_id
string | text
string | title
string |
|---|---|---|
250699
|
که باید بسیاری از پایه های کد مردم را شکسته باشد درست است؟ همه کسانی که متغیری به نام nullptr داشتند (که فکر می کنم نسبتاً رایج بود) باید nullptr را پیدا کنند و قبل از اینکه بتوانند با c++11 کامپایل کنند، something_else را جایگزین کنند. آیا کمیته استاندارد فرض می کند که مردم تا این حد تعدیل را انجام دهند؟
|
چطور می شود که کمیته استانداردهای C++ کلمه کلیدی مانند nullptr را معرفی می کند و از آن دور می شود؟
|
252708
|
 X تعداد برگ (برگ های حلقه دار در تصویر) در یک درخت نامتعادل با عمق حدود 100-1000 و تعداد کل داده می شود. من به دنبال اولین جد مشترک برای آن برگها هستم. کارآمدترین راه برای رسیدن به این هدف چیست؟
|
جد مشترک پیدا کنید
|
51473
|
بارها، یک توسعه دهنده به من پیشنهاد کرده است که به دلیل انگیزه بودن، رهبر تیم شوم، اما در طول فعالیتم در صنعت IT، افراد زیادی را دیدم که در برنامه نویسی عالی هستند، به سمت مدیریت رفتند و بدبخت هستند. من همچنین دیده ام که بسیاری از مدیران با بیان اینکه من یک فرد فنی هستم، مشکلات فنی را دوست دارم به برنامه نویسی بازگشته اند. اگر این یک چیز رایج است، چرا توسعه دهندگان احساس می کنند که مجبور هستند حوزه فنی را ترک کنند و به سمت مدیریت حرکت کنند؟ مطمئناً پول بیشتری خواهید داشت و کنترل بیشتری خواهید داشت، اما اگر از کار خود لذت نبرید و مشکلات خود را در تیم خود حل نکنید، به سختی وقت شما صرفه اقتصادی ندارد. ثانیاً، در مصاحبههای توسعهدهنده از من پرسیده شده است که آیا به رهبری یک تیم فکر میکنید؟ و من همیشه وسوسه می شوم که بر اساس آنچه دیده ام به اصل پیتر استناد کنم. من علاقه مند به پیشرفت خود هستم، اما نه به روشی که شرکت ممکن است بخواهد، مثلاً معاون رئیس بخش بله. صادقانه بگویم، من این را بیشتر در دنیای شرکتها دیدهام تا در خانههای توسعه کوچک و همیشه من را از بازگشت به یک محیط شرکتی منصرف میکند. فقط احساس میکنم که این موضوع بیشتر و بیشتر در حال تبدیل شدن به یک هنجار است و بر روحیه تیم تأثیر میگذارد و کیفیت کار را پایین میآورد. سوال: با توجه به آنچه گفتم، آیا حرکت یک فرد فنی به سمت مدیریت، حرکت هوشمندانه ای است؟
|
آیا عاقلانه است که یک برنامه نویس به سمت مدیریت حرکت کند؟
|
160677
|
همانطور که من متوجه شدم، سه نوع مختلف از CMS وجود دارد: 1. **اختصاصی**: یک CMS که توسط یک شرکت ساخته شده و متعلق به آن است و برای رفع نیازهای مشتری تغییر یافته است. 2. **Open-Source**: نسخه باز/رایگان موارد فوق. یک سیستم موجود که برای رفع نیازهای مشتری تغییر یافته است. (مثلاً دروپال، جوملا، و غیره) 3. **کاملاً سفارشی**: یک CMS که از ابتدا برای نیازهای دقیق مشتری ساخته شده است. به نظر من، از دیدگاه مشتری، ترتیب اولویت آنها (اگر همه چیزهای دیگر برابر بود) 3 -> 2 -> 1 خواهد بود. این خطر وجود دارد که گزینه 3 با کدهای دشوار درک شود، اما این یک مشکل است. خطر با دو نفر دیگر نیز وجود دارد. به عنوان توسعه دهندگان، چه چیزی برای مشتریان ما بهتر است؟ من این را میپرسم زیرا یک آژانس رقیب به تازگی به یکی از مشتریان ما پیشنهاد داده است که CMSهای منبع باز راهحل ترجیحی هستند. در حالی که میتوانم مزایای استفاده از نرمافزار سیستمعامل را ببینم، نمیتوانم ببینم که چگونه از یک راهحل کاملاً سفارشی بهتر است. همانطور که یک وبلاگ توسعه دهنده بیان می کند، > افزودن ویژگی ها به CMS [موجود] کار آسانی نیست. توسعه این ویژگی به تنهایی بیش از > زمان می برد، زیرا باید CMS را فریب دهید تا انجام دهید > کاری که برای انجام آن طراحی نشده است. این امر مخصوصاً برای ویژگیهایی که زیاد در پایگاه داده مینویسند، مانند ویژگیهای انجمن، یا ویژگیهایی که منطق تجاری غیرعادی دارند، صادق است.
|
انواع مختلف CMS - مزایا و معایب
|
197116
|
برخی از کد یا منابع شبه قدردانی خواهند شد. من به این فکر می کردم که آیا آن را به شکل یک BST ذخیره شده در یک آرایه پیاده سازی کنم. با این حال، همه عملیات را نمی توان به راحتی با استفاده از این روش انجام داد. من آماده استفاده از STL برای این منظور هستم. هدف اصلی من پیاده سازی آن به ساده ترین شکل ممکن است.
|
چه ساختار داده ای برای اجرای کدگذاری و رمزگشایی پویا هافمن بر روی یک قطعه متن مناسب است؟
|
222957
|
مورد استفاده: برای یک رابط کاربری مدیریت، من یک ویجت جدول تعاملی با تعدادی رفتار میخواهم: * جمع کردن / گسترش (بله، این بدان معناست که ردیفها یک سلسله مراتب هستند) * بهروزرسانی دادهها در یک سلول فرزند بر اساس یک سلول والد. * مخفی کردن یا آشکار کردن یک ردیف یا یک درخت فرعی بر اساس به روز رسانی مقدار. * دو یا چند عنصر فرم در هر ردیف، که ممکن است به یکدیگر بستگی داشته باشند. به عنوان مثال یک چک باکس که با مقدار یک فیلد متنی در همان ردیف به هم می خورد. * دستکاری DOM در ردیف های تازه ایجاد شده. به عنوان مثال چک باکس ممکن است به یک نوع ویجت بصری تر تبدیل شود. یا در مورد استفاده دیگری، من رفتارهای اضافی زیر را دارم: * افزودن و حذف ردیف ها، به صورت دستی یا خودکار. * کشیدن و رها کردن ردیف ها. (احتمالاً در ترکیب با collapse/expand نیست، اما چه کسی می داند) مشکل: * در حالت ایده آل، ما می خواهیم هر یک از این رفتارها به عنوان یک ماژول / افزونه مجزا و مستقل پیاده سازی شوند. اما * اگر یک رفتار DOM را تغییر دهد، سایر رفتارها باید در مورد آن بدانند. به عنوان مثال اگر یک ردیف را وارد کنید، پس کوچک کردن/بسط باید بداند تا تصمیم بگیرد که آیا سطر جدید باید نشان داده شود یا پنهان. و ردیف تازه اضافه شده به شنوندگان رویداد جدید از رفتارهای مختلف دیگر نیاز دارد. * ممکن است رفتارهایی وجود داشته باشد که توسط وضعیت سایر رفتارها ایجاد شود. به عنوان مثال هر سطر ممکن است حاوی یک فیلد متنی باشد و بسته به مقدار، سطر باید به بالا یا پایین حرکت کند (کشیدن/ رها کردن). سوال: من مجبور شدم چند بار با این نوع مشکل دست و پنجه نرم کنم و به طور کلی موفق به انجام آن شدم. با این حال، من همیشه از معماری ناشی از آن متنفر بودم. آنچه من می خواهم رویکردی است که اجازه می دهد تا رفتارهای مختلف را به عنوان ماژول های مستقل ایجاد کنیم و سپس به نوعی آنها را به هم متصل کنیم. چند سوال خاص تر: * هر یک از رفتارها باید اطلاعات وضعیت خود را در کجا نگه دارد * در مورد اطلاعات وضعیت برای یک ردیف جدول خاص چطور؟ آیا باید به عنوان یک متغیر در عنصر DOM ذخیره شود؟ (به عنوان مثال $('tr')[5].isExpanded = true) یا بهتر است در یک محفظه داده در خود ماژول؟ * چگونه ماژول ها می توانند از به روز رسانی های DOM مطلع شوند؟ * ماژول ها چگونه باید با یکدیگر صحبت کنند؟ * ساختار کد هر ماژول چگونه باید باشد؟ چه نوع API را باید در معرض دید قرار دهد؟ * چگونه می توان چندین نمونه از این نوع ویجت را در یک صفحه مدیریت کرد؟ (در این مورد، نمونه های جهانی کار نمی کنند) مثال: https://drupal.org/project/multicrud (با عرض پوزش، تمام چیزی که من ATM دارم ماژول های دروپال است)
|
معماری پیشنهادی برای یک ویجت جدول تعاملی با رفتارهای متعدد در جاوا اسکریپت / جی کوئری
|
35159
|
من اخیراً شروع به استفاده از Haskell Platform کردم. من یک فایل منبع با استفاده از Wordpad ایجاد کردم و نام آن را add گذاشتم. من سعی کردم روی آن دوبار کلیک کنم تا بتوانم آن را در ghci باز کنم اما <[1 از 1] Compiling Main (C:\add.hs,interpeted) C:\add.hs:1:6: خطای تجزیه در ورودی '\ را دریافت کردم ماژول های ناموفق بارگیری شدند: هیچ کدام.> چه کار کنم تا بتوانم از فایل منبع خود استفاده کنم؟ آیا باید از ویرایشگر متن دیگری استفاده کنم؟ با تشکر
|
Haskell با استفاده از مشکلات فایل منبع
|
89817
|
آیا کسی از **Hadoop** در **ویندوز** (Win32 یا Win64) در **تولید** برای کارهای جدی استفاده می کند؟ * اگر آن را امتحان کرده اید و این ترکیب را رد کرده اید، می توانید دلایل (برترین) خود را بیان کنید؟ * اگر توانستید آن را پایدار کنید، میتوانید تصور کنید چقدر کار طول کشیده است؟ * * * **پس زمینه:** شرکت من 100% ویندوز است. در این مورد کار زیادی نمی توانم انجام دهم جز استفاده از ابزارهایی که به من داده شده است. با توجه به مستندات Hadoop **فقط** پلتفرم های یونیکس مانند برای محیط های تولید توصیه می شود. محیط های ویندوز در حال حاضر آزمایشی در نظر گرفته می شوند. من برخی از تنظیمات اولیه Hadoop را در win32 امتحان کردهام، و به نظر میرسد که خطاهای زیادی وجود دارد، و من شروع به شک دارم که ممکن است این یک خط تحقیق احمقانه باشد. من میدانم که اسکریپتهای Hadoop تا حدی به ویژگیهای یونیکس مانند Bash، Rsync، SSH که میتواند توسط Cygwin ارائه شود بستگی دارد - با این حال من قصد ندارم یک پیشگام باشم. من می خواهم چیزی را اجرا کنم که تا حدودی استاندارد باشد. اگر چیزی وجود دارد که نمیتوانم خودم آن را حل کنم، شانس مناسبی برای دریافت حمایت جامعه دارم. من مایلم مقداری زمان صرف کنم تا این کار روی سیستمهای شرکت کار کند، اما میخواهم از افراد پیشگام دیگری که قبلاً آنجا بودهاند اطمینان خاطر بدهم. از طرف دیگر، من از کسی که می داند ارزش آزار دادن ندارد، توصیه خوبی می خواهم!
|
آیا می توان Hadoop را روی پلتفرم ویندوز پایدار ساخت؟
|
65081
|
چگونه مدیر خود را متقاعد کردید که به شما اجازه تست واحد را بدهد؟ منظور من از استفاده، اجازه توسعه، ورود به منبع کنترل و حفظ تست های واحد در طول زمان است، و غیره. ایرادهای معمول مدیریت عبارتند از: 1. مشتری برای تست های واحد پولی پرداخت نکرده است. 2. پروژه انجام نمی دهد. زمان برای آزمایش واحد در نظر گرفته شود 3. بدهی فنی؟ چه بدهی فنی؟ آیا ایرادات دیگری می دانید؟ پاسخ های شما چه بود؟ پیشاپیش متشکرم
|
چگونه مدیریت را متقاعد می کنید که در آزمون های واحد سرمایه گذاری کند؟
|
25707
|
> **تکراری احتمالی:** > چگونه می توانم بفهمم که آیا برنامه نویس خوبی هستم یا نه؟ من به تعداد برنامه نویسان به چندین زبان کار کرده ام. در حالی که البته برخی از آنها راحت تر از دیگران هستند، من راه واقعی برای اندازه گیری دقیق مهارت خود در یک زبان خاص ندارم. بنابراین به سیستمی فکر کردم که به من امکان می دهد در این زمینه به من کمک کند. من به دنبال 5 معیار رایج در زبان های برنامه نویسی هستم که برای نشان دادن مهارت خود، مقداری از 1 (junior) تا 4 (Senior) را داشته باشم. با این حال، من هیچ ایده واقعی از معیارهایی که باید برای آن انتخاب کنم، ندارم. کسی پیشنهادی داره؟ با تشکر
|
چگونه مهارت خود را در یک زبان برنامه نویسی اندازه گیری کنیم؟
|
243306
|
PHP 5.5 من یکسری از اشیا را با این فرض که همه آنها هویت خود را حفظ می کنند - انجام می دهم - که هر تغییری که در حالت های آنها از داخل روش های اشیاء دیگر ایجاد شود، پس از آن نیز صادق است. آیا من درست فرض می کنم؟ من ساختار اصلی خود را در اینجا بیان می کنم. کلاس سازنده { محافظت شده $foo_ids = array(); // تنظیم در ساختار محافظت شده $foo_collection; محافظت شده $bar_ids = array(); // تنظیم در ساختار محافظت شده $bar_collection; تابع محافظت شده initFoos() { $this->foo_collection = new FooCollection(); foreach($this->food_ids به عنوان $id) { $this->foo_collection->addFoo(new foo($id)); } } تابع محافظت شده initBars() { // ایده مشابه initFoos } تابع محافظت شده wireFoosAndBars(fooCollection $foos, barCollection $bars) { // آرگومانها با استفاده از $this->foo_collection و $this->bar_collection foreach ($foos) ارسال میشوند به عنوان $foo_obj) { // (foo_collection implements IteratorAggregate) $bar_ids = $foo_obj->getAssociatedBarIds(); if(!empty($bar_ids) ) { $bar_collection = new barCollection(); // زیر مجموعه جزء هر foo foreach باشد($bar_ids as $bar_id) { $bar_collection->addBar(new bar($bar_id)); } $foo_obj->addBarCollection($bar_collection); // اکنون هر foo_obj مجموعه ای از آبجکت های نوار دارد که هر کدام در مجموعه اصلی نیز قرار دارند. آیا آنها همان اشیاء هستند؟ } } } } چیزی که من را نگران کرده این است که «foreach» ظاهراً روی یک کپی از آرایههایش کار میکند. من میخواهم همه اشیاء $foo و $bar هویت خود را حفظ کنند بدون توجه به اینکه جزء کدام شیء مجموعه $ هستند. آیا این منطقی است؟ ویرایش: درک من این است که استفاده از کلمه کلیدی clone تنها راه برای کپی واقعی یک شی در PHP 5+ است. استفاده از عملگر انتساب اساساً فقط یک مرجع دیگر به همان شی ایجاد می کند. من امیدوارم که مقادیر بازگشتی و «foreach» نیز به همین ترتیب کار کنند.
