_id
stringlengths 1
6
| text
stringlengths 0
5.02k
| title
stringlengths 0
170
|
|---|---|---|
114597
|
من میخواهم تابع پراکندگی میانی منسجم، $S_{\text{coh}} (\mathbf{Q},t)$ را بر اساس تعریف آن، از یک مسیر دینامیک مولکولی محاسبه کنم. تعریف تابع این است: $$ S_{\text{coh}} (\mathbf{Q},t) = \frac{1}{N} \langle \sum_{j=1}^{N} \sum_ {k=1}^{N} exp\left(i \mathbf{Q} \cdot \left[ \mathbf{r}_k (t) - \mathbf{r}_j (0) \right] \right) \rangle \nonumber = \\\ = \frac{1}{N} \langle \sum_{j=1}^{N} \sum_{k=1}^{N} cos\left( \mathbf{Q} \cdot \left[ \mathbf{r}_k (t) - \mathbf{r}_j (0) \right] \right) + i \sum_{j=1}^{N} \sum_{k=1}^{N}sin\left( \mathbf{Q} \cdot \left[ \mathbf{r}_k (t) - \mathbf{r }_j (0) \right] \right)\rangle \nonumber \\\ $$ که در آن $N$ تعداد ذرات سیستم است، $\mathbf{Q}$، یک بردار موج، و $\mathbf{r}_k (t)$ موقعیت ذره $k^{th}$ در زمان $t$ است. ## وقتی مردم $S_{\text{coh}} (\mathbf{Q},t)$ را در مقابل زمان ترسیم میکنند، در واقع چه چیزی ترسیم میشود؟ آیا آنها مدول پیچیده را ترسیم می کنند یا فقط قسمت واقعی را ترسیم می کنند؟ $$ |S_{\text{coh}} (\mathbf{Q},t)| = \sqrt{Re^2 + Im^2} $$ $Re$ و $Im$ به ترتیب قسمتهای واقعی و خیالی $S_{\text{coh}} (\mathbf{Q},t)$ هستند. PS: بخش تصویری فاکتور ساختار ایستا منسجم $S_{\text{coh}} (\mathbf{Q},0)$ طبق تعریف صفر است، اما من هنوز دلیلی پیدا نکردهام که این باید برای $ نیز اعمال شود. S_{\text{coh}} (\mathbf{Q},t)$. **ممنونم...**
|
تابع پراکندگی متوسط منسجم از شبیه سازی ها
|
59663
|
پارامتر سفارش مدل Ising را می توان به صورت $m=\frac{N_1-N_2}{N}$ تعریف کرد، اگر $N$ تعداد کل نقاط شبکه باشد، $N_1$ و $N_2$ تعداد نقاط شبکه است. به ترتیب بالا و پایین بچرخید، $N=N_1+N_2$. اما من قادر به نوشتن پارامتر نظم مدل پاتس q-state نیستم. هر کمکی قدردانی خواهد شد!
|
چگونه پارامتر سفارش مدل Potts حالت q را تعریف کنیم؟
|
115033
|
درک (ساده) من از درهم تنیدگی این است که با اندازه گیری اسپین یک ذره درهم تنیده، اسپین ذرات درهم تنیده دیگر به عکس ذره اندازه گیری شده تغییر می کند. این عمل اندازه گیری اجازه هیچ ارتباطی را نمی دهد. (بدیهی است که درهم تنیدگی فقط چرخش نیست، بلکه سایر خصوصیات فیزیکی است، اما برای سادگی این سوال). با این حال، از آنجایی که بیش از دو ذره را می توان در هم تنید، اگر گروهی از 3 ذره در هم تنیده شوند، با آلیس 2 و باب 1 ذره. یک 1 در زمان های باینری ارتباط برقرار کنید. این باعث می شود که دو ذره درهم تنیده آلیس (در یک گروه درهم تنیدگی) دارای جهت چرخش یکسان و مخالف ذره باب باشند. اگر بخواهد با 0 ارتباط برقرار کند، باب ذره درهم تنیده خود را اندازه نمیگیرد. در هر 0.1 میلی ثانیه، آلیس هر دو ذره درهم تنیده خود را اندازه می گیرد. اگر باب قبلاً ذره درهم تنیده را اندازه گرفته باشد، آلیس متوجه می شود که هر دو ذره درهم تنیده او دارای اسپین یکسانی هستند. با این حال، اگر باب اندازه گیری نکرده باشد، وقتی آلیس یکی از ذرات درهم تنیده خود را اندازه می گیرد، ذره درهم تنیده دیگر به حالت چرخش مخالف تغییر می کند و آلیس متوجه می شود که دو ذره درهم تنیده او متفاوت هستند. این بدان معنی است که اطلاعات قابل انتقال خواهد بود. این چه مشکلی دارد؟
|
آیا 3 یا بیشتر درهم تنیدگی ذره اجازه انتقال اطلاعات کلاسیک را نمی دهد؟
|
91004
|
چه کسی اولین بار قانون کولن را برای برهمکنش پروتون و الکترون تأیید کرد؟ رادرفورد بود؟ بور؟
|
اولین بار چه کسی قانون کولن را برای برهمکنش الکترون + پروتون تأیید کرد؟
|
2660
|
در ابتدا ویلر و فاینمن فرض کردند که میدان الکترومغناطیسی فقط مجموعهای از متغیرهای حسابداری است که در توصیف همیلتونی مورد نیاز است. این بسیار دقیق است زیرا موضوع انرژی خلاء واگرا را به موضوعی مبهم تبدیل می کند (یعنی نمونه ای از پرسیدن سوال اشتباه) با این حال، چند سال بعد (1951)، فاینمن به ویلر نوشت که این رویکرد قادر به توضیح خلاء نخواهد بود. قطبی شدن کسی میدونه دلیل این حرف چی بوده؟ نمیدانم چگونه اجازه دادن به هر دو فرآیند با ذرات ورود و خروج و فرآیندهایی که با ایجاد جفت شروع میشوند و به نابودی جفت ختم میشوند، وجود یک میدان را یک الزام میکند.
|
نظریه ویلر-فاینمن، QED بدون میدان، قطبش خلاء
|
34574
|
من فقط کمی سردرگمی در برخی از فرمالیسم در QM دارم. من یک تابع چگالی همیلتونی دارم، $h(x)$، که در آن همیلتونی معمولی با $$ H(x) = \int d^{3} \vec{x} \ h(x) $$ I'm تعجب می کنم، اگر من در موقعیتی هستم که باید همیلتونی را روی برخی از تابع ها اعمال کنم، آیا این تابع در داخل انتگرال قرار می گیرد یا بعد از آن؟ $$ H(x) \phi(x) = \int d^{3}\vec{x} \ \left[h(x)\phi(x)\right] $$ OR $$ H(x) \ phi(x) = \left[ \int d^{3} \vec{x} \ h(x) \right] \phi(x) $$
|
اعمال عملگر همیلتونی بر روی یک تابع
|
995
|
من می خواهم برخورد بین دو جسم را با توجه به گرانش شبیه سازی کنم و در نهایت نیروهای دیگر را برای چسباندن ماده به هم در نظر بگیرم. من میخواهم از پایتون برای انجام این کار استفاده کنم، اما آماده گزینههای جایگزین هستم. برای انجام این کار از چه نوع ابزار یا کتابخانه ای می توانم استفاده کنم؟
|
تاثیر فیزیکی اجسام ساخته شده از عناصر محدود و کوچک را شبیه سازی کنید
|
34573
|
بنابراین، من از آثار مختلف علمی تخیلی در مورد چشم انداز تبدیل مشتری به یک ستاره شنیده ام. با توجه به آنچه که من در مورد فیزیک چنین کاری می دانم، نیاز به متراکم کردن مشتری به چیزی بسیار کوچکتر از آنچه در حال حاضر است دارد، به طوری که فشار برای ایجاد همجوشی خود به خودی کافی باشد. بنابراین، سؤالات من همه با این فرض است که به نحوی این امکان پذیر است، نتایج چه خواهد بود؟ به طور خاص، من کنجکاو هستم که ببینم چه نوع نوری وجود خواهد داشت، مشتری باید چه اندازه ای برای مدیریت همجوشی کوچکتر کند، و چیزی در مورد دما، خروجی نور، طول عمر و سایر خواصی که چنین جسمی باید داشته باشد. به طور خاص، من میخواهم فرض کنم که ممکن است به نحوی مشتری را مجبور کنیم تا به حداقل اندازه مورد نیاز برای ادغام خود به خود ترکیب جوی فعلیاش کوچک شود، هرچند ممکن است این اتفاق بیفتد. همچنین، میدانم که نیروهای همجوشی تمایل به اعمال نیروی انبساط دارند، بیایید فرض کنیم که میتوان آن را طوری مدیریت کرد که اندازه ثابت بماند.
|
تبدیل مشتری به ستاره
|
74976
|
من یک سوال ساده در مورد قوانین ترمودینامیکی دارم و امیدوارم بتوانید به من کمک کنید. فرض کنید من یک ظرف کروی دارم که مقداری گاز تحت فشار در آن وجود دارد. من می توانم به آرامی فشار را در طول زمان افزایش دهم و در نهایت ظرف باید پاره شود (مهم نیست از چه چیزی ساخته شده باشد). به طور کلی، اگر انرژی به آرامی به یک سیستم به روشی ثابت اضافه شود، زمانی وجود خواهد داشت که سیستم یا تغییر می کند یا می شکند زیرا دیگر نمی تواند انرژی را در خود نگه دارد. کدام یک از قوانین ترمودینامیکی این آزمایش فکری را توضیح می دهد؟ آیا می توانید به من در جهت درست اشاره کنید؟ با تشکر
|
آیا قانون یا قضیه ترمودینامیکی وجود دارد که بیان کند چگونه سیستم ها با اضافه شدن انرژی کافی شکسته یا تغییر می کنند؟
|
67126
|
طبق این مدخل ویکیپدیا: > مدول یانگ نسبت تنش است که دارای واحدهای فشار است، به > کرنش، که بدون بعد است. بنابراین، مدول یانگ دارای واحدهای > فشار است. از استدلال من اگر چیزی بدون بعد است، باید نسبتی بدون واحد باشد. پس چطور مدول یانگ یک واحد دارد؟
|
چگونه مدول یانگ می تواند بدون بعد باشد، اما همچنان واحد داشته باشد؟
|
51860
|
اگر دو گاز ایده آل متمایز را در بالای سطح زمین مخلوط کنیم، یکی با جرم مولکولی بالاتر از دیگری، آنگاه در حالت تعادل، شیب چگالی تعداد آنها به گونهای خواهد بود که در ارتفاعات کم، چگالی گاز سنگینتر غالب میشود در حالی که بالاتر است. چگالی گاز سبک تر غالب خواهد بود. این چیزی است که من می دانم چگونه می توانم آن را با استفاده از آمار مکانیکی + پتانسیل شیمیایی و غیره نشان دهم. من فکر می کنم که برای مایعات، وضعیت متفاوت است به این معنا که مایع با جرم مولکولی بالاتر کاملاً از مایع با جرم مولکولی کمتر جدا می شود. من به این مشکوک هستم زیرا این اتفاق را در دنیای واقعی در مورد مایعات دیده ام، اما آیا همیشه اینطور است؟ اگر نه، پس چه فرضیاتی باید در مورد مایعات وجود داشته باشد؟ آیا کشش سطحی در همه اینها نقش دارد؟ در نهایت، آیا توضیحی برای این موضوع وجود دارد؟
|
توضیح مکانیکی آماری برای جداسازی یک مایع از مایع دیگر در گرانش؟
|
57951
|
پتانسیل با $V\left(\left\|(x,y,z)\right\|\right)$ داده می شود، بنابراین $[\hat{L}، \hat{H}] = 0$. با استفاده از تعریف $\langle \hat{L} \rangle$ و معادله شرودینگر وابسته به زمان، نشان میدهد که مقدار انتظاری تکانه زاویهای با زمان تغییر نمیکند. مقدار انتظاری تکانه زاویه ای، $\langle \hat{L} \rangle$ = $\langle \psi \mid \hat{L} \mid \psi \rangle $ که در آن $\psi$ یک تابع موج عمومی است.
|
مکانیک کوانتومی: نشان می دهد که مقدار انتظاری تکانه زاویه ای با زمان تغییر نمی کند
|
66296
|
با توجه به سکویی که مستقل از گرانش زمین شناور است، آیا میتوان یک سکو را بر فراز استوا و در طول روز قرار داد، آیا زمین از زیر آن میچرخد و به شما اجازه میدهد به دور دنیا سفر کنید؟
|
آیا می توانیم از اثر کوریولیس برای سفر استفاده کنیم؟
|
72729
|
این بسط یک سوال Phys.SE است که قبلا پرسیدم، تبدیل فوریه دو پالس نور. من با 2 گاوس شروع می کنم که با معادله $e^{-(t/a)^2}\times e^{2\pi i d t}*(\delta(t-\tau) + \delta(t+\tau) شروع می کنم. ))$ که در آن a با FWHM گاوسی مطابقت دارد. (FWHM $\حدود 15،\ a \تقریبا 9.$ d تغییر در حوزه فرکانس است، و $\tau$ جدایی بین گاوسیان است. $e^{2\pi i d t}$ به سادگی یک حامل اضافه می کند. فرکانس من میخواهم تبدیل فوریه در مرکز نور 900 نانومتر یا فرکانس 3.33$10^{14} \frac ms$ وقتی تبدیل فوریه معادله را میگیرم، $2a\sqrt\pi \cos(2\pi p \tau)e^{-(a \pi p)^2} * \delta( میگیرم. p - d)$ من می خواهم بدانم کدام واحدها را باید برای هر متغیر استفاده کنم تا خروجی را بر حسب طول موج بر حسب نانومتر یا فرکانس بر حسب هرتز بدست بیاورم از تبدیل فوریه بر حسب $\tau$ روشی که اکنون نوشته شده است، $\tau = فرکانس ضربان $، اما اگر واحدها اشتباه باشد، ممکن است تغییر کند.
