_id string | text string | title string |
|---|---|---|
184018 | من به دنبال کمی کردن هزینه یا مشکلات شیوه های بد توسعه نرم افزار هستم. به طور خاص آیا نرم افزاری که توسعه یافته و منجر به یک مدل دامنه کم خون می شود، می تواند از نظر هزینه یا ریسک تجاری قابل اندازه گیری باشد؟ افکار اولیه من (که همه آنها به طور کلی تقریبا غیرممکن است) عبارتند از: - * کاهش انعطاف پذیری. * پتانسیل افزایش هزینه های پشتیبانی هر کمکی که می توانید ارائه دهید بسیار قدردانی خواهد شد. | هزینه کسب و کار مدل دامنه کم خون چقدر است |
205947 | من فکر می کنم این سوال باید برای اکثر برنامه هایی که تنظیمات را از یک فایل بارگیری می کنند، اعمال شود. سوال من از نقطه نظر برنامه نویسی است و واقعاً این است که چگونه می توان با بارگذاری تنظیمات از یک فایل از نظر کلاس ها و دسترسی های مختلف مقابله کرد. به عنوان مثال: * اگر یک برنامه یک فایل settings.ini ساده داشته باشد، آیا محتوای آن باید در متد load() یک کلاس بارگذاری شود یا شاید سازنده؟ * آیا مقادیر باید در متغیرهای عمومی استاتیک ذخیره شوند یا باید روشهای استاتیک برای دریافت و تنظیم ویژگیها وجود داشته باشد؟ * در صورتی که فایل موجود نباشد یا خوانا نباشد چه اتفاقی باید بیفتد؟ چگونه به بقیه برنامه میدانید که نمیتواند آن ویژگیها را دریافت کند؟ * و غیره. امیدوارم این را در جای درست اینجا بپرسم. من میخواستم این سوال را تا حد امکان به زبان آگنوستیک بیان کنم، اما عمدتاً روی زبانهایی تمرکز میکنم که چیزهایی مانند وراثت دارند - به ویژه جاوا و C#.NET. | تنظیمات یک فایل را کجا بارگیری و ذخیره کنیم؟ |
111744 | من در حال ساخت یک بازی iOS بسیار ساده هستم که به OpenGL فانتزی نیاز ندارد. من میخواهم از Core Graphics و Core Animation استفاده کنم. من می خواهم این بازی را به یک بازی تمام صفحه تبدیل کنم، و سوال من سلسله مراتب + مدیریت ViewController است: به نظر می رسد باید دو نوع ViewController داشته باشم: VC های اساسی برای پیمایش بین صفحه های منو (یعنی تنظیمات، منوی اصلی، انتخاب سطح و غیره)، و VCهای گیم پلی برای مدیریت تمام UIViws و CALayers من. راه خوبی برای مدیریت اینها چیست؟ آیا بهترین کار این است که یک سلسله مراتب از VCها مانند یک برنامه سنتی مبتنی بر «UINavigationController» داشته باشیم که هنگام نمایش یک Game ViewController، NavBar را پوشش دهد؟ یا در عوض باید تمام ViewController های دیگر را از پشته حذف کنم و زمانی که وارد حالت بازی می شوم، آن را به عنوان ویژگی window.rootViewController خود تنظیم کنم؟ آیا جایگزین / جنبه منفی برای بازنشانی مداوم window.rootViewController وجود دارد؟ عقل من به من می گوید که دومی در منابع + عملکرد بهتر است، اما توصیه + راهنمایی در اینجا قابل قدردانی است. | چگونه می توانم ViewController های خود را در بازی خود مدیریت کنم؟ |
184010 | یک مقاله مناسب ویکیپدیا در مورد «ویژگی خزش» وجود دارد، اما منشأ آن را بیان نمیکند. جستجوی گوگل تنها به مقاله ای مبهم منجر می شود که ادعا می کند «ارل ریچ» این اصطلاح را ابداع کرده است، اما پشتیبان زیادی برای این ادعا وجود ندارد. یک کمیک دیلبرت از سال 2001 در مورد این موضوع وجود دارد، اما به نظر می رسد لحن آن نشان می دهد که این اصطلاح از قبل وجود داشته است. کم و بیش با این واقعیت که گوگل نتایج قبل از 2000 دارد تایید شده است. با این حال، پیدا کردن منشاء دقیق اثبات مشکل است. بنابراین، چه کسی، اصلاً، چه کسی اصطلاح Feature Creep را ابداع کرده است؟ از کجا می آید؟ | اصطلاح خزش ویژگی از کجا آمده است؟ |
221997 | من در حال ساخت یک مقایسه کننده هستم که قابلیت مرتب سازی چند ستونی را بر روی یک رشته محدود شده فراهم می کند. من در حال حاضر از روش تقسیم از کلاس String به عنوان انتخاب ترجیحی خود برای تقسیم رشته خام به توکن استفاده می کنم. آیا این بهترین راه برای تبدیل رشته خام به آرایه رشته است؟ من میلیون ها ردیف را مرتب خواهم کرد، بنابراین فکر می کنم رویکرد مهم است. به نظر می رسد به خوبی اجرا می شود و بسیار آسان است، اما مطمئن نیستید که آیا راه سریع تری در جاوا وجود دارد یا خیر. نحوه کار مرتب سازی در Comparator من به این صورت است: public int compare(String a, String b) { String[] aValues = a.split(_delimiter, _columnComparators.length); رشته[] bValues = b.split(_delimiter, _columnComparators.length); نتیجه int = 0; for( int index : _sortColumnIndices ) { result = _columnComparators[index].compare(aValues[index], bValues[index]); if(نتیجه != 0){ break; } } نتیجه را برگرداند. } پس از محک زدن رویکردهای مختلف، باور کنید یا نه، روش تقسیم سریعترین روش با استفاده از آخرین نسخه جاوا بود. می توانید مقایسه کننده کامل شده من را از اینجا دانلود کنید: https://sourceforge.net/projects/multicolumnrowcomparator/ | سریعترین راه برای تقسیم یک رشته محدود شده در جاوا |
220480 | در حالی که من تجربه خوبی با OOP دارم، با مفهوم (H)MVC نسبتاً تازه کار هستم. من مفهوم اصلی طراحی مدولار را که با HMVC همراه است درک می کنم، این جذابیت بزرگ آن است. اما چیزی که من را آزار می دهد و امیدوارم به من در درک بهتر HMVC کمک کند این است که چگونه اتصال پایگاه داده را مدیریت می کنید؟ من فرض می کنم که شما یک ماژول دارید، اجازه دهید آن را پایگاه داده بنامیم، که اتصال را آغاز می کند. اکنون در ابتدای اسکریپت من چیزی شبیه به اینها دارم: $dbConn = new Database(); این امر اتصال به پایگاه داده را آغاز می کند. با این حال، وقتی میخواهم یک پرس و جو را اجرا کنم، باید چیزی را در امتداد خطوط زیر اجرا کنم: $query = my query string; $result = $dbConn->query($query); بنابراین باید به تابع query شی پایگاه داده دسترسی داشته باشم. اکنون تا آنجا که می توانم در HMVC بگویم، نباید مستقیماً از داخل مدلی از ماژول دیگر به «$dbConn» دسترسی داشته باشم. اما تقریباً هر ماژول به «$dbConn» نیاز دارد. از درک من، این بدان معناست که در کنترلکننده همه ماژولهای دیگر، هر زمان که نیاز به اجرای یک پرس و جو داشته باشم، باید یک نمونه جدید از ماژول پایگاه داده ایجاد کنم، آرایهای از آرگومانها را ارسال میکند و به پایگاه داده میگوید کدام متد و چه چیزی را اجرا کند. آرگومان هایی که روش به آن نیاز دارد. اما پس از آن چه می شود اگر من نیاز به تماس با پایگاه داده در نیمه راه از طریق یک روش در مدل یک ماژول داشته باشم؟ اغلب اوقات من باید یک جدول را به روز کنم یا برخی داده ها را بر اساس دستور if انتخاب کنم. مطمئناً من نباید این منطق را به کنترلر منتقل کنم؟ بنابراین این بدان معناست که من باید بتوانم از داخل یک مدل به ماژول دیگری دسترسی داشته باشم که به نظر می رسد قوانین HMVC را زیر پا می گذارد. **پس چگونه می توانم یک ماژول پایگاه داده را پیاده سازی کنم زیرا این باعث سردرگمی من شده است؟** | اتصالات HMVC و پایگاه داده |
226428 | برای مثال، با توجه به یک متغیر رشتهای «متغیر»، قرارداد نمایش آن عبارت است از: > public class SomeClass { > > > public String variable = ; > public string getVariable() {return variable;} > public void setVariable(String variable) {this.variable = variable;} > > > } که به نظر می رسد: > class.getVariable(); // دریافت variable > > class.setVariable(Hello); // متغیر را تنظیم می کند * * * **آیا قرارداد زیر به سبک بد در نظر گرفته می شود؟** : > کلاس عمومی SomeClass { > > > متغیر رشته عمومی = ; > public String variable() {return variable;} > public void variable(String variable) {this.variable = variable;} > > > } که به نظر می رسد: > class.variable(); // دریافت variable > > class.variable(Hello); // متغیر را تنظیم می کند * * * به خاطر داشته باشید که الگوی طراحی تثبیت شده رابط روان به نظر می رسد پیشنهاد می کند که با استفاده از چیزی مانند: > public class SomeClass { > > > public String variable = ; > > public SomeClass(String variable) {this.variable = variable;} > > public String variable() {return variable;} > public SomeClass variable(String variable) {return SomeClass(variable);} > > > } که به نظر می رسد مانند: > SomeClass sc = new SomeClass().variable(Hello); // یک شی جدید > SomeClass را با متغیری برابر با Hello نشان می دهد. بدیهی است که کلمه set در الگوی _Fluent Interface_ منظور شده است. (بله، از نظر فنی، رابط روان کلاس را به جای خالی در هنگام تنظیم برمی گرداند. این مهم نیست.) | کنوانسیون نامگذاری گیرندگان و ستترها |
102032 | من حدود نیم سال است که برای اندروید توسعه داده ام و بسیار خوب پیش می رود. من در ابتدا منحنی یادگیری را تند دیدم، اما بعد به نوعی ایده همه آن را به دست آوردم و اکنون دیگر نیازی به جنگیدن ندارم. در عوض من برای مشکلات خاصی مانند چگونه X در اندروید را انجام دهیم وقت می گذارم، اما معمولاً به اندازه کافی ساده است که در گوگل جستجو کنید - یا اینجا بپرسید :) به هر حال، من به تازگی Basic را برای اندروید کشف کردم و باید اعتراف کنم که جذاب به نظر می رسد. این IDE از نوع IDE است که من به آن عادت کرده ام (Delphi) و به نظر می رسد بسیار توانایی دارد. اما از سوی دیگر، من هنوز در دنیای اندروید تازه کار هستم، بنابراین خودم را به اندازه کافی صلاحیت نمیدانم تا در مورد مزایا و معایب این ابزار قضاوت کنم. آیا هیچ کدام از شما آن را امتحان کرده اید و اگر چنین است، نظر شما در مورد آن چیست؟ | آیا هیچ کدام از شما Basic for Android را امتحان کرده اید؟ |
146951 | برای مثال در نظر بگیرید: int index = 3; آرایه int[4] = {0, 1, 2, 3}; پس هر دو «index[array]» و «array[index]» عبارات معتبری هستند، بسیار شبیه به «*(index + array)» و «*(array + index)». در آرایه های C چرا این درست است؟ آرایه[5] == 5[آرایه] نحوه عملکرد آن را توضیح می دهد. سوال من این است: چرا طراحان زبان این اجازه را انتخاب کردند؟ چرا به خاطر شفافیت، «آرایه[آرایه] فهرست» نامعتبر است؟ | چرا هر دو index[array] و array[index] در C معتبر هستند؟ |
112407 | هنگام شروع یک پروژه جدید، رئیس من همیشه از تصمیم گیری ثابت اجتناب می کند. او معمولاً می گوید: خوب، فقط شروع کنید به نوشتن چیزی و تا حد امکان عمومی باشید. وقتی کارتان تمام شد، نگاه می کنیم که چگونه ادامه می دهیم. استدلال او اساسا این است که شما هرگز نمی دانید و توسعه چابک. برای اینکه این سوال تا حد امکان عمومی باشد: اگر رئیس شما دوست ندارد تصمیم بگیرد چه کار می کنید؟ فقط به آن پایبند باشید و کدی بنویسید که ممکن است چند هفته بعد تحت بازنویسی سنگین و بازنویسی جزئی قرار گیرد؟ یا به بحث ادامه دهید تا زمانی که رئیس حداقل چند تصمیم بگیرد؟ این کم و بیش استراتژی فعلی من است. از آنجایی که مانند یک قانون فیزیک است، در مقطعی باید چیزی ارائه شود. یا به این دلیل که رئیس رئیس میخواهد نتایج را ببیند یا به این دلیل که چیزها در مقطعی مضحک میشوند. من همچنین مشاهده می کنم که رئیس من تقریباً از همه چیز انتقاد می کند. حتی پیشنهاداتی که بر اساس خودش باشد... | اگر رئیس همیشه تصمیمات مهم در مورد الزامات و طراحی کلی را به تعویق می اندازد چه باید کرد؟ |
9007 | من چندین سال است که سرور خانگی خود را برای کد شخصی خود اجرا می کنم و یک سیستم یا سیستم دیگر (SVN، VSS، و غیره) را امتحان کرده ام. اما اخیراً از داشتن برخی دادههای با ارزشتر (بدون کد منبع) در خارج از سایت لذت میبرم، بدون اینکه دائماً نگران پشتیبانگیری در صورت خرابی سختافزار، استفاده از سرویسهایی مانند Dropbox، Skydrive، برنامههای Google و غیره باشم. این باعث شده است می خواهم همین کار را با کد منبع من برای پروژه های مختلف انجام دهم، با این حال، من چند نگرانی در مورد آنها دارم. یعنی، کد من تا چه حد از چشمان کنجکاو/کنجکاو ایمن است، و آیا ممکن است یک سرویس ایمن داشته باشم، در صورتی که یک شبه شکمم بالا برود، یا صرفاً مشکلات داده های زیادی داشته باشد؟ این در واقع نگران کننده نبود تا زمانی که تجربیات شخصی را با Mozy.com خواندم، که اگرچه یک سرویس مخزن کد نیست، اما ذخیره سازی داده ذخیره سازی داده است. اگر از چنین سرویسی استفاده می کنید/توصیه می کنید، کدام را توصیه می کنید؟ من برای استفاده از هر سیستمی، خواه Mercurial، SVN، GIT، TFS، و غیره آماده هستم، تا زمانی که یک گزینه Windows و Mac Client داشته باشد (مبتنی بر وب یک پاداش بسیار خوب خواهد بود). و از همه مهمتر، چرا؟ | در مورد استفاده از سیستم های کنترل نسخه آنلاین چه احساسی دارید؟ |
146048 | یکی از همکاران (یکی از طرفداران دات نت) استدلال کرد که (در زمینه مقایسه جاوا در مقابل دات نت)، در حالی که استدلال های مختلفی برای جاوا و دات نت وجود دارد، و تعیین اینکه کدام یک انتخاب بهتر است، یک تصمیم تجاری یا شخصی است که بستگی به این دارد. بسیاری از عوامل، اما از دیدگاه زبان برنامه نویسی، سی شارپ دات نت به وضوح یک زبان برنامه نویسی قدرتمندتر از جاوا است. معکوس درست نیست بسیاری از ویژگیها مانند بیان لامبدا، و linq غیرممکن است (یا در جاوا بسیار سخت است)، و سی شارپ همچنین دارای قند نحوی است که کار را بسیار آسانتر میکند، مانند روش گسترش، ویژگیهای خودکار و غیره. اما تقریباً هیچ ویژگی وجود ندارد که بتواند در جاوا انجام شود اما در سی شارپ غیرممکن یا بسیار دشوار است؟ بنابراین، در هر شرایط ممکن C# برابر یا قدرتمندتر از جاوا است. آیا ادعای همکارم درست است؟ اگر نه، چند نمونه از کدنویسی که در جاوا تمیز و آسان است اما در سی شارپ آشفته، دشوار یا غیرممکن است، کدامند؟ توجه: من فکر نمی کنم این یک سوال ذهنی/استدلالی باشد. من به دنبال استدلالی نیستم که جاوا انتخاب بهتری است یا دات نت. من فقط خواستار ارزیابی بر اساس واقعیت ها و مثال های عینی هستم. به عنوان مثال (مثال ساخته شده): در دات نت تکرار در یک لیست به یک راه حل کثیف نیاز دارد و ده ها خط طول می کشد، در حالی که در جاوا فقط چند خط تمیز است. | آیا سی شارپ برتر از جاوا به عنوان یک زبان برنامه نویسی از نظر عینی است؟ |
127173 | من به دنبال یک الگوریتم برای استفاده یا به عنوان نقطه پرش برای متعادل کردن بار هستم. محیط: ما 7 نوع شغل داریم که می توانند در هر زمان توسط کاربران ما برنامه ریزی شوند. برخی از کارها سریع هستند، برخی دیگر کند هستند (تعداد زیادی پردازش داده). ما یک نمونه واحد از پردازشگر کار داریم که کارهای برنامه ریزی شده را کشف می کند و سپس آنها را اجرا می کند. پردازنده کار حداکثر 5 کار را در یک زمان اجرا می کند، رشته ها. مشکل این است که یک شغل می تواند منابع زیادی را مصرف کند که 4 شغل دیگر پردازش نمی شوند و بدتر از آن، کارهای برنامه ریزی شده دیگر برای مدت طولانی به تعویق می افتند. برخی از کارها را می توان به عنوان اجرای فوری برنامه ریزی کرد که آنها را در ردیف بعدی قرار می دهد. راه حل: نمونه های بیشتری از «پردازنده کار» اضافه کنید. ما یک سرور VM بزرگ داریم که فناوری اطلاعات 3 ماشین مجازی را برای هر یک از نمونههای این پردازنده کار ارائه میکند. به طور پیش فرض، این کمک خواهد کرد، اما من معتقدم که باید فکر بیشتری پشت آن باشد. راه حل من: علاوه بر مقیاس افقی «پردازندههای کار»، فکر میکنم باید راهی وجود داشته باشد تا مشخص شود که یک نمونه بر اساس بار فعلی نمونه، کدام کارها را میگیرد و همچنین امکان سوگیری وجود دارد. من پیشنهاد میکنم آماری را برای هر نوع شغل تعیین کنیم (میانگین زمان اجرا و غیره) و به آن نمره 1-5 بدهیم (5 طولانی است). هر نمونه بر اساس امتیاز کل کارهایی که در حال حاضر اجرا می کند و سپس در نظر گرفتن سوگیری آن تعیین می کند که بار فعلی آن چقدر است. به عنوان مثال، من فکر میکنم باید بتوانیم نمونهای تنظیم کنیم که نسبت به مشاغل کوچک تعصب داشته باشد تا از کارهای بزرگتر اجتناب کند در حالی که نمونه دیگری نسبت به مشاغل متوسط و غیره تعصب دارد. مشاغل می توانند زمان، cpu و/یا حافظه زیادی را مصرف کنند. هدف من این است که مطمئن شوم هر نمونه فقط کاری را که میتواند انجام دهد پایین میآورد و در عین حال صف کار برنامهریزیشده را در سریعترین زمان ممکن حرکت میدهد. یکی از توسعه دهندگان دیگر پیشنهاد کرد که «پردازشگرهای شغلی» را به حال خود رها کنیم تا هر آنچه را که در صف بعدی یا «دوره ای» است، بکشیم. من میگویم که این میتواند منجر به یک مشکل بالقوه شود که در آن یک نمونه، بسیاری از کارهای بزرگ را از بین برده است و در حالی که نمونههای دیگر بیکار هستند، برای انجام آنها تلاش میکند. | تعادل بار کار / الگوریتم توزیع وظیفه |
