟ به طور خاص، من هیچ تناقضی یا چیزهای هستی‌شناختی غیرمعمولی نمی‌بینم که از تلقی یک تابع موج به‌عنوان یک موج ماده واقعی و قطعی در حال تکامل، همراه با فروپاشی ناشی از ملاحظات آمار کوانتومی در مقیاس بزرگ (موضوعی که مسلماً با آن آشنا نیستم) ایجاد شود. طبق معمول، احتمال صرفاً یک موضوع ناآگاهی است (یعنی وضعیت کوانتومی زیربنایی محیط/دستگاه اندازه گیری). اصول عدم قطعیت یک الزام آشکار برای هر نظریه موجی است، و مشاهده پذیرهای غیرقابل جابجایی به سادگی از این و این واقعیت ناشی می شوند که ما دیگر نمی توانیم وانمود کنیم که یک سیستم را اندازه گیری می کنیم و آن را دست نخورده باقی می گذاریم. اگر این درست باشد، من مطلقاً نمی دانم که چرا مردم در مورد پایه های کوانتومی گیج و تعارض دارند، به همین دلیل است که گمان می کنم چیزی را از دست داده ام. اگر اثرات موج ساده همان چیزی است که «غیر واقع‌گرایی» (و فقدان موقعیت مشخص، حرکت و غیره) به آن می‌رسد، دلیلی نمی‌بینم که کسی حتی از راه دور با آن ناخوشایند باشد. اکنون نمی‌خواهم سؤال مبهم/فلسفی به نظر برسد، بنابراین می‌خواهم اشاره کنم که به نتایج تجربی (gedanken یا موارد دیگر) یا استفاده از/اثبات در QM که این فرض را ایجاد می‌کند که توابع موج واقعاً هستند علاقه‌مندم. احتمال _about_ طبیعی، به جای اینکه چگالی احتمال به عنوان مدول فقط یک ویژگی باشد که توابع موج دارند.
کدام جنبه از مکانیک کوانتومی، احتمالات را مجبور می‌کند (به طور معمول، حداقل) مرکزی باشند؟
54820
در مکانیک کلاسیک، $F=ma$ به ما می گوید که چگونه یک سیستم را در زمان $t=t_0$ به $t=t_0+dt$ تکامل دهیم. در مکانیک کوانتومی، معادله شرودینگر دستور مشابهی را به ما می دهد. این معادلات به یک معنا کاملاً قطعی هستند. آیا این امکان وجود دارد که طبیعت فقط جبرگرا به نظر برسد، زیرا تنها زبانی که ما می‌دانیم چگونه فیزیک را بیان کنیم، ریاضی است (به ویژه معادلات)، که به نظر می‌رسد (برای توهین به آماردانان) به ویژه در توصیف سیستم‌های قطعی مناسب است؟ به عبارت دیگر، آیا قوانین تکامل زمانی ممکن است که هم غیر قطعی و هم قابل جعل باشند؟ اگر نه، آیا جبر گرایی قابل ابطال نیست؟
آیا می توانیم قانون دینامیکی فیزیک را بنویسیم که کاملاً غیر قطعی باشد؟
64769
اگر مفهوم رشته بدون جرم را برای نشان دادن این واقعیت معرفی کنیم که نیروی خالص روی یک رشته بدون جرم همیشه $0 خواهد بود، زیرا بدون جرم است. چگونه این رشته‌های بی‌جرم می‌توانند شتاب بگیرند وقتی نیرویی که بر آنها وارد می‌شود 0 دلار است. به عنوان مثال دو بلوک را در نظر بگیرید که توسط یک رشته بدون جرم به هم وصل شده اند، شما یک بلوک را فشار می دهید، بلوک دیگر شتاب می گیرد و رشته بدون جرم نیز همینطور. اما ریسمان بدون جرم هیچ نیروی خالصی ندارد. چگونه این پارادوکس را حل کنیم؟
پارادوکس رشته بدون جرم
21693
من می دانم که در نسبیت خاص، میدان های الکتریکی و مغناطیسی در چارچوب های مرجع مختلف با هم ترکیب می شوند، اما سوال من در مورد مکانیک کلاسیک است. برای من عجیب به نظر می رسد این است که قانون نیروی لورنتس دارای سرعت است، در مکانیک کلاسیک چندان معنی ندارد، و من فرض می کنم قانون نیروی لورنتس قبل از نسبیت خاص مشتق شده است. در مکانیک کلاسیک شتاب باید در همه فریم های مرجع یکسان باشد، بنابراین بیایید دو مثال بزنیم: 1. یک میدان مغناطیسی ثابت و یک ذره در حال حرکت است، اگر من با آن ذره حرکت کنم، به نظر من ثابت می شود که ثابت است. نباید هیچ میدان مغناطیسی روی آن عمل کند. پس چرا شتاب می گیرد؟ من فرض می‌کنم مشکل اینجاست که وجود یک میدان مغناطیسی ثابت در هر دو فریم غیرممکن است، اما مطمئن نیستم که چرا. 2. دو ذره باردار موازی با هم حرکت می کنند، یعنی سرعت یکسانی دارند، دوباره اگر من با ذرات با هم حرکت کنم به نظر من ثابت می شود که آنها ثابت هستند و نباید هیچ میدان مغناطیسی روی آنها تأثیر بگذارد. . من متوجه هستم که پاسخ واقعی استفاده از نسبیت خاص است، اما سوال من این است که لورنتز قبل از کشف نسبیت خاص چگونه به این موضوع فکر می کرد و چگونه این مشکل در مکانیک کلاسیک حل می شود؟ من فرض می‌کنم که این ارتباط با تعاریف میدان الکتریکی و میدان مغناطیسی نیز دارد.