|
تحلیل واحد تبدیل فوریه
|
66290
|
من تا حدودی گیج هستم که چرا میدان الکتریکی خارج از یک پوسته کروی $\frac{Q}{4\pi r^{2}\epsilon_{0}}$ است در حال انجام کار: $$ Q = 4 \pi r^{2} \sigma ; \frac{4\pi r^{2}\sigma}{ε_{0}} = \int \int_{s} \vec{E} \cdot d \vec{A} $$ که، انجام برگهای انتگرال = $$\frac{4\pi r^{2}\sigma}{ε_{0}}= 4\pi R^{2}E$$ به این معنی که $$E = \frac{r^{2} \sigma}{ε_{0}R^{2}}$$ آیا این درست است یا اشتباه احمقانه ای مرتکب می شوم؟
|
قانون گاوس - میدان الکتریکی خارج از پوسته؟
|
74978
|
منظور من از انرژی بالا پرتوهای گامای 100+ MeV است. من فکر می کنم که در این انرژی فوتون ها، تولید جفت فرآیند جذب غالب است. بنابراین همانطور که می دانید در تولید جفتی یک الکترون و یک پوزیترون تولید می شود و هر انرژی اضافی فوتون بر جرم بقیه الکترون و پوزیترون به صورت انرژی جنبشی الکترون و پوزیترون جدید خواهد بود. حال، چگونه الکترون و پوزیترون به یک ماده متراکم ختم میشوند؟ آیا الکترون در آزاد کردن انرژی خود در ماده متوقف می شود و در نتیجه آن را گرم می کند؟ یا از مواد فرار خواهد کرد؟ من فرض می کنم از طول تضعیف سرب در این انرژی پرتو گاما به عنوان ماده جذب کننده استفاده می کنم.
|
آیا جذب پرتوهای گاما با انرژی بالا منجر به گرم شدن مواد جذب می شود؟
|
74970
|
 از نمودار بالا، به نظر می رسد که محاسبه آنتالپی فقط از روی فشار و دما امکان پذیر است. بعد از چند ساعت جستجوی سؤالم، نمیتوانم چیز مفیدی پیدا کنم. شرکت من علاقه مند به یافتن اثربخشی یک سیستم تهویه مطبوع با اندازه گیری تغییر آنتالپی از یک طرف به طرف دیگر است. من به عنوان یک نرم افزار به فرمولی نیاز دارم که بتوانم از آن برای محاسبه آنتالپی استفاده کنم. میدانم که این فرمول باید ویژگیهای مختلف گاز را شامل شود، میتوانید توضیح دهید که آن ثابتها چیست؟ خیلی ممنون.
|
ترمودینامیک: آیا فشار و دما برای محاسبه آنتالپی کافی است؟
|
108777
|
پس از چند سال به ترانسفورماتورها برگشتم، متوجه شدم که آنها یک تصور اشتباه احتمالی را پنهان می کنند که مطمئن نیستم واقعاً درک کنم. یافتن یک مشتق کامل از رابطه شناخته شده $\frac{\Delta V_2}{\Delta V_1}\\!=\\!\frac{n_2}{n_1}$ کار آسانی نیست، گویی این سوال در حال انجام است. دور زده شده است، و به همین دلیل است که برای ارائه یک ایده شهودی از آن، من در یک مزخرف می افتم.  من شروع به فکر کردن در سیم پیچ ثانویه می کنم: توجه به قانون Maxwell-Faraday-Lenz, $\varepsilon=\Delta V_2 =-\frac{d\phi}{dt}$، و با توجه به فرکانس سیگنال سیم پیچ اولیه مشخص، حداکثر شار $\phi$ بالاتر است. است، e.m.f القایی بالاتر است. $\varepsilon$ خواهد بود. سپس ما یک سیم پیچ ثانویه حلقه های فراوان می خواهیم (بالا $n_2$)، زیرا سطح موثر آن را افزایش می دهد، و توسط همان فیلد $\vec{B}$ خطوط $n_1$_ سوراخ می شود. خوب، پس $\Delta V_2\varpropto n_2$. از طرف دیگر، برای افزایش آن شار، به یک میدان قوی به دلیل شیر برقی اولیه نیاز داریم. و این، **برای یک شدت معین $I_1$** (بگذارید $R_1$ مستقل از $n_i$ باشد)، اگر $n_2$ بالا داشته باشیم، محقق می شود. سپس میگوییم که، در پایان، $\Delta V_2\varpropto n_1 n_2 \Delta V_1$، که درست نیست، و برخی مشکلات تقارن ایجاد میکند. چه فیزیک را از دست داده ام؟ چیزی مربوط به القاء در ابتدایی هم هست؟ آیا به دلیل عدم توجه به $I_i=\frac{\Delta V_i}{n_i R_o}$ است؟ از نظر فیزیکی، چه چیزی باعث می شود که با کاهش $n_1$ یک، $\Delta V_2$ افزایش یابد؟ چگونه آن را درک کنیم؟ اشتقاقهای معمولی، مانند ویکیپدیا، اعمال میکنند که $\Delta V_1=-\frac{d\phi}{dt}$ باید تأیید شود، اما من آن را کمی گمراهکننده میدانم، زیرا تقارن نقشهای _cause_ و _effect_ مشخص نیست. با توجه به رابطه واقعی، در واقع، چه دلیلی دارد که همیشه فقط $n_1=1$ تنظیم نشود؟ فقط برای داشتن یک کنترل نسبت دقیق تر و/یا داشتن سیستم کارآمدتر با خطوط $\vec{B}$ بهتر داخل اتو هدایت می شود یا دلیل دیگری وجود دارد؟
|
معادله نرخ ترانسفورماتور
|
107946
|
من خوانده ام که معمولاً اگر سرعت یک سیال بسیار کمتر از سرعت صوت (در آن محیط) باشد، می توان آن را به عنوان یک سیال تراکم ناپذیر در نظر گرفت. این شرایط از کجا می آید؟ آیا می توان آن را از معادله ناویر استوکس نشان داد؟
|
تراکم ناپذیری و سرعت صوت
|
91008
|
در سال 1637 دکارت مدل جسمی نور را ارائه داد و قانون اسنل را استخراج کرد. این مدل جسمی نور توسط آیزاک نیوتن در کتاب معروف خود با عنوان _OPTICKS_ توسعه داده شد و به دلیل محبوبیت فوق العاده این کتاب، مدل جسمی اغلب به او نسبت داده می شود و نظریه هسته نیوتن نامیده می شود (برای دیدن فیلم اینجا را کلیک کنید). . تئوری کورپوسکولار پیشبینی میکرد که اگر پرتو نور (در انکسار) به سمت نرمال خم شود، سرعت نور در محیط دوم بیشتر خواهد بود. اما آزمایش فوکو ثابت کرد که در هنگام شکست اگر نور به سمت حالت عادی خم شود، سرعت نور در محیط دوم کمتر خواهد بود. بنابراین، نظریه جسمی به طور رضایت بخشی انکسار را توضیح نداد. اما گفته می شود که بازتاب توسط این نظریه توضیح داده می شود. در صورت انعکاس عملاً، هنگامی که پرتو نور با زاویه صفر نسبت به عادی رسم شده در سطح مشترک برخورد می کند، پرتو در همان جهت با زاویه بازتاب صفر به عقب باز می گردد. بر اساس مدل کورپوسکولار، اگر جسم در همان جهتی که زاویه برخورد صفر است برگردد، برخوردهایی با ذرات رخ می دهد که بعداً اتفاق می افتد. سپس، جابجایی تصادفی ذرات وجود خواهد داشت. اما، این چیزی نیست که عملا اتفاق می افتد. بنابراین، آیا نظریه جسمی نیز نتوانست بازتاب را توضیح دهد؟ آیا نظریه موج این مورد را توضیح می دهد؟_
|
آیا نظریه جسمی نیوتن نتوانست بازتاب را توضیح دهد؟
|
27518
|
یک تانسور متقارن کلی 4×4 دارای 10 جزء مستقل است. در قاب اینرسی محلی می توانیم چند جزء را تجویز کنیم؟ برای مثال، گرد و غبار نسبیتی $\mbox{diag}(\rho c^2, 0, 0, 0)$ در قاب اینرسی محلی (بنابراین 1 پارامتر) است که $$T_{\mu\nu} = \rho v_ را می دهد. \mu v_\nu$$ که دارای 4 پارامتر است (یکی $\rho$ و سپس 3 پارامتر در $v_\mu$ به دلیل شرایط $v_\mu v^\mu = c^2$). مثال دیگر سیال کامل با $\mbox{diag}(\rho c^2, p, p, p)$ (بنابراین 2 پارامتر) است که $$ T_{\mu\nu} = \left(\rho+{p را می دهد. \over c^2}\right) v_\mu v_\nu + p g_{\mu\nu} $$ که دارای 5 پارامتر ($\rho$، $p$ و اجزای فضایی است. $v_i$). به این ترتیب، به نظر من تنها 7 پارامتر مستقل در قاب اینرسی محلی وجود دارد، زیرا 3 درجه آزادی دیگر توسط سرعت (که در قاب اینرسی صفر است) داده می شود. آیا این درست است؟
|
پارامترهای کلی تانسور انرژی تنش در قاب اینرسی محلی
|
74979
|
طبق معادلات ماکسول، بارهای شتاب دهنده تابش الکترومغناطیسی ساطع می کنند. با توجه به فیزیک کوانتومی، گرمایش باعث تابش الکترومغناطیسی نیز می شود. آیا این 2 تشعشع انواع مختلفی از تابش دارند؟ اگر چنین است، آیا میتوان گفت 2 راه برای تولید تشعشع EM وجود دارد، یکی از آنها با جریان الکتریکی شتابدار و دیگری گرمایش است؟ درست است؟
|
2 راه برای تولید موج الکترومغناطیسی
|
74974
|
آیا می توان از انرژی مغناطیسی برای ایجاد یک موتور مغناطیسی استفاده کرد که بتواند وسایل نقلیه و ماشین ها را تغذیه کند؟
|
آیا می توان از انرژی مغناطیسی برای ایجاد یک موتور مغناطیسی استفاده کرد که بتواند وسایل نقلیه و ماشین ها را تغذیه کند؟
|
105802
|
معادله (یک بعدی) **موج** معادله دیفرانسیل جزئی خطی مرتبه دوم است $$\frac{\partial^2 f}{\partial x^2}=\frac{1}{v^2} \frac{\partial^2 f}{\partial t^2}\tag{PDE مرتبه دوم}$$ که به عنوان راه حل خود توابع $f$ فرم را می پذیرد $$f=f(x\pm vt)،\tag{solution}$$ همانطور که می توان به روشی مستقیم تأیید کرد. این راه حل ها تفسیر مناسبی دارند که عبارت _معادله موج را توجیه می کند._ متوجه شدم **معادلات دیفرانسیل جزئی ** مرتبه اول** وجود دارد که به عنوان جواب توابع به شکل $f(x\pm vt)$: $$\frac دارند. {\partial f}{\partial x}=\pm\frac{1}{v}\frac{\partial f}{\partial t}\tag{first order PDE}.$$ یک جستجوی سریع در گوگل نشان میدهد که این معادله موج مرتبه اول نامیده میشود، اما معمولاً در زمینه کلاسهای ریاضی نشان داده میشود. **بنابراین اکنون این سؤال مطرح می شود:** اگر هر دو راه حل های یکسانی را قبول دارند، چرا PDE مرتبه دوم معمول نسبت به این نوع اول ترجیح داده می شود؟ آیا دلیل فیزیکی دارد؟ آیا این معادلات مرتبه اول به خودی خود مفید هستند؟ شاید راهحلهای دیگری وجود داشته باشد که فرد اذعان میکند که مطلوب نیست، یا شاید فقط تمیزتر به نظر میرسد، زیرا نیازی نیست نماد $\pm$ را در معادله دیفرانسیل حمل کند.
