_id string | text string | title string |
|---|---|---|
225893 | من در حال حاضر روی یک پروژه نرم افزاری کار می کنم که فشرده سازی و نمایه سازی فیلم های نظارت تصویری را انجام می دهد. فشردهسازی با تقسیم کردن پسزمینه و اشیاء پیشزمینه، و سپس ذخیره پسزمینه بهعنوان یک تصویر ثابت و پیشزمینه بهعنوان sprite کار میکند. اخیراً شروع به بررسی برخی از کلاس هایی کرده ام که برای این پروژه طراحی کرده ام. متوجه شدم که کلاس های زیادی وجود دارند که فقط یک متد عمومی دارند. برخی از این کلاس ها عبارتند از: * VideoCompressor (با روش «فشرده سازی» که یک ویدیوی ورودی از نوع «RawVideo» را می گیرد و یک ویدیوی خروجی از نوع «CompressedVideo» را برمی گرداند). * VideoSplitter (با روش «تقسیم» که یک ویدیوی ورودی از نوع «RawVideo» را می گیرد و یک بردار از 2 ویدیوی خروجی، هر کدام از نوع «RawVideo» را برمی گرداند). * VideoIndexer (با روش «شاخص» که یک ویدیوی ورودی از نوع «RawVideo» را می گیرد و یک نمایه ویدیویی از نوع «VideoIndex» را برمی گرداند). میبینم که هر کلاس را برای برقراری تماسهایی مانند «VideoCompressor.compress(...)»، «VideoSplitter.split(...)»، «VideoIndexer.index(...)» نمونهسازی میکنم. در ظاهر، من فکر می کنم نام کلاس ها به اندازه کافی توصیف کننده عملکرد مورد نظر خود هستند، و آنها در واقع اسم هستند. به همین ترتیب، روش های آنها نیز فعل است. آیا این واقعاً یک مشکل است؟ | آیا کلاس هایی که فقط یک متد دارند مشکل دارند؟ |
119141 | من یک کدنویس VB.net هستم و مثل اینکه هستم. من چند برنامه بزرگ در سی شارپ دارم که باید آنها را حفظ کنم و واقعاً دوست ندارم هنگام توسعه کدهای سی شارپ بنویسم. وحشتناک نیست اما من محیط VB.net را برای توسعه ترجیح می دهم. با این حال اخیرا شروع به نوشتن تمام تست هایم در سی شارپ کرده ام. من این کار را شروع کردم تا بتوانم از همه ابزارهای عالی مانند کتابخانه های ساختگی موجود در سی شارپ استفاده کنم. اما حتی بعد از اینکه Teleriks را یافتم که نسخه رایگان Justmock بسیار قدرتمند برای VB.net را پیدا کردم، متوجه شدم که هنوز تقریباً تمام تست هایم را در C# می نویسم (اکنون از نسخه C# JustMock BTW استفاده می کنم). حتی زمانی که به این ابزارهای تست نیازی ندارم، متوجه می شوم که C# را برای نوشتن تست ها بیشتر دوست دارم. من فکر می کنم VB.net را برای کد نویسی عمومی در حین حل مشکلات هنگام نوشتن دوست دارم زیرا: 1\. مانند شیرینی شیرین چیزهایی مانند XML Literals. به علاوه LINQ در VB ساده تر و گویاتر به نظر می رسد. 2\. نیازی به نگرانی در مورد نحو تقریباً به اندازه (جعبه، خط پایان دهنده و غیره) ندارید، می توانم روی ایده های خود تمرکز کنم. (پرزبانی اضافی توسط شماره 3 زیر و coderush و سایر ابزارهای IDE کنترل می شود) 3\. فکر کنید ادغام سخت با IDE ویژوال استودیو و VB.net (برای مثال کامپایل پس زمینه) فقط زانوهای زنبورها است. (اگرچه سی شارپ بسیار بهتر می شود.) اما برای تست ها به تصویر بزرگ یا واقعاً حل مسائل فکر نمی کنم. هر روش تست مستقل است و مختصر بودن #C فقط این واقعیت را تقویت و کمک می کند. من در ابتدا این موضوع را شگفتانگیز دیدم زیرا همیشه فکر میکردم که یک زبان نوع اسکریپت برای نوشتن تستها بهتر است. اما بعد از نوشتن هزاران مورد از آنها، هیچ مزیتی در استفاده از یک زبان برنامه نویسی نمی بینم. در واقع، گزینه Strict و Explicit را درست میدانم (که ماهیت اسکریپتی vb را نشان میدهد) حتی در پروژههای آزمایشی مفیدتر است. اما شاید من اشتباه میکنم و زبانهایی برای نوشتن تستها مناسبتر هستند؟ آیا چیزی مانند IronPython برای تست نوشتن خوب است؟ شاید BOO با ماکروهایش؟ من اینطور فکر نمیکنم، اما آیا یک زبان کاربردی میتواند چیزی را روی میز بیاورد؟ ساده تر، آیا ویژگی های زبانی وجود دارد که به نوشتن تست های خوب کمک کند؟ و اگر بله، چه زبانی بیشترین تعداد این ویژگی های مطلوب را دارد؟ | آیا برخی از زبان ها یا ویژگی های زبان برای آزمایش بهتر هستند؟ |
134962 | من با استفاده از Reporting Services 2008 کار می کنم و دائماً در حال ایجاد گزارش های ad-hoc هستم. ما میخواهیم از PowerPivot در شیرپوینت استفاده کنیم، اما در شیرپوینت 2007 گیر کردهایم. استفاده از نرمافزار گزارشدهی آسان مانند Tableau Server فوقالعاده خواهد بود، اما ما نمیتوانیم آن را بپردازیم، متاسفانه SSRS Report Builder چندان مفید نبوده است. من سعی کردهام راههایی برای استفاده از Excel/PowerPivot یا هر ابزار دیگر (رایگان یا ارزان) بیاندیشم. فقط باید بتوانیم داده های بیشتری را در اختیار کاربران قرار دهیم تا بتوانند به تنهایی تحلیل کنند. این حوزه ای است که تیم فناوری اطلاعات ما به طور کلی باید آن را بهبود بخشد. ما از SSRS 2008 و SQL Server 2008 استفاده می کنیم. همچنین انبار داده نداریم، در حال کار است... | برای کمک به کاربران در ایجاد گزارش های سلف سرویس چه کاری می توانم انجام دهم؟ |
223308 | آیا کسی میتواند این خط را توضیح دهد: > در زمینههای پیچیدهتر، مانند +=، یک **بازنویسی** با > انجام هر دو روش get و put انجام میشود. برگرفته از: MSDN - Property منظورشان از بازنویسی چیست؟ آیا این یک بازنویسی در زمان کامپایل است یا سربار زمان اجرا را القا می کند؟ تا آنجا که من می دانم در حالت انتشار، ویژگی ها به یک چیز کامپایل می شوند، بنابراین آنها باید دارای عملکردی مشابه گیرنده/ستترها، درست است؟ | سوال در مورد ویژگی های ویژوال سی پلاس پلاس |
138888 | من از phonegap جدید 1.5.0 استفاده می کنم (که به طور گیج کننده ای به cordova تغییر نام داد، علیرغم عدم اشاره به تغییر نام در سایت phonegap)، و متوجه شدم که ویژگی لیست سفید در iOS کاملاً محدود کننده است. من می دانم که داشتن یک لیست سفید از این نظر امن تر است که فقط دامنه های قابل اعتماد را مجاز می کند، اما اگر بخواهید URL هایی را که به صورت پویا بارگذاری شده اند بارگیری کنید، چه؟ شما دقیقا نمی دانید کدام دامنه بارگذاری می شود، بنابراین نمی توانید آن را در لیست سفید قرار دهید. یک مثال مورد استفاده می تواند سیاست های حفظ حریم خصوصی سرویس دهی و باز کردن تبلیغات باشد. چرا لیست سفید اجباری است و آیا راهی برای دور زدن آن وجود دارد؟ | هدف از قرار دادن لیست سفید در Phonegap چیست؟ آیا راهی برای دور زدن آن وجود دارد؟ |
223305 | من با چارچوبی کار می کنم که در آن فیلدهای نمایش داده شده در هر صفحه وب در پایگاه داده برنامه تعریف شده است. مدیران می توانند فیلدهای جدیدی را به صفحات اضافه کنند یا فیلدهای قدیمی را پنهان/کاملا حذف کنند. منطق هر صفحه در یک کلاس جاوا است - گاهی اوقات یک رابطه یک به یک بین یک صفحه و یک کلاس وجود دارد، گاهی اوقات چندین صفحه از یک کلاس استفاده می کنند. **مشکل** این طراحی چارچوب یک وابستگی پنهان بین داده های صفحه در پایگاه داده و منطق کلاس جاوا ایجاد می کند. اگر فیلد جدیدی به صفحه اضافه شود، کلاس جاوای منطبق باید آن فیلد را ارائه دهد - در غیر این صورت صفحه شکسته می شود. کد جاوا هیچ دانش زمان کامپایل در مورد نحوه پیکربندی صفحه در پایگاه داده ندارد (هر پایگاه داده مشتری ممکن است پیکربندی های متفاوتی داشته باشد)، که شکنندگی را افزایش می دهد. یک راه حل معمولی انتخاب * از یک یا چند جدول پایگاه داده بوده است که اجازه می دهد درجه ای از پیکربندی در مورد اینکه کدام فیلدها را می توان نمایش داد. این منجر به کدهای جاوا پایگاه داده محور با تعداد زیادی SQL تعبیه شده و طراحی شی گرا یا مدل های دامنه کمی می شود. **طرح های راه حل** ما یک معماری سه لایه MVC مانند (کنترل کننده -> سرویس -> مخزن) با مدل های شی گرا به چارچوب معرفی کرده ایم. امکان افزودن فیلدها به صفحات را بدون تغییر کد اصلی محدود می کند. با این حال، این تغییر امکان برنامه ریزی به روش شی گرا و ایجاد مدل های دامنه را فراهم می کند. در مرحله بعد، ما در حال برنامه ریزی برای انجام کاری در مورد وابستگی بین پایگاه داده و کد هستیم. برنامه بلندمدت من انتقال تعاریف صفحه از پایگاه داده به کد (نمایش های استاندارد HTML&JS شما)، محدود کردن پیکربندی اما کاهش شکنندگی است. هر گونه ناسازگاری بین صفحات و جاوا در هنگام ساخت برنامه به جای خطاهای زمان اجرا به خطاهای کامپایلر تبدیل می شود. **سوال(ها)** 1. آیا روش چارچوب تعریف نمای در پایگاه داده و کنترل کننده در کد را به عنوان طراحی صدا می دانید یا چیزی که باید به آن پرداخته شود؟ 2. اگر فکر می کنید باید به این وضعیت رسیدگی شود، آیا برنامه بلندمدت من معقول به نظر می رسد؟ **ویرایش:** علاوه بر تعریف چیدمان، تعاریف view در پایگاه داده مشخص می کند که کدام فیلدها انتظار می رود وجود داشته باشند - فیلد 'foobar' را از کنترلر دریافت کنید و آن را در اینجا نشان دهید. خود دیدگاه ها واقعاً حاوی منطق نیستند. کلاسهای جاوا که از نماها پشتیبان میگیرند معمولاً شامل هزاران ردیف رابط کاربری و منطق تجاری هستند. | چارچوبی که در آن نماها در پایگاه داده تعریف شده است - نقص طراحی یا معقول؟ |
200852 | من در حال توسعه یک پروکسی مقیاسپذیر (Linux/C/C++، ماژولهای Nginx یا سرور HTTP سفارشی) هستم که درخواستهای HTTP ورودی را مدیریت میکند و آنها را بر اساس پارامترهای موجود در خود درخواست ورودی به مکانهای دیگر مسیریابی میکند (IP، به عنوان مثال زمان) یا عوامل خارجی (از این رو استفاده از یک ماژول Nginx قادر به بازیابی عوامل خارجی است). با این حال، بخش دشوار مربوط به سهمیه بندی است. به عنوان مثال، ای کاش میتوانستم درخواستهای پروکسی را که از یک IP سرچشمه میگیرند، وقتی که سهمیه روزانه آن تمام شده است، مسدود کنم. اجرای سهمیه ها کار سختی نیست. با این حال، داشتن سهمیه در یک محیط توزیع شده (جایی که در حالت ایده آل همه چیز مشترک است - هیچ چیز) به دور از اهمیت است. در واقع، وضعیت سهمیه باید با تمام فرآیندهای توزیع شده به اشتراک گذاشته شود تا آنها بتوانند بدانند که آیا باید ادامه دهند یا خیر. داشتن یک کنترل کننده سهمیه مرکزی به معنای استفاده از قفل است. این باعث می شود فکر کنم اجراها خیلی سریع افت می کنند. قفل کردن وضعیت سهمیه هر بار که یک درخواست پروکسی در حال رسیدگی است به نظر من راه حلی نیست. هر نکته ای؟ | چگونه یک پروکسی توزیع شده با سهمیه را پیاده سازی کنیم؟ |
209099 | قبلا فکر می کردم که اینطور نیست، اما دیروز مجبور شدم این کار را انجام دهم. این برنامه ای است که از Akka (پیاده سازی سیستم عامل برای JVM) برای پردازش کارهای ناهمزمان استفاده می کند. یکی از بازیگران مقداری دستکاری PDF را انجام می دهد و از آنجایی که کتابخانه باگ است، هر از چند گاهی با 'StackOverflowError' از بین می رود. جنبه دوم این است که Akka به گونهای پیکربندی شده است که در صورت بروز هرگونه خطای کشنده JVM (به عنوان مثال StackOverflowError) کل سیستم عامل خود را خاموش کند. جنبه سوم این است که این سیستم بازیگر در داخل یک برنامه وب تعبیه شده است (به دلایل WTF-ish، میراث،) بنابراین وقتی سیستم بازیگر خاموش می شود، برنامه وب نیست. اثر خالص این است که در StackOverflowError برنامه پردازش کار ما فقط به یک برنامه وب خالی تبدیل می شود. به عنوان یک راه حل سریع، من مجبور شدم StackOverflowError را در حال پرتاب شدن ببینم، به طوری که مجموعه رشته های سیستم بازیگر پاره نشود. این مرا به این فکر میکند که شاید گاهی اوقات تشخیص چنین خطاهایی به خصوص در زمینههایی مانند این مشکلی ندارد؟ وقتی یک Thread Pool وجود دارد که وظایف دلخواه را پردازش می کند؟ برخلاف «OutOfMemoryError»، نمیتوانم تصور کنم که چگونه یک «StackOverflowError» میتواند یک برنامه را در حالت ناسازگار بگذارد. پشته پس از چنین خطایی پاک می شود، بنابراین محاسبات می تواند به طور عادی ادامه یابد. اما شاید من چیز مهمی را از دست داده ام. همچنین، لازم به ذکر است که من در وهله اول برای رفع خطا هستم (در واقع من قبلاً چند روز پیش یک SOE را در همین برنامه تعمیر کرده ام)، اما واقعاً نمی دانم چه زمانی این یک نوع وضعیت ممکن است ایجاد شود چرا بهتر است به جای گرفتن «StackOverflowError»، فرآیند JVM را مجدداً راه اندازی کنم، آن کار را به عنوان ناموفق علامت گذاری کنم و به تجارت خود ادامه دهم؟ آیا دلیل قانعکنندهای وجود دارد که هرگز شرکتهای دولتی را نگیریم؟ به جز بهترین شیوه ها، که یک اصطلاح مبهم است که چیزی به من نمی گوید. | آیا گرفتن StackOverflowError در جاوا *هرگز* اشکالی ندارد؟ |
104643 | من این سناریوی عجیب و غریب را دارم که در آن از برخی ویژگی های جاوا برای ساختن و پرس و جوی HQL استفاده می شود، و نوع فیلد «Boolean» است، یعنی جعبه ای است. تعجب کردم که چرا چون من واقعاً دوست ندارم بولی ها را دارای سه مقدار ممکن، «true»، «false» و «null» تصور کنم. من اخیراً متوجه شدم که مقدار تهی در این سیستم معنایی دارد. معناشناسی عبارت است از: true به معنای فقط مشاهده نشده، false به معنای فقط مشاهده شده و null به معنای همه. بنابراین، اگر null باشد، فیلد هنگام ساخت کوئری HQL نادیده گرفته می شود، به طوری که نتیجه نهایی شامل نتایج مشاهده نشده و مشاهده شده است. به نظر من این موردی است که باید از enum استفاده شود. چیزی شبیه این: enum ViewStatus { VIEWED, UNVIEWED; } مشکل من اکنون این است که برای مورد سوم که باید اتحاد این دو ثابت را نشان دهد از چه چیزی استفاده کنم؟ دو گزینه عبارتند از: 1. یک ثابت enum سوم، ALL را معرفی کنید. enum ViewStatus { مشاهده شده، مشاهده نشده، ALL; } 2. از «EnumSet» استفاده کنید. «EnumSet» تقریباً به طور خاص برای این منظور وجود دارد، اما ... به نظر می رسد که فقط دو مورد بسیار سربار است. به خصوص هنگام خواندن مقادیر در بخشی از کد که HQL را می سازد. بنابراین، نظر شما چیست؟ آیا باید با ثابت enum سوم و Refactor به EnumSet در صورت نیاز بروم؟ با تشکر ### بهروزرسانی من به سراغ «EnumSet» میروم زیرا میخواهم روشهایی را روی آن enum معرفی کنم که فراخوانی در «ALL» منطقی نیست. برای مثال «ViewStatus.isViewed()». | جاوا: آیا در این مورد از EnumSet استفاده می کنید؟ |
45097 | اگر بکشید و رها کنید، به ویرایشگر اجازه میدهید برای شما کد بسازد. مطمئناً این بدان معنی است که شما واقعاً برنامه نویسی نمی کنید. شما در حال ساختن برنامه ای هستید که منطق کد مناسبی ندارد، درست است؟ من کنترلهای سادهای را روی فرم وب در داتنت میکشم، اما مطمئناً نمیتوانید 100% روی ساختن یک برنامه به این روش تکیه کنید؟ اگرچه برخی از کتاب های آموزشی در دات نت از شما می خواهند که همه جا را بکشید و رها کنید. به عنوان مثال، خواندن از پایگاه داده با استفاده از ASP.NET. میتوانید کنترلهای SQL را روی نشانهگذاری رها کنید، یا میتوانید بازیابی را در کد پشت برنامهریزی کنید. من کد پشت سر را ترجیح می دهم زیرا شما کنترل مناسبی دارید imho. افکار؟ | نوشتن کد در مقابل استفاده از ابزارهای کشیدن و رها کردن |
229193 | من باید یک سایت برای یک برنامه تلفن همراه بسازم که به کاربران امکان می دهد با فیس بوک / توییتر وارد شوند یا به عنوان یک کاربر جدید ثبت نام کنند (نام کاربری / رمز عبور سنتی). مهم نیست که کاربر چه روشی را انتخاب می کند، باید تا زمانی که خروج از سیستم را انتخاب کند، به سیستم وارد شود. در حالی که ثبت نام به عنوان یک کاربر جدید مستقیم است، با استفاده از نام کاربری/رمز عبور به عنوان احراز هویت، نمی دانم چگونه می توانم کاربرانی را که با فیس بوک/توئیتر ثبت نام می کنند احراز هویت کنم. فکر میکنم وقتی کاربر به برنامه ما دسترسی میدهد، یک نشانه دسترسی برگشت داده میشود، اما آیا این توکن دائمی است؟ آیا می توانیم به طور قابل اعتماد آن را در پایگاه داده خود برای احراز هویت ذخیره کنیم؟ هر توصیه ای قابل تقدیر است. | چگونه می توانم کاربران را از فیس بوک / توییتر احراز هویت کنم؟ |