قانون نیروی لورنتس در نسبیت نیوتنی
69797
مسئله دو ذره را فرض کنید، یعنی دو ذره با معادلات حرکتی به صورت زیر: $\ddot{x_i} = -\frac{1}{m_i}\frac{\partial}{\partial x_i}V(|x_1 - x_2|) $ از آنجایی که تکانه زاویه ای حفظ شده است (در مختصات نسبی)، می دانیم که دو ذره باید در یک صفحه حرکت کنند و از این رو می توانیم بنویسیم فاصله بین دو ذره به صورت زیر e_{\phi}$ حالا اگر بخواهم مقدار واقعی تکانه زاویه ای را محاسبه کنم، به نظر می رسد که با مشکل مواجه می شوم. اگر این کار را به روش زیر انجام دهم، مقدار مناسب را دریافت می کنم: $|L| = |\mu x \wedge \dot{x}| = \mu |(r e_r \wedge ( \dot{r}e_r + r \dot{\phi} e_{\phi}))| = \mu | r e_r \wedge r \dot{\phi} e_{\phi} | = \mu r^2 \dot{\phi} $ اما اگر این کار را به روش زیر انجام دهم درست نمی شود: $|L | = |\mu x \wedge \dot{x}| = \mu |x||\dot{x}|\sin(\theta) = \mu |x||\dot{x}| = \mu|r||\sqrt{\dot{r}^2 + r^2 \dot{\phi}^2}| $ جایی که من از فرمول $x$ و $\dot{x}$ استفاده کردم چرا این کار نمی کند؟ احساس می کنم یک چیز کاملاً بی اهمیت را در اینجا گم کرده ام، اما نمی توانم آن را پیدا کنم.
تکانه زاویه ای نسبی در مسئله دو ذره
123243
اگر من این دو جمله را بیان کنم: * نسبیت عام بسط نسبیت خاص است که گرانش را به حساب می آورد. * قانون گرانش نیوتن یک مورد خاص از نسبیت عام برای زمانی است که نیروی گرانش ضعیف است. اولاً آیا این اظهارات معتبر هستند؟ ثانیاً، آیا این به این معنی نیست که نسبیت خاص و قانون گرانش نیوتن یکی هستند؟ این منطقی نیست زیرا نسبیت خاص نباید گرانش را در نظر بگیرد. یا «نیروی گرانشی ضعیف» همانطور که در عبارت دوم آمده است به معنای «در غیاب گرانش» نیست؟
ارتباط بین نسبیت خاص و قانون گرانش نیوتن
99379
فیزیکدانان از شارهای میلی‌ثانیه‌ای استفاده می‌کنند، یعنی شارهای محاسبه‌شده در یک مقیاس زمانی بسیار کوتاه برای اندازه‌گیری شار ۱ ثانیه‌ای واقعی برای این grbs. اما برای انجام این کار، آنها باید شارهای میلی‌ثانیه‌ای را در ضریب ۱۰^۳ ضرب کنند. پس چرا به جای ثبت و استفاده از شار پیک واقعی 1 ثانیه ای که توسط آشکارسازها دریافت می شود، از شارهای میلی ثانیه ای برای تبدیل آنها به شارهای 1 ثانیه ای استفاده می کنند که بعداً می توانند درخشندگی را از آن استخراج کنند؟ در مورد دیگر پدیده‌های اخترفیزیکی با انرژی بالا که شامل بلازارها می‌شود، فیزیکدان‌ها از شار فوتون در ثانیه استفاده می‌کنند، اما در مورد GRBs اینطور نیست. بنابراین آیا شانسی وجود ندارد که درخشندگی حاصل از چنین شارهای میلی‌ثانیه‌ای تحت تأثیر برخی خطاها قرار گیرد؟
اندازه گیری درخشندگی انفجار پرتو گاما
53447
