_id string | text string | title string |
|---|---|---|
160128 | وضعیت به این صورت است - ما یک کارآموز را برای یک تابستان گرفتیم با این فکر که اگر او در تابستان به عقب بیفتد، او را به عنوان یک توسعه دهنده جوان پاره وقت نگه می داریم. ما او را بعد از سال اول تحصیلش در دانشگاه گرفتیم، بنابراین دانش او برای شرکت در پروژههای واقعی بسیار کم بود (در واقع او فقط در دانشگاه برنامهنویسی میکرد)، بنابراین وظیفه من این بود که تا آنجا که میتوانم چیزهای بیشتری را فشار دهم تا او را برای پیوستن آماده کنم. پروژه های واقعی در ماه سپتامبر تا زمانی که تیم توسعه از راه دور هستیم، به او این امکان را دادیم که کارآموزی خود را از راه دور و با ساعات کاری انعطاف پذیر داشته باشد. بنابراین دو ماه گذشت و من از پیشرفت او تحت تأثیر قرار نگرفتم. من چندین کار برای پیاده سازی، دسترسی به منابع یادگیری، مسیرهای شروع توصیه شده و غیره دادم، موافقت کردم که او هر چند روز یک بار گزارش دهد، هر از گاهی جلسات جفتی داشتیم، کدهای او را با هم مرور کردیم و غیره. به هر حال، به نظر می رسد که او کمتر از آنچه انتظار داشتم برای نوشتن کد صرف کردم و قبل از اینکه بگویم او به اندازه کافی خوب عمل نکرد تا به تیم ما ملحق شود، فکر می کردم ممکن است این تقصیر من باشد، ممکن است چیزهای زیادی را تحت فشار قرار دهم، که در واقع مهم است. پروژه های زندگی (مانند تست واحد، کد ساختاری، چیزهای پایگاه داده، و غیره) و چیزهای سرگرم کننده کافی، که او را به برنامه نویسی متصل می کند و به همین دلیل است که او زمان کمتری را از آنچه من انتظار داشتم صرف می کند. بنابراین من 20 روز فرصت دارم و می توانم از آنها برای الهام بخشیدن به برنامه نویسی او استفاده کنم، سوال این است که با چه چیزی و چگونه؟ | چگونه یک کارآموز را با برنامه نویسی تشویق کنیم؟ |
178143 | همه اینها مربوط به پروژه مایکروسافت است CodeBook: CodeBook مقدار زیادی کد در مخزن، کلاس های زیادی، سلسله مراتب فراخوانی توابع، تست ها و غیره وجود دارد. مرتب شده است؟ | فرآیند اساسی و ابزار مورد نیاز برای خزیدن یک مخزن کد منبع به منظور داده کاوی چیست؟ |
215071 | به عنوان مثال یک نمودار فعالیت برای یک برنامه ساده: 1. اطلاعات کاربر را دریافت کنید. 2. اگر کاربر وجود دارد کاری انجام دهید، ELSE هیچ کاری انجام ندهید. 3. پایان. من اغلب نمودارهایی را می بینم که دارای چندین نقطه پایانی هستند، اما فقط با یک نقطه پایانی. آیا نمودارهای فعالیت باید بدون توجه به مسیرهای قبلی، هر دو راه را به یک حالت نهایی ادغام کنند؟ | آیا نمودارهای فعالیت همیشه به یک نقطه پایانی ختم می شوند؟ |
252538 | تفکر زیادی روی اجرای الگوریتم های مجموعه در LINQ انجام شد: «متمایز»، «به جز»، «تقاطع» و «اتحادیه». آنها تضمین می کنند که موارد به همان ترتیبی که قبل از فراخوانی متد ظاهر می شوند، بازگردانده می شوند. بنابراین، این دو عبارت موارد را به یک ترتیب برمیگردانند: var authors1 = books.Select(b => b.Author).OrderBy(a => a).Distinct(); var authors2 = books.Select(b => b.Author).Distinct().OrderBy(a => a); اجرای «Distinct» چیزی شبیه به این خواهد بود: public IEnumerable<T> Distinct<T>(this IEnumerable<T> source) { HashSet<T> set = new HashSet<T>(); foreach (T item in source) { if (set.Add(item)) { yield return item; } } } اجرای «Except» به این شکل خواهد بود: public static IEnumerable<T> Except<T>(this IEnumerable<T> source1, IEnumerable<T> source2) { HashSet<T> set = new HashSet<T> (منبع2)؛ foreach (T item in source1) { if (set.Add(item)) { yield return item; } } } اجرای `Intersect` چیزی شبیه به این خواهد بود: public static IEnumerable<T> Intersect<T>(this IEnumerable<T> source1, IEnumerable<T> source2) { HashSet<T> set = new HashSet<T >(منبع2)؛ HashSet<T> پیدا شد = HashSet جدید<T>(); foreach (T item in source1) { if (set.Contains(item) && found.Add(item)) { yield return item; } } } مجموعه دومی را برای حذف موارد تکراری از لیست اضافه کردم. در نهایت، Union کمی پیچیده تر است، اما اساساً یک چیز است: عمومی static IEnumerable<T> Union<T>(this IEnumerable<T> source1, IEnumerable<T> source2) { HashSet<T> set = HashSet جدید <T>(); foreach (T item in source1) { if (set.Add(item)) { yield return item; } } foreach (T item in source2) { if (set.Add(item)) { yield return item; } } } بنابراین، تنها عملیاتی که توسط LINQ پشتیبانی نمیشود، تفاوت متقارن یا «SymmetricExcept» است. من با ایجاد یک نسخه پایدار از این الگوریتم بازی میکردم و از روی کنجکاوی خالص میپرسم آیا پیادهسازی بهتری وجود دارد یا خیر. ساده ترین پیاده سازی این است که فقط «Except» را دو بار فراخوانی کنید: public static IEnumerable<T> SymmetricExcept<T>(this IEnumerable<T> source1, IEnumerable<T> source2) { var Εκτός1 = source1.Except(source2); var përveç2 = source2.Except(source1); بازگشت به استثنا1.Concat(except2); } اگرچه، برای این کار باید دو بار از هر دو لیست عبور کنید. بنابراین من نسخهای نوشتم که فقط دو بار نیاز به مرور لیست دوم دارد: public static IEnumerable<T> SymmetricExcept<T>(this IEnumerable<T> source1, IEnumerable<T> source2) { HashSet<T> set = new HashSet<T >(منبع2)؛ HashSet<T> پیدا شد = HashSet جدید<T>(); foreach (T item in source1) { if (!set.Contains(item) && found.Add(item)) { yield return item; } } foreach (T item in source2) { if (found.Add(item)) { yield return item; } } } من صحت این الگوریتم ها را تأیید نکرده ام. ابهاماتی در مورد نحوه برخورد LINQ با موارد تکراری وجود دارد. من کنجکاو هستم که آیا روش کارآمدتری برای انجام «SymmetricExcept» وجود دارد، چیزی بهتر از «O(m + 2n)». | پایداری، تفاوت متقارن مبتنی بر هش |
142667 | وقتی با مشکلی مواجه میشوم، بهویژه زمانی که ماهیت پیچیدهای دارد، سعی میکنم کمی زمان بگذارم تا درباره رویکردی که برای حل آن مشکل اتخاذ کنم فکر کنم. با وجود این، آنچه اغلب اتفاق میافتد این است که وقتی راهحل را برنامهنویسی میکنم، شروع به فکر کردن به جزئیات مشکلی که از دست دادهام میکنم و کد را مطابق با آن تنظیم میکنم. نتیجه کدهای به هم ریخته است که نیاز به بازسازی دارد. من میخواهم «همانطور که میروم اصلاح کنم»، اما اگرچه انجام آن بهاندازه کافی آسان به نظر میرسد، اما انجام آن برایم بسیار سخت است. وقتی جزئیاتی که از قلم انداختم کوچک است، وسوسه انگیز است که بهروزرسانی کوچکی در طراحی خود ایجاد کنم، نه اینکه آنچه قبلاً نوشتهام را پاک کنم و آنطور که باید بنویسم. به نظر می رسد یک سوال با یک پاسخ واضح باشد، اما آیا تکنیک هایی وجود دارد که بتوان از آنها برای بهتر بازسازی در حین حرکت استفاده کرد؟ من می دانم که این یک اصل خوب است، اما من بارها و بارها با آن شکست می خورم. | Refactoring در حین برنامه نویسی |
79134 | من به عنوان رهبر یک تیم توسعه کوچک (4 عضو، از جمله خودم) در داخل یک شرکت نرم افزاری کوچک به مرز 1 سال نزدیک می شوم. من میخواهم به تیمم این فرصت را بدهم که عملکرد من را به عنوان رهبر تیم که همچنین یک توسعهدهنده در تیم است، ارزیابی کند. دریافت بازخورد خوب با پایان باز حالم چطور است؟ برایم سخت است؟ سوال، بنابراین چه سوالات خاصی مهم ترین هستند؟ در حالت ایدهآل، من میخواهم بتوانم 3 سؤال ساده را ارائه کنم که تیم من بتواند به آنها پاسخ دهد. مهمترین بخشهایی که میخواهید درباره آنها بازخورد رهبر تیم خود را ارائه دهید، کدام است؟ فکر اولیه من این بود که به تیمم اجازه بدهم به این سوالات به صورت ناشناس پاسخ دهند؟ آیا این ایده خوبی است؟ | سه سوال مهمی که باید در مورد عملکرد خود به عنوان رهبر تیم از تیم خود بپرسید چیست؟ |
54133 | من اخیراً شروع به کار روی یک پروژه شخصی کردم که در آن با استفاده از جاوا به یک پایگاه داده متصل می شدم. این مرا به فکر فرو برد برای دسترسی به پایگاه داده باید اطلاعات ورود به حساب پایگاه داده را در سرور DB ارائه کنم. اما اگر من آن را کدنویسی کنم، ممکن است کسی برنامه را دیکامپایل کند و اطلاعات ورود را استخراج کند. اگر من آن را در یک فایل راه اندازی خارجی ذخیره کنم، همان مشکل وجود دارد، فقط دریافت آن برای آنها آسان تر خواهد بود. من میتوانم دادهها را قبل از ذخیره آنها در هر مکان رمزگذاری کنم، اما به نظر میرسد که این واقعاً امن نیست و من به هیچ وجه متخصص رمزگذاری نیستم. بنابراین بهترین روشها برای ذخیره دادههای تنظیمات حساس برای یک برنامه چیست؟ | ذخیره سازی داده های حساس - بهترین روش ها |
164632 | من در حال کار بر روی انتقال داده چند صد گره از یک سایت دروپال 6 به یک سایت دروپال 7 هستم. من داده ها را به سایت جدید صادر کرده ام و می خواهم آن را بررسی کنم. با بازگشت به کلاس های آماری خود، به یاد می آورم که راهی وجود دارد که بتوان تعداد تصادفی گره ها را بررسی کرد تا درصدی از درست بودن کل فرآیند را به من بدهد. آیا کسی می تواند مرا در مورد این کاربرد عملی آمار روشن کند؟ برای هر تعداد واحد معین، نمونه باید چقدر بزرگ باشد تا فاصله اطمینان معینی داشته باشد؟ | آمار برای بررسی داده های وارداتی؟ |
123200 | من یک فرآیند کاری داشتم که تعداد زیادی IO را برای خواندن و نوشتن فایل های موقت اجرا می کرد. اکنون می خواهم (نیاز به) تعداد اجرای IO را کاهش دهم. بنابراین میخواهم نوعی بافر دایرهای ایجاد کنم که با دادهای از یک فایل متنی در اولین رشته پر شود. رشته مصرف کننده (خواندن) داده ها را از این بافر واکشی می کند. مشکل این است که ممکن است چندین مصرف کننده وجود داشته باشند که نیاز به خواندن از یک بافر دارند. برای پیادهسازی بافر ترجیح میدهم از پوششهای موجود استفاده نکنم (آرایه ساده، جایی که فقط «بازی» با شاخصها کافی است). من همچنین نمی خواهم برای هر خواننده یک بافر جداگانه ایجاد کنم. و البته من می خواهم از هرگونه بن بست و انسداد غیر ضروری جلوگیری کنم. **به روز رسانی** در حال حاضر من از بافر دایره ای (یک آرایه و 2 شاخص) استفاده می کنم. سوال این است که چگونه می توان چنین بافری را پیاده سازی کرد که توسط چندین مصرف کننده قابل دسترسی باشد، جایی که هر مصرف کننده بتواند از آن به طور مستقل از سایر مصرف کنندگان بخواند (یک مشتری ممکن است بخواند سریعتر از دیگری). **به روز رسانی مهم** اولین موضوع از مصرف کنندگان خود اطلاعی ندارد (و نباید بداند)!!! باید داده ها را در یک بافر بنویسد، زمانی که داده به پایان می رسد باید یک پرچم بلند کند. | به اشتراک گذاری بافر بین چندین رشته |
211510 | من یک برنامه کاربردی ایجاد کرده ام که در آن شما باید بتوانید فهرست محصولات را مرور کنید (*فقط بخوانید**) حتی دسترسی به شبکه بدون وای فای یا 3g/lte و غیره قطع است. مشتریان (ویندوز، ios، اندروید و غیره) بقیه API را مصرف می کنند. تا کنون یک api REST وجود دارد که قطعاتی مانند دستهها را با محصولات و سایر فراخوانیهای api را برای دریافت اولویتها و غیره میگیرد. این منطق به کلاینت میافزاید، مانند پیوستن آنها به یکدیگر، چیزی که توسعهدهندگان دوست ندارند. همچنین باید چندین دفترچه قیمت برای هر محصول اضافه کنیم. راه حل پیشنهادی فعلی درخواست شده توسط تیم، نیاز به شبکه برای این عملیات و دریافت محصولات با قیمت دفترچه قیمت بود. از آنجایی که راه حل ایده آل این است که هر زمانی که این راه حل واقعی نیست، آنچه را که لازم است بپرسید، زیرا عملکرد را کاهش می دهد و استفاده آفلاین را غیرممکن می کند. بنابراین من معتقدم که هر مشتری احتمالا باید فقط داده ها را در یک پایگاه داده محلی ساده ذخیره کند و بر اساس برخی نسخه ها دوباره همگام سازی کند؟ محصولات/کاتالوگ ها حدود 1 بار در ماه تغییر می کنند. | استراحت API و ذخیره داده ها |
20262 | داشتن شریک زندگی قطعاً روی شغل فرد تأثیر می گذارد. برای مثال یک برنامه نویس برای کار ساعت ها را پای کامپیوتر می گذراند. همسری که در همان زمینه شغلی شما کار می کند بدش نمی آید که با کارهای خانه هماهنگ شود. از طرف دیگر، شریکی از یک رشته دیگر اهمیت کار شما را درک نخواهد کرد و این ممکن است مشکلاتی را در زندگی زناشویی فرد ایجاد کند. به غیر از این عامل، به نظر شما عوامل دیگری که در انتخاب شریک از همان رشته تاثیر میگذارد چیست؟ و چقدر برای برنامه نویسان داشتن همسری از هم رشته ای که شما مشغول به کار هستید مفید است؟ | مزایا و معایب داشتن یک شریک زندگی از یک رشته چیست؟ |
66858 | من این کد موجود را دارم که در آن یک کلاس و یک روش اولیه سازی در آن کلاس دارند. انتظار می رود که به محض ایجاد شیء کلاس، آنها نیاز به فراخوانی مقداردهی اولیه روی آن داشته باشند. **دلیل وجود روش مقداردهی اولیه** شی زودتر ایجاد می شود تا دامنه جهانی داشته باشد و سپس متد مقداردهی بعد از بارگذاری dll که به آن بستگی دارد فراخوانی می شود. **مشکل با داشتن مقدار اولیه** کلاس اکنون دارای این bool isInitialized است که باید در هر متد قبل از ادامه بررسی شود و اگر مقداردهی اولیه نشده باشد، خطا را برمی گرداند. به زبان ساده، درد بزرگی است. **یک راه حل ممکن** در سازنده مقداردهی اولیه کنید. فقط یک اشاره گر به شی در محدوده جهانی داشته باشید. پس از بارگیری dll، شی واقعی را ایجاد کنید. **مشکل با راه حل بالا** هرکسی که یک شی از این کلاس ایجاد می کند باید بداند که فقط پس از بارگیری dll باید ایجاد شود وگرنه خراب می شود. آیا این قابل قبول است؟ | از داشتن یک روش اولیه خودداری کنید |
46284 | این یک تجربه نادر اما رایج به نظر می رسد که گاهی اوقات روی پروژه ای کار می کنید و ناگهان چیزی به طور غیرمنتظره ای رخ می دهد، آچار بزرگی را در کار پرتاب می کند و پیچیدگی را بسیار بالا می برد. به عنوان مثال، من روی برنامه ای کار می کردم که با خدمات SOAP در ماشین های مختلف دیگر صحبت می کرد. من یک نمونه اولیه تولید کردم که به خوبی کار می کرد، سپس به توسعه یک قسمت جلویی معمولی ادامه دادم و به طور کلی همه چیز را به شیوه ای زیبا، نسبتاً ساده و آسان برای اجرا آماده کردم. این عالی کار کرد تا اینکه آزمایش را در یک شبکه گستردهتر شروع کردیم و ناگهان صفحهها شروع به اتمام زمان کردند زیرا تأخیر اتصالات و زمان لازم برای انجام محاسبات روی ماشینهای راه دور منجر به درخواستهای به پایان رسیده برای خدمات صابون شد. مشخص شد که ما باید معماری را تغییر دهیم تا درخواستها را روی رشتههای خودشان بچرخانیم و دادههای برگشتی را در حافظه پنهان نگه داریم تا بتوان بهتدریج در پسزمینه بهروزرسانی شود، نه اینکه محاسبات را براساس درخواست بر اساس درخواست انجام دهیم. جزئیات آن سناریو خیلی مهم نیست - در واقع این یک مثال عالی نیست زیرا کاملا قابل پیش بینی بود و افرادی که برنامه های زیادی از این نوع برای این نوع محیط نوشته اند ممکن است آن را پیش بینی کرده باشند - به جز اینکه راهی را نشان می دهد که می توان با یک پیش فرض و مدل ساده شروع کرد و ناگهان با افزایش پیچیدگی در توسعه پروژه مواجه شد. چه استراتژی هایی برای مقابله با این نوع تغییرات عملکردی دارید که نیاز آنها - اغلب در نتیجه عوامل محیطی به جای تغییر مشخصات - بعداً در فرآیند توسعه یا در نتیجه آزمایش ایجاد می شود؟ چگونه بین پرهیز از بهینهسازی زودهنگام / YAGNI / خطرات مهندسی بیش از حد طراحی راهحلی تعادل برقرار میکنید که در مقابل مسائل احتمالی، اما نه لزوماً محتمل، به جای ایجاد راهحل سادهتر و آسانتر که احتمالاً به همان اندازه مؤثر باشد، اما آمادگی را در بر نگیرد، تعادل ایجاد کنید. هر احتمال ممکن؟ ویرایش: پاسخ ادی دیوانه شامل شما آن را می مکید و کم هزینه ترین راه را برای پیاده سازی پیچیدگی جدید پیدا می کنید. این باعث شد به چیزی فکر کنم که به طور ضمنی در سؤال وجود داشت، اما من به طور خاص مطرح نکردم. هنگامی که به آن دست انداز برخورد کردید، و تغییرات لازم را اعمال کردید. آیا کاری را انجام میدهید که پروژه را تا حد ممکن به زمانبندی نزدیک نگه میدارد اما ممکن است بر قابلیت نگهداری تأثیر بگذارد یا به معماری خود باز میگردید و آن را در سطح دقیقتری که ممکن است قابل نگهداریتر باشد اما همه چیز را در طول توسعه به عقب براند؟ | چگونه یک پرش پیچیدگی را مدیریت می کنید؟ |