|
معادله موج مرتبه اول: چرا حضور آن رایج نیست؟
|
55358
|
من درک اساسی از نحوه مدلسازی درجات آزادی گرانشی در گرانش کوانتومی حلقه دارم، اما تا آنجا که میدانم، ماشین اصلی - حالتهای شبکه اسپین و موارد مشاهدهپذیر، درجه آزادی ماده را رمزگذاری نمیکند. سوال من به سادگی این است: ماده در حال حاضر چگونه در گرانش کوانتومی حلقه مدل سازی می شود؟ ویرایش: در واقع، این سؤال نه تنها در مورد ماده مانند ماده فرمیونی، بلکه برای سه نیروی دیگر نیز صدق می کند. شبکههای اسپین LQG بر اساس تقارن SU2 توصیف گرانش گیج اشتکار هستند - چگونه گروههای سنج دیگر را ترکیب میکنند؟
|
چگونه ماده در گرانش کوانتومی حلقه مدلسازی میشود؟
|
34578
|
حداقل تعداد مختصاتی که برای توصیف کامل شکل، جهت و موقعیت یک شی n بعدی استفاده می شود چقدر است؟ چگونه می توانم رویکردی برای این مشکل داشته باشم؟ من با شکل و جهت گیج شده ام. برای اندازه گیری حتی اشیاء سه بعدی معمولی به چند بعد نیاز داریم؟
|
حداقل تعداد مختصاتی که برای توصیف کامل شکل، جهت و موقعیت یک شی n بعدی استفاده می شود چقدر است؟
|
16271
|
وقتی توپ پینگ پنگ را روی میز میچرخانم، در خلاف جهت چرخش به جلو میچرخد و در نهایت تغییر جهت داده و به عقب میچرخد. در اینجا یک ویدیو وجود دارد که این اثر را نشان می دهد. چرا این اتفاق می افتد؟
|
چرا وقتی توپ پینگ پنگ روی میز می چرخم تغییر جهت می دهد؟
|
92063
|
آیا کوانتیزاسیون دوم میدان کلاین گوردون که شامل استفاده از پارادایم نوسانگر هارمونیک است در نهایت به این نتیجه میرسد که میدان الکترومغناطیسی چیزی نیست جز فوتونها (بوزونهایی) که در جعبهای به دام افتادهاند که به صورت هارمونیک ساده در حال نوسان هستند؟
|
کوانتیزه دوم میدان کلاین گوردون
|
20987
|
همانطور که می فهمم، در GR معمول است که یک برگ از Spacetime توسط خانواده ای از ابرسطح های فضا مانند نمایه شده توسط متغیر زمان تعریف شود. سپس، در زمینه متریک شوارتزشیلد در مختصات کروی، آیا درست است که به همین شکل یک برگبندی از این ابرسطحهای فضامانند توسط خانوادهای از 2 کره که با متغیر شعاعی نمایهسازی شدهاند، تعریف کنیم؟ آیا می توانیم با یک توپ توپولوژیکی شعاع r مطابقت پیدا کنیم؟ و آیا این شاخ و برگ دوم دارای خواصی مشابه با اولی است؟ آیا این درست است که ابرسطوحهای فضایی و دو کره را بهعنوان خانوادههایی در نظر بگیریم که هر کدام از عناصر نامتناهی تشکیل شدهاند که به ترتیب در امتداد جهت t و r روی یکدیگر قرار گرفتهاند؟
|
شاخ و برگ های ابرسطحی در نسبیت عام
|
67121
|
بگذارید چگالی انرژی را با $$E= a^2 \cos2 t +b^2 \sin2 t+ c^2 \cos 3t$$ تعریف کنیم که در آن، $E=$ انرژی کل، $a,b,c =$ثابت ، و $t$ زمان است. من از اظهارات کسی گیج شدم که ` > ممکن است در معادله فوق عباراتی مانند $cos(n t)$،( **n است > هر عدد صحیح**) وجود داشته باشد که میانگین زمانی صفر برای دوره های کامل دارد. من میخواهم بفهمم که چگونه عبارات co از یک معادله انرژی حذف میشوند وقتی که میانگینگیری زمان را انجام میدهیم.
|
میانگین چگالی انرژی
|
91003
|
من در حال حاضر در حال نوشتن برنامه ای برای شبیه ساز ذرات هستم. یکی از الزامات این است که ذرات به روشی واقع بینانه با هم برخورد کنند. با این حال، من نمی دانم چگونه سرعت های نهایی را محاسبه کنم. برای هر برخورد، مولفه $x$ و y$-مولفه هر سرعت و همچنین جابجایی و جرم هر ذره را دارم. آیا می توان جهت و بزرگی سرعت آنها را پس از برخورد محاسبه کرد؟ اگر چنین است، چگونه؟
|
چگونه سرعت های پس از برخورد را محاسبه کنیم؟
|
65382
|
دو ذره را در نظر بگیرید که فوراً در یک جهت حرکت می کنند اما یکی از آنها یک مسیر دایره ای و دیگری یک مسیر مستقیم را دنبال می کند.  اگر یک چارچوب مرجع چرخشی اتخاذ کنم که در آن ذره $A$ ساکن باشد، ریاضی به من می گوید که سرعت نسبی بین $A$ و $B$ $V_{rel}=V_B-V_A-\frac{V_B h}{R}$ است، که $h$ فاصله بین ذرات و $R$ شعاع مسیر دایره ای است. من می دانم که این درست است، من می توانم این را از فرمول های سیستم های مرجع چرخشی استنباط کنم. اما آیا کسی می تواند توضیح دهد که چرا صرفاً گرفتن $V_A-V_B$ کار نمی کند. سرعت نسبی باید تفاوت بین دو بردار سرعت باشد، من فکر می کنم که بسیار شهودی است. اما در این مورد اینطور نیست؟ چرا؟ وقتی وضعیت فیزیکی مانند این را می بینم (مثلاً آنها می توانند هواپیما باشند، یکی در حال انجام یک حلقه)، چگونه می توانم بدانم که آیا می توانم به سادگی تفاوت بین بردارهای سرعت را برای یافتن سرعت نسبی بگیرم یا نه؟
|
تفاوت بین بردارهای سرعت، سرعت نسبی
|
55350
|
من در تلاش هستم تا دو راه برای تشکیل تکهای SU(2) از یک جفت دوبل را با هم تطبیق دهم. **روش (1)**: اگر $v=\begin{pmatrix}v^1\\\ v^2\end{pmatrix}$ و $w=\begin{pmatrix}w^1\\\ w^ 2\end{pmatrix}$ دو دوتایی SU(2) هستند، سپس من میتوانم با استفاده از ترکیب ضد متقارن یک سینگل تشکیل دهم: $$(v\otimes w)_\text{singlet}=\epsilon_{ij}v^iw^j=v^1w^2-v^2w^1$$ **روش (2)**: با استفاده از همان اشیاء از روش 1، من میتوانم یک سینگل را به سادگی با جابهجایی-transpose یکی از آنها تشکیل دهم، مثلاً $v^*=\begin{pmatrix}v_1^*& v_2^*\end{pmatrix}$، و قرارداد مستقیم آنها: $$(v\otimes w)_\text{singlet}=(v^*)_i w^i=v_1^*w^1+v_2 ^*w^2.$$ بنابراین آیا این دو راه متفاوت برای تشکیل تکتکها هستند؟ آیا راهی برای درک این موضوع از دیدگاه کلی تر، مثلا SU(3) وجود دارد؟ همچنین، در مکانیک کوانتومی ابتدایی، چرا وقتی از تابع موجی با استفاده از روش (1) اسپین-منفرد تشکیل می دهیم و از روش (2) استفاده نمی کنیم؟
|
دو راه برای تشکیل تکهای SU(2)؟
|
98333
|
در فیزیک دبیرستان، فهمیدم که زمان زیادی طول کشید تا کوارک برتر کشف شود. یکی از دلایلی که در کتاب من ذکر شد این بود که کوارک بالایی جرم بزرگی دارد، بسیار بزرگتر از 5 کوارک دیگر، و فقط یک شتاب دهنده ذره به اندازه کافی قدرتمند برای تولید انرژی های بزرگ وجود نداشت. شک من: 1. آیا در چنین آزمایشی، ذرات با سرعت بالا فقط با هم برخورد می کنند و انرژی تولید می شود که می تواند به جرم تبدیل شود؟ آیا کوارک ها از این طریق تولید می شوند؟ 2. تا آنجا که من می توانم درک کنم، در یک برخورد ذره، انرژی زیادی تولید می شود و این به جرم یعنی یک کوارک بالا در این مورد تبدیل می شود. با این حال، من همچنین یاد گرفتم که کوارک های منفرد نمی توانند وجود داشته باشند و هادرون ها تشکیل می شوند ... پس چگونه دانشمندان به یک کوارک منفرد دست یافتند؟ 3. اگر کوارک بالا از انرژی تشکیل شده باشد، باید به این معنی باشد که تولید جفت وجود داشته است و قرار است یک کوارک ضد بالا نیز تولید شود. بنابراین، آیا برخورد باید انرژی تولید کند که معادل جرم دو کوارک بالایی باشد؟
|
چرا کشف تاپ کوارک زمان زیادی طول کشید؟
|
27516
|
اجازه دهید از این یادداشت سخنرانی به عنوان مرجع استفاده کنم. * می خواهم بدانم در بالا چگونه عبارت (14) از عبارت (12) به دست آمده است. به نوعی منطقی به نظر می رسد، اما من می خواهم از جزئیات آنچه در بین این دو معادله رخ داده است بدانم. نکته این است که اگر عامل کلی $\sqrt{N}$ در معادله (12) وجود نداشت، آنگاه یک مورد کتاب درسی برای انجام روش تندترین فرود در حد مجانبی N خواهد بود. . * من نمی دانم که آیا در این بین یک استدلال نانوشته وجود دارد که در حد N بزرگ، یکی $\sqrt{N}$ را در یک اندازه گیری مجدد (un?)تعریف شده جذب می کند و سپس تندترین فرود را فقط روی نمایی انجام می دهد. بخشی از انتگرال نمیدانم «روش شیبدارترین نزول» چگونه قرار است در کل انتگرال انجام شود، اگر اندازهگیری دوباره تعریف نشود. * اما دوباره اگر چنین کاری انجام می شود، پس چرا در معادله (14) نماد تقریبی وجود دارد؟ آیا بعد از گرفتن حد ترمودینامیکی و انجام شیب دارترین نزول، معادله (14) نباید به یک برابری تبدیل شود که مجموع آن بر تمام $\mu_s$ است که معادله (15) را حل می کند؟ اگرچه به نظر من سادهلوحانه عبارت (12) برای تفسیر تابع دلتای دیراک سازگارتر به نظر میرسد، زیرا در حد N بزرگ به نظر میرسد که شبیه نمایش استاندارد تابع دلتای دیراک، $\frac{n}{\sqrt است. {\pi}} e^{-n^2x}$ * مایلم در مورد این فلسفه/برهان کلی نظرات/توضیحاتی بدانم که با آن میخواهم بگویم که «روش تندترین فرود» دقیقاً در «حد ترمودینامیکی» است.
|
حد ترمودینامیکی در مقابل روش شیب دارترین فرود
|
92068
|
من با تمرین 1.8 فضا-زمان و هندسه کارول مشکل دارم: > اگر $\partial_\nu T^{\mu \nu} = Q^\mu$، بردار فضایی $Q^i$ چه چیزی را نشان میدهد. ? از تانسور حرکت انرژی گرد و غبار برای ساختن کیس خود استفاده کنید. * اول از همه، از آنجایی که تانسور انرژی حرکت غبار $T^{\mu \nu}=\rho U^\mu U^\nu$ متقارن است، قانون بقای انرژی-تکانه $$ \partial_\nu داریم. T^{\mu \nu} = \جزئی_\nu T^{\nu \mu} =0.$$ یک بردار $Q$ در هر فریم مرتبط با تبدیل لورنتس ثابت است، در حالی که این بردار نیست. مورد برای اجزای $Q^\mu$. اما اینجا $Q=0$ و از این رو $Q^\mu=0$ نیز برای هر جزء $\mu =0,\cdots,4$؟ * حتی اگر مستقیماً معادله را اعمال کنید: $$ Q^i = \جزئی_\nu T^{i \nu} = (\partial_\nu \rho) U^i U^\nu + \rho(\partial_\nu U^i) U^\nu + \rho U^i(\partial_\nu U^\nu)، به نظر نمیرسد $$ چیزی نتیجه دهد... آیا اولین استدلال من درست است؟ در غیر این صورت: کسی می تواند به من راهنمایی کند؟ با تشکر
|
تفسیر فیزیکی $Q^i = \جزئی _\nu T^{i \nu}$
|
105807
|
من شروع به یادگیری بیشتر در حوزه علمی خود کرده ام... هواشناسی و اینکه من صاحب یک استخر هستم، محیط آزمایشی عالی را دارم. اتفاقاً به دلیل یک نشت واقعی سطح آب افت کرد که نحوه عملکرد سیستم های لوله کشی را یاد گرفتم و در آنجا به یادگیری بیشتر ادامه خواهم داد. نشتی دیروز قطع شد. اما، این باعث شد که به روزهای خوب مدرسه و فیزیک قدیمی خود فکر کنم. بنابراین، این سوال من است: آیا معادله ای برای موارد زیر وجود دارد: محاسبه تبخیر سطح آب با متغیرهای زیر (X): حجم آب، جریان آب / سرعت، دمای هوای محیط، نقطه شبنم/رطوبت، ترکیب شیمیایی آب ( استخر)، دمای آب، سرعت باد. ثابت ها و مفروضات: بدون نشتی یا آسیب ساختاری که آب را به مقدار محدودی گالن نگه می دارد. من می دانم که ممکن است متغیرهای محیطی دیگری برای کنترل وجود داشته باشد، اما این شروع خوبی است. اگر یک انحراف معیار در همه متغیرهای بالا وجود داشته باشد که قابل اندازه گیری باشد، آیا می توان یا معادله ای برای آن وجود دارد؟ چیزی که من سعی می کنم یاد بگیرم: آیا در هر یک از متغیرها با اندازه گیری تغییر سطح آب (Y) همبستگی وجود دارد. سپس من می خواهم فرمول را اعمال کنم و برخی از ثابت ها را برای اندازه گیری در مقیاس های بزرگتر تغییر دهم. هر پاسخ مرتبط با موضوع مورد نظر بسیار مفید است. متشکرم.
