_id string | text string | title string |
|---|---|---|
238506 | من اسناد موجود در وب سایت توسعه دهنده اپل را خوانده ام که به دستورالعمل های زیر اشاره می کند. > * یک کلاس view نباید به یک کلاس کنترل کننده واسطه وابسته باشد. > * یک کلاس مدل نباید به چیز دیگری غیر از کلاس های مدل دیگر وابسته باشد. > * یک کلاس کنترل کننده واسطه نباید به یک کلاس مدل > وابسته باشد (اگرچه، مانند view ها، اگر یک کلاس کنترل سفارشی > باشد، ممکن است این مورد ضروری باشد). > * یک کلاس کنترل کننده واسطه نباید به کلاس های view یا به کلاس های کنترل کننده هماهنگ کننده بستگی داشته باشد. > * یک کلاس کنترل کننده هماهنگ کننده به کلاس هایی از همه انواع نقش های MVC بستگی دارد. > این سناریو را در نظر بگیرید: من یک کلاس view controller به نام EmployeeViewController دارم. من برخی از اجزای فرعی دارم که برخی از آنها به صورت برنامه نویسی و برخی از طریق xib ایجاد شده اند. کاری که من دقیقاً انجام میدهم این است که همه زیرنماها را در کلاس «EmployeeViewController» ایجاد کرده و آنها را به نمای «EmployeeViewController» اضافه میکنم، به عنوان مثال. «[self.view addSubView:…]» آیا برای من گزینه بهتری است که یک زیرکلاس «UIView» مجزا ایجاد کنم که از همه مؤلفه ها تشکیل شده باشد و یک بار آن را مقداردهی اولیه کنم و در «EmployeeViewController» اضافه کنم؟ روش صحیح پیاده سازی MVC دقیقا چیست؟ آیا قرار است کامپوننتهای جداگانهای برای view و controller ایجاد کنم یا باید زیرنماها را در EmployeeViewController قرار دهم؟ | نحوه استفاده دقیق از الگوی طراحی MVC |
43261 | هنگام آزمایش واحد با استفاده از انتظارات، مجموعه ای از فراخوانی های متد و نتایج مربوطه را برای آن تماس ها تعریف می کنید. اینها مسیر را از طریق روشی که می خواهید آزمایش کنید مشخص می کند. من خوانده ام که تست های واحد نباید کد را تکرار کنند. اما وقتی این انتظارات را تعریف می کنید، آیا این تکرار کد یا حداقل فرآیند نیست؟ چگونه متوجه میشوید که در حال کپی کردن عملکرد تحت آزمایش هستید؟ | مسیرهای کد تست واحد |
185779 | ما باید سیستم مدیریت فایل خود را در برنامه وب جاوا توسعه دهیم. ما باید فایل ها را بین سرور اصلی و سرورهای سرویس گیرنده خود همگام سازی کنیم و بفهمیم که آیا سرور کلاینت آخرین نسخه فایل ها را دارد یا خیر. فایلهای ما در فرمتهای pdf، doc و xls هستند که هر از گاهی در صورت لزوم تغییر میکنند. آنچه ما در مورد استفاده از MD5 checksum برای پیدا کردن کد هش فایل ها در سرور اصلی و ذخیره آن در پایگاه داده فکر می کنیم. همین امر در پایگاه داده سرورهای مشتری وجود دارد. پس از مقایسه رکوردها در پایگاه داده، متوجه می شویم که آیا سرورهای سرویس گیرنده همگام هستند یا خیر. لطفا اگر راه های بهتری برای انجام همین کار وجود دارد، پیشنهاد دهید. | آیا هشهای md5 امکان تشخیص فایلهای همگامسازی شده را میدهند؟ |
237389 | # سناریو من قبلاً با این نیاز روبرو نشده ام ، بنابراین به راه حل خود اطمینان ندارم. تیم ما طرحی برای طراحی یک برنامه وب با استفاده از پشته کلاهک برای یک پروژه با زمان توسعه 4 ماهه طراحی کرد. ما آن را به مشتری ارائه کردیم که دو نیاز بزرگ جدید اضافه کرد. موارد مورد نیاز عبارت بودند از: * برنامه باید بر روی هر سرور وب (IIS، Apache، Nginx، Lighttpd و غیره) قابل اجرا باشد * برنامه باید بتواند با هر پایگاه داده (MySQL، MongoDB، و غیره...) کار کند. استدلال این است که او هیچ کنترلی بر محیط هایی که برنامه وب در آن نصب خواهد شد، ندارد. او قصد دارد راه حل ما را دوباره به مشتریان دیگر بفروشد. ما به مشتری پاسخ دادیم و گفتیم که این باعث افزایش زمان توسعه می شود، اما او قبلاً به مشتریان خود متعهد شده است. با این حال، او گفت که حاضر است به اندازه کافی برای انجام آن پول بگذارد. ## راه حل ممکن؟ تنها راه حلی که میتوانستم به آن فکر کنم، ساختن برنامه در اسکریپت Perl CGI بود که به نظر جهانیترین است، سپس داشتن انواع آداپتورهای پایگاه داده برای پلاگین به یک ORM، که از طریق یک فایل پیکربندی سفارشیسازی میشود. ## سوال * چه جایگزین هایی برای ایجاد یک برنامه وب وجود دارد که در آن هیچ کنترلی روی ماژول ها و غیره در وب سرور نصب نشده باشد؟ * آیا این امکان وجود دارد؟ | برنامه وب که مستقل از نرم افزار وب سرور است |
158393 | من در حال توسعه یک برنامه iOS برای یک موزه به عنوان یک مترجم آزاد هستم. این یک پخش کننده ویدئویی بسیار ساده است که روی یک آی پد نصب می شود که بخشی از یک نمایشگاه دائمی است و اساساً به عنوان یک کیوسک عمل می کند. به نظر می رسد اگر به دنبال یک صفحه نمایش لمسی کوچک و مقرون به صرفه هستید، iPad دستگاه ایده آلی برای آن است. مشکل این است: تا آنجا که من می توانم بگویم، هیچ یک از گزینه های موجود برنامه توسعه دهنده اپل به من اجازه نمی دهد چنین برنامه ای را توزیع کنم. گزینه های مربوطه (از پیوند بالا): > **برنامه توسعه دهنده iOS (99 دلار در سال)** اگر می خواهید این برنامه را انتخاب کنید > برنامه ها را به عنوان یک فرد، مالک انحصاری، > شرکت، سازمان توزیع کنید. ، نهاد دولتی یا مؤسسه آموزشی. > > **برنامه سازمانی برنامه نویس iOS (299 دلار در سال)** اگر > می خواهید برنامه های اختصاصی برای توزیع داخلی در > شرکت، سازمان، نهاد دولتی یا مؤسسه آموزشی خود ایجاد کنید، این برنامه را انتخاب کنید. برنامه معمولی نیاز به توزیع از طریق فروشگاه App دارد. نسخه Enterprise برای توزیع داخلی در سازمان من است. اینجا هم اینطور نیست! به نظر می رسد که من محکوم به نقض شرایط خدمات اپل هستم (و می توانم حداقل به دو راه برای انجام این کار فکر کنم: جیلبریک کردن، یا تغییر تاریخ iPad تا متوجه نشود که نمایه تأمین منقضی شده است). آیا واقعا اینطور است یا من توضیحات را اشتباه متوجه شدم؟ آیا کسی اینجا در شرایط مشابه بوده است؟ | توسعه یک برنامه iOS برای یک دستگاه واحد - مسئله مجوز |
170211 | من در حال حاضر در حال بررسی یک پایه کد هستم و متوجه شدم که اکثر تماس ها (همراه با اتصالات DB) فقط در داخل اسکریپت های PHP مدفون هستند. من فرض میکردم که مانند سایر زبانها، آنها نوعی لایه دسترسی به داده (مانند کاری که در Net یا جاوا انجام میدهم) را برای همه ارتباطات به DB (یا پیادهسازی MVC و غیره) ایجاد کردهاند. آیا این هنوز یک الگوی رایج در PHP است یا روشها/الگوهای جایگزین برای این فناوری وجود دارد؟ من فقط سعی می کنم بفهمم چرا زیرمجموعه ها آن را به این شکل توسعه داده اند. هر گونه بینش/اطلاعاتی در مورد چگونگی طراحی یک رویکرد دسترسی به داده توسط توسعه دهندگان باتجربه در PHP بسیار قدردانی خواهد شد. | PHP - لایه دسترسی به داده |
89148 | در شرکت ما تیمی داریم که روی 3 پروژه مختلف به طور همزمان کار می کنند، که معمولاً فقط یک یا دو نفر در هر پروژه درگیر هستند. کار پروژه اغلب شامل تسلط بر فناوری های جدید و یا حل اشکالات است که هر دو منجر به وظایفی می شوند که تخمین آنها بسیار سخت است. در این شرایط، مدیریت همچنان بر استفاده از SCRUM اصرار دارد و اجازه تخصیص بافر ایمنی در پایان اسپرینت برای موقعیتهای غیرمنتظره را نمیدهد. جلسه استند آپ برای کل تیم برگزار می شود، اگرچه تقریباً همه روی اجزای نرم افزاری نامرتبط یا پروژه های نرم افزاری مختلف با هم کار می کنند. * میخواستم بدانم که آیا کسی دیده است که SCRUM برای پروژهای با یک توسعهدهنده و وظایف فازی خوب کار میکند، و چگونه این فرآیند را به خوبی انجام دادید؟ * چگونه می توان وظایفی را که مستلزم تحقیق/تسلط بر فناوری های جدید است (که شامل یادگیری زبان های برنامه نویسی جدید، پلت فرم ها و ابزارهای توسعه است) تخمین زد؟ * آیا کسی موفق شده است مدیریت را متقاعد کند که از SCRUM برای پروژه های خاص استفاده نکند، و اگر بله، کدام استدلال موفق تر بوده است؟ با تشکر | آیا باید از SCRUM برای پروژه ای استفاده کرد که فقط یک نفر روی آن کار می کند؟ |
126513 | ما از یکی از مشتریان خود درخواستی دریافت کردیم و از آنجایی که قبلاً با چنین درخواستی روبرو نشده بودم، حتی نمی دانم از کجا شروع کنم. مشتری ما شبکه ای از کالج ها است و ما در حال ایجاد یک سایت برای آنها هستیم. در آن سایت، از جمله موارد دیگر، فرمی وجود خواهد داشت که متقاضیان بالقوه می توانند آن را پر کنند تا اطلاعات بیشتری در مورد تحصیلات در یکی از کالج ها به دست آورند. پس از اینکه کاربر این فرم را پر کرد - از جمله دادن ایمیل و/یا شماره تلفن خود - کالج مربوطه با اطلاعات مربوطه با آنها تماس می گیرد. اکنون، به دلایل قانونی، مشتری درخواست می کند که این فرم دارای یک چک باکس باشد که متقاضی احتمالی آن را بررسی می کند تا نشان دهد که موافق دریافت مطالب تبلیغاتی از این کالج ها است. که البته مشکلی نیست اما بخش عجیب درخواست اینجاست: جزئیات هر فرم پر شده باید به روشی قابل اعتماد ذخیره شود. ظاهراً، ذخیره مقادیر فرم در یک پایگاه داده - ستونی که نشان می دهد کاربر موافق است یا نه - کافی نیست، زیرا یک DB می تواند پس از ارسال فرم توسط کاربران تغییر کند. مشتری ما ادعا می کند که سایر پورتال های کالج یک اسکرین شات از فرم پر شده ایجاد می کنند و آن را در جایی در یک پوشه اختصاصی ذخیره می کنند، به روشی که به راحتی پیدا می شود، مانند دادن نامی به فایل که شامل نام کاربر و تاریخ باشد. و زمان سوال من به شرح زیر است: آیا در مورد استفاده از اسکرین شات به عنوان روشی برای اثبات اینکه کاربر واقعاً یک فرم را پر کرده است، شنیده اید؟ آیا روش های دیگری وجود دارد که قابل اعتماد در نظر گرفته شوند؟ | اسکرین شات برای اثبات قانونی کلیک کردن روی یکی از چک باکس ها شکل می گیرد؟ |
116420 | آیا مدل های دامنه ای در حال حاضر برای صنعت آموزش ایجاد شده است؟ به عنوان مثال ما Prima IBCS برای بیمه داریم. من به دنبال چیزی در خطوط مشابه بودم. | مدل دامنه برای آموزش |
60345 | من مدتی است که از github استفاده می کنم، اما پروژه من فقط یک توسعه دهنده است -- خودم. من میخواهم از دیگران کمک بگیرم، و برخی از دوستانم گفتند که میتوانند یک پچ به من بدهند، اما همه ما نمیدانیم چگونه از github به عنوان ابزاری برای خودمان استفاده کنیم. و من می دانم که github همچنین به پروژه کمک می کند تا مشارکت بیشتری از جامعه منبع باز داشته باشد. بنابراین، سوال من این است که 1. چگونه در github مشارکت داشته باشیم؟ 2. چگونه می توان مشارکت بیشتر و بهتری از جامعه منبع باز داشت؟ | چگونه در github بیشتر و بهتر مشارکت کنیم؟ |
170213 | من در حال حاضر در حال برنامه ریزی برای اجرای API برای HgLab هستم و الگوی بدیهی برای من در اینجا GitHub است. API من بدیهی است که به دلیل تفاوتهای ذاتی بین Mercurial و Git و به دلیل وظایف مختلفی که GitHub و HgLab حل میکنند، یک کپی _exact_ نخواهد بود، اما شباهت کاملاً واضح خواهد بود. کپی کردن API آنها تا حد قابل توجهی چقدر اخلاقی است؟ آیا طراحی API دارای حق چاپ است؟ | کپی مستقیم API شخص ثالث |
96303 | > **مرتبط**: به عنوان یک برنامه نویس مبتدی، آیا باید ساخت کتابخانه های شخصی خود را به جای استفاده از کتابخانه های شخص ثالث ترجیح دهم؟ به عنوان یک توسعه دهنده وب PHP سطح متوسط تا پیشرفته و در آن جوان (15 سال)، آیا باید یک CMS کاملاً جدید برای وب سایت خود بسازم یا به نرم افزارهای از پیش ساخته شده مانند وردپرس یا دروپال تکیه کنم؟ من دقیقاً احساس نمیکنم که وردپرس آنقدر قدرتمند/مقیاسپذیر است که بتواند کاری را که میخواهم انجام دهم انجام دهم و بعد از اینکه در چند روز گذشته با دروپال سر و صدا کردم، به نظر نمیرسد که مطابق میل من باشد. و همچنین به خوبی مستند نشده است، بنابراین من برای انجام برخی کارهای ساده کمی مشکل دارم. من دوست دارم از چیزی مانند ExpressionEngine استفاده کنم، اما پولی برای دریافت مجوز تجاری که در حال حاضر حدود 300 دلار است، ندارم، بنابراین این کار ممنوع است. من در ابتدا شروع به کدنویسی سایت خود به عنوان یک سیستم موقت کردم تا کاربرانم بتوانند ارتقاها و چیزهای دیگری مانند ارز درون بازی را خریداری کنند تا زمانی که بتوانم یک وب سایت جدید ایجاد کنم، اما پس از شروع به کار به سرعت متوجه شدم که باید آن را مقیاس پذیر کنم. ، بنابراین از آن زمان به بعد با این فکر که آن را به یک وب سایت با عملکرد کامل تبدیل کنم کدنویسی کردم. فقط چند روز طول کشید، اما همه اصول اولیه وجود دارد (ثبت نام، ورود به سیستم، تغییرات حساب، و غیره) و من معتقدم که شروع خوبی برای یک CMS خصوصی خواهد بود. آخرین چیزی که میخواهم اضافه کنم این است که اگر بخواهم CMS خود را بسازم، آیا باید از یک چارچوب PHP مانند CodeIgniter استفاده کنم که تجربه کمی با آن دارم؟ شاید توسعه دهندگان دیگر بتوانند به من سرنخی بدهند که ممکن است خودم را وارد چه چیزی کنم. | آیا باید CMS خودم را بسازم یا به یک از پیش ساخته شده تکیه کنم؟ |
96302 | هنگام کار با یک نرم افزار کنترل منبع مانند TFS یا VSS کدام رویکرد بهتر است؟ من رویکردهای مختلفی را تجربه کرده ام و نمی توانم بگویم کدام یک بهتر است. آیا باید به توسعه دهندگان اجازه دهیم درباره آن تصمیم بگیرند؟ یا اینکه یک تیم باید یک استراتژی منحصر به فرد برای عملیات چک کردن داشته باشد؟ | برای چک کردن قطعات کوچک و مکرر، یا چک کردن قطعات بزرگ اما به ندرت |
