_id
string | text
string | title
string |
|---|---|---|
76366
|
برای درک یک زبان برنامه نویسی چه برنامه ای می نویسید؟ من از ماشین حساب (منظم + حل کننده معادله) استفاده کرده ام. اما من فکر می کنم خیلی آسان است. من در حال برنامه ریزی برای یادگیری Haskell هستم و کنجکاو بودم، وقتی شروع به یادگیری یک زبان برنامه نویسی جدید می کنید، برنامه کاربردی شما چیست؟ یکی از دوستان من از تجزیه کننده XML به عنوان برنامه کاربردی خود استفاده می کند. آیا پیشنهاد دیگری که شامل استفاده جامع از ساختارهای داده و سایر ساختارهای مهم باشد؟
|
وقتی شروع به یادگیری یک زبان جدید می کنید، برنامه کاربردی شما چیست؟
|
62948
|
درک نادرست از محاسبات ممیز شناور و کاستی های آن یکی از دلایل اصلی تعجب و سردرگمی در برنامه نویسی است (تعداد سؤالات Stack Overflow مربوط به اعداد درست اضافه نشده اند را در نظر بگیرید). با توجه به اینکه بسیاری از برنامه نویسان هنوز پیامدهای آن را درک نکرده اند، این پتانسیل را دارد که بسیاری از اشکالات ظریف را (به ویژه در نرم افزارهای مالی) معرفی کند. زبان های برنامه نویسی چه کاری می توانند انجام دهند تا از مشکلات آن برای کسانی که با مفاهیم ناآشنا هستند جلوگیری کنند، در حالی که هنوز سرعت آن را ارائه می دهند، زمانی که دقت برای کسانی که _do_ مفاهیم را درک می کنند، حیاتی نیست؟
|
برای جلوگیری از دام های ممیز شناور با زبان های برنامه نویسی چه باید کرد؟
|
229633
|
هنگام کدنویسی یک الگوی MVVM از تزریق وابستگی (DI) استفاده میکنم و سعی میکنم در برابر رابطها کدنویسی کنم. یکی از الگوهای رایج الگوی Repository است، بنابراین می توانم ارائه دهنده ذخیره سازی داده خود را تعویض کنم. اگر من در حال ایجاد یک API REST/ODATA سمت سرور وب برای داده های سرور به یک رابط کاربری MVVM/JavaScript/HTML هستم، آیا باید یک الگوی مخزن را در کد کلاینت MVVM جاوا اسکریپت خود اضافه کنم یا فقط الگوی مخزن را در API وب سرور رها کنم. سطح؟ من فقط می توانم به یک مورد استفاده فکر کنم که می تواند API سرور وب را با API دیگری در این مرحله عوض کنم. دیگران چه کار می کنند؟ در مورد من، من AngularJS را به عنوان چارچوب کلاینت HTML/JavaScript MVVM و Microsoft MVC WebAPI را به عنوان سرویس منطق داده/کسب و کار برای Angular انتخاب کردهام.
|
آیا باید یک الگوی مخزن را با چارچوب جاوا اسکریپت MVVM پیاده سازی کنید؟
|
10791
|
در حال حاضر من از visual svn روی سرورم استفاده می کنم و ankhsvn/tortoise را روی دستگاه شخصی ام دارم. به اندازه کافی خوب کار می کند، و من مجبور نیستم آن را تغییر دهم، اما اگر بتوانم مزایای استفاده از DVCS را ببینم، ممکن است آن را امتحان کنم. با این حال، اگر استفاده از آن بدون افراد دیگر فایده یا تفاوتی ندارد، مزاحم نمی شوم. بنابراین دوباره، من می پرسم، آیا استفاده از DVCS زمانی که شما تنها توسعه دهنده هستید، مزایایی دارد؟
|
آیا استفاده از DVCS برای یک توسعه دهنده انفرادی مزایایی دارد؟
|
237295
|
من برای شرکتی کار میکنم که یک فروشگاه آنلاین دارد و دائماً مجبوریم با بسیاری از بررسیهای هرزنامهها و حسابهای مشتریان جعلی سر و کار داشته باشیم. اینها همه توسط سیستم های خودکار ایجاد می شوند و بیش از هر چیز آزاردهنده هستند. چیزی که من به آن فکر می کنم (به جای کپچا، که می تواند شکسته شود) افزودن نوعی راه حل کلید فرم به همه فرم های مربوطه است. مطمئناً میدانم که برخی از هرزنامهها از XRumer استفاده میکنند، و میدانم که به ندرت قبل از ارسال دادههای فرم برای ما صفحهای را درخواست میکنند (آیا این تعریف CSRF است؟) بنابراین فکر میکنم گره زدن یک کلید به هر فرم درخواستی حداقل میتواند انجام شود. جلوی جزر و مد همچنین میدانم که اسپمرها تنبل هستند و کار خود را بررسی نمیکنند، وگرنه میبینند که ما هرگز یک بررسی اسپم ارسال نکردهایم و هیچوقت از سایت ما درآمدی کسب نکردهاند. آیا این امر در کاهش قابل توجهی از حجم بررسی محصولات هرزنامه و ایجاد حساب های مشتری که شاهد آن هستیم موفق خواهد بود؟ ویرایش: برای روشن شدن منظورم از کلیدهای فرم: منظور من ایجاد یک شناسه (یا کلید) منحصر به فرد است که به عنوان یک فیلد فرم نامرئی و ثابت استفاده می شود. این کلید همچنین در پایگاه داده (نسبت به جلسه کاربر) یا در یک متغیر کوکی ذخیره می شود. هنگامی که هدف فرم درخواستی دریافت می کند، کلید باید اعتبارسنجی شود تا داده های فرم پردازش شوند. آن رباتهای مزاحم کلید ندارند زیرا جاوا اسکریپت را که فرم را تولید میکند بارگذاری نمیکنند (فقط یک درخواست کور به مقصد ارسال میکنند) و حتی اگر یک بار جاوا اسکریپت را بارگیری کنند، فقط یک کلید معتبر خواهند داشت. و من مطمئن نیستم که حتی از کوکی ها استفاده کنند.
|
آیا کلیدهای فرم میزان اسپم دریافتی ما را کاهش می دهند؟
|
229639
|
سعی کردم بفهمم چگونه می توان اشیاء را به عنوان پارامتر ارسال کرد، اما برای من سخت بود. چگونه می توانیم یک شی را به عنوان پارامتر به روشی از یک شی دیگر ارسال کنیم؟ من باید ایده پشت این را بفهمم. **به روز شد:** کلاس عمومی دانشجو {} کلاس عمومی مدیر { private ArrayList<Student> student; public void enrollStudent(Student newStudent) { student.add(newStudent); } }
|
اشیاء به عنوان پارامتر: آیا راه ساده ای برای توضیح این موضوع وجود دارد؟
|
200618
|
من به دنبال الگوها یا راهنمایی های معماری برای ویژگی آینده ای هستم که طراحی می کنم. اساساً، این یک ویژگی صادراتی با اهداف صادراتی متعدد است، و من به دنبال یافتن راهی هستم تا آن را به اندازه کافی عمومی کنم، جایی که وصل کردن اهداف صادراتی جدید نیاز به تغییرات اساسی زیادی ندارد. با هدف صادرات، من صرفاً به انواع مختلف خروجی اشاره میکنم، چه فایلهای PDF، ارائههای پاورپوینت، اسناد Word، RSS، و غیره. این دادهها برای ساختن تصاویر (با استفاده از هر عدد یا انواع صادرات [به عنوان مثال، PNG، JPG، GIF، و غیره)، نمودارها، نمایشهای متنی، جداول و موارد دیگر استفاده میشوند. من سعی میکنم راهی برای انتزاع تمام رندرها و طرحبندیها به نوعی موتور رندر یا طرحبندی پیدا کنم که بتواند اهداف صادراتی بیشتری را اضافه کند. هر گونه کمک/پیشنهاد/منابع در مورد نحوه برخورد با این امر بسیار قدردانی خواهد شد. پیشاپیش ممنون برای نمایش تصویری از آنچه که در تلاش برای رسیدن به آن هستم. 
|
طراحی یک معماری قوی برای انواع صادرات چندگانه؟
|
125261
|
من میخواهم در جامعه منبع باز مشارکت داشته باشم، اما قبلاً هرگز این کار را انجام ندادهام، و نگرانیهایی در رابطه با روند همکاری دارم - میترسم فقط «سر راه» توسعهدهندگان دیگر قرار بگیرم، و از آنجا که (من فرض کنید) آنها بچههای بسیار مودبی هستند، از اینکه به من بگویند من را ترک کنم احساس بدی خواهند کرد. من چیزهایی مانند اضافه کردن ویژگی X در 1.3.0 را تصور می کنم، فقط برای اینکه متوجه شوم در واقع چنین چیزی در 1.1.5 وجود دارد، اما به عمد در 1.1.8 حذف شده است زیرا Y. یک پیمانکار مستقل (یک فریلنسر) هستم من کار می کنم به ندرت با توسعه دهندگان دیگر، به عنوان یک تیم، و من می دانم که همکاری نرم افزار یک حوزه پیچیده است (من چند کتاب در مورد مدیریت تیم های بزرگ خوانده ام، به نظر می رسد منطقه ظریف، حداقل برای من). به سوال واقعی من - آیا باید با چیزی کوچک شروع کنم (که خواهم ساخت) و منتظر بمانم تا مشارکت کنندگان دیگر به آن بپیوندند (کسانی که می دانند چگونه موارد کار می کند، بنابراین می توانم به آرامی سرم را مستقیماً روی بخش همکاری بیاورم. ) یا باید سعی کنم به یک پروژه بزرگ ملحق شوم که فعالیت های زیادی در آن وجود دارد تا بتوانم تصویر بزرگ را ببینم (اما خطر اینکه برای آنها دردسرساز باشد)؟
|
خیس شدن پاهایم با منبع باز - ایجاد یک پروژه کوچک در VS خودم که به یک پروژه بزرگ کمک می کند؟
|
81902
|
روش مناسب یا استاندارد برای چیدمان کلاس چیست؟ اگر یک کلاس دارای ویژگیها، متدها، ویژگیهای خصوصی، متدهای خصوصی، ویژگیهای کلاس (روشها) و متدهای کلاس باشد. من 99٪ از برنامه نویسی خود را به طور روال انجام داده ام و فراتر از کار با ORM، تمرکز زیادی روی OOP نداشته ام. من آن را در یک پروژه فعلی تغییر می دهم و فقط کنجکاو بودم که روش استاندارد سازماندهی کلاس های شما چیست. کلاس MyClass(): attr1 = value1 attr2 = value2 _attr3 = value3 def __init__(self): انجام برخی کارها def do_something(self): انجام برخی کارها def __do_something_else(self): چیزهای بیشتر @property() def attr4(self) : بازگشت do_some_stuff_else() @classmethod() def generator_a_bunch_of_these(cls): do_some_more_things
|
طرح بندی کلاس پایتون - قراردادها
|
10166
|
20% زمان، فرهنگ کارفرمایی است که به کارمندان اجازه می دهد 20% از وقت خود را صرف پروژه هایی کنند که به نظر آنها جالب است - ممکن است اختراع یک برنامه جدید، یا بهبود فرآیند موجود و غیره باشد. کار، با این حال ممکن است این اصطلاح برای شما معنایی (یا چیزی کاملاً متفاوت) نداشته باشد. موارد مستند زیادی وجود دارد که نشان میدهد محصولات فوقالعاده از 20% کار در یک شرکت متولد شدهاند. به نظر می رسد یک موقعیت برد/برد. شرکت به طور بالقوه یک محصول یا برنامه جدید عالی به دست می آورد و توسعه دهنده این فرصت را دارد که عضلات خلاق خود را منعطف کند و نوآوری کند. من در موارد متعدد سعی کردم نوعی از 20%/Skunk را که در کارفرمای قبلی خود کار می کرد، معرفی کنم که موفقیتی نداشت. چگونه می توانم آن را بهتر برای مدیریت توجیه کنم؟ راه درست برای نزدیک شدن به این نوع ترتیب کاری چیست؟
|
معرفی 20% زمان در محل کار
|
45261
|
من در مورد تعریف دانستن یک زبان برنامه نویسی مطمئن نیستم، بنابراین C++ را به عنوان مثال انتخاب می کنم. چقدر لازم است که فردی واجد شرایط دانستن ++C باشد؟ * آیا آنها فقط باید نحو اولیه را بدانند؟ * قالب و برنامه نویسی عمومی؟ * پرچم های کامپایلر و اهداف آنها (دیوار، تفاوت بین O1، O2 و O3)؟ * STL؟ * راهکارهای جمع آوری زباله؟ * تقویت؟ * کتابخانه های رایج مانند zlib، curl، و libxml2؟
|
اگر بخواهم ادعا کنم که C++ را میدانم، انتظار دارید چه کتابخانههایی را بدانم؟
|
107679
|
