_id string | text string | title string |
|---|---|---|
77846 | کارفرمای من خوشحال است که کارهای خاصی را تحت GPL منتشر کنم، اما قرارداد استاندارد دارای بخش همه IP متعلق به شرکت است در قرارداد است. آنها خوشحال هستند که این مورد را به چیزی که سازگارتر با GPL است اصلاح کنند، اما ما از جمله بندی دقیقی برای استفاده نمی دانیم. آیا منابع آنلاینی برای چنین بندهایی وجود دارد؟ به نظر می رسد وجود آن امر معقولی باشد. من مطمئن هستم که ما باید آن را توسط یک وکیل اجرا کنیم، اما اگر یک الگوی استاندارد وجود داشته باشد، روند من در بریتانیا را ساده می کند، بنابراین تصور می کنم که چنین منبعی باید مختص آن باشد. | بندهای استاندارد GPL دوستانه در قرارداد کار؟ |
138977 | با توجه به یک نهاد والد با مجموعهای از موجودیتهای فرزند که باید دقیقاً یک فرزند اصلی از گروه وجود داشته باشد؟ برای ملموستر کردن سؤال، راههایی را دیدهام که ممکن است این الگو به وجود بیاید - گروهی از افرادی که در آن یک نفر رهبر است یا جزئیات تماس برای شخصی که یکی از آنها اصلی است. در اینجا دو رویکرد متفاوت وجود دارد که من دیده ام. **1\. پرچمگذاری عضو بهعنوان اصلی** در این رویکرد، فیلدی بر روی عضو اضافه میشود تا آن را بهعنوان اصلی تعیین کند. مزیت این است که اجرای آن ساده است و از روابط اضافی جلوگیری می کند. اشکال این است که در مدل دادهها سختتر است که یک و تنها یک عضو اصلی است و از منظر شی، به طور بالقوه مسئولیتی را به عهده فرزند میگذارد که باید بر عهده والدین باشد. **2\. ارتباط اضافی** در این رویکرد، والدین عضو اصلی گروه را ردیابی می کنند و شناسه کودک را ذخیره می کنند. این علاوه بر این است که فرزندان شناسه والدین را به عنوان عضوی از گروه ذخیره می کنند. این امر در مدل داده به صراحت نشان می دهد که تنها یک عضو اصلی وجود دارد و می توان یک شاخص برای اعمال آن اضافه کرد. اشکال این است که نیاز به دو رابطه دارد و احتمال مخالفت آنها وجود دارد (والدین به فرزندی اشاره می کنند که به والدین تعلق ندارد). به نظر من این یک الگوی رایج است و باید به عنوان یک الگوی طراحی یا الگوی مدل در یک کتاب معماری در جایی مستند شود. یک الگوی مشابه ممکن است جایی باشد که مجموعه یک تاریخ است و یک جریان وجود دارد، اما این کمی ساده تر است زیرا هر عضو دارای یک محدوده تاریخی است که می تواند نمایه شود. آیا رویکردهای بهتری وجود دارد؟ یا کسی می تواند به جایی که این الگو ممکن است به طور رسمی تر مستند شود اشاره کند؟ | الگوی گروهی از موجودیت ها با یک عضو اصلی مورد نیاز |
145197 | من از رفتن به هکاتون ها لذت می برم زیرا مزایای بی شماری (مانند پیتزا رایگان) به همراه دارد، اما هرگز پروژه ها را با موفقیت به پایان خوبی نرسانده ام. اکثر هکاتون ها در منطقه من تقریباً 8 ساعت کدگذاری واقعی دارند. بهترین راه برای مدیریت یک پروژه در مدت زمان کوتاه چیست؟ از ایجاد ایده گرفته تا نوعی محصول نیمه کاره. در این مدت کوتاه، آیا پروژه ای باید یک ویژگی داشته باشد و در صورت انجام آن بتوان ویژگی دیگری را شروع کرد؟ آیا همه باید روی یک ویژگی کار کنند؟ رهبری چگونه باید تشکیل شود؟ آیا رهبری باید وجود داشته باشد یا دموکراسی مستقیم؟ همیشه به نظر می رسد که یا محدوده پروژه بیش از حد است، یا زمان زیادی برای حل نوعی از مشکل از دست خواهد رفت. | Hackathon و Scope |
113487 | من یک سیستم با مشخصات یک شرکت توسعه داده ام. این سیستم با استفاده از خدمات WCF، asp.net ساخته شده است. حالا یک شرکت دیگر هم می خواهد از سیستم ما استفاده کند. و ممکن است نیاز به سفارشی سازی داشته باشند و برخی از عناصر داده آنها متفاوت باشد. بنابراین من قصد دارم یک پایگاه داده جداگانه برای شرکت جدید ایجاد کنم و لایه منطق تجاری را منشعب کنم. من به گزینه های مختلفی برای معماری این موضوع فکر کردم و در نهایت به موارد زیر رسیدم. بنابراین بهترین راه برای طراحی یک سیستم از این نوع چیست؟ **رویکرد A:** روش ها را به عنوان دو سرویس مختلف WCF یکی برای هر شرکت نشان دهید. بنابراین یک رابط مشتری WCF (IClient) اما دو کلاس خدمات متفاوت برای هر شرکتی که آنها را پیادهسازی میکند وجود خواهد داشت. `ClientAService: IClient، ClientBService: IClient.` **مشکل:** مشکل این است که تمام قراردادهای داده و اعضای داده من در 2 فضای نام مختلف در معرض مشتری قرار می گیرند. «(ClientAService.ObjectABC و ClientBService.ObjectABC).» بنابراین تمام اشیایی که من در وب سایت استفاده می کنم تداخل دارند. به عنوان مثال (زمانی که من فهرستی از ObjectABC در یک منبع داده در صفحات وب دارم، وب سایت متوجه نمی شود که آیا از «ClientAService» است یا «ClientBService». اما از 2 لایه منطقی متفاوت استفاده می کنند ClientService : IClient { public <ObjectABC> Method1(String Companycode) {if(CompanyCode == A) return new AbusinessLogic().Method1( else if(CompanyCode == B) return new BbusinessLogic().Method1 (); بخش دیگری را برای همه روشهای من اضافه کنید. | معماری: برای یک وب سایت واحد که برای مشتریان مختلف پشتیبانی می شود |
53130 | من یک مشاور داده 25 ساله هستم که در نظر دارم به مدرسه برگردم تا مدرک لیسانس دوم را در رشته علوم کامپیوتر یا مهندسی دریافت کنم. علاقه من علم داده و یادگیری ماشین است. من از برنامه نویسی به عنوان وسیله ای برای رسیدن به هدف استفاده می کنم و از زبان هایی مانند Python، R، C، Java و Hadoop برای یافتن معنی در مجموعه داده های بزرگ استفاده می کنم. آیا مدرک علوم کامپیوتر یا مهندسی کامپیوتر برای این کار بهتر است؟ میدانم که مدرک آمار ممکن است سودمندتر باشد، اما در مدرسهای خواهم بود که بخش آمار یا بخش ریاضی محاسباتی ندارد. | علوم کامپیوتر یا مهندسی کامپیوتر برای علم داده و یادگیری ماشین |
230224 | من یک توسعه دهنده ASP.NET هستم. من می خواهم ASP.NET MVC را یاد بگیرم. در واقع من در حال یادگیری آن هستم. اما الان در یک نقطه گیج شدم. چگونه می توانم پایگاه داده خود را به برنامه خود متصل کنم. با استفاده از entity frame یا linq یا ado.net. من اطلاعات خوبی در مورد ado.net دارم. اما در مورد چارچوب موجودیت نمی توانم چیزی بگویم. اکنون مشکل من این است که از هر کتاب الکترونیکی یا وب سایتی که می بینم از هر چارچوب موجود استفاده می شود. بنابراین آیا یادگیری فریم ورک first entity قبل از ASP.NET MVC برای من ضروری است یا خیر؟ | چگونه اپلیکیشن mvc را با استفاده از entityframework یا ado.net متصل کنیم؟ |
220520 | من روی کدهای ++C کار میکنم که از چندین کتابخانه استفاده میکند، از جمله برخی کتابخانههای C، که همه سبکهای کدنویسی متفاوتی دارند. پس از رسیدن به مرحله قابل استفاده، منبع باز خواهد شد. کدام یک کمترین سردرگمی را برای یک مشارکت کننده کوتاه مدت ایجاد می کند که کد را برای رفع یک اشکال یا اضافه کردن یک ویژگی بررسی می کند؟ * یک سبک کدنویسی ثابت در کل برنامه داشته باشید، حتی اگر گاهی اوقات با سبک کدنویسی معمولی کتابخانه های مورد استفاده مطابقت نداشته باشد. * هنگامی که یک کتابخانه به شدت در یک ماژول خاص استفاده می شود، با سبک کدنویسی معمولی آن کتابخانه (یعنی سبک کدگذاری مورد استفاده در کد و مستندات خود کتابخانه) در آن ماژول مطابقت داشته باشید. فکر من این است که دومی کمکهای یکباره را برای متخصصان آن کتابخانه خاص آسانتر میکند و ترکیب کد آموزشی/مثالی را در طول توسعه آسانتر میکند. با این حال، سبک کدنویسی را در سراسر برنامه ناسازگار می کند. مزایا و معایب هر رویکرد چیست؟ | سبک های کدنویسی هنگام استفاده از چندین کتابخانه متفاوت |
225540 | میخواهم اشیاء ساده را بهعنوان توابع مدلسازی کنم تا ببینم رویکرد کاربردی خالص به کجا میرسد. فرض کنید هدف من یک شخص است. تابعی وجود دارد که یک شخص جدید را به من برمی گرداند، اما به جای صرفاً ساختار داده، تابعی را به من برمی گرداند که نشان دهنده شخص است. من برای دیدن اینکه این تابع دقیقاً چه شکلی باید باشد مشکل دارم، زیرا من عمدتاً داده/حالت را با یک شخص مرتبط میکنم، اما هیچ تابعی را نه. بنابراین اگر این شخص را که اکنون یک تابع است صدا بزنم، چه ورودی باید بگیرد و چه چیزی را برگرداند؟ اگر به حساب لامبدا و چند نمونه از نحوه مدلسازی اعداد نگاه کنم، 0 فقط تابع هویت است. 1 تابعی است که تابع و مقدار دیگری را به عنوان ورودی می گیرد و تابع آرگومان اعمال شده به مقدار را برمی گرداند. 2 تابع را دوبار اعمال می کند و غیره. پس آیا پیاده سازی شخص باید تابعی باشد که تابع دیگری را به عنوان ورودی بگیرد و آن را به شخص اعمال کند و خروجی آن را برگرداند؟ بنابراین در واقع فقط یک محفظه برای داده های شخص است که به سایر عملکردها اجازه می دهد روی آن کار کنند. شاید فکر کردن به این موضوع بدون دانستن اینکه یک شخص دقیقاً از چه چیزی تشکیل شده است، منطقی نیست. در ساده ترین حالت یک شخص می تواند فقط یک نام باشد. سعی شد به طور خلاصه این موضوع را در Clojure بیان کند: (تعریف شخص جدید [نام خانوادگی] (fn [f] (f نام خانوادگی))) (تعریف نام نام خانوادگی [شخص] (شخص (fn [x y] x))) ( def p (شخص جدید Maja Abel)) (get-firstname p) Maja سپس دوباره نام ها رشته ای هستند و نه خیلی عملکردی ... امیدوارم که این امر منطقی باشد، خوشحالم اگر کسی نظری در مورد آن دارد! | مدل سازی اشیا به عنوان توابع |
188609 | من اخیراً در حال بحث با دوستان بودم که کدام یک از دو روش زیر برای برگرداندن نتایج خرد یا فراخوانی متدهای داخل همان کلاس از متدهای داخل همان کلاس بهتر است. این یک مثال بسیار ساده است. در واقع توابع بسیار پیچیده تر هستند. مثال: public class MyClass { public bool FunctionA() { return FunctionB() % 2 == 0; } protected int FunctionB() { return new Random().Next(); } } بنابراین برای آزمایش این 2 روش داریم. روش 1: از توابع و اقدامات برای جایگزینی عملکرد متدها استفاده کنید. مثال: کلاس عمومی MyClass { public Func<int> FunctionB { get; مجموعه؛ } public MyClass() { FunctionB = FunctionBImpl; } public bool FunctionA() { return FunctionB() % 2 == 0; } protected int FunctionBImpl() { return new Random().Next(); } } [TestClass] public class MyClassTests { private MyClass _subject; [TestInitialize] public void Initialize() { _subject = new MyClass(); } [TestMethod] public void FunctionA_WhenNumberIsOdd_ReturnsTrue() { _subject.FunctionB = () => 1; var result = _subject.FunctionA(); Assert.IsFalse(نتیجه); } } روش 2: اعضا را مجازی کنید، کلاس مشتق و در کلاس مشتق شده از توابع و اقدامات برای جایگزینی عملکرد استفاده کنید. مثال: public class MyClass { public bool FunctionA() { return FunctionB() % 2 == 0; } protected virtual int FunctionB() { return new Random().Next(); } } public class TestableMyClass { public Func<int> FunctionBFunc { get; مجموعه؛ } public MyClass() { FunctionBFunc = base.FunctionB; } محافظت شده override int FunctionB() { return FunctionBFunc(); } } [TestClass] public class MyClassTests { private TestableMyClass _subject; [TestInitialize] public void Initialize() { _subject = new TestableMyClass(); } [TestMethod] public void FunctionA_WhenNumberIsOdd_ReturnsTrue() { _subject.FunctionBFunc = () => 1; var result = _subject.FunctionA(); Assert.IsFalse(نتیجه); } } می خواهم بدانم کدام بهتر است و همچنین چرا؟ به روز رسانی: توجه: **functionB همچنین می تواند عمومی باشد** | بهترین راه برای واحد کردن روشهای آزمایشی که سایر روشها را در همان کلاس فراخوانی میکنند |
99826 | من علاقه مند به راه اندازی Lazy Registration در وب سایت خود هستم. در حالت ایدهآل، من میخواهم افراد بتوانند رکوردی را پر کنند که ممکن است شامل نام، ایمیل، آدرس و غیره باشد و بعداً آن را در یک سابقه کاربر ثبت کنند. مشکل این است که گاهی اوقات فردی که آن فرم را پر می کند قبلاً سابقه ای در سایت دارد. در آن مرحله، اگر آنها یک آدرس جدید را وارد کنند، اگر قبلاً سابقه ای با آن آدرس ایمیل وجود داشته باشد، این آدرس قبلی را بازنویسی می کند (من نمی خواهم رکوردهای تکراری برای همان ایمیل ایجاد کنم). از آنجایی که این یک وبسایت باز است، باید اطمینان حاصل کنم که اگر شخصی در حال تغییر یک رکورد موجود است، قبل از اینکه بتوان رکورد را تغییر داد، باید به نحوی تأیید کند که او همان کسی است که میگوید. در حال حاضر مطمئن نیستم که بهترین گزینه برای تایید آن چیست. آیا بهتر است: * در صورت نگرانی از ثبت نام تنبل خودداری کنید، و اگر فرمی که وارد می کنید، پتانسیل تغییر یک رکورد موجود را دارد، کاربران را مجبور به ورود به سیستم کنید * یک ورود به سیستم را در فرم جاسازی کنید -- بنابراین اگر فرمی را وارد کردند ایمیل برای یک رکورد موجود، یک فرم ورود به سیستم را نشان می دهد که آنها باید قبل از تأیید داده ها آن را پر کنند * اگر آنها جزئیات را وارد می کنند، یک فرم ورود مبتنی بر Ajax در حین پر کردن فرم ظاهر می شود. (ایمیل و غیره) که با رکورد موجود در پایگاه داده مطابقت دارند | اجرای ثبت نام تنبلی |
47458 | به این نوع تخصص چه میگویید؟ آیا «توسعهدهنده مایکروسافت» گمراهکننده است؟ | به توسعه دهنده ای که منحصراً در زبان های برنامه نویسی مایکروسافت مانند T-SQL و C# تخصص دارد، چه می گویید؟ |
34867 | آیا ممکن است یک برنامه نویس به همان اندازه بلاک نویسنده دچار شود؟ چه راهکارهایی برای غلبه بر آن وجود دارد؟ | آیا چیزی به نام بلاک برنامه نویس وجود دارد؟ |
194313 | وقتی خودم را برای ISTQB آماده کردم، چیزهای کمی عجیب و غریب در کتاب های درسی آنها یافتم. به عنوان مثال آنها تست جعبه سیاه را به عنوان تست عملکردی می نامند، زمانی که شما نگران ساختاربندی نیستید، بلکه فقط خروجی را بر اساس ورودی ها مشاهده می کنید. اما بعداً می گویند که تست عملکردی در سطوح انجام می شود. خوب، چگونه می توانم تست واحد را انجام دهم بدون اینکه بدانم چگونه کار می کند اگر فقط می توانم آن را ببینم (و باید آن را ببینم). جعبه سفید است اما در تضاد است.. | اگر تست عملکردی به عنوان جعبه سیاه نامیده می شود. چگونه می توان آن را در سطح تست واحد انجام داد؟ |