191428 | یک **جریان داده بی پایان از پیام های XML** (و تپش قلب) وجود دارد که من از طریق اتصال شبکه راه دور و از طریق یک تونل IPsec VPN سایت به سایت دریافت می کنم. هنوز دارم فکر میکنم ** بهترین/زیباترین راه حل برای پردازش پیام های XML بدون از دست دادن هیچ داده، بدون افزونگی و با زمان پردازش (تقریباً) ثابت چیست؟** یک فرآیند/اسکریپت بی پایان؟ نوشتن جریان در فایل(ها) و پردازش آن/آنها به صورت دوره ای مرحله به مرحله؟ یا چیزی کاملا متفاوت؟ پیام ها معمولا هر چند ثانیه یکبار می آیند. گاهی در هر ثانیه گاهی شاید هر 10 ثانیه. فرق می کند اما زیاد نیست. یک پیام XML در جریان شامل 45 ردیف است. پیام ها باید پس از آن ذخیره شوند. توجه: ساختار مشخص پیام های XML و زیرساخت سیستم های شرکت کننده به نظر من ناچیز است. | نحوه پردازش یک جریان داده بی پایان XML |
221612 | من در حال گذراندن این دوره بودم - CMU 18-447، معماری کامپیوتر در Carnegie Mellon تا دانش و مفاهیم خود را تقویت کنم. آنها می گویند که بیشتر جزئیات و پیاده سازی های سطح ماشین در سطح Instruction Set Architecture (ISA) مراقبت می شود و در آن سطح انتزاع می شود. برخی از پردازندههای اینتل حتی لایههای ترجمه سطح سختافزاری دارند که ISA سطح جلویی را که در معرض برنامهنویس قرار میگیرد، میگیرند و آنها را بیشتر به دستگاه ترجمه میکنند. با توجه به اینکه چنین قدرتی توسط خود ISA/Processor ارائه میشود، چرا کامپایلرها کد مستقیم ماشین را تولید میکنند یا فقط یک جعبه سیاه است و در داخل از اسمبلرها برای تبدیل آنها به کد مستقیم ماشین استفاده میکند؟ شنیده ام که JVM کد بایت را می گیرد و مستقیماً به کد ماشین (exe) ترجمه می کند. آیا این درست است یا درک من در اینجا اشتباه است؟ | چرا برخی از کامپایلرها کد مستقیم ماشین تولید می کنند؟ |
234724 | من روی کدهای قدیمی کار می کنم که با api REST در c# کار می کند. نامهای متد (چه روشی در سمت API فراخوانی شود) به عنوان رشتههای رمزگذاری شده ارسال میشوند. آیا یک کلاس استاتیک بهترین راه حل برای مجبور کردن کاربر به پاس دادن مقادیری است که من می خواهم (تا اشتباه نکند و چیزی را اشتباه تایپ نکند و غیره)؟ | نامهای روش تماس RESTful API، سی شارپ |
210642 | من تقریباً نیم سال است که در این شرکت جدید کار می کنم و دارم متوجه می شوم که وقتی حقوقم را پیشنهاد دادم اشتباه فاحشی مرتکب شدم. این اولین شغل واقعی من است، قبلاً به صورت آزاد کار می کردم و مدت کوتاهی برای یک شرکت کوچک IT محلی کار می کردم. وقتی به اینجا نقل مکان کردم، مطمئن نبودم که چقدر باید بخواهم. من تحقیقات زیادی انجام دادم و به مبلغی حدود 20 درصد بالاتر از میانگین حقوق اولیه توسعه دهندگان در کشورم پرداختم. اکنون من در مصاحبه شرکت می کنم (تاکنون به عنوان کارآموز) و باید چیزهای بیشتری در مورد توانایی های حقوق کارفرما یاد بگیرم. یاد گرفتم که تقریباً دو برابر مقداری که میسازم «قابل قبول» است. این به این دلیل است که شرکت توسط یک همکار آمریکایی راه اندازی شده است، و در حالی که ما در کشوری کمتر ثروتمند مستقر هستیم، پرداخت سخاوتمندانه تر قابل قبول است. علاوه بر این، دیدم که من برنامهنویس بهتری از آنچه فکر میکردم هستم (بر اساس مقایسه عملکردم با دیگران و بررسیهای دیگران). من قبلاً یک کار در این زمینه انجام دادم: مدتی پس از اینکه یک مرد جدید برای کار با من آمد (همان پول من بود)، متوجه شدم که به وضوح توسعه دهنده بهتری هستم و جسورانه درخواست افزایش حقوق کردم (که دریافت کردم، پس از سخنرانی که افزایش تنها در طول بررسی اتفاق می افتد). اینجا چیکار کنم؟ من در ضرر هستم. | کم کم فهمیدم که باید حقوق بیشتری می خواستم |
211515 | من یک API دارم که آرایهای با فرمت JSON از کاربران را در یک جفت محدوده لات/طول برمیگرداند. من از این داده ها برای ترسیم تعدادی نشانگر بر روی نقشه، بر اساس موقعیت مکانی هر کاربر استفاده می کنم. من همچنین می خواهم در هر درخواست مشتری یک لیست HTML ارائه کنم تا بتوانم لیست کاربران ترسیم شده را در کنار نقشه نشان دهم. بهترین راه برای رساندن لیست HTML به مشتری چیست؟ به نظر من، بازگرداندن HTML برای لیست کاربر _در_ فراخوانی API اولیه (response.html یا چیزی شبیه به آن) راه حلی نادرست به نظر می رسد، اگرچه این احساس به نظر می رسد که من عملکرد شاخ کفش را در یک پاسخ API تمیز انجام می دهم. من همچنین نمیخواهم دو تماس API (یکی برای دادههای اولیه و دیگری برای HTML)، به دلایل واضح (سربار) برقرار کنم. در نهایت، من نمیخواهم سمت کلاینت HTML (در جاوا اسکریپت) تولید کنم، زیرا قبلاً کلاسی برای انجام این کار برای من سمت سرور دارم. چه گزینه هایی برای من باقی می گذارد؟ با تشکر | بازگرداندن کد مشاهده در پاسخ API |
115717 | امسال من اساساً قصد دارم در آزمون Certified Software Quality Analyst (CSQA) شرکت کنم. من برای آن در کلاسها شرکت میکنم، اگرچه کتابها و یادداشتهای ارائه شده توسط معلمان را مطالعه میکنم، اما باید منابع خوبی برای امتحان CSQA بدانم. منابعی که ارائه خواهد شد اگر حاوی نکاتی باشد، نحوه سوال پرسیدن آنها خوب خواهد بود و به عنوان یک مرجع امتحان CSQA خوب عمل خواهد کرد. پیشاپیش ممنون.. | منابع برای آزمون CSQA |
126423 | من روی یک پروژه متن باز کار می کنم و به دنبال یافتن همکاران هستم. بهترین شرط من، از نظر تبلیغات پروژه ام، با توجه به یافتن توسعه دهندگان دیگر علاقه مند به مشارکت چیست؟ | چگونه/کجا میتوانم پروژه منبع باز خود را به بهترین نحو تبلیغ کنم تا شانس خود را برای یافتن همکاران به حداکثر برسانم؟ |
256163 | من یک شی دارم که به صورت دوره ای یک رویداد را بر اساس یک عمل انجام شده در یک برنامه کاربردی افزایش می دهد. این توسط هر شنونده یا شنونده ای شنیده می شود و مطابق با آن عمل می شود. من نمیخواهم از یک نوع سفارشی برای این کار استفاده کنم و میخواهم از «EventHandler<T>» یا «IObservable<T>» برای مدیریت مکانیسم pub/sub که به دنبال ایجاد آن هستم استفاده کنم. من با هر دو بازی داشته ام و هر دو آنچه را که من می خواهم انجام می دهند. من الگوی طراحی مشاهدهگر MSDN و راهنمای برنامهنویسی رویدادهای MSDN را مطالعه کردهام، با این حال، مطمئن نیستم که آیا یک مکانیسم مناسبتر از دیگری است. آیا یکی برای سناریوی من مناسب تر از دیگری است یا هر دو مناسب هستند و صرفاً به انتخاب شخصی بستگی دارند؟ **ویرایش 1** الزامات میخانه/فرعی من در این مرحله در لایه UI نیست و پایین تر است. ناشر من فعالیت شبکه را زیر نظر دارد و یک رویداد را بر اساس رویدادهای شبکه خاص مطرح می کند. مشترک مسئول گوش دادن به رویدادهای مطرح شده و انجام یک عمل مرتبط است. UI در این مرحله درگیر نیست. | آیا EventHandler<T> و IObservable<T> قابل تعویض هستند؟ |
256168 | بهترین راه برای ایجاد یک نرم افزار ویرایش صدا چیست؟ (ویرایش، کپی، چسباندن صدا - چیزی شبیه جعل صدا یا جسارت) زبان برنامه نویسی من دلفی است. آیا هیچ جزء یا کنترل خوبی در دسترس است تا بتوانم آن را بخرم و از آن در پروژه استفاده کنم. | sdk ویرایش صدا |
168732 | من به عنوان یک برنامه نویس نسبتاً ماهر شده ام، اما نمی گویم استاد هستم. من به طور مستقل کار می کنم، بیشتر به عنوان یک سرگرمی، اگرچه برخی از کارهای آزاد PHP را انجام داده ام. من تمایل دارم خودم را در بسیاری از چیزها سرگرم کنم: Java Android SDK، Arduino، اسکریپت بازی، Lua، و غیره. به من امکان تمرین کافی را می دهد، در حالی که هنوز می توانم یک نرم افزار مناسب را در مدت زمان معقول منتشر کنم و یک نمونه کار بسازم. به طور خاص، من به توسعه اوبونتو، در پایتون، با استفاده از مجموعه ابزار Quickly، که شامل کتابخانه های PyGTK است، نگاه می کردم. بنابراین سوال این است که بهترین راه برای دستیابی به یک پروژه کوچک که هنوز مفید است، به عنوان نقطه شروع برای حرفه توسعه نرم افزار چیست؟ | چگونه پروژه های برنامه نویسی را بین امکان سنجی و سودمندی متعادل کنیم |
91758 | من در حال تلاش برای یافتن تحقیقی هستم که به این سوال پاسخ دهد: توسعه دهندگان چقدر زمان صرف توسعه در مقابل اشکال زدایی می کنند؟. من چندین لینک جالب در شبکه پیدا کردم اما آنها خیلی قدیمی هستند. این مطالعه RTI در سال 2002 بیان میکند که اشکالات نرمافزاری سالانه 59.6 میلیارد دلار برای اقتصاد ایالات متحده هزینه دارد. و در این کتاب بیزر (1990) گزارش می دهد که از نیروی کار صرف شده برای توسعه یک برنامه کاری، 50٪ معمولاً صرف آزمایش و رفع اشکال می شود. من دیدم این عدد 80% است اما لینک را پیدا نمی کنم. | اشکال زدایی حقایق و آمار |
112996 | Heroku پیشنهاد کرده است که از کنفرانسی که توسط گروه کاربری Ruby من برگزار میشود حمایت مالی کند و نمیخواهم کسی پیشنهادی برای یافتن، انتخاب و مدیریت سخنرانان داشته باشد. سوال مرتبط: چگونه از شما درخواست می شود یا از شما خواسته می شود در یک کنفرانس نرم افزاری صحبت کنید؟ | پیدا کردن سخنرانان برای یک کنفرانس |
23542 | من واقعا از طراحی زبان برنامه نویسی لذت می برم. گاهی اوقات فکر می کنم پروژه های زبان من و کاربران بالقوه آنها از یک سند استاندارد جامع بهره مند می شوند. من استانداردهای زبان بسیاری را بررسی کرده ام، از استانداردهای بسیار رسمی (C++) تا نسبتاً غیررسمی (ECMAScript)، اما واقعاً نمی توانم در مورد اینکه چگونه باید موارد را تجزیه و چنین سندی را سازماندهی کنم، درک کنم، حتی اگر من فکر می کنم به طور کلی در نوشتن فنی خیلی خوب هستم. آیا باید آن را مانند یک آموزش طولانی بنویسم یا بیشتر شبیه یک مقاله ریاضی رسمی؟ اگر در حال توسعه آن در کنار پیاده سازی مرجع هستم، چگونه آن را به روز نگه دارم؟ آیا باید تسلیم شوم و با اجرا و مستندسازی به عنوان استاندارد عملی رفتار کنم؟ علاوه بر این، آیا واقعاً داشتن یک استاندارد مزیت قابل توجهی دارد؟ آیا نیاز به استاندارد به این معنی است که زبان بیهوده پیچیده است؟ | چگونه می توانم مشخصات زبان برنامه نویسی را بنویسم؟ |
10292 | در شرکت های بزرگتر به نظر می رسد که بین این دو موقعیت تمایز وجود دارد. دقیقا چه تفاوتی با هم دارند؟ | تفاوت بین توسعه دهنده و تحلیلگر-توسعه دهنده چیست؟ |
161652 | در حال حاضر من کدی مانند این دارم: OntologyGenerator generator = new OntologyGenerator(); generator.AddOntologyHeader(تست); generator.AddClassDeclaration(owlBuilder); generator.AddSubClass(owlBuilder); generator.AddAnnotationAssertions(owlBuilder); جایی که پارامتر OwlBuilder که میبینید در حال عبور است دارای مجموعههایی از اشیاء مانند این است: کلاس عمومی OwlLBuilder: IOwlLBuilder { private ICollection<IOwlClass> owlClasses = مجموعه جدید<IOwlClass>(); خصوصی ICollection<IOwlRelation> owlRelations = مجموعه جدید<IOwlRelation> (); } برای مثال وقتی می گویم generator.AddClassDeclaration(owlBuilder); از طریق مجموعه owlClasses از آن پارامتر owlBuilder حلقه می زند و کارهایی برای آن انجام می دهد... من احساس می کنم این یک طراحی زشت است. آیا پیشنهاد طراحی بهتر دیگری دارید، خوب با نمونه کد، تا بتوانم تصویر بزرگی از کاری که باید انجام دهم در ذهنم داشته باشم! | راه بهتری برای طراحی این کلاس چیست؟ |
46634 | به نظر می رسد من باید یک محیط جاوا جدید را برای برخی از اینترفیس هایی که باید بسازیم راه اندازی کنم. بگوییم سیستم ما X است و باید به سیستم های A، B و C واسط کنیم. سپس رابط های X-A، X-B، X-C را می نویسیم. سیستم ما دارای یک گذرگاه در داخل خود است، بنابراین انتشار در سمت ما به گذرگاه و فرآیندهای رابط از اتوبوس و نقشه برداری به سیستم مقصد خواهد بود. این برای یک سیستم مبتنی بر فروشنده است - بنابراین بیشتر کد اصلی ما نمی توانیم لمس کنیم. در حال حاضر فکر می کنیم چندین فرآیند خواهیم داشت، یکی برای هر رابط که باید انجام دهیم. سوال این است که چگونه چیزها را ساختار دهیم. چندین API که باید با آنها کار کنیم مبتنی بر جاوا هستند. ما میتوانیم به EJB برویم، اما ترجیح میدهیم آن را ساده نگه داریم، یک فرآیند در هر رابط، به طوری که بتوانیم آنها را بهصورت جداگانه راهاندازی کنیم. به طور مشابه SOA بیش از حد به نظر می رسد، اگرچه من احتمالاً افکار خود را در مورد اجرای آن در مقایسه با مفاهیم پشت آن مخلوط می کنم ... در حال حاضر فکر می کنم که چیزی که مبتنی بر Spring است راه حلی است. در حقیقت، به سبک «در صورت امکان از یک فناوری جدید استفاده کنید»، من فکر میکنم شاید بتوانیم کمی به این موضوع کمک کنیم، شاید APIها را خواناتر کنیم، شاید مانند رویدادها، و کد رابط را تجاریتر کنیم. دوستانه، شاید حتی ذخیره کد نقشه برداری در DB، به عنوان تکه های یاقوتی که با هم مخلوط می شوند... اما این یک چیز کناری است... بنابراین، هر نظر/فکری در مورد رویکرد Spring - هر چیزی که این روزها به روزتر/مرتبط تر باشد. ویرایش: با نگاهی بیشتر به JRuby، وسوسه می شوم که آن را به طور کامل در JRuby بنویسم... در این صورت اصلاً به هیچ چارچوبی نیاز داریم، شاید برخی از جواهرات برای روشن تر کردن همه چیز... پیشاپیش متشکرم، کریس | نحوه ... راه اندازی محیط جدید جاوا - عمدتاً رابط ها |