به عنوان یک بازیکن، مشکلات زیر را در مورد ایجاد و استفاده از افزونه ها (معروف به مد) برای بازی ها مشاهده کردم: > 1) هر زمان که بازی به روز می شود، همه مدها خراب می شوند. > > 2) اکثر مودها با یکدیگر کار نمی کنند، بنابراین بازیکن باید انتخاب کند > > 3) اگر یک مود را حذف کنید، بازی های ذخیره شده شما تقریباً همیشه غیرقابل استفاده می شوند. من می خواهم یک بازی در Scala/Java طراحی کنم که این مشکلات را نشان ندهد. در مورد نقطه 2 به کمک نیاز دارم. می خواهم آن را طوری بنویسم که حداکثر قابل گسترش باشد. مشکل من این است که نمیتوانم به درستی مشخص کنم که چگونه باید این کار را انجام دهم، و از آنجایی که کل طراحی در بالای معماری کامپوننت/سرویس/افزونه قرار دارد، تا زمانی که این مشکل را حل نکنم نمیتوانم جلو بروم. ویژگی های طراحی که می خواهم به آن دست یابم عبارتند از: > 1) برای هر سرویس، باید یک شی واحد (در هر زمان معین) وجود داشته باشد > که آن را اجرا کند. از آنجایی که این یک شبیه سازی مبتنی بر چرخه است، می توانم با خیال راحت بین چرخه ها مبادله > پیاده سازی انجام دهم. > > 2) باید برای یک شخص ثالث امکان ایجاد یک بسته وجود داشته باشد که > عملکرد یک سرویس را تغییر می دهد یا به احتمال زیاد گسترش می دهد، و > آن را به برنامه موجود در زمان اجرا پیوند می کند، _ بدون. دوباره کامپایل_. > > 3) باید امکان بارگیری و تخلیه آن بسته ها در زمان اجرا وجود داشته باشد، > زیرا آنها در یک سرور طولانی مدت استفاده خواهند شد. > > 4) توسعه برنامه های افزودنی باید به راحتی امکان پذیر باشد، حتی برای یک برنامه نویس جوان، بدون نیاز به دانش گسترده از برخی چارچوب های پیچیده. > > 5) باید برای _several_ باندل امکان گسترش/تغییر سرویس یکسان > در همان زمان وجود داشته باشد، به شرطی که از مجموعه ای از قوانین پیروی کنند > از اکثر تضادها جلوگیری کنند. من ابتدا قصد داشتم از OSGi استفاده کنم، اما واقعا نمی توانم ببینم چگونه می توانم این کار را انجام دهم. راهحل OSGi این است که به بسیاری از بستهها اجازه دهید خدمات مشابهی را ثبت کنند و از یک «فیلتر» برای انتخاب یکی در کد مشتری استفاده کنید. آگاه کردن کد که در هر زمان معین، چندین شی وجود دارد که انواع مختلفی از یک سرویس را پیادهسازی میکند، و اینکه آن نمونهها میتوانند بیایند و بروند، همه چیز را بسیار پیچیده و شکننده میکند. برنامه من این بود که هر سرویس را به عنوان یک دسته عمومی ثبت کنم، که کاربر سرویس بتواند از آن استفاده کند تا نمونه واقعی را دریافت کند و به آنچه می خواهد ارسال کند. محتوای دسته ممکن است در طول زمان تغییر کند، اما شی دسته خود برای مدت زمان برنامه معتبر خواهد بود، بنابراین از پرس و جوی ثابت رجیستری با فیلترهای مرتبط دور می زند. من فکر می کنم OSGi می تواند 2 تا 5 را حل کند، اما فقط با استفاده از چندین نمونه از یک سرویس، که در تضاد با 1 است. من فکر می کنم که 1 یا با استفاده از ترکیب یا با ادغام تمام پیاده سازی های مختلف یک سرویس در یک شی واحد از طریق دستکاری کد بایت. نگاهی به Javaassist به من نشان داد که rebasing یک کلاس چندان دشوار به نظر نمی رسد، اگر همه آنها یک کلاس پایه را گسترش دهند و پارامترهای سازنده یکسانی را در نظر بگیرند. از سوی دیگر، Composition به نظر می رسد کار بسیار بیشتری را روی دست توسعه دهندگان برنامه های افزودنی شخص ثالث گذاشته است، که در تضاد با 4 است، و به طور کلی در بهترین حالت یک راه حل گیج کننده است. اگر استراتژی دستکاری کد بایت را اجرا کنم، اساساً باید همه کارها را خودم انجام دهم و بیشتر مزایای OSGi را از دست بدهم. همچنین، من واقعاً نمیتوانم سرویس فیوز شده را ایجاد کنم تا زمانی که _all bundles_ فعال نشده باشد، بنابراین آنها نمیتوانند یک نمونه سرویس واقعی را در زمان فعالسازی ثبت کنند، چیزی که OSGi درباره آن است (؟). آیا من حتی از OSGi می دانم که چه زمانی انجام شد؟ آیا تنها راه دستیابی به این طرحها ایجاد چارچوب کامپوننت شخصی من است یا هنوز میتوانم آن را با استفاده از OSGi یا سیستم دیگری انجام دهم؟ اختراع مجدد چرخ در آن سطح ایده ای احمقانه (و وقت گیر) به نظر می رسد، اما من نمی توانم ببینم چگونه این مشکلات را با OSGi حل کنم. شاید فریمورک سرویس/افزونه دیگری بتواند این کار را انجام دهد؟ یا با استفاده از یک استراتژی طراحی مشخص و مشخص؟ به روز رسانی: این یک مدل اینترنت Client-Server (Cluster) خواهد بود که روی OpenGL اجرا می شود. من اکثراً چارچوب بدون محدودیت هستم، یعنی می توانم هر چیزی را که متناسب با نیازم باشد انتخاب کنم، اما می خواهم به JVM پایبند باشم. OSGi تلاشی است برای استانداردسازی مولفه ها (به نام باندل) برای JVM.
|
چگونه میتوان سیستمی طراحی کرد که امکان چندین پسوند موازی یک مولفه را فراهم کند؟
|
237299
|
چگونه می توانم در نمودار کلاس UML توضیح دهم که نمونه ای از ClassA به عنوان ناظر نمونه ای از ClassB ثبت شده است؟ (هر دو رابط های مناسب را پیاده سازی می کنند). این واقعاً به یک نمودار کلاسی تعلق ندارد، زیرا آنها ثابت هستند، اما اگر این چیزی است که برای طراحی مهم است - چگونه می توانید آن را در این نوع نمودار حاشیه نویسی کنید؟ ویرایش: برای روشن شدن: من می دانم چگونه الگوی Observer را در UML حاشیه نویسی کنم. سوال من دقیق تر است. ثبت نام ClassA به عنوان ناظر در ClassB برای طراحی مهم است، با این حال مطمئن نیستم که آیا رابطه ارتباطی بین دو کلاس مناسب است، زیرا **ClassA و ClassB از یکدیگر اطلاعی ندارند. آنها کاملاً جدا شده اند و فقط از طریق الگوی Observer** به هم متصل می شوند.
|
نمودار کلاس UML: چگونه رابطه ناظر و موضوع را حاشیه نویسی کنیم؟
|
84252
|
من بیشتر تئوری TDD را درک می کنم، اما نمی توانم بفهمم چگونه شروع کنم. می نشینم برای یک پروژه شخصی تست واحد بنویسم و متوجه می شوم. . . من نمی دانم چه چیزی را آزمایش می کنم. چه اشیایی، چه عملکردی و غیره. مثلاً، فرض کنید میخواهم برنامهای بنویسم تا به خانوادهمان در مدیریت تکالیف کاری کمک کند. در اینجا چند سوال در ذهن من وجود دارد: چگونه از این ایده به اولین آزمون خود بروم؟ چقدر باید قبل از شروع تصمیم گیری شود و بعد از شروع تست نویسی چقدر باید بفهمم؟ چه زمانی می توانم تصمیماتی مانند ذخیره داده ها در یک فایل متنی یا پایگاه داده بگیرم؟ آیا قبل از شروع باید تست های پذیرش کاربر را انجام دهم؟ آیا باید رابط کاربری را طراحی کنم؟ آیا باید مشخصات داشته باشم؟ (من متوجه هستم که حداقل برخی از این نمونه سوالات احتمالاً در منطقه خاکستری هستند). علاوه بر سوال عنوان در مورد رسیدن به آزمون واحد اول، می توانید مثالی هم بزنید که اولین آزمون واحد برای پروژه ای مانند پروژه نمونه چگونه می تواند باشد؟
|
TDD: قبل از اولین تست واحد چه اتفاقی می افتد؟
|
35152
|
من اخیراً مسئول انتخاب نرم افزار کنترل منبع و مدیریت پروژه برای شرکتی شده ام که من را استخدام می کند. در حال حاضر از Jira (مدیریت پروژه) و Subversion (کنترل نسخه) استفاده می کند. من می دانم که گزینه های زیادی وجود دارد -- آنهایی که من در مورد آنها می دانم همه در این مقاله هستند http://mashable.com/2010/07/14/distributed-developer-teams/. من تمایل دارم به آنها توصیه کنم فقط با آنچه که دارند بمانند، زیرا به نظر می رسد قابل اجرا است و هر تغییری باید ارزش هزینه تغییر به Github/basecamp یا راه حل دیگری را داشته باشد. برخی از جزئیات در مورد تیم: * این یک فروشگاه توسعه توزیع شده است. جلسات کل تیم در یک اتاق نادر است. * در حال حاضر یک تیم توسعه بسیار کوچک است (سه توسعه دهنده). * نرم افزار مدیریت پروژه توسط توسعه دهندگان و یک یا دو مدیر محصول استفاده می شود. تجربه شما در مورد کنترل نسخه و برنامه های کاربردی وب مدیریت پروژه چیست؟ آیا پیشنهادی وجود دارد و فکر میکنید ارزش صرف زمان برای یادگیری خدمات جدید/اجرای تغییرات را دارد؟ ویرایش: پس از آموزش بیشتر در مورد گزینهها، به نظر میرسد DVCS مزایای قدرتمندی ارائه میدهد که ممکن است ارزش سرمایهگذاری در آنها را داشته باشد، در مقایسه با آیندهای که در طول عمر شرکت هزینههای تعویض بالاتر است: من یک متخصص Subversion هستم، چرا باید در نظر بگیرم یا نه. Mercurial یا Git یا هر DVCS دیگری را در نظر بگیرید؟
|
ابزارهای توسعه توزیع شده -- (کنترل نسخه و مدیریت پروژه)
|
170867
|
من می خواهم یک تجزیه کننده قوانین عمومی برای سیستم های RPG سبک قلم و کاغذ بسازم. یک قانون معمولاً میتواند شامل 1 تا N موجودیت، نقشهای 1 تا N تاس و محاسبه مقادیر بر اساس ویژگیهای چندگانه یک موجودیت باشد. به عنوان مثال: بازیکن دارای STR 18 است، اسلحه ای که در حال حاضر مجهز شده است به او یک جایزه +1 STR اما یک malus از DEX -1 می دهد. او به یک موجود هیولا حمله می کند و منطق بازی اکنون برای اجرای مجموعه ای از قوانین یا اقدامات لازم است: بازیکن تاس می اندازد، اگر مثلاً 8 یا بیشتر بگیرد (مقدار حمله پایه که باید پاس کند یکی از ویژگی های پایه اوست!) حمله او موفقیت آمیز است سپس هیولا تاس را می اندازد تا محاسبه کند که آیا حمله از طریق زره خود می گذرد یا خیر. اگر بله، اگر حمله مسدود نشده باشد، آسیب وارد می شود. علاوه بر قوانین ساده ریاضی، میتوانند محدودیتهایی مانند اعمال فقط برای یک کلاس خاص از کاربر (مثلاً جنگجو در مقابل جادوگر) یا هر ویژگی دیگری داشته باشند. بنابراین این فقط به عملیات ریاضی محدود نمی شود. اگر با سیستمهای RPG مانند Dungeon و Dragons آشنا هستید، میدانید که من در چه کاری هستم. مشکل من اکنون این است که نمی دانم چگونه دقیقاً این را به بهترین شکل ممکن بسازم. من می خواهم مردم بتوانند هر نوع قانون را تنظیم کنند و بعداً به سادگی یک عمل مانند انتخاب یک بازیکن و یک هیولا را انجام دهند و یک اکشن را اجرا کنند (مجموعه قوانین مانند حمله). من کمتر در مورد جنبه های پایگاه داده کمک می خواهم، اما بیشتر در مورد چگونگی ایجاد ساختار و تجزیه کننده برای آن برای انعطاف پذیر نگه داشتن قوانین من می خواهم. به هر حال زبان انتخابی برای این کار php است. **ویرایش I:** اجازه دهید هدف خود را اصلاح کنم: من می خواهم یک رابط کاربر پسند ایجاد کنم (که نیازی به یادگیری زبان برنامه نویسی نداشته باشد) تا قوانین بازی کم و بیش پیچیده را بسازم. دلیل ساده: استفاده شخصی برای اینکه نیازی نباشد همه قوانین را همیشه به خاطر بسپاریم. همچنین: به نظر یک کار سرگرم کننده برای انجام و یادگیری چیزی است. :) **چیزی که تا الان امتحان کرده ام:** فقط به جای اتلاف وقت برای ساختن یک معماری اشتباه، به یک مفهوم فکر می کنم. تا اینجای کار من این ایده را داشتم که به کاربر اجازه دهم هر تعداد مشخصه را که میخواهد ایجاد کند و سپس هر تعداد مشخصه را که میخواهد به هر موجودیتی اختصاص دهد. یک موجودیت می تواند یک بازیکن، یک هیولا، یک آیتم، هر چیزی باشد. اکنون هنگام محاسبه چیزی، دادهها در اختیار تجزیهکننده قوانین قرار میگیرند تا تجزیهکننده قوانین بتواند کارهایی مانند if Player.base_attack + dice(1x6) > Monster.armor_check سپس Monster.health - 1 را انجام دهد. سوال اینجا در مورد نحوه ایجاد آن تجزیه کننده است. **ویرایش II:** در اینجا یک مثال از مقدار بسیار ابتدایی آورده شده است، اما برای محاسبه صحیح آن، چیزها و متغیرهای مختلفی وجود دارد که باید در نظر گرفته شوند: > پاداش حمله پایه (مدت) پاداش حمله پایه شما (که معمولاً به عنوان BAB شناخته می شود). > توسط جامعه d20) یک پاداش رول حمله است که از کلاس کاراکتر > و سطح مشتق شده است. پاداشهای حمله پایه با نرخهای متفاوتی برای کلاسهای کاراکتر مختلف افزایش مییابند. یک کاراکتر در هر دور یک حمله دوم به دست میآورد که پاداش حمله پایگاه > او به +6 برسد، یک سوم با پاداش حمله پایه +11 یا بالاتر، و چهارمی با پاداش حمله پایه +16 یا بالاتر. پاداشهای حمله پایه > از کلاسهای مختلف به دست میآیند، مانند کاراکتر چند کلاسه، پشته. پاداش حمله پایه یک > کاراکتر پس از رسیدن به 16+ هیچ حمله دیگری نمی دهد، نمی تواند کمتر از 0+ باشد و به دلیل سطوح کلاس پس از رسیدن به سطح کاراکتر 20 افزایش نمی یابد. حداقل پاداش حمله پایه برای > شاهکارهای خاص مورد نیاز است. میتوانید آن را در اینجا بخوانید http://www.dandwiki.com/wiki/Base_Attack_Bonus_(Term) شامل پیوندهایی به کلاسها و شاهکارها که دوباره قوانین خاص خود را برای محاسبه مقادیر مورد نیاز برای حمله پایه دارند. من شروع به فکر کردم که حفظ آن تا حد امکان عمومی، انجام یک تجزیهکننده قوانین خوب را نیز بسیار سخت میکند.