251332 | همچنین من یک برنامه کاربردی دارم که اساسا از صفحه نمایش زیادی تشکیل شده است، بنابراین کاربر نیاز به پیمایش زیادی دارد (مانند رفتن از A>B>C>D) و غیره. ) زیرا باید منوی روی صفحه باشد (سفارشی، بدون نوارهای منو و غیره) و هیچ راه حلی پیدا نکرد. اکنون متوجه شدم که می توانم از یک پایگاه داده برای آن استفاده کنم، که به من امکان می دهد رشته ها را بعداً بدون تأثیر تغییر دهم. ایده من این است که برای هر سطح (1-5) یک جدول با گزینه های موجود داشته باشم. هنگامی که کاربر یک گزینه را انتخاب کرد، برنامه هر آیتمی را در جدول (CurrentLevel+1) بر اساس شناسه خود انتخاب می کند. برای من واقعاً راه حل خوبی به نظر می رسد، اما من یک برنامه نویس (به جای یک تحلیلگر) نیستم. یا حتی میتوانم از نامهای جدول خاصی استفاده کنم و نام جدول را در یک ستون خاص نگه دارم، به عنوان مثال: > کاربر تنظیمات را انتخاب میکند > برنامه بررسی میکند که با تنظیمات، جدولی مرتبط با «SETTINGS» وجود داشته باشد > و این جدول را برای همه موارد موجود جستجو کند. منطقی است؟ | ایجاد ساختار منو با استفاده از DB - خوب است؟ |
34139 | در طول یک موقعیت مشاوره قبلی، به توسعه دهندگان گفته شد که کد را به صورت شبانه چک کنند، صرف نظر از اینکه کد مطابقت دارد یا کامل است. مدیران از گم شدن هر کدی می ترسیدند و می گفتند اکنون حداکثر یک روز را از دست می دهیم. جایی که من در حال حاضر در حال بررسی است که آیا این را اجرا کنم یا خیر. کسی مزایا / معایبی در این مورد دارد؟ آیا توسعه دهندگان باید مجبور به چک کردن شوند؟ | آیا توسعه دهندگان باید هر روز قبل از ترک کار مجبور به چک کردن شوند، حتی اگر کد کامپایل نشود؟ |
26225 | بنابراین، ما به زودی پروژه جدیدی را آغاز می کنیم و تصمیمات زیادی وجود دارد که باید گرفته شود. چیزی که من بیشتر به آن علاقه دارم این است: ** هنگام تصمیم گیری برای استفاده از چه فناوری هایی باید چه چیزهایی را در نظر بگیرید؟ ** همیشه چیزی وجود دارد که از دست می دهید و فقط در نیمه راه پروژه متوجه می شوید، _ اوه بله... باید در مورد آن فکر می کردم..._، و معمولاً این چیزی است که باعث می شود شما با یک فناوری متفاوت پیش بروید. دوست دارم نظر شما را بشنوم شاید یک لیست جامع خوب تهیه کنید تا به معماران در همه جا کمک کند تا تصمیمات آگاهانه تری بگیرند. | هنگام تصمیم گیری برای استفاده از کدام فناوری در یک پروژه جدید به چه نکاتی توجه کنیم؟ |
250065 | من می خواهم یک برنامه ترکیبی برای انتقال داده ها / متا داده ها بین آیفون و دستگاه تلفن همراه اندروید با استفاده از بلوتوث ایجاد کنم. می توانم BTStack و PhoneGap را مفید بدانم. اما آیا می توان با استفاده از این داده ها از ابرداده پشتیبانی کرد؟ رجوع کنید: https://code.google.com/p/btstack/w/list http://www.randdusing.com/2014/02/19/bluetooth-low-energy-plugin-for-phonegap/ | چگونه ابرداده را با استفاده از بلوتوث بین آیفون و موبایل اندرویدی منتقل کنیم؟ |
68470 | با وجود تمام زبانهای جدید مدرن امروز، چگونه است که C هنوز به عنوان سریعترین و نزدیکترین زبان به ماشین معرفی میشود؟ من واقعاً معتقد نیستم که تنها یک راه درست برای انجام کارها وجود داشته باشد، و C برای مدت بسیار طولانی (از دهه 60!) وجود داشته است. آیا واقعاً چیزی بهتر از چیزی که نزدیک به 50 سال پیش نوشته شده بود، پیدا نکردیم؟ من میدانم که زبانهای مدرن سطح بالاتری دارند و به وظایف خاصی مانند جمعآوری زباله و تخصیص حافظه و استفاده از کتابخانهها و مواردی از این دست رسیدگی میکنند. من فقط می پرسم که چرا هرگز گزینه دوم واقعی برای C وجود نداشته است. آیا ممکن است C آنقدر کامل باشد که هیچ راه دیگری برای کار با رایانه امکان پذیر نباشد (به غیر از توسعه دهنده-اقتباس)؟ **ویرایش** ببینید، من سعی نمی کنم C یا هر زبان مورد علاقه شما را بزنم. من تعجب می کنم که چرا C به استاندارد تبدیل شده است و چرا جایگزین های دیگر هرگز ظهور نکردند و C فقط پذیرفته شد. | چرا زبانی سریعتر و بهتر از C منتشر نشده است؟ |
112757 | امیدوارم یک سوال ساده نسبیت باشد. من در حال شروع کار بر روی یک پروژه داخلی جدید برای ایجاد کشش پذیری دستگاه های تعمیر شده در داخل ساختمان هستم. پایگاه داده از راه دور در یک وب سرور ذخیره می شود و از طریق وب API (خروجی JSON) قابل دسترسی است و با OAuth محافظت می شود. رابط کاربری گرافیکی front end در WPF و کد کسب و کار در C# انجام می شود. از این قسمت، من لایه های مختلف Presentation/Application/Datastore را می بینم. کدی برای مدیریت تمام فراخوانهای احراز هویت شده به API، کلاس برای نمایش موجودیتها (اشیاء تجاری)، کلاسهایی برای ساخت موجودیتها (اشیاء تجاری)، بخشهایی برای WPF GUI، بخشهایی از مدلهای دید WPF و غیره وجود خواهد داشت. **آیا بهتر است این را در یک پروژه ایجاد کنیم یا آنها را به پروژه های جداگانه تقسیم کنیم؟** در قلب من می گویم که باید چندین پروژه باشد. من قبلاً این کار را به هر دو صورت انجام دادهام و آزمایش را با یک راهحل پروژه سادهتر میدانم، اما با چندین پروژه، وابستگیهای بازگشتی میتوانند ظاهر شوند. مخصوصاً وقتی کلاسها دارای رابطهایی هستند که آزمایش را آسانتر میکنند، متوجه شدهام که همه چیز ممکن است ناخوشایند شود. | تمرین خوب در راه حل های ویژوال استودیو |
177964 | من یک توسعه دهنده Qt/C++ برای ویندوز و لینوکس هستم. اکنون باید به سیستم عامل اندروید سوئیچ کنم و برای این سیستم عامل برنامه ریزی کنم. میپرسم آیا ماندن با Qt و استفاده از پروژه Necessitas برای توسعه برنامههای اندرویدی یا تغییر به جاوا منطقی است؟ | Necessitas یا جاوا برای توسعه اپلیکیشن اندروید |
71445 | من امروز صبح یک مذاکره حقوقی گرفتم (3 هفته گذشته سه مصاحبه را پشت سر گذاشتم) و مثل یک بازی بود. با توقعم یا آن عدد لجبازی کردم یا می روم. خوب، صادقانه بگویم، موضوع پول نیست، اما من، یک توسعه دهنده نه چندان باتجربه، می خواهم ببینم کارفرما چقدر به من حقوق می دهد، و جالب بود. و در نهایت، کارفرمای من این را به من داد: خوب، _*_ $، اما با دو شرط، اول، شما مهارت گفتاری خود را بهبود میبخشید (انگلیسی بومی من نیست)، و دوم، MCPs را قبل از پایان دوره دریافت میکنید. سال. او از من خواست 3 گواهی MCP بگیرم. شرکت هر کتابی را که برای امتحان لازم باشد خریداری میکند، اما من باید در وقت آزاد آنها را بخوانم، در امتحانات شرکت کنم و قبول شوم. اگر آنها را نگیرم، کارفرما من را اخراج نمی کند، اما بحث حقوق برای من سخت تر می شود. من آن پیشنهاد را پذیرفتم، فکر کردم به اندازه کافی خوب است. اما تعجب می کنم، آیا معمول است؟ اگر کارفرما هستید، آیا تا به حال این پیشنهاد را به یک نامزد داده اید؟ اگر کارمند هستید، آیا تا به حال چنین پیشنهادی را دریافت کرده اید یا می خواهید چنین پیشنهادی را بپذیرید؟ | آیا اگر کارفرمای من از من بخواهد برای حقوق بالاتر گواهی MCP بگیرم، معمول است؟ |
144454 | همه عزیزان، من برای توسعه برنامه iOS کار می کنم. اکنون در نظر دارم برای صدور گواهینامه در توسعه اپلیکیشن iOS اقدام کنم. من در مورد expertrating.com فکر می کنم. لطفاً اگر گواهینامه دیگری در توسعه iOS با ارزش بازار بیشتر گواهینامه می شناسید، مرا راهنمایی کنید. پیشاپیش متشکرم و زندگی خوبی در پیش دارم. | سوال مربوط به گواهی برنامه نویسی آیفون |
34861 | مایکروسافت از پشته COM فاصله گرفته است، VB6 در قرن گذشته بسیار است و Net بر روی (MS) حاکم است. با این حال می بینم که هنوز در حال استفاده از کدهای VBA هستم آیا من دایناسور هستم؟ نیاز به VBA یک پروژه جدید است که اکسل را به صورت خودکار میبیند. من سعی کردهام همین کار را با استفاده از VSTO انجام دهم و با یک مدل توسعه شکسته خیلی حشرهدار/سخت/ناکارآمد بود. من نمی توانم از شر این احساس خلاص شوم که چیزی را از دست داده ام، OTOH واقعاً نمی توانم راه بهتری برای حل این مشکل ببینم. نظر شما چیست؟ | آیا در دنیای .Net، کدهای مدیریت شده و وب هنوز جایی برای VBA وجود دارد؟ |
234067 | شرکت من در حال مهاجرت از SVN به GIT است. ما چندین پروژه در یک مخزن داریم. از آنجایی که SVN اساساً فقط پوشهها و فایلها را میفهمد، ما پوشههایی داریم که بخشهای شرکت را نشان میدهند که شامل پروژههای آن ناحیه است. اما در GIT، به نظر می رسد که پروژه ها متعلق به کاربران است، بنابراین اگر من بخواهم یک پروژه نمونه متعلق به منطقه-XX شرکت خود را حفظ کنم، برای انجام این کار باید کاربری به نام area-XX ایجاد کنم؟ و بارها و بارها برای هر حوزه سازمانی شرکت من؟ من ساختاری مانند «my_git_server/area-XX/project-A» برای یک پروژه، به جای «my_git_server/user/project-A» میخواهم. چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ | چگونه می توان یک پروژه نمونه متعلق به منطقه XX را برای هر منطقه سازمانی شرکت من حفظ کرد؟ |
116557 | من یک پیشنهاد کاری از یک شرکت برای توسعه دهنده پشتیبانی فنی دریافت کرده ام. من در ابتدا یک مصاحبه با آنها برای نقش توسعه دهنده C# داشتم، اما این مصاحبه قبل از مصاحبه من به صورت داخلی پر شده بود. به دلیل اقتصاد و از آنجایی که این اولین نقش من پس از فارغ التحصیلی خواهد بود، فشار زیادی را برای بازی در این نقش احساس می کنم. دلیل این پست با این حال ... آیا من به شانس خود برای تبدیل شدن به یک توسعه دهنده نرم افزار کامل در آینده نزدیک آسیب می رسانم؟ این کار بیشتر شامل رفع اشکال و آزمایش با مهارت های مورد نیاز مانند C#، ASP.net، MVC، جاوا اسکریپت است. تا آنجا که من اطلاع دارم، هیچ توسعه خالصی وجود نخواهد داشت. فرصتی برای پیشرفت به سمت نقشهای جدید در تجارت وجود خواهد داشت، اما در مورد چارچوب زمانی مطمئن نیستم. خوشحال می شوم از هر کسی که در موقعیت های مشابه بوده است بشنوم. | موقعیت توسعه دهنده پشتیبانی فنی با مدرک مهندسی نرم افزار |
175032 | من سعی کردم طرحواره دیتا استور را برای یک برنامه بسیار کوچک طراحی کنم. این طرحواره بسیار ساده بود، اگر نه بی اهمیت، با استفاده از یک پایگاه داده رابطه ای با کلیدهای خارجی، روابط چند به چند، پیوستن و غیره. اما مشکل این بود که برنامه من برای Google App Engine هدف گذاری شده بود و من مجبور شدم برای آن طراحی کنم. پایگاه داده ای که رابطه ای نبود. در پایان منصرف شدم. آیا کتاب یا مقالهای وجود دارد که اصول طراحی برنامههایی را که برای چنین پایگاههای اطلاعاتی در نظر گرفته شده است، توضیح دهد؟ کتاب هایی که من پیدا کردم در مورد برنامه نویسی برای App Engine هستند و در مورد اصول طراحی پایگاه داده حرف زیادی نمی زنند. | طراحی طرح پایداری برای BigTable در AppEngine |
221385 | من در حال حاضر روی پروژهای کار میکنم که به ساختار مدل پیچیدهای نیاز دارد و با انتخاب معماری مناسب مشکل دارم. اول از همه، چندین مدل وابسته به هم وجود دارد. تغییر در یک مدل می تواند باعث ایجاد تغییرات در چندین مدل دیگر شود. به عنوان مثال، کاربر یک پرس و جو را وارد می کند، مدل اول پایگاه داده را برای نوع پرس و جو بررسی می کند و مدل دوم بسته به نوع پرس و جو داده های خود را درخواست می کند. ثانیاً، هر مدل می تواند چندین منبع داده داشته باشد. منابع داده به صورت مشروط و بسته به پیکربندی سیستم استفاده می شوند. برنامه باید یکپارچه کار کند، - برای مثال، اگر یک منبع داده اطلاعات مورد نیاز را برنگرداند، مدل باید سعی کند از منبع دیگری استفاده کند. نکته مهم همچنین این است که پایگاه کد در نهایت با مدل های دیگر گسترش خواهد یافت. بنابراین مدل ها، منابع داده و غیره باید بسیار ماژولار باشند. در حال حاضر چندین روش وجود دارد که میتوانم لایه مدل را سازماندهی کنم: 1. مدلهای «احمق» که وقتی دادههای ورودی (یا مدل مرتبط) تغییر میکنند، توسط اشیاء کارخانه دوباره ایجاد میشوند. وابستگیهای مدل در یک شی عملیات حل میشوند و کل روال بهروزرسانی را محصور میکنند. شی عملیات توسط یک مدل دامنه پیکربندی و اجرا می شود. من نمی دانم کجا منبع داده را تزریق کنم. 2. مدل های هوشمند با منطق به روز رسانی که در آنها محصور شده است. هر مدل نوعی نگاشت/مدیر منبع داده را جستجو می کند که به عنوان یک پروکسی برای منابع داده های مختلف کار می کند. مدل ها به روز رسانی های خود را به یک مدل دامنه گزارش می دهند. وابستگی ها توسط یک مدل-کنترل کننده یا شی مدیر وابستگی حل می شوند. کدام معماری در اینجا مناسب تر است؟ من به سمت اولی متمایل هستم زیرا (به نظر من) بهتر است با مدل های تغییرناپذیر کار کنم و کل درخت را در تغییر ورودی به روز کنم. این رویکرد چندین مزیت را به همراه دارد: برای مثال، سریالسازی آن آسانتر است زیرا حضور مدل برابر با یک حالت محدود است. اما من واقعاً در مورد منابع داده مطمئن نیستم ... | چندین مدل وابسته به هم، هر کدام با چندین منبع داده - چگونه از جهنم و کابوس اجتناب کنیم |
171254 | با توجه به کد زیر: class ClientClass{ عملکرد عمومی print(){ //برخی کد برای محاسبه $inputString $parser= new Parser($inputString); $result= $parser->parse(); } } class Parser{ private $inputString; public __construct($inputString){ $this->inputString=$inputString; } عملکرد عمومی parse(){ //برخی کد } } اکنون 'ClientClass' به کلاس 'Parser' وابسته است. با این حال، اگر بخواهم از تزریق وابستگی برای آزمایش واحد استفاده کنم، مشکل ایجاد میکند، زیرا اکنون نمیتوانم رشته ورودی را مانند قبل به سازنده تجزیهکننده ارسال کنم، همانطور که در داخل خود «ClientCalss» محاسبه میشود: class ClientClass{ private $parser; public __construct(Parser $parser){ $this->parser=$parser; } تابع public print(){ //برخی کد برای محاسبه $inputString $result= $this->parser->parse(); //--> یک استثنا ایجاد می کند زیرا هیچ رشته ای ارائه نشده است } } تنها راه حلی که من پیدا کردم این بود که تمام کلاس های من را که پارامترهایی را در سازنده خود می گرفتند تغییر دهم تا به جای آن از **Setters** استفاده کنند (مثال: `setInputString()`) . با این حال، من فکر میکنم راهحل بهتری از این وجود دارد، زیرا گاهی اوقات تغییر کلاسهای موجود میتواند آسیبهای زیادی به همراه داشته باشد تا سود. بنابراین، * آیا کلاس های تزریقی مجاز به داشتن پارامترهای ورودی نیستند؟ * اگر یک کلاس باید پارامترهای ورودی را در سازنده خود بگیرد، راه تزریق صحیح آن چیست؟ **به روز رسانی** فقط برای روشن شدن، مشکل زمانی رخ می دهد که در کد تولید خود تصمیم به انجام این کار بگیرم: $clientClass= new ClientClass(new Parser($inputString));//--->من هیچ راهی برای پیش بینی $ ندارم. inputString همانطور که در خود ClientClass محاسبه می شود. **به روز رسانی 2** دوباره برای روشن شدن، سعی می کنم یک راه حل کلی برای مشکل پیدا کنم نه فقط برای این کد مثال زیرا برخی از کلاس های من دارای 2، 3 یا 4 پارامتر در سازنده خود هستند و نه تنها یکی. | آیا کلاس های تزریقی مجاز به داشتن پارامترهای سازنده در DI هستند؟ |