161651 | من در حال ساخت برخی کنترل های وب سفارشی در دات نت با استفاده از سی شارپ هستم. کنترلها از کنترلهای وب استاندارد به ارث میبرند و ویژگیها و عملکردهای اضافی را اضافه میکنند (به عنوان مثال، من یک «extendedTextBox» ایجاد میکنم و یک ویژگی «ضروری» اضافه میکنم، که اگر روی «true» تنظیم شود، یک فیلد الزامی NET اضافه میکند. اعتبار سنجی به طور خودکار این کار را برای تعدادی از کنترل های وب انجام می دهم (به عنوان مثال radioButtonList، textArea). به عنوان مثال من یک متد AddRequiredFieldValidator دارم که از برخی از ویژگی های توسعه یافته ای که اضافه کرده ام استفاده می کند برای رسیدن به این هدف، من یک رابط را پیادهسازی کردهام که ویژگیهای مشترک اضافی را تعریف میکند، و از آن به صورت زیر استفاده میکنم: رشته رابط عمومی IExtendendControl { string RequiredMessage { set; ValidatorCssClass { set } bool ; } } public static class ExtendedControlExtensions : IExtendendControl { public static void AddRequiredFieldValidator(this IExtendendControl control) { control.rfv = new RequiredFieldValidator(); control.rfv.ErrorMessage = control.RequiredMessage; ConfigureAndAddValidator(control, control.rfv)؛ } public static void ConfigureAndAddValidator(این کنترل IExtendendControl، اعتبارسنجی BaseValidator) { validator.ControlToValidate = control.ID; validator.Display = ValidatorDisplay.Dynamic; validator.CssClass = validationMessage ; validator.CssClass += control.ValidatorCssClass; validator.EnableClientScript = control.ClientScript; control.Controls.Add(validator); } } مشکل اینجاست که روش 'ConfigureAndAddValidator' اکنون چیزی در مورد ویژگی های 'ID' یا 'ClientScript' کنترل نمی داند زیرا 'IExtendedControl' فقط ویژگی های سفارشی را تعریف می کند، نه ویژگی های استاندارد یک کنترل وب را. بنابراین من سعی کردم یک کلاس پایه اضافه کنم که از WebControl به ارث می رسد و رابط را پیاده سازی می کند، مانند این: رابط عمومی IExtendendControl { string RequiredMessage { get; مجموعه؛ } رشته ValidatorCssClass { get; مجموعه؛ } bool ClientScript { get; مجموعه؛ } RequiredFieldValidator rfv { get; مجموعه؛ } } public class BaseExtendedControl : WebControl, IExtendendControl { public string RequiredMessage { get; مجموعه؛ } رشته عمومی ValidatorCssClass { get; مجموعه؛ } public bool ClientScript { get { return ClientScript = true; } set { } } public RequiredFieldValidator rfv { get { return rfv = new RequiredFieldValidator(); } set { } } } public static class ExtendedControlHelper : IExtendendControl { public static void AddRequiredFieldValidator(this BaseExtendedControl control) { BaseExtendedControl extendedControl = (BaseExtendedControl)control; extendedControl.rfv = new RequiredFieldValidator(); extendedControl.rfv.ErrorMessage = extendedControl.RequiredMessage; ConfigureAndAddValidator(control, extendedControl.rfv)؛ } public static void ConfigureAndAddValidator(این کنترل BaseExtendedControl، اعتبارسنجی BaseValidator) { validator.ControlToValidate = control.ID; validator.Display = ValidatorDisplay.Dynamic; validator.CssClass = validationMessage ; validator.CssClass += control.ValidatorCssClass; validator.EnableClientScript = control.ClientScript; control.Controls.Add(validator); } } مشکل اکنون این است که در کلاس ExtendedTextBox من نمی توانم ExtendedTextBox خود را به عنوان یک 'BaseExtendedControl' برای استفاده از متدهای افزونه ارسال کنم، زیرا extendedTextBox از کلاس TextBox استاندارد مانند این ارث می برد: کلاس عمومی ExtendedTextBox : TextBox، IE soxtendsC هیچ پایگاه مشترکی برای پخش ExtendedTextBox به عنوان BaseExtendedControl زیرا از آن ارث نمی برد. من همچنین نمیتوانم اشیاء کنترل وب توسعهیافته را بهعنوان پارامتر به روشهای اشتراکگذاری شده منتقل کنم، زیرا کنترلهای توسعهیافته انواع مختلفی دارند (به عنوان مثال از TextBox، RadioButtonList و غیره به ارث میبرند). اگر نوع مورد انتظاری را که به روشهای «استاندارد» منتقل میشود بهعنوان «WebControl» مشخص کنم، کار نمیکند زیرا کنترلهای توسعهیافته دارای ویژگیهای اضافی هستند. از آنجایی که نمی توانم از وراثت چندگانه واقعی در سی شارپ استفاده کنم، چگونه این را طراحی کنم تا بتوانم متدها و ویژگی ها را به اشتراک بگذارم؟ | نحوه به اشتراک گذاری روش ها و ویژگی ها بین کنترل های وب سفارشی |
94591 | در حین فکر کردن به روشهای بهتر برای طراحی مصاحبههای فنی (یعنی نه بر اساس مهارتهای اجتماعی، بلکه بر اساس مهارتهای کاملاً فنی) شروع به فکر کردن به این روش ممکن کردم (بدون اینکه امکان آزمایش آن را داشته باشم): 1. نوع مشکلات را تعیین کنید، بالا. یا سطح پایین انتزاع، از معماری گرفته تا دستکاری های بیتی، اگر این کار مغازه شماست، که هر روز در برنامه هایی که برای آن کار می کنید حل می کنید. برای این مثال، فرض میکنم که ما در یک شرکت توسعهدهنده بازی رایانههای شخصی هستیم که یک بازی را بر اساس افزونهها از طریق ماژولها تولید میکند. 2. یک برنامه کاربردی ساده بنویسید که آن مشکلات را حل کند. بیایید بگوییم یک بازی ساده که مقیاس مشابهی با چیزی که ما روی آن کار می کنیم ندارد، اما 3 خواهد بود. اشکالات را اضافه کنید. اشکالات معماری و اشکالات مربوط به دانش بیشتر اگر حیاتی باشد (به عنوان مثال دانستن در مورد تخریبگرهای مجازی در C++ مهم است). آن را به وضوح حشره دار کنید، شاید ابتدا آن را خراب کنید و بعد از آن حشره دار کنید. مطمئن شوید که با ابزارهایی که اکثر مردم در دامنه استفاده میکنند کار میکند (مانند C++ کراس پلتفرم برای یک بازی ساده، ارائه کد کتابخانهها با بقیه). 4. کد منبع کامل برنامه را در اختیار داوطلب قرار دهید و به او بگویید الف) کد را اصلاح کند، ب) یک قابلیت (مرتبط با موقعیت در صورت لزوم) اضافه کند. نامزد زمان محدودی برای ارسال چیزی دارد. مثلا یکی دو هفته. این زمان چندین برابر زمان مورد نیاز برای انجام کار به صورت تمام وقت خواهد بود، باید منصفانه باشد. 4'. شاید یک راه متفاوت برای انجام این کار ارائه کد منبع برنامه به صورت آنلاین و شروع به ملاقات فقط با نامزدهایی باشد که برنامه کاربردی را با ویژگی اضافی برای شما ارسال کرده اند ... اما این کار بسیار متفاوت است بنابراین مطمئن نیستم که آیا واقعا هم جالبه برای 4.b، من فرض میکنم که قابلیت افزودن ساده است، اما نیاز به درک اساسی از سازماندهی کلی کد دارد. این اضافه کردن محتوا نیست. 5) از نامزد توضیح دهید که چه کاری انجام داده است. تمام این فرآیند نوعی غربالگری مصاحبه خواهد بود، اگر نامزد چیزی ارائه می داد، بعد از آن جلسه ای تشکیل می شد. شبیه غربالگری موازی است: شما همزمان چندین نفر را بدون صرف زمان متوالی روی هر یک از آنها غربال می کنید. بدیهی است که یک جلسه با بحث در مورد کد واقعاً ضروری است. سؤالات: الف) آیا فکر می کنید مناسب باشد؟ نظر شما چیست؟ (من در مصاحبه زیاد باتجربه نیستم پس به تجربیات شما تکیه می کنم) ب) آیا کار مزد محسوب می شود؟ حتی اگر این کار روی محصول شما انجام نشده باشد بلکه فقط یک برنامه کاربردی خاص مصاحبه باشد؟ ج) من فرض می کنم که نامزد از هر آنچه در دسترس است برای حل مشکلات استفاده می کند، حتی دوستان کمک می کنند، زیرا فکر می کنم که منعکس کننده یک محیط توسعه واقعی بهتر است. آیا این فرض اشکال دارد؟ (بله، من طرز فکر خودم را زیر سوال میبرم، آنها میگویند این عاقل است. آیا اشتباه میکنند؟) د) آیا گزینهای وجود دارد که جالبتر باشد؟ | مصاحبه با ارائه یک برنامه کاربردی برای کار؟ |
164635 | ### من در مورد MySQL صحبت نمی کنم، من در مورد مایکروسافت SQL Server صحبت می کنم من مدت زیادی است که از PDO آگاه هستم، توابع استاندارد mysql خطرناک هستند و باید از آنها اجتناب کرد. http://php.net/manual/en/function.mysql-connect.php اما تابع MSSQL در PHP چطور؟ آنها، برای بیشتر اهداف، مجموعهای از توابع یکسان هستند، اما صفحه PHP که mssql_* را توصیف میکند، هیچ هشداری در مورد منسوخ شدن ندارد. http://us.php.net/manual/en/function.mssql-connect.php درایورهای PDO برای MSSQL در دسترس هستند، اما آنها به راحتی در دسترس نیستند و مانند درایورهای MySQL استفاده نمی شوند. در حالت ایدهآل، به نظر میرسد که باید آنها را فعال کنم و مانند MySQL از mssql_* به PDO بروم، اما آیا این یک اولویت است؟ آیا امنیت پنهانی برای MSSQL وجود دارد که به این معنی است که از تمام نفرت های mysql_* معاف است؟ یا اینکه مبهم بودن آن به عنوان یک باطن تنها دلیلی است که تشویق PDO بیشتر نشده است؟ | آیا منسوخ شدن توابع mysql_* در PHP به سایر پایگاه های داده (MSSQL) منتقل می شود؟ |
74626 | اخیراً پس از مطالعه چند موضوع مرتبط با جابجایی شغلی، به این فکر کردم که چگونه برعکس جهش شغلی نیز می تواند مشکل ساز باشد. من افراد زیادی را میشناختم (مخصوصاً در شرکتهای بزرگ و نسبتاً تنبل) که در یک نقش ساده و بیچالش راحت بودند و برای مدت طولانی در آنجا ماندند - مثلاً 10 یا 15 سال یا حتی بیشتر. آنها ممکن است کمی در داخل جابجا شده باشند، اما به قول مدیران باتجربه استخدام، بیشتر موردی از _یک سال تجربه 15 برابر بیشتر بود. یا به عبارت دیگر، موارد «پروژه های ویژه» بودند. فقط نشستن در یک نقش راحت که در آن هیچ یادگیری دیگری در جریان نیست، اما اگر چیزهای مختلفی که با آنها درگیر بودند کمی آراسته شود، ممکن است روی کاغذ (روی رزومه آنها) درست به نظر برسد. چیزی که واقعاً مرا در مورد این فکر کرد این است که طولانی ترین نقش در رزومه من (تقریباً 6 سال) تا حدودی، حداقل به طور ملایم در این دسته قرار می گیرد. اگر از نظر فکری کاملاً صادق باشم، میتوانم بگویم که واقعاً فقط 3 سال تجربه یادگیری کامل از آن کسب کردهام. 2-3 سال گذشته حالت تعمیر و نگهداری مناسب بود. بنابراین من از دست اول می دانم که ممکن است بسیاری از سالمندان با 15 سال تجربه (اگر تمام مدت در چنین شغلی بودند) به اندازه کافی با تجربه و ارشد (از نظر داشتن 15 سال کیفیت) نباشند. تجربه) همانطور که روی کاغذ نگاه می کنند. بنابراین سوال من این است - آیا دور زدن در یک شغل برای مدت طولانی باعث بالا رفتن پرچم قرمز می شود؟ به عنوان مثال: اگر رزومهای را ببینید که بعد از کالج فقط یک کار 15 ساله دارد، در مقابل یک فرد با تجربه که چندین دوره 4 تا 5 ساله دارد، آیا فرد تکشغلی شبیه پروژههای ویژه ممکن به نظر میرسد. موردی برای داشتن یک شغل بسیار طولانی؟ تجربه من نشان می دهد که کاملا محتمل است. یا حداقل این که مردی که چندین دوره 5 ساله دارد، احتمالاً پویاتر و سازگارتر است، زیرا نقشها، محیطها و فناوریهای مختلف را تجربه کرده است (و استفادههای متفاوت حتی اگر از فناوریهای یکسان در همه مشاغل استفاده کند). **ویرایش:** توجه داشته باشید که من شخصاً نگران این نیستم که تاریخچه _my_ به این شکل باشد. طولانیترین نقش من در بالا فقط به عنوان یک نمونه کوچک از آنچه میتواند با نقشهای بلندمدت دلپذیر اتفاق بیفتد عمل میکند، که باعث شد به طور کلی به این موضوع فکر کنم (اگر چیزی باشد، سابقه شغلی واقعی من (به جز آن طولانیترین نقش) بیشتر به سمت بودن گرایش دارد. بیش از حد شاغل). | آیا چیزی به نام ماندن بیش از حد در یک شغل وجود دارد؟ |
193135 | اخیراً در مغازهای که من در آن کار میکنم، چرخشی داشتهایم، به این دلیل، نظرات در کد منبع ما با عجله انجام شده و خیلی کم توضیح داده شده است. ما شروع به کار بر روی اولین پیش نویس استانداردهای کدگذاری دپارتمان کرده ایم و یکی از سوالات بزرگتر این است: آیا باید این استاندارد را در کد منبع موجود پیاده سازی کنیم؟ از آنجایی که این فقط اولین پیشنویس استانداردهای کدنویسی ما است (برای ارتقای انعطافپذیری و ملاحظات آینده انجام شده است)، آیا باید روی ویژگیهای جدید و در حین نگهداری پیادهسازی کنیم؟ **به روز رسانی:** می خواهم بگویم از همه پاسخ ها و نظراتی که در مورد این موضوع دریافت شد تشکر می کنم. فروشگاه ما شروع به توسعه پیشنویس استانداردهای کدنویسی خود کرده است و ما تکههایی را از همه نظرات و پاسخها گرفتهایم تا در طول فرآیند خود با آنها کار کنیم. بابت وقت و تجربه شما در این زمینه متشکرم. | پیاده سازی یک استاندارد کدنویسی جدید برای یک برنامه موجود |
51505 | من نمی دانم که آیا ایجاد CSS قرار است کار طراح باشد یا برنامه نویس. من در اینجا در مورد طرح بندی واقعاً پیچیده CSS صحبت نمی کنم، من بیشتر به پوسته کردن اشاره می کنم. پس آیا قرار است این مسئولیت به عهده یکی یا دیگری باشد؟ | آیا یک طراح قرار است کد CSS بنویسد؟ |
106810 | من یک دانش آموز دبیرستانی هستم و یک سیستم بهینه سازی برای زبان های کاربردی ایجاد کرده ام که می تواند بسیار قدرتمند باشد. اساتید علوم کامپیوتر من در دانشگاه ایالتی بویز معتقدند که باید مقاله ای بنویسم و ایده خود را تا جایی که می توانم به کار ببرم. من روش خود را رسمی کرده ام، اما نگاه کارشناسی دقیقی به آن نداشته ام. من همچنین مراقب حفظ ایمنی مالکیت معنوی هستم، بنابراین گزینه های من کمی محدود است. از کجا باید شروع کنم؟ من بهینه ساز را در Haskell پیاده سازی کرده ام (در واقع کد را کامپایل و تولید نمی کند، اما مفهوم را نشان می دهد). من فکر می کنم که باید مقاله تحقیقاتی را با تمرکز بر خود سیستم تمام کنم و ببینم آیا می توانم آن را در یک مجله منتشر کنم. دکتر متخصص در بهینه سازی کامپایلر در BSU گفت ممکن است بتوانم در اپل ارائه دهم زیرا قصد داشتم کدی را با LLVM تولید کنم که آنها می خواهند پروژه های جالبی را برای آن تشویق کنند و تطبیق پذیری آن را نشان دهند. این یک چشم انداز هیجان انگیز به نظر می رسد، اما من حدس می زنم نوشتن یک مقاله تحقیقاتی قبل از آن باشد. احساس می کنم کمی غرق شده ام. مطمئن نیستم که باید کامپایلر را بیشتر پیادهسازی کنم تا به مقالهام اعتبار بدهم یا ببینم آیا این ایده مطرح میشود و جامعه کوچکی برای پیادهسازی کامل آن جمعآوری میکند. من مقاله تحقیقاتی را مینویسم (بخش روشها را انجام دادهام)، اما در مقالههای تحقیقاتی متخصص نیستم، و ممکن است به کسی نیاز داشته باشم که در مورد کامپایل زبانهای کاربردی که بتوانم به آن اعتماد داشته باشم، آن را نگاه کند. همچنین، من نگران هستم که برای سنم (16 ساله) مورد تبعیض قرار بگیرم. چه منابع خوبی برای نوشتن مقالات تحقیقاتی، به ویژه مقالات علوم کامپیوتر وجود دارد؟ وقتی نوشتم از کجا شروع کنم؟ چگونه می توانم علاقه و جامعه ای برای اجرا و گسترش ایده خود ایجاد کنم؟ | برنامه ریزی برای نوشتن مقاله تحقیقاتی - نکات یا منابع؟ |
145470 | من باید لیستی از آدرس های معتبر در 4 یا 5 خوشه (شهر) در بریتانیا و ایالات متحده دریافت کنم. این برای تولید داده های نمونه برای برنامه ای است که موقعیت جغرافیایی و جستجو را انجام می دهد. در حال حاضر من آدرس ها را کم و بیش تصادفی ایجاد می کنم، به این معنی که کد پستی هایی را می زنم که وجود ندارند و بدیهی است که خیابان و شماره هرگز با کدپستی مطابقت ندارند. آیا توصیه ای در مورد نحوه به دست آوردن لیستی از آدرس ها برای ساخت داده های آزمایشی به صورت برنامه ای دارید؟ | چگونه لیستی از آدرس های معتبر دریافت کنیم؟ |
256160 | هنگام انجام زنجیره متد، متدهایی دارید که شی را برمی گرداند و به شما امکان می دهد زنجیره را ادامه دهید. با این حال، شما باید مقادیر را به نحوی از شی خارج کنید. معمولاً من متدی اضافه کردهام که در انتها مقداری را برمیگرداند، اما اگر به زنجیره اضافه کنید، این مسئله را پیچیده میکند و ممکن است آن روش بازگشتی دیگر معتبر نباشد. روشی که من آن را مشاهده می کنم هر بار که روشی را به یک زنجیره اضافه می کنید، نتیجه خود را تا زمانی که در آخرین تماس متد به پاسخ دلخواه خود برسید، اصلاح می کنید. داشتن یک روش خروجی نهایی محدودیتی ایجاد می کند که باید از آخرین عملیات اطلاع داشته باشد تا نحوه نمایش نتیجه را بداند. شاید شما روشی داشته باشید که منجر به یک رشته می شود و روشی که منجر به آرایه می شود، روش خروجی شما باید با هر دو مورد مقابله کند. اگر روشی را اضافه کنید که نتیجه رشته شما را در جایی جدید ذخیره کند چه؟ اکنون باید روش خروجی را به روز کنید تا آن مورد را نیز مدیریت کنید. آیا راهی وجود دارد که به روشی بفهمانیم که آخرین روش در زنجیره است، بنابراین باید نتیجه آن را خروجی کند؟ | چگونه می توان سیگنال داد که یک زنجیره روش نباید ادامه یابد؟ |