|
آیا معادله ای برای محاسبه تبخیر آب با در نظر گرفتن متغیرهای محیطی وجود دارد؟
|
110929
|
قانون اهم به وضوح بیان می کند که اختلاف پتانسیل مستقیماً با جریانی که از سیم می گذرد یا > V متناسب با I است **______** (i) بنابراین فرمولی که به دست می آید $$V =IR \tag{1}$ است. $ و اکنون از این می توان گفت که $$I =\frac{V}{R}\tag{2}$$ بنابراین، از معادله 2 > I(جریان) با مقاومت نسبت معکوس دارد. **____________** (ii) اکنون سوال من این است (از معادله 1): اگر $I$ (جریان) با مقاومت نسبت معکوس و نسبت مستقیم با ولتاژ داشته باشد، آنگاه: اگر مقاومت دو برابر شود، جریان نصف می شود، از (i) ولتاژ نصف می شود .... اما از معادله 1 ولتاژ نیز مستقیماً با مقاومت متناسب است (زیرا $V = IR$) سپس مقاومت نیز باید نصف شود .... اما قبلاً مقاومت را دو برابر کرده بودیم بنابراین این فرمول به طور خلاصه با خود تناقض دارد ... وقتی مقاومت را دو برابر کردیم جریان نصف می شود و ولتاژ نیز نصف می شود و اگر ولتاژ نصف می شود سپس مقاومت نیز باید نصف شود. پس چگونه می توان این تناقض را حل کرد؟
|
سردرگمی در قانون اهم $V = IR$
|
131100
|
با دیدن اشتقاق ریاضی تبدیل لورنتس برای مختصات زمانی یک رویداد برای دو ناظر، اصطلاح را دریافت می کنیم.  حالا چگونه می توان فاکتور $t-\frac{vx}{c^2}$ را از نظر فیزیکی درک کرد. من به دنبال استدلالی در راستای موارد زیر هستم. هنگام ارتباط مختصات فضایی، یک ناظر فاصله طولی بین یک رویداد و ناظر دوم در کادر خود را اندازه میگیرد و به ناظر دیگر میگوید که این باید طول شما باشد، که ناظر دوم به دلیل نسبیت همزمانی آن را رد میکند و در ضریب گاما ضرب میکند. طول صحیح را بدست آورید
|
دلیل فیزیکی برای تبدیل لورنتس
|
132369
|
در (2+1)-d، اثر لحظه ای منجر به پتانسیل خطی بین بارها می شود. اگر در این مورد دو ذره با بارهای مخالف داشته باشیم، از آنجایی که پتانسیل خطی زمانی که فاصله بین دو بار به بی نهایت می رسد واگرا می شود، از نظر انرژی مطلوب است که دو ذره باردار دیگر تولید کنیم تا دو ذره اصلی را خنثی کنیم، به جای اینکه اجازه دهیم آنها از هم جدا شوند. تا آنجا که ممکن است. این اساساً استدلال در مورد محدود بودن (2+1) -d میدان EM است. به نظر می رسد عنصر اساسی در این استدلال وجود پتانسیل بین ذرات باردار است که وقتی فاصله تا بی نهایت می رود واگرا می شود، بنابراین آیا پتانسیل لگاریتمی منجر به محصور شدن می شود؟ اگر چنین است، ما می دانیم که در (2+1)-d بارها از طریق یک پتانسیل لگاریتمی برهمکنش می کنند، پس چرا نمی توانیم نتیجه بگیریم که میدان EM (2+1)-d بدون در نظر گرفتن اثر لحظه ای محدود است؟ من فکر می کنم پاسخ منفی است، بنابراین چقدر باید پتانسیل قوی برای داشتن حبس باشد؟
|
چه پتانسیلی بین اتهامات منجر به حبس می شود
|
105803
|
من در تلاش برای اثبات برابری زیر هستم: $$ <x_{f},\, it_{f}|x_{i},\, it_{i}>=\mathcal{N}\int_{\left\\ { x\in\mathbb{R}^{\mathbb{R}}:\, x\left(t_{f}\right)=x_{f}\wedge x\left(t_{i}\right)=x_{i}\right\\} }\mathcal{D}x\exp\left\\{ -\frac{1}{\hbar}\int_{t_{ i}}^{t_{f}}dt\left\\{ \frac{1}{2}m\left[x'\right]^{2}-\left(-V\left[x\right]\right)\right\\} \right\\} $$ کجا تعریف $ <x_f, t_f|x_i, t_i>$ توسط: $$ <x_{f},\, t_{f}|x_{i},\, t_{i}>\equiv\mathcal{N}\int_{\left\\{ x\in\mathbb{R}^{\mathbb{R}}:\، x\left(t_{f}\راست) =x_{f}\wedge x\left(t_{i}\right)=x_{i}\right\\} }\mathcal{D}x\exp\left\\{ \frac{i}{\hbar}\int_{t_{i}}^{t_{f}}dt\left\\{ \frac{1}{2}m\left[x'\right]^{2 }-\left(V\left[x\right]\right)\right\\}\right\\} $$ کاری که من تاکنون انجام دادهام: * فرض کنید دامنه ادغام، یعنی $\left\ \{ x\in\mathbb{R}^{\mathbb{R}}:\, x\left(t_{f}\right)=x_{f}\wedge x\left(t_{i}\right)=x_ {i}\right\\}$ به گونهای است که همه توابع این مجموعه را میتوان به صورت تحلیلی در دامنه جدیدی از ادغام $ \left\\{ ادامه داد. x\in\mathbb{C}^{\mathbb{C}}:\, x\left(it_{f}\right)=x_{f}\wedge x\left(it_{i}\right)=x_ {i}\right\\} $. آیا این معتبر است؟ * تعاریف را وصل کنید: $<x_{f},\, it_{f}|x_{i},\, it_{i}>=\mathcal{N}\int_{\left\\{ x\in\ mathbb{C}^{\mathbb{C}}:\, x\left(it_{f}\right)=x_{f}\wedge x\left(it_{i}\right)=x_{i}\right\\} }\mathcal{D}x\exp\left\\{ \frac{i}{\hbar}\int_{it_{i }}^{it_{f}}dt\left\\{ \frac{1}{2}m\left[x'\right]^{2}-\left(V\left[x\right]\right)\right\\}\right\\}$ * اکنون به محاسبه $ \int_{it_{i}}^{it_{f}}dt\left\\{ \frac{1}{2}m\left[x'\right]^{2}-\left(V\left[x\right]\right)\right\\} $ تغییری در متغیر ایجاد کنید (این است معتبر نیست؟ \int_{t_{i}}^{t_{f}}dt\left\\{ \frac{1}{2}m\left[x'\right]^{2}+V\left[x\right] ]\right\\} $ بنابراین توان صحیح را بدست آورید. * اما چگونه ثابت کنید که $\mathcal{N}\int_{\left\\{ x\in\mathbb{C}^{\mathbb{C}}:\, x\left(it_{f}\right )=x_{f}\wedge x\left(it_{i}\right)=x_{i}\right\\} }\mathcal{D}x = \mathcal{N}\int_{\left\\{ x\in\mathbb{R}^{\mathbb{R}}:\, x\left(t_{f}\right)=x_{f}\wedge x\left(t_{i}\right)=x_{i}\right\\} }\mathcal{D}x$? آیا حتی همان $\mathcal{N}$ است؟
|
از مینکوفسکی تا زمان اقلیدسی در انتگرال های مسیر
|
81007
|
دو کره عایق یکسان را در نظر بگیرید که هر کدام با شعاع $R$ و شارژ یکنواخت $Q$ از طریق حجم آنها. آنها با فاصله $d>2R $ از مراکز خود جدا می شوند. در اینجا معادله کلی من برای انرژی پتانسیل است $$U_E = \frac{1}{2}\int_V \rho(r)\phi(r)\mathrm{d}\tau$$ چگونه انرژی برهمکنش بین دو کره؟ با این کار، آیا از $\rho$ از کره 2 و $\phi$ از کره 1 استفاده می کنم که در 2 ارزیابی شده است؟ آیا این در مسیر درستی است؟ انرژی پتانسیل داخل کره را با استفاده از  و  تا  اما من معتقدم این برای یک تک است حوزه، و مطمئن نیستم که کره دوم چگونه بر نتایج من تأثیر می گذارد. آیا من کره دوم را کلا نادیده می گیرم؟
|
چگونه انرژی تعامل بین دو کره باردار را بیان کنم؟
|
110925
|
اگر ثابت $G$ نیوتن در واقع با زمان کیهانی $t$ تغییر کند، شکل مناسبی از معادلات میدان انیشتین تغییر خواهد کرد: $$G_{\mu \nu} + \Lambda g_{\mu \nu} = \frac{8 \ pi G(t)}{c^4} T_{\mu \nu}، $$ همراه با مفروضات استاندارد کیهانشناسی، به معادلاتی منتهی میشوند که شبیه فریدمن استاندارد هستند. معادلات اما با تابع متغیر $G(t)$ به جای ثابت $G$؟
|
معادلات فریدمن با G متغیر؟
|
24535
|
دوست من یک چترباز ارتش ایالات متحده است. امروز، طی یک سری اتفاقات ناگوار، او با چتر نجات خود از یک C-17 که با سرعت 160 گره دریایی در حال حرکت بود بیرون رانده شد. حساب های دست اول آن را توصیف می کنند که او فوراً رفته بود. از آنجایی که او نسبتاً سالم از آن عبور کرد، کنجکاو هستم که بدانم او ممکن است چه سطحی از کاهش سرعت را تجربه کرده باشد. منظورم از اینکه آسیبی ندیده باشد، سمت راست او به دلیل ضربه زدن به دریچه در هنگام خروج، به جهنم کبود شده است، اما او زنده است.
|
یک سوال عملی کاهش سرعت
|
6630
|
من مطمئن نیستم که چگونه از نظر تئوری این امکان پذیر است، اما سوال من این است... اگر ما می توانستیم به نحوی یک حباب کامل از فوتون ها (حباب بدون جرم) بسازیم و یک سفینه فضایی را درون آن قرار دهیم، آیا می تواند به طور موثری به عنوان حباب کاملاً مهر و موم شده بدون جرم شود. در اطراف آن جرم ندارد و بنابراین با سرعت نور سفر کنید؟ ببخشید اگر این فقط مزخرف است.
|
آیا حباب فوتون می تواند یک سفینه فضایی را بی جرم کند؟
|
61211
|
1) هنگامی که یک بار 'q' به هادی ایزوله داده می شود، پتانسیل آن تغییر می کند. 2) تغییر پتانسیل به اندازه و شکل هادی بستگی دارد. من می توانستم نکته را درک کنم. 1. از آنجایی که پتانسیل به شارژ و فاصله بستگی دارد، می توانم اولین پینت را درک کنم. اندازه و شکل هادی از کجا به اینجا می آید؟
|
پتانسیل یک هادی به اندازه و شکل هادی بستگی دارد. چگونه؟
|
110926
|
به طور خلاصه، سوال من این است که چرا تجزیه و تحلیل مارپیچ برای ایجاد شرایط شکست تقارن صحیح بدون توجه به فیزیک انرژی بالا کار می کند؟ زمینه ای که این سوال مطرح شد از یک درس تئوری میدان موثر است (برای متن بیشتر، اینجا، معادله 5.50 را ببینید). QCD لاگرانژی را در نظر بگیرید، \begin{equation} {\cal L} _{ QCD} = \bar{\psi} \left( i \gamma^\mu D_\mu - m \right) \psi \end{equation} بخش جنبشی تحت یک تبدیل کایرال ثابت است: \begin{equation} \psi \rightarrow \left( \begin{array}{cc} L & 0 \\\ 0 & R \end{array} \right) \psi \end{equation} اما عبارت جرمی اینطور نیست. حالا ادعایی که من متوجه نمی شوم به شرح زیر است. فرض کنید جرم به صورت، \begin{equation} m \rightarrow L m R ^\dagger \end{equation} تبدیل شده است. برای نوشتن عبارتهای شکست تقارن کایرال صحیح در لاگرانژی، عبارات را با توجه به این تبدیل برای $ m $ ثابت مییابیم و سپس $ m $ را دوباره ثابت میکنیم. روشی که من این را از لحاظ فیزیکی درک می کنم این است که شکستن از یک میدان اسپوریون با انرژی بالا، X $، که یک VEV، $ m $ می گیرد، ناشی می شود. وقتی همه عبارتهای ممکن برای حفظ تقارن کایرال را با استفاده از تبدیل $m$ یادداشت میکنیم، همه عبارتهایی را مینویسیم که مارپیچ به آنها جفت میشود. سپس VEV وارد می شود و برابر با $ m $ است. اما این رویه فرض میکند که اسپوریون از تقارن کایرال، $ SU(2) _L \times SU(2) _R $ پیروی میکند، و به صورت، $ X \rightarrow L X R ^\Dagger $ تبدیل میشود. چگونه بفهمیم این فرض درست است؟ در واقع به نظر می رسد که برای مورد QCD شکست می خورد زیرا میدان اسپوریون در واقع فیلد هیگز است، که یک واحد زیر SU(2) _R $ است.
|
چرا آنالیز اسپوریون مستقل از فیزیک UV کار می کند؟
|
24534
|
من در یکی از کلاس هایم سوالی در مورد SNR در کانال های آکوستیک زیر آب داشتم. چند عبارت با واحد «dB re uPa» وجود دارد. می دانم که مخفف dB با ارجاع به uPa است، اما دقیقاً مطمئن نیستم که به چه معناست. آیا می توانم آن را به دسی بل تبدیل کنم؟ اگر بله، چگونه؟ پیشاپیش ممنون!!
|
سطح نویز (گیج شدن واحدها)
|
24727
|
چرا موتورهای توربوجت از نازل De Laval استفاده نمی کنند؟ در واقع، به نظر می رسد که در یک توربوجت معمولی، نازل خروجی منقبض می شود، نه منبسط. از آنجایی که دمای گازهای خروجی زیاد است - در این حالت باید بتوان انرژی بیشتری از آن استخراج کرد.