161921 | من دارم کتاب راهنمای طراحی الگوریتم اسکینا را می خوانم و در صفحه 5 مشکلی به نام بهینه سازی تور ربات وجود دارد که او در مورد نمونه مشکل چنین می گوید: فرض کنید به ما یک بازوی رباتی مجهز به یک ابزار، مثلاً یک آهن لحیم کاری، داده شده است. در ساخت تخته های مدار، تمام تراشه ها و سایر اجزاء باید بر روی بستر بسته شوند، به طور خاص، هر تراشه دارای مجموعه ای از نقاط تماس است باید به برد لحیم شود برای برنامه ریزی بازوی ربات برای این کار، ابتدا باید ترتیبی از نقاط تماس بسازیم تا ربات از اولین نقطه تماس، دوم و غیره بازدید کند. - به نظرم عجیب میاد از آنجا که، خوب، هر تراشه دارای تعداد مشخصی پین است و آنها شماره گذاری شده اند و موقعیت آنها مستند است، اینجا را ببینید:  من به این معنی که تراشه مجموعه ای از پین ها ندارد، یک لیست مرتب شده از پین ها دارد، خوب، ندارد اما دارای ابعاد بسیار خاص و ترتیب خاصی از پین ها در هر طرف است، بنابراین موقعیت دقیق (و ترتیب) آنها می تواند مشخص شود. به راحتی محاسبه شده است. شاید نامربوط باشد، اما احتمالا IRL برد روی نوعی گیره در ابعاد X، Y حرکت می کند و آهن لحیم کاری فقط بالا و پایین می رود. سادهترین مشکلی که میتوانم به عنوان نمونه تور بهینهسازی ربات مطرح کنم، پیک پیتزا است که سوار ماشین میشود و باید همه مشتریانش را ببیند (فرض کنیم ترافیک نزدیک به صفر است) و با کمترین بنزین خرج شده به رستوران بازمیگردد. بنابراین او به ابزاری (ناوبر ماشین) نیاز دارد که این مشکل را برای او حل کند. و این برنامه ناوبری باید مسیر بهینه را پیدا کند - بنابراین، مشکل را نشان می دهد. آیا من درست می گویم که تصویر اصلی مشکل با بازوی ربات اشتباه است؟ | مشکل نمونه بازوی ربات در راهنمای طراحی الگوریتم Skiena برای من نامعتبر است. |
201152 | در این ترم گذشته سخنرانی هایی در مورد طراحی OOP داشتم، بیشتر آنچه را که قرار بود انجام دهم متوجه شدم، اما چیزی وجود دارد که نمی توانم به درستی آن را دریافت کنم. من تقریباً مطمئن هستم که مدل هایی که ایجاد می کنم اشتباه هستند زیرا نمی توانند پیاده سازی شوند. من خیلی نوشتم چون نمی توانم بگویم مشکل از کجاست. این یک تکلیف نیست، نمونه ای از یک مشکل در سال گذشته است. یک مثال: یک «Stackoverflow» مانند چیزی برای یک کلاس طراحی کنید. مورد استفاده: ارسال یک سوال پیش شرط: وجود یک دانش آموز احراز هویت شده است. سناریو: 1. دانشآموز به سیستم میگوید که میخواهد سؤالی ارسال کند و عنوان 2 را ارائه میکند. سیستم بدنه سؤال را میپرسد. 3. دانش آموز بدنه سوال را ارسال می کند. 4. سیستم این را ثبت می کند. 5. سیستم تمام برچسب های سوال استفاده شده در کلاس آن دانش آموز را گزارش می دهد. 6. دانش آموز برچسب سوال انتخابی را ارسال می کند. 7. سیستم همه چیز را ثبت می کند و برچسب های استفاده شده را گزارش می کند. 8. دانش آموز می گوید که آیا می خواهد سؤال عمومی باشد 9. سیستم همه چیز را ثبت می کند و به مردم اطلاع می دهد که باید مراحل 6،7 می تواند تکرار شود تا زمانی که کاربر به ما بگوید کارش تمام شده است. برنامه های افزودنی وجود دارد اما برای نشان دادن مشکل من ضروری نیست. چگونه این کار را انجام دهم: نمودار توالی سیستم newQuestion(عنوان) -------------------> خوب <---------------- -- submitBody(bodytext) --------------------> _ | حلقه برچسب های موجود | <------------------- | | (برچسب) selecttag | -------------------> | _ را انتخاب کنید Visibility(b) --------------------> خوب <------------------- مدل دامنه دارند: پرسش معلم کلاس دانشجو برچسب StudentCatalog InstructorCatalog روابط بین یکدیگر ساده است (من معتقدم) به همین دلیل است که آن را ترسیم نمی کنم. من هنگام ساختن نمودار تعامل برای این مورد استفاده متوجه مشکل خود شدم. من تصمیم گرفتم که کنترلکننده مورد استفاده، یک کلاس «هندلر» ساخته شده QuestionHandler باشد، بنابراین فکر میکنم دو نمودار تعامل اول چیزی شبیه به: newQuestion(title) - باید یک سؤال با عنوان عنوان مناسب SubBody ایجاد کند. bodytext) - باید متن متن را برای سوالی که ایجاد می کنیم تنظیم کند (و نمی دانم کجاست!) **مشکل واقعی:** از همه اینها تصور می کنم کدی که باید باشد: class QuestionHandler method postQuestion(title) { newQuestion(title); SubbodyBody(bodytext); ... و غیره } و من نمی توانم ببینم که اینطور کار می کند، مشکل من submitBody(bodytext) فعلی سوال را از کجا می گیرد؟ چگونه می توانم «زمینه» هر مورد استفاده را مدیریت کنم، که در این مورد آن را به هم می ریزم (برای من این احساس را دارد) و از مقادیر بازگشتی برای کارکرد آن استفاده می کنم. اما اگر یک زمینه مورد استفاده داشته باشم که نیاز به تغییر و جابجایی چیزهای زیادی داشته باشد، چه؟ من کاملا گم شدم، فکر می کردم خود به خود حل می شود، اما معلوم می شود که نمی توانم ببینم که چگونه با این موضوع کارها اجرا می شود. | طراحی OOP - رویکرد اشتباه احتمالی پیاده سازی آن را در کد غیرممکن می کند |
189864 | من می دانم که چگونه استثناها و همه چیز را تعریف کنم، اما مطمئن نیستم که روشی که آن را انجام می دهم بصری ترین و خواندنی ترین روش برای کاربران دیگر باشد. من یک روش بسیار ساده دارم که نوشتهام که میخواهم یک استثنا ایجاد کنم، زیرا بررسی دستی مقادیر بازگشتی آسانتر است. روش خصوصی است و نیازی به تعریف نوع استثنای عمومی نیست. هیچ یک از استثناهای جاوای موجود دقیقاً با خطا مطابقت ندارد، بنابراین سعی می کنم بفهمم چه نوع استثنایی را می خواهم اینجا پرتاب کنم؟ من نمیخواهم فقط یک RuntimeException پرتاب کنم، فقط میخواهم استثنای خاصی را که پرتاب میکنم بگیرم، همه استثناهای دیگر باید منتشر شوند. من فکر کردم که یک طبقه داخلی کوچک برای استثنای خود تعریف کنم. با این حال، من واقعاً نیازی به بازنویسی چیزی در کلاس RuntimeException ندارم، فقط میخواهم پیام آن را بگیرم و چاپ کنم. بنابراین اکنون خطی دارم که می گوید چیزی شبیه کلاس خصوصی MissingPropertyException RuntimeException را گسترش می دهد{}; این هیچ کاری نمیکند، جز اینکه به من اجازه میدهد استثنایی را که عمداً انجام میدهم، در حالی که بقیه را نادیده میگیرم، بگیرم. آیا این نحو خوب است؟ تعریف یک کلاس داخلی بدون پیاده سازی چیزی در آن، عجیب به نظر می رسد. آیا راهی برای انجام این کار به زیبایی بدون ایجاد یک کلاس داخلی خالی وجود دارد؟ | راه بهتری برای تعریف استثنا پرتاب شده توسط یک متد در جاوا؟ |
119173 | سیستم ما چندین کلاس کاربردی دارد. برخی از افراد تیم ما از یک کلاس با متدهای تمام استاتیک و سازنده خصوصی (A) استفاده می کنند. دیگران از کلاس (B) با روشهای تمام استاتیک استفاده میکنند (این افراد جوان هستند). در تجزیه و تحلیل کد، (A) و (B) هشدار CA1052 را افزایش می دهند، که توصیه می کند کلاس را به عنوان مهر و موم علامت گذاری کنید. توصیه های زیر در اسناد MSDN گنجانده شده است: > اگر دات نت فریم ورک 2.0 یا نسخه قبلی را هدف قرار می دهید، روش بهتر این است که > نوع را به عنوان ثابت علامت گذاری کنید. چرا این معنی دارد؟ من برعکس فکر می کردم. AFAIK، قبل از 2.0 هیچ راهی برای علامت گذاری یک کلاس به عنوان ثابت وجود نداشت. | چرا از sealed به جای static در کلاس استفاده کنیم؟ |
37231 | من یک برنامه اندرویدی توسعه می دهم و در برنامه خود از یک کتابخانه (jar) که از اینترنت دانلود می کنم استفاده می کنم. این jar تحت «مجوز عمومی عمومی گنو نسخه 2» منبع باز است. سعی کردم متن مجوز را بخوانم اما در درک آن مشکل داشتم. سوال من این است: آیا می توانم از این کتابخانه بدون تغییر چیزی در شیشه در یک برنامه تجاری استفاده کنم؟ من از فروش برنامه خود که از این فایل jar-ed GPL استفاده می کند، سود می کنم. در صورت امکان، من می خواهم از تبدیل برنامه خود به منبع باز اجتناب کنم. | استفاده از کتابخانه دارای مجوز GPL در یک برنامه تجاری |
104343 | سال آینده برای مطالعه IT به مدرسه می روم. من قبلاً به روزهای باز برخی از مدارس رفته بودم و اطلاعات زیادی به من داده شد. با این حال، در یکی از مدارس به من گفتند که آنها در درجه اول بر روی دات نت فریم ورک و جاوا تمرکز دارند. من نگران این هستم زیرا فکر می کنم زبان برنامه نویسی و چارچوب های مورد استفاده به اندازه طراحی یک برنامه نرم افزاری مهم نیست. من همچنین نگران این واقعیت هستم که میتوانید به نقصهای آن زبانها و چارچوبها عادت کنید و ممکن است از پارادایمهای دیگر (مانند برنامهنویسی کاربردی) آگاهی نداشته باشید. آیا این را درست می فهمم؟ آیا طبیعی است که یک مدرسه بر روی یک زبان یا چارچوب خاص تمرکز کند؟ | آیا طبیعی است که یک مدرسه بر روی زبان ها و فریم ورک های برنامه نویسی خاص تمرکز کند؟ |
9006 | برنامه نویسی تابعی یکی از قدیمی ترین پارادایم های برنامه نویسی است. با این حال، در مقایسه با پارادایمهای محبوبتر، چندان در صنعت استفاده نمیشود. اما تا حد زیادی در دانشگاه بر آن تاکید شده است. قوی ترین نظر شما در برابر برنامه نویسی کاربردی چیست؟ | قوی ترین نظر شما در برابر برنامه نویسی کاربردی چیست؟ |
197366 | من از iPage به عنوان ارائه دهنده سرور مبتنی بر ابر خود استفاده می کنم. من هنوز باهاشون مشکلی نداشتم آنها اسکریپتهای سرویسهای RESTful من را برای برنامه موبایلی که در حال توسعه آنها هستم نگه میدارند. اما مشکل من این است که امشب سرویس قطع شد. من یک خطای This is a 500 دریافت کردم. من در تعجب هستم که چگونه می توانم افزونگی را در سرویس های RESTful خود ایجاد کنم تا از وقوع این موارد جلوگیری کنم. آنها می گویند حداقل 2 ساعت طول می کشد تا بتوانند این مشکل را حل کنند. اگر برنامه من زنده است، نمی توانم 2 ساعت صبر کنم. کاربران من عصبانی خواهند شد. من می دانم که به هر حال این اتفاق می افتد، اما چگونه می توانم افزونگی ایجاد کنم تا از آن جلوگیری کنم. | چگونه در برابر خرابی وب سرویس ناشی از اشخاص ثالث مقاوم باشیم |
71894 | من یک سال پیش از کالج در علوم کامپیوتر فارغ التحصیل شدم و اکنون در یک شرکت توسعه وب کوچک (من و یک توسعه دهنده دیگر، به علاوه مدیران، خدمات مشتری و تستر) کار می کنم. تا قبل از شروع من، هیچ سیستم کنترل منبع وجود نداشت. اکنون به آرامی شروع به پیادهسازی SVN میکنیم، اما توسعهدهنده دیگر (که از این پس جو نامیده میشود) اصرار دارد که تنها کدی که باید به مخزن SVN ما متعهد شود، کدی است که آزمایش شده و بهعنوان آماده تولید تأیید شده است. این بدان معناست که در پروژه های بزرگتر، ممکن است برای هفته ها یا بیشتر هیچ تعهدی وجود نداشته باشد. آیا این یک عمل عادی است؟ به نظر من بسیاری از مزایای کنترل منبع را از دست می دهیم، از جمله: * ردیابی دقیق پیشرفت پروژه * ردیابی مسائل همانطور که ظاهر می شوند و حل می شوند * به راحتی اشتباهات را پشت سر می گذاریم * پشتیبان گیری آسان از کد، بنابراین ما انجام نمی دهیم. اگر ایستگاه کاری از کار بیفتد، چیز زیادی از دست نمیدهید * تشخیص اینکه دقیقاً چه کدی در کدام سایتهای تولیدی اجرا میشود، آسانتر است، با فرض اینکه ویرایشها را در فایلهای اجرایی همانطور که در اینجا توضیح داده شده است مهر بزنیم * همکاری آسان (اگرچه ما هیچ کار گروهی انجام نمی دهیم، همه پروژه های انفرادی هستند) * و غیره ویرایش: باید تاکید کنم که از نظر تاریخی، هیچ کار گروهی واقعی در این شرکت وجود نداشته است. فقط دو توسعه دهنده روی پروژه های جداگانه کار می کنند. همچنین، بسیاری از پروژه ها کوچک هستند، بنابراین می توان آنها را در چند هفته تکمیل کرد. و این شرکت بیش از یک دهه است که در تجارت بوده و بدون کنترل منبع به خوبی پیش رفته است. پروژه ها معمولا در بازه زمانی تخمینی خود تکمیل می شوند. | براندازی/کنترل منبع فقط برای کد تولید؟ |
96071 | تا کنون من همیشه با استفاده از SQL دیالکتیک خام/جاسازی شده کدنویسی کرده ام. این بدیهی است که برای من اشتباه به نظر می رسد زیرا شما را به فناوری های بتن مرتبط می کند، بنابراین نرم افزار شما نمی تواند در هیچ ماشینی - به ویژه سرورها - مستقر شود. به طور کلی (مستقل از زبان برنامه نویسی و RDBMS)، در این مورد چه گزینه هایی وجود دارد؟ هر کدوم چقدر خوبن به نظر شما رویکرد استاندارد چیست؟ | توسعه برنامه های کاربردی cross-DB |
184016 | اگر من شروع به توسعه برنامه های کاربردی متقابل پلتفرم کنم، سرعت فایل رعایت شده برای من بسیار مهم است. من قبلاً تحقیق کردهام و همان نتیجه را در مورد IDE پیدا کردهام: (من از eclipse چشمپوشی کردم زیرا پایه جاوا بسیار است، اما کامل نیست) برای IDE: > 1. NetBeans C/C++ IDE. > 2. CodeBlocks. > 3. CodeLite. > 4. یا دیگران. > و برای انطباق || چارچوب || جعبه ابزار: > 1. جعبه ابزار QT یا UnitTest++. > 2. gnu g++ . > 3. gnu gcc . > 4. wxWidgets. > 5. cygwin . > 6. VC++. > 7. یا دیگران. > اما من میبینم که برخی از برنامه های QT بسیار وابسته به لیب های QT هستند:(، خوب نیست و سرعت را کاهش می دهد. حالا سوال واقعی من اگر بخواهم پروژه را شروع کنم بهترین IDE با دیباگر چیست، بهترین کامپایلری که سرعت سریع می دهد چیست؟ کد بومی برای من، یا من مجبورم از چند کامپایلر برای هر سیستم عاملی استفاده کنم و لطفاً دلیل خود را بگویید که چرا آن IDE و چرا آن انطباق؟ | سریعترین کامپایلر چند پلتفرمی C++ و IDE و اشکالزدا |
116713 | من بهترین بخش یک ماه را صرف کار بر روی افزونه jQuery Calendar کرده ام. تنظیمات به گونهای است که تمام ورودیهای تقویم در یک جدول در SQL Server ذخیره میشوند و با استفاده از یک عبارت Select As برای ساخت دادههای json در خود Query SQL استفاده میکنم. زمان اجرای آن کمتر از یک ثانیه است. با این حال، فراخوانی صفحه نهایی aspx واقعی در مرورگر نیازمند انتظار بیش از 240 ثانیه است در حالی که داده ها به صورت json به مرورگر ارسال می شوند. من روش های مختلفی را برای دور زدن این موضوع امتحان کرده ام. به عنوان مثال، من سعی کردم ابتدا نتایج پرس و جو را در یک فایل json بنویسم و سپس فایل را در صفحه آخر فراخوانی کنم. این زمان بارگذاری صفحه را به حدود 90 ثانیه کاهش می دهد اما هنوز به اندازه کافی سریع نیست. من همچنین تابعی را پیاده سازی کرده ام که به موجب آن اگر داده ها تغییر نکرده باشند، همان فایل json برگردانده می شود و دوباره تولید نمی شود. هنگامی که هیچ داده ای در تقویم تغییر نکرده است، زمان بارگذاری صفحه به حدود 1 ثانیه کاهش می یابد. من متقاعد شدهام که نوشتن دادههای json در فایل در اینجا گلوگاه است. اما سوال اصلی این است که آیا این کار به همان اندازه کارآمد است که همه چیز با IIS و .net انجام میشود؟ یا جایی برای پیشرفت هست؟ من همچنین نمی دانم در حال حاضر کدام جنبه را بیشتر بررسی کنم. نمیدانم که آیا IIS باعث توقف کار شده است یا اینکه چگونه پروژه را کنار هم قرار دادهام، فکر کنم. آیا راه حل کارآمدتری از راه حلی که در بالا قرار داده ام وجود دارد؟ | در هنگام دریافت json بهعنوان متن از DB، احتمالاً گلوگاه بین SQL Server، IIS و .net چیست؟ |