229822 | من دانشجو هستم در حال حاضر در دوره کارآموزی. از من خواسته شده است که امکان مهاجرت یک بسته نرمافزاری C# فقط ویندوزی موجود را به Mono تعیین کنم. من قبلاً تجزیه و تحلیلی برای شناسایی کتابخانههای بومی انجام دادهام که باید با کد مدیریتشده منتقل یا جایگزین شوند، و فراخوانیهای API فقط برای Windows را شناسایی کردهام که معادلهایی برای آنها در Linux/OS X باید پیدا شود. از این رو، من تخمینهایی (بسیار خشن) در مورد اینکه چند درصد از هر مجموعه نیاز به بازنویسی دارد، ایجاد کردهام. اکنون می خواهم یک تخمین زمانی برای اجرای آن تغییرات ایجاد کنم. به نظر می رسد مردم COCOMO II را برای این نوع کار دوست دارند. با این حال، من در تصمیم گیری در مورد اعداد ورودی SLOC (خطوط کد منبع) مشکل دارم. من از ابزار Unified Code Count USC برای تعیین خطوط منطقی کد (LLOC) در پروژه به عنوان یک کل و در مجموعه های خاص مورد علاقه استفاده کرده ام. طبق یک استراتژی، من تخمین می زنم که حدود 10٪ از پروژه 165k LLOC باید بازنویسی شود، و حدود 5٪ از باقیمانده تغییرات قابل توجهی خواهد داشت. با استفاده از این اعداد، COCOMO II به من چیزی در حدود 30 ماه تلاش می کند. این به نظر من زیاد است - آیا واقعاً اینطور است؟ فکر نمی کنم تجربه ای داشته باشم که مطمئن باشم. من نمیدانم که آیا باید یک فاکتور twiddle را برای ورودی LLOC اعمال کنم - میدانم که افراد هنگام استفاده از LOC برای برخی از زبانها چنین کاری انجام میدهند (به عنوان مثال: تقسیم LOC پایتون بر ضریب 6). آیا باید این کار را با سی شارپ انجام دهم، و اگر چنین است، چه عاملی؟ در نهایت، آیا استفاده از COCOMO-II حتی یک روش معقول برای انجام این کار است؟ تنها چیزی که می خواهم یک تقریب مرتبه بزرگی است. عدم دقت مقیاس فرمی در اینجا اشکالی ندارد. آیا راه بهتری وجود دارد؟ | استفاده از مدل های برآورد هزینه برای پیش بینی هزینه های توسعه نرم افزار C# |
158789 | خوب، قبل از اینکه همه درباره سؤالات تکراری فریاد بزنند، بله، من قبلاً چندین سؤال از این قبیل را اینجا دیده ام. اما هیچ کدام به سوال پاسخ نمی دهند. اگر من در مقابل یک کتابخانه gpl'd بدون تغییر آن کتابخانه پیوند برقرار کنم، آیا باید کد منبع خود را آزاد کنم؟ با توجه به این سوال آیا می توانم از نرم افزار GPL در یک برنامه تجاری استفاده کنم، پاسخ مثبت است! اما این پاسخ برای من راضی کننده نیست. پاسخ اساساً می گوید که من نمی توانم از کد gpl به هیچ وجه بدون اینکه کدم منبع باز باشد استفاده کنم. اما، این سوالی است که من واقعاً به آن علاقه دارم، اگر مورد قبلی درست باشد، این نشان می دهد که هیچ شخص یا سازمانی هرگز نمی تواند نرم افزار اختصاصی را روی لینوکس منتشر کند. که باید اشتباه باشه صرفاً به این دلیل که برای هر برنامه کاربردی برای انجام کارهای مفید، باز کردن فایلها، نوشتن در کنسول، ایجاد اتصالات tcp، برنامه باید به «libc» که GPL'd است پیوند داده شود. بنابراین سوال من این است، اگر GPL، همانطور که همه پاسخ های قبلی در سایت می گوید، بیان می کند که برنامه ای که به یک برنامه gpl دیگر پیوند می دهد باید خود gpl باشد، چگونه می توان هر برنامه اختصاصی ایجاد، انتشار/فروش کرد. اصلا که روی لینوکس اجرا می شود؟ از آنجایی که همانطور که در بالا توضیح دادم، آن برنامه باید فقط برای اجرا در لینوکس کدهای gpl را دوست داشته باشد. یک مثال کاربردیتر میگوید من به یک کتابخانه مشترک پیوند میدهم که در یک برنامه غیرgpl'd gpl'd است، آیا این برنامه غیرgpl'd را مجبور به تبدیل شدن به gpl'd میکند؟ به طور خاص، اگر از یک کتابخانه gpl بدون تغییر آن استفاده کنم، و سپس آن کتابخانه را به صورت «.so» یا «.dll» توزیع کنم، آیا نیاز است که برنامه من منبع باز باشد؟ | آیا می توانم از یک برنامه منبع بسته به کتابخانه gpl پیوند دهم؟ |
138970 | من دو سوال در پانل نتایج جستجو دارم (Find Occurrences of...) در PHP Storm: 1. استفاده طبقه بندی نشده به چه معناست؟ چگونه می توان نتایج را طبقه بندی کرد؟ 2. آیا راهی برای _not_ برای گروه بندی نتایج بر اساس فایل وجود دارد؟ من از آخرین نسخه (3.0.3) استفاده می کنم | نتایج جستجو در PhpStorm |
4121 | اگر بتوانید انتخاب کنید که روی یک پروژه به تنهایی یا به صورت تیمی کار کنید، انتخاب شما چیست و چرا؟ و اگر می خواهید در یک تیم کار کنید، اندازه تیم ایده آل چقدر است؟ | آیا می خواهید به تنهایی یا گروهی کار کنید؟ |
88419 | یک مشکل من با بهینه سازی کامپایلر این است که من در واقع هرگز نمی دانم کامپایلر (یا در این مورد خاص Jit) با کد من چه می کند. بنابراین آیا امکانی برای من وجود دارد که بدانم آیا بهینه سازی کامپایلر خاصی انجام شده است یا خیر؟ فقط میخواهم مطمئن شوم که برخی از اشیا (بردارهای ریاضی) روی پشته ایجاد میشوند نه روی پشته. | چگونه می توانم بازخورد دریافت کنم که آیا تجزیه و تحلیل فرار روی کد من تأثیری داشته است یا خیر؟ |
228672 | من مشاهده کرده ام که کلاس های ضبط فعال در پروژه ما به کلاس های بزرگ و همه کاره تبدیل شده اند. برای مثال، زمانی که به چیزی در مورد یک کاربر نیاز دارید، باید به کلاس «Person» بروید. در حالی که وقتی دامنه را در نظر می گیریم کاملاً منطقی است، در واقع، کلاس «Person» ترکیبی از عملکردهای زیاد است، که گاهی اوقات با واضح شدن دامنه اصلاح می شوند، به این معنی که SRP و OCP هر دو نقض می شوند. آیا این یکی از مواردی است که با الگوی ضبط فعال ارائه می شود یا ما آن را اشتباه انجام می دهیم؟ | آیا رکورد فعال SRP و OCP را نقض نمی کند؟ |
230928 | چرا عملگر «--» برای bool وجود ندارد در حالی که برای عملگر «++» وجود دارد؟ من C++ را امتحان کردم، و نمی دانم که آیا سوالم برای زبان دیگری صدق می کند یا خیر. من هم خوشحال خواهم شد بدانم. می دانم، می توانم از عملگر «++» با bool استفاده کنم. این باعث می شود هر ابهامی برابر با true باشد. bool b = نادرست; b++; // اکنون b == درست است. چرا نمیتوانیم از عملگر «--» برعکس استفاده کنیم؟ bool b = درست; ب-- // اکنون b == false; زیاد مفید نیست ولی کنجکاو هستم. | چرا نوع بولی در C++ از «++» پشتیبانی می کند اما از «--» پشتیبانی نمی کند؟ |
224638 | در ابتدا، من شروع به انجام پلاگین های jQuery کردم، سپس به برنامه های Backbone.js رفتم، سپس با ماژول های MicroJS MVC آزمایش کردم، اما این روزها حتی به این فکر می کنم که آیا اصلاً نیازی به آنها وجود دارد یا خیر. اخیراً من یک برنامه جدید را نمونه سازی کرده ام و کد باریک، براق و زیبا است. سپس به مدت 3 ساعت آن را در یک برنامه Backbone.js بازنویسی کردم و کد از کوچک بودن مدل تناسب اندام آن به یک آشفتگی پف کرده، پیچیده و زشت تبدیل شد. مشکل این است که این روزها همیشه این اتفاق می افتد. به محض معرفی معماری MVC/MV*، همه چیز به سمت پوک می رود. من نمیپرسم که آیا روز و سن نیاز به این چیزها در سمت کلاینت به پایان رسیده است، حالا که مرورگرها واقعاً موجوداتی کاملاً توانمند هستند، شاید دیگر به همه فریمورکهای MV* نیاز نداشته باشیم. نظر شما چیست؟ آیا دیگران به این موضوع برخورد کرده اند؟ به MVC، یا نه MVC؟ | به MVC یا نه MVC، این سوال است |
136536 | من در حال ایجاد موارد استفاده برای یک پروژه هستم. یک کاربر عمومی توسط «دستههای» کاربر گسترش مییابد که سپس توسط یک مدیر توسعه مییابد (که میتواند تمام وظایف ممکن را انجام دهد). آیا تصویر زیر قابل قبول است؟ آیا راه بهتری برای نمایش چنین اطلاعاتی وجود دارد؟  | از ساختار موردی استفاده کنید |
184205 | من در حال مطالعه فیلترهای شکوفه مقیاس پذیر بودم و نمی توانستم بفهمم که چگونه هر بار که یک فیلتر شکوفه تشکیل دهنده پر می شود، یک فیلتر شکوفه جدید با اندازه بزرگتر اضافه می شود. عناصری که به بیت های مجموعه در فیلترهای اولیه ایجاد شده کمک می کنند را نمی توان برای حضور جستجو کرد. شاید من در درک خود از این موضوع اشتباه می کنم؟ من فیلترهای اولیه بلوم را درک می کنم. با این حال، من نمی توانم سرم را دور فیلترهای شکوفه پویا بپیچم. | فیلترهای شکوفه مقیاس پذیر چگونه کار می کنند؟ |
232885 | من در حال حاضر از خواندن تحویل مستمر: انتشار نرم افزار قابل اعتماد از طریق ساخت، تست و اتوماسیون استقرار لذت می برم و بخشی که توجه من را جلب کرد مدیریت تنظیمات پیکربندی برای برنامه ها است. آنچه در این کتاب پیشنهاد شده است این است که تمام تنظیمات پیکربندی در یک مخزن به نوعی، خواه یک دایرکتوری LDAP، سرور ESCAPE یا مواردی از این قبیل، خارجی و متمرکز می شوند و سپس از آنجا بازیابی می شوند. این برای من واقعاً قانعکننده به نظر میرسد، زیرا این رویکرد میتواند تعدادی از مزایای ملموس را به همراه داشته باشد، اما پس از مدتی Google به نظر میرسد که این رویکرد کاملاً گسترده نیست. می دانم که یک مقاله اپلیکیشن دوازده فاکتوری در مورد این موضوع وجود دارد، اما پیشنهاد می کند از متغیرهای محیطی به جای یک مخزن متمرکز استفاده کنید. به نظر میرسد این رویکرد رایجترین روشی است که استفاده میشود، اما در مقایسه با راهحلهای مبتنی بر مخزن، کثیف به نظر میرسد. بنابراین، آیا رویکرد مرکزی-پیکربندی-مخزن به شکل قابل توجهی در دنیای واقعی استفاده می شود، و اگر نه - دلایل آن چیست؟ | سرویس/مخزن تنظیمات پیکربندی: آیا در دنیای واقعی استفاده می شود؟ |
100462 | من یک تازه کار هستم. من تسلط مناسبی بر C++ دارم، اما در مورد سرورها و چیزهای دیگر، دانش دامنه را ندارم. وظیفه فعلی من نوشتن فیلترهای ISAPI برای وب سرور IIS است. من چند روزی است که در گوگل جستجو می کنم و متوجه شده ام که کار بسیار چالش برانگیزی است. چند نمونه اینجا پیدا کردم من نیاز به درک و پیاده سازی برخی از فیلترها دارم که درخواست ها را به سرور ثبت می کنند و تعداد درخواست ها را در هر منبع می گیرند. به نظر نمی رسد که من نمونه های کد را درک کنم. بچه ها می توانید یک برنامه یا لیستی از کارهایی که باید انجام دهم را برای من پیشنهاد کنید. من این را می پرسم زیرا می دانم که پیش نیازهای زیادی برای این پروژه وجود دارد. از کجا باید شروع کنم؟ چگونه باید ادامه دهم؟ از شما بچه ها انتظار دارم که به نمونه کدهای اینجا نگاه کنید و به من بگویید چه مطالبی را باید بخوانم تا نمونه ها را درک کنم. سپس می توانم تصور کنم که فیلترهای خودم را بنویسم. | چگونه می توانم سرم را در اطراف فیلترهای ISAPI قرار دهم |
88415 | من همیشه میشنوم که مشارکت در پروژههای متنباز برای شغل خوب است و هرچه منبع باز (خوب) بیشتری منتشر کنید، قبل از انجام مصاحبه به شغل رویاییتان نزدیکتر خواهید شد. من در جاوا متخصص هستم و سعی می کنم به اسکالا مسلط باشم. من همیشه به مشارکت در توسعه منبع باز در جاوا/اسکالا فکر می کنم، اما سردرگمی های زیر مرا از انجام این کار باز می دارد. چگونه/از کجا در پروژه های توسعه متن باز در GitHub و غیره شروع کنم؟ یا چگونه پروژه های توسعه متن باز فعال/مشغول را پیدا کنیم؟ چگونه می توان منطقه ای را پیدا کرد که در آن به بهبود یا ارتقاء در چنین پروژه هایی نیاز است؟ در تحلیل اول خیلی پیچیده به نظر می رسد یا یافتن چنین فرصت هایی بسیار سخت است. اگر بخواهم سرگرمی/توسعهدهنده منبع باز شوم، استراتژیهای رایجی که باید دنبال کنم چیست؟ افرادی که در توسعه منبع باز تجربه دارند، لطفاً آموخته ها/تخصص خود را از ابتدا به اشتراک بگذارید. پیشاپیش ممنون | چه استراتژی هایی برای تبدیل شدن به یک توسعه دهنده منبع باز خوب وجود دارد؟ |
165041 | X Window System 25 ساله است، دیروز (در 15th) تولدش بود. همانطور که احتمالاً می دانید، یکی از مهم ترین ویژگی های آن جداسازی سمت سرور و سمت کلاینت است به گونه ای که نه مایکروسافت، نه اپل و نه سیستم های ویندوزی Wayland از آن برخوردار نیستند. در گذشته (با عرض پوزش برای عبارت مبهم) بسیاری بر این باور بودند که X به دلیل این جدایی سرور و کلاینت بر سایر روشهای ساخت ویندوز تسلط دارد و به برنامه اجازه میدهد در سروری در جای دیگری اجرا شود در حالی که کاربر روی او کلیک میکند و تایپ میکند. کامپیوتر خود در خانه بدیهی است که این استفاده هنوز وجود دارد، اما در بهترین حالت به حاشیه میرود. وقتی برنامههایی را مینویسیم و استفاده میکنیم که روی سرور اجرا میشوند، تقریباً همیشه از وب با html/css/js آن استفاده میکنیم. چرا وب برنده شد و X نه؟ فن آوری های مورد استفاده برای وب (مانند html/css/js) به هم ریخته است. همراه با تمام فریمورکهای بکاند (Rails، Django و همه) واقعاً یک جنگل برای پیمایش است. هنوز وب با خلاقیت و پیشرفت رشد می کند، در حالی که برنامه های X راه دور اینطور نیستند. | چرا وب فضای برنامه های راه دور را برد و X نه؟ |
209304 | در حالی که از روش Linear probing برای پیاده سازی هش استفاده می کنیم، زمانی که حذف و عنصر می کنیم، موقعیت عنصر حذف شده به عنوان سنگ قبر اعلام می شود / آن را به عنوان حذف شده علامت گذاری می کنیم. چرا نمیتوانیم همه عناصر را از موقعیت فعلی جابهجا کنیم تا زمانی که با عنصر خالی بعدی مواجه شویم؟ آیا این باعث صرفه جویی در زمانی نمی شود که بعداً با سنگ قبرهای زیادی روبرو می شوید و ممکن است نیاز به ریزش مجدد باشد؟ آیا من چیزی را از دست داده ام؟ لطفا اگر لازم است سوالم را روشن کنم به من بگویید. خیلی ممنون | الگوریتم درهم سازی: حذف یک عنصر در کاوش خطی |
57367 | برخی از رویدادهای اخیر در زندگی من باعث شده است که بخواهم بیشتر به اهدافی که به آنها اعتقاد دارم کمک کنم تا اینکه فقط برای یک شرکت سود محور کار کنم. من به این فکر می کردم که اگر بتوانم یک سازمان غیرانتفاعی را پیدا کنم که دوستش داشته باشم و به آن اعتقاد داشته باشم، ممکن است احساس رضایت بیشتری داشته باشم که برای آنها کار کنم. من تجربه مناسبی در توسعه وب دارم و در حال حاضر به عنوان یک توسعه دهنده وب جاوا / Spring کار می کنم. من متوجه هستم که غرامت دارای همان پتانسیل سقف سود نیست، اما نمی دانم که آیا می توان حداقل چیزی نزدیک به نرخ بازار برای کار به دست آورد، زیرا من قصد دارم به زودی یک خانواده تشکیل دهم و هنوز هم نیاز دارم. درآمد قانونی اگر کسی دانش یا تجربه ای در مورد این نوع چیزها دارد خوشحال می شود که از شما بشنود. ویرایش: بدون پرداختن به جزئیات شخصی زیاد، یکی از بستگان دارم که اخیراً درگذشت و از یک بیماری روانی رنج می برد، بنابراین اگرچه لازم نیست سازمانی باشد که به طور خاص به این موضوع اختصاص داده شده باشد، امیدوارم برای چیزی در این زمینه کار کنم. حداقل در جایی که یک علت اجتماعی بیشتر وجود دارد به جای کار بر روی یک پروژه منبع باز که تنها دلیل آن پیشرفت فناوری است، خطوطی را ارائه می دهد. | آیا فرصت هایی برای کار به عنوان برنامه نویس تمام وقت با حقوق برای سازمان های غیر انتفاعی وجود دارد؟ |
