_id
string | text
string | title
string |
|---|---|---|
251658
|
من مدلهای **دامنه** زیر را دارم: public class User { public int ID { get; مجموعه؛ } public ICollection<Product> Products { get; مجموعه؛ } } public class Product { public int ID { get; مجموعه؛ } قیمت اعشاری عمومی { get; مجموعه؛ } } موجودیت کاربر من دارای مجموعه ای از محصولات است و هیچ محصولی بدون کاربر ایجاد نمی شود. من از رویکرد EntityFramework Code First استفاده می کنم، که از من می خواهد کلید خارجی موجودیت محصول خود را اعلام کنم، بنابراین آن را به: public class Product { public int Id { get; مجموعه؛ } قیمت اعشاری عمومی { get; مجموعه؛ } public int UserId { get; مجموعه؛ } } من این را دوست ندارم زیرا، از دیدگاه **دامنه**، نمایش کلید خارجی کاربر در موجودیت محصول من جالب نیست. اما این برای من ضرری ندارد و می توانم با آن زندگی کنم. لطفاً توجه داشته باشید که من از یک ORM برای ساده کردن کارم استفاده می کنم، بنابراین تا حدی با آن مشکلی ندارم. آیا اشکالی ندارد که **موجودات دامنه** من دارای ویژگی ها یا مواردی از این دست باشند تا فقط الزامات ORM انتخابی من را برآورده کنند؟
|
چقدر می توانم از مدل دامنه اصلی خود فاصله بگیرم و همچنان از مزایای ORM برخوردار باشم؟
|
174888
|
من می خواهم یک فایل INI را با استفاده از یک برنامه دلفی در رایانه شخصی ویندوز رمزگذاری کنم. سپس باید رمزگشایی و دسترسی به آن را به زبان C در یک سیستم جاسازی شده با RAM کمی انجام دهم. من این کار را یک بار انجام خواهم داد و همه اطلاعات را دریافت خواهم کرد. هر زمان که برنامه من به داده هایی از فایل نیاز داشته باشد، به طور مداوم به فایل INI دسترسی نخواهم داشت. توصیه ای دارید که از کدام رمزگذاری استفاده کنید؟ هیچ چیز خیلی سنگین نیست، فقط برای امنیت از طریق تاریکی و FOSS برای دلفی و C به اندازه کافی خوب است. و چگونه می توانم رمزگشایی کنم، همه اطلاعات را از فایل INI دریافت کنم - با استفاده از حداقل RAM ممکن، و سپس هر رم اختصاص داده شده را آزاد کنم؟ **[به روز رسانی]** من در حال حاضر از Atmel UC3 استفاده می کنم، اگرچه مطمئن نیستم که آیا این مورد نهایی باشد یا خیر. دارای 512 کیلوبایت فاش و 128 کیلوبایت رم. برای یک فایل INI، من در مورد حداکثر 8 بخش صحبت می کنم، با مجموع حداکثر 256 ورودی، هر حداکثر 8 کاراکتر. من INI را انتخاب کردم (اما با آن ازدواج نکرده ام)، زیرا در گذشته زمانی که قالب یک فایل داده تغییر می کند، فرقی نمی کند که باینری یا متنی تغییر می کند، مشکلات بزرگی داشته ام. برای متن، فرمت رایگان INI (در رایانه شخصی) را ترجیح میدهم، اما فرض کنید میتوانم به `line_1=data_1, line_2=data_2` تغییر وضعیت دهم و بپذیرم که اگر فیلدهای جدیدی را در نسخههای نرمافزاری آینده اضافه کنم، باید در انتها بیایند، حتی اگر وقتی مستقیماً توسط انسان خوانده شود زیبا نیست. فکر میکنم اگر یک فایل متنی با فرمت ثابت انتخاب کنم، هرگز نیازی به دریافت بیش از یک خط در رم در یک زمان ندارم... **[Verdict]** من با TEA یا AES (tbd) خواهم رفت. من عملکرد را به دو بخش تقسیم میکنم: 1) رمزگشایی به یک فایل متنی ساده، 2) آن را به عنوان یک فایل INI تجزیه میکنم و اگر به مشکلات حافظه برخوردم، به فرمت `line_1=data_1، line_2=data_2` تغییر دهید. با تشکر از کمک شما.
|
نحوه دسترسی به یک فایل INI رمزگذاری شده از C در یک سیستم جاسازی شده با رم کم
|
77885
|
من هرگز در مورد این مفهوم خیلی واضح نبوده ام. لطفا راهنمایی کنید: در پایان روز، ما باید بخواهیم مسائل مفیدی را شناسایی کنیم که تاکنون راه حل چند جمله ای برای آن ها نداریم و فقط راه حل های نمایی داریم. استفاده از کاهش ها فقط برای این است که بتوانیم مسائل جدید قابل حل فقط نمایی را با کمک مسائل نمایی شناخته شده موجود شناسایی کنیم. چرا مفهوم جبر و غیر جبر به کل این مفهوم از مسائل قابل حل نمایی و چند جمله ای وارد شده است؟ این مفهوم چگونه مفید است؟ مسائلی را که تا کنون فقط راه حل تصاعدی برای آنها داریم، اما نتوانسته ایم به یک NP شناخته شده تقلیل پیدا کنیم - مشکلات سخت/کامل - چه می گوییم..؟؟ با تشکر
|
NP سخت/کامل
|
155178
|
من می خواهم برنامه خود را تحت GNU GPL v3 ارائه کنم، اما خوشحال می شوم اگر مردم نتوانند نام یا نشان آن را تغییر دهند. آیا میتوانم برنامه خود را تحت مجوز GNU GPL v3 ارائه کنم، در حالی که نام و نشانواره برنامه تحت مجوز دیگری مانند CC BY-NC-ND 3.0 است؟ (از لوگو و نام در منبع و طراحی برنامه استفاده شده است.)
|
آیا می توانم یک برنامه GPL با آرم مجوز متفاوت ارائه کنم؟
|
47360
|
آیا کسی می تواند مرا به مسیر درست راهنمایی کند؟ من واقعا تجربه کدنویسی ندارم اما سریع یاد میگیرم. من سعی نمی کنم بگویم این کار آسان خواهد بود اما امیدوارم کسی بتواند به من کمک کند ...
|
اگر بخواهم یک موتور جستجو بسازم، چگونه شروع کنم؟
|
173050
|
من میخواهم «JSP»، «POJO»، «DAO» و «Servlet» را در برنامه «J2EE» خود پیادهسازی کنم. با این حال، من به طور کامل نمی فهمم که رابطه بین این عناصر چگونه باید باشد. آیا راه اندازی زیر (MVC) راه درستی برای انجام آن است؟ * کلاس اصلی servlet(کنترل کننده) را ایجاد می کند * Servlet یک 'DAO' تعریف شده در کلاس خود دارد * 'DAO' یک 'POJO' تعریف شده در کلاس خود دارد * `Servlet` با view ارتباط برقرار می کند (صفحه JSP) لطفاً بازخورد خود را ارائه دهید.
|
رابطه DAO، Servlet، JSP و POJO
|
206684
|
من این دادههای پویا را در PHP دارم، اما برای هر رکورد آرایه، میخواهم به یک گزینه قابل دانلود اجازه دهم تا یک آرشیو فشرده از همه رکوردها (هر کدام به عنوان یک فایل جداگانه) ذخیره شود. اینها در واقع رکوردهای منطقه DNS هستند که در یک پایگاه داده قرار دارند. اگر آنها در یک فایل متنی قرار گیرند چندان منطقی نخواهد بود، بنابراین من به دنبال این هستم که داده ها را به صورت فایل های جداگانه در داخل فایل فشرده صادر کنم. میتوانم آنها را روی دیسک ذخیره کنم، اما میدانم راهی در PHP برای استفاده از هدرها برای دانلود کردن دادهها به عنوان یک نوع فایل خاص وجود دارد. چیزی که من نمیدانم این است که چگونه آن دادهها را در لحظه فشرده کنم. شاید نتوانم، و مجبور باشم هر کدام را در یک پوشه موقت ذخیره کنم، سپس محتویات آن پوشه را زیپ کنم، سپس محتویات را پس از دانلود حذف کنم. به این فکر کردم که شاید جامعه ایده ای از کجا شروع کند. با تشکر
|
آرایه PHP پویا را در نظر بگیرید، به عنوان فایل های جداگانه در داخل یک فایل فشرده بسته بندی کنید
|
215468
|
فرض کنید من یک «OrderController» دارم که سفارشات را مدیریت می کند. کاربر از طریق View محصولات را به آن اضافه می کند و سپس قیمت نهایی از طریق تماس AJAX با یک عمل کنترلر محاسبه می شود. منطق محاسبه قیمت در یک کلاس جداگانه پیاده سازی شده و در یک عمل کنترلر استفاده می شود. اتفاقی که می افتد این است که من نماهای زیادی از کنترلرهای مختلف دارم که باید از آن عمل خاص استفاده کنند. من میخواهم نوعی «کنترلکننده قیمت» داشته باشم که بتوانم آن را اقدام کنم. اما پس از آن view باید در مورد آن PriceController بداند و اقدامی را روی آن فراخوانی کند. آیا فراخوانی یک اکشن روی یک کنترلر دیگر که از آن رندر شده است، تمرین بدی است؟
|
آیا فراخوانی یک اکشن کنترلر از نمایی که توسط کنترلر دیگری ارائه شده است، تمرین بدی است؟
|
231645
|
آیا یک راه ریاضی برای به دست آوردن موارد زیر وجود دارد: برای عدد 777,888,999 تا 777 میلیون و غیره و غیره دریافت میلیون ها(777888999) باید 777 را برگرداند فقط getThousands(777888999) باید 888 را برگرداند فقط getHundreds باید انجام شود(7779889) *بدون استفاده regex و بدون پردازش متن** اما باید با **فقط عملیات ریاضی** به دست آید. من سعی می کنم مشکلی را حل کنم که ممکن است برای برخی آشنا باشد، تبدیل یک عدد بیان شده به صورت اعداد به کلمات، بنابراین 1 -> یک، 10 -> ده، 100 -> صد و غیره فکر من این است که اگر بتوانم یک عدد را تبدیل کنم. عدد تا 999 و سپس مشکل تقریباً حل می شود زیرا بقیه فقط کلمات میلیون ها و/یا هزاران را اضافه می کنند بنابراین 777888999 مخفی به کلمات: 777 میلیون و 888 هزار و 999 صد البته اعداد فوق به صورت کلمات بیان خواهد شد. این در ابتدا به عنوان بخشی از فرآیند مصاحبه شغلی حدود یک سال پیش به من داده شد. من مطلقاً از راه حل اینجا برای یک درخواست شغلی استفاده نمی کنم. اما سوال بالا در مورد دستکاری اعداد است که من بسیار به آن علاقه دارم.
|
بخش هایی از یک عدد را با استفاده از عملیات ریاضی ضبط کنید
|
198783
|
در یک برنامه وب MVC معمولی (با طراحی خوب)، پایگاه داده از کد مدل آگاه نیست، کد مدل از کد کنترلر و کد کنترلر از کد view آگاه نیست. (من تصور میکنم میتوانید حتی تا پایینتر از سختافزار شروع کنید، یا شاید حتی بیشتر، و الگو ممکن است یکسان باشد.) در جهت دیگر، میتوانید فقط یک لایه پایین بروید. نما می تواند از کنترلر آگاه باشد اما از مدل نه. کنترل کننده می تواند از مدل آگاه باشد اما از پایگاه داده نه. مدل می تواند از پایگاه داده آگاه باشد اما از سیستم عامل آگاه نیست. (هر چیزی عمیق تر احتمالاً بی ربط است.) من به طور شهودی می توانم درک کنم که چرا این ایده خوبی است اما نمی توانم آن را بیان کنم. **چرا این سبک لایه بندی یک طرفه ایده خوبی است؟**
|
چرا این ایده خوبی است که لایه های برنامه پایین از لایه های بالاتر آگاه نباشند؟
|
215465
|
من روی کدی کار می کنم تا وضعیت مدل ها را بین کلاینت (که یک برنامه جاوا اسکریپت است) و سرور همگام سازی کند. اغلب من کد اضافی را برای ردیابی اشیاء مشتری و سرور می نویسم تا بتوانم داده های ارائه شده مشتری را به مدل های سرور نگاشت کنم. در زیر کدی وجود دارد که من برای کمک به پیاده سازی آن فکر می کنم. چیزی که من در مورد کد زیر دوست ندارم این است که این روش روابط تودرتو را به خوبی مدیریت نمی کند، من باید چندین ردیاب شی ایجاد کنم. یکی از کارها این است که برای هر مدل سرور پس از ایجاد یا بارگذاری، به سادگی «$model->clientId = $clientId;» IMO را انجام دهید این یک هک بد است و من میخواهم از آن اجتناب کنم. افزودن متد setClientId به تمام اشیاء مدل راه دیگری برای کاهش هک بودن آن خواهد بود، اما این به نظر من بیش از حد است. واقعاً clientIds فقط برای درج/بهروزرسانی دادهها در برخی سناریوها خوب هستند. من می توانم با یک الگوی تزئینی استفاده کنم، اما تولید خودکار کلاس پروکسی کمی دخیل به نظر می رسد. من میتوانم از یک کلاس پروکسی عمومی استفاده کنم که از یک تابع __call برای دسترسی به دادههای شی اصلی استفاده میکند، اما این نیز اشتباه به نظر میرسد. نظر یا نظری دارید؟ $clientData = '[{name: Bob، action: update, id: 1, clientId: 200}, {name:Susan، action:create, clientId: 131} ]'; $jsonObjs = json_decode ($clientData); $objectTracker = New ObjectTracker(); $objectTracker->trackClientObjs($jsonObjs); $query = $this->em->createQuery(SELECT x FROM Application_Model_User x WHERE x.id IN (:ids)); $query->setParameters(ids,$objectTracker->getClientSpecifiedServerIds()); $models = $query->getResults(); //اطلاعات مشتری را در مدل سرور foreach اعمال کنید ($models به عنوان $model) { $clientModel = $objectTracker->getClientJsonObj($model->getId()); ... } //مدل های جدید ایجاد کنید و foreach را ادامه دهید($objectTracker->getNewClientObjs() به عنوان $newClientObj) { $model = new Application_Model_User(); .... $em->persist($model); $objectTracker->trackNewServerObj($newClientObj['clientId'],$model); } $em->flush(); $resourceResponse = $objectTracker->createResourceResponse(); // نگاشتهای شناسه یک آرایه associtave خواهد بود که منابع شناسه سرور را با شناسه // سمت کلاینت نشان می دهد. //اگر بخواهیم داده های اضافی را با هر منبع برگردانیم، این روش انعطاف پذیر به نظر نمی رسد... //باید ساختار داده های برگشتی را اصلاح کنیم، به نظر می رسد یک جفت تنگ است... //مقدار بازگشتی Ex: //[ {clientId: 200, id:1} , {clientId: 131, id: 33}];
|
همگام سازی عملیات CRUD کلاینت و سرور با استفاده از json و php
|
18107
|
من به دنبال چیزی در امتداد خطوط WebSequenceDiagram برای انواع دیگر انواع نمودار UML هستم - موارد استفاده و نمودارهای کلاس به ویژه. به عنوان مثال، سرویس ورودی متن ساده مانند: user = Actor(); admin = Actor(); register = UseCase(user); پست = UseCase (کاربر، مدیر)؛ post_poll = UseCase(user, admin).extend(post); ... و خروجی تصویر مربوطه را دریافت کنید، بدون اینکه نگران تنظیم نتیجه باشم.