|
تجزیه کننده قوانین عمومی برای قوانین بازی رومیزی RPG - چگونه این کار را انجام دهیم؟
|
246114
|
استثنا فونت GPL اجازه می دهد تا فونت در یک فایل سند دیجیتال جاسازی شود بدون اینکه نیاز باشد خود سند نیز با GPL به اشتراک گذاشته شود. حال می پرسم چه چیزی «سند» محسوب می شود؟ اگر فونت GPL+FE در نرم افزاری برای رندر رابط کاربری تعبیه شده باشد، نرم افزار را می توان با مجوز غیر GPL منتشر کرد؟
|
مجوز GPL+FE برای فونت های مورد استفاده برای رابط کاربری یک نرم افزار نیز اعمال می شود؟
|
207063
|
من یک توسعه دهنده نرم افزار هستم و دانش طراحی oo را دارم، به عنوان مثال. SOLID، و به دنبال یک کتاب خوب در مورد مدل سازی شی گرا هستم. آیا کتاب زیر هنوز برای خواندن خوب است؟ الگوهای تجزیه و تحلیل: مدل های اشیاء قابل استفاده مجدد مارتین فاولر تاریخ انتشار: 19 اکتبر 1996
|
توصیه و مشاوره کتاب در مورد الگوهای تجزیه و تحلیل: مدلهای اشیاء قابل استفاده مجدد
|
246112
|
_سلب مسئولیت: من 100% مطمئن نیستم که برخی از اقدامات و مفاهیم در DDD را درک کنم، بنابراین این سوال ممکن است در واقع با شفاف سازی ایده ها پاسخ داده شود_ من در یک سیستم قدیمی (نوشته شده در PHP) که در آن ابزار پایگاه داده کار می کنم هیچ نگاشت رابطه ای شی را ارائه نمی دهد، و بنابراین اشیایی که از لایه دسترسی پایگاه داده خارج می شوند، کم و بیش آینه ردیف های بازگردانده شده توسط پرس و جو هستند. برای ماژول های جدیدتر، سعی می کنم از DDD استفاده کنم. با این حال، من در حال مبارزه با نحوه ساخت یک مدل دامنه غنی هستم، زمانی که موجودیت های من هیچ رابطه ای ندارند. به عنوان مثال شرط زیر را در نظر بگیرید: «کاربران میتوانند پیامهایی را که قبلاً پذیرفتهاند ببینند». اگر از یک ORM استفاده میکردم و آیا موجودیتهای من روابطی داشتند، ممکن است چیزی شبیه به «$user->getAcceptedMessages()» بنویسم که مجموعهای از موجودیتهای پیام را برمیگرداند. با این حال، از آنجایی که من آن را ندارم، بین دو رویکرد درگیر هستم: 1. پر کردن روابط به عنوان بخشی از ساختمان موجودیت در مخزن. با افزایش تعداد روابط و تغییر طرحواره، پرس و جوها می توانند بزرگ، سخت و سخت شوند. 2. خدماتی را برای اقداماتی مانند این ایجاد کنید، که به مخزن و یک کاربر بستگی دارد، به عنوان مثال «UserMessageAcceptanceService». با این حال، من گمان می کنم که این ممکن است به یک مدل دامنه کم خون منجر شود. آیا هر دو رویکرد در این سناریو معقول است؟ یا آیا نوعی از ORM شرط لازم برای اعمال مؤثر DDD است؟
|
DDD با نهادهایی که هیچ رابطه ای ندارند
|
184862
|
من با یک مشکل گوشه ای با راهنمایی کلی مواجه شده ام: * اسم برای متغیرها * افعال برای توابع به طور خاص، من موردی دارم که کلمه مبهم است - می تواند یک فعل **_یا_** یک اسم باشد. و در برخی موارد، هنگامی که ما در مورد برنامه مورد بحث قرار میگیریم، از آن به صورت _ هر دو در یک جمله استفاده میشود. هدف من این است که مطمئن شوم وقتی ماهها بعد به بخشهای کد بازگردم، برنامه برای توسعهدهندگان آینده و همچنین برای خودم قابل خواندن باقی میماند. یکی از مثالها مربوط به «باتری» است. یک «باتری» یک «شارژ» دارد و همچنین میتوانید باتری را «شارژ()» کنید. من فکر میکنم داشتن «Battery.Charge» و «Battery.Charge(value)» برای توسعهدهندگان آینده گیجکننده خواهد بود. راه حل فعلی من این است که به سادگی یک کلمه متفاوت برای یک یا هر دو مورد (متغیر و تابع) انتخاب کنم. مشکل من با این رویکرد این است که متغیر شی «باتری» و تابع «شارژ» با بحثهای طراحی مربوط به «باتری» مطابقت ندارد. ** سوال من این است که آیا راه دیگری / بهتر برای رسیدگی به این تضاد در قرارداد نامگذاری وجود دارد؟ ** * * * مطالعه اضافی در مورد این موضوع. هیچ کدام واقعاً به سؤال من توجه نکردند. * دستورالعمل های نامگذاری روش مختصر معنی دار * قراردادهای نامگذاری برای متغیرها * پاسخ انتخاب شده از چه دستورالعمل های نامگذاری را دنبال می کنید؟
|
چگونه یک متغیر را زمانی که کلمه هم اسم و هم فعل است نامگذاری کنیم
|
255018
|
بگو من یک برنامه ساده به نام myproggy را کامپایل می کنم که به کتابخانه پویا libfoo بستگی دارد. با فرض اینکه من کتابخانه پویا دیگری libbaz داشته باشم که کاملاً رابط کاربری مشابهی را پیاده سازی می کند (به عبارت دیگر تعاریفی از عملکردهای مشابه libfoo دارد)، آیا می توان myproggy را تغییر داد تا به libbaz وابسته باشد بدون نیاز به بازسازی ? من به راحتی می توانم این کار را در شرایطی انجام دهم که بتوانم کتابخانه را به صورت پویا بارگذاری کنم، اما اگر نتوانم و همچنین نتوانم کتابخانه را دوباره کامپایل کنم چه می شود؟ من همچنین از مسائل امنیتی مرتبط با این موضوع آگاه هستم.
|
آیا امکان تغییر یک فایل اجرایی بومی و تغییر کتابخانه (پویا) بستگی به آن وجود دارد؟
|
204097
|
فرض کنید کاربران شما میتوانند فرمهای مبتنی بر وب خود را ایجاد کنند (جعبههای متنی، برگزیدهها، و غیره) و آنها را در وب منتشر کنند تا کاربرانشان آنها را پر کنند. آیا کسی منبع یا توصیه ای در مورد نحوه معماری پایگاه داده برای اتصال به فرم های پویا دارد؟ به عنوان مثال، آیا برای هر فرم یک جدول فرزند ایجاد می کنید یا نسخه های مختلف یک فرم مشخص؟
|
فرم های فرم ساز پویا و طراحی پایگاه داده؟
|
207066
|
من سوال نسبتاً خاصی در مورد مجوز دارم، اما اول از همه فقط می خواهم بگویم که قبلاً سؤالات و پاسخ های زیادی را در اینجا خوانده ام اما هنوز در مورد مشکل در آن محدوده خاص مطمئن نیستم. همانطور که من از پرسش و پاسخ های دیگر متوجه شدم، شما مجاز به توزیع برنامه تجاری خود حتی با کتابخانه LGPL هستید تا زمانی که این کتابخانه بتواند با نسخه دیگری از آن توسط خود کاربر جایگزین شود. این بدان معنی است که شما آن را به عنوان .dll یا هر چیز دیگری بسته بندی می کنید. بقیه برنامه دارای مجوز اختصاصی است. این برای نرم افزارهای کامپایل شده اصلاً واضح است. اما سوال من این است: این موضوع چگونه با نرم افزارهایی که مانند همه برنامه های PHP کامپایل نشده اند (که به عنوان کد منبع توزیع می شوند اما همچنان اختصاصی هستند) ارتباط دارد؟ برای اینکه واقعا واضح باشد مثال دقیقی را به شما نشان خواهم داد. من در حال ساخت یک برنامه CMS برای اهداف مختلف هستم. همه آنها متفاوت هستند اما اکثر آنها عنصر اساسی یکسانی دارند - ویرایشگر جاوا اسکریپت WYSIWYG. من می خواهم از یکی استفاده کنم که دارای مجوز GPL/LGPL/MPL باشد. بنابراین چندین سوال وجود دارد: * آیا می توانم اصلا از این ویرایشگر LGPL استفاده کنم تا بقیه برنامه های من انحصاری باقی بماند؟ * برای اینکه بتوانم این کار را انجام دهم باید چه کار کنم؟ * آیا روش های خاصی برای توزیع کتابخانه مانند آرشیو ZIP جدا شده یا چیزی شبیه به آن وجود دارد؟ در مورد افراد غیر بومی انگلیسی، خواندن مجوزها به شکل اصلی برای من واقعاً سخت است. من فقط نمی خواهم به دردسر بیفتم.
|
LGPL و کاربرد تجاری در PHP
|
247245
|
من در حال نوشتن یک بازی در C++ هستم که انواع مختلف دشمن دارد. من یک کلاس پایه **_Enemy_** تعریف کرده ام و همچنین کلاس های مشتق شده **_enemy1_**، **_enemy2_** و غیره را دارم. حالا برای آپدیت این دشمنان در هر تکرار بازی، می خواهم یک آرایه داشته باشم: * *_EnemyArray_** با عناصرش به دشمنان موجود اشاره می کند تا مطمئن شوم که همه آنها را با نسخه خود **_update()_** به روز می کنم، و غیره. یکی از راههای انجام این کار، تعریف آرایههای جداگانه برای هر نوع دشمن است و این یک راه تمیز برای حل مشکل خواهد بود. با این حال، میخواستم بدانم که آیا این واقعیت که این کلاسهای دشمن همه از یک کلاس پایه مشتق شدهاند، این امکان را فراهم میکند که EnemyArray خود را بهعنوان آرایهای از **_Enemy_** داشته باشم و بعداً تغییراتی را انجام دهم.