|
آیا اشیاء تحت تمام شرایط غیر شبیه سازی در PHP هویت خود را حفظ می کنند؟
|
79006
|
در حال کار روی یک پروژه با چند نفر از همکلاسیهایم، و متوجه شدهام که تعداد زیادی commitهای جزئی دریافت میکنیم که اصلاح میشوند: Rev 249 Log: committing change foo، بله! Rev 250 log: اوه عزیز، این فایل ها را فراموش کرده اید! Rev 251 log: اوه من، چگونه ممکن است فایل دیگری را در تغییر *همان* فراموش کنم؟ پاسخ واضح این است که بیشتر مراقب باشید. اما از سال 2011، برنامه نویسان هنوز (تقریبا) انسان هستند و مستعد خطا هستند. مشکل این است که این باعث ابهام در هنگام برگرداندن یا ادغام می شود. آیا آنها را آنجا رها می کنیم؟ آیا تاریخچه commit را اصلاح می کنیم؟
|
چگونه می توان سادگی مجموعه تغییرات/بازبینی VCS را در مواجهه با تعهدات جزئی تصادفی حفظ کرد؟
|
211422
|
چندین سال پیش، مایکروسافت اعلام کرد که Ruby و Python به .net می آیند. این پروژه ها به ترتیب IronRuby و IronPython نام داشتند. مایکروسافت گفت که این پروژه ها بر روی DLR دات نت ساخته خواهند شد. WIKIpedia نشان می دهد که برای همه مقاصد، این پروژه ها توسط مایکروسافت کنار گذاشته شده اند. چرا مایکروسافت این پروژه ها را رها کرد؟
|
چرا مایکروسافت IronRuby و IronPython را کنار گذاشت؟
|
151098
|
http://php.net/manual/en/function.mb-convert-encoding.php بگو: $encoded = mb_convert_encoding ($original); به نظر می رسد به اندازه کافی ساده است. چیزی که من تصور میکنم این است که «$original» نشاندهنده نحوه کدگذاری واقعی رشته است. چیزی شبیه به char * نوعی چیز. و سپس چیزهایی مانند آنچه شخصیت در واقع رمزگذاری کرده است وجود دارد. احتمالاً جایی در امتداد UTF-64 چیزی است که هر علامت در واقع یک کاراکتر است. حالا وقتی $encoded = mb_convert_encoding ($original) را انجام می دهیم؛ چند چیز ممکن است اتفاق بیفتد: * نمایش داخلی اصلی تغییر نمی کند، اما دوباره تفسیر می شود، به طوری که کدی که نشان داده می شود متفاوت است * رشته اصلی که نشان می دهد تغییر نمی کند هر چند رمزگذاری تغییر کند. کدام یک درست است؟
|
وقتی رمزگذاری را در یک رشته تغییر می دهیم واقعاً چه اتفاقی می افتد؟
|
203492
|
من روی یک پروژه کار می کنم و بعد از حدود یک ساعت مشاجره با مردم در محل کار. تصمیم گرفتم بدانم که افراد حاضر در بورس چه می توانند بگویند. ما در حال نوشتن یک API برای یک سیستم هستیم، یک پرس و جو وجود دارد که باید درختی از سازمان یا درختی از اهداف را برگرداند. درخت سازمان سازمانی است که کاربر در آن حضور دارد، به عبارت دیگر این درخت باید همیشه وجود داشته باشد. در سازمان، درخت هدف باید همیشه وجود داشته باشد. (از آنجا بحث شروع شد). در صورتی که درخت وجود نداشته باشد، همکارم تصمیم گرفت که پاسخ را با کد وضعیت 200 پاسخ دهد. و سپس شروع به درخواست از من کرد که کدم را اصلاح کنم زیرا برنامه در حال از هم پاشیدن بود وقتی درختی وجود نداشت. من سعی خواهم کرد از شعله های آتش و خشم در امان بمانم. من پیشنهاد دادم وقتی درختی وجود ندارد ارور 404 را مطرح کنم. حداقل به من اطلاع می دهد که چیزی اشتباه است. هنگام استفاده از 200، باید برای رسیدگی به خطاها، بررسی خاصی را به پاسخ خود در پاسخ به تماس موفقیت آمیز اضافه کنم. من انتظار دریافت یک شی را دارم، اما ممکن است در واقع یک پاسخ خالی دریافت کنم زیرا چیزی پیدا نشد. علامت گذاری پاسخ به عنوان 404 کاملاً منصفانه به نظر می رسد. و سپس جنگ شروع شد و من این پیام را دریافت کردم که طرح کد وضعیت HTTP را درک نمی کنم. بنابراین من اینجا هستم و میپرسم در این مورد 404 چه اشکالی دارد؟ من حتی استدلال این **هیچ چیز ** پیدا نشد، پس درست است که 200 را برگردانید دریافت کردم. من معتقدم که این اشتباه است زیرا درخت باید همیشه حضور داشته باشد. اگر چیزی پیدا نکردیم و منتظر چیزی هستیم، باید 404 باشد. # اطلاعات بیشتر، فراموش کردم آدرس های اینترنتی واکشی شده را اضافه کنم. سازمان ها /OrgTree/Get Goals /GoalTree/GetByDate?versionDate=... /GoalTree/GetById?versionId=... اشتباه من، هر دو پارامتر لازم است. اگر هر نسخه تاریخ که می تواند به یک تاریخ تجزیه شود ارائه شود، نسخه بسته شده را برمی گرداند. اگر چیزی را در گذشته وارد کنید، اولین نسخه را برمی گرداند. اگر توسط ID با شناسهای که وجود ندارد، من گمان میکنم که یک پاسخ خالی با 200 برمیگرداند. درخت نباید یک مورد معتبر باشد و باید به عنوان یک رفتار تعریف نشده تلقی شود. هیچ راهی وجود ندارد که یک حساب بدون هر دو درخت استفاده شود. به همین دلیل، آنها باید همیشه حضور داشته باشند. # همچنین من این را پیوند دادم (یکی مشابه اما نمی توانم آن را پیدا کنم) http://viswaug.files.wordpress.com/2008/11/http-headers-status1.png
|
زمان استفاده از کد وضعیت HTTP 404 در API
|
130508
|
من دقیقاً یک کاربر جدید git نیستم اما هرگز از هیچ یک از ویژگی های پیشرفته آن مانند برچسب ها، شاخه ها، ادغام و موارد دیگر استفاده نکرده ام. من حتی از هیچ ویژگی مشابهی از سایر نرم افزارهای VCS استفاده نکرده ام. پروژه های من به قدری ساده بوده اند که فقط به تعهدات و گاهی اوقات تفاوت نیاز داشته ام. اکنون در حال برنامه ریزی برای منبع باز پروژه سرور خود هستم که احتمالاً بسیار بزرگتر خواهد شد و احتمالاً باید بهتر سازماندهی شود. Git احتمالا می تواند در این مورد به من کمک کند، اما چگونه؟ اگر این مهم باشد، روشهای توسعه اسکرام و TDD هستند.
|
چه زمانی و چگونه از ویژگی های پیشرفته git استفاده کنیم؟
|
237456
|
_این تاپیک طولانی میشه ولی سعی میکنم تا جایی که بتونم کوتاهش کنم. ممنون._ من اخیراً یک برنامه نسبتاً ساده را اجرا کردم. کاری که این برنامه انجام می دهد تولید یک قطعه موسیقی ساده و پخش آن است. من طراحی شی گرا این برنامه را شرح خواهم داد و مایلم نظرات شما را در مورد طرح بشنوم. **به خصوص اینکه چقدر با اصول SOLID مطابقت دارد**، در جایی که اینطور نیست، و چگونه می توانم طراحی خود را بهبود بخشم تا در آینده جامدتر شود. _(اگر چیزی در توضیحات وجود دارد که به اندازه کافی واضح نیست، لطفا به من بگویید.)_ من طرحم را به دو قسمت تقسیم کردم. **1-** سیستم «پشت صحنه» که محتوا را تولید می کند - یک سری نت و آکورد (همانطور که بعدا توضیح داده خواهد شد) - و وظیفه پخش آن را بر عهده دارد. **2-** سیستمی که یک رابط کاربری برای کنترل سیستم پشت صحنه ارائه می دهد. این سیستم به سیستم دیگر می گوید که چه زمانی موسیقی جدید بسازد و چه زمانی آن را پخش کند. من هر سیستم را جداگانه توضیح خواهم داد. * * * **سیستم 1 - مسئولیت تولید و پخش موسیقی را بر عهده دارد.** نحوه ایجاد موسیقی بدین صورت است که ابتدا یک آکورد پیشروی ایجاد می شود (یک سری آکورد که باید یکی پس از دیگری نواخته شوند) و سپس یک ملودی مبتنی بر ملودی تولید می شود. روی آن پیشرفت من توضیح خواهم داد که چگونه این از پایین به بالا طراحی شده است. **تولید پیشرفت آکورد**. Class 'Note': ابتدایی ترین کلاس. وظیفه پخش فایل های صوتی را بر عهده دارد و به صورت نمونه برای پخش یک صدای خاص (C، D و غیره) تنظیم شده است. این یک رابط برای پخش () و برای توقف () پخش دارد. همچنین دارای یک متد «getName()» برای شناسایی آن است (نام از طریق سازنده به Note داده می شود). کلاس Chord: این کلاس با آرایه ای از سه شی Note و یک نام نمونه سازی می شود. برای مثال، یک «آکورد» با نام «cMajor» با نتهای «c»، «e» و «g» و رشته «CMajor» نمونهسازی میشود. «آکورد» دارای یک رابط برای پخش () و توقف () نتهایی است که با آنها ساخته شده است، یک متد «getName()» و یک روش «getNotes()» دارد که آرایه Notes را برمیگرداند. کلاس «پیشرفت»: این کلاس با آرایهای از اشیاء «آکورد» نمونهسازی میشود و منطقی دارد که آنها را یکی پس از دیگری در یک سرعت خاص (سرعت، در BPM - ضربان در دقیقه) پخش کند و متوقف کند. یک متد «play(int bpm)» و یک روش «getChords()» دارد که آرایه آکوردها را برمیگرداند. کلاس ProgressionGenerator: الگوریتمی را برای ایجاد یک سری خاص از اشیاء Chord و نمونه سازی Progression با این آکوردها پیاده سازی می کند. به طور خلاصه: یک Progression از آکوردهایی تشکیل شده است که از نت ها تشکیل شده است. ProgressionGenerator یک Progression را با یک سری آکورد مشخص می کند. **تولید ملودی**. کلاس MelodyNote: با یک نت تشکیل شده است. دارای یک ویژگی «مدت مضاعف» است که مشخص میکند این نت نسبت به اندازهگیری/نوار موسیقی چقدر باید پخش شود (مثلاً «نیم نت» بهعنوان 0.5، «یک چهارم» بهعنوان 0.25 مشخص شده است). دارای یک متد «getDuration()» و یک رابط برای play() و stop() آن «Note» داخلی است (در اصل به Note تفویض میکند). کلاس ملودی: با مجموعه ای از MelodyNote ساخته شده است. دارای منطق برای پخش سری نت ها با سرعت خاصی. از «مدت» هر «MelodyNote» استفاده میکند تا بداند چه زمانی یک نت را متوقف کرده و نت بعدی را پخش کند. کلاس MelodyGenerator: الگوریتمی را برای تولید یک سری MelodyNote و نمونه سازی Melody با آن پیاده سازی می کند. این کار را بر اساس پیشرفت انجام می دهد. امضای متد «ملودی ایجاد (پیشرفت پیشروی)» است. **به طور خلاصه:** پیشرفت **\--> ساخته شده با** آکورد **\--> ساخته شده با** نت ملودی **\--> ساخته شده با** MelodyNote **هر شیء درونی خود را کنترل می کند به عنوان مثال آکورد منطقی برای پخش نت های درونی خود دارد و متد «getNotes()» دارد که آنها را به هرکسی که نیاز دارد برمی گرداند. دانستن برای مثال، «MelodyGenerator» از «progression.getChords()» برای ساختن یک ملودی بر اساس یک سری آکورد خاص استفاده می کند. همچنین از «chord.getNotes()» هنگام انتخاب نتهایی که روی یک آکورد قرار میگیرد، استفاده میکند. ** آخرین مورد: ** ژنراتورها از کلاس singleton NotesAndChordsSupplier برای دریافت نمونه های Note و Chord مورد نیاز خود استفاده می کنند. نمونه های موجود را به آنها می دهد. * * * **سیستم 2 - مسئول ارائه یک رابط کاربری برای کنترل ایجاد و پخش موسیقی است.** این سیستم با استفاده از الگوی **MVC طراحی شده است.** مدل ایجاد و پخش موسیقی را در بر می گیرد. View رابط کاربری است که دکمه هایی را برای پخش و ساخت موسیقی جدید به مدل ارائه می دهد. هنگامی که دکمه ها فشار داده می شوند، کنترلر توسط View مطلع می شود و اقدامات مناسب را در مدل فراخوانی می کند. **مدل** مدل شامل یک «پیشرفت»، «مولد پیشرفت»، «ملودی» و «مولد ملودی» است. هنگامی که به آن گفته می شود موسیقی جدید تولید کند، این کار را به سادگی به تولیدکنندگان محول می کند. وقتی به آن گفته می شود موسیقی پخش کند، وظیفه را به ملودی و پیشرفت محول می کند. کد ساده شده: public void makeNewMusic(){ progression = progGenerator.generate(); ملودی = melodyGenerator.generate(progression); } public void playMusic(){ // این در واقع شروع می شود
|
بررسی طراحی: طراحی شی گرا من چقدر با اصول SOLID مطابقت دارد؟
|
209276
|
مدیر ما از ما می خواهد که applicaiton qos را انجام دهیم که کاملاً با سیستم شناخته شده qos متفاوت است. ما خدمات زیادی از سه نوع داریم، آنها دارای اولویت هستند، مدیر می خواهد درخواست های خدمات با اولویت پایین را زمانی که پهنای باند کافی برای خدمات با اولویت بالا وجود ندارد، به حالت تعلیق درآورد. اما اگر درخواست های خدمات با اولویت بالا کاهش یابد، پهنای باند برای خدمات با اولویت پایین باید افزایش یابد و درخواست های خدمات با اولویت پایین دوباره مجاز می شوند. باید یک الگوریتم شامل اولویت و پهنای باند وجود داشته باشد. من نمی دانم چگونه الگوریتم را طراحی کنم، کسی می تواند در درست کردن این موضوع کمک کند؟ همه این خدمات در یک فرآیند هستند. ما حداکثر پهنای باند را برای سه نوع سرویس از طریق پورت های خدمات از طریق TC تنظیم می کنیم (TC ابزار qos linux است که نام آن به معنای کنترل ترافیک است).
|
برنامه های کاربردی شامل اولویت و پهنای باند
|
252704
|
من در حال ساخت یک برنامه iOS هستم که حاوی گالری موزه است: کاربر می تواند از طریق نمایشگاه ها نگاه کند و سپس اطلاعات مربوط به آن را انتخاب کند، و غیره. در صفحه نمایش دو ScrollViews دارم که متفاوت هستند، اما توسط منبع داده مشترک تغذیه می شوند. هر نما مجموعه ای از تصاویر است. دو مربع خاکستری بالا پیش نمایش و مربع پایین (جایی که می توانید تصویر را ببینید) نمای اصلی است. همه نماهای اسکرول بارگذاری شده اند. سوال این است که آیا باید تصاویر پیشنمایش را در حین حرکت به اندازه مناسب تبدیل کنم، یا به نحوی آنها را پیش پردازش کنم تا بارگذاری سریعتر شود و از آن تصاویر از پیش پردازش شده و تغییر اندازه در پیشنمایش استفاده کنم؟ مزیت راهاندازی تنبل در اینجا اتلاف کمتر منابع، اما بارگذاری کندتر در مقایسه با تصاویر آماده است. از طرف دیگر، تصاویر از پیش پردازش شده ذخیره سازی و شبکه را هدر می دهند (تصاویر تنها یک بار بارگذاری می شوند و سپس به صورت محلی ذخیره می شوند). با در نظر گرفتن این که برنامه باید به آرامی تا iPhone 4 (قدیمی ترین با iOS 7) اجرا شود، از نقطه نظر عملکرد چه چیزی بهتر است؟ آیا ترکیب دو روش و ذخیره تصاویر بارگذاری شده با تنبلی ایده خوبی است؟
|
Lazy-Initialization در مقابل پیش پردازش در برنامه iOS مبتنی بر تصویر
|
214887
|
من برنامهای ایجاد میکنم که در پسزمینه قرار میگیرد و همه فشارهای کلید را ضبط میکند (در حال حاضر این کار انجام میشود و کار میکند؛ یک رویداد با هر کلید/کلید اجرا میشود). من میخواهم ویژگیای را برای کاربر ارائه دهم که WPM خود را در کل جلسهای که برنامه برای آن اجرا شده است به او نشان دهد. اگر یک دکمه شروع و پایان را برای فعال کردن یک تایمر اضافه کنم، آسان خواهد بود، اما فقط باید تشخیص دهم که کاربر به طور مداوم تایپ می کند - همه میانبرهای صفحه کلید یکبار مصرف را نادیده می گیرد و کاربر را از تایپ کردن محروم می کند. در دنیا چگونه به این موضوع نزدیک شوم؟ آیا این حتی به صورت واقعی و دقیق امکان پذیر است؟
|
محاسبه WPM با توجه به جریان متغیر ورودی
|
141485
|
من فقط می خواستم بدانم تفاوت بین تجزیه و تحلیل کد استاتیک و بررسی کد چیست. هر کدام از این دو چگونه انجام می شود؟ به طور خاص، امروزه چه ابزارهایی برای بررسی کد/تحلیل استاتیک PHP وجود دارد؟ من همچنین می خواهم در مورد ابزارهای خوب برای بررسی کد برای هر زبانی بدانم.
|
تفاوت بین تحلیل کد استاتیک و بررسی کد چیست؟
|
68773
|
به نظر من بیشتر شرکتهای مشاوره کار کمی بیشتر از تطبیق رزومهها با موقعیتها انجام میدهند، معمولاً با معیارهای روشنگری مانند X سال تجربه در فناوریهای Y و Z. اما برخی از شرکت های مشاوره نیز وجود دارند که تلاش می کنند توسعه دهندگان با استعداد را پیدا کرده و روی آنها سرمایه گذاری کنند. و به جای اینکه صرفاً کارمندان را افزایش دهند، آنها یا با مشتری برای انجام پروژه شریک می شوند یا کل تیم را تأمین می کنند. چگونه می توانید به طور مؤثر (و سریع) تعیین کنید که کدام کدام است؟ از آنجایی که هیچکس خود را بهعنوان «فروشگاه بدنه» تبلیغ نمیکند، چگونه شرکتی را پیدا کرده و دنبال میکنید که در واقع بهدنبال توسعهدهندگان خوب است، نه فقط رزومه؟ آیا تست جوئل برای شرکت های مشاوره وجود دارد؟ یکی که می تواند قبل از استخدام شما اعمال شود؟ من به عنوان یک کارمند احتمالی اینجا می پرسم.
|
چگونه می توان یک شرکت مشاوره خوب را از یک بدنه فروشی تشخیص داد؟
|
230311
|
من در حال طراحی بکاند برای یک سرویس وب SOAP هستم و سوالی در مورد نحوه انجام آن دارم. من قصد دارم با یک طرح لایه ای ساده که از 3 لایه مجزا تشکیل شده است. لایه 1 -> لایه 2 -> لایه 3 ** لایه 1 :** رابط SOAP skeleton را پیاده سازی می کند، بنابراین این نقطه ورود اصلی برنامه من خواهد بود. این لایه داده ها را از درخواست SOAP می کشد و به عنوان یک شی تجاری به لایه منطق تجاری ارسال می کند. اشیاء تجاری را از لایه منطق تجاری که با آن یک پاسخ SOAP را پر می کند، برمی گرداند. **لایه 2:** لایه منطق تجاری که منطق تجاری را در پشت وب سرویس پیاده سازی می کند. داده ها از لایه 1 ارسال می شود و با لایه 3، لایه DAO تعامل خواهد داشت. **لایه 3:** لایه DAO که عملیات CRUD را در DB من انجام می دهد. با پر کردن اشیاء پاسخ SOAP در کد من، ممکن است پیاده سازی در لایه 1 کمی نامرتب باشد، بنابراین من با 3 گزینه زیر مواجه شدم. گزینه 1 - سه لایه کافی است، هر لایه دیگر بیش از حد است. اشیاء SOAP همیشه ظاهری نامرتب خواهند داشت، فقط از آن عبور کنید. گزینه 2 - یک لایه اضافی بین لایه های 1 و 2 ایجاد کنید. این لایه داده ها را از درخواست SOAP می گیرد، یک شی تجاری را پر می کند و سپس به لایه منطق تجاری ارسال می کند. این روش ها را در لایه 1 مرتب و مرتب نگه می دارد. چیزی شبیه به این است: لایه 1 -> درخواست SOAP -> لایه 1.A -> شیء تجاری -> لایه 2 لایه 1 <- پاسخ SOAP <- لایه 1.A <- شیء تجاری <- گزینه 3 لایه 2 - دیگر لایه ایجاد نکنید. به سادگی یک شی ابزار با روشی ایجاد کنید که یک درخواست SOAP را می گیرد و یک شی تجاری را برمی گرداند. سپس میتوانم شیء تجاری را به لایه 2 ارسال کنم. همان شیء کاربردی میتواند در لایه 2 برای ارسال پاسخ SOAP به لایه 1 استفاده شود. یا آیا این رویکرد خطوط را محو میکند و طراحی من را کمتر مدولار میکند؟
|
لایه ها و لایه های صابون
|
151637
|
من با یک مدیر تست در مورد نقش واحد و تست یکپارچه بحث کردم. او درخواست کرد که توسعه دهندگان گزارش دهند که واحد و ادغام چه چیزی و چگونه آزمایش شده است. دیدگاه من این است که تست واحد و ادغام بخشی از فرآیند توسعه است، نه فرآیند تست. فراتر از معناشناسی منظور من این است که تست های واحد و یکپارچه سازی نباید در گزارش های آزمایشی گنجانده شوند و آزمایش کنندگان سیستم ها نباید نگران آنها باشند. استدلال من بر دو چیز استوار است. 1. آزمون های واحد و ادغام همیشه در برابر یک رابط و یک قرارداد برنامه ریزی و انجام می شود. صرف نظر از اینکه آیا از قراردادهای رسمی استفاده می کنید یا نه، همچنان آنچه را که به عنوان مثال انجام می دهید آزمایش می کنید. یک روش قرار است انجام دهد، یعنی یک قرارداد. در تست یکپارچه سازی، رابط بین دو ماژول مجزا را آزمایش می کنید. **رابط و قرارداد** تعیین میکنند که آزمون چه زمانی قبول میشود. اما شما همیشه بخش محدودی از کل سیستم را آزمایش می کنید. از طرف دیگر تست سیستم ها بر اساس مشخصات سیستم برنامه ریزی و انجام می شود. **مشخصات** تعیین می کند که تست چه زمانی بگذرد. 2. من هیچ ارزشی در ارتباط وسعت و عمق واحد و تست های یکپارچه سازی به تستر (سیستم ها) نمی بینم. فرض کنید من گزارشی می نویسم که لیستی از نوع تست های واحد بر روی یک کلاس لایه تجاری خاص انجام می شود. او چه چیزی را باید از آن حذف کند؟ قضاوت در مورد اینکه چه چیزی باید و چه چیزی نباید آزمایش شود، یک نتیجه گیری نادرست است زیرا ممکن است سیستم همچنان آنطور که مشخصات لازم است عمل نکند، حتی اگر تمام تست های واحد و ادغام قبول شوند. ممکن است این بحث آکادمیک بیهوده به نظر برسد، اما اگر مانند من در یک محیط کاملاً رسمی کار می کنید، در واقع در تعیین نحوه انجام کارها مهم است. به هر حال من کاملا اشتباه می کنم؟ (با عرض پوزش برای طولانی شدن پست.)