|
چرا موتورهای توربوجت از نازل De Laval استفاده نمی کنند؟
|
104339
|
کارول و اوستلی در کتاب خود - مقدمه ای بر اخترفیزیک مدرن - (ویرایش دوم)، در صفحه 33، درست پس از استخراج قانون گرانش جهانی نیوتن برای جرم های دو نقطه ای با استفاده از قانون سوم کپلر و سه قانون حرکت می نویسند: > قانون نیوتن گرانش به هر دو جسم دارای جرم اعمال می شود. به طور خاص، برای یک جسم گسترش یافته (برخلاف یک جرم نقطه ای)، نیرویی که توسط آن جسم بر یک جسم گسترش یافته دیگر وارد می شود، ممکن است با ادغام کردن هر یک از توزیع های جرم آنها پیدا شود. سوال من این است: چگونه فرآیند یکپارچه سازی یک مورد خاص از فرمول برای جرم دو نقطه است؟ آیا فرآیند یکپارچه سازی واقعاً نباید به تنهایی یک فرض باشد؟
|
قانون گرانش جهانی نیوتن برای اجرام گسترده
|
99425
|
من سعی می کنم این واقعیت ها را با هم تطبیق دهم، * اگر رنگ های رنگ های اصلی را داشتم و آنها را با هم مخلوط می کردم، خاکستری تولید می کردم. * نور سفید شامل هر رنگی است. متقاعد کننده ترین تلاش من برای پاسخ به این سوال: رنگ اجسامی که نور تولید نمی کنند، رنگ هایی هستند که آن اجسام جذب نمی کنند. یک جسم سفید هیچ رنگی را جذب نمی کند، یک جسم آبی همه رنگ ها را جذب می کند به جز آبی، یک جسم سبز همه رنگ ها را به جز سبز و غیره جذب می کند. بنابراین با مخلوط کردن رنگ های رنگ های اصلی من تأثیراتی را با هم ترکیب می کنم که به طور جمعی همه رنگ ها را جذب می کنند و همه رنگ ها را منعکس می کنند. ; در حالی که اگر رنگی داشتم که فقط همه رنگ ها را جذب می کرد، رنگ سیاه داشتم و اگر رنگی داشتم که فقط همه رنگ ها را منعکس می کرد، رنگ سفید داشتم. خاکستری ترکیبی از سفید و خاکستری است، بنابراین من این پاسخ را به طور مستقیم رضایت بخش یافتم. با این حال، من نمی دانم که آیا این توضیح دقیقی از مشاهده است یا خیر. چرا مخلوط کردن هر رنگی به جای سفید، خاکستری ایجاد می کند؟ متشکرم.
|
چرا مخلوط کردن هر رنگی به جای سفید، خاکستری ایجاد می کند؟
|
31924
|
از زمین در منظومه شمسی، خورشید و زمین هر دو ممکن است به عنوان مرجع استفاده شوند. هنگام سفر در فضای بین ستاره ای با منظومه های ستاره ای که خود با سرعت های متفاوت حتی در داخل ابر محلی حرکت می کنند. احتمالاً در مقیاس حباب ... و فراتر از آن، حتی بیشتر از هم متلاشی می شود - چگونه می توان حرکت کرد؟ بگو، ما سفر بین ستاره ای را توسعه دادیم و توانستیم یک کاوشگر را به صورت رفت و برگشت به سیستم همسایه بفرستیم. کاوشگر نمی تواند به تاریخچه سفر به بیرون خود تکیه کند زیرا سیستم ها در طول سفر کمی جابجا می شدند. احتمالاً به دلیل تأخیر موجود، همین امر در مورد فانوس دریایی نیز صدق می کند. چه چیزی می تواند به عنوان یک مرجع ناوبری استفاده کند؟ آیا یک نقشه بین ستاره ای با سرعت های سیستم و چیزهایی که در جایی نگهداری می شود وجود دارد؟
|
چگونه می توان در فضای بین ستاره ای حرکت کرد؟
|
22075
|
در اشتقاق معمول قانون تابش پلانک، انرژی ها یا فرکانس های $\omega$ نوسانگرها به اندازه گیری $L$ جسم سیاه بستگی دارد. مدل به گونه ای است که تنها انرژی مشخصه توسط این تحریکات نوسانگر و بر حسب دمای $T$ داده می شود. همچنین دامنه نوسان بر روی دیوارها ناپدید می شود. به طور خاص، ساختار دیواره های اتم وارد محاسبات نمی شود. به هر حال، این تقریباً تعریف بدن سیاه است. سوال من: > آیا محاسباتی (شاید QED + فیزیک آماری؟) برای سیستم های واقع گرایانه تر وجود دارد که ممکن است برهمکنش فوتون ها با اتم های دیوار را مدل کند و نتایجی را به گونه ای ارائه دهد که بتوان حالت محدود کننده را به حالت ایده آل > سیاه دید. بدن؟ این سوال زمانی مطرح شد که در مورد تئوری انتشار و جذب فوتون ها در دیواره های یک جسم سیاه تعجب کردم.
|
استخراج قانون تابش پلانک از ملاحظات میکروسکوپی؟
|
22074
|
برای خاصیت ارتجاعی یک ماده، قانون هوک را می توان به صورت کششی نوشت: $$\sigma = \mathsf{C}\، \varepsilon$$ که $\sigma$ تانسور استرس کوشی است، $\varepsilon$ برابر است تانسور کرنش بینهایت کوچک و $\mathsf{C}$ تانسور سفتی مرتبه چهارم است. این تانسور را می توان به یک ماتریس کشش (در نماد Voigt) کاهش داد:  (برای صفحه ویکی پدیا مربوطه روی تصویر کلیک کنید). بسته به تقارن مواد، این ماتریس را می توان ساده کرد: برای یک سیستم همسانگرد، این ماتریس به دو پارامتر کاهش می یابد. دارای 3 عنصر مستقل برای تقارن مکعبی است. این عناصر معنای فیزیکی ساده ای دارند و برای حالت کلی مواد متعامد (سه صفحه متعامد متقارن) می توان آن را بر حسب مدول یانگ، مدول برشی و نسبت پواسون بیان کرد:  (دوباره، روی ماتریس پیوند WP کلیک کنید. * * * اکنون زمینه در اینجا این سوال مطرح می شود که من با یک کریستال در سیستم مونوکلینیک سروکار دارم که ماتریس الاستیسیته آن به شکل زیر است: ! , _خواص فیزیکی کریستال ها_ فقط نیمه بالایی ماتریس متقارن نوشته شده است، نقاط کوچک مطابق با عناصر تضمین شده برابر هستند صفر.) من تمام عبارات ماتریس را برای تک کریستال خود محاسبه کرده ام **چگونه می توانم آنها را به خواص فیزیکی که به راحتی قابل درک هستند پیوند دهم؟** (همانطور که با نسبت های یانگ، مدول های برشی و پواسون در مورد ارتوتروپیک نشان دادم. بالا)
|
معنای فیزیکی ثابت های الاستیک یک کریستال مونوکلینیک
|
37807
|
کتاب درسی من اشاره میکند که تحت حرکت بدون نیرو یک بالای متقارن، بردار سرعت زاویهای آن $\arrow-right arrow \omega$ حول محور $z$ سیستم مختصات ثابت بدن قرار میگیرد. این برای من غیر ممکن به نظر می رسد. با فرض اینکه محور تقارن بالا محور-$z$ باشد، چگونه میتواند $\overrightarrow \omega$ به هر جهتی غیر از محور-$z$ اشاره کند؟ باید حول محور $z$ بچرخد و از این رو در امتداد آن قرار بگیرد. چه چیزی را از دست داده ام؟ 
|
تقدم سرعت زاویه ای حول محور ثابت بدن
|
74972
|
در حال مرور یادداشت های قدیمی دوستانم بودم که به مشکل زیر برخوردم که مطمئن نیستم درست باشد. > Q. ثابت کنید که آنتروپی مولی **CO** $0K$ خواهد بود $R \ln 2$. در اینجا، در نظر گرفته می شود که احتمال ترمودینامیکی $N$ مولکول های **CO** $$w = \frac{N!}{\left(N\over 2\right)!\left(N\over 2 است. \راست)!} $$ من فکر میکردم که این مولکول **CO** ممکن است چه باشد و چرا احتمال ترمودینامیکی مانند بالا در 0K$ دارد. آیا کسی می تواند آن را توضیح دهد؟ **P.S.** مطمئن نیستم که مشکل به درستی بیان شده باشد.
|
چه مولکولی آنتروپی مولی $R \ln 2$ در $0K $ دارد؟
|
77772
|
اگر دو جسم تحت اصطکاک قرار گیرند، یکی از اجسامی که الکترون های آن کمتر از دیگری محدود است، آنها را از دست می دهد. در اینجا پروتونها همچنین دارای کوارکهای باردار هستند که میتوانند با نوترونها مبادله کنند تا با فرآیند رسانایی باردار شوند (ممکن است با اصطکاک امکانپذیر نباشد)، اما من فکر میکنم اینطور نیست. اگر چنین است، چرا؟ ویرایش: آیا نوترون می تواند بار القایی ناشی از پروتون های درون هسته ایجاد کند؟ اگرچه ما نمیتوانیم انتظار کوارکهای جدا شده مبادلهای را داشته باشیم، آیا میتوانیم انتظار داشته باشیم که آنها جهتیابی یا به یک سمت مستقر شوند تا نوترون بتواند بار القایی ایجاد کند؟ ممکن است گاهی اوقات اشتباه متوجه شده باشم، اگر چنین است، مرا ببخشید و توضیح دهید.
|
آیا پروتون با فرآیند القاء/اصطکاک/رسانایی نوترون را باردار می کند؟
|
100086
|
**اجرای غیر فلزی** در اثر گرانش به سمت زمین جذب می شوند. بنابراین وزن اجسام غیر فلزی تنها می تواند به جرم آنها وابسته باشد. **از طرف دیگر** فلزات می توانند به سمت میدان مغناطیسی زمین جذب شوند و زمین به عنوان یک آهنربای غول پیکر عمل می کند. باعث می شود فلزات بیش از حد معمول وزن پیدا کنند. به عبارت دیگر وزن فلزات و اجسام مغناطیسی مجموع نیروی مغناطیسی به اضافه نیروی گرانشی خواهد بود، آیا این درست است؟ **اگر** این اثر درست باشد، آیا وقتی به قطب های مغناطیسی نزدیکتر می شویم واضح تر می شود و فلزات در مکان های مختلف روی زمین وزن متفاوتی دارند؟
|
آیا فلزات به دلیل میدان مغناطیسی زمین سنگین تر هستند؟
|
31922
|
فضاپیماهای معاصر اغلب برای شتاب/کاهش سرعت به گرانش متکی هستند. با توجه به فضاپیمایی که در حال حاضر در فضا است - چه عواملی تعیین کننده شتابی است که می تواند از گرانش جسم دیگری به دست آورد؟ آیا حد بالایی برای چنین شتاب گرانشی وجود دارد؟
|
چه پارامترهایی تعیین کننده شتاب یک فضاپیما با استفاده از گرانش یک جرم آسمانی است؟
|
131106
|
**سوال:** همانطور که در نمودار زیر نشان داده شده است، تاج دارای جرم 14.7 کیلوگرمی در بالای آب و 13.4 کیلوگرم در اندازه گیری در آب است. آیا تاج از طلا ساخته شده است؟  راه حل زیر را ارائه کرده ام: وزن ظاهری تاج غوطه ور، $w'$، برابر با وزن واقعی، $ است. w$، منهای نیروی شناور، $F_B$. $w' = w - F_B = w - \rho_{fluid}gV $ $ w - w' = \rho_{fluid}gV$ $ w = \rho_{object}gV$ هنوز با پاسخ تا اینجا موافقم به عنوان تنها تفاوت قبل از غوطه ور شدن و بعد از آن ** رانش است که معادل مقدار آب جابجا شده است** با این حال، نسبت زیر را بین $w$ و $w-w'$ مانند این: $w/(w-w') = (\rho_{object}gv)/(\rho_{fluid}gv) = \rho_{object}/\rho_{fluid} = 14.7 kg/ (14.7kg - 13.4kg) = 11.3 $ و از این مقدار 11.3 به عنوان چگالی جسم استفاده می کند. این نسبت وزن قبل و بعد (کاهش وزن به دلیل بالارفتن) چگونه با چگالی جسم برابر است؟ لطفاً کسی می تواند مرا راهنمایی کند؟
|
یافتن چگالی تاج طلا با استفاده از اصل ارشمیدس
|
86970
|