> سلامت - ایده جدید بحث برانگیز: اعصاب صدا را منتقل می کنند، نه الکتریسیته - توسط > رابرت روی بریت، ویرایشگر مدیر LiveScience ارسال شده: 14 مارس، 2007 ساعت 1:00 بعد از ظهر > ET Rendering یک غشای بیولوژیکی را در نقطه ذوب خود نشان می دهد. مولکول های سبز > مایع هستند و رنگ قرمز جامد هستند. مولکول های بی حس کننده تعداد نواحی قرمز را کاهش می دهند به طوری که پالس صدا دیگر نمی تواند سیگنال خود را منتقل کند. عصب بیهوش می شود. اعتبار: هایکو سیگر، دکتری. بر اساس یک مطالعه بحث برانگیز جدید که سعی دارد معمای طولانی مدت نحوه عملکرد داروهای بیهوشی را توضیح دهد، اعصاب نیلز بور، امواج صوتی را از طریق بدن شما منتقل می کنند، نه پالس های الکتریکی. کتاب‌های درسی می‌گویند که اعصاب از تکانه‌های الکتریکی برای انتقال سیگنال‌ها از مغز به نقطه عمل استفاده می‌کنند، چه برای تکان دادن انگشت یا چشمک زدن. توماس هایمبورگ، محقق دانشگاه کپنهاگ که تخصصش در تلاقی زیست‌شناسی و فیزیک است، می‌گوید: «اما برای ما به‌عنوان فیزیکدان، این نمی‌تواند توضیحی باشد». قوانین فیزیکی ترمودینامیک به ما می‌گویند که تکانه‌های الکتریکی هنگام حرکت در طول عصب باید گرما تولید کنند، اما آزمایش‌ها نشان می‌دهند که چنین گرمایی تولید نمی‌شود. چگونه باید بخوانم: > قوانین فیزیکی ترمودینامیک به ما می‌گویند که تکانه‌های الکتریکی **باید هنگام حرکت در طول عصب، گرما تولید کنند، اما آزمایش‌ها نشان می‌دهند که چنین گرمایی تولید نمی‌شود. ? من یاد گرفتم: اگر فقط انتقال سیگنال الکتریکی مقاومتی [که با یک مقاومت الکتریکی همراه است] انجام شود، انرژی الکتریکی در مقاومت مربوطه اتلاف می‌شود و در نتیجه گرما ایجاد می‌شود. اما همچنین، یاد گرفتم: اگر سیگنال صرفاً خازنی (مدار خازن‌های ایده‌آل) یا القایی (سیم‌پیچ‌های ایده‌آل) باشد، هیچ انرژی تلف نمی‌شود. در خازن ها و سلف های ایده آل، جریان و ولتاژ همیشه 90 درجه در فاز متفاوت است. بنابراین φ = 90 درجه. اگر جریان _I_ و ولتاژ _V_ باشد، اتلاف انرژی همیشه با: _I_ × _V_ × cosφ داده می شود و چون cos 90 درجه = 0، اتلاف 0 نیز هست. آیا صرفا خازنی یا القایی توضیح نمی دهد که چرا چنین گرمایی تولید نمی شود؟
قوانین فیزیکی ترمودینامیک به ما می گوید که تکانه های الکتریکی باید گرما تولید کنند؟
2951
حالت های صفر در تئوری میدان کوانتومی چیست و چه کاربردی دارند؟ یا کجا می توانم در مورد آنها مطالعه کنم؟ من هرگز نتوانستم یک مقدمه خوب در مورد این موضوع پیدا کنم. من به ویژه به حالت‌های صفر که در زمینه یانگ میلز، QCD و نظریه‌های مشابه QCD، در دمای صفر یا محدود ظاهر می‌شوند، علاقه‌مندم. شک من در مورد ماهیت این حالت‌های صفر در این نظریه‌ها است: آیا آنها پیکربندی‌های میدان خاصی هستند یا حالت‌های کوانتومی یا چیز دیگری؟ اساسا، من می خواهم بدانم اهمیت فیزیکی آنها چیست.