150540 | من دو جدول مختلف در دو پایگاه داده مجزا دارم که هر کدام حدود 1.5 میلیون رکورد دارند. (BTW: من روی پایگاه داده های اوراکل کار می کنم) هدف این است که بررسی کنیم آیا هر رکورد موجود در جدول A در جدول B نیز وجود دارد یا خیر. از آنجایی که جداول در پایگاه داده های مختلف وجود دارند، فکر می کنم نمی توانم تفاوت بین این دو را محاسبه کنم. ، بنابراین کاری که در حال حاضر انجام می دهم این است که ستون مورد نیاز خود را از هر پایگاه داده انتخاب کرده و تمام ردیف ها را در فایل های متنی جداگانه ذخیره می کنم. سپس، محتوای یکی از فایلها را روی دیکشنری بارگذاری میکنم (با استفاده از پایتون) و سپس فایل دیگر را تکرار میکنم تا بررسی کنم که آیا هر خط در فرهنگ لغت وجود دارد یا خیر. من می خواهم این را ساده تر کنم، شاید مستقیماً روی یک رویه ذخیره شده در پایگاه داده. نگرانی های اصلی من عبارتند از: 1. نمی دانم آیا آرایه های انجمنی PL/SQL به اندازه فرهنگ لغت کارآمد هستند یا نه (به فرض اینکه دیکشنری های پایتون زمان جستجوی ثابتی دارند) اگر رویه ذخیره شده در پایگاه داده جدول A باشد یا بالعکس، «دستیابی» به محتویات جدول B غیرممکن است. پیشاپیش برای هر پیشنهادی متشکرم! | چگونه دو مجموعه بزرگ داده را با استفاده از PL/SQL مقایسه کنیم؟ |
150541 | من در حال نوشتن یک برنامه وب هستم و در مورد ارتقاءهای آینده و اینکه چگونه ارتقاء برنامه وب بر تجربه کاربر تأثیر می گذارد نمی دانم. به طور خاص، من متعجب بودم که چگونه شرکتی مانند گوگل با این مشکل برخورد می کند. به عنوان مثال، من چندین نمونه را دیدهام که در آن یک برنامه خاص گوگل از کاربر میپرسد که آیا میخواهد به «سندنگار جدید گوگل» یا موارد مشابه ارتقا یابد. این تجربه ای است که من می خواهم ارائه دهم، اما مطمئن نیستم که چگونه آن را انجام دهم. اگر مهم است، من در حال نوشتن برنامهای هستم که از backbone.js استفاده میکند و یک جزء سنگین سمت کلاینت JS دارد. من چندین بحث در مورد نسخهسازی مؤلفه REST یا مؤلفه WebServices دیدهام، اما هیچ کدام از کدهای سمت کلاینت یا مؤلفههای پشتیبان (البته، اگر همه آن پشت یک وبسرویس نسخهشده باشد ممکن است خیلی مهم نباشد) علاقه مند به چگونگی دستیابی آنها به این امر، از دیدگاه برنامه کاربردی و از دیدگاه (احتمالاً) باطن DB است. بنابراین به نظر می رسد که چندین مشکل وجود دارد. * برنامه های نسخه شده در کجای ریشه وب زندگی می کنند؟ * چگونه چندین نسخه را به کاربران مختلف ارائه می دهید؟ * چگونه پایگاه داده را نسخه می کنید؟ * از آنجایی که من از ستون فقرات استفاده می کنم، علاقه خاصی به طراحی روتر برای این نوع برنامه دارم. اگر نسخه های مختلف در یک زیرمجموعه زندگی می کنند، چگونه می توانم یک روتر مناسب ایجاد کنم؟ احتمالاً ملاحظات دیگری نیز وجود دارد. هر توصیه ای پذیرفته می شود. | استراتژی ارتقاء نسخه و مشتری برای برنامه های کاربردی وب |
256179 | من در بیش از یک برنامه SIMD دستورالعمل «__خصیصه__((تراز (16)))» را پیدا کردم. وقتی به دنبال توضیحی گشتم، یافتم > کلمه کلیدی **ویژگی** به شما امکان می دهد ویژگی های ویژه > متغیرها یا فیلدهای ساختار را مشخص کنید. ظاهراً متغیرها دارای ویژگی هستند. آیا این ویژگی ها مختص زبان هستند؟ یک متغیر چه ویژگی هایی می تواند داشته باشد؟ این ویژگی ها کجا ذخیره می شوند؟ با توجه به موضوع aligned(16)، متوجه شدم که این > باعث می شود کامپایلر [متغیری] را روی یک مرز 16 بایتی تخصیص دهد، اما آیا اجباری است که متغیرهای SIMD (مثلا ** m128i) روی 16 بایت تراز شوند. ? اگر بله، فکر میکنم این دلیلی است که ما از __ویژگی** ((ترازبندی شده(16))) به این صورت استفاده میکنیم: int a[16] __خصیصه__((ترازبندی شده(16))) = { 1، 2، 3، 4، 5، 6، 7، 8، 9، 10، 11، 12، 13، 14، 15، 16 }; __vector signed int *va = (__vector signed int *) a; | مزیت استفاده از __ویژگی__((تراز( ))) |
150548 | یک کلاینت یک برنامه ویندوزی بزرگ دارد که روی یک پایگاه داده اجرا می شود. این سرویس گیرنده از شما میخواهد که نسخه «اکسپرس» این برنامه را توسعه دهید، که فقط، مثلاً 20 درصد از ویژگیهای آن را شامل میشود. این نسخه Express باید یک برنامه وب باشد که در WWW باز شده باشد. شما 2 انتخاب دارید: * از همان پایگاه داده برای توسعه برنامه وب استفاده کنید * یک پایگاه داده جدید برای برنامه وب ایجاد کنید، که فقط شامل جداول و اشیاء ضروری باشد و از مکانیزم همگام سازی برای به روز نگه داشتن پایگاه های داده استفاده کنید. مشتری گزینه دوم را ترجیح می دهد، زیرا: امنیت: اگر یک پایگاه داده مجزا برای برنامه وب داشته باشد، پایگاه داده عظیم Windows App را در اینترنت در معرض دید قرار نخواهد داد. عملکرد: برنامه ویندوز دارای یک فرآیند بزرگ است که در شب اجرا می شود و پایگاه داده را برای چند دقیقه قفل می کند. بنابراین، ایجاد یک DB مجزا عملکرد بهتری را برای برنامه وب تضمین می کند. من گزینه 1 را ترجیح می دهم، زیرا: یکپارچگی: اگر پایگاه داده های مختلفی داشته باشیم، نمی توانیم کلیدهای خارجی بین آنها ایجاد کنیم. اجتناب از همگام سازی: اگر پایگاه داده های مختلفی داریم، باید یک مکانیسم همگام سازی ایجاد کنیم که بسیار مستعد خرابی است. تعمیر و نگهداری: اگر تنها یک پایگاه داده داشته باشیم، تعمیر و نگهداری آسان تر خواهد بود. هیچ تغییری نیاز به تکرار ندارد. آیا می توانید به من کمک کنید تصمیم بگیرم کدام راه را دنبال کنم و چرا؟ | توسعه برنامه جدید - از پایگاه داده موجود استفاده کنید یا یک پایگاه جدید ایجاد کنید؟ |
237141 | فرض کنید من دو تصویر مشابه به شرح زیر دارم: تصویر 1 (پایه)  تصویر 2 (هدف)  تصویر دوم اساساً تغییری از تصویر اول است، به جز با یک بیضی سبز در بالای آن (در واقع، من از image1 استفاده کردم. به عنوان پایه ای برای تولید تصویر2). برای صرفه جویی در فضا، متوجه شدم که به جای ذخیره دو تصویر مجزا، فقط باید تفاوت را ذخیره کنم و سپس افست را مثلاً در یک فایل متنی ثبت کنم. بنابراین من میروم و بهطور خودسرانه بیضیای را که میخواهم برش میزنم، و در مجموع ۲ کیلوبایت را حذف کردهام، زیرا تصاویر من رنگهای یکدست هستند، بنابراین به خوبی فشرده میشوند.  این یک تکنیک رایج است (یا بود؟) که در برنامه های مختلف مانند بازی ها برای پایین آوردن اندازه فایل استفاده می شود، به خصوص اگر یک تصویر با ده ها تصویر داشته باشید. از تغییرات، اما این تغییرات ممکن است 10٪ از کل تصویر را پوشش دهند، بنابراین داده های اضافی زیادی وجود دارد. و اگر با 32bpp کامل با رنگهای زیاد و در همه جا کار میکنید، میتوانید خیلی سریع اضافه کنید. **مشکل** مشکلی که من به آن علاقه دارم این است: با توجه به تصویر پایه (تصویر 1) و تنوع برش داده شده، آنها را با هم ادغام کنید به گونه ای که در نهایت به تصویر اصلی برسید (تصویر 2) **ایده ها ** اگر تغییر برش داده شده موقعیت خود را با حذف تمام پیکسل های اضافی حفظ کند، مشکل از قبل حل شده است. با این حال، همیشه اینطور نیست. رویکرد من تا حد زیادی بر این واقعیت استوار است که تصویر هدف از تصویر پایه مشتق شده است. برای مثال های بالا، تفاوت یک بیضی سبز منفرد است. از آنجایی که من بیضی شکل را بدون هیچ تلاشی برای جدا کردن آن از پسزمینه برش دادم، اتفاقاً راهی به خودم دادم تا تشخیص دهم که آیا تصویر برش خورده در جای خود قرار میگیرد یا خیر. برای مثال، اگر بخواهم تصویر برش خورده را به طور تصادفی در وسط قرار دهم، ممکن است چیزی شبیه به این دریافت کنم حالا وقتی آن را با در تصویر پایه، میتوانید ببینید که مستطیلهای قرمز و آبی به میزان زیادی کمی از هم جدا شدهاند و از نظر ظاهری نادرست است. اگر من چیزی در مورد پیکسل های اطراف نمی دانستم (به عنوان مثال، اگر تغییر برش داده شده به سادگی بیضی سبز بود)، بازتولید تصویر مورد نظر بدون رفتن به صورت دستی غیرممکن خواهد بود. من می توانم به طور غیرمستقیم مقدار نزدیک تصویر کاندید من به تصویر مورد نظر را با در نظر گرفتن مجموع تفاوت بین تمام پیکسل ها بین تصویر کاندید و تصویر پایه تعیین کنم: تنها پیکسل هایی که باید متفاوت باشند، آن هایی هستند که تغییرات را ایجاد می کنند. ; بقیه پیکسلهای اطراف که اتفاقاً در مستطیل قرار دارند باید دقیقاً مشابه تصویر پایه باشند و اختلاف 0 را ایجاد کنند. **راه حل اساسی** رویکرد brute-force اساساً مجموع تمام پیکسل ها را محاسبه می کند. تفاوت هر موقعیت ممکنی که تصویر برش خورده را می توان قرار داد، و سپس تمام موقعیت هایی را که این مجموع را به حداقل می رساند، برگردانید. برای تصاویر به اندازه کافی پیچیده، احتمال اینکه چندین نتیجه وجود داشته باشد در مقایسه با تصاویر ساده بسیار کم است. در نقطهای متوجه شدم که فقط باید پیکسلهای داخل مستطیل تصویر برشخورده را در نظر بگیرم، زیرا آنها تنها پیکسلهایی در تصویر کاندید هستند که در مقایسه با تصویر پایه تغییر میکنند، بنابراین از محاسبات غیر ضروری جلوگیری میشود. **بهبودها؟** ایده من کمی کند به نظر می رسد. خوب، احتمالا کمتر از یک دقیقه برای تصاویری با اندازه 1280x960 یا 1920x1080p طول می کشد، و هنوز هم بسیار سریعتر از انجام آن با دست است. آیا می توان رویکرد من را بهبود بخشید؟ به عنوان مثال، آیا واقعاً باید هر ترکیب ممکن را امتحان کنم؟ جالب است که ببینیم آیا راه های دیگری نیز برای نزدیک شدن به این مشکل وجود دارد یا خیر. | نحوه ترکیب دو تصویر برای تولید تصویر اصلی را تعیین کنید |
128058 | من به تجارت فوق العاده با فرکانس بالا علاقه مند هستم و جاوا زبانی است که من بهتر می دانم. من همیشه این تصور را داشتم که باید مهارتهای ++C خود را کامل کنم تا در حوزه فرکانس فوقالعاده کار کنم (بدون جناس) زیرا به نظر میرسید مشخصات شغلی زیادی این را میخواهند. در جای دیگری در اینترنت دیده ام که افرادی اظهار نظر می کنند که جاوا در واقع ترجیح داده می شود زیرا می توانید توسعه دهندگان جاوا را بسیار راحت تر پیدا کنید. با این حال، به نظر من این یک استدلال بد است زیرا از نظر فرکانس فوق العاده بالا، شما باید در اسرع وقت سفارش را دریافت کنید و طراحی سیستم خود بر اساس سهولت یافتن برنامه نویسان به آنچه از نظر تاخیر نیاز دارید نمی رسد. . بنابراین، آیا میگویید بهتر است روی جاوا تمرکز کنم، یا اینکه برای ورود به این حرفه، تخصص در C++ اجتنابناپذیر است؟ | آیا ارزش یادگیری عمیق ++C را فقط برای حرفه ای در معاملات با تاخیر کم دارد؟ |
83903 | من اولین پروژه حرفه ای خود را اخیرا شروع کردم و یک طراح وب را برای انجام طرح بندی استخدام کردم. سوال من این است که چگونه می توانم کار را با طراح همگام کنم؟ در حال حاضر روند ما به این صورت است: 1. طراح یک الگو ایجاد می کند 2. آن را از طریق پست برای من می فرستد 3. مشاهده می کنم، ویرایش می کنم و موافقم. 4. طراح html را کد می کند و آن را از طریق پست برای من می فرستد و غیره برای هر کدام. صفحه مشکل اینجاست که گاهی اوقات html بسیار ناامیدکننده ای دریافت می کنم و مجبور می شوم که طراح کارهای زیادی را دوباره انجام دهد. آیا راهی برای ایجاد شبکه ای وجود دارد که بتوانم در حین انجام کار، کار او را زیر نظر بگیرم و نظر بدهم؟ من می دانم که این یک سوال احمقانه است، اما مطمئن هستم که مکانیزمی برای آن باید وجود داشته باشد. :دی | چگونه با طراح وب کار کنیم؟ |
154046 | این یک سؤال کاملاً عمومی است، اما مدتی است که در مورد آن تعجب کرده ام: آیا یک روش استاندارد، پذیرفته شده یا حتی فقط سیستماتیک وجود دارد که افراد به صورت گروهی کد بنویسند؟ به عنوان مثال، در پروژه ای که به زبان C++ نوشته شده است، آیا یک توسعه دهنده یک کلاس می نویسد که با توضیح سریع در مورد اینکه هر متد چه کاری انجام می دهد، آن را به توسعه دهنده بعدی منتقل می کند؟ | توسعه تیم چگونه کار می کند؟ |
238601 | برنامه های کاربردی وب (.jsp / جاوا) این مزیت را دارند که می توانند از هر مرورگر مشتری با قرار دادن یک URL در نوار آدرس اجرا شوند و شما از آن خارج شوید. با این حال، نرم افزار وب به طور متوسط کند، درهم و برهم است و حفظ کد پشت آن جهنم روی زمین است. برعکس، یک برنامه دسکتاپ معمولی (جاوا / سی شارپ) میتواند رابط نرمافزاری داشته باشد، پاسخی سریع داشته باشد و کد پشت آن اغلب بسیار منظمتر، تقسیمبندی شده و اغلب کار کردن با آن لذت بخش است. آیا روش یا تکنیکی برای اتصال به یک سرور راه دور از طریق یک برنامه دسکتاپ جاوا / c# وجود دارد که بتوان آن را در هر رایانه ویندوزی توزیع کرد، که ابتدا نیازی به اتصال رایانه از طریق VPN به سرور راه دور نداشته باشد، به صورت جداگانه رویه کاربر؟ (نام کاربری / رمز عبور / جزئیات اتصال بدیهی است که باید در یک فایل پیکربندی مرتبط با برنامه ذخیره شود). سرور راه دور میزبان یک پایگاه داده SQLServer 'communal'(?) خواهد بود، و به نظر من، احتمالاً برخی از فایل ها. | دسترسی به سرور راه دور از برنامه دسکتاپ |