|
UML اعلامی
|
255687
|
من در حال ایجاد یک پروژه هستم و در مورد نحوه انجام کارها در مورد جدا کردن لایه ها مشکل دارم و نظرات متفاوتی دارم. من کاملاً مطمئن نیستم که چه لایه هایی باید به یکدیگر ارجاع دهند. من در وبلاگ ها/پست های خاصی خوانده ام که جریان باید این باشد * نمای به لایه کسب و کار اشاره می کند * لایه کسب و کار به لایه داده ارجاع می دهد * لایه داده فقط خودش می داند از طرف دیگر موارد زیر را نیز مشاهده کرده ام * نمای به لایه کسب و کار ارجاع می دهد * لایه کسب و کار فقط در مورد خودش می داند * لایه داده به لایه کسب و کار ارجاع می دهد با استفاده از روش دوم من از لایه تجاری با استفاده از IOC استفاده می کردم اما تمایلی به پیشرفت بدون دانش بیشتر ندارم. من تعدادی از پست ها را خوانده ام اما پاسخ ها بسیار زیاد و متنوع به نظر می رسند. هر توضیحی عالی خواهد بود. با تشکر
|
چه لایه هایی در طراحی چند لایه به یکدیگر ارجاع می دهند؟
|
213101
|
مشکل آرایشگر خواب یک مشکل هماهنگ سازی کلاسیک است که ممکن است بسیاری از شما با آن آشنا باشید یا حداقل شنیده باشید. این بر این فرض استوار است که یک آرایشگر (نخ) وقتی در اتاق انتظار (که یک سمافور است) مشتری وجود ندارد (هر مشتری یک نخ است) می خوابد. اگر کسی باشد، موهایش را کوتاه می کند (که نمادی از پردازش است) و مشتری می رود. پس اگر کسی در اتاق انتظار نباشد، آرایشگر میخوابد. وقتی مشتری دیگری می آید، باید آرایشگر را بیدار کند. من این را با استفاده از ایده اصلی زیر (شبه کد، فقط با استفاده از «sem_wait» و «sem_post» 1 برای خواندن روان پیادهسازی کردهام) مشتریان Semaphore = 0; آرایشگر سمافور = 0; Mutex accessSeats = 1; int NumberOfFreeSeats = N; باربر { while(1) { sem_wait(مشتریان) // منتظر مشتری است (می خوابد) sem_wait(accessSeats) // mutex برای محافظت از تعداد صندلی های موجود NumberOfFreeSeats++ // یک صندلی sem_post (باربر) رایگان دریافت می کند // مشتری را برای کوتاه کردن مو sem_post(accessSeats) // mutex را آزاد کنید روی صندلی // آرایشگر در حال کوتاه کردن موهاست } } مشتری { while(1) { sem_wait(accessSeats) // از صندلیها محافظت میکند بنابراین فقط 1 نخ سعی میکند روی صندلی بنشیند اگر اینطور است اگر (NumberOfFreeSeats > 0) { NumberOf--Seats // نشستن sem_post(مشتریان) // به آرایشگر اطلاع دهید sem_post(accessSeats) // قفل را آزاد کنید sem_wait(Barber) // در اتاق انتظار صبر کنید اگر آرایشگر مشغول است // مشتری در حال کوتاه کردن مو است } else { sem_post(accessSeats) // قفل را آزاد کنید // مشتری می رود } } } با این حال، حالا که این مشکل را با چندین آرایشگر پیاده می کنم، سرم گیر کرد. من به ویکی پدیا رفتم تا ببینم آیا می توانم چیزی در مورد آن پیدا کنم، اما تنها چیزی که در آنجا یافتم این بود > _مشکل چند آرایشگر خواب پیچیدگی بیشتری دارد > هماهنگی چند آرایشگر در بین مشتریان منتظر._ و من نتوانستم این را خودم بفهمم در چه صورت من این پیچیدگی را دارم؟ توسط چندین آرایشگر که به اتاق انتظار می روند تا ببینند آیا کسی آنجاست و سپس (بیش از یک آرایشگر) یک مشتری را می برند؟ آیا در اینجا به یک سمافور اضافی نیاز دارم؟ 1sem_wait() سمافور را قفل می کند. sem_post() آن را باز می کند
|
مشکل آرایشگاه خواب (با چندین آرایشگر)
|
236986
|
من متوجه شده ام که نقش ها در یک تیم توسعه هر بار بیشتر تقسیم شده است. به یاد دارم مدتی پیش، ترکیبی بین توسعه دهندگان باطن و فرانت اند وجود داشت. اما از آنجایی که API های آرامش بخش بسیار محبوب شده اند، به نظر می رسد که این تمایل بیشتر در حال تقسیم است. در حال حاضر در مورد من، ما یک طراح داریم که طرحبندی، html و css را میسازد، یک توسعهدهنده جاوا اسکریپت که فقط با جاوا اسکریپت درمان میکند، یک فرد پشتیبان جاوا و شخصی در سمت پایگاه داده. من می دانم که اغلب به شرکت بستگی دارد، هنوز چندین شرکت وجود دارند که نقش ها را ترکیب می کنند. اما یک گرایش وجود دارد. آینده توسعه دهندگان frontend و backend را چگونه می بینید؟ با در نظر گرفتن توسعه موبایل، توسعه وب. فرانت اند و باطن چگونه تقسیم می شوند؟ چه کسی در مورد اینها می داند آیا فناوری هایی مانند: JSF و TAGLIBs در جاوا و سایر موارد مشابه در زبان های مختلف برخلاف این گرایش نیستند؟
|
نقش های تیم توسعه هر بار بیشتر تقسیم می شود
|
19055
|
من به شیوه های کد خوب، کد پاک و مهمتر از همه ایمن وسواس دارم. من اغلب در جستجوی بهترین راه برای انجام کاری هستم، مدام درخواست بازبینی کد میکنم و به دنبال راههایی برای بهبود کدم هستم. در عمل می توانم مدیریت کنم (یک دو ماه است که پی اچ پی کار می کنم) اما بخش تئوری نقطه ضعف من است. من می دانم که بیشتر مفاهیم به چه معنا هستند، آنها را درک می کنم، اما اگر کسی از من بخواهد چیزی را توضیح دهم، اغلب برایم دشوار است. این بدان معناست که اگر من به دنبال شغلی بگردم و مصاحبه کننده از من سؤال کند، بلافاصله فکر می کند که من چیز زیادی در مورد موضوع نمی دانم. آیا این یک ضرر بزرگ برای من خواهد بود؟ آیا باید به طور جدی شروع به یادگیری بیشتر بخش تئوری کنم؟
|
اهمیت دانش نظری در کنار توانایی عملی
|
213104
|
بسیاری از زبان های برنامه نویسی اجازه دستکاری طبیعی رشته ها را می دهند و برخی از زبان ها نیز امکان دستکاری لیست ها را فراهم می کنند. اغلب نه (همیشه؟)، این عملیات به صورت فراخوانی _procedure_ یا به عنوان توابع _member_ انجام می شود. بسیاری از زبان های برنامه نویسی مجموعه نسبتاً معمولی _{prepend, جایگزین, ضمیمه}_ را در دستور نحو پیاده سازی می کنند. میخواهم بدانم آیا زبان برنامهنویسی وجود دارد که نحوی داشته باشد که نحو **درج** موارد را در یک **لیست** با طراحی نحو به حداقل برساند/منطقی کند/متعامد کند؟ Python - به عنوان یک مثال ساده - فقط دارای موارد زیر است: http://stackoverflow.com/questions/18033339/python-insert-operation-on-list mylist.insert(10,'5') توجه: در پایتون _list_ **درج* * به عنوان یک تابع _member_ پیاده سازی می شود. **اما:** پایتون **دارای قند نحوی برای _حذف_ عناصر از یک **_list_** است: به عنوان مثال. del mylist[4:7] من دوست دارم هر زبانی را بدانم که واقعاً سعی می کند **یکپارچه** (یا **استراتژی**) را برای لیست **درج** به عنوان بخشی از **ساخت** داشته باشد؟ **نمونه ای از درج بر اساس ساخت:** در اینجا کدی از یک زبان نسبتاً معمولی Brand X آمده است که عملیات prepend/replace/append معمولی {یا عملگرها، در مقابل قند نحوی} را نشان می دهد، توجه داشته باشید که هیچ وجود ندارد. نحو آشکار برای درج (یا حذف) از وسط یک لیست. {باید با ساخت یا با فراخوانی رویه انجام شود} # نمایش پیشوند، جایگزینی و الحاق عملیات به یک رشته {یا لیست} # string s := 23XX78; 1 +=: s; # پیشوند یک کاراکتر 1 به رشته inplace # s[4:5] := 46; # در جای جای یک کاراکتر در موقعیت 2 در رشته # s +:= 9!; # یک رشته 9 را اضافه کنید! char به رشته # # اگر چه درج در یک لیست شهودی است، * با ساخت است (از این رو مستعد اشتباهات تایپی/تغییرهای شاخص است) * در جای خود نیست، به عنوان مثال. ... # s:=s[:4]+5+s[5:]; چاپ (های) خروجی: 123456789! مثال دیگری برای رشته ها: s[:4]+=5
|
چه زبانی درج لیست را به عنوان بخشی از کد *syntax* یکپارچه کرده است؟
|
225589
|
من در مورد این موضوع برنامه نویسی زیاد تحصیل نکرده ام، بنابراین به دنبال مشاوره / دانش هستم. من در حال کدنویسی یک برنامه وب در PHP هستم، و این کار خاص نیاز به به روز رسانی صفحه نمایش پس از اینکه سرور اطلاعات جدیدی در دسترس داشت دارد. بنابراین، یک راه حل به ظاهر بد، داشتن یک درخواست مکرر AJAX است که سرور را در یک بازه زمانی هرزنامه ارسال می کند، و زمانی که داده های جدید دریافت می کند، به روز می شود. این استرس زیادی به سرور وارد می کند، بنابراین به نظر من غیرقابل تحمل است. ما سعی کردیم از Ratchet (http://socketo.me/) استفاده کنیم اما واقعاً نتوانستیم آن را بفهمیم. آیا این امر بیش از حد این موضوع را پیچیده میکند یا راه دیگری وجود دارد که بتوانیم این مشکل را حل کنیم و در عین حال بار سرور را تا حد ممکن عملا به حداقل برسانیم. وبسایتهایی مانند فیسبوک/اکثر رسانههای اجتماعی وجود دارند که بهصورت پویا دادههای جدید را در صورت در دسترس بودن نشان میدهند -- فکر میکنم از چیزی استفاده میکنند که درخواستها به سرور را به حداقل میرساند؟ یا این فرض نادرست است؟
|
چگونه می توان محتوای به روز را در مرورگر بدون بارگذاری بیش از حد سرور به روز کرد/به روز نگه داشت
|
195413
|
در سی شارپ بهترین روش برای کپسوله کردن متغیرهایی که باید در چندین روش استفاده کنم چیست؟ آیا درست است که آنها را در بالای کلاس خود در بالای دو روش اعلام کنم؟ همچنین اگر من از تنظیمات برنامه از فایل کانفیگ خود استفاده می کنم، آیا باید از گیرنده استفاده کنم؟ مانند این... رشته خصوصی mySetting{ get { return WebConfigurationManager.AppSettings[mySetting]; } } بهترین روش چیست؟
|
چگونه متغیرهای جهانی را در سی شارپ کپسوله کنیم؟ /بهترین تمرین
|
120003
|
داشتم مقاله ای می خواندم که بین ASP.NET Web Forms و ASP.NET MVC مقایسه می کند. در حین خواندن آن، مانند داده محور، رویداد محور، تست محور اصطلاحاتی هستند که من زیاد می بینم. پس برای چه استفاده می شوند؟ چه زمانی می توانیم آنها را برای یک زبان برنامه نویسی یا فریم ورک فراخوانی کنیم؟ آنها چه چیزی باید داشته باشند؟
|
منظور از رانده چیست؟ (تست محور، داده محور، رویداد محور و غیره)
|
63702
|
آیا شما از هر به روز رسانی خودکار آنلاین تجاری (غیر تجاری؟) که می تواند با نرم افزار خود ادغام شود اطلاع دارید؟ پس از تحقیقات سریع، هزاران مورد از آنها را پیدا کردم، اما فقط برای ویندوز و دوباره فقط تعداد کمی C/C++ API دریافت کردند. آیا این نوع راه حل ها دارای ویژگی های مدیریت به روز رسانی/آمار هستند؟
|
راه حل به روز رسانی نرم افزار برای هر دو پلت فرم لینوکس/ویندوز
|
155176
|
من به تازگی کاری را شروع کردم که در آن پس از اینکه از پسزمینه جاوا آمدهام، پایتون مینویسم، و متوجه شدهام که توسعهدهندگان دیگر تمایل دارند رشتهها را با استفاده از نقلقولهای تکی (`''`) به جای نقل قول دوبل (``) نقل قول کنند. به عنوان مثال: line1 = 'رشته ها معمولاً به این شکل هستند.' line2 = اینطور نیست. آیا دلیل خاصی برای این امر به جز ترجیح شخصی وجود دارد؟ آیا این روش مناسب برای نقل قول از رشته ها است؟ به طور خاص، آنچه من می خواهم بدانم این است که آیا نوعی استاندارد یا بهترین روش پذیرفته شده وجود دارد که این سبک از کدنویسی را هدایت می کند.
|
نقل قول های تکی در مقابل نقل قول های دوگانه
|
216209
|
من یک لیست از **رشته منحصر به فرد ** دارم. من نمیخواهم این رشته را از بین ببرم، به آن نیاز دارم. فقط باید آب و هوای رشته S را در این لیست منحصر به فرد پیدا کنم. بهترین ساختار داده برای این منظور چیست.
|
بهترین ساختار داده برای وضعیت من چه خواهد بود
|
219976
|
سیستم ها / برنامه ها / الگوریتم های توزیع شده / ... اغلب با گزاره **قوی** یا **تحمل خطا** توصیف می شوند. تفاوت در چیست؟ * * * جزئیات: وقتی برای +robust +fault-tolerant در گوگل جستجو می کنم، فقط دو ضربه دریافت می کنم که هر دو مفید نیستند. وقتی برای اصطلاحات جستجو می کنم، مقالات زیادی پیدا می کنم که هر دو اصطلاح را در عنوان خود دارند. متأسفانه، آنها اصطلاحات را دقیقاً تعریف نمی کنند:( اما از آنجایی که آنها از هر دو اصطلاح استفاده می کنند، به نظر می رسد که هیچ یک بر دیگری دلالت نمی کند.
|
تفاوت بین استحکام و تحمل خطا چیست؟
|
160303
|
من روی یک پروژه تولید کننده کد کار می کنم، اما احساس می کنم ممکن است چرخ را دوباره اختراع کنم. آیا کسی میداند کجا میتوانم دستورالعملهای بهترین شیوهها یا الگوهای طراحی برای تولید کد را پیدا کنم؟
|
بهترین روش ها / الگوهای طراحی برای تولید کد
|
72903
|
همه، من باید یک سمینار کوچک (حدود 20 دقیقه) به کلاس تست نرم افزار بدهم. با توجه به محدودیت زمانی، می خواستم نظر همه را جویا شوم که چه موضوعات اصلی را در این سمینار باید پوشش دهم. همچنین، اگر ارجاع به اسناد/ویدئوهای تست نرم افزار مفید باشد.
|
کمک به سمینار تست نرم افزار
|
94898
|
چگونه می خواهید یک استاندارد را تعریف کنید؟ من یک پروتکل برای چیزی تعریف می کنم که هنوز وجود ندارد و می خواهم یک RFC برای آن ایجاد کنم و از یک شماره پورت معروف ارائه شده توسط IANA استفاده کنم. چگونه شروع کنم؟
|
تعریف استاندارد
|
103228
|
با توجه به اینکه شما دو روش یکسان (امضا، بدنه، ورودی/خروجی) دارید که میخواهید آنها را فقط به یکی تبدیل کنید، چه نوع آیتم کاری از الگوی MS Agile مناسبتر است؟ وظیفه، اشکال، کیفیت خدمات، ریسک؟ چرا؟
|
نوع آیتم کاری برای بازسازی روش های تکراری (یعنی تبدیل آنها به 1)
|
100214
|
من فقط در حال بررسی برخی از کدهایی بودم که مدتی قبل نوشتم، و میتوانم ببینم که چند روش خصوصی دارم که اگر در پارامترهای متدها مشکلی وجود داشته باشد، argumentnulllexceptions و/یا argumentexceptions ایجاد میکند. حدس میزنم دلیل من این است که اگر کسی تلاش کند در آینده از روش سوء استفاده کند، به اثبات برنامه در آینده کمک میکند. با این حال، با توجه به اینکه این یک روش خصوصی است و افرادی که احتمالاً این روش را فراخوانی میکنند، میتوانند نظرات و کدهای مرتبط را ببینند، پرتاب این روش غیرضروری است. مطمئناً داشتن آنها ضرری ندارد، اگرچه باعث به هم ریختگی می شود. احساس من این است که این استثناها به طور کلی برای چیزی مانند API که قرار است به صورت عمومی در معرض دید قرار گیرد مفیدتر هستند.
|
آیا یک argumentexception یا argumentnullxception را از روش های خصوصی پرتاب می کنید؟
|
153188
|
من دارم _Code Complete_ را می خوانم با این هدف که یاد بگیرم چگونه کد خود را بهتر ساختار دهم، اما همچنین در مورد جنبه های برنامه نویسی که فقط نوشتن کد نیست، چیزهای زیادی یاد می گیرم. این کتاب در مورد تعریف مسئله، تعیین الزامات، تعریف ساختار، طراحی کد و ... بسیار صحبت می کند. برای این مراحل غیرنوشتن برنامه نویسی از چه ابزارهایی استفاده می شود؟ آیا نرمافزاری وجود دارد که به من کمک کند قبل از انجام کار، آنچه را که قرار است بنویسم طراحی و برنامهریزی کنم؟
|
برنامه نویسان از چه ابزارهای غیر برنامه نویسی استفاده می کنند؟
|
103194
|
فرض کنید زمان قابل توجهی (5 سال) را صرف راه اندازی شرکت های زنجیره ای کرده اید، با موفقیت کافی برای ادامه دادن به مدت 5 سال، اما برای بازنشستگی ثروتمند کافی نیست. و اکنون، با وام مسکن و یک رابطه جدی، فرسوده شده، سعی می کنید رزومه خود را پاک کنید و یک شغل معمولی 9-5 پیدا کنید. چگونه تجربه کاری خود را در استارت آپ ها ثبت/گزارش می کنید؟ تهیه فهرستی از فناوریها احمقانه به نظر میرسد (به دلیل اندازه آن از کنترل خارج میشود) و بسیار ناقص (با راهاندازیهای بسیار کوچک و اولیه، کار بسیار بیشتری از هک کردن کد وجود دارد). یک کار برنامه نویسی معمولی نیز به نظر بیهوده به نظر می رسد (با تمام تجربیاتی که از کار در یک استارتاپ به دست می آید، دست کشیدن از مهارت های اضافی آموخته شده در طول مسیر کاملاً درست به نظر نمی رسد) بنابراین گزارش دادن از تجربه همانطور که می خواهید انجام دهید. در رزومه معمولی برنامه نویسان ممکن است چیز درستی نباشد.