104390 | شاید من به دنبال یک تصویرساز/ماتریس وابستگی هستم. من مطمئن نیستم. من فقط سعی می کنم سرم را دور یک برنامه وب موجود و بزرگ بپیچم و تصاویر زیبا را دوست دارم. من Autodiagrammer را می شناسم اما فکر نمی کنم که روابط اصلی صفحه/زیرصفحه را نشان دهد. اصلا چنین چیزی ممکن است؟ | آیا راهی برای تجسم یک پروژه ASP.NET MVC، یعنی نمودار کلاس، اما با صفحات وب نیز وجود دارد؟ |
79011 | من فارغ التحصیل CS هستم و 5 سال گذشته برنامه نویسی کرده ام. من آن را دوست دارم. به عنوان یک برنامه نویس باتجربه می خواهم بیشتر به سمت صنعت فضایی حرکت کنم. **فکر می کنید یک برنامه نویس قبلاً باید چه مهارت هایی داشته باشد/ چه مهارت هایی را برای انجام این انتقال کسب کند؟ همچنین **چرا** این مهارت های خاص و **چگونه** آنها را مرتبط با صنعت فضا می بینید؟ | تغییر صنعت به فناوری های فضایی |
115466 | من برخی از زبان ها را دیده ام که به سرعت تغییر می کنند (منظورم این است که مثلاً هر سال بهبود می یابند) و برخی دیگر که به آرامی بهبود می یابند. سوال من این است که اگر یک زبان به سرعت تغییر کند این برای برنامه نویس خوب است یا بد؟ آیا برنامه نویسان دوست دارند چیزهای جدیدی را در زبان یاد بگیرند یا ترجیح می دهند به آنچه قبلاً می دانند پایبند باشند؟ | اگر زبانی به سرعت تغییر کند، آیا این کار خوبی محسوب می شود؟ |
189005 | من وظیفه زیر را دارم: توسعه برنامه ای که در آن بلوکی از متن نمونه وجود دارد که باید توسط کاربر تایپ شود. هر گونه اشتباه تایپی که کاربر در طول آزمون انجام دهد ثبت می شود. اساساً، من می توانم هر کاراکتر تایپ شده را با کاراکتر نمونه بر اساس موقعیت شاخص کارت ورودی مقایسه کنم، اما یک نقص مهم در چنین رویکرد ساده لوحانه وجود دارد. اگر کاربر اشتباهاً حروف بیشتری از یک رشته کامل تایپ کرده باشد، یا فاصلههای سفید بیشتری را بین رشته درج کرده باشد، بقیه مقایسهها اشتباه خواهند بود، زیرا درجهای اشتباه اضافی اضافه میشوند. من به طراحی نوعی تجزیهکننده فکر کردهام که در آن هر رشته (یا حتی یک کاراکتر) توکنیزه شود و مقایسهها به صورت «کاراکتر» و نه «شاخص نمایهسازی» انجام شود، اما به نظر من برای چنین کاری بیش از حد است. . من می خواهم به الگوریتم های احتمالا موجود اشاره کنم که می تواند در حل این نوع مشکل مفید باشد. | مقایسه کاراکتر مستقل شاخص در بلوک های متنی |
209096 | هنگام توسعه ماژول ورود برای یک برنامه وب، آیا پیشنهاد می کنید نام کاربری و رمز عبور را در فروشگاه کلید نگه دارید؟ بیایید فرض کنیم فروشگاه کلید در یک مکان بسیار امن در وب سرور نگهداری می شد. | آیا شما تشویق می کنید که اعتبار ورود به سیستم را در فروشگاه کلید نگه دارید؟ |
36559 | امروز به ذهنم خطور کرد که اغلب هدف واقعی سوالاتی که در سایتهایی مانند این مورد پرسیده میشود (که در آن سؤالات بیشتر از آنچه که میگویند SO باز هستند) این است که OP پس از دستیابی به نتیجه خوشحالتر شود. ما اغلب این موضوع را با گفتن اینکه تمایل ما این است که بهرهورتر باشیم یا محصول بهتری عرضه کنیم، توجیه میکنیم، اما اگر به این مسیر ادامه دهید، میتوانید تشخیص دهید که OP به دنبال بهرهوری یا کیفیت محصول بیشتر است زیرا این موارد برای او مهم هستند. شادی'. با این ذهنیت، **این** را می پرسم: آیا تلاش آنها برای مطالعه توسعه نرم افزار از این منظر بوده است؟ به عبارت دیگر، چه اقداماتی باعث افزایش شادی در کسانی می شود که نرم افزار را به عنوان شغل توسعه می دهند، و اگر کسی به طور خاص در این مورد تحقیق کرده است؟ همانطور که در بالا ذکر کردم، آنها ممکن است شامل استراتژی هایی باشند که بهره وری را افزایش می دهد یا کیفیت محصول را بهبود می بخشد، اما به هیچ وجه نباید فقط به این موارد محدود شود. | واجد شرایط بودن شادی در توسعه نرم افزار؟ |
185805 | تقریباً تنها سؤال من عنوان است. غیر از این که میخواهم کد پشت EXEهای کوچک را ببینم، اما میدانم که تبدیل آن به چیزی مانند c یا c++ دشوار است، پس چرا اسمبلی را دریافت نکنیم. | چگونه می توانم اسمبلی را از EXE دریافت کنم؟ |
18439 | من با نرم افزارهای متن باز زیاد کار می کنم و مدام با نام های عجیب و غریب و خنده دار برای فایل های اجرایی، متغیرها، ثابت ها و غیره مواجه می شوم. من یک جستجوی سریع در گوگل انجام دادم اما چیزی نسبی پیدا نکردم. تنها حدس من این است که نام آن از جزیره ساحل جنوب کالیفرنیا گرفته شده است. در یادداشت مرتبط، اغلب اوقات نامهای سرگرمکننده و هوشمندانهای را میبینم که در برنامههای منبع باز استفاده میشوند. یکی از موارد مورد علاقه من **slapd** و **slurpd** از مجموعه OpenLDAP هستند. نام متغیرهای مورد علاقه/قابل توجه شما که در حرفه برنامه نویسی خود دیده اید چیست؟ آیا فکر می کنید خوب است که متغیرها / فایل های اجرایی خود را به این شکل نام گذاری کنید یا ترجیح می دهید اسامی خسته کننده اما واضح را ببینید؟ PS. این واقعاً یک سؤال برنامهنویسی نیست، اما من فکر میکنم تا حدودی در اینجا مطابقت دارد. | چرا CATALINA_HOME به این شکل نامگذاری شده است و نامهای جالب دیگر برنامه |
33458 | من اخیراً با تیمی کار کردهام که از .NET C++ و pre-.NET C++ استفاده میکنند. من کاملاً تفاوت های فنی بین این دو فناوری را درک می کنم. با این حال، گاهی اوقات احساس میکنم که وقتی صحبت از اصطلاحات مورد استفاده برای تمایز این دو میشود، دست و پا میزنم. مثال: فرض کنید ما دو پروژه داریم: **ProjectA** حاوی کد C++ است که یک DLL اسمبلی دات نت را می سازد. **ProjectB** حاوی کد Visual C++ است که یک DLL سنتی بومی ویندوز را می سازد. بهترین راه برای ایجاد تمایز مختصر و اصطلاحی بین این دو پروژه چیست؟ باز هم، من توضیح فنی عمیقی از تفاوت های بین این دو فناوری نمی خواهم. من فقط دنبال نام و برچسب هستم. به این صورت است که، امروز، ممکن است سعی کنم هنگام صحبت با کسی تمایز قائل شوم: _ProjectA یک پروژه مدیریت شده .NET C++ است_ و _ProjectB یک پروژه بومی C++ DLL مدیریت نشده است._ اما من اصلاً نیستم. مطمئن باشید که این اصطلاح ایده آل یا حتی صحیح است. لطفاً توضیح دهید که فکر میکنید زبان ایدهآل برای استفاده در این موقعیت (یا موقعیتهای مشابه) چه میتواند باشد. با خیال راحت به پاسخ خود انگیزه دهید. | اصطلاحات مایکروسافت: NET C++ در مقابل C++ سنتی |
60800 | من سعی می کنم سرعت برنامه نویسی خود را بهبود ببخشم و فکر می کردم متخصصان چه نکاتی دارند. در حال حاضر من تمایل دارم حدود 5-10 خط کد را کدنویسی کنم و سپس تست و تکرار کنم. آیا این معمولی است؟ یا بهتر است بلوک های بزرگتری از کد را کدگذاری کنید و سپس تست کنید. من همیشه نگران کدنویسی زیاد هستم تا اینکه بفهمم تمام کدهایی که نوشتم اشتباه بوده و باید دوباره تایپ کنم. | سبک کدنویسی ASP.NET |
78872 | فرض کنید که قصد دارید یک وب سایت نسبتا بزرگ بسازید. آیا همه صفحات قبل از ساخته شدن طراحی می شوند یا همه صفحات قبل از طراحی گرافیکی ساخته شده و کاربردی خواهند بود؟ من یک برنامه نویس و یک طراح گرافیک هستم. هنگام ساخت یک وب سایت جدید، من معمولاً یک طرح کلی از تمام صفحاتی که قرار است به آنها نیاز داشته باشم و نحوه عملکرد آنها دارم. من معمولاً شروع به ساخت صفحات میکنم، همانطور که صفحات را میسازم، تمایل به طراحی رابط گرافیکی را هم دارم. من شروع به فکر می کنم که این بد است زیرا هر صفحه در نهایت خوب به نظر می رسد، اما یکنواخت نیست. یا حتی اگر یونیفرم ظاهر شوند واقعاً نیستند. به عنوان مثال، در **صفحه A** و **صفحه B** عنوان یکسان به نظر می رسد اما در **صفحه A** دارای '50px حاشیه' است در حالی که در **صفحه B** دارای '50px است. بالشتک`. سبک برای عنوان در **صفحه A** در یک فایل 'CSS' و یک ظاهر طراحی برای عنوان در **صفحه B** در دیگری تعریف شده است. با گذشت زمان می تواند به یک آشفتگی غول پیکر تبدیل شود. من به یک رویکرد جدید نیاز دارم. راههای زیادی وجود دارد که من یاد گرفتهام تا از وقوع این نوع چیزها در کد (DRY) جلوگیری کنم. من واقعاً نمی دانم چگونه آنها را در این زمینه اعمال کنم. یا شاید من فقط در حال حاضر این رشته را ندارم. یک ایده این است که پس از تکمیل طرح کلی پروژه، طرحهای گرافیکی از نحوه ظاهر همه صفحات قبل از ساختن هر صفحه ایجاد کنید. سپس میتوانم قبل از ساخت صفحات، استایلها را طراحی کنم، بنابراین در حین ساخت، تعاریف سبک تکراری را معرفی نخواهم کرد. مشکل اینجاست که قبل از طراحی صفحه با HTML/CSS، آن را در فتوشاپ طراحی می کنم. با این حال، آنها همیشه دقیقاً همانطور که من آنها را در فتوشاپ طراحی کردم تمرین نمی کنند. گاهی اوقات باید تنظیماتی را انجام دهم تا به درستی در صفحه ظاهر شود. گاهی اوقات تنظیمات مورد نیاز از صفحه ای به صفحه دیگر متفاوت است. نمی دانم چگونه می توانم از قبل برای این موضوع برنامه ریزی کنم. گردش کار عادی برای چنین چیزی چیست؟ | آیا یک پروژه معمولاً ابتدا ساخته یا طراحی می شود (به صورت گرافیکی)؟ |
127857 | من ایده خودم را برای یک برنامه وب دارم و برنامه نویس نیستم. این برنامه مشابه فیس بوک و توییتر، پروفایل ها و فیدها کار خواهد کرد. من برخی از نظریه های علوم کامپیوتر را تا OOP یاد گرفته ام، اما تجربه عملی ندارم. بدون هیچ تجربه ای، آیا راهی وجود دارد که بتوانم زبان ها و گزینه های مختلف پلتفرم را که در دسترسم است ارزیابی کنم؟ به چه چیزهایی باید نگاه کنم؟ سهولت در راه اندازی؟ چند فالوور دارد؟ چگونه می توانم ارزیابی کنم که آیا یک زبان قابلیت های مورد نیاز من را دارد یا خیر؟ | چگونه بدون تجربه برنامه نویسی، زبان توسعه وب مناسب را برای برنامه خود انتخاب کنم؟ |
253391 | من تعجب می کنم که شما بچه ها چگونه ویژگی های کلاس اختیاری را مدیریت می کنید. فرض کنید من محصولی دارم که میتواند جوانه بزند، لازم نیست ویژگی «رنگ» داشته باشد. آیا واقعا این بهترین راه برای انجام این کار است؟ آیا باید از الگوی شی تهی استفاده کنم؟ آیا باید از الگوی استراتژی استفاده کنم؟ آیا باید از الگوی دکوراتور در اینجا استفاده کنم تا «محصول» و «محصول با رنگ» را داشته باشم؟ اگر ملک دیگری اضافه شود و اختیاری شود چه؟ <?php class Product { private $id; خصوصی $title; /** * @var string|null */ private $color; تابع __construct($id، $title، آرایه $color = null) {$this->id = $id; $this->title = $title; $this->color = $color; } } | برخورد با وابستگی های اختیاری کلاس |
117433 | من به یک توضیح کوچک در مورد streamInsight نیاز دارم، من طبق اسناد می دانم که StreamInsight می تواند چندین رویداد همزمان را مدیریت کند. اما آیا تولید کننده رویداد یک عملکرد جداگانه خواهد بود، به عنوان مثال: من باید یک پوشه برای فایل های جدید تماشا کنم زیرا همه حسگرهای من هر روز خواندن را در یک فایل جدید در درایو خاص می نویسند. **روش 1: FileSystemWatcher:** این روش سنتی است که در آن سرویسی را با استفاده از FileSystemWatcher برای تماشای پوشه ای برای فایل های جدید و غیره می نویسیم. پس از دریافت رویداد از FileSystemWatcher، برخی از عملیات ها را روی این فایل ها انجام خواهیم داد. **چگونه با استفاده از streamInsight این کارها را انجام دهیم؟** من متوجه شدم که با استفاده از IObservable می توانم رویدادها را به StreamInsight فشار دهم. اما آیا چیزی برای تماشای پوشه sreamInsight مانند FileSystemWatcher وجود دارد. یا برای افزایش رویدادها به streamInsight آیا باید از FileSystemWather استفاده کنیم؟ هر گونه پیشنهاد در مورد این موارد بسیار قدردانی می شود. پیشاپیش ممنون | توضیح درباره Event Producer در StreamInsight |
156362 | من یکی از طرفداران بزرگ Sublime هستم. یکی از ویژگیهای مورد علاقه من این است که میتوان فایل خود را با استفاده از تصویر فشرده شده در گوشه سمت راست بالا (مینی مپ) اسکرول کرد. احساس عمیق من این است که این کار چیزهای مثبتی را برای بهره وری انجام می دهد:  آیا داشتن این نقشه کوچک برای پیمایش در واقع بهره وری را بهبود می بخشد؟ P.S. - سوال جانبی: آیا سابلایم این ایده را ابداع کرده است یا آن را از ویرایشگر متن دیگری گرفته اند؟ | آیا مینیمپ سابلیم بهره وری را بهبود می بخشد؟ |
148883 | در شرکت ما، ما یک برنامه نرم افزاری سفارشی با استفاده از چارچوب خود داریم. این چارچوب تقریباً در سال 2002 یا 2003 ساخته شد، مدتها قبل از اینکه من در شرکت ظاهر شوم. اکثر توابع در فریم ورک جامد هستند، بنابراین ما همچنان از آنها استفاده می کنیم زیرا هرگز با آنها مشکلی نداشته ایم، من در مورد توابع و توابع پایگاه داده برای گرفتن پارامترهای get/post و داده های فرار و غیره صحبت می کنم. فقط من باشید که روی پروژه ها کار کنم، بنابراین من هرگز با کد-پایه مشکلی نداشتم، با این حال ما اکنون تا 6 توسعه دهنده داریم که اخیراً کار روی چارچوب را شروع کرده اند، بنابراین همه چیز پیچیده تر شده است. در چارچوب فعلی ما، آن را مانند: /cms/ /cms/modules/ /cms/modules/filemanager/ /cms/modules/filemanager/index.php /cms/modules/pages/ /cms/modules/pages/ تنظیم کردهایم. index.php /cms/... اکنون در داخل هر فایل فهرست هر ماژول موارد زیر را داریم: require_once '../../config.php'; require_once '../../database_functions.php'; require_once '../../url_functions.php'; حفظ تغییرات در حال حاضر برای من سختتر میشود و اکنون که ماژولهای خاصی با ماژولهای دیگر تعامل دارند، حفظ آن در بین تمام تیم توسعهمان دیوانهکنندهتر میشود. قبلاً بسیار ساده بود، اما اکنون ماژول صفحه ما در واقع ماژولهای دیگر را در ماژول اصلی، در مکانهای نگهدارنده، اساساً ادغام میکند، بنابراین میتوان هر محتوایی را از ماژولهای جداگانه در صفحه قرار داد. این مشکل زمانی پیش میآید که ما تغییری در ماژول گالری خود ایجاد میکنیم و اکنون باید تغییراتی را در قسمت جلویی (خروجی html)، خود ماژول گالری، پایگاه داده و سپس اشکالزدایی تمام خطاهایی که در ماژولهای دیگر ایجاد میشود، ایجاد کنم. در حال حاضر از داده های ماژول گالری استفاده می شود. اساساً به یک واکنش زنجیره ای از تغییرات تبدیل می شود. آیا کسی پیشنهادی در مورد چگونگی ساده کردن کارها یا روش بهتری برای کنترل نگهداری برنامه ما دارد؟ ما هنوز از یک روش بسیار ساختاریافته برای کدنویسی با استفاده از اسکریپت و توابع مستقیم به جای OOP استفاده می کنیم، زیرا من به کدنویسی در C عادت دارم و دوست ندارم چیزی بیش از حد لازم را پیچیده کنم. * * * جدای از این مسائل، ما در حال حاضر از هیچ نسخه ای مانند نسخه در نرم افزار خود استفاده نمی کنیم، ما کارهای فوق العاده ای را توزیع کرده ایم و مشتریان نرم افزاری را که ارائه می دهیم دوست دارند، ما فقط نسخه ای روی آنها نداریم و هیچ ساخت یا ساختی نداریم. هر چیزی، که احتمالا به خودی خود یک اشتباه بزرگ است. هر گونه ایده یا پیشنهاد یا حتی پیوندی به جایی که می تواند به ما کمک کند تا دریابیم که چگونه فرآیند توسعه خود را بهتر ساختار دهیم (اگر مشکلی وجود دارد) بسیار قدردانی خواهد شد. | کاهش پیچیدگی چارچوب سفارشی ما |