|
بردار اشاره گر به کلاس های مشتق شده مختلف از یک کلاس پایه
|
201962
|
آیا گرفتن منبع هسته لینوکس از هر نسخه، تغییر آن، ادعای اینکه مال من است و سپس توزیع آن برای سود پولی قابل قبول است؟ در چنین مواردی، نرمافزار متنباز حق مکانیزم «گرفتن، تغییر، فروش» را دارد که در آن هر کسی میتواند چیزی را بهگونهای که متفاوت از منبع اصلی به نظر برسد، سرهمبندی کند، آن را به شیوهی خود عمل کند، و آن را به گونهای بفروشد که گویی میخواهد. آن را کاملاً خودشان ساخته اند. این غیرقانونی نیست؟
|
آیا میتوانم کد منبع لینوکس را فورک کنم، آن را مطابق با خواستههایم تغییر دهم و بدون انجام هیچکدام از کارهای اصلی، آن را به عنوان هسته خودم ادعا کنم؟
|
178676
|
من در حال حاضر مطالب زیادی درباره الگوهای طراحی می خوانم و ویدیوهای مختلف Pluralsight را از کتابخانه آنها تماشا می کنم. اکنون تا کنون موارد زیر را یاد گرفته ام: 1. الگوی مخزن 2. الگوی واحد کار 3. الگوی کارخانه انتزاعی 4. خواندن کتاب عالی DI در دات نت اکنون در مورد **سرویس ها** و **سرویس مطالب زیادی می خوانم. لایهها** و میخواهم در مورد بهترین مکان برای خواندن و یادگیری در مورد آنها توصیههایی داشته باشم. من فرض می کنم که این با طراحی Domain Driven مطابقت دارد و باید از آنجا شروع کنم؟ به نظر می رسد که اصطلاح سرویس به طور گسترده در IT استفاده می شود و می تواند معنای دقیق آن را گیج کند. بنابراین سوال من این است: 1. **لایه سرویس** چیست؟ 2. بهترین مکان برای یادگیری در مورد آنها کجاست. میدانم که احتمالاً هزاران وب/کتاب/وبلاگ در این زمینه وجود دارد، اما برخی از زمینههای خوب برای شروع خوب است. اگر خیلی مبهم هستم، به من اطلاع دهید.
|
الگوهای طراحی - لایه سرویس
|
137694
|
من سعی می کنم یک ساختار دایرکتوری شامل فایل ها و محتوای آنها را در MongoDB ذخیره کنم. این کار بخشی از یک برنامه همگامسازی است و در Node/Mongoose استفاده میشود. حالا، من تازه وارد Mongo هستم، و اینجا دیر شده است - آیا اجرای اصطلاحی آن به همان راحتی که به نظر می رسد آسان است - یعنی چیزی شبیه به این؟ var FileStoreSchema = new Schema({ fullPath: { type: String, index: { unique: true } }, filename: String, [Metadata and other مفید فیلدها] });
|
آیا راه آسانی برای نگاشت ساختار دایرکتوری به طرحواره MongoDB وجود دارد؟
|
6352
|
گوگل بسیاری از ویژگی های مفید جاوا (گواوا، gson) را رهبری کرده است. اکنون که Oracle Sun را خریداری کرده است، آیا بر پیشرفتها و استفاده از آن در آینده به عنوان یک زبان توسعه تأثیر میگذارد؟ دقیقاً یا حتی تقریباً چه پیامدهای قانونی دارد؟ من فکر می کردم جاوا منبع باز است و بنابراین تحت تأثیر قرار نمی گیرد ...؟ آیا گوگل فقط باید Oracle را بخرد تا از شر کل آشفتگی خلاص شود، این خیلی خوب است، اینطور نیست؟ آیا فکر می کنید این آغاز پایان جاوا به عنوان یک زبان پرکاربرد است؟ موفقیت مداوم آن به عنوان یک فناوری منبع باز/رایگان اکنون مشکوک است؟
|
آیا جاوا در آب «مرده است» در نتیجه خرید اوراکل سان و متعاقباً شکایت از گوگل
|
200612
|
من در شرف طراحی مجدد یک برنامه هستم، برنامه ای که پرس و جو از پایگاه داده به خصوص آزاردهنده است. من قصد دارم تا جایی که ممکن است پایگاه داده را دوباره طراحی کنم اما شکل داده ها نمی تواند خیلی تغییر کند. پایگاه داده دارای یک جدول اصلی و 10 جدول دیگر است که هر کدام یک نوع رکورد را نشان می دهند. جدول اصلی تمام دادههایی را که انواع رکورد مشترک دارند، دارد. شناسه رکورد، تاریخ ثبت و غیره. در کل حدود 30-40 ستون. سایر جداول همه کاملاً متفاوت هستند زیرا هر نوع رکورد با دیگری بسیار متفاوت است. همه آنها حدود 20-30 ستون دارند. جدول اصلی ستونی به نام type دارد که یک int است. با این حال در هیچ کجا اشاره نمی شود که اعداد نوع به چه نوع رکوردهایی اشاره دارد. شما فقط می توانید آن را با نگاه کردن به رویه ها متوجه شوید. جدول اصلی باید با هر نوع جدول بپیوندد تا امکان جستجو فراهم شود. من یک تصویر اضافه کردم که نشان دهنده چیزی است که می خواهم توصیف کنم.  آیا راه بهتری برای ایجاد این روابط وجود دارد؟ میخواهم فرآیندهای ذخیرهشده پرمخاطب مورد استفاده با ADO.NET را کنار بگذارم و به EF بروم. من باید به راه بهتری برای ارتباط داده ها فکر کنم تا مردم در آینده نیازی به بررسی روابط با جستجوی رویه های ذخیره شده برای سرنخ ها نداشته باشند.
|
طراحی پایگاه داده - بهینه سازی روابط
|
124603
|
طراحی صحیح حلقه «for» چیست؟ فلیکس در حال حاضر از if len a > 0 do برای var i در 0 تا len a - 1 do println a استفاده می کند.[i]; انجام شد که شامل کران بالایی است. این برای پشتیبانی از طیف کامل مقادیر یک نوع عدد صحیح معمولی ضروری است. با این حال، حلقه for نشاندادهشده از آرایههای با طول صفر پشتیبانی نمیکند، از این رو تست ویژه انجام میشود، همچنین اگر طول آرایه برابر با تعداد اعداد صحیح باشد، تفریق ۱ به طور متقاعدکنندهای کار نخواهد کرد. (من به طور قانع کننده ای می گویم زیرا ممکن است 0 - 1 = maxval باشد: این در C برای int بدون علامت صادق است، اما آیا مطمئن هستید که برای کاراکتر بدون علامت بدون فکر کردن با دقت در مورد تبلیغات یکپارچه درست است؟) اجرای واقعی حلقه for توسط کامپایلر من 0 را به درستی مدیریت میکند، اما برای پیادهسازی حلقه به دو تست نیاز دارد: ادامه: اگر نه (i <= محدود) اگر i == bound goto break ++i goto continue break: در مثال آرایه علامت صفر کد شده را در دست بیاندازید و سه تست مورد نیاز است. اگر حلقه انحصاری بود، صفر را به درستی کنترل میکرد و از آزمایش ویژه اجتناب میکرد، اما هیچ راهی برای بیان کران بالای یک آرایه با حداکثر اندازه وجود نداشت. به روش C برای انجام این کار توجه کنید: for(i=0؛ گزاره(i)؛ افزایش(i)) همین مشکل را دارد. محمول بعد از افزایش آزمایش می شود، اما افزایش پایانی اعتبار جهانی ندارد! یک بحث کلی وجود دارد که یک حلقه انحصاری ساده کافی است: برای جلوگیری از سرریز، شاخص را به یک نوع بزرگ ارتقا دهید، و فرض کنید هیچ کس هرگز به حداکثر مقدار این نوع حلقه نخواهد زد.. اما من کاملاً متقاعد نیستم: اگر شما به C's size_t ارتقا داده می شود و از دومین مقدار بزرگ به بزرگترین حلقه می شود، یک حلقه بی نهایت دریافت خواهید کرد!
|
درست برای طراحی حلقه
|
146916
|
برای طولانی ترین زمان (حدود 5 سال از تحصیل در حال حاضر)، من به اندازه کافی انگیزه داشتم که هر روز سر کار بروم و کار با کیفیت واقعی انجام دهم. اخیراً انگیزه های زیادی را از دست داده ام. من کم کم متوجه می شوم که این واقعاً بر عملکرد من در کار در چند ماه گذشته تأثیر می گذارد. من دیگر از انجام این کار لذت نمی برم. خیلی خسته کننده است (مخصوصا پروژه فعلی من). فکر میکنم ممکن است بتوانم روی پروژههای سادهتر کار کنم یا فقط کارهای تعمیر و نگهداری انجام دهم (مانند رفع اشکال یا چیزهایی که نیازی به سند طراحی دقیق ندارند). فکر میکنم میتوانم در عوض انجام چنین کاری خوب باشم. من واقعاً نمی دانم چه چیزی باعث از دست دادن انگیزه من شده است. اخیراً این اتفاق افتاده است و اکنون من واقعاً در تلاش هستم که حتی روی وظیفه فعلی خود کار کنم. کمک؟ شاید بالاخره باید دست از کار بکشم و شروع به کار بر روی یک برنامه آیفون یا چیز دیگری کنم. روده بر شدن از خنده.
|
از دست دادن انگیزه زیادی در کار. کمک؟
|
230403
|
کاری که T4MVC انجام می دهد برای ما کاملاً منطقی است. این ورودی رشته ساده را به ورودی با تایپ قوی تبدیل می کند، که کار را برای توسعه دهنده آسان می کند. مانند این - return View(foo); برای بازگشت View(Views.foo); // بهتر (T4MVC) چه دلیلی می تواند داشته باشد که چرا افراد ام اس این کار را انجام نمی دهند؟
|
چرا توسعه دهندگان مایکروسافت T4MVC (یا کارکرد آن) را در هسته MVC قرار ندادند؟
|
177069
|
من پیادهسازی مرتبسازی ادغام در C++ را با استفاده از یک لیست سفارشی با پیوند دوگانه دارم. من با پیچیدگی O بزرگ n^2، بر اساس عملیات «merge_sort()» > «slice» دارم. اما، با توجه به آنچه من خوانده ام، این الگوریتم _باید _ n*log(n) باشد، جایی که log دارای پایه دو است. آیا کسی میتواند به من کمک کند تا بفهمم که آیا پیچیدگی را اشتباه تعیین میکنم، یا اینکه پیادهسازی میتواند/باید برای دستیابی به پیچیدگی «n*log(n)» بهبود یابد؟ اگر می خواهید پیش زمینه ای در مورد اهداف من برای این پروژه داشته باشید، به وبلاگ من مراجعه کنید. من نظراتی را در کد اضافه کرده ام که پیچیدگی هر روش را مشخص می کند. _Clarification_ \- با این سوال روی پیاده سازی C++ تمرکز می کنم. من پیادهسازی دیگری در پایتون دارم، اما این چیزی بود که علاوه بر هدف(های) اصلی من اضافه شد.