|
چگونه تجربه راه اندازی را در رزومه خود گزارش می دهید؟
|
153630
|
در ابتدا فکر میکردم این ساده است: تست واحد برای مدلها با آزمایشهای دیگر مانند ادغام برای کنترلر و آزمایش مرورگر برای نماها. اما اخیراً من مراجع زیادی به تست واحد دیده ام که به نظر می رسد دقیقاً از این قالب پیروی نمی کند. آیا امکان تست واحد کنترلر وجود دارد؟ آیا این بدان معناست که فقط یک متد نامیده می شود؟ چه تمایزی دارد؟ تست واحد _واقعا_ در دنیای ریل من به چه معناست؟
|
در ریل، آنچه تست واحد را بر خلاف سایر انواع آزمایش تعریف می کند
|
84542
|
من یک دانشجوی دانشگاهی بسیار جاه طلب هستم که مایلم تقریباً همه چیزهایی را که در مورد رایانه باید بداند یاد بگیرم (اگر می خواهید به من ضربه بزنید، من عاشق یادگیری هستم). اخیراً فکر کردم که طراحی و ساخت هسته خودم یک پروژه سرگرم کننده (هر چند طولانی) خواهد بود. من برخی از اطلاعات اولیه را دریافت کردم و دریافتم که باید به اسمبلی و C/C++ تسلط داشته باشم تا واقعاً این کار را انجام دهم. در حالی که من روی آنها کار می کنم، می خواهم یاد بگیرم که چگونه یک هسته واقعاً از منظر برنامه نویسی کار می کند. من ساعت ها را صرف مرور کدهای هسته لینوکس کرده ام اما این فقط می تواند شما را تا این حد دور کند. مراحل اولیه ساخت هسته چیست؟ مواردی که باید به آنها رسیدگی کنید؟ سفارش یا انجام دادن کارها؟ میدانم که زیاد گاز میگیرم، اما به اندازهای مصمم هستم که با آن کنار بیایم.
|
توصیه هایی برای یک دانش آموز جاه طلب در مورد ساخت هسته خود
|
173052
|
تیم من به ندرت کد را بررسی می کند، عمدتاً به این دلیل که زمان کافی نداریم و مردم انرژی و اراده لازم برای انجام این کار را ندارند. اما من واقعاً دوست دارم بدانم مردم وقتی کد من را می خوانند چه فکری می کنند. به این ترتیب، درک بهتری دارم که دیگران چگونه فکر می کنند و کد من را بر اساس آن تنظیم می کنند تا خواندن آن آسان تر باشد. بنابراین سوال من این است که چگونه می توانم برای کد خود انتقاد سازنده داشته باشم؟ هدف من این است که بفهمم مردم چگونه فکر می کنند تا بتوانم کدهای خواناتری بنویسم.
|
چگونه می توانید انتقاد سازنده ای برای کد خود دریافت کنید؟
|
202085
|
مردم، این به نظر می رسد که باید ساده باشد، اما من اینجا یک جای خالی می کشم. به عنوان یک مثال ساده، یک کلاس انتزاعی به نام Number را با متد انتزاعی add() در نظر بگیرید. من میخواهم دو زیر کلاس بتن، Integer و Float، با امضای متد Integer.add (Integer other) و Float.add (Float other) ایجاد کنم. یک شناور نمی تواند به یک عدد صحیح اضافه شود. امضای متد متد انتزاعی add() در کلاس Number چگونه باید باشد تا این محدودیت در زمان کامپایل اعمال شود؟
|
چگونه یک کتابخانه نوع ناسازگار متقابل در جاوا ایجاد کنم؟
|
132940
|
من در حال طراحی یک سیستم مبتنی بر کامپوننت با استفاده از JSF2 در بالای کانتینر IoC Spring هستم. این به کارگیری یک لایه سرویس بین یک کنترلر و لایه دامنه/تجاری است (من پیش بینی می کنم که کنترلر چیزی جز اتصال JSF Servlet در فایل web.xml نباشد). منطق لایه سرویس (که با یک رابط برای هر سرویس مطابقت دارد) این است که اجازه می دهد سرویس ها قابل تغییر باشند. به ذهن من رسیده است که انواع برگشتی اشیاء از اشیاء لایه سرویس احتمالاً اشیاء تجاری از لایه کسب و کار هستند، که سپس برای نمای JSF برای پر کردن مؤلفههای UI در صفحات، در قسمتهای پشتیبان استفاده میشوند. _Ideas:_ * آیا به عنوان یک رویه استاندارد برای این لایههای تجاری، مثلاً یک شی Customer() که از FindCustomerService برمیگردد، قابل قبول است که فقط به یک لایه پشتیبان Presentation Layer ارسال شود؟ آیا لایه ارائه میتواند درباره اهداف تجاری بداند یا اینها بخشی از سرویس نیستند/برای استفاده در رابط سرویس تعریف شدهاند و بنابراین بخشی از قرارداد برای اجرای یک سرویس هستند؟ * از طرف دیگر، آیا باید در مورد نمایش مؤلفهها در رابط کاربری با استفاده از مجموعهای عمومی از کلاسهای رابط کاربری در پشتوانهها فکر کنم، که سپس به انواع بازگشتی که از لایه سرویس در لایه دیگری بین Controller و لایه سرویس بازمیگردند، نگاشت میشوند؟ (اگر سرویسی تغییر کند، احتمالاً نیاز به مهندسی مجدد دارد؟) * شاید بازگشت با استفاده از مقیاسهای زبان استاندارد و زمانهای بازگشت شی از لایه سرویس برای اجتناب از نیاز به لایه ترجمه، یک روش استاندارد باشد؟ اولین پروژه SOA به نظر می رسد که این یک سوال خوب برای آرشیو است و پیوند به الگوهای مناسب بسیار قدردانی می شود.
|
انواع برگرداندن از رابطهای سرویس در لایه سرویس: نقشهبردار برای اشیاء لایه رابط کاربری لازم است؟
|
213100
|
در کارمان، ما چندین برنامه مختلف دات نت داریم که عملکردهای پایه زیادی دارند. ما این برنامهها را با استفاده از یک معماری n-سطح تمیز ساختهایم، اما به آن لحظه رسیدهایم که متوجه میشویم عملکردهای یکسانی را چندین بار مختلف دوباره پیادهسازی کردهایم. بدیهی است که این DRY را نقض می کند، و ما می خواهیم آن را اصلاح کنیم. ما در حال حاضر از Nuget تا حدی برای کدهای چسب معمولی (سیمکشی IoC، ثبتنام، تنظیمات) استفاده میکنیم، اما همچنین میخواهیم دادهها و لایههای تجاری خود را بین همه برنامههایمان به اشتراک بگذاریم. ایده این است که UI فقط با بخشهایی از لایه تجاری که واقعاً به آن نیاز دارد سر و کار دارد. این در ابتدا یک مشکل مستقیم به نظر می رسد، اما توسعه مداوم می تواند مشکلاتی را ایجاد کند و ما مطمئن نیستیم که چگونه ادامه دهیم. بیایید بگوییم که ما یک لایه تجاری خود را ایجاد می کنیم تا بر همه آنها حاکم باشد. برای اختصار، من آن را بنیاد می نامم. ما برنامه های خود را برای استفاده از Foundation پورت می کنیم و همه چیز عالی اجرا می شود. The Foundation از طریق nuget به لایه های رابط کاربری سبک توزیع می شود و ما ظاهر خوبی داریم. اما پس از آن ما شروع به اضافه کردن ویژگیها به برنامههای خود میکنیم و با مشکل مواجه میشویم. فرض کنید ما روی پروژه A کار می کنیم و یک ویژگی جدید اضافه می کنیم که به تغییرات نیاز دارد. ما تغییرات را در فونداسیون (Foundation-A) انجام می دهیم و آنها را به عنوان یک بسته ناپایدار به سمت تغذیه نوگت می بریم. پروژه A آخرین بسته nuget را دریافت می کند و همه چیز خوب است. در همین حال، یک توسعه دهنده دیگر روی پروژه B کار می کند. او آخرین Foundation را از کنترل منبع دریافت می کند، اما آن را از یک شاخه پایدار می گیرد تا تغییرات پروژه A در آن نباشد. او تغییراتی ایجاد کرد و Foundation-B را ایجاد کرد. و همه چیز خوب است. اما سپس متوجه میشویم که قابلیت پیادهسازی Foundation-A و Foundation-B که در واقع میتواند کد را به اشتراک بگذارد، بنابراین آنها را با هم ترکیب میکنیم. در همین حال Foundation-C با تغییرات خاص خود در حال عرضه است. در نهایت، Foundation-B آماده تولید است، بنابراین ما آن را کنار می گذاریم. اما پس از آن باید Production A، B و C را با پایه جدید بهروزرسانی کنیم، بنابراین بستههای nuget را بهروزرسانی میکنیم و مستقر میکنیم (تا زمانی که چیزی خراب نشود). به نظر می رسد که می تواند کار کند، اما ما نگران کار با طرحواره های مختلف پایگاه داده و هماهنگ نگه داشتن همه چیز بین شاخه های مختلف مخزن بنیاد و همچنین مخازن پروژه A، B و C هستیم. به نظر می رسد که احتمالاً کار دستی زیادی لازم است که احتمال خطا را باز می کند. من می خواهم این تا حد امکان خودکار باشد. در اینجا پشته ای است که ما استفاده می کنیم: C#، TFS با یکپارچگی مداوم، Nuget. برنامه های ما همه انواع مختلف برنامه های ASP.NET هستند. اگر کارها را آسانتر کند، مایلیم به SCMهای مختلف نگاه کنیم. من به دنبال راه هایی برای سالم نگه داشتن Nuget با شاخه های کد منبع مختلف خود هستم. ما نمیخواهیم بهطور تصادفی کد توسعه را وارد تولید کنیم زیرا به بسته Nuget اشتباهی اشاره میکنیم.
|
موثرترین راه برای اشتراک گذاری کد بین برنامه های دات نت چیست؟
|
95454
|
دیروز این مقاله عالی در مورد Concurrency در JRuby از EngineYard خواندم و متوجه شدم که باید از مهارت های خود در مورد Concurrency در Ruby استفاده کنم، با ذکر Ruby در اینجا منظورم این است که می تواند **همه ** پیاده سازی Ruby باشد: JRuby، Ruby MRI، Rubinius. ، Ruby on Parrot / Cardinal به جز IronRuby، من در محیط ویندوز کد نمی نویسم. چیزی که من از دنیای Haskell، به ویژه از Simon Peyton-Jones یاد گرفتم، او در ویدیوی خود گفت که OOP همه چیز در مورد ایالت است. توجه: من خیلی بی تجربه هستم وقتی به Haskell اشاره می کنم، من فقط چند فیلم خوب در مورد Haskell تماشا کردم، تعداد بسیار کمی (کمتر از 10) پروژه اویلر را در Haskell حل کردم، چند کتاب و آموزش خوب Haskell را خواندم، من هرگز در Haskell کد نویسی نکردم. به طور حرفه ای، من فقط برخی از کدهای منبع را در Haskell مطالعه کردم. پاگها، دارکها و برخی کدهای هسکل دیگر منبع آن را به خاطر ندارم. من ممکن است بخواهم تا زمانی که از jruby استفاده می کنم از Jaskell برای فریب همزمانی استفاده کنم، اما این برای برنامه یادگیری بلندمدت من است، من می خواهم ابتدا مهارت خود را در کنکور در یاقوت به حداکثر برسانم، ** آیا پیشنهادی برای یادگیری همزمانی در یاقوت دارید. ?** ای کاش یک نوع کتاب Head First برای یادگیری Concurrency در روبی وجود داشت. چیزهایی مانند استراتژی ها / نحوه مقابله با مشکل همزمانی در یاقوت، با الهام از مقاله EngineYard و Haskell. شاید چند ویدیو قابل دانلود خوب که گام به گام توضیح دهد تا اصول من را در مورد همزمانی به طور کلی تقویت کند و سپس به طور خاص به سمت همزمانی در یاقوت حرکت کند. نصیحت؟ متشکرم.
|
چگونه Concurrency را در Ruby یاد بگیرم؟
|
225054
|
از لحاظ تاریخی یک HLL چیزی شبیه به C، Fortran یا Pascal و یک VHLL چیزی شبیه به Ruby یا Python است. من با عبارات 4GL، 5GL، DSL و LOP آشنا هستم و کسانی که نمی شناسند باید ویکی پدیا را برای تعاریف مطالعه کنند. من به دنبال UHLL هستم. سوال من این است: آیا زبان های رایانه ای وجود دارد که از درجه دیگری بهره ورتر باشند و آیا کسی روی آنها کار می کند؟ بهره وری بیشتر به معنای کد تالیف کمتر و زمان کمتر برنامه نویس برای دستیابی به نتیجه، اشکالات کمتر و اشکال زدایی کمتر، پیوند مفهومی نزدیک تر بین کد و نیازمندی ها، تلاش کمتر برای اصلاح و نگهداری است. دامنه اصلی که به من علاقه مند است، برنامه های کاربردی تجاری و مصرف کننده همه منظوره، با رابط کاربری گرافیکی یا مرورگر، ماندگاری داده ها و اتصال به سیستم های دیگر مانند چاپ و ایمیل است. افراد دیگر ممکن است به جای دیگری تمرکز کنند. میدانم که برخی از آن زبانها ممکن است مختص دامنه باشند، و ممکن است کمی بیشتر از قابلیت پیکربندی یک برنامه کاربردی بزرگ و توانا باشند. صفحات گسترده اکسل در این دسته قرار می گیرند. میدانم که برخی از آن زبانها ممکن است کلی به نظر برسند، اما همچنان ممکن است دامنه محدودی داشته باشند و برای بسیاری از مشکلات مناسب نباشند. به عنوان مثال، Matlab ممکن است انتخاب خوبی برای برنامهای نباشد که عمدتاً با تعامل کاربر و دادههای متنی سروکار دارد. من برخی از ویژگی هایی را که ممکن است در یک UHLL وجود داشته باشد، به قیاس با VHLL می شناسم. من انتظار دارم یک یا چند مورد از موارد زیر را پیدا کنم (و با خیال راحت به لیست اضافه کنید): * طراحی یک فرم رابط کاربری گرافیکی، برنامه یک فرم رابط کاربری گرافیکی است * یک جدول حاوی سطرها، ستون ها و سرصفحه ها، برنامه ای است برای یک فرم GUI جدول در پایگاه داده * منطق اعلامی می گوید که چه کاری باید انجام شود و چه زمانی، بدون دستورات IF * عملیات روی مجموعه های داده، بدون حلقه های FOR * اجرای غیر متوالی به عنوان مثال داده ها انگیزه این سوال این است که من به طور فزاینده ای از کار سخت و دشوار ترجمه نیازمندی های تجاری نسبتاً ساده به مقادیر زیادی کد برای برآوردن آنچه رایانه می خواهد یا نیاز دارد خسته شده ام. سوال واقعاً در مورد یافتن دیگرانی است که در درد من شریک هستند و در حال کار بر روی بالا بردن سطح زبانها و وادار کردن رایانه به انجام کارهای سخت هستند. این یک تمرکز اصلی در دهه 1970-1980 بود، اما آیا هنوز هم اتفاق می افتد؟ اینها برخی از پاسخهای پیشنهادی برای سؤال من هستند که در اینجا برای خلاصه کردن یا برشمردن زبانهایی که میدانم و به نظر من کوتاه هستند، ارائه شدهاند. زبان های بسیاری وجود دارند که HLL یا VHLL هستند و دارای ویژگی های فردی هستند که به سطح بالاتری تعلق دارند. من از بیشتر آنها (اغلب بد) استفاده کرده ام. آنها عبارتند از * Lisp، با ماکروها و توانایی خود تغییر دادن * Haskell، با وابستگی به داده ها و تطبیق الگو * SQL، که در ردیف ها و جداول کار می کند * Rebol، که هوشمندانه به نظر می رسد اما من واقعاً آن را نمی فهمم * APL (و J)، با آرایه های چند بعدی و عملگرهای فوق فشرده * C# با LINQ * AWK/Perl/Python/Ruby با مجموعهها و رجکسهای فوقالعاده ساخته شده در این زبانها دارای ویژگیهای سطح پایین بسیار زیادی هستند که نمیتوانند UHLL باشند. برنامه نویس هنوز باید ساختارهای سطح پایین زیادی را برای هر برنامه مفید بنویسد. بسته های RAD/4GL وجود دارد. من از برخی موارد استفاده کرده ام: * dBase/Foxpro * Dataflex/Powerflex (محصول من) * Access * PowerBuilder و بسیاری موارد دیگر که من استفاده نکرده ام. بیشتر زبان در بهترین حالت HLL است، اما این بسته حاوی یک چارچوب و اتصالات ممتاز بین زبان و بسته است تا برنامهها به سرعت ساخته شوند. من مطمئن نیستم که چرا این روش تمام شد، اما در هر صورت UHLL اینطور نیست. چارچوب ها/کتابخانه های خام وجود دارد. من از چند مورد استفاده کرده ام: * Rails * Java awt and swing * .NET Windows Forms، WPF و ASP.NET. اینها در حال حاضر پیشرفته هستند. آنها برنامه نویس را محکم در باتلاق زبان پیاده سازی گرفتار می کنند و در هر مرحله با پیچیدگی سروکار دارد. این UHLL نیست، اما یک UHLL ممکن است بر روی یکی از اینها ساخته شود. ابزارهای طراحی مانند UML و مجموعه ابزارهای Rational وجود دارد که من آن ها را به خوبی نمی شناسم. تا آنجا که من می بینم آنها به بیان الزامات تجاری کمک می کنند اما هرگز نمی توانند مرحله برنامه نویسی را جایگزین کنند. من نمیخواهم برنامهنویسها را حذف کنم، فقط به ازای هر واحد زمان و تلاش، کارهای بیشتری انجام دهم. بنابراین با حذف همه مدعیانی که می توانم فکر کنم، امیدوارم شخص دیگری بتواند نامزد بهتری ارائه دهد. ویرایش دیرهنگام: فکر می کنم یک پاسخ دارم: زبان ولفرام. http://www.wolfram.com/wolfram-language/
|
آیا زبان های سطح فوق العاده بالا وجود دارد؟
|
176109
|
من یک برنامه نویس هستم اما به عنوان آرشیودار نیز کار کرده ام. به عنوان بایگانی، در مورد نگهداری داده ها بسیار اهمیت دارد. من اغلب در مورد عملیات روی داده ها با همکاران وارد بحث می شوم. من U و D را در CRUD خیلی دوست ندارم. به جای اینکه یک رکورد را به روز کنم، ترجیح می دهم یک رکورد جدید اضافه کنم و به رکورد قدیمی اشاره کنم. به این ترتیب شما تاریخچه ای از تغییرات را می سازید. من همچنین دوست ندارم رکوردها را حذف کنم بلکه آنها را به عنوان غیرفعال علامت گذاری کنم. آیا اصطلاحی برای این وجود دارد؟ اساسا فقط ایجاد و خواندن داده ها؟ آیا نمونه هایی از این رویکرد وجود دارد؟
|
آیا نمونه هایی از رویکردهای غیر CRUD وجود دارد؟
|
56019
|
من در یک وب سایت کار می کنم. مشتری آن را در Microsoft Publisher ترسیم کرده است و من از این طراحی به عنوان یک طرح گرافیکی کار استفاده می کنم. مشکل این است که مکانهای زیادی در وبسایت وجود دارد که حاشیه یک بلوک متنی در چند پیکسل متفاوت است، یا یک تصویر چند پیکسل با جایی که در طراحی است فاصله دارد. نمیدانم که آیا طرح ترسیم شده واقعاً باید با پیکسل به پیکسل وب سایت مطابقت داشته باشد یا اینکه این یک روش معمول است که برخی چیزها در چند پیکسل متفاوت باشند؟ من واقعاً نمی خواهم زمانی را صرف تصحیح آن خطاهای کوچک کنم. این خسته کننده است و به نظر اتلاف وقت است.