209097 | من به یک الگوریتم برای انتخاب کاربر نیاز دارم. کاربران با حروف {A، B، C، ...} شناسایی می شوند و با شماره {1، 2، 3، ...} رتبه بندی می شوند. رتبه میزان احتمال انتخاب شدن است، بنابراین یک کاربر رتبه 2 دو برابر بیشتر از کاربر رتبه 1 انتخاب می شود، و رتبه 4 چهار برابر احتمال دارد، و غیره. بنابراین فرض کنید چهار کاربر {A, B, C، D}، به ترتیب با رتبه {1، 1، 5، 2}. یک جدول کاربر ممکن است رتبه را ذخیره کند: رتبه کاربر A 1 B 1 C 5 D 2 چگونه یک کاربر را بر اساس رتبه انتخاب کنم؟ اولین ایده من برای یک الگوریتم این است که تمام رتبه های 1 + 1 + 5 + 2 را با هم جمع کنیم تا مجموع 9 را به دست آوریم. سپس زیرمجموعه هایی از 1 تا 9 را به هر کاربر اختصاص دهیم، که در آن اندازه زیر محدوده رتبه کاربر است. بنابراین A دارای محدوده [1، 1]، B دارای محدوده [2، 2]، C دارای محدوده [3، 7] (5 احتمال به دلیل رتبه بودن 5)، و D دارای محدوده [8، 9] است. جدول به این صورت می شود: محدوده رتبه کاربر A 1 [1, 1] B 1 [2, 2] C 5 [3, 7] D 2 [8, 9] سپس یک مقدار تصادفی از 1 تا 9 را محاسبه کنید و کاربر را پیدا کنید. که محدوده آن حاوی آن مقدار است. بنابراین اگر مقدار تصادفی 4 باشد، کاربر C انتخاب می شود زیرا 4 در محدوده [3، 7] قرار می گیرد. این به انصاف بر اساس رتبه دست می یابد. اگر انتخاب تصادفی را به این ترتیب تکرار کنید، به طور متوسط، کاربران منصفانه انتخاب می شوند و هیچ کاربری گرسنه نمی ماند. با این حال، درهم و برهم به نظر می رسد، زیرا برای افزودن یا حذف کاربران، باید همه محدوده ها را دوباره محاسبه کنم. در اینجا کاربر C را حذف می کند (محدوده کاربر D را دوباره محاسبه کنید): USER RANK RANGE A 1 [1, 1] B 1 [2, 2] D 2 [3, 4] و در اینجا کاربر A را به رتبه 2 تغییر می دهیم (محاسبه مجدد محدوده از B و D): محدوده رتبه کاربر A 2 [1, 2] B 1 [3, 3] D 2 [4, 5] بهترین کدام است الگوریتم انتخاب کاربر؟ مطمئناً محاسبه مجدد محدوده ها برای هر کاربر اضافه، حذف یا به روز رسانی کمتر از حد مطلوب است. آیا تابع یا الگوریتم شناخته شده ای وجود دارد که بتواند کمک کند؟ * * * به روز رسانی: @rwong باعث شد به فکر گروه بندی افراد بر اساس رتبه و سپس انتخاب رتبه به جای انتخاب کاربر باشم. با **یک** نفر در هر رتبه، محدوده های تصادفی شکل را به محدوده هایی با رشد بسیار خطی تبدیل می کنید (یک نقطه یک شانس برای انتخاب است): رتبه 1: * رتبه 2: * * رتبه 3: * * * رتبه 4: * * * * رتبه 5: * * * * * دقیقاً برای یک نفر در هر رتبه عالی عمل می کند، اما زمانی که افراد زیادی در رتبه 1 داشته باشید از هم می پاشد. شانس آنها باید با تعداد افراد در آن رتبه افزایش یابد و احتمالاً از شانس های رتبه های بالاتر سبقت بگیرد. اکنون به شکل نامنظمی برگشتیم و باید از آن انتخاب کنیم. یکی از دوستان به من اشاره کرد که نمونه گیری رد شده است. به نظر می رسد این یک راه حل عالی است که در آن شما یک مختصات تصادفی x و y را انتخاب کنید، ببینید آیا در داخل شکل قرار می گیرد یا خیر، و اگر چنین است، اکنون رتبه را انتخاب کرده ایم. سپس یک فرد تصادفی را در آن رتبه انتخاب کنید. برای نشان دادن این راه حل، در اینجا شکل با افراد متعدد در هر رتبه آمده است. برای رتبه 2، 5 نفر وجود دارد، بنابراین 2 x 5 = 10 شانس: تعداد کاربر رتبه شانس (گراف) شانس (عدد) 5 1 * * * * * * 5 5 2 * * * * * * * * * * * * * 1 3 * * * 3 0 4 0 1 5 * * * * * 5 الگوریتم انتخاب یک ردیف تصادفی است (مانند انتخاب یک مختصات x)، و یک مقدار تصادفی از 1 تا max (شانس) انتخاب کنید (مانند انتخاب مختصات y). ببینید آیا این کمتر از یا مساوی تعداد شانس های آن رتبه است. اگر نه تا زمانی که رتبه و شانس معتبری بدست نیاوردید تکرار کنید. این به احتمال توزیع اهمیت می دهد. اکنون که یک رتبه معتبر انتخاب کرده اید، در آن مرحله به سادگی یک فرد تصادفی را در آن رتبه انتخاب می کنید. انجام شد! زیبایی این است که برای اضافه کردن یا حذف یک نفر، ستون شمارش کاربر را کم یا زیاد می کنید و یک تغییر (تعداد) جدید اختصاص می دهید. دو آپدیت کوچک بسیار ساده. پیچیدگی حافظه و پیچیدگی زمانی افزودن/حذف/به روز رسانی کاربر و همچنین پیچیدگی انتخاب کاربر هیچ چیز مانند O(1) نیست. ما کاربر را بر اساس رتبه گروه بندی کردیم و تعداد کاربران را در هر رتبه جمع آوری کردیم، سپس شانس آن رتبه را محاسبه کردیم و از یک الگوریتم حلقه ساده برای انتخاب ردیف های تصادفی و مقادیر شانس استفاده کردیم تا زمانی که یک ضربه دریافت کنیم، و در نهایت یک فرد تصادفی را در آن رتبه انتخاب کردیم. | الگوریتم انتخاب کاربر |
146074 | ما از TortoiseSVN استفاده می کنیم، اما هیچ سیستم ردیابی اشکال نداریم. می دانم، لنگ، اما خارج از کنترل من. زمان هایی وجود داشت که svn مورد استفاده روزانه قرار نمی گرفت. اکنون من موفق شده ام برای استفاده منظم از آن فشار بیاورم، با ادغام مناسب، انشعاب، برچسب گذاری و غیره. همانطور که می توانید انتظار داشته باشید، تعداد بازبینی ها در نتیجه افزایش یافته است، که باعث می شود مرور گزارش مخزن اکنون کمی دردسرساز شود. به این فکر کردم که از برخی قراردادها بر اساس کلمات کلیدی ([رفع اشکال]، [ویژگی]، [refactored]، [جزئی]، [ادغام شده-از-تنه]... :) تا قابل جستجوتر شود. با این حال، مانند اختراع مجدد چرخ است. آیا کنوانسیون مشخصی برای آن وجود دارد؟ یا رویکرد من از ابتدا اشتباه است؟ راه حل بهتر و جایگزینی وجود دارد؟ | آیا کنوانسیون شناخته شده ای برای تغییرات مخزن وجود دارد؟ |
229620 | من با ایجاد یک وب سایت که از MVC با JSON برای لایه ارائه من و چارچوب نهاد برای مدل/پایگاه داده استفاده می کند، آزمایش کرده ام. مشکل من با سریال سازی اشیاء مدل من در JSON وارد بازی می شود. من از روش کد اول برای ایجاد پایگاه داده خود استفاده می کنم. هنگام انجام روش اول کد، یک رابطه یک به چند (والد/فرزند) نیاز دارد که کودک یک مرجع به والد داشته باشد. (کد مثال من اشتباه تایپی است اما شما عکس را دریافت می کنید) class parent { public List<child> Children{get;set;} public int Id{get;set;} } class child { public int ParentId{get;set;} [ForeignKey(ParentId)] والد عمومی MyParent{get;set;} نام رشته عمومی{get;set;} } هنگام برگرداندن یک شی والد از طریق یک JsonResult یک خطای مرجع دایره ای ایجاد می شود زیرا child دارای ویژگی والد کلاس است. من خصیصه ScriptIgnore را امتحان کرده ام اما توانایی نگاه کردن به اشیاء فرزند را از دست می دهم. در برخی مواقع باید اطلاعات را در نمای فرزند والدین نمایش دهم. من سعی کرده ام کلاس های پایه را هم برای والدین و هم برای فرزند ایجاد کنم که مرجع دایره ای نداشته باشد. متأسفانه وقتی میخواهم baseParent و baseChild را بفرستم، اینها توسط تجزیهکننده JSON به عنوان کلاسهای مشتق شدهشان خوانده میشوند (من کاملاً مطمئن هستم که این مفهوم از من فرار میکند). Base.baseParent basep = (Base.baseParent)parent; بازگشت Json(basep، JsonRequestBehavior.AllowGet); تنها راه حلی که من به آن رسیده ام ایجاد مدل های View است. من نسخه های ساده ای از مدل های پایگاه داده ایجاد می کنم که شامل ارجاع به کلاس والد نمی شود. این مدلهای view هر کدام دارای روشی برای برگرداندن نسخه پایگاه داده و سازندهای هستند که مدل پایگاه داده را به عنوان پارامتر میگیرد (viewmodel.name = databasemodel.name). این روش اجباری به نظر می رسد اگرچه کار می کند. توجه: من در اینجا پست می گذارم زیرا فکر می کنم این بحث ارزش بیشتری دارد. من می توانم از یک الگوی طراحی متفاوت برای حل این مشکل استفاده کنم یا می تواند به سادگی استفاده از یک ویژگی متفاوت در مدل من باشد. در جستجوی خود روش خوبی برای غلبه بر این مشکل ندیدم. هدف نهایی من داشتن یک برنامه MVC خوب است که به شدت از JSON برای برقراری ارتباط با سرور و نمایش داده ها استفاده می کند. در حالی که یک مدل ثابت را در بین لایه ها حفظ می کنم (یا به بهترین شکل ممکن). | نحوه دور زدن مشکل مرجع دایره ای با JSON و Entity |
229627 | من در حال توسعه مجموعه ای از ویجت های ساده برای نمایشگر کوچک (128x128) هستم. به عنوان مثال، من می خواهم یک صفحه اصلی با یک منوی همپوشانی داشته باشم که بتوانم از آن برای تغییر قابلیت مشاهده عناصر صفحه اصلی استفاده کنم. هر گزینه زمانی که انتخاب میشود یک نماد با کادری در اطراف آن خواهد بود. رویدادهای دکمه (چپ، بالا، راست، پایین، ورود) باید به ویجتی که دارای فوکوس است داده شود. هنگام استفاده از یک رابط کاربری گرافیکی، فوکوس چیز ساده ای است، اما من در پیاده سازی آن مشکل دارم. آیا می توانید یک مفهوم ساده برای مدیریت رویدادهای تمرکز و ورودی پیشنهاد دهید؟ من این ایده های ساده را دارم: * فقط یک ویجت می تواند فوکوس داشته باشد، بنابراین من به یک اشاره گر به آن ویجت نیاز دارم. * هنگامی که این ویجت نوعی ورودی چرخه دریافت می کند (مانند موارد بعدی در این لیست را برجسته کنید)، تمرکز روی ویجت دیگری قرار می گیرد. * یک ویجت باید راهی داشته باشد که به برنامه بگوید تمرکز روی کدام ویجت بعدی داده شده است. * اگر یک ویجت نمی تواند اشاره تمرکز بعدی را ارائه دهد، برنامه باید بتواند تشخیص دهد که تمرکز باید کجا باشد. ویجت ها در حال حاضر به این شکل هستند: * یک ویجت می تواند یک والد داشته باشد که به سازنده ارسال می شود. ویجت ها به صورت ایستا ایجاد می شوند، زیرا من می خواهم از تخصیص حافظه پویا اجتناب کنم (من فقط 16 کیلوبایت رم دارم و می خواهم روی آن کنترل داشته باشم). * ویجت ها دارای خواهر و برادر هستند که به عنوان یک لیست پیوندی نفوذی پیاده سازی شده اند (آنها یک عضو «بعدی» دارند. والدین یک اشاره گر به سر فهرست فرزندان خود دارند. رویدادهای ورودی آرگومانهایی برای روشهای «buttonEvent» ابزارکها هستند که میتوانند آن رویداد را بپذیرند یا نادیده بگیرند. اگر رویداد را نادیده بگیرد، می تواند رویداد را به والد خود منتقل کند. **سوالات من:** 1. چگونه می توانم تمرکز را برای این ویجت ها مدیریت کنم؟ 2. آیا من این را خیلی پیچیده می کنم؟ | نحوه مدیریت تمرکز برای مجموعه کوچکی از ویجت های ساده |
194279 | من به یکی از دوستانم کمک می کنم تا برنامه دات نت خود را بازنویسی کند، که در حال حاضر از WinForms + سوکت استفاده می کند، که یک برنامه سرویس گیرنده/سرور است که در حال حاضر به طور متوسط 120 کاربر همزمان دارد (ارسال پیام، با استفاده از چت). مشتری رشد خواهد کرد و در نهایت باید بتواند چندین هزار کاربر همزمان را مدیریت کند. یک رشته به ازای هر کاربر ایجاد میشود، اما به دلیل محدودیتهای سختافزاری، مقیاسپذیر نیست (سرور هنگام آزمایش استرس کاربران بیشتر خراب شد)، ناگفته نماند که تحقیقاتی که من در مورد این موضوع انجام دادهام نشان میدهد که این یک عمل بد است. در مورد تحقیق، من احتمالات زیر را برای این بازنویسی جمع آوری کرده ام: 1. استفاده از نخ های ناهمزمان با thread pool از 8 رشته یا بیشتر (آیا این می تواند 8000 کاربر را مدیریت کند؟) یا 2. استفاده از WCF (به نظر می رسد مانند بیشتر رویکرد دات نت و شهودی تر با تماس های خود به جای استفاده از حلقه) من هستم در حال حاضر بیشتر به سمت WCF متمایل شده است. قبل از اینکه کسی بپرسد، من به این موضوع اشاره کردهام که چگونه میتواند یک برنامه وب باشد، اما او گفت نه. ویرایش (پاسخ به سوالات): رشته هایی که در حال حاضر از سوکت خوانده می شوند (بسته) و آن را تجزیه می کنند (تجزیه رشته ساده) و بسته به نوع بار، تابع دیگری را اجرا می کند. توابع اجرا شده خیلی منابع فشرده نیستند. | کدام فناوری دات نت می تواند به عنوان یک بهبود برای این برنامه کاربردی مشتری/سرور عمل کند؟ |
30188 | من یک مشکل طراحی پایگاه داده دارم که کاملاً مطمئن نیستم که چگونه به آن نزدیک شوم، و همچنین نمی دانم که آیا مزایای آن بر هزینه ها سنگینی می کند یا خیر. من امیدوارم که برخی از اعضای P.SE بتوانند در مورد طرح پیشنهادی من و همچنین هر تجربه مشابهی که ممکن است با آنها برخورد کرده باشند، بازخوردی ارائه دهند. همانطور که پیش می رود، من در حال ساخت برنامه ای هستم که تقاضاهای گزارش دهی زیادی دارد. سرعت موضوع مهمی است، زیرا در طول سال بیشترین استفاده وجود خواهد داشت. این برنامه/پایگاه داده دارای یک رابطه چند سطحی، چند به چند است. به عنوان مثال شیء یک شی b شیء c شیء d شیء b با شیء ارتباط دارد یک شیء c با شیء b رابطه دارد، یک شیء d با شیء c, b, a رابطه دارد از لحاظ نظری، این می تواند برای سطوح نامحدود ادامه یابد، اگرچه منطق آن را دیکته می کند. فقط می توانست تا آنجا پیش برود ایده من در اینجا، برای سرعت بخشیدن به گزارش، ایجاد یک جدول «سندیکایی» است که به عنوان یک جدول ملحقات جهانی بین چند به چند عمل می کند. در این جدول (با مثال داده شده)، می توان مشاهده کرد: +----------+-----------+--------+ | child_id | parent_id | type_id | +----------+---------------------+ | b | یک | 1 | | ج | b | 2 | | ج | یک | 3 | | d | ج | 4 | | d | b | 5 | | d | یک | 6 | +----------+-----------+---------+ جایی که a، b، c و d به ID مربوطه خود در آنها ترجمه می شوند. جداول مربوطه بنابراین، برای سهولت گزارش دادن همه چیزهایی که در شی d وجود دارد، میتوان SELECT * FROM `syndicates` ... JOINS TO فرزند و جداول والد ... WHERE parent_id=a و type_id=6; به جای داشتن یک پرس و جو با پیوستن به هر سطح بالاتر از زنجیره. # مشکل این جدول به صورت تصاعدی رشد می کند و در یک سال معین به راحتی می تواند بیش از 20000 رکورد برای یک مشتری افزایش دهد. با توجه به مشتریان متعدد در طی چندین سال، این جدول به سرعت به میلیون ها رکورد و فراتر از آن منفجر می شود. اکنون، پایگاه داده به مرور زمان در چندین سرور پارتیشن بندی خواهد شد، اما من میخواهم (همانطور که اکثر آنها میخواهند) تعداد سرورها را تا حد امکان کم نگه دارم و در عین حال انعطافپذیری را نیز ارائه دهیم. همچنین نوشتهها و بهروزرسانیها بهطور تصاعدی طولانیتر خواهند بود (اگرچه احتمالاً برای کاربر نهایی قابل توجه نیستند) زیرا چندین درج/بهروزرسانی/اسکن روی این جدول وجود دارد تا آن را همگام نگه دارد. آیا من در اینجا در مسیر درستی حرکت می کنم یا خیلی از مسیر خارج شده ام. در یک موقعیت مشابه چه می کنید؟ این راه حل بیش از حد پیچیده به نظر می رسد، اما بیشترین انعطاف پذیری و سریع ترین عملیات خواندن را می دهد. _Sidenote 1_ \- این ساختار به من اجازه می دهد سطوح جدید را به راحتی به درخت اضافه کنم. _Sidenote 2_ \- پرس و جو پایگاه داده برای این پایگاه داده از طریق یک چارچوب ORM انجام می شود. | طراحی پایگاه داده و تاثیر عملکرد |
115465 | **سوال کوتاه** آیا روش معمولی برای نامگذاری اعضای عمومی و خصوصی پروژه OO C وجود دارد؟ **زمینه** من کاملاً میدانم که اعضای عمومی و خصوصی واقعاً در زبان C وجود ندارند. با این حال، مانند اکثر برنامه نویسان C، من همچنان با اعضا به عنوان عمومی یا خصوصی رفتار می کنم تا طراحی OO را حفظ کنم. علاوه بر روشهای معمولی OO، من متوجه شدهام که از الگوی پیروی میکنم (نمونه زیر را ببینید) که تشخیص اینکه کدام روشها برای دنیای خارج _معنای_ هستند در مقابل اعضای خصوصی که ممکن است چکهای کمتری داشته باشند / کارآمدتر هستند و غیره را برای من آسانتر میکند. ... آیا استاندارد یا بهترین روش برای چنین چیزی وجود دارد یا مثال زیر روش خوبی برای نزدیک شدن به این موضوع است؟ **هدر مثال** #ifndef _MODULE_X_H_ #define _MODULE_X_H_ bool MOD_X_get_variable_x(void); void MOD_X_set_variable_x(bool); #endif /* _MODULE_X_H_ */ **نمونه منبع** // شناسه ماژول: MOD_X #include module_x.h // نمونه های اولیه خصوصی static void mod_x_do_something_cool(void); static void mod_x_do_something_else_cool(void); // متغیرهای خصوصی static bool var_x; // توابع عمومی - به شناسه ماژول با حروف بزرگ توجه داشته باشید bool MOD_X_get_variable_x(void) {return var_x;} void MOD_X_set_variable_x(ورودی bool){var_x = ورودی;} // توابع خصوصی - به شناسه کوچک ماژول توجه کنید{void_do_olome // برخی روال فرعی فوق العاده جالب } void mod_x_do_something_else_cool(void){ // یک برنامه فرعی فوق العاده جالب دیگر } | قراردادهای نامگذاری معمولی برای توابع عمومی و خصوصی OO C چیست؟ |