196207 | بنابراین من روی یک پروژه کوچک در شرکتم کار میکنم، من یک مهندس کارآموز صرف هستم (در نیمه راه مدرک مهندسی نرمافزار)، که در آن ما در حال توسعه یک سیستم مدیریت پروژه و مدیریت افراد مبتنی بر اینترانت هستیم - این سیستم شامل ارزیابی کارکنان، مدیریت مهارتهای شخصی است. و توسعه و غیره. من مدتی است که بر روی این پروژه کار می کنم، زیر نظر یک مهندس ارشد تر و کارآموز دیگری نیز روی آن کار می کند. با این حال، به زودی، یک قرارداد بزرگ در راه است و دو نفر دیگر برای برخی از کارها تحت فشار قرار گرفته اند، که آنها را برای مدت طولانی و طولانی با هم گره می زند. این من را تنها می گذارد تا به تنهایی روی این پروژه (واقعا سرگرم کننده و پر از یادگیری) کار کنم. رویا به حقیقت پیوست! یا هست؟ من نگران این بودم که چگونه میخواهم کار سه نفر را مدیریت کنم، آیا تکنیکها و ابزارهایی وجود دارد که بتوانم از آنها استفاده کنم؟ هر چه بیشتر به آن فکر می کنم، بیشتر می ترسم (اما هنوز از ایده یک چالش خوب لذت می برم). من باید به برنامه ریزی، نمودار، یادداشت های انتشار، مشخصات تست و تست راهروی خودم فکر کنم (جایی که یک فرد تصادفی را می گیرم و می گویم شکستش!)، نه به کار برنامه نویسی واقعی! بنابراین به طور خلاصه، **چگونه یک نفر می تواند با تحمل بار کاری سه نفر سازگار شود؟** | به تنهایی روی یک پروژه کار می کند |
86866 | احساس میکنم اخیراً وقتی صحبت از یادگیری چیزهای مرتبط با برنامهنویسی میشود، گیر کردهام. فکر کردم در اینجا یک سوال بپرسم و همه آن را بنویسم به این امید که بتوانم نکات / توصیه هایی را از مردم دریافت کنم. شاید نوشتن آن به من کمک کند تا همه چیز را برای خودم در نظر بگیرم. من طراحی چند رسانه ای تعاملی را مطالعه می کنم. این دوره مبتنی بر دو چیز است: طراحی گرافیک از یک طرف و توسعه وب از طرف دیگر. من دانش کاملاً مناسبی از زبان های مرتبط با وب (HTML/JS/PHP معمولی) دارم و سال آینده دوره آموزشی ASP.NET را دریافت خواهم کرد. در اوقات فراغت، نحوه کار با CodeIgniter و همچنین غواصی در Ruby (و Rails) و برنامه نویسی اولیه iOS را یاد گرفتم. در سال اول کالج من همچنین یک کلاس در جاوا (19/20 در نتیجه نهایی) انجام دادم. هر چند این نمره واقعاً معنی ندارد. من اصول اولیه OOP را پایین دارم، اما از نظر جاوا، تقریباً چیزی یاد نگرفتیم. با توجه به مدتی که مثلاً با PHP برنامه نویسی می کردم.. نمی توانم بگویم که در آن بد هستم. من قطعاً در آن _خوب_ یا _ عالی_ نیستم، اما شایسته هستم. معلمانم به من می گویند که من برنامه نویسی را پایین دارم. آنها فقط به من می گویند که باید به یادگیری ادامه دهم. بنابراین این کاری است که من انجام میدهم و سعی میکنم تا آنجا که ممکن است به آن توجه کنم. با این حال، گاهی اوقات مطمئن نیستم از کجا شروع کنم و این تمایل را دارم که همیشه به خودم شک کنم. حالا برای سوال. من می خواهم وارد برنامه نویسی iOS شوم. من می دانم که برنامه نویسی iOS به برنامه نویسی در Cocoa Touch و Objective-C خلاصه می شود. من همچنین میدانم که Obj-C یک سوپرمجموعه از C است. من چند سال پیش کلاسی را روی C انجام دادم، اما به طرز بدی شکست خوردم. من در اشاره گرها گیر کردم و واقعاً آنها را درک نکردم.. تا یک ماه پیش. من ناگهان آن را گرفتم. من حدود یک هفته است که روی کتابی در مورد Objective-C کار میکنم و اصول اولیه را میدانم. با این حال، من مدام با مشکلاتی مشابه مشکلاتی که در کلاس C داشتم مواجه میشوم: من از ریاضی بدم میآید. نه واقعا من از پس زمینه زبان های لاتین-مدرن در دبیرستان می آیم و در آن زمان تقریباً هیچ کلاس ریاضی نداشتم. من می خواستم علوم کامپیوتر بخوانم، اما به دلیل وضعیت اسفبار دانش ریاضی ام در آنجا شکست خوردم. من نمی توانم توضیح دهم که چرا من در اینجا به طور ناگهانی در مورد ریاضی صحبت می کنم، زیرا مستقیماً با برنامه نویسی مرتبط نیست. به عنوان مثال، مثال های کتابی که اکنون می خوانم در مورد برنامه نویسی یک ماشین حساب کسری است. خیلی خوب، من می توانم برنامه نویسی را زمانی انجام دهم که فرمول ها را پایین بیاورم.. اما یک روز کامل یا بیشتر طول می کشد تا واقعاً به آن نقطه برسم. برای خودم هم فکر کردن برای خودم سخت است. من روز دیگر یک برنامه کوچک iOS ساختم و این فقط یک دکمه / برچسب است. وقتی دکمه را فشار می دهم، یک عدد تصادفی تولید می کند. این واقعاً **همه** چیزی است که می توانستم به آن بیایم. آیا می توانید آن را یاد بگیرید؟ احتمالاً به خلاقیت برمیگردد، اما بدیهی است که من در خلاقیت خیلی عالی نیستم. آیا سایتها یا منابعی وجود دارد که چیزی شبیه به فهرستی از چیزهایی که میتوانید در ابتدای راه برنامهنویسی کنید، ارائه میدهند؟ شاید من روی خیلی چیزها به طور همزمان تمرکز می کنم. من میخواهم HTML/CSS خود را در سطح مناسبی نگه دارم، در حالی که PHP و CodeIgniter را یاد میگیرم، در حالی که در Ruby on Rails غواصی میکنم و همزمان Objective-C و iOS SDK را یاد میگیرم. من فقط می خواهم در چیزی خوب باشم، حدس می زنم. مشکل این است که به نظر نمی رسد من از مطالب PHP خود راضی باشم. من بیشتر می خواهم، چیزی سخت تر. به همین دلیل است که تصمیم گرفتم چیز iOS را انتخاب کنم. همانطور که گفتم، من اصول اولیه بسیاری از زبان های مختلف را دارم. از این هفته می توانم چیزی ساده را در جاوا، در C، در Objective-C برنامه ریزی کنم.. اما به همین جا ختم می شود. بیشتر به این دلیل که نمیتوانم ایدههایی برای برنامههای پیچیدهتر ارائه دهم، و همچنین به این دلیل که فقط به خودم شک دارم: اوه، این خیلی پیچیده است، من هرگز نمیتوانم این کار را انجام دهم. و سپس به آنجا ختم می شود. برای پایان دادن به حرفهایم، اجازه دهید اساساً سؤالاتم را در بخش «tl;dr» بازنویسی کنم. A. من می خواهم وارد برنامه نویسی iOS شوم و دانش اولیه C/Objective-C را دارم. با این حال، من برای ارائه ایده های خودم و پیاده سازی آنها تلاش می کنم و همچنین از ریاضیات لذت می برم، چیزی که مستقیماً به آن مربوط نیست، اما اغلب در حین برنامه نویسی مورد نیاز است. چه کاری می توانم انجام دهم؟ ب. من به بسیاری از زبان های برنامه نویسی مختلف علاقه دارم و نمی توانم خواندن/یادگیری را متوقف کنم. با این حال، من احساس نمی کنم که در هیچ کاری _خوب_ هستم. آیا باید برای یک سال یا بیشتر فقط بر روی یک زبان تمرکز کنم، یا به طور همزمان تمام آن را یاد بگیرم و امیدوارم در نهایت همه آنها را از بین ببرم؟ ج. آیا منابعی وجود دارد که ایدههای اساسی در مورد چیزهایی که من میتوانم برنامهنویسی کنم ارائه میدهد؟ من در اینجا به برنامههای خط فرمان ساده فکر میکنم تا در حین مطالعه C/Obj-C به دور از کل SDK آیفون به من کمک کنند. همانطور که گفتم، مثالهای کتاب من عمدتاً مبتنی بر ریاضی (ماشینحساب کسری) هستند و کمی سخت است. :( خیلی ممنون که پست من رو خوندید. من قصد نداشتم اینقدر طولانی باشه اما خب. پیشاپیش از هر جوابی ممنونم. | مشاوره در مورد یادگیری زبان های برنامه نویسی و ریاضی |
99166 | من به نقل قول فرضی Dijkstra در مورد شی گرایی برخوردم > برنامه نویسی شی گرا ایده فوق العاده بدی است که فقط می تواند از کالیفرنیا سرچشمه گرفته باشد، اما حتی منبع من نیز متقاعد نشده است که این نقل قول واقعی است. آیا کسی می داند که آیا واقعی است یا نه، و اگر بله، در چه زمینه ای صحبت می کرد؟ من از کاستی های OOP آگاه هستم، فقط تعجب کردم که کدام یک در آن زمان در ذهن او بود. | نقل قول Dijkstra در مورد شی گرایی؟ |
256135 | فقط کنجکاو هستم که چرا هر زمان که نمونه ای از دستورالعمل را با استفاده از پیوند می بینم، پارامتر scope scope است و نه $scope؟ این همیشه من را گاز میگیرد، زیرا به تایپ $scope بسیار عادت کردهام، مغزم آن را خودکار تایپ میکند و باید به عقب برگردم و آن را اصلاح کنم. | چرا در AngularJS به جای $scope در لینک دایرکتیو از scope استفاده می کنیم؟ |
147607 | من یک فایل RAW را در یک آرایه 2x2 در کلاس خود بارگذاری کرده ام. روشی که من آن را رندر می کنم به خوبی کار می کند، اما من در تلاش هستم تا دوربین را بر روی زمین حرکت دهم. زمین از 0,0,0 (x,y,z) رندر می شود زیرا همان جایی است که دوربینم را قرار داده ام. کلاس دوربین من به دوربین اجازه می دهد تا در صحنه حرکت کند. من می خواهم بتوانم با تشخیص برخورد اولیه (در صورت امکان) در بالای زمین راه بروم. آیا راهنمایی در مورد این که کجا برای این کار یا هر نکته دیگری مراجعه کنید؟ | نحوه رندر کردن یک زمین با استفاده از نقشه های ارتفاع و دریافت تشخیص برخورد اولیه در بالای زمین و دوربین (حرکت در زمین) |
157373 | من می دانم که آرگومان های پیش فرض در زمان اولیه سازی تابع ایجاد می شوند و نه هر بار که تابع فراخوانی می شود. کد زیر را ببینید: def ook (item, lst=[]): lst.append(item) print 'ook', lst def eek (item, lst=none): اگر lst هیچ باشد: lst = [] lst.append (مورد) چاپ 'eek'، lst max = 3 برای x در xrange(max): ook(x) برای x در xrange(max): eek(x) چیزی که من متوجه نمی شوم این است که چرا این روش به این صورت اجرا شده است. این رفتار چه مزایایی نسبت به مقداردهی اولیه در هر زمان تماس دارد؟ | آرگومان پیشفرض قابل تغییر پایتون: چرا؟ |
91097 | من در حال ایجاد یک شی اصلی، MACHINE هستم، که شامل تنوعی از چندین شی دیگر است - AXIS، AMPLIFIER، ENDEFFECTOR، و غیره. تعداد اشیاء موجود بسته به شی مدل MACHINE که من استفاده می کنم، متفاوت خواهد بود. برای مثال، یک ماشین خاص ممکن است یک AXIS و یک ENDEFFECTOR داشته باشد. 3 AXIS و 2 ENDEFFECTOR دیگر و غیره. من قصد داشتم با هر مدل ماشین زیر کلاسهایی ایجاد کنم و تعداد مربوطه از اشیاء موجود را بسته به مدل مقداردهی اولیه کنم. ترس من این است که مدلهای ماشینها و همچنین کدها و تنظیمات تکراری زیادی در بین کلاسهای فرعی رخ دهد. من این احساس را دارم که راه تمیزتری برای اجرای این کار وجود دارد، اما مطمئن نیستم که چگونه. هر ایده ای بسیار قدردانی خواهد شد. | طراحی کلاس هایی که شامل اشیاء یکسان اما مقدار متفاوتی از آنها هستند |
132421 | توجه داشته باشید که من گفتم منسوخ و نه انتزاع. در دوران MFC، WinAPI منسوخ نشده بود، زیرا طبق آنچه من خواندهام، MFC صرفاً WinAPI را انتزاع میکرد. یک تفاوت وجود دارد، زیرا یک API منسوخ شده یکی است که عملکرد آن یک جایگزین اسلاید در جدیدتر به جای یک لایه در بالا دارد. با توجه به جهتی که ویندوز در پیش گرفته است، می پرسم. ابتدا، اشیاء GDI با WPF با استفاده از DirectX دور زدند. مگر اینکه اطلاعات غلط خوانده باشم، این بدان معناست که رابط کاربری گرافیکی ویندوز میتوانست در یک API که به GDI زیر آن نیازی ندارد، دوباره پیادهسازی شود. سپس ویندوز 8 آمد و انتقال به رابط های HTML/JavaScript را اعلام کرد، که به این معنی است که DirectX نیز مورد نیاز نیست. ها البته اینطور است، موتور IE که چنین رابط هایی را اجرا می کند احتمالاً از شتاب سخت افزاری ارائه شده توسط DirectX این روزها استفاده می کند. اما GDI مورد نیاز نیست درست است؟ در واقع، از آنجایی که GDI دیگر مورد نیاز نیست، آیا GDI، GDI+، MFC، و کتابخانههای مختلف قالبسازی دیگر که بر روی GDI ساخته شدهاند را منسوخ نمیکند؟ اکنون، برخلاف تصور رایج، مشخص شده است که ویندوز به طور سنتی سازگاری با عقب را بسیار جدی میگرفت. اما آنها تا چه زمانی باید GDI را کنار بگذارند؟ چقدر طول می کشد تا کتابخانه های اصلی دات نت بازنویسی شوند تا هسته و روال های خصوصی سطح پایین ویندوز را مستقیماً برای سرویس ها بدون انجام خود WinAPI فراخوانی کنند؟ از این گذشته، سی شارپ از کد ناامن پشتیبانی میکند، بنابراین دور زدن لایه عمومی WinAPI حتی برای موارد سطح پایینتر نیز غیرقابل تصور نیست. من در مورد حذف کد C یا هر چیز دیگری صحبت نمی کنم. فقط تعجب می کنم که آیا برخی از رابط های عمومی ارائه شده توسط ویندوز ممکن است در دسترس نباشند اگر MS آنها را در آینده غیر ضروری تشخیص دهد. | رابطهای کاربری گرافیکی ویندوز: APIهای «منسوخ» چقدر دوام خواهند داشت؟ |
189861 | من فقط تعهدی دادم که می خواهم آن را برگردانم، اما می خواهم ارتکاب بد را در تاریخ نگه دارم. بنابراین، من به commit قبلی (خوب) hg update می کنم. بعد به کارم ادامه میدم این برای من یک سر جدید باقی می گذارد: مرتکب بد رها شده. آیا این عمل بد است؟ بهترین راه برای نگه داشتن تعهدات بد در تاریخ در حالی که از آنها استفاده نمی کنید چیست؟ | آیا ایجاد چندین سر با مرکوریال ایده خوبی است؟ |
225194 | ما 6 نفر در گروه من هستیم. رئیس من و دیگران همگی توسعه دهندگان SQL هستند که درک کمی از برنامه نویسی، الگوهای طراحی، طراحی شی گرا خوب و غیره دارند. اما، همه آنها یک دوره جاوا را در کالج گذرانده اند. وقتی پروژههای جدید مطرح میشوند، معمولاً از من میخواهند که تخمین زمانی بدهم که چقدر طول میکشد. اگر این پروژه با چرخش سریع مورد نیاز باشد و تخمینی که به آنها داده ام را دوست نداشته باشند، به ماژول ها/پورتلت های قبلی که ساخته ام نگاه می کنند و چیزهایی مانند این را می گویند: این اساساً شبیه پروژه X است، بنابراین شما باید بتوانید آن کد را کپی/پیست کنید و SQL را کمی تغییر دهید. اخیراً خیلی بد شد، رئیسم مرا به جلسه بهروزرسانی وضعیت روزانه با گروه آنجا فراخواند، و هر یک از توسعهدهندگان SQL از من پرسیدند که چرا نمیتوانم کد موجود را کپی/پیست کنم. آنها حتی مستندات ویکی که من ایجاد کردم را از پروژه های قبلی گرفتند و **شروع به توضیح مستندات من برای من کردند**. آیا کس دیگری به این موضوع برخورد کرده است؟ چگونه با این کار کنار می آیید؟ | چگونه می توان توضیح داد که کدنویسی فقط کپی و چسباندن برای توسعه دهندگان غیر نرم افزار نیست؟ |
223992 | روش ترجیحی برای مستندسازی محتویات و منطق پشت ساختارهای داده تولید شده به صورت پویا در پایتون چیست؟ به عنوان مثال دستوری که حاوی نگاشت یک رشته به لیستی از رشته ها باشد؟ انتقال معنی و عملکرد الگوریتمی عناصر داده تنها از طریق کد پایتون برای من دشوار است. تلاش برای شکل دادن به کدی که چنین دستوری را به شکلی تنظیم می کند که به راحتی در مورد ساختار یک ورودی dict به برنامه نویس دیگری بگوید، رضایت بخش و گاهی معکوس است. به طور مشابه، قرار دادن یک نظر با یک ورودی مثال از نظر من چیزی جز بهینه است. | مستندسازی/تعریف ساختارهای داده در پایتون |
108785 | من به دنبال مشاوره در مورد مصاحبه با داوطلبان فنی هستم. من در سوالی که قبلا پرسیدم به طور خلاصه به این موضوع اشاره کردم: سوالات الگو در یک مصاحبه فنی و مطلع شدم که سوالات FizzBuzz برای حذف نامزدهایی طراحی شده اند که قطعاً نمی خواهید به کد شما نزدیک شوند. از آن گذشته، میخواهم بدانم کدام سؤالات FizzBuzz بهترین کار را دارند؟ در تجربه شخصی من، مورد رایجی که دیده ام این است که آیا می توانید روشی بنویسید تا مشخص کنید یک عدد اول است یا نه؟. من شخصاً این کار را کمی خیلی آسان می دانم (نوشتن کارآمدترین آنها داستان دیگری است). آیا سوالات FizzBuzz بهتری وجود دارد که بتوان از آنها استفاده کرد؟ چه مواردی را برای یک نامزد انتخاب می کنید؟ | بهترین سوالات FizzBuzz برای مصاحبه با یک نامزد برای نقش توسعه دهنده نرم افزار چیست؟ |
256136 | مشکل: ما دوربینی داریم که فریم ها را با فرمت 64 بیتی می گیرد. ما از نرمافزار 32 بیتی استفاده میکنیم، و این در سیستمهای قدیمیتر 32 بیتی به خوبی کار میکرد. سپس سیستم ها به 64 بیت تغییر کردند و فریم ها نیز تغییر کردند و برنامه من دیگر نمی تواند به فریم های تصویر دسترسی پیدا کند. ما توانستیم فریم را در یک فایل تصویری (tiff) ذخیره کنیم، سپس این فایل را با برنامه خود باز کنیم، اما سرعت آن بسیار کند است و به نظر می رسد که باید راه بهتری برای انجام این کار وجود داشته باشد. من فکر می کنم می توانم اسکریپتی را از برنامه خود فراخوانی کنم که از طریق کتابخانه موجود به فریم 64 بیتی دسترسی پیدا کند، فریم را به 32 بیت تبدیل کند و آن فریم را به برنامه من برگرداند. مشکل این است که من حتی نمی دانم از کجا شروع کنم: فریم ها قبل از ذخیره شدن در فایل ها چگونه ذخیره می شوند؟ پس از دسترسی به فریم، آیا حتی امکان تبدیل آن به فرمت 32 بیتی برای دسترسی برنامه اصلی من وجود دارد؟ | چگونه فریم های 64 بیتی را به 32 بیتی تبدیل کنم؟ |