232832 | در سازمان ما برخی از منابع (مانند ماشین های QA و غیره) مشترک هستند. افراد مختلف در زمانهای مختلف انجام میشوند و برخی از آزمایشها (در طول توسعه و QA) روی این ماشینها باید اجرا شوند. در حال حاضر، ما فقط یک پیام اسکایپ برای تیم ارسال می کنیم که می گوید من قصد دارم چند آزمایش مخرب را روی فلان ماشین انجام دهم - اگر کسی مشکلی دارد به من اطلاع دهید. این رویکرد بدیهی است که مشکلات زیادی دارد (اگر کسی پیام را از دست داد چه اتفاقی میافتد و غیره) به غیر از حفظ یک سند مشترک گوگل که باید دائماً به روز شود - آیا راه سادهتری وجود دارد که مردم برای چنین هماهنگی استفاده کنند؟ | هماهنگی بین توسعه دهندگان بر روی منابع مشترک |
144456 | ## پیشینه من اخیراً در حال تحمل مصاحبه های فنی طاقت فرسا برای موقعیت هایی هستم که از پشته دات نت استفاده می کنند، که برخی از آنها شامل سؤالات احمقانه ای مانند این و برخی سؤالات معتبرتر است. اخیراً به مشکلی برخوردم که ممکن است معتبر باشد، اما میخواهم با انجمن اینجا بررسی کنم تا مطمئن شوم. هنگامی که مصاحبه کننده از من پرسید که چگونه می توانم فراوانی کلمات را در یک سند متنی بشمارم و نتایج را رتبه بندی کنم، پاسخ دادم که 1. با استفاده از یک شی جریان، فایل متنی را به عنوان یک رشته در حافظه قرار می دهم. 2. رشته را به آرایه ای در فاصله ها تقسیم کنید و در عین حال علائم نگارشی را نادیده بگیرید. 3. از LINQ در برابر آرایه به «.GroupBy()» و «.Count()» استفاده کنید، سپس «OrderBy()» تعداد را گفت. من به دو دلیل این پاسخ را اشتباه گرفتم: 1. استریم یک فایل متنی کامل در حافظه می تواند فاجعه آمیز باشد. اگر یک دایره المعارف کامل بود چه؟ در عوض باید یک بلوک را در یک زمان استریم کنم و شروع به ساختن جدول هش کنم. 2. LINQ بسیار گران است و به چرخه های پردازش زیادی نیاز دارد. من باید به جای آن یک جدول هش می ساختم و برای هر تکرار فقط یک کلمه به جدول هش اضافه می کردم اگر در غیر این صورت وجود نداشت و سپس تعداد آن را افزایش می دادم. دلیل اول، خوب، معقول به نظر می رسد. اما دومی مکث بیشتری به من می دهد. من فکر کردم که یکی از نکات فروش LINQ این است که به سادگی عملیات های سطح پایین تر مانند جداول هش را انتزاع می کند، اما در زیر حجاب، هنوز همان پیاده سازی است. ## سوال به غیر از چند چرخه پردازش اضافی برای فراخوانی هر روش انتزاعی، آیا LINQ به چرخه های پردازشی _به طور قابل توجهی_ بیشتری برای انجام یک کار تکرار داده معین نسبت به یک کار سطح پایین (مانند ساخت یک جدول هش) نیاز دارد؟ | آیا LINQ به چرخههای پردازش و حافظه بیشتری نسبت به تکنیکهای تکرار داده سطح پایینتر نیاز دارد؟ |
114218 | در اینجا، ما یک معماری سرور-کلینت را در نظر می گیریم. فرض کنید ما جزئیات را انعطاف پذیر نگه می داریم، اما بیش از یک لایه سرور وجود دارد که سرویس فرضی ما را پشتیبانی می کند. سوال کلی این است **چه زمانی و چقدر داده های مشتری را تایید کنم؟**. از سؤالات و پاسخ های دیگری که خوانده ام، پاسخ ممکن است به عنوان یکی از راهبردهای زیر (یا ترکیبی از آنها) خلاصه شود. 1. تمام داده ها را به محض اینکه از مشتری رسید اعتبار سنجی کنید. سرورهای دیگر به یکدیگر اعتماد دارند. 2. تمام داده ها را روی هر سرور در سیستم اعتبار سنجی کنید. _(این مورد به شدت مورد پسند نیست)_ 3. **تمام داده ها را به دقت_در زمانی که به پایگاه داده می رسد اعتبارسنجی کنید، و به صورت اختیاری در جاهای دیگر که مورد نیاز برنامه است.** 4. در همه سطوح، دقیقاً به اندازه نیاز آن سرور خاص داده ها را تأیید کنید. تا کار خود را انجام دهد. به نظر می رسد شماره 3 بسیار محبوب است. با این حال، در پاسخ هایی که دیده ام، به نظر می رسد **فرض ضمنی از ذخیره سازی متمرکز داده RDBMS** (OldSql) کلاسیک وجود دارد. این ها MySQL ها و Postgres های دنیا هستند. با در نظر گرفتن سرنخهایی از قضیه CAP، بیایید این **پایگاههای اطلاعاتی CP** را بنامیم، زیرا آنها تمایل دارند ابزارهایی را برای سازگاری به قیمت برخی از کلاسهای در دسترس بودن فراهم کنند: معمولاً فقط یک _master_ واگذار شده میتواند در یک پارتیشن خاص بنویسد. جایگزینهای اخیر برای RDBMS کلاسیک (مخصوصاً ولدمورت، ریاک و کاساندرا که از سیستم ذخیرهسازی Dynamo مدلسازی شدهاند) بهتر به عنوان **پایگاههای اطلاعاتی AP** طبقهبندی میشوند. این ابزارها اجازه میدهند ناسازگاریهای طبیعی هنگام بازیابی دادهها ظاهر شوند (مثلاً مقادیر متعدد داده با ساعتهای برداری) در ازای در دسترس بودن «همیشه قابل نوشتن» باشند. با توجه به اینکه این ذخیرهگاههای داده دارای ویژگیهای نسبتاً منحصربهفردی هستند، من این سوال را مطرح میکنم: **آیا داستان اعتبارسنجی دادههای مشتری با استفاده از دادههای AP تغییر میکند؟ چه مقدار از داده های مشتری خود را باید قبل و بعد از درج در پایگاه داده AP تأیید کنم؟** | چه زمانی و چه مقدار باید ورودی را هنگام کار با ذخیره سازی (C)AP تأیید کنیم؟ |
133051 | من چندین کلاس دارم که همه آنها را از یک کلاس پایه عمومی به ارث می برند. کلاس پایه شامل مجموعه ای از چندین شی از نوع «T» است. هر کلاس فرزند باید بتواند مقادیر درون یابی شده را از مجموعه اشیاء محاسبه کند، اما از آنجایی که کلاس های فرزند از انواع مختلفی استفاده می کنند، محاسبه از کلاسی به کلاس دیگر کمی متفاوت است. تا کنون من کدم را از کلاسی به کلاس دیگر کپی/پیست کرده ام و تغییرات جزئی در هر کدام ایجاد کرده ام. اما اکنون سعی می کنم کد تکراری را حذف کنم و آن را با یک روش درون یابی عمومی در کلاس پایه خود جایگزین کنم. با این حال، ثابت می شود که این بسیار دشوار است، و همه راه حل هایی که من به آنها فکر کرده ام بسیار پیچیده به نظر می رسند. من شروع به فکر می کنم که اصل DRY در این نوع موقعیت ها چندان کاربرد ندارد، اما به نظر می رسد کفرگویی است. هنگام تلاش برای حذف کدهای تکراری چقدر پیچیدگی زیاد است؟ EDIT: بهترین راه حلی که می توانم به آن دست پیدا کنم چیزی شبیه به این است: کلاس پایه: محافظت شده T GetInterpolated(int frame) { var index = SortedFrames.BinarySearch(frame); اگر (شاخص >= 0) داده ها را برگرداند[index]; index = ~index; اگر (شاخص == 0) داده ها را برگرداند[index]; if (index >= Data.Count) Data[Data.Count - 1] را برگرداند; بازگشت GetInterpolatedItem(فریم، داده[شاخص - 1]، داده[شاخص]); } انتزاع محافظت شده T GetInterpolatedItem (قاب int، T پایین، T بالا); کلاس فرزند A: عمومی IGpsCoordinate GetInterpolatedCoord(int frame) { ReadData(); بازگشت GetInterpolated(frame); } محافظت شده override IGpsCoordinate GetInterpolatedItem(int frame, IGpsCoordinate low, IGpsCoordinate upper) { double ratio = GetInterpolationRatio(frame, bottom.Frame, upper.Frame); var x = GetInterpolatedValue(lower.X، upper.X، نسبت). var y = GetInterpolatedValue(lower.Y، upper.Y، نسبت); var z = GetInterpolatedValue(lower.Z، upper.Z، ratio); برگرداندن GpsCoordinate جدید (فریم، x، y، z)؛ } Child class B: public double GetMph(int frame) { ReadData(); بازگشت GetInterpolated(frame).MilesPerHour; } محافظت شده override ISpeed GetInterpolatedItem(int frame, ISpeed low, ISpeed upper) { var ratio = GetInterpolationRatio(frame, bottom.Frame, upper.Frame); var mph = GetInterpolatedValue (lower.MilesPerHour, upper.MilesPerHour, ratio); بازگشت سرعت جدید (فریم، مایل در ساعت)؛ } | اضافه کردن پیچیدگی برای حذف کد تکراری |
251867 | اساساً من در حال گسترش یک برنامه باسواد در Haskell هستم. دو چیز وجود دارد که برای گسترش باید به دنبال آنها باشم. در اینجا یک فایل نمونه وجود دارد: program.c.lit: ============== برخی نظرات در فایل منبع که می توانم آنها را نادیده بگیرم <main>= کد.. کد ... کد.. < الف> برخی از نظرات در فایل منبع که می توانم آنها را نادیده بگیرم <a>= کد... کد... کد.. در یک فایل، باید به هر <some var> نگاه کنم و آن را با تعریف مشابه آن جایگزین کنم. تعریف شده در زیر «<some var>=`. تمام خطوطی که با 4 فاصله در زیر «<some defn>=» فرورفته شده اند در آن قطعه گنجانده شده است. در پایان باید فایلی داشته باشم که فقط از خطوط «کد ...» تشکیل شده باشد. چگونه باید از نظر پردازش فایل به این مشکل برخورد کنم، چه رویکرد خوبی است؟ من با بازگشت راحت هستم، با مونادها کمتر راحت هستم. | چگونه باید یک فایل را در Haskell به صورت بازگشتی پردازش کنم؟ |
71440 | **سوال**: چگونه می توانید سوالات آزمون جول را مجددا بنویسید تا برای توسعه دهندگان وب اعمال شود؟ > 1\. آیا از کنترل منبع استفاده می کنید؟ > **(کنترل منبع برای _همه_ جنبه های برنامه شما، از جمله پیکربندی، > پایگاه داده و تنظیمات مبتنی بر کاربر؟)** > > 2\. آیا می توانید در یک مرحله ساختنی بسازید؟ > **(آیا می توانید یک سایت را از مرحله بندی به تولید در 1 مرحله گسترش دهید؟)** > ... > 10\. تست کننده دارید؟ > **(چگونه AJAX و CSS را تست می کنید؟)** **پس زمینه**: این برای افرادی است که در فروشگاهی کار می کنند که برخی از توسعه وب را انجام می دهد اما همچنین از برخی ابزارهای آماده مانند دروپال و وردپرس استفاده می کند. اما علاوه بر آن، توسعه سفارشی را انجام دهید. پیوندهای مرتبط: http://www.joelonsoftware.com/articles/fog0000000043.html نظر شما در مورد آزمون جول چیست؟ | قابلیت کاربرد جوئل تست برای شرکت های توسعه وب |
170619 | من معتقدم که اگر مخازن خود را دارید از یک ORM استفاده کنید که قبلاً به اندازه کافی از پایگاه داده انتزاع شده است. با این حال، جایی که من اکنون کار می کنم، کسی معتقد است که ما باید لایه ای داشته باشیم که ORM را انتزاع کند در صورتی که بخواهیم بعداً ORM را تغییر دهیم. آیا واقعاً ضروری است یا ایجاد لایه ای که روی بسیاری از ORM ها کار می کند به سادگی زیاد است؟ ### ویرایش فقط برای ارائه جزئیات بیشتر: 1. کلاس POCO و کلاس Entity داریم که با AutoMapper نگاشت شده اند. کلاس Entity توسط لایه Repository استفاده می شود. سپس لایه مخزن از لایه اضافی انتزاع برای برقراری ارتباط با Entity Framework استفاده می کند. 2. لایه کسب و کار به هیچ وجه دسترسی مستقیم به Entity Framework ندارد. حتی بدون لایه اضافی انتزاع بر روی ORM، این لایه نیاز به استفاده از لایه سرویسی دارد که از لایه مخزن استفاده می کند. در هر دو مورد، لایه تجاری کاملاً از ORM جدا می شود. 3. بحث اصلی این است که بتوانیم ORM را در آینده تغییر دهیم. از آنجایی که واقعاً در لایه مخزن بومی سازی شده است، به نظر من، قبلاً به خوبی از هم جدا شده است و من نمی دانم که چرا برای داشتن یک کد کیفیت به یک لایه انتزاعی اضافی نیاز است. | ایجاد یک لایه انتزاعی بر روی لایه ORM |
171253 | # قسمت 1 واضح است که تغییر ناپذیری نیاز به قفل در برنامه نویسی چند پردازنده را به حداقل می رساند، اما آیا این نیاز را برطرف می کند یا مواردی وجود دارد که تغییر ناپذیری به تنهایی کافی نیست؟ به نظر من شما فقط میتوانید پردازش و کپسوله کردن حالت را تا این حد به تعویق بیندازید تا اینکه اکثر برنامهها مجبور به انجام کاری شوند (بهروزرسانی یک ذخیرهگاه داده، تولید گزارش، ایجاد استثنا، و غیره). آیا همیشه می توان چنین اقداماتی را بدون قفل انجام داد؟ آیا صرفاً بیرون انداختن هر شی و ایجاد شیء جدید به جای تغییر اصل (یک دیدگاه خام از تغییر ناپذیری) محافظت مطلق در برابر منازعات بین فرآیندی را فراهم می کند، یا موارد گوشه ای وجود دارد که هنوز نیاز به قفل شدن دارند؟ من می دانم که بسیاری از برنامه نویسان و ریاضیدانان تابعی دوست دارند در مورد بدون عوارض جانبی صحبت کنند، اما در دنیای واقعی همه چیز دارای یک عارضه جانبی است، حتی اگر زمان لازم برای اجرای یک دستورالعمل ماشینی باشد. من هم به پاسخ نظری/آکادمیک و هم به پاسخ عملی/دنیای واقعی علاقه دارم. اگر تغییر ناپذیری، با توجه به محدودیت ها یا مفروضات خاصی، ایمن است، می خواهم بدانم مرزهای منطقه ایمنی دقیقاً چیست. چند نمونه از مرزهای احتمالی: * I/O * استثناها/خطاها * تعامل با برنامه های نوشته شده به زبان های دیگر * تعامل با ماشین های دیگر (فیزیکی، مجازی یا نظری) تشکر ویژه از @JimmaHoffa برای نظرش که باعث شروع این سوال شد! # قسمت 2 برنامه نویسی چند پردازنده اغلب به عنوان یک تکنیک بهینه سازی استفاده می شود - تا برخی کدها سریعتر اجرا شوند. چه زمانی استفاده از قفل ها در مقابل اشیاء تغییرناپذیر سریعتر است؟ با توجه به محدودیت های تعیین شده در قانون امدال، چه زمانی می توانید عملکرد کلی بهتری (با در نظر گرفتن زباله جمع کن یا بدون در نظر گرفتن زباله جمع کن) با اشیاء تغییرناپذیر در مقابل اشیاء قابل تغییر قفل دار به دست آورید؟ # خلاصه من این دو سوال را در یک سوال با هم ترکیب میکنم تا به جایی برسم که جعبه مرزی برای Immutability به عنوان راهحلی برای مشکلات threading است. | آیا تغییر ناپذیری به طور کامل نیاز به قفل در برنامه نویسی چند پردازنده را از بین می برد؟ |
147109 | من سعی می کنم از Jini در یک ترتیب Masters/Workers استفاده کنم، اما مشاغل Worker ممکن است طولانی باشد. علاوه بر این، هر کارگر باید دسترسی انحصاری به یک منبع singleton در آن ماشین داشته باشد. همانطور که وجود دارد، اگر یک Worker درخواست دیگری را در حالی که درخواست قبلی در حال اجرا است دریافت کند، آنگاه درخواست جدید پذیرفته شده و در یک رشته دوم اجرا می شود. _آیا بهترین روش برای اطمینان از اینکه Worker هیچ کار دیگری را تا زمانی که کار فعلی کامل نشده است، نمی پذیرد وجود دارد؟ این کار می کند، اما دور از ایده آل است. تماس یک Master تا زمانی که رشته Worker فعلی کامل شود مسدود میشود، حتی اگر کارگران دیگر در این فاصله آزاد شوند * هنگامی که کار در حال اجرا است، Worker را از رجیستری لغو ثبت کنید، سپس پس از تکمیل دوباره ثبت نام کنید. ممکن است خوب کار کند، اما چیزی با این ایده بوی خوبی نمی دهد... البته، بسیار خوشحالم که به من می گویند فناوری های مناسب تری نسبت به Jini وجود دارد ... اما من هیچ چیز خیلی سنگینی نمی خواهم، مانند ظروف EJB را در سرتاسر مکان پخش کنید. | استفاده انحصاری از سرور Jini در طول تماس طولانی مدت |