129559 | در شرکت من، ما به راه اندازی یک برنامه کارآموزی برای توسعه دهندگان نرم افزار فکر می کنیم. ما به جذب افرادی با مدرک CS، اما کم یا بدون تجربه (یا افرادی با تجربه مرتبط اما بدون مدرک) فکر می کنیم. من تعجب می کنم که برنامه کارآموز چه چیزی باید ارائه دهد و چگونه آن را ساختار می دهد. ما می خواهیم کارآموزان اعضای واقعی تیم توسعه ما باشند، اما از سطح بالاتری از نظارت، بررسی همتا، برنامه نویسی زوجی و غیره استفاده کنند. ما همچنین باید مقداری سخنرانی/راهنمایی ارائه دهیم و مقداری مطالعه مورد نیاز را ارائه دهیم. من فکر می کنم این برنامه باید شامل یک برنامه برای دو سال باشد، اما مطمئن نیستم. برنامه های کارآموزی برای توسعه دهندگان نرم افزار در کشور من رایج نیست. بنابراین چه عناصری را شامل میشوید؟ چگونه به ما پیشنهاد می کنید که منتورینگ را ساختار دهیم؟ روی چه اصول و رویه هایی باید تمرکز کنیم و چگونه باید «برنامه درسی» را تنظیم کنیم؟ PS: تیم فعلی ما از چهار توسعه دهنده چابک بسیار ماهر تشکیل شده است. ما بیشتر دات نت می کنیم و TDD را تمرین می کنیم. | چگونه یک برنامه کارآموزی را ساختار دهیم؟ |
185803 | وقتی برای اولین بار شروع به یادگیری برنامه نویسی کردم، به یاد می آورم که با معلمم در مورد عبارات If Else بحث می کردم. من استدلال می کردم که: if { ... } else if { ... } ... اساساً همان است: if { ... else { if { ... } else { if { ... } else { ... } } } اما او گفت که آنها کاملاً متفاوت هستند. بعد از مدتی بحث و جدل پذیرفتم که با هم فرق دارند. اکنون، در طول سالها به این موضوع بازگشتهام و به آنها نگاه کردهام تا تفاوت اصلی ظاهری را ببینم، اما برای زندگی من نمیتوانم آن را ببینم. آیا کسی می تواند توضیح دهد که چرا دقیقاً آنها متفاوت هستند (به غیر از تودرتو آشکار) | تفاوت در عبارت If... Else... |
51 | و آیا ابزاری می شناسید که این خواسته ها را برآورده کند؟ | چه خواسته هایی باید بر روی ابزارهای مخزن منبع / نسخه سازی اعمال شود؟ |
159419 | من دیروز «Beginning C++ Through Game Programming» را خریدم تا شروع به یادگیری در مورد C++ و برنامه نویسی کنم. من ساعت 33 می روم و به نظر نمی رسد این کتاب را کنار بگذارم. داشتم با دوستی صحبت میکردم که با تجربهتر بود، و او به من پیشنهاد کرد که اکنون باید وقتم را صرف یادگیری در مورد طراحی الگوریتم و ساختارهای دادهای کنم، زیرا زبانها میآیند و میروند، اما دانش عمیق تئوری (مانند دانستن در مورد انواع مختلف الگوریتمها، اما اینکه بتوانم الگوریتمهای خودم را ایجاد کنم) جاودانه و سودمندتر خواهد بود. حدس میزنم آنچه میپرسم این است: آیا باید بیشتر روی یادگیری بیشتر ++C و خرید کتابهای بیشتر تمرکز کنم یا در عوض باید کتابی در مورد الگوریتمها بخرم و بیشتر روی آن تمرکز کنم؟ (بله، میدانم که میتوانم هر دو را انجام دهم و برنامهریزی میکنم، اما میپرسم که کدام باید بیشتر مورد توجه قرار گیرد) P.S. - من برای کالج به دنبال رشته مهندسی مالی بودم و ظاهرا C++ زبان غالب است، اما همانطور که دوستم گفت، زبان ها می آیند و می روند، آیا من وقتم را با تلاش برای تسلط بر C++ تلف می کنم؟ | من بر سر دوراهی برنامه نویسی و تئوری هستم |
146929 | من می خواهم یک سیگنال آنالوگ از رایانه ویندوز 7 خود صادر کنم. این موج ترکیبی از حدود 5 فرکانس با حداکثر 28 مگاهرتز خواهد بود. تولید داده های موج با C++ مشکلی نخواهد بود، اما مطمئن نیستم که چگونه موج را به صورت پویا (همانطور که در حال تولید است) خروجی کنم. من مطمئن هستم که یک پورت صدا برای خروجی 28 مگاهرتز تنظیم نشده است، اما آیا راهی برای دور زدن کارت صدا و رابط مستقیم با پورت وجود دارد؟ اگر نه، ساده ترین راه برای خروجی سیگنال آنالوگ فرکانس بالا با C++ چیست؟ | تولید سیگنال آنالوگ از ویندوز 7 |
224406 | با شروع با Kanban، من مطمئن نیستم که آیتم های کاری من چقدر باید دانه بندی شوند. در حالی که توصیههای ملموس زیادی در مورد نحوه انتخاب WIP پیدا میکنید، اکثر آموزشهای Kanban که خواندهام در مورد اندازه یک آیتم کاری (= یک کارت روی تخته) کاملا مبهم هستند. برای برنامه ریزی و برآورد، مردم اغلب توصیه می کنند که اندازه یک آیتم را کوچک نگه دارید، مثلاً 2 تا 16 ساعت. آیا همین امر در مورد کانبان صدق می کند؟ آیا همیشه یک نقشه برداری 1:1 از برنامه من به هیئت مدیره وجود دارد؟ اگر بهترین روش یا توصیه کلی وجود نداشته باشد، چه عواملی بر انتخاب من برای جزئیات کار تأثیر می گذارد؟ | کانبان: نحوه انتخاب اندازه مورد کار |
176416 | من به دنبال هر چیز دیگری هستم که همان عملکرد WPF را داشته باشد (انیمیشن، سه بعدی،...) اما بتواند در پلتفرم های دیگر (لینوکس، مک، ...) کار کند، چیزی قدرتمند، سریع برای توسعه، می تواند سفارشی من را ایجاد کند. یک ظاهر طراحی شده بر روی جزء اصلی | آیا چیز دیگری مانند WPF می تواند در لینوکس و مک اجرا شود؟ |
251096 | در آزمایش واحد تازه کار هستم، میخواهم بدانم آیا قرار است هنگام انجام آزمایش واحد، مقادیر اشیاء برگردانده شده از روشها را آزمایش کنم. به عنوان مثال، کلاس های زیر را در نظر بگیرید: public class Person { public int Id { get; set } public int Age { get; مجموعه؛ } نام رشته عمومی { get; مجموعه؛ } public Pet Pet { get; مجموعه؛ } } public class Pet { public int ID { get; مجموعه؛ } public int Age { get; مجموعه؛ } public Breed Breed { get; مجموعه؛ } } و یک روش با اعلان زیر: public Person GetPerson(int id) { ... } اکنون کنجکاو هستم که آیا قرار است آزمایشی ایجاد کنم که بررسی کند آیا ویژگی های مختلف شخص درست است یا خیر (GetPerson_PersonFound_PersonHasCorrectName( ) و غیره)؟ من شک دارم که در شرایط عادی باید؟ همه چیز بستگی به الزامات دارد؟ اگر این ویژگی ها باید آزمایش شوند، آیا قرار است من در پت حفاری کنم و آن ویژگی ها را نیز بررسی کنم؟ در مورد رفتن حتی بیشتر به سمت Breed چطور؟ می تواند به سرعت چندین تست را اضافه کند. | آیا باید مقادیر اشیاء برگردانده شده از روش های واحد مورد آزمایش را آزمایش کنیم؟ |
221416 | در حال حاضر روی پروژه ++C کار می کنم که می توان آن را به عنوان پروژه میراث طبقه بندی کرد. بسیاری از کدهای نوشته شده ضعیف به دلیل عدم تجربه و تحت فشار ضرب الاجل انجام شد. وقتی سعی میکنم باگها را برطرف کنم، در نهایت اشکال جدید را میسازم. اخیراً وقت آزاد بیشتری پیدا کردم و می خواهم این پروژه را بهتر کنم. به طور دقیق من می خواهم شروع به استفاده از TDD کنم. با این حال، معلوم شد که آنقدرها هم آسان نیست. من با این مشکل مواجه شدم که نمی توانم برای هیچ کلاسی تست بنویسم. مجردها همه جا هستند. حتی کلاس های پایه نیز از اعضای ثابت استفاده می کنند. به عنوان مثال، در پروژه ما به طور گسترده از کلاس Numeric استفاده می کنیم (که پوششی برای کتابخانه decNumber C برای محاسبه اعشاری است). این کلاس دارای عضو ایستا برای حفظ یک زمینه (دقت، حالت گرد کردن و غیره) است. بدیهی است که من باید این کلاس را مجدداً فاکتور کنم تا از فیلدهای ایستا جلوگیری کنم. بلافاصله به تزریق وابستگی و الگوی کارخانه ای فکر کردم. کارخانه زمینه واحد را حفظ می کند، هر کلاس کاربری باید نمونه های عددی را فقط با استفاده از آن کارخانه ایجاد کند. اما کد نامرتب خواهد بود زیرا کارخانه باید در هر کلاسی که می خواهد نمونه Numeric بسازد تزریق شود. از کدام الگو می توانم برای این مورد استفاده کنم؟ کدام یک به من اطمینان می دهد که هر نمونه از کلاس Numeric از یک حالت مشترک استفاده می کند؟ P.S.: شباهت های قابل توجهی با این سوال وجود دارد - تزریق وابستگی ; شیوه های خوب برای کاهش کد دیگ بخار. | چگونه اعضای ثابت کلاسهای پایه را مجدداً تغییر دهیم |
194275 | هنگام توسعه بر روی یک شاخه طولانی مدت (که در اینجا به عنوان زنده ماندن بیشتر از یک نسخه تعریف می شود)، پذیرفته شده ترین روش (ها) برای حفظ جریان شاخه با مبدأ آن در حالی که تاریخچه را نسبتاً تمیز نگه دارید قبل از ادغام مجدد چیست؟ به عنوان مثال، شاخه مبدا (`m`) و شاخه (موضوع) (`t`) را با نمودار تاریخچه زیر در نظر بگیرید: A[1]--------F[2]--H[ 3]--J[4] (m) \ \ \ B----C-D-E--G-----I-----K (t) [1] - نسخه 1.0 [2] - انتشار 2.0 [3] - Hotfix 2.1 [4] - Hotfix 2.2 در شاخه `t` من به طور دوره ای از master (`m`) ادغام می شوم تا شاخه موضوع خود را به روز نگه دارم، اما تعهدات کوچک زیادی بین `B` و K که من می خواهم با یک rebase آن را له کنم. من نگران هستم که اگر آن commitها را حذف کنم، هش commitهای ادغامشده را از master تغییر دهم و هنگامی که شاخه خود را دوباره به Master برای نسخه 3.0 ادغام میکنم، برای دیگران مشکل ایجاد کنم. اگر شاخه مبحث را به -i تغییر دهم، انتظار دارم نمودار به این صورت باشد: A---------F---H---J (m) \ B------ -----------K (t) که در آن «K» شامل تمام تعهدات له شده بین «B» و «K» از جمله تغییرات ادغام شده از master («F» و «H» است. اگر «t» را دوباره به «m» اصلی ادغام کنم، نمیدانم که آیا احتمالاً تضادهایی از «F» و «H» وجود دارد. سپس نمودار باید به این شکل باشد: A---------F---H---J---L (m) \ / B------------- ----K (t) `t` اکنون می تواند حذف شود زیرا دیگر استفاده نمی شود. من میخواهم تاریخچهای را که «t» از کجا منشعب شده است، حفظ کنم، بنابراین با تغییر «B» به «J» این اطلاعات از دست میرود و احتمالاً مشکل من حل میشود، اما نمودار به این صورت خواهد بود: A------- --F---H---J---K' (m) آیا این یک نگرانی معتبر است؟ روش معمول پذیرفته شده برای حفظ شاخه ویژگی با منشأ آن در حالی که تاریخچه نسبتاً تمیزی دارد، چیست؟ _توجه: مثال در اینجا ساده شده است، در واقع صدها commit از نقطه شاخه تا HEAD در شاخه موضوع وجود دارد - بیش از 300 - بسیاری از آنها می توانند از بین بروند_ | Git: تغییر پایه و حفظ جریان در یک شعبه راه دور - روش های پذیرفته شده؟ |
104645 | http://en.wikipedia.org/wiki/Second-system_effect > اثر سیستم دوم به تمایل سیستمهای کوچک، زیبا و > موفق اشاره دارد که هنگام شروع کار بر روی، هیولاهای فیلی و پر از ویژگی را به عنوان جانشین خود داشته باشند. یک پروژه پیگیری که همان پایگاه کد پروژه قبلی را به اشتراک می گذارد، چگونه می توانید اثر سیستم دوم را کنترل کنید؟ چگونه از بازنویسی سیستمهای پوستهپوسته زیادهروی نکنید؟ چگونه ویژگیهای جدید «مگر خوب نیست اگر...» را محدود کنید؟ به نظر من یکی از بزرگترین عوامل، رضایت از آشنایی با پایگاه کد است. افزودن ویژگیهای جدید با هک کردن سیستمهایی که در داخل و خارج از آنها میشناسید بسیار آسان است. با این حال، سودهای کوتاه مدت با اسپاگت کردن کد که چند تکرار از این رویکرد می تواند ایجاد کند، غلبه می کند. چگونه می توانید برنامه نویسان را وادار کنید که ویژگی ها را به درستی طراحی و پیاده سازی کنند، در حالی که راه حل هک سریع بسیار دلخراش است؟ | چگونه از اثر سیستم دوم جلوگیری می کنید؟ |
225817 | آیا می توانیم بگوییم جاوا یا سی شارپ زبان های OO با یک درخت ارثی یکپارچه / سیستم نوع یکپارچه هستند؟ منظور من از درخت وراثت یکپارچه/سیستم نوع یکپارچه این است که هر کلاس به طور ضمنی یا صریح از یک نوع واحد مشتق می شود؟ آیا زبان شی گرا وجود دارد که از آن مفهوم پیروی نمی کند؟ | آیا می توان گفت جاوا یا سی شارپ دارای درخت های ارثی یکپارچه هستند؟ |
15605 | زمانی که نامزدها را برای یک موقعیت پیش از اولین مصاحبه حضوری بررسی می کنید، تست های فنی در فیلتر کردن نامزدهای ضعیف و احتمالاً پیش بینی توانایی آنها برای موفقیت در موقعیت چقدر مفید است؟ در حالی که برخی از افراد مبتنی بر شخصیت ممکن است چیز زیادی نگویند، آیا ارسال یک تست فنی (مثلاً در جاوا یا سی شارپ) قبل از مصاحبه حضوری یا حتی صفحه نمایش تلفن مفید است؟ همچنین، آیا این آزمونها هرگز یک نامزد قوی را بهعنوان نامزدی که احتمالاً برای این موقعیت مناسب نیست، به اشتباه شناسایی میکنند؟ | تست های استخدامی در هنگام مصاحبه با داوطلبان و پیش بینی موفقیت چقدر مفید است؟ |
105515 | سنگدل پرسید: چرا نمی توانم پیام را ویرایش و SVN ارسال کنم؟ دلایل خوبی برای حفظ سوابق فردی «همانطور که هست» برای اهداف تاریخی وجود دارد. با این حال، در عدم محدود کردن گسترش و استفاده از دادههای گمراهکننده و خطرناک، یک خطر عینی وجود دارد. به کنار: مطمئناً، گاهی اوقات باید متوجه شد که اشتباه کرده اند. گذشته از این، به نظر می رسد به وضوح مکانیزمی برای ضبط و به اشتراک گذاری بهترین اطلاعات ممکن مفید باشد. همچنین به نظر می رسد که مکانیزمی برای تصحیح داده های بد و اطلاع رسانی به دیگران از داده های خطرناک مفید باشد. در تاپیک سنگدل l0b0 نظرات: > حق با شماست. یک فرض طراحی اساساً معیوب در همه VCSها وجود دارد > که من تا به حال دیدهام: یک commit یک پیام commit دارد که تغییر ناپذیر است. همانطور که Alex > می گوید، ما باید به چندین نسخه از پیام commit اجازه دهیم. برای اینکه سوال کمتر ذهنی نباشد، پاسخهای شما باید به طور عینی تمرین بهتری نسبت به «اصل موسی» باشد، «اولین بار درستش کنید، ما این توله سگ را روی سنگ میتراشیم» و به توانایی رسیدگی به یک یا چند مشکل بپردازد. در امتداد خطوط (من حاضرم این لیست را در صورت وجود پیشنهادات بهتر به روز کنم و تغییر دهم): فرض کنید متوجه شدم که یک پیام commit که یک ماه پیش وارد کردم گمراه کننده، گیج کننده و کاملا اشتباه آیا نباید بتوانم یک نماد تصحیح اضافه کنم که برای همه کسانی که پیام نادرست را می بینند مشاهده شود؟ (من موافقم که پیام اصلی باید به راحتی و بدون تغییر در دسترس باشد و خود تغییر باید ردیابی و مهر زمانی شود. اما من موافق نیستم که این تاریخ در حال تغییر است.) - نظر دیوید شوارتز از سوال سانگدول. | آیا مخازن ویرایشی وجود دارند که به غیر از یک پیام commit ثابت، اظهار نظر در مورد ویرایش ها را اجرا می کنند؟ |
183773 | در ASP.Net MVC، در نمای razor، می توانید این نوع کد را تایپ کنید: @Html.EditorFor(model => model.Name) (در این حالت یک کادر متنی برای فیلد Name شی که تعریف شده است ایجاد می کند. به عنوان نوع مدل) حالا وقتی تعریف متد EditorFor را می بینم این است: EditorFor<TModel, TValue>(این HtmlHelper<TModel> html, Expression<Func<TMmodel, TValue>> عبارت); بنابراین من خودم سعی کردم چنین روشی را پیادهسازی کنم، اما واقعاً معنی این را نمیدانم **`Expression<Func<TMmodel, TValue>>`** چه کسی میتواند برای من توضیح دهد که یک عبارت چیست، و Func، و بیان نوع Func؟ توضیحاتی که پیدا کردم به قدری انتزاعی بودند که هیچ سرنخی به من نداد... | این به چه معناست: Expression<Func<TMmodel, TValue>> |