|
کمک به پیچیدگی الگوریتمی در اجرای مرتب سازی ادغام سفارشی
|
134782
|
من در انگلستان مستقر هستم و بیش از 10 سال است که در حال توسعه نرم افزار هستم، بنابراین فکر کنید که من یک راه معقول در طول حرفه خود هستم. در مشاغل مختلفی که داشته ام، در موسسات مختلفی عضو بوده ام که BCS و IEE اصلی ترین آنها هستند. در حال حاضر من عضو هیچکدام نیستم. من تمایل داشتم در مناطقی کار کنم که اکثر مردم آنها مهندس سیستم هستند تا مهندس نرمافزار، اما عموماً فشارهایی وجود داشته است که سعی کنم همه افراد را در یک سطح یا سطح دیگر استخدام کنم. با این حال من در واقع نمی دانم که اجاره نامه چه کاربردی برای من دارد. بسیاری از افراد ارشدی که با آنها کار کردهام میگویند که هرگز اذیت نکردهاند. این هرگز بخشی از هیچ مصاحبه ای نبوده است که من یکی از آن ها بوده ام و به نظر می رسد تفاوتی با پرداخت/آموزش/شرایط و غیره ندارد. بنابراین، آیا کسی می تواند به من بگوید که آیا نگاه کردن به اجاره نامه برای نقش های نرم افزار مفید است یا مهم و اگر چنین است، باید من را انجام دهم. آیا به BCS یا IEE نگاه می کنید؟
|
آیا اجاره نامه برای مهندسان نرم افزار مهم است؟
|
228326
|
در StackOverflow توصیههای متعددی پیدا کردم که به جای اختراع مجدد چرخ، از «BigDecimal» در جاوا استفاده کنید. با وجود آن، تصمیم گرفتم کلاس سفارشی خود را ایجاد کنم، و میپرسم که آیا این ایده خوبی است و در مورد طراحی من در مقایسه با BigDecimal مثبت یا منفی است. دلایل انتخاب پیاده سازی سفارشی و ویژگی طراحی من عبارتند از: * بدون سازنده های دوگانه/ شناور مانند BigDecimal (خطر اشتباه) - **`long` داخلی با 8 رقم اعشار** \- این حداقل/حداکثر را به ~10 محدود می کند. میلیارد اما سیستم ارز دیجیتال را هدف قرار داده است، بنابراین مقادیر معمولی کوچک هستند. * هیچ تفاوتی در 0.0 و 0.00 به عنوان BigDecimal وجود ندارد * سازگاری ساده SQL توسط ستون BIGINT * اتصال سخت به شی/کد ارز - نمی تواند مقدار بدون ارز ایجاد کند و همچنین نمی تواند ترکیبی / مقایسه دو مقدار را در ارزهای مختلف انجام دهد * کنترل ایجاد مقادیر ممکن برای سرریز نشدن طولانی (-10 میلیارد تا 10 میلیارد) * حفاظت از سرریز داخلی در محاسبات ** آیا فکر می کنید آیا این دلایل برای انتخاب پیادهسازی سفارشی به جای BigDecimal خوب است؟** برای به حداقل رساندن خطرات، موقعیتهای زیادی را با آزمون واحد پوشش میدهم و همچنین از BigDecimal برای تبدیل اولیه از رشته استفاده میکنم: BigDecimal اعشاری = new BigDecimal(value); ... MIN/MAX مقادیر مجاز را بررسی کنید ... BigDecimal multiplied = decimal.multiply(new BigDecimal(String.valueOf(DECIMAL_DIVIDER))); long interiorResult = multiplied.toBigInteger().longValue(); بازگشت مقدار جدید (internalResult، cryptoCurrency.getInternalCode());
|
کلاس سفارشی برای مقدار پولی (ارزش پول) به جای BigDecimal
|
179501
|
من در حال ایجاد یک ماشین مجازی پشته گرا هستم، و بنابراین شروع به یادگیری Forth برای درک کلی در مورد نحوه عملکرد آن کردم. سپس عملیات دستکاری پشته ضروری را که باید در ماشین مجازی خود پیاده سازی کنم فهرست کوتاهی کردم: drop (a -- ) dup (a -- a a ) swap ( a b -- b a ) rot ( a b c -- b c a ) من معتقدم که موارد زیر چهار عملیات دستکاری پشته را می توان برای شبیه سازی هر عملیات دستکاری پشته دیگری استفاده کرد. به عنوان مثال: nip ( a b -- b ) swap drop -rot ( a b c -- c a b ) rot rot tuck ( a b -- b a b ) dup -rot over ( a b -- a b a ) swap tuck که گفته شد اما می خواستم بدانم آیا من تمام عملیات های اساسی دستکاری پشته را که برای دستکاری پشته به هر شکل ممکن لازم است فهرست کرده ام. آیا عملیات دستکاری پشته اساسی تری وجود دارد که باید پیاده سازی کنم، بدون آن ماشین مجازی من تورینگ کامل نمی شود؟
|
عملیات دستکاری پشته اصلی کدامند؟
|
245176
|
من در حال طراحی نوعی تجزیه کننده بودم که فکر کردم خوب است که یک اپراتور اضافه بار مانند این داشته باشیم: `operator[]=(subscipt_type s, rvalue_type val)`. به عنوان مثال ما یک کلاس داریم: //مجموعه Foos class FooCollection { public: //فرض کنیم کلاس Foo تعریف شده است Foo& operator[]=(int i, const Foo& val); //..... }; و ما باید یک مقدار اشتراک گذاری شده را اختصاص دهیم: مقدار Foo; FooCollection c; c[42] = مقدار; سپس خط آخر این کد به c.operator[]=(42,value); مزیت این عملگر در مقایسه با اپراتور Foo&[](int i) موجود این است که ما مقدار r انتساب را در حین اشتراک می دانیم، بنابراین می توانیم کاری را انجام دهیم که در operator= معمولی ناخواسته است. به عنوان مثال، من سعی کردم یک درخت تجزیه متشکل از گره های چند شکلی با حداقل رابط طراحی کنم. این کلاس اصلی گره است، همه انواع گره های دیگر از آن به ارث برده می شوند: class AnyNode { public: virtual AnyNode& operator=(const AnyNode& op) { //در اینجا تقریبا هیچ اقدامی انجام نمی دهد. //در هر زیر کلاس برای انجام برخی اقدامات معقول بیش از حد بارگذاری میشود. } } کلاس AnyNode مجازی خالص نیست، بنابراین امکان ساخت اشیاء «AnyNode» وجود دارد. یکی از عناصر نحوی که من سعی می کنم آن را تجزیه کنم، لیستی شبیه پایتون است که ممکن است حاوی مقادیر ناهمگن باشد و ممکن است با یک عدد صحیح ثبت شود. یک کلاس برای آن: class ArrayNode : public AnyNode { public: AnyNode& operator[](int i) { //یک ارجاع به عنصر i-ام } }; پس چه اتفاقی میافتد وقتی بخواهیم چیزی را به سلول آرایه اختصاص دهیم که قبلاً اختصاص داده نشده بود و نوع مشخص آن تعریف نشده بود؟ 'AnyNode& operator=(const AnyNode& op)' از 'class AnyNode' فراخوانی می شود و هیچ اقدامی انجام نخواهد شد. اما من میخواهم مقدار «AnyNode» را درست بعد از اشتراک بدانم، تا بتوان نوع مشخص آن را با RTTI استنباط کرد و اقدامات معقولی را انجام داد. عملگر Subscript/تخصیص می تواند به این صورت باشد: AnyNode& operator[]=(int i, const AnyNode& val) { //AnyNode::getType() ارائه شده است و مقداری از enum از پیش تعریف شده را برمی گرداند. //stor یک محفظه زیرین است که نشانگرهای AnyNode را نگه میدارد، //فرض کنید که امکان ارجاع به stor[i] وجود دارد. //NodeNumber زیر کلاس دیگری از AnyNode است. switch(val->getType()) { case nodetypeNumber: stor[i] = new NodeNumber();//همچنین ممکن است لازم باشد stor[i] را قبل از تخصیص جدید حذف کنیم. //فرایند مقداردهی اولیه ویژه stor[i]. شکستن //................ } //یا میتوانیم از dynamic_cast به جای switch(val->getType()) استفاده کنیم. به راحتی و به طور مداوم در زبان ساخته می شود. علاوه بر این، قطعههای کدی را که اجرا میشوند زمانی که عبارت اشتراکگذاری شده یک lvalue و زمانی که rvalue است، مشخص میکند: با آن عملگر مشترک معمول فقط زمانی باید فراخوانی شود که اشتراک rvalue باشد. البته، اگر عملگر پیشنهادی تعریف نشده باشد، اما «اپراتور[]» تعریف شده باشد، کد باید به روش معمولی اجرا شود. بنابراین سؤالات من این است: چه مشکلاتی را می توانم در مورد این اپراتور از دست بدهم و چرا در زبان گنجانده نشده است؟ آیا به هر طریقی می تواند قوام زبان را بشکند یا هر گونه ابهامی را در زبان ایجاد کند؟
|
عملگر باینری اشتراک/تخصیص در C++
|
207060
|
اسکرام مستر ما به اشکالات به عنوان بدهی فنی اشاره می کند. راست می گوید، آیا باگ ها در دنیای Agile بدهی فنی محسوب می شوند؟
|
آیا اشکالات بخشی از بدهی فنی هستند؟
|
219213
|
در یک پروژه اخیر از من خواسته شد که یک سیستم رویداد را پیاده سازی کنم. یک «رویداد» باید «مکان» داشته باشد که در ابتدا به عنوان یک مکان فیزیکی با چند یادداشت اضافی اختیاری مشخص شده بود. سپس مشخصات تغییر کرد (همانطور که آنها عادت دارند انجام دهند) و ما باید رویدادهای آنلاین را نیز داشته باشیم. اینها آدرس فیزیکی ندارند، اما همچنان به یادداشتهایی در مورد نحوه حضور نیاز دارند (مانند URL، دستورالعملهای پیوستن). ما تصمیم گرفتیم جدول موقعیت مکانی موجود را با افزودن یک فیلد IsOnline تطبیق دهیم و به این شکل کامل شد: +-----------------+ +------- --------+ | رویداد | | مکان | +-----------------+ +---------------+ | شناسه | .--+ شناسه | | نام | | | نام | | خلاصه | | | آدرس | | تاریخ | | | کد پستی | | ظرفیت | | | آنلاین | | شناسه مکان +--' | یادداشت ها | +-----------------+ +---------------+ نمونه ای از ورودی فیزیکی و آنلاین در جدول موقعیت مکانی مانند این: +------------------------------------------------ -----------+ ------------------------------------------------- -----------+ | شناسه | نام | آدرس | کد پستی | آنلاین | یادداشت ها | +------------------------------------------------ -----------+ ------------------------------------------------- -----------+ | 1 | رویداد فیزیکی | 10 داونینگ استریت، لندن | SW1A 2AA | 0 | از پلیس بخواهید به شما اجازه ورود بدهد | | 2 | رویداد آنلاین | http://programmers.stackexchange.com | null | 1 | شما به یک حساب stackexchange نیاز دارید | +------------------------------------------------ -----------+ ------------------------------------------------- -----------+ این (در حال حاضر) برای موارد استفاده ساده ما کار می کند، اما به وضوح کمی هک است و من را به این فکر انداخت - روش صحیح و عادی برای مدل کردن این نوع رابطه چیست (که در آن موجودیت باید A یا B داشته باشد. اما نه هر دو)؟
|
این رابطه چگونه باید در یک پایگاه داده رابطه ای ساختار یابد؟
|
207399
|
اگر من یک موضوع websphere MQ داشته باشم و 3 شنونده در تاپیک مشترک شده باشند. وقتی پیامی در تاپیک می آید یک شنونده از کار می افتد. سایر شنوندگان پیام را مصرف می کنند. وقتی شنونده برمی گردد، آیا پیام همچنان وجود دارد؟ احساس معده من منفی است، اما نمی توانم با اطمینان بگویم.
|
آیا زمانی که یکی از مصرف کنندگان خراب است، موضوع MQ همچنان پیام می دهد؟
|
232117
|
ما در حال توسعه یک وب سرویس هستیم. و باید اقدامات مهم ما (یعنی انتقال پول) از تماس تصادفی محافظت شود. در فرانت اند از کاربر می خواهیم که چنین اقداماتی را تایید کند. باشه اما چگونه می توان از تماس تصادفی در صورت اشتباه توسعه دهنده جلوگیری کرد؟ آیا این ایده خوبی است که برای ادامه آن اقدام نیاز به تاییدیه ای از توسعه دهنده دارد؟
|
درباره محافظت از اقدامات مهم در سرور
|
84259
|
من علاقه مند به ثبت اختراع نرم افزاری هستم که با گروهی از افراد ساخته ام. من در اروپا زندگی می کنم. من هیچ ایده ای برای انجام آن ندارم، اما چندین کاربر به من می گویند که باید برای ایمنی آن را ثبت اختراع کنم. پس میخواستم بدونم از کجا شروع کنم؟ تعداد زیادی لینک آنلاین وجود دارد که اطلاعات زیادی به من می دهد. من فقط به یک پاسخ مستقیم تر امیدوار بودم. در صورت نیاز به اطلاعات بیشتر، لطفاً به من اطلاع دهید، خوشحال می شوم به اشتراک بگذارم.
|
نحوه ثبت اختراع نرم افزار
|
72093
|
آیا می توانید شبکه های عصبی را با کلمات ساده با مثال توضیح دهید؟
|
شبکه عصبی به زبان ساده چیست؟
|
238212
|
من از سونی به این صفحه وب آمدهام: http://www.sonycreativesoftware.com/scripting_in_vegas_pro_and_sound_forge > پیشنهاد میکنیم از C# برای اسکریپتهای خود استفاده کنید، زیرا اگرچه در حال حاضر میتوانید اسکریپتها را در Jscript و Visual Basic.NET بنویسید، اما این دو زبان توسط مایکروسافت منسوخ شده اند، به این معنی که ممکن است در آینده پشتیبانی از آنها متوقف شود. AFAIK VB.Net کاملا سالم است و من نتوانستم منبع دیگری برای این ادعا پیدا کنم. FWIW، به نظر می رسد صفحه بسیار قدیمی است (تاریخ 2008 در اسکرین شات ها در نام آنها وجود دارد). آیا کسی می تواند این موضوع را روشن کند؟
|
آیا VB.Net توسط مایکروسافت منسوخ شده است؟
|
184861
|
من در حال نوشتن افزونه maven هستم که به چندین ابزار جاوا بستگی دارد. من کاملا از آن راضی هستم و می خواهم آن را با جامعه به اشتراک بگذارم. من علاقه مند به روش صحیح مدیریت وابستگی به این ابزارها هستم: 1. از روش وابستگی معمولی استفاده کنید - در مخزن مرکزی قرار دهید. اما من مالک این ابزارها نیستم و قرار نیست آنها را نگهداری کنم. اما میتوانم بحث را با نویسنده 2 شروع کنم. همانطور که دیدم مانند چندین افزونه دیگر نیاز است که کاربر این ابزارها را دانلود کند و از طریق پیکربندی مسیری را برای آنها فراهم کند. اما آنها ابزارهای جاوا هستند، همچنین این برای کاربران نهایی بسیار کمتر راحت است.