77610 | > **تکراری احتمالی:** > چند برنامه نویس قبل از اینکه یکپارچه سازی مداوم موثر واقع شود؟ چه زمانی یکپارچه سازی مداوم (مانند CruiseControl) به یک پروژه ارزش می بخشد؟ آیا عواملی مانند * تعداد آزمونهای واحد * هر چند وقت یکبار تغییرات ایجاد میشود * توسعه شعبه * اندازه تیم تفاوتی در ارزش افزوده با ادغام مداوم ایجاد میکند یا چیزی است که همیشه ارزش دردسر دارد؟ | چه زمانی یکپارچگی مستمر ارزش اضافه می کند؟ |
232969 | در حال حاضر در حال یادگیری الگوهای طراحی هستم. فکر میکنم اکثر مردم موافق هستند که این الگوها ابزارهای خوبی هستند، اما باید با اعتدال استفاده شوند و نه به عنوان پاسخی برای همه چیز. استفاده بیش از حد از آنها باعث پیچیدگی بیش از حد برنامه با سود کمی می شود. الگوها باید فقط در جایی استفاده شوند که بتوانند بهترین راه حل یا کمک به ایجاد یک راه حل خوب باشند (آیا موافقید؟). با در نظر گرفتن این موضوع: کتابی که دارم می خوانم (الگوهای طراحی سر اول) اغلب بر اهمیت **کوپلینگ شل** تاکید می کند. این اتصال شل با پیروی از اصولی مانند برنامه به یک رابط، نه یک پیاده سازی و انحصار آنچه متفاوت است به دست می آید. اساساً، بیشتر الگوهایی که تا به حال آموختهام، عمدتاً برای این وجود دارند که به طرحها اجازه میدهند تا به صورت آزاد و در نتیجه انعطافپذیرتر شوند. من اهمیت و مزایای کوپلینگ شل را درک می کنم. اما سوال من این است که ** واقعاً چقدر باید برای ایجاد طرحهای انعطافپذیر و با جفت آزاد سرمایهگذاری کرد؟ شما زمان زیادی را صرف ایجاد یک طرح با جفت آزاد با استفاده از برخی الگوها میکنید، ** در واقع - کوپلینگ آزاد، «برنامهنویسی به یک رابط، نه یک پیادهسازی» و همه این اصول - ممکن است در واقع چندان مهم نباشند. ** آنچه که من می خواهم بدانم این است که واقعاً چقدر باید برای ایجاد سطوح اضافی انتزاع و طرح ها تلاش کنم تا به برنامه من اجازه دهم از اصول OO مانند اتصال شل، برنامه نویسی به یک رابط و غیره پیروی کند. آیا واقعا ارزشش را دارد؟ چقدر باید در این زمینه تلاش کنم؟ | چقدر باید برای ایجاد طرح هایی با جفت آزاد سرمایه گذاری کنم؟ |
229674 | وبسایتهایی که دارای سیستم عضویت و سبد خرید هستند، معمولاً اطلاعات متفاوتی را در صفحه نشان میدهند، بسته به اینکه کاربر وارد شده است یا نه، مواردی در سبد خرید وجود دارد و غیره. بقیه قسمتهای صفحه اغلب برای همه کاربران یکسان است. وارد شده یا نه برای نشان دادن این اطلاعات خاص کاربر، میتوانید این کار را در سمت سرور هنگام رندر شدن صفحه انجام دهید، یا در سمت مشتری با یک تماس AJAX هنگام بارگیری صفحه انجام دهید. انجام آن در سمت کلاینت ممکن است مزایایی در عملکرد سرور داشته باشد زیرا بار سمت سرور کاهش مییابد زیرا صفحه را میتوان از حافظه پنهان ارائه کرد، و اگرچه دادههای خاص کاربر همچنان باید در صورت درخواست تولید شوند، این حداقل خواهد بود. بدیهی است که یک درخواست دیگر از سرور است. به دنبال نظراتی در مورد مزایا و معایب هر تکنیک و آنچه در وبسایتهای بزرگ با حجم بالا رایج است. استک چه کاری انجام می دهد؟ | مشتری داده های خاص کاربر یا سمت سرور را دریافت کنید |
132429 | برنامه ای وجود دارد که داده های مالی یک بانک را به یک بانک ملی (همه واقع در اروپا) گزارش می دهد. این یک سیستم قدیمی است که عمدتاً در COBOL نوشته شده است. فقط رابط کاربری در جاوا نوشته شده است. منطق کسب و کار به صورت جداول و ورودی های پایگاه داده پیچیده ذخیره می شود. بدون دانستن تمام داخلی ها، سیستم را به سختی می توان بر اساس مقررات مالی جدید تغییر داد. بنابراین، اشکال زدایی سیستم فعلی بسیار سخت است و قابل نگهداری نیست. هدف من اکنون شناسایی فناوریها/روشهای پیشرفته برای طراحی مجدد و بازنویسی کل سیستم است. به نظر شما سه فناوری مهم برای بازنویسی سیستم COBOL در امور مالی چیست؟ ملاحظات فعلی عبارتند از: 1. استفاده از رویکرد DSL (زبان خاص دامنه) 2. استفاده از یک زبان برنامه نویسی مدرن مانند Scala 3. مکعب MS OLAP (پیشنهاد شده توسط یک همکار، نه توسط من) | سه فناوری اصلی برای طراحی مجدد یک سیستم قدیمی COBOL چیست؟ |
183743 | در شرکت من، ما با موفقیت با شیوه های چابک کار می کنیم - اما بدون استفاده از تکرار. دلیل اصلی این است که ما نمیتوانیم راه تمیزی برای قرار گرفتن در QA در یک چرخه تکرار پیدا کنیم. ما QA را بهعنوان یک بیت تأیید اضافی برای یک _certain build_ (نامزد انتشار) قبل از اینکه این ساخت برای مشتری مستقر شود، درک میکنیم. نکته این است که از اینکه یک ارتکاب مخرب به کل انتشار آسیب وارد کند اجتناب شود. از آنجایی که شما هرگز نمی دانید کدام یک است، QA باید منتظر بمانید تا _all_ ویژگی ها/تعهدات برای انتشار در ساخت باشند. (هیچ کلمه آخر معروف این فقط یک تغییر کوچک بود مجاز نیست.) اگر QA اشکالات را در یک نامزد انتشار پیدا کند، توسعه دهندگان این اشکالات را در شاخه انتشار مربوطه برطرف می کنند (و آن را در Trunk ادغام می کنند). هنگامی که تمام اشکالات برطرف شد، یک ساخت جدید برای QA مستقر می شود تا دوباره آزمایش شود. فقط زمانی که هیچ اشکالی در یک کاندید انتشار مشخص پیدا نشود، برای تأیید به مشتری ارائه می شود. این معمولاً حدود دو تا سه نامزد، حدود یک هفته، در هر انتشار طول میکشد. زمان نوشتن اصلاحات معمولاً بسیار کمتر از تلاشهای آزمایشی است. بنابراین برای اینکه توسعهدهندگان را مشغول نگه دارند، آنها روی نسخه N+1 کار میکنند در حالی که QA روی N کار میکند. بدون استفاده از تکرار، این مشکلی ندارد زیرا میتوانیم کار را برای نسخههای N و N+1 همپوشانی کنیم. با این حال، از آنچه من میدانم، این با رویکردهای مبتنی بر تکرار مانند Scrum یا XP سازگار نیست. آنها خواستار آن هستند که یک تکرار در انتهای آن قابل انتشار باشد و تمام تلاش های آزمایشی در تکرار گنجانده شود. من متوجه شدم که این لزوماً منجر به یکی از نتایج ناخواسته زیر می شود: **(A)** توسعه دهندگان در پایان تکرار بیکار هستند زیرا QA برای تأیید یک نامزد انتشار به زمان نیاز دارد و کار رفع اشکال به طور کامل توسعه دهندگان را مشغول نمی کند. **(B)** QA قبل از آماده شدن اولین نامزد انتشار شروع به کار می کند. این چیزی است که بیشتر در Stack Exchange توصیه می شود. اما این چیزی نیست که شرکت من بهعنوان QA درک میکند، زیرا کاندیدای انتشار خاصی آزمایششده وجود ندارد. و تغییر کوچک که همه چیز را می شکند هنوز هم می تواند بدون توجه معرفی شود. **(C)** اشکالات به تکرار بعدی منتقل می شوند. این در Stack Exchange نیز توصیه می شود. به نظر من اصلا راه حلی نیست اساساً به این معنی است که ما هرگز یک بیلد تأیید شده دریافت نمی کنیم زیرا هر زمان که رفع اشکال انجام شود، commit های جدید و تأیید نشده نیز به همان شاخه اضافه می شوند. **آیا راهی برای برون رفت از این معضل وجود دارد؟** | معضل QA در مقابل تکرارها |
241017 | من واقعاً در حال تلاش برای یافتن توضیحی ملموس و آسان برای درک اتمی هستم. درک من تا اینجا این است که برای اطمینان از اتمی بودن یک عملیات، کد حیاتی را در یک قفسه قرار می دهید. اما این تقریباً به همان اندازه است که من واقعاً درک می کنم. تعاریفی از این قبیل که در زیر آمده است برای من اصلا معنی ندارد. > عملیاتی که طی آن یک پردازنده می تواند به طور همزمان یک مکان را بخواند و > آن را در همان عملیات اتوبوس بنویسد. این کار مانع از نوشتن یا خواندن حافظه هر پردازنده یا دستگاه ورودی/خروجی دیگر می شود تا زمانی که عملیات کامل شود. > اتمی به معنی تقسیم ناپذیری و تقلیل ناپذیری است، بنابراین یک عملیات اتمی > باید به طور کامل انجام شود یا اصلاً انجام نشود. جمله آخر به چه معناست؟ آیا اصطلاح «تقسیم ناپذیری» مربوط به ریاضیات است یا چیز دیگری؟ گاهی اوقات اصطلاحات با این موضوعات بیشتر از آن که آموزش می دهند، اشتباه می گیرند. | اتمیسیته چیست؟ |
58805 | اخیراً من دو نمونه از باورهای شخصی برنامه نویسان را در برنامه هایی پیدا کرده ام که عملکرد مفید را حذف یا فلج کرده اند * uTorrent با استفاده از KB (به ندرت استفاده می شود) در مقابل Kb (چیزی که بیشتر ISP ها و سایر برنامه ها به عنوان متریک خود استفاده می کنند) در سرعت اتصال فعلی خود. تلاشهای مختلف دیگران و من برای دادن گزینههایی برای حداقل دادن گزینهای برای نمایش در Kb با «ISPs باید از KB استفاده کنند» به پایان رسیده است. و افزایش اندازه گواهی ها. در حالی که مورد دوم درست است، اولی قابل بحث است. هر دوی اینها به برنامه و مفید بودن آن برای من آسیب می رساند. تالارهای گفتمان uTorrent مملو از افرادی بود که میگفتند لوله دانلود 10 مگابایتی دارند، اما uTorrent فقط تا 2 مگابایت میرود (بدون اینکه مگابایت «!=» مگابایت باشد)، و با درخواستهای ویژگی برای نمایش به مگابایت. از آنجایی که من قابلیت افزودن تصاویر به کلیدهای PGP را ندارم، Kleopatra برای من مفید نیست. اینها همه اظهارات سیاسی است. توسعه دهندگانی که در تلاش برای ایجاد تغییر در موضوعات مهم در ذهن خود هستند. اما آیا این برای عملکرد کاربر نهایی هزینه دارد؟ اگر یک برنامه نویس به شدت X را باور داشته باشد اما بقیه به Y اعتقاد داشته باشند، آیا برنامه نویس باید از اضافه کردن پشتیبانی برای Y خودداری کند زیرا در ذهن آنها X وحشتناک است؟ خلاصه اینکه آیا برنامه نویس باید در برنامه خود اظهار نظر سیاسی کند؟ | آیا باید باورهای شخصی را در برنامه خود قرار دهید؟ |
188805 | **زمینه** این سوال ناشی از یک بحث معماری است که ما در محل کار داشتیم. برای پروژه فعلی ما از پایتون و یک پایگاه داده شی گرا استفاده می کنیم. خدمات ورودی وجود دارد که ما مصرف می کنیم، و واسط های خاصی وجود دارد که انتظار می رود از طریق آنها خروجی ارائه کنیم. یکی از اعضای تیم ما شروع به طراحی یک مدل داده کرد و سوال من این بود: چرا؟ یک شی فقط داده در پایتون به خوبی می تواند با یک دیکته نمایش داده شود (مقدار نسبتاً زیادی سؤال در مورد آن در این سایت وجود دارد). ما پایگاه داده رابطهای نداریم که دارای ستونهایی باشد که باید اشیا را به آنها نگاشت کنیم. در عین حال، یک مدل داده هزینهای دارد، زیرا همیشه نیاز به نگهداری دارد. وقتی رابطها آن را تغییر میدهند (IMHO) به سادگی به وابستگی دیگری تبدیل میشود که باید ارضا شود، اما برخلاف زبانهای تایپ ایستا، در واقع چیزی را اعمال نمیکند. **سوال:** روشی که به نظر من می رسد این است که وقتی در محیطی هستید که همه چیز پویا است، منطقی است که رابط ها مدل داده شما را به طور ضمنی تعریف کنند نه اینکه کلاس هایی را که یک مدل را تعریف می کنند حفظ کنند. آیا تا به حال دلایل خوبی برای خلاف آن وجود دارد؟ **ویرایش** در نظرات و پاسخ ها به نظر می رسد افراد بر دو حوزه تمرکز دارند، آنها عبارتند از: نقشه برداری پایگاه داده و نمایش و همچنین اعتبارسنجی مدل داده. من عذرخواهی می کنم که بیشتر در مورد DB توضیح نمی دهم، اما در این محیطی که با آن روبرو هستیم، یک DB شی گرا داریم که حباب ها را در یک نمایش سیستم فایل ذخیره می کند. هیچ نقشه برداری به SQL و هیچ نوع ORM وجود ندارد که بتوان از آن صحبت کرد. اگرچه من استدلال را درک می کنم. برای مثال، مدلهای جنگو برای کارکردن ORM به زیر کلاسبندی نیاز دارند. در این مورد، ساخت کلاسهای مدل کاملاً منطقی است، زیرا DB به طور مؤثر یک ذخیرهسازی داده با نوع ایستا است و «دینامیک» نیست. اما این سناریوی سوال نیست، زیرا یک محیط تایپ پویا خالص نیست. در مورد تایید کننده ها: بله. باید اعتبار سنجی هایی ایجاد کنید که وجود فیلدها را بررسی کند و از نوع مناسبی باشد. در زبانهای تایپ استاتیک، مدل به طور ضمنی این کار را انجام میدهد (زمانی که در حال کدنویسی C++/Java هستید، نمیتوانید «std::string» کاربر را به جایی که یک کلاس کاربر باید باشد بچسبانید). اما در پایتون، کلاس مدل چیزی را اجرا نمی کند. اگر من در حال ساخت اعتباردهندههایی هستم که به هر حال وجود ویژگیها را بررسی میکنند، آیا این باعث نمیشود که کلاسها، دیکتها، ژنراتورها و غیره از نظر عملکردی قابل تعویض باشند؟ و اگر چنین است، آیا راه حلی نباید با کمترین کد باشد؟ به نظر من اعتباردهندهها بهطور کلی بهجای مخالفت، به نفع _not_ ساختن کلاسهای مدل داده هستند. آیا در این مورد اشتباه می کنم؟ | چرا مدل های داده را در یک زبان پویا بسازیم؟ |
241016 | من در حال حاضر سرم را در مورد چگونگی بازسازی روشی که اساساً فقط رابط کاربری را میسازد، میخام. این روش بیش از 1500 خط کد (LOC) طولانی دارد - و در حال شمارش است. رشد کرده است، هیچ برنامه ای وجود نداشت که چگونه به این موضوع نزدیک شود. **شاید** این را آشنا بیابید. به هر حال، اساساً فقط یک روش بزرگ است که کمی شبیه به این است: . . . # بررسی های تهی null_checks_bx = جعبه (True) null_checks_ck = CheckBox() null_checks_ck.set_text('تکثیرهای تهی پرتاب کننده استثناهای نوع:') اگر 'doNullChecks' در گزینه ها: null_checks_ck.set_active(options['doNullChecks] else:cks null_checks_ck.set_active(True) # dict to sorted list: استخراج مقادیر از dict by list exceptions comprehension = sorted([exception.get_full_name() برای استثنا در JavaTypes.exception_types]) null_checks_se = Selector() null_checks_se.adceptions)items null_checks_se.set_enabled(null_checks_ck.get_active()) اگر 'nullChecksExceptionFullClassName' در گزینهها: null_checks_se.set_value(گزینهها['nullChecksExceptionFullClassName']) else: # = بهطور پیشفرض به اولین ورودی #(defaulting با استفاده از TrueeH=TrueeH=TrueeH) Commons Lang مستلزم در دسترس بودن Commons Lang NullArgumentException) null_checks_se.set_value(JavaTypes.exception_types[0].get_full_name()) # callbacks Callbacks.sync_model_active_status(null_checks_ck, null_checks_ck) null_checks_ck.add_clicked_callback(lambda: Callbacks.sync_model_active_status(null_checks_ck, null_checks_se)) null_checks_bx.add(Label(indent), False, True) # dummy indent label,Truckn_checks_checks null_checks_bx.add(null_checks_se، False، True) # سازنده کلاس موجودیت رابطه، contact_constructor_calls_bx = Box(True) #relationship_constructor_calls_bx.set_spacing(5) #relationship_constructor_calls_bx.set_padding=Bx.set_padding)(3_ox) relation_constructor_calls_ck.set_text('Instantie entities instantation (در صورت وجود همه ستون های لازم)') if 'doRelationshipConCalls' در گزینه ها: relationship_constructor_calls_ck.set_active(گزینه ها['doRelationshipConCalls']) other: relationship_constructor_calls_ck.se_active relationship_constructor_calls_bx.add(Label(indent), False, True) # dummy indent label relationship_constructor_calls_bx.add(relationship_constructor_calls_ck, False, True) # بررسی های non-null رابطه: این یک گزینه مستقل از بررسی های تهی است! Relationship_not_null_checks = Box(True) #relationship_not_null_checks.set_spacing(5) #relationship_not_null_checks.set_padding(3) relationship_not_null_checks_ck = CheckBox() relationship_not_null_checks_ck.not_null_checks_ck.not_text (not_null_checks_ck.not_text) ()relation_not_null_checks_ck.set_enabled(relationship_constructor_calls_ck.get_active() و نه null_checks_ck.get_active()) اگر doRelationshipNotNullChecks در گزینه ها:relation_not_null_checks_ck.set_active(optionsNo elseship['doRellation] Relation_not_null_checks_ck.set_active(True) # callbacks.sync_convenience_constructor_options(null_checks_ck, relationship_constructor_calls_ck, relationship_not_null_checks_ck) null_checks_ck.add_clicked_callback(lack) تماسهای برگشتی relationship_not_null_checks_ck)) relationship_not_null_checks.add(Label(indent), False, True) # dummy indent label relationship_not_null_checks.add(Label(indent), False, True) # dummy indent label relationship_not_null_checks, false_recks. درست) # build box final checks_bx = Box(False) checks_bx.set_spacing(5) #checks_bx.set_padding(3) checks_bx.set_homogeneous(True) checks_bx.add(omit_auto_increment_columns_bx, False, True) checks_bx.add(omit_auto_timestamp_columns_bx, False, True) checks_bx.add(null_checks_bx, False, True) checks_bx.add(relationship_constructor_calls_bx, False, True) checks_bx.add_nocks,false_checks Callbacks.sync_model_active_status(convenience_constructors_ck, checks_bx) convenience_constructors_ck.add_clicked_ | بازسازی یک روش LOC 1500 که فقط رابط گرافیکی را می سازد |