(فقط برای پیش بینی، با نگاهی به موضوعات بسته دیگر در مورد آموزش فیزیک، فکر نمی کنم این سوال باید خیلی مبتنی بر نظر یا گسترده باشد.) از آنجایی که اکنون برای چند سال در یک آزمایشگاه هستم، متوجه مشکلی در کلاس هایی که باید در مقطع کارشناسی ارشد فیزیک بگذرانیم: از کلاس های اصلی ما که باید در سال اول شرکت کنیم، 5 تای آنها تئوری و 1 تای آنها تجربی است، در حالی که وقتی افراد پس از سال اول به آزمایشگاهها میپیوندند، میتوانم بگویم تقریباً 80٪ از افراد به آزمایش و 20٪ به سمت تئوری میروند. با توجه به آنچه که من در بسیاری از مدارس دیگر دیده ام (به استثنای نقاط پرت با نیروگاه های تئوری)، این یک توزیع نسبتاً رایج است. و از کلاسهای موجود که میتوانید شرکت کنید، حدس میزنم 95 درصد آنها تئوری هستند. فکر میکنم این یک مشکل است، زیرا در حالی که قبل از پیوستن به آزمایشگاهم کمی تجربه آزمایشگاهی داشتم، هنوز مجبور بودم یک تن از زمان را صرف یادگیری نحوه استفاده از تمام تجهیزات و تکنیکهای آزمایشی کنم (SEM، TEM، AFM) ، XRD، فتولیتوگرافی، لیتوگرافی پرتوی الکترونی، تکنیک های اتاق تمیز، رسوب فلز، طیف سنجی FTIR، طراحی عمومی تر اپتیک و الکترونیک و غیره، فقط به نام چند مورد. و دلیلی وجود ندارد که فرض کنیم در این مورد تنها هستم. در همین حال، در حالی که مطمئناً از آنچه در کلاس های تئوری یاد گرفتم لذت بردم، حدود 0.1٪ از آنچه را که در آنها آموخته ام استفاده کرده ام. چند ضداستدلال عمده وجود دارد که میتوانم به آنها دست یابم: 1. اگر ما برعکس عمل میکردیم و افراد را تقریباً منحصراً در آزمایش آموزش میدادیم، گمان میکنم که این ترس وجود دارد که به جای برنامهریزی دقیق آزمایشگران، فقط میمونهای آزمایشگاهی آموزش دیده باشیم. 2. بدون تردید، آموزش آزمایش هزینه بیشتری دارد. تئوری نیاز به هزینه برای یک استاد دارد، در حالی که آزمایش باید برای تجهیزات بسیار تخصصی نیز هزینه کند. 3. تئوری عبارت است از «آنچه واقعاً اتفاق میافتد» یا چیزی -- به این معنی که در اساسیترین سطح، بیشتر آزمایشها در تلاش برای اثبات/تأیید برخی از نظریهها هستند، بنابراین شما باید بدانید که آن نظریه چگونه کار میکند. 4. شرکت در تمام این کلاس های مختلف به شما طعم بسیاری از زمینه های فیزیک را می دهد. 5. در حالت ایدهآل، تئوری به شما اجازه میدهد تا بدانید که در کجا باید کاوش کنید، حتی در آزمایش. و قطعا بزرگ های دیگر نیز وجود دارد. اما هنوز باید تاکید کنم که نظریه ای که در کلاس ها یاد گرفته ام چقدر بر کار تجربی من تأثیر گذاشته است. روشی که برای من کار کرد (و آنچه که از دوستان در آزمایش شنیدهام)، وقتی به آزمایشگاه ملحق میشوید، کمی زمان را صرف خواندن بخشهای مرتبط کتابهای درسی و دستهای از مقالات میکنید تا تئوری و تاریخچه پشت آزمایش را بیاموزید. . ممکن است از پایه نظریه ای که در کلاس ها یاد گرفتم که به من اجازه می دهد این نظریه تخصصی تر را که در مقالات است بخوانم و بفهمم، قدردانی نمی کنم، اما فکر نمی کنم -- می توانم به شما بگویم که اساساً هرگز از مکانیک کلاسیک، مکانیک آماری و بیشتر دوره دوم کوانتومی استفاده کرد. برخی از اولین دوره کوانتومی و بسیاری از حالت جامد بسیار مفید بوده است. من فکر میکنم راهحل بسیار بهتر این است که تقریباً توزیع معکوس آن چیزی باشد که در حال حاضر وجود دارد: چیزی در حدود 4 درس تجربی، و 2 درس تئوری، حداقل تا زمانی که در یک حوزه تخصصی شوید. این دوره ها تکنیک های تجربی و طراحی کلی را به شما آموزش می دهند، که به نظر من بهتر است زیرا نمونه ای از کارهایی را که واقعاً ممکن است در تحقیق خود انجام دهید به شما ارائه می دهد. به عنوان مثال، اگر در حال انجام تحقیقات تجربی روی نقاط کوانتومی هستید، باید کمی QM بدانید، اما چیزی که ممکن است در نهایت 95 درصد از زمان خود را صرف انجام آن تحقیق کنید، اپتیک و ساخت است. به ناچار باید هدف آموزش مشخص شود وگرنه همه اینها بی معنی است. این البته جای بحث دارد، اما من شک دارم که اگر بگویم هدف چیزی شبیه به تولید دانشمندان موثر است (بیشتر به این دلیل که خیلی کلی است) از آنچه اکثر مردم می گویند خیلی دور باشم. باز هم، شواهد حکایتی، اما مفهومی که اکنون بارها دیدهام: مرد دیگری در آزمایشگاه من به وضوح تأکید بسیار بیشتری بر تحقیق و آزمایش در دوره کارشناسی خود نسبت به من داشت، و در حالی که دوست دارم فکر کنم «تصویر بزرگتری» میبینم. یا «بینش عمیقتری» در مورد تحقیق داشته باشد، او فقط از نظر عینی محقق بهتری است. برای قرار دادن همه اینها در قالب سوال، آیا دلیلی وجود دارد که این توزیع کلاس تئوری/آزمایشی استاندارد باشد؟
|
با آموزش فیزیک (مدرسه مقطع کارشناسی ارشد) مشکل دارید؟
|
98474
|
ما می دانیم که $c^2=\frac{\partial p}{\partial ρ}$ تراکم پذیری آدیاباتیک به صورت زیر تعریف می شود: $\beta_S=-\frac{1}{V}\frac{\partial V}{\ p}$ جزئی به طوری که زیرنویس S مخفف adiabatic است چگونه می توانم نشان دهم که $c^2=\frac{1}{\rho \beta_S}$؟ من سعی کردم $V$ را با $\frac{m}{\rho}$ جایگزین کنم اما $\beta_S=-\rho \frac{\partial \frac{1}{\rho}}{\partial p}$ دریافت کردم
|
رابطه بین سرعت صوت و تراکم پذیری
|
110922
|
سوال من این است که آیا یک ماده باردار الکتریکی گرد و غبار را جذب می کند؟ آیا ساخت دستگاهی مانند جاروبرقی بر اساس مکانیزمی مانند این (در اصل) امکان پذیر است؟
|
برق و گرد و غبار
|
91009
|
اگر بردار شتاب جسم ثابت بماند، آیا جهت بردار سرعت تغییری نمی کند؟ این سوال برای هر حرکتی در فیزیک کلاسیک صدق می کند.
|
بردار سرعت برای شتاب ثابت در مکانیک نیوتنی
|
100975
|
آیا کسی می تواند توضیح دهد که چرا $$n^{a}n_{a}=\pm1$$ که $n^{a}$ معمولی برای ابرسطح است
|
Hypersurface Normal
|
86976
|
نیوتن / آمپر / متر مخفف چیست؟ از این فرمول: 1 تسلا = 1 نیوتن / آمپر / متر چه چیزی می تواند استفاده شود؟ برای انجام چه کاری؟ آمپر/متر آیا واحد شدت میدان H است؟ یا آن چیست؟
|
کاربرد این فرمول 1 تسلا = 1 نیوتن / آمپر / متر چیست؟
|
63401
|
من یک نوجوان 14 ساله خودآموز هستم که علاقه زیادی به فیزیک ذرات دارم. من در حال حاضر در حال تلاش برای محاسبه انتشار فوتون QED به یک حلقه هستم. با این حال، در همه جاهایی که نگاه کردم، حتی با همان طرح عادی سازی مجدد، نتایج متفاوت است. من آن را نمی فهمم. همچنین، من به یک آموزش گام به گام در مورد نحوه محاسبه آن ردیابی در شمارنده، به طور خاص، با آن ماتریس های گاما نیاز دارم.
|
انتشار فوتون QED به ترتیب یک حلقه پاسخ های متفاوتی دریافت می کند
|
66748
|
در حال حاضر چند ابرنواختر (در اصل قابل مشاهده) در جهان هستی در حال انفجار هستند؟
|
تعداد ابرنواخترهای قابل مشاهده در حال انفجار
|
31927
|
آیا اندازه مهمی وجود دارد که انفجار بمب هیدروژنی برای تولید مواد تخریب شده توسط نوترون باید داشته باشد؟ آیا کسی می داند که آیا ماده در این حالت در دما یا فشار محیط پایدار است؟ آیا راهی وجود دارد که بتوانیم «نگتهای» پایداری از مواد هستهای به دست آوریم؟
|
چگالی بحرانی برای ایجاد قطعات ماکروسکوپی از ماده هسته ای
|
105805
|
من متوجه شده ام که شارژر Nexus Orb من و یک شارژر برای ریش تراش، صداهای ناخوشایندی را در نزدیکی چنگال ایجاد می کنند. چرا این کار را می کنند؟ آیا این نشان دهنده مشکلی در شارژرهای من است یا صرفاً یک مشکل کلی فناوری است؟
|
چرا شارژرها صدای بلند دائمی تولید می کنند؟
|
100357
|
آیا می توانید از تطبیق امپدانس برای محاسبه مقاومت داخلی یک سلول خورشیدی استفاده کنید تا بفهمید توان خروجی در چه مقاومتی در یک مقاومت متغیر حداکثر است و سپس آن را با مقاومت داخلی برابر کنید.
|
تطبیق امپدانس و سلول های خورشیدی
|
4649
|
یک ایستگاه رادیویی محلی FM با فرکانس 89.3 مگاهرتز اخیراً اعلام کرد که به دلیل یخ زدگی هوا و پیشبینی تجمع یخ، با قدرت 50 درصد کار میکند، زیرا «زمانی که یخ پیشبینی میشود... اگر با سرعت کامل کار کنیم، میتواند به آنتن ما آسیب برساند. قدرت. تأثیر یخ بر (خواص الکتریکی) آنتن چیست؟
|
تاثیر یخ بر روی آنتن چیست؟
|
72721
|
من در حال توسعه یک بازی مبتنی بر اندروید هستم. من 10 سرباز دارم که به طور یکنواخت در صحنه با استفاده از نوعی آرایش فاصله دارند. به عنوان مثال - بانک های 3 3 و 4 یا بانک های 4 4 2 یا بانک های 4 2 و 4 و غیره... اکنون کاربر می تواند هر سربازی را که در حال حاضر انتخاب کرده است در هر موقعیتی در صحنه 2 بعدی ترجمه کند. آنچه من می خواهم این است که سربازان دیگر به طور خودکار حرکت کنند و خود را به گونه ای قرار دهند که به نظر می رسد فضا به طور مساوی تقسیم شده است، اما هنوز هم تا حدودی از ساختار اصلی پیروی می کنند. 4 2 و سپس 4. o o o o o o o o o o من فکر کردم که می توان این کار را با سیستم جرم فنری به خوبی انجام داد، بنابراین با کنار کشیدن یک کاربر به طور خودکار دیگران را تنظیم می کند. اما من نمی دانم چگونه باید موقعیت جدید هر کاربر را در نمودار محاسبه کنم؟ 
|
چگونه می توان موقعیت های جدید راس های دیگر را در نمودار سیستم فنر-جرم محاسبه کرد، زمانی که یک راس به طور فعال توسط کاربر حرکت می کند؟
|
98805
|
اگر یک سیارک بزرگ با قطر مثلاً 50 کیلومتر و در یک مسیر _برخورد_ با زمین وجود داشته باشد (به دور زمین نمی گردد)، آیا به دلیل محدودیت روشه زمین به قطعات کوچکتر متلاشی می شود، یا زمانی که در شعاع روشه سپری می کند، نمی شود. برای تأثیر نیروهای جزر و مد کافی است؟ محاسبات و مفروضات ساده من در مورد یک سیارک با چگالی مانند ماه، شعاع 9500 کیلومتری روشه با زمین خواهد داشت، بنابراین یک سیارک با سرعت 20 کیلومتر بر ثانیه به محض ورود به شعاع روشه، حدود 8 دقیقه فرصت خواهد داشت تا با شعاع روچه برخورد کند. سطح زمین سوال من اینجاست: آیا این زمان برای تجزیه سیارک کافی است؟
|
آیا یک سیارک بسیار بزرگ با محدودیت روشه زمین متلاشی می شود؟
|
100978
|
من واقعاً در یک سؤال گیر کرده ام و از یک دست کمک قدردانی می کنم. یک ذره دارای شارژ $+3.5$ $\mu$$C$ است و از نقطه $A$ به نقطه $B$، با فاصله 0.5 میلیون دلار حرکت می کند. ذره یک نیروی الکتریکی ثابت را تجربه می کند و حرکت آن در امتداد خط عمل نیرو است. تفاوت بین انرژی پتانسیل الکتریکی ذرات در نقطه $A$ و نقطه $B$ $EPE_{A}$ $-$ $EPE_{B}$ $= +7.0x10^{-3} J$ است. الف) بزرگی و جهت و جهت نیروی الکتریکی که بر ذره وارد می شود را بیابید. ب) بزرگی و جهت میدان الکتریکی را که ذره تجربه می کند را بیابید. این واقعیت که کار انجام شده یک کمیت مثبت است، مرا به این فکر میکند که نیروی الکتریکی در جهت از $A$ تا $B$ عمل میکند، اما من نمیدانم چگونه آن را کمیت کنم. از هر کمکی که می توانید بکنید متشکرم!
|
انرژی پتانسیل الکتریکی و نیروهای تجربه شده توسط ذرات
|
130855
|
در زیر تصویری از مشکل وجود دارد. هر راهنمایی مفید خواهد بود. این مشکل در واقع از هیچ تکلیفی نیست، به خودی خود. امیدوارم با درک این موضوع به من کمک کند تا سیستم پیچیده تری را درک کنم که در آن یک صفحه شیبدار روی صفحه شیبدار دیگری قرار دارد و یک جرم در بالای صفحه دوم وجود دارد و شیب پایینی در حال بودن است. توسط یک نیروی اعمالی شتاب میگیرد - اما از آنجایی که من نمیدانم این سیستم بسیار سادهتر چگونه کار میکند، به نظر نمیرسد شانسی برای سیستم پیچیدهتر داشته باشم.  فراموش کرده اید که سوال مورد نظر را درج کنید. از آنجایی که واقعاً این سؤالی نیست که از من پرسیده شده است، حدس میزنم چیزی که میخواهم بدانم شتاب سیستم است.
|
نیروی اعمال شده به یک صفحه شیبدار
|
22858
|
چگونه می توانم کاهش سرعت یک وسیله نقلیه (ATV)، چرخ های قفل شده، روی خاک را محاسبه کنم؟ چه مدت طول می کشد تا متوقف شود؟ سرعتش چقدره؟ من از این ماشین حساب استفاده کردم، اما برای یک وسیله نقلیه سبک نادرست به نظر می رسد.