|
تست واحد توسعه است یا آزمایش؟
|
118640
|
من در حال نوشتن یک مقاله ویکی هستم و به این فکر می کنم که روش مناسب برای نوشتن یک طرح دایرکتوری چیست؟ من دارم یه کاری انجام میدم مثل main folder - sub folder - sub folder ... ولی بعدش گیر کردم. هیچ کمکی؟
|
یک ساختار دایرکتوری بنویسید (کد شبه)
|
203818
|
من روی توسعه نرم افزار پارکینگ پیامکی کار می کنم و یک ماه است که در یک نقطه گیر کرده ام... باید دوره های پرداخت (یا زمان کار، یک روز کاری، اگر بخواهید) را پیاده سازی کنم. مشکل اینجاست: به عنوان مثال، ماموران راهنمایی و رانندگی از دوشنبه تا شنبه کار می کنند. ساعات کاری از دوشنبه تا جمعه از ساعت 07:00 الی 21:00 و در روز شنبه ساعت کاری از 07:00 الی 14:00 می باشد. درخواست پروژه این بود که مشتری می تواند به صورت نامحدود پارکینگ را با پیامک پرداخت کند که من انجام دادم اما این منطق را اجرا نکردم. من با ساختن جدولی برای این دورههای پرداخت شروع کردم، این جدول شامل: dayofweek (INT، برای استفاده با تابع mysql DAYOFWEEK، برای اینکه به من بگویید کدام روز در هفته تاریخ فعلی است)، work_start و work_stop (DATETIME، برای تعریف شروع و پایان روز کاری)، اما مطمئن نیستم که به دلیل تاریخ از DATETIME استفاده کنم یا فقط از TIME استفاده کنم. ایده این است: اگر یک پیامک ارسال می کنید، در ساعت 20:50 دوشنبه، باید تا ساعت 07:50 روز سه شنبه (پرداخت ساعتی) معتبر باشد. تمدید زمان پرداخت با توجه به زمان کار در هفته. در حال حاضر، بدون این قانون با افزایش ساعت به ساعت کار می کند. واقعاً از کمک یا ایده هایی استفاده می کنم، مدت زیادی است که در این مورد گیر کرده ام...
|
تعریف روزهای کاری و زمان کار
|
252707
|
من در حال حاضر در حال نوشتن یک برنامه هستم و در میان چیزهای دیگر نیاز به ذخیره داده ها دارم. اگر بسته ای که به برنامه رسیده است در یک یا چند مورد از مقادیر نامشخصی داشته باشد، برنامه به دو رایانه گوش می دهد که در یک پروتکل شناخته شده با یکدیگر صحبت می کنند (برنامه می داند پروتکل چیست، کاربر ساختار پروتکل را به برنامه می دهد). آن را به پایگاه داده اضافه می کند. من مطمئن نیستم که چه روش ذخیره سازی داده (مانند sql server، xml و غیره) را انتخاب کنم زیرا نمی دانم داده های ذخیره شده در پایگاه داده بزرگ هستند یا نه، این به مکالمه رایانه بستگی دارد همچنین باید بتوانید تمام داده ها را از پایگاه داده بدون مشکل دریافت کنید و ممکن است نیاز به استخراج برخی از داده ها داشته باشد و دیگری را نه (به عنوان مثال تمام بسته های دارای مقدار 24 در فیلد x) با پروتکل من نمی توانم فقط یکی را به شما بدهم زیرا کاربر برنامه تعریف میکند که مکالمه در کدام پروتکل است. منظور من از مکالمه این است که دو کامپیوتر با یکدیگر صحبت میکنند، فرقی نمیکند که کاربر با کامپیوترها کار کند یا نه. حداکثر تعداد ورودی ها در پایگاه داده، تعداد تغییراتی است که بسته در پروتکل خاص می تواند داشته باشد. منظورم این است که اگر پروتکل 8 بایت باشد، حداکثر تعداد ورودیها 2^64 خواهد بود، اما اگر هدر طولانیتر باشد، تعداد ورودیها بالا میرود، اما تعداد ورودیها بسته به مکالمه میتواند کمتر باشد و از کنترل من خارج است. این برنامه فقط هدرهای منحصر به فرد را ذخیره می کند، منظورم این است که همان ترکیب مقادیر در هدر دو بار در DB وجود نخواهد داشت، برنامه اگر هدر منحصر به فرد باشد و در DB که فکر کردم از آن استفاده کنم ذخیره نمی شود. یک سرور sql مانند mysql اما من مطمئن نیستم که چه روش ذخیره سازی داده بیشتر با این وضعیت سازگار است؟
|
از چه روش ذخیره سازی داده استفاده کنم؟
|
214886
|
مواردی وجود دارد که به نظر می رسد برخی از داده های یک کلاس از مدل دامنه یک برنامه کاربردی به فناوری مورد استفاده وابسته است. یک مثال از این موارد زیر است: فرض کنید در حال ساخت یک برنامه در دات نت هستیم که نیاز به کلاس Employee وجود دارد. فرض کنید میخواهیم پایگاه داده رابطهای را پیادهسازی کنیم، آنگاه Employee یک کلید اصلی دارد درست است؟ به طوری که کلاس چیزی شبیه به public class Employee { public int EmployeeID { get; مجموعه؛ } نام رشته عمومی { get; مجموعه؛ } ... } حالا، که EmployeeID به فناوری وابسته است درست است؟ این چیزی است که مربوط به روشی است که ما برای حفظ داده های خود انتخاب کرده ایم. آیا باید یک کلاس مستقل از این چیزها را بنویسیم؟ اگر این کار را به این صورت انجام دهیم، چگونه باید کار کنیم؟ فکر میکنم باید همیشه بین مدل دامنه و انواع خاصی از تداوم نقشهبرداری کنم، اما مطمئن نیستم.
|
چگونه می توان با داده های مدل خاص برای فناوری مورد استفاده برخورد کرد؟
|
194340
|
اخیراً مطالب زیادی در مورد DBMS های noSQL خوانده ام. من قضیه CAP، قوانین ACID، قوانین BASE و نظریه پایه را درک می کنم. اما هیچ منبعی در مورد اینکه چرا noSQL آسانتر از RDBMS مقیاس پذیر است (به عنوان مثال در مورد سیستمی که به سرورهای DB زیادی نیاز دارد) پیدا نکردید؟ من حدس میزنم که حفظ محدودیتها و کلیدهای خارجی هزینه منابع را دارد و وقتی یک DBMS توزیع میشود، بسیار پیچیدهتر است. اما من انتظار دارم که خیلی بیشتر از این وجود داشته باشد. آیا کسی می تواند توضیح دهد که چگونه noSQL/SQL بر مقیاس پذیری تأثیر می گذارد؟
|
چرا پایگاه داده های noSQL مقیاس پذیرتر از SQL هستند؟
|
252700
|
ما یک پایگاه داده از اسکریپت های تلویزیونی داریم و می خواهیم آن را جستجو کنیم و در حین تایپ به نتایجی برسیم. ما اغلب کلمات یا تکههایی از دیالوگ را به خاطر میآوریم، اما نمیتوانیم دقیقاً به یاد بیاوریم که چه چیزی گفته شده یا در چه قسمتی گفته شده است: در چه قسمتی بود که جورج برخلاف غریزهاش حرکت میکرد و به سمت دختر در ناهارخوری رفت و به او گفت که بیکار است. ؟ با استفاده از این ابزار، «جرج بیکار» را تایپ میکنید و نتیجه با متن (و احتمالاً سایر موارد) ظاهر میشود: EPISODE: «The Opposite» جورج: ببخشید، نمیتوانستم توجه نکنم که شما در من نگاه میکنید. جهت ویکتوریا: اوه، بله من بودم، شما دقیقاً همان ناهار من را سفارش دادید. (G نفس عمیقی می کشد) جورج: اسم من جورج است. من بیکارم و با پدر و مادرم زندگی میکنم. ویکتوریا: من ویکتوریا هستم. سلام سوال من در مورد بهترین راه برای طراحی ساختار داده برای اجرای این نوع جستجو است؟ ایده من تا کنون این است که یک جدول جستجو را در یک ذخیره سازی داده های درون حافظه مانند redis ذخیره کنید. برای ایجاد جدول، ابتدا به هر اسکریپت (قسمت) یک شناسه می دهم و سپس اسکریپت را بر اساس فردی که صحبت می کند به خطوط تجزیه می کنم. بنابراین یک قطعه خاص از دیالوگ را می توان با شناسه قسمت جفت شده با شناسه خط قرار داد. در مرحله بعد، هر خط را پردازش میکنم، ساختار دادهای ایجاد میکنم که با همه کلماتی که در هر اسکریپت ظاهر میشوند نمایهسازی میشوند، و مکان قسمت/خط هر نمونهای که کلمه استفاده میشود را ذخیره میکنم. apple -> [ { scriptid: 9, lines: [11,99] }, { scriptid: 21, lines: [103,211,214] } ] orange -> [ { scriptid: 2, lines: [101] } ] می توانیم این را جفت کنیم ساختار داده با یک الگوریتم امتیاز دهی ساده، به طوری که وقتی کاربر چندین کلمه را جستجو می کند، ما فقط موارد مشابه را نشان می دهیم. که در آن هر دو کلمه در یک خط نوشته شده اند، و به مکان هایی که کلمات نزدیکتر به یکدیگر ظاهر می شوند رتبه بالاتری می دهد. جزئیات دیگری نیز وجود دارد که در حالت ایدهآل باید در نظر گرفته شوند، مانند تطبیق کلمات جمع و کلمات غلط املایی. آیا این یک رویکرد معقول است؟ چگونه می توان آن را بهبود بخشید؟ چه جزئیات دیگری را باید در نظر بگیرم؟
|
ایجاد جستجوی گفتگوی سریع و بیدرنگ برای فیلمنامه های تلویزیونی
|
196249
|
من سعی می کنم راهی برای ضبط صدای سیستم اندروید و/یا تلفن ویندوز پیدا کنم. ایده این است که یک استریم بر اساس موسیقی ای که در حال حاضر در گوشی خود پخش می کنم ارائه دهم. چیزی که من در مورد آن مطمئن نیستم این است که بهترین روش برای ارسال صدا چیست. ترجیحاً میخواهم تمام صدای دستگاه را ضبط کنم (همانطور که وقتی به دستگاه بلوتوث وصل میشوید). اما مطمئن نیستم که این کار با اندروید یا ویندوز فون امکان پذیر است. برای اندروید من این مقاله را پیدا کردم http://xzpeter.org/?p=254، او بیان می کند که این کار بدون ساختن بیلد اندروید شما امکان پذیر نیست. که برای من گزینه ای نیست برای Windows Phone فقط می توانم راه هایی برای ضبط صدا از میکروفون پیدا کنم. مستقیماً از سیستم نیست. تنها جایگزینی که می توانم پیدا کنم این است که به برنامه اجازه بدهم تمام صدا را ارائه دهد، به این معنی که باید تمام عملکردهای اولیه پخش کننده رسانه را در برنامه ایجاد کنم. اما این بدان معناست که من باید کار بسیار بیشتری روی برنامه بگذارم و نمی توانم از برنامه های دیگر مانند Winamp و YouTube برای ارائه صدا استفاده کنم. آیا ممکن است راهی برای ضبط تمام صدای دستگاه را نادیده بگیرم؟ یا شاید راهی برای ضبط صدا از برنامه های خاص وجود دارد؟ **ویرایش** بعد از انجام تحقیقات بیشتر، من واقعاً شک دارم که بتوانم تمام صدای سیستم را ضبط کنم. یا شاید بتوان یک دستگاه صوتی بلوتوث را شبیه سازی کرد؟ برای Windows Phone من به دنبال راه حل جایگزین بودم: انتخاب آهنگ هایی که سپس به سرور پخش می شوند. اما به نظر می رسد که برای ویندوز فون حتی امکان دسترسی فیزیکی به آهنگ ها وجود ندارد: http://stackoverflow.com/questions/16251400/stream-a-xna-framework-media-song- to-a-server
|
ضبط صدای سیستم دستگاه تلفن همراه (خروجی).
|
118020
|
من نمیدانم که آیا قرار دادن مجوز در کد آزمون که عمدتاً شامل تستهای واحد است، مزایا / خطراتی دارد یا خیر. نظر شما چیست؟ من به ویژه به صدور مجوز تحت (L)GPL، Apache، MIT و BSD علاقه مند هستم. **ویرایش**: فرض بر این است که کد غیرآزمایشی قبلاً تحت برخی مجوزها منتشر شده است، اما کد آزمایشی منتشر نشده است، بنابراین سؤال این است که آیا آن را منتشر کنید و اگر چنین است آیا همان مجوز را روی آن قرار دهید یا خیر.
|
آیا صدور مجوز تست واحد منطقی است؟
|
151099
|
با معرفی LINQ به SQL، متوجه شدم که خودم و همکاران توسعه دهنده دات نت به تدریج از TSQL به C# برای ایجاد پرس و جو در پایگاه داده حرکت می کنیم. Entity Framework این تغییر را تقریباً دائمی کرد. اکنون نزدیک به 2 سال است که از LINQ به SQL و LINQ به Entities استفاده می کنم و آنقدر از TSQL استفاده نکرده ام. دیروز یکی از همکاران با مشکلی مواجه شد (باید SP ایجاد کرد) و ما به کمک او رفتیم. اما همه ما متوجه شدیم که دانش TSQL ما مطمئناً کاهش یافته است، و یک SP ساده که 2 یا 3 سال پیش برای ما بی اهمیت به نظر می رسید، چالشی بود که باید دیروز حل می شد. بنابراین به ذهن من رسید که در حالی که زندگی TSQL به SQL Server متصل است، و منطقاً تا زمانی که SQL Server زنده است و زبان SQL خود را تغییر نمی دهد، TSQL نیز زنده خواهد بود، عملاً ممکن است بمیرد، و به زودی افراد کمی ممکن است بدانند. آن را درست میگم؟ آیا وجود ORMهایی مانند Entity Framework حیات و قابلیت استفاده TSQL را تهدید می کند؟
|
آیا TSQL به دلیل ORM های جدید بی فایده می شود؟
|
59322
|
شرکت ما طیف وسیعی از محصولات دسکتاپ را برای ویندوز ارسال می کند و بسیاری از کاربران لینوکس در انجمن ها شکایت می کنند که ما باید نسخه های نوشته شده محصولات خود را برای لینوکس سال ها پیش می ساختیم و دلیل اینکه چرا این کار را انجام نمی دهیم این است که * ما یک شرکت حریص هستیم. * همه متخصصان فنی ما احمق های فاقد صلاحیت هستند. متوسط محصول ما چیزی در حدود 3 میلیون خط کد ++C است. تجزیه و تحلیل من و همکارانم به شرح زیر است: * نوشتن کد بین پلتفرمی C++ به این راحتی نیست * تهیه بسته های توزیع زیادی و نگهداری آنها برای تمام نسخه های گسترده لینوکس زمان می برد * تخمین ما این است که بازار لینوکس چیزی شبیه به 5- است. 15% از همه کاربران و آن کاربران احتمالاً نمی خواهند برای تلاش ما هزینه ای بپردازند، زمانی که این موضوع مطرح شود، پاسخ دوباره این است که ما احمق های حریص و فاقد صلاحیت هستیم و وقتی همه چیز به درستی انجام شود، همه اینها آسان است و بدون درد ارزیابیهای ما از این واقعیت که نوشتن کد بین پلتفرمی و نگهداری بستههای توزیع متعدد تلاش زیادی میکند چقدر منطقی است؟ کجا میتوانیم تحلیلی آسان و در عین حال دقیق با داستانهای زندگی واقعی پیدا کنیم که فراتر از هیچ شک و شبههای نشان میدهند که دقیقاً چقدر تلاش میکند؟
|
چگونه می توان توضیح داد که نوشتن کد جهانی C++ و ارسال محصولات برای همه سیستم عامل ها به این آسانی نیست؟
|
96946
|
> **تکراری احتمالی:** > چگونه می توانم بفهمم که آیا برنامه نویس خوبی هستم یا نه؟ من مطمئن هستم که بسیاری از ما خود را کدنویس خوبی میدانیم، سوال من این است که چگونه میتوان از این موضوع مطمئن شد؟ چگونه بفهمیم که من بالاتر از میانگین هستم؟ چگونه خودم را با سایر کدنویسان مقایسه کنم؟ منظورم شرکت در آزمون های رسمی نیست، به صورت روزانه، راه ارزیابی خود چیست؟ ممنون که بسته نشدی
|
چگونه به خودم به عنوان یک برنامه نویس امتیاز بدهم
|
78844
|
من یک AccountModel و یک صفحه دارم که کاربر می تواند یک فایل را در آن آپلود کند. چیزی که من دوست دارم زمانی اتفاق بیفتد که کاربر فایل را آپلود کند. «PageController» چیزی شبیه به زیر انجام می دهد. این یک تلاش سریع است که فقط در سوال برای نشان دادن سوال من نوشته شده است. public class PageController : Controller { private Service service; public ActionResult Upload(HttpPostedFileBase f){ service.savefile(f,_AccountModel_whatever.currentlyloggedinuser.taxid) } } سرویس کلاس عمومی { // انبوهی از اعتبارسنجی و بررسی خطا برای اطمینان از اینکه فایل برای ذخیره سازی خوب است } آیا این رویکرد درست نیست در تمرین بد؟ از آنجایی که من کنترلر خود را به وجود مدل حساب کاربری وابسته می کنم؟ این در طی چند سال آینده به یک برنامه **بزرگ** تبدیل خواهد شد و من واقعاً می خواهم اکنون کیفیت چارچوب را به حداکثر برسانم.