|
موجو و ابزار سفارشی maven
|
219217
|
فرض کنید من از کد زیر برای تولید sessionID های شبه تصادفی استفاده می کنم: sessionID = SHA-512(GENERATE-GUID()) GUID ها بسیار قطعی هستند، یعنی من تعداد زیادی GUID با تعداد زیادی هگزادسیمال مشابه می بینم. سوال ساده من این است: SesionIDهای حاصله من چقدر قطعی هستند؟ الگوریتمهای SHA قرار است هشهای بسیار متفاوتی ایجاد کنند، حتی اگر تعداد کمی از بیتها به دلیل اثر آبشاری آن متفاوت باشند، بنابراین چقدر راحت میتوانید (در مدت زمان معقول) یک sessionID دیگر از هشهای حاصل را حدس بزنید؟
|
SessionIDها از SHA'd GUID چقدر قطعی هستند؟
|
14266
|
من اخیراً نقشه برداری ذهنی را کشف کرده ام و حتی برخی از افراد را در اینجا پیدا کرده ام که آن را توصیه می کنند. به نظر می رسد یک ابزار مفید واقعی است، اما من واقعا مطمئن نیستم که چگونه آن را در پروژه های کار و/یا سرگرمی خود اعمال کنم. من _واقعا_ میخواهم زمان و کارم را سازماندهی کنم، زیرا احساس میکنم اخیراً پروژههایم راکد شدهاند، و این واقعاً حس خوبی ندارد. بنابراین، اگر از نقشههای ذهنی استفاده میکنید، به نکاتی که دارید علاقهمندم، چگونه پروژهها، TODOها، ایدههای خود را سازماندهی میکنید؟ به عنوان مثال: آیا نقشه های ذهنی جداگانه ای برای پروژه ها، وظایف، ایده ها نگه می دارید یا برای هر پروژه نقشه های ذهنی جداگانه ای دارید؟ چگونه نقشه های ذهنی پروژه خود را سازماندهی می کنید؟ لطفا نظرات و ایده های خود را به اشتراک بگذارید. (اگر فکر میکنید نقشههای ذهنی بد است، میتوانید روشهای جایگزین را پیشنهاد دهید، اما دلایل خود را بیان کنید) _[آیا میتوانیم این انجمن را ویکی بسازیم زیرا پاسخ «درست» وجود ندارد؟]_
|
استفاده از نرم افزار نقشه برداری ذهنی در مدیریت پروژه/وظیفه
|
252541
|
من سعی می کنم بهترین طراحی را برای نمونه سازی یک شی که به دو فراخوانی جداگانه به لایه داده از طریق یک DAO نیاز دارد، پیدا کنم. شی تا زمانی که این فراخوانی ها انجام نشود قابل استفاده نیست (زیرا به داده های بازیابی شده از پایگاه داده نیاز دارد). من سه راه حل ممکن را ارائه کرده ام: 1. یک متد در خود DAO ایجاد کنید که داده های لازم را از پایگاه داده دریافت کند و سپس داده ها را به سازنده شی منتقل کند. شی به عنوان مقدار بازگشتی ارسال می شود. 2. یک متد در کلاس ایجاد کنید که از شی استفاده می کند. این متد هر دو را به متدهای عمومی در DAO فراخوانی میکند، سپس شی را مانند مرحله 1 نمونهسازی میکند و برمیگرداند. 3. DAO را بهعنوان پارامتر به سازنده شی ارسال کنید. سپس سازنده هر دو فراخوانی لازم را به DAO میدهد و متغیرهای عضو خود را بدون نیاز به Setter تنظیم میکند. DAO به غیر از سازنده استفاده نمی شود. به عنوان مثال، اگر SomeObject شی ای باشد که می خواهم ایجاد کنم، و Foo کلاسی است که از آن استفاده می کند: 1 - DAO حاوی منطق است: public SomeObject getSomeObject(){ // این متد DAO توسط Foo class data1 = getData1( ) data2 = getData2(); بازگشت SomeObject جدید (data1,data2); } 2 - کلاسی که از شی استفاده می کند، دارای منطق است: public class Foo { ... public void useSomeObject() { SomeObject obj = createSomeObject(); obj.doStuff(); } private SomeObject createSomeObject() { data1 = dao.getData1(); data2 = dao.getData2(); SomeObject someObject = SomeObject جدید(data1,data2); برگرداندن برخی از Object; } } 3 - SomeObject DAO را به عنوان پارامتر می گیرد و از آن در سازنده استفاده می کند: public class SomeObject { ... public SomeObject(DAO dao) { data1 = dao.getData1(); data2 = dao.getData2(); } ... } امیدوارم این مثالها برای رساندن نظر من کافی باشد. آیا هیچ یک از این راه حل ها طراحی بهتری نسبت به بقیه در نظر گرفته می شود؟ اگر نه، چه راه حلی بهترین عمل در نظر گرفته می شود؟ با تشکر
|
آیا انجام یک فراخوانی DAO در سازنده یک شی، عمل بدی در نظر گرفته می شود؟
|
237294
|
در اینجا کد اولیه من است که می خواهم با استفاده از الگوی طراحی استراتژی آن را اصلاح کنم. class Bar { int a; int b; ... } Class Foo { Bar *bar; bool action1(){ // این تابع کارهای زیادی را انجام می دهد که فقط از bar.a } bool action2(){ // این تابع کارهای زیادی را انجام می دهد که فقط از bar.a } فرمان void( ){ ... Bar bar2 = new Bar(); bar = bar2; // این تابع نوار ویژگی را تغییر می دهد. ... } ... } من سعی می کنم کد هر دو action1 و action2 را با ایجاد یک شی استراتژی که آن اقدامات را اجرا می کند از کلاس Foo جدا کنم. من نمی دانم کدام یک از این پیاده سازی ها بهتر است. راه حل اول: class ActionStrategy { Bar *bar; bool action1(); bool action2(); } Class Foo { Bar *bar; استراتژی ActionStrategy bool action1(){strategy.action1(); } bool action2(){ strategi.action2(); } void command(){ ... Bar bar2 = new Bar(); bar = bar2; // این تابع نوار ویژگی را تغییر می دهد. ... } ... } راه حل دوم: class ActionStrategy { int a; bool action1(); bool action2(); } Class Foo { Bar *bar; استراتژی ActionStrategy bool action1(){strategy.action1(); } bool action2(){ strategi.action2(); } void command(){ ... Bar bar2 = new Bar(); setBar(bar2); // این تابع نوار ویژگی را تغییر می دهد. ... } void setBar(Bar* target) { bar = target; strateg.a = target->a; }...}
|
بهتر است کل آبجکت را پاس کنیم یا از ستر استفاده کنیم؟
|
125262
|
من به دنبال این هستم که نظر جامعه را در مورد اینکه آیا آموزش برنامهنویسان جوان برای کدنویسی با تایپ ضمنی (با استفاده از var) توصیه میشود یا نه، یا باید استفاده از انواع صریح را تشویق کنم. این واقعاً یک سؤال در مورد مزایا یا معایب تایپ ضمنی نیست. توسعه دهندگان جوان (حداقل آنهایی که من با آنها سر و کار دارم) در سال های اول خود به عنوان توسعه دهندگان حرفه ای تمایل به ایجاد عادات کدنویسی طولانی مدت دارند و من سعی می کنم به جنبه های منفی احتمالی شروع یک توسعه دهنده با رویکرد تایپ ضمنی فکر کنم. آیا سناریوهای خاصی وجود دارد که حمایت از تایپ صریح را تضمین کند؟ به عنوان بخشی از رشته TDD چطور؟ **و در مورد ReSharper...** @Eben Geer در پاسخ خود به ReSharper اشاره کرد. آیا باید پیشنهاد پیش فرض را برای استفاده از تایپ ضمنی در قالب های بازرسی که توسعه دهندگان جوان ما استفاده می کنند حفظ کنیم؟
|
آیا باید توسعه دهندگان جوان را تشویق کنم تا از تایپ صریح یا ضمنی استفاده کنند؟
|
207391
|
میخواهم نظر شما را در مورد راهاندازی من بدانم، اینکه چگونه کارها را با SVN انجام میدهم و آیا میتوانید راهحل بهتری برای من پیدا کنید. اگر کسی بتواند راه حل های بهتری برای مشکلات من بیاورد بسیار ممنون می شوم. من دوست دارم این کار را به بهترین شکل ممکن و کارآمدترین انجام دهم. وضعیت من به شرح زیر است: من یک وب سایت PHP را نگهداری می کنم که به پایگاه داده mysql متصل است. من یک زیر دامنه دارم که همه چیز را روی آن تست می کنم. همچنین دو پایگاه داده وجود دارد: اول برای اهداف آزمایشی، دوم برای سرور تولید. من یک پروژه در Netbeans دارم و با آن به ftp متصل هستم بنابراین هر تغییری که انجام می دهم مستقیماً به وب سایت منتقل می شود. همچنین من به سرور SVN متصل هستم و قسمت تست وب سایت در پوشه ترانک است. هر بار که می خواهم تغییرات را در سرور آپلود کنم، ترانک خود را متعهد می کنم و سپس آن را در برچسب ها کپی می کنم. پس از آن پروژه دیگری در Netbeans آماده کردم، که قبلاً به همان SVN متصل شده بود، اما به آخرین کپی تگ. پس از کپی کردن ترانک در دایرکتوری تگ، به پروژه دوم سوئیچ می کنم و به جدیدترین نسخه در تگ ها سوئیچ می کنم. اکنون هر فایل پیکربندی را در یک دایرکتوری دیگر در ساختار دایرکتوری مناسب آماده کرده ام - آن را در پروژه تولید خود کپی می کنم. پس از آن روی Run در Netbeans کلیک می کنم و پنجره ای باز می شود که به من امکان می دهد انتقال به sftp را بپذیرم، اما این بار به قسمت تولید وب سایت. سوال من این است: آیا این بهترین راه است؟ آیا ابزارها یا گزینه های بصری بیشتری در SVN وجود ندارد، بنابراین مجبور نیستم هر بار فایل های پیکربندی را کپی کنم؟
|
استراتژی با استفاده از SVN برای جابجایی بین سرور تست و تولید. (با نگهداری فایل های پیکربندی)
|
254875
|
من از یک زبان برنامه نویسی (بیشتر یک زبان برنامه نویسی) استفاده می کنم که از هیچ عملگر بیتی مانند AND، OR، XOR، NOT (و همچنین shift) پشتیبانی نمی کند. عملیات حسابی و منطقی رایج مانند + - * / % > >= <= == !=، منطقی AND، OR، NOT و جریان کنترل (در حالی که، برای، اگر،...) پشتیبانی می شوند. این مانند یک زیر مجموعه C است، اما بدون این عملگرهای باینری. سوال من به هر حال آن زبان خاص را هدف قرار نمی دهد. می خواستم بدانم آیا راهی (ریاضی؟) برای تنظیم و بررسی بیت در یک موقعیت خاص در یک زبان برنامه نویسی وجود دارد که از عملیات بیتی پشتیبانی نمی کند: a = 0; //00000000b a = togglebit(a, 5); //00100000b a = togglebit(a, 2); //00100100b a = 0xFE; //11111110b نتیجه bool = چک بیت (a, 4); //true برای مثال، راهی برای انجام یک تغییر باینری به چپ یا راست با استفاده از ضرب یا تقسیم اعداد صحیح وجود دارد: a = a * 2; //شبیه به تغییر چپ : a = a << 1; a = a / 2; //شبیه به سمت راست: a = a >> 1; من به دنبال چیزی مشابه هستم اما برای تنظیم یا بررسی یک پرچم.
|
چگونه یک بیت را در یک زبان برنامه نویسی که از عملیات بیتی پشتیبانی نمی کند، تنظیم و بررسی می کنید؟
|
170594
|
در گردش کار اسکات چاکون (مثلاً در این پاسخ SO توضیح داده شد)، با اساساً دو سیلو («توسعه» و «استاد»)، اگر بگوییم من یک اشکال کوچک برای رفع کردن دارم (مثلاً می توان با چند کاراکتر آن را برطرف کرد) روش بهینه برای انجام آن: الف) شاخه ای از «توسعه» شاخه ای به نام به عنوان مثال. fix_123. همانطور که من روی آن کار می کنم، این شاخه را به مبدا فشار دهید. پس از اتمام، کد بازبینی شده، هر چه باشد، در «توسعه» ادغام شده و «توسعه» را به مبدأ هدایت کنید. ب) مانند بالا، اما بدون فشار دادن «fix_123» به مبدا.