حالت های صفر چیست؟
99377
فرض کنید من یک کاتدی با تابع کاری 3eV و یک آند با پتانسیل 2 ولت بالای کاتد دارم. اگر فوتونی با انرژی 2eV به کاتد برخورد کند، چه اتفاقی می‌افتد؟ الف) یک الکترون از کاتد ساطع می شود زیرا تنها 1eV طول می کشد تا از کاتد به آند برود. ب- الکترون گسیل نمی شود زیرا 3eV برای فرار از کاتد مورد نیاز است. منابع در این مورد نامشخص به نظر می‌رسند و من باید بدانم که آیا می‌توان الکترون‌ها را با استفاده از نوری با انرژی کمتر از تابع کار با توجه به پتانسیل الکتریکی کافی از سطح جدا کرد.
رابطه بین پتانسیل توقف و عملکرد کار
77318
آیا شتاب گریز از مرکز قدرت را به جسم گردان می رساند؟ **آنچه من فکر می کنم:** توان توسط F.v داده می شود زیرا برای جسمی که در حرکت دایره ای سرعت و شتاب 90 درجه است، توان ارائه شده باید صفر باشد. آیا تغییر (افزایش یا کاهش) نیروی مرکزگرا قدرت را به یک جسم گردان می رساند؟
قدرتی که توسط نیروی مرکزگرا ارائه می شود
63350
![توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/IaR9r.png) آیا فرمولم را درست دریافت کردم؟ به نظر می رسد پاسخ صحیح $d_o = 1.33 \times d_i$ باشد، اما من فکر کردم فرمولی که باید استفاده کنم $d_i = - \frac{n_2}{n_1} d_o$ است
جسم با عمق ظاهری و واقعی در آب
33378
آیا ثابت پلانک $h$ در زمان وقوع انفجار بزرگ مانند امروز بود؟ ثابت پلانک: $$h= 6.626068 × 10^{-34}\، m^2 کیلوگرم در ثانیه، $$ $$E=n.h.\nu، $$ $$\epsilon=h.\nu$$
آیا ثابت پلانک $h$ در زمان وقوع انفجار بزرگ مانند امروز بود؟
67638
آیا از نظر ریاضی ممکن است فوتون ها، که به صورت بسته های موج گاوسی منفرد رفتار می کنند، به گونه ای ترکیب شوند که نتیجه تقریبی یک موج صفحه در یک فرکانس خاص باشد (یعنی حل موج صفحه کلاسیک معادلات موج ماکسول)؟
فوتون ها: مجموعه ای از بسته های موجی که یک موج مسطح تولید می کنند
122878
اغلب گفته می شود که گلوله های سنگین تر به چرخش بیشتری برای تثبیت در مقابل گلوله های سبک تر نیاز دارند. سوال من این است که آیا این واقعاً یک مسئله انبوه است؟ من فرض می‌کنم که نیروها/گشتاورهای بی‌ثبات‌کننده آیرودینامیک اولیه هستند و این آیرودینامیک تقریباً به طور کامل تابعی از شکل گلوله است، نه جرم گلوله. اگر دو گلوله از نظر شکل یکسان باشند و فقط از نظر چگالی متفاوت باشند، آیا گلوله سنگین‌تر واقعاً به تکانه زاویه‌ای بیشتری نیاز دارد تا در طول پرواز ثابت نگه دارد؟
چرا حرکت زاویه ای بیشتری برای تثبیت جهت یک گلوله سنگین تر مورد نیاز است؟
45777
من یک سوال ساده دارم، این است که آیا سرعت فضایی ثابت است یا خیر. به نظر می رسد که تحت یک تبدیل مختصات بینهایت کوچک، سرعت فقط مانند سایر بردارها تبدیل می شود و ثابت نیست. از سوی دیگر سرعت را مطمئناً می توان اندازه گیری کرد. با احترام @Chern ممکن است جمله ای حاوی این موضوع را به سوال شما اضافه کند، بنابراین اصل سوال این است که من خوانده ام که مقادیر قابل مشاهده ثابت سنج هستند، اما اگر GR یک نظریه گیج تحت Diff(M) باشد، پس چرا چیزهایی مانند سرعت ذرات مثالی متضاد نیستند؟ – دیروز twistor59
مقادیر قابل مشاهده گیج ثابت هستند؟
79170