|
روش صحیح برای انتقال داده از چندین مدل به یک سرویس چیست؟
|
230785
|
هر زمان که در حال توسعه وب هستم، و تولید یک صفحه بیش از نیم ثانیه طول می کشد، می دانم که در جایی کد من بارها به DB ضربه می زند. راه معمولی برای رفع این وضعیت این است که در عوض با انجام JOIN و مواردی از این دست، همه اطلاعات را به یکباره از DB بخواهید. سوال من این است: چرا بسیاری از پرس و جوهای پایگاه داده یک صفحه را کند می کنند؟ باید سربار قابل توجهی برای هر پرس و جو وجود داشته باشد، اما آن چیست؟ **ویرایش** : خوب، بیایید یک مثال بزنیم (کمی احمقانه و کوچک است، اما این کار را می کند) جدول 'افراد': | نام | شناسه_تیم_فوتبال | +------+------------------+ | جیم | 1 | | مایک | 3 | | کارل | 2 | جدول 'تیم_فوتبال': | شناسه | رنگ | +----+-------+ | 1 | قرمز | | 2 | آبی | | 3 | سبز | همه ما می دانیم که این سرعت کند است: SELECT name,football_team_id FROM people; # شروع به رندر کردن صفحه کنید، متوجه شوید که به رنگهایی نیاز داریم SELECT color FROM football_team WHERE id=1 # اوه، به رنگ مایک نیاز داریم SELECT color FROM football_team WHERE id=3 # oh، و carl's SELECT color FROM football_team WHERE id=2 این کمی بهتر است : انتخاب نام،football_team_id از افراد؛ SELECT id,color FROM football_team WHERE id IN (1,3,2) این بهترین است: نام را انتخاب کنید,football_team_id,color FROM افراد JOIN football_team ON people.football_team_id=football_team.id در هر مثال مقدار یکسانی داده را دریافت می کنیم ، اما دومی به راحتی سریعترین است. اگر مثلاً از یک توصیفگر فایل میخوانید، انتظار رفتار مشابهی را ندارید.
|
چرا زمان بارگذاری صفحه من تا این حد با تعداد پرس و جوهای پایگاه داده مرتبط است؟
|
214889
|
من سعی می کنم بفهمم که حلقه رویداد چیست. اغلب توضیح این است که در حلقه رویداد، شما کاری را انجام می دهید تا زمانی که به شما اطلاع داده شود که یک رویداد رخ داده است. شما باید رویداد را مدیریت کنید و به انجام کارهای قبلی خود ادامه دهید. برای ترسیم تعریف فوق با یک مثال. من سروری دارم که در یک حلقه رویداد گوش میدهد و هنگامی که یک اتصال سوکت شناسایی میشود، دادههای آن خوانده میشود و نمایش داده میشود، پس از آن سرور به گوش دادنی که قبلا انجام داده بود میرود. * * * با این حال، این رویداد اتفاق می افتد و به ما اطلاع داده می شود درست مثل آن برای من بسیار سخت است. میتوانید بگویید: «اینطور نیست که باید شنونده رویداد را ثبت کنید». اما شنونده رویداد چیست اما تابعی است که به دلایلی باز نمی گردد. آیا در حلقه خودش است و منتظر است که هنگام وقوع یک رویداد مطلع شود؟ آیا شنونده رویداد باید شنونده رویداد را نیز ثبت کند؟ به کجا ختم می شود؟ * * * رویدادها یک انتزاع خوب برای کار کردن هستند، هرچند فقط یک انتزاع هستند. من معتقدم که در نهایت، نظرسنجی اجتناب ناپذیر است. شاید ما آن را در کد خود انجام نمی دهیم، اما سطوح پایین تر (پیاده سازی زبان برنامه نویسی یا سیستم عامل) این کار را برای ما انجام می دهند. اساساً به شبه کد زیر می رسد که در جایی به اندازه کافی پایین اجرا می شود تا منجر به انتظار شلوغ نشود: while(True): انجام کار بررسی کنید آیا رویداد اتفاق افتاده است (نظرسنجی) موارد دیگر را انجام دهید * * * این درک من است از کل ایده، و من می خواهم بشنوم که آیا این درست است. من پذیرفتم که کل ایده اساساً اشتباه است، در این صورت من توضیح صحیح را می خواهم. با احترام
|
آیا یک حلقه رویداد فقط یک حلقه for/while با نظرسنجی بهینه شده است؟
|
241599
|
سیستمی را تصور کنید که در آن منابع داده ای وجود دارد که باید هماهنگ باشند. یک مثال ساده مدل - مشاهده اتصال داده توسط MVC است. اکنون قصد دارم این نوع سیستم ها را با منابع داده و هاب شرح دهم. منابع داده در حال انتشار و اشتراک برای رویدادها هستند و هاب ها رویدادها را به منابع داده منتقل می کنند. با مدیریت یک رویداد، یک منبع داده وضعیت آن را که در رویداد توضیح داده شده است تغییر می دهد. با انتشار یک رویداد، منبع داده وضعیت فعلی خود را در رویداد قرار می دهد، بنابراین سایر منابع داده می توانند از آن اطلاعات برای تغییر وضعیت خود استفاده کنند. تنها مشکل این سیستم این است که رویدادها می توانند از هاب یا سایر منابع داده منعکس شوند و این می تواند سیستم را در یک نوسان بی نهایت (با همگام سازی یا حلقه بی نهایت به همگام سازی) قرار دهد. به عنوان مثال A -- منبع داده B -- منبع داده H -- هاب A -> H -> A -- بازتاب از هاب A -> H -> B -> H -> A -- بازتاب از منبع داده دیگر توسط همگام سازی حل این مشکل نسبتاً آسان است. شما می توانید حالت فعلی را با رویداد مقایسه کنید و اگر آنها مساوی باشند، حالت را تغییر نمی دهید و همان رویداد را دوباره مطرح می کنید. با async هنوز راه حلی پیدا نکردم. مقایسه حالت با مدیریت رویداد ناهمگام کار نمی کند زیرا در نهایت سازگاری وجود دارد و رویدادهای جدید می توانند در یک حالت ناسازگار منتشر شوند که باعث ایجاد همان نوسان می شود. به عنوان مثال: A(*->x) -> H -> B(y->x) -- می تواند با B(*->y) موازی شود -> H -> A(x->y) -- بنابراین ابتدا A به حالت x تغییر می کند در حالی که B به حالت y تغییر می کند - سپس B به حالت x تغییر می کند در حالی که A به حالت y تغییر می کند - و به همین ترتیب تا ابد... به نظر شما الگوریتمی برای حل این مشکل وجود دارد؟ اگر راه حلی وجود دارد، آیا می توان آن را برای جلوگیری از نوسانات ناشی از چندین هاب، چندین رویداد مختلف و غیره گسترش داد؟ **به روز رسانی:** فکر نمی کنم بتوانم این کار را بدون تلاش زیاد انجام دهم. من فکر می کنم این مشکل دقیقاً همان مشکلی است که با همگام سازی چندین پایگاه داده در یک سیستم توزیع شده داریم. بنابراین فکر میکنم اگر بخواهم بهطور خودکار از این مشکل جلوگیری کنم، چیزی که واقعاً به آن نیاز دارم، محدودیتهاست. چه محدودیت هایی را پیشنهاد می کنید؟
|
چگونه از نوسانات توسط سیستم های مبتنی بر رویداد async جلوگیری کنیم؟
|
252702
|
پس زمینه سریع: من در حال طراحی یک زبان پایتونیک هستم که می خواهم مانند Lisp قدرتمند باشد و در عین حال استفاده از آن آسان باشد. و منظور من از قدرتمند انعطاف پذیر و رسا است. من به تازگی با دکوراتورهای تابع پایتون آشنا شدم و آنها را دوست دارم. من این سوال را پیدا کردم که نشان می دهد دکوراتورها به اندازه ماکروهای Lisp قدرتمند نیستند. پاسخ سوم به این سوال می گوید که دلیل این کار این است که آنها فقط می توانند بر روی توابع کار کنند. اما اگر بتوانید از دکوراتورها در عبارات دلخواه استفاده کنید چه؟ (در زبان من، عبارات درجه یک هستند، درست مانند توابع و هر چیز دیگری، بنابراین انجام این کار نسبتاً طبیعی است.) آیا این کار باعث می شود که تزئینات به اندازه ماکروهای Lisp قدرتمند باشند؟ یا باید از قوانین نحوی مانند Racket و Honu یا تکنیک دیگری استفاده کنم؟ **ویرایش** از من خواسته شد که نمونه ای از ساختار نحوی ارائه دهم. برای یک تزیین کننده بیان، این به سادگی می تواند یک تزئین کننده در یک عبارت باشد (که در آن $(...) یک شی عبارت ایجاد می کند): @Decorator(Params) $(اگر (درست): printf(Was true) else: printf(درست نبود)) همچنین، اگر من _do_ نیاز به استفاده از قواعد نحوی داشته باشم، همانطور که در بالا ذکر شد، از یک دستور مطابق الگو استفاده می کند: # Match a bool expression, یک کاما و یک رشته macro assert(expr:bool lit string) { e , s }: if (!e): error s else: printf(All Good) موارد بالا با این مطابقت دارد: assert i == 0, I should have 0 این یک طرح خشن است، اما باید به شما ایده بدهد.
|
چگونه می توان دکوراتورها را به اندازه ماکروها قدرتمند ساخت؟
|
55934
|
چه چیزی استانداردی مانند HTML5، C++0x و غیره را تعریف می کند؟ آیا فقط چیزی را به W3C/ANSI/ISO/... تحویل می دهید، آنها سندی چند صد صفحه ای تولید می کنند و ناگهان استاندارد می شود؟ آیا من به عنوان یک فرد نمیتوانم چیزی بسازم و خودم آن را استاندارد کنم؟ من مطمئناً می توانم سندی چند صد صفحه ای تهیه کنم که خلقت من را با تمام جزئیات توصیف کند. پس فایده ناشر: W3C Stand... چیست؟
|
چه چیزی یک استاندارد را تعریف می کند؟
|
104865
|
من با یک تیم 5 نفره کار می کنم. ما از SQL Server به عنوان پایگاه داده خود استفاده می کنیم. مدت زیادی است که می خواهم رویه های ذخیره شده را در SVN ذخیره کنم تا بتوان نسخه ها را حفظ کرد. آیا ابزاری وجود دارد که بتوان از آن به عنوان یک پلاگین با SQL Server Management Studio استفاده کرد و اجازه ورود از آنجا را بدهد.
|
مدیریت نسخه SQL Stored Procedures
|
145323
|
ما یک تکلیف برای کلاس خود داشتیم که در آن باید یک بازی _Tic-tac-toe_ بسازیم. مردم دوست دارند خودشان را پیچیده کنند، بنابراین بازی های پیچیده ای نوشتند که شامل منوها می شد. در پایان بازی، باید این گزینه را داشته باشید که دوباره بازی کنید یا برنامه را ترک کنید. من از یک متغیر «int» برای آن استفاده کردم، اما متوجه شدم برخی از همکلاسیها از BOOL استفاده میکنند. آیا کارآمدتر است؟ تفاوت بین ذخیره پاسخی که فقط باید دو مقدار را در «int» ذخیره کند به جای ذخیره آن در یک bool چیست؟ هدف دقیق این متغیرها چیست؟
|
چه زمانی باید از bools در C++ استفاده کرد؟
|
104386
|
من عادت به نوشتن نظرات در کد خود با قرار دادن نظرات در همان خط با بریس باز، بعد از پرانتز ایجاد کرده ام. من متوجه شده ام که این باعث صرفه جویی در فضای عمودی می شود. همچنین اشاره می کند که چرا کاری انجام شده است، اما من نمی دانم که آیا برای دیگران قابل خواندن است یا خیر. مثال: void DoSomeInterestingImageManipulation (char *pImage) {//این تصویر را به فرمتABC تبدیل میکند که اجازه میدهد x% فضای ذخیرهسازی را ذخیره کند if(pImage && pImage[0] == 0xFF) {//زمان اضافی را در فرمت داخلی تصویر پردازش کنید نیاز به رفع فشار دارد ++pImage; //... //... //... } //به طور معمول ادامه دهید *pResult = Foo(pImage); } به نظر شما خواندن آن آسان تر است یا خواندن آن سخت تر؟
|
نظر شما در مورد باز کردن نظرات پرانتز در کد منبع چیست؟
|
175644
|
من در حال حاضر روی پروژه ای در github کار می کنم که فکر می کنم نشان دهنده خوبی از ابتکار، خلاقیت و اشتیاق من باشد. این یک بازی آموزشی است که من در pygame توسعه میدهم که به کاربر امکان میدهد با استفاده از vim، بهویژه با پایتون، بهرهوری توسعه خود را بهبود بخشد، اگرچه یادگیری کدنویسی سریعتر با vim باید به هر زبانی قابل انتقال باشد. من فکر می کنم این چیزی است که ممکن است جذابیت انبوه داشته باشد و برای بسیاری از مردم به روشی قابل اندازه گیری سودمند باشد. -با این حال- من یک ماه دیگر از کالج فارغ التحصیل می شوم (مدرک تحصیلی من علوم کامپیوتر با یک خرده به زبان انگلیسی است)، بدون تجربه ای که به من کمک کند تا به هر نوع شغلی در این زمینه دست پیدا کنم، و معدلی که زیاد نیست. شایستگی های من من میتوانم حرفهای را در زمینه بازیسازی دنبال کنم، اما لزوماً این چیزی نیست که بیشتر به آن علاقه دارم و میبینم که برای استارتآپهای سراسر کشور درخواست میدهم. در مورد مکانهایی که به دنبال آن هستم، نشان دادن تجربهای با pygame تا حد زیادی بیربط خواهد بود، به جز نشان دادن توانایی من در کدنویسی، نقطه. بسیاری از مهارتهایی که بازاریتر هستند، مانند مدلسازی داده، GIS، اپلیکیشن موبایل، توسعه، جاوا اسکریپت، چارچوب داتنت و فناوریهای مختلف توسعه وب، در این پروژه به نمایش گذاشته نمیشوند (از طرفی، کارفرمایان دوست دارند. برای آشنایی با git و python). به این فکر می کنم که آیا باید تمام وقت آزاد خود را در چند ماه آینده در این پروژه صرف کنم، زیرا به آن انگیزه و علاقه مندم، و آیا توانایی نشان دادن جاه طلبی و ایده های خوب (به دلیل کمبود) ارزش دارد از یک اصطلاح بهتر، و به نظر من) عدم نشان دادن مهارت های بیشتر را جبران می کند. من احتمالاً در نقطهای هستم که اکنون یا باید به طور کامل به این پروژه متعهد شوم یا آن را به نفع چیز دیگری در پشتوانه قرار دهم و به سمت ادامه دادن به کاری که قبلاً روی آن کار میکردم تمایل دارم، زیرا فکر میکنم این یک ایده عالی است. و چیزی که با فداکاری کافی طی چند ماه آینده برای من قابل دستیابی است. اما مهمترین چیز برای من این است که بتوانم شغلی را از دانشگاه بدست بیاورم که به شدت نگران آن هستم زیرا چشم انداز حرفه ای که برای اولین بار در حال پیمایش هستم بسیار ترسناک تر از آن چیزی است که می توانستم پیش بینی کنم. شغل (حتی موقعیت های قرارداد کوتاه مدت) که به سال ها تجربه نیاز دارد که من فاقد آن هستم. ## بنابراین به طور خلاصه، وجه مشترک برای پاسخ به این سوال چگونه می توانم بر الزامات تجربه برای یک شغل غلبه کنم به نظر می رسد پروژه خود را نشان دهید. من می خواهم بدانم روی کدام پروژه باید کار کنم تا شانس خود را برای گرفتن شغل از دانشگاه به بهترین نحو افزایش دهم، با توجه به اینکه تجربه ای ندارم. من معتقدم که این سوال برای هر مدرک تحصیلی جدیدی که فاقد تجربه قابل اثبات است قابل استفاده است.