166539 | شاید نتوانم عنوان درستی به سوال بدهم. اما اینجاست، ما در حال توسعه پورتال مالی برای مدیریت ثروت هستیم. ما انتظار داریم بیش از 10000 مشتری از این برنامه استفاده کنند. این پورتال تجزیه و تحلیل های مختلف عملکرد را بر اساس تحلیل تکنیکال بازار سهام محاسبه می کند. ما بسیاری از عملکردها را از طریق رویه های ذخیره شده، توابع تعریف شده توسط کاربر، محرک ها و غیره از طریق پایگاه داده توسعه دادیم. ما فکر کردیم که میتوانیم با انجام کارها مستقیماً در پایگاه داده و نه از طریق کد C#، عملکرد بسیار خوبی داشته باشیم. و ما در واقع عملکرد بسیار خوبی را افزایش دادیم. وقتی سعی کردم در مورد دستاورد CTO خود به خود ببالم، او تصمیم من را مبنی بر پیاده سازی عملکرد در پایگاه داده به جای کد زیر سوال برد. به گفته وی، چنین برنامه هایی از مشکلات مقیاس پذیری رنج می برند. به گفته وی این روزها چیزها در حافظه / حافظه پنهان نگهداری می شوند. داده های خوشه ای در طول زمان به سختی مدیریت می شوند. فیس بوک و گوگل چیزی در پایگاه داده ندارند. عصر سرورهای نازک و کلاینت های ضخیم است. DB فقط برای ذخیره داده های ساده استفاده می شود. و عملکرد باید به طور کامل از پایگاه داده جدا شود. بچه ها می شه لطفاً چند پیشنهاد به من بدهید که آیا آنچه او می گوید درست است یا خیر. چگونه می توان چنین برنامه ای را معمار کرد؟ | آیا داشتن قابلیت در DB مانعی برای مقیاس پذیری است؟ |
225544 | من در حال خواندن در مورد سازگاری نهایی در couchDB هستم. من تا حدودی با این اصطلاح و عواقب آن در یک برنامه گیج شده ام. فرض کنید من در حال ساخت یک وب سایت تجارت الکترونیکی توزیع شده هستم که در آن تراکنش های پولی بسیار مهم هستند. ممکن است مزایده های آنلاین در حال اجرا باشند و مردم در زمان واقعی برای آنها پیشنهاد دهند. آیا استفاده از یک DB ثابت نهایی مانند couchDB راه حل اشتباهی خواهد بود؟ آیا باید از راه حل سازگارتر مانند پایگاه داده رابطه ای استفاده کنم؟ آیا couchDB برای چیزهای غیر بحرانی مانند یک شبکه اجتماعی مناسب است که اگر فید خبری او بهروز نباشد یا نظرات روی پستهایش تا حدودی چند ثانیه به تأخیر میافتد، اهمیتی نمیدهد؟ به روز رسانی من در مورد ساخت یک سیستم توزیع شده صحبت می کنم. من فکر می کنم در مورد یک سرور، هیچ چیز از این مهم نخواهد بود. | آیا ثبات نهایی راه حل اشتباهی برای برنامه های کاربردی تجارت الکترونیک است؟ |
131548 | بسته به پروژه ای که روی آن کار می کنم، ممکن است لازم باشد در جلسات بیشتری با ذینفعان داخلی یا مدیریت فنی در شرکت های مشتری شرکت کنم. در طول این جلسات، به ناچار چند سوال پیش خواهد آمد که یا: * پاسخی برای آنها ندارید. * به دلایلی به این موضوع فکر نکرده اید. * به نظر شما نامربوط یا کاملاً خارج از محدوده جلسه فعلی هستید. در هر مورد، چگونه به این سوالات پاسخ می دهید؟ آیا راهنمایی یا ترفندی برای حفظ اقتدار و در عین حال صادق بودن دارید؟ | رسیدگی به سوالات فنی سخت یا غیرمنتظره در جلسات |
130635 | من یک وب سایت بر اساس کد کاربران ایجاد می کنم، مکانی که آنها می توانند کد را به صورت اجتماعی به اشتراک بگذارند و یکی از ویژگی هایی که در حال حاضر در حال توسعه آن هستم، Code Review است. این ویژگی به کاربران اجازه میدهد تا کد را در جنبههای خاصی ارزیابی کنند. ویژگی های کلی که هنگام بررسی کد ارزیابی می کنید چیست؟ | چگونه یک کد کوچک را ارزیابی می کنید؟ |
18239 | گاهی اوقات تعجب می کنم که مدیران اجرایی یا بنیانگذاران شرکت هایی مانند مایکروسافت و اوراکل چگونه حرکت کلی فناوری و پیوند محصول را مدیریت می کنند. به عنوان مثال اوراکل را در نظر بگیرید، فقط با پایگاه داده شروع شد و اکنون، وقتی سایت رسمی آنها را باز می کنید، کتابشناسی باز می شود. به عنوان مثال پایگاه داده Oracle 11g را در نظر بگیرید. پایگاه داده اصلی به طور مداوم در حال بهبود است و ویژگی های جدیدی اضافه می شود. در عین حال باید مراقب روندهای فعلی بازار، نیازها و رقبا باشید. آیا لری تک تک فعالیت های پیشرفت فناوری را زیر نظر دارد؟ در مورد ایده ها و نوآوری های جدید چطور؟ چه کسی مسئول اینهاست؟ مثال دیگری که من را متحیر می کند دات نت است. با یک چیز جدید که هر روز دوم راه اندازی می شود، چه کسی پدر دات نت است و چه کسی به این بچه ها پیشنهاد می کند کلاس هایی برای این و آن اضافه کنند. چه کسی به حرکت کلی محصول و همچنین ادغام با سایر محصولات جهت می دهد؟ این به سادگی یک زیبایی است. این ادغام یا ارتباط یکپارچه بین محصولات و فناوری به عنوان یک کل قابل توجه است. (دیدگاه مغرضانه نیست). چند سال پیش کتابی خواندم با عنوان: _رازهای مایکروسافت_. نویسنده می نویسد که در مایکروسافت، حتی افراد بسیار ارشد نیز باید کدنویسی کنند، زیرا تا زمانی که نتوانید کدنویسی کنید، بهتر نمی توانید یک شرکت نرم افزاری را اداره کنید. من گاهی اوقات فکر می کنم بالمر کد می نویسد یا نه و در مورد بیل چطور؟ آیا او در خانه سیستم عامل دیگری را کدنویسی می کند؟ | چه کسی به ارائه کلی محصول و نوآوری جهت می دهد؟ |
77848 | من برای یک مشتری کار می کنم و پلتفرم مورد استفاده ما vBulletin است. من از مستندات تقریباً صفر و عدم وجود آن در گوگل بسیار ناامید هستم. ما منابع نداریم و هر چه داریم منبع است. من تقریباً می خواهم اکنون دست از کار بکشم و شغلی پیدا کنم که آشنا هستم و از ابزارهایی استفاده می کنم که منبع باز هستند. | پلت فرم بدون سند، چگونه بر منابع کمیاب غلبه کنیم؟ |
144450 | چگونه می توانم رابط ها و سازنده های C# را برای یک بچه نابغه 8 ساله توضیح دهم؟ | چگونه می توانم رابط های C# و سازنده ها را برای یک بچه 8 ساله توضیح دهم؟ |
130636 | بنابراین من یک ایمیل مصاحبه با سوالاتی دریافت کردم که باید به آنها پاسخ داد. من فقط در مورد یکی از آنها خیلی مطمئن نیستم، بنابراین می خواستم پاسخ را در گوگل جستجو کنم. البته در یک مصاحبه واقعی من نمی توانم این کار را انجام دهم، بنابراین باید بگویم نمی دانم یا درباره آن تحقیق کنم؟ یعنی اگر من سر کار بودم، درباره آن تحقیق می کردم، بنابراین نمی توان آن را نادیده گرفت؟ درسته؟ | برای مصاحبه های ایمیلی، آیا بد است در مورد برخی از پاسخ ها تحقیق کنید؟ |
232882 | داشتم این مقاله را می خواندم، https://weblogs.java.net/blog/emcmanus/archive/2010/10/25/using-builder- pattern-subclasses، در مورد زیر کلاس بندی یک کلاس سازنده. من مقاله را فهمیدم اما یک نکته کوچک وجود داشت که مرا آزار می داد. این روش وجود داشت، Public static Builder<?> builder() { return new Builder2(); } وقتی Builder<?> را به Builder تغییر دادم، یک نوع خام، کامپایلر کد را کامپایل نمی کند. اطلاعات اضافی که از طریق <?> اضافی به کامپایلر منتقل شده است چیست؟ من کد را در اینجا چسباندم: public class Shape { private final double opacity; public static class Builder<T extends Builder<T>> { private double opacity; opacity T public(double opacity) { this.opacity = opacity; return self(); } /* public T height(double height) { System.out.println(height not set); return self(); } */ محافظت شده T self() { System.out.println(shape.self -> + this); بازگشت (T) this; } public Shape build() { return new Shape(this); } } public static Builder<?> builder() { return new Builder(); } protected Shape(Builder Builder) { this.opacity = builder.opacity; } } public class Rectangle extends Shape { private final double height; public static class Builder<T extends Builder<T>> extends Shape.Builder<T> { private double height; public T height(double height) { System.out.println(ارتفاع تنظیم شده است); this.height = ارتفاع; return self(); } public Rectangle build() { return new Rectangle(this); } } public static Builder<?> builder() { return new Builder(); } محافظت شده Rectangle(Builder Builder) { super(builder); این.قد = سازنده.قد; } public static void main(String[] args) { Rectangle r = Rectangle.builder().opacity(0.5).height(250).build(); } } | روش جاوا نوع نامحدود را برمیگرداند |
23852 | من قبلاً دیده ام که دیگران از Bitwise-OR برای ترکیب پرچم ها استفاده می کنند: #define RUN 0x01 #define JUMP 0x02 #define SHOOT 0x04 const byte madPerson = RUN | پرش | شلیک کنید. من هم این روش را انجام می دهم. اما من همچنین دیده ام که برخی (نه به تعداد زیاد) پرچم ها را با استفاده از جمع ترکیب می کنند: #define RUN 0x01 #define JUMP 0x02 #define SHOOT 0x04 const byte madPerson = RUN + JUMP + SHOOT; کدام یک خواناتر است؟ (به نظر شما افراد بیشتری کدام یک را تشخیص خواهند داد؟) راه استاندارد برای انجام آن چیست؟ کدام را ترجیح می دهید؟ | Bitwise-OR در مقابل افزودن پرچم ها |
232887 | در اجرای کلاسیک الگوی طراحی Observer، سوژه فهرستی از ارجاعات به همه ناظران خود دارد و هر ناظری ممکن است به موضوع خود اشاره داشته باشد. آیا این ترکیب در نظر گرفته می شود؟ تا آنجا که من درک می کنم، ترکیب به این معنی است که یک شیء در خود شی دیگری را شامل می شود تا از عملکرد آن شی ** استفاده کند. در الگوی Observer، موضوع به خودی خود شامل ارجاعاتی به ناظران خود می شود، اما دقیقاً از عملکرد آنها در داخل برای انجام کارهای بیرونی استفاده نمی کند. مراجع را نگه می دارد تا بتواند آنها را مطلع کند. از سوی دیگر، سوژه و ناظران رابطه HAS-A را حفظ می کنند، که اغلب ترکیب را مشخص می کند (سوژه ناظران دارد، ناظران سوژه دارند). آیا این یک نوع ترکیب تلقی می شود؟ | آیا این در الگوی Observer به عنوان ترکیب به حساب می آید؟ |
241605 | من مستندات یک نرم افزاری را که ساخته ام می نویسم اما از برخی جنبه ها معنی آن را نمی فهمم. از من میخواهد در مورد رویههای پشتیبانگیری بنویسم، اما این دقیقاً به چه معناست؟ آیا این به معنای پشتیبان گیری از پایگاه داده در یک سرویس میزبانی دیگر یا چیز دیگری است؟ من از دستورالعمل های عیب یابی نیز گیج شده ام. اگر ایده ای دارید که این می تواند چه معنایی داشته باشد، آزادانه بینش خود را بیان کنید، حتی اگر 100٪ مطمئن نیستید که ممکن است جرقه ای در درون من ایجاد کند. با تشکر | رویه های پشتیبان گیری و دستورالعمل های عیب یابی برای یک سیستم چه معنایی دارد |
19673 | من یک تبدیل کننده نسبتاً جدید به Emacs هستم و به عنوان یک ویرایشگر واقعاً آن را دوست دارم، در درجه اول به این دلیل که دستورات جدید و فوق العاده مفید را پیدا می کنم. آیا دستورات دیگر برنامه نویس «باید شناخته شده» در لیست من وجود ندارد؟ M-x replace-string - یک رشته داده شده را پیدا و جایگزین کنید. M-x goto-line - رفتن به یک خط خاص M-x ستون-شماره-حالت - نمایش شماره ستون فعلی در نوار متن | دستورات باید بدانید Emacs چیست؟ |
131540 | وقتی صحبت از موضوعات مالی می شود، مسلماً من به خوبی آشنا نیستم. من سعی می کنم با استفاده از چرخه عمر توسعه مبتنی بر اسکرام، سازمان خود را در تلاش توسعه نرم افزار خود رهبری کنم. من اغلب هنگام تلاش برای مربیگری مدیران اجرایی دلسرد می شوم، زیرا معتقدند اسکرام و چابک با اهداف مالی خود خوب بازی نمی کنند. روز دیگر من به چالش کشیده شدم تا نشان دهم چگونه توسعه دهندگان نرم افزار من می توانند 60٪ از ساعات کاری خود را سرمایه گذاری کنند. من چند مقاله در وب (http://itprojectfinancials.com/insights/2011/06/05/capitalizing-software- development-costs-from-sdcl-to-agile/) پیدا کردم، اما نیامده ام با هر استدلال بزرگ. من به دنبال مشاوره یا نمونههایی از سازمانهایی هستم که هزینههای نرمافزار را به طور موثر در یک محیط توسعه Agile سرمایهگذاری میکنند. این مقاله به خوبی موضوع را خلاصه می کند، اما هیچ توصیه ای ارائه نمی کند http://blogs.collab.net/agile/2007/12/20/the-scrum-gaap/ | انتظارات مدیر مالی و توسعه اسکرام |
255780 | AFAIK فقط java.util.Formatter و java.text.Format وجود دارد و AFAIK هیچ یک از آنها قابل توسعه نیستند. منظور من کلاسبندی فرعی نیست، بلکه امکان تعیین نحوه مدیریت اشیاء بر اساس کلاس، به عنوان مثال، گفتن > لطفاً «char[]» را بهعنوان رشته و > «بایت[]» را به صورت هگزا فرمت کنید، انجام دستی این کار مشکلی نیست، اما پرمخاطب است و اگر بخواهم نیمی از کار را به صورت دستی انجام دهم، «Formatter» (یا «String.format») منطقی نیست (Java.text.Format» داستان متفاوتی که برای i18n در نظر گرفته شده است). همچنین مواردی مانند String.format (%1$tY-%1$tm-%1$te، new Date()) دقیقاً جذاب نیستند. بنابراین من در مورد چگونگی ایجاد چنین چیزی، به عنوان مثال، نحوه ساختار آن و احتمالاً چه کارهای دیگری میخواهم. | ساخت یک قالب جاوا قابل تنظیم؟ |
133059 | من یک مشتری با یک سایت مستقیم HTML/JavaScript موجود دارم. بدون هیچ نوع انتهایی. او میخواهد قابلیتهای ایمیل را به آن اضافه کند و من به دو دلیل به استفاده از Node برای انجام این کار فکر میکردم: 1. به نظر میرسد روشی بسیار سبک برای انجام آن است. 2. او در مورد افزودن قابلیتهای بیشتر در آینده صحبت میکند. نکات مثبت و منفی این رویکرد چیست؟ | آیا می توانم از Node برای افزودن قابلیت ایمیل به یک سایت موجود استفاده کنم؟ |
185152 | **زمینه:** اخیراً مجبور شدم با یک فایل کلاس تولید شده توسط XSD.exe سر و کار داشته باشم. این 3500 خط بود با نامهای کلاس/متغییر مضحک و پرمخاطره (فکر کنید: «SomeRidiculouslyLongPrefixThenMaybeOneThingUniqueAtTheEnd» \- مقایسه در یک نگاه با «SomeRidiculouslyLongPrefixThenMaybeCheckOneAngout» و «ممکن است همه جای دیگری» را مقایسه کنید. نکته پایانی این است که چند سال طول کشید تا بفهمم چه اتفاقی در حال رخ دادن است. من آن را خواندم و فکر کردم هرگز اسمم را کنار چیزی قرار نخواهم داد که ... غیر تمیز. **سوال:** 1) آیا اشتباه کردن با کد تولید شده (یعنی پاک کردن آن) تمرین بدی است. 2) آیا بهتر است یک نقشهبردار بنویسم تا کلاسهای تولید شده را به کلاسهای خوب و تمیز خودم (که با خوشحالی میتوانم با آنها کار کنم) نگاشت کند؟ **ویرایش:** از همه نظرات متشکرم. اگر واقعاً میخواستم کار جالبی با آن انجام دهم (یعنی اگر شیهای دامنه وجود داشته باشند که چیزی جز اشیاء حملونقل باشند) پس فکر میکنم آنها را به کلاسهای «پاکتر» نگاشت میکردم، که به هر حال برای به دست آوردن هر کدام باید انجام دهم. نوعی عملکرد از آنها است. در این مورد، کلاس ها به طور موثر DTO هستند، بنابراین شاید منطقی باشد که نامگذاری با عناصر مربوطه مطابقت داشته باشد. همانطور که گفته شد، من نیازی به لمس آن ندارم - فقط برای فراخوانی دسترسیها / جهشدهندهها قبل از انتقال دادهها به لایه دیگری برای پردازش. در حال حاضر، فکر می کنم آنها را به خوبی تنها خواهم گذاشت. | پاکسازی کد تولید شده: Refactor یا Map؟ |
65624 | یک کارفرما از من در مورد CRM در زمینه توسعه نرم افزار ++C پرسیده بود. شغلی که من برای آن درخواست دادم مهندس نرم افزار ++C بود. به آنها گفتم: تا آنجا که من می دانم، CRM مخفف کلمه مدیریت ارتباط با مشتری است. همچنین به ابزارهای نرم افزاری اطلاق می شود که پاسخ ها و اقدامات مشتریان و کارکنانی را که در برخی از روابط تجاری دخیل هستند، ردیابی می کنند. اما به نظر می رسید از اینکه من نمی دانستم چگونه یک چارچوب CRM را در ++C کدنویسی یا پیاده سازی کنم ناامید شده بودند و به نظر نمی رسید چیز زیادی در Net پیدا کنم. آیا کسی می داند که کارفرما در این مرحله به دنبال چه چیزی است - قبل از اینکه شما را استخدام کند و شما را آموزش دهد؟ برای شروع به چند نکته متشکر می شوم. | CRM در زمینه برنامه نویسی C++ |