148315 | من برای یک وب سایت داوطلب می شوم، و خوب، اساسا، ما کنترل نسخه نداریم. ما در حال تلاش برای تغییر آن هستیم، اما به دلیل چندین چیز، از جمله این واقعیت که من قبلاً با کنترل منبع کار نکردهام، برای مدتی این اتفاق نمیافتد. در عین حال، من می خواهم فایل های کاری خود را به کنترل منبع (احتمالا Git) برای مزایای آشکار منتقل کنم. نکته اینجاست: صدها هزار فایل بر روی وب سرور وجود دارد که توسط کاربر ساخته شده اند که من واقعاً آنها را روی دستگاه توسعه دهنده خود نمی خواهم زیرا، خوب، من هزینه تجهیزات خود را می پردازم (به هر حال، داوطلبانه است، بنابراین نه مثل اینکه بتوانم یک هارد دیسک جدید را خرج کنم) و دستگاه توسعه دهنده من نیز رایانه روزمره من است و ترجیح می دهم آن را با چیزهای زیادی که نیازی به وجود ندارند مسدود نکنم. با این حال، من یک سیستم خالی در اطراف دارم که کاملاً مایل است همه آن داده ها را ذخیره کند. به احتمال زیاد، آن سیستم احتمالاً یک کپی محلی کامل از سایت را به هر حال به عنوان یک نسخه پشتیبان میزبانی می کند. بنابراین، و امیدوارم این یک ایده کاملاً دیوانه کننده نباشد، من به قرار دادن مخزن Git در آن دستگاه فکر می کنم. با این حال، من قصد توسعه بر روی آن دستگاه را ندارم. بنابراین، * آیا قرار دادن مخزن Git خود بر روی رایانه ای متفاوت از دستگاه توسعه دهنده خود ایده واقعا بدی است؟ این باید از نظر فنی امکان پذیر باشد زیرا در همان شبکه است، و فکر نمی کنم IDE من مشکلی برای اتصال به آن داشته باشد، اما این به این معنی نیست که ایده وحشتناکی است. قرار دادن مخزن در دستگاه توسعه دهنده من دور از ذهن نیست، اما ترجیح داده می شود که آن را روی دستگاه خالی قرار دهم. * (و من امیدوارم که این به اندازه کافی مرتبط باشد که در همان سوال باقی بماند) از آنجایی که افراد دیگری در سایت کار می کنند، تغییراتی در سایت راه دور اتفاق می افتد که قرار نیست از طریق کنترل منبع انجام شود. از آنجایی که ترجیح میدهم این دو همگام بمانند، آیا میتوانم یک مخزن Git روی سرور ایجاد کنم، تغییرات را در محلی خود ادغام و ادغام کنم و سپس فقط تغییرات را از طریق FTP آپلود کنم؟ انجام هر گونه کنترل نسخه واقعی روی سرور در حال حاضر امکان پذیر نیست (همانطور که گفتم، روی آن کار می شود)، اما مخزنی که ما به آن دست نزنیم موضوع متفاوتی است. آیا اصلاً این یک طرح عملی خواهد بود؟ | آیا می توانم/آیا باید مخزن Git خود را روی یک دستگاه غیر توسعه دهنده قرار دهم و آن را با سرور کنترل غیر نسخه همگام سازی کنم؟ |
220175 | من از طریق یک طراحی API کار میکنم که در آن احراز هویت کاربر با وجود یک بلیط تأیید صحت فرمهای معتبر در یک کوکی جلسه تأیید میشود. با این حال، سطوح بیشتری از دسترسی وجود دارد که می تواند برای URL های منبع خاصی وجود داشته باشد. هنگام تلاش برای دسترسی به آنها، به نظر می رسد که بازگشت 401 مناسب ترین پاسخ باشد. با این حال، به طور کلی ما 401s را با هدایت مجدد به یک صفحه ورود به سیستم مدیریت می کنیم. در مواردی که یک مرحله اضافی مورد نیاز است (به عنوان مثال، تأیید اعتبار ایمیل، ثبت نام برای یک نقش خاص) این یک اقدام معتبر برای مشتریان در منابع خاص نخواهد بود. **آیا روش استانداردی برای برقراری ارتباط در هنگام پاسخ دادن با 401 وجود دارد؟** من وسوسه می شوم چیزی را در سرصفحه Location اضافه کنم، اما به نظر می رسد که فقط برای 302s پس از POST مناسب باشد. من همچنین تمایلی به استفاده از URL ها برای تعیین مکان رفتن ندارم، زیرا مشتریان ممکن است محدود به مرورگرها نباشند. **آیا نمونه های خوبی یا اسناد استانداردی وجود دارد که بتوانم در این مورد به آن مراجعه کنم؟** | چگونه باید مکان هایی را مشخص کنم که مشتریان بتوانند مشکلات مجوز را در REST API حل کنند؟ |
235171 | من به تازگی شروع به خواندن هنر تست واحد روی اوشروو کردهام، و در حالی که بیشتر مطالب را بسیار مفید میدانم، او بیانیهای درباره عدم استفاده از پیامها در بیانیههای Assert شما بیان میکند. > لطفا هرگز، _ever_، از این پارامتر استفاده نکنید. فقط مطمئن شوید که نام تست شما > توضیح می دهد که قرار است چه اتفاقی بیفتد. سوال من این است که آیا در تجربه شما این توصیه را خوب می دانید یا بد؟ اگر از پیامهای ادعایی در آزمونهای واحد خود استفاده میکنید، از چه اطلاعاتی برای دریافت فراتر از آنچه که یک آزمون واحد نامگذاری شده در وهله اول میتوانست به شما بدهد، استفاده میکنید؟ | بیان پیام در آزمون های واحد |
43190 | من جاوا اسکریپت را در مدرسه یاد گرفته ام اما از آنجایی که با آن کار می کنم و هر روز در مورد آن مطالعه می کنم، جنبه بسیار خاصی از جاوا اسکریپت را پیدا کردم که درباره آن نمی دانستم. که در ابتدا درک آن برای من بسیار سخت بود و در نهایت، اجرای آن را بسیار مفید و آسان یافتم. و در آخر به کد من نوعی زیبایی می دهد. مثالی که من یک بار دیدم: تابع getter( ورودی ) { result = { foo1 : 'bar1', foo2 : 'bar2', foo3 : 'bar3' [ورودی] || ورودی || پیش فرض؛ نتیجه بازگشت؛ } **آیا شما بچه ها نمونه های دیگری از استفاده خاص از جاوا اسکریپت دارید؟** متشکرم **PS:** من از اصطلاح _specicular use_ استفاده می کنم زیرا ممکن است برای هر مبتدی جاوا اسکریپت غیرعادی باشد. من معتقدم این سوال به احتمال زیاد متعلق به ویکی انجمن است. | غیر معمول ترین مفهوم جاوا اسکریپت شما که تا به حال دیده اید چیست؟ |
214558 | من در برنامه نویسی خیلی تازه کار هستم و از جاوا استفاده می کنم. من به یادگیری برنامه نویسی علاقه مند شدم زیرا می خواهم بازی بسازم. من عاشق بازی های کامپیوتری هستم و می دانم که توسعه دهندگان بازی پول در می آورند. به خودم گفتم به جای اینکه فقط بازی کنم، چرا بازی خودم را ایجاد نکنم و احتمالاً کمی پول دربیاورم. من چند مقاله در مورد توسعه بازی با استفاده از جاوا خواندم و در مورد JMonkey یاد گرفتم. من به تازگی آن را در کامپیوتر اوبونتو خود نصب کردم. آیا ابتدا باید اصول جاوا را یاد بگیرم یا می توانم همزمان JMonkey و Java را شروع کنم؟ من میدانم که JMonkey یک موتور بازی است که با استفاده از جاوا ساخته شده است و کتابخانههایی را برای کمک به توسعهدهندگان در ایجاد بازیهای جاوا به طور کارآمد فراهم میکند، اما برای آدم ساختگی مانند من به نوعی پیشرفته است. | آیا یک مبتدی در برنامه نویسی می تواند شروع به یادگیری ساخت بازی کند؟ |
201732 | من برای یک شرکت نوپا شروع به کار کردم. به طور کلی سرعت بسیار سریع است و انتظارات زیادی دارد. این برای من متفاوت است زیرا قبلاً برای یک شرکت بزرگ با ساختار زیاد کار می کردم و سرعت آن زیاد نبود. از بحث با سایر همکاران (البته نه در شرکت جدید)، نتیجهگیری من این است که از دست دادن شغل خود در یک استارتآپ آسان است. من حدس میزنم که این امر تا حدودی منطقی است زیرا شرکت برای بقای خود مبارزه میکند. آنچه من می خواهم بدانم این است که آیا به طور کلی، اگر واقعاً چنین است و اخراج شدن آسان است، آیا معمولاً به کسی هشدار داده می شود که انتظارات را برآورده کند یا خیر تا بهبود یابد؟ یا چنین هشدارهایی وجود ندارد؟ خوب اگر راضی نباشند به شما می گویند؟ آیا می شود راضی نشد و آن را پنهان کرد؟ و بعد فقط به تو اجازه رفتن؟ آیا بازخورد ثابت/کافی از عملکرد کارکنان بخشی از ذهنیت یک استارت آپ است؟ من به دنبال مشاوره از همکاران با تجربه بیشتر در این زمینه هستم. هر ورودی / مشاوره بسیار قدردانی می شود. | آیا در استارتاپ ها بازخورد کافی در مورد عملکرد خود دریافت می کنید؟ یا یک بنگ غیرمنتظره رخ می دهد؟ |
65644 | من به تازگی یک کار جدید را شروع کرده ام و همه چیز در neverland خوب نیست. من امید زیادی به این شرکت داشتم، اما وقتی وارد شدم، وارد تیمی شدم که کار با آنها سخت است... دو توسعهدهنده موجود در این پروژه به سختی هر گونه پیشنهاد یا تغییر در کد را قبول میکنند. که آنها چند ماه گذشته را صرف نوشتن کردند. به نظر می رسد یک میدان مین سیاسی است و تاکنون روش آنها برای برخورد با یک عضو جدید تیم این بوده است که تا حد امکان از توضیح دادن خودداری کنند. به عنوان مثال: این یک بازنویسی یک سیستم موجود است و ظاهراً من نیازی به دانستن چیزی در مورد سیستم قدیمی ندارم زیرا آنها قبلاً آن را بررسی کرده اند و می دانند چه کاری باید انجام شود. من نمیخواهم این موضوع را طولانی بدانم، اما مسائل دیگری از جمله مدیریت خرد، تخصیص فقط رفع اشکالات پیش پا افتاده، و عدم تمایل به در نظر گرفتن هر پیشنهاد، ایده یا تغییر جزئی کد وجود دارد که انحراف از وضعیت موجود است. در حال حاضر نوشته شده است مثال: من برای اطمینان از اینکه صفحه جستجو اسامی بیش از 25 کاراکتر را کوتاه کرده است، یک اشکال رفع کردم. یکی از توسعه دهندگان موجود این نظر را مطرح کرد که باید قبل از شروع با آنها صحبت کنم تا بتواند به من نشان دهد که چگونه برش رشته موجود انجام می شود، LOL. اگر ابتدا کد را بدون مشورت با آنها بررسی کنم، تیم تصمیم می گیرد که باید دوباره کار شود. چگونه با این برخورد کنم؟ آیا کسی در آنجا تا به حال بر مشکلات مشابه غلبه کرده است؟ آیا این فقط یک علت گمشده است؟؟؟ P.S. من یک برنامه نویس سطح پایین یا ناتوان نیستم. من یک ستاره راک نیستم، اما به اندازه بقیه اعضای تیمم تجربه و دانش دارم، بنابراین فکر نمیکنم این موضوع اساسی باشد. | پیشنهاداتی در مورد برخورد با تیم فراسرزمینی مورد نیاز است |
148317 | در پروژه، فایلی به نام «math.c» با هدر بزرگ GPL و ... //------------------------ پیدا کردم. ------------------------------------------------ ---- /// حداقل مقدار بین دو را برمی گرداند اعداد صحیح /// \param یک عدد صحیح اول برای مقایسه. /// \param b دومین عدد صحیح برای مقایسه. //---------------------------------------------- ------------------------------ بدون علامت int min(unsigned int a, unsigned int b) { if (a <b) { برگرداندن a; } else { return b; } } خوب است، پس باید مقدار min و ... **_this file_**!؟ پس باید به خاطر آن کل پروژه را باز کنم؟ یا نیاز به اختراع مجدد ریاضیات دارم؟ من معتقد نیستم که این فقط دیوانه کننده است، بنابراین سوال این است: چه زمانی می توانیم هدر GPL را حذف کنیم؟ آیا باید یک آدم عجیب و غریب باشم و این کار را انجام دهم؟: بدون امضا int min( بدون امضا int JEIOfuihFHIYEFHyigHUEFGEGEJEIOFJOIGHE، بدون امضا int hyrthrtRERG ) { if (JEIOfuihFHIYEFHyigHUEFGEJEJEIOFHIYEFHyigHUEFGEGEJEIOFJOIGHE) JEIOfuihFHIYEFHyigHUEFGEGEJEIOFJOIGHE; } else {return hyrthrtRERG ; } } جدی، آیا آنها می خواهند که من کدی را مانند بالا بنویسم؟ | برای اینکه کد Hello World را با مجوز GPL ندزدم چه کاری باید انجام دهم؟ |
52252 | من می خواهم وب سایتی بسازم که تجارت الکترونیک (C2C) را اجرا کند، بنابراین می خواهم بپرسم کدام رویکرد برنامه نویسی از نظر عملکرد وب سایت مناسب تر و پیشرفته تر است؟ | کدام را انتخاب کنیم، برنامه نویسی رویه ای یا برنامه نویسی شی گرا؟ |
16802 | من قصد شرکت در آزمون 70-515 را دارم و در حال حاضر هیچ بسته آموزشی برای آن از MS press پیدا نمی کنم. بنابراین، من کتاب را برای 70-562 می خوانم که چارچوب 3.5 را پوشش می دهد. می خواهم بدانم آیا کسی امتحان 70-515 را داده است و می داند که آیا کیت آموزشی 70-562 می تواند برای آزمون 70-515 مفید باشد. آیا منابعی وجود دارد که کسی بخواهد پیشنهاد دهد که بتواند به من در قبولی در این امتحان کمک کند؟ من واقعا از هر کمکی قدردانی می کنم. | هر کسی که امتحان 70-515 TS: توسعه برنامه های کاربردی وب با Microsoft .NET Framework 4 را داده باشد؟ |
152947 | من در حال توسعه یک برنامه iOS هستم که یک نمونه اولیه برای یک مشتری است. آنها انتظار دارند که استاندارد تولید نداشته باشد و از چند لبه خشن اینجا و آنجا خوشحال هستند. از آنجایی که این اولین سرمایه گذاری تجاری من در iOS / Objective C است (من یک توسعه دهنده اندروید هستم که سعی می کنم به iOS آموزش دهم)، تمرکز اصلی من یادگیری زبان Objective C و نحوه توسعه برنامه بوده است. هیچ زمانی برای یادگیری نحوه اعمال TDD در این محیط سرمایه گذاری نشده است. سوال من این است، حتی برای نمونه های اولیه، آیا هنوز باید سعی کنید TDD را اعمال کنید و تست های واحد ایجاد کنید؟ | آیا باید TDD را روی برنامه های نمونه اولیه تمرین کنید؟ |
118039 | در طول نوشتن دستورالعملهای کد برای یک شرکت، متوجه شدم که به جای سازندههای تلسکوپی، از الگوی سازنده از Effective Java استفاده میکنم. با این حال، پس از کمی بیشتر فکر کردن، مطمئناً یک راه حل زیباتر حذف کلاس سازنده و حذف سازنده های اضافی با آرگومان های اختیاری است. بنابراین فقط یک سازنده با پارامترهای مورد نیاز، گیرنده/تنظیم کننده های معمولی داشته باشید و کد را کامنت کنید. هنگام پیاده سازی فقط یک نمونه جدید از شی yr ایجاد کنید و سپس مقادیر را تنظیم کنید. فکر اصلی من این بود که منفعت از حذف سردرگمی در مورد اینکه چه پارامترهایی اختیاری هستند و چه مواردی مورد نیاز است، به دست آمد. با این حال، سود واقعی از استفاده از روش زنجیره ای / رابط روان حاصل می شود. الگوی سازنده هنگامی که نمونههای جدید زیادی میسازید مزایایی دارد زیرا ایده میتواند کار پا را انجام دهد و همچنین اگر پارامترهای اختیاری (15+) زیادی وجود داشته باشد. با این حال، آیا ارزش زمان اضافی برای کدگذاری کلاس داخلی استاتیک را دارد، آیا استفاده از سازنده را توصیه میکنید یا اتلاف وقت است؟ | مزایای استفاده از کلاس سازنده داخلی استاتیک |
235170 | 1 - موجودیت های من را طراحی کنید، یعنی (در پایتون): کلاس حساب: def __init__(نام، نویسنده): self.name = نام self.email = ایمیل 2 - مخازن من را طراحی کنید: (به عنوان رابط) کلاس AccountRepository: def add(self , account): @type account Account pass def find_by_name(self, name): pass def find_by_email(self, email): pass # remove، و دیگران... اکنون، من می توانم دو راه بروم: **A:** خدمات دامنه خود را طراحی و پیاده سازی کنید: class SignUpService: def __init__(self, account_repository): @type account_repository AccountRepository self._account_repository = account_repository def create_account(خود، نام کاربری، ایمیل): حساب = حساب (نام کاربری، ایمیل) self._account_repository.add(account) # روش دیگر که از account_repository استفاده می کند **B:** پیاده سازی استراتژی های مخازن من: کلاس MongodbAccountRepository(AccountRepository): def __init__(self, mongodb_database): mongodb_base def add(self, account): account_data = account.__dict__ self._mongodb_database.accounts.insert(account_data) # و روش های دیگر ترتیب صحیح کدام است؟ و چرا 1، 2، A، B یا 1، 2، B، A؟ خیلی ممنونم | DDD - Domain Driven Design، کدام دستور توسعه باید اعمال شود؟ |