|
درجه جدید؛ برای غلبه بر کمبود کامل تجربه، آیا باید به جای پروژهای که مهارتهای کاربردیتری را نشان میدهد، پروژه خلاقانه حیوان خانگی را کنار بگذارم؟
|
104382
|
من یک توسعهدهنده نرمافزار نسبتاً جدید هستم و یکی از چیزهایی که فکر میکنم باید آن را بهبود بخشم، توانایی من برای آزمایش کد خودم است. هر زمان که یک عملکرد جدید توسعه میدهم، دنبال کردن همه مسیرهای ممکن برایم سخت است تا بتوانم باگها را پیدا کنم. من تمایل دارم مسیری را دنبال کنم که در آن همه چیز کار می کند. من می دانم که این یک مشکل شناخته شده است که برنامه نویسان دارند، اما ما در کارفرمای فعلی من آزمایش کننده ای نداریم و به نظر می رسد همکاران من در این امر بسیار خوب هستند. در سازمان من، ما نه توسعه مبتنی بر آزمایش را انجام می دهیم و نه تست واحد. این خیلی به من کمک می کند، اما بعید است که این تغییر کند. بچه ها به نظر شما من چه کاری می توانم انجام دهم تا بر این مشکل غلبه کنم؟ هنگام آزمایش کد خود از چه رویکردی استفاده می کنید؟
|
چگونه در آزمایش کد خود بهتر شوید
|
201728
|
من در حال مطالعه _Mediator Pattern_ بودم و متوجه شدم که برای استفاده از این الگو باید _Colleagues_ را در _Mediator_ از کلاس های _Colleague_ بتن ثبت کنید. برای آن باید یک نمونه از _Mediator_ را در کلاس های بتن _Colleague_ ایجاد کنیم که IoC را نقض می کند و نمی توانید _Colleagues_ را به _Mediator_ تزریق کنید (تا جایی که من می دانم! درست یا غلط) سوالات: 1- آیا در مورد موضوع درست است؟ گفتم؟ 2- آیا اصلاً همیشه از IoC استفاده کنیم یا مواقعی وجود دارد که می توانید آن را فراموش کنید؟ 3- اگر همیشه مجبور باشیم از IoC استفاده کنیم، آیا می توان گفت _Mediator_ ضد الگو است؟
|
آیا همیشه در طراحی های خود از IoC استفاده کنیم؟
|
73729
|
من مدت زیادی جاوا را مطالعه کرده ام و تعداد زیادی برنامه SE کوچک نوشته ام. من در این مرحله زبان خوبی دارم اما متأسفانه در زمینه برنامه نویسی جاوا (هنوز) کار نمی کنم. من میخواهم مجموعهای از برنامههای جاوا را به منظور حرکت به این حوزه توسعه دهم. این نیز در اکثر مصاحبه ها حیاتی است. من همچنین می خواهم این نمونه کارها را برای یادگیری بیشتر خود توسعه دهم (شاید در زمینه Java EE). آیا کسی می تواند یک نقطه شروع را توصیه کند؟ GF
|
بهترین چیزهایی که می توانم در نمونه کار خود قرار دهم تا مهارت های خود در جاوا را نشان دهم و بازار را بیشتر کنم؟
|
115808
|
در آخرین کارم، برای پروژه خاصی استخدام شدم که شرکت قبل از اینکه حتی فرصتی برای شروع کار در آن پیدا کنم از دست داد: چهار نفر در همان روز اخراج شدند. من سه ماه را در آنجا گذراندم و در حالی که مهارت های جدید توسعه دهنده را یاد گرفتم (در حالی که منتظر شروع پروژه اصلی بودم روی یک پروژه کوچک کار کردم)، نمی توانم خودم را در تخصص این شرکت متخصص بدانم (به سختی آشنا هستم). به عنوان یک توسعه دهنده، آیا باید این را در رزومه خود حفظ کنم؟ آیا من حتی می گویم که من از کار بیکار شدم یا بهتر است آن را به طور کامل کنار بگذارم؟ راب :)
|
بعد از سه ماه از کار بیکار شدم - آیا باید این را در رزومه خود لحاظ کنم؟
|
142028
|
امروز من با یک توسعه دهنده دیگر در سازمانم در مورد مکان و نحوه اضافه کردن متدها به کلاس های نگاشت شده پایگاه داده وارد بحث شدیدی شدم. ما از «sqlalchemy» استفاده میکنیم، و بخش عمدهای از پایه کد موجود در مدلهای پایگاه داده ما چیزی بیشتر از مجموعهای از ویژگیهای نقشهبرداری شده با نام کلاس است، یک ترجمه تقریباً مکانیکی از جداول پایگاه داده به اشیاء پایتون. در بحث، موضع من این بود که ارزش اولیه استفاده از یک ORM این بود که میتوانید رفتارها و الگوریتمهای سطح پایین را به کلاسهای نگاشت شده متصل کنید. مدلها اولاً کلاسها هستند و در درجه دوم دائمی هستند (ممکن است با استفاده از xml در یک سیستم فایل پایدار باشند، نیازی به اهمیت نیست). دیدگاه او این بود که اصلاً هر رفتاری «منطق تجاری» است و لزوماً به هر جایی تعلق دارد به جز مدل پایدار، که فقط برای تداوم پایگاه داده استفاده میشود. من مطمئناً فکر میکنم که بین منطق کسبوکار چیست و باید آن را از هم جدا کرد، زیرا از سطح پایینتر نحوه پیادهسازی و منطق دامنه، که به اعتقاد من انتزاعی ارائه شده توسط کلاسهای مدل است، انزوا دارد. در پاراگراف قبلی در مورد آن بحث شد، اما من به سختی میتوانم انگشتم را روی چیزی بگذارم. من درک بهتری از آنچه که ممکن است API باشد (که در مورد ما HTTP ReSTful است) را دارم، به این صورت که کاربران API را با آنچه میخواهند _do_ فراخوانی میکنند، متمایز از آنچه که مجاز به انجام آن هستند و چگونه آن را انجام دهند. انجام می شود * * * tl;dr: هنگام استفاده از یک ORM، چه چیزهایی می توانند یا باید در یک متد در یک کلاس نگاشت شده قرار گیرند، و چه چیزهایی باید کنار گذاشته شود تا در لایه دیگری از انتزاع زندگی کنیم؟
|
مدل های ضخیم در مقابل منطق کسب و کار، این تمایز را در کجا مشخص می کنید؟
|
73725
|
با خودم میپرسیدم آیرون پایتون در محیط داتنت چه کاربردهایی دارد؟ چه کاری می تواند انجام دهد که با VB، C# یا F# قابل انجام نیست؟ خیلی عجیب به نظر می رسد که سختی های ساخت DLR و فعال کردن زبان های پویا در clr را فقط برای افزودن زبان دیگری پشت سر بگذاریم. مردم از آیرون پایتون برای چه استفاده می کنند؟
|
آیرون پایتون چه کاربردهایی دارد؟
|
148894
|
یکی از همکاران من زمانی در یک سمینار در مورد توسعه چابک بود، جایی که شنید که می توان از تست های واحد به عنوان مستندات فنی استفاده کرد. چیزی مانند استفاده از تست های واحد به عنوان نمونه ای از نحوه استفاده از کلاس. یک جستجوی سریع در گوگل _TDD and Documentation_ را ارائه کرد، که ثابت می کند باید امکان پذیر باشد. اما با نگاهی به کد ما، می بینم که ما آشکارا نتوانستیم تست های واحد را به این شکل پیاده سازی کنیم. به نظر من تست های واحد برای آزمایش کد به عنوان یک واحد حداقلی وجود دارد، حتی با کمک کلاس ها و توابع ساختگی و ساختگی. بنابراین، سؤالات عبارتند از: * آیا وظیفه آزمون های تابعی این نیست که نشان دهند یک کلاس (یا مجموعه ای از کلاس ها) چگونه باید استفاده شود؟ * اگر امکان استفاده از تست های واحد به عنوان مستندات فنی وجود دارد، آیا دستورالعملی در مورد نحوه اجرای این گونه تست های واحد وجود دارد؟
|
چگونه از آزمون های واحد به عنوان منبع اطلاعات استفاده کنیم؟
|
28697
|
من یک اپلیکیشن در محل کار دارم که حدود 7 سال پیش کار روی آن را شروع کردم. این اولین درگیری من در برنامه های تحت وب ASP.NET بود، و از پس زمینه Win32 برای تنظیم کردن آن مشکل داشتم. در تمام این مدت، هم پروژه و هم من بالغ شدهایم و اکنون بیشتر بخشهای آن به خوبی تعریف شدهاند، ساختار مناسبی دارند و قابل خواندن هستند. با این حال، یک قطعه قابل توجه از آن وجود دارد، آن آشغال قدیمی. منظور من کد منسوخ قدیمی است که به خوبی کار نمی کرد یا ساختار مناسبی نداشت که جایگزین شده است، اما به جای حذف در فایل های منبع باقی مانده است. در اینجا باید توجه داشته باشم که من تنها توسعهدهنده نبودم، اما بیشتر برنامهنویسی را در سرتاسر انجام دادم. کاری که میخواهم انجام دهم، این است که هر وقت وقت آزاد دارم، کدهای قدیمی منسوخ و استفاده نشده را حذف کنم. آیا تکنیکها/روشهایی وجود دارد که بتوانم از آن استفاده کنم/بهمنظور انجام کارآمدتر این کار؟ هر ابزاری شاید؟ **ویرایش: (توضیح بر اساس بازخورد)** کدی که من در مورد آن صحبت می کنم در هیچ کجا استفاده نمی شود و از هیچ جای پروژه فراخوانی نمی شود. چیزی که من نیاز دارم این است که بفهمم کد در کجا قرار دارد، زیرا ما در مورد یک پایگاه کد بزرگ صحبت می کنیم. بنابراین چیزی از نظر ابزارهای پوشش کد کمک خواهد کرد. آیا پیشنهادی برای پروژههای asp.net دارید؟ (مورد خاص در قالب پروژه وب سایت است)
|
روش های پاکسازی کد و/یا ابزارهای پوشش کد
|
83706
|
> **تکراری احتمالی:** > چگونه می توانم بفهمم که آیا برنامه نویس خوبی هستم یا نه؟ > چگونه PHP را به طور موثر یاد بگیریم؟ من به خودم شک دارم. فکر می کنم در برنامه نویسی به اندازه کافی خوب نیستم. من واقعا برای یادگیری برنامه نویسی خیلی تلاش می کردم و به آن اختصاص داده ام. آیا می توانید در مورد چیزهایی که برای تبدیل شدن به یک برنامه نویس بهتر باید به آنها تسلط داشته باشم یا چیزهایی که به من در بهبود مهارت های برنامه نویسی ام کمک می کند، راهنمایی کنید؟ آیا واقعاً باید c/c++ یا java یاد بگیرم؟ من یک برنامه نویس PHP هستم و می خواهم قبل از یادگیری زبان جدید به آن مسلط باشم. چگونه می توانم بدانم که آیا مهارت های من کافی است؟
|
دستورالعمل ها و نظرات برای تبدیل شدن به یک برنامه نویس خوب چیست؟
|
237453
|
تیم من تعداد زیادی کنوانسیون IOC دارد که چیزی شبیه به ... if (type.Namespace == My.Fun.Namespace) { // do stuff } البته، حفظ این نوع چیزها بعد از مدتی بی رحمانه می شود، و ما ترجیح نمی دهیم. تنها گزینه ای که می توانستم به آن فکر کنم این بود که همه اینها را در یک مکان ذخیره کنم، به عنوان ثابت های رشته ای یا چیزی مشابه آن، اما این خیلی بهتر نیست... ما در حال بررسی ساختن کلاس هایی بوده ایم که اساساً به عنوان شناسه های فضای نام به ترتیب عمل می کنند. داشتن تقریباً یک نوع لنگر برای کلید کردن، مثلاً بگوییم... if (type.Namespace == typeof(My.Fun.Namespace.MarkerClass).Namespace) { // do stuff } اما این خیلی عجیب است. بنابراین آیا راه دیگری برای حل این مشکل وجود دارد که ما از آن اطلاعی نداریم؟ اگر نه، آیا کسی با مفهوم کل کلاس نشانگر خوش شانس بوده است؟
|
چگونه می توانم یک فضای نام را بدون استفاده از یک رشته واقعی شناسایی کنم؟
|
161108
|
من اصول GRASP را به کار بردم و در نهایت کلاسی به نام Environment داشتم. وظایف این کلاس عبارتند از: * حفظ اطلاعات در مورد خدمات در محیط، به عنوان مثال. تعریف محیط (سرویس کلاس دیگری است) * شروع/توقف خدمات با برخی معیارها * اعمال تغییرات پیکربندی در سرویس های مختلف و حفظ لیست سرویس های به روز شده * راه اندازی مجدد سرویس ها با تغییر پیکربندی * برگرداندن تغییرات پیکربندی در پایان جلسه * کلاس جستجو/ارائه سرویس بر اساس معیارها (نام و غیره) با توجه به OOD، این یک مشکل نیست: _مسئولیت بسیار منسجمی به این کلاس اختصاص داده شده است_. اما از طرف دیگر این یک مشکل است زیرا _class خیلی بزرگ است، حتی اگر تمام مسئولیت هایی که به آن اختصاص داده شده منطقی باشد. اگر بخواهم این مسئولیت را بین کلاسهای جداگانه تقسیم کنم، آنگاه همه این کلاسها باید درباره تعریف محیط بدانند، که جفت شدن را بدتر میکند و آن کلاسها _حسادت ویژگی_ خواهند داشت. چه الگوهای طراحی برای چنین شرایطی قابل اجرا هستند؟ یا چه اصول دیگری را میتوان برای داشتن کلاسهای منسجم و کمتر مرتبط به کار برد؟ پیشاپیش ممنون
|
طراحی شی گرا: وقتی مسئولیت کلاس بزرگ است چه باید کرد
|
104381
|
تمام ویرایشگرهای XSLT که تاکنون امتحان کردهام، کاراکترهای تب یا فاصله را به XSLT اضافه میکنند تا آن را برای قالببندی تورفتگی کنند. این کار حتی در مکانهایی در XSLT انجام میشود که این کاراکترها برای پردازنده XSLT مهم هستند. XSLT اصلاح شده برای قالببندی به این روش میتواند خروجی بسیار متفاوتی با خروجی XSLT اصلی ایجاد کند، اگر قالببندی نداشته باشد. برای جلوگیری از این امر، عناصر _xsl:text_ یا سایر XSLT باید به سازنده ترتیب اضافه شوند تا به جداسازی قالببندی از محتوا کمک کنند، این XSLT اضافی بر قابلیت نگهداری تأثیر میگذارد. قالببندی کاراکترها نیز از طرق مختلف بر قابلیت استفاده عمومی ابزار تأثیر منفی میگذارد (به همین دلیل است که واژهپردازها از آنها استفاده نمیکنند) و به حجم فایل اضافه میکنند. به عنوان بخشی از یک پروژه بزرگتر، مجبور شدم یک ویرایشگر XSLT سبک وزن ایجاد کنم، این ویرایشگر برای فرمت XSLT به درستی طراحی شده است، اما بدون زبانه یا کاراکتر فاصله، فقط یک حاشیه چپ پویا برای هر خط جدید. بنابراین XSLT برای جدا کردن برگه قالببندی یا کاراکترهای فاصله از محتوا به عناصر اضافی نیاز ندارد. مشکل این است که اگر XSLT از این ویرایشگر در ویرایشگرهای XSLT دیگر باز شود، کاراکترها به دلایل قالببندی اضافه میشوند و بنابراین ممکن است XSLT دیگر آنطور که در نظر گرفته شده است رفتار نکند. پس چرا ویرایشگرهای XSLT موجود در وهله اول از برگه ها یا فاصله ها برای قالب بندی استفاده می کنند؟ من احساس می کنم باید دلایل معتبری وجود داشته باشد، شاید تاریخی، شاید عملی. یک پاسخ به من کمک میکند بفهمم که آیا باید گزینههای سازگاری را به نحوی در ویرایشگر XSLT خود قرار دهم یا نه، آیا باید به سادگی به استفاده از برگهها یا فاصلهها برای محتوای XSLT و قالببندی برگردم (اگرچه این به نظر من یک گام به عقب است)، یا حتی اینکه کاربران XSLT به اندازه کافی بتوانند فروشندگان ابزار خود را متقاعد کنند که روشهای قالببندی جایگزین را برای برگهها یا فضاها بگنجانند. **توجه:** من یک نمونه XSLT ارائه کردم که تفاوتهای قالببندی را در این پاسخ به این سوال نشان میدهد: _ Tabs در مقابل فاصله - نویسه تورفتگی مناسب برای همه چیز، در هر موقعیتی، تا کنون چیست؟_
|
چرا ویرایشگرهای XSLT برای قالب بندی آن، کاراکترهای تب یا فاصله را در XSLT وارد می کنند؟
|
60831
|
علاوه بر Visual Studio IDE چه ابزارهای خوب (یا باید داشته باشند) ASP.NET توسعه/اشکال زدایی؟ تا به حال تنها ترفندی که در جیب من وجود دارد، .NET Reflector است که قبلاً مفید بوده است. (در صورت امکان، افزونه های مرورگرها را به اینترنت اکسپلورر محدود می کنم، زیرا من روی یک شبکه داخلی شرکتی کار می کنم و استفاده از FF همیشه یک گزینه نیست).
|
یک مجموعه ابزار خوب برای توسعه ASP.NET
|
204726
|
هنگامی که لازم است با یک برنامه وب ادغام شود، و یک API در دسترس نیست، آیا شبیه سازی یک مرورگر وب در تعامل با برنامه وب، همانطور که یک کاربر واقعی با آن تعامل می کند، راه حل مناسبی است؟ به روز رسانی برخی زمینه ها. برنامه وب متعلق به یک فروشنده/شریک است. جدول زمانی آنها برای ایجاد یک API مناسب نیازهای ما را برآورده نخواهد کرد. خراش دادن برای داده ها کم استفاده ترین قسمت است. CRUD کامل برای تعامل با برنامه مورد نیاز است. بهعنوان یک توسعهدهنده، میتوانم ببینم که کار خواهد کرد، اما میخواهم بتوانم نگرانیهایی را که دیگران ممکن است در مورد این رویکرد مطرح کنند، برطرف کنم. آیا یک برنامه کاربردی تجاری حیاتی را بر اساس این رویکرد قرار می دهید؟ چرا یا چرا نه؟
|
زمانی که API وجود ندارد
|
240877
|
من که از جاوا آمده ام، هرگز از زبانی با تایپ پویا استفاده نکرده ام. من به طرز تفکر تایپ ایستا عادت دارم. سوال من این است که استفاده از تایپ پویا در مقابل تایپ ایستا چقدر بر طراحی کلی برنامه هایی که با استفاده از زبان هایی با آن نوع تایپ نوشته شده اند تأثیر می گذارد؟ **آیا نوع تایپ (استاتیک/دینامیک) بر طراحی برنامه ها تأثیر قابل توجهی دارد؟** با کار با زبانی که به صورت پویا تایپ می شود، آیا ساختار برنامه خود را متفاوت از کار با یک زبان تایپ ایستا می کنید؟ **یا این صرفاً یک ویژگی زبان است که عمدتاً بر جزئیات پیاده سازی محلی تأثیر می گذارد، اما بر طرح های کلی تأثیر نمی گذارد؟**
|
تاثیر نوع سیستم (استاتیک/دینامیک) بر طراحی کلی برنامه ها چقدر است؟
|
53608
|
من اخیراً با یکی از همکارانم در مورد سؤالات فنی در مصاحبه ها درگیر شده ام. به عنوان فارغ التحصیل، شرکت های زیادی را گشتم و متوجه شدم که از همان سوالات استفاده می کنند. یک مثال این است که آیا می توانید تابعی بنویسید که تعیین کند عددی اول است یا نه؟، 4 سال بعد، متوجه شدم که این سوال خاص حتی برای یک توسعه دهنده جوان بسیار رایج است. ممکن است من به این روش درست نگاه نکنم، اما آیا خانه های نرم افزاری نباید به اندازه کافی هوشمند باشند که به سوالات مصاحبه خود فکر کنند؟ من به عنوان فارغ التحصیل در حدود 16 مصاحبه شرکت کردم و در حدود 75 درصد از آنها سؤالات مشابهی مطرح شد. این باعث میشود باور کنم که بسیاری از شرکتها تنبل و به سادگی گوگل هستند: «سؤالات قالب برای مصاحبه با توسعهدهندگان نرمافزار» و من احساس میکنم که در اتخاذ این رویکرد به خودشان آسیب میرسانند. **سوال:** آیا بهتر است از مجموعه ای از سؤالات خارج از قالب استفاده کنید یا باید خانه های نرم افزاری تلاش کنند تا اصل تر باشند و مطالب مصاحبه خود را ارائه دهند؟ از نظر من، اگر در یک مصاحبه شکست خوردم و بروم و به دنبال پاسخ های خوب برای سؤالاتی که در آنها به هم ریخته بودم، بگردم، اگر سؤالات یکسان باشد، می توانم از طریق مصاحبه بعدی پرواز کنم.