|
طراحی ترسیم شده تا چه حد باید با وب سایت واقعی مطابقت داشته باشد
|
206205
|
من مجموعه ای از کلاس ها از یک کتابخانه شخص ثالث دارم. این کلاس ها از ساختار ارثی برای به اشتراک گذاشتن منطق استفاده می کنند. من میخواهم یک لایه انتزاعی در وسط درخت ارثی آنها اضافه کنم تا قابلیتهایی را به همه پیادهسازیهای کودکان (بتنی) اضافه کنم. در اینجا یک مثال ساده از کلاسها در lib شخص ثالث آورده شده است: public interface IAanimal { bool IsMammal { get; } } public abstract class Animal : IAnimal { public abstract bool IsMammal { get; } نام رشته عمومی { get; مجموعه؛ } } public class Cat : Animal { public override bool IsMammal { get { return true; } } public void Pur() {} } public class Dog : Animal { public override bool IsMammal { get { return true; } } public void Fetch() {} } public class Snake : Animal { public override bool IsMammal { get { return false; } } public void ShedSkin() {} } من می خواهم مفهوم AnimalWithSuperPower را اضافه کنم. این نوع حیوانات باید 1 ملک اضافی داشته باشند. ابر قدرت. من میخواهم کلاسهایی مانند «CatWithSuperPower» داشته باشم که از «Cat»، «AnimalWithSuperPower» و «Animal» مشتق شدهاند تا بتوانم به همه عملکردهای آنها دسترسی داشته باشم. در اینجا تعریف «SuperPower» است: عمومی enum SuperPower { Invisibility, SuperStrength, XRayVision } اولین ایده من استفاده از وراثت چندگانه بود. اما متاسفانه سی شارپ از چندین کلاس پایه پشتیبانی نمی کند. کلاس خصوصی انتزاعی AnimalWithSuperPower : Animal { public SuperPower SuperPower { get; مجموعه؛ } } // کامپایل نمیشود زیرا نمیتوانید 2 کلاس خصوصی را گسترش دهید DogWithSuperPower : AnimalWithSuperPower, Dog {} تلاش بعدی من از ترکیبی از وراثت، ترکیب و ژنریک استفاده میکند تا عملکرد کلاسهای پایه را ارائه دهد. کلاس انتزاعی خصوصی AnimalWithSuperPower<TAnimalType> : Animal where TAnimalType : IAnimal { public SuperPower SuperPower { get; مجموعه؛ } فقط خواندنی محافظت شده TAnimalType Animal. محافظت شده AnimalWithSuperPower() { Animal = (TAnimalType) Activator.CreateInstance(typeof(TAnimalType)); } } private class SuperCat : AnimalWithSuperPower<Cat> { public override bool IsMammal { get { return Animal.IsMammal; } } } private class SuperCatWithPur : AnimalWithSuperPower<Cat> { public override bool IsMammal { get { return Animal.IsMammal; } } public void Pur() // نیاز به روشهای عبور تکراری/ویژگیهایی مانند این دردناک است :( { Animal.Pur(); } } private static void ExampleUsage() { var invisibleCat = new SuperCat { SuperPower = SuperPower.Invisibility }; does not extension Cat var xrayCat = new SuperCatWithPur { SuperPower = SuperPower.XRayVision } xrayCat.Pur( // فقط به این دلیل کار می کند که من روش را با همان امضای EXACT در معرض دید قرار دادم } این راه حل خیلی خوب نیست (IMO); این دلایل: * SuperCat و SuperCatWithPur در واقع نمونه هایی از Cat نیستند * هیچ روشی که میخواهید از «Cat» استفاده کنید، باید در کلاس کانتینر انعکاس داده شود. اما بهتر از دو تلاش بالا نبود: کلاس خصوصی انتزاعی AnimalWithSuperPower : Animal { public SuperPower SuperPower { بدست آوردن مجموعه؛ } } private static AnimalWithSuperPower WithSuperPower(this Animal animal, SuperPower superPower) { var superAnimal = (AnimalWithSuperPower) animal; superAnimal.SuperPower = ابرقدرت; بازگشت ابرحیوان; } private static void ExampleUsage() { var dog = new Dog { Name = Max }; var superDog = dog.WithSuperPower(SuperPower.SuperStrength); superDog.Fetch(); // کامپایل نمیشود - superDog نمونهای از Dog نیست } اگر من کنترل کلاسهای شخص ثالث را داشتم، احتمالاً میتوانستم این کار را با معرفی یک کلاس جدید در وسط درخت وراثت انجام دهم، اما نمیتوانم **سوال من:** چگونه می توانم AnimalWithSuperPower را مدل کنم تا: * نمونه هایی از انواع Cat (یا مناسب) در نظر گرفته شوند کلاس فرعی)، «حیوان»، و «حیوان با قدرت فوق العاده» * همه روشها و ویژگیها بدون فراخوانی اضافی در دسترس هستند
|
افزودن قابلیت های پایه (ارثی) به کلاس هایی که کنترل آن ها را ندارید
|
236513
|
من یک برنامه پایگاه داده موجود دارم که در D7 با پایگاه داده آپولو نوشته شده است. مشتری یک دسکتاپ سریع با رم 24 گیگ به من داده است آیا می توانم به نحوی فایل های پایگاه داده را برای سرعت بخشیدن به پردازش در رم بارگذاری کنم؟ با میلیونها رکورد، برخی از رویهها 1/2 ساعت یا بیشتر طول میکشد، که بیشتر به دلیل خواندن/نوشتن دیسک است.
|
دلفی 7 با استفاده از RAM برای پایگاه داده
|
105786
|
من چندین برنامه دارم که برخی از آنها از داده های یک منبع استفاده می کنند. آیا بهترین روش (یا مزایا/معایب آن) است که: * رها کردن داده ها در پایگاه های داده به اشتراک گذاشته شده توسط چند برنامه کاربردی 1. صرفه جویی در فضا زیرا تنها به یک پایگاه داده نیاز است 2. نمایه سازی را پیچیده می کند زیرا برنامه های مختلف نیازهای پرس و جو دارند * داده ها را روزانه وارد کنید. در پایگاههای اطلاعاتی هر برنامه 1. از فضای بیشتری استفاده میکند زیرا دادههای تکراری در پایگاههای اطلاعاتی هر برنامه وجود دارد. مزایا/معایب، لطفاً در صورت وجود فهرست کنید، همچنین چگونه این کار در محل کار شما انجام می شود؟
|
آیا باید از یک پایگاه داده در هر برنامه استفاده کنم یا یک پایگاه داده واحد را در بین چندین برنامه به اشتراک بگذارم
|
44623
|
من در مورد موقعیت مهندس توسعه نرم افزار MS در تست (SDET) کنجکاو بودم. من شنیده ام که افراد زیادی در مورد این موقعیت منفی و مثبت صحبت می کنند. می خواستم بدانم آیا SDET های فعلی یا قبلی می توانند در مورد چند موضوع نظر بدهند. 1) آیا پیشرفت شغلی به هیچ وجه از این موقعیت در داخل و خارج از ام اس صدمه دیده است؟ 1.5) آیا پس از SDET بودن به عنوان توسعه دهنده در شرکت دیگری استخدام شدن سخت تر است؟ 2) در فرهنگ MS، موقعیت SDET با توجه به PM یا SDE چگونه مشاهده می شود؟ آیا به آن احترام گذاشته می شود یا به آن تحقیر می شود؟ 3) اگر به عنوان SDET کار می کردید، آیا آن را دوست داشتید؟
|
مهندس توسعه نرم افزار مایکروسافت در موقعیت تست
|
96238
|
> **تکراری احتمالی:** > از چه نقاط عطف شخصی می توانید برای اندازه گیری رشد در برنامه نویسی > توانایی های خود استفاده کنید؟ من به دنبال معیارهایی هستم که چه چیزی یک برنامه نویس را سطح I، II و III می کند؟ چه موضوعاتی را انتظار دارید که در هر سطح شناخته شوند/درک شوند/تسلط پیدا کنند؟
|
عناوین: برنامه نویس سطح I، II و III
|
230115
|
امروزه تقریباً همه از یک طرح رنگ تیره در ویرایشگر کد خود استفاده می کنند - پس زمینه تیره با متن روشن. حتی اکثر ویرایشگرهای مبتنی بر وب (به عنوان مثال در Github) دارای طرح های رنگی تیره هستند. راستش من مزایایی نمی بینم. چشم انسان در خواندن متن تیره در پس زمینه روشن بسیار بهتر است. همچنین، زمانی که در محیطی با نور روشن هستید، طرحهای رنگی مشکی روی سفید بسیار بهتر عمل میکنند. من در حال حاضر در دفتری نشسته ام و خورشید از پنجره می تابد. من می توانم متن را در ویرایشگر خود (gVim با متن تیره در پس زمینه سفید) بخوانم به خوبی، اما در کنسول لینوکس این کار بسیار سخت تر است. ویرایش متن در کنسول vim برای من تقریبا غیرممکن است. همه چیز برای من کمی شبیه یک هیاهو عجیب به نظر می رسد که با تنظیمات پیش فرض در IDE/ویرایشگرهای خاص شروع شده است. اما شاید من فقط عجیب باشم.. ;) به هر حال، پس چرا همه از اینها استفاده می کنند؟
|
چرا طرح های رنگی تیره در ویرایشگرها بسیار محبوب هستند؟
|
80653
|
در یک شرکت به من پیشنهاد داده شده است. چگونه می توانم در مورد آن تحقیق کنم تا بفهمم آیا جایی است که می خواهم کار کنم، علاوه بر اینکه از آنها سؤال می کنم؟ جستجوی گوگل نتایج کمی می دهد.
|
نحوه تحقیق درباره شرکت برای کار
|
159129
|
من کارم را به عنوان یک تستر نرم افزار شروع کرده ام اما بعد از 3 سال متوجه شدم که به اصطلاح رضایت شغلی به من نداد و تصمیم شجاعانه ای گرفتم که وارد عرصه توسعه نرم افزار شوم. بالاخره من یک توسعه دهنده اندروید موبایل شدم و 1 سال تجربه کردم. من عاشق کارم هستم و هر ذره از آن را دوست دارم، اما در آینده به این فکر می کنم که دامنه توسعه دهندگان موبایل چقدر است؟ توسعه دهندگانی که با سی شارپ یا جاوا کار می کنند دامنه وسیع تری دارند و می توانند در آینده معمار و غیره شوند. اما به عنوان یک توسعه دهنده موبایل چه چیزی می توانم به دست بیاورم. معمار توسعه موبایل چیزی کاربردی نیست زیرا پروژه های موبایل کوچک هستند و مانند پروژه j2ee به توانایی فنی زیادی نیاز ندارد. آیا باید مسیر شغلی ام را به جاوا یا j2ee یا چیزی از موبایل تغییر دهم؟؟ هر توصیه ای قابل تقدیر است.
|
محدوده آینده برای یک توسعه دهنده تلفن همراه
|
213106
|
من کمی در دوراهی هستم: بیایید فرض کنیم من یک عملکرد بسیار کلی و تخصصی آن را به دلایل راحتی دارم. اجازه دهید همچنین فرض کنیم که تابع تخصصی در 90 درصد مواقع استفاده میشود، بنابراین «مورد رایج» است. آیا باید از یک نام تابع کوتاهتر برای حالت عمومی (مانند «do») و یک نام طولانیتر برای ویژه («انجام_کاری_خاص») استفاده کنم یا برعکس (مانند «انجام_کاری_عمومی» و «انجام»)؟ هنگام به کار بردن کلمات لری وال (کارهای ساده را آسان و سخت کنید)، برای مواردی که بیشتر استفاده می شود از فرم کوتاه تری استفاده می کنم. ویرایش: فقط برای اینکه این موضوع کمی واضح تر شود: در این مثال، «do» فقط یک مکان نگهدار برای یک نام کوتاه و توصیفی است. البته می تواند طولانی تر باشد، به عنوان مثال. run_task یا process_file. چیزی که میخواهم بدانم این است که اگر تابعی به نام «run_task_in_specific_way» داشته باشم که بیشتر اوقات استفاده میشود، باید «run_task» نامیده شود (اگرچه مشخصتر است) یا انتزاع کلی. ویرایش 2: برای روشن شدن یک بار دیگر: عملکردهایی که من در مورد آنها صحبت می کنم نه بیش از یک عملکرد را ارائه می دهند و نه باید با یک طراحی مبتنی بر کلاس جایگزین شوند. دلیل آن این است: آنها انتزاعی هستند به همان معنای qsort، به عنوان مثال. گرفتن قابلیت فراخوانی از کاربران برای انجام یک عمل خاص. پیچیدن آنها در یک کلاس کمکی چندان منطقی نیست.