100790 | زمانی که شرکتم را در سال 2005 راه اندازی کردم، با پروژه های فریلنسینگ شروع کردم، اما به سرعت به سمت محصولات رفتم. سایت شخصی من در دسترس بودن مشاوره و قطعات نمونه کارها را فهرست کرده است که شامل مجموعه ای از محصولات فروخته شده توسط شرکت من است. در طول سالها، این شرکت از طریق محصولات مورد استفاده قرار گرفته است و سایت شخصی من نیز از طریق قراردادهای کاری مورد استفاده قرار گرفته است. البته، دیگر فقط به خاطر محصولات و یا کار مشاوره، خودم نیستم. افراد دیگری در این شرکت درگیر هستند و کار مشاوره از نظر فنی مانند همیشه از طریق شرکت پرداخت می شود. من می خواهم هر دو منبع کار را حفظ کنم. کار مشاوره ای که از طریق افرادی که سایت شخصی من را پیدا می کنند و محصولات فروخته شده توسط شرکت انجام می شود. اما اخیراً، شرکت شروع به دریافت مستقیم درخواستها برای کار توسعه سفارشی کرده است، و من در تصمیمگیری برای تطبیق این دو «چهره» یا حتی اینکه آیا اصلاً باید کاری انجام دهم، مشکل دارم. اساساً این شرکت یک صفحه خدمات کوچک دارد که محصولات ما را به عنوان نمونه کارها ارائه می دهد و من سایت اصلی خود را دارم که تعداد زیادی از کارهای مشتری ورودی را دریافت می کند و همچنین همان لیست از قطعات نمونه کارها (و برخی از کارهای مشتری دیگر را ارائه می دهد. ). اگر مشتریانی را که برای کار سفارشی با شرکت تماس میگیرند به صفحه شخصی خود ارسال کنم، ممکن است برخی از مشتریان بزرگتر را از دست بدهیم که کاملاً قادر به ارائه خدمات به آنها هستیم، اما ترجیح میدهند به جای یک توسعهدهنده، با یک شرکت سروکار داشته باشند. اگر من سایت شخصی خود را رها کنم و دوباره روی بخش خدمات شرکت تمرکز کنم، آنگاه سال ها شهرت سازی را که سایت شخصی دارد (و جریان مشتری که هنوز به آن در می رسد) نادیده می گیرم. کسی با این موضوع برخورد کرده است؟ از هر گونه توصیه و پیشنهادی استقبال می شود. **ویرایش:** برای روشن شدن، یکی از معایب مجزا بودن این دو کانال عدم تمرکز در بازاریابی است. امضای تالارهایی که ممکن است منجر به جستجوی مشتریان شما شود را به کجا نشان می دهید؟ افرادی را که کارت ویزیت خود را به آنها تحویل می دهید به کجا نشان می دهید؟ به نظر می رسد پاک تر است، به نوعی، آنها را ادغام کنم یا یکی را برای تمرکز روی آن انتخاب کنم - یا شاید فقط برنامه نویس درون من است که سعی می کند چیزها را دسته بندی کند و همه چیز را در جای مناسب خود قرار دهد. | آزادکاری به عنوان یک فرد. محصولات به عنوان یک شرکت آیا باید این دو را ادغام کنم تا رشد کنم؟ |
203409 | من هرگز فکر نمی کردم که لازم باشد، اما یک مشتری درخواست کرده است که تمام صفحات وب که برای کاربران وارد شده ارائه می شوند از طریق HTTPS تحویل داده شوند. جدای از دیدگاه اجرایی، که فکر نمیکنم آن را دنبال کنم، آیا دلیل واقعی برای این درخواست وجود دارد؟ برای وضوح، فرآیند ورود / خروج، تنظیمات حساب، تنظیمات برگزیده ثبت نام و تمام اسکریپت های مربوط به کاربر از طریق https ارائه می شوند. اما من نمی توانم این نکته را در مقالات خبری، بیانیه های مطبوعاتی، رویدادها و غیره ببینم که به این شکل ارائه می شود؟ آیا من چیزی را از دست داده ام؟ | آیا کاربرانی که وارد سیستم شده اند نیاز به مرور یک سایت از طریق https دارند؟ |
80076 | میدانم که جوئل میگوید که بازنویسیها همیشه بد هستند، اما این به این فرض است که شخصی که کد را در وهله اول نوشته است، ایدهای داشته است که دارد چه میکند. من یک پروژه C++ با اندازه متوسط (به هر حال برای یک توسعه دهنده، ~18k LoC) دارم که زمانی شروع کردم که واقعاً C++ را نمی دانستم. بنابراین، چندین چیز وجود دارد که فقط... اشتباه است. اشتباه تنها راه توصیف آن است. نیاز به بازنویسی، ساده و ساده دارد. با این حال -- من مدت طولانی را صرف بازنویسی کرده ام -- اشکالات در نسخه اصلی رفع نمی شوند. با این حال، برخی از اشکالات خود مشکلاتی با معماری ابزار اصلی هستند - و برخی از آن چیزی است که من باید برطرف کنم، به هر حال نیاز به لمس تقریباً هر خط کد دارد. از یک طرف، من احساس میکنم رفع اشکالهای برنامه قدیمی یک تلاش عظیم بیهوده خواهد بود، زیرا این اشکالها حتی با طراحی جدیدی که من روی آن کار کردهام امکانپذیر نیست. از طرف دیگر، من احساس کردم که از کاربران برنامه اصلی خود غافل شده ام، زیرا این برنامه در مدت زمان طولانی به روز نشده است. چه کار کنم؟ | اگر متوجه شوید که بازنویسی بیش از حد طول می کشد، چه کار می کنید؟ |
230764 | من از رابطها، کلاسهای Abstract که به عنوان کلاس پایه استفاده میکنند، میدانم، من در حال مطالعه در مورد کوپلینگ آزاد بودم، ... اما وقتی ویژگی یک کلاس تغییر میکند و نوع جدید نیاز دارد، نمیتوانم راه حل مناسبی پیدا کنم. با استفاده از این کلاس به روز شده در کلاس های دیگر پیاده سازی شود. **مثال** در زیر یک نمایش ساده از یک موقعیت واقعی زندگی است. فاکتور حاوی یک شی تماس است که دارای ویژگی Address است. چکیده مخاطب کلاس{ رشته نام{get;set;} آدرس رشته{get;set;}} Class Customer:Contact{ string CustomerNumber{get;set;}} Class Invoice{string DocumentNumber{get;set;} Customer Customer{get ;set;} } بعد، تصمیم می گیریم کلاس Contact را به گونه ای ارتقا دهیم که دارای چندین آدرس باشد. که فاکتور به یکی از آنها نیاز دارد. آدرس کلاس{ string Street{get;set;} } Abstract class Contact{ string Name{get;set;} List<Address> Addresss{get;set;} } منطقاً، کلاس Invoice باید به چیزی مانند Class Invoice تغییر یابد. { string DocumentNumber{get;set;} Customer Customer{get;set;} Address InvoiceAddress{get;set;} } **مشکل** بلافاصله می بینید که _Everywhere_ قبلاً از ویژگی **string** Address استفاده کردم، اکنون باید آن را به رخدادی از نوع **Address** تغییر دهم همانطور که قبلاً گفته شد، این فقط یک مثال ساده است. مشکل زندگی واقعی بسیار بسیار بزرگتر خواهد بود زیرا مخاطبین در کل نرم افزار استفاده خواهند شد. **نتیجه گیری** من می خواهم نرم افزار را با اصولی توسعه دهم که نرم افزار من را برای نسخه های جدید ماژول های خاص روشن نگه دارد. به طوری که اگر تصمیم به ایجاد یک ماژول تماس جدید بگیرم، تاثیر آن بر ماژول های دیگر تقریباً وجود ندارد. بنابراین، عملکرد اضافه شده را می توان به تدریج پیاده سازی کرد. من می خواهم بدانم چگونه می توانم با چنین مشکلات نسخه نویسی مقابله کنم. این پروژه در حال حاضر هنوز در مرحله طراحی معماری است و من می خواهم قبل از ادامه این موضوع مرتب شود. | معماری نرم افزاری که امکان رشد و وضعیت واقعی را فراهم می کند |
86028 | مردم میگفتند «بهتر است»/ «درآمد بیشتری کسب کنید» برای توسعه وب، برنامهنویسی back-end (PHP، asp.net) را به جای front-end (HTML، javascript) انجام دهید. اما متوجه شدم که HTML5، CSS3، WebGL، Javascript اهمیت پیدا میکنند. ما حتی میتوانیم از HTML5، CSS3 و JAVASCRIPT برای ساخت برنامههای وب موبایل (هم برای آیفون/اندروید) و حتی برنامههای ویندوز 8 در آینده استفاده کنیم! آیا این بدان معناست که توسعه دهندگان وب جدید اکنون باید به جای توسعه سمت سرور، روی توسعه front-end تمرکز کنند؟ | آینده توسعه وب - Front-end > توسعه Back-end؟ |
240265 | من یک برنامه winforms دارم که به یک پایگاه داده sql server 2012 متصل می شود و در بسیاری از رایانه های شخصی یک شرکت اجرا می شود. من با برخی از تراکنش های داخل برنامه، بن بست ها و تایم اوت ها چندین مشکل دارم، بنابراین ایده Refactor به ذهنم می رسد. در واقع برنامه از شی DbConnection استفاده می کند (برنامه با Framework 2.0 شروع می شود و اخیراً به Framework 3.5 به روز شده است اما لایه دسترسی به داده ها تغییر نکرده است) برای انجام فراخوانی های sql به پایگاه داده و در Program.cs اتصال باز می شود و تا زمانی که کاربر برنامه ای را که اتصال باز نگه می دارد نمی بندد. گزینه های من برای بازسازی این برنامه چیست؟ * چارچوب نهاد؟ => با این باید بگویم که پایگاه داده SQL دارای کلیدهای خارجی نیست * لایه دسترسی به داده را اصلاح کنید تا از اتصال کارآمدتری استفاده کنید؟ شاید از TransactionScope استفاده کنید؟ * آیا برنامه همیشه متصل کارآمد است؟ | چگونه یک برنامه winforms نصب شده در بسیاری از رایانه های شخصی متصل به یک پایگاه داده sql را مدیریت کنیم؟ |
165040 | خوب، این سوال از این واقعیت ناشی می شود که منابع آنلاین بسیار کمی برای یادگیری JMF وجود دارد. کتاب هایی که در دسترس هستند کاملا قدیمی هستند، برخی از آنها چاپ نشده است. این سوال بسط سوال دیگر من است که در آن از من نام کتابی را خواستم که بتوانم از آن برای یادگیری JMF استفاده کنم. بنابراین، آیا تفاوت عمده ای بین JMF 1.0 و JMF 2.1.1 وجود دارد؟ آیا باید جلو بروم و کتابی بخرم که JMF 1.0 را پوشش دهد؟ | آیا تفاوت عمده ای بین JMF 1.0 و JMF 2.1.1 وجود دارد؟ |
125838 | در ابتدای یک پروژه اقدامات بد زیادی انجام می شد و من آنها را شناختم و با همه آنها مبارزه کردم. از آنجایی که من نبردهایم را انتخاب نکردم و انتخاب نکردم، رئیسم اکنون هر چیزی را که از دهان من خارج میشود، پاسخی بسیار پیچیده فرض میکند و زمان زیادی را صرف دفاع شخصی از خود میکند، به جای اینکه به دنبال بهترین منافع پروژه باشد. چگونه میتوانم تیم را در مسیر درست سوق دهم، بدون اینکه چهار ماه منتظر بمانم تا همه به توافقی برسند که من در تمام مدت تلاش میکردم به آن برسم، یا شهرت خود را به عنوان یک دانشآموز دشوار در تیم لطمه بزنم؟ | اجتناب از سندرم مرد باهوش در پروژه های تیمی |
230767 | بگویید من یک کلاس با یک سازنده دارم که 2 پارامتر را می پذیرد و با استفاده از آن پارامترها خودش را مقداردهی اولیه می کند. من برای این تست ها نوشته ام و همه آنها قبول می شوند. بعداً متوجه شدم که برای پذیرش سه پارامتر باید یک اضافه به سازنده ایجاد کنم. آیا باید الف) پارامتر جدید را اضافه کنم، تست هایم را تماشا کنم و سعی کنم آن را برطرف کنم، ب) تست های موجود را بازنویسی کنم تا رفتار مورد انتظار جدید را آزمایش کنم، در ابتدا شاهد شکست آنها باشم و سپس به کلاس اضافه کنم (به نظر من این یک TDD تر به نظر می رسد. راه) از نقطه نظر TDD، من فکر می کنم که گزینه 'b' منطقی تر است. با این حال، گزینه 'a' (به نظر من) رویکرد طبیعی تری به نظر می رسد. آیا روش استانداردی وجود دارد که اکثر مردم این کار را انجام دهند؟ | وقتی یک کلاس/روش را تغییر می دهید و قبلاً تست های واحد را قبول کرده اید، باید تغییر دهید و سپس تست کنید یا تست بنویسید و سپس تغییر دهید؟ |
94709 | من در نظر دارم از یک رویه ذخیره شده جاوا به عنوان یک شیم بسیار کوچک استفاده کنم تا امکان ارتباط UDP از یک بسته PL/SQL را فراهم کنم. Oracle یک UTL_UDP برای مطابقت با UTL_TCP خود ارائه نمی دهد. یک XUTL_UDP شخص ثالث وجود دارد که از جاوا استفاده می کند، اما منبع بسته است (یعنی نمی توانم نحوه اجرای آن را ببینم، نه اینکه نمی خواهم از منبع بسته استفاده کنم). تمایز مهم بین PL/SQL و رویههای ذخیرهشده جاوا در رابطه با شبکه: سوکتهای PL/SQL با فراخوانی dbms_session.reset_package بسته میشوند، اما سوکتهای جاوا اینطور نیستند. بنابراین اگر میخواهید یک سوکت را باز نگه دارید تا از هزینههای قطع/وصل مجدد جلوگیری کنید، نمیتوانید این کار را در جلساتی که از reset_package استفاده میکنند (مانند درخواستهای mod_plsql یا mod_owa HTTP) انجام دهید. من قبلاً از رویه های ذخیره شده جاوا در ظرفیت تولید در اوراکل استفاده نکرده ام. این یک پایگاه داده بسیار بزرگ و پرکاربرد است و از این شیم خاص نیز به شدت استفاده می شود (به عنوان یک پل UDP بین کلاینت PL/SQL RFC 5424 syslog و شبح محلی rsyslog عمل می کند). آیا من خودم را برای بدبختی و وحشت باز می کنم یا رویه های ذخیره شده جاوا برای استفاده در 10 گرم به اندازه کافی پایدار و قوی هستند؟ من در مورد مسائل مربوط به JVM جاسازی شده، جیت، جمع آوری زباله، یا چیزهای دیگری که ممکن است بر پایگاه داده ای که به شدت استفاده می شود تأثیر بگذارد تعجب می کنم. | رویه های ذخیره شده جاوا در اوراکل، ایده خوبی است؟ |
240262 | امیدوارم این خیلی خارج از موضوع و/یا بر اساس نظر نباشد. من به دنبال مثال ها و دلایلی هستم که چرا جاوا یک زبان قابل قبول برای اهداف آموزشی است. دلیلش این است: من در حدود 15 سالگی برنامه نویسی را به تنهایی در C یاد گرفتم. در مدرسه از پاسکال استفاده می کردیم (که فکر می کنم کاملاً خوب است، به خصوص در زمینه آموزشی). در دانشگاه از جاوا استفاده می شد و من بیزار شدم. مثالها: پرحرفی: RenderingHints rh = RenderingHints جدید( RenderingHints.KEY_ANTIALIASING، RenderingHints.VALUE_ANTIALIAS_ON); g2.setRenderingHints(rh); * * * کلاس های شنونده به جای توابع. * * * بدون اضافه بار (که منجر به .equals() و .get() به جای == و [] می شود). * * * وقتی توانستم دوباره به تنهایی یک زبان برنامه نویسی را انتخاب کنم، پایتون را انتخاب کردم و همه چیز درست به نظر می رسید. حالا مشکل اینجاست که من میخواهم معلم علوم کامپیوتر در مدارس متوسطه آلمان (پایه 5 تا 13) شوم، جایی که مجبور میشوم جاوا را تدریس کنم. بنابراین من به دنبال بخش های زیبای جاوا هستم. چه چیزی به خصوص آسان / خوانا / ... برای پیاده سازی در جاوا است؟ ترجیحاً در زمینه آموزشی، بلکه از دیدگاه یک برنامه نویس حرفه ای. | مزایای جاوا در آموزش؟ |
203897 | من یک توسعه دهنده وب PHP برای مدت طولانی بوده ام. اما الان به محدودیت ها رسیده ام و وب دیگر مرا مجذوب نمی کند. من علاقه مند به یادگیری توسعه بین پلتفرمی هستم. من تقریباً یک سال است که جاوا را یاد گرفتهام و بسیاری از مفاهیم OOP آن را میدانم، اما میخواهم برنامههای چند پلتفرمی با کارایی بالا توسعه دهم و به نظرم جاوا تا حدودی کندتر است، مگر اینکه سختافزار جانوری داشته باشید. با جستجوی کتاب های برنامه نویسی در C و C++، فقط متوجه شدم که آنها فقط اصول اولیه را پوشش می دهند که برای هر زبانی یکسان است. انواع داده ها، حلقه ها، شرط ها، عملگرها و غیره. اما زبان ها دیگر به این حداقل نیستند. C++ STL را ارائه می دهد و من هنوز کتابی پیدا نکرده ام که به شما نشان دهد چگونه برنامه های دنیای واقعی را با استفاده از این ویژگی های استاندارد توسعه دهید. من PHP را به خوبی میشناسم، نکاتی را در مورد الگوهای طراحی MVC و Singleton میشناسم، اما پس از آن به طور تصادفی با Qt Framework و برخی از برنامههایی که از آن پشتیبانی میکند، آشنا شدم: Skype، VLC، KDE و همه آنها قوی هستند. من با این برنامهها در ویندوز و لینوکس با باگ یا مشکل خرابی مواجه نشدهام. **درخواست من** _چگونه باید به یادگیری Qt نزدیک شوم؟_ بزرگترین تفاوتی که با آن مواجه می شوم تایپ ثابت C++ است که بسیار متفاوت از زبان های تایپ پویا (PHP، Python و غیره) است که قبلاً با آنها کار کرده ام. | کمک به یادگیری C++ Qt Framework |