لطفاً نگه دارید تا به عنوان خارج از موضوع پرچم گذاری کنید. چند روز پیش یک سوال دریافت کردم که یک تخم مرغ چقدر می تواند بزرگ باشد؟ آیا می تواند به اندازه یک متر، به اندازه یک انسان باشد؟ (با تصور اینکه حیوانات واقعاً بزرگی وجود دارند که می توانند این تخم ها را بگذارند) فکر من این است که یک تخم باید حد بالایی داشته باشد و اساساً شما می توانید بزرگترین تخم ممکن را برای زمین پیدا کنید. در کل من بزرگترین حجم را فرض می کنم. من شروع به فکر کردن به این روش کردم - چیزی که داخل تخم مرغ است باید نفس بکشد، بنابراین تخم مرغ باید اجازه دهد تا CO2 و O2 وارد و خارج شوند. چیزی که داخل تخم مرغ است مقدار ثابتی از O2 مصرف می کند که به حجم تخم مرغ مربوط می شود. از طرف دیگر سطح تخم مرغ به میزان هوایی که کودک می تواند تنفس کند مرتبط است. اما با افزایش اندازه تخم مرغ - حجم آن بسیار سریعتر از سطح رشد می کند. بنابراین در برخی از زمان‌ها مقدار هوای داخل تخم‌مرغ کافی نخواهد بود. من فکر می کنم که در مسیر درستی هستم، اما نمی توانم آن را برای دریافت پاسخ تمام کنم. P.S. من در مورد Math.stackexchange و فیزیک تردید داشتم، اما فرض کردم که این یکی کاربردی تر است، اما لطفاً اگر فکر می کنید بهتر است آن را به ریاضی منتقل کنید.
یک تخم مرغ چقدر می تواند بزرگ باشد؟
66324
بنابراین، من به یک سوال فیزیک برای یک کلاس پاسخ دادم که به شرح زیر است: یک گاز در یک سیلندر در فشار ثابت 250000 دلار نگه داشته می شود: \mathrm{Pa}$ در حالی که 300 دلار\: \mathrm{kJ}$ گرما اضافه می شود. به آن، باعث می شود که باید از $0.9\: \mathrm{m^3}$ به $1.5\ گسترش یابد: \mathrm{m^3}$. کار گاز چیست؟ من می‌دانستم که پاسخ استفاده از $W = P \Delta V$ بود که جواب داد 2.1$ \times 10^5\: \mathrm{J}$. با این حال، از نظر مفهومی، درک اینکه چرا 300$\: \mathrm{kJ}$ گرمای اضافه شده به سیستم فقط با مقدار کار انجام شده برابری نمی کند، مشکل دارم. آیا صرفاً انرژی گرمایی با حفظ تمام نیروها به کار تبدیل نمی شود؟
افزودن گرما به یک سیستم با کار انجام شده توسط گاز برابری نمی کند؟
129478
من می خواهم بررسی کنم که آیا آن را درست متوجه شده ام. روشی که من آن را در ذهن خود دارم این است که، در چارچوب مرجع من و از دیدگاه من، SR تنها یک پارامتر زمانی را برای کل فضا مرتبط می کند، نه یک پارامتر متمایز برای هر نقطه در فضا. و اینکه تنها زمانی است که می‌خواهیم دیدگاه جهان را از یک چارچوب مرجع به دیگری ترجمه کنیم، آیا باید از تبدیل‌های لورنتس استفاده کنیم که بسته به پارامترهای معمول ($v$، $x$ و $) فضا را با زمان مخلوط می‌کند. t$). و اینکه وقتی می گوییم ساعت های متحرک کندتر تکامل می یابند، منظورمان این نیست که زمان به سرعت آن ساعت بستگی دارد، زیرا در این صورت ما زمان را با اجسام مرتبط می کنیم نه با نقاط خود فضا. از چارچوب مرجع ما، نقطه ای که ساعت در آن وجود دارد، پارامتر زمانی برابر با تمام نقاط دیگر کادر من دارد. آیا من اشتباه/درست هستم؟
آیا واقعاً زمان در نسبیت خاص یک پارامتر جهانی نیست؟
44342
من مدتی برنامه نویس بوده ام و کمی برنامه نویسی شبکه انجام داده ام، اما می دانم چگونه بیت ها روی سیم مسی منتقل می شوند؟ چه چیزی برای 1 و چه چیزی برای 0 حساب می شود؟ من فیزیک زیاد بلد نیستم پس جوری برام توضیح بده که انگار یک بچه 8 ساله هستم لطفا :)
چگونه بیت ها روی سیم مسی منتقل می شوند؟
27939
این مشکلی است که من به تازگی شروع کردم به گیج کردن در مورد آن، و احساس کردم این یک انجمن خوب برای بررسی استدلال من است. بنابراین در اینجا مشاهدات مربوطه به دنبال سؤال من آمده است: آب در حدود 4 درجه سانتیگراد به حداکثر چگالی خود می رسد. یعنی آب (از جمله یخ) در تمام دماهای دیگر زیر یا بالاتر از 4 درجه سانتی گراد چگالی کمتری دارد. از آنجایی که ماده با افزایش چگالی از بالا به پایین مرتب می شود، هر آب 4 درجه سانتی گراد در دریاچه در پایین آن یافت می شود. دما یک ویژگی پیوسته است و بنابراین آب دریاچه باید بر اساس دما نیز مرتب