|
استفاده از سوالات الگو در مصاحبه فنی
|
105381
|
** زمینه:** * این یک پروژه داخلی است (که فکر نمی کنم افراد زیادی از آن استفاده کنند) * قدیمی است * در حال به روز رسانی آن هستیم ** مسائل:** 1. از چارچوب mvc سوء استفاده می کند (نه استفاده از مدلها، منطق تجاری در نماها، و غیره) 2. کاری که از ما خواسته میشود کوچک است، اما به دلیل انسجام کم، ما دو گزینه داریم: 1. به خراب کردن چیزها ادامه دهیم. 2. تکههای بزرگ را جابجا کنیم. کد را در اطراف یا چیزی را بازنویسی کنید **راه حل ها (من می بینم):** 1. به کار با آن ادامه دهید، بهترین روش ها را نادیده بگیرید تا به زودی انجام شود و اشکالات جدیدی را با بازنویسی/بازنویسی معرفی نکنید. سوال من واقعاً این است: اگر بخواهم تغییرات بزرگی در این پروژه ایجاد کنم، چگونه می توانم بدون توهین به کسی آن را پیشنهاد کنم؟ یا بهتر است من به سادگی با جریان حرکت کنم، حتی اگر این به معنای نوار چسب (استعاری) باشد؟
|
پیشنهاد تغییرات بزرگ/بازنویسی به عنوان کارآموز
|
52486
|
اگر اینجا جای اشتباهی برای پرسیدن این سوال است، لطفاً به من اطلاع دهید. من یک برنامه نویس پایتون هستم. من دوست دارم C را یاد بگیرم. در واقع، بارها تلاش کرده ام، اما همیشه دلسرد می شوم. در پایتون چند خط می نویسید و برنامه معجزه می کند. در C، به نظر نمی رسد که بتوانم کار مفیدی انجام دهم. به نظر می رسد حتی اتصال به اینترنت بسیار پیچیده باشد. آیا پیشنهادی برای یادگیری C دارید؟ آیا وب سایت های خوبی وجود دارد؟ پروژه های جالبی دارید؟ با تشکر
|
آموزش برنامه نویسی به زبان C (برگرفته از پایتون)
|
92312
|
من در حال حاضر به صورت حرفه ای در سی شارپ برنامه نویسی می کنم و از سال 2008 که شروع به کار کردم کنجکاو شدم که برنامه نویسی بدون مدیریت C++ چگونه است. من به پاسخ واضح نگاه کردم - بررسی آنلاین شرح وظایف - اما آنها توضیحات سطح بالا و الزامات شغلی هستند که واقعاً به جزئیات برنامه نویسی حرفه ای در C ++ نمی پردازند. اگر یک برنامه نویس ویندوز هستید، آیا این معمولاً شامل کار با CLI، MFC یا ATL می شود؟ چند شغل در مورد حفظ کدهای قدیمی در مقابل نوآوری چیزهای جدید است؟ آیا توجه بیشتر به مدیریت حافظه یک چالش جالب است یا یک کار خسته کننده؟ آیا کار کردن با کتابخانه های استاندارد و ویندوز/یونیکس لذت بخش است؟ هر چند وقت یکبار می بینید که یک برنامه نویس از پس زمینه زبان سطح بالا مانند سی شارپ یا جاوا به C++ می رود و هر چند وقت یکبار می بینید که برنامه نویسان در جهت دیگر حرکت می کنند؟ فکر می کنید چه چیزی باعث افزایش تقاضا برای نسل های آینده برنامه نویسان ++C (به عنوان مثال توسعه بازی یا حفظ سیستم های قدیمی) خواهد شد؟
|
سوالاتی در مورد اینکه برنامه نویسی حرفه ای C++ چگونه است
|
162165
|
بنابراین در یک برنامه رابط کاربری گرافیکی، چندین رویداد دارم که باعث بهروزرسانی یک فضای کاری میشود. این تماس بهروزرسانی پرهزینه است، بنابراین من میخواهم خیلی وقتها اتفاق نیفتد. یک کاربر ممکن است چیزی را از یک منوی کشویی انتخاب کند (بازخوانی را شروع میکند) و سپس علامتی را در کادر انتخاب قرار دهد (همچنین بازخوانی را فعال میکند). اگر او این کار را در یک بازه زمانی کوتاه انجام دهد، ممکن است منجر به بیاهمیت بودن اولین تازهسازی شود. یکی از راههای رسیدگی به این موضوع، داشتن یک دکمه رفرش است که کاربر میتواند آن را فشار دهد، یا یک کلید برای تنظیم بازخوانی خودکار. اما من نمی خواهم این را به دست کاربر بگذارم. آیا استراتژی دیگری برای انجام این کار وجود دارد که ثابت شده باشد موثر و بدون خطا است؟ PS. من به طور خاص از .Net 4.0 -> C# -> WPF -> Caliburn.Micro استفاده می کنم، اما می خواهم در مورد هر روشی که می تواند با استفاده از .net 4 بازتولید شود، بشنوم.
|
ترکیب چندین رویداد در یک اقدام/ به تعویق انداختن تجدید
|
168463
|
ما یک گروه از 4 دانشجوی توسعه نرم افزار هستیم که در حال حاضر در دانشگاه فناوری کیپ شبه جزیره تحصیل می کنیم. در حال حاضر، ما وظیفه توسعه یک برنامه وب را داریم که به عنوان یک فروشگاه آنلاین عمل می کند. ما تصمیم گرفتیم در حالی که از Google Guice برای ماندگاری استفاده می کنیم، back-end را در جاوا انجام دهیم (که بیشتر برای سوال من بی ربط است). ایده کلی تا کنون برای استفاده از PHP برای ایجاد وب سایت. ما تصمیم گرفتیم که پس از تحویل پروژه، تلاش کنیم و یک کسب و کار ثبت کنیم تا واقعاً وب سایت را پیاده سازی کنیم. **مشکل** که ما با آن مواجه شده ایم مربوط به مدل دامنه است. اینها عمدتاً مسائل کوچکی هستند، با این حال آنها شروع به تأثیرگذاری بر برنامه زمانبندی پروژه ما می کنند. از آنجایی که همه ما دانشجوی جوان فناوری اطلاعات هستیم، عملاً هیچ تجربه ای در دنیای تجارت نداریم. به این ترتیب، ما در وهله اول زمان قابل توجهی را صرف برنامه ریزی مدل دامنه می کنیم. اکنون، برخی از مسائلی که ما در حال بررسی آن هستیم این است که می گوییم مرجع بین نهاد مشتری و نهاد سفارش است. در حال حاضر، شناسه مشتری در نهاد سفارش نداریم و فهرستی از نهادهای سفارش در نهاد مشتری داریم. اخیراً از خود پرسیده ام که آیا مکانیسم پایداری شناسه مشتری را به صورت فیزیکی در جدول سفارش قرار می دهد، حتی اگر در موجودیت نباشد؟ بنابراین، من شروع به تعجب کردم، اگر یک شی مشتری را بارگذاری کنید، کل جدول سفارش را برای سفارشات با شناسه مشتری جستجو می کند. حالا، فرض کنید 10000 مشتری و 500000 سفارش دارید، آیا این زمان بسیار طولانی نخواهد بود؟ همچنین برخی از فرآیندهای تجاری وجود دارد که من کاملاً در مورد آنها روشن نیستم. در نهایت، سوال من این است: آیا کسی مدل دامنه نمونهای را میشناسد که شبیه به آنچه ما در تلاش برای دستیابی به آن هستیم و برای نگاه کردن به عنوان یک مرجع امن باشد؟ من نمی خواهم به سرقت دارایی معنوی کسی متهم شوم، به خصوص که ممکن است این کار را به عنوان یک تجارت اجرا کنیم.
|
نمونه مدل دامنه برای فروشگاه اینترنتی
|
168206
|
مدتی است که در دنیای استارتآپها گشتهام، و به نظر میرسد اکثر استارتآپهایی که دیدهام (در میان چیزهای دیگر) دو چیز مشترک دارند: 1. کمبود پول 2. ناتوانی در استخدام مطمئن و با کیفیت خوب. توسعه دهندگان این بدان معناست که، برای استارتاپ ها، استخدام ایده آل فردی است که رایگان است - جایی که آنها می توانند منتظر بمانند تا هر دو پول جمع آوری کنند و بفهمند که استخدام ارزش برچسب قیمت او را دارد. چه زمانی (اگر همیشه) این یک موقعیت برد برد است؟ برای شما، به عنوان یک برنامه نویس یا توسعه دهنده نرم افزار، چه زمانی این کار منطقی است؟
|
تحت چه شرایطی (در صورت وجود) منطقی است که برای یک استارتاپ به صورت رایگان کار کنید؟
|
227824
|
پیشنهادات برای ویژگی های جدید پایتون در اسنادی به نام PEP (پیشنهادهای بهبود پایتون) جمع آوری می شود. یک لیست اصلی در http://www.python.org/dev/peps/ وجود دارد که به (به عنوان مثال) پیوند دارد: * با برچسب شکستن و ادامه دادن http://www.python.org/dev/peps/pep-3136/ * پشتیبانی از IO ناهمزمان http://www.python.org/dev/peps/pep-3153/ * حذف Backslash Continuation http://www.python.org/dev/peps/pep-3125/ خیلی خوب است که پیشنهادها به صورت عمومی منتشر می شوند تا جامعه بخواند. با این حال، جامعه چگونه باید مشارکت کند؟ صفحات اجازه نظر دادن را نمی دهند. به نظر من عجیب است که توسعه دهندگان پایتون پیشنهادات خود را عمومی می کنند و سپس عمداً جامعه را از بحث حذف می کنند. آیا چیزی را از دست داده ام؟ به ویژه، من می خواهم نظرات دیگران را در http://www.python.org/dev/peps/pep-0453/ بخوانم و نظرات خودم را اضافه کنم. * * * برای مقایسه، پیشنهادات ویژگی روبی به عنوان پست در ردیاب اشکال آن ارائه می شود. میتوانید نظرات همه را در زیر بخوانید و نظرات خود را اضافه کنید (پس از ایجاد حساب) * اصلاحات و روشهای تودرتو https://bugs.ruby-lang.org/issues/4085 * نحو رشته ثابت https://bugs.ruby-lang .org/issues/8579 * Exception#cause برای حمل استثنای مبدا به همراه موارد جدید https://bugs.ruby-lang.org/issues/8257 درخواستهای ویژگی Nodejs مسائل ساده GitHub هستند که احتمالاً فراگیرترین آنها هستند. پیوستن به GitHub و ارسال نظر بسیار آسان است. * https://github.com/joyent/node/issues?labels=feature-request
|
چگونه در مورد PEP نظر بدهیم؟
|
54953
|
من در حال حاضر در رشته علوم کامپیوتر و ماینور در ریاضیات هستم (مینور در رشته اصلی تعبیه شده است). این برنامه دارای برنامه درسی قوی ++C است. ما چند زبان یونیکس و اسمبلی انجام دادهایم (غیر سرگرم کننده) و C و جاوا در کلاسهای آینده در راه است که باید شرکت کنم. برنامه ای که من در آن هستم از STL استفاده نمی کند، بلکه از طراحی STL-ish استفاده می کند که از ابتدا برای برنامه ایجاد شده است. از آنچه در ادامه خواندم، STL و آنچه من گرفتهام بسیار شبیه هستند، اما آنچه من استفاده کردم کاربر پسندتر به نظر میرسید. برخی از برنامههایی که مجبور شدم در C++ برای انجام تکالیف بنویسم عبارتند از: * یک سرور رمز عبور که از هش کردن رمزهای عبور برای اهداف امنیتی استفاده میکند، * یک شبیهساز روتر که از جدول هش و نقشهها استفاده میکند، * یک حلکننده پیچ و خم که از جستجوی اولیه عمق استفاده میکند. ، * یک برنامه مسافر درختی که یک درخت را با استفاده از مرتب سازی سطح، پس ترتیب، ترتیب، مرتب سازی انتخاب، مرتب سازی درج، مرتب سازی بیت، مرتب سازی ریشه، ادغام مرتبسازی، مرتبسازی پشتهای، مرتبسازی سریع، مرتبسازی توپولوژیکی، پشتهها، صفها، صفهای اولویتدار، * و درختهای قرمز-مشکی کمتر مورد علاقه من. همه اینها در سه ترم انجام شد که فقط زمان کافی برای کدنویسی و تبدیل آنها بود. با این حال، اگر به من گفته شود که از یک پشته برای تبدیل یک معادله به نماد infix یا چیزی دیگر استفاده کنم، برای مدتی از دست خواهم رفت. چند ساعت نگرانی اصلی من در نوشتن این مطلب این است که وقتی فارغ التحصیل می شوم و مصاحبه ای انجام می دهم، چه سوالاتی برای ارزیابی مهارت های من مطرح می شود؟ برخی از مهم ترین حوزه های علوم کامپیوتر که در این زمینه رایج هستند کدامند؟ در حال حاضر سعی میکنم ایدههایی از برنامههایی که میتوانم در C++ بنویسم، به دست بیاورم که برای ادامه یادگیری زبان من را به چالش میکشند. یک حل کننده سودوکو به ذهنم آمد، اما نمی دانم از کجا شروع کنم. من بابت این حرف عذرخواهی می کنم، اما من فقط کمی نگران آینده هستم. هر گونه راهنمایی قدردانی می شود.
|
نسبت به دنیای واقعی عصبی است
|
46001
|
ما صفحات فهرستی داریم که روی سرور آپاچی تامکت اجرا می شوند و به صفحات دیگر پیوند دارند. > خوش آمدید، شما. دوست دارید چه کار کنید؟ > > _ رفتن به صفحه x_ > > _ رفتن به صفحه y_ این پیوندها کدگذاری سختی دارند. من می خواهم بتوانم صفحات فهرست را به روشی پویاتر مدیریت کنم. به طوری که مجبور نباشم صفحه را پایین بکشم، باعث خرابی موقتی، تغییر/افزودن لینکها و سپس باز استقرار مجدد نباشم. چه مسیری را باید طی کنم؟
|
چگونه می توانم نحوه ایجاد تغییرات در صفحه فهرست را بهبود بخشم؟
|
152951
|
من یک سوئیچ دستور سوئیچ دارم ( $id ) { case 'abc': return 'Animal'; مورد 'xyz': بازگشت 'انسان'; // many more } من نام کلاس ها را برمی گردم، و از آنها برای فراخوانی برخی از توابع ثابت آنها با استفاده از call_user_func() استفاده می کنم. در عوض میتوانم یک شی از آن کلاس ایجاد کنم، آن را برگردانم و سپس تابع استاتیک را از آن شی به عنوان سوئیچ $object::method($param) ($id) { case 'abc': return new Animal; مورد 'xyz': بازگشت انسان جدید. // many more } کدام راه کارآمد است؟ برای گستردهتر کردن این سؤال: من کلاسهایی دارم که اکثراً همه روشهای ثابت را در حال حاضر دارند، قرار دادن آنها در کلاسها نوعی ایده گروهبندی در اینجا است (برای مثال ساختار جدول DB Animal توسط کلاس Animal و غیره برای کلاس Human ارائه شده است). من باید به بسیاری از توابع از این کلاس ها دسترسی داشته باشم، بنابراین سوئیچ باید به من امکان دسترسی به کلاس را بدهد
|
عبور نام کلاس یا اشیاء؟
|
168204
|
اگر این را در نظر بگیریم: http://example.com/foo آیا منصفانه است که بگوییم: ftp://example.com/foo .. به منبع _same_ اشاره می کند، فقط با استفاده از یک مکانیسم متفاوت برای حل آن (و البته احتمالاً) یک نمایندگی متفاوت، اما شاید نه)؟ این در بحثی که درباره ابزارهای داخلی Git داشتیم آشکار شد. ما باید برخی از مخازن Git را پردازش کنیم، و آنها به عنوان git@{authority}/{path} استفاده میشوند، اما کتابخانهای که برای ارتباط با آنها استفاده میکنیم، از پروتکل «git» پشتیبانی نمیکند. من پیشنهاد کردم که باید سرویس را از این نظر قوی کنیم که سعی میکند از HTTP یا SSH استفاده کند، در اصل، کشف کند که چه پروتکلها/طرحهایی برای حل کردن مخزن در {path} تحت هر {authority} پشتیبانی میشوند. این با انتقادهایی روبرو شد: ما نمی دانیم که آیا این همان مخزن است یا خیر. پاسخ من این بود: بهتر است! با نگاهی به RFC 3986، من این گزیده را می بینم: > رزولوشن URI فرآیند تعیین مکانیسم دسترسی و > پارامترهای مناسب لازم برای عدم ارجاع یک URI است. این وضوح ممکن است > نیاز به چندین تکرار داشته باشد. استفاده از آن مکانیسم دسترسی برای انجام یک عمل > روی منبع URI به معنای تکثیر URI است. که باعث میشود فکر کنم که فرآیند حل و فصل مجاز به آزمایش پروتکلهای مختلف است، زیرا: > اگرچه بسیاری از طرحهای URI به نام پروتکلها نامگذاری شدهاند، این بدان معنا نیست که > استفاده از این URI ها منجر به دسترسی به منبع از طریق پروتکل نامشده > میشود. حدس میزنم تنها نگرانی من این است که وقتی صحبت از پیمایش روابط به میان میآید، فقط به مفهوم تغییر پروتکلها اشاره میکنم: > ممکن است یک مجموعه واحد از اسناد فرامتن به طور همزمان > در دسترس و قابل عبور از طریق هر یک از آنها باشد. طرحهای file، http و ftp > اگر اسناد با ارجاعات نسبی به یکدیگر ارجاع داده شوند. من تمایل دارم که فکر کنم در باورهای اولیه ام اشتباه می کنم، زیرا در بخش «هنجارسازی و مقایسه» RFC گفته شده، هیچ روشی برای تلقی دو URI به عنوان معادل در صورت استفاده از طرح های متفاوت ذکر نشده است. به نظر میرسد طرحهایی که بر اساس پروتکلهای IP نامگذاری میشوند/بر اساس پروتکلهای IP باید حداقل این مفهوم را داشته باشند؟
|
آیا (باید؟) تغییر نام طرح URI معناشناسی را تغییر می دهد؟
|
78846
|
تعریف زبان مبتنی بر C چیست؟ آیا سی شارپ مبتنی بر C است؟ آیا جاوا مبتنی بر C است؟ علاوه بر این، به هر حال این که یک زبان بر اساس زبان دیگری باشد به چه معناست؟
|
تعریف زبان مبتنی بر C
|
139831
|
حدود 3 ماه پیش، گروه مهندسی ما هیئت بازبینی را برای استفاده برای همه بررسیهای کد همتایان راهاندازی کرد. امروز، من با یکی از افراد درگیر در آن فرآیند بحث کردم و متوجه شدم که ما در حال حاضر به دنبال جایگزینی (احتمالاً چیزی تجاری) به دلیل چندین ویژگی گم شده هستیم. یکی از ویژگیهایی که ظاهراً توسط بسیاری از افراد پرسیده میشود، توانایی طبقهبندی/ردهبندی هر نظر مرور کد است (یعنی آیا این یک مشکل سبک، قرارداد کدگذاری، نشت منابع، خطای منطقی، خرابی... هر چه باشد). برای آن دسته از تیم هایی که به طور منظم مرور کد را تمرین می کنند، آیا این دسته بندی یک روش معمول است؟ آیا شما آن را انجام می دهید؟ آیا در گذشته آن را انجام داده اید؟ خوب/بد است؟ از یک طرف، معیارهای بیشتری را به تیم می دهد و احتمالاً زمینه های خاص تری را نشان می دهد که توسعه دهندگان ممکن است به طور بالقوه نیاز به آموزش در آن ها داشته باشند (حداقل به نظر می رسد این استدلال باشد). آیا مزایای دیگری نیز وجود دارد؟ و از طرف دیگر، و این نگرانی من است، این است که روند بررسی کد را بسیار بیشتر کند می کند. بهعنوان سرپرست تیم، سهم نسبتاً زیادی از بررسیها را انجام دادهام، و همیشه از توانایی برجسته کردن یک تکه کد، چکش زدن یک نظر و حرکت در سریعترین زمان ممکن خوشم میآمد. اگرچه من شخصاً آن را امتحان نکردهام، اما احساس میکنم که هر بار گسترش آن جعبه ترکیبی و پیمایش/جستجوی دستهی مناسب احساس میکنید چیزی شما را به هم میریزد. همچنین اگر شروع به حفظ معیارها در مورد این موارد کنیم، نگرانی دیگر من این است که زمان با ارزش جلسه بررسی کد صرف بحث در مورد اینکه آیا چیزی یک خطای منطقی است یا باید به عنوان خرابی طبقه بندی شود، صرف شود.