244382 | من نمیدانم که آیا دستورالعملهای کلی یا بهترین روشها در رابطه با زمان تقسیم دادهها به فرمت ابرداده وجود دارد، برخلاف جاسازی مستقیم آن در دادهها. (نمونه مشخص زیر). درک من از ابرداده این است که دادهها را توصیف میکند (بدون نیاز به نگاه واقعی به دادهها)، که امکان جستجو/فیلتر کردن سریع دادهها برای دسترسی آسان را فراهم میکند. بیایید به عنوان مثال یک قالب مدل سه بعدی ساده را در نظر بگیریم. فایل داده واقعی خود یک فایل باینری حاوی رئوس و رنگ است. چیزهایی مانند تاریخ ایجاد، داده های اصلاح شده و نام نویسنده مواردی هستند که داده های باینری را توصیف می کنند، بنابراین می توانم بگویم که اینها به عنوان ابرداده (خارج از فایل باینری) تعلق دارند. اما سؤالات زیر مطرح می شود: * اگر برنامه نیازی به جستجو یا فیلتر بر اساس این فیلدها نداشت چه می شد؟ * آیا جاسازی این فیلدها مستقیماً در خود داده های باینری قابل قبول است؟ * آیا میتوان آنها را هم در دادههای باینری و هم در دادههای متا کپی کرد یا این عمل بد تلقی میشود؟ * فیلدهای مبهم تر مانند نام مدل، که می تواند بخشی از خود داده در نظر گرفته شود، اما همچنین به عنوان داده ای که داده های باینری را توصیف می کند، چطور؟ * چگونه تصمیم می گیرید که کدام داده ها را در فایل باینری واقعی جاسازی کنید، برخلاف جداسازی آن به فرمت فراداده انعطاف پذیرتر؟ با تشکر | چه متادادایی را ذخیره کنیم و آیا آن را در فایل باینری قرار دهیم؟ |
201802 | من باید در زمینه _تحقیق در عملیات_ مشکلی را حل کنم. من می خواهم چند رویکرد کلی را برای ارزیابی آنها جمع آوری کنم تا امیدوارکننده ترین آنها را برای طراحی یک برنامه مرتبط با مشکل انتخاب کنم. * * * **تعریف مشکل** شرکت ACME که کلاژهای سفارشی را می فروشد و تولیدی دارد که اصول سفارشی سازی انبوه را رعایت می کند. **تولید** * یک _میز_ **D** که در آن _کلاژها_ ایجاد می شود (شاید در آینده میزهای بیشتری وجود داشته باشد، اما فعلاً نه) * یک _کلاژ_ **C** از... * مربع _متنوع تشکیل شده است. pictures_ **P** وقتی آخرین تصویر مربعی مورد نیاز ایجاد شد، میتوانیم کلاژ را ایجاد شده در نظر بگیریم. * _نشانگر_ **M** از _color_ **T** و ظرفیت **c_m** یک _تصویر_ با یک یا چند نشانگر_همرنگ ترسیم می شود. هر تصویر مقدار مشخصی از ظرفیت نشانگر را مصرف می کند. این امکان وجود دارد که یک عکس بتواند بیش از یک نشانگر را مصرف کند. نشانگرهای خالی را میتوان دوباره پر کرد، اما مدت زمان مشخصی طول میکشد. کشو یک اندروید است که 24/7 کار می کند (از آنجایی که اندرویدها هنوز حقوق بشری ندارند) و می تواند نشانگرهای _mutliple_ را در خود نگه دارد (محدودیتی وجود دارد، فعلاً می توانیم 2 را فرض کنیم)، اگر یک _marker_ خالی باشد، می تواند به بعدی تغییر دهد. و زمان را به دلیل پر کردن مجدد از دست نمی دهد. تغییر نشانگر به دلیل نیاز به رنگ دیگری نیز به زمان نیاز دارد. نشانگرها **نیست** روی میز اندروید، فقط همانی هستند که او در حال حاضر از آن استفاده می کند. آنها در زمان برنامه ریزی شده به آنجا می رسند. مشکل در حال حاضر این است که برای تکالیف تصویر مربعی خاص، مطابق با _تخصیص نشانگرها، _پر کردن مجدد نشانگرها و سوئیچ های رنگی_ برنامه ریزی شود تا هر مرحله از تولید کلاژ با در نظر گرفتن نرخ خروجی بالا برنامه ریزی شود (که شامل حداقل تعداد سوئیچ های رنگ می شود). * * * **سوال** برای یافتن الگوریتم ها و ایده هایی برای حل مسئله به کمک نیاز دارم. شاید بهترین روش ها یا نمونه های مشکلی برای نقشه برداری وجود داشته باشد که من به آنها فکر نکرده ام. E. G. _TSP_، جایی که من مطمئن نیستم که چگونه آن را در این مورد خاص اعمال کنم. * * * **راهحلها/ایدههای من تاکنون** * بازپخت شبیهسازی شده تکالیف تصاویر مربعی، تکالیف نشانگر و غیره به عنوان رویداد در نظر گرفته میشوند. جایگشتی از رویدادها را پیدا کنید که تابع هزینه جهانی را به حداقل می رساند. * الگوریتمهای کلاس حراج هر انتساب تصویر مربعی با توجه به ارزش بازگشتی تابع هزینه هر واگذاری، تعادل پولی را دریافت میکند. تکالیف می توانند منابع مورد نیاز را در خانه حراج بخرند. پس از خرید معتبر، منبع و تکلیف برنامه ریزی می شود. * نقشه به _نمونه نمودار_ (هنوز دقیقاً نمی دانم چگونه این کار را انجام دهم) و مسیری را با حداقل وزن پیدا کنید. * * * **اطلاعات تکمیلی** یک لایه متا با سیستم برتر **ERP** (برنامه ریزی منابع سازمانی) وجود دارد که قبلاً برنامه ریزی دقیقی را انجام می دهد. وظیفه در اینجا برنامه ریزی دقیق است که یک **MES** (سیستم اجرای تولید) آن را انجام می دهد. اما تعداد کلاژهایی که باید در یک بازه زمانی معین برنامه ریزی کنم را نمی دانم. من فقط می دانم که این یک مشکل مداوم است و نیازی به استفاده از الگوریتم آنلاین نیست. برنامه ای که من قصد توسعه آن را دارم بر اساس تقاضا برای برنامه ریزی تولید برای چند روز درخواست می شود. من راهی برای ترسیم مشکل به بازپخت شبیه سازی شده و روش دیگری با پیروی از الگوریتم های کلاس حراج پیدا کردم. من برای ارزیابی این رویکردها یا حتی جمعآوری ایدههای جدید، بهترین روشها برای حل این مشکل به کمک نیاز دارم، زیرا قبلاً هرگز با نمونهای از این مشکل برخورد نکردهام. E. G. پاسخی مانند نگاهی به الگوریتم xyz به من کمک می کند، یا اولین رویکرد به نقشه برداری نمودار. | توسعه مفهوم الگوریتمی برای مسئله زمانبندی و تخصیص |
70181 | من وضعیتی دارم که در آن برخی از رویهها یک شی (نوعی مانند DTO) را با یک رابط خاص برمیگرداند: interface ISomeInterface { stringStringReadOnlyProperty { get; } int IntReadWriteProperty { get; مجموعه؛ } } (در پیاده سازی واقعی، ویژگی های بیشتری وجود دارد). دو مکان مختلف وجود دارد که این اشیاء در آنجا مدیریت می شوند - یکی فرآیندی که نمونه های جدید تولید می کند و دیگری فرآیندی که نمونه های موجود را دستکاری می کند. در داخل، این دو پیاده سازی بسیار متفاوت هستند. نمونه جدید فقط یک خرد است و نمونه موجود منطق ردیابی زیادی دارد. بنابراین من نیاز دارم که این پیاده سازی Stub همیشه در حال اجرا باشد. داشتم به این فکر میکردم که Rhino Mocks چگونه میتواند پیادهسازیهای یک رابط را بدون نیاز به ایجاد یک کلاس مشخص کند. آیا کسی تا به حال از مکانیزم خراشی مانند Rhino Mocks استفاده کرده است، اما در کد تولید خود به جای آزمایش واحد خود؟ به دلیل وابستگی به یک چارچوب آزمایشی، به نظر یک عمل بد است. | آیا کسی از Stub در کد تولید استفاده کرده است؟ |
205364 | **ایده** برای اینکه برنامه اشتراکی خود را در کشورهای کمتر توسعه یافته رایگان کنم. یا یک نسخه رایگان برای این کشورها منتشر کنید. **هدف.** کاربران بیشتر، گزارش های باگ، برنامه های افزودنی، انجمن فعال و غیره. به هر حال، 90 درصد فروش در 30 کشور ثروتمند است. چرا در چین، هند، روسیه آن را رایگان نمی کنید... **سوال.** مشکلات احتمالی چیست؟ من نمی توانم اطلاعاتی در مورد این موضوع پیدا کنم. به نظر می رسد که تقریباً هیچ کس این کار را انجام نمی دهد (من فقط Windows 7 Home Basic را می دانم). **الگوریتم.** چگونه آن را پیاده سازی می کنید؟ من می دانم که تشخیص کشور با استفاده از IP امکان پذیر است. اگر در 20 درصد موارد تشخیص داده نشود، اشکالی ندارد. هنگامی که کشور شناسایی می شود، کاربر کلید مجوز را به صورت رایگان دریافت می کند. شناسایی کشور و تولید کلید مجوز را می توان در وب سرور پیاده سازی کرد. ویرایش: شناسایی کشور را می توان در زمانی که کاربر بخواهد انجام داد (دکمه ثبت نام رایگان را کلیک کنید). سپس برنامه به وب سایت من متصل می شود، که کشور را شناسایی می کند و یک کلید مجوز از شناسه سخت افزار کاربر ایجاد می کند. سپس کلید رایگان را می توان مانند کلید خریداری شده در آن رایانه شخصی استفاده کرد و نیازی به اتصال به اینترنت نیست. در رایانه/سختافزار دیگر، کاربر میتواند به سادگی این روش را تکرار کند، تا زمانی که در یکی از این کشورها باشد. ویرایش: تشخیص کشور آسان و سریع است، من آن را با این اسکریپت + پایگاه داده php آزمایش کردم. با تمام IP های بازدیدکنندگان وب سایت من در این ماه کار کرد. با این حال برخی از آنها ممکن است واقعاً در کشورهای دیگر زندگی کنند (پاسخ jwenting را ببینید). | برنامه shareware را در برخی کشورها رایگان کنید |
50225 | به نظر میرسد که در این مرحله، اصولاً جاوا است که اساساً هرگز نباید از فیلدهای عمومی برای وضعیت شی استفاده کرد. (من لزوما موافق نیستم، اما این به سوال من مربوط نمی شود.) با توجه به این موضوع، آیا درست است که بگوییم از جایی که امروز هستیم، واضح است که فیلدهای عمومی جاوا یک اشتباه/نقص طراحی زبان بوده است؟ یا آیا استدلال منطقی وجود دارد که آنها حتی امروز بخش مفید و مهمی از زبان هستند؟ با تشکر **به روز رسانی:** من در مورد رویکردهای ظریف تر مانند C#، Python، Groovy و غیره می دانم. من مستقیماً به دنبال آن نمونه ها نیستم. من واقعاً نمیپرسم آیا هنوز کسی در اعماق یک پناهگاه وجود دارد که در مورد اینکه میدانهای عمومی واقعاً چقدر شگفتانگیز هستند، زمزمه میکند، و چگونه تودهها همه فقط گوسفند هستند، و غیره. روشی برای ایجاد ثابت های عمومی منظور من بیشتر به استفاده از فیلدهای عمومی برای وضعیت شی (حتی حالت غیرقابل تغییر) بود. من فکر می کنم که به نظر یک نقص طراحی است که باید از فیلدهای عمومی برای ثابت ها استفاده کرد، اما نه برای حالت... قوانین یک زبان باید به طور طبیعی، توسط نحو، نه با دستورالعمل ها اجرا شود. | آیا میدان های عمومی جاوا در این مرحله فقط یک نقص طراحی تاریخی غم انگیز است؟ |
254206 | در حال حاضر این فقط یک ایده دیوانه کننده است که من داشتم، اما توانستم کد را پیاده سازی کنم و آن را به درستی کار کنم. من هنوز کاملاً مطمئن نیستم که موارد استفاده چیست. کاری که این کد انجام می دهد این است که یک فایل اسکریپت جدید Lua در فهرست پروژه ایجاد می کند. ScriptWriter نام فایل را به عنوان آرگومان می گیرد، جدولی حاوی آرگومان هایی که اسکریپت باید در هنگام ایجاد آنها را بگیرد و جدولی حاوی هر متغیر نمونه ای برای ایجاد به طور پیش فرض. برنامه من این است که این کد را برای ایجاد توابع جدید بر اساس ورودی های ارسال شده در حین ایجاد آن نیز گسترش دهم. چیزی که این کار را جالب می کند این است که فایل جدید هم تولید می شود و هم به صورت پویا بارگذاری می شود. از نظر تئوری می توانید این کد را برای تولید و بارگذاری هر اسکریپتی که قابل تصور است دریافت کنید. یکی از موارد استفاده ای که می توانم به آن فکر کنم هوش مصنوعی است که اسکریپت هایی را برای ترسیم عملکردهای خود ایجاد می کند و اسکریپت های جدیدی را برای موقعیت ها یا محیط های جدید ایجاد می کند. در این مرحله، همه اینها نظری است. در اینجا کد آزمایشی است که در حال ایجاد اسکریپت جدید و سپس بارگیری آن و فراخوانی توابع از آن است: تابع Card:doScriptWriterThing() local scriptName = ScriptIAmMaking local scripter = scriptWriter:new(scriptName, {argumentName}, {argumentName} نام = تست، یک = 1}) scripter:makeFileForLoadedSettings() local loadedScript = نیاز به (scriptName) local scriptInstance = loadedScript:new(sayThis) print(scriptInstance:get_name()) -- چاپ آزمایشی چاپ خواهد کرد(scriptInstance:get_one() - 1 نمونه اسکریپت چاپ خواهد کرد :set_one (10000) print(scriptInstance:get_one()) -- 10000 چاپ خواهد کرد(scriptInstance:get_argumentName()) -- sayThis scriptInstance:set_argumentName(saySomethingElse) چاپ می کند(scriptInstance:get_argumentName()) --در اینجا می نویسد:Sende را چاپ می کند **ScriptWriter.lua** محلی ScriptWriter = {} local twoSpaceIndent = local equalsWithSpaces = = local newLine = \n --scriptNameToCreate باید یک رشته باشد --argumentsForNew and instanceVariablesToCreate باید جداول باشد و تابع صفر ScriptWriter:newForex,New(New instanceVariablesToCreate) local instance = setmetatable({}, { __index = self }) instance.name = scriptNameToCreate instance.newArguments = argumentsForNew instance.instanceVariables = instanceVariablesToCreate instance.stringList end = {function instance.stringList = {} ScriptWriter:makeFileForLoadedSettings() self:buildInstanceMetatable() self:buildInstanceCreationMethod() self:buildSettersAndGetters() self:buildReturn() self:writeStringsToFile() end --خیلی اول هر اسکریپتی که دارای نمونه هایی از تابع WMetatata است(Script) است. table.insert(self.stringList, local .. self.name .. = {} .. newLine) table.insert(self.stringList, newLine) end --هر اسکریپت ساخته شده به این روش نیاز به روش جدیدی دارد تا ایجاد تابع نمونه های آن ScriptWriter:buildInstanceCreationMethod() --new() اعلان تابع table.insert(self.stringList, (تابع .. self.name .. :new()) self:buildNewArguments() table.insert(self.stringList, ) .. newLine) --first line در داخل جدول تابع :new(). insert(self.stringList, twoSpaceIndent .. local instance = setmetatable({}, { __index = self }) .. newLine) --افزودن آرگومان های تعیین شده در داخل :new() self:buildNewArgumentVariables() -- متغیرهای نمونه را با مقادیر بارگذاری شده برای key,value به صورت جفت ایجاد کنید(self.instanceVariables) table.insert(self.stringList, twoSpaceIndent) .. نمونه .. کلید .. برابر با فضاها. .. مقدار .. newLine) end --بستن تابع :new() table.insert(self.stringList, twoSpaceIndent .. return instance .. newLine) table.insert(self.stringList, end .. newLine ) table.insert(self.stringList, newLine) تابع انتهایی ScriptWriter:buildNewArguments() --اگر آرگومان هایی برای :new() وجود دارد، آنها را برای کلید، مقدار در ipairs(self.newArguments) اضافه کنید table.insert(self.stringList، value) table.insert(self.stringList، ، ) پایان دهید اگر next(self.newArguments) ~= nil سپس --مطمئن شوید که جدول خالی نباشد ابتدا table.remove(self.stringList) --حذف بسیار آخرین عنصر، که تابع انتهایی اضافی ، خواهد بود ScriptWriter:buildNewArgumentVariables() --آگومان های تعیین شده را به :new() برای کلید اضافه کنید، مقدار در ipairs(self.newArguments) do table.insert(self.stringList, twoSpaceIndent .. instance .. value .. برابر باSpaces .. value ... newLine) end end -- متغیرهای نمونه نیاز به کد جداگانه دارند زیرا نام آنها باید کلید باشد و نه آرگومان | ایجاد اسکریپت های جدید به صورت پویا در Lua |