52854 | آیا آنها احساس ناامیدی، ناامیدی می کنند یا حتی اصلا اعتراف نمی کنند؟ | بیشتر برنامه نویسان در مورد باگ هایی که نوشته اند چه احساسی دارند؟ |
254095 | با توجه به آنچه من متوجه شدم، هر کد در f# یک عبارت است، از جمله let binding. فرض کنید ما کد زیر را دریافت کردیم: let a = 5 printfn %d a من خوانده ام که توسط کامپایلر به صورت a = 5 در ( printfn %d a ) دیده می شود و بنابراین مقدار همه اینها مقدار عبارت داخلی خواهد بود که مقدار «printf» است. از سوی دیگر، در f# تعاملی: > اجازه دهید a = 5;; val a : int = 5 که به وضوح نشان می دهد که مقدار عبارت let مقدار محدود شده به شناسه است. ** س: کسی می تواند توضیح دهد که ارزش عبارت let چیست؟ آیا می تواند در کد کامپایل شده با F# تعاملی متفاوت باشد؟** | ارزش یک عبارت let چیست؟ |
237561 | در codereview نظری اشاره کرد که استفاده از snake_case برای نامگذاری روشهای تست ایده خوبی است. این با نظرات من در تضاد بود و من کمی تحقیق کردم و به نظر می رسد نمونه های زیادی وجود دارد که در واقع از snake_case برای این کار استفاده می کنند. من از نامهای CamelCase کلاسیک مانند «testXyz» برای تستهای واحد یا رویکرد BDD «givenXyzWhenXyzThenXyz» برای تستهای یکپارچهسازی استفاده میکنم. گزینه سومی نیز وجود دارد که هر دو روش را ترکیب می کند، به عنوان مثال. «useCase_WhenSomething_ThenAssertion». # _سوال من این است_: برای نامگذاری روشهای تست چه استدلالهای خوبی برای استفاده از snake_case یا camelCase وجود دارد؟ من می خواهم این را با چند استدلال از تجربه و کار خود شروع کنم: ## به نفع camelCase * از قوانین کدگذاری عمومی جاوا در استفاده از camelCase پیروی می کند. * با کد تولید مطابقت دارد. * من _شخصا_ خواندن CamelCase سخت تر از snake_case نیست – به هر حال من به نام های توصیفی از کد تولید عادت دارم. * پشتیبانی IDE هنگام استفاده از snake_case (حداقل Eclipse) آسیب می بیند. ## به نفع snake_case * برخی از چارچوبها میتوانند گزارشهایی از آزمایشها تولید کنند و استفاده از snake_case به چنین چارچوبهایی اجازه میدهد تا جملات صحیحی را از نامهای آزمایشی ایجاد کنند. ## به نفع ترکیبی از هر دو *؟ استدلال های دیگر چیست؟ ممکن است الگویی که در آن روش های آزمون نام گذاری می شوند، چگونه بر آرگومان ها تأثیر بگذارد؟ سلب مسئولیت کوچک: البته، در نهایت به کنوانسیون های تیم برمی گردد. با این حال، ممکن است ارزش بحث در مورد جوانب مثبت و منفی برای کنوانسیون های خاص را داشته باشد. | نام گذاری روش های تست در جاوا |
253690 | من با یکی از سوالات پاسخ داده شده در کتاب SQL FOR MERE Mortals مشکل دارم. اینجا بیانیه مشکل است اینجا ساختار پایگاه داده است این پاسخی است که من قادر به درک آن نیستم این پاسخی است که به نظر من عالی است اکنون مشکل با اولین پاسخی که دارم این است: ما ابتدا از LEFT OUTER JOIN برای کلاس دستور پخت و دستور العمل ها استفاده می کنیم. بنابراین تمام ردیفهای کلاس دستور غذا را انتخاب میکند، اما فقط دستور العملهای منطبق را انتخاب میکند. کاملاً خوب است زیرا سؤال بسیار سخت است. بیایید این مجموعه نتیجه را R بنامیم. اکنون در مرحله بعدی وقتی از INNER JOIN برای پیوستن به RecipieIngridients استفاده میکنیم، باید ردیفهایی را از R که در آن شناسه Recipie با Recipe ID در Recipie Ingredients مطابقت ندارد فیلتر کند و از این رو موارد مرتبط را فیلتر کند. کلاس دستور غذا و توضیحات دستور نیز (از آنجایی که کل ردیف R را فیلتر می کند). بنابراین این با مشکلی که نیاز دارد تمام recipieID و RecipieDescription از جدول Recipe_Classes فقط در همین مرحله نمایش داده شوند، در تضاد است. چگونه می تواند درست باشد. یا آیا یک مفهوم را گم کرده ام. | تعبیه LFT OUTER JOIN در داخل JOIN |
253694 | من همیشه به این فکر کرده ام که چرا یک تابع در مقابل، مثلاً اجرای آن، _ فراخوانی می کند. جستجوی گوگل برای ریشه شناسی فراخوانی تابع و عبارات مشابه هیچ مفیدی پیدا نمی کند، ویکی پدیا به آن اشاره ای نکرده است، فرهنگ لغت های آنلاین یا اصلا ورودی ندارند یا بخش ریشه شناسی ندارند. مفهوم فراخوانی یک تابع از کجا آمده است؟ | مفهوم فراخوانی یک تابع از کجا آمده است؟ |
92224 | بگویید من در حال توسعه یک برنامه برای فروش هستم. آیا استفاده از یک مخزن عمومی برای این پروژه منطقی است؟ آیا کپیرایت پیشفرض از کد در مقابل استفاده از آن توسط شخص دیگری محافظت نمیکند؟ اگر چنین است، چه مزایایی در پرداخت هزینه برای یک مخزن خصوصی وجود دارد؟ | مخازن عمومی در مقابل مخازن خصوصی |
27656 | من تازه فارغ التحصیل رشته کامپیوتر هستم (فردا آخرین امتحانم است). من در این ترم به کاریابی فکر می کردم، اما می خواستم روی تحصیل و کار پاره وقت تمرکز کنم، بنابراین در جستجوی کار کمی دیر شده ام. من میخواهم در شهری کار پیدا کنم که شبکه حرفهای کمی در آن دارم. **چگونه میخواهید در یک شهر جدید به دنبال کار باشید؟ مکان هایی برای اعمال کمی پیچیده تر است. معمولاً از افرادی میپرسم که با آنها درس خواندهام و با آنها کار کردهام، اما در شهری که میخواهم در آن کار کنم، تماسهای کمی دارم. برای یافتن شغل به کجا میگردید؟ من از * Craigs-list * لیست مشاغل دانشگاه های من استفاده کرده ام (اما آنها بیشتر بر ساحل شرقی متمرکز هستند) * این صفحه فهرست مشاغل دولتی آیا کسی منابع عالی برای یافتن شغل دارد؟ | نحوه پیدا کردن موقعیت های سطح ورودی در یک شهر جدید |
207790 | این به معنای شروع یک جنگ مرورگر فنی-مذهبی نیست - من هنوز Chrome را ترجیح می دهم، حداقل در حال حاضر، اما: به دلیل یک مشکل احتمالاً مربوط به Chrome در صفحه وب من (نگاه کنید به https://code.google.com/p/chromium/issues/detail?can=2&start=0&num=100&q=&colspec=ID%20Pri%20M%20I teration%20ReleaseBlock%20Cr%20Status%20Owner%20Summary%20OS%20Modified&groupby=&sort=&id=161473)، من به طور موقت به IE (10) تغییر مکان دادم تا ببینم آیا مقدار زمان را نیز نامعتبر می بیند یا خیر. با این حال، من حتی به آن نقطه هم نرسیدم - IE قبل از اینکه به آنجا برسم، جلوی من را گرفت. اما متوجه شدم که اینترنت اکسپلورر درست بوده است - در تأیید کد من دقیق تر است. به عنوان مثال، من این را از اینترنت اکسپلورر دریافت کردم: SCRIPT5007: مقدار ویژگی '$' تهی یا تعریف نشده است، نه یک شی Function ... که به این اشاره داشت: <script src=/CommonLogin/Scripts/jquery-1.9 .1.min.js type=text/javascript></script> <script type=text/javascript> // بدن گاهی اوقات تبدیل می شود سفید؟؟؟؟ با jquery 1.6.1 $(body).css(background-color, #405DA7); < این خط به عنوان مقصر برجسته شده است: $(body).css(background-color, #405DA7); جی کوئری دقیقاً بالای آن ارجاع داده شده است - پس چرا «$» را نامشخص میدانست، به خصوص وقتی کروم با آن مشکلی نداشت... آه! من به آن مکان (/CommonLogin/Scripts/) نگاه کردم و دیدم که مطمئناً نسخه jQuery در آنجا واقعاً jquery-1.6.2.min.js است. من فایل jQuery به روز شده (1.9.1) را اضافه کردم و از این گذشت. حال سوال اینجاست: چرا کروم این را نادیده می گیرد؟ اگر نتواند آن را در جایی که شما مشخص کرده اید پیدا کند، نسخه ارجاع شده را از CDN خودش دانلود می کند؟ اینترنت اکسپلورر خطاهای دیگر را نیز پس از آن علامت گذاری کرد. بنابراین من فکر می کنم شاید اینترنت اکسپلورر در تشخیص مشکلات کمین بهتر از کروم باشد. هنوز فایرفاکس diesbzg را تست نکرده ام. | آیا IE تجزیه جاوا اسکریپت دقیق تری نسبت به کروم دارد؟ |
61637 | **آیا یادتان هست چه زمانی در حال یادگیری جاوا اسکریپت بودید؟ لحظه ای که ناگهان آن را دریافت کردید چه زمانی بود؟** (مثلاً، CSS aha-moment زمانی بود که در مورد مدل جعبه یاد گرفتم...) دلیلی که می پرسم این است که من دارم JS را برای 6 یاد می گیرم. هفته ها، اما هنوز آن را کاملا گیج کننده می دانم. در اینجا نقل قولی از چیزی است که اخیراً در SO خواندم: > .. توابع شبیه مقادیر عمل می کنند، زیرا متد یک ویژگی شی است > که مقدار یک تابع (که همچنین یک شی است) دارد. من کنجکاو هستم که آیا شما هم در ابتدا گیج بودید و چه چیزی باعث شد آن را بفهمید. (من در حال خواندن Sitepoints Simply JavaScript، کتاب Eloquent JavaScript و دنبال کردن آموزش Essential JavaScript Lynda هستم. من هیچ تجربه برنامه نویسی ندارم و در ریاضیات وحشتناک بودم.) ممنون! | هنگام یادگیری JS، لحظه Aha شما چه بود؟ |
60949 | من فقط سعی کردم وب سایت خود را با فیس بوک ادغام کنم. من تعداد زیادی کد کپی پیست از سایت توسعه دهندگان فیس بوک دریافت کردم. من فقط کد رو گذاشتم درست کار میکنه آیا شما به این نوع برنامه نویسان «میمون کد» می گویید؟ اگر بگویید من یک میمون رمزی هستم، در همین مورد چه انتظاری از من دارید؟ | آیا من یک میمون رمزی هستم؟ |
223248 | من در حال ساخت یک گزارش ساز جدید برای سیستم نظرسنجی داخلی خود هستم. (نه من نمی توانم از هیچ نرم افزار خارج از قفسه استفاده کنم. اینها گزارش های بسیار سفارشی شده هستند.) من می خواهم از Topshelf برای میزبانی ژنراتور به عنوان یک سرویس استفاده کنم. مولد فعلی ما یک برنامه دسکتاپ است و به کاربر نیاز دارد که در سرور وارد شود. من می خواهم سعی کنم از این کار جلوگیری کنم. تولید گزارش به خودی خود بسیار مستقیم و رویه ای ماهیت دارد. اما سرور بیش از توانایی تولید چندین گزارش در یک زمان است. من میخواهم سرویس چند نمونه از ژنراتور را همزمان بچرخاند، آیا این چیزی است که از Task Parallel Library برای آن استفاده کنم؟ یک بیت شبه تا حدودی شبیه این است: poller.Poll(order => { // blocking(?) برای گوش دادن به گزارش- سفارشات جدید var gen = new Generator(order); gen.process(); // تولید مجموعه گزارش gen = null // یا چیز دیگری برای از بین بردن مولد آن گزارش }); کسی پیشنهادی در مورد چگونگی انجام این کار دارد؟ | گزارش پایگاه داده نظرسنجی سرویس ویندوز ژنراتور برای کار |
160290 | چگونه میتوانیم چندین نمونه از یک متد را از طریق یک نمونه کلاس (تک فراخوانی سازنده) مدیریت کنیم؟ برای توضیح بیشتر، من یک کلاس handler دارم که دارای دو روش است، میتوان گفت «verifyUser(String JSON)» و «getUserInfo (String JSON)». با فرض اینکه کاربران زیادی به این روش ها دسترسی دارند، چندین نمونه از این روش ها وجود خواهد داشت. کلاس handler باید یک بار مقداردهی اولیه شود. یعنی چندین شی از این کلاس مجاز نیستند، بلکه چندین نمونه روش مجاز هستند. راهحل ایدهآل برای فعال کردن تماسهای متد همزمان بدون خراب کردن دادهها در حین اجرا چیست؟ | چگونه می توانیم چندین نمونه از یک متد را از طریق یک نمونه کلاس مدیریت کنیم؟ |
35755 | آیا تکنیک هایی در برنامه نویسی وجود دارد که به نظر شما بیش از حد مورد استفاده قرار می گیرد (یعنی بیش از حد مورد استفاده قرار می گیرد) یا مورد سوء استفاده قرار می گیرد، یا برای همه چیز از آن استفاده می شود، در حالی که راه حل واقعا خوبی برای بسیاری از مشکلاتی نیست که افراد سعی می کنند برای آنها تلاش کنند. با آن حل کنید این می تواند عبارات منظم، نوعی الگوی طراحی یا شاید یک الگوریتم، یا چیزی کاملا متفاوت باشد. شاید فکر می کنید مردم از ارث چندگانه و غیره سوء استفاده می کنند. | استفاده بیش از حد یا سوء استفاده از تکنیک های برنامه نویسی |
251360 | من نرمافزاری را توسعه دادهام که به کاربرانم اجازه میدهد تا به برخی از اطلاعات غیرزبانی خاص یک تار وصل کنند: مدل شبهکد: item(): شناسه ایجاد تاریخ خط خطی //فقط یک خط فرعی برای توضیحات شی //فقط یک توضیح برای شی faq : FAQID question answer itemID //ForeignKey بنابراین این اساساً یک مدل ساده است که در آن یک آیتم اطلاعاتی دارای توضیحات و هر تعداد سؤال FAQ مربوط به آن است. اگر کاربر من اکنون می خواهد ترجمه هایی برای توضیحات و سوالات FAQ خود داشته باشد، راه متعارف برای گسترش مدل چیست؟ برخی از نامزدهایی که فکر کردم: * یک فیلد نام مستعار (FK to self) در اطلاعات و همچنین یک فیلد زبان اضافه کنید. سپس منطق تجاری داشته باشید که زبان مورد نظر را پیدا کند. * بالا: فیلدهای الزامی برای هر ورودی زبان مورد نیاز است. شما ترجمه های جزئی ایجاد می کنید. زمانی که طرح یک فیلد متنی دیگر اضافه می کند به شما یادآوری می شود. * جنبه منفی: اکنون دو نوع شی در جدول وجود دارد: اشیاء زبان اصلی و اشیاء مستعار. * یک جدول با تمام فیلدهای خاص زبان (توضیحات) اضافه کنید و از طریق کلید خارجی به رشته دسترسی پیدا کنید * بالا: تمیز، همه چیز از نوع خود است * جنبه منفی: جداول بیشتر. همچنین جدول سوالات متداول باید به نحوی مطمئن شود که ترجمه کاملی برای هر زبان وجود دارد. پس چگونه آن را انجام می دهید؟ | راه متعارف برای ذخیره ترجمه داده های کاربر چیست؟ |
116292 | من روی پروژهای کار میکنم که شامل زنجیر کردن مشاغل جداگانه به یک کار اصلی است، اگرچه ممکن است مسیرهای موازی در زنجیره وجود داشته باشد که به خروجی نهایی منتهی میشود. جزئیات شغل و زنجیره در یک پایگاه داده ذخیره می شود. در نهایت چیزی که من میخواهم به آن پایان دهم، یک رابط کاربری گرافیکی است که در آن بلوکهای نشاندهنده تکتک شغلها را میتوان به اطراف منتقل کرد و با تعریف سیستم برای اجرا در DB ذخیره کرد. این به صورت C# در بالای SQL Server پیاده سازی خواهد شد. من نمی خواهم چرخ را دوباره اختراع کنم اگر بتوانم به آن کمک کنم. من مطمئن هستم که باید الگوهای خوبی وجود داشته باشد، به ویژه برای نحوه نمایش جریان و وابستگی ها در جداول DB، اما نتوانسته ام چیزی را پیدا کنم که مناسب با آن باشد. بیش از هر چیز، من کنجکاو هستم که آیا طرحوارههای مؤثری وجود دارد که افراد برای تعریف مشاغل، وابستگیها و غیره استفاده کردهاند. آیا کسی از استراتژیهای رایج استفاده میکند؟ | آیا استراتژی های استانداردی برای تعریف جریان کار و وابستگی ها وجود دارد؟ |
254635 | من با VB6 و Microsoft Access 2013 و Windows 8 کار می کنم. من سعی می کنم یک گزارش دسترسی را به صورت pdf از یک برنامه VB6 خروجی بگیرم. من این کد را دارم: Public Sub OpenReport(sReportName As String, frmCallingForm As Form) Dim objAccess As Access. Application Dim lResult As Long Dim Path as String Path = Environ$(AppData) تنظیم objAccess = New Access.Application با objAccess خطای GoTo ErrHndlr OpenCurrentDatabase App.Path & \ & OrderBackEnd.mdb .DoCmd.OutputTo acOutputReport، sReportName، acFormatPDF، Path & \rpt & sReportName & .pdf، False .VisibleQu = On True acQuitSaveNone پایان با تنظیم objAccess = هیچ چیز lResult = ShellExecute (frmCallingForm.hWnd، Open، Path & \rpt & sReportName & .pdf، 0&, 0&, 3) Exit Sub ErrHndlr: objAccess.Visible = True MsNumBox &Er : & Err.Description End Sub The مشکل این است که خروجی هنگ می کند و سیستم را منجمد می کند. وقتی برنامه را خاتمه می دهم، متوجه کادر زیر در پس زمینه فرم خود می شوم. تنها راه برای دیدن کادر زیر پایان دادن به کار در برنامه VB6 است. به نظر می رسد acFormatPDF را در خط OutputTo مرتبط نمی کند. آیا راهی برای حل این مشکل یا راه حلی وجود دارد؟ اگر این فرآیند را به صورت دستی در اکسس انجام دهم، خوب کار می کند.  | خروجی یک گزارش دسترسی به صورت PDF در ویندوز 8 از یک برنامه VB6 |