205901 | برخی از دستورالعملهای طراحی در مورد کد قابل آزمایش در هنر تست واحد وجود دارد. اولین مورد «روشها را به صورت پیشفرض مجازی کنید». من کنجکاو هستم که ایده شما را در مورد رفتار غیر مجازی به صورت پیش فرض در سی شارپ بدانم. من درباره نظرات هجلسبرگ خواندهام، اما فکر میکنم یکی از مهمترین دلایل میتواند این باشد که ممکن است ما را به اصل «ترکیب بر ارث» برساند. آیا «ترکیب بر وراثت» میتواند یکی از دلایلی باشد که غیر مجازی بهطور پیشفرض را ترجیح میدهد؟ **به روز رسانی** با توجه به این موضوع، لطفاً دیدگاه آزمایش محور را در نظر بگیرید. جایی که می خواهیم کد قابل آزمایش بنویسیم. در حالی که ما تشویق میشویم همه اعضا را بهطور پیشفرض مجازی کنیم (در کتاب ذکر شده)، میتوانیم «ترکیب بر ارث» را دنبال کنیم و بهصورت غیرمجازی پیشفرض ادامه دهیم. بهتر نیست؟ | آیا غیر مجازی به صورت پیش فرض ما را به ترکیب بیش از حد ارث می برد؟ |
236487 | اجرای Apache ZooKeeper (این مورد در مورد سیستم سبک PAXOS نیز صدق می کند) با 2 عضو - که توصیه نمی شود - منطقی نیست، زیرا اگر یکی از * Member1 پایین بیاید * Member2 پایین بیاید * یک پارتیشن شبکه بین Member1 و Member2 وجود دارد، ZooKeeper ساعات کاری را تمام شده اعلام می کند، زیرا هیچ گروه فرعی واحدی با اکثریت واضح اعضا وجود ندارد (در این مورد: > 1). بنابراین اجرای ZooKeeper روی 2 عضو باعث می شود کمتر از اجرای یک عضو استفاده کنید. چرا نمی توان محدودیت اکثریت را کاهش داد به طوری که وقتی یک **زیرخوشه دقیقاً 50٪ از اعضا وجود دارد، اگر حاوی بزرگترین عضو باشد، زیرخوشه فعال در نظر گرفته شود؟ (بزرگترین از قبل از وقوع پارتیشن، یعنی زمانی که خوشه با عضو کامل شد) چه کسی بزرگتر اطلاعاتی است که ZooKeeper از قبل آنها را پیگیری می کند، بنابراین پیاده سازی آسان به نظر می رسد. به این ترتیب، ما با سناریوی مخوف تقسیم مغز مواجه نمیشویم، و خوشه ZooKeeper میتواند در 2 مورد از 3 مورد بالا باقی بماند و در دسترس بودن را بهبود بخشد، مخصوصاً زمانی که فقط با 2 عضو اجرا میشود. آیا چیزی در برابر این صحبت می کند؟ | بهبود ZooKeeper برای افزایش در دسترس بودن |
95540 | من در این فکر بودم که چگونه تعیین کنم که آیا برنامهنویسی کاربردی را میدانم یا نه. منظور من از دانستن به معنای Journeyman است، نه یک استاد، اما به اندازه کافی شایستگی برای انجام کار. من زبانهایی را با ساختارهای شکلدهی داده/پرس و جو دوست دارم، اما دانستن جزئیات نقشهها، فیلترها و تجمیعها به شکل «Linq»، «Sql» و «افزونههای واکنشگرا» کافی است تا ادعا کنیم که فرد میداند. برنامه نویسی کاربردی؟ یا آیا مفاهیم و مهارت های خاص دیگری مورد نیاز است؟ ویرایش: من 15 سال است که در OO و زبان هایی که عمدتاً به عنوان زبان OO شناخته می شوند کار می کنم. از آنجایی که من در محیطی نیستم که خود را کارآمد معرفی کند، چیز کمی برای سنجش وجود دارد. آیا اجتناب از حالت تغییرناپذیر و دانستن نحوه استفاده از «fold» همه چیز وجود دارد؟ | چگونه ارزیابی کنیم که فرد برنامه نویسی تابعی را چقدر می داند |
76570 | من در حال ایجاد یک چک لیست کوتاه برای بررسی کدهای همتا هستم. تا الان به موارد زیر رسیدم... 1-آیا تست واحد داره؟ 2. آیا آزمون ادغام وجود دارد؟ 3. آیا کدی که در حال بررسی آن هستید را درک می کنید؟ 4. آیا نگهداری آن آسان است (ساده، قوی)؟ 5. آیا کد عملکرد موجود را کپی نمی کند؟ (چرخ را دوباره اختراع نکنید) 6. آیا کد از قراردادهای نامگذاری (شرکت من) پیروی می کند؟ (نام متغیرها، نام کلاس های تست و غیره) 7. آیا همه توابع، متدها و کلاس ها مستند هستند؟ (خلاصه، پارامترها، نظرات و غیره) نظر شما در مورد این لیست چیست؟ آیا چیزی را از دست دادم؟ آیا استانداردی وجود دارد؟ | سوالاتی برای بررسی کد همتا |
70065 | من گهگاه با یک سازمان غیرانتفاعی در کنار هم کارهای داوطلبانه انجام می دهم. زمینه اصلی تخصص من ASP.NET، C# و SQL است. آنها در حال حاضر به شدت به پایگاه داده Access برای عملیات روزانه خود متکی هستند. یکی از افراد فناوری آنها به دنبال Sharepoint به عنوان یک نقطه مهاجرت برای پایگاه داده Access خود بوده است تا از چندین مکان پشتیبانی بهتری کند. متأسفانه من عمدتاً با Sharepoint ناآشنا هستم. اگرچه، آنچه من شنیده ام به نظر نمی رسد استفاده از Sharepoint را به عنوان پایگاه داده ارتقا دهد. اساس سوال من این است که مهاجرت یا حتی همزیستی این دو سیستم چه چالش هایی دارد؟ و آیا حتی ایده خوبی است؟ | تبدیل MS-Access به Sharepoint؟ |
161914 | برنامه نویسان عزیز، ما در حال توسعه نرم افزاری هستیم که ترافیک وسایل نقلیه را شبیه سازی می کند. بخشی از فرآیند به نام تخصیص مربوط به تخصیص وسایل نقلیه به مسیرهای آنها است و باید از نوعی الگوریتم یافتن کوتاه ترین مسیر استفاده کند. به طور سنتی، مردم این کار را با دایکسترا انجام میدهند، و به نظر میرسد ادبیات علمی خاصی نشان میدهد که A* و سایر جایگزینها، شاید به دلیل ماهیت نمودار، هیچ پیشرفت قابلتوجهی ایجاد نمیکنند. بنابراین، ما از Dijkstra نیز استفاده می کنیم. یک مشکل کوچک به وجود آمد در این که، اگر پیوندهای ترافیکی (محدودههای جادههای بین تقاطعها) را به عنوان لبهها و تقاطعها را بهعنوان گره در نظر بگیرید، نمیتوانید یک نمودار کلاسیک تک جهتی دریافت کنید: هنگام نزدیک شدن به یک تقاطع، جایی که میتوانید مکرر بپیچید بستگی دارد از کجا می آیید، در حالی که در یک نمودار سنتی می توانید هر لبه ای را از یک گره بگیرید. ما این مشکل را به راحتی با نمایش یک جفت پیوند-تقاطع (آن را lath) به عنوان یک گره حل کردیم. از آنجایی که برای رسیدن به هر «لَت» یا نقطه انتخاب بعدی باید از یک پیوند عبور کنید، یک یال به عنوان این پیمایش تعریف میشود و یک نمودار معمولی دریافت میکنید. سپس نتایج در یک جدول ساده، N x N، که در آن N تعداد لات ها است، ذخیره می شود. اشکال (غیر قابل اجتناب؟) اینجاست. اگر یک شبکه معمولی برای شبیه سازی ما بتواند مثلاً 2000 تقاطع داشته باشد، حدود 6000 پیوند خواهد داشت، یعنی N = 3V. بدیهی است که اگر بر حسب تقاطع ها (V) محاسبه شود، اکنون به O(log(3V)*(3V + E)) رسیده ایم. ممکن است استدلال کنید که 3 (یا 9) یک عامل ثابت است، اما از نقطه نظر عملی، سرعت کار را کمی کند می کند و فضای ذخیره سازی را به 3 ولت در 3 ولت افزایش می دهد. آیا کسی ایده ای دارد که چگونه می توانیم این ساختار را برای بهبود عملکرد بازسازی کنیم؟ لزوماً هیچ الگوریتم جایگزینی وجود ندارد، شاید ساختارهای داده را تغییر شکل دهید تا یک گراف را به روش دیگری مطابقت دهد؟ | آیا روش بهتری برای یافتن کوتاهترین مسیر در یک شبکه ترافیکی (خودرو) وجود دارد؟ |
208940 | بنابراین بر اساس درک محدودی که از نحوه کار کامپیوترها داشتم، سوال زیر را به دست آوردم. همانطور که چیزها را روی مدارها منتقل می کنید، مدارها گرم می شوند. با گرم شدن آنها رسانایی را از دست می دهند و در نهایت سرعت خود را کاهش می دهند. پس چگونه میتوان زمان تقریبی انتقال حجم زیادی از فایلها را با در نظر گرفتن کاهش سرعت کاهش رسانایی روی سیمها محاسبه کرد؟ برای روشن شدن، من به طور خاص در مورد دستگاه های محلی، مانند HDD به HDD در همان دسکتاپ صحبت می کنم. همچنین آیا این حتی یک موضوع نسبی است؟ من متوجه کاهش سرعت در درایوهای قدیمی شده ام اما فکر می کنم این به دلیل خود درایو بوده است نه مدارها. اگرچه این در سیستم های قدیمی مفید خواهد بود. | محاسبه زمان انتقال در حالی که از دست دادن رسانایی و سرعت در مدارها را در نظر می گیرد |
86820 | من یک توسعه دهنده جاوا (برنامه های وب و برنامه های مستقل) هستم که جاوا اسکریپت، HTML، CSS را می شناسم و بیشتر روی برنامه های وب کار کرده ام. من هیچ دانشی از C/C++ یا هر زبان سطح پایین دیگری ندارم. احساس می کنم باید اصول CS خود را با یادگیری یک زبان اساسی تقویت کنم. باید C باشد یا C++؟ من همچنین تمایل به یادگیری Objective-C دارم. آیا به اصول C یا C++ نیاز دارد؟ یا باید سراغ زبانهای جدیدی مانند پایتون، گوگل برو و غیره بروم. | یک سوال در مورد انتخاب زبان برنامه نویسی بعدی بین C/C++ و زبان های دیگر |
245034 | به طور کلی درباره **توسعه اپلیکیشن موبایل**، من به دنبال لیستی از سوالات مناسب برای پرسیدن در هنگام بازدید از مشتری برای دریافت الزامات اولیه هستم، یعنی اینکه آنها تصور می کنند برنامه در پایان چه خواهد بود. بیایید فرض کنیم که ایده اپلیکیشن موبایل چیزی بسیار جدید برای مشتریان (ما) است و آنها در مورد اینکه چه کاری می تواند انجام دهد و چگونه آنها را انجام می دهد، نمی دانند، تنها چیزی که می دانند این است که می خواهند یک اپلیکیشن موبایل روی گوشی هایشان نصب شود. و باید آنچه را که می خواهند انجام دهند. فرض کنید من یک توسعهدهنده برنامههای کاربردی تلفن همراه مستقل هستم و میخواهم نظر مشتری را بدانم و تمام جنبههای ممکنی را که بر قیمتگذاری تأثیر میگذارد، دریافت کنم. آنچه من واقعاً می خواهم لیستی از سؤالات است، مانند: * سیستم عامل چیست. * انتظار دارید تا چه مدت پروژه را تحویل دهیم. * و غیره البته لیست نباید/نیازی طولانی باشد. از آنجایی که برنامههایی که یک توسعهدهنده مستقل توسعه میدهد چندان پیچیده نیستند، و افرادی که آنها را سفارش میدهند جزئیات زیادی را بررسی نمیکنند (زیرا به اندازه کافی فنی نیستند). | هنگام جمع آوری الزامات اولیه یک برنامه تلفن همراه از یک مشتری، چه سوالاتی باید پرسیده شود؟ |
152574 | من در اوقات فراغت خود روی یک پروژه برای سرگرمی کار می کنم. من ممکن است در نهایت آن را منبع باز بسازم و این باعث می شود به این فکر کنم که اگر کسی به اندازه کافی برای مشارکت در آن اهمیت دارد، باید به چه فکر کنم. * آیا من نیاز به یک نوع مبهم قانونی دارم در مورد اگر کد yer را به من بدهید، همان مجوز پروژه را می پذیرد، bla bla bla (هنجار در اینجا چیست؟) * آیا راهی برای بررسی کمک وجود دارد کدی برای اطمینان از سرقت ادبی نیست یا اینکه این مسئولیت بر عهده شرکت کننده خواهد بود؟ * آیا موارد دیگر، روش های استاندارد/متداول دیگری وجود دارد که باید دنبال کنم، توصیه ها، چیزهایی که باید به آنها فکر کنم؟ | ملاحظات برای پذیرش کدهای ارائه شده به یک پروژه منبع باز |
235175 | من چند سوال مرتبط در مورد بسته شدن دارم: آیا در برنامه نویسی تابعی، بسته ها ناخالص در نظر گرفته می شوند؟ به نظر می رسد به طور کلی می توان با ارسال مقادیر مستقیم به یک تابع از بسته شدن جلوگیری کرد. بنابراین باید در صورت امکان از بسته شدن اجتناب شود؟ اگر آنها ناخالص هستند، و من درست می گویم که می توان از آنها اجتناب کرد، چرا بسیاری از زبان های برنامه نویسی کاربردی از بسته شدن پشتیبانی می کنند؟ **ویرایش:** برای کمک به توضیح اینکه چرا در این مورد گیج شده ام، زمینه بیشتری را اضافه می کنم. من در ویکی پدیا خواندم که یکی از معیارهای یک تابع خالص این است که تابع همیشه مقدار نتیجه یکسان را با توجه به **مقدار(های) آرگومان** یکسان ارزیابی می کند. http://en.wikipedia.org/wiki/Pure_function فرض کنید f: x -> x + y «f(3)» همیشه نتیجه یکسانی نخواهد داشت. «f(3)» به مقدار «y» بستگی دارد که آرگومان «f» نیست. بنابراین «f» یک تابع خالص نیست. از آنجایی که همه بستهها متکی به مقادیری هستند که استدلال نیستند، چگونه ممکن است که هر بسته محض باشد؟ بله، در تئوری مقدار بسته میتواند ثابت باشد، اما هیچ راهی برای دانستن این موضوع وجود ندارد، فقط با نگاه کردن به کد منبع خود تابع. جایی که این من را به آن سوق می دهد این است که همان عملکرد ممکن است در یک موقعیت خالص باشد اما در موقعیت دیگر ناخالص باشد. با مطالعه کد منبع آن، نمی توان _همیشه_ تعیین کرد که آیا یک تابع خالص است یا نه. در عوض، ممکن است لازم باشد قبل از اینکه بتوان چنین تمایزی را ایجاد کرد، آن را در چارچوب محیط خود در نقطه ای که فراخوانی می شود، در نظر گرفت. آیا من به این موضوع درست فکر می کنم؟ | آیا بسته شدن سبک عملکردی ناخالص در نظر گرفته می شود؟ |
240552 | من یک توسعه دهنده وب هستم. من احساس میکنم اغلب اوقات عملکردهای کمتری را توسعه میدهم، زیرا این احساس را دارم که اگر از برنامه وب (انیمیشن، محاسبات، اتصالات و غیره) زیاد بپرسم، برای کاربرانی که رایانههای کندتر دارند، عقب میماند. مدتی است که کنجکاو هستم که چقدر تفاوت در قابلیت (تخصیص منابع) یک برنامه وب (تفسیر شده) در مقایسه با یک برنامه کامپایل شده وجود دارد. همچنین، من شنیده ام که برنامه های تفسیر شده (مثلاً JS) در مقایسه با برنامه های کامپایل شده (مثلاً C++) بسیار ناکارآمد و نیازمند منابع هستند. گفته میشود که موتور V8 JS گوگل JS را سریعتر میکند، اما هنوز میبینم که مردم درباره کارآمدی JS بسیار کمتر از C++ صحبت میکنند. * * * دلیل این که این سوال را می پرسم جدا کردن واقعیت از عقیده جانبدارانه است. * آیا تفاوتی در CPU و RAM موجود بین یک برنامه وب و یک برنامه کامپایل شده وجود دارد؟ * آیا بین یک برنامه نوشته شده در (یک زبان تفسیر شده) JS در مقابل برنامه ای که در (یک زبان کامپایل شده) C++ نوشته شده است، تفاوت کارایی زیادی وجود دارد؟ * * * ویرایش: متوجه شدم که ما اینجا سیب و پرتقال را با هم مقایسه می کنیم. هنگام توسعه یک برنامه مشتری، جنبههای کاملاً مشخصی برای انتخاب بین C++ (هر چیزی که کامپایل شده است) و جاوا اسکریپت (وب) وجود دارد، و این یکی از جنبههای آن تصمیم است که اگر قرار باشد در مورد آن اطلاعات نادرست داشته باشم. در هر مرحله از حرفه ام. | آیا تفاوتی در تخصیص و کارایی منابع بین یک برنامه وب و یک برنامه کامپایل شده وجود دارد؟ |