197786 | من یک برنامه تجاری دارم که از یک جزء Qt Solutions استفاده می کند. تا همین اواخر، این کامپوننت تحت مجوز LGPL مجوز داشت، بنابراین من مجبور شدم از کامپوننت در قالب یک کتابخانه اشتراکی استفاده کنم. با توجه به این پست http://qt.digia.com/Product/Qt-Add-Ons/Qt-Solutions-Archive/، راه حل های Qt با مجوز BSD که در زیر بازتولید شده است مجدداً مجوز داده شده است. سوال من این است که آیا می توانم از کد منبع مستقیماً در برنامه خود استفاده کنم یا هنوز باید یک کتابخانه مشترک ایجاد کنم؟ (اعلامیههای حق نسخهبرداری مناسب بدون توجه به تکثیر خواهند شد) مجوز BSD: > * * * > > این نرمافزار از مؤلفه Qt Solutions استفاده میکند که تحت پوشش مجوز زیر است: > > حق چاپ (C) 2013 Digia Plc و/یا شرکت تابعه آن (- است). > > توزیع مجدد و استفاده در فرم های منبع و باینری، با یا بدون > اصلاح، به شرط رعایت شرایط زیر مجاز است: > > * توزیع مجدد کد منبع باید اعلامیه حق چاپ فوق را حفظ کند، > این لیست شرایط و سلب مسئولیت زیر را حفظ کند. . > > * توزیع مجدد به صورت دودویی باید شامل حق نسخه برداری فوق > اعلامیه > این فهرست شرایط و سلب مسئولیت زیر در > > اسناد و/یا سایر مطالب ارائه شده همراه با توزیع باشد. > > * نه نام Digia Plc و شرکت(های) فرعی آن و نه نام > مشارکت کنندگان آن را نمی توان بدون مجوز کتبی قبلی برای تأیید یا تبلیغ محصولات مشتق شده از > این نرم افزار استفاده کرد. > > > > ** این نرم افزار توسط دارندگان حق نسخه برداری و مشارکت کنندگان همانطور که هست و هر گونه ضمانت نامه صریح یا ضمنی، از جمله، اما نه محدود به، > ضمانت نامه های ضمنی و ضمانت نامه های OF ارائه شده است. به ویژه > هدف سلب مسئولیت می شود. در هیچ موردی مالک یا > مشارکت کنندگان در قبال هرگونه خسارت مستقیم، غیرمستقیم، اتفاقی، خاص، > مثالی، یا تبعی (شامل، اما نه غیرقانونی، محدود) مسئول نیستند. یا خدمات؛ از دست دادن استفاده، داده ها، یا سود > یا وقفه کسب و کار) به هر حال و در مورد هر گونه تئوری مسئولیت، > چه در قرارداد، چه در مسئولیت سختگیرانه، و یا غیرقانونی. هر راهی برای خروج از استفاده از این نرم افزار، حتی اگر > در مورد احتمال چنین آسیبی توصیه شده باشد. > > * * * | راه حل های Qt مجدداً مجوز داده شده اند، آیا می توانم اکنون مستقیماً از src استفاده کنم |
229622 | من یک وب سایت ایجاد می کنم که یک یا چند مقاله در هفته منتشر می کند. من می خواهم بتوانم مقالات را بر اساس محبوبیت رتبه بندی کنم. برای انجام این کار، من به فرمولی برای محاسبه امتیاز برای هر مقاله نیاز دارم. این فرمول باید به مقالات پرطرفدار (آنهایی که بازدیدهای زیادی دارند) پاداش دهد، در حالی که مقالات جدید را به بالاترین سطح نزدیکتر می کند تا محتوا را تازه و جالب نگه دارد. وب سایت از رای دادن به مقالات پشتیبانی نمی کند. خوانندگان میتوانند نظر بدهند و من میتوانم از سایت بخواهم تعداد بازدیدهای منحصربهفردی که مقاله دریافت میکند را پیگیری کند. * * * # تلاش من روشی برای محاسبه امتیاز برای هر مقاله پیدا کردهام، اما مطمئن نیستم که آیا این روش درستی است یا اصلاً جواب میدهد. این فرمول امتیاز را محاسبه میکند: امتیاز = بازدیدها منحصر به فرد / ( ساعت_از انتشار * 4 من یک برنامه کوچک برای تست این فرمول نوشتم. **در اینجا خروجی یک اجرا است.** این اسکریپت هر روز بین 0 تا 2 مقاله تولید می کند و با گذشت زمان امتیاز آنها را شبیه سازی می کند. هنگامی که یک مقاله ایجاد می شود، یک عدد تصادفی («M») بین 100 تا 1000 انتخاب می کند که نشان دهنده محبوبیت آن است. هر روز، اسکریپت تعداد بازدیدهای تصادفی بین 0 تا M را به هر مقاله اضافه می کند. نماهای واقعی نشان داده شده در خروجی (`V`) نتیجه این فرمول است: view_count = ( 10 * log10( view_count ) ) ^ 2 من از این استفاده کردم تا مطمئن شوم تعداد بازدیدها برای همیشه افزایش نمی یابد. در عوض، رشد آن با گذشت زمان کاهش خواهد یافت، همانطور که در زندگی واقعی ممکن است. مقادیر «A» و «S» در خروجی به ترتیب نشان دهنده سن در روز مقاله و امتیاز آن بر اساس فرمول نشان داده شده در بالا است. این فرمول رفتار جالبی ایجاد میکند: اگر به بازی **Tomb Raider: Anniversary** نگاه کنید، با یک عدد «M» بزرگ تولید میشود، که به این معنی است که بسیار محبوب خواهد شد. روز اول به اوج می رسد، در 2 روز بعد پایین می آید و به دلیل تعداد بازدید که می گیرد، 3 روز متوالی به اوج می رسد. به نظر می رسد این رفتاری است که من به دنبال آن هستم، اما مطمئن نیستم که آیا در عمل جواب می دهد یا حتی این رویکرد درست است. اگر میخواهید خودتان آن را اجرا کنید، میتوانید منبع نمونه اولیه من را در اینجا پیدا کنید. * * * در اینجا این سؤال مطرح می شود: ** چگونه می توانید الگوریتم های رتبه بندی را بیابید و آزمایش کنید تا با استفاده از متغیرهای موجود، شرایط مسئله را برآورده کنند؟** سؤال ثانویه: _ آیا الگوریتم رتبه بندی من مناسب است و آیا کار می کند؟ در موقعیتی که توضیح دادم؟_ * * * ویرایش: از پیوندهای موجود در پاسخ _maythesource.com_، تازه متوجه شدم که موضوع بازی امتیاز نیز وجود دارد. آیا فقط در نظر گرفتن بازدیدهای _unique_ به نوعی مانع از بازی می شود یا یک اقدام متقابل ضعیف است؟ | ارائه یک الگوریتم رتبه بندی معتبر برای مقالات |
171327 | ما چندین کاربر داریم که روی سخت افزارهای قدیمی و مرورگرهای قدیمی کار می کنند. بهترین راه برای ترغیب آنها به ارتقاء به یک مرورگر وب جدیدتر، بدون آزار کاربران با مرورگر وب جدیدتر، چیست. | اطمینان از اینکه کاربران یک مرورگر وب مدرن دارند |
146924 | اغلب کلاسی را می بینم که در آن مقداری به یک متد یا حتی سازنده تزریق می شود. سپس این مقدار توسط چندین روش در آن کلاس استفاده می شود و یک مرجع به سادگی به هر روشی که به آن نیاز دارد ارسال می شود. به نظر من این یک بوی رمز به نظر می رسد، اگرچه من به خوبی می توانم فقط یک فضول باشم. مگر اینکه یک متغیر فقط یک بار در محدوده یک متد مورد نیاز باشد، من معمولاً یک فیلد سطح کلاس دارم که توسط متدی که مقدار را دریافت می کند مقداردهی اولیه می شود. هر روش دیگری در صورت نیاز به این فیلد ارجاع می دهد. به نظر می رسد این برای من بسیار تمیزتر است. افکار؟ | فیلدها/متغیرهای کلاس یک نقطه مرجع در سطح کلاس حفظ شود یا به روش های فردی منتقل شود؟ |
115876 | من قصد خرید کتابی برای یادگیری زبان C دارم. بسیاری می گویند K&R یک کتاب ضروری برای برنامه نویسان C است بنابراین من آن را انتخاب کردم. من می بینم که دو نسخه وجود دارد. چه تفاوت هایی بین آنها وجود دارد؟ | زبان C - K&R 1st vs 2nd Edition؟ |
150153 | در EF4 اقدامات روی موجودیت ها در واقع از طریق لایه Business Element (BE) انجام می شود. چرا به دسترسی به داده (DAL) در لایه دیگری نیاز دارم؟ | با چارچوب نهاد - چه کسی به DAL نیاز دارد |
184047 | پروژه ای وجود دارد که من روی آن کار می کنم که به دنبال تولید یک برنامه وب است که لیست وظایف بین چندین کاربر را مدیریت کند. این یک لیست وظایف اصلی است که موارد وظیفه آن توسط یک کاربر مجاز توزیع می شود. هر کاربر حساب شخصی خود را برای ورود به سیستم و مشاهده وظایف محول شده دارد. این امکان وجود دارد که چندین کاربر یک وظیفه مشترک داشته باشند. من سعی میکنم جزییات پروژه را کنار بگذارم، زیرا بیشتر با مفهوم کلی نحوه رسیدگی به موقعیتهای زیر دست و پنجه نرم میکنم، اما اگر کمک کند، از جاوا، EclipseLink و GWT با RequestFactory استفاده میکنم. پایگاه داده PostgreSQL است. بنابراین، مشکلات مفهومی که من سعی میکنم آنها را با هم تطبیق دهم به شرح زیر است: 1. اگر تکلیفی که برای چندین کاربر مشترک است به هر طریقی تغییر کند، مثلاً. کار تکمیل شده، حذف شده و غیره، لیست وظایف همه کاربرانی که این وظیفه را دارند به روز می شود. چه الگوهای طراحی وجود دارد که به اجرای این عملکرد کمک می کند؟ * برخی از الگوهایی که من به آنها نگاه کرده ام مشاهده گر و میانجی هستند - آیا موارد دیگری نیز وجود دارند که باید بیش از اینها در نظر گرفته شوند؟ 2. بگویید دو کاربر وجود دارند که یک کار را همزمان تغییر می دهند. * اول، آیا باید اجازه بدهم که آن موقعیت اتفاق بیفتد یا باید آن را قفل کنم تا زمانی که یکی یا دیگری انجام تغییرات را انجام دهد؟ * دوم اینکه اگر قفلی روی آن نگذاشته باشم، چگونه می توانم با تغییرات چه کسی موافقت کنم؟ این شامل وضعیت 1 می شود زیرا کاربر 1 می تواند داده ها را ارسال کند و قبل از اینکه کاربر 2 داده های به روز شده را دریافت کند، ممکن است جلو رفته و تغییرات خود را ارسال کرده باشد. من واقعاً به دنبال نکات راهنمایی، توصیه یا نکته ای هستم که بتوانید در مورد نحوه همگام سازی صحیح داده ها بین چندین نمونه از این برنامه وب ارائه دهید. من بسیار آن را قدردانی می کنم! | چگونه میتوانید چندین کاربر را که یک قطعه داده را در یک برنامه وب ویرایش میکنند مدیریت کنید؟ |
159411 | اگر کسی بخواهد برای یک ویرایشگر IDE/کد پیشنهاد خودکار بنویسد (مانند IntelliSense)، آیا به طور کلی نیاز به نوشتن تجزیه کننده برای هر زبانی است که باید پشتیبانی شود، یا کامپایلرها/زمان های اجرا این موارد را فراهم می کنند؟ به نظر نمی رسد که باینری های PHP یا Python فقط از تجزیه فایل ها و تولید نوعی خروجی خام پشتیبانی نمی کنند. به نظر میرسد Eclipse تجزیهکننده خودش را میچرخاند، اما آیا این تنها راه انجام آن است؟ استفاده از تجزیه کننده بومی در بسیاری از سطوح عالی خواهد بود :) | ایجاد پیشنهاد خودکار ویرایشگر کد (مانند IntelliSense) |
36556 | ما در حال کار با مایکروسافت بر روی بلیطی بودیم که به دلیل کندتر بودن یکی از درخواستهایمان در سرور MS Sql 2k8 سازمانی در مقابل استاندارد sql 2k5، باز کردیم. مهندسانی که ما با آنها کار می کنیم ابزارها و دانش باورنکردنی در مورد داخلی سرور sql دارند. آیا دوره ای وجود دارد که بتوانم برای به دست آوردن این دانش بگذرم؟ | دوره های داخلی سرور MS Sql/عیب یابی؟ |
184048 | آیا انتخاب استفاده از DVCS نسبت به CVCS در واقع چرخه های انتشار کوتاه تری را ایجاد می کند؟ اگر چنین است، چه چیزی باعث کوتاهتر شدن چرخه انتشار نرمافزار میشود و چه دلایلی برای آن وجود دارد؟ 1. مربوط به درخواست کشش؟ آیا ارسال آسان تر وصله ها در اینجا نقشی دارد؟ 2. مربوط به عامل مردم؟ آیا تیمهای پروژهای که از CVCS استفاده میکنند در برنامههای انتشار محافظهکارانهتر عمل میکنند؟ 3. عوامل دیگری وجود دارد؟ | چرخه انتشار کوتاه تر با DVCS |
137687 | در حال مطالعه الگوهای طراحی بودم، و خواندم که الگوی طراحی نمونه اولیه، زیرطبقه بندی بیش از حد را از بین می برد. چرا طبقه بندی فرعی بد است؟ استفاده از یک نمونه اولیه چه مزیتی را نسبت به کلاس بندی فرعی به همراه خواهد داشت؟ | چرا طبقه بندی فرعی بسیار بد است (و از این رو چرا باید از نمونه های اولیه برای حذف آن استفاده کنیم)؟ |
240875 | این ممکن است یک سوال نامناسب باشد، اما من واقعاً برای رفع ابهام به کمک نیاز دارم. فرض کنید می خواهیم برنامه وب مانند reddit یا Gmail ایجاد کنیم. روشی که من از تحقیقاتم متوجه شدم این است که دو راه برای نزدیک شدن به این مشکل وجود دارد. 1) برنامه وب مانند reddit را می توان تنها با استفاده از PHP ایجاد کرد. HTML برای قسمت جلویی توسط PHP بر روی سرور ارائه می شود و منطق برنامه نیز با PHP در سمت عقب نوشته می شود. با استفاده از این روش، اپلیکیشن تحت وب احساس زمان واقعی نمی کند زیرا برای هر تغییری باید صفحه را به روز کنید. 2) باطن RESTful را در PHP ایجاد کنید و از فریم ورک های جاوا اسکریپت مانند backbone.js برای ایجاد اپلیکیشن وب تک صفحه ای و دستکاری HTML در قسمت جلویی استفاده کنید. فرانتاند نوشته شده در جاوا اسکریپت درخواستهایی را به بکاند ارسال میکند که فقط بستههای JSON را برمیگرداند (بدون HTML). در فرانتاند، جاوا اسکریپت باید تصمیم بگیرد که چگونه فرانتاند را براساس بستههای JSON بازگردانده شده از بکاند دستکاری کند. با این روش، برنامه های کاربردی وب به صورت بلادرنگ خواهند بود. مزیت استفاده از روش 2 نسبت به روش 1 چیست؟ من خواندم که Gmail با استفاده از روش 2 پیادهسازی میشود. چرا آنها از چارچوبهای جاوا اسکریپت برای ایجاد قسمت جلویی استفاده کردند، اگر میتوانستند HTML رندر شده در سمت عقب را ارسال کنند و برای بررسی اعلانها تماسهای AJAX برقرار کنند؟ آیا به طور کلی بهتر است از روش 2 نسبت به روش 1 استفاده شود؟ رندر صفحه سمت سرور یا رندر صفحه سمت سرویس گیرنده؟ پیشاپیش متشکرم | آیا باید از PHP برای رندر صفحه html استفاده کنید یا از فریمورک های جاوا اسکریپت استفاده کنید؟ رندر صفحه سمت سرور یا رندر صفحه سمت سرویس گیرنده؟ |
157343 | من با موفقیت میتوانم همه برنامههای قدیمی خود را که از الگوهای طراحی مستند استفاده نمیکردند، مقیاسبندی کنم. هر مدلی که باشه نمیدونم تا حد زیادی، من فقط نیاز به استفاده از مفاهیم ساده OOP را احساس کردم. مفهوم الگوهای طراحی پیچیده و درک آن سخت است. هنگام پیاده سازی، چگونه می توان تشخیص داد که آیا پیاده سازی صحیح است و برنامه دارای جفت شل واقعی است؟ | چگونه تعیین کنیم که آیا Design Pattern به درستی اجرا شده است؟ |
233752 | پس از سه مصاحبه تلفنی، این پیشنهاد را در یک بانک بزرگ به عنوان برنامه نویس جاوا دریافت کردم. من هیچ تجربه قبلی در موسسات مالی ندارم (فقط دو سال به عنوان یک برنامه نویس معمولی جاوا)، بنابراین کمی می ترسم و نگران این هستم که آیا مهارت های من برای این نقش مناسب است یا خیر. اصلی ترین چیزی که من را اذیت می کند ریاضی است. در تمام آن مصاحبهها، ما هرگز موضوع ریاضیات را لمس نکردیم، اما میدانم که این موقعیت به ابزارهای مالی مانند مشتقات مرتبط است. با این فرض که معامله ای در کار نیست، بلکه حسابداری در کار نیست، چقدر باید انتظار ریاضی داشته باشم؟ چگونه می توانم برای این کار بهتر آماده شوم؟ من در جستجوی گوگل برای برخی از آموزشها/کتابهای برنامهنویسی مالی جاوا بودم، اما در اینجا موفق نشدم - شاید بتوانید چیزی را توصیه کنید؟ من واقعاً به بازار سهام علاقه مند هستم اما هرگز این رویکرد نظری را امتحان نکردم. با تشکر | به عنوان یک برنامه نویس در بانک چه انتظاری باید داشت؟ |
170058 | این یک سوال بعدی در مورد سوالات گذشته من است: الگوی همزمانی لاگر در برنامه چند رشته ای همانطور که توسط دیگران پیشنهاد شده است، من این سوال را جداگانه مطرح می کنم. به عنوان درس آخر سوال. در یک محیط چند رشته ای، لاگر باید به صورت رشته ای ایمن و احتمالاً ناهمزمان ساخته شود (جایی که در پیام ها در صف قرار می گیرند در حالی که یک رشته پس زمینه نوشتن را انجام می دهد و رشته شی درخواست کننده را آزاد می کند). Logger می تواند signleton باشد یا می تواند یک Logger برای هر گروه باشد که تعمیم موارد فوق است. حال سوالی که مطرح می شود این است که چگونه باید لاگر را به شی اختصاص داد؟ دو گزینه وجود دارد که می توانم به آنها فکر کنم: **1\. درخواست شی برای لاگر:** آیا هر یک از شی باید برخی از APIهای سراسری مانند «get_logger()» را فراخوانی کند؟ چنین API the singleton یا group logger را برمی گرداند. با این حال، من احساس می کنم این شامل فرضی در مورد محیط برنامه برای پیاده سازی لاگر است - که به نظر من نوعی جفت است. اگر همان شیء نیاز به استفاده از برنامه های دیگر باشد - این برنامه جدید نیز باید چنین روشی را پیاده سازی کند. **2\. اختصاص لاگر از طریق برخی از API های شناخته شده** روش جایگزین دیگر ایجاد نوعی کلاس مجازی است که توسط برنامه بر اساس ساختار خود برنامه پیاده سازی می شود و شی را زمانی در سازنده اختصاص می دهد. این روش عمومی تر است. متأسفانه، هنگامی که اشیاء زیادی وجود دارد - و در عوض درختی از اشیاء که روی اشیاء لاگر به هر سطح منتقل می شود، کاملاً کثیف است. > سوال من آیا راه بهتری برای این کار وجود دارد؟ اگر بخواهید یکی از > موارد بالا را انتخاب کنید، کدام رویکرد را انتخاب می کنید و چرا؟ سؤالات دیگری درباره نحوه پیکربندی آنها باز باقی می ماند: 1. چگونه نام یا شناسه اشیاء اختصاص داده می شود تا برای چاپ روی پیام های گزارش (به عنوان نام ماژول) استفاده شود. 2. چگونه این اشیا ویژگی های مناسب را پیدا می کنند (مانند به عنوان سطوح log و سایر پارامترهای این چنینی) در رویکرد اول، API مرکزی باید با همه این انواع سروکار داشته باشد. در رویکرد دوم - نیاز به کار اضافی وجود دارد. از این رو، من می خواهم از تجربه واقعی مردم بفهمم که چگونه می توان در چنین محیطی به طور موثر لاگر نوشت. | بهترین الگوی خلاقیت برای لاگرها در یک سیستم چند رشته ای؟ |