شود. یعنی هیچ ناحیه ای از آب با دمای 4 درجه و 6 درجه نمی تواند وجود داشته باشد مگر اینکه منطقه ای بین آنها با دمای 5 درجه باشد. بنابراین، گیج اولیه من از تلاش برای تصور آرایش دمایی آب با دمای 3 تا 5 درجه ناشی شد. اگر آب 4 درجه متراکم ترین باشد، باید در کف دریاچه باشد و آب 3 درجه و 5 درجه باید بالای آن باشد. با این حال، اگر دما پیوسته باشد، باید 4 درجه آب بین 3 تا 5 درجه آب وجود داشته باشد. بنابراین، هیچ راهی برای همزیستی این سه دمای آب بدون نقض نظم چگالی یا توزیع مداوم دما وجود ندارد. به احتمال زیاد وجود همزمان این دماها در آب ممکن است، اما کوتاه مدت است. من نوعی جریان همرفتی را تصور می کنم که در آن آب در نهایت در دمای 4 درجه سانتی گراد به تعادل می رسد، اما تصویر آن برای من بسیار مبهم است. بنابراین آیا از این نتیجه می شود که برای شروع یخ زدن یک دریاچه نسبتاً گرم (دمای 10 تا 20 درجه سانتیگراد)، تمام آب باید قبل از رسیدن به دمای زیر 4 درجه به 4 درجه برسد؟ در غیر این صورت وضعیتی با آب 3-5 درجه وجود خواهد داشت. درسته؟ **ویرایش:** در اینجا یک توسعه از این فکر است که التماس برای آزمایش است. از آنجایی که ترتیب چگالی ها به دلیل نیروهای شناوری است که در یک میدان گرانشی رخ می دهد، نمی دانم که آیا مشخصات دمایی آب خنک کننده/ انجماد به طور قابل توجهی در ضد گرانش متفاوت است. بر اساس مشاهدات فوق، من انتظار دارم که مانع دما در 4 درجه سانتیگراد مشاهده نشود. وای
قبل از اینکه دریاچه ای که یک بار گرم بود شروع به یخ زدن کند، آیا دمای آن باید در یک نقطه 4 درجه سانتیگراد باشد؟
78591
من می‌خواستم فرمول سرعت مداری یک مدار دایره‌ای را در ویکی‌پدیا جستجو کنم، و دو فرمول پیدا کردم: > همه مدارهای محدود که در آنها گرانش جسم مرکزی غالب است، طبیعتاً بیضوی هستند. یک مورد خاص از این مدار دایره ای است که > بیضی خروج از مرکز صفر است. فرمول سرعت جسم در مدار > دایره ای (سرعت مداری) در فاصله r از مرکز ثقل > جرم M $ v = \sqrt{\dfrac{GM}{r}}$ است. من این را عجیب دیدم، زیرا جرم بدنی که به دور M$ می چرخد ​​را کنار می گذارد. من فکر می کنم که این تا حدودی روی سرعت مداری تأثیر می گذارد. من متوجه شدم که شاید شعاع مدار جرم جسم در حال گردش را از طریق رابطه فیزیکی نشان می دهد، اما مطمئن نبودم بنابراین به جستجوی مطالب در ویکی پدیا ادامه دادم و متوجه شدم: > سرعت نسبی ثابت است: $v = \ sqrt{\dfrac{G(M+m)}{r}}$. این معادله ای بود که من در ابتدا انتظار داشتم ببینم، اما اکنون گیج شدم زیرا اینها 2 فرمول برای یک موقعیت هستند، درست است؟ یا کلمه نسبی نشان دهنده تفاوت است؟
سرعت مداری برای یک مدار دایره ای؟
21522
بسیاری از مقالات ریاضی مربوط به تعیین‌کننده تنظیم‌شده $\zeta$ عملگرهای نوع لاپلاس برای انگیزه به استفاده گسترده از این تعیین‌کننده‌ها در فیزیک ریاضی، به‌ویژه در هندسه کوانتومی/نظریه ریسمان اشاره دارند. آیا کسی می تواند جزئیات بیشتری را ارائه دهد (یا ممکن است به ادبیات خوب مراجعه کند) که چگونه تعیین کننده لاپلاسی در این نوع تنظیمات استفاده می شود؟ «معنای» محاسبه تعیین کننده چیست؟ به عنوان مثال، تفسیر فیزیکی صحیح مثال زیر چیست: یک سطح $(M,g_0)$ (یک منیفولد ریمانی از بعد 2) با ساختار منسجم را در نظر بگیرید، بنابراین من کلاس conformal مربوط به $g_0$ را دارم. ساده‌لوحانه فکر می‌کنم: سطح نمایانگر صفحه‌ای از یک رشته در حال انتشار است. تعیین کننده لاپلاسی چه نقشی دارد؟ در زمینه دیگری در مورد استفاده از چنین تعیین کننده هایی برای محاسبه انتگرال های مسیر (؟) خواندم. با تشکر از نظرات روشنگر!