|
کاهش سرعت خودرو از پیاده رو
|
78457
|
آیا SUSY واقعا تنها رویکرد شناخته شده برای ادغام/یکسان سازی بوزون ها و فرمیون ها در یک چارچوب مشترک است؟ سوال جایزه: اگر SUSY با انرژی بالا وجود داشته باشد، غیرطبیعی به نظر می رسد و ساده نیست به این معنا که می تواند یک مدل غیر حداقلی (یا حداقل یک MSSM بسیار خاص از داده های LHC فعلی) را نشان دهد. آیا این «حقایق» هم برای نظریه و هم برای پدیدارشناسی خوب هستند یا بد؟
|
SUSY به عنوان تنها راه برای متحد کردن بوزون ها و فرمیون ها
|
100089
|
به من یک شی با موقعیت شروع داده می شود. چندین نیروی افقی یکی پس از دیگری برای زمان های مختلف به این جسم وارد می شود. چگونه می توانم موقعیت نهایی $x$ را تعیین کنم؟
|
موقعیت نهایی یک جسم پس از اعمال چندین نیروی افقی
|
60706
|
من در حال مطالعه کتاب مکانیک تحلیلی در مورد لاگرانژ هستم. من کمی در مورد روش فهمیدم: میتوانیم از هر مختصاتی استفاده کنیم و انرژی جنبشی $T$ و پتانسیل $V$ را بر حسب مختصات کلی بنویسیم، بنابراین لاگرانژ به صورت $L=T-U$ داده میشود. برای مثال، اجازه دهید بگوییم که لاگرانژ $$ L = \frac{m}{2}\dot{x}^2 + mb\dot{\phi}\dot{x}\cos\phi $$ اینجا $m است $ جرم است، $b$ ثابت، $x$ و $\phi$ مختصات کلی هستند. همانطور که در متن گفته شد، برای نوشتن معادله حرکت، باید $\جزئی L / \جزئی x$ را محاسبه کنیم. سوال من این است: اگر ما L$ را وصل کنیم و مشتق $x$ را در $L$ محاسبه کنیم، آیا باید صفر بگیریم؟ یعنی $$ \frac{\partial\dot{x}^2}{\partial x} = 0 ? $$ اگر صفر نباشد، آن چیست؟ و اهمیت فیزیکی $\frac{\partial\dot{x}}{\partial x}$ چیست؟
|
مکانیک لاگرانژی و مشتق زمان بر روی مختصات کلی
|
91493
|
اخیراً به این فکر میکنم که در رابطه با کدام مقادیر (کوواریانت یا متضاد) باید QFT لاگرانژی را تغییر داد و آیا قاعدهای در این رابطه وجود دارد. بگذارید مثالی بزنم که امیدوارم مشکل من را روشن کند. بیایید EM لاگرانژی بدون منبع را در نظر بگیریم: $$ \mathcal{L}=-\frac{1}{4}F^{\mu\nu}F_{\mu\nu} $$ اکنون میتوان محاسبه کرد: $$ \frac{\partial\mathcal{L}}{\partial(\partial_\mu A_\nu)}=F^{\nu\mu}\\\ \frac{\partial\mathcal{L}}{\partial(\partial^\mu A^\nu)}=F_{\nu\mu}\\\ \frac{\partial\mathcal{L}}{\ partial(\partial^\mu A_\nu)}=F^{\nu}{}_{\mu}\\\ \frac{\partial\mathcal{L}}{\partial(\partial_\mu A^\nu)}=F_{\nu}{}^{\mu} $$ اگر بخواهم اکنون به معادله صحیح حرکت برسم، باید **$\جزئی _\mu$ را انتخاب کنم** یا $\partial ^\mu$ با توجه به اینکه چگونه $\mathcal{L}$ را تغییر دادم (btw: آیا varied کلمه صحیح اینجاست؟). سوال من این است: آیا یک راه درست برای انجام این کار وجود دارد؟ آیا می توانم معادله حرکت را طوری بنویسم که برای همه لاگرانژی ها کار کند بدون اینکه مجبور باشم به صورت دستی $\جزئی $ را انتخاب کنم؟ به نظر می رسد اکثر کتاب های درسی دارای این موارد هستند: $$ \partial_\mu \frac{\partial\mathcal{L}}{\partial(\partial_\mu \phi)}-\frac{\partial\mathcal{L}}{\partial \phi}=0 $$ به نظر میرسد مثال بالا نشان میدهد که w.r.t متفاوت است. یک کمیت کوواریانت یک کمیت متناقض را به این ترتیب برمی گرداند و بالعکس. آیا به طور کلی این درست است؟ من متأسفانه تاکنون هیچ پیشینه نظری در این زمینه ندارم و دارم به آب سرد می افتم.
|
با توجه به چه مقادیری لاگرانژی را در نظریه میدان تغییر می دهم؟
|
72061
|
من در حال خواندن این مقاله توسط داس و همکاران هستم. که الگوریتم دویچ را به یک الگوریتم کوانتومی آدیاباتیک تبدیل می کند. من شهود پشت همیلتونی های اولیه و نهایی را درک نمی کنم. اگر بردار حالت اولیه را به صورت زیر تعریف می کند: $$|\Psi_0\rangle = \frac{1}{\sqrt{2}} (|0\rangle + |1\rangle) $$ و بردار حالت نهایی به صورت: $$ |\Psi_1\rangle = \alpha |0\rangle + \beta |1\rangle $$ where, $$ \alpha = \frac{1}{2} |(-1)^{f(0)} + (-1)^{f(1)}| \\\ \بتا = \frac{1}{2} |(-1)^{f(0)} - (-1)^{f(1)}| \\\ \alpha + \beta = 1 \\\ \alpha^2 = \alpha \\\ \beta^2 = \بتا \\\ \alpha \beta = 0 $$ تعاریف بردارها برای من منطقی است. حالت اولیه فقط حالتی است که به راحتی ایجاد می شود و حالت نهایی شرط نتیجه الگوریتم را رمزگذاری می کند. در اینجا قسمت گیج کننده است، یعنی تعاریف هامیلتونی ها: $$ H_0 = I - |\Psi_0\rangle \langle \Psi_0| \\\ H_1 = I - |\Psi_1\rangle \langle \Psi_1| \\\ $$ چرا نویسنده حاصل ضرب بردارها را از ماتریس هویت کم می کند تا همیلتونی ایجاد شود؟ اهمیت فیزیکی این تفریق چیست؟ چرا از ماتریس هویت؟
|
شهود پشت همیلتونین
|
98479
|
من در حال بررسی اپتیک هندسی بودم و در کتاب درسی خود به این سؤال برخورد کردم: س. یک جسم 21 دلار سانتی متر در مقابل یک آینه مقعر با شعاع انحنای 20 دلار سانتی متر قرار می گیرد. یک صفحه شیشه ای به ضخامت 3 دلار سانتی متر و ضریب شکست 1.5 دلار نزدیک به آینه در فضای بین جسم و آینه قرار می گیرد. موقعیت تصویر نهایی تشکیل شده را پیدا کنید. فاصله سطح نزدیکتر دال از آینه 10 دلار سانتی متر است. فقط پرتوهای پاراکسیال را فرض کنید. نیروی بی رحمانه مرا به سمت پاسخ سوق داد - در موقعیت خود جسم. من سؤالات زیر را برای پرسیدن دارم: $1.$آیا پاسخ من صحیح است؟ $2.$ بهترین راه ممکن برای حل چنین مشکلی چیست؟ $3.$آیا اطلاعات مربوط به فاصله دال از آینه واقعا مورد نیاز است؟ ممنون از راهنمایی... **توجه:** من این را در Math S.E پست کردم. زیرا Math S.E. **دارای تگ **فیزیک** است.
|
موقعیت تصویر نهایی را پیدا کنید
|
117278
|
سوال من بیشتر در مورد یک یادداشت تاریخی است که معادلات ماکسول را در بر می گیرد. علاوه بر اطلاعاتی که از کتابهای درسی بهدست آوردهام، عمدتاً آنها را از تاریخ معادلات ماکسول میگیرم و نتوانستم سؤال زیر را پیدا کنم یا بفهمم. من برای اولین بار شروع کردم به فکر کردن در مورد این ترم گذشته در حالی که یک دانشجوی مکانیک را تدریس می کردم که معتقد بود عمل در فاصله روش صحیحی برای فکر کردن در مورد فعل و انفعالات گرانشی بین دو جسم است. من به این دانش آموز توضیح دادم که تفسیر «صحیح» ایده «رشته» است. و اینجا بود که گفتم از خودم پرسیدم **مکسول از کجا میدانست که در مسیر درست ** در توسعه ایده میدانی کار فارادی قرار دارد؟ از خوانشهایم، معتقدم که میفهمم که او ابتدا آنالوگ مکانیکی خود را با یک سیال خیالی بیوزن و تراکمناپذیر که در یک محیط متخلخل جریان مییابد (جایی که خطوط جریان، خطوط میدان الکتریکی و مغناطیسی هستند) توسعه داد تا به نتایج خود برسد. به نظر من در یک مرز الکترومغناطیسی، نظریه کنش در فاصله نمی تواند شرایط مرزی (در زبان ماکسولین) ایجاد شده توسط یک میدان را توضیح دهد. حتی اگر من معمولاً هنگام اشاره به انتشار امواج الکترومغناطیسی در سراسر یک مرز به شرایط مرزی فکر می کنم، احساس می کنم که به نوعی ماکسول قبل از ایجاد معادله موج الکترومغناطیسی و شرایط مرزی مرتبط با آن، این را دانست: $$ε_1E^{\bot}_1= ϵ_2E^{\bot}_2; {\;} {\;} E^{\parallel}_1=E^{\parallel}_2;{\;} {\;} B^{\bot}_1=B^{\bot}_2; {\;} {\;} \frac{B^{\parallel}_1}{{\mu}_1}=\frac{B^{\parallel}_2}{{\mu}_2}$$ ممنون میشوم کسی به من بینشی در مورد این سوال تاریخی می دهد یا در صورتی که من اشتباه می کردم به من می پردازد.