205326 | ما کلاسی داریم که برای بهینه سازی به درستی شناسایی شده است. ما پروفایل و تست را انجام دادیم و این یک مشکل است. اکنون دو رویکرد ممکن برای بهینه سازی این کلاس داریم: 1. میوه های بسیار کم آویزان وجود دارد. ما میتوانیم این را در چند روز بهگونهای بازنویسی کنیم که رابط و نتایج تغییر نکنند، بنابراین نیازی نیست کدی را که از کلاس استفاده میکند تغییر دهیم. ما می توانیم ببینیم که این چه تأثیری بر عملکرد دارد و از آنجا برویم. به نظر من این یک رویکرد بسیار کم ریسک و سرمایه گذاری کم است. 2. از آنجایی که در حال حاضر قرار است تغییراتی ایجاد کنیم، میتوانیم همه چیز را در بهینهسازی خود انجام دهیم. رویکرد پیشنهادی یک موتور شخص ثالث را پیادهسازی میکند و از ما میخواهد کدی را که از این کلاس استفاده میکند تغییر دهیم، و همچنین دادههای مشتری موجود که به کلاس ارسال میشود را به قالبی تبدیل کنیم که توسط موتور شخص ثالث قابل استفاده است. ممکن است کدگذاری این کار خیلی بیشتر طول نکشد، اما آزمایشات بسیار بیشتری لازم است. به نظر میرسد این یک تغییر بسیار پرخطر و سرمایهگذاری است و به آزمایشهای اضافی زیادی نیاز دارد تا مطمئن شویم کد تماس را نمیشکنیم و دادههای مشتری موجود را خراب نمیکنیم. البته من نمیتوانم زودتر آزمایش کنم، اما رویکرد دوم احتمالاً سریعتر اجرا میشود و از نظر حافظه کارآمدتر خواهد بود. با این حال، من مطمئن نیستم که چقدر سریعتر، و مطمئن نیستم که آیا تلاش اضافی حتی ارزش آن را دارد یا خیر. من مطمئن نیستم که وقتی تغییرات کم خطر را انجام دادیم، همچنان کد را به عنوان یک هدف معتبر برای بهینه سازی در نظر بگیریم. احتمالاً می توانید حدس بزنید که من کدام رویکرد را ترجیح می دهم. من در این مورد با یک همکار مخالفم. بنابراین سوال من اینجاست: آیا با وجود اینکه قبلاً این کد را برای بهینهسازی شناسایی کردهایم، گزینه دوم بهینهسازی زودرس است؟ در این شرایط چه رویکردی باید اتخاذ شود؟ | بهینه سازی زودرس در تصمیم گیری برای بهینه سازی؟ |
221910 | مسلماً در این کار جدید هستم، اما میخواستم بفهمم که چرا بین پروژه JBoss EAP Red Hat (نسخه_تجاری_آنها) و پروژه JBoss AS/Wildfly/community فاصله وجود دارد. با نگاهی به این پست از ردهت، به نظر می رسد که آنها از منبع / پچ ها خودداری نمی کنند. منطقی است زیرا پنهان کردن منبع یک نقض GPL است، که در روح می خواهد توزیع های منبع را بخواهد تا کاربران نهایی بتوانند باینری ها را دوباره ایجاد/استفاده مجدد کنند. بنابراین اگر منابع یکسان هستند، پس چرا نسخه AS/community **_exactly_** با نسخه EAP همتراز نیست؟ آیا آنها نباید کمی دقیق باشند، مانند داشتن همان مقدار SHA256؟ به نظر می رسد که نسخه AS/community معمولاً چندین صد وصله عقب می افتد (از اینجا، بخش Intro) > _ صحبت در مورد آخرین سرور برنامه JBoss همیشه دشوار است. Red Hat > به طور همزمان دو نسخه از JBoss را ارائه می دهد: نسخه جامعه، نسخه فعلی > که 7.1.1-Final است، و Enterprise Application Platform، EAP، > نسخه که نسخه مؤلفه JBoss AS 7.1.3-Final است. تفاوت بین اینها در واقع چند صد رفع اشکال است که بسیار زیاد است ..._ از آنجایی که توزیع باینری EAP توسط Red Hat کنترل می شود، مطمئناً به اندازه کافی علاقه جامعه وجود دارد که خود جامعه باینری های AS/Wildfly را بازسازی و توزیع کند. همتراز با باینری های EAP، درست است؟ (یک سرور Maven باید کافی باشد). منظورم این است که به محبوبیت CentOS (نسخه اجتماعی Red Hat Enterprise Linux) نگاه کنید - جامعه علاقه مند به استفاده از نرم افزار در تولید بدون نعمت/حمایت RedHat است. خب من اینجا چی از دست میدم؟ | چرا بین JBoss EAP و JBoss AS/Community نسخه شکاف وجود دارد؟ |
147606 | من در حال توسعه یک حل کننده سودوکو قاتل برای یک پروژه مدرسه هستم. من 10 استراتژی انسانی را برنامه ریزی کرده ام که نشان می دهد آن ها چه کاری انجام می دهند تا آموزشی ترین راه ممکن باشد. در حال حاضر میتواند سودوکوس قاتل سخت را حل کند، اما معلمم پیشنهاد کرد که برای حل هر شبکه ممکن از عقبگرد استفاده کنم. من یک هفته است که در حال جستجو برای منابع عمومی در مورد عقب نشینی یا منابع مبتنی بر سودوکو هستم... واقعیت این است که با Killer Sudoku، نمی توان گفت که یک سلول بدون تکیه بر مناطق و آنچه قبلاً راه حل دارد، راه حلی دارد. سلول های نوشته شده بر مناطق و امکانات در همه جا دلالت دارند. کاری که من میخواهم انجام دهم، کاری است که همه استراتژیهای من را هر زمان که عددی را برای کارآمدتر بودن و بازگشت تنها راهحل پیشنهاد میکند، اعمال کند. اما برای اعمال استراتژی ها، به یک کپی از شبکه نیاز داریم درست است؟ بنابراین من می توانم اشیاء خود را به طور کامل با استفاده از برخی روش ها کلون کنم و می توانم استراتژی های خود را با استفاده از روش دیگری اعمال کنم. ساختار این تابع چه خواهد بود؟ PS: من چندین بار سعی کردم چند کد بنویسم و هر بار که راه حل برگشت داده شده نادرست بود. (شبکه را می توان به راحتی از نظر اعتبار بررسی کرد) چیزی شبیه به این بود: def bt(sudoku) if sudoku.valid؟ سپس true else sudoku2 = sudoku.clone sudoku2.first_cell_not_solved.possibilities.each do |p| sudoku2.first_cell_not_solved.solution = p پایان sudoku2.apply_all_strategies اگر sudoku.completed شد؟ سودوکو را برگردانید. else bt(sudoku2) پایان پایان پایان | عقب نشینی با قاتل سودوکو |
132425 | من متوجه شدم که در ایجاد طرح های OOP مشکل دارم. من زمان زیادی را صرف تصمیم گیری در مورد اینکه آیا این ویژگی به درستی روی کلاس X تنظیم شده است یا خیر صرف کردم. به عنوان مثال، این یک پست است که چند روز دارد: http://codereview.stackexchange.com/questions/8041/how-to-improve-my-factory- design من در مورد کد خود قانع نیستم. بنابراین من می خواهم طرح های خود را بهبود بخشم، زمان کمتری برای ایجاد آن صرف کنم. چگونه یاد گرفتید که طرح های خوب خلق کنید؟ چند کتاب که می توانید به من توصیه کنید؟ | چگونه روش های خوبی برای طرح های OOP خود به دست آوردید؟ |
108789 | وقتی برای شغل درخواست میکنم، باید با بسیاری از مهندسان نرمافزار دیگر که مهارت کمی دارند یا اصلاً مهارت ندارند، رقابت کنم و تعداد نامزدها را کمرنگ کنند. من احساس میکنم که این کار حرفه ما را بیارزش میکند و در نهایت سطح دستمزد همه مهندسان نرمافزار را کاهش میدهد. من احساس میکنم شغل من و سایر مهندسان نرمافزار ماهر، اگر از ورود مهندسان نرمافزار غیرماهر کمتری به این حوزه جلوگیری شود تا زمانی که آنها مجموعهای از آزمونهای استاندارد را برای دریافت مجوز، مانند سایر حرفهها مانند پزشکی و وکالت گذرانده باشند، سود میبرد. آنها پیوستن به آنها را برای دیگران بسیار سخت کرده اند و از طریق مجوزها و هیئت مدیره های سخت، کمبود مصنوعی ایجاد کرده اند. آنها بسیار بیشتر از بسیاری از مهندسان حقوق می گیرند. و حتی سایر مهندسان قبل از اینکه مجاز به تمرین شوند، امتحانات PE را دارند. آیا نیاز به مجوز مهندسان نرم افزار یا داشتن هیئت مهندس نرم افزار باعث افزایش سطح مهارت و حقوق در این زمینه می شود؟ | آیا صدور مجوز مهندسین نرم افزار باعث افزایش سطح مهارت و حقوق می شود؟ |
55052 | من در زمان مرخصی ام در دانشگاه یک فریلنسر برنامه نویس وب کوچک هستم و در مورد طراحی سایت برای مردم داستان های ترسناکی دارم (نه اینکه سایت ها بد هستند - فقط مشتریان نمی دانند چه می خواهند) چرخ دنده ها برای تنظیم زمینه این چیزی است که می خواهم از آن اجتناب کنم: > سال گذشته مشتری داشتم که سایتی برای _ANON_ ساختم. ما روی یک > قیمت به توافق رسیدیم (200 پوند - من یک دانشجو هستم، بنابراین ذهنیت آنها این است که اوه شما دانشجو هستید، درست است که شما را ارزان می کند؟) من در عرض 3 روز سایت را با مشخصات > اصلی انجام دادم (هیچ چیزی نبود. تا به حال یادداشت شده باشد > هزینه مشخصات اصلی و غیره همه از طریق تلفن / اسکایپ انجام شده است) > مشتری _then_ تصمیم گرفت که ایده اصلی او در > عمل چندان خوب نیست، بنابراین به من گفته شد که آن را حذف کنم و دوباره شروع کنم، خوب، من یک > حرفه ای هستم که می توانم آن را تحمل کنم. > > سپس سایت را مجدداً به مشخصات جدیدی که به من داده بود، 3-4 روز دیگر زمان بردم > و دوباره همان کار را دوست ندارم، دوباره شروع کنید. در این زمان من از فقدان انتقاد سازنده بسیار آزرده می شوم، بنابراین سایت را مجدداً به حالتی که الان است (به URL بالا مراجعه کنید) دوباره انجام می دهم، او می گوید بله به نظر می رسد خوب است > ارسال کنید بنابراین در سایت قرار می گیرد. وب سپس او تصمیم می گیرد اوه، به هر حال من می خواهم و > راه حل تجارت الکترونیک و بخش فقط اعضا یا شما پولی دریافت نمی کنید > چیزی. با قرار گرفتن در موقعیتی که در آن قرار داشتم، به دلیل 12 روزی که او کمرش را پشت سر گذاشته بود، نمی توانستم فقط بگویم نه **انبوهی** از > تغییرات دیگر. > > به عنوان مثال صفحه ای با انواع بسته ها وجود دارد که کاربر می تواند از بین آنها انتخاب کند، من این کارها را در _glorious_ CSS3 انجام دادم. ... این چرت و پرت است. از شر آن خلاص شوید این کار را در فتوشاپ انجام دهید و به جای آن jpg's up قرار دهید. گیج شده بودم که چگونه میتوان آن را چرند به نظر آورد، پرسیدم از چه مرورگری استفاده میکند... IE6، میتوانستم او را بکشم، اما جلوی خودم را گرفتم و به او گفتم که به کروم یا > FF3.6 ارتقاء دهد، بنابراین او ارتقاء به FF، وای چه عالی به نظر می رسد!... اما همچنان آن را در > فتوشاپ دوباره انجام دهید تا افراد دارای IE6 آن را به خوبی ببینند سعی کردم به او بگویم که > جمعیت شناسی سایت نشان می دهد که او تنها کسی است که از آن استفاده می کند. IE6 اما او هیچ کدام از آن را نداشت، بنابراین مدتی را صرف انجام آن در PS کردم، همه چیز خوب بود. > > _بعد_، می گوید: اوه، من می خواهم قیمت بسته ها را تغییر دهم می گویم: خب اگر آنها را در CSS3 و HTML گذاشته بودید، می توانستید این کار را انجام دهید، او نمی خواست آن را بشنود. و مجبورم کرد jpg ها را دوباره انجام دهم - این > اتفاق می افتد **هر بار** او یک بسته جدید دارد که باید آنطور که شما می خواهید قرار دهید > تصور کنید این بعد از مدتی بسیار آزاردهنده می شود و من داشتم خسته می شدم، اما او تصمیم گرفت که با نحوه انجام این کار اکنون عالی به نظر می رسید و او را خوشحال نگه می داشت، سپس در مورد پرداخت پرسیدم اوه، من فقط 50 پوند دارم که می توانم به شما بدهم > اما می توانم بسته های آموزشی 2×12 هفته ای را به شما بدهم. فکر میکنم باشه، از بهترین موقعیت بد استفاده میکنم و از آن استفاده میکنم، پس موافقم، 50 پوند برای 2-3 هفته > کار و بسته آموزشی 1×12 هفته دریافت میکنم، آن را تمام میکنم، سپس در مورد دیگری میپرسم. آه این فقط در صورتی بود که من می توانستم آن را به شما بدهم، در حال حاضر نمی توانم > پس باید 120 پوند برای آن بپردازید. نه تنها این، بلکه او مدام مرا آزار میدهد تا تغییرات اصلاحی کمی در سایتی که به او آموزش دادهام انجام دهم، > اما او نمیخواهد بداند، بنابراین نه تنها برای هیچ تغییری که انجام میدهم پولی دریافت نمیکنم. او مرا تهدید میکند که اگر آنها را تغییر ندهم، در مورد من به هر یک از مشتریانش و همه کسانی که میشناسد، سخنان بدی منتشر خواهد کرد. همانطور که می توانید تصور کنید این موضوع باعث شد که من در مورد مشتریان بسیار عصبانی شوم و اکنون می خواهم قراردادی را ایجاد کنم که: * هیچ مصالحه ای برای IE6 انجام نشده است. * 25% جلو، 25% نیمه راه و 50% پس از اتمام. * من حداقل استانداردی دارم که با آن کار خواهم کرد، بنابراین مشاغل زیر 500 پوند قابل اجرا نیستند. * تغییرات اصلاحی و سه ماهه با نرخ هر ساعت قابل پرداخت است. * اگر 50٪ پس از تکمیل ظرف 30 روز پرداخت نشود، می توانم حق حذف هر سایتی را برای خود محفوظ دارم. * هیچ جایگزین نقدی - بدون پول نقد - هیچ سایتی وجود ندارد. اگر کسی می تواند پیشنهاد دهد که چه چیزی را در بالا به عنوان بندهای قرارداد من اضافه کنم و اگر موارد فوق مناسب است، آیا مشتریان را ترسانده است؟ هر گونه پیشنهاد در مورد هر بخشی از قرارداد و همچنین از کجا باید آنها را نوشته شود قدردانی خواهد شد. با تشکر از همه! | نوشتن قرارداد مشتری برای توسعه وب؟ |
68275 | اگر شایستگی در حل معماهای منطقی ارزیابی خوبی از مهارت های برنامه نویسی باشد، هنوز مورد سوال است - یک سوال Programmers.SE. با این وجود، آنها هنوز مورد استفاده قرار میگیرند، و احتمال اینکه دفعه بعد تصمیم به تغییر کارفرمای خود بگیرید، با چنین سؤالی مواجه شوید. آقای جاب در یک کامنت به پاسخ توصیه می کند که فقط معماها را مطالعه کنید و مصاحبه را قبول کنید. در واقع، تعداد زیادی از آنها وجود دارد، و شما ممکن است لذت زیادی ببرید و حل آنها را تمرین کنید، و احتمالاً (متاسفانه فقط به خودتان) توانایی خود را در شکستن آنها بدون هیچ کمکی نشان خواهید داد. با این حال، من مطمئن نیستم که چگونه در مصاحبه به شما کمک می کند. فرض کنید تعداد زیادی از این پازل ها را مطالعه کرده اید و به یک مصاحبه شغلی بیایید. مصاحبه کننده از شما می خواهد که X را حل کنید، و ... شما از قبل می دانید چگونه، زیرا قبلا آن را حل کرده اید. شما می گویید که قبلاً این معما را حل کرده اید، اما مهم نیست که آن را **حل کرده اید**: مهم این است که شما آن را **دیده اید**، و بنابراین مصاحبه کننده نمی تواند تشخیص دهد که آیا شما قادر به حل آن هستید یا فقط راه حلی را که شخص دیگری ابداع کرده است بخوانید. او یک پازل دیگر انتخاب می کند - و شما هم قبلاً آن را دیده اید. و دوباره و دوباره. در نهایت، مصاحبهکننده مشکلی را پیدا میکند که شما ندیدهاید: مشکلی با فرمول بد با راهحلی کاملاً احمقانه و غیرمنطقی (به همین دلیل است که در طول تمرین با آن مواجه نشدهاید). جای تعجب نیست که در حل آن شکست می خورید. اما ارزیابی قبلاً انجام شده است: شما نتوانستید پازلی را که واجد شرایط آن بودید حل کنید. سوال این است که اگر به پازل های منطقی علاقه دارید، بسیاری از آنها را (به تنهایی) حل کنید و در مصاحبه با آنها روبرو شوید، چگونه باید رفتار کنید؟ | آیا مطالعه پازل های منطقی به موفقیت در مصاحبه کمک می کند یا شما را محدود می کند؟ |
232967 | آیا الگوریتمهایی وجود دارند که بتوانند فهرستی از کلمات را بررسی کنند و کلمات را به شکل رایجترشان تقسیم یا ترکیب کنند؟ به عنوان مثال، من فهرستی از نام های تجاری بسیاری در صنعت مراقبت های بهداشتی دارم. کلمه Healthcare اغلب Health Care نوشته می شود. همچنین نامهای تجاری وجود دارد که ممکن است تقسیم یا ترکیب شوند، مانند Walmart و Wal mart. آیا الگوریتمهایی وجود دارند که بتوانند به فهرست کلمات من نگاه کنند و تشخیص دهند که Healthcare بیشتر به صورت دو کلمه ای نوشته می شود و Wal mart اغلب به صورت یک کلمه نوشته می شود؟ من به دنبال نام الگوریتمهای موجود (که میتوانند هنگام جستجو در وب کمک کنند)، یا پیوندهایی به کاغذهای سفید موجود یا پستهای وبلاگ میگردم. من الگوریتمی را ترجیح میدهم که به فرهنگ لغت یا فهرست خارجی کلمات یا نامهای تجاری وابسته نباشد. ویرایش ها: پس زمینه: من قبلاً کدی دارم که در این کار نسبتاً موفق است. کد بدون سختگیری زیاد کنار هم ریخته شد. امیدوارم الگوریتمهایی وجود داشته باشد که احتمالاً آکادمیکتر و کاملتر از چیزی باشد که من به آن دست یافتهام. این سوال در مورد روشی نیست که من به آن دست یافته ام، اما گفتن غیرممکن است من را قانع نمی کند. توضیح: «شکل رایجتر» یک کلمه، روشی است که اغلب کلمه(ها) نوشته میشود. به عنوان مثال، Walmart بارها ظاهر شد، و Walmart بارها ظاهر شد، اما Walmart بیشتر از Wal mart ظاهر شد و بنابراین Walmart بیشتر است. شکل رایج این کلمه من انتظار ندارم که این الگوریتم نتایج کاملی ایجاد کند. مانند هر مشکل یادگیری ماشینی، من انتظار دارم که نتایج به کیفیت دادههایی که به آن میدهم و میزان دادهای که دارم بستگی داشته باشد. | آیا الگوریتم هایی برای تقسیم یا ترکیب کلمات به شکل رایج تر آنها وجود دارد؟ |