|
گردش کار Github: فشار دادن شاخههای تعمیر کوچک به ریموت یا محلی نگه داشتن آنها؟
|
207392
|
من یک برنامه سرور دارم که قیمت سهام را بین تعدادی از مشتریان شبکه داخلی ما توزیع می کند. با افزایش تعداد مشتریان، اتصالات unicast (TCP) بین سرور و کلاینت ها دیگر مقیاس نمی شوند. از این رو، من به دنبال چندپخش بوده ام. به دلیل غیرقابل اعتماد بودن ذاتی چندپخشی IP، من به دنبال چندپخشی قابل اعتماد بودهام و چندپخشی عمومی کاربردی (PGM) را یافتهام. چیزهایی مانند سرکوب NAK، تصحیح خطای رو به جلو و غیره مانند چیزهایی هستند که من به آن نیاز دارم و باید خودم را هنگام استفاده از UDP خام اجرا کنم. قبل از اینکه یک برنامه کاربردی حیاتی را به این پروتکل تبدیل کنم، چند سوال وجود دارد: * ** PGM چقدر کاربرد دارد؟** در Stack Overflow، Server Fault یا Network Engineering Stack Exchange جدید، بازدیدهای زیادی برای آن وجود ندارد. سایت RFC مربوط به سال 2001 و مقاله ای در سایت تحقیقاتی مایکروسافت مربوط به سال 2003 است. چرا این مورد قبلاً به عنوان یک استاندارد پذیرفته نشده است؟ * ** اجرای PGM مایکروسافت چقدر قابل اجرا است؟** مستندات بسیار کم است و به نظر می رسد اکثر پروژه هایی که از PGM استفاده می کنند (به عنوان مثال zeroMQ) در بالای OpenPGM ساخته شده اند. اما استفاده از یک سوکت API که با سیستم عامل ارائه میشود و من قبلاً با آن آشنا هستم و پشتیبانی خوبی در دلفی و سی شارپ دارد (زبانهایی که استفاده میکنم) بهتر از این است که به کتابخانههای اضافی تکیه کنیم که باید جداگانه ساخته شوند و آنها را داشته باشند. وابستگی های خود آیا اشکالاتی در MS-PGM وجود دارد که باید از آن آگاه باشم؟ * **گزینه های جایگزین چیست؟** آیا پروتکل های دیگری وجود دارند که قابلیت اطمینان را برای برنامه نویسی چندپخشی به ارمغان می آورند، اما به عنوان مثال. اجازه می دهد برای سفارش مجدد بسته ها؟ این یک مشکل نیست، بلکه در واقع یک ویژگی است، زیرا به من امکان می دهد به پردازش برخی از ابزارها ادامه دهم، حتی زمانی که بسته های ابزارهای دیگر گم شده اند.
|
آیا PGM (Pragmatic General Multicast) برای رسیدن به تحویل پیام قابل اعتماد با IP چندپخشی قابل اجرا است؟
|
124601
|
شرکت (متوسط) ما (با 150 کارمند) از سال گذشته شاهد رشد قابل توجهی بوده است و در نتیجه ما مصاحبه های زیادی را برای استخدام مهندسان بیشتر و بیشتر برای به حرکت درآوردن پروژه های جدید انجام داده ایم. برای شروع، مراحل مصاحبه ما به شرح زیر است 1. رزومه غربالگری توسط HR 2. مصاحبه فنی تلفنی (انجام شده توسط egg) 3. مصاحبه نهایی فنی + HR (انجام شده توسط سرپرست تیم/PM) پس از تجزیه و تحلیل ما متوجه شدیم که مصاحبه های تلفنی واقعاً مؤثر نیستند، به همین دلیل ما نمی توانیم تعداد خوبی از مهندسان را در مصاحبه نهایی پیدا کنیم. تجزیه و تحلیل من نشان داد که مهندسان مصاحبه را به عنوان یک فعالیت مهم/جدی در نظر نمی گیرند، زیرا داخلی و غیرقابل پرداخت است. همچنین می بینم که مهندسان داشتن برچسب مصاحبه کننده (حداقل مصاحبه کننده تلفنی) را واقعاً معتبر نمی دانند. ما مجموعه ای از مهندسان با تجربه خوب در شرکت داریم که می توانند هر مصاحبه ای را بسیار موثر انجام دهند، اما از آنجایی که تعداد مصاحبه های تلفنی زیاد است، این مجموعه کافی نیست. از این رو سعی می کنیم از سایر مهندسان نیز استفاده کنیم. چه کاری می توان انجام داد تا مهندسان را به انجام مصاحبه های تلفنی به طور جدی و مثبت ترغیب کند (این کار را به عنوان یک کار پیش پا افتاده تلقی نکنید)؟ * * * [Update-2011/12/28] با تشکر از به اشتراک گذاشتن نظرات ارزشمند خود. واقعاً به من کمک کرد تا از زوایای مختلف به مسئله نگاه کنم. در کنار آن، با تعداد کمی از همکاران هم در مورد مسائل بحث می کردم و شخصاً احساس می کنم که هیچ گلوله نقره ای برای چنین موضوعی وجود ندارد. من باید به فرآیند استخدام به عنوان یک واحد فکر کنم و برای بهبود مناطق/مراحل مختلف در آن برنامه ریزی کنم.
|
چگونه می توانم مهندسان را تشویق کنم تا به طور مثبت مصاحبه های تلفنی انجام دهند
|
242999
|
همه، من یک DataGrid WPF دارم. این «DataGrid» فایلهای آماده برای کامپایل را نشان میدهد و همچنین باید پیشرفت کامپایلر من را در حین کامپایل کردن فایلها نشان دهد. قالب DataGrid تصویر|مسیر فایل|وضعیت -----|---------|----- * |C:\AA\BB |کامپایل و |F:PP \QQ |ناموفق > |G:HH\LL |پردازش .... مشکل ستون تصویر است (*، &، و > فقط برای نمایش هستند). من یک ResourceDictionary دارم که شامل صدها تصویر برداری به عنوان اشیاء Canvas است: <ResourceDictionary xmlns:x=http://schemas.microsoft.com/winfx/2006/xaml xmlns=http://schemas. microsoft.com/winfx/2006/xaml/presentation> <Canvas x:Key=appbar_acorn Width=48 Height=48 Clip=F1 M 0,0L 48,0L 48,48L 0,48L 0,0> <Path Width=22.3248 Height=25.8518 Canvas.Left=13.6757 Canvas.Top=11.4012 Stretch=Fill Fill={DynamicResource BlackBrush} Data=F1 M 16.6309،18.6563C 17.1309،8.15625 29.8809،14.1563 29.8809،14.1563C 30.8801.1563، 30.8809.1563. 34.1308،11.4063C 33.5،12 34.6309،13.1563 34.6309،13.1563C 32.1309،13.1562 31.1309،14.9062 31.130 31.130C 41.1309،23.9062 32.6309،27.9063 32.6309،27.9062C 24.6309،24.9063 21.1309،22.1562 16.6309،18.61566 Z. 21.6309،24.1563 25.1309،26.1562 31.6309،28.6562C 31.6309،28.6562 26.3809،39.1562 18.3809،36.1831.156. 18,38 16.3809،36.9063C 15،36 16.3809،34.9063 16.3809،34.9063C 16.3809،34.9063 10.1309،30.30.9062.9063. </Canvas> </ResourceDictionary> اکنون میخواهم بتوانم اینها را در ستون تصویر خود قرار دهم و در زمان اجرا تغییرشان دهم. من قصد داشتم این کار را با تنظیم یک ویژگی در View Model خود انجام دهم که از نوع Image بود و آن را به View خود از طریق: <DataGrid.Columns> <DataGridTemplateColumn Header= Width=SizeToCells IsReadOnly= متصل کردم. True> <DataGridTemplateColumn.CellTemplate> <DataTemplate> <Image Source={Binding Canvas}/> </DataTemplate> </DataGridTemplateColumn.CellTemplate> </DataGridTemplateColumn> </DataGrid.Columns> جایی که در View Model ویژگی مناسب را دارم. حالا به من گفته شد که این MVVM خالص نیست. من این را به طور کامل قبول ندارم، اما می خواهم بدانم آیا راه بهتری برای انجام این کار وجود دارد یا خیر. بگو، اتصال به enum و استفاده از مبدل برای دریافت تصویر؟ هر توصیه ای قدردانی خواهد شد.
|
بهترین روش تمرین برای گنجاندن تصاویر در DataGrid با استفاده از MVVM
|
230613
|
در آخرین رادار فناوری آن، بچههای ThoughtWorks توصیه کردند از JSF اجتناب کنید زیرا تلاش برای ایجاد حالت حالت بر روی HTTP منجر به مشکلات زیادی در رابطه با وضعیت سمت سرور مشترک میشود. من تقریباً چند سال است که از JSF 2.x استفاده می کنم، آن را دوست دارم و نمی توانم بگویم که با چنین مشکلی مواجه شده ام. اما من تجربه زیادی در مورد آن ندارم و خیلی کمتر در مورد جایگزین ها، بنابراین می خواهم بدانم آن کلی از مشکلات چیست؟ سؤالات در مورد JSF معمولاً بحث های داغی را ایجاد می کند، بنابراین فکر می کنم واضح باشد: این در مورد JSF 2.x است، اما نه در مورد بهتر یا بدتر بودن آن از X یا Y، اینکه آیا از نظر معماری درست است که حالت را در HTTP قرار دهیم، یا هر چیزی شبیه آن من فقط می خواهم بدانم این مشکلات چیست زیرا رادار به جزئیات نمی پردازد.