180978 | اخیراً در مورد برنامه نویسی فوق العاده و تمرینات چابک به صورت آنلاین مطالعه کرده ام. من می خواهم آنها را تطبیق دهم. با این حال بیشتر کدهای من همه در PHP هستند که برنامه های وب از نوع CRUD معمولی هستند. علاوه بر این، من از چارچوب وب مانند CodeIgniter استفاده می کنم که بسیاری از ویژگی های اصلی را نیز انتزاعی می کند. به طور خلاصه، چگونه می توانم توسعه مبتنی بر آزمایش را در برنامه هایی که به شدت به پایگاه های داده و ورودی کاربر وابسته هستند، به ویژه در بخش اتوماسیون تست، پیاده سازی کنم؟ ### من اکنون این سوال را با هدف پروژه فعلی خود که در حال کار بر روی یک برنامه وب تالار گفتمان کالج هستم، می پرسم. دارای ویژگی های اصلی شبکه اجتماعی است و همچنین شامل سرور XMPP در پشته خود است. اجزای زیر پشته برنامه من را تشکیل می دهند: 1. وب سرور آپاچی با mod_php فعال است. 2. PHP به عنوان یک زبان Back-end. (فریم ورک CodeIgniter) 3. پایگاه داده MySql. 4. Openfire سرور برای XMPP. 5. HTML، CSS، jQuery و Strophe (برای XMPP) در قسمت جلویی، و 6. میان افزار پایتون برای XMPP. در حال حاضر بدون هیچ گونه تست یا چرخه ساخت کار می کنم. من از SVN به عنوان سیستم کنترل نسخه استفاده می کنم. و من مایلم TDD و CI را در فرآیند توسعه لحاظ کنم. من قبلاً مقداری کد در پروژه دارم. برای اجرای TDD و CI در این نوع پروژه چه استراتژی ها و بهترین شیوه ها را باید اتخاذ کنم؟ PS: ما تیمی متشکل از سه نفر هستیم که روی یک پروژه شخصی کار میکنیم و هیچ شخص دیگری نداریم که بر طراحی تأثیر بگذارد (به جز کاربران نهایی). ### این کاری است که من برای شروع پیادهسازی انجام دادم، تابع ورود را که نام کاربری و رمز عبور را از قسمت جلویی دریافت میکرد، دوباره فاکتور کردم و سپس بررسیهای عقلانی، نام کاربری معتبر را بررسی میکند، سپس رمز عبور معتبر را بررسی میکند، اگر بله، جلسه را تنظیم میکند. کوکی می کند و کاربر را بر اساس نقشش به صفحه ای هدایت می کند. من تابع بالا را به سه قسمت تقسیم کردم تا نام کاربری و رمز عبور را بگیرم و بررسی کنم که آیا درست هستند، یکی دیگر برای تنظیم کوکی ها و آخرین موردی که مقادیر را از front end می گیرد و sanity checks را اعمال می کند، دو تابع دیگر را فراخوانی می کند و سپس تغییر مسیر می دهد. من فقط برای اولین تابع می توانستم تست بنویسم. آیا این کافی است؟ | TDD و تست اتوماسیون در برنامه ها به شدت به پایگاه داده ها و ورودی کاربر وابسته است |
100551 | من به دنبال اجرای طرح کد ارجاع زیر برای فروش نرم افزار خود هستم: * هر کسی می تواند یک کد ارجاع دریافت کند. آنها فقط یک ایمیل ارائه می دهند و من کد را برای آنها ارسال می کنم. * با این کار آنها می توانند نرم افزار را به دوستان خود توصیه کنند و غیره. * هر بار که شخصی با استفاده از یک کد ارجاع مجوز خریداری می کند، 10٪ از این مجوز را به ارجاع دهنده می دهم * آنها می توانند این کار را هر چند بار که بخواهند انجام دهند. فکر کنم؟ آیا می توانید مشکل احتمالی در این طرح ببینید؟ به نظر شما کار خواهد کرد؟ | آیا این طرح کد ارجاع کار خواهد کرد؟ |
229623 | در برنامه من کاربران لیست هایی دارند. آنها می توانند یک مورد جدید به لیست خود اضافه کنند یا یک مورد از لیست قبلی اضافه کنند. مجموعه ای از همه مواردی که من G (جهانی) می نامم (فهرست جهانی هر کاربر مختص خودش است). G = {a1, a2, a3,...,an} پس از (یا در طی) یک کاربر لیستی را ایجاد کرد که می تواند آن را مرتب کند. این مشکلی نداشته است. مشکل زمانی رخ می دهد که سعی کنید یک سفارش اقلام را به صورت جهانی اعمال کنید. برای مثال، اگر لیست یک دارای m آیتم باشد: L1 = {b1, b2, b3,...,bm} و کاربر ترتیب b1 را از 1 به 9 در L1 تغییر میدهد. سپس وقتی کاربر لیست را ذخیره میکند، میخواهم ترتیب جهانی آن نیز تغییر کند. اما من مطمئن نیستم که آن را به چه چیزی تغییر دهم. در اینجا نحوه انجام این کار اکنون آمده است. لیست ما را در نظر بگیرید L1: L1 = { **b 1**, b2, b3,...,bm} Move b1: L1 = {b2, b3, **b 1**,...,bm} بیابید شاخص جهانی b3 (مثلا 41)، یک (42) اضافه کنید و این شاخص b1 است. سپس همه موارد دیگری که شاخص جهانی آنها بزرگتر یا مساوی 42 است را پیدا کنید و یکی اضافه کنید. بهترین (یا حداقل بهتر) راه برای انجام این کار چیست؟ | مرتب سازی لیست ها (جهانی در مقابل محلی) |
189830 | هنگام کار بر روی سیستمهای مستقر، اغلب راههایی برای بهبود رابط کاربری برای به حداکثر رساندن کارایی کاربر پیدا کردهام (به عنوان مثال: صفحه نگهداری برنامه قدیمی اجازه عملیات چند خطی را نمیدهد، جایی که انجام این کار میتواند باعث صرفهجویی در ساعتهای کاربر در هفته در «ویرایش» شود. یک خط در یک زمان روش موجود). چالشی که من با آن مواجه می شوم این است که بهبود رابط کاربری گرافیکی چیزی است که نمی توانم آن را به صورت جهانی در یک سیستم بدون تلاش برنامه نویسی قابل توجه تر اعمال کنم (تلاشی که بعید است مدیریت آن را تایید کند). سپس با این تصمیم دست و پنجه نرم میکنم که یا سعی کنم بهبود را در یک صفحه اضافه کنم، یا تا زمانی که پروژه اسطورهای روزی تأیید شود، از آن دست بکشم. انجام ندادن آن به این معنی است که سیستم به کاربران امکان نمی دهد بیشترین کارایی را داشته باشند، و این من را آزار می دهد، گویی که من عمداً به آنها اجازه داده ام که دریچه گاز سرعتی که لیاقتش را ندارند، داشته باشند. اما انجام آن به این معنی است که اکنون ناهماهنگی در رابط کاربری گرافیکی سیستم وجود دارد. همه صفحهها یکسان کار نمیکنند، که میتواند سردرگمی بالقوه ایجاد کند. با توجه به دانش و تجربه شما، بهترین روش در اینجا چیست؟ سازگاری یا کارایی؟ **به روز رسانی** از همه برای پاسخگویی شما متشکرم. من به همه پاسخ های متفکرانه شما رأی مثبت داده ام. من با مقاله اسپولسکی که رابرت هاروی به آن پیوند می دهد آشنا هستم. تغییری که من به آن اشاره میکنم نسبت به بازنویسی کامل نمونه نت اسکیپ که به آن اشاره میکند، خطر کمتری دارد، اما مقاله مناسب است و همیشه خوب خوانده میشود. این سوال زمانی ایجاد شد که من راهی پیدا کردم تا کاربران بتوانند اقلام را برای صورتحساب سریعتر پردازش کنند، بنابراین میتوان استدلال کرد که کارایی درآمد را بهبود میبخشد، با این حال، همانطور که بسیاری از شما متوجه شدید، مهم نبود. ذینفعان به شکاف تصمیم-نتیجه تسلیم شدند و از آنجایی که آنها کسانی نبودند که باید وارد کردن داده ها را انجام دهند، بسیار خوشحال بودند که به کاربران اجازه می دهند از رابط کاربری گرافیکی ناکارآمد غمگین شوند. با این حال، صنعتگر درون من بهبود مستمر میخواهد، و همانطور که جاستین کیو میگوید، اگر کاری انجام ندهید، سیستم شما در حال تکامل نیست، در حال رکود است. در برخی موارد دیگر، آنچه در پاسخها پیشنهاد شده است را انجام دادهام و یک رویکرد مردمی را امتحان کردهام و از کاربران خواستهام از طریق نمایندگان ذینفعان خود برای تغییر تلاش کنند. دریافتم که تأیید تغییرات تدریجی که سازگاری را به هم می زند، به دسترسی کاربران نهایی، ذینفعان مشتاق در جلسات درخواست تغییر و به طرز عجیبی، رهبران فناوری اطلاعات که یا خیلی به برنامه مورد نظر اهمیت می دهند یا اصلاً اهمیت نمی دهند، بستگی دارد. آنهایی که اهمیت میدادند با درد کاربر نهایی همدردی میکردند و آنهایی که نمیخواستند این تصمیم را به زیردستان واگذار کنند. کسانی که نسبتاً نگران هستند به اصل سازگاری می پردازند که مسلماً قابل ستایش است، اما پایبندی سخت به آن بدون برنامه ای برای تغییر به معنای رکود است. | رویکرد تکامل سیستم: تدریجی یا فاجعه آمیز؟ |
137686 | من می خواهم بدانم که نگه داشتن گزارش یا دفتر خاطرات پروژه چقدر دشوار / مفید است. من نگران هستم که پیگیری کارهایی که انجام دادم زمان زیادی را از بین ببرد... | گزارش یا دفترچه یادداشت پروژه چقدر مفید است؟ |
112119 | توسعه نرم افزار چابک به شدت بر یک نوع آیتم کاری به نام **داستان های کاربر** متکی است. به عنوان مثال، شما یک بک لاگ پر از داستان های کاربر دارید و می توانید تعدادی از آنها را برای کار در طول اسپرینت بعدی انتخاب کنید. اما از کجا و چگونه داستان های کاربر را برای قرار دادن در بک لاگ پیدا می کنید؟ یک تکنیک محبوب برای انجام آن وجود دارد که **نقشه داستان** نام دارد. جف پاتون آن را اختراع کرد و در اینجا راهنمای قطعی در مورد نحوه انجام آن است. سوال این است که چه ابزار الکترونیکی وجود دارد که از تکنیک نقشه برداری داستان پاتون پشتیبانی می کند؟ من کمی تحقیق کردهام، پلاگینهای Pivotal و Rally را پیدا کردهام (اما مشتری هیچ کدام نیستم) و در حال حاضر مشغول آزمایش SilverStories هستم. چه ابزار دیگری وجود دارد؟ از چه چیزی استفاده کرده اید؟ چه چیزی را (نه) توصیه می کنید؟ چرا؟ **به روز رسانی:** برخی از افرادی که نظرات خود را نوشتند به نظر می رسد به این پاسخ تمایل دارند که استفاده از این تکنیک با یک ابزار الکترونیکی به سادگی غیرممکن است و ما فقط باید آن را بپذیریم. آیا کسی نمی تواند آن را به عنوان پاسخ بنویسد؟ **به روز رسانی ** (برای روشن شدن سوال با توجه به نظر الکس فاینمن): سوال در مورد شناسایی گزینه هایی برای نقشه برداری داستان است. از آنجایی که تکنیک جف پاتون به وضوح میتواند روی یک تخته سفید با چسبها انجام شود، این سوال بر گزینههای دیگری متمرکز است که ممکن است با ابزارهای الکترونیکی ارائه شوند. تعهد (پیش از موعد) به هر ابزار یا دسته ای از ابزارها، هدف این سوال نیست. | چه ابزارهای الکترونیکی نگاشت داستان کاربر را می توانید توصیه کنید؟ |
226477 | من به ایجاد یک خالق پایگاه داده آنلاین فکر می کنم (به DabbleDB، Zoho Creator، Intuit Quickbase و غیره فکر کنید). من به چند راه حل فکر کرده ام: 1. 4 جدول پایگاه داده داشته باشید: **جدول**، **ردیف**، **ستون**، **موارد**. برای ایجاد یک پایگاه داده به عنوان یک کاربر، باید به صفحه «افزودن جدول جدید» بروید، به هر تعداد ستونی که می خواهید نام و تایپ کنید، سپس ذخیره کنید. سپس به صفحهای هدایت میشوید که فهرستی از ردیفهایی را نشان میدهد که دارای آیتمهایی هستند که با ستونها مطابقت دارند. مشکل این روش این است که من نمی توانم بفهمم چگونه مورد را با سطر و ستون پیوند دهم. 2. یک جدول پایگاه داده واقعی برای هر کاربر ایجاد کنید، و زمانی که آنها یک ستون (یا فیلد) جدید وارد می کنند، فقط یک پایگاه داده INSERT خواهد بود. معایب: من فکر میکنم این کار کند و پرهزینه خواهد بود (درست است؟)، ناگفته نماند که ویژگیهایی مانند نحوه اجرای DabbleDB روابط بین جداول را بسیار سخت میکند. پس بهترین راه برای ساخت این چیست؟ یا راه بهتری حتی از دو موردی که ذکر کردم وجود دارد. | ایجاد یک ایجاد کننده پایگاه داده آنلاین |
230477 | بهترین راه برای نامگذاری لیست در طرحواره XSD چیست؟ <xs:element name=CurrentEmployee type=Employee minOccurs=0 maxOccurs=unbounded /> در حال حاضر فهرستی از کارمندان فعلی همانطور که در طرح من در بالا مشخص شده است دارم. اما وقتی کلاسهای جاوا تولید میشوند، من به لیست کارمندان به عنوان List<Employee> emps = req.getCurrentEmployee(); که تصور اشتباهی را ایجاد می کند که ما یک کارمند مجرد را بازیابی می کنیم. اگر طرحواره خود را به عنوان CurrentEmployees بسازم، کد جاوا خوب به نظر می رسد، اما وقتی به داده های XML نگاه می کنیم، هر ردیف به صورت <CurrentEmployees ... نمایش داده می شود، بنابراین نمی توانم بین CurrentEmployees در مقابل CurrentEmployee تصمیم بگیرم. . آیا پیشنهادی برای درست کردن این قرارداد نامگذاری دارید؟ | قرارداد نامگذاری لیست در طرحواره xsd |
117434 | دارم Effective Java رو میخونم جمله زیر رو داره. > معایب کلاسهای wrapper کم است. یکی از اخطارها این است که کلاسهای wrapper برای استفاده در چارچوبهای برگشتی مناسب نیستند، جایی که اشیاء برای فراخوانیهای بعدی، ارجاعهای خود را به اشیاء دیگر ارسال میکنند (Callbacks). حالا فریم ورک برگشت تماس چیست؟ آیا می توانید به من یک مثال از چارچوب بازگشت تماس را نشان دهید؟ | فریمورک های برگشت تماس چیست؟ |
124630 | پس از خواندن یک سوال در مورد کتاب هایی که هر برنامه نویسی باید بخواند، نمی دانم آیا موارد زیر را باید منسوخ دانست: * کد کامل: ویرایش اول در سال 1993; ویرایش دوم در مه 2004 * مقدمه ای بر الگوریتم ها (Cormen, Leiserson, Rivest, Stein): ویرایش اول در سال 1990; چاپ دوم در سپتامبر 2001; ویرایش سوم در سال 2009 * برنامه نویس عملگرا: اکتبر، 1999 * ساختار و تفسیر برنامه های کامپیوتری: ویرایش اول در سال 1984. ویرایش دوم در سپتامبر 1996 * زبان برنامه نویسی C: ویرایش اول در سال 1978; چاپ دوم در آوریل 1988 همه این کتاب ها بسیار قدیمی به نظر می رسند. آیا تفاوتی بین محاسبات مدرن و آنچه در زمان نگارش آن کتاب وجود داشت وجود ندارد؟ به عنوان مثال، معلم 61 ساله من چیزها را به خوبی توضیح می دهد، اما فراموش می کند که تمام کارهایی را که از 25 سال قبل شروع به تدریس کرده است، در نظر بگیرد. آیا این موضوع در مورد آن کتاب ها صادق نیست؟ آیا هیچ کتاب مدرن دیگری وجود ندارد که اصول و فن آوری هایی را که به رویه فعلی نزدیک تر است را آموزش دهد؟ یا حتی امروز آنها را مفید و مرتبط می دانید؟ | آیا تاریخ انقضا برای کتاب های خوب و قدیمی در زمینه برنامه نویسی وجود دارد؟ |
188017 | تجربه من در هنگام ساختن وبسایتها این بوده است که بیشتر منطق یک سیستم زمانی اجرا میشود که ورودی کاربر پذیرفته شود، چه از طریق POST، چه GET و غیره. Python)، PHP و Ruby که به برنامههای وب اجازه میدهند تا وظایف را به طور خودکار بدون ورودی کاربر انجام دهند. به عنوان مثال انجام وظایف در یک زمان یا شرایط یا رویداد خاص. من هیچ تجربه و درک کمی از محرکها، رویدادها یا cron ندارم، و همه مقالههایی که در گوگل در طول جستوجوهایم با آنها برخورد کردم، آشنایی بالایی با این مفاهیم را فرض میکردند. من به سادگی میخواهم روشهایی را که میتوان برای مدیریت فرآیندهای غیرواکنشی در یک برنامه وب دنبال کرد، شرح دهم. | رویکردهای اتوماسیون: رویدادها / محرک ها / Cron |
188011 | من علاقه زیادی به برنامه نویسی شبکه دارم و می خواهم یک کلاینت VNC برای سرگرمی و برای اهداف یادگیری بسازم. من در جستجوی منابعی در مورد سرویس گیرنده و سرور VNC بودم، اما بیشتر اوقات، منابع یافت شده در مورد نحوه استفاده از VNC بود نه نحوه ساخت یا نحوه عملکرد واقعی آن در لایه تجاری، بنابراین می توانم ایده ای در مورد نحوه شبیه سازی آن داشته باشم. لطفاً هر گونه مستندات / مقالات / منابع مرتبط با این موضوع را به من پیشنهاد دهید. پیشاپیش ممنون این اولین پست من در سایت برنامه نویسان Stackexchange است، بنابراین اگر این سوال برای موضوع این سایت مناسب نیست، من را ببخشید. | هر گونه منبع یا کتاب برای ساخت مشتری VNC |
215501 | من اخیراً چند مصاحبه انجام دادم و همه آنها یک یا دو سؤال طراحی کردند، مانند اینکه چگونه می توانید یک شطرنج، انحصار و غیره را طراحی کنید. از آنجایی که دانشجوی کالج هستم و تجربه اجرای سیستمهای بزرگ و پیچیده را ندارم، در آنها خوب عمل نکردم. فکر می کنم تنها راه برای بهبود توانایی طراحی من خواندن بسیاری از کدهای دیگران و تلاش برای پیاده سازی خودم است. بنابراین، برای آن دسته از شرکت هایی که این سوالات را می پرسند، اهداف واقعی آنها در این مورد چیست؟ فکر می کنم اکثر فارغ التحصیلان دانشگاهی در اولین شغل خود در یک تیم با هدایت یک رهبر ارشد شروع به کار می کنند. آنها ممکن است تجربه طراحی زیادی نداشته باشند که تازه وارد کالج شده اند. هر کسی می تواند در مورد چگونگی تمرین آن مهارت ها راهنمایی کند؟ خیلی ممنون | نحوه بهبود توانایی طراحی |