|
مزایا/معایب طبقه بندی عیوب در طی بررسی کد همتا چیست؟
|
227794
|
من یک API نوشته شده به زبان C دارم که با برگرداندن یک اشاره گر به حافظه اختصاص داده شده، نتیجه ای را ایجاد می کند. برای استفاده از آن با C++ (C++11) فراخوانی های تابع را در اشیاء قرار داده ام که نتیجه را در یک «std::shared_ptr» نگه می دارند. تا اینجای کار خیلی خوبه. با این حال، کتابخانه C برای هر عملیات دارای تابع _two_ است. یکی احتمالاً خطا ایجاد می کند، دیگری هرگز. بیایید آنها را some_pod * do_it_with_error(Parameter ..., Error **) و some_pod * do_it_without_error(Parameter...) نام ببریم، می توانم آدرس یک نشانگر Error * را به تابع اول منتقل کنم و اگر وجود داشته باشد یک خطا پس از آن NULL نخواهد بود. برای حل این موضوع به دو پیاده سازی متفاوت فکر کردم. اول، میتوانم SFINAE را برای انتخاب بین توابع «with_error» و «without_error» انتخاب کنم، مانند این: template<typename NoThrow = void> struct do_it { public: void operator()(...) { Error * error = NULL; m_result = std::shared_ptr<some_pod>(do_it_with_error(...، &error)); if (خطا) { throw(MyExceptionWithError(error)); } } private: std::shared_ptr<some_pod> m_result; }; template<> class do_it<std::nothrow_t> { public: void operator()(...) noexcept { if (! m_result) { m_result = std::shared_ptr<some_pod>(do_it_ithout_error(...)); } } private: std::shared_ptr<some_pod> m_result; }; استفاده: do_it<> di_error; سعی کنید {di_error(...); // ممکن است } catch (...) {} do_it<std::nothrow_t> di_no_error; di_no_error(...); // مطمئناً پرتاب نمی شود، اما، از آنجایی که نتیجه در یک `std::shared_ptr` پیچیده شده است، یک متد `get()` نیز وجود خواهد داشت: const std::shared_ptr<some_pod> & get(void) { return m_result; } برای بررسی خطا، من فقط میتوانم یک روش دیگر «بررسی» را پیادهسازی کنم. اجرای پیشفرض اکنون به این شکل خواهد بود: struct do_it { public: // هرگز const std::shared_ptr<some_pod> و get(void) را پرتاب نمیکند جز { if (! m_result) { m_result = std::shared_ptr<some_pod>( do_it_ithout_error(...)); } بازگشت m_result; } // ممکن است do_it & check(void) { if (! m_result) { Error * error = NULL; m_result = std::shared_ptr<some_pod>(do_it_with_error(...، &error)); if (خطا) { پرتاب ...; } } return *this; } private: std::shared_ptr<some_pod> m_result; }; استفاده: do_it di_error; سعی کنید { نتیجه خودکار = di_error.check().get(); } catch (...) {} do_it di_no_error; di_no_error.get(); بنابراین، هر دو پیادهسازی به نظر من به یک اندازه خوب (یا بد) هستند. چگونه می توانم تصمیم بگیرم که از کدام یک استفاده کنم. مزایا و معایب چیست؟
|
C API در C++ با RAII، دو جایگزین برای پیاده سازی مدیریت خطا (استثناها)
|
147480
|
هفته گذشته، ما یک بحث شدید در مورد رسیدگی به null ها در لایه سرویس برنامه ما داشتیم. سوال در زمینه دات نت است، اما در جاوا و بسیاری از فناوری های دیگر به همین صورت خواهد بود. سوال این بود: آیا باید همیشه تهی ها را بررسی کنید و کد خود را بدون توجه به هر اتفاقی کار کنید، یا اجازه دهید که یک استثنا در هنگام دریافت غیرمنتظره تهی حباب شود؟ از یک طرف، بررسی null در جایی که انتظارش را ندارید (یعنی هیچ رابط کاربری برای مدیریت آن ندارید)، به نظر من، مانند نوشتن یک بلوک try با catch خالی است. شما فقط یک خطا را پنهان می کنید. خطا ممکن است این باشد که چیزی در کد تغییر کرده است و null اکنون یک مقدار مورد انتظار است یا خطای دیگری وجود دارد و شناسه اشتباه به متد ارسال می شود. از سوی دیگر، بررسی تهی ممکن است به طور کلی یک عادت خوب باشد. علاوه بر این، اگر یک بررسی وجود داشته باشد، ممکن است برنامه به کار خود ادامه دهد، تنها بخش کوچکی از عملکرد هیچ تاثیری ندارد. سپس مشتری ممکن است یک اشکال کوچک مانند نمی توان نظر حذف کرد را به جای اشکال بسیار شدیدتر مانند نمی توان صفحه X را باز کرد گزارش کرد. چه رویه ای را دنبال می کنید و چه استدلالی برای یا مخالف هر یک از این رویکردها دارید؟ به روز رسانی: من می خواهم جزئیاتی در مورد مورد خاص خود اضافه کنم. ما در حال بازیابی برخی از اشیاء از پایگاه داده بودیم و مقداری پردازش روی آنها انجام دادیم (مثلاً یک مجموعه بسازیم). توسعهدهندهای که کد را نوشت، پیشبینی نمیکرد که شی میتواند null باشد، بنابراین هیچ بررسی را وارد نکرد، و وقتی صفحه بارگیری شد، خطایی رخ داد و کل صفحه بارگیری نشد. بدیهی است که در این مورد باید چکی صورت می گرفت. سپس در مورد اینکه آیا هر شیئی که پردازش میشود باید بررسی شود، حتی اگر گمان نمیرود، وارد بحث شدیم و آیا پردازش نهایی باید بیصدا متوقف شود. مزیت فرضی این است که صفحه به کار خود ادامه خواهد داد. به نتایج جستجو در Stack Exchange در گروه های مختلف (کاربران، نظرات، سوالات) فکر کنید. این روش میتواند تهی بودن را بررسی کند و پردازش کاربران را متوقف کند (که به دلیل یک باگ پوچ است) اما بخشهای «نظرات» و «سوالات» را برگرداند. صفحه به کار خود ادامه می دهد به جز اینکه بخش کاربران از دست خواهد رفت (که یک اشکال است). آیا باید زود شکست بخوریم و کل صفحه را بشکنیم یا به کار خود ادامه دهیم و منتظر باشیم تا کسی متوجه شود که بخش کاربران وجود ندارد؟
|
اگر انتظار تهی نداشته باشد، آیا باید صفر را بررسی کرد؟
|
223333
|
من در حال نوشتن یک سایت جنگو هستم که نوع خاصی از کاربر را ثبت می کند و این کار توسط منابعی که با چارچوب ارائه می شود، مدیریت سایت انجام می شود. موضوع: من میخواهم یک مدل جدید با یک کلید خارجی برای جدول سایت مدیریت و بارگیری شده از یک رزومه اکسل ایجاد کنم که دادههای فرم ثبت نام کاربر را افزایش میدهد. من میخواهم این کار را در یک پایگاه داده آگنوستیک بدون sql انجام دهم. فقط با استفاده از مدل ها، آدرس ها، فرم ها، زبان قالب و غیره. نمی دانم چگونه محتویات فرم ثبت نام کاربر را در جدول جدید بررسی کنم؟ **forms.py** از django import forms from django.contrib.auth.models import کاربر از django.contrib.auth.forms import UserCreationForm از django.core.mail import send_mail # # فراخوانی شده توسط register_user view. # class MyRegistrationForm(UserCreationForm): email = forms.EmailField(required=True) class Meta: model = فیلدهای کاربر = ('username', 'password1', 'password2', 'email', 'first_name', 'Last_name', ) def save(self, commit=True): # create and load user object user = super(MyRegistrationForm, self).save(commit=False) user.email = self.cleaned_data['email'] user.first_name = self.cleaned_data['first_name'] user.last_name = self.cleaned_data['last_name'] if commit: user.save() send_mail('ثبت نام ارائه دهنده شما', 'شما اکنون یک ارائه دهنده احراز هویت هستید!', 'donfox1@mac.com', [user.email], fail_silently=False) کاربر **models.py** کلاس NPIdata(models.Model): ''' داده های NPI با حساب های کاربری سایت مدیریت مرتبط است. ''' NPI = models.IntegerField(max_length=10) نام خانوادگی = models.CharField(max_length = 20) firstname = models.CharField(max_length = 20) اعتبار = models.CharField(max_length = 15) userign models(UseroreK). )
|
تمدید ثبت نام کاربر در سایت جنگو که هم از جداول مدیریت سایت و هم از ماژول خودم استفاده می کند؟
|
36543
|
من باید یک API برای برنامه خود ایجاد کنم که از طریق HTTP قابل دسترسی باشد. من تصور می کنم که پاسخ های API اسناد XML ساده باشند. این یک REST API نخواهد بود (نه به معنای دقیق REST). من نسبتاً در این فضا تازه کار هستم - البته مجبور بودم برخی از Web API ها را در کارم مصرف کنم، اما اغلب آنها قبلاً در کتابخانه های بومی زبان (به عنوان مثال، TweetSharp) پیچیده شده اند. من به دنبال اطلاعاتی برای راهنمایی طراحی یک API هستم. آیا مقالهها، پستهای وبلاگ و غیره وجود دارد که انتخابهای طراحی را در یک Web API بررسی و توضیح دهد؟ انتخابهای طراحی مواردی مانند نحوه احراز هویت، ساختار URL، زمانی که کاربران ارسال میکنند باید نشانی اینترنتی را که ارسال میکنند برای تعیین عملکرد انجام شده ارسال کنند یا باید همه درخواستها به یک URL مشترک بروند و بخشی از دادههای POST مسئول مسیریابی به آن است. یک دستور، باید همه پاسخها ریشه سند یکسانی داشته باشند یا خطاها ریشه متفاوتی داشته باشند و غیره، و غیره. در حالت ایدهآل، چنین مقالات یا پستهای وبلاگی از طریق تغییرات رایج برای هر نقطه طراحی مشخص میشوند و در مورد مزایا و معایب توضیح دهید، به طوری که آنها به من اطلاع دهند که تصمیم خودم را بگیرم (برخلاف مقاله هایی که به سادگی یک راه را برای انجام کاری توضیح می دهند). آیا کسی پیوند یا حکمتی دارد که بتواند به اشتراک بگذارد؟
|
راهنمایی برای Web XML Api
|
92314
|
اگر میخواهیم قبل از اینکه توسعهدهنده کار خود را ارائه کند، بازبینی کد داشته باشیم، میتوانید پیشنهاد کنید که آیا پروژه چند جریانی {یعنی هر توسعهدهنده جریان و مشاهده خود را ایجاد میکند و بعداً به یک جریان ارائه میشود.} یا تک جریانی {یعنی همه توسعهدهندگان کار میکنند. در همان جریان } که توصیه می شود.
|
پروژه Multistream v/s پروژه تک جریانی
|
204099
|
من تحت این تصور هستم که یک رشته رمزگذاری شده را نمی توان رمزگشایی کرد، بنابراین مقدار اصلی برای همیشه از بین می رود. با این حال، اگر رشته زیر **همیشه مساوی** dominic (نام من) باشد، پس نمی توان راهی منطقی برای معکوس کردن آن وجود داشت. چون تصادفی نیست و بر اساس تاریخ/زمان نیست، اما روش منطقی برای آن وجود دارد؟ 0WrtCkg6IdaV/l4hDaYq3seMIWMbW+X/g36fvt8uYkE= مهم نیست که چه یا چند بار «dominic» (رشته) را رمزگذاری کنم، همیشه برابر با بالا است. بنابراین، آیا نباید راهی برای رمزگشایی یک رشته مانند آن وجود داشته باشد؟ مثالی از چیزی که در مورد آن صحبت می کنم: رشته عمومی EncryptPassword(string password) { return Convert.ToBase64String( System.Security.Cryptography.SHA256.Create() .ComputeHash(Encoding.UTF8.GetBytes(password))); }
|
رمزگذاری را نمی توان معکوس کرد؟
|
198367
|
من اخیراً با مشکلی مواجه شده ام که می خواهم دو برنامه را بهینه کنم. برای آن، میخواستم نوعی «رابط مشترک» ایجاد کنم که بتوانم بین دو برنامهام دوباره از آن استفاده کنم. با این حال، کد اینها تقریباً 1000 خط است و من نمی خواهم زمان زیادی را صرف بررسی اینکه آیا این یا آن عملکرد مشابه این یکی است یا خیر. بنابراین من از BOUML برای بررسی شباهت بین نمودارهای کلاس استفاده کردم. اما من نمی دانم که آیا راهی جهانی برای انجام چنین مطالعه ای وجود دارد؟
|
عملکردها یا توابع مشترک بین 2 برنامه را پیدا کنید
|
105527
|
من منابع مختلفی می بینم که می گویند تعداد ترانزیستورها هر 24 ماه یا هر 18 ماه دو برابر می شود. کسی منبع معتبری داره؟
|
تعریف صحیح قانون مور چیست؟
|
146003
|
از روزهای برنامه نویسی خود در C به یاد می آورم که وقتی دو رشته به هم متصل می شوند، سیستم عامل باید حافظه را برای رشته متصل اختصاص دهد، سپس برنامه می تواند تمام متن رشته را در ناحیه جدید در حافظه کپی کند، سپس حافظه قدیمی باید به صورت دستی آزاد شود. بنابراین اگر این کار چندین بار مانند مورد پیوستن به یک لیست انجام شود، سیستم عامل باید دائماً حافظه بیشتری را اختصاص دهد، فقط برای اینکه پس از الحاق بعدی آزاد شود. یک راه بسیار بهتر برای انجام این کار در C تعیین اندازه کل رشته های ترکیبی و تخصیص حافظه لازم برای کل لیست پیوسته رشته ها است. اکنون در زبانهای برنامهنویسی مدرن (مثلاً سی شارپ)، من معمولاً میبینم که محتویات مجموعهها با تکرار در مجموعه و افزودن تمام رشتهها، یک به یک، به یک مرجع واحد به یکدیگر متصل میشوند. آیا این حتی با قدرت محاسباتی مدرن ناکارآمد نیست؟
|
آیا به هم پیوستن رشته ها در یک زمان ناکارآمد است؟
|
207057
|
من از ADHD بزرگسالان رنج می برم. گاهی اوقات از پروژه ها یا موارد کاری که در محل کار به من محول می شود خسته می شوم زیرا آنها جالب نیستند. من در نهایت کارهای جالب تری اختراع می کنم و در عوض روی آن کار می کنم، نه اینکه تکالیفم را به موقع انجام دهم. من در نهایت نرم افزار مفیدی می سازم، اما نه آنچه را که متعهد به ساخت آن هستم. من می دانم که باید آن را بمکم و فقط این کار را انجام دهم، با این حال ADHD انتخاب آن را برای من دشوار می کند. در نتیجه اغلب حواسم پرت می شود و به موقع تحویل نمی دهم. آیا تکنیکهایی وجود دارد که باید تلاش کنم تا در انجام وظیفهشان بمانم، بهویژه وقتی کارهای سرگرمکنندهتری وجود دارد که میتوانم انجام دهم؟
|
چگونه می توانم به خودم کمک کنم روی یک پروژه تمرکز کنم، وقتی پروژه سرگرم کننده تری وجود دارد که بتوانم روی آن کار کنم؟
|
145326
|
من یک سرویس استراحت WCF دارم که توسط چندین مشتری مصرف می شود. اطلاعات بازگردانده شده توسط مشتری از من می خواهد که بدانم آنها چه کسانی هستند، تا بتوانم اطلاعات خاص آنها را برگردانم. آیا بهترین راه برای نزدیک شدن به این نوع طراحی برای احراز هویت آنها و بازگرداندن یک توکن برای جلسه آنها، سپس ارسال این توکن همراه با هر درخواست است؟ با تشکر
|
REST Service Authentication/Authentication
|
222906
|
من از نظر خودم یک کدنویس متوسط هستم اما توسعه دهنده خوبی هستم، در سال گذشته احساس کردم دانش فنی من در مورد طراحی محصولاتمان توسط توسعه دهندگان/معماران ارشد ما زیر سوال رفته است، آیا این طبیعی است؟ آیا باید بیشتر روی شن و ماسه فنی و طراحی تمرکز کنم؟ من در 7 سال گذشته با همان تیم و تقریباً همان پروژه کار کرده ام، در 4 سال گذشته من به عنوان مدیر/scrummaster منصوب شدم. من 30 درصد از زمان خود را صرف مدیریت وظایف و کیفیت پروژه می کنم، بقیه را برای رفع اشکال صرف می کنم، معمولاً وظایف طراحی را به معمار خود واگذار می کنم. آیا باید بیشتر روی طراحی محصول تمرکز کنم؟ احساس میکنم اگر دانش معماران را داشته باشم، احترام بیشتری به دست میآورم، با این حال، شک دارم که این امر حتی در بلندمدت قابل دستیابی باشد. آیا این یک مسئله کلی برای توسعه دهندگان با همه معماران است؟ و آیا توسعه دهندگان ارشد باید کدنویسان برجسته ای باشند؟
|
آیا طبیعی است که یک مدیر/توسعه دهنده از نظر فنی کمتر از معمار یا توسعه دهندگان ارشد احساس کند؟
|
55936
|
من در حال نوشتن مقاله ای در مورد زبان های برنامه نویسی ابتدایی قفل کردن (که در واقع پوشش دهنده های اولیه سیستم عامل هستند) و اولیه قفل پایگاه داده هستم. آیا عناوین کوتاه و گسترده ای برای این دو نوع قفل وجود دارد؟ مثلا «قفل کد» و «قفل کردن پایگاه داده»؟
|
زبان برنامه نویسی و پایگاه داده اولیه قفل همزمان
|
134975
|
جایی که من کار میکنم، توسعهدهندگان زیادی داریم و کدهای بسیار زیادی داریم که برنامههای اختصاصی ما را اجرا میکنند که توسط کارکنان و مشتریان به طور یکسان استفاده میشوند. ما همچنین تعداد زیادی از کارکنان پشتیبانی هوشمند داریم که دوست دارند عملکرد درونی سیستم های ما را برای پشتیبانی بهتر از مشتریان خود درک کنند و حتی ممکن است هر از گاهی یک وصله ارسال کنند. آیا باید کد خود را برای کارکنان غیر توسعهای خود باز کنیم تا بتوانند بخوانند؟ چه عواملی را باید در تصمیم گیری در نظر بگیریم؟ من از هر طرف به دستهای از استدلالها و استدلالهای متقابل برخورد کردهام و میخواهم بر اساس تجربه دیگران و همچنین خطرات کاملاً درک شده تصمیم بگیرم. برخی از استدلالها تاکنون: * رمزهای عبور در VCS افشا شدهاند (راهحل: از شر رمزهای عبور خلاص شوید - برای شروع آنها نباید وجود داشته باشند) * کد برای حملات امنیتی جعبه سفید باز است (ضد استدلال: این فقط مانع از ورود رمز عبور میشود. مهاجمان صادق/تنبل) * کارکنان پشتیبانی میتوانند از توسعهدهندگان بپرسند کارها چگونه کار میکنند (مقابله: آموزش ماهیگیری به یک مرد و غیره) آیا کسی کد خود را برای کارکنان سازمانش باز میکند؟ آیا مشکلی ایجاد کرده است؟
|
آیا کد داخلی باید با غیر توسعه دهندگان یک سازمان به اشتراک گذاشته شود؟
|
28693
|
**من از طرفداران مایکروسافت و علاقه مندان به دات نت هستم.** می خواهم حرفه خود را در راستای فناوری های فعلی و آینده دات نت قرار دهم. من یک MCTS در ASP.Net 3.5 دارم. سوال در مورد ادامه گواهینامه ها و رشد شغلی من و شاید یک شغل متفاوت است! **من میخواهم با فناوریهای آتی مایکروسافت .Net همگام باشم.** اما شغل فعلی من چنین اجازهای را نمیدهد. بنابراین من پیشنهاد میدهم تا گواهیهای مبتنی بر Net را انجام دهم تا با آخرین فناوریهای .Net آشنا باشم. سوالات من: 1. چه گواهینامه هایی را باید دنبال کنم؟ من MCTS .Net 3.5 WPF (Exam 70-502) و MCTS.Net 3.5 WCF (Exam 70-504) را در ذهنم دارم تا بتوانم به دنبال توسعه Silverlight بروم و به دنبال مشاغل مرتبط با توسعه Silverlight باشم. 2. زمانی که کارفرمای فعلی من تمایلی به تغییر به آخرین فناوری های .Net ندارد، برای توسعه تخصص حرفه ای در فناوری هایی مانند WPF، WCF و Silverlight باید چه اقدامات دیگری انجام دهم؟ من مطمئن هستم که افراد زیادی در اطراف اینجا هستند که با فناوری های دات نت کار می کنند و تجربه صنعتی دارند. من به عنوان یک تازه وارد و شروع کننده در حرفه خود هستم باید تصمیم درستی بگیرم و بنابراین از این جامعه برای راهنمایی خود به مسیر درست کمک می خواهم.