183744 | من فرکتال های mandelbrot را در C با استفاده از Xcode می سازم و می خواهم از محاسبات موازی استفاده کنم اما هر چیزی که تاکنون امتحان کرده ام کار نمی کند. مانند این سوال و راهنماهای دیگر. ساده ترین راه برای استفاده از چارچوب هایی مانند mpi.h برای اجرای موازی برنامه من چیست؟ | محاسبات موازی با استفاده از xcode |
230444 | چرا «~0» دنبالهای از بیتهای «1» است و فقط یک بیت نیست؟ بیت های اضافی «1» از کجا می آیند؟ آیا این به معنای ~1 دنباله ای از بیت های 0 است یا فقط یک بیت 0؟ درک من این بود که عملگر `~` روی بیت های خاص ذکر شده اعمال می شود. | چرا ~ 0 دنباله ای از 1 است |
124709 | من در حال ورود به توسعه اندروید هستم و میخواهم کتابی برای کمک به پر کردن برخی از شکافها داشته باشم. آیا کتابی وجود دارد که استاندارد واقعی برای توصیف بهترین شیوهها، روشهای طراحی و سایر اطلاعات مفید در مورد توسعه Android باشد؟ چه چیزی در مورد آن کتاب آن را خاص می کند؟ | آیا کتاب متعارفی در مورد توسعه اندروید وجود دارد؟ |
101677 | من به تازگی شروع به نوشتن مقداری یاقوت در اوقات فراغت خود کردم و در حال حاضر از Netbeans 7 با افزونه Ruby and Rails v0.111 استفاده می کنم. من در درجه اول یک برنامه نویس جاوا هستم که از IntelliJ و Eclipse می آیم. یکی از نقاط ضعف راه اندازی برنامه نویسی Ruby من این است که Netbeans من در تکمیل کد خیلی مفید نیست. به نظر می رسد این به دلیل این واقعیت است که Ruby به شدت تایپ نشده است و از آنجایی که IDE نوع را نمی شناسد، نمی تواند روش هایی را پیشنهاد کند. در نتیجه باید زمان زیادی را در مرورگر خود صرف نگاه کردن به اسناد و بازگشت به IDE خود کنم تا به صورت دستی روش را در آنجا تایپ کنم. آیا تغییراتی وجود دارد که می توانم در تنظیمات خود ایجاد کنم تا کد تکمیلی را برای Ruby دریافت کنم یا به دلیل ماهیت زبان تقریباً غیرممکن است؟ سایر توسعه دهندگان به جز حفظ کردن تمام روش های موجود در Core Library، چگونه با Ruby کار می کنند؟ | تکمیل کد IDE Ruby |
246929 | هنگامی که به یک ساختار داده دایره ای معمولی بدون قفل (یا کلاس یا شی) اشاره یا مستند می کنید که برای برقراری ارتباط بین رشته ها یا پردازنده های ناهمزمان خودسرانه طولانی استفاده می شود: معمولاً از queue، fifo یا FIFO استفاده می شود. آیا دلیل فنی وجود دارد که چرا یک اصطلاح ممکن است در شرایطی نسبت به اصطلاح دیگر کاربرد ارتباطی دقیقتر یا بهتری داشته باشد؟ | اصطلاحات: صف در مقابل fifo |
241015 | من در حال توسعه یک برنامه دسکتاپ با رابط کاربری گرافیکی هستم. برای انجام این کار، من از الگوی طراحی MVC برای بخش GUI استفاده می کنم. در حال حاضر برنامه از یک پنجره واحد (نما) با یک کنترلر در تعامل با باطن (مدل) تشکیل شده است. این تعامل روز به روز پیچیدهتر میشود و کنترلکننده روشهای بیشتری را برای مدیریت ورودیها و افزودن وابستگیهای بیشتری به اشیاء مدل دریافت میکند. از آنجایی که کوچک نگه داشتن کلاسها و روشها بهترین روش است، من احساس میکنم برخی وظایف را محول میکنم، درست است؟ آیا هیچ راه تمیزی برای انجام این کار وجود دارد؟ در مورد وابستگی های مدل، من از یک شی نما استفاده می کنم، اما دوباره احساس می کنم بیش از حد بارگذاری شده است. | الگوی طراحی MVC. بارگذاری بیش از حد مسئولیت های کنترلر |
188027 | در هر وبسایتی که درباره BDD (توسعه مبتنی بر رفتار) مطالعه میکنید، یک مثال ساده و زیبا پیدا میکنید که به شما نشان میدهد چقدر واضح و آسان است که نیازهای خود را تعریف کنید. اما تلاش برای پیاده سازی این فرآیند در یک محصول بزرگ (نه یک مثال ماشین حساب) به من نشان داد که چیزها می توانند بسیار پیچیده و ناخوانا شوند (یا خواهند شد). به خصوص تغییر درخواست ها در مرحله بعدی به معنای کار زیادی برای تصحیح تست های ادغام برای این کار است. بنابراین من تعجب می کنم، آیا BDD واقعا ارزش آن را دارد؟ آیا مشکلی را حل می کند که سایر تکنیک ها حل نمی کنند! | آیا BDD برای پروژه های متوسط تا بزرگ مقیاس پذیر است؟ |
189869 | من در شرف شروع کار بر روی پروژه ای هستم که شامل ایجاد یک وب سایت شبیه به کتاب الکترونیکی است که حاوی تعداد زیادی اسناد بزرگ با متن و تصاویر است. این سایت باید طراحی نسبتا مینیمالیستی داشته باشد، اما دارای یک رابط کاربری با چند اسکریپت و انیمیشن است تا مرور اسناد بزرگ را آسانتر کند. مدتی است که به این موضوع فکر می کنم و نمی توانم تصمیم بگیرم از چه نشانه گذاری برای چنین پروژه ای استفاده کنم. آیا باید «HTML 4.0 سختگیرانه» باشد؟ XHTML 1.0 سختگیرانه؟ شاید HTML5؟ این احتمال وجود دارد که افرادی که به طور خاص به اینترنت علاقه ندارند به دلیل محتوای آن از سایت بازدید کنند و به همین دلیل فکر می کنم برای برخی از بازدیدکنندگان مرورگرهای نسبتا قدیمی بسیار قابل قبول است. آیا «XHTML» یا «HTML5» می تواند در این زمینه به من آسیب برساند؟ با مطالعه در مورد فرمتهای مختلف کتاب الکترونیکی (به ویژه «EPUB»)، متوجه شدم که بسیاری از آنها از «XHTML» به صورت داخلی استفاده میکنند. آیا این بدان معنی است که اگر من از «XHTML» (به درستی) استفاده کنم، ممکن است سایت در آینده به عنوان «EPUB» بسته بندی و تحویل شود؟ سختگیری و تمیزی «XHTML»/«XML» نیز برای من بسیار جذاب است. به طور کلی «XHTML» بیشتر برای من جذابیت دارد، اما من از مفهوم استفاده از آن میترسم. ظاهراً توسط W3C به نفع «HTML 5» متوقف شده است. با این حال، من واقعاً هیچ مزیتی برای استفاده از «HTML5» نسبت به «HTML 4 سخت» نمیبینم، زیرا از هیچ یک از ویژگیهای آن استفاده نخواهم کرد. من همچنین نگران سازگاری مرورگر «HTML5» هستم. آیا باید فقط به «HTML 4 سختگیرانه» خوب پایبند باشم؟ | انتخاب DOCTYPE برای یک کتاب الکترونیکی آنلاین |
188025 | من از «simplexml_load_string» برای تفسیر رشته xml به شی از نتایج یک REST API استفاده میکنم. در سرور محلی من که از PHP5 استفاده می کند به خوبی کار می کند. اما هاست من در یاهو است و سرویس دهنده به من PHP4 می دهد. برای این کار باید روش تفسیر رشته XML را به روش دیگری تغییر دهم، که نمیدانم چگونه انجام دهم. | جایگزین تابع simplexml_load_string(). |
79369 | به زبان ساده، محصول شرکت من یک برنامه وب با یک پایگاه داده است. ما برای هر یک از حدود 100 مشتری یک محیط صحنه و یک محیط تولید داریم. برای هر محیط یک پایگاه داده جداگانه وجود دارد. محتویات پایگاه داده از تعدادی فایل CSV است که توسط تیم داده (غیر فنی) ما ایجاد و نگهداری می شود. داده ها مختص مشتری است و همچنین باید زمانی که توسعه دهنده ویژگی های جدیدی را به محصول اضافه می کند، به روز شود. با این حال، همه مشتریان از یک نسخه از محصول استفاده نمی کنند، بنابراین نه تنها محتویات، بلکه ساختار CSV ها نیز بسته به مشتری متفاوت است. در حال حاضر، فایلهای CSV در SVN نسخهبندی شدهاند. با این حال، هیچ جدایی بین داده های آزمایش شده و آزمایش نشده وجود ندارد. تیم من مسئول بارگذاری داده های جدید در محیط های مشتری است، اما ما قبلاً با بارگذاری داده های آزمایش نشده در محیط تولید سوخته ایم. پاسخ روشن به این، تقلید از یک راهاندازی توسعه و ایجاد یک trunk، شاخهها و برچسبها است، جایی که تنه همیشه پایدار است (دادههای آزمایششده)، شاخهها شامل تغییرات آزمایشی/آزمایشنشده هستند، و هر بار که دادههای جدید در یک بارگذاری میشوند، برچسبها ایجاد میشوند. محیط زیست سوال من مربوط به وابستگی بین داده و کد است... وقتی توسعه دهنده نسخه ای را منتشر می کند که شامل ویژگی های جدید است، قبل از اینکه بتوانیم کد را در یک محیط ارتقا دهیم، داده ها باید به روز شوند تا با آن ویژگی ها سازگار شوند. چگونه می توانیم ردیابی کنیم که آیا داده های یک کلاینت خاص با نسخه خاصی از کد سازگار است؟ اولین غریزه من این است که هر بار که یک ارتقاء کد برای یک مشتری خاص برنامه ریزی می شود، یک شعبه در مخزن داده ایجاد کنم. نام شعبه با شماره انتشار مطابقت دارد. با این حال، از آنجایی که نسخه کد در جعبه های تولید ما معمولاً به طور قابل توجهی از محیط های صحنه ما عقب است، تیم داده باید در دو شاخه به طور همزمان کار کند و اطمینان حاصل کند که ویژگی های جدید برای جدیدترین و بهترین کد فقط در جدیدترین شعبه ارائه می شود. اصلاحات در شعبه قدیمیتر نیز ادامه دارد. البته، زمانی که کد روی استیج و تولید از هم جدا میشوند، نمیتوانیم 100% مطمئن باشیم که اصلاحات دادهای که روی استیج آزمایش میکنیم روی کدهای قدیمیتر نصب شده در تولید کار میکنند. آیا کسی ایده ای در مورد اینکه چگونه می توانیم این فرآیند را بهتر مدیریت کنیم، دارد؟ | کنترل نسخه داده های برنامه |
169804 | اخیراً خواندم که تبلیغات فیس بوک به سمت هدف گذاری مجدد حرکت می کند و بیشتر به موضوع علاقه مند شدم. اساساً، هدفگیری مجدد تکنیکی است که تبلیغکنندگان از آن استفاده میکنند که با قرار دادن کوکیها در مرورگر خود قصد خرید را ردیابی میکند و هنگامی که از وبسایت دیگری در شبکه تبلیغاتی بازدید میکنید، تبلیغ برای کالایی را که «میخواستید بخرید» مشاهده میکنید. برای این کار، هم ناشر و هم تبلیغ کننده باید با هم کار کنند. ناشر باید چند خط جاوا اسکریپت اضافه کند و ناشر باید بتواند این اطلاعات را در سراسر سایت ها بخواند. در بیشتر موارد، جاوا اسکریپت iframe را از دامنه adnetwork درج می کند. اسکریپت Iframe کوکیها را هم برای دامنه میزبان و هم برای دامنه شبکه از راه دور تنظیم میکند. با این حال، خطمشی همان مبدأ به iframes اجازه نمیدهد محتوا را از دامنه اصلی بخواند/تنظیم کند. آیا چیزی وجود دارد که من اینجا گم کرده ام؟ آیا کسی می تواند توضیح دهد که این تکنیک واقعا چگونه کار می کند؟ | هدف گذاری مجدد تبلیغات چگونه کار می کند؟ |
24036 | آیا هر توسعه دهنده ای باید XML را بداند؟ XML برای یک توسعه دهنده چقدر مهم است؟ هر پیشنهادی... | XML برای یک توسعه دهنده چقدر مهم است؟ |
189865 | من واقعاً هرگز مقدار زیادی برنامه نویسی C انجام نداده ام، اما در حال آموزش C++ با تاخیر کم هستم. آیا خواندن کتاب برنامه نویسی K&R C بیشتر ضرر دارد؟ من کمی نگران هستم که در مورد کنوانسیون های C بخوانم که ممکن است دیگر در C++ اجرا نشوند (مخصوصاً با توجه به علاقه C به متغیرهای جهانی). | قبل از یادگیری C++ با تاخیر کم، K&R را بخوانید؟ |
51576 | نیاز به شبیه سازی مجموعه ای از موجودیت ها را به روشی دقیق در نظر بگیرید. همه موجودیت ها در یک جدول زمانی مصنوعی وجود دارند. در مراحل این جدول زمانی، همه نهادها می توانند عملیات خاصی را انجام دهند. ضروری است که رویدادهای زمانبندیشده بهدقت مدیریت شوند و به ترتیب پردازش نباشند. بنابراین threading ساده یک شبیهسازی مناسب نیست، و همچنین راه رفتن رویهای در همه موجودیتها نیست. ممکن است پردازش کند باشد، دقت در اینجا کلیدی است. من ایده هایی دارم که چگونه این را خودم پیاده کنم، اما به احتمال زیاد قبلاً چنین چیزی انجام شده است. آیا چارچوبی برای این اهداف موجود است؟ آیا پارادایم خاصی مناسب تر است؟ به روز رسانی: **مثال** برای روشن شدن مثال: A و B دقیقاً همزمان پیامی به C ارسال می کنند. فرض کنید ارسال پیام بر اساس فاصله زمان می برد، و هر دوی آنها دقیقاً در فاصله یکسانی از C هستند. C باید بتواند این عمل را به عنوان یک رویداد همزمان انجام دهد، نه بر اساس ترتیب پردازش اگر A قبل از B طی شود. | شبیه سازی موجودیت های همزمان |
240760 | امروزه این امکان وجود دارد که یک فایل سمت سرویس گیرنده را هش کنید، هش را به سرور ارسال کنید و از سرور بخواهید بررسی کند که آیا آن فایل قبلاً آپلود شده است یا خیر. اگر اینطور است، میتوانیم از آپلود فایل صرف نظر کنیم و به نظر برسند که تقریباً فوراً برای کاربر آپلود میشود. این همچنین می تواند پهنای باند زیادی را برای یک سایت بزرگ ذخیره کند. با این حال، این چند پیامد امنیتی مهم دارد. 1. اگر کاربر باهوش باشد، میتواند از این اطلاعات برای تعیین اینکه چه فایلهایی از قبل روی سرور هستند، از جمله اسناد غیرقانونی یا حساس، استفاده کند. دسترسی به اسناد تصادفی 3. یک برخورد قانونی اما غیرعمدی وجود دارد که در آن هش ها یکسان هستند، اما فایل در واقع متفاوت است سوال من این است: آیا ارزش معاوضه را دارد؟ آیا می توانیم برخی یا همه این مشکلات را کاهش دهیم؟ چگونه؟ | هش + امنیت به عنوان یک سایت اشتراک گذاری فایل نظری |
182507 | من شنیده ام که مردم می گویند استفاده از JDBC (اتصال پایگاه داده جاوا) در اپلت های جاوا توصیه نمی شود. تنها چیزی که آنها می گویند این است: به دلیل دلایل امنیتی. منظور آنها از دلایل امنیتی چیست؟ وقتی یک فرد بد بالقوه از JDBC استفاده شده در یک اپلت که در جایی در یک وب سایت قرار داده شده است مطلع شود، چه کاری انجام می دهد؟ برای ایمن کردن اپلت خود، عاقلانه است که یک سرورلت بین یک اپلت و یک پایگاه داده قرار دهید. من معتقدم که اکثر برنامه نویسان این کار را انجام می دهند، من می خواهم بدانم چرا. | چرا نباید از JDBC در اپلت های جاوا استفاده کرد؟ |
173721 | راه درست برای ساختن یک برنامه Winform که دارای چندین صفحه نمایش است چیست؟ به عنوان مثال، من سعی می کنم یک برنامه پشتیبان کوچک بنویسم (عمدتاً برای خندیدن)، و کنترل ها و ظروف را روی فرم ریخته ام. من از پانلها و جعبههای گروهی برای جدا کردن صفحههای مختلف استفاده میکنم (مثلاً از یک پانل برای نگه داشتن تمام کنترلهای پنجره «تنظیمات» و پانل دیگری برای نمایش همه نسخههای پشتیبان فعلی که تنظیم شدهاند استفاده میکنم. ). خب، فایل form.cs من به حجم عظیمی از کد تبدیل شد، و احساس میکنم دارم کار اشتباهی انجام میدهم. من به سختی می توانم چیزی در پرونده پیدا کنم و آماده هستم که از نو شروع کنم. این پروژه فقط برای من بود تا دانش خود را در مورد C# و .NET گسترش دهم، بنابراین شروع یک پروژه جدید کار بزرگی نیست. | راه درست ساخت برنامه های Winform با چندین صفحه نمایش چیست؟ |