تعیین کننده های عملکردی عملگرهای نوع لاپلاس چگونه در فیزیک استفاده می شوند؟
21527
در حال حاضر مشکل GR از کتاب Lasenby را حل می کنم. من نمی توانم آن را بیشتر از ذکر تمرین توضیح دهم: 7.2 یک جسم باردار که در آزمایشگاهی روی سطح زمین ثابت نگه داشته می شود، تابش الکترومغناطیسی ساطع نمی کند. اگر جسم پس از آن رها شود تا در سقوط آزاد باشد، شروع به تابش می کند. این مشاهدات را با اصل هم ارزی تطبیق دهید. نکته: وسعت فضایی میدان الکتریکی بار را در نظر بگیرید. آیا کسی می تواند به من اشاره دومی بدهد، در حال حاضر من گیر افتاده ام، زیرا سعی می کنم در مورد یک استدلال پرانرژی فکر کنم: از آزمایشگاه، ذره انرژی ناشی از تشعشع و انرژی بالقوه را از سقوط از دست می دهد، اما در ذره هیچ کدام از دست نمی روند. و من آنجا گیر کرده ام.
اصل هم ارزی و تابش ذرات در حال سقوط
119575
وقتی به ذرات کوچک و عدم قطعیت آنها فکر می کنم، همیشه ترجیح می دهم که آنها را در همه جا ببینم تا اینکه به طور تصادفی مکان را تغییر دهند. من فکر می کنم که، در همان زمان، شما همیشه همان نتیجه را خواهید داشت، آیا سعی کرده اید کاری با آنها انجام دهید (مثلاً به یک ذره دیگر به آنها شلیک کنید). با این حال، در شرایط خاص، مانند تبخیر یک سیاهچاله، ذره یا اینجاست یا نیست. این باعث می‌شود که بپرسم: اگر چیزی را با ذرات نامشخص امتحان کنید، آیا هر آزمایش به‌طور متفاوتی به پایان می‌رسد، زیرا، اگرچه همه شرایط یکسان هستند؟ (آخرین نیاز به نظر غیرممکن است، بنابراین آن را فقط یک آزمایش فکری در نظر بگیرید). به طور مشابه، اگر یک انفجار بزرگ جدا از هم وجود داشته باشد، آیا جهان دیگر متفاوت از جهان ما به نظر می رسد، زیرا ذرات به طور تصادفی متفاوت هستند؟ خارج از بحث، باید بگویم که به نظر من بسیار گیج کننده است که ذرات واقعاً مکان های تصادفی داشته باشند. آیا تا به حال این شبهه وجود نداشت که مکان آنها (و همچنین احتمال آن) قانونی دارد که بتوانیم آن را کشف کنیم؟
آیا آزمایش های یکسان به دلیل اصل عدم قطعیت نتایج متفاوتی را به همراه دارد؟
17782
همانطور که احتمالاً می دانید ابعاد اسپینورها در ابعاد فضا-زمان D به $2^{\frac{D}2}$ می رسد. اگر به حالت عجیب D=2*4 نگاه کنیم، اسپینرها 4 جزء دارند و معمولاً می گوییم که مربوط به 4 درجه آزادی است: ذره/ضد ذره و چرخش به بالا/پایین؟*. بنابراین اساساً به انحطاط در انرژی و اسپین مرتبط است. اما اگر بدانیم به D=6 برویم، آنها 8 جزء دارند، من از خودم می‌پرسم که آیا ظاهر یک انحطاط فیزیکی جدید نیست، اما واقعاً نمی‌دانم چه چیزی می‌تواند باشد. شاید گروه چرخش در 6 بعد یک عملگر کازیمیر بیشتر داشته باشد. آیا من آن را کاملاً اشتباه می بینم؟
اسپینورها در ابعاد بیشتر و انحطاط های جدید؟
67635
آزمایش ساعت انیشتین اگر بخواهید با سرعت نور یا بیشتر از سرعت نور به سمت ساعت حرکت کنید چه اتفاقی می افتد؟ آیا می توانیم این را به سفر مسافت های بزرگ در فضا ترجمه کنیم؟ منظورم این است که اگر نور به سمت ما حرکت کند در حالی که ما با سرعت نور یا سریعتر به سمت آن حرکت می کنیم، آیا اصلاً نباید بتوانیم در کمترین زمان به آن کهکشان (خورشید/سیاره) برسیم؟ به این معنی که ما می توانیم قبل از اینکه نور آنها به سیاره ما برخورد کند یا به ما برخورد کند، به یک ستاره برسیم.