252239 | من اخیراً به کد C++ زیر برخورد کردم که کمی مرا گیج کرد: کلاس اول {/*definition*/}. template<class Base > class two : public Base {/*definition*/}; template<class Base > class Three : public Base {/*definition*/}; template<class Base > class Four : public Base {/*definition*/}; کلاس پنج : عمومی چهار < سه< دو < یک > > > {/*تعریف*/}; من هدف قالب ها را می دانم و کم و بیش زمان و نحوه استفاده از آنها را می دانم. آیا نام یا الگوی مشترکی برای یک آبشار از چندین الگو وجود دارد؟ چه زمانی از این الگو (به جای هر چیز کمتر پیچیده) استفاده کنم؟ P.S.: تعریف کلاس پنج در واقع خالی است. | آیا این یک الگوی خاص است و هدف آن چیست؟ |
106815 | تفاوت بین اصطلاح و طرح-الگو چیست؟ به نظر می رسد که این اصطلاحات در جایی همپوشانی دارند. دقیقا کجاست، نمی دانم آیا آنها قابل تعویض هستند؟ چه زمانی باید از چه چیزی استفاده کنم؟ در اینجا لیستی از اصطلاحات C++ آمده است. آیا می توانم آنها را الگوهای طراحی بنامم؟ ویکی پدیا تعریف می کند، > اصطلاح برنامه نویسی به عنوان یک الگوی طراحی سطح پایین به چه معناست؟ _سطح پایین_ در اینجا به چه معناست؟ این سوال از سوال دیگری الهام گرفته شده است: آیا برخی از الگوهای طراحی به زبان وابسته هستند؟ | تفاوت بین اصطلاح و الگوی طراحی؟ |
196046 | تازه کار تایپ پویا اینجاست، به امید کلمات خردمندانه. من کنجکاو هستم که آیا مجموعهای از بهترین روشها برای برخورد با آرگومانهای تابع (و صادقانه بگوییم، متغیرها به طور کلی) در زبانهای تایپ پویا مانند جاوا اسکریپت وجود دارد یا خیر. مشکلی که من اغلب با آن مواجه می شوم مربوط به خوانایی کد است: من به تابعی نگاه می کنم که مدتی پیش نوشتم و هیچ سرنخی ندارم که ساختار متغیرهای آرگومان واقعاً چیست. معمولاً در لحظه توسعه کد جدید خوب است: همه چیز در ذهن من تازه است، هر متغیر و پارامتری منطقی است زیرا من آنها را نوشتم. یک هفته بعد؟ نه چندان. به عنوان مثال، بگویید من سعی میکنم مجموعهای از دادهها را در مورد جلسات کاربر در یک وبسایت خرد کنم و چیز مفیدی از آن به دست بیاورم: var crunchSomeSessionData = تابع (sessionsMap، گزینهها) { [...] } بدون توجه به این واقعیت که تابع نام مفید نیست - بدیهی است که یک معامله بزرگ است - من در واقع هیچ چیزی در مورد ساختار sessionsMap یا گزینه ها نمی دانم. خوب.. من جفتهای k/v شی sessionsMap دارم، چون Map نامیده میشود، اما آیا مقدار یک آرایه اولیه، یک هش دیگر از موارد است؟ گزینه ها چیست؟ یک آرایه؟ رشته ای با فاصله خالی؟ من چند گزینه دارم: * ساختار را دقیقاً در هدر نظر برای تابع روشن کنید. مشکل اینه که الان باید کد رو دو جا نگه دارم. * تا حد امکان نام مفیدی داشته باشید. به عنوان مثال userIdToArrayOfTimestampsMap یا حتی نوعی گویش شبه مجارستانی برای نامگذاری متغیرها داشته باشید که فقط من صحبت می کنم و توضیح می دهد که انواع چیست و چگونه تو در تو قرار گرفته اند. این منجر به کدهای بسیار پرمخاطب می شود، و من طرفدار نگه داشتن موارد زیر 80 هستم. * توابع را تا زمانی که من فقط در حال عبور از اطراف ابتدایی ها یا مجموعه هایی از بدوی باشم، تجزیه کنید. تصور میکنم ممکن است کار کند، اما در این صورت احتمالاً به عملکردهای کوچکی دست پیدا میکنم که حداکثر یک یا دو خط دارند، عملکردهایی که فقط برای خوانایی وجود دارند. حالا باید تمام فایل را بپرم و تابع را در ذهنم دوباره بسازم، که خوانایی را بدتر کرد. * برخی از زبانها ساختارشکنی را ارائه میکنند، که تا حدودی میتوان آن را به عنوان اسناد اضافی برای آنچه نوع آرگومان قرار است شامل شود در نظر گرفت. * می تواند یک کلاس برای نوع خاصی از شی ایجاد کند، حتی اگر تفاوت زیادی در زبان نمونه اولیه مانند JS ایجاد نکند، و احتمالاً هزینه تعمیر و نگهداری بیش از حد لازم را اضافه می کند. از طرف دیگر، اگر در دسترس باشد، میتوان از پروتکلها استفاده کرد، شاید چیزی در امتداد خطوط defttype/defrecord Clojure و غیره. در دنیای تایپ استاتیک، این موضوع تقریباً چندان مشکلساز نیست. به عنوان مثال در سی شارپ شما یک: public void DoStuff(Dictionary<string, string> foo) {[...]}; خوب، آسان peasy، من دقیقا می دانم که چه چیزی دریافت می کنم، نیازی به خواندن هدر تابع نیست، یا به تماس گیرنده برگردم و بفهمم چه چیزی در حال ساخت و غیره است. راه حل اینجا چیست؟ آیا همه افرادی که در زبانهای تایپ شده پویا توسعه مییابند به طور مداوم درگیر انواع زیرروالهایشان هستند؟ آیا استراتژی های کاهش وجود دارد؟ | آرگومان های تابع تایپ پویا - چگونه خوانایی را بالا نگه داریم؟ |
223242 | من روی برنامهای کار میکنم که انتظار میرود کاربر هنگام راهاندازی برنامه وارد سیستم شود (مثلاً در اسکایپ: کاربر برنامه را باز میکند و هنگام وارد کردن نام کاربری و رمز عبور برای شروع کار، یک ماسک ورود به سیستم برای او ظاهر میشود. برنامه) در حال حاضر من در حال تهیه یک نمودار مورد استفاده هستم و در حال جمع آوری الزامات برنامه هستم (باید اسنادی را بنویسم) آیا می توانم آن را به عنوان یک نیاز کاربر در نظر بگیرم؟ یا آن چیست؟ | چگونه تابع ورود به سیستم مورد نیاز یک برنامه را در نظر بگیریم؟ آیا این یک نیاز کاربر است؟ |
91752 | سال گذشته، من و سه دوست قدیمی خوبم یک تیم کوچک توسعه وب/موبایل را تأسیس کردیم. کارها خیلی خوب پیش می رود. ما چیزهای زیادی یاد می گیریم و افراد جدیدی به گروه می پیوندند. همیشه به روز و همگام نگه داشتن دانش برای ما حیاتی است. رشته های ایمیل طولانی به سادگی راهی برای ما نیست: بسیار پراکنده و گیج کننده است و پس از مدتی بازیابی آن دشوار است. تیم شما چگونه دانش مشترک را مدیریت و سازماندهی می کند؟ چگونه منابع مفید (مقالات، پیوندها، کتابخانه ها و غیره) را در تیم خود جمع آوری و به اشتراک می گذارید؟ ** به روز رسانی: ** برای بازخورد متشکریم. بیشتر از استفاده از ویکی برای به اشتراک گذاشتن رویهها یا اطلاعات مشترک تیم، میخواهم پیوندهای خارجی، مقالات، کتابخانههای کد را به اشتراک بگذارم و بتوانم به راحتی در تیم خود نظر بدهم. من به ویژه علاقه مند بودم بدانم آیا شما از هر روش/وب سرویسی برای به اشتراک گذاشتن لیست خواندن با یک تیم آگاه هستید یا خیر. منظورم چیزی شبیه Readitlater/Instapaper است، اما برای تیمها، شاید با برخی آمار موجود، مانند # همکارانی که آن را خواندهاند. | از چه چیزی برای سازماندهی دانش تیم خود استفاده می کنید؟ |
253695 | من تا آخر عمر نمیتوانم ادبیاتی در این مورد بیابم، صرفاً به این دلیل که نمیدانم نام آن چگونه است. من میخواهم نحوه اجرای یک گزینه پرداخت را بیاموزم که شامل پرداخت مستقیم با کارت اعتباری/دبیت شما بدون استفاده از شخص ثالثی مانند paypal است. این چیزی است که من در مورد آن صحبت می کنم لطفاً می توانید اطلاعاتی در مورد نحوه نامگذاری این روش پرداخت و احتمالاً برخی از مقالات من به من بدهید می تواند ادامه یابد متشکرم | صورتحساب مستقیم از کارت |
193134 | من تکنیکهای مختلفی را برای تقسیم داستانهای بزرگ کاربران به روشهای مفید مطالعه کردهام، مانند گردش کار کاربر در سیستم و غیره. چیزی که من با آن دست و پنجه نرم میکنم این است که چگونه این داستانهای کوچکتر را بیان کنم، اگر تنها چیزی که به دست میآیند تسهیل مرحله بعدی در فرآیند و عدم ارائه سود اصلی برنامه به کاربر. به عنوان مثال، اگر سیستم جدید من به 3 داستان کوچکتر در امتداد خطوط تقسیم شود. 1. ایجاد یک حساب کاربری جدید به صورت آنلاین 2. ایجاد موجودیت های خاص در برابر حساب آنلاین جدید من 3. از دستگاه تلفن همراهم بخواهید این موجودیت ها را در برابر حساب من جستجو کند و بر اساس آنها عمل کند. بنابراین، اگر بهعنوان یک [کاربر] از [عملکرد] میخواهم، بنابراین میتوانم [مفید] را دنبال کنیم، مزیت داستان اول و دوم این است که داستانهای بعدی را تسهیل میکند و واقعاً بخش اصلی عملکرد را در اختیار کاربر قرار نمیدهد ( حماسه). آیا این روش صحیح انجام این کار است؟ | تقسیم داستان های کاربر به داستان های کوچکتر |
79913 | فرض کنید من در حال نوشتن یک سرور هستم که به طور مداوم اجرا می شود و به سوالات مشتری پاسخ می دهد. حالا چه پارامترهایی (سرعت، حافظه، سهولت استفاده، کیفیت و غیره) را باید در نظر بگیرم تا تصمیم بگیرم از JAVA یا C++ استفاده کنم و چگونه؟ معماری سیستم چگونه در این مورد تصمیم می گیرد؟ یا آنها فقط یکی را انتخاب می کنند که در آن تخصص پیدا کنند؟ | چه زمانی از جاوا و چه زمانی از c++ استفاده کنیم |
209483 | من سعی می کنم یک _poc_ برای یک ابزار **_static code analysis_** ایجاد کنم که از یک زبان شی گرا و یک زبان رویه ای پشتیبانی می کند (مثلاً C و جاوا). حتی بعد از کمی جستجو در اینترنت هنوز مطمئن نیستم از کجا شروع کنم. * برای شروع از معیارهای بسیار کمی، احتمالاً ساده، برنامه ریزی کنید. * چندین ابزار در دسترس است، اما من به دنبال یک رویکرد عمومی و نه یک ابزار هستم. چند سوال باز: * آیا ابزار باید روی کد اصلی شی کار کند یا باید روی کد منبع خام کار کند؟ * آیا باید یک زبان دامنه خاص برای تعریف قوانین تجزیه و غیره ایجاد کنم؟ من راه حل کامل نمی خواهم. من فقط می پرسم آیا کسی می تواند مرا در مسیر درست راهنمایی کند؟ | برنامه تحلیل کد استاتیک: از کجا شروع کنیم؟ |
57620 | من تعجب می کردم که به عنوان یک توسعه دهنده، نسخه GM را نسخه نهایی در نظر بگیرید و اگر این کار را برای توسعه جدی انجام دهید یا اگر به نسخه پایدار پایبند باشید. با iOS SDK، میتوانید برنامهها را برای ارسال به App Store با استفاده از نسخه GM به اپل ارسال کنید. آیا استفاده از نسخه GM یک SDK را توصیه می کنید یا چند هفته صبر کنید و از نسخه پایدار استفاده کنید؟ | آیا/آیا باید نسخه های GM را نهایی در نظر بگیرید؟ |
196048 | **جزئیات پس زمینه مرتبط** 1. ما دو نوع ماشین مجازی (جعبه های کاربردی و سرورهای وب) داریم که توسعه دهندگان به آنها نیاز دارند. 2. قرار است از git برای کنترل نسخه استفاده کنیم. 3. ما توسعه دهندگانی داریم که ترجیحات متفاوتی برای محیط کاری خود دارند (به عنوان مثال برخی از لینوکس، برخی از ویندوز). 4. من در کمپ لینوکس هستم و معتقدم گیت و ویندوز به خوبی لینوکس و گیت با هم ترکیب نمی شوند. با این حال، این می تواند سوگیری شخصی باشد. 5. ما از لینوکس در تولید استفاده می کنیم. ** ساخت VM های Vagrant برای توزیع ** 1. یک جعبه پایه با سیستم عامل مربوطه برای vagrant بسازید. 2. با استفاده از یک مدیر پیکربندی (به عنوان مثال سرآشپز) برای ساخت تصاویر Utility & Web، آنها را به جعبه های پایه جدید تبدیل کنید. تنظیمات سرویس را از یک مخزن متمرکز git شبیه سازی می کند. 3. جعبه های پایه (واقعا فقط تصاویر ماشین مجازی) را برای کاربران توزیع کنید تا به صورت محلی با vagrant توسعه دهند. جعبه توزیع شده به طور خودکار کد منبع را از مخازن git خاص (مانند کتابخانه ها) می گیرد. 4. اگر تغییراتی برای محیط تولید برنامهریزی شده باشد، همه توسعهدهندگان باید جعبههای پایه جدید را برای ولگردها پایین بکشند. من فکر می کنم این ساده ترین راه برای یک توسعه دهنده جدید برای مقابله با آن است. مرحله بندی برای مطابقت با VM های توسعه جدید در حال آماده سازی به روز می شود. ** گردش کار برنامه نویس ** 1. از ردیاب مسئله به مشکلی اختصاص دهید. 2. از VM ولگرد برای کلون کردن مخزن برنامه نویس فعلی در پوشه ای که با سیستم عامل میزبان به اشتراک می گذارد استفاده کنید (تا توسعه دهنده بتواند از IDE مورد علاقه خود استفاده کند). 3. توسعه دهنده تغییرات و آزمایشات محلی را انجام می دهد. 4. هنگامی که برنامه نویس راضی باشد، تغییرات خود را در مخزن dev ادغام می کند. در صورت تداخل، با برنامهنویسی که کد متناقض را متعهد کرده است کار کنید تا مشکل را حل کنید. 5. هنگامی که Dev در وضعیت پایدار است، Dev با مخزن مرحلهبندی فعلی برای QA ویژگیهای جدید ادغام میشود. تا زمانی که مرحله شماره 6 تکمیل نشود، هیچ چیزی از Dev به مرحله بندی منتقل نمی شود. هوک ها کپی جدیدی از اسناد را برای مرحله بندی تولید می کنند. 6. مرحله بندی پس از تکمیل QA به تولید شبیه سازی می شود. هوک ها کپی جدیدی از اسناد تولید می کنند. آیا در بالا یا مراحلی که عموماً «بهترین شیوهها» در نظر گرفته میشوند، نقص/مشکلات آشکاری وجود دارد که باید اضافه شوند؟ | بنابراین من در حال توسعه یک گردش کار با vagrant+git هستم... آیا این منطقی است؟ |
192027 | جدید در ++C! بنابراین من داشتم این را می خواندم: http://www.learncpp.com/cpp- tutorial/110-a-first-look-at-the-preprocessor/ > **Header guards** > > زیرا فایل های هدر می توانند هدرهای دیگری را نیز شامل شوند. فایلها، ممکن است در شرایطی قرار گیرند که یک فایل هدر چندین بار اضافه میشود. بنابراین ما دستورالعملهای پیشپردازنده را برای جلوگیری از این اتفاق میدهیم. اما من مطمئن نیستم - چرا کامپایلر نمی تواند ... **نه** یک چیز را دو بار وارد کند؟ با توجه به اینکه هدر گارد اختیاری است (اما ظاهراً تمرین خوبی است)، تقریباً باعث می شود فکر کنم که وقتی می خواهید چیزی را دو بار وارد کنید، سناریوهایی وجود دارد. اگرچه من اصلاً نمی توانم چنین سناریویی را تصور کنم. هر ایده ای؟ | چرا یک کامپایلر نمی تواند به تنهایی از وارد کردن یک فایل هدر دو بار اجتناب کند؟ |
99814 | من روی یک برنامه داخلی شرکت کار می کنم (نه بر روی وردپرس) که باید عملکرد کد کوتاه مشابه وردپرس (http://codex.wordpress.org/Shortcode_API) داشته باشد. وردپرس مجموعه ای از توابع مربوط به مدیریت کدهای کوتاه دارد، اما مواردی که من به آنها نگاه می کردم فقط آنهایی بودند که بخش regex از فرآیند را مدیریت می کردند. آیا تنها با استفاده از چند توابع مورد نیاز از وردپرس در برنامه خود مشکلی وجود دارد؟ اگر خوب است، چگونه می توانم در آن بخش ها اعتبار بدهم. من یک بررسی سریع انجام دادم و وردپرس تحت مجوز GPLv2 است. من از Framework Kohana در برنامه خود استفاده می کنم که تحت مجوز BSD است. مطمئن نیستم که چیزی را تغییر میدهد یا نه، اما فکر میکردم در هر صورت آن را اضافه کنم. | استفاده از قطعه کد منبع باز در برنامه من |