|
نام توابع کوتاه برای تابع یا مفهوم کلی که اغلب استفاده می شود
|
176107
|
ما در حال حاضر در حال بررسی مجدد فن آوری ها و چارچوب ها هستیم تا با پروژه های ساده مبتنی بر RMS CRUD چابک تر شویم. به طور خلاصه، چیزهای کوتاه مدت مانند این در حال حاضر ما یک افزونه سفارشی در بالای SmartGWT داریم اما پس از مدتی ثابت شد که به اندازه کافی انعطاف پذیر نیست. من همچنین شخصا از فرآیند کامپایل java-js و کل پایگاه کد GWT بیزارم. نه تنها طراحی زشت است، بلکه برخی از چیزهای js سطح پایین را بسیار پیچیده می کند، اگر کاملاً غیرممکن نباشد. بنابراین چیزی که من به دنبال آن هستم این است: * نزدیکترین به **web** تا حد امکان، مانند JSF یا احتمالا Tapestry، بسیار مهم است که بتوانیم low را بدست آوریم و در صورت لزوم چارچوبی را ببافیم. بیشتر از آنچه فکر می کردیم اتفاق می افتد. * قابلیت شبکه داده - Ext.js & PrimeFaces خیلی خوب به نظر می رسند، Vaadin هم همینطور. * ژنراتورهای db-schema (اختیاری، بدون توجه به اینکه از چه طریقی) اگر فقط برای من بود، احتمالاً به Ext.js + راه حل جاوا مبتنی بر استراحت سفارشی، احتمالاً از طرح پایگاه داده تولید شده است (هنوز در مورد ابزار دقیق مطمئن نیستم). ). من فقط با vanilla Ext.js، vanilla GWT و JSF 2.0 / Seam تجربه دارم، بنابراین قضاوت یا حتی پیشنهاد چارچوب های دیگر برای من سخت است. **تجربه شما چیست؟** **نقاط منفی با آن چه بوده است؟**
|
سیستم مدیریت رکورد جاوا وب فریمورک
|
153634
|
من فقط می خواستم نظر شما را در مورد موقعیتی که گاهی پیش می آید و نمی دانم زیباترین راه حل آن است، بپرسم. ماژول A داریم که یک ورودی از پایگاه داده را می خواند و درخواستی را به ماژول B ارسال می کند که فقط حاوی اطلاعات مدول ورودی B برای انجام وظیفه است (برای حفظ مدولار بودن، فقط اطلاعات مورد نیاز را به آن می دهم - > ماژول B هیچ ارتباطی با بقیه اطلاعات ورودی DB خوانده شده ندارد. اکنون پس از اتمام کار، ماژول B باید به ماژول C در صورت موفقیت یا شکست پاسخ دهد. برای انجام این ماژول B با اطلاعاتی که از ماژول A دریافت کرده و متغیرهایی به معنی موفقیت یا شکست پاسخ می دهد. اکنون مشکل پیش میآید: ماژول C باید دوباره آن ورودی را پیدا کند، اما اطلاعاتی که از ماژول B به دست آورده است برای یافتن دوباره همان ورودی بهطور منحصربهفرد کافی نیست. من فکر نمیکنم که ماژول A که اطلاعات بیشتری به ماژول B بدهد که برای انجام وظیفهاش نیازی ندارد، اما میتواند آنها را به ماژول C برگرداند، تمرین خوبی باشد زیرا این به معنای دادن برخی اطلاعات ماژول است. واقعا نیاز نیست نظر شما چیست؟
|
آیا این تمرین بد است که یک ماژول حاوی اطلاعاتی بیشتر از نیازش باشد؟
|
153637
|
همه زبان هایی که من می شناسم چیزی شبیه این را اجرا می کنند: i = 0 در حالی که i < 100000000 i += 1 .. و می توانید ببینید که اجرای آن زمان قابل توجهی می برد. چرا زبان ها این کار را می کنند؟ تنها تاثیری که این کد خواهد داشت، صرف زمان است. ویرایش: منظور من در داخل تابعی است که تابع main(){ useless() } functionless(){ i = 0 در حالی که i < 100000000 i += 1 } نامیده می شود.
|
چرا توابع بدون اثر اجرا می شوند؟
|
71481
|
من فقط به برنامه نویسی جفتی فکر می کردم و یک فکر به ذهنم خطور کرد که مطمئناً در یک زمان دو کدنویس به توافق نمی رسند و به نوعی تبدیل به یک بحث طولانی (شاید داغ) در مورد پیاده سازی یک پارادایم یا الگوریتم و غیره می شود. من انتظار دارم که اینها ممکن است جنگهای مذهبی بر سر مسائل باشد؟ آیا این اتفاق می افتد؟ آیا هرگز «برنامهریزی جفت» نداشتهاید، آیا این چیزی است که اتفاق میافتد؟ آیا فرآیندهایی برای توقف بحث های طولانی وجود دارد؟
|
آیا برنامه نویسی زوجی هرگز به بحث طولانی و غیرمولد تبدیل می شود؟
|
187378
|
من در تلاش برای درک _الگوی استراتژی_ هستم و از خودم میپرسم: آیا کلاس زمینه باید وجود داشته باشد یا میتوانم آن را بدون به خطر انداختن هدف الگو کنار بگذارم؟ من تحت این تصور بودم که به نوعی سوئیچ برای خواندن انواع مختلف فایل ها نیاز دارم اما نمی خواستم فقط چیزی را هک کنم و بعداً با refactoring سر و کار داشته باشم (البته، البته همیشه این اتفاق می افتد که کد را می توان مجدداً فاکتور کرد، اما ایده این بود: سعی کنید از قبل در طراحی تا حد امکان هوشمند باشید...):  تصویر گرفته شده از ویکی مدیا آیا مشتری می تواند مستقیماً به رابط Strategy واگذار کنید یا چیزی وجود دارد که من متوجه نشدم در مورد کلاس زمینه؟ Interface Reader { // خواندن اطلاعات از فایل و پر کردن فیلد لیست داده Client readFile(); } کلاس ExcelReader پیاده سازی Reader{ /* */ } class PdfReader پیاده سازی Reader{ /* */} class Client{ // انتخاب استراتژیک Reader r; // فیلد لیست داده List<Data> data; // Client Constructor public Client(){ if(<پرونده به .xls ختم می شود>) r = new ExcelReader(); else r = new PdfReader(); r.readFile(); } } بنابراین، در تصویر بالا کلاس زمینه وجود ندارد. آیا کد به الگوی استراتژی پایبند است؟
|
کلاس زمینه در الگوی استراتژی
|
161881
|
وقتی به نمونه هایی از تعاریف انجام شده در منابع مختلف نگاه می کنیم، آنها معمولاً شامل نکاتی مانند * کد تکمیل شده * تست های واحد اجرا شده * کد بررسی شده یا جفت شده * کد بررسی شده * اسناد به روز شده * ... در تیم ما، ما یک لیست مشابه داریم. اما هیچ کس هرگز به آن نگاه نمی کند زیرا این نکات آنقدر آشکار به نظر می رسند که به ذهن کسی نمی رسد که از هیچ یک از این مراحل بگذرد. بنابراین ما فکر میکردیم که آیا این ابزار عمدتاً برای تیمهایی است که به یک فرآیند چابک منتقل میشوند و آیا نباید فقط از شر آن خلاص شویم. از سوی دیگر، بسیاری از ادبیات ادعا میکنند که همه تیمهای با عملکرد بالا، تعریف قوی از انجام شده دارند. این نوع اشاره به این دارد که ما ممکن است فرصتی را برای بهبود در اینجا از دست بدهیم. بنابراین نمونه هایی از تعاریف قوی از انجام شده از یک تیم بالغ چیست؟ آنها معمولاً شامل چه نوع نکاتی می شوند؟
|
یک تعریف خوب انجام شده برای یک تیم بالغ چگونه به نظر می رسد؟
|
153632
|
من می توانم بخشی از مشکلاتی را که هنگام نوشتن یک برنامه همزمان با اندازه متوسط با حافظه مشترک نشان داده می شود فهرست کنم: * دانه بندی قفل * انتخاب همگام سازی اولیه * تعداد رشته ها * روش تجزیه به رشته ها (موازی داده ها؛ موازی کاری؛ نحوه نخ ها) سازماندهی شده اند و غیره) مشکلات مشابه دیگر چیست؟
|
مشکلات معمول در برنامه نویسی همزمان و تنظیم برنامه های همزمان (مدل حافظه مشترک) چیست؟
|
234604
|
من قصد دارم از یک _description_ زبانی-آگنوستیک از مونادها مانند این استفاده کنم، ابتدا مونوئیدها را توصیف می کنم: > **monoid** (تقریباً) مجموعه ای از توابع است که یک نوع را به عنوان پارامتر > می گیرند و همان نوع را برمی گرداند. > > یک **monad** (تقریباً) مجموعه ای از توابع است که نوع _wrapper_ را به عنوان پارامتر > می گیرند و همان نوع wrapper را برمی گرداند. _توجه داشته باشید اینها توصیف هستند نه تعریف. به راحتی به این توصیف حمله کنید!_ بنابراین در یک زبان OO، یک موناد اجازه ترکیبات عملیاتی مانند: > `Flier<Duck> m = new Flier<Duck>(duck).takeOff().flyAround().land()` را می دهد. توجه داشته باشید که monad به جای کلاس موجود، معنای آن عملیات را تعریف و کنترل می کند. به طور سنتی، در یک زبان OO از یک سلسله مراتب کلاس و وراثت برای ارائه آن معناشناسی استفاده میکنیم. بنابراین ما یک کلاس «Bird» با متدهای «takeOff()»، «flyAround()» و «land()» خواهیم داشت و Duck آن ها را به ارث می برد. اما پس از آن با پرندگان بدون پرواز دچار مشکل می شویم، زیرا «penguin.takeOff()» با شکست مواجه می شود. ما باید به پرتاب و هندلینگ استثنایی متوسل شویم. همچنین، هنگامی که می گوییم پنگوئن یک «پرنده» است، با مشکلات ارثی چندگانه مواجه می شویم، برای مثال اگر سلسله مراتبی از «شناگر» نیز داشته باشیم. اساساً ما سعی میکنیم کلاسها را در دستهها قرار دهیم (با پوزش از بچههای تئوری دسته)، و معناشناسی را بر اساس دستهبندی تعریف کنیم تا در کلاسهای فردی. اما به نظر می رسد مونادها مکانیسم بسیار واضح تری برای انجام این کار نسبت به سلسله مراتب هستند. بنابراین در این مورد، ما یک Flier<T> مانند مثال بالا خواهیم داشت: > `Flier<Duck> m = new Flier<Duck>(duck).takeOff().flyAround().land() ... و ما هرگز یک Flier<Penguin> را نمونه سازی نمی کنیم. ما حتی میتوانیم از تایپ استاتیک برای جلوگیری از این اتفاق استفاده کنیم، شاید با یک رابط نشانگر. یا قابلیت زمان اجرا بررسی برای نجات. اما در واقع، یک برنامه نویس هرگز نباید پنگوئن را در Flier قرار دهد، به همان معنا که هرگز نباید بر صفر تقسیم کند. همچنین، به طور کلی کاربرد بیشتری دارد. یک هواپیمای مسافرتی نباید پرنده باشد. برای مثال «Flier<Pterodactyl>»، یا «Flier<Squirrel>»، بدون تغییر معنایی آن انواع منفرد. هنگامی که ما معناشناسی را بر اساس توابع قابل ترکیب در یک ظرف طبقه بندی می کنیم - به جای سلسله مراتب نوع - مشکلات قدیمی با کلاس هایی را حل می کنیم که نوعی انجام دهید، نوعی انجام نکنید در یک سلسله مراتب خاص قرار می گیرند. همچنین به راحتی و به وضوح چندین معناشناسی را برای یک کلاس، مانند «Flier<Duck>» و همچنین «Swimmer<Duck>» اجازه میدهد. به نظر می رسد که ما با طبقه بندی رفتار با سلسله مراتب طبقاتی با عدم تطابق امپدانس دست و پنجه نرم کرده ایم. Monads آن را به زیبایی اداره می کند. بنابراین سؤال من این است که به همان ترتیبی که ما ترکیب را بر ارث ترجیح دادیم، آیا ترجیح دادن موناد بر ارث نیز منطقی است؟ (BTW من مطمئن نبودم که این باید اینجا باشد یا در Comp Sci، اما این بیشتر شبیه یک مشکل مدل سازی عملی به نظر می رسد. اما شاید در آنجا بهتر باشد.)
|
آیا مونادها جایگزین مناسبی (شاید ارجح) برای سلسله مراتب ارثی هستند؟
|
170131
|
وقتی صحبت از دسترسی به پایگاه داده OO به میان می آید، دو رویکرد متداول را مشاهده می کنید - اولی ارائه یک کلاس (مثلاً مشتری) با متدهایی مانند Retrieve()، Update()، Delete() و غیره. دیگری نگه داشتن کلاس مشتری نسبتاً سبک وزن است (در اصل فقط ویژگی ها) و دسترسی به پایگاه داده را در جای دیگری انجام می دهد، به عنوان مثال. با استفاده از یک مخزن این انتخاب از رویکردها فقط برای دسترسی به پایگاه داده اعمال نمی شود، بلکه می تواند در بسیاری از سناریوهای OOD مختلف ظاهر شود. بنابراین فکر میکردم که آیا یک راه بر دیگری ارجحیت دارد (اگرچه فکر میکنم پاسخ «بستگی دارد» باشد)! یکی دیگر از برنامهنویسان تیم ما استدلال میکند که برای اینکه کلاس واقعاً OO باشد، باید خود شامل باشد، یعنی تمام روشهای لازم برای دستکاری و تعامل با آن شی را ارائه دهد. من شخصاً رویکرد مخزن را ترجیح میدهم - من دوست ندارم کلاس Customer را با این همه عملکرد متورم کنم، و احساس میکنم که باعث میشود کد پاکتر آن را در جای دیگری داشته باشد، اما نمیتوانم فکر نکنم به طور جدی مفاهیم اصلی OO را نقض میکنم! و در مورد مفاهیم حافظه چطور؟ اگر هزاران شیء مشتری را بازیابی کنم، فرض میکنم آنهایی که روشهای دسترسی به داده را دارند، حافظه بسیار بیشتری نسبت به اشیاء دارای ویژگی اشغال میکنند؟
|
رفتار شی یا کلاس جداگانه؟
|
143533
|
«خودکارسازی یک مورد استفاده» به چه معناست و ابزارهایی که خودکار میکنند چگونه به آن کمک میکنند؟ آنچه اتوماسیون را به خوبی انجام می دهد و آیا برای توسعه وب اهمیت دارد.
|
«اتوماتیک کردن یک مورد استفاده» به چه معناست و ابزارهای انجام آن چیست؟
|
74165
|
من می خواهم زبان سی شارپ را یاد بگیرم و می خواستم بدانم آیا دانش قبلی C++ یادگیری را آسان تر می کند؟ من پیشینه بزرگی در جاوا دارم و در حال حاضر در حال برنامه نویسی در C++ (و به همین دلیل دائماً در حال بهبود هستم). آیا دانش در مورد نحو و ساختار C++ به من کمک می کند تا C# را سریعتر درک کنم یا C# بیشتر شبیه جاوا است؟
|
آیا یادگیری سی شارپ وقتی از قبل C++ را میدانید آسان است؟
|
211615
|
من باید یک Sql SELECT * FROM را از PHP بسازم، که اکنون حدود 10000 رکورد را برمی گرداند، که در یک آرایه قرار می دهم و دوباره در یک صفحه برای نمایش نتایج در جدول استفاده می کنم. من باید همه آن عناصر را نیز در یک فیلد ورودی مخفی داشته باشم، تا از طریق API به یک سرویس پیام کوتاه برای ارسال پیامک <input type=hidden id=destinatariSMS name=destinatariSMS value=<?php echo htmlentities متصل شوم. (serialize($destinatariSMS) ?> /> بدیهی است که با 10k عنصر بارگذاری صفحه حدود 10-15 ثانیه است (در یک ثانیه). VPS با 2 گیگابایت رم). من نگران هستم زیرا در حدود دو ماه عنصر 12-13k خواهد بود، حدود 1k عنصر در ماه. من نمی توانم عناصر را صفحه بندی کنم زیرا به همه در آن ورودی نیاز دارم... به نظر شما بهترین روش برای نابودی VPS یا مرورگر چیست؟ خیلی ممنون
|
بهترین تمرین برای SELECT * FROM SQL در PHP چیست؟
|
250540
|
من بعد از چند سال کار در برنامه نویسی کاربردی، در نقش جاوا کار می کنم. شرکت ما توسط گوگل خریداری شد و من پس از خرید نقش جاوا را گرفتم. با بازگشت به جاوا به عنوان یک توسعه دهنده چند زبانه، من در حال تولید گیرندهها برای اشیاء تغییرناپذیر هستم و میبینم که این یک هوگواش کامل است. آیا دلایلی وجود دارد که کنوانسیون getField باید اینقدر پربار استفاده شود؟ به نظر من در این مرحله تقریباً وحشتناک به نظر می رسد که بسیاری از کتابخانه ها انتظار دارند که روش های دریافت کننده عمومی با عملکرد خود کار کنند، زمانی که صرفاً عمومی کردن و نهایی کردن یک فیلد همان تأثیری را دارد که فقط یک دریافت کننده در یک فیلد قابل تغییر عمومی ایجاد می کند. چرا رها کردن ستترها و افشای میدان نهایی بیشتر یک روش معمول نیست؟ ویرایش: من فکر نمیکنم که این واقعاً انجمن درستی باشد، زیرا فکر میکنم این یک نقطه بحث است تا پاسخی پس از ارزیابی دیدگاهها.