|
تفاوت بین عمل در فاصله و میدان از نظر ماکسول؟
|
100974
|
من یک معادله حالت به عنوان تابعی از $p$ (فشار)، $T$ (دما) و $V$ (حجم) برای یک گاز واقعی دارم و باید یک عبارت برای انرژی داخلی $U$ پیدا کنم. من می دانم که این توسط قانون اول ارائه شده است $$U=Q+W=TS+pV$$ من مطمئن نیستم چگونه شروع کنم. آیا از دیفرانسیل برای $$dU=TdS+pdV$$ و روابط Maxwell برای بدست آوردن عبارتی برای $dU$ بر حسب $p$،$V$ و $T$ استفاده کنم؟ یا $pdV$ را ادغام کنم؟ اما چگونه می توانم $TdS$ را ادغام کنم؟
|
یافتن انرژی داخلی با استفاده از معادله حالت
|
68155
|
می دانم که دسی بل به عنوان نسبتی بین دو کمیت فیزیکی با واحدهای یکسان در مقیاس لگاریتمی استفاده می شود. همچنین برای محاسبه شدت صدا استفاده می شود، اما من دریافتم که به دو روش مختلف گزارش شده است: $$\text {db} = 20 \log \left(\frac{p}{p_0} \right) \qquad\text {with: }p_0 = 0,0002\,\text{dyne}/\text{cm}^2$$ یا $$p_0 = 10^{-12}\,\text W/\text m^2$$ معادل هستند؟ اگر بله، آن 20 از کجا می آید؟ به همین دلیل است (به نقل از ویکیپیدا): > (...) معمولاً در آکوستیک برای تعیین کمیت سطوح صدا نسبت به مرجع 0 > دسیبل که به عنوان سطح فشار صوتی > $.0002\,$ تعریف شده است استفاده میشود. میکروبار یا 20$\,$micropascals. آیا 20 میکروپاسکال است؟ پس آیا باید معادل 0.0002$\,\text{dyne}/\text{cm}^2$ باشد؟
|
معادله دسی بل، داین یا وات
|
94605
|
چگونه می توان ثابت کرد که: نیروی وارد شده بر دوقطبی مغناطیسی $m$ در میدان مغناطیسی $B$، علاوه بر $F=\nabla(m\cdot B)$ را می توان با $$F=(m\ بیان کرد. بار \nabla)\بار B.$$
|
نیروی وارد شده بر دوقطبی مغناطیسی $m$ در میدان مغناطیسی $B$
|
66741
|
من در مورد تفسیر یک تمرین مشکل دارم. با توجه به همیلتونی $$H=\frac{\mathbf{p_0}^2}{2m}+\frac{\mathbf{p_1}^2}{2m}+\frac{\mathbf{p_2}^2}{ 2m}-2V(\mathbf{r_1}- \mathbf{r_0})+V(\mathbf{r_2}-\mathbf{r_1})$$ که در آن $$V(\mathbf x)=\frac {e^2}{|\mathbf x|}.$$ من باید تمام دگرگونیهای ادامهیافته را برشمارم، مانند شکل H بدون تغییر باقی میماند و با هر یک از آنها یک مقدار حرکت تطبیق میدهم. من فکر کردهام که شکل H برای ترجمه و چرخش بدون تغییر میماند، اما نمیدانم چگونه میتوانم ثابت حرکت را مطابقت دهم. آیا «ثابت حرکت» با «عملکرد مولد تبدیل» مرتبط است؟
|
سیستم همیلتونی: تبدیل های مطابقت و ثابت های حرکت
|
45851
|
این سایت می گوید که اخیراً ثابت شده است که اثر فوتوالکتریک را می توان به صورت کلاسیک (یا حداقل نیمه کلاسیک) در اصطلاحات غیر ذره ای و موجی تفسیر کرد. آیا کسی با این توضیح دیگر در مورد اثر فوتوالکتریک آشنایی دارد؟
|
تفسیر کلاسیک (یا نیمه کلاسیک) اثر فوتوالکتریک؟
|
29164
|
ما می دانیم که تنها میلیاردها سال قبل می توانیم کهکشان های دور را ببینیم. ما می توانیم نزدیکترین ستاره ها را چند سال قبل از زمان حال رصد کنیم. چیزی در ماه فقط چند ثانیه در گذشته قابل مشاهده است. با ادامه این مقیاس، آیا جسمی در جهان هستی وجود دارد که بتوان آن را همین الان، در حال حاضر، یا حداقل از هر جسم دیگری به زمان حال نزدیکتر مشاهده کرد؟ فکر میکنم چنین جسمی باید در مغز ناظر قرار داشته باشد، اما دقیقاً در کجای مغز، با توجه به اینکه مغز دارای ذهنیتهای متناهی است. این سؤال را میتوان به گونهای دیگر فرمولبندی کرد: دقیقاً مرکز کره افق رویداد کیهانی برای یک ناظر مشخص در کجا قرار دارد؟
|
آیا نقطه ای در کیهان وجود دارد که در حال حاضر قابل مشاهده باشد؟
|
122621
|
من متداول ترین گزینه ها را برای تثبیت سنج پتانسیل برداری می شناسم، اما نمی دانم که آیا هیچ گزینه دیگری ممکن نیست. به عنوان یک مثال ملموس که از معادله شرودینگر با میدان مغناطیسی الهام گرفته شده است، من $\vec{A}^2=0$ را پیشنهاد می کنم تا عبارت درجه دوم $\frac{e^2 \vec{A}^2}{2m} $ در معادله شرودینگر با حداقل جفت شده، به جای 0$$\nabla \cdot \vec{A} متداولتر، حذف میشود تا اصطلاح دیگری ناپدید شود. آیا این یک انتخاب سنج درست/مفید است؟ آیا برنامه های قبلی وجود دارد؟
|
آیا یک پتانسیل برداری نور مانند (A²=0) یک انتخاب معتبر و/یا مفید است؟
|
36321
|
من فکر میکردم ثابتهای جفت چیزی شبیه به: $\alpha \approx 1/137$ $\alpha_w \approx 10^{-6}$\alpha_s \approx 1$ و با این حال اگر به هر نمایش تصویری از اجرای کوپلینگ هایی که می بینید چیزی شبیه به این (یا گوگل را امتحان کنید):  که به نظر میرسد نشان میدهد که (در مقیاس انرژیهایی که به آنها دسترسی داریم) $\alpha$ کمتر از $\alpha_w$ است. چرا ترتیب اندازه کوپلینگ ها در همه این تصاویر به هم ریخته است؟
|
چرا عملکرد کوپلینگهای گیج $\frac{1}{\alpha}$ > $\frac{1}{\alpha_w}$ را با انرژی کم نشان میدهد؟
|
131104
|
آیا می توان یک محصول درونی به خوبی تعریف شده (و در نتیجه متعارف بودن) در مجموعه عملگرهای خطی کلاس ردیابی الحاقی ایجاد کرد؟ در حالت مثبت، دینامیک را می توان در فضای هیلبرت تحلیل کرد، که به نظر بسیار ساده تر از فضاهای Banach است. دلیل اساسی عدم امکان این امر کدام است؟
|
فضای هیلبرت برای اپراتورهای چگالی (به جای فضاهای Banach)
|
101009
|
من به تراکم اکسیتون ها علاقه مند هستم که با معادله ای که بسیار شبیه معادله استاندارد شکاف BCS است توصیف می شود. من به این مقاله اشاره خواهم کرد: http://arxiv.org/abs/cond-mat/9501011. تنها تفاوتها در جهان نظریه استاندارد BCS عبارتند از: 1. وابستگی حرکت شکاف را نمی توان نادیده گرفت، بنابراین $\Delta = \Delta(k)$ را می نویسیم. 2. پتانسیل باید به طور واقع بینانه مدل شود، در این مورد پس از پتانسیل کولن. در پایان معادله شکاف میخواند: $$ \Delta (k) = \int d^2 k' \underbrace{\frac{e^{-d \left| k - k' \right|}}{\ چپ| k - k' \right|}}_{V_{k k'}} \frac{\Delta(k')}{\sqrt{\Delta^2 + (k'^2 - \mu)^2}} $$ با دانستن تمام پارامترها ($d$, $\mu$)، واضح است که این معادلات باید به صورت عددی برای $\Delta (k)$ حل شود. اولین حدس من (و این رویکرد، در واقع، در بسیاری از موارد مشابه کار می کند) انتخاب یک آزمایشی $\Delta$ است، که بارها و بارها تکرار می شود، به امید اینکه دیر یا زود به راه حلی همگرا شود که $ پیش پا افتاده نیست. \دلتا=0$. این رویکرد در اینجا کار نمی کند، زیرا $V_{k k'}$ بالقوه دارای تکینگی است. مقاله ای که من به آن اشاره می کنم در مورد آن کاملاً رمزآلود است. آنها یک مقاله منتشر نشده را تا جایی که محاسبات عددی شامل می شود ذکر می کنند و به سادگی می گویند که معادله به شکل ماتریس تبدیل می شود، به عنوان: $$ \Delta_i = M_{i j} \Delta_j $$ همانطور که انتظار می رود، و سپس تکینگی های لگاریتمی به طور جداگانه بررسی می شوند. واضح است که وقتی معادله گسسته می شود، تکینگی ها روی قطر ماتریس قرار دارند. این روند برای من کاملا مبهم است. فکر می کنم نمی توانم فقط قسمت مورب واگرا و قسمت محدود را جدا کنم. من سعی کردم واگرایی را به صورت $\frac{1}{\epsilon}$ پارامتر کنم و اجازه دادم $\epsilon$ در پایان محاسبه به صفر برود اما فایده ای نداشت. آیا چند تکنیک استاندارد برای حل عددی معادله من وجود دارد؟ پیشاپیش از شما متشکرم.
|
حل عددی معادله شکاف BCS، با پتانسیل کولن
|
128489
|
> _در سطح ماه یک دهانه با عمق $R/100$ وجود دارد (شعاع $R$). > یک پرتابه به صورت عمودی به سمت بالا از دهانه با سرعت > برابر با سرعت فرار از سطح ماه پرتاب می شود. حداکثر ارتفاع بدست آمده توسط پرتابه را پیدا کنید. پاسخ 99.5 دلار R$ است، اما وقتی این کار را انجام دادم، 98R$ دریافت می کنم. آیا کسی می تواند به من بگوید که من چه اشتباهی انجام می دهم؟ انرژی پتانسیل در دهانه + انرژی جنبشی در دهانه = انرژی بالقوه در بالاترین نقطه رسیده است. انرژی بالقوه در یک نقطه $-GMm/R$ است. $$ 0.5*mGM/R - GMm*100/99R = -GMm/(R+h).$$ جایی که $h$ ارتفاع رسیده است. با حل $h$، من $98R$ دریافت می کنم.
|
مکانیک کلاسیک؛ سوال جاذبه
|
4645
|
بسیاری از معادلات حرکت را می توان از یک اصل متغیر استخراج کرد. برای مثال ساده، معادله موج $h^{ij} \partial_i \partial_j u = 0$ (که $h^{ij}$ متریک مینکوفسکی $\mathrm{diag}[-1,+1,+ است. 1,+1]$) را می توان از چگالی لاگرانژی $L = \frac{1}{2} h^{ij} (\partial_i u) به دست آورد. (\partial_j u)$ : $\frac{\delta L}{\delta \partial_i u} = h^{ij} \partial_j u$ است که از آن معادله حرکت از طریق ansatz معمولی $\frac{ می آید. \delta L}{\delta u} - \partial_i \frac{\delta L}{\delta \partial_i u} = 0$. این محاسبه شرایط مرزی را نادیده می گیرد، که نباید از آنجایی که ansatz متضمن یکپارچگی توسط قطعاتی است که دارای یک ترم مرزی هستند. با فرض مثال من میخواهم معادله موج را در یک جعبه $0 \le x\le 1$ حل کنم، مثلاً چگونه میتوانم آن را حل کنم. شرایط مرزی دیریکله یا فون نویمان را اعمال کنید؟ من می توانم به دو رویکرد فکر کنم: (1) فرض کنید $u$ در فضای تابعی زندگی می کند که از قبل شرایط مرزی را برآورده می کند. با این حال، این به طور کلی پیچیده به نظر می رسد - آیا این کار قابل اجرا است؟ (2) یک محدودیت (از طریق ضریب لاگرانژ) اعمال کنید که با شرایط مرزی مطابقت دارد. این عجیب به نظر می رسد زیرا ضریب تنها در مرز دامنه زندگی می کند. آیا این رویکردها کار می کنند؟ آیا راه دیگری وجود دارد؟
|
چگونه می توان شرایط مرزی را در یک رویکرد متغیر فرموله کرد؟
|
36328
|
فرض کنید 2 الکترون A و B با سرعت ثابت $c/10$ در خلاء (نزدیک) بدون میدان گرانشی قوی موازی حرکت کنند (که $c$ سرعت نور است). A و B یک میدان الکترومغناطیسی ایجاد می کنند که متناسب با سرعت آنها است. اما سپس ناظر A سرعت هر دو A و B را اندازه میگیرد (تقریباً) و ناظر B نیز سرعت A و B را اندازهگیری میکند (تقریباً). با فرض اینکه من در آنجا اشتباه نکرده باشم، آیا این نسبیت را نقض نمی کند زیرا: 1. قوانین فیزیک برای همه ناظران در حرکت یکنواخت نسبت به یکدیگر یکسان است (اصل نسبیت). 2. سرعت نور در خلاء برای همه ناظران بدون توجه به حرکت نسبی آنها یا حرکت منبع نور یکسان است. کجا اشتباه کردم؟ آیا الکترون ها با توجه به میدان یکدیگر را حرکت می دهند و آیا این باعث می شود که تصور حرکت یکنواخت نسبت به یکدیگر را از بین ببرم تا قانون اعمال نشود؟ یا در مورد وابستگی سرعت به مغناطیس و الکتریسیته (و قانون دست راست) اشتباه کردم اگر کسی از تصحیح اتساع زمانی استفاده کند؟ در سوالم $c/10$ را برای اجتناب از اثرات نسبیتی بسیار قوی (مانند $c/2$) انتخاب کردم تا الکترومغناطیس کلاسیک هنوز کاملاً خوب باشد. من اینجا گیج شدم چگونه می توان این پارادوکس ظاهری را توضیح داد؟
|
پارادوکس مغناطیسی در نسبیت؟
|
87586
|
این در ارجاع به این مقاله، arXiv:1204.4061 است. 1. میخواستم بدانم آیا کسی میتواند به من مرجعی بدهد که این تعمیر سنج گرانشی را که آنها با 2.10 دلار انجام دادهاند توضیح دهد و چگونه به 2.11 دلار منجر میشود - من هرگز این را ندیدهام. 2. آیا اگر شما فقط R و $F^2$ در لاگرانژی نداشته باشید، نمیتوان کل این فناوری را انجام داد؟ (.. و به جای این سیاهچاله ها ممکن است AdS به عنوان سیاهچاله توپولوژیکی نوشته شود...) 3. محاسبه ای که تا معادله $2.17$ اتفاق می افتد نیز برای من کاملا مبهم است. هر کمکی عالی خواهد بود.
|
سنج عمل گرانش انیشتین را ثابت می کند
|
81009
|
من به انتشار دهنده عقب افتاده برای فرمیون دیراک بدون جرم آزاد علاقه دارم، یعنی راه حل های $ψ$ به PDE ناهمگن $$ (∂_t- \nabla·\vec σ) ψ(x,t) = f(x,t) $$ با شرایط مرزی $$\quad ψ(x,t) \to 0 \text{ برای } t \به -∞$$ که در آن $\vec σ = (σ_1,σ_2,σ_3)^T$ سه ماتریس پائولی هستند. (شرایط مرزی میتواند حتی محدودتر باشد، من فقط میخواهم راهحل بهاندازه کافی سریع در بینهایت تجزیه شود تا منحصربهفرد شود و تبدیل فوریه کاملاً مشخصی داشته باشد.) اکنون، حل معادله دیراک یک تمرین استاندارد در تقریباً هر QFT است. کتاب، اما تمام کتابهایی که من به آنها نگاه کردهام، فقط تبدیل فوریه در انتشار دهنده را در نظر میگیرند. > با این حال، من به فرمول فضای واقعی برای انتشار دهنده عقب مانده علاقه مند هستم. با استفاده از انتشار دهنده عقب مانده برای معادله موج در ابعاد $3+1$، می توانیم $$ ψ(x,t) = (∂_t + \nabla· بنویسیم. \vec σ)(∂_t^2 - \nabla^2)^{-1} f(x,t) $$ $$ = (∂_t + \nabla·\vec σ) \frac1{4π·\text{چیزی}}∫d^3x'dt' \frac1{|x-x'|}\delta(|x-x'|-|t-t' |) f(x',t')$$ اما این فرمول به نظر من بسیار عجیب است: انجام تمایز با توجه به $x$ و $t$ باعث متمایز شدن تابع $\delta$ در انتگرال، به این معنی که راه حل به _مشتقات_ تابع $f$ بستگی دارد. این برخلاف تصور من است که یک PDE مرتبه اول خطی باید مستقیماً به مقادیر اولیه بستگی داشته باشد، نه به مشتقات زمانی و مکانی آنها! > آیا مرجعی وجود دارد که بتوانم بحثی از انتشار دهنده عقب افتاده معادله دیراک (بدون جرم) در فضای واقعی پیدا کنم؟
|
انتشار دهنده معادله دیراک در فضای واقعی
|
92061
|
لنزهای زیادی وجود دارند که انواع کارها را انجام می دهند. به عنوان مثال لنزهای هورسو نور را میچرخانند، لنزهای متا مواد میتوانند ذهن را درگیر کنند. آیا می توان عدسی نوری مشابه عدسی گرانشی ساخت؟
|
آیا می توان عدسی نوری مشابه عدسی گرانشی ساخت؟
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.