107637 | من مطمئن هستم که جایی برای این ضد الگو وجود دارد. با این حال من به اندازه کافی با ادبیات ضد الگو آشنا نیستم تا آن را بشناسم. سناریوی زیر را در نظر بگیرید: or0 یک تابع عضو در یک کلاس است. خوب یا بد، به شدت به متغیرهای عضو کلاس وابسته است. برنامه نویس A می آید و به عملکردهایی مانند «or0» نیاز دارد، اما به جای فراخوانی «or0»، برنامه نویس A کل کلاس را کپی و تغییر نام می دهد. من حدس میزنم که او «or0» را صدا نمیزند، زیرا، همانطور که میگویم، برای عملکردش به شدت به متغیرهای عضو وابسته است. یا شاید او یک برنامه نویس جوان است و نمی داند چگونه آن را از کدهای دیگر فراخوانی کند. بنابراین اکنون «or0» و «c0» (c برای کپی) داریم. من نمیتوانم برنامهنویس A را برای این رویکرد کاملاً مقصر بدانم - همه ما تحت ضربالاجلهای سخت قرار میگیریم و برای انجام کار، کد را هک میکنیم. چندین برنامه نویس «or0» را حفظ می کنند، بنابراین اکنون نسخه «orN» است. «c0» اکنون نسخه «cN» است. متأسفانه اکثر برنامه نویسانی که کلاس حاوی «or0» را حفظ می کردند، به نظر می رسید که کاملاً از «c0» بی اطلاع باشند - که یکی از قوی ترین استدلال هایی است که می توانم برای حکمت اصل DRY به آن فکر کنم. و همچنین ممکن است حفظ مستقل کد در «c» وجود داشته باشد. در هر صورت به نظر می رسد که «or0» و «c0» مستقل از یکدیگر حفظ شده اند. و شادی و شادی، خطایی در «cN» رخ میدهد که در «orN» رخ نمیدهد. بنابراین من چند سوال دارم: 1.) آیا نامی برای این ضد الگو وجود دارد؟ من آنقدر دیده ام که این اتفاق افتاده است، برایم سخت است که باور کنم این یک ضدالگوی نامگذاری شده نیست. 2.) من می توانم چند گزینه را ببینم: الف) orN را برای گرفتن پارامتری که مقادیر همه متغیرهای عضو مورد نیازش را مشخص می کند، ثابت کنید. سپس «cN» را برای فراخوانی «orN» با تمام پارامترهای مورد نیاز تغییر دهید. (به خاطر داشته باشید که من نمیخواهم این کار را انجام دهم، اما این یک امکان واقعی است.) ج.) «orN» را به «cN» کپی کنید. د) سعی کنید بفهمید کجای 'cN' خراب است و سپس آن را مستقل از 'orN' تعمیر کنید. جایگزین _a_ به نظر بهترین راه حل در دراز مدت است، اما من شک دارم که مشتری به من اجازه اجرای آن را بدهد. هرگز وقت یا پولی برای درست کردن کارها ندارید، اما همیشه زمان و پول برای تعمیر همان مشکل 40 یا 50 بار وجود دارد، درست است؟ آیا کسی می تواند روش های دیگری را پیشنهاد کند که من ممکن است در نظر نگرفته باشم؟ اگر شما به جای من بودید، کدام رویکرد را انتخاب می کردید؟ اگر سؤال و پاسخ دیگری در این زمینه در اینجا وجود دارد، لطفاً پیوندهایی به آنها ارسال کنید. من مشکلی ندارم که این سوال را اگر فریب است حذف کنم، اما جستجوی من هنوز چیزی که به این سوال پاسخ دهد پیدا نکرده است. * * * ویرایش: از همه برای پاسخ های متفکرانه تشکر می کنم. من درباره نامی برای ضدالگو پرسیدم تا بتوانم خودم درباره آن بیشتر تحقیق کنم. من متعجبم که به نظر نمی رسد این روش کدنویسی بد نامی متعارف برای آن داشته باشد. | نقض اصل DRY |
157375 | من اخیراً با شی XMLHttpRequest در جاوا اسکریپت کار میکنم، و نمیتوانم توجه کنم که حروف این نام معنی ندارد. چرا 'XML' تماماً حروف است در حالی که 'Http' نیست؟ هر دو مخفف هستند! مطمئناً منطقی تر است که نام یکی از موارد زیر باشد: * XmlHttpRequest _(PascalCase، بهترین روش برای نام کلاس ها در جاوا اسکریپت)_ * xmlHttpRequest _(camelCase، همچنین رایج است، البته نه برای کلاس ها)_ * XMLHTTPRequest _( حروف اختصاری، به ندرت در برنامه نویسی استفاده می شود؟) _ مطمئنم دلیلی وجود دارد و من از این که فکر کنم اکنون سنگ اندازی شده است متنفرم فقط به این دلیل که در آن زمان هیچ کس این موضوع را زیر سوال نبرده است. آیا قرارداد نامگذاری دیگری وجود دارد که من از آن بی اطلاعم؟ با تشکر مشخصات XMLHttpRequest: http://www.w3.org/TR/XMLHttpRequest/ | چرا به نظر می رسد XMLHttpRequest از یک قرارداد نامگذاری پیروی نمی کند؟ |
184829 | ساختار داده های جدول هش را می توان به راحتی در چندین ماشین با یک الگوریتم ساده برای توزیع کلیدها پخش کرد: machine_to_query = item_key % machine_count وقتی می خواهید جفت های مقادیر کلید را بخوانید و بنویسید، از کلید برای تعیین اینکه کدام ماشین داده ها را ذخیره می کند، استفاده می کنید. سپس با آن دستگاه صحبت می کنید. اگر میخواهید تعداد کل آیتمها را شمارش کنید، باید تعداد آنها را از هر سرور درخواست کنید و آنها را جمع کنید. چه الگوریتمهایی برای مدیریت کارآمد ساختارهای داده وجود دارد که در آن دادهها در چندین ماشین تقسیم میشوند؟ الگوریتم های توزیع شده، نه الگوریتم های موازی. چگونه ممکن است چیزی مانند یک آرایه مرتب شده به صورت توزیع شده کار کند؟ کارآمد. | الگوریتم های ساختار داده در سیستم توزیع شده |
136215 | من به اطراف نگاه کردم و سوالاتی مشابه سوالات خود پیدا کردم اما هرگز از پاسخ ها کاملا راضی نبودم. من کم و بیش یک جاوا n00b هستم، گرچه به C++ در حد متوسطی مسلط هستم و در کل به عنوان یک برنامه نویس، خودم را متوسط تا پیشرفته می دانم. من به دنبال نوشتن برنامه ای در جاوا هستم که عملکردی مشابه یک تیونر داشته باشد - کاری که می خواهم انجام دهم این است که صدای ساز را در یک بازه زمانی 3 ثانیه ضبط کنم و میانگین انحراف را اندازه گیری کنم. (این برای یک کلاس باند است.) چیزی که من فکر می کنم این است که یک آرایه بزرگ از اعداد خواهم داشت و هر ورودی در آرایه از نظر فرکانس یک عدد خواهد بود. من میخواهم بتوانم از طریق آرایه حلقه بزنم، و میانگین هرتز را برای نمایش آن روی صفحه یا چیزی دیگر محاسبه کنم. بنابراین کاری که میخواهم انجام دهم این است که روشی برای نظرسنجی (به دلیل عدم وجود کلمه بهتر) میکروفون داشته باشم تا ببینم در همان لحظه چه فرکانسی وارد میشود. آیا راه ساده ای برای پذیرش ورودی صدا از میکروفون بر حسب هرتز وجود دارد؟ این در جاوا و تحت پلتفرم ویندوز خواهد بود. | نحوه تعیین فرکانس (در هرتز، زمان واقعی) با صدای جاوا |
124648 | من مقالات تحقیقاتی و وبلاگ های فنی زیادی را دیده ام که از مزایای تست نرم افزار می بالند. من در آن متقاعد شده ام اما از آنجایی که تمام تحقیقات تست نرمافزار توسط شرکتهای نرمافزاری بزرگ انجام میشود، باور نمیکنم که واقعاً برای استارتآپها کاربرد داشته باشند. از آنجایی که استارت آپ ها در مقایسه با شرکت های بزرگ نرم افزاری نیازها و محدودیت های متفاوتی دارند. بنابراین این سؤالات را ایجاد کرد. آیا استارت آپ های فناوری باید تست های خودکار بنویسند؟ اگر چنین است، آیا آنها مانند شرکت های بزرگ نرم افزاری انجام می شوند؟ (تست دود، تست رگرسیون و ...) بهتر است اگر بتوانید چند مقاله تحقیقاتی در این زمینه ارجاع دهید.. چون خودم نتونستم مقاله ای پیدا کنم. (باید اعتراف کنم که با وجود اینکه هنوز در ابتدای کارم هستم، اما هنوز استارت آپی را ندیده ام که به طور جدی متعهد به نوشتن تست های خودکار باشد) | تست های نرم افزاری در استارت آپ های فناوری چگونه انجام می شود؟ |
234236 | من همه جا خواندم که شفافیت ارجاعی و اثرات جانبی برای همه توابع متقابلاً انحصاری هستند، با این حال، در موردی که یک تابع حالتی را تغییر میدهد که هیچ تأثیری بر خروجیهای آن ندارد، چطور؟ به عنوان مثال: global_variable = 0 def foo(a,b): global_variable += 2 return a + b # کد دیگر ... حالا اگر این تابع را فراخوانی کنید، به نظر می رسد که با تعریف استاندارد شفافیت ارجاعی مطابقت دارد در حالی که تغییر می کند. حالت و در نتیجه عوارض جانبی دارد. با در نظر گرفتن این موضوع، نمی دانم، آیا شفافیت ارجاعی یا حتی ایده یک اثر جانبی را اشتباه می فهمم؟ آیا درست است که بگوییم تابع foo هم از نظر ارجاعی شفاف است و هم عوارض جانبی دارد؟ تا حدی، من احساس میکنم که بسط تعریف شفافیت ارجاعی با این شرط که اثرات جانبی بدون تأثیر بر مقدار بازگشتی یک تابع، همچنان توابع را از شفافیت ارجاعی تلقی نکنند، معکوس است. | آیا توابع شفاف ارجاعی می توانند عوارض جانبی داشته باشند؟ |
219254 | ما نیاز داریم که بتوانیم افراد را با مکان ها بر اساس در دسترس بودن و شرایط خاص مطابقت دهیم. فرض کنید من گروهی از مردم دارم که هر کدام 3 نوع چیز برای پارک کردن دارند. یک ماشین، یک کامیون و یک قایق. هر فرد همچنین محل پارک مورد نظر خود را نشان می دهد (گزینه های 1، 2 و 3). من همچنین لیستی از مکان های پارکینگ دارم که می توانند تعداد معینی از هر یک از آن چیزها را اداره کنند. هدف این است که همه را مطابقت دهیم تا حداکثر استفاده را داشته باشیم. شرط اصلی این است که هر فرد باید بتواند همه چیز را در همان مکان پارک کند یا اصلاً نمی تواند پارک کند. مثال: شروع با مکانهای پارکینگی که دارم: تعداد خودروها کامیونها قایقها A 2 0 2 B 2 1 3 C 0 5 0 برای افرادی که دارم: شخص اتومبیل کامیون قایق انتخاب 1 انتخاب 2 انتخاب 3 تام 2 1 0 A B C Betty 1 0 1 B C A Sam 0 2 0 C A B Pat 3 2 1 A C B فکر اولیه من این است که به سادگی افراد را بر اساس تعداد مواردی که دارند (بزرگترین به کوچکترین) مرتب کنید. سپس سعی کنید هر کدام را بر اساس انتخاب قرار دهید. IE: من سعی میکنم Pat را در ابتدا قرار دهم (بیشتر آیتمها)، اما نتوانستم زیرا هیچ قسمتی الزامات را برآورده نمیکند. سپس تام را امتحان میکنم، کسی که به Lot B میرود. امتیازات جایزه: آیا نامی برای این نوع مشکل وجود دارد؟ | رویکرد به الگوریتم برای تخصیص منابع |
125111 | پس از خواندن برخی از مقالات در گوگل، تصمیم گرفتم کار بر روی برنامه های اندروید را شروع کنم زیرا این یک پلت فرم منبع باز از گوگل است. بنابراین من می خواستم چند برنامه ایجاد کنم. من اندروید 2.2 اواس دارم، بنابراین فقط آن را در گوگل جستجو کردم تا چیزها را پیدا کنم و در نهایت این پیوند را برای ایجاد برنامه های اندروید پیدا کردم. آیا این پیوندی است که به من امکان می دهد برنامه ایجاد کنم یا به IDE دیگری نیاز داریم؟ مانند gcc برای c و VC++ برای C++. برای انجام این کار چه چیزهای دیگری را باید تنظیم کنم؟ | آیا برای توسعه برنامه های اندروید به IDE نیاز دارم؟ |
176955 | من سعی می کنم با استفاده از دات نت و Entity Framework از یک قوس لایه ای '~ کلاسیک' استفاده کنم. ما از یک پایگاه داده قدیمی شروع می کنیم که کمی بد است: * نامگذاری متناقض * نماهای غیر ضروری (مشاهده ارجاع به سایر نماها، انتخاب * نماها و غیره. * ستون های جمع شده * سیب زمینی و هویج در یک جدول * و غیره. .. بنابراین من با جداسازی کامل ساختار پایگاه داده خود از مدل دامنه خود به پایان رسیدم. برای انجام این کار، موجودیت های EF از لایه ارائه پنهان می شوند. هدف این است که به یک پایگاه داده ساده تر تغییر فاکتور داده شود و در عین حال تأثیر آن بر برنامه ها کاهش یابد.  من اکنون با چالش های زیادی روبرو هستم و شروع به پرسیدن از خودم کرده ام که آیا کارها را درست انجام می دهم. 1. مدل دامنه من بسیار فرار است، با افزایش نیاز به زمینه های جدید، با برنامه ها تکامل می یابد. پیچیدگی آن مدام بالا می رود و کلاسی که در آن قرار دارد خواص زیادی پیدا می کند. 2. ایجاد استراتژی شامل و بازپرداخت مجدد به EF بسیار مشکل است (اشیاء دامنه من هیچ نوع خاصیت رابطه تنبل/بارگیری مشتاق را ندارند): DomainInclude<Domain.Model.Bar>.Include(Customers).Include( مشتریان.دوستان) // به... IFooContext.Bars.Include(...).Include(...).Where(...) 3. برخی از چارچوبها سطوح جداسازی را تجاوز میکنند (Devexpress Grids که برای فیلتر کردن و صفحهبندی مجموعههای داده بزرگ به XPO یا «IQueryable» نیاز دارد) من شروع به پرسیدن از خودم میکنم که آیا: * جداسازی موجودیتهای تولید خودکار EF هزینهای غیرضروری است. . * آیا باید به فریمورکها اجازه بدهم «IQueryable» را بزنند؟ شیب آهسته به جهنم؟ (واقعاً جدا کردن چارچوب DevExpress، هر تجربه موفقی سخت است؟) * چگونه می توانم نوسانات مدل دامنه خود را کاهش دهم؟ ## دقت ** جداسازی EF و فیلدهایی که باید یا نباید در تماس های سرویس گنجانده شوند ** در اینجا نحوه جداسازی نهادهای EF آورده شده است. لایه ارائه یک لایه ایزوله است زیرا هیچ ارائه ای نمی تواند به کلاس مخازن دسترسی داشته باشد. // داخل یک کلاس خدمات. برای این نمونه Customer در مدل خدمات تعریف شده است // و Person توسط Entity Framework به طور خودکار تولید می شود /// مشتریانی را که یک آیتم را خریداری کرده اند دریافت کنید /// IEnumerable<Customer> GetCustomers(Item item){ var query = from person in _personRepository. GetItemBuyers(item.Id) انتخاب مشتری جدید {Id = person.CustomerId , FirstName = شخص.FirstName, LastName = شخص.LastName, Sex = شخص.Sex == 'M'? Sex.Male : Sex. Female}; پرس و جو بازگشت؛ } میتواند زمانبر باشد، بهویژه زمانی که نیاز دارید (یا نه) برخی ویژگیهای رابطه را اضافه کنید. راه حل های متعددی برای از جمله: 1. GetCustomersWithOrders (مورد آیتم) وجود دارد. 2. GetCustomers (مورد مورد، IncludeStrategy<Customer> شامل); 3. GetCustomers (مورد آیتم، رشته پارامترها[] فیلدها گنجانده شده است). 1. بدیهی است که در کلاس سرویس حاوی هزاران GetCustomersWith...With... 2. تعداد زیادی کلاس ارثی IncludeStrategy ایجاد می شود. من هنوز روی یک رویکرد روان پویا کار میکنم «DomainInclude<Customer>.Include(Orders).Include(Friends) **فریم ورک ضربه به IQueryable** مخازن IQueryable، هدف را آشکار نمی کنند مخفی کردن چارچوب موجودیت است. شبکه های داده Devexpress به یک IQueryable نیاز دارند تا امکان صفحه بندی/فیلتر کردن بدون بارگیری کل جدول در حافظه را فراهم کند. یافتن راه حل تقریباً غیرممکن است زیرا واقعاً زمان بر خواهد بود و قابل حمل بودن راه حل با نسخه های جدید devexpress تضمین نمی شود. سوال من در اینجا این است: آیا اجازه دادن به devexpress از لایهها تا کلاس EF زمینه مهم است؟ آیا باید به جای آن Devexpress را رها کنم و از شبکه های داده انعطاف پذیرتر استفاده کنم (Sencha ExtJs، ...) | معماری: آیا کارها را درست انجام می دهم؟ |
213839 | من C++ را تا حد متوسطی یاد گرفتهام و اکنون میخواهم چیزی فراتر از یک برنامه کنسول ایجاد کنم. من می خواهم یک برنامه ساده ایجاد کنم که اطلاعات را از فایل های متنی خاص گرفته و در یک رابط کاربری گرافیکی نمایش دهد. فقط آمار ساده هیچ چیز پیچیده ای مانند صفحه گسترده یا هر چیز دیگری نیست. من همچنین دستهای را میدانم و میتوانم از آن برای چیزهای none gui استفاده کنم، زیرا میتوانم اسکریپت را با سرعتی بسیار سریعتر از نوشتن C++ کنار هم قرار دهم. وقتی رابط کاربری گرافیکی باز میشود یا در حال اجرا است، مشکلی در اجرای اسکریپتهای دستهای در پسزمینه ندارم. من QT دارم اما یادگیری آن ترسناک به نظر می رسد. کاری که من میخواهم انجام دهم، کارهای سادهای است، مانند اطلاعات گرفتن از فایلهای خارجی، اما به نظر میرسد این کار در Qt دشوار است. من سیگنالهای رویدادها و اسلاتها را درک میکنم، اما کتابخانه Qt بسیار زیاد است و به نظر میرسد که باید همه چیزهایی را که برای ایجاد یک برنامه کنسول C یاد گرفتم، دوباره یاد بگیرم. و من نمی خواهم این کار را انجام دهم. من ویژوال استودیو 2012 را نیز دارم. آیا باید به جای آن از آن استفاده کنم؟ گزینه های من در اینجا برای ایجاد یک برنامه رابط کاربری گرافیکی ساده با C++ چیست؟ من از ساختن برنامه های کنسول خسته شده ام. با تشکر | می خواهید با استفاده از C++ یک برنامه رابط کاربری ساده ایجاد کنید اما نمی دانید از چه چیزی استفاده کنید |
139463 | این بیشتر یک مسئله قابلیت استفاده است که می توانم بگویم، به دنبال پیشنهادهایی در مورد آن هستم. من یک سیستم دارم که بستگی به داده های وارد شده توسط کاربران دارد که صحیح باشد، همانطور که در آدرس موجود است، نام صحیح است و غیره. این همه برای مکان ها است. اکنون راهی که من متوجه شدم میتوانم این کار را انجام دهم این است که هر ورودی را بررسی میکنم، مثلاً از 5 کاربر دیگر میخواهم قبل از اینکه اجازه نمایهسازی و مشاهده آنها در سایت را بدهم، صحت دادهها را بررسی کرده و مطمئن شوند. مشکل این رویکرد این است که سایت جایی نیست که کاربران برای مدت طولانی در آن ساکن شوند، فقط وارد شوید و به دنبال مکانی بگردید و تمام است، بنابراین آنها ممکن است تمایلی به تأیید صحت ورودی های کاربران دیگر نداشته باشند. نظر شما در مورد این چیست، آیا کسی می تواند راه حلی را پیشنهاد دهد که بتواند با شرایط من سازگار شود؟ | اطمینان حاصل کنید که دادههای وارد شده توسط کاربران با آنچه واقعاً هستند تنظیم میشوند |