155710 | من به یک پروژه در حال انجام پیوسته ام، جایی که تیم معماری خود را مبتنی بر مولفه می نامد. پایین ترین سطح یک پایگاه داده بزرگ است. دسترسی به داده ها (از طریق ORM) و لایه های تجاری در اجزای مختلف **ترکیب شده اند**. به عنوان مثال، یک مؤلفه برای رسیدگی به حسابهای بانکی، یکی برای تولید صورتحساب، و غیره وجود دارد. بنابراین هر مؤلفه فقط به بخشی از طرحواره دسترسی به داده دارد. مسئله من جفت شدن دسترسی به داده ها و منطق تجاری در چنین ساختاری است، زیرا در حالی که چنین پارتیشنی برای منطق تجاری منطقی است، دسترسی به داده ها را پیچیده می کند. از دیدگاه من، جداسازی لایه دسترسی به داده ها به اجزای مختلف، معکوس به نظر می رسد، زیرا توانایی های نقشه برداری رابطه ای ORM را از ما سلب می کند. به عنوان مثال، وقتی میخواهم تمام صورتحسابها را برای یک مشتری استعلام کنم، باید مشتری را با مؤلفه «مشتریان» شناسایی کنم و سپس با مؤلفه «فاکتورها» تماس دیگری برقرار کنم تا فاکتورهای این مشتری را دریافت کنم. موجودیت مشتری نمیتواند دارای ویژگی Orders باشد، زیرا سفارشها در مؤلفه دیگری نگاشت میشوند. کسی راهنمایی داره؟ آیا چیزی را نادیده گرفته ام؟ | ORM و معماری مبتنی بر کامپوننت |
148310 | ما در تلاش هستیم تا تصمیم بگیریم از چه معماری برای یک برنامه وب آینده استفاده کنیم که در نهایت یک بخش موبایل نیز خواهد داشت. هسته اصلی پروژه یک برنامه وب شبکه اجتماعی است و بخش موبایل به احتمال زیاد دارای زیرمجموعه محدودی از عملکرد وب خواهد بود. دو گزینه ای که ما به آن نگاه می کنیم یا یک **خدمات وب کامل** است، یا استفاده از **فریم ورک سنتی MVC** برای برنامه وب و سپس توسعه خدمات وب در کنار برای برنامه تلفن همراه بعداً. برخی از استدلال ها برای مسیر فقط وب سرویس این است که ساده تر خواهد بود، زیرا ما فقط باید 1 وب سرویس ایجاد کنیم، در مقابل ایجاد یک وب سرویس برای بخش تلفن همراه و توابع / فراخوان های اضافی پایگاه داده برای وب. کاربرد. با استفاده از این روش، برنامه وب دادهها را از سرویسهای وب با استفاده از جاوا اسکریپت واکشی میکند، که سپس صفحه html را تولید میکند (به نظر میرسد شبیه کاری که یک چارچوب سنتی MVC انجام میدهد، اما این روش مستلزم انجام همه چیز در جاوا اسکریپت است). من در مورد ایده استفاده از وب سرویس ها احساس خوبی ندارم فقط به این دلیل که برای من منطقی نیست، اما در روشن کردن مسائلم با آن مشکل دارم. بنابراین هنگام تلاش برای تعیین اینکه آیا باید به جای MVC سنتی از یک سرویس خدمات وب کامل برای پروژه خود استفاده کنیم، با خدمات وب فقط در صورت نیاز برای بخش تلفن همراه برنامه، چه چیزی را باید در نظر بگیرم؟ من به دنبال پاسخی جامع برای این سوال هستم، پاسخ های زیادی که هر کدام شامل یک تکه از پاسخ باشد، نیست. | هنگام تصمیم گیری در مورد اینکه آیا باید به جای MVC سنتی از پشتیبان وب سرویس استفاده کنم، چه چیزی را باید در نظر بگیرم؟ |
150549 | توجه داشته باشید بحث بیشتر در http://news.ycombinator.com/item?id=4037794 من یک کار توسعه نسبتا ساده دارم، اما هر بار که سعی می کنم به آن حمله کنم، در نهایت در افکار عمیق فرو می روم - چگونه می تواند آینده را گسترش دهد. ، مشتریان نسل دوم به چه چیزهایی نیاز دارند، چگونه بر جنبه های غیر عملکردی تأثیر می گذارد (به عنوان مثال عملکرد، مجوز...)، چگونه می توان به بهترین شکل معماری اجازه تغییر را داد... من خودم را به یاد دارم چندی پیش جوان تر و شاید مشتاق تر. «من»ی که در آن زمان بودم، درباره همه اینها فکر نمی کرد - او جلوتر می رفت و چیزی می نوشت، سپس آن را بازنویسی می کرد، سپس دوباره آن را بازنویسی می کرد (و دوباره...). من امروز مرددتر، مراقب تر است. امروز خیلی راحتتر میبینم که بنشینم و برنامهریزی کنم و به دیگران آموزش بدهم که چگونه کارها را انجام دهند تا اینکه واقعاً خودم آنها را انجام دهم - نه به این دلیل که دوست ندارم کدنویسی کنم - برعکس، من عاشق آن هستم! - اما چون هر بار که پشت کیبورد می نشینم، در همان مکان آزاردهنده قرار می گیرم. آیا این اشتباه است؟ آیا این یک تکامل طبیعی است، یا من خودم را به یک بیراهه کشاندم؟ افشای منصفانه - در گذشته من یک توسعه دهنده بودم، امروز عنوان شغلی من معمار سیستم است. موفق باشید در پی بردن به معنای آن - اما عنوان این است. * * * عجب من صادقانه انتظار نداشتم این سوال این همه پاسخ ایجاد کند. من سعی می کنم آن را خلاصه کنم. دلایل: 1. فلج تجزیه و تحلیل / مهندسی بیش از حد / آبکاری طلا / (هر فکر بیش از حد از قبل می تواند به شما آسیب برساند). 2. تجربه بیش از حد برای کار داده شده. 3. تمرکز نکردن روی چیزهای مهم. 4. عدم تجربه کافی (و درک آن). راه حل ها (با دلایل مطابقت ندارند): 1. ابتدا آزمایش کنید. 2. شروع به کدنویسی (+ برای سرگرمی) 3. یکی برای دور انداختن (+ یک API برای دور انداختن). 4. محدودیت های زمانی را تنظیم کنید. 5. کرک را بردارید، در کنار مواد بمانید. 6. کد قابل انعطاف بسازید (تا حدی مخالف یکی برای دور انداختن، نه؟). از همه تشکر می کنم - فکر می کنم فایده اصلی اینجا این بود که متوجه شدم در این تجربه تنها نیستم. در واقع، من قبلاً کدنویسی را شروع کرده ام و برخی از چیزهای خیلی بزرگ به طور طبیعی از بین رفته اند. از آنجایی که این سوال بسته شده است، از امروز پاسخ را با بیشترین رای می پذیرم. وقتی/اگر تغییر کرد - سعی می کنم دنبال کنم. | گیر افتادن به دلیل دانستن زیاد |
62875 | آیا زبان های C یا C++ معمولی هستند؟ اگر نه، زبان های برنامه نویسی مانند C/C++، perl، Python را زیر کدام دسته قرار می دهیم؟ | آیا زبان C یک زبان معمولی است؟ |
191525 | در یکی از مقاله های 45 دقیقه کدنویسی و 15 دقیقه استراحت خواندم. من شروع به اجرای این کار کردم، در ابتدا برای کارهای کوچکتر، احساس خیلی خوبی داشتم، اما با آمدن کارهای دشوار و پیچیده، نتوانستم کار را در 45 دقیقه تمام کنم و شروع به تحت فشار قرار دادن من کرد و استرس داشتم. چه چیزی را در مورد این استراتژی به من پیشنهاد می کنید، آیا این استراتژی برای اعمال خوب است؟ یا موارد خوب دیگری وجود دارد؟ | استراتژی در هنگام کدنویسی |
254714 | آیا روش زیر تنها انجام یک کار در نظر گرفته می شود؟ من در مورد آن تعجب می کنم زیرا استدلال اختیاری می خواهد. تابع عمومی findErrors($name = null) { if ($name) { return isset($this->errors[$name]) ? $this->errors[$name] : []; } return $this->errors ?: []; } اگر نه، آیا بهتر است / مهم است که آن را مانند زیر از هم جدا کنیم: public function findErrors() { return $this->errors ?: []; } عملکرد عمومی findErrorsOf($name) { return isset($this->errors[$name]) ? $this->errors[$name] : []; } | آیا این تابع فقط یک کار را انجام می دهد؟ |
142012 | من در حال ساخت یک برنامه iOS هستم و قصد دارم یک کتابخانه دارای مجوز AGPL 3.0 را برای ارائه برخی عملکردهای _اضافی (غیر ضروری) به آن اضافه کنم. من چند سوال در این رابطه دارم: 1. آیا به درستی میدانم که این همچنان مرا مجبور میکند منبع برنامهام را باز منتشر کنم؟ اگر بله، آیا باید برای عموم آزاد باشد یا فقط برای کسانی که برنامه را دانلود کرده اند؟ 2. آیا این به من اجازه می دهد که برنامه را با هزینه ای توزیع کنم؟ | استفاده از کتابخانه دارای مجوز AGPL 3.0 برای عملکرد بیشتر در یک برنامه iOS |
245033 | ... یا، آیا می توانم به چیزهایی جداگانه در پروژه مجوز بدهم (یعنی تصاویر=LGPL، کد=GPL). مدتی است که در این مورد سردرگم هستم و به نظر نمی رسد پاسخ روشنی پیدا کنم. | اگر من از تصاویر دارای مجوز LGPL در پروژه نرم افزار منبع باز خود استفاده کنم، آیا باید از LGPL برای کل پروژه استفاده کنم؟ |
238604 | مهارت های مورد استفاده در سوالات مصاحبه معمولی چگونه در شغل واقعی اعمال می شود؟ | |
235821 | به عنوان مثال با: کل جمعیت = 400000 تعداد روستاها = 800 میانگین جمعیت 500 نفر است چگونه می توانم تعداد افراد هر روستا را با استفاده از یک انحراف مشخص (مثلا 50-+) تصادفی کنم تا با کل جمعیت برابر شود؟ من با استفاده از این کلاس توزیع نرمال به راه حلی رسیدم اساساً من یک توزیع نرمال ایجاد کردم و از تابع تراکم احتمال برای تعیین مقدار دهکده ها در هر سطح گسسته استفاده کردم (تا زمانی که کل جمعیت مورد بررسی قرار گیرد). این چیزی است که من به سرعت نوشتم تا نشان دهم: NormalDist dist = new NormalDist(500.0, 50.0); int popX = 500; int numberOfPopXVillages = Convert.ToInt32(Math.Floor(dist.PDF(popX) * 800)); ; int totalSum = 0; do { Console.WriteLine(numberOfPopXVillages); totalSum += popX * numberOfPopXVillages; totalSum += (1000 - popX) * numberOfPopXVillages; ++popX; numberOfPopXVillages = Convert.ToInt32(Math.Floor(dist.PDF(popX) * 800)); } while (numberOfPopXVillages >= 5); Console.WriteLine(totalSum); مجموع کل در اینجا 400000 است. الگوریتم کامل نیست اما من به کار روی آن ادامه خواهم داد. با تشکر از همه. | چگونه می توانم مجموعه ای از اعداد تصادفی را بر اساس تعداد کل و تعداد اشیاء ایجاد کنم؟ |
118031 | آیا بلوک ها در Objective-C (در مقابل روبی) شهروندان درجه دو هستند؟ | |
12133 | به همان اندازه که برنامه نویسان از مستندسازی کد/سیستم خود و ترسیم UML (مخصوصاً نمودارهای توالی، فعالیت و وضعیت ماشین) **یا سایر نمادهای نموداری** متنفرند، اگر مدیران را از درخواست تغییر جزئی باز داشت، موافقت می کنید که این کار را انجام دهید. هر دو هفته یکبار؟ IOW، اگر به شما کمک کند به مدیران نشان دهید که تأثیر تغییرات چیست و چرا اجرای آنها اینقدر طول می کشد، مدل های بصری را برای مستندسازی سیستم جمع آوری می کنید؟ (ویرایش شده برای کمک به برنامه نویسان برای درک نوع پاسخی که به دنبال آن هستم.) ویرایش دوم: سوالم را دوباره بیان می کنم، آیا حاضرید از نمادهای نموداری، برخلاف طبیعت بهتر خود به عنوان یک برنامه نویس، استفاده کنید، اگر به شما در مدیریت تغییر کمک کند. درخواست ها؟ این سوال این نیست که آیا ممکن است مشکلی در روند وجود داشته باشد. مسلم است که مشکلی در روند وجود دارد. آیا مایلید برای بهبود آن کار بیشتری انجام دهید؟ | آیا از UML استفاده می کنید اگر ذینفعان را از درخواست تغییرات مکرر باز دارد؟ |
20472 | من در نظر دارم از Google App Engine برای خواستگاری آنلاین (و احتمالاً رتبه بندی، مطمئن نیستم) کاربران در یک بازی RTS (در حال حاضر فرضی) استفاده کنم. با این حال، من فقط این نقد بد را خواندم که من را عصبی کرده است. آنها کدام مشکلات را حل کرده اند (یا در حال برنامه ریزی برای حل آنها هستند)، که ممکن است برای من مشکل ساز باشد، و آیا جایگزینی وجود دارد؟ | Google App Engine -- آیا باید از آن استفاده کنیم؟ |
235178 | شیء روبی دارای متد/ویژگی است: def tentakles_count 8 پایان شی جاوا اسکریپت دارای کلید/ویژگی است: { justEnough: true } اکنون، وقتی جاوا اسکریپت شیء روبی سریالی را از طریق XHR یا WebSocket دریافت میکند، توسعهدهنده باید از قرارداد نامگذاری بیگانه برای دسترسی به شمع_تاج استفاده کند. در مورد Ruby نیز همینطور است، زمانی که شی json POSTed می شود، توسعه دهنده باید از قرارداد نامگذاری بیگانه برای دسترسی به justEnough استفاده کند. برای مقابله با این نقص کوچک بدون اینکه خیلی دیوانه شوید، چه کاری انجام می دهید؟ | JSON - نامگذاری کلید اشیاء روبی |
251943 | ما برنامه ای را توسعه می دهیم که شامل بسیاری از ajax است. مانند نمایش اعلانهای کاربران، بهروزرسانی آنچه میبینند از طریق ajax در حالی که در صفحه وب هستند. این به روز رسانی به دلیل اقدامات سایر کاربران در برنامه است. 1. در پایه کد ما یک پرس و جو در داخل تابع setTimeout جاوا اسکریپت ایجاد می کنیم. این باعث تماس ajax می شود. 2. هر تماس یک پرس و جو جداگانه برای پایگاه داده است. 3. تماس های زیادی در همان صفحه وجود دارد. بنابراین ما بعد از 15 ثانیه پرس و جوهایی را علیه پایگاه داده اجرا می کنیم، فرقی نمی کند چیزی تغییر کند یا خیر. اگر انتظار ترافیک بالایی داشته باشیم، آیا این رویکرد کارساز خواهد بود؟ | آیا تماس های ajax در setTimeout پس از بازه های زمانی تعیین شده اجرا می شود؟ |
152945 | من چند برنامه ASP.NET را توسعه داده و به کار گرفته ام. گاهی اوقات میخواهم کاربران را از درج یا بهروزرسانی یک رکورد در موارد زیر منع کنم: 1. تعمیر و نگهداری در حال انجام است. 2. توقف عملیات به دلیل تاخیر پرداخت. در یکی از برنامههای اخیرم، این ویژگی را اجرا کردم تا ابتدا عملیات پایگاه داده را برای وضعیت قفل بررسی کنم. اگر هر یک از شرایط بالا برآورده شود، عملیات پایگاه داده مانند درج و به روز رسانی انجام نمی شود. من اکنون به این ویژگی در همه برنامه های قدیمی و برنامه های آینده ای که می سازم نیاز دارم. من می خواهم بدانم آیا WCF در این سناریو مناسب است یا خیر زیرا می خواهم روش ها یا یک برنامه قفل مستقل را در بین برنامه های مختلف دیگر به اشتراک بگذارم. آیا WCF برای این نوع سناریو مناسب است؟ | آیا WCF برای نوشتن برنامه ای که بین برنامه ها به اشتراک گذاشته می شود مناسب است؟ |