|
چرا فقط از دریافت کننده ها بر خلاف علامت گذاری نهایی چیزها استفاده می کنیم؟
|
220372
|
من پروژه پایان نامه خود را در GNU Octave می نویسم. پروژه من اساساً شامل یک دسته فایل .m است که در اکتاو نوشته شده اند. من همچنین از یک کتابخانه مشترک اختصاصی (و منتشر نشده) استفاده می کنم که توسط سرپرست من ایجاد شده است. برای اینکه بتوانم به کتابخانه دسترسی داشته باشم، یک بسته بندی فایل OCT (پسوند پویا برای Octave) نوشته ام. سوال من این است: آیا من اجازه دارم فایل های .m خود را که هم به داخلی های Octave و هم به کتابخانه اختصاصی وابسته است، توزیع کنم؟ من قصد ندارم هیچ گونه وابستگی و فایل های wrapper، فقط فایل های .m را توزیع کنم. آیا توزیع اینها غیرقانونی است (من بدم نمی آید که آنها را تحت یک مجوز خاص منتشر کنم) اگر به یک نرم افزار اختصاصی برای عملکرد کامل وابسته باشند؟ حتی اگر این فقط برای مستند کردن آزمایشات من باشد؟ من قبلاً در انجمن های Octave سؤال کرده ام، اما آنها بیش از حد پرشور و تهاجمی بودند و هیچ استدلال مفیدی ارائه نکردند. من دوست دارم حقایق را بشنوم نه ایدئولوژیکی. PS: میدانم که میتوانم از MEX استفاده کنم، که تنها وسیله ارتباطی صریحاً مجاز با کتابخانههای اختصاصی در Octave است. با این حال، به دلایل فنی امکان استفاده از MEX در مورد من وجود ندارد.
|
آیا می توانم اسکریپتی را منتشر کنم که به کتابخانه های اختصاصی و GPL'd برای اجرا بستگی دارد؟
|
164936
|
یک کارفرمای احتمالی به من گفت که آنها تصمیمی در سطح شرکت گرفتند که فقط پروژه های برون سپاری را انجام دهند. من نمی دانم چرا آنها چنین تصمیمی گرفتند و مردی که با او صحبت کردم توضیح بیشتری نداد. وی در ادامه تنها گفت که قصد آنها ساخت اجزای نرم افزاری است. از آنجایی که آنها بسیار سریع رشد می کنند و به حدود 300 کارمند رسیده اند، آیا حداقل نباید امکان داشتن پروژه ای از خود را داشته باشند؟ همه شرکتهای دیگری که با آنها تماس داشتهام حداقل برای داشتن یکی در آینده آماده بودند. من با چند نفر از کارمندان آنها صحبت کردم و برخی به طور موازی روی بیش از 2 پروژه برون سپاری کار می کنند (تقسیم زمان چیزی حدود 4 + 4 ساعت در روز). به نظر میرسید که پروژههای زیادی با یک دوره چند ماهه، شاید نیمسالی میآیند و میروند. چرا یک شرکت ترجیح می دهد فقط خدمات برون سپاری مانند آن را ارائه دهد؟ نگه داشتن صدها نفر در پروژه های برون سپاری شده با نرخ گردش مالی به ظاهر بالا چگونه کار می کند؟
|
چرا پروژه ها را به عنوان یک شرکت به طور انحصاری برون سپاری می کنیم؟
|
151229
|
من فقط 13 سال دارم اما واقعاً به CS علاقه مند هستم و اگر واقعاً بتوانم آن را انجام دهم واقعاً دوست دارم. من کتاب های سی پلاس پلاس و سی شارپ خوندم ولی همه یکی هستن!! همه آنها می گویند بسیار خوب، پس از آنجایی که شما هیچ دانش قبلی در این زمینه ندارید، یک قطعه بنویسید که این کار را انجام می دهد و سپس یک رابط کاربری گرافیکی ایجاد کنید و سپس آن را در Priafdhsu hfad بیندازید، سپس برنامه را اضافه کنید و سپس کامپایلر خود را برای انجام آن برنامه ریزی کنید. بعضی چیزها. واقعا داره آزار دهنده میشه من تقریباً 40 دلار (از طریق Paypal) روی کتابهای الکترونیکی پرداختهام که ظاهراً به مردم آموزش میدادند بدون دانش قبلی برنامهنویسی کنند. همه آنها از من انتظار دارند که از قبل این زبان را بدانم. آیا چیزی وجود دارد که من از دست بدهم یا فکر می کنم با خاصیت CS متولد شده باشم؟ بسیار ممنون می شوم اگر کسی بتواند این را برای من توضیح دهد یا احتمالاً مرا به یک آموزش تئوری برنامه نویسی که از زیر زمین صفر شروع می شود ارجاع دهد زیرا من اصلاً دانش CS را دارم.
|
من در یادگیری مشکل دارم
|
58629
|
من به جایی رسیده ام که از جمع آوری الزامات متنفرم. مشتریان به نفع خود بیش از حد مبهم هستند. در یک محیط چابک، جایی که میتوانیم یک قطعه کار را تا پایان به مشتری نشان دهیم، خیلی بد نیست زیرا میتوانیم اصلاحات/بهروزرسانیهای کوچکی را در عملکرد انجام دهیم. در یک نوع آبشار در محیط (الزامات اول، محصول تقریبا کامل بعدی) ممکن است همه چیز زشت شود. این نوع محیط باعث شده است که دائماً الزامات را زیر سوال ببرم. E.G. مشتری می خواهد به طور خودکار ورودی را به عدد 1 تبدیل کند (اشاره به تعداد در یک سفارش). اما چیزی که آنها در مورد آن فکر نمی کنند این است که ورودی می تواند یک نوع ساده باشد. یک x در یک جعبه متن می تواند یک ووپ باشد، نه من 1 مورد از آن محصولات خمیر دندان را می خواهم. اما، چیزهای زیادی در هوا با الزامات وجود دارد که میتوانم ساعتها بایستم و تصحیح کنم و آنچه را که آنها میخواهند در هم بشکنم. این فقط سالم نیست وقتی برای یک شرکت کار میکردم، میتوانم سعی کنم فرهنگ را طوری تنظیم کنم که با مدل چابکی که به ما کمک میکند (شغل کوچک، بالاتر از سطح دستمزد من) متناسب باشد. یا جزئیات زشت را زیر فرش جارو کنید و به بهترین ها امیدوار باشید. شاید مشتری من سعی دارد خیلی به کد نزدیک شود؟ چگونه می توان با مشکل فکر کردن برای مشتری برخورد کرد بدون اینکه او را با سوالات زیاد عصبانی کند؟
|
آیا یک برنامه نویس باید برای مشتری فکر کند؟
|
77436
|
این صفحه http://golang.org/doc/go_faq.html می نویسد: > اگرچه Go دارای انواع ایستا است، اما زبان تلاش می کند تا انواع را سبک تر از زبان های معمولی OO احساس کند. مانند C#) یا با تایپ آزاد (مانند جاوا اسکریپت) یا اختیاری (مانند گزینه سخت در Vb.Net)
|
آیا Google's Go یک زبان امن برای نوع است؟
|
181202
|
من فقط مجبور شدم یک ORM را تغییر دهم و این یک کار نسبتاً دلهره آور بود، زیرا منطق پرس و جو در همه جا نشت می کرد. اگر من مجبور بودم یک برنامه جدید توسعه دهم، ترجیح شخصی من این است که تمام منطق پرس و جو (با استفاده از یک ORM) را برای محافظت در آینده برای تغییر محصور کنم. الگوی مخزن برای کدنویسی و نگهداری بسیار مشکل است، بنابراین می خواستم بدانم آیا الگوهای دیگری برای حل مشکل وجود دارد؟ من میتوانم پستهایی در مورد اضافه نکردن پیچیدگی اضافی قبل از اینکه واقعاً مورد نیاز باشد، چابک بودن و غیره را پیشبینی کنم، اما من فقط به الگوهای موجود علاقه دارم که یک مشکل مشابه را به روشی سادهتر حل کنند. اولین فکر من این بود که یک مخزن نوع عمومی داشته باشم، که در صورت نیاز، روشهایی را به کلاسهای مخزن نوع خاصی از طریق روشهای توسعه اضافه میکنم، اما روشهای استاتیک تست واحد بسیار دردناک است. IE: public static class PersonExtensions { public static IEnumerable<Person> GetRetiredPeople(this IRepository<Person> personRep) { // logic } }
|
جایگزینی برای الگوی مخزن برای کپسوله کردن منطق ORM؟
|
155173
|
من فقط باید ببینم چه چیزی در زمان واقعی در برخی از متغیرها و ساختار مورد استفاده توسط برنامه ای که به زبان C نوشته شده است ذخیره می شود.
|
ابزاری برای تجسم مقادیر از متغیرها در حین اجرای یک برنامه در C
|
171024
|
این ایده ای است که در چند جا شنیده ام. برخی کم و بیش تصدیق می کنند که وقتی تلاش برای حل یک مشکل صرفاً در SQL از سطح معینی از پیچیدگی فراتر رفت، در واقع باید آن را در کد مدیریت کنید. منطق پشت این ایده این است که در اکثر موارد، موتور پایگاه داده در یافتن کارآمدترین راه برای تکمیل کار شما بهتر از آنچه در کد می توانید انجام می دهد، کار می کند. به خصوص وقتی صحبت از مواردی مانند مشروط کردن نتایج به عملیات انجام شده بر روی داده ها باشد. مسلماً با موتورهای مدرن که به طور موثر JIT'ing + cache کردن نسخه کامپایل شده پرس و جو شما، در ظاهر منطقی است. سوال این است که آیا استفاده از موتور پایگاه داده به این روش ذاتاً عملکرد بدی در طراحی است یا نه (و چرا). وقتی تمام منطق در داخل پایگاه داده وجود داشته باشد و شما فقط از طریق یک ORM به آن ضربه بزنید، خطوط بیشتر محو می شوند.
|
هرگز کاری را که می توانید کاری کنید که سرور SQL برای شما خوب انجام دهد را در کد انجام ندهید - آیا این دستور طراحی بد است؟
|
164939
|
من زمان زیادی را برای ایجاد قالب های وردپرس سرمایه گذاری کرده ام. من میخواهم ترکیبی از این قالبها را به همراه سبکهای مختلف و صفحات اول فانتزی بهعنوان «تمهای ممتاز وردپرس» منتشر کنم. آنچه من باید بدانم این است که Premium به چه معناست؟ انتظار مردم از یک تم GPL در مقابل یک تم ممتاز چیست؟ آیا ویژگی هایی وجود دارد که به عنوان ممتاز در نظر گرفته شوند؟ آیا ویژگیهایی وجود دارند که مورد تقاضا هستند اما «استثنایی» در نظر گرفته میشوند، یعنی بخشی از هر موضوع ممتاز نیست؟ چگونه می توانم تفاوت را تشخیص دهم؟ من پاسخهای سادهای شنیدهام که میگویند هر تمی که پول درآورد، ممتاز است، اما منظورم این است که بپرسم چه چیزی به یک تم برجسته میدهد، آن کیفیت است. چرا ارزشش بیشتره؟ من از نظر فنی قادر به انجام بسیاری از کارها هستم، اما به عنوان یک توسعهدهنده تنها با خانوادهای برای تغذیه، نمیتوانم زمان صرف ویژگیهایی کنم که هیچکس به آنها اهمیت نمیدهد. من باید سعی کنم چیزهایی را که مردم می خواهند جدا کنم. این برای من غذا و اجاره جدی است. چگونه می توانم این نوع اطلاعات را دریافت کنم تا بتوانم پروژه خود را موفق کنم؟
|
تمهای «رایگان» و «پرمیوم» بر اساس چه ویژگیها و کیفیتهایی متمایز میشوند
|
158981
|
ما در حال ساخت یک برنامه تجاری (به بیان دقیق تر، یک سیستم مدیریت آزمایشگاهی) هستیم که عمدتاً فقط برای استفاده داخلی شرکت است. برای اینکه کاربران راحت تر بتوانند مواردی را که روی آنها کار می کنند پیدا کنند، ما لیستی از موارد پر استفاده را پیاده سازی می کنیم. ما کمی بحث داشتیم که کدام روش بهتر است اجرا شود: نمایش جدیدترین در مقابل نمایش بیشترین استفاده. ** استدلال های من در مورد جدیدترین ** * پیاده سازی کمی آسان تر است. من فکر می کنم این ارزش ذکر است زیرا ما با برنامه تجاری روبرو هستیم که به صورت یک نسخه فروخته می شود، بنابراین ممکن است مستقیماً بر قیمت برنامه تأثیر بگذارد. همچنین پیاده سازی ساده تر به معنای کد کمتر است و ممکن است بر روی کد نگهداری تأثیر بگذارد. * استدلال متقابل: تفاوت در دشواری پیاده سازی در این مورد بسیار کم است * برای کاربران آسان تر است که حدس بزنند چه چیزی در این لیست پیدا می کنند تا بدانند آیا اصلاً ارزش دیدن لیست را دارد یا خیر. * مواردی که دیروز نسبی بودند و زیاد مورد استفاده قرار می گرفتند ممکن است امروز مرتبط نباشند و در لیست موارد اخیر به سرعت ناپدید می شوند. ** استدلال های من در مورد بیشترین استفاده** * در واقع نمایش یک نسخه ترکیبی از اخیراً استفاده شده و پراستفاده ترین با ترکیب آخرین تاریخ دسترسی و تعدادی دسترسی چیزی شبیه به این «(امروز - آخرین دسترسی) * number_of_access بسیار آسان است. * استدلال متقابل: این نیاز به تنظیم دقیق دارد.