124637 | برای حدود هشت ماه من مدیریت یک تیم توسعهدهنده را بر عهده گرفتم که یک برنامه مبتنی بر وب را بازنویسی میکرد. در طول این مدت، من روی بسیاری از جنبههای پروژه متمرکز بودم که مستقیماً شامل کدنویسی نمیشد، حتی اگر با تجارت این کار را شروع کردم. اخیراً تعداد توسعه دهندگانی که به پروژه اختصاص داده شده اند کاهش یافته است و من اکنون مجبور هستم که به نقش توسعه دهنده/مدیریت برگردم. از آن زمان متوجه شدم که تمرکز روی یک ویژگی و تکمیل آن در عین حال تلاش برای جلوتر از سایر توسعه دهندگان و اطمینان از اینکه ما در مسیر خود پیش می رویم بسیار دشوار است. سوال من این است: آیا میتوانید با موفقیت به مدیریت پروژهای که مجبور به توسعه مجدد هستید ادامه دهید؟ | آیا می توانید با موفقیت به مدیریت ادامه دهید وقتی که مجبور به توسعه مجدد هستید؟ |
241043 | مشکل: با توجه به مختصات N نفر در یک صفحه 2 بعدی منظم و N نقطه مورد علاقه (POI) در همان صفحه، مجموعه جفت افراد و POI را تعیین کنید که مجموع فواصل خط مستقیم را به حداقل می رساند. بین مکان های هر جفت. هیچ دو نفر نمی توانند به یک POI بروند و همه POI ها باید تحت پوشش باشند. به عبارت دیگر، اگر من 5 کامیون دارم که باید به 5 نقطه بروم و کامیون ها قابل تعویض هستند، کامیون ها را به کجا بفرستم تا کمترین سوخت مصرف شود (با فرض اینکه مصرف سوخت متناسب با مسافت طی شده باشد)؟ بحث: نیروی بی رحم فاکتوریل N را می گیرد. آیا راه بهتری وجود دارد؟ به نظر می رسد این یک مشکل تحقیقاتی بسیار رایج در عملیات باشد، اما google-fu من کافی نیست. | مسافت سفر n نفر تا n مکان را به حداقل برسانید |
136484 | من همیشه بعد از هر commit بیلدهایی را راه اندازی کرده ام، اما در این پروژه جدید، معماران فقط از من خواستند که فرکانس را به یک ساخت در هر 15 دقیقه تغییر دهم، و من فقط نمی توانم درک کنم که چرا این یک دلیل خوب در برابر است. بر اساس هر تعهد». ابتدا، برخی از جزئیات: * پروژه Objective-C (iOS 5) * 10 توسعه دهنده * هر ساخت در واقع 1 دقیقه طول می کشد، و شامل تست ساخت و واحد است. * سرور ادغام یک مک مینی است، بنابراین قدرت محاسباتی در اینجا واقعاً مشکلی نیست * ما از جنکینز با افزونه XCode استفاده میکنیم. خطاهای شما، بدون اینکه اغلب برنامهنویسان دیگر را اذیت کنید. به علاوه تستر ما از این طریق کمتر از خطاهای UT اذیت می شود. استدلال او این بود که برنامهنویسها توسط ایمیلهای «خطای ساخت» پر میشوند (که کاملاً درست نیست، زیرا جنکینز را میتوان برای ارسال ایمیل فقط برای اولین ساخت شکسته پیکربندی کرد)، و این که معیارها را نمیتوان به درستی انجام داد اگر فرکانس از ساخت بسیار بالا است. بنابراین، نظر شما در این مورد چیست؟ | یکپارچه سازی پیوسته: کدام فرکانس؟ |
144568 | من یک پروژه A (یک برنامه وب)، بسته به پروژه B (B.jar) و این پروژه بسته به پروژه C (C.jar) دارم. من میخواهم یک هدف maven به نام Rebuild War ایجاد کنم، که تمام کدهای کامپایل شده برای این 3 پروژه را پاک کند و کل را بازسازی کند تا یک فایل War جدید به دست آید. پکیج mvn clean رو روی پروژه A امتحان کردم ولی متوجه شدم B و C دوباره کامپایل نمیشن. در واقع، B.jar و C.jar که در مخزن محلی موجود هستند، تاریخ ایجاد تغییری ندارند. آیا دستور maven سازگار برای این نیاز وجود دارد؟ | کامپایل مجدد اجباری پرونده جنگ از جمله وابستگی های Jar آن |
101608 | من حدود 7 سال است که روی سیستم های مدیریت محتوا کار می کنم. 2 سال پیش خودم را ایجاد کردم. در حال حاضر در حال ساخت یک نسخه جدید، بهتر و بزرگتر. با این حال، در دوراهی قرار گرفت. من یک فایل اصلی دارم که در تمام صفحات گنجانده می شود. فایل هسته از افزودن توابع، پیکربندی، اتصال mysql و غیره اطمینان حاصل می کند. من همچنین Header(Content-Type: text/html; charset=UTF-8); را در بالای کد در فایل اصلی اضافه کرده ام. اخیراً مجبور شدم یک xml-generator با `Header(content-type: text/xml; charset=UTF-8);` بسازم. اول، البته من نتوانستم xml را فعال کنم، زیرا تنظیمات نوع محتوا را در فایل اصلی فراموش کردم. بعداً فقط محتوای نوع: text/xml را بعد از فایل اصلی اضافه کردم. اساساً همه چیز کار می کند. ، اما من آرزو می کنم این پروژه را به بهترین وجه برگرداند. **بنابراین اکنون به این فکر میکنم که آیا افزودن نوع محتوا: text/html در فایل اصلی ایده خوبی است؟** ایدهای داشتم که فایل اصلی را مانند این اضافه کنم: `include($rootpath 'inc/core.php?content-type=xml');'، سپس در فایل اصلی، هدر بر اساس `$_GET['content-type']`.. آیا این راه حل خوبی است؟ | آیا استفاده از Header (Content-Type [...]) ایده خوبی است. در فایل اصلی یک CMS؟ |
230476 | من در حال توسعه سیستمی برای مدیریت موارد هستم. در نهایت انواع موارد مختلفی وجود خواهد داشت، بنابراین من با جدول CaseTemplate شروع کرده ام که می تواند برای تعریف ظاهر یک مورد و از طریق جداول ماهواره ای، مشخص کردن ویژگی های خاص برای یک نوع خاص مورد استفاده قرار گیرد. . یکی از این ویژگی ها فازها است. یک پرونده ممکن است از یک سری مراحل عبور کند، اما مراحل به نوع پرونده بستگی دارد. بنابراین، به طور طبیعی، من یک جدول CasePhases با رابطه چند به یک با جدول CaseTemplate ایجاد کردم (زیرا هر الگو ممکن است فازهای خود را تعریف کند). ولی بعد یه بند زدم... کیس باید از کدوم فاز شروع بشه؟ اولین فکر من این بود که فقط می توانم StartingPhase را در جدول CaseTemplate با استفاده از یک کلید خارجی تعریف کنم، اما این یک رابطه بازگشتی بین جداول CaseTemplate و CasePhases ایجاد می کند. فکر میکنم میتوانم فیلد StartingPhase را باطل کنم و در ابتدا مقداری را تعیین نکنم (بهروزرسانی رکورد بعداً زمانی که فازهای CaseTemplate تعریف شد و از منطق تجاری برای اطمینان از اینکه CaseTemplate یک StartingPhase را تعریف کرده است، استفاده کنم). یا میتوانم یک فیلد «IsStartingPhase» را به جدول CasePhases اضافه کنم (با منطق تجاری برای اینکه یک الگو ممکن است فقط یک فاز بهعنوان فاز شروع داشته باشد). هر دو مزایا و معایبی دارند، اما هیچکدام به نظر من نسبت به دیگری ظریف یا برتر نیست. من باید باور کنم که این یک سناریوی غیر معمول نیست. آیا بهترین روش برای مدیریت این رابطه پایگاه داده وجود دارد، شاید برخی از اصطلاحات را گم کرده باشم؟ من به دنبال توضیحی در مورد دامنه مشکلی هستم که با آن سر و کار دارم و شاید برخی از رویکردهایی که در نظر نگرفته ام. من از یک پایگاه داده رابطهای (SQL Server) استفاده میکنم، بنابراین راهحلهایی که از فناوریهای عجیب و غریب استفاده میکنند احتمالاً در محیط من کار نمیکنند. | اجتناب از مشکلات مربوط به یک رابطه بازگشتی طبیعی بین جداول |
79352 | من یک سیستم گزارش دهی طراحی کرده ام تا در برنامه سطح سازمانی خود استفاده شود. من میتوانم آن را منبع باز کنم، زیرا این کار ما نیست و میتوانیم کد بهبودیافته را با مشارکت آن در جامعه به دست آوریم. سوال من این است که آیا یک سیستم گزارش دهی نوشته شده با PHP که برای php 5.3 با آخرین استانداردها و غیره نوشته شده است، آماده است؟ برخی از ویژگی های نسخه فعلی: 1. جداسازی 100% MVC 2. چارچوب خوب برای دستکاری نتایج پرس و جو، قبل، حین و پس از واکشی 3. به راحتی صفحه بندی را برای گزارش اعمال کنید. 4. بسیار آسان برای اعمال فیلترهای متعدد در گزارش ها 5. سیستم، یک بار آموخته می شود، می تواند به راحتی گسترش یابد (تقریباً به هر چیزی متصل است) 6. به راحتی دوباره فاکتورگیری شود 7. عملکرد آماری. (همچنین خوشحال می شوم که چه ویژگی های دیگری را باید اضافه کنم). | آیا نیازی به سیستم گزارش دهی در PHP وجود دارد؟ |
232937 | من سعی میکنم TDD را در پروژهام دنبال کنم، اما نمیتوانم بفهمم چگونه میتوانم تأیید کنم که یک وابستگی را به درستی فراخوانی میکنم یا حتی باید سعی کنم آن را تأیید کنم. در اینجا لازم است: یک کلاس AddSalesOrderTask بنویسید که مسئول اضافه کردن سفارش به یک سیستم ERP است. کلاس می تواند هر وابستگی مورد نیاز را داشته باشد اما باید دارای امضای متد Execute مانند این باشد: public class AddSalesOrderTask { public override bool Execute(OrderData input) { throw new NotImplementedException(); } } متد AddSalesOrderTask.Execute باید OrderData را به ERPSalesOrder نگاشت و سپس IERPClient.AddSalesOrder را فراخوانی کند. من یک رابط برای دسترسی به سرویس ERP مانند این دارم: رابط عمومی IERPClient { void AddSalesOrder(ERPSalesOrder order); } چگونه می توانم تأیید کنم که نقشه برداری انجام شده و سپس به مشتری منتقل می شود؟ آیا باید هر دو عملیات را در این روش آزمایش کنم؟ برای اینکه این قابل آزمایش باشد، اولین فکر من معرفی یک رابط IMapper و انتقال آن به عنوان یک وابستگی به AddSalesOrderTask بود: رابط عمومی IMapper<in TFrom, in TTo> { void Map(TFrom source, TTo destination); } پیروی از TDD آیا این اولین آزمایش خوبی خواهد بود؟ خصوصی AddSalesOrderTask _testObj; [جعلی، استفاده به طور ضمنی] خصوصی IERPClient _client; [Fake, UsedImplicitly] private IMapper<Order, SalesOrder> _mapper; [TestInitialize] public void MyTestInitialize() { Fake.InitializeFixture(this); _testObj = new AddSalesOrderTask(); } [TestMethod] public void Execute_MappedSalesOrderAddedToERP() { // Arrange var input = new OrderData(); var salesOrder = new SalesOrder(); // Act _testObj.Execute(input); // Assert A.CallTo(() => _mapper.Map(context.Order, salesOrder)) .MustHaveHappened(); A.CallTo(() => _client.AddSalesOrder(salesOrder)) .MustHaveHappened(); } آیا به درستی به این موضوع فکر می کنم؟ | روش وابستگی تأیید TDD به درستی فراخوانی شد |
180972 | اگرچه این یک پروژه gamedev است، اما سوال در مورد شیوه های OOP کلی است، بنابراین من معتقدم که به اینجا می رسد. مشکل اینجاست: (توجه: من از این به بعد هر معادلی از اشیاء فیزیکی دنیای واقعی را موجودات می نامم؛ به عنوان مثال، یک سنگ در بازی یک موجودیت است) یک کلاس خاص: class Character { public/private CharacterInventory Inventory; عمومی/خصوصی CharacterStats آمار. تجهیزات کاراکتر عمومی/خصوصی; } قابلیت Inventory در کلاس CharacterInventory به صورت مستقل است. در مورد آمار هم همینطور. هدف من این است که هر شخصیت در بازی خود را به یک موجودیت خود مدیریت تبدیل کنم. منظور من از این چیست؟ به بیان ساده، من میخواهم کلاس کاراکتر پایه را طوری طراحی کنم که در پایان یک شی به دست بیاورم که حتی زمانی که کوچکترین تغییر در هر یک از اجزای آن رخ میدهد، به طور کامل واکنش نشان میدهد. برای روشنتر شدن همه چیز، در اینجا یک مثال آورده شده است: وقتی آیتمی که قدرت شخصیت را تغییر میدهد مجهز میشود، مولفه CharacterEquipment Character بهروزرسانی میشود. در همان زمان، Character شی Stats را فراخوانی می کند تا ویژگی قدرت را تغییر دهد. من به انجام این کار با استفاده از رویدادها فکر کرده ام. کاراکتر در رویداد OnEquip تجهیزات مشترک می شود، و در کنترل کننده آن، به مؤلفه Stats می گوید که کارش را انجام دهد. من معتقدم این یک راه حل به اندازه کافی ظریف است. اما مشکل من جای دیگری است. من دو راه دارم که می توانم موجودی شخصیت را به روز کنم. ابتدا، با خصوصی کردن موجودی (و هر جزء دیگر) و ارائه یک متد عمومی در داخل Character، کار فراخوانی متد به روز رسانی مناسب در موجودی را انجام می دهد. مانند: Character chara = new Character(); chara.AddItemToInventory(SomeItem); راه دوم با عمومی کردن اجزا و دسترسی به آنها مانند: Character chara = new Character(); chara.Inventory.AddItem(SomeItem); به نظر من، هر دو راه از نظر خوانایی تقریباً معادل به نظر می رسند. اما راه دوم به نظر می رسد که در حال شکستن کل ایده خود مدیریتی است. اساساً من دارم به فضای «خصوصی» شخصیت هجوم میآورم. با رفتن به راه دوم، من می توانم به رویدادهای موجودی از مکان دیگری قلاب کنم، اما دوباره، این ایده اصلی را حتی بیشتر می شکند. با این حال، با رفتن به راه اول، من تصور نوشتن کد تکراری را دارم. حتی اگر اینطور نیست! فکر میکنم این تصور از این واقعیت برای من ایجاد میشود که Character.AddItemToInventory(...) و CharacterInventory.AddItem(...) شباهتهای نامگذاری کافی برای پیشنهاد کد تکراری دارند. صادقانه بگویم، من راه اول را می روم، اگرچه به نظر من یک لایه کد اضافی است. سپس دوباره، برای تبدیل شخصیت به یک شی قابل مدیریت، یک لایه اضافی از _امنیت_ ضروری است. اما من دوست دارم از افراد با تجربه تر از خودم بشنوم. آیا راه دوم مزایایی دارد؟ آیا معایب شدید؟ من نمی توانم بر این تصور غلبه کنم که دارم کد اضافی و غیر ضروری می نویسم. | طراحی نهادها به گونه ای که خود مدیریت شوند |
234196 | من یک کتاب Art of Unit Testing را دنبال می کردم، این کتاب می گوید که شما نباید هیچ منطقی در ادعاهای خود داشته باشید زیرا این خوانایی تست را کاهش می دهد، یا ممکن است در یک زمان چیزهای زیادی را آزمایش کنم. فرض کنید روشی با امضای زیر وجود دارد: public int DoSomething(int variable1, out string variable2, out float variable3) { ... } چگونه باید این روش را آزمایش کنم، زیرا باید مقدار بازگشتی، variable2، variable3 را تأیید کنم؟ ?? * * * روش تست نمونه که همه این سه نگرانی را آزمایش می کند: public void DosSomethingTest(){ //add code for arrange int expectvalue=12; string expectVariable1=انتظار دارم; رشته expectVariable3=15.9; رشته actualVariable1, actualVariable3; var sut=new Foo(); int actualValue=sut.DoSomething(15، out actualVariable1، out actualVariable3); //این جایی است که من 3 نگرانی را در یک تست آزمایش می کنم. آیا راه بهتری وجود دارد؟ if(actualValue==expectedvalue){ if(expectedVariable1==actualVariable1){ if(expectedVariable3!=actualVariable3){ Assert.Fail(متغیر غیرمنتظره2 برگشت);//کد شبه } } else{Assert.pectual(U variable بازگشت);//کد شبه } } else{ Assert.Fail(مقدار غیرمنتظره برگشت);//کد شبه } } ## رویکرد 2 * * * روشهای تست جداگانه که نگرانیها را جداگانه آزمایش میکند: public void DosSomething_Passing15_Returns12Test(){//افزودن کد برای مرتب کردن int expectvalue= 12; string expectVariable1=انتظار دارم; رشته expectVariable3=15.9; رشته actualVariable1, actualVariable3; var sut=new Foo(); int actualValue=sut.DoSomething(15، out actualVariable1، out actualVariable3); Assert.IsTrue(مقدار واقعی، مقدار انتظار); } public void DosSomething_Passing15_ReturnsExpectedVariable1Test(){ //add code for arrange int expectvalue=12; string expectVariable1=انتظار دارم; رشته expectVariable3=15.9; رشته actualVariable1, actualVariable3; var sut=new Foo(); int actualValue=sut.DoSomething(15، out actualVariable1، out actualVariable3); Assert.IsTrue(actualVariable1, expectedVariable1); } public void DosSomething_Passing15_ReturnsExpectedVariable2Test(){ //add code for arrange int expectvalue=12; string expectVariable1=انتظار دارم; رشته expectVariable3=15.9; رشته actualVariable1, actualVariable3; var sut=new Foo(); int actualValue=sut.DoSomething(15، out actualVariable1، out actualVariable3); Assert.IsTrue(actualVariable3, expectedVariable3); } آیا رویکرد 2 به تست ها نباید بیش از یک نگرانی را آزمایش کنند پایبند نیست؟ ## نتیجه * * * اگر طراحی مجدد SUT امکان پذیر باشد: 1. در حالت ایده آل نباید پارامتر out وجود داشته باشد به جای آن یک کلاس انبوه باید در Asserts ارزیابی شود. 2. اگر پارامترهای غیرمرتبط وجود داشته باشد، روش SUT باید به چندین روش تبدیل شود، سپس آن روشهای جدید باید روشهای تست خود را داشته باشند و سپس تنها یک نگرانی را آزمایش میکنند. اگر طراحی مجدد SUT امکان پذیر نباشد، طبق پاسخ، سه ادعا وجود خواهد داشت | تست واحد روشی که شامل دو پارامتر نوع خروجی است |