27798 | حداکثر طول یک تابع چقدر باید باشد؟ و آیا مواردی وجود دارد که از این امر مستثنی باشد؟ | حداکثر طول یک تابع چقدر باید باشد؟ |
92139 | من نمیدانم که آیا باید اسکریپت/فایل پروژه نصبکننده خود را (ما از InnoSetup استفاده میکنیم) با هر نسخه برنامه منشعب کنم یا اینکه باید یکی را در اسکریپت نصب نگه دارم که تنظیمات را برای همه نسخهها و شاخهها ایجاد میکند. ## پس زمینه ما از شاخه ها (نسخه های تعمیر و نگهداری) به شدت استفاده می کنیم زیرا ویژگی های ما بسیار مشتری محور هستند و اغلب ابتدا یک رفع اشکال را در یک نسخه مشتری خاص اجرا می کنیم تا همه چیز را ثابت نگه داریم. (بله. بهینه نیست. اما این همان چیزی است که مشتریان دوست دارند. کمترین تغییر کد ممکن است تا هیچ خطری با سخت افزار گران قیمت آنها که به دلیل رگرسیون ها بیکار هستند، نپذیرند.) بنابراین شاخه ها/نسخه های ما شبیه این نسخه 150.6 خواهند بود - شعبه 150 نصب شده با مشتری X v151.7 - شعبه 151 نصب شده با مشتری Y، Z، A و B ... v156.3 - شعبه 156 نصب شده است. با مشتری C و D vCurrent - توسعه ویژگیهای جدید - نسخه 157 را تولید میکند، در نهایت من اکنون اسکریپت تنظیمات خود را در کنترل نسخه بررسی کردهام و قبلاً تعداد زیادی رفع اشکال و ترفندها را دیدهام. در حال حاضر، زمانی که نسخه تعمیر و نگهداری جدید v151.n+1 ساخته میشود، اسکریپتهای ساخت خودکار، اسکریپت راهاندازی بررسی شده را به شاخه v151 میبرند و با آن یک راهاندازی ایجاد میکنند. بنابراین بدیهی است که نسخه v151.8 کمی نصب کننده قدیمی خواهد داشت، اگرچه 95٪ از تمام اصلاحات نصب کننده برای همه نسخه های قدیمی قابل اعمال است. _بنابراین در حال بررسی تنظیم اسکریپت های ساخت خودکار خود هستم تا همیشه از اسکریپت راه اندازی از شاخه vCurrent استفاده کنیم: - همچنین برای راه اندازی نسخه های تعمیر و نگهداری تازه ایجاد شده شاخه های قدیمی. _ نظر شما در این مورد چیست. **آیا یک اسکریپت راهاندازی/نصبکننده باید** محکم به یک نسخه کد منبع متصل باشد، یا باید چرخه حیات منطق راهاندازی مستقلتر از نسخه واقعی کد/نسخههای باینری در حال نصب باشد، به طوری که اصلاحات منطق راهاندازی را میتوان انجام داد. در طیف وسیعی از نسخه های مختلف (نگهداری) استفاده می شود؟ | راهاندازی/نصبکننده برنامه در سراسر نسخهها شاخهبندی میشود؟ |
149041 | من در حال یادگیری OOP هستم. من در مورد کپسولهسازی بسیار مطالعه کردهام، اما هر چه بیشتر مطالعه میکردم بیشتر گیج میشدم. میدانم که دادهها را (با خصوصیسازی) پنهان میکنیم و آنها را بهعنوان ویژگی یا روش در اختیار کاربر کلاس (سایر توسعهدهندگان) قرار میدهیم. همچنین میدانم که با کپسولهسازی جزئیات را پنهان میکنیم. در مقاله ای (http://www.csharp-station.com/Tutorial/CSharp/lesson19) خواندم: **خلاصه مقاله** هنگام طراحی یک شی، باید به این فکر کنید که دیگران چگونه می توانند از آن استفاده کنند. در بهترین حالت، هر برنامه ای که از شی استفاده می کند، به خوبی طراحی می شود و کد هرگز تغییر نمی کند. با این حال، واقعیت این است که برنامهها اغلب تغییر میکنند و در یک محیط تیمی، افراد زیادی کد یکسان را در یک زمان لمس میکنند. بنابراین، در نظر گرفتن اینکه چه چیزی ممکن است اشتباه باشد و همچنین تصویری بکر از نحوه استفاده از شیء مفید است. در مورد شیء BankAccount، وضعیتی را بررسی کنید که کد خارج از شیء شما می تواند به یک فیلد Amount اعشاری یا یک قسمت رشته CustomerName دسترسی داشته باشد. در لحظه ای که کد نوشته می شود، همه چیز به خوبی کار می کند. با این حال، بعداً در چرخه توسعه، متوجه میشوید که شی BankAccount باید به جای رشته CustomerName، شناسه مشتری داخلی را ردیابی کند، زیرا نمیخواهید روابط بین اطلاعات را تکرار کنید (یا دلیل معتبر دیگری برای تغییر تعریف وضعیت داخلی). . چنین تغییراتی باعث ایجاد **اثر موج دار** در کد شما می شود، زیرا برای استفاده از کلاس BankAccount، همانطور که در ابتدا طراحی شده بود (با CustomerName یک رشته است) ساخته شده است، و اکنون باید کدی را تغییر دهید که به آن حالت در کل برنامه شما دسترسی دارد. اصل شی گرا Encapsulation به جلوگیری از چنین مشکلاتی کمک می کند و به شما این امکان را می دهد که وضعیت داخلی و دسترسی انتزاعی به آن را با استفاده از اعضای نوع مانند متدها، ویژگی ها و نمایه سازها پنهان کنید. کپسوله سازی به شما کمک می کند تا اتصال بین اشیاء را کاهش دهید و قابلیت نگهداری کد شما را افزایش می دهد. **سوال** چگونه کپسوله سازی هنگام ایجاد تغییرات در کد و اثرات موج دار آن کمک می کند. برای یک عضو داده، اگر نوع آن را از int به float تغییر دهم، (حتی اگر این ویژگی را با استفاده از ویژگی در معرض نمایش قرار دهم) باید نوع متغیر را در جایی که قبلاً از این کد استفاده میکردم تغییر دهم. لطفاً مرا راهنمایی کنید که چگونه کپسولاسیون به چنین تغییراتی کمک می کند. ممنون از این کمک و راهنمایی | چگونه از کپسولاسیون برای ایمنی استفاده می شود؟ |
69342 | من با یکی از دوستانم روی پروژهای کار میکردم که آن را به عهده گرفتهایم، و متوجه شدم که به دلیل نحوه راهاندازی پروژه، مشکل بزرگی در اجرای الگوی طراحی مدل-نما-کنترلر داریم. پروژه در حال حاضر به سه بخش زیر تقسیم می شود (فایل های proj. در ویژوال استودیو): 1. کلاس های مدل. 2. کلاس های کنترل کننده (منطق لایه تجاری). 3. مشاهده کلاس ها. ویژوال استودیو به من اجازه نمی دهد بین دو تا از این سه پروژه فرعی، ارجاعات چرخه ای ایجاد کنم (به طور کاملا قابل درک). این بدان معناست که کلاس های کنترلر می توانند با کلاس های view رابطه داشته باشند، اما کلاس های view نمی توانند با کلاس های کنترلر رابطه داشته باشند! نتیجه این می شود که به محض اینکه کنترلر یک view را نمایش می دهد، بقیه منطق کنترل کننده باید در کلاس view برود! بنابراین من پیشنهاد کرده ام که هر سه پروژه فرعی را با هم ادغام کنیم (برای جلوگیری از ارجاعات دوره ای ویژوال استودیو). این بدان معنی است که ما می توانیم تمام روابط بین سه نوع کلاس را ایجاد کنیم که پارادایم طراحی model-view- controller به آن نیاز دارد. در نهایت، این خواهد بود که میتوانیم منطق کنترلکننده را در جای مناسب کنترلکنندهها قرار دهیم و آن را از کلاسهای view خارج کنیم. مشکل اینجاست که برای متقاعد کردن دوستم در این مورد مشکل دارم. او فکر می کند که داشتن این مرزهای مجزا بین پروژه های فرعی به این معنی است که ایمنی وجود دارد که ما هرگز کارهایی مانند قرار دادن کد کنترل یا مشاهده در مدل را انجام نخواهیم داد (زیرا پروژه فرعی مدل در حال حاضر تنها به آن اشاره می شود و به آن اشاره نمی شود. رجوع به کنترل کننده یا نما شود). میخواستم بدانم آیا کسی میتواند راههایی بیابد که من واقعاً بتوانم نظرم را در مورد اهمیت این الگوی طراحی برسانم و مخالفت با آن و ادامه دادن منطق کنترلکننده در کلاسهای view چقدر محدود است؟ با تشکر فراوان. | چگونه می توان قدرت الگوی طراحی مدل-نما-کنترلر را به کسی نشان داد؟ |
177229 | من این سوالات مرتبط را خوانده ام: * من یک گیک Subversion هستم، چرا باید Mercurial یا Git یا هر DVCS دیگری را در نظر بگیرم یا نه؟ * git برای پروژه های شخصی (تک نفره). بیش از حد؟ ... و من می فهمم که چرا git مفید است. چیزی که من نمی فهمم این است که چرا ابزارهایی مانند git-svn که به git اجازه می دهد با svn ادغام شود مفید هستند. به عنوان مثال، وقتی یک تیم با svn یا هر SCM متمرکز دیگری کار می کند، چرا یکی از اعضای تیم استفاده از git-svn را انتخاب می کند؟ آیا برای توسعه دهنده ای که باید با یک مخزن متمرکز همگام شود، مزایای عملی وجود دارد؟ | چرا ابزارهایی مانند git-svn که به git اجازه ادغام با svn را می دهند مفید هستند؟ |
151629 | اگر پروژه ای فاقد مجوز یا دارای نویسندگان ناشناس باشد، آیا مالکیت عمومی است؟ | آیا پروژه بدون مجوز مالکیت عمومی است؟ |
106620 | آیا کسی می تواند مشکلات فعلی مهندسی نرم افزار و لینک های تحقیق برای آن را به من پیشنهاد دهد؟ من اطلاعاتی در مورد الگو بودن MVVM دارم، اما دوست دارم در مورد دیگران و همچنین مشکلات فعلی بیشتر بدانم که چرا مردم به دنبال الگوها هستند و چگونه کمک می کنند و هنوز مشکلات فعلی درگیر هستند و تحقیقات در این زمینه کمک می کند. بسیار قدردانی می شود، متشکرم | مشکلات فعلی در الگوهای برنامه نویسی مهندسی نرم افزار چیست؟ |
110242 | > **تکراری احتمالی:** > آیا یادگیری الگوریتم ها برای یک برنامه نویس واقعی ضروری است؟ شاید این سوال بیشتر مربوط به **توسعه دهندگان وب** باشد که مانند من برنامه های سازمانی را کدنویسی می کنند و بیشتر از زبان های سطح بالایی مانند **جاوا، C#** استفاده می کنند. با توجه به ماهیت برنامههای وب سازمانی، که اساساً عملیات **CRUD** را انجام میدهند، و از آنجایی که ما به شدت به کتابخانههایی که زبان ارائه میکند تکیه میکنیم، **اهمیت یادگیری الگوریتمها چیست؟** میدانم که وب پر شده است. مقالههایی که عمیقاً بیان میکنند که کد الگوریتم است، اما آخرین باری که کسی الگوریتم _quicksort_ را در چنین برنامهای نوشته کی بوده است؟ من مزایای بسیار بیشتری را در یادگیری الگوهای طراحی و ضد الگوها می بینم که بسیار مورد استفاده قرار می گیرند. | الگوریتم در مقابل طراحی |
96898 | در آیفون، اندروید و سایر پلتفرمهای بازی گاهی اوقات میتوانید با نصب بازیهای دیگر، رفتن به وبسایت دیگران، حتی ثبتنام برای کارت اعتباری اعتبار کسب کنید. برای مثال، برای آیفون، شبکههای کاملی برای این نوع بازاریابی وابسته راهاندازی شدهاند. اصطلاح صنعتی برای این چیست؟ | |
48312 | من به تازگی در شرکتی شروع به کار کردم که یک فایل ساخت مورچه بسیار بزرگ دارد که بسیاری از فایل های مورچه بزرگ/کوچک دیگر را وارد می کند. نیازی به گفتن نیست که این برای من سردرد ایجاد می کند تا بفهمم چه اتفاقی دارد می افتد. بهترین ابزارها برای چیست: * دریافت نوعی پاسخ مختصر در مورد آنچه اتفاق می افتد * تجسم اهداف مختلف * مشاهده عملکرد در وظایف می تواند چندین ابزار باشد. راهنمایی/پیشنهاد دیگری دارید؟ | بهترین ابزار برای کمک به کار با فایل های بزرگ مورچه چیست؟ |
160668 | من اخیراً کلاس برنامه نویسی ++C خود را تمام کرده ام و در سپتامبر مدرسه را شروع خواهم کرد. ثبت نام پارکینگ آنلاین محدودی وجود دارد و همیشه خیلی سریع پر می شود. من می خواهم یک کد ایجاد کنم که به سرعت به صفحه دسترسی پیدا کند و برای من ثبت نام کند. سوال این است که چگونه این امکان پذیر است؟ حدس میزنم میتوانم از پایتون یا جاوا اسکریپت استفاده کنم، اما نمیدانم چگونه از کلاس C++ خود ادامه دهم. برای برنامه نویسی این کد چه باید یاد بگیرم/ چه کار کنم؟ ویرایش: من این سوال را در انجمن های دیگر نیز ارسال کردم و پاسخ های زیادی دریافت کردم: شما باید از کتابخانه استفاده کنید ... ببخشید اگر من یک نوب هستم، اما من هرگز از کتابخانه استفاده نکرده ام و دارم. مشکل در درک آن آیا مانند #include است که کتابخانه با انجام #inlude به من امکان دسترسی به بسیاری از توابع را می دهد؟ | چگونه با این پروژه شروع کنیم؟ |
69961 | اکثر قراردادهای فضای نام (خوب) به یک فضای نام با محدوده نام شرکت نیاز دارند. **به عنوان مثال** `CompanyName.ComponentName.x.y.z` چقدر به برنامه های وب ترجمه می شود؟ در بسیاری از وب سایت ها، شرکت با نام وب سایت (مثلاً فیس بوک، مای اسپیس) شناخته می شود. آیا این فضاهای نام پیچیده به نظر می رسد که گویی فقط می توانند برای یک پروژه اعمال شوند؟ **به عنوان مثال**، بیایید وانمود کنیم که یک شرکت _WebsiteA_ (.com) را ایجاد می کند، و از این پس به عنوان _WebsiteA_ نامیده می شود. _WebsiteA_ یک جزء احراز هویت قابل استفاده مجدد برای پروژه خود ایجاد می کند. آنها فضای آن را به این صورت نامگذاری می کنند: «WebsiteA.Auth.x.y.z» یک سال بعد، _WebsiteA_ یک وب سایت جدید، _WebsiteB_ ایجاد می کند و تصمیم می گیرد از مؤلفه «WebsiteA.Auth» که قبلا ایجاد شده بود استفاده کند. آیا این فضای نام را مبهم می کند؟ آیا شرکت باید از نام مستعار جدا از نام وب سایت خود به عنوان CompanyName خود در فاصله نام خود استفاده می کرد؟ از این گذشته، «WebsiteA.Auth» مستقیماً با _WebsiteA_.com جفت نشده است، و «WebsiteA» اکنون بیشتر پروژه شرکت است، نه کل شرکت. | فضای نام شرکت در برنامه های کاربردی وب |