170740 | من اغلب این جمله را می شنوم: اگر می خواهید روش های خصوصی را آزمایش کنید، بهتر است آن را در کلاس دیگری قرار دهید و آن را افشا کنید. در حالی که گاهی اوقات اینطور است و ما یک مفهوم پنهان در کلاس خود داریم، گاهی اوقات شما با کلاس هایی مواجه می شوید که ویژگی های یکسانی دارند (یا بدتر از همه، هر ویژگی یک کلاس به آرگومان یک متد در کلاس دیگر تبدیل می شود) و در معرض نمایش قرار می گیرد. عملکردی که در واقع جزییات پیاده سازی است. مخصوصاً در TDD، وقتی کلاسی را با متدهای عمومی خارج از کلاس آزمایش شده قبلی **بازسازی** می کنید، آن کلاس اکنون بخشی از رابط کاربری شما است، اما هیچ آزمایشی برای آن ندارد (از آنجایی که شما آن را بازسازی کردید، و جزییات پیاده سازی است) . اکنون، ممکن است پاسخ واضح و بهتری پیدا نکنم، اما اگر پاسخ من درست باشد، به این معنی است که گاهی اوقات نوشتن تست های واحد می تواند کپسولاسیون را بشکند و مسئولیت یکسان را به کلاس های مختلف تقسیم کند. یک مثال ساده می تواند آزمایش یک روش تنظیم کننده باشد، زمانی که یک گیرنده در واقع برای هیچ چیزی در کد واقعی مورد نیاز نیست. لطفا در هنگام پاسخگویی به موارد خاصی که ممکن است نوشته ام پاسخ ساده ندهید. بلکه سعی کنید بیشتر در مورد رویکرد عمومی و نظری توضیح دهید. و این نه زبان خاص است. پیشاپیش ممنون **ویرایش:** پاسخی که متیو فلین داده بود واقعاً روشنگر بود، اما کاملاً به سؤال پاسخ نمی داد. اگرچه او به این نکته اشاره کرد که یا روش های خصوصی را آزمایش نکنید یا آنها را استخراج کنید زیرا آنها واقعاً دغدغه و مسئولیت دیگری هستند (یا حداقل این چیزی بود که من از پاسخ او فهمیدم) ، من فکر می کنم شرایطی وجود دارد که تست واحد خصوصی است. روش ها مفید است مثال اصلی من زمانی است که کلاسی دارید که یک مسئولیت دارد اما خروجی (یا ورودی) که می دهد (می گیرد) بسیار پیچیده است. به عنوان مثال، یک تابع هش. هیچ راه خوبی برای جدا کردن یک تابع هش و حفظ انسجام و کپسولاسیون وجود ندارد. با این حال، آزمایش یک تابع هش میتواند واقعاً سخت باشد، زیرا باید با دست محاسبه کنید (شما نمیتوانید از محاسبه کد برای آزمایش محاسبه کد استفاده کنید!) هش کردن، و چندین مورد را که در آن هش تغییر میکند، آزمایش کنید. به این ترتیب (و این ممکن است یک سوال ارزش موضوع خودش باشد) به نظر من تست روش خصوصی بهترین راه برای رسیدگی به آن است. حالا، مطمئن نیستم که سوال دیگری بپرسم یا اینجا بپرسم، اما آیا راه بهتری برای آزمایش چنین خروجی پیچیده (ورودی) وجود دارد؟ OBS: لطفاً، اگر فکر می کنید باید سؤال دیگری در مورد آن موضوع بپرسم، نظر خود را بنویسید. :) **ویرایش2:** من یک پاسخ را به عنوان صحیح خود پذیرفتم زیرا باعث شد فکر کنم و در مورد مسیر اقدامم تصمیم بگیرم، اگرچه به سؤال من کاملاً پاسخ نداد. اما برای کسانی که با مشکل مشابه من روبرو هستند (یک کلاس منسجم که با هم تغییر میکند، اما هنوز آزمایش کردن به تنهایی خیلی سخت است)، من میگویم که چه کار کردم و چرا. من به این نتیجه رسیدم که خروجی آن کلاس برای کامپیوتر برای تست صحیح آنقدر سخت است، بنابراین آن را تست نکردم. من می توانستم از یک چارچوب برای آزمایش روش های خصوصی آن استفاده کنم (به نظر من که بهترین ایده خواهد بود)، اما نمی خواستم به آن نقطه برسم. اگر میپرسید چه چیزی منسجم است و به SRP احترام میگذارد، و هنوز آزمایش آن برای رایانه بسیار سخت است، چند مثال میآورم: تولید ارتفاع نقشه، توابع هش، تولید موسیقی رویهای (شما میتوانید برخی از واحدها را آزمایش کنید، اما واحد سطح بالاتر به سادگی بیش از حد ذهنی است). | آیا تست های واحد گاهی اوقات کپسولاسیون را می شکند؟ |
201330 | در محاسبات منظور از _سازگاری باینری_ چیست؟ من در مورد آن در زمینه سریالسازی/آسیالزدایی خواندم که این فرآیند سریالسازی/آسیابزدایی باید باینری سازگار باشد. در این زمینه به چه معناست؟ به طور خاص من علاقه مند به درک نقش سازگاری باینری در زبانی مانند جاوا هستم که با کد بایت سروکار دارد. این نقل قول از جاوا موثر است: > هنگامی که یک کلاس قابل سریال تجدید نظر می شود، مهم است که بررسی کنید که > امکان سریال سازی یک نمونه در نسخه جدید و غیر سریال سازی آن در > نسخه های قدیمی وجود دارد و بالعکس. بنابراین مقدار آزمایش مورد نیاز > متناسب با حاصل ضرب تعداد کلاس های قابل سریال سازی و > تعداد انتشار است که می تواند زیاد باشد. این تستها را نمیتوان بهطور خودکار ساخت، زیرا علاوه بر سازگاری باینری، باید سازگاری معنایی را آزمایش کنید. به عبارت دیگر، شما باید هم اطمینان حاصل کنید که فرآیند سریالسازی-آسیالیسازی موفقیتآمیز است و هم اینکه منجر به یک کپی وفادار از شی اصلی میشود. هرچه تغییر به یک کلاس > قابل سریال سازی بیشتر باشد، نیاز به آزمایش بیشتر است. اگر وقتی کلاس برای اولین بار > یک فرم سفارشی به دقت طراحی شده باشد (موارد 75، 78)، نیاز کاهش می یابد، اما به طور کامل ناپدید نمی شود. | منظور از سازگاری باینری چیست؟ اهمیت آن در حین سریالسازی/جداسازی در زبانی مانند جاوا که به کد بایت میپردازد چیست؟ |
228193 | با کار بر روی یک پایه کد جاوا و اسکالا، بحثی در مورد استفاده از جکسون JSON جاوا یا کتابخانه JSON Play Framework وجود دارد. پس از خواندن Play JSON Docs و همچنین فصل 9 (JSON) Play for Scala، نمونهای از Mykong در جکسون را نیز بررسی کردم. با توجه به چند مثال ساده، به نظر میرسد کتابخانه JSON Play به دلیل رویکرد برنامهنویسی عملکردی آن، انتخاب برتری است: * ارائه ایمنی زمان کامپایل هنگام تجزیه JSON با انواع دادههای Option/JsResult. * در نتیجه موارد فوق، توابع مرتبه بالاتر (نقشه/نقشه مسطح) در دسترس هستند و قدرت و موجز بودن را فراهم میکنند. پرداختن به خطاهای JSON در زمان کامپایل (Play) در مقابل زمان اجرا (جکسون) کار سادهتری نیست. خلاصه - کتابخانه JSON Play از یک رویکرد برنامهنویسی کاربردی استفاده میکند که منجر به کدهایی میشود که استدلال کردن درباره آن آسانتر از کتابخانه جکسون است. به طور کلی، انتخاب به نظر من روشن است. آیا برای هر یک از کتابخانه ها مزایا و معایب را از دست داده ام؟ | کتابخانه JSON - جکسون یا Play Framework؟ |
125833 | نرم افزار رایگان همانطور که توسط FSF تعریف شده است. آیا کتابخانه های استاندارد آن رایگان/متن باز هستند؟ آیا اجرای آن رایگان/متن باز است؟ کدام بخش از آن رایگان/متن باز نیست؟ هر گونه اطلاعات مرتبط دیگر | آیا جاوا نرم افزار رایگان است؟ |
177967 | آیا دلایل نظری برای آن وجود دارد (مانند اینکه بررسی نوع یا استنتاج نوع غیرقابل تصمیم گیری می شود) یا دلایل عملی (پیاده سازی صحیح بسیار دشوار است)؟ در حال حاضر، میتوانیم چیزها را در «نویپ» بپیچیم مانند newtype Pair a = Pair (a, a) و سپس «Pair :: * -> *» داشته باشیم، اما نمیتوانیم کاری مانند «λ(a:*) انجام دهیم. (الف، الف)`. (چند زبانی وجود دارد که آنها را دارند، به عنوان مثال، Scala دارد.) | چرا هاسکل انتزاعات لامبدا در سطح نوع ندارد؟ |
208050 | نمادهای اصلاحکنندههای دسترسی که میدانم برای بسیاری از زبانهای مختلف مرتبط هستند: > **عمومی**: + > **خصوصی**: - > **محافظتشده**: # > **بسته**: ~ (_یا هیچکدام_ ) > _اما_، در VB.NET اصلاحکنندههای دسترسی دیگری وجود دارد - «دوست» و «دوست محافظتشده» (_اینها «داخلی» و «محافظتشده» نامیده میشوند. داخلی در c#_). نمادهای UML برای این اصلاح کننده های دسترسی چیست؟ آیا «دوست» به اندازه کافی به «دسترسی به بسته» نزدیک است که بتوان آن را با علامت «~~» نشان داد؟ آیا این بدان معناست که دوست محافظت شده می تواند به عنوان #~ مشخص شود؟ | چگونه می توان تغییر دهنده دسترسی دوست و دوست محافظت شده را در UML نشان داد؟ |
236338 | من 5 کنترل کاربر در صفحه دارم و هر کنترل رابط مخصوص به خود را پیاده سازی می کند که حاوی ویژگی ها و رویدادها است. به منظور فعال کردن ارتباط بین کنترلهای کاربر، من در حال ایجاد ویژگی کنترل کاربر هدف در داخل سایر کنترلهای کاربر هستم. از طریق این ویژگی، وضعیت آن را می توان تغییر داد و قادر به ثبت رویدادهای آن بود. در زیر کد شبه نتایج کنترل کاربر آمده است. در رویداد OnSearch کنترل کاربر جستجو مشترک می شود. رابط عمومی Iresults { //دیگر فیلدها ISearch SearchControl { get;} } public partal class Results : Iresults { //دیگر فیلدها public ISearch SearchControl { get{ this.Page.Parent.FindControl(UCSearch) as ISearch;} } محافظت شده لغو void Page_Load (فرستنده شی، EventArgs e) { this.SearchControl.OnSearch += New EventHandler(testMethod); } } آیا وجود ویژگی های مرجع در داخل کنترل های کاربر برای اشتراک در رویدادها و دستکاری وضعیت مشکلی ندارد؟ آیا در آینده مشکلی در نگهداری ایجاد می کند؟ آیا FindControl و type casting عملکرد برنامه را کاهش می دهد؟ | در مورد اتصال آزاد بین کنترل های کاربر توصیه کنید |
100460 | **وقتی جلوگیری از اشتباهات املایی مهمتر از پوشش 100% آدرسهای ایمیل ممکن است، چه اعتبارسنجی ایمیلی نحوی انجام میدهید؟** این را تصور کنید: > شما با شرکت محلی گاز و برق هستید. 10٪ از نصب های جدید لغو می شوند زیرا مشتری در خانه نیست و 50 دلار برای شرکت شما هزینه دارد. با سفارشهای نصب جدید شروع به گرفتن آدرس ایمیل میکنید تا > بتوانید یک روز قبل از قرار ملاقات، ایمیلهای یادآوری ارسال کنید. وقتی ایمیل قابل تحویلی دارید، آن > عدد را به 0% میرسانید. تنها مشکل این است که > 15٪ از تمام ایمیل هایی که دریافت می کنید به دلیل برخی اشتباهات تایپی باز می گردند. ایمیل > آدرس ها توسط نمایندگان مرکز تماس که از طریق > تلفن با مشتری صحبت می کنند، ثبت می شوند. در این مورد، جمع آوری یک آدرس ایمیل معتبر مهم است. همچنین اگر کسی نتواند با موفقیت از آدرس ایمیلی مانند: Big Momma D.'s #1 CA$H Maker, BOY!!!@naturalhistory.museum استفاده کند، خیلی بد نیست. حدس من این است که Big Momma D. نمی تواند از این ایمیل در هر مکانی استفاده کنید و یا واقعاً از ایمیل استفاده نمی کند یا آدرس ایمیل معمولی تری برای استفاده دارد. این به این سوال کلیتر مربوط میشود: چقدر باید اعتبار آدرس ایمیل را طی کنم؟ بیایید چند فرض دیگر را در اینجا مطرح کنیم: 1. این در ایالات متحده است، بنابراین بر خلاف آن است که مردم آدرس های ایمیلی مانند 漢字@gmail.com داشته باشند (موفق باشید در برقراری ارتباط با یک نماینده مرکز تماس در آستین، تگزاس) 2. ایمیل های تأیید اعتبار مناسب نیستند، زیرا مشتری فقط از طریق تلفن با ما در تماس است | زمانی که هزینه ایمیل های نامناسب بالاست چقدر باید اعتبارسنجی آدرس ایمیل را طی کنم؟ |
219351 | با خواندن کد و بحث های مربوط به کد، اغلب می بینم که کلمات وضعیت و وضعیت به جای یکدیگر استفاده می شوند، اما به نظر می رسد تمایلات زیر وجود دارد: * هنگامی که یک متغیر دارای مقداری است که نشان می دهد چیزی در وضعیت خاصی است، نام آن متغیر اغلب حاوی کلمه state یا مخفف آن است. * با این حال، زمانی که مقدار بازگشتی یک تابع برای نشان دادن چنین حالتی عمل می کند، ما تمایل داریم آن مقدار را کد وضعیت بنامیم. و هنگامی که آن مقدار در یک متغیر ذخیره می شود، این متغیر معمولاً وضعیت یا چیزی مشابه نامیده می شود. در انزوا همه چیز خوب است، من حدس میزنم، اما وقتی متغیرهای فوقالذکر در واقع یکی هستند، باید انتخابی انجام شود که شامل پیچیدگیهای انحرافی زبان انگلیسی (یا زبان انسانی به طور کلی) باشد. وقتی صحبت از ابهامزدایی بین این دو میشود، استاندارد یا قرارداد کدگذاری غالب چیست؟ یا باید همیشه از یکی از آن دو اجتناب کرد؟ فکر می کنم این سوال english.stackexchange نیز مرتبط است. | وضعیت یا وضعیت؟ چه زمانی نام متغیر باید حاوی کلمه state باشد و چه زمانی نام متغیر باید حاوی کلمه status باشد؟ |
130630 | من در حال خواندن این کتاب فوق العاده به نام _Coders at Work: Reflections on the Craft of Programming_ اثر پیتر سیبل هستم و در بخشی از گفتگو با جاشوا بلوخ هستم و این پاسخ را پیدا کردم که نکته مهمی برای یک برنامه نویس است. پاراگراف، چیزی شبیه به این است. > این مشکل وجود دارد، یعنی برنامه نویسی بسیار شایسته سالاری است و اغلب این افراد باهوش ترین افراد در سازمان هستند. بنابراین آنها تصور می کنند که باید به آنها اجازه داده شود تا همه تصمیمات > را بگیرند. اما صرفاً اینکه آنها باهوش ترین افراد در سازمان هستند به این معنی نیست که آنها باید همه تصمیمات را بگیرند، > زیرا هوش یک کمیت مقیاسی نیست. این یک کمیت برداری است. در اینجا در آخرین جمله، من نتوانستم بینشی را که او سعی دارد به اشتراک بگذارد، بدست بیاورم. **آیا کسی می تواند آن را کمی بیشتر توضیح دهد که منظورش از کمیت برداری چیست، احتمالاً سعی می کند همین بینش را ارائه دهد.** در ادامه، من این نکته را متوجه شدم که او در مورد داشتن سازمانی که افراد غیر فنی در آن حضور دارند، فکر نمی کند. (گاهی اوقات بدون سرنخ) به دلایلی می توانند مدیران افراد فنی باشند که می توانند زمان بیشتری را صرف نوشتن ایمیل به خوبی کنند، زیرا همان عبارت بعدی که در پاراگراف بالا آمده بود، بود. و اگر فاقد همدلی یا هوش هیجانی هستید، پس نباید در حال طراحی API یا GUI یا زبان باشید. میدانم که او میگوید در مهندسی نرمافزار، برنامهنویسان باید بدانند که کاربران محصولشان را چگونه میبینند و برایشان طراحی میکنند. احساس کردم پاراگراف بالا خیلی جالب بود. | هوش به عنوان یک کمیت برداری |
46411 | آیا فرآیندها، دستورالعملها یا بهترین روشهایی وجود دارد که بتوان برای اجرای موفقیتآمیز کتابخانههای کد مشترک دنبال کرد؟ در حال حاضر ما در حال بحث در مورد پیاده سازی کتابخانه های کد رایج در تیم توسعه دهنده خود هستیم. در مثال ما، کتابخانههای کد رایج ما بستههای نرمافزاری اصلی داتنت را که در برابر آنها توسعه میدهیم، تحسین میکنند. به طور خاص، من علاقه مند به جزئیات و نظرات در مورد: * رویکرد اول ارگانیک در مقابل طراحی * مدیریت نسخه * داستان های موفقیت آمیز (زمانی که کار می کنند) * داستان های ترسناک (وقتی کار نمی کنند) با تشکر فراوان | کتابخانه های کد مشترک موفق |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.