254631 | من در حال حاضر مشغول خواندن کتاب _Clean Code_ رابرت مارتین هستم. من فکر می کنم عالی است، و هنگام نوشتن کد OO، درس های او را به دل می گیرم. به طور خاص، من فکر می کنم توصیه او برای استفاده از توابع کوچک با نام های معنی دار باعث می شود کد من بسیار روان تر جریان یابد. بهتر است با این نقل قول خلاصه شود: > [ما] میخواهیم بتوانیم برنامه را طوری بخوانیم که انگار مجموعهای از پاراگرافهای TO است، که هر کدام سطح فعلی انتزاع را توصیف میکنند و به پاراگرافهای بعدی به TO ارجاع میدهند. سطح بعدی پایین تر ( _Clean Code_ , صفحه 37: TO پاراگراف پاراگرافی است که با جمله ای که به صورت مصدر بیان می شود شروع می شود. برای انجام X، مراحل Y و Z را انجام می دهیم. برای انجام Y، ما... و غیره. ) به عنوان مثال: > TO RenderPageWithSetupsAndTeardowns، بررسی می کنیم که آیا صفحه یک > صفحه آزمایشی است یا خیر و اگر چنین است، تنظیمات و حذف کردن ها را نیز لحاظ می کنیم. در هر صورت، ما صفحه را در HTML رندر می کنیم، من همچنین کد عملکردی را برای کارم می نویسم. نمونههای مارتین در کتاب قطعاً بهگونهای خوانده میشوند که انگار مجموعهای از پاراگرافها هستند، و بسیار واضح هستند - اما من چندان مطمئن نیستم که «خواندن مانند مجموعهای از پاراگرافها» کیفیت مطلوبی برای داشتن کد عملکردی باشد. . مثالی از کتابخانه استاندارد Haskell: maximumBy :: (a -> a -> Ordering) -> [a] -> a maximumBy _ [] = خطای List.maximumBy: لیست خالی maximumBy cmp xs = foldl1 maxBy xs که در آن maxBy x y = مورد cmp x y از GT -> x _ -> y که تقریباً تا جایی که می توانید دورتر است احتمالاً از توصیه مارتین دریافت کنید، اما این مختصر و اصطلاحی Haskell است. برخلاف نمونههای جاوا در کتاب او، من نمیتوانم هیچ راهی را برای تغییر آن در چیزی که همان آهنگی را که او درخواست میکند، تصور کنم. من گمان میکنم که هسکل که مطابق با استاندارد _Clean Code_ نوشته شده باشد، طولانی و غیرطبیعی باشد. آیا من اشتباه می کنم که (حداقل برخی از) _Clean Code_ را در تضاد با بهترین شیوه های برنامه نویسی کاربردی در نظر می گیرم؟ آیا راه معقولی برای تفسیر مجدد آنچه او می گوید در پارادایم دیگری وجود دارد؟ | به کارگیری اصول Clean Code در زبان های کاربردی |
126429 | امیدوارم اینجا جای مناسبی برای پرسیدن این سوال باشد، اما شرکت من اخیراً فرآیندی را برای بررسی نحوه ساختن نرمافزار، از ابزارهایی که استفاده میکنیم تا روششناسی، آغاز کرده است. همانطور که می توانید تصور کنید، ما جلسات بی پایانی داریم که در آن دور یک میز می نشینیم و موها را می شکافیم. در تلاش برای انجام کاری، من پیشنهاد کردهام که یک متخصص را استخدام کنیم تا نگاهی به نحوه انجام کاری که انجام میدهیم بیاندازد و شاید ما را به سمت یک رویکرد چابکتر برای ارائه نرمافزار راهنمایی کند. مشکل من این است که مطمئن نیستم چگونه مشاوری را پیدا کنم که بتوانیم وارد کنیم و شروع کنیم؟ من به این فکر میکردم که به شخصی مانند ThoughtWorks نزدیک شوم، اما فکر میکنم پیدا کردن کسی که قرار نیست دستور کار یا محصولی را برای ما ایجاد کند بهتر است. در ضمن من چند کتاب برداشته ام و در تعطیلات تعطیلات کمی در ساحل مطالعه خواهم کرد. | پیدا کردن یک مربی چابک |
216574 | من کاملاً نحوه عملکرد آن را دنبال نمی کنم. طبق مقاله MSDN سلسله مراتب بزرگی از کلیدها وجود دارد که از کلیدها و رمزهای عبور دیگر محافظت می کند. در برخی موارد پایگاه داده رمزگذاری می شود. شما از پایگاه داده ای که رمزگذاری شده است پرس و جو می کنید و یکپارچه کار می کند. اگر بتوانید به سادگی به پایگاه داده به طور معمول متصل شوید و نگران هیچ یک از رمزگذاری ها از دیدگاه توسعه دهنده نباشید، دقیقاً چقدر امن است؟ مطمئناً هر کسی می تواند به سادگی وصل شود و «* از x را انتخاب کند» و داده ها آشکار می شوند. با عرض پوزش سوال من کمی پراکنده است، من فقط با مقاله بسیار گیج شده ام. | آیا کسی می تواند به من در درک رمزگذاری پایگاه داده SQL TDE کمک کند؟ |
195934 | یک پروژه دروپال از یک آژانس وب خارجی به من داده شده است و سعی کرده ام در مورد دروپال و رویکرد آنها در ساخت یک سایت عاقل تر باشم. با گذشت زمان، کمی بیشتر در مورد دروپال یاد گرفتم، حتی اگر متوجه شدم که واقعاً فنجان چای من نیست. اخیراً سعی کردم به سادگی نسل HTML بخشی از سایت را جایگزین کنم که به نظر می رسید از طریق یک ماژول سفارشی (افزونه های آنها برای سایت) تولید شده است. من آن کد را تغییر دادم و متوجه شدم که این اثر به سادگی چیزی را تغییر نمی دهد، یا حداقل فکر می کردم. اساساً اکنون بدون اغراق، همان کد را با تفاوت های بسیار کوچک 26 بار جایگزین کرده ام، و هنوز هم همه جا تغییر نمی کند. بنابراین چیزی که من با آن سر و کار دارم مجموعه ای از کدها است که به معنای واقعی کلمه هرگز یا به ندرت در مورد کلاس و عملکرد جهانی شنیده اند و به سادگی در سراسر سایت کپی و چسبانده می شوند. من کنجکاو هستم که با این چه کاری باید انجام دهم. یک فایل به تنهایی وجود دارد که دارای بیش از 3000 خط از کد _exact_ است که 16 برابر بیشتر است. اگر به یک آژانس وب سفارش می دهید که در سایت توسعه یابد، آیا می توانید انتظار داشته باشید که این یک مفهوم رایج باشد که کد باید حداقل کمی قابل نگهداری باشد و به سادگی یک قطعه کد بزرگ نباشد، ویرایش آن بسیار آزاردهنده تر از آنچه لازم است، باشد، یا این کار را انجام می دهد. به طور خاص باید درخواست شود و به جای آن باید قبل از پرداخت هزینه تحویل سایت، کد را تأیید می کردم؟ این اولین باری است که در زندگی حرفهای خود با چنین کد ضعیفی روبرو میشوم و به نظر میرسد که یک کت و شلوار خوب خریدیم که از بیرون فروشگاه دیدیم، و تنها چیزی که به دست آوردیم پوستری از آن بود. کت و شلوار با همان قیمت ## سوال در مورد من چه کاری مناسب است؟ آیا باید آن را بخرم و کارفرمای خود را متقاعد کنم که کد ضعیف نوشته شده است به این امید که مهلت تعیین شده من برای تکمیل پروژه تمدید شود یا می توانم از آژانس وب بخواهم اقداماتی انجام دهد؟ **ویرایش:** با تشکر از همه پاسخ های شما! آنها به من کمک می کنند تا دیدگاه بیشتری در این مورد داشته باشم. من کمی بیشتر در مورد این موضوع به صورت داخلی بحث خواهم کرد و سعی می کنم بهترین پاسخ را مشخص کنم، حتی اگر بیشتر پاسخ شما حوزه های یکسان و متفاوت سوال را پوشش دهد. | آیا می توانم کیفیت کد را در پروژه ای که دریافت کرده ام درخواست کنم؟ |
253077 | در نهایت، من می خواهم این راه حل ها را برای کار با یک تاپل با هر طولی تعمیم دهم. من فکر می کنم بازگشت برای آن لازم است، اما من نتوانستم آن را انجام دهم. def combinationRanges(maxValues): برای x در محدوده(0، maxValues[0]): برای y در محدوده(0، maxValues[1]) : برای z در محدوده(0، maxValues[2]): چاپ (str(x ) + '-' + str(y) + '-' + str(z)); m = (6،9،20); ترکیب محدوده (m); http://repl.it/WiZ | آیا این راه حل حلقه با بازگشت امکان پذیر است؟ |
230873 | چگونه الگوی استفاده از کنترلکنندههای فرمان برای مقابله با ماندگاری در یک زبان کاملاً کاربردی قرار میگیرد، جایی که میخواهیم کدهای مرتبط با IO را تا حد امکان نازک کنیم؟ * * * هنگام اجرای طراحی Domain-Driven در یک زبان شی گرا، استفاده از الگوی Command/Handler برای اجرای تغییرات حالت معمول است. در این طراحی، _command handlers_ در بالای اشیاء دامنه شما قرار می گیرند و مسئول منطق خسته کننده مرتبط با تداوم مانند استفاده از مخازن و انتشار رویدادهای دامنه هستند. کنترل کننده ها چهره عمومی مدل دامنه شما هستند. کد برنامه مانند UI زمانی که نیاز به تغییر وضعیت اشیاء دامنه دارد، کنترل کننده ها را فراخوانی می کند. یک طرح در سی شارپ: کلاس عمومی DiscardDraftDocumentCommandHandler : CommandHandler<DiscardDraftDocument> { IDraftDocumentRepository _repo; IEventPublisher _publisher; public DiscardDraftCommandHandler(مخزن IDraftDocumentRepository، ناشر IEventPublisher) { _repo = repo; _ناشر = ناشر; } public override void Handle(DiscardDraftDocument command) { var document = _repo.Get(command.DocumentId); document.Discard(command.UserId); _publisher.Publish(document.NewEvents); } } شیء دامنه `document` مسئول اجرای قوانین تجاری است (مانند کاربر باید اجازه رد کردن سند را داشته باشد یا شما نمی توانید سندی را که قبلاً نادیده گرفته شده است کنار بگذارید) و ایجاد رویدادهای دامنه ما باید منتشر شود («document.NewEvents» یک «IEnumerable<Event>» خواهد بود و احتمالاً حاوی یک رویداد «DocumentDiscarded» خواهد بود). این یک طراحی خوب است - گسترش آن آسان است (شما می توانید موارد استفاده جدید را بدون تغییر مدل دامنه خود، با افزودن کنترل کننده های دستور جدید اضافه کنید) و نسبت به نحوه ماندگاری اشیاء بی اعتنا است (شما به راحتی می توانید یک مخزن NHibernate را با Mongo تعویض کنید. مخزن، یا یک ناشر RabbitMQ را با یک ناشر EventStore تعویض کنید) که آزمایش آن را با استفاده از تقلبی و ساختگی آسان می کند. همچنین از جداسازی مدل/نما تبعیت میکند - کنترلکننده فرمان نمیداند که توسط یک کار دستهای، یک رابط کاربری گرافیکی یا یک REST API استفاده میشود. * * * در یک زبان کاملاً کاربردی مانند Haskell، میتوانید کنترلکننده فرمان را تقریباً به این شکل مدل کنید: نوع جدید CommandHandler = CommandHandler {handleCommand :: Command -> IO Result) داده نتیجه a = موفقیت a | نوع دلیل شکست Reason = رشته discardDraftDocumentCommandHandler = CommandHandler handle که در آن دستگیره (DiscardDraftDocument ID userID) = انجام سند <- loadDocument ID ID let result = رد کردن سند userID :: نتیجه [رویداد] نتیجه موردی رویدادهای موفقیت -> بازگشت -وقایع - در یک مدل منبع رویداد، هیچ مرحله اضافی وجود ندارد ذخیره سند Failure _ -> return handle result _ = return $ Failure من انتظار داشتم دستور DiscardDraftDocument وجود داشته باشد این قسمتی است که من در تلاش برای درک آن هستم. به طور معمول، نوعی کد ارائه وجود دارد که به کنترل کننده فرمان فراخوانی می شود، مانند یک رابط کاربری گرافیکی یا یک REST API. بنابراین اکنون ما دو لایه در برنامه خود داریم که باید IO را انجام دهند - کنترل کننده فرمان و نمایش - که یک نه بزرگ در Haskell است. تا آنجا که من می توانم متوجه شوم، در اینجا دو نیروی متضاد وجود دارد: یکی جدایی مدل/نما و دیگری نیاز به تداوم مدل. برای تداوم مدل _somewhere_ باید کد IO وجود داشته باشد، اما جداسازی مدل/نما میگوید که نمیتوانیم آن را با تمام کدهای IO دیگر در لایه ارائه قرار دهیم. البته، در یک زبان عادی، IO می تواند (و می تواند) در هر جایی اتفاق بیفتد. طراحی خوب حکم می کند که انواع مختلف IO جداگانه نگه داشته شوند، اما کامپایلر آن را اجرا نمی کند. بنابراین: چگونه میتوانیم جداسازی مدل/نما را با تمایل به فشار دادن کد IO به لبه برنامه، زمانی که مدل نیاز به تداوم داشته باشد، تطبیق دهیم؟ _چگونه دو نوع مختلف IO را از هم جدا نگه داریم، اما همچنان از همه کدهای خالص دور باشیم؟ * * * **به روز رسانی **: جایزه در کمتر از 24 ساعت منقضی می شود. من احساس نمی کنم که هیچ یک از پاسخ های فعلی به هیچ وجه به سؤال من پرداخته باشد. نظر @Ptharien's Flame در مورد حالت اسیدی امیدوارکننده به نظر می رسد، اما پاسخی نیست و فاقد جزئیات است. من دوست دارم این امتیازها به هدر برود! | چگونه پایداری در یک زبان کاملاً کاربردی جا میگیرد؟ |
222592 | من سعی می کنم برنامه ای در جاوا بسازم که پیچیدگی یک برنامه خاص را با توجه به زمان اجرا آن اندازه گیری کند. بیایید یک مسئله را در نظر بگیریم و آن مشکل را با توجه به پیچیدگی زمانی به همه روشهای ممکن کدگذاری کنیم، فرض کنید میتوانیم برای یک مسئله خاص کد را در O(n)، O(log(n))، O(n log(n)) بنویسیم. و O(n^2). من زمان اجرای هر مورد را ثبت میکنم و مقیاسی با این مقادیر میسازم تا پیچیدگی زمانی راهحل دیگری را اندازهگیری کنم. مانند 1. O(n) -> 2-3 ms 2. O(log(n)) -> 1-2 ms و غیره. حال اگر کدهای دیگر زمان اجرا 2.3 میلی ثانیه داشته باشند، برنامه جاوا من می گوید که راه حل داده شده دارای پیچیدگی زمانی سفارش O(n). اکنون مشکل این است که، چون کد من در جاوا است، هر زمان که برنامهای را با استفاده از دستورات اوبونتو از طریق کد جاوا اجرا میکنم، هر بار زمان اجرا متفاوتی را دریافت میکنم و زمان اجرا دارای محدوده بسیار بزرگی از 0.364246 تا 0.902362 است. چرا این اتفاق می افتد و چه کاری می توانم انجام دهم تا یک مقیاس کارآمد ایجاد کنم؟ کد من اینجاست: import java.io.*; class ps_ef { public static void main(string args[]) { string s=null,file_name,extension; int pos = args[0].lastIndexOf(.); extension = args[0].substring(pos+1); file_name = args[0].substring(0,pos); بین زبان = 0; // 1 -> c,c++ , 2 -> java try { Process compile = null; switch(extension) { case c : compile = Runtime.getRuntime().exec(gcc -g + args[0] + -o +file_name); زبان = 1; شکستن case c++ : compile = Runtime.getRuntime().exec(g++ -g + args[0] + -o +file_name); زبان = 1; شکستن case java : compile = Runtime.getRuntime().exec(javac+ args[0]); زبان = 2; } BufferedReader stdError = new BufferedReader(new InputStreamReader(compile.getErrorStream())); if((s = stdError.readLine()) != null) { System.out.println(اشتباه زمان کامپایل یا هشدار : ); System.out.println(s); while((s = stdError.readLine()) != null) { System.out.println(s); } } double startTime, run_time; اجرای فرآیند؛ if(lang == 1) { startTime = System.nanoTime(); run = Runtime.getRuntime().exec(./+file_name); run_time = (System.nanoTime()-startTime)/(double)Math.pow(10,6); } else { startTime = System.nanoTime(); run = Runtime.getRuntime().exec(java+file_name); run_time = (System.nanoTime()-startTime)/(double)Math.pow(10,6); } System.out.println(RunTime : + run_time+ ms); BufferedReader run_stdInput = جدید BufferedReader(InputStreamReader جدید(run.getInputStream())); BufferedReader run_stdError = جدید BufferedReader(InputStreamReader جدید(run.getErrorStream())); if(( s = run_stdError.readLine()) != null) { System.out.println(خطای زمان اجرا :); System.out.println(s); while((s = run_stdError.readLine()) != null ) { System.out.println(s); } } else if((s = run_stdInput.readLine()) != null) { رشته s_string = null; int شکست = 0; File fs = new File(file_name+.txt); BufferedReader br = New BufferedReader(new FileReader(fs)); if((!s.equals(s_string = br.readLine()))) { شکست = 1; } while(((s = run_stdInput.readLine()) != null) & ((s_string = br.readLine()) != null) & (شکست == 0)) { if(!s.equals(s_string) ) { شکست = 1; شکستن } } if((failed == 1) || s != null || s_string != null) { System.out.println(Submmision Failed : ); System.out.println(هر کدام از خروجی ها اشتباه است.\nOR\nخروجی شما مطابق با فرمت داده شده نیست.); System.exit(0); } else { System.out.println(ارسال با موفقیت انجام شد.); } } } catch(IOException e) { System.out.println( برخی از خطاها رخ داده است : ); e.printStackTrace(); System.exit(-1); } } } اینجاست | چرا زمان اجرا هر بار در جاوا متفاوت است؟ |
79916 | من در حال حاضر یک توسعه دهنده جوان جاوا با 1 سال تجربه هستم. و من می خواهم بدانم چگونه می توانم یک معمار شوم. برای رسیدن به آن هدف باید روی چه چیزهایی تمرکز کنم یا به طور دقیق تر، نقشه راه برای یک معمار بزرگ چیست؟ | چگونه یک مسیر شغلی برای معمار شدن ایجاد کنیم؟ |