|
جدیدترین در مقابل بیشترین استفاده
|
53070
|
من یک پروژه MVC2 دارم، سوال من این است: آیا باید به MVC3 مهاجرت کنم؟ چرا؟ من نظر برخی را می خواهم که قبلا مهاجرت کرده اند، یا حداقل از MVC3 و MVC2 استفاده کرده اند. قبلاً خوانده شده http://weblogs.asp.net/scottgu/archive/2011/01/13/announcing- release-of-asp-net-mvc-3-iis-express-sql-ce-4-web-farm- Framework-orchard- webmatrix.aspx و من قبلاً در مورد ابزار توصیف شده برای مهاجرت می دانم: http://blogs.msdn.com/b/marcinon/archive/2011/01/13/mvc-3-project-upgrade- tool.aspx آنچه من واقعاً قدردانی می کنم بینش ارزشمند شماست. با احترام
|
آیا باید به MVC3 مهاجرت کنم؟
|
191701
|
یادم میآید VB4 را یاد گرفتم و دکمهای را روی یک فرم کشیدم، روی آن دکمه دوبار کلیک کردم و کد را در کنترلکننده رویدادی که بهتازگی بهطور جادویی با آن متبرک شده بودم، تایپ کردم. من که از QBASIC آمدم، با V در VB هیجان زده شدم، طراح بصری به معنای واقعی کلمه بهترین چیز از زمان برش نان بود. البته میتوانستید همه این کارها را به صورت برنامهریزی انجام دهید، اما جادوی V آنقدر جذاب بود که نمیتوانستید آن دکمه را بکشید. ما تشویق شدیم که این مسیر را طی کنیم. اما چند سال پیش شروع به یادگیری در مورد C# و فریم ورک دات نت کردم و مجذوب این شدم که همه چیزهایی که فکر میکردم میدانم از پنجره بیرون آمده بود. چیزهای _magic_ زیادی در VB6 در حال انجام است که به طور کامل در .net پرده برداری شده است: برای مثال سازنده ها و روش InitializeComponents را در نظر بگیرید. در حالت دوم، تمام نمونههای کنترلی را که از جعبه ابزار کشیدهاید، همه رویدادهایی که ثبت کردهاید و ویژگیهایی که در طراح تنظیم کردهاید، پیدا میکنید. و این خوب است ... حدس می زنم. فقط، احساس میکنم که «مالک» آنچه اتفاق میافتد نیستم، این کدی که فقط میتوانم از طریق طراح آن را تغییر دهم، من را آزار میدهد. هر بار که دکمهای را کپی میکنید که میگوید Ok از یک فرم به فرم دیگر (گاهی اوقات همراه با برادرش Cancel)، در واقع کد را کپی میکنید، و این یک _sin_ است، اینطور نیست؟ پاپ می گوید خشک کن، خودت را تکرار نکن. ادیان و مکاتب فکری به کنار، با تمام عینی بودن، آیا نباید به جای آن، فرم ها را از فرم های پایه استخراج کنیم و دکمه «OK» (و همه دوستانش) را روی شکل پایه قرار دهیم؟ چیزی شبیه FormBase که از آن DialogFormBase مشتق می شود. همه کلاس ها در کمترین زمان ایجاد می شوند ... با تایپ کد. دکمهها بسته به نحوه نمونهسازی کلاس ایجاد میشوند (یعنی آرگومان enum سازنده تعیین میکند که کدام دکمهها باید ایجاد شوند)، کنترلها درون آرایشی از پانلهای تقسیم شده و پانلهای طرحبندی جریان قرار میگیرند و به شکل «محتوا» تزریق میشوند. در پنل محتوای اصلی قرار می گیرد. آیا این کاری نیست که ASP.net با صفحات اصلی و متغیرهای محتوا انجام می دهد؟ زمانی که به یک «صفحه اصلی» جدید نیاز دارم، فرمی را استخراج میکنم، اما این «صفحه اصلی» جدید همچنان از یک کلاس فرم پایه مشتق میشود تا تصاویر در کل برنامه سازگار باشند. برای من، استفاده مجدد از کد بسیار بیشتر از هر چیز دیگری است که تا به حال با طراح در WinForms انجام دادهام، و حتی سخت هم نبود، و کد با روش 200 خطی که من کنترلی روی آن ندارم، به هم ریخته نیست، میتوانم نظرات را در جایی که دوست دارم قرار دهید، آنها توسط یک طراح بازنویسی نمی شوند. من حدس میزنم این فقط یک موضوع الگوها و معماری است، چیزی که من را به این پیوند رساند: بهترین طراحی برای فرمهای ویندوز که عملکردهای مشترکی دارند، جایی که متوجه شدم دقیقاً در آن هستم، به جز ** پاسخ در آنجا، دقیقاً همان چیزی را نشان میدهد که من این کار را انجام می دهم، اما به دلیل ملاحظات طراح، در برابر وراثت فرم توصیه می کنم. این بخشی است که من نمی فهمم **. به دلیل ملاحظات ساختار کد، به خصوص در رابطه با فرم و وراثت کنترل، که دلیلی برای اجتناب از آن نمی بینم به جز _خوب طراح را خراب می کند، ترجیح می دهم _علیه_ استفاده از طراح را توصیه کنم. همه ما نمی توانیم فقط تنبل باشیم، پس من چه بخشی را از دست داده ام؟
|
چرا باید از وراثت فرم اجتناب شود؟
|
168636
|
من یک پروژه بزرگ جاوا دارم و از maven برای چرخه ساختمان استفاده می کنیم. این یک پروژه به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد - در پروژه های دیگر، در برنامه های مختلف، که برخی از آنها در آن موجود است و برخی دیگر در جای دیگر... صادقانه بگویم، کمی آشفته است (بیت های مختلفی در زمان های مختلف برای موارد خاص اضافه می شوند. اهداف)، و من می خواهم آن را کمی تمیز کنم. همچنین، به طور کامل تست نشده است (بسیاری از بیتها بدون تست واحد و ادغام مناسب اضافه شدهاند)، و برخی از تستها وجود دارند که زمان زیادی طول میکشد تا اجرا شوند یا در واقع موفق نمیشوند... (اوه-اوه) - بنابراین تست ها در چرخه ساخت maven خاموش می شوند (دوباره، اوه-اوه). من به تفکیک این پروژه بزرگ به پروژه های خاص کوچکتر فکر می کنم، به طوری که پروژه فرعی «نهایی» (یا چندین پروژه فرعی) پروژه های فرعی مختلفی را که نیاز دارد انتخاب کند. فکر من به شرح زیر است: * اگر پروژه بزرگ را به پروژه های فرعی مختلف جدا کنم، این امر مشخص می کند که مسئولیت هر پروژه چیست. * با تفکیک به پروژههای فرعی، سپس میتوانم آزمایش هر پروژه فرعی را به صورت جداگانه پاک کنم و آزمایش آن پروژه فرعی را در چرخه ساخت maven روشن کنم. من کمی نگران این هستم که چه تاثیری ممکن است بر زمان ساخت داشته باشد. * آیا تحمیل ساختار بر روی پروژه بزرگ (به عنوان مثال در پروژه های فرعی کوچکتر) سرعت کامپایلر را کاهش می دهد؟ همچنین، من یک نگرانی جزئی در مورد تأثیر این زمان ویرایش در IDEها دارم (ما عمدتاً از Intellij استفاده می کنیم). به نظر میرسد Intellij هر پروژه را به نوبه خود از طریق درخت وابستگی میسازد - یعنی اگر C به B وابسته به A باشد و من A را تغییر دهم، سعی نمیکند B را بسازد مگر اینکه A کامپایل کند و غیره. مسلماً این سودمند است، اما من متوجه شده ام که اگر - برای مثال، یک رابط کاربری در A را تغییر دهم که به طور گسترده در B و C استفاده می شود، مدتی طول می کشد تا تمام خطاهای آن تغییر برطرف شود... یک سوال دیگر نحوه استفاده از آن است. کلاس های کارخانه برخی از جنبه های پروژه به شیشه های خارجی بستگی دارد. گاهی اوقات (خوشبختانه نه اغلب) اینها به روز می شوند و ما باید مهاجرت کنیم. ما تمایل داریم با استفاده از یک کلاس Factory که به نسخه های صحیح کد خارجی اشاره می کند، این کار را انجام دهیم (بنابراین لازم نیست همه پیاده سازی ها را در پایه کد تغییر دهیم). در حال حاضر همه اینها در پروژه بزرگ است، اما من به این فکر می کنم که با تغییر به پروژه های فرعی، می توانم یک پروژه جدید برای اجرای کد خارجی جدید ایجاد کنم، مطمئن شوم که پروژه فرعی کاملاً کاربردی و آزمایش شده است، و سپس وابستگی ها / کلاس کارخانه را در پروژه کاربر تغییر دهید. با این حال، این امر با استفاده گسترده از رابط ها در سراسر پروژه بزرگ پیچیده تر می شود. به عنوان مثال * پروژه فرعی A - شامل اینترفیس ها * زیر پروژه B - به A برای رابط ها و jar خارجی قدیمی * زیر پروژه C - به B (و بنابراین A و jar خارجی قدیمی) بستگی دارد و شامل یک کلاس Factory است که از پیاده سازی B از رابط ها استفاده می کند اگر من نیاز به تغییر jar خارجی B داشته باشم، می توانم: * پروژه فرعی B_ii ایجاد کنم - دوباره به A بستگی دارد، و اکنون jar خارجی جدید * زمانی که کاملاً کاربردی باشد، می توانم اضافه کنم وابستگی C به B_ii، و تغییر کلاس Factory برای استفاده از پیاده سازی های جدید رابط ها. * وقتی همه اینها کار می کند، می توانم وابستگی C به B اصلی را حذف کنم، و در صورت تمایل، پروژه فرعی B را حذف کنم. * آیا این روش معقولی برای انجام این کار است؟ بنابراین، به طور کلی، سؤالات من این است: * آیا کسی تجربه ای از شکستن پروژه های بزرگ دارد؟ آیا نکات / ترفندهایی وجود دارد که مایل به اشتراک گذاری آن باشید؟ * این چه تاثیری بر زمان توسعه و ساخت شما داشت؟ * چه توصیهای میتوانید برای ساختاردهی چنین شکستی از چنین پروژهای ارائه دهید؟
|
جداسازی پروژه های جاوا
|
153633
|
اخیراً من زیاد در PHP کار کردهام و با تعداد غیرعادی زیادی خطاهای تجزیه مواجه شدهام. میدانم که اینها تقصیر خود من است و نتیجه کدنویسی اولیه شلخته از طرف من است، اما کار به جایی میرسد که زمان بیشتری را برای حل برچسبها صرف میکنم تا توسعه. برای اینکه به بهرهوری من ضربه نزنم، آیا ترفندهایی برای یافتن مشکل در کد وجود دارد؟ چیزی که من واقعاً به دنبال آن هستم، خطی برای قرار دادن کد است که کل تگ معیوب را در خطای تجزیه، یا چیزی مشابه خروجی میدهد. صرفاً برای مرجع، خطای فعلی من خطای تجزیه است: خطای نحوی، } غیرمنتظره در /home/content/80/9480880/html/cache/tpl_prosilver_viewtopic_body.html.php در خط 50 (که به این اشاره دارد): </ dd><dd><?php if ($_poll_option_val['POLL_OPTION_RESULT'] == 0) { echo ((isset($this->_rootref['L_NO_VOTES'])) ? $this->_rootref['L_NO_VOTES'] : ((isset($user-> زبان['NO_VOTES'])) ? $user->lang['NO_VOTES'] : '{ NO_VOTES }')); } else { echo $_poll_option_val['POLL_OPTION_PERCENT']; } ?></dd> </dl> <?php }} if ($this->_rootref['S_DISPLAY_RESULTS']) { ?> <dl> <dt> </dt> <dd class=resultbar ><?php echo ((isset($this->_rootref['L_TOTAL_VOTES'])) ? $this->_rootref['L_TOTAL_VOTES'] : ((isset($user->lang['TOTAL_VOTES'])) ? $user->lang['TOTAL_VOTES'] : '{ TOTAL_VOTES }')); ?> : <?php echo (isset($this->_rootref['TOTAL_VOTES'])) ? $this->_rootref['TOTAL_VOTES'] : ''; ?></dd> </dl> <?php } if ($this->_rootref['S_CAN_VOTE']) { ?> <dl style=border-top: none;> <dt> </ dt> <dd class=resultbar><input type=submit name=update value=<?php echo ((isset($this->_rootref['L_SUBMIT_VOTE'])) ? $this->_rootref['L_SUBMIT_VOTE'] : ((isset($user->lang['SUBMIT_VOTE'])) ? $user->lang ['SUBMIT_VOTE'] : '{ SUBMIT_VOTE }')); -top: none;> <dt> </dt> <dd class=resultbar><a href=<?php echo (isset($this->_rootref['U_VIEW_RESULTS']) ? '])) $this->_rootref['L_VIEW_RESULTS']: ((isset($user->lang['VIEW_RESULTS'])) ? $user->lang['VIEW_RESULTS'] : '{ VIEW_RESULTS }')); ?></a></dd> </dl> <?php } ?> </fieldset></div>
|
استفاده از تجزیه کننده برای یافتن کد معیوب
|
90211
|
اگر برنامهای دارم که از روش کمتر ایمن برای ذخیره گذرواژهها استفاده میکند، مانند SHA-1، چگونه میتوانم به SHA-256 یا SHA-512 تبدیل کنم؟
|
چگونه می توانم روش های رمزگذاری روی رمزهای عبور موجود را تغییر دهم؟
|
158453
|
هم در اینجا در مورد سرریز پشته و هم در Java Effective پیشنهاد شده است که الگوهای طراحی استراتژی باید بدون حالت باشند. در واقع در این کتاب همچنین پیشنهاد میشود که هر هدف استراتژی را تکتنه کنید. مشکلی که من دارم این است که برخی از استراتژیهایی که برای برنامهام پیشبینی میکنم به حالتها/فیلدها نیاز دارند. یا به این دلیل که آنها در رفتار خود وابسته به مسیر هستند یا به این دلیل که من آنها را ناهمگن می خواهم (توزیع آماری استراتژی های مشابه، اگر ترجیح می دهید). این من را مجبور می کند که هر دو پیشنهاد Java Effective را بشکنم: من یک استراتژی جدید را برای هر کلاس کاربر معرفی می کنم و هر یک از این استراتژی ها حاوی فیلدهای خاص خود هستند. این خیلی بد است؟ آیا باید طور دیگری انجام شود؟ به من پیشنهاد شد که فیلدهایی را که استراتژی را ناهمگن میسازد در کلاسی که از آن استفاده میکند نگه دارم و سپس آن را به عنوان آرگومان ارسال کنم. من آن را بسیار ضد oo می دانم. این فیلدها به کلاس کاربر تعلق ندارند. در واقع، اگر آن کلاس از استراتژی دیگری استفاده کند، ممکن است اصلاً به آن فیلدها نیاز نداشته باشد. به نظر می رسد در وهله اول دلیلی که من از الگوی استراتژی استفاده می کنم مخالف است. بیشتر من فقط خیلی گیج هستم * * * در اینجا یک مثال ساده می زنم. تصور کنید یک قمارباز کلاس دارید که نشان دهنده کسی است که روی اسب شرط بندی می کند. اکنون این کلاس به یک استراتژی predictStrategy نیاز دارد که چیزی شبیه به این کار خواهد کرد: interface predictStrategy{ public Horse predictWinningHorse(HorseRace r); } اکنون، میتوانم پیادهسازیهای زیادی داشته باشم که در آن استراتژی انتخاب تصادفی، یا انتخاب اسب سفید یا هر چیز دیگری است. این آسان است. با این حال تصور کنید که من یک استراتژی را اجرا می کنم که به پیش بینی های گذشته نگاه می کند و تا حدودی از اشتباهات گذشته خود یاد می گیرد. واضح است که هر استراتژی باید حافظه مخصوص به خود را داشته باشد که بر اساس آن باید یاد گرفت. ممکن است مجبور باشم یک روش دیگر به اینترفیس اضافه کنم (یا یک افزونه ایجاد کنم) predictStrategy{ public Horse predictWinningHorse(HorseRace r); public void addObservation (HorseRace r، Horse oldPrediction، Horse actualWinner); } به طوری که کلاس Gambler در پایان هر مسابقه strategy.addObservation(...) را فراخوانی می کند تا قدرت پیش بینی خود را بهبود بخشد. آیا واقعاً می توان این کار را با یک شی استراتژی _stateless_ انجام داد؟ به نظر من غیر ممکن می رسد.
|
الگوهای طراحی (جاوا) -- استراتژی با فیلدها. تا به حال قابل قبول است؟
|
229524
|
من در حال ساخت یک بازی در HTML5 هستم. در بخشی از آن، من میخواهم کاربران بتوانند آواتاری را که بهطور پیشفرض دریافت میکنند، شخصیسازی کنند. برای نمونه، اجازه دهید من یک اسکرین شات از Zombie Lane را در فیس بوک به اشتراک بگذارم (اکنون ممکن است این بازی در HTML5 نباشد اما این موضوع نیست):  سوال من این است که چگونه می توانم تصاویر را در صفحه HTML5 و در کدام فرمت قرار دهم؟ هر زمان که یک پیراهن متفاوت انتخاب شود، تغییر بلافاصله اعمال می شود. آیا این یک عکس کاملاً جدید است که ما می بینیم یا اینکه عکس به نوعی با برنامه نویسی تغییر کرده است؟ چگونه انجام می شود؟
|
چگونه سفارشی سازی آواتار را در HTML(5) ادغام و برنامه ریزی کنیم؟
|
255660
|
آیا راهی برای آماده کردن یک فایل @ front end وجود دارد که باید برای IE 8 و IE 9 نیز پشتیبانی شود. لطفاً هر گونه پیشنهادی در این زمینه ارائه دهید. به دنبال کدی برای خواندن یک فایل اکسل در قسمت جلویی/کد جاوا اسکریپت هستید.
|
خواندن فایل در قسمت جلویی
|
186549
|
من در حال شروع یک پروژه بازی در C++ با استفاده از SFML هستم. کلاسهای مختلفی را برای مدیریت گرافیک، ورودی و غیره فراهم میکند، اما من میخواهم همه آنها را در یک کلاس «Media» جمعبندی کنم. من معتقدم که با انجام این کار، میتوانم تلاشم را سادهتر کنم و از کلاس بخواهم به جزئیات رسیدگی کند، مقدار کدی را که باید بنویسم محدود میکند و در نتیجه احتمال عبور یک باگ از چشمانم را محدود میکند. با این حال، چندین بار خواندهام که کلاسهای یکپارچه و همه کاره مانند این ممکن است ایده خوبی نباشد. چرا اینطور است؟
|
آیا طراحی بدی است که یک کتابخانه گرافیکی را انتزاعی کنیم و آن را در یک کلاس قرار دهیم؟
|
125560
|
چقدر ارزش دارد شغلی را انتخاب کنید که عمدتاً شامل کار با زبان باطنی یا خاص باشد؟ آیا این احتمال من را برای بازگشت به زبان هایی که بعداً در حرفه ام ترجیح می دهم با آنها کار کنم محدود می کند یا تجربه کلی کار در یک شغل مهندسی نرم افزار کافی خواهد بود؟ فکر میکنم این سوال را میتوان اینگونه بیان کرد: کارفرمایان چقدر به تجربه زبان خاص اهمیت میدهند، برخلاف تجربه و استعداد برنامهنویسی عمومی؟
|
آیا باید با زبان باطنی کار کنم؟
|
14956
|
اغلب وقتی برای انجام یک کار خاص کد می نویسم، با نوشتن کد خودم یا استفاده از کد شخص دیگری مواجه می شوم. در اینجا فرض کنید که این چیز کاری است که من قبلا هرگز انجام نداده ام و علاقه مندم که یاد بگیرم چگونه انجام می شود. ** به نظر شما کدام یک از منظر یادگیری بهتر است: سعی کنید راه حل خود را بنویسید. یا نگاه کردن به کد توسط شخص دیگری؟** من همیشه اگر ایده ای در مورد نحوه انجام آن داشته باشم، کد خودم را نوشته ام، اما وقتی سرنخی ندارم به کد شخص دیگری نگاه می کنم. من معتقدم که بهترین ها احتمالاً ترکیبی از هر دو است: تلاش خود را بکنید و سپس ببینید که شخص دیگری چگونه انجام داده است.