سوال سرعت نور و انیشتین
45776
پاسخ Gidom Mera در http://physics.stackexchange.com/a/45511 روشنگر است، اما با تجزیه و تحلیل دقیق تر، معماهای بیشتری را به وجود می آورد. Backscattering در هر دو جهت کار می کند. بیایید ببینیم وقتی یک حالت خروجی دورتر را در زمان تکامل می‌دهیم، چه چیزی به دست می‌آوریم. $$e^{-i\omega t}\left[ \frac{1}{r}e^{i\omega r} + C\frac{1}{r} e^{-i\omega r}\ راست],\;r\gg R$$ $$e^{-i\omega t}Ae^{i\theta(r)},\;0<r-R\ll R$$ اساساً، یک حالت در حال حرکت دور است همچنین پس پراکنده ها بنابراین، اگر یک تابش هاوکینگ خروجی را در زمان به عقب برگردانید، در نهایت با یک ضریب غیر صفر برای حالت ورودی دور روبرو خواهید شد. این را می توان با تغییر حالت ورودی افق نزدیک به گذشته با ضرایب نسبی مناسب لغو کرد. $$- e^{-i\omega t} C\frac{1}{r}e^{-i\omega r},r\gg R$$ $$e^{-i\omega t}\ چپ [ Be^{-i\theta_2(r)} + ​​De^{i\theta(r)} \right],\; 0<r-R\ll R$$ همان آرگومان‌هایی که برای اثبات وجود فایروال افق نزدیک استفاده می‌شوند، می‌توانند برای تعیین حضور حالت‌های ورودی دور در زودتر نیز استفاده شوند. با این حال، در اصل، ما همیشه می‌توانیم محیط خارجی یک سیاه‌چاله را کنترل کنیم تا حالت‌های ورودی دور وجود نداشته باشد. چرا آرگومان فایروال برای حالت های ورودی دور نیز اعمال نمی شود؟ ما می‌توانیم حالت‌های ورودی دور را در زمان قبلی با تداخل مخرب مشارکت‌ها به دلیل سقوط حالت‌های افق نزدیک و حالت‌های خروجی دور در زمان بعدی لغو کنیم. با این حال، این منجر به درهم تنیدگی بین تعداد اشغال ذرات حالت‌های ورودی افق نزدیک و تعداد اشغال ذرات حالت‌های خروجی دور در یک مکان مشخص می‌شود. اساساً، در این حالت، ما یک حالت اولیه خروجی نزدیک افق داریم، و به یک برهم نهی از یک حالت سقوط افق نزدیک به عقب و یک حالت خروجی دور تبدیل می‌شود. این با تک همسری عقده در تعارض است.
چرا آرگومان فایروال برای حالت های ورودی دور نیز اعمال نمی شود؟
29093
آیا پایگاهی از متون مروری (خصوصاً مقالاتی که بیشترین استناد را دارند) در فیزیک نظری وجود دارد؟ من در مورد Spiers می دانم اما متاسفانه کار نمی کند. وقتی صفحه ای را باز می کنم می گوید جستجوی شما با هیچ رکوردی مطابقت نداشت. لطفاً دوباره امتحان کنید. آیا کسی این مشکل را دارد و راه های جایگزین چیست؟ من وب‌سایت ویکی رشته‌ای را می‌شناسم که مجموعه بزرگی از مقالات مروری عالی در تئوری ریسمان دارد، اما شامل بررسی‌هایی در مدل استاندارد و سایر حوزه‌های فیزیک نظری نیست. پیشاپیش ممنون
پایگاه داده ای برای مرور ادبیات در فیزیک نظری