161657 | خوب، عنوان واقعاً گویای همه چیز است، اما برای کمی توضیح، میتوانید یک بخش QA تصادفی و معمولاً مؤثر انتخاب کنید و از آنها بخواهید کار در یک محیط XP را یاد بگیرند (البته با منحنی یادگیری برای انتخاب گردش کار XP) یا آیا آنها برای موثر بودن به مهارت های برنامه نویسی بیشتری نیاز دارند؟ اگر چنین است، چه چیزی باید بدانند؟ | فردی در QA برای کار موثر در پروژه های برنامه نویسی شدید به چه مهارت های برنامه نویسی نیاز دارد؟ |
116886 | من کمی در مورد نحوه استفاده از ارسال پیام و حافظه مشترک می دانم، اما هنوز نمی دانم چه زمانی یکی یا دیگری را انتخاب کنم. آیا می توانید در مورد ویژگی های آنها (نه اجرا) بگویید؟ | چه زمانی باید از ارسال پیام از حافظه مشترک استفاده کنم؟ |
104502 | یک میلیون و یک ساختار سیستم فایل وجود دارد که به تعداد بیشمار پروژههای منبع باز موجود میروند. مواردی مانند ماژولها، فایلهای زبان، دامنهها، کتابخانههای شخص ثالث، مهاجرتها، بینالمللیسازی، پشتیبانگیری و پیوندهای سیستمی به سایر بخشهای سیستم، رویکردهای بسیاری را برای سازماندهی سیستم فایل یک پروژه ایجاد کردهاند. به عنوان یک توسعهدهنده PHP در حال تعجب هستم که آیا هر نوع استانداردسازی در میان پروژهها شروع به ظهور کرده است. با PSR-0 ما بالاخره استانداردی برای نامگذاری و بارگذاری فایلها داریم - اما در مورد بقیه اجزایی که سیستم را تشکیل میدهند یا اینکه چگونه میتوان آنها را به روشی عاقلانه اداره کرد، اطلاعی ندارم. **ما با خیلی بیشتر از MVC سروکار داریم، بنابراین چه نمونه هایی از پروژه های بزرگ وجود دارد که به درستی همه این موارد را مدیریت می کنند؟** | ساختارهای سازماندهی برنامه کاربردی PHP هوشمند؟ |
146359 | من فکر میکنم بحث استفاده از سرویسمحور برنامهنویسی در مقابل تعامل انسانی واضح است. اما اگر بخواهم برنامهای ایجاد کنم که هم از یک API برنامهریزی شده و هم از وبسایتی که از دادههای متصل شده توسط همان API استفاده میکند، استفاده کند، آیا فقط از ASP.NET استفاده میکند؟ ادغام ASP.NET و WCF برای کار بر روی یک برنامه چقدر آسان است؟ | ASP.NET MVC در مقابل WCF برای REST API + استفاده از صفحه وب |
222626 | هنگام نوشتن به زبان C، همیشه به این فکر می کردم که بهترین زمان برای استفاده از یک متغیر خارجی چه زمانی است. من معمولاً ترجیح می دهم یک اشاره گر را به یک متد منتقل کنم. آیا زمان صحیحی برای استفاده از متغیر خارجی و زمان صحیحی برای استفاده از اشاره گر وجود دارد؟ | آیا بهتر است از یک متغیر خارجی استفاده کنیم یا از یک اشاره گر عبور کنیم؟ |
146356 | من در حال برنامه ریزی برای یادگیری توسعه Model-View-Controller (MVC) با استفاده از جاوا هستم. در حین خواندن، به پستی برخوردم که در آن به **java.util.Observer** و **java.util.Observable** برای توسعه MVC اشاره شده است. همانطور که قبلاً هرگز در مورد آن نشنیده بودم، با جستجوی بیشتر در گوگل با این پست SO مواجه شدم که برخی از نقص های طراحی را با کلاس های ذکر شده در بالا مورد بحث قرار می دهد. سوال من اکنون دارای سه بخش 1 است. آیا این کلاس ها هنوز در صنعت برای توسعه MVC استفاده می شود (به جز Eclipse که در پست SO ذکر شد)؟ 2. اشکالات این کلاس ها چیست و چرا/چرا نباید از آنها استفاده کرد؟ 3. آیا راه هایی برای توسعه پروژه های MVC در صنعت وجود دارد؟ (خوب خواهد بود اگر بتوانید به طور کلی به این پاسخ دهید، نه به دنبال پاسخ هایی مانند **SPRING** :P ) **[ویرایش: هم برای دسکتاپ و هم برای برنامه های کاربردی وب]** | MVC، روشهای طراحی جاوا، و نقصهای java.util.Observable و java.util.Observer |
186368 | سوال من تا حدودی فلسفی و معماری محور خواهد بود، پس با من همراه باشید. در حال حاضر ما برنامه وب جاوا موجود را داریم که بر روی Spring و JSF (facelet) با maven ساخته شده است. اینها اساساً ابزارهای ما هستند که دامنه راه حل های ممکن ما را محدود می کنند. حالا سر اصل مطلب. ما باید فورکی از این برنامه کاربردی را پیاده سازی کنیم که در دامنه های مختلف برای مصرف کنندگان نهایی مختلف اجرا شود و برخی از درخواست های تغییر را برای هر دو نسخه پیاده سازی کنیم، اما **پایه کد این نسخه ها احتمالاً همیشه 90% یکسان خواهد بود**. درخواستهای تغییر یکسانی را میتوان برای پیادهسازی در هر دو نسخه به طور همزمان تعریف کرد، اما درخواستهای تغییر جداگانه فقط برای نسخه انتخابی ممکن است نیز وجود داشته باشد. ما هیچ کنترلی روی درخواستهای تغییری که ممکن است بعداً در پروژه وارد شود نداریم (اما انتظار داریم تعداد کمی از آنها وجود داشته باشد). تفاوت در عملکرد ممکن است هم در bean و هم در قسمت مشاهده برنامه رخ دهد. ما نمی خواهیم 2 پروژه کاملاً مجزا ایجاد کنیم زیرا اجرای تغییرات ممکن است گاهی به معنای اجرای دوبار آنها باشد. مشکل بزرگ این است که ما انتظار داریم **چنگال های بیشتری در آینده** داشته باشیم تا تلاش ها حتی بیشتر هم شود. سوال این است که چه راههایی برای کنترل یا الگوهای معماری میتوانیم برای ارتقای قابلیت نگهداری بهتر پروژههایمان معرفی کنیم. یک راه حل ممکن است به عنوان مثال: * استفاده از پروفایل های Spring برای تزریق اجزای مناسب بر اساس فورک فعلی برنامه و اجرای کامل نمای (xhtml) از هم جدا شود. **به طور خلاصه، ما به دنبال بهترین راه برای اجرای تغییرات گسترده برنامه هستیم که می تواند تنها بر اساس برخی از متغیرهای زمینه ای جدا و فعال شود (چگونه آن را در همه جا منتشر کنیم؟). ** هر ورودی، ایده یا دیدگاه جدیدی قابل قدردانی است. | چنگال های برنامه وب (Spring، JSF)، چگونه از کدهای موجود برای پروژه های فرعی استفاده مجدد کنیم؟ |
220574 | آیا بررسی مجوز کاربر باید در مدل یا کنترلر انجام شود؟ و چه کسی باید بررسی های مجوز را کنترل کند، شیء کاربر یا برخی از کمک کننده های UserManagement؟ ## کجا باید اتفاق بیفتد؟ ### بررسی در Controller: class MyController { void performSomeAction() { if (user.hasRightPermissions()) { model.someAction(); } } ... وجود چک ها در Controller به ساده سازی مدل ها کمک می کند تا بتوانیم تمام منطق را در کنترلرها نگه داریم. ### بررسی در Model: class MyModel { void someAction() { if (user.hasRightPermissions()) { ... } } ... با قرار دادن چک ها در Model، مدل را پیچیده می کنیم، اما همچنین مطمئن می شویم ما به طور تصادفی به کاربران اجازه نمی دهیم کارهایی را که قرار نیست در Controller انجام دهند. ## و توسط چه کسی؟ وقتی در محل مستقر شدیم، چه کسی باید چک ها را انجام دهد؟ کاربر؟ کاربر کلاس { bool hasPermissions(int permissionMask) { ... } ... اما واقعاً این مسئولیت کاربر نیست که بداند به چه چیزی می تواند دسترسی داشته باشد، بنابراین شاید کلاس کمکی؟ Class UserManagement { bool hasPermissions(User user, int permissionMask) { ... } ... من می دانم که پرسیدن فقط یک سؤال در یک سؤال معمول است، اما فکر می کنم اینها را می توان با هم به خوبی پاسخ داد. | بررسی مجوز کاربر در کجا و MVC و توسط چه کسی باید انجام شود؟ |
111507 | ## زمینه من پروژه های برنامه نویسی دانشجویی را در دانشکده مهندسی خود (گروه کمتر از 10 دانشجو) مربیگری خواهم کرد. در این فرصت می خواستم توجه دانش آموزان را به سودمندی سیستم های کنترل نسخه به ویژه DVCS جلب کنم. بسیاری از آموزشهای DVCS متقاعدکننده وجود دارد، با این حال همه آنهایی که من پیدا کردم از نمونههای غیرواقعی یا ساختگی استفاده میکنند (مثلاً hginit از دستور العملهای آشپزی استفاده میکند). ## چیزی که به دنبال آن هستم میخواهم دانشآموزان در کلاس در یک پروژه برنامهنویسی _ساده اما واقعی_ همکاری کنند که باعث میشود مزایای DVCS را از طریق استفاده از آن کشف کنند. کلاس به عنوان یک تیم توسعه دهنده همکاری خواهد کرد. من به دنبال یک پروژه اسباب بازی به اندازه کافی ساده هستم تا تمرکز خود را روی گردش کار DVCS حفظ کنم. هدف این است که دانشآموز با چالشهای DVCS روبرو شود که به طور طبیعی در توسعه مشترک ایجاد میشوند: رفع اشکال، مدیریت شاخه (پایدار در مقابل توسعه)، حل تضاد ادغام، و غیره. اگر بتوانید ایدههای پروژه خاصی را به من بدهید و DVCS آنها را برجسته کنید، بسیار خوشحال خواهم شد. چالشها (مثلاً یک خط لوله پردازش سیگنال اولیه، که در آن هر مرحله توسط دانشآموزان مختلف نوشته میشود، و آنها را مجبور میکند با تضادهای رابط و غیره مقابله کنند). با تشکر | یک پروژه اسباب بازی خوب برای آموزش مقدمه ای بر DVCS چیست؟ |
251692 | من اساساً یک متغیر شمارنده دارم که کاهش می یابد و اغلب نظرسنجی می شود. سه گزینه برای پیاده سازی آن وجود دارد که می توانم به آنها فکر کنم: شماره 1: تعداد int خصوصی فرار. public void Finished() { Interlocked.Decrement(ref count); } public bool Done() { return count == 0; } شماره 2: تعداد int خصوصی. public void Finished() { Interlocked.Decrement(ref count); } public bool Done() { return Volatile.Read(ref count) == 0; } شماره 3: ساختار AtomicInteger { private int value; public int Get() { return Volatile.Read(ref value); } // متدهای دیگر } // در کلاس واقعی: private AtomicInteger count; public bool Done() { return count.Get() == 0; } اولین اخطار کامپایلر را به دلیل ارسال یک متغیر فرار توسط مرجع می دهد. از سوی دیگر، از تعریف متغیر مشخص است که متغیر به طور همزمان قابل دسترسی است که به وضوح یک علامت هشدار برای هر کسی است که به کد نگاه می کند. اگر روزی تصمیم بگیرم که واقعاً به مدت طولانی نیاز دارم، این روش دیگر کار نمی کند. دومی هیچ اخطاری نمی دهد، اما فقط از خواندن «شمارش خصوصی خصوصی» مشخص نیست که متغیر به طور همزمان استفاده می شود، بنابراین این باید به صراحت با یک نظر بیان شود (من در واقع یک اشکال داشتم که در آن از یک معمولی استفاده کردم. خواندن در یک ادعا به جای «Volatile.Read» \- چیزی که نادیده گرفتن آن آسان است.) تغییر متغیر به طولانی از طرف دیگر کار اضافی را معرفی نمی کند. من شماره 3 را دوست دارم و نباید در مقایسه با راه حل های دیگر پس از خط کشی منجر به افزایش عملکرد شود. نقطه ضعف: تکرار کد برای هر اولیه. از طرف دیگر کد به اندازه کافی ساده است و می توان آن را بدون ترس از مشکل کپی کرد و بعید است که هرگز تغییر کند. هر گونه نظری در مورد مزایا/معایب هر روشی که من نادیده گرفته ام یا چه چیزی در سی شارپ اصطلاحی تلقی می شود؟ | استراتژی های پیاده سازی برای شمارنده اتمی |
204160 | من تعجب می کنم که شما به برنامه هایی که در اطراف هیچ ساختار پایگاه داده کدگذاری سختی ندارند، چه می گویید؟ اجازه دهید یک مثال کوچک بزنم: من یک برنامه کاربردی دارم که در آن view ها، کنترلرها و مدل بر اساس اطلاعات و فیلدهای مدل و در نتیجه پایگاه داده تنظیم شده اند. من یک برنامه دوم (نظری) دارم که در آن نماها و کنترلرها کاملاً عمومی هستند. من می توانم فیلدهای پایگاه داده خود را تغییر دهم و برخی تنظیمات جزئی را در کلاس های مدل انجام دهم و برنامه همچنان برای ویرایش/افزودن اطلاعات کار می کند. من سعی نمی کنم بر اساس هر یک از این اصول برنامه ای ایجاد کنم، اما در تعجبم که شما آنها را به عنوان چه برچسبی می زنید. | به برنامه ای که به طور خاص به ساختار DB وابسته نیست، چه می گویید |
157990 | من پست های زیادی مشابه این را در سایت خوانده ام: با این حال هنوز در حال سوال هستم که در شرایط من چه چیزی بهتر است (همچنین پاسخ ها سوال به سوال متناقض هستند). من یک وب سایت (برنامه وب) با یک کنترلر در هر بخش از منطق دامنه (یعنی ProductsController، NewsController، ContactsController و غیره) و یک کنترلر مدیریت بسیار بزرگ بسیار زشت دارم که حاوی منطق Add/Edit/View/Delete است. توابع برای هر بخش ... اکنون همانطور که می توانید تصور کنید این کنترلر بسیار از کنترل خارج می شود (در حالی که هر تابع خیلی بزرگ نیست و ده ها عملکرد در یک دارد. کنترلر با من خوب نمی نشیند...). با توجه به آنچه که من خوانده ام، اجماع عمومی این است که فقط توابع _admin_ را در کنترلر «بخش» جمع کنیم. با این حال برخی همچنین پیشنهاد می کنند که یک کنترلر جدید برای هر بخش مدیریت نیز ایجاد کنید. بنابراین من ProductsController و AdminProductsController را خواهم داشت - به نظر من این کمی بیش از حد به نظر می رسد، با این حال من هیچ سرنخی واقعی در مورد این ندارم: هر نکته یا خواندنی قابل قدردانی است - یا اگر بهترین روش صنعت وجود دارد که دانستن آن خوب است همچنین. | کنترلکنندهها و فاکتورگیری مجدد برای نگهداری/حساسیت |
186366 | هنگامی که یک ادغام مداوم در اجرای تست ها در هر commit انجام می شود، بهترین روش رایج این است که همه تست ها همیشه با موفقیت گذرانده شوند (معروف به نشکستن ساختن). من مشکلاتی در این زمینه پیدا می کنم: به عنوان مثال نمی توان با ایجاد تست های مربوط به بلیط ها به یک پروژه منبع باز کمک کرد. من میدانم که اگر یک درخواست کشش به یک پروژه منبع باز حاوی تست شکست خورده پیشنهاد بدهم، ساخت بهعنوان ناموفق علامتگذاری میشود و پروژه نمیخواهد آن را در مخزن خود ادغام کند، زیرا بیلد را خراب میکند. و ** من فکر نمی کنم که داشتن تست های ناموفق در مخزن شما چیز بدی باشد، مثل این است که مسائل باز در ردیاب شما وجود دارد. اینها فقط چیزهایی هستند که در انتظار رفع شدن هستند. در یک شرکت هم همینطور است. اگر با TDD کار می کنید، نمی توانید تست بنویسید، commit کنید و سپس کد منطقی را بنویسید که تست را انجام می دهد. یعنی اگر 4-5 تست روی لپ تاپم نوشته باشم، نمی توانم قبل از رفتن به تعطیلات آنها را انجام دهم. هیچ کس نمی تواند کار من را پس بگیرد. من حتی نمی توانم آنها را با یک همکار به اشتراک بگذارم مگر اینکه مثلاً از طریق ایمیل برای آنها ارسال کنم. همچنین از کار با یک نفر در نوشتن تست ها و دیگری نوشتن مدل جلوگیری می کند. همه اینها باید بگوییم، آیا من از فرآیند ساخت/ادغام مداوم سوء استفاده/سوءتفاهم می کنم؟ به نظر من گذر/نگذشتن یک شاخص خیلی باریک است. آیا راهی برای ادغام پیوسته و سازگار با TDD وجود دارد؟ شاید یک راه حل/تمرین استاندارد برای تشخیص آزمون های جدید (که ممکن است شکست بخورند) و آزمون های رگرسیون (که نباید **نباید** شکست بخورد زیرا قبلاً کار می کردند) وجود داشته باشد؟ | جایگزینی برای نشانگر گذر/ساخت شکسته؟ |
194358 | من می خواهم بیشتر قابلیت های خود را بر روی مشتری ایجاد کنم. با این حال، من کاملاً مطمئن نیستم که کدام چارچوب توسعه وب سمت سرور میتواند یک نقطه پایانی REST خوب برای مدیریت منابع، منطق تجاری و غیره در اختیار من قرار دهد. من از دنیای JAVA EE آمدهام، جایی که JSF بیشتر حالتی است و مبتنی بر مؤلفه است (هر دو دارای مزایا و معایب آنها، من ترجیح می دهم یک درخت کامپوننت و غیره نگه ندارم. با این حال... من قبلاً در Facelets قالب می ساختم، اگر از JSF/Facelets استفاده نمی کنم چگونه می توانم این کار را انجام دهم. به عنوان لایه ارائه من؟ یا چگونه می توانم جداول HTML تکرار شونده روی مجموعه ها و غیره ایجاد کنم؟ من آماده استفاده از هر زبان/چارچوبی هستم. من بحث های زیادی را می بینم اما در واقع هیچ ورودی ارزشمندی وجود ندارد. شاید هنوز باید در مکان های مناسب جستجو کنم. افراد زیادی در مورد JS + RESTful ws صحبت می کنند... آیا این واقعا برای کل وب سایت امکان پذیر است؟ من فکر میکنم اگر چارچوب وب مبتنی بر مؤلفهام را رها کنم، مجبور میشوم چیزهای زیادی را خودم پیادهسازی کنم، مانند بخشهای رندر شده مشروط وبسایت، تکرار روی دادهها برای ساخت شبکهها، جداول، مدیریت عملیاتهای چند صفحهای، مشاهده دادههای محدودهدار. شاید یکی هم بتواند به من بگوید: آیا شما از ذهن خود خارج شده اید؟ هیبرید بروید یا این کار را نکنید. هر جهت کمک خواهد کرد. | Client = Html5 + CSS3 + JS + Jquery. سرور =؟ |