225990 | فرض کنید من یک واسط دارم که امضای متد زیر را اعلام می کند: SearchResults SearchProducts (نوع رشته، فیلتر رشته، رشته دیگرFilter). در یک پیادهسازی مشخص از این، من یک کلاس کمکی (آن را «QueryBuilder» مینامم) که برای سهولت ساخت پرسوجوهای جستجو با تایپ قوی برای کتابخانه جستجوی _specific_ که من از آن استفاده میکنم، نمونهسازی میکنم. من میخواهم «SearchProducts» را واحد آزمایش کنم (در حالت ایدهآل با تمسخر سازنده پرس و جو)، به این معنی که باید روش را از «QueryBuilder» جدا کنم. چگونه می توانم این کار را به درستی انجام دهم زمانی که این دو چیز _از لحاظ منطقی_ همراه هستند؟ به این معنا که: * ارسال یک «IQueryBuilder» به متد مناسب نیست زیرا اجرای «IQueryBuilder» به شدت با پیادهکننده «ISearchProducts»، یعنی انواع مقادیر بازگشتی روشهای «QueryBuilder» مرتبط است. مختص کتابخانه ای است که در «سرویس جستجو» بتن استفاده می شود. * ارسال نمونه ای از «IQueryBuilder» به سازنده «SearchService» (از طریق DI یا مستقیم) مناسب نیست زیرا محدوده _logical_ نمونه query builder برای فراخوانی متد «SearchProducts» محلی است - در متد نمونه سازی شده است. وضعیت آن با افزودن پرس و جوهای فرعی دستکاری می شود و یک پرس و جو کامل _for استخراج می شود این «جستجوی محصولات» فراخوانی_). بنابراین، با توجه به موارد فوق، راه مناسب برای رسیدگی به این موضوع چیست؟ به نظر می رسد یک مورد برای یک کارخانه. با این حال اجرای این کارخانه بی اهمیت خواهد بود و به نظر می رسد کمی ساختگی است که یک رابط کارخانه را تعریف کنیم و یک پارامتر سازنده را فقط به خاطر آزمایش پذیری اضافه کنیم. آیا این نشان دهنده یک نقص اساسی در طراحی رابط جستجوی من است؟ چگونه می توانم این موارد را به طور مناسب جدا کنم تا بتوانم هم سرویس جستجو و هم اجرای سازنده پرس و جو را به صورت مجزا آزمایش کنم؟ | روش های تست واحد با وابستگی های منطقی به کلاس های دیگر |
244927 | من میخواهم یک برنامه قدیمی قدیمی را بازسازی کنم و حس جدیدی به آن بدهم... بنابراین، میخواهم از Twitter Boostrap برای رابط کاربری استفاده کنم... من همچنین با AngularJS زیاد بازی میکردم... آیا این مکان رایج است از آنها در ارتباط با یکدیگر استفاده کنید؟ آیا این سوال حتی درست است؟ من حدود یک ساعت در مورد این موضوع گوگل انجام داده ام و افراد زیادی را می بینم که از بخش CSS بوت استرپ با Angular استفاده می کنند، با این حال، آیا با گنجاندن bootstrap .js چیزی به دست می آورم (یا چیزی از دست می دهم) بخش، همچنین؟ با تشکر | استفاده از AngjularJS با توییتر بوت استرپ |
13265 | در محل کار فعلی من، ما هیچ آزمایشکنندهای نداریم، دلیل آن از سوی مدیریت این است: اگر آزمایشکنندههایی داشتیم، اصلاً کد خود را آزمایش نمیکردید. به نظر میرسد این نوع تفکر برای کیفیت محصول مضر است، زیرا در حالی که من کد خودم را آزمایش میکنم، چیزهای زیادی وجود دارد که فقط به این دلیل که سیستم را از درون میشناسم و نمیدانم چگونه از آن استفاده کنم، آنها را از دست خواهم داد. اشتباه است. آزمایش جعبه سیاه واقعاً کار نمی کند زیرا من ناخودآگاه از دام هایی که یک تستر اختصاصی در آن قرار می گیرد اجتناب می کنم. بسیاری از وقت من صرف رفع اشکالاتی می شود که در کد تولید فرو رفته و توسط کاربر نهایی پیدا شده است. سیستم مورد نظر بزرگ است اما فقط توسط من توسعه داده شده است. همین امر باعث شده تا برخی وظایف مدیریتی مانند تعیین برنامه و کار بر روی مشخصات بر دوش من بیفتد. آیا این نوع وظایف باید مسئولیت من باشد؟ من خودم را دقیقاً به عنوان یک برنامه نویس می بینم و نه چیز دیگری. و اگر اینها مسئولیت من است تا چه حد؟ چه زمانی یک پروژه آنقدر بزرگ است که نیاز به آزمایش کننده دارد؟ آیا یک برنامه نویس باید مشخصات را اصلاح کند، نگران مدیریت پروژه یا حتی پشتیبانی مشتری باشد؟ ### توجه برخی ممکن است این تصور را داشته باشند که من مخالف گسترش مسئولیت هایم هستم - اینطور نیست، من مشتاق هستم که نقشی را دریافت کنم که شامل وظایف مدیریتی بیشتری باشد، اما در حال حاضر در شرح شغل من نیست. تا زمانی که به طور رسمی استخدام نشده باشم یا وظایف اضافی در دستمزد من نمایان شود، می خواهم خود را «فقط» یک برنامه نویس بدانم. متأسفانه، به عنوان یک توسعهدهنده جوان، تغییر به سمت وظایف مدیریتی به این زودی اتفاق نمیافتد. پاسخهای عالی تا کنون، اگر چیزی برای اضافه کردن یا تجربیات شخصی برای به اشتراک گذاشتن دارید، به آنها ادامه دهید! | آیا یک برنامه نویس قرار است خودکفا باشد؟ |
243318 | زمانی که من در مایکروسافت روی آنتی ویروس MSE کار می کردم، چندین مرحله پیش انتشار داشتیم: آلفا، بتا، RC. بزرگترین تفاوت بین این مراحل رفع اشکال بود. هر بار باگ های بیشتری را برطرف می کردیم و معمولاً برخی از ویژگی های جزئی را به روز می کردیم. اپل نیز به همین صورت عمل می کند. اینجا را نگاه کنید: http://www.techrepublic.com/article/pro-tip-how-to-create-a-bootable-usb- installer-for-os-x-yosemite/ آنها یک نسخه بتا از Yosemite OS منتشر کردند، اما بتا پر از اشکال است. چرا این شرکت های بزرگ اینطور کار می کنند؟ آیا بهتر نیست نسخه بتای را منتشر کنید که کاملاً آزمایش شده است اما تمام ویژگی هایی را که نسخه نهایی ارائه می دهد ارائه نمی دهد؟ | چرا نسخه های بتا این همه باگ دارند؟ |
149594 | در کلاس مفاهیم زبان برنامه نویسی من به طور گذرا ذکر شد که ساختارهای کنترل اولیه فرترن کافی نبود. گفته می شد که آنها بسیار شبیه به دستورالعمل های ماشین برای IBM 704 هستند. آیا این مورد بود؟ دقیقا چه چیزی آنها را ناکافی کرده است؟ | چگونه ساختارهای کنترل اولیه فرترن ناکافی بودند؟ |
236280 | من در حال ساخت یک راه حل اینترنت اشیا هستم که دارای تعدادی فید زمان واقعی است. من باید چند تصمیم در زمینه طراحی با توجه به ذخیره داده ها و گزارش گیری بگیرم و به دنبال ورودی باشم. من دو مدل استقرار دارم، محلی که در آن یک سرور کوچک لینوکس جریان های متعددی را معمولاً در هر ثانیه یک نقطه داده جدید می گیرد و طول رکورد کوچک است، اساساً یک پیام با فرمت ثابت حدود 20 بایت است. مدل دیگر مبتنی بر ابر است که در آن نرخ تراکنش بسیار بالاتر، تا 1000 نقطه داده در ثانیه خواهد بود. ابتدا با تمرکز بر مدل محلی، نمونه اولیه من از SQLite تحت MONO استفاده می کند و به روش RDMS سنتی به خوبی کار می کند. با این حال من می دانم که RDBMS برای سیستم های سری زمانی بهینه نیست و احتمالاً یک راه حل NOSQL ممکن است بهتر باشد. من به دلیل نیاز به تجزیه و تحلیل زمان واقعی، در حال فکر مجدد در مورد رویکرد SQL هستم. من میخواهم به راحتی بتوانم در مورد SUM، COUNT، AVERAGE، MEAN، SD، MIN، MAX در مورد هر یک از مجموعههای داده سری زمانی به راحتی گزارش کنم، اساساً سیستم این را برای هر نقطه داده جدید دوباره محاسبه کند. اگرچه من هیچ آزمایش عملکردی انجام نداده ام، می توانم ببینم که آیا یک سال یا بیشتر داده دارم، اندازه مجموعه داده بسیار بزرگ خواهد بود (20 بایت در ثانیه در طول یک سال 600 مگابایت است و می توانم تا 30 سری زمانی مختلف داشته باشم. مجموعه داده ها) و برای محاسبه زمان واقعی میانگین ها و غیره در SQL معمولی عالی نخواهد بود. من همچنین میخواهم اندازه / هزینه سرور را پایین نگه دارم، بنابراین نمیتوانم CPU یا حافظه اضافه کنم، اما فضای دیسک باید خوب باشد. گزینه دیگری که من دارم این است که سیستم من می تواند دلتا (تغییرات) را به جای نقطه داده معمولی در فیدهای زمان واقعی ذخیره کند، که حدود 80٪ از فضای دیسک را ذخیره می کند. با این حال، من راه آسانی برای انجام محاسبات مجموعه مانند میانگینهای در حال اجرا در صورتی که دلتاها را ذخیره میکنم، نمیدانم (تا آنجا که میدانم با دستورات SQL استاندارد امکانپذیر نیست، اما ممکن است اشتباه کرده باشم). با توجه به موارد استفاده من در بالا، من 3 سوال دارم: 1) آیا باید به طور جدی یک فروشگاه داده NOSQL را در نظر بگیرم؟ آیا پیشنهادی در مورد مزایای فروشگاه NOSQL برای این مدل دارید؟ 2) چگونه می توانم محاسبات مجموعه زمان واقعی مانند میانگین را بدون پیچیدگی یا سخت افزار زیاد انجام دهم؟ من گزینه های پلت فرم MONO یا NODE را در لینوکس یا ویندوز دارم. 3) چگونه می توانم محاسبات مجموعه زمان واقعی کارآمد (مخصوصاً میانگین ها که اکثر محاسبات است) را در SQLite یا NOSQL DB هنگامی که من دلتاها را ذخیره می کنم انجام دهم؟ | |
240559 | من در حال حاضر روی یک افزونه wordpress کار می کنم. مشتری من یک سند مشخصات به من می دهد (یک ارائه پاورپوینت، اگر می توانید آن را سند مشخصات بنامید)، و من عملکرد درخواستی را کد می کنم. هر بار که برای او کد می فرستم، هر فایل حاوی کد با این سطرها شروع می شود: نویسنده: نام من حق چاپ: The_client's_company.com مجوز: MIT Expat (http://en.wikipedia.org/wiki/Expat_License) قصد من از دادن من است مشتری حق کامل برای دریافت مجوز مجدد و توزیع کد تحت هر مجوز دیگری را دارد (همانطور که TOS وب سایت فریلنسر ایجاب می کند، به علاوه من می دانم که او قصد دارد آن را تحت هر شرایطی بفروشد. یک مجوز اختصاصی)، اما در عین حال به خودم این حق را می دهم که اگر بخواهم افزونه را تحت مجوز MIT گسترش داده و مجدداً توزیع کنم (نه این که این کار را انجام می دهم). دلیل آن این است که من فقط 10 دلار در ساعت حقوق می گیرم (این اولین کنسرت من است) بنابراین می خواهم حداقل حق استفاده مجدد از بخش هایی از کد را در پروژه های دیگر حفظ کنم یا اگر بخواهم پس از اتمام پروژه مشابهی را خودم شروع کنم، آن را گسترش دهم. قرارداد (بعید است، اما چه کسی می داند...) یا آن را به کارفرمایان بالقوه نشان دهید. قراردادی که ما بر سر آن توافق کردیم شامل هیچ گونه مشخصات مجوز نیست، اما من در ایمیل هایی که مبادله کرده ایم به او اطلاع داده ام که اگرچه همه کارهای من به طور پیش فرض مجوز MIT دارند، من به مشتریانم حق چاپ کدی را که تولید می کنم می دهم. آنها می توانند آن را قبل از توزیع به میل خود مجدداً مجوز دهند. آیا این راه درستی برای دستیابی به آن است؟ | مجوز و واگذاری حق چاپ |
177223 | من با جاوا و اکلیپس تازه کار هستم. یکی از جدیدترین اکتشافات من این بود که چگونه Eclipse با کامپایلر جاوا خود (ejc) برای انجام ساختهای افزایشی عرضه میشود. به نظر میرسد Eclipse بهطور پیشفرض فایلهای کلاسی را که به صورت تدریجی ساخته میشوند را در پوشه projRoot/bin خروجی میدهد. همچنین متوجه شدهام که بسیاری از پروژهها با فایلهای ant برای ساخت پروژهای همراه هستند که از کامپایلر جاوای تعبیهشده در سیستم برای انجام ساختهای تولیدی استفاده میکنند. من از دنیای ویندوز/ویژوال استودیو آمدهام که ویژوال استودیو کامپایلر را هم برای تولید و هم برای اشکالزدایی فراخوانی میکند، من عادت کردهام که IDE رابطه نزدیکتری با کامپایلر خط فرمان داشته باشد. من به پروژه _ بودن_ فایل make عادت کرده ام. بنابراین مدل ذهنی من کمی دور است. آیا چیزی که توسط Eclipse تولید می شود تا به حال در تولید استفاده شده است؟ یا اینکه معمولاً فقط برای پشتیبانی از ویژگی های Eclipse (یعنی هوشمندانه/ساختمان افزایشی و غیره) استفاده می شود؟ آیا معمولی است که برای ساختن «انتشار» نهایی یک پروژه، از آن ant، maven یا ابزار دیگری برای انجام ساخت کامل از خط فرمان استفاده شود؟ بیشتر من به دنبال کنوانسیون عمومی در انجمن Eclipse/Java هستم. من متوجه هستم که ممکن است برخی از موارد دور از دسترس وجود داشته باشد که از ecj در تولید استفاده کنند، اما آیا به طور کلی این مورد نادیده گرفته می شود؟ یا این عمل عادی/پذیرفته شده است؟ | آیا خروجی کامپایلر جاوا افزایشی Eclipse در تولید استفاده می شود؟ یا صرفاً برای پشتیبانی از ویژگی های Eclipse است؟ |
251947 | از جاوا میدانم که امضای متدهایی که میتوانند استثناها را پرتاب کنند، حاوی یک بلوک «پرتاب» است که حاوی استثنا(هایی) است که ممکن است پرتاب شوند. در سی شارپ چنین چیزی وجود ندارد و همچنین استفاده از چنین اطلاعاتی در XML-Header معمول نیست. آیا روش کلی پذیرفته شده ای برای جلب توجه به استثناهای بالقوه یا مکانی برای نشان دادن آنها وجود دارد؟ | اطلاعات 'پرتاب'-مثل جاوا در امضای متد C# |
90072 | فرض کنید من یک کلاس دارم که فقط داده ها را ذخیره می کند: ClassData Field1 Field2 Field3 حالا فرض کنید تابعی دارم که از Field1 و Field2 استفاده می کند: public void DoStuff(string field1, string field2){ if(field1 == something){ / /Do something } if(field2 == somethingElse){ //کار دیگری انجام دهید } } در مقابل public void DoStuff(ClassData data){ if(data.field1 == something){ //چیزی انجام دهید } if(data.field2 == somethingElse){ //کار دیگری انجام دهید } } به نظر می رسد این یک نوع از نوع هنر بیشتر از علم است، اما من چند فکر نیز دارم. عبور از فیلدهای خاص اطلاعات مورد نیاز را از همان ابتدا به شما نشان می دهد، که می تواند خواندن و درک عملکرد را آسان تر کند. ارسال فقط شی داده دارای مزایایی است زیرا باعث می شود کد تمیزتر به نظر برسد. تعجب نمی کنم اگر مزایا و معایب هر دو را از دست بدهم و علاقه مند به شنیدن نظر شما باشم. با تشکر | ارسال شیء کل داده به عنوان آرگومان یا فقط فیلدهای مورد نیاز؟ |
209840 | فکر میکنم هرگز [] را ندیدهام که به معنای آرایه در C نباشد. پیشزمینه: من در مورد l-values و r-values در اینجا مطالعه میکردم: http://msdn.microsoft.com/en- us/library/bkbs2cds .aspx و آنجا می گوید. من کنجکاو هستم. | مثال(های) یک عبارت زیرنویس ([ ]) که به یک آرایه ارزیابی نمی شود در C |
195236 | من در یک سرویس ویندوز (با استفاده از VB.Net) برای استفاده داخلی از بخش خود کار می کنم. زمانی که نوع خاصی از استثناء ثبت می شود (فعلاً FooException)، من از همان منطق پیروی می کنم: * ثبت استثناء * ارسال ایمیل به شخصی. به منظور استفاده مجدد از کد و عدم کپی-پیست کردن خطوط مشابه در هر بلوک «catch FooException»، یک متد «FooExceptionHandler» در کلاس «ExceptionHandling» خود ایجاد کردهام. بنابراین من به کدی مانند این رسیدم: FooExceptionHandler(fooException) { //log the استثنا سعی کنید { //ارسال ایمیل } catch SmtpException { //log the smtp استثنا } } سوال من در مورد نحوه سازماندهی کد است. آیا این باید یک روش ثابت باشد؟ آیا تمام کلاس های مدیریت استثنا باید ثابت باشد؟ آیا باید تک قلو باشد؟ آیا باید شی گرا باشد؟ اگر حالت شی گرا بهترین راه است، آیا باید در هر بلوک catch یک شی جدید ایجاد کنم یا بهتر است یک متغیر کلاس داشته باشیم؟ | کلاس مدیریت استثنا: ایستا یا شی گرا؟ |