|
نقش گواهینامه های مایکروسافت ADO.Net، ASP.Net، WPF، WCF و Career؟
|
149855
|
من در تعجب بودم که چگونه بهینهسازی نرمافزار و بهینهسازی سختافزار در مورد تأثیر آنها بر سرعت و عملکرد رایانهها با هم مقایسه میشوند. من شنیدهام که بهبود کارایی نرمافزار و الگوریتمها در طول سالها دستاوردهای عملکردی عظیمی داشته است. بدیهی است که هر دو بسیار مهم هستند، اما چه چیزی در 10، 20 یا 30 سال گذشته تأثیر بیشتری گذاشته است؟ و تغییرات سخت افزاری چه تاثیری بر تغییرات نرم افزاری دارد؟ چه مقدار از بهینه سازی نرم افزار نتیجه مستقیم پیشرفت های سخت افزاری و چقدر مستقل از سخت افزار است؟ برای شفافیت، در مورد بهینه سازی نرم افزار در سطح کامپایلر و سیستم عامل می پرسم. بدیهی است که استفاده از الگوریتمهای بهتر در سطح بالا منجر به بیشترین افزایش سرعت میشود (مرتبسازی سریع در مقابل مرتبسازی حبابی را در نظر بگیرید)، اما این سوال در مورد دلیل اصلی سریعتر بودن رایانهها به طور کلی است.
|
بهینه سازی نرم افزار در مقابل بهینه سازی سخت افزار - چه چیزی تاثیر بیشتری دارد؟
|
196934
|
در تلاش برای تبدیل برخی موجودیت ها به اشیاء ارزشی، من در موردی گیر کردم که در آن چیزی که یک شی ارزش به نظر می رسد باید در یک مجموعه منحصر به فرد باشد. فرض کنید یک موجودیت **فیلم** داریم که ریشه یک مجموع را می سازد. این موجودیت **فیلم** با مجموعه ای از اشیاء **AdvertisementEvent** مرتبط است که نقش نمایش یک تبلیغ را در مُهر زمانی خاص دارند. **AdvertisementEvent** حاوی پیوندی به برخی از **Banner** است که باید نمایش داده شود، مختصات و برخی فیلترهای جلوه. از آنجایی که **AdvertisementEvent** فقط یک _مجموعه از پارامترهای پیکربندی_ است، مطمئن نیستم که به هویت آن اهمیت بدهم و با آن مانند یک شیء با ارزش بزرگ رفتار کنم. با این حال، من اهمیت میدهم که در یک **فیلم** باید فقط یک **AdvertisementEvent** در یک مُهر زمانی خاص وجود داشته باشد، احتمالاً حتی در حدود مهرهای زمانی. من به سختی میتوانم شکهایم را در چندین سؤال مستقل تقسیم کنم، بنابراین آنها به اینجا میروند: 1. آیا یک _مجموعه پارامترهای پیکربندی_ مانند یک شی مقدار به نظر میرسد؟ 2. آیا من مفهوم منحصربهفرد بودن **AdvertisementEvent** را در **فیلم** و قانون یکپارچگی تراکنشها مخلوط میکنم؟ 3. آیا هر یک از گزینه های موجود در نقطه (2) دلالت بر این دارد که **AdvertisementEvent** باید عضوی از مجموع انجام شده توسط **Movie** باشد؟ 4. آیا شی **AdvertisementEvent** من یک نهاد، یک شی ارزش یا یک شی رویداد است؟ (من از پسوند _Event_ در نام برای برجسته کردن سردرگمی خود استفاده کردم) 5. آیا اشیاء با ارزش مانند این بوی طراحی دارند؟ من حدس میزنم که من با یک رویداد به معنای DDD سر و کار ندارم، زیرا این چیزی نیست که فقط _ اتفاق بیفتد. رویداد DDD واقعی باید چیزی شبیه به _AdvertisementEventReached_ باشد
|
شیء ارزش منحصر به فرد در مقابل موجودیت
|
197785
|
من در حال نوشتن یک برنامه تعاملی هستم که در آن ورودی گفتار را از کاربر برای لیست خاصی از دستورات می گیرد. لیست دستورات به صورت محلی در یک نمودار ذخیره می شود و بر اساس میزان استفاده وزن آنها تغییر می کند. ورودی گفتار گرفته می شود و به متن پردازش می شود و سپس توسط اسکریپت های bash اجرا می شود. من به این فکر می کنم که برای تعامل (همگام سازی) بین موتور تشخیص گفتار و سپس لیست و برنامه bash از چه چیزی استفاده کنم. من از C++ و Bash در سیستم یونیکس استفاده می کنم. من به mutex فکر کردم، اما مشکل اینجاست که اگر کاربر چندین ورودی بدهد، باید آن را بافر کنم و سپس آن را به صورت متوالی پردازش کنم و این باعث کندی سیستم می شود. از اسکریپت bash برای فراخوانی دستورات ابزار سیستم طبق درخواست کاربر استفاده می شود. آیا فقط باید از C++ یا Bash هم استفاده کنم؟ من در نظر دارم نمودار را در قالب باینری ذخیره کنم. آیا این بهترین راه برای ذخیره نمودار است؟ لطفا جایگزین پیشنهاد کنید
|
تعامل بین برنامه ها
|
231871
|
آیا می توانید روش خوبی برای بررسی یک مقدار خاص بین تماس های مجموعه ای از توابع توصیه کنید؟ به عنوان مثال چیزی شبیه به این در پایتون (ممکن است خیلی «پایتونیک» نباشد): self.error_code = 0 # اگر خطایی رخ داده باشد توسط هر تابع تنظیم می شود self.function_list = [self.foo, self.bar, self.qux, self.wobble] ... def execute_all(self): در حالی که self.error_code و self.function_list: func = self.function_list.pop() # دریافت هر تابع func(Error_code) # اگر self.error_code: # چیزی را انجام دهید ایده این است که اگر self.error_code تنظیم شده باشد، توابع بعدی فراخوانی نخواهند شد و همه توابع فراخوانی خواهند شد. اگر همه چیز خوب بود به ترتیب تماس گرفت. کسی میتواند جایگزین بهتری برای آن در پایتون یا شاید یک رویکرد آگنوستیک زبان فکر کند؟ من میخواهم از وجود آن کد در هر فراخوانی تابع اجتناب کنم (مثلاً «اگر کد خطای خود: بازگشت») تا در تمام توابع با یک بررسی یکسان مواجه نشم.
|
مقداری را بین هر فراخوانی تابع بررسی کنید
|
105520
|
اتفاقاً روز گذشته مقاله جالبی خواندم که در مورد ساخت برنامه های تلفن همراه با استفاده از Javascript و HTML5 صحبت می کرد. یکی از نکات جالبی که آنها بیان کردند این بود که چگونه این رویکرد در چندین پلتفرم، سخت افزارهای مختلف (مثلاً اندازه صفحه نمایش) و نرم افزار (مثلاً iPhone، WP7، Mac، Windows) کار می کند. من همچنین متوجه مطلب جالبی شدم که در وبسایت بیلد مایکروسافت برای کنفرانس آینده آنها پست شده است. به نظر می رسد که آنها تاکید زیادی بر HTML5 و جاوا اسکریپت دارند. به نظر می رسد ایده آل است که یک برنامه را توسعه دهید (البته هنوز نیاز به تغییرات جزئی دارد) و آن را روی تبلت ها، رایانه های شخصی، دستگاه های تلفن همراه، تلویزیون ها یا تقریباً هر دستگاه دارای اینترنت کار کند. آیا این یک روند در حال تغییر است؟ بدیهی است که یادگیری یک فناوری جالب نیست فقط یک سال بعد بفهمیم که در حال خاموش شدن است. به نظر من در مقایسه با Silverlight، به نظر من بسیار دشوار به نظر می رسد زیرا انجام عملکردهای خاصی مانند انیمیشن ها یا اتصال داده (مورد علاقه من!) با HTML5 و جاوا اسکریپت است. در این مورد ابزارها به تنهایی آن را انتخاب بهتری می کنند (Expression Blend and Visual Studio 2010). من نگران هستم زیرا انجام کارهایی در وب آسان تر شده است که همین چند سال پیش ممکن به نظر نمی رسید. آیا هنوز جایی برای فناوری هایی مانند فلش و سیلورلایت در مورد توسعه برنامه ها وجود دارد یا باید برنامه های خود را به سمت فناوری های خاص وب مانند HTML5، CSS3 و جاوا اسکریپت هدایت کنیم؟
|
آیا بهتر است برنامه ها را با استفاده از یک فناوری خاص پلتفرم توسعه دهیم یا فناوری های وب؟
|
75442
|
من کتاب Andrew Troelsen را در C# 4.0 مرور می کردم. قسمتی که نمایندگان را توضیح میدهد به همان سادگی شروع میشود: public class SimpleMath { //declare delegate public delegate int BinaryOp(int x, int y); public static int Add(int x, int y) { return x + y; } } class Program { static void Main(string[] args) { //create delegate which point to Add method BinaryOp b = new BinaryOp(SimpleMath.Add); //Invoke Add متد با استفاده از delegate Console.WriteLine(10 + 10 is {0}, b(10,10)); Console.ReadLine(); } } از پیچیده تر از کلاس عمومی می شود Car { public int CurrentSpeed {get;set;} public int MaxSpeed {get;set;} private bool carIsDead {get;set;} public Car() {MaxSpeed=10;} public Car (int maxSpeed, int currentSpeed) { MaxSpeed = maxSpeed; CurrentSpeed = CurrentSpeed; } //declare delegate delegate public void CarEngineHandler(string msgForCaller); //تعریف عضو این نماینده خصوصی CarEngineHandler listOfHandlers. //افزودن تابع ثبت نام برای باطل عمومی تماس گیرنده RegisterWithCarEngine(CarEngineHandler methodToCall) { listOfHandlers = methodToCall; } public void Accelerate(int delta) { if (carIsDead) { if (listOfHandlers!=null) listOfHandlers(متاسفم، ماشین مرده است); } else { CurrentSpeed+=delta; if (10== (MaxSpeed - CurrentSpeed) && listOfHandlers!=null) { listOfHandlers(Gonna Blow!); } if (CurrentSpeed >= MaxSpeed) carIsDead = true; else Console.WriteLine(سرعت فعلی = {0}, CurrentSpeed); } } } اگر بخواهیم آن محتوا را انتخاب کنیم و به شخص دیگری آموزش دهیم، کار سختی خواهیم داشت، زیرا کار دشواری است. چگونه به نمایندگان سی شارپ به روشی آموزش می دهید که بتواند به وضوح بفهمد چه زمانی از آنها استفاده کنند؟
|
چگونه میتوانید به یک تازهکار نماینده سی شارپ را آموزش دهید؟
|
15670
|
اکنون که می دانیم چه چیزی برای c#5 در انتظار است، ظاهراً هنوز فرصتی برای تأثیرگذاری بر انتخاب دو کلمه کلیدی جدید برای «Asynchrony» وجود دارد که دیروز توسط Anders Heijsberg در PDC10 اعلام شد. async void ArchiveDocuments(List<Url> urls) { Task archive = null; for(int i = 0; i < urls.Count; ++i) { var document = await FetchAsync(urls[i]); if (archive != null) await archive; archive = ArchiveAsync(document); } } اریک لیپرت توضیحی در مورد انتخاب دو کلمه کلیدی فعلی و نحوه درک اشتباه آنها در مطالعات کاربردپذیری دارد. نظرات چندین پیشنهاد دیگر نیز دارد. _لطفا - یک پیشنهاد در هر پاسخ، موارد تکراری حذف خواهند شد.
|
async & await - نظرسنجی برای گزینه های جایگزین
|
13439
|
در چه مرحله ای یک توسعه دهنده صرفاً یک توسعه دهنده نیست و به یک معمار نرم افزار تبدیل می شود. یا به عبارت دیگر، حداقل شرح شغل یک معمار نرم افزار چقدر است؟
|
چه چیزی معمار نرم افزار را تعریف می کند؟
|
216296
|
من برای یک شرکت کوچک کار می کنم که کمتر از 100 نفر دارد. چند ماه پیش این شرکت به من سمت SA را پیشنهاد داد و من پذیرفتم. سه تیم در این شرکت وجود دارد که من برای یکی از آنها کار می کنم. این اولین بار است که به عنوان SA کار می کنم. در ماههای گذشته، متوجه شدم که هیچ قدرت مدیریتی ندارم، حتی نمیتوانم به اعضای تیم اجازه بدهم کارهایی (مرتبط با کدنویسی) را به روشی درست و کارآمدتر انجام دهد. اعضای تیم در مورد سوالات فنی بسیار ابتدایی با من بحث می کنند و من باید بارها و بارها به آنها توضیح دهم. اگرچه برخی از اعضا توصیه های من را پذیرفتند، اعضای دیگر سرسختانه در مسیر خود برنامه ریزی می کنند که در نهایت اشتباه بود. اخیراً کمی احساس خستگی و گیجی می کنم. من تعجب می کنم که رابطه صحیح بین یک معمار نرم افزار و اعضای تیم از جمله رهبر تیم چیست؟ علاوه بر این، آیا معمار نرم افزار نیز توسط Team Leader هدایت می شود؟
|
رابطه بین معمار نرم افزار و عضو تیم چیست؟
|
251546
|
ببخشید اگر مثال (ساده شده) من خیلی گسترده است. با توجه به این مدل (نوشته شده در سی شارپ): class Ball { } فرض می کنیم که یک توپ می تواند پرتاب شود. برای پیاده سازی این ویژگی، می توانم چیزی شبیه به این تعریف کنم: class Ball { void Launch(); } یا چیزی شبیه به: class BallLauncher { void Launch(Ball ball); } در کدام شرایط استفاده از رویکرد اول و کدام روش دوم بهتر است؟ در واقع، این مثال سعی می کند یک مدل واقعی واقعی را ساده کند. در آن مدل، من باید فایل ها ('Package') را در یک مخزن آپلود کنم. سپس، من نمی دانم که آیا مخزن باید یک بسته (فایل) را برای خودش آپلود کند (کپی فیزیکی) یا این بسته است که باید خودش را در یک مخزن آپلود کند.
|
طراحی دامنه کلاس فعال یا غیرفعال
|
253944
|
من با میکسین NoStackTrace برای Exceptions در اسکالا مواجه شدم. آیا استفاده از آن تمرین خوبی است یا باید آن را «داخلی» برای اسکالا در نظر گرفت و به حال خود رها کرد؟
|
آیا استفاده از NoStackTrace در اسکالا تمرین خوبی است؟
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.