166383 | یکی از برنامه های ما فایل ها را در فهرستی خاص فیلتر می کند، برخی از داده ها را از آن استخراج می کند و یک سند را از داده های استخراج شده صادر می کند. الگوریتم استخراج داده ها به فایل بستگی دارد و تا کنون از regex برای انتخاب الگوریتم مورد استفاده استفاده می کنیم، به عنوان مثال `.*\.txt` توسط الگوریتم A، `foo[0-5]\ پردازش می شود. xml` توسط algo B و غیره پردازش خواهد شد. با این حال اکنون ما نیاز داریم که برخی از فایل ها با هم پردازش شوند. به عنوان مثال، در یک مورد به دو فایل foo.*\.xml و bar.*\.xml نیاز داریم. بخشی از اطلاعاتی که باید استخراج شود در فایل _foo_ و بخشی دیگر در فایل _bar_ وجود دارد. علاوه بر این، ما باید مطمئن شویم که کارت وحشی سازگار است. به عنوان مثال، اگر 6 فایل foo1.xml foo23.xml bar1.xml bar9.xml bar23.xml foo4.xml وجود داشته باشد، انتظار دارم foo1 و bar1 به عنوان یک گروه و foo23 و bar23 به عنوان یک گروه دیگر شناسایی شوند. bar9 و foo4 هیچ جفتی ندارند، بنابراین درمان نخواهند شد. اکنون، از آنجایی که فیلتر توسط کاربر پیکربندی شده است، باید الگویی داشته باشیم که بتواند نیاز فوق را بیان کند. من فکر نمیکنم بتوانید معنایی را مانند بالا در regex استاندارد بیان کنید. `(foo|bar).*\.xml` با تمام 6 فایل بالا مطابقت دارد و ما نمی توانیم تشخیص دهیم کدام فایل برای یک فایل خاص جفت شده است. آیا الگوی استانداردی وجود دارد که بتواند آن را بیان کند؟ یا ایده ای برای تغییر regex برای پشتیبانی از این، که به راحتی قابل اجرا باشد، دارید؟ | الگوهای رشته ای که می توانند برای فیلتر کردن و گروه بندی فایل ها استفاده شوند |
250522 | اینجا در برزیل یک شناسه شخصی به نام **CPF** داریم. این شناسه دارای دنباله ای از 11 رقم است و برای هر شهروند برزیلی منحصر به فرد است. احتمالاً در کشورهای دیگر نیز چنین چیزی وجود دارد. چگونه یک شناسه منحصر به فرد است، من آن را در پایگاه داده مانند یک **کلید منحصر به فرد ** تنظیم کردم. و حالا که همه چیز پیچیده شده است. یک کاربر می تواند توسط یک مدیر ثبت شود و با نوعی مشکل حذف شود. با این حال، در واقع حذف نمی شود، بلکه توسط یک پرچم حذف شده پنهان می شود. و در لحظه ای دیگر، او می تواند دوباره خلق شود (نیاز به بازآفرینی آن وجود دارد، نه فعال کردن مجدد). از آنجایی که CPF یک شناسه فردی است، در کاربر ایجاد شده مجدداً استفاده می شود و در UNIQUE KEY تداخل دارد. در این شرایط برای حل مشکل و همچنین معایب آن به راهکارهای عملی فکر کردم. اما من دوست دارم که مناسب ترین راه برای حل این نوع مشکل چیست. 1. **از کلید UNIQUE استفاده نکنید.** نقطه ضعف این است که می تواند زمان پرس و جو را افزایش دهد، که شاید بتوان با یک ستون فقط کلید حل شود. 2. **ستون را روی NULL در شبه DELETE تنظیم کنید.** نقطه ضعف این است که من اطلاعات را از دست می دهم، با این حال، می توان فقط ایجاد یک ستون دوم برای ذخیره مقدار آن را قبل از باطل شدن حل کرد. 3. ** کلید UNIQUE می تواند ستون را با یک ستون حذف تاریخ گروه بندی کند (به طور پیش فرض NULL). 4. **یک جدول دوم برای ذخیره داده های حذف شده بدون کلید UNIQUE ایجاد کنید.** معایب اینجا تقریبا غیر قابل محاسبه است! 5. **به جای پنهان کردن ردیف، آن را حذف کنید.** نقطه ضعف در اینجا این است که می توانم مراجع را در یک کاربر FK از دست بدهم. در حال حاضر گزینه اول را ترجیح می دهم و در صورت لزوم گزینه دوم یا سوم را انتخاب می کنم. اما من نمی دانم که آیا راه درست تری وجود دارد که از این مفهوم بیشتر پذیرفته شده توسط جامعه پیروی کند. | مدیریت صحیح داده های منحصر به فرد در SQL |
222622 | همه موارد زیر مربوط به یک برنامه ASP.NET c# است. من یک MemoryCache Singleton Settings دارم که در اولین دسترسی مقادیر را از پایگاه داده می خواند و آنها را در حافظه پنهان ذخیره می کند، سپس با استفاده از پیام SQL Service Broker آنها را باطل می کند و در صورت لزوم دوباره می خواند. برای اهداف کنترلکنندههای استاندارد، من متن Db خود را در محدوده درخواست ایجاد میکنم. با این حال، این بدیهی است که به این معنی است که من نمیتوانم از همان زمینه در کلاس Settings Cache استفاده کنم، زیرا این یک تکتون است و ما یک برخورد دامنه داریم. در حال حاضر، من به دو زمینه db رسیدم - کنترلرها آن را از طریق ظرف IoC دریافت می کنند، در حالی که یک Singleton فقط خودش را ایجاد می کند. با این حال، من از این رویکرد راضی نیستم (بیشتر به دلیل احساس من در مورد دو زمینه، حافظه نهان چیزی را روی db تنظیم نمی کند، بنابراین همزمانی آنقدرها مشکل نیست). راه بهتری برای انجام آن چیست؟ | زمینه پایگاه داده و تزریق Singleton با IoC |
129276 | برای من به عنوان برنامه نویس پایتون، داشتن یک تعریف رسمی برای اصطلاح پایتونیک در مقایسه با پرسیدن سوالات بلاغی بیشتر (غیر رسمی) بسیار مهم تر و کمتر ذهنی است. این ممکن است با کمتر ذهنی بودن استدلال منجر به ارتباط بهتر شود (همانطور که در اینجا بحث شد). PEP8 توسط Guido با وجود برخی جزم اندیشی های مذهبی به عنوان نقطه شروع در نظر گرفته می شود (به عنوان مثال PEP20 بدیهی تر، کوتاه تر و ساده تر است، اما هیچ کدی ندارد). شناسایی _مینیمالیسم_، _خوانایی_ (درک انسان) و _ بدون ابهام_ (کد صریح) در واقع همان بازنویسی PEP20 است. اما آیا می توان ذن پایتون را در پایتون بازنویسی کرد؟ بدیهی است چاپ (زیبا بهتر از زشت است) پایتون را در پایتون ضبط نمی کند ;-) آیا نظری در این مورد دارید؟ در نهایت مایلم به تفسیر منطقی یا ریاضی موضوع بیشتر نزدیک شوم. استدلال در قالب کدی که پاسخ می دهد چرا خانواده قطعه **A** در مقایسه با خانواده اسنیپت **B** _pythonic_ است نیز قابل قبول است. **ویرایش** در صورت امکان سعی کنید پاسخ خود را به طرح کلی زیر کاهش دهید. بیایید تمام متون برنامه را از نظر نحوی صحیح که توسط برخی روش ها تولید شده اند در نظر بگیریم (به عنوان مثال). لطفاً توجه داشته باشید که ما فقط برنامه هایی را در نظر می گیریم که به زبان پایتون (که یک زبان رسمی با دستور زبان مربوطه است) نوشته شده است. همچنین درست بودن نحوی به معنای درستی معنایی نیست (برنامه ها ممکن است باگ یا بدون هدف آشکار باشند). علاوه بر این، ما مشاهده میکنیم (فرض میکنیم) که خانواده نهایی _POmega_ از همه برنامههای صحیح نحوی در پایتون باید حاوی زیرمجموعهای از برنامهها باشد که به آنها _Pythonic_ میگویند. اکنون برای بحث در مورد معنای پایتونیک بودن، از یک روش رسمی استفاده خواهیم کرد - زبان دیگری به نام _Reason_ که نسبت به زبان طبیعی کمتر مبهم (سازگار، کامل) خواهد بود. ما یک نقشه برداری از برنامه های _Omega_ به _Reason_ تعریف می کنیم. چنین نقشه برداری را تفسیر می نامیم. ما همچنین نگاشت های بیشتری را به روشی مشابه (مثلاً مانند) برای همه نمادهای فردی در _Python_ و ترکیبات آنها (گزاره ها) تولید خواهیم کرد. حال اگر در مورد تصاویر این گونه نگاشت ها بحث کنیم، این کار را به صورت اثبات به زبان _Reason_ انجام می دهیم. سوال این است که اگر زیرمجموعه _Pythonic_ واقعا وجود داشته باشد، آیا میتوانیم آن را از aximos در _Reason_ که از Zen of python ساخته شده/تجدید فرموله شده است یا سایر مجموعههای انگیزشی از مفاهیم دنبال کنیم؟ در واقع، کل هسته قیاسی زبان _Reason_ از Zen یا PEP8 ساخته می شود. ما باید ثابت کنیم که هر برنامه از _Pythonic_ فقط از عباراتی برای تصاویری تشکیل شده است که در _Reason_ می توان آنها را برای ارضای بدیهیات اولیه زبان مدل نشان داد. نتایج متفاوتی قابل قبول است: 1. زیر مجموعه برنامه های _Pythonic_ ممکن است خالی باشد. ما هیچ برنامه ای پیدا نکردیم که بدیهیات ما را در _Reason_ برآورده کند. 2. ممکن است این مجموعه بدیهیات مبهم (ناسازگار یا ناقص) باشد. پس فرض اصلی ما در مورد وجود برنامه های _Pythonic_ اشتباه خواهد بود. 3. بدیهی است که Zen می تواند به اندازه کافی ساده و به قدری خوب انتخاب شود که مجموعه _Pythonic_ خالی نباشد. حال سؤال این است که آیا چنین مجموعه ای (سازگار، کامل) ارزش عملی خواهد داشت، یعنی آیا می توانیم بگوییم که چنین مجموعه ای از بدیهیات واقعاً یک تعریف رسمی از پایتونیک است؟ این پیشنویسی است از این که چگونه میتوان سعی کرد به صورت رسمی به این سؤال نزدیک شود. من از توصیه هایی در مورد یک رویکرد ظریف تر برای حل مشکل (همه چیز به جز نادیده گرفتن آن) قدردانی می کنم. اما در پایان برای من مهم است که ببینم چنین مجموعه ای از بدیهیات چگونه به نظر می رسد. از این رو، به روشی دقیق (کمی) اجازه میدهد تا سؤالاتی را بپرسید و سعی کنید سؤالاتی را توضیح دهید، مانند اینکه چرا برنامهها زمانی که مطابق «دگمهای» پایتون نوشته شدهاند، ویژگیهای «پایتونیک» دارند؟ BTW One می تواند یک مدل پیچیده تر از _Reason_ را با معرفی معادلی از عامل انسانی بسازد - یک توسعه دهنده نرم افزار برنامه ها. سپس این سوال مطرح می شود - آیا انسان می تواند به طور رسمی ادعا کند که برنامه ای که حقوقش را به زیر مجموعه پایتونیک تعلق دارد؟ | تعریف رسمی تر از PEP8 برای اصطلاح پایتونیک ارائه دهید؟ |
240568 | از کتاب _Code Complete_ نقل قول زیر آمده است: > Put case normal after if به جای else که به این معنی است که استثناها/انحرافات از مسیر استاندارد باید در مورد 'else' قرار داده شوند. اما _The Pragmatic Programmer_ به ما می آموزد که اوایل سقوط (ص. 120). از کدام قانون پیروی کنم؟ | آیا باید مسیر عادی را طی کنم یا زود شکست بخورم؟ |
218738 | برای یک ابزار گزارش بلیط، میخواهم محاسبه کنم که آیا زمانهای سطح خدمات معین (slt) برآورده شده است یا خیر. یعنی (کمی ساده شده): آیا فاصله زمانی بین باز کردن و بسته شدن بلیط در یک slt مشخص بود. اکنون چیزی به نام پنجره سرویس (SW) نیز وجود دارد، مانند mo-fr, 9:00-17:00. اکنون برای محاسبه اینکه آیا یک slt برآورده شده است یا خیر، زمان هایی که در SW نیستند باید حذف شوند. حتی اگر پیشبینی نشده باشد، بلیتها را میتوان در خارج از SW باز یا بسته کرد، زیرا اسلاهای دیگری وجود دارند که امکان سرویس 24x7 را فراهم میکنند. یک مهندس می تواند بر روی یک بلیط خارج از جنوب غربی کار کند، زیرا ممکن است برای او راحت تر باشد که یک بلیط را زمانی که در آن است ببندد. شاید او در حال انجام کار بر روی یک بلیط مرتبط بود. برای تعیین زمانی که بلیط بین زمان باز شدن و بسته شدن طول می کشد، دو الگوریتم را در نظر گرفتم: 1) تمایز همه ترکیب های ممکن از تاریخ شروع و تاریخ پایان در داخل یا خارج از SW، در روزهای مختلف و غیره (من 8 ترکیب را می بینم) . سپس برای هر ترکیب، یک فرمول جداگانه تنظیم کنید تا زمان بلیط را محاسبه کنید. بعلاوه: سربار محاسباتی کمی منفی: نسبتاً پیچیده، تعداد زیادی کد 2) برای کوچکترین واحد ممکن تصمیم بگیرید (دقیقه به نظر مناسب است)، سپس برای هر واحد بین تاریخ شروع و پایان_تاریخ، تصمیم بگیرید که آیا این واحد در داخل یا خارج از SW باشد. اگر داخل است، به مدت زمان بلیط اضافه کنید. به علاوه: بسیار ساده منهای: سربار محاسباتی بزرگ. من به سمت 2) متمایل هستم از آنجایی که محاسبه ارزان است، کد ساده ترجیح داده می شود، و بقیه برنامه شامل پرس و جوهای db وقت گیر زیادی است، بنابراین محاسبه کمی قابل توجه نخواهد بود. با این حال، هر دو راه حل به نظر من خیلی ظریف نیستند. آیا کسی راه سومی می بیند؟ | محاسبه اینکه آیا زمان های سطح خدمات برآورده شده است یا خیر |
113104 | من یک بار این ایده دیوانه کننده را داشتم که ممکن است COBOL را یاد بگیرم. توسعه دهندگان COBOL در حال پیر شدن و بازنشستگی هستند، اما هنوز کدهای قدیمی زیادی وجود دارد که نیاز به نگهداری دارند. مردم به من گفتهاند که این منجر به کمبود توسعهدهندگان COBOL شده است که منجر به تعداد زیادی کار در دسترس میشود و میتواند به طور بالقوه بسیار سودآور باشد! (تنها انگیزه من نیست، صادقانه!) آیا حقیقتی در این وجود دارد یا کمی افسانه است؟ | آیا COBOL سودآور است؟ |
149180 | از مقاله _Programming Languages Explained_ توسط Paul Graham که در _Hackers & Painters_ منتشر شده است: > زبان سطح بالایی که به کامپایلر تغذیه می کنید به عنوان _source > code_ نیز شناخته می شود و ترجمه زبان ماشینی که ایجاد می کند _object > code_ نامیده می شود. از مقاله ویکیپدیا در مورد کد شی: > کد شی، یا گاهی اوقات ماژول شی، چیزی است که یک کامپایلر رایانه تولید میکند. از تعریف کامپایلر: > به طور سنتی، خروجی کامپایل را کد شی یا > گاهی اوقات یک ماژول شی نامیده میشود. (توجه داشته باشید که اصطلاح شیء در اینجا به برنامه نویسی شی گرا مربوط نمی شود.) پس اصطلاح شی مربوط به چه چیزی است؟ | چرا به خروجی کامپایلر شی کد می گویند؟ |
71476 | من میخواهم برخی از برنامههای کاربردی وب دنیای واقعی را که بهصورت آفلاین با استفاده از HTML5 کار میکنند، بررسی کنم (من فکر میکنم حافظه پنهان برنامه و ذخیرهسازی محلی). من قادر به پیدا کردن هیچ کدام نیستم. من می توانم آزمایش های زیادی پیدا کنم، اما نه یک برنامه کاربردی با کاربران واقعی. چرا اینطور است؟ | نمونه هایی از برنامه های کاربردی وب که کاملاً آفلاین با استفاده از HTML5 کار می کنند |
56394 | من شنیده ام که نرم افزارهایی برای تبدیل یک برنامه J2ME موجود به اندروید وجود دارد؟ اما من تا الان تبدیل دستی انجام می دادم. آیا من کار احمقانه ای انجام می دهم / آیا امکان تبدیل هر برنامه J2ME وجود دارد؟ | چگونه یک برنامه J2ME را به پلتفرم اندروید پورت کنیم؟ |
23548 | من در یک شرکت نرم افزاری کار نمی کنم و یکی از معدود افرادی هستم که در شرکت چیزی در مورد برنامه نویسی می دانند. من زمان زیادی را صرف خودکارسازی سایر برنامههایی میکنم که در دفتر از طریق APIهای عمومی استفاده میشوند، و همچنین چند برنامه مستقل ایجاد کردهام. من تقریباً به طور کامل در C#.NET کار میکنم، زیرا به نظر میرسد هر برنامهای که به نظر میرسد در آفیس از آن استفاده میکنیم، نوعی از NET API دارد. چند نفر در اینجا از من در مورد یادگیری چگونه برنامه نویسی و اینکه از کجا باید شروع کنند، پرسیده اند. من فکر میکنم یادگیری یک زبان داتنت بسیار منطقیتر است، زیرا تقریباً تمام برنامههایی که میخواهند خودکار شوند، یک API داتنت دارند، و به نظر میرسد که VBA در راه است و با VSTA جایگزین میشود. با این حال، من سعی می کنم بفهمم که چگونه دات نت چیست و چرا باید آن را برای کسی که چیزی در مورد برنامه نویسی نمی داند توضیح دهم. این واقعاً یک زبان نیست، زیرا تعدادی از زبان ها هستند که به عنوان زبان های دات نت در نظر گرفته می شوند. بعلاوه من فکر می کنم بین .NET و The .NET Framework تمایزی وجود دارد زیرا دومی بیشتر در مورد کتابخانه های ارائه شده توسط مایکروسافت است. | چگونه به غیر برنامه نویسان توضیح دهم که دات نت چیست؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.