209849 | تیم توسعه (جدید) من در حال راه اندازی محیط توسعه نرم افزار خود است. من کل سناریو را توصیف نمی کنم، زیرا این یک سوال دیگر است که بسیار بدبین است. به هر حال، ما خدماتی مانند کنترل منبع (مرکوریال)، ویکی، ردیاب مشکل، سرور فایل/سند، DNS و احتمالاً چیزهای دیگر را خواهیم داشت. سوال من: آیا این ایده خوبی است که تا آنجایی که ممکن است روی یک دستگاه سرور آشپزخانه سینک قرار دهیم؟ یا بهتر است تا جایی که پول، قدرت و فضای اتاق سرور اجازه می دهد، آنها را پخش کنیم؟ **نکته:** * من می دانم که برخی چیزها باید روی سرور دیگری انجام شوند، مانند ساختن پیوسته/دوره ای، که درگیر آن است. من در مورد چیزهای سبک تر (از لحاظ نظری) صحبت می کنم. * تیم ما 4 نفر دارد که انتظار می رود در چند سال آینده به دو برابر افزایش یابد. * تا آنجا که من می توانم بگویم ما قرار نیست خدمات چکش کاری را انجام دهیم. * سخت افزار مورد انتظار برای سرور یک رایانه شخصی وانیلی ساده است، حداکثر 1000 دلار، شاید با SSD. | آیا استفاده از سرور سینک آشپزخانه برای خدمات مختلف ایده خوبی است؟ |
236734 | برای مدت طولانی تقریباً به طور انحصاری با جریان های ورودی/خروجی در جاوا کار می کردم. با این حال چند سال پیش شروع به کاوش async I/O نیز کردم (به عنوان مثال در حال اجرا در jboss netty). با این حال، هنگام کار در جهان ورودی/خروجی async، نمیتوانم از هیچ یک از ابزارهای همگامسازی مجدد استفاده کنم. من همچنین مجبور شدم با یک کتابخانه نسبتاً بزرگ از ابزارهای جدید ورودی / خروجی شروع کنم و مطمئن نبودم که هدف را مسدود کنم یا غیرمسدود. همانطور که همه چیز پیش می رود ... من یک API در بالای I/O موجود نوشتم که هم از مسدود کردن و هم غیر مسدود کردن پشتیبانی می کند و برنامه های کاربردی بر خلاف آن نوشته شده اند. با این حال، از آنجایی که I/O بسیار فراگیر است، مطمئن نیستم که آیا انجام آن کار عاقلانه ای است یا خیر. به عنوان مثال یک رمزگذار Base64 را در نظر بگیرید. بله apache یک نسخه همگام I/O دارد و بله java 8 در نهایت یک رمزگذار async دارد. اما من به یک رمزگذار نیاز داشتم که بتواند هر دو را انجام دهد. همینطور برای نقل قول-چاپ، deflate،... و البته باید برای سوکت ها (معمولی و ssl)، فایل ها، ... در موقعیت های تک رشته ای و چند رشته ای کار کند، ... من به ابزارهایی نیاز داشتم که I/O را به هم متصل کنند. منابع، از بستهبندیهای ورودی/خروجی مبتنی بر جداکننده یا با طول ثابت استفاده کنید،... من به کنترلکنندههای پروتکل برای http، ftp، و... بسیاری از این مشکلات را میتوان در یک بیان کرد. مد انسداد خنثی یا - با توجه به تفکر کافی - می تواند همگام سازی و همگام سازی را پشتیبانی کند و امکان استفاده مجدد گسترده را فراهم کند. به طور خلاصه: آیا عاقلانه است که یک انتزاع را در بالای I/O معرفی کنیم و اساساً هر کتابخانه ای را که از آن استفاده می کند (مستقیم یا غیر مستقیم) مجبور به استفاده از آن نیز کند؟ **به روز رسانی** در هسته ReadableByteContainer و WritableByteContainer قرار دارند که -از دید چشم دانا- مانند تلاقی بین جریان ورودی/خروجی و کانال ورودی/خروجی به نظر می رسند. رابط عمومی ReadableByteContainer extensions Closeable { public int read(byte [] bytes); public int read(byte [] bytes, int offset, int length); } public interface WritableByteContainer extends Closeable { public int write(byte [] bytes); public int write(byte [] bytes, int offset, int length); public void flush(); } یکی از ابزارهای ساخته شده بر روی آن Transcoder api است: public interface ByteTranscoder { public void transcode(ReadableByteContainer in, WritableByteContainer out); تخلیه عمومی خالی (WritableByteContainer out); } که به شما امکان می دهد کاری مانند: ByteContainer container = IOUtils.newByteContainer(); container = IOUtils.wrap( container, TranscoderUtils.wrapOutput(container, new Base64Encoder()) ); container.write(test.getBytes()); System.out.println(رشته جدید(IOUtils.toBytes(کانتینر))); این کد بایت های کدگذاری شده base64 test را خروجی می دهد. موضوع این است که Base64Encoder قادر است داده ها را به صورت ناهمزمان رمزگذاری کند، اگر محفظه خروجی گزارش دهد که هیچ داده ای نوشته نشده است، مسدود نمی شود و اگر ظرف ورودی گزارش دهد که هیچ داده ای در دسترس نیست، مسدود نمی شود. می توانید با فراخوانی مجدد transcode() رمزگذاری را ادامه دهید. این کار هم در زمینه jboss netty که در آن محتوا را قطعه به قطعه ناهمزمان دریافت میکنید و هم در دنیای استریم که همه چیز مسدود میشود تا زمانی که بتواند بخواند/بنویسد کار میکند. | یک کتابخانه جدید i/o: یک ایده خوب یا یک ایده واقعا بد؟ |
193969 | من روی ایجاد یک REST ws کار می کنم که چند API را در معرض دید قرار می دهد. برای هر تماس API یک نشانه لازم است. من در مورد زمان انقضا که باید برای توکن تنظیم شود سردرگم هستم. امنیت+عملکرد زمان ایدهآل انقضا برای توکن (در صورت وجود) چقدر است؟ | نحوه تعیین زمان انقضای توکن در وب سرویس REST |
178004 | من علاقه مند به شرکت در این دوره آنلاین یادگیری ماشین هستم. همانطور که مشخص است ریاضیات من بسیار ابتدایی است و من اصولاً ریاضی را از ابتدا در آکادمی خان یاد میگیرم. از نظر برنامه نویسی، من تجربه مناسب و درک کلی خوبی دارم. سوال من این است که چه مهارت های ریاضی لازم است تا بتوانم یادگیری ماشینی را به طور موثر درک کنم و از آن استفاده کنم؟ | چه مهارت های ریاضی برای یادگیری ماشینی مورد نیاز است؟ |
254716 | من OAuth2.0 را در Azure تنظیم می کنم. من در مرحله ای هستم که به من اجازه دسترسی به برنامه داده شده است و یک کد در URL تغییر مسیر من برگردانده شده است. برنامه من یک برنامه محلی ویندوز است. وقتی آدرس نقطه پایانی OAuth خود را در مرورگر با شناسه مشتری تایپ می کنم، با موفقیت به URL تغییر مسیر خود هدایت می شوم و AuthCode به URL متصل می شود. مشکل: وقتی سعی کردم درخواستهای وب و استراتژیهای مشابه را (در کد سی شارپ، نه مرورگر) با استفاده از آدرس نقطه پایانی OAuth2.0 انجام دهم، به نظر نمیرسد که آدرس REDIRECTED را در کد C# خود دریافت کنم. من چیزهایی در مورد تغییر URL تغییر مسیر در لاجورد به لوکال هاست و گوش دادن برای بازگشت می بینم، اما احساس می کنم که متغیرهای بیشتری را وارد معادله می کند. هر توصیه ای | اگر برنامه من یک برنامه محلی ویندوز است، URL تغییر مسیر من برای OAuth2.0 در Azure چگونه باید باشد؟ |
193964 | ما در حال توسعه یک برنامه بانکی هستیم. پروژه داخلی بانک است. برنامه برای پردازش باید داده های عظیمی را ضبط کند. بنابراین ذخیره خودکار رویکردی برای گرفتن عکس توصیه می شود؟ چگونه در صورت ذخیره خودکار اعتبارسنجی انجام دهیم؟ و در jsp unload صرفه جویی در داده ها روش درستی است؟ بهترین راه برای ذخیره اطلاعات فرم در صورت ذخیره خودکار کدام است؟ اگر هر گونه خطای شبکه رخ دهد، چگونه می توان آن را مدیریت کرد، یعنی به کاربر نهایی داده ها ذخیره نمی شود؟ من فکر می کنم این فقط یک راه حل عملی است. لطفا راه حل بهینه را به من پیشنهاد دهید. | برنامه های بانکی به ذخیره خودکار نیاز دارند؟ |
243319 | من چند روزی را صرف مطالعه اقدامات امنیتی مبتنی بر Oauth و نشانهها برای REST API کردهام و در حال حاضر به دنبال پیادهسازی یک رویکرد احراز هویت مبتنی بر Oauth تقریباً دقیقاً مانند آنچه در این پست توضیح داده شده است (جایگزین OAuth برای یک سیستم 2 حزبی) هستم. با توجه به آنچه که من متوجه شدم، رمز باید در هر درخواست به سرور منبع تأیید شود. این بدان معناست که سرور منبع باید توکن را از یک دیتا استور بازیابی کند تا توکن مشتری را تأیید کند. با توجه به این که این باید در هر درخواستی اتفاق بیفتد، من نگران پیامدهای سرعت ضربه زدن به یک دیتا استور مانند MySQL یا NoSQL در هر درخواست فقط برای تأیید توکن هستم. آیا این روش استاندارد برای تأیید توکن ها با ذخیره آنها در پایگاه داده RDBMS یا NoSQL و بازیابی در هر درخواست است؟ یا اینکه ذخیره کردن آنها راه حل مناسبی است (با در نظر گرفتن اینکه در حال صحبت با میلیون ها کاربر هستیم)؟ | دسترسی به تأیید رمز |
81293 | چگونه می توانم همکارانم را تشویق کنم تا زمانی را که برای حل مسائل و اجرای ویژگی ها صرف می کنند، پیگیری کنند؟ ما نرم افزاری برای این کار داریم، اما آنها فقط اعداد را وارد نمی کنند. من میخواهم که تیم با مقایسه برآوردهای گذشته ما با زمان واقعی صرف شده، در ارائه برآوردهای پروژه بهتر شود. من گمان می کنم که همکارانم منفعت شخصی را نمی بینند، زیرا آنها اغلب در برنامه ریزی پروژه دخالت ندارند. | تشویق مهندسان نرم افزار برای پیگیری زمان |
126950 | > **تکراری احتمالی:** > کتاب های توصیه شده در C++ آیا کتابی متعارف در مورد یادگیری برنامه نویسی با C++ به عنوان زبان اول وجود دارد؟ من با جاوا و پایتون بازی کرده ام اما وقتی لپ تاپم خراب شد دیگر نتوانستم برنامه نویسی کنم. این ماه ها پیش بود و از الان تا آن زمان تصمیم گرفتم زبان اصلی واقعی من باید C++ باشد. حالا سوال من این است که چه کتابی بخوانم. آیا کتابی وجود دارد که هم مقدمه خوبی برای برنامه نویسی برای اولین بار برنامه نویس باشد و هم برای یادگیری C++ به عنوان زبان اول توصیه شود؟ | کتاب های یادگیری برنامه نویسی با C++ به عنوان زبان اول |
19149 | قبلاً اگر میخواستید یک برنامه N-Tier در NET توسعه دهید، رابط کاربری خود را با Winforms یا WebForms، BLL خود را با C#/VB.NET/{.NET استاندارد}، و DAL خود را با ADO.NET میسازید. و شاید مقداری ریموت را وارد کنید. اکنون WPF، ASP.NET، ASP.NET MVC، Silverlight، WCF، WCF Data Services، WCF RIA Services، WF، EF، P&P App Blocks و موارد دیگر را دارید. اگر میخواهید یک برنامه N-Tier با استفاده از داتنت بسازید، این برخی از گزینههای شما هستند و - شاید من آنقدرها هم باهوش نیستم، اما - چند مورد از آنها به راحتی قابل یادگیری هستند. _و_ اینها فقط محصولات مایکروسافت هستند. به ابزارها و فن آوری های بی شمار دیگر توجه نکنید (سایر ORM ها، چارچوب های رابط کاربری مانند PRISM، چارچوب های AOP و غیره و غیره. آیا این آزادی انتخاب است، آیا بیش از حد اطلاعات است، یا طبیعی است و من فقط کند/خنگ هستم؟ | آیا اطلاعات تجربه دات نت اضافه بار است؟ |
164752 | من در حال حاضر در حال ساخت یک طرح آزمایشی برای سیستمی هستم که روی آن کار می کنم. این طرح 5000 خط و حدود 10 سال قدمت دارد. ساختار به این صورت است: 1. پیششرط عنوان آزمون: مقداری W باید راهاندازی شود، X نیاز به تکمیل عمل دارد: آیا مقداری Y postcondition: پیامی که میگوید Z نمایش داده میشود 2. ... به این نوع آزمایش چه میگویند؟ آیا مفید است؟ این خودکار نیست.. آزمایشها باید به یک فرد بدشانس داده میشد تا از طریق آن اجرا شود و سپس نتایج باید به توسعه داده شود. کارآمد به نظر نمی رسد. آیا ارزش نوسازی این روش آزمایش را دارد (حذف تستها برای ویژگیهای حذفشده، بهروزرسانی تستهایی که در آن شرایط پست متفاوت اتفاق میافتد، ...) یا رویکرد کاملا متفاوت مناسبتر است؟ ما قصد داریم تستهای واحد را شروع کنیم، اما نرمافزار به کار زیادی نیاز دارد تا واقعاً واحدها را آزمایش کند - در حال حاضر هیچ واحدی وجود ندارد! متشکرم. | احیای طرح آزمایشی 5000 خطی که یک دهه قدمت دارد |
168189 | **سوال:** هنگام برنامه نویسی چگونه باید با کلمات مرکب برخورد کرد؟ آیا لیست های خوبی برای توسعه دهندگان واژه های مرکب مرتبط با فناوری به طور کلی پذیرفته شده در دسترس آنلاین وجود دارد؟ من می توانم ببینم که چگونه این بسیار مبهم است، بنابراین آیا باید فقط از عقل سلیم استفاده کنم؟ **مثال:** من تمایل دارم این کار را انجام دهم: _filename_ **NOT** _FileName_ **یا** _login_ **NOT** _LogIn_ با این حال، مستندات مایکروسافت نشان می دهد که _filename_ ترکیبی نیست. بنابراین من تعجب می کنم، آیا منبع قطعی تری وجود دارد؟ همچنین به این بحث english.stackexchange در _filename_ مراجعه کنید. در بخش قوانین حروف بزرگ برای کلمات مرکب و اصطلاحات رایج واقع در اینجا: Microsoft .NET Capitalization Conventions فقط یک مقدمه محدود از موضوع ارائه می دهد و استفاده از شهود خود را با بقیه به عهده توسعه دهنده می گذارد. | کلمات مرکب در هنگام کدنویسی چگونه باید استفاده شوند؟ آیا فهرست قطعی از کلمات مرکب وجود دارد؟ |
148881 | من در حال حاضر با مشتری کار می کنم که از من می خواهد یک تماس با یک سال ضمانت بدون هزینه اضافی امضا کنم. و همچنین هر گونه تغییر منطقی که او در طول قرارداد می خواهد که خارج از دستورالعمل ها باشد بدون هزینه اضافی در حالی که بر مهلت ها تأثیر نمی گذارد. و در نهایت مستندات و آموزش برای همه کارکنان بدون هزینه اضافی. پرچمهای قرمز همه جا در این قرارداد هستند و من میخواستم از حرفهایها بشنوم که شما بچهها چگونه کار میکنید / چه چیزی را برای اسناد، آموزش، گارانتی، تغییرات در محدوده و غیره دریافت میکنید... | چگونه کار می کنید / چه هزینه ای برای اسناد، آموزش، ضمانت، تغییرات در محدوده و غیره دریافت می کنید ... |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.