|
کدام یک برای یادگیری نحوه انجام یک کار خاص بهتر است: نوشتن کار خود یا نگاه کردن به دیگران؟
|
256004
|
من محیط کدنویسی زیر را دارم: * سه برنامهنویس * کد منبع در سرور بنیاد تیم (2010) * محیط توسعه * محیط مرحله * محیط تولید بهعنوان توسعهدهنده ارشد، باید کد را قبل از انتقال به محیط مرحلهای بررسی کنم. وقتی کد را بررسی میکنم، به مرحله منتقل میشود، جایی که توسط تیم آزمایشی (کوچک) ما آزمایش میشود. پس از آزمایش و پذیرش تغییرات، به سمت تولید حرکت می کنم. فرض کنید: «توسعهدهنده A» تغییری را ارسال میکند، آن را بررسی میکنم و به مرحله میروم. «توسعهدهنده B» تغییری را ارائه میکند، آن را بررسی میکنم و به مرحله وارد میشوم. در طول آزمایش، یک کاربر می گوید که تغییر «توسعه دهنده A» ایجاد شده دارای اشکال است و باید اصلاح شود. اما تغییرات «توسعهدهنده B» باید به مرحله تولید برود. این اتفاق بیشتر از این اتفاق می افتد. در حال حاضر، باید منتظر بمانم تا «توسعهدهنده A» اشکالات را برطرف کند و دوباره آزمایش کند یا «توسعهدهنده A» تغییرات خود را غیرفعال کند. چگونه این معضل را حل کنیم؟
|
مدیریت تغییرات کد در این محیط کدنویسی
|
255664
|
اگر مجوز نرمافزار شما را از تغییر یک برنامه باز میدارد (یعنی «شما نمیتوانید تغییر دهید…»)، تغییر نام برنامه (مثلاً تغییر آن از a.exe به b.exe) در صورتی که نرمافزار یکسان باینری باقی بماند، اصلاح قانونی نرمافزار محسوب میشود. تنها چیزی که واقعاً تغییر کرده است مسیر برنامه است؟ ویرایش کنید. من در اینجا درخواست کمک حقوقی نمی کنم، می پرسم رویه قضایی در این زمینه چیست. آنچه که اصلاح است باید در مقطعی بررسی شده باشد.
|
آیا تغییر نام یک برنامه، اصلاح یک برنامه از نظر قانونی است؟
|
143435
|
بگذارید مثالی بزنم که چگونه کلاس هایم را بر اساس حروف الفبا نام گذاری می کنم: * Car * CarHonda (زیر کلاس اتومبیل) * CarHondaAccord (زیر کلاس CarHonda) دو دلیل وجود دارد که من نوع کلاس را زودتر در نام آن قرار داده ام: 1. وقتی با مرور فایل های خود بر اساس حروف الفبا در کاوشگر فایل، موارد مرتبط به صورت گروه بندی شده و کلاس های والد در بالای کلاس های فرزند ظاهر می شوند. 2. من می توانم به تدریج تکمیل خودکار را در IDE خود اصلاح کنم. ابتدا نوع اصلی را تایپ می کنم، سپس نوع ثانویه و غیره را بدون اینکه لازم باشد به خاطر بسپارم که قسمت آخر آن را دقیقاً چه نامی گذاشته ام. سوال من این است که چرا من به سختی می بینم که هیچ برنامه نویس دیگری این کار را انجام دهد؟ آنها معمولاً چیزها را به صورت معکوس یا به ترتیب تصادفی نامگذاری می کنند. به عنوان مثال iOS SDK را در نظر بگیرید: * UIViewController * UITableViewController معایب قرارداد نامگذاری من و مزایای قرارداد آنها چیست؟
|
مضرات نامگذاری اشیاء بر اساس حروف الفبا چیست؟
|
20352
|
** کمی پیشینه: ** لیسانس مهندسی، مدرک کارشناسی ارشد در کامپیوتر Sci. برنامه نویس جوان را مستقیماً از Uni خارج کرد. 2 سال بعد به Senior Dev رفت. اکنون مرحله بعدی را برنامه ریزی می کنید... پلتفرم: _.NET، VB، C# (تا 4.0، LINQ، PLINQ) ,F#,Winform,ASP.NET+(تکنولوژی معمول وب,js,xslt,dxhtml,و غیره),WPF, db - >MS T-SQL_ **سوال:** اگر هدف من تبدیل شدن به دات نت باشد، باید به چه مراحل بعدی فکر کنم. معمار؟ برای کسب تجربه به چه چیزهایی نیاز دارم، هم مهارت های نرم + فنی. سریع ترین مسیر در آنجا چیست؟ آیا به طور کلی توصیه ای در رابطه با معمار شدن وجود دارد؟ پیشاپیش ممنون
|
گام بعدی، از توسعهدهنده ارشد تا معمار
|
255666
|
من یک ماشه نوشته ام که از تکرار نام جلوگیری می کند. لطفا به شرایط زیر مراجعه کنید **Test** و **Te st** یک نام هستند (که به این معنی است که نیازی به در نظر گرفتن فاصله بین فاصله نیست.) **TEST** و **test** هستند همان نام (که به معنای نادیده گرفتن حروف بزرگ و کوچک است.) سوال من: اگر قبلاً یک رکورد با نام *Te st** در سیستم درج کرده ام. و اکنون سعی می کنم یک رکورد جدید با نام **test** درج کنم (که بدیهی است در تکرار صحیح نیست). چگونه می توانم این استثنا را مدیریت کنم؟ پیشاپیش از شما متشکرم.
|
ماشه Salesforce از تکرار جلوگیری کنید
|
240442
|
من در حال حاضر در حال ساخت یک بازی هستم و میخواهم از چند فایل متنی (فهرست نامها) استفاده کنم که تحت مجوز عمومی عمومی گنو (یا مجوز Attribution- ShareAlike 3.0 Unported) تحت پوشش قرار میگیرند. اگر فقط از این فایل ها (نسبتا کوچک) در بازی خود استفاده کرده باشم، باید کل بازی خود را تحت یکی از این مجوزها منتشر کنم یا فقط این فایل ها را باید لایسنس نگه دارم؟ اگر این مجاز نیست، اگر تصمیم بگیرم واقعاً کد خود را منتشر نکنم و فقط این بازی را میزبان کنم، به هر حال اجازه انجام این کار را دارم، زیرا این یک بازی وب است.
|
آیا می توانم از بخشی از یک برنامه دیگر استفاده کنم بدون اینکه مجبور باشم حقوق خود را روی کد خودم واگذار کنم؟
|
46907
|
در نسخه آتی برنامه وب ما، IE6 را خراب کرده ایم و قصد نداریم آن را تعمیر کنیم. ما چند ماه است که یک هشدار واضح برای کاربران IE6 ارسال کرده ایم. ما تصمیم گرفته ایم که زمان آن رسیده که از آن حمایت نکنیم. سوال من این است: چگونه باید این موضوع را به کاربران خود منتقل کنیم؟ برخی از افراد در اینجا احساس می کنند که ما باید کاربران IE6 را که می خواهند به برنامه وب دسترسی پیدا کنند مسدود کنیم، زیرا این برنامه برای آنها کار نمی کند. دیگران احساس میکنند که ما باید فقط یک هشدار بگذاریم و بگوییم این در IE6 کار نمیکند، اما آنها را مسدود نکنیم. در عوض، اگر برای رد کردن اخطار کلیک کردند، فقط اجازه دهید به سایت خراب وارد شوند تا خودشان ببینند که کار نمی کند. حق با کیست؟ آیا راه بهتری وجود دارد؟
|
چه چیزی باید به کاربران پشتیبانی نشده IE6 خود بگوییم؟
|
204455
|
من یک توسعهدهنده برنامههای Object-c/iOS هستم و میخواستم بدانم که آیا تستهای واحد را روی کدم انجام دهم، چگونه باید آن را انجام دهم؟ به هر حال تست واحد چیست؟ آیا هنگام اجرای کل برنامه، قسمت خاصی از کد را آزمایش نمی کنم؟ کاربرد آن چیست؟ من چند مقاله، ویکیپدیا و غیره را خواندهام، اما مطمئن نیستم که تست واحد زمانبر است یا یک فرآیند صرفهجویی در زمان. من تعریف را می دانم اما در مورد هدف آن در دوراهی هستم. لطفاً یک زنبور جدید را در اینجا راهنمایی کنید. :) قبلاً موارد زیر را گذراندهاید: بهترین روشهای تست واحد برای یک تازهکار تست واحد
|
تست واحد - یک معما؟
|
191706
|
در کتاب تست نرم افزار از کویرالا شیخک می گویند: > تست مثبت زمانی است که یک ورودی معتبر وارد می کنید و انتظار دارید که عملی مطابق با مشخصات انجام شود. > تست منفی زمانی است که یک ورودی نامعتبر وارد می کنید و خطا دریافت می کنید. بخشی از سوال من: فرض کنید یک الزام وجود دارد: اگر نام مشتری==جیمز باند باشد، کاری انجام دهید. آیا تست «name<>جیمز باند منفی است یا هنوز مثبت است و این نیاز را تأیید می کند؟ یا یک تابع ورود: آیا مورد تست ورود صحیح مثبت و نادرست منفی است؟ یا ورود ناموفق فقط تأیید الزامی است که یک رمز عبور باید صحیح باشد -> تأیید عبور نامعتبر کار نخواهد کرد. به عنوان مثال، اگر برنامه قرار باشد زمانی که شخص > 101 را در فیلدی که باید بین 1 تا 100 باشد تایپ کند، خطایی بدهد، در این صورت اگر خطایی نشان داده شود، آن > مثبت است. با این حال، اگر برنامه زمانی که کاربر 101 را تایپ میکند، خطا نمیدهد، در این صورت تست شما منفی است.
|
سردرگمی موارد تست منفی
|
256007
|
من با پایتون و رایانش ابری تازه کار هستم. به عنوان بخشی از پروژه جدیدم، قصد دارم یک برنامه دسکتاپ پایتون (خط فرمان) را به ابر منتقل کنم. آیا ممکن است
|
آیا می توان یک برنامه دسکتاپ پایتون (خط فرمان) را به ابر منتقل کرد؟
|
96906
|
من برای یک شرکت الکترونیکی کوچک و نرمافزار پشتیبانی کار میکنم که اخیراً با یک شرکت بزرگ قرارداد بسته است که مستندات آن بسیار سختگیرانه است (من نرمافزار پشتیبانی، اساساً برنامههای کاربردی ویندوز یا مرورگر را انجام میدهم). پس از بررسی مدارک مورد نیاز از شرکت بزرگ، متوجه می شوم که بیشتر از آنچه تصور می کردم کلاه می پوشم. یعنی، ما باید مستنداتی را تولید کنیم که شرح دهد: * تجزیه و تحلیل مورد نیاز (من) * طراحی معماری (من) * طراحی دقیق (من) * (واقعی) توسعه نرم افزار (من) * توسعه طراحی پایگاه داده (من) * طرح آزمایش، آماده سازی و نتایج (من) * اثبات انطباق با الزامات (من) * راهنمای کاربر (من) همچنین بیشتر (اگر نه همه) آزمایش ها را خودم انجام خواهم داد. و استقرار، آموزش و پشتیبانی مشتری. اگر تکنسین اپلیکیشنی برای پشتیبانی فروش نیاز دارد، آن هم من هستم. آیا رایج است؟ آیا شرکتهای نرمافزاری کوچکی که قراردادهای بزرگ میگیرند معمولاً از برنامهنویسهای مجرد این درخواست را میکنند؟
|
مشتری چقدر باید از یک تیم تک نفره انتظار داشته باشد؟
|
255669
|
در تیم من، ما از نزدیک با چند معمار نرم افزار کار می کنیم. آنها تمام تصمیمات طراحی پروژه های ما را تایید می کنند، برخی از بررسی های کد و غیره را انجام می دهند. بنابراین، از نظر نحوی، کد، قراردادهای نامگذاری و ساختار پروژه تقریباً شبیه آنچه جاوا خواهد بود به نظر می رسد (Symfony 2 چنین ساختاری را تشویق می کند). من این را ذکر می کنم زیرا قراردادهای خاص جاوا در مورد ما نیز اعمال می شود (در صورت امکان). اخیراً آنها چیزی را پیشنهاد کردند که به نظر من بسیار عجیب است: همه روش ها باید به نام خود حروف ربط داشته باشند، به عنوان مثال. «getEntityOrNull»، «setValueOrException» و غیره. چنین قراردادی برای نامگذاری برای من بسیار اشتباه است، اما نمیتوانم هیچ استدلال مشخص یا مقاله/صفحه آنلاینی ارائه کنم که به طور خاص این موضوع را به چالش بکشد. تنها چیزی که به ذهنم رسید این است: * چنین اطلاعاتی باید در حاشیه نویسی روش وجود داشته باشد، مانند `@return` یا `@throws` * استفاده از حروف ربط (و، یا و غیره) در نام متدها معمولاً پیشنهاد می کند که اصل مسئولیت واحد به درستی رعایت نمی شود.
|
چرا استفاده از حروف ربط در نام متدها یک قرارداد نامگذاری بد است؟
|
120919
|
مطمئن نیستم که نقش jQuery/JavaScript را در MVC درک کرده باشم. من مقاله ای در مورد آن در _A List Apart_ پیدا کرده ام، اما چیزی برای من روشن نمی کند. آیا ارتباط بین View و Controller را پل می کند یا کار دیگری انجام می دهد؟
|
نقش جی کوئری و جاوا اسکریپت در MVC چیست؟
|
158988
|
فروشگاه برنامه جاوا ایده جالبی به نظر می رسد درست است؟ خوب، من به Google مراجعه کردم و تعدادی بقایای یک فروشگاه برنامه را پیدا کردم که اوراکل در حال توسعه آن بود. به نظر می رسد که از آن زمان متوقف شده است، اما من نتوانسته ام توضیحات زیادی در مورد دلیل رها شدن آن پیدا کنم. پس چرا قطع شد؟ پیوندهایی به دیگر مراجع، به عنوان مثال پست های وبلاگی که در مورد مشکلات فروشگاه برنامه Oracle بحث می کنند، بسیار قدردانی خواهند شد.
|
چرا فروشگاه برنامه جاوا متوقف شد؟
|
191884
|
سازمان من پروژههای وب را انجام میدهد و از رشتههای انگشت شماری مانند backend dev، frontend، BA، UX، طراحی گرافیک، QA استفاده میکند. ما تلاش کردهایم وظایفی را برای هر رشتهای در اسپرینتهای خود با وابستگیهای صریح داشته باشیم (نمیتوان صفحهای را بدون کامپوزیت ساخت، نمیتوان کامپوزیتها را بدون سیم انجام داد، و غیره). من از برخی سازمان های دیگر شنیده ام که می گویند اسکرام فقط برای وظایف توسعه دهنده است. آیا ما از درخت اشتباهی پارس می کنیم؟ و اگر نه، آیا ابزار خوبی برای انجام برنامه ریزی ظرفیت وجود دارد که فقط منابع خاصی می توانند وظایف خاصی را انجام دهند؟
|
آیا داستان های شما شامل وظایفی در بین رشته ها می شود؟ چگونه برنامه ریزی ظرفیت انجام می دهید؟
|
243133
|
ما در حال توسعه یک برنامه تلفن همراه هستیم که باید مخاطبین دستگاه را انتخاب کند، آنها را نمایش دهد و نشان دهد که آیا مخاطب قبلاً در این برنامه ثبت نام کرده است یا خیر. ما DB خود را در سرور داریم و برنامه داده ها را با استفاده از خدمات وب واکشی می کند. بهترین رویکرد برای اجرای سناریوی فوق با در نظر گرفتن عملکرد چیست. **گزینه 1:** هر بار که کاربر برنامه را باز می کند، مخاطبین را واکشی کرده و لیست آدرس های ایمیل را به سرور ارسال می کند، با شناسه های ایمیل ثبت شده چک کنید و لیست کاربران ثبت نام شده را در لیست مخاطبین برگردانید. در این رویکرد، هر زمان که کاربر صفحه خاصی را باز می کند، باید چند ثانیه صبر کند تا داده ها بارگذاری شوند، اما مخاطبین آخرین مورد از دستگاه خواهند بود. **گزینه 2:** اولین بار که کاربر برنامه را باز می کند، مخاطبین را واکشی می کند، کل لیست مخاطبین را ارسال می کند و در DB ذخیره می کند، لیست کاربران ثبت شده را در مخاطبین بازیابی می کند و سپس آن را در DB محلی ذخیره می کند. از این پس، داده ها از DB محلی واکشی شده و نمایش داده می شوند. هنگامی که کاربر جدیدی در برنامه ثبت نام می کند، دوباره با سوابق موجود در مرکز DB بررسی کنید و لیست کاربران جدیدی را که در مخاطبین شما هستند که در برنامه شما ثبت نام کرده اند ارسال کنید. این لیست به DB محلی اضافه خواهد شد. و این روند ادامه دارد. در این صورت مخاطبین جدید اضافه شده توسط کاربر در برنامه به روز نمی شوند اما بازیابی و نمایش سوابق سریع خواهد بود. رویکرد صحیح چه خواهد بود؟ اگر راه بهتری برای انجام این کار وجود دارد، لطفاً به من اطلاع دهید.
|
نمایش مخاطبین دستگاه با نشانه ای که نشان می دهد مخاطب در برنامه ثبت شده است
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.