173729 | یکی از همکاران در استارت آپ کوچکی که در آن کار می کنم، کد (C++) را به این صورت می نویسد: // some class class SomeClass { // c'tor SomeClass(); // d'tor ~SomeClass(); // برخی تابع void someFunction(int x, int y); }; // برخی تابع void SomeClass::someFunction(int x, int y) { // init worker m_worker.init(); // log LOG_DEBUG(Worker مقداردهی اولیه); // find cache فعلی auto it = m_currentCache.find(); // flush if (it->flush() == false) { // return return false } // return return true } اینگونه 100% کد خود را می نویسد: یک خط فاصله، یک نظر بی فایده که هیچ چیز دیگری نمی گوید از آنچه به وضوح در عبارت زیر و خود بیانیه آمده است. این کاملاً مرا دیوانه می کند. یک کلاس ساده که توسط او نوشته شده است 3 برابر بیشتر از آنچه در نظر گرفته شده است، به نظر می رسد که نظر خوبی دارد، اما نظرات حاوی اطلاعات جدیدی نیستند. در واقع این کد در هر تعریف معمولی از سند کاملاً غیرمستند است. همه نظرات فقط تکرار آنچه در C++ در خط زیر نوشته شده است. من چندین بار در این مورد با او روبرو شده ام و هر بار به نظر می رسد او متوجه می شود که من چه می گویم، اما بعد ادامه می دهد که کدگذاری خود را تغییر نمی دهد و کدهای قدیمی را که اینطور نوشته شده است را اصلاح نمی کند. من بارها و بارها در مورد مضرات متمایز نوشتن کدهای این چنینی صحبت کرده ام، اما چیزی به او نمی رسد. به نظر می رسد سایر همکاران چندان به این موضوع اهمیت نمی دهند و به نظر می رسد مدیریت واقعاً به آن اهمیت نمی دهد. چه کار کنم؟ (با عرض پوزش برای فحاشی) | همکار از قرارداد نظر دادن مضحک استفاده می کند، چگونه می توان با آن کنار آمد؟ |
182505 | زمانی که برنامهنویسی را یاد میگرفتم، چه در دوره کارآموزی و چه در مدرسه، اغلب با موقعیتهایی مواجه شدهام که به یک نرمافزار اضافی (از نسبتاً ابتدایی تا کاملاً پیچیده) نیاز است و تقریباً همیشه به من گفته میشود که نباید. وقتم را برای ایجاد راه حل تلف نمی کنم و از کاری که شخص دیگری قبلاً انجام داده است استفاده کنم. آیا انجام این کار منطقی است یا باید برای تحقیق و توسعه خودم وقت بگذارم؟ در حال حاضر پروژه نهایی ام را انجام می دهم که 15 هفته فرصت دارم تا آن را تمام کنم، اما معلم خصوصی و همکلاسی هایم به من می گویند که مزاحم نباشم. نمی توانم فکر نکنم که اجازه می دهم فرصت ها از من عبور کنند. | در حین یادگیری بهتر است از افزونه های دیگران استفاده کنم یا خود را توسعه دهم؟ |
239169 | من سعی می کنم روش های مختلف مدیریت پیکربندی را در چندین محیط جمع آوری کنم. من باید تغییرات پیکربندی را برای طرح استقرار مستند کنم. مقادیر Dev در کد پیشفرض هستند و QA نیز خودش را مدیریت میکند، بنابراین مستندسازی و اشتراکگذاری اطلاعات یک نقطه حیاتی است. به جای تفاوتهای کپی/پیست کردن در بلیطها، میپرسم آیا راه دقیقتری برای انجام این کار وجود دارد. به نظر می رسد نگه داشتن چندین نسخه از پیکربندی برای هر env تغییری متفاوت باشد. مستندسازی دستی فقط کار سختی است و بسیار مستعد خطا است. باید کپی/پست شود. من فکر می کنم قالب ممکن است یک گزینه باشد اما مطمئن نیستم که چگونه آن را به بیلد وصل کنیم. کد سفارشی خوب است، بنابراین حدس میزنم در صورت نیاز بتوانیم یک هدف ساخت جدید ایجاد کنیم. استفاده از scala/sbt اما راه حل maven یا هر راه حل دیگری خوب است زیرا قابل ترجمه است. | Scala/SBT - مستندسازی تغییر پیکربندی برای نسخه ها |
6394 | هنگام تهیه پیش نویس پروپوزال، آیا از الگوی استاندارد استفاده می کنید؟ چه ویژگی ها/اطلاعاتی باید گنجانده شود؟ چه چیز خوبی است که گنجانده شود؟ چه نوع اطلاعات صفحه دیگ بخار را باید وارد کنم؟ آیا الگوی یا مفهومی طراحی برای شما مفید است؟ | الگوها / الزامات پیشنهاد پروژه |
76813 | من یک توسعه دهنده جاوا هستم و اکنون از **IntelliJ IDEA Ultimate Edition** استفاده می کنم. آیا ارزش خرید **phpStorm** برای توسعه پروژه های PHP را دارد؟ همچنین، آیا ویژگی های دیگری برای توسعه دهندگان PHP وجود دارد که **IDEA** آن را نداشته باشد؟ پیشاپیش متشکرم | IntelliJ IDEA در مقابل phpStorm برای توسعه پروژه های PHP؟ |
249769 | من سعی میکنم محتوای خراششده از چندین وبسایت شعر و آکورد را در متغیرهای جداگانه در یک آرایه چند بعدی یا در آرایههای رشتهای جداگانه ذخیره کنم، اما در تلاش برای چند رویکرد مختلف گیر کردهام. من در سایت جستجو کردم و سؤالات زیادی پیدا کردم که مشابه بودند، اگرچه سازگاری با پروژه من ناسازگار یا دشوار بود. اگر محتوا در یک آرایه چند بعدی ذخیره میشد، به این صورت میشد: _جستجوی سایت > هنرمند > پیوند به صفحه هنرمند > آهنگ > پیوند به صفحه آهنگ > انواع برگه (آکورد، متن، زبانهها) > نوع پیوند به برگه (آکوردها) , متن ترانه ها, زبانه ها) > محتوا_ یک نمایش بصری خوب از این آرایه به این صورت خواهد بود: http://i.stack.imgur.com/GrATD.jpg Keep in توجه داشته باشید که محتوا **پویا** است، بنابراین نمیتوان محدودیتهای آرایهها را بدون بازیابی اندازه محتوایی که ذخیره میکنم (مثلاً تعداد آهنگها برای هر هنرمند) را به صورت سخت کدنویسی کرد. امتحان شده و کاستی های آنها، یا جایی که من نتوانستم به درستی پیاده سازی کنم: _آرایه های چند بعدی (ناهموار)_ به کران های صریح نیاز دارند و فقط سمت راست ترین آرایه می تواند باشد تغییر اندازه (این رویکرد را می توان با تعیین مرزهای صریح پس از ضبط همه محتوا به کار گرفت، اما ایجاد متغیرهای موقت و ارسال همه آنها به آرایه چند بعدی به کد زیادی نیاز دارد و به نظر می رسد یک راه حل کثیف برای مشکل من باشد. ) _Tuples_ امیدوارکننده به نظر می رسید، اما به دلایلی، من نتوانستم یک تاپل حاوی انواع متغیرهای مختلف ایجاد کنم، یا رویکرد گیج کننده بود. آرایه های فردی به من انعطاف کافی نمی داد و نیاز به ایجاد چندین آرایه جدید به صورت پویا داشت. (به عنوان مثال آرایه ای برای لیست آهنگ های یک هنرمند خاص، آرایه دیگری برای پیوندهای برگه در یک آهنگ خاص، و غیره) مطمئن هستم که دیگران را امتحان کرده ام، اما در حال حاضر نمی توانم به خاطر بیاورم، من یک آهنگ را دیده ام رویکرد مشابهی با **_Structures_** روی یک نمونه برای کنترل کاربر در اینجا و دیگرانی که یک پایگاه داده محلی را برای حاوی همه عناصر پیادهسازی کردهاند انجام شد. تنها چیزی که نیاز است رویکردی ساده اما کاربردی است. هر کمکی با کمال میل قدردانی می شود. نمایش دیگری در اینجا:  | بهترین روش برای ذخیره یک آرایه چند بعدی با مرزهای ناشناخته چیست؟ |
234230 | من کاملاً الگوی طراحی Observer را درک میکنم که برای چیست و چگونه آن را پیادهسازی کنم. من همچنین میفهمم که اصطلاح لست جفت شده به چه معناست. اما من مطمئن نیستم که Observer چگونه طرحها را آزادتر از هم پیوند میدهد. برای مثال، فرض کنید میخواهم اشیاء B و C بهروزرسانیهایی را از شی A درباره وضعیت آن دریافت کنند. الگوی Observer یک راه عالی برای انجام این کار است. اما می توان این را با روشی «بی رحمانه تر» و بدون استفاده از الگو اجرا کرد. لطفاً برای من توضیح دهید که چگونه الگوی Observer اجازه میدهد تا طرحهای آزادتر را جمعآوری کند. مطمئن نیستم که کاملا متوجه شده باشم. متشکرم _(باز هم، من می فهمم که loosely-coupled به چه معناست، اما دقیقاً اینطور نیست که Observer چگونه اجازه می دهد تا طرح ها به صورت آزادتر همراه شوند)._ | Observer چگونه طراحی با اتصال آزاد ایجاد می کند؟ |
67425 | من در حال توسعه یک برنامه iPad برای مدیریت حضور و غیاب منابع انسانی هستم، بنابراین ایده این است که کارکنان به مرکز بیایند، نام خود را از جدول انتخاب کنند و شناسه شخصی خود را بنویسند، برای زمانی که می آیند و زمانی که می روند، هنوز اگر میخواهند زمان بهطور خودکار ذخیره شود یا کارکنان زمان را بنویسند (با یک دیسک غلتکی)، یا هر دو، شرایط مورد نیاز را ارزیابی میکنند، بنابراین چه راه دیگری برای احراز هویت با iPad به ذهن میرسد؟ (به غیر از تایپ یک کد)، (ipad 2 نمی خواهد)، بنابراین آنها عکس نمی خواهند. همچنین چگونه می توان از نوشتن کد یک نفر برای یک دوست جلوگیری کرد، داده ها در coredata ذخیره می شوند و با سرور همگام می شوند، متشکرم! | پیشنهاداتی برای احراز هویت کارکنان |
189866 | هنگام نوشتن تستهای واحد، معمول است که از فیکسچر استفاده کنید: دادههای قابل آزمایش کمی، بنابراین میتوان گفت: 1\. دریافت همه مشتریان باید شامل Willy Wonka باشد. 2\. کلاینت 3 را حذف کنید و اکنون دریافت کلاینت ها دیگر شامل Willy Wonka نباشد. برای تست های واحد خوب است. برای بارگذاری مجدد وسایل یا بازگرداندن تراکنش از راه اندازی/تحلیل استفاده کنید. بنابراین تست **ایجاد، به روز رسانی و حذف در داخل یک تراکنش** انجام می شود. دادههای موقت جدید فقط برای طول آن آزمایش دوام میآورند، سپس بازنشانی میشوند. **اما وقتی سرور REST را از کلاینت REST جدا کردهایم چطور؟ من نتوانستم هیچ مثال یا پیشنهادی برای **نحوه انجام این کار در برابر سرور REST آزمایشی از راه دور پیدا کنم. کل ماهیت بدون حالت HTTP به این معنی است که ارسال یک نوع پیام شروع معامله و معامله تراکنش یا بارگذاری مجدد وسایل دشوار است، درست است؟ من نمیتوانم اولین کسی باشم که میخواهم این کار را انجام دهم، بنابراین احساس میکنم به طرز فکر متفاوتی در مورد این موضوع نیاز دارم. پیشنهادی دارید؟ | تست مشتری REST در مقابل سرور REST. چگونه وسایل را انجام دهیم؟ |
103632 | بنابراین من در یک پروژه مودینگ کار می کنم و آنها قسمت نصب را به من دادند تا انجام دهم. ما قصد داریم آن را بین **30 اوت - 01 سپتامبر منتشر کنیم** **سوال من این است؛** آیا منطقی است که از **Dropbox** برای دانلود فایل ها در **web installer** استفاده کنیم؟ من دیدم که پوشه عمومی Dropbox دارای **10 گیگابایت پهنای باند دانلود ** روزانه است، پس از رسیدن به آن. حساب را قفل می کنند من می توانم یک تابع سهمیه وارد کنم و می توانم از بیش از یک حساب Dropbox استفاده کنم. اما به نظر می رسد (مطمئن نیست اما) غیرقانونی یا مخالف سیاست شرکت است. نمیدانم همان محدودیت پهنای باند برای دانلود مستقیم از **پوشه root اعمال میشود.** همچنین حجم کل بستهها به **1 گیگابایت** میرسد. به همین دلیل است که از محدودیت پهنای باند می ترسم. و اگر **استفاده از Dropbox را توصیه نمی کنید**، چه توصیه ای می کنید؟ من فکر می کنم یک وب خودکار ساده با **Mediafire** انتخاب خوبی است اما از سرگیری دانلود **امکان پذیر نخواهد بود**. همچنین من یک **اکانت پریمیوم Fileserve** دارم (یکی از دوستانم به عنوان هدیه داده است) اما به احتمال زیاد پس از استفاده همزمان از IP های مختلف ممنوع خواهد شد. یک چیز دیگر که دارم آن را در **C#** می نویسم. با تشکر... | آیا استفاده از Dropbox در نصب کننده وب اشکالی ندارد؟ |
124649 | بیایید وانمود کنیم که سرویسی داریم که فرآیند کسب و کار می نامد. این فرآیند از لایه داده برای ایجاد یک شی از نوع A در پایگاه داده فراخوانی می کند. پس از آن باید دوباره کلاس دیگری از لایه داده را فراخوانی کنیم تا نمونه ای از نوع B در پایگاه داده ایجاد کنیم. برای یک کلید خارجی باید اطلاعاتی در مورد A ارائه کنیم. در متد اول یک شی (modify state) ایجاد می کنیم و ID آن (پرس و جو) را در یک متد برمی گردانیم. در روش دوم دو متد داریم، یکی (createA) برای ذخیره و دیگری (getId) برای کوئری. public void FirstMethod(Info info) { var id = firstRepository.createA(info); secondRepository.createB(id); } public void SecondMethod(Info info) { firstRepository.createA(info); کلید var = firstRepository.getID(info); secondRepository.createB(key); } از درک من، روش دوم جداسازی پرس و جو دستور را به طور کامل دنبال می کند. اما به نظر من پرس و جو از پایگاه داده برای به دست آوردن شی ای که به تازگی ایجاد کرده ایم، بیهوده و غیر قابل درک است. چگونه CQS را با چنین سناریویی تطبیق می دهید؟ آیا فقط روش دوم از CQS پیروی می کند و اگر چنین است استفاده از آن در این مورد ارجح است؟ | آیا جداسازی فرمان/پرس و جو برای متدی که یک شی ایجاد می کند و شناسه آن را برمی گرداند اعمال می شود؟ |
208334 | به عنوان مثال می خواهم از C#/.NET به Scala/Jvm سوئیچ کنم. من به عنوان یک خوداشتغال کار می کنم و در انتخاب زبان/پلتفرم مورد علاقه خود آزاد هستم. داشتن بیش از 8 سال تجربه در C#/.NET من را به داشتن تعداد زیادی کد، کتابخانه و فریمورک قابل استفاده مجدد سوق می دهد. من می توانم روی پروژه ها و ایده هایم بدون فکر کردن به زبان کار کنم، بنابراین روی کاری که انجام می دهم متمرکز هستم. چرا باید چنین مهاجرتی انجام دهم؟ زیرا؛ * Scala منبع باز و نوآورانه است * Scala بر روی JVM اجرا می شود که کراس پلتفرم است که هزینه ها و برخی از خطرات را کاهش می دهد * Scala تمام ویژگی های C# را دارد (با چیزی بیشتر) * مزایای اشتراک جاوا * کتابخانه های منبع باز بیشتر در پلت فرم جاوا * انجام متن باز در دات نت کمی سخت تر است و مانند جاوا یا سایر پلافرم ها مورد توجه قرار نمی گیرد. آیا مدیریت چنین ریسک بزرگ و یادگیری یک زبان/پلتفرم جدید (در این مورد، اسکالا، فریمورک Play و غیره) و استفاده از آن در حداقل یک پروژه تجاری کوچک برای یافتن مناسب بودن آن، مشکلی ندارد؟ | تغییر بزرگ از یک پلت فرم به پلت فرم دیگر |
134215 | جایی که قبلا فقط پایگاه داده های رابطه ای وجود داشت، دنیای ذخیره داده ها اکنون مملو از گزینه هایی مانند Key-Value، Document و Graph Datastores است. متأسفانه، هر دیتا استور دوست دارد نشان دهد که چگونه میتوان از آن برای هر چیزی استفاده کرد، اما هیچکدام از آنها واقعاً به مردم کمک نمیکنند بفهمند چه زمانی باید از یک مدل نسبت به مدل دیگر استفاده کنند. بنابراین، سؤال این است: **ذخیرههای داده گراف در چه چیزهایی بهتر از ذخیرهسازی دادههای رابطهای هستند؟** (یعنی سریعتر، سادهتر، انعطافپذیرتر، قدرتمندتر) **چه چیزی آنها را در انجام آن کارها بهتر میکند؟** | دیتا استورهای گراف در انجام چه کاری بهتر از سایر دیتا استورها هستند و چرا؟ |
188026 | آیا کسی تجربه ای در ترکیب KanBan در SCRUM دارد، آیا این کار می تواند موثر باشد یا اینکه طراحی بیش از حد است؟ | ترکیب KanBan در یک فرآیند SCRUM |
108257 | در چابک (scrum)، چگونه باید به طور ایده آل چیزها را به یک داستان کاربر تقسیم کرد. اگر این تفاوت ایجاد کند، اندازه تیم حدود 6 توسعه دهنده است و تکرارها 3 هفته است. آیا شکستن داستان کاربر با امتیاز و ساعت چابک در نظر گرفته می شود یا فقط امتیاز کاربر برای یک داستان کاربر مشخص است؟ آیا باید داستان کاربر را به وظایف نیز تقسیم کنیم؟ در گردش کار واقعی برای یک داستان کاربر، مواردی مانند: 1. جمع آوری نیازها 2. بررسی داستان کاربر توسط مدیران و غیره. | در چابک (اسکرام)، چگونه میتوانید یک داستان کاربر را تجزیه کنید؟ |
33365 | من در مورد پلاگین Omondo برای همگام سازی زنده کد UML در Eclipse می دانم، اما می خواستم بدانم آیا ابزار/IDE/IDE-افزونه دیگری وجود دارد که دارای نوعی نمایش کد گرافیکی زنده باشد (ساختاری، جریان، پشته های تماس، وابستگی ها، و غیره). من اساساً به دنبال بازخورد بصری غنی تر در مورد کد در حین برنامه نویسی هستم، نه واقعاً به دنبال ویرایشگرهای کد گرافیکی صرفاً، اگرچه رفت و برگشت خوب خواهد بود (ویرایش گرافیکی، کد اصلاح می شود، کد ویرایش، نمایش اصلاح می شود). اگر در مورد هیچ ابزار مستندسازی زنده گرافیکی برای کد نمی دانید، شاید کسی که بتواند با کد همزیستی داشته باشد، مانند MySQL Workbench یا Enterprise Architect. **ویرایش**: لطفاً، پاسخ های اصلی، به معنای ابزارهای دیگر متفاوت از آنچه من نقل کردم (حتی اگر شبیه Omondo، MySQL Workbench و Enterprise Architect باشند). **ویرایش 2**: نمودار تماس C/C++ Netbeans را پیدا کردم:  | نمایش گرافیکی در لحظه کد |
200657 | من روی یک پروژه اسمبلی کار می کنم و برای تغییر از حالت متنی به حالت VGA باید کد بنویسم. این نسبتاً پیچیده است و نیاز به تنظیم داده های زیادی دارد، بنابراین ترجیح می دهم خودم آن را ننویسم. خوشبختانه من یک قطعه کد در اینترنت پیدا کردم که دقیقاً همان کاری را که من می خواهم انجام می دهد. متأسفانه دارای یک اعلامیه حق چاپ است، اما هیچ مجوزی در هیچ کجا یافت نمی شود. من در حال حاضر کد خودم را با قطعه به عنوان مرجع نوشته ام، اما در نهایت این کد اساساً همان کد با نام متغیرها و نظرات مختلف است. سپس دوباره، با اسمبلی، تنها راههای زیادی وجود دارد که میتوانید تغییر در کد خود ایجاد کنید. آیا اشکالی ندارد که من کد خود را برای مثال با یک اعلان منتشر کنم که از آن قطعه الهام گرفته شده است؟ یا اصلا اجازه این کار را ندارم؟ | نوشتن کد بر اساس قطعه کد از اینترنت بدون مجوز |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.