139457 | این یک پست مجدد از سوال Blueplastic از SO است که بسته شد. من فکر می کنم این یک سوال عالی است و دوست دارم نظر مردم را بدانم. برای گسترش بیشتر این موضوع، به حق اختراعی که یاهو به خاطر آن از فیس بوک شکایت کرده است نگاه کنید: http://paidcontent.org/article/419-meet-the-10-patents-yahoo-is-using-to-sue- facebook/ برخی از این پتنتها بسیار گسترده هستند و من تعجب نمیکنم که بسیاری از توسعهدهندگان به طور ناخواسته برنامه خود را برای عملکرد به این شکل توسعه دهند. من درک می کنم که حق ثبت اختراع قرار است از مالکیت معنوی محافظت کند و نوآوری را ترویج کند. با این حال، به نظر می رسد که اگر برخی از تکنیک های محبوب ثبت اختراع شوند، مانعی برای نوآوری خواهد شد. * اگر حق ثبت اختراع در مورد کوتاه کردن URL وجود داشته باشد چه؟ * اگر یک حق ثبت اختراع در ویرایشگر WYSIWYG وجود داشته باشد چه؟ * اگر GO4 الگوهای طراحی خود را ثبت اختراع کند چه؟ من وکیل نیستم، بنابراین ممکن است این موارد قابل ثبت نباشند، اما حدس میزنم این نیز بخشی از سؤال است. **ویرایش** یک مقاله عالی در مورد بحث: http://www.wired.com/epicenter/2012/03/opinion-baio-yahoo-patent-lie/ http://stackoverflow.com/questions/6052154/ what-does-facebooks-new-photo-tagging-patent-mean-for-developers > دیروز منتشر شد که فیس بوک حق ثبت اختراع برای برچسب زدن > افراد در تصاویر دریافت کردید: http://www.insidefacebook.com/2011/05/17/facebook- > patent-photo-tagging/ > > این برای توسعه دهندگان دیگر چه معنایی دارد؟ > > بنابراین، اگر من بخواهم یک برنامه اشتراک گذاری عکس مبتنی بر وب ایجاد کنم که در آن به کاربران اجازه تگ کردن دوستان خود را بدهم، آیا به این معنی است که باید به فیس بوک > حق امتیاز بدهم؟ > > من معتقدم iPhoto و Picasa دارای ویژگی هایی هستند که افراد را برچسب گذاری می کنند. آیا آنها اکنون > باید حق امتیاز فیس بوک را نیز بدهند؟ | پتنت جدید برچسب گذاری عکس فیس بوک برای توسعه دهندگان چه معنایی دارد؟ |
240634 | من به دنبال بینش شخصی هستم که حداقل از AWS (اگر نه از Parse.com) استفاده کرده باشد. برنامه iOS من در حال حاضر از Parse.com برای این اهداف استفاده می کند: 1) برای ذخیره داده های کاربر (با ترجمه بین JSON و داده های اصلی) 2) برای اجرای توابع جاوا اسکریپت برای به روز رسانی پایگاه داده من با داده های وب 3) برای احراز هویت آسان فیس بوک، که مبنایی برای حسابهای کاربری است که من اکنون واجد شرایط دریافت اعتبار میزبانی عظیم از AWS هستم، بنابراین سعی میکنم دشواری سوئیچینگ را ارزیابی کنم (بدون ذکر نگرانیهای جدید درباره کیفیت پارس دات کام). از آنچه خوانده ام، به نظر می رسد AWS گزینه های میزبانی متنوعی را ارائه می دهد. با این حال، در اشاره به (1)، من اشاره خاصی به جداول JSON ندیدهام، و این تنها نوع پایگاه دادهای است که با آن آشنا هستم. بنابراین من به دنبال درک بهتر این هستم که کدام گزینه های پایگاه داده AWS به پایگاه داده مبتنی بر JSON Parse.com نزدیک تر است. و من همچنین علاقه مند به نظراتی در مورد (2) و (3) هستم --- چه ویژگی های AWS نزدیک ترین جایگزین ها را ارائه می دهد. متشکرم | انتقال به عقب از Parse.com به خدمات وب آمازون |
156537 | من دانش بسیار کمی در زمینه امنیت برنامه دارم. من اغلب دیدهام که برای محافظت از برنامه شما در برابر حملات csrf، توسعهدهندگان از توکنها استفاده میکنند و این توکنها را با درخواست اعتبار ارسال میکنند. میخواهم بدانم که آیا من فقط تأیید میکنم که درخواست از سرور من میآید و تمام درخواستهای ارسالی از هر سرور دیگری را رد میکنم چگونه میتواند ناامن باشد؟ | حفاظت CSRF با کد دیگنایتر |
236138 | چگونه می توانم بهره وری تیم را در طول زمان با استفاده از اندازه داستان ثابت اندازه گیری کنم؟ برای مثال ساده، اگر بتوانم هر دو روز یک داستان بسازم، پس میتوانم پنج داستان را در یک سرعت دو هفتهای انجام دهم. طبق تعریف (از آنجایی که یک داستان دو روز است)، من برای همیشه به تکمیل پنج داستان در هر سرعت ادامه خواهم داد. به منظور نشان دادن بهبود در طول زمان، من به یک اندازه گیری جدید نیاز دارم، به عنوان مثال، ارزش، درست است؟ | چگونه می توان بهره وری تیم را در طول زمان با استفاده از اندازه داستان ثابت اندازه گیری کرد؟ |
164598 | من پست (از کجا می توانم معماها و چالش های برنامه نویسی را پیدا کنم؟) را که در آن چالش های برنامه نویسی و مواردی از این قبیل وجود دارد، بررسی کردم، اما بعد از بررسی چندین مورد از آنها، به نظر می رسد که همه آنها در مورد الگوریتم ها و ریاضیات هستند. آیا سایت مشابهی برای چالش های صرفاً منطقی / مبتنی بر عملکرد وجود دارد؟ به عنوان مثال: - داده ها را با استفاده از یک وب سرویس بازیابی کنید - خروجی X را از یک فایل CSV ایجاد کنید - از این کد در برابر تزریق SQL محافظت کنید - این کد را ایمن تر کنید - این کد چه اشکالی دارد (جایی که خطا در منطق است نه نحو) - این حلقه را کارآمدتر کنید آیا سایت چالشی مانند آن وجود دارد؟ به خصوص آنهایی که نکات و/یا راه حل های صحیح را ارائه می دهند. این یک سایت آموزشی بسیار مفید خواهد بود. | پروژه غیر ریاضی اویلر (یا مشابه)؟ |
253976 | من سعی می کنم یک چارچوب تبدیل ساده بر اساس این الزامات طراحی کنم: 1. همه توسعه دهندگان باید مجموعه ای از قوانین از پیش تعریف شده را برای تبدیل از موجودیت مبدا به موجودیت هدف دنبال کنند. مکان، بدون تداخل با کد 3 توسعه دهندگان. هم ایجاد مبدل و هم استفاده از کلاس های مبدل باید آسان باشد برای حل این مشکلات در زبان سی شارپ، فکری به ذهنم رسید. من اینجا می نویسمش، هرچند اصلا کامپایل نمی شود. اما فرض کنیم که سی شارپ این کد را کامپایل میکند: من یک رابط عمومی به نام «IConverter» ایجاد میکنم. ) List<TTarget> Convert(List<TSource> sourceItems); } توسعه دهندگان این رابط را برای ایجاد مبدل ها پیاده سازی می کنند. به عنوان مثال: کلاس عمومی PhoneToCommunicationChannelConverter : IConverter<Phone, CommunicationChannle> { public CommunicationChannel Convert(Phone phone) { // conversion logic } public List<CommunicationChannel> Convert(List<Phone> phones and make logic) به { // استفاده از این کلاس تبدیل ساده تر، تصور کنید که کلمات کلیدی static و this را به روش ها اضافه کنیم تا آنها را به **روش های افزودنی** تبدیل کنیم، و از آنها به این صورت استفاده کنیم: List<Phone> phones = GetPhones(); List<CommunicationChannel> channels = phones.Convert(); با این حال، این حتی کامپایل نمی شود. با این الزامات، می توانم به طرح های دیگری فکر کنم، اما هر کدام فاقد جنبه هستند. یا اجرای آن دشوارتر یا بی نظم و خارج از کنترل می شود، یا استفاده واقعاً سخت می شود. اصلا این طراحی درسته؟ چه جایگزین هایی ممکن است برای دستیابی به آن الزامات داشته باشم؟ | رابط (قرارداد)، Generics (جهانشمول)، و روشهای گسترش (سهولت استفاده). آیا طراحی درستی است؟ |
135170 | من میدانم که برای اندازهگیری یک پروژه یا کد، میتوانیم از _The Joel Test_ استفاده کنیم، اما آیا تست استاندارد سادهای (مانند The Joel Test) وجود دارد که بتواند میزان خوب بودن یک برنامهنویس را اندازهگیری و فیلتر کند؟ برنامه من این است که قبل از رفتن به یک تست دقیق تر، ابتدا این تست را به عنوان یک فیلتر سریع داشته باشم. | معادل جوئل تست برای اندازه گیری یک برنامه نویس |
170059 | اغلب C پلتفرم اولیه برای توسعه است. و هنگامی که چیزها در مقیاس بزرگ هستند، من دیده ام که پارتیشن بندی سیستم به عنوان _اشیاء_ متفاوت یک چیز کاملا طبیعی است. برخی یا بسیاری از اصول تحلیل و طراحی شی گرا در اینجا به خوبی استفاده می شوند. این یک سوال بحث در مورد اینکه آیا C کاندیدای خوبی برای برنامه نویسی شی گرا است یا خیر نیست. این نیز یک سؤال نیست که چگونه OO را در C انجام دهیم. می توانید به این سؤال مراجعه کنید و احتمالاً چنین استنادی زیادی وجود دارد. تا جایی که به من مربوط می شود، برخی از این موارد را در حین کار با بسیاری از پروژه های منبع باز و تجاری یاد گرفته ام. (libjpeg، ffmpeg، Gstreamer که بر اساس GObject ساخته شده است). من احتمالاً می توانم چند مرجع را گسترش دهم که برخی از این مفاهیم را توضیح می دهد، مانند 1. مقاله Helix رویداد 2. مقاله Linux Mag 3. یکی از پاسخ های من که به مرجع Schreiner پیوند می دهد Schreiner قطعاً یکی از تنها مرجع هایی است که می شناسم. با این حال، چیزهای/رویکردهای کمی وجود دارد که من آن را کاملاً دوست ندارم. گاهی اوقات، این کتاب بیشتر به سمت نزدیک شدن به OO_ness_ به جای مفید بودن میرود. اما، قطعا، این شاید غولپیکرترین جهشی از همه مرجعی است که من پیدا کردهام. متأسفانه، وقتی افراد جوانتر را القا میکنیم، خیلی سخت به نظر میرسد که آنها را مجبور کنیم همه چیز را به روش سخت یاد بگیرند. معمولاً وقتی می گوییم C است، یک واکنش کلی این است که تمام تفکر شی را دور بریزیم. به دنبال کمک برای گسترش مراجع بالا از کسانی که در زمینه های کاری مشابه بوده اند. > **آیا ادبیات رسمی خوبی وجود دارد که توضیح دهد چگونه می توان از تفکر شی ء استفاده کرد در حالی که در C کار می کنید؟ نه در C. شما بیشتر کتاب های C را می بینید - اما بیشتر آنها فقط بر روی نحو و گوشه های مبهم C تمرکز می کنند و تمام. به سختی هیچ مرجع خوبی وجود دارد، به ویژه کتاب یا هر گونه ادبیات سیستماتیک (منظورم رسمی) در مورد نحوه اعمال OO در C. این بسیار تعجب آور است با توجه به اینکه بسیاری از پروژه های متن باز مقیاس بزرگ از C استفاده می کنند که واقعاً از آن به خوبی استفاده می کنند. اما ما به سختی ادبیات رسمی خوبی در این زمینه می بینیم. | ادبیات خوب برای آموزش تفکر شی گرا در C |
128930 | برخی زمینهها برای این سوال: این مربوط به زمان توسعه در طول تکرار _تمام_ توسعه نیست، بلکه فقط مرحله استقرار تغییرات از محیط توسعهدهنده به محیط تولیدکننده است. LINQ در اینجا واقعاً به معنای LINQ، ORM یا C# است که در غیر این صورت از T-SQL استفاده می شود. و در اینجا procs ذخیره شده فقط یک اصطلاح کلی است که شامل اشیاء پایگاه داده است که شامل فرآیندهای ذخیره شده، توابع و نماها می شود. سؤال فقط به عنوان LINQ، Procs ذخیره شده بیان شد زیرا این دو معمولاً در سؤالات مقایسه می شوند. برای محدود کردن دامنه بحث می توانیم برنامه های کاربردی وب را فرض کنیم. اکنون در نهایت این سوال مطرح می شود که _معاملات_ در هزینه استقرار (از توسعه تا تولید) بین این دو رویکرد چیست؟ برخی می گویند که بازگرداندن تغییرات طرحواره Db آسان تر از بازگرداندن تغییرات در فایل های C# در یک راه حل است. برخی دیگر می گویند که نسخه یا کنترل منبع کد C# آسان تر از اشیاء طرحواره Db است. اگر تغییراتی در جستارهای LINQ ایجاد کنید، به احتمال زیاد باید برنامه را مجدداً کامپایل کنید تا تغییرات را به سمت تولید تغییر دهید. اگر تغییراتی را در طرح پایگاه داده ایجاد کنید، ممکن است نیاز به اجرای یک اسکریپت T-SQL برای همگام سازی تغییرات با prod داشته باشد. مانند بسیاری از تصمیمات برنامه نویسی، راه حل انتخاب شده ممکن است به زمینه حساس باشد. به عنوان مثال برای ساختارهای داده، برخی موقعیت ها ممکن است نیاز به نقشه هش داشته باشند، و برای برخی دیگر، ممکن است بهتر باشد از یک پشته استفاده کنید. هر کدام مزایا/معایب خاص خود را دارند. | معاوضه هزینه برای استقرار تغییرات در Prod، Procs ذخیره شده در مقابل LINQ |
200462 | وقتی در حال خواندن کد جی کوئری با صدای بلند هستید و به هر چیزی می رسید که از «$» استفاده می کند، آیا آن را به عنوان «نشانه دلار»، «جی کوئری»، «انتخابگر جی کوئری» تلفظ می کنید. آیا مختصر تلفظ دیگری برای نحو «$.» (مانند «$.each») وجود دارد؟ یا به سادگی گفتن نقطه علامت دلار ... است؟. می پرسم چون «$» نام مستعار «jQuery» است، نمی دانم که آیا تلفظ آن تکرار می شود. | تلفظ $ / $ چیست. در جی کوئری |
212493 | من روی پروژه ای کار می کنم که در آن فراخوانی های داخلی کلاس معمول است اما نتایج چندین برابر مقادیر ساده هستند. مثال ( **کد واقعی نیست**): public boolean findError(Set<Thing1> set1, Set<Thing2> set2) { if (!checkFirstCondition(set1, set2)) { return false; } if (!checkSecondCondition(set1, set2)) { return false; } بازگشت true; } نوشتن تست های واحد برای این نوع کدها واقعاً سخت است زیرا من فقط می خواهم سیستم شرط را آزمایش کنم و نه اجرای شرایط واقعی. (من این کار را در تستهای جداگانه انجام میدهم.) در واقع بهتر است توابعی را پاس کنم که شرایط را پیادهسازی میکنند و در تستها به سادگی چند مدل ساختگی ارائه میدهم. مشکل این رویکرد نویز بودن است: _ما از ژنریک ها زیاد استفاده می کنیم. یک راه حل کاری؛ با این حال، این است که شیء آزمایش شده را یک _spy_ کنید و فراخوانیهای توابع داخلی را مسخره کنید. systemUnderTest = Mockito.spy(systemUnderTest); doReturn(true).when(systemUnderTest).checkFirstCondition(...); نگرانی در اینجا این است که پیاده سازی SUT به طور موثر تغییر کرده است و ممکن است همگام نگه داشتن تست ها با پیاده سازی مشکل ساز باشد. آیا این حقیقت دارد؟ آیا بهترین روش برای جلوگیری از این ویرانی فراخوانیهای متد داخلی وجود دارد؟ توجه داشته باشید که ما در مورد بخش هایی از یک الگوریتم صحبت می کنیم، بنابراین تقسیم آن به چندین کلاس ممکن است تصمیم مطلوبی نباشد. | آیا جاسوسی از کلاس آزمایش شده عمل بدی است؟ |
200592 | گاهی اوقات، من با این مشکل مواجه می شوم که باید چند سازنده برای مقداردهی اولیه اشیاء با مجموعه های مختلف داده ارائه کنم. این مجموعه ها را می توان به صورت ریاضی به یکدیگر تبدیل کرد، برای مثال: public Element(int x, int y, int width, int height) { setValues(width, height, x, y); } public Element(int RectTop, int RectLeft, int RectRight, int RectBottom) { setValues(RectRight - RectLeft, Math.Abs(RectBottom - RectTop), RectLeft, -RectTop); } با چنین سربارگذاری مطلوبی که در واقع به دلیل همین امضاها وجود ندارد، احتمالاً سازنده اشتباهی فراخوانی شده است، به عنوان مثال. شما Rect-Values را ارائه می دهید و اولین سازنده فراخوانی می شود. با فرض اینکه انواع مختلفی داشته باشیم، میتوانیم با تعویض انواع با آگاهی خوب که این یک عمل بد است، به آن دست پیدا کنیم. اما در این مثال آسان با چهار برابر نوع int اینطور نیست. آیا می توانید جایگزین های ظریفی برای دستیابی به رفتار مطلوبی که ما به راحتی بارگذاری می کنیم، اما با همان امضا، فکر کنید؟ | امضای سازنده یکسان با معنایی متفاوت؟ |
185395 | با خواندن SO، فقط این سوال را پیدا کردم: اگر (x > y) چاپ (x) else if (x < y) چاپ (y) other print (x,y) **چند شاخه و تصمیم وجود دارد؟** اشاره می کند که باید 3 تصمیم و 5 شعبه وجود داشته باشد، اما نمی توانم ببینم چگونه. برای من فقط می توانم 4 شاخه (2 اگر با دو نتیجه ممکن) را تصور کنم. سوال اصلی اینجاست | شعبه ها/تصمیم در یک مثال به حساب می آیند |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.