|
مشکلات JSF به دلیل حالت اشتراکی سمت سرور
|
170863
|
من برای ایجاد راه حل خوب برای محدود کردن فرآیندهای فرعی در یک اسکریپت که از یک کتابخانه چند پردازشی استفاده می کند و خود اسکریپت نیز چند پردازشی است، مشکل دارم. هر دو، کتابخانه و اسکریپت توسط ما قابل تغییر هستند. من معتقدم که این سوال بیشتر در مورد طراحی است تا کد واقعی، اما برای ارزش آن، در پایتون نوشته شده است. هدف این کتابخانه مخفی کردن جزئیات پیاده سازی روترهای مختلف اینترنتی است. به همین دلیل، کتابخانه دارای روش کارخانه ای Proxy است که IP یک روتر را به عنوان پارامتر می گیرد. سپس کارخانه با استفاده از مجموعهای از پراکسیهای ممکن دستگاه را بررسی میکند. معمولاً یک پروکسی وجود دارد که فوراً می داند که قادر به ارسال دستورات به این دستگاه است. بقیه معمولاً مدتی طول می کشد تا برگردند (با یک تایم اوت). یک فکر از قبل این بود که به سادگی دستگاه را برای یک شناسه جستجو کنید، و سپس با استفاده از آن، پراکسی مناسب را انتخاب کنید، اما برای انجام این کار، از قبل باید بدانید که چگونه دستگاه را جستجو کنید. انتزاع این دانش یکی از اهداف اصلی کتابخانه است، به طوری که کمی به یک نیاز دایره ای/بن بست تبدیل می شود: برای اتصال به یک دستگاه، باید بدانید از چه پراکسی استفاده کنید و بدانید که از چه پراکسی استفاده کنید. ایجاد کنید، باید به یک دستگاه متصل شوید. بنابراین کاوش در دستگاه - همانطور که می بینیم - بهترین راه حل تا کنون است، جدای از نگه داشتن یک جدول جستجو در جایی. کتابخانه در حال حاضر پس از یافتن یک پروکسی معتبر، تمام فرآیندهای باقی مانده را از بین می برد. و بله، همیشه فقط یک پروکسی خوب در هر دستگاه وجود دارد. در حال حاضر حدود 12 پروکسی وجود دارد. بنابراین اگر یک نمونه پراکسی با استفاده از کارخانه ایجاد شود، 12 فرآیند فرعی ایجاد می شود. تا اینجای کار، این واقعا مفید بوده و خیلی خوب کار کرده است. اما اخیراً شخص دیگری می خواست از این کتابخانه برای پخش دستوری به همه دستگاه ها استفاده کند. بنابراین او کتابخانه را گرفت و فیلمنامه چند پردازشی خود را نوشت. این بدیهی است که فرآیندهای «12 * n» را ایجاد کرد که در آن «n» تعداد IPهایی است که او برای آنها پخش کرد. این برای ما دو مشکل ایجاد کرده است: 1. میزبانی که فرمان بر روی آن اجرا شده بود، تا حدودی متوقف شد. 2. لغو اسکریپت با «CTRL» + «C» باعث توقف کامل سیستم می شود. حتی کنسول سخت افزاری هم جواب نداد! این ممکن است به دلیل برخی از عجیب بودن پایتون باشد که هنوز باید بررسی شود. شاید مربوط به http://bugs.python.org/issue8296 **سوال اساسی** این باشد که چگونه می توان کتابخانه ای طراحی کرد که پردازش چندگانه انجام دهد، بنابراین سایر برنامه هایی که از این کتابخانه استفاده می کنند و می خواهند خودشان چند پردازش شوند. با محدودیت های سیستم مواجه نشوید. اولین فکر من این بود که باید یک استخر به کتابخانه منتقل شود و همه وظایف را در آن استخر اجرا کنم. به این ترتیب، شخصی که از کتابخانه استفاده می کند، بر استفاده از منابع سیستم کنترل دارد. اما دل من به من می گوید که باید راه حل بهتری وجود داشته باشد. * * * **سلب مسئولیت:** تجربه من با چند پردازش نسبتاً محدود است. من چند مورد ساده را پیادهسازی کردهام که نیازی به کنترل دسترسی به منابع نداشتند. بنابراین من هنوز هیچ تجربه عملی با سمافورها یا mutexes ندارم. **p.s.:** در آینده ممکن است اطلاعات کافی برای انجام این کار بدون بررسی داشته باشیم. اما پایگاه داده ای که حاوی اطلاعات مناسب باشد هنوز عملیاتی نشده است. همچنین، طراحی در مورد چند پردازش یک کتابخانه چند پردازشی من را مجذوب خود می کند :)
|
چگونه می توان با چند پردازش کتابخانه هایی که در حال حاضر فرآیندهای فرعی ایجاد می کنند، مدیریت کرد؟
|
255314
|
من سعی می کنم یاد بگیرم که چگونه کد شی گرا با کیفیت تولید کنم و مفاهیمی مانند SOLID را مطالعه کرده ام. من در حال حاضر روی یک سیستم entity-component- process برای یک موتور بازی کوچک کار می کنم. در حال حاضر، من آن را به این صورت پیادهسازی کردهام: * یک «ScreenStack» وجود دارد که حاوی یک پشته از «Screen» است * هر «صفحه» یک «EntityManager» و «ProcessManager» دارد. * ProcessManager همه موجودیت های داده شده Process را از EntityManager به روز می کند. * یک «فرایند» تمام منطق بازی را کنترل می کند، بنابراین باید بتواند از «ScreenStack» برای احتمالاً فشار دادن و باز کردن صفحه نمایش استفاده کند. همچنین میتواند موجودیتها را ایجاد، حذف و تغییر دهد، بنابراین به «EntityManager» از «Screen» نیاز دارد. اساساً یک فرآیند باید همه چیز را در مورد بازی بداند زیرا بر روی آن تأثیر می گذارد، اما به نظر اشتباه می رسد. چگونه می توانم این را بهتر اجرا کنم؟ به نظر می رسد همه چیز دارای یک سلسله مراتب وابستگی واضح است تا زمانی که به فرآیندی برسید، جایی که از پنجره به بیرون پرتاب می شود. همچنین به نظر می رسد زمانی که من می خواهم صفحه جدیدی را فشار دهم، اتصال محکمی وجود دارد. مثلاً بگویید، من یک فرآیند در صفحه MainMenu دارم که انتخاب منو را بررسی می کند. اگر بازی جدید کلیک شود، باید صفحه جدیدی را فشار دهم که در آن لحظه ایجاد می شود. من خواندهام که نباید بهطور تصادفی «جدید» را وارد کنم که به نظر میرسد این کار انجام میدهد.
|
کاهش چرخه های وابستگی و کاهش جفت
|
184860
|
من در حال طراحی وب سرویس RESTful هستم و در یک نقطه گیر کردم. طراحی با 3 نهاد بسیار ساده است: - پروژه - وضعیت - کارمند بخشی که من با آن مشکل دارم، گرفتن روابط است: - یک پروژه وضعیت فعلی دارد (1 به 1 بین پروژه و وضعیت). - یک پروژه دارای چندین وضعیت احتمالی بعدی است (1 تا تعداد زیادی بین پروژه و وضعیت). طراح ویژوال استودیو اجازه نمی دهد که این دو رابطه متفاوت بین این دو موجودیت تعریف شود. من می دانم که این فقط یک ابزار مدل سازی است، اما در عین حال، مایلم بدانم که آیا این رویکرد درستی است یا خیر. همچنین، با این طراحی، من مطمئن نیستم که چگونه با استفاده از این دو رابطه به موجودیت های Status دسترسی داشته باشم. http://serviceRootURL/Project(2)?$expand=Status // برای وضعیت فعلی http://serviceRootURL/Project(2)؟$expand=SubsequentStatus // برای وضعیت بعدی آیا امکان استفاده از نام های دلخواه رابطه با کلمه کلیدی را گسترش دهیم؟ _(این سوال احتمالا کمی OData را نیز تحت تاثیر قرار می دهد زیرا من سعی می کنم کتابخانه خود را با OData سازگار کنم.)_
|
طراحی RESTful: روابط چندگانه بین همان 2 موجودیت
|
121389
|
**آیا کسی هست که در بازیابی برخی از داده ها به صورت برنامه نویسی از Eloqua تسلط داشته باشد؟ من میتوانم آموزشها را دنبال کنم، مسیرها را طی کنم و تا زمانی که انگشتانم خونریزی کنند، گوگل خواهم کرد. من اصول اولیه را می دانم و کمی با OOP آشنا هستم. مشکل اصلی من این است که مهلت جمعه دارم (و فردا روز شکرگزاری است). به هر حال، تمام کدهای Eloqua (که من توانسته ام پیدا کنم) یک جنبه از یک موضوع خاص را نشان می دهد و بس. در مورد من، **من از یک نوع پروژه JAVA بسیار قدردانی می کنم**، با تمام فایل های لازم برای انجام خدمات وب (WSDL، SOAP و شاید WSIT) و کلاس اصلی و تمام مواردی که شامل می شود. نه، من نمی خواهم شما کار من را برای من انجام دهید! فقط کافی است به من بدهید تا راهم را پیدا کنم، اطلاعاتی را که برای بازیابی نیاز دارم وارد کنید و همه اینها. من آن را از آنجا می گیرم. آیا اشاره، پیوند یا پیشنهادی دارید؟
|
Eloqua API کد کامل مثال در جاوا
|
5153
|
من فقط کنجکاو بودم که بدانم چگونه می توانم یک معمار فنی خوب شوم یا چه چیزهایی باعث می شود یک توسعه دهنده معمار خوبی باشد. لطفا نظرات و مقالات خود را به اشتراک بگذارید.
|
برای تبدیل شدن به یک معمار فنی خوب چه چیزهایی لازم است؟
|
126710
|
من در شرف شروع نوشتن یک کتابخانه برای پشتیبانی از الگوریتمهای یادگیری ماشین هستم (درخت تصمیم، شبکههای عصبی مصنوعی، شبکههای بیز و غیره)، و قصد دارم این کتابخانه را به یک کتابخانه بسیار عمومی تبدیل کنم. منظورم این است که بتوانم این ماژول را به هر چه بیشتر زبان های ممکن وصل کنم. برای روشن شدن موضوع، دلیل شروع نوشتن آن در C++ (سرصفحههای ویندوز) این است: * میدانم که میتوانم کتابخانههای C++ را به سی شارپ وارد کنم، و شنیدهام که میتوانید C++ را به پایتون وارد کنید. بنابراین، بدیهی است که کتابخانه را می توان در 3 زبان استفاده کرد، احتمالاً 4 زبان اگر من از هدرهای خاص سیستم استفاده نکنم. * آیا زبانی وجود دارد که بتوانم گستره وسیع تری را با توجه به محبوبیت زبان ها پوشش دهم؟ (به عنوان مثال، C# و C++ برای من وزن بسیار بالایی دارند، زیرا من از هر دو اغلب استفاده می کنم، Python کمتر.)
|
انتخاب زبان برای نوشتن کتابخانه عمومی
|
89811
|
در حال کار بر روی یک پیشرفت بزرگ برای کدهای قدیمی، با خودم درگیر این بودم که آیا این مورد مناسبی برای استفاده از الگوی Proxy است یا خیر، و به طور خاص تر آیا مورد خوبی برای استفاده از Java Dynamic Proxy API است یا خیر. **پس زمینه** ما یک کلاس FIXConnection داریم که برای ارسال سفارشات به مقصد استفاده می شود. برنامه از 1 تا n FIXConnection برای ارسال نگهداری می کند (یک شی خاص بر اساس آنچه کاربر در سفارش مشخص کرده انتخاب می شود). به طور معمول، سفارش مستقیماً به بازار ارسال می شود. پیشرفت این است که ببینیم آیا سفارش میتواند قبل از ارسال توسط سایر سفارشهایی که قبلاً به بازار ارسال شدهاند تکمیل شود یا خیر، و اگر میتوان آن را تکمیل کرد، منطق کاملاً متفاوتی را اجرا کرد (یعنی ارسال نشد). اگر نه، به منطق فعلی تفویض می شود. این ویژگی فقط توسط یک مشتری استفاده می شود، بنابراین به صورت پویا (یا با تنظیمات پیکربندی) روشن/خاموش می شود. به نظر میرسد این یک استفاده خوب برای الگوی پروکسی/پراکسی پویا است، زیرا به طراحی یک بلوک کد اجازه میدهد تا درخواستها را به روش فعلی FIXConnection.send (و همچنین روش processResponse آن) طراحی کند، تنها در صورتی که ویژگی فعال است. پروکسی می تواند منطق جدید را (در صورت لزوم) اجرا کند یا به منطق موجود ارسال کند. ** مزایا و معایب ** _PRO_ * استفاده از Proxy از هر گونه مشکل در سلسله مراتب کلاس جلوگیری می کند (ما گاهی اوقات این کلاس FIXConnection را زیر کلاس می کنیم). اگر این موضوع را با زیر کلاس مدیریت کنیم، ممکن است لازم باشد سایر کودکان به عنوان والدین به این زیر کلاس منتقل شوند. * برای بررسی فعال بودن این ویژگی و اجرای مشروط کد، نیازی به آپدیت کلاس سطح بالای موجود با هیچ پرچمی نداریم. (یعنی کدی را برای یک مورد خاص ایجاد نکنید، که اکنون توسط همه موارد ضربه می خورد). * نقطه کنترل واحد _CON_ * کلاس موجود متغیرهای عمومی را در معرض نمایش می گذارد، همه باید به متدهای گیرنده/ستر بازسازنده شوند و باید یک رابط استخراج شود (به طوری که بتوان از پروکسی پویا استفاده کرد). یعنی یک موج در کلاس های دیگر. * اتصال بین پروکسی و متد قدیمی ممکن است کمی ساده باشد (به عنوان مثال method.getName().equals(send). راه هایی برای اتصال محکم تر وجود دارد، اما ... (آخه؟) * آیا این کار را غیرضروری می کند به طور کلی من سعی می کنم برای انجام دادن ساده ترین کاری که می تواند کار کند مشترک شوم ممکن است این سوال طراحی را حل کند.
|
سوال طراحی: آیا این مورد خوب برای الگوی پروکسی است یا بیش از حد انجام شده؟
|
205307
|
بگویید که روی یک ویژگی کار میکنید که توسط **یک بلیط JIRA** توصیف شده است و در طول کار، شما: 1. **کد مخصوص ویژگی** مانند رابط کاربری گرافیکی یا رفتار مورد استفاده خاص ایجاد میکنید. 2. برخی از کدها عمومی بودند، بنابراین شما این **کد زیرساخت** را در یک کتابخانه مشترک قرار دادید. به عنوان مثال (عمداً ساده)، بگویید که بلیط مربوط به تغییر یک پیام در جایی در برنامه است و این پیام باید سال جاری را در جایی در آن داشته باشد. بنابراین ابتدا کد PHP خود را در جایی که پیام قرار دارد اصلاح کنید و همچنین یک تابع کمکی «getCurrrentYear()» در کتابخانه «DateUtils» خود ایجاد کنید. بهترین روش در حال حاضر برای ذخیره این تغییرات در یک مخزن کد منبع و اختصاص آن تغییرات کد به بلیط(های) JIRA چیست؟ (تخصیص commit به یک بلیط JIRA در مورد ما به این معنی است که یک برچسب به یک پیام commit اضافه می کنیم، به عنوان مثال _ویژگی پیاده سازی شده #123_.) همانطور که می بینم، این گزینه های اصلی وجود دارد: 1. یک commit ایجاد کنید و در آن تخصیص دهید. به بلیط JIRA داده شده. 2. دو commit (یکی برای منطق استفاده و دیگری برای کد زیرساخت) ایجاد کنید. هر دوی آنها را به بلیط واحد JIRA اختصاص دهید. 3. فقط commit خاص ویژگی را به مسئله JIRA اختصاص دهید و دیگری را بدون اختصاص بگذارید (هنگام مشاهده بلیط در JIRA، تنها اولین commit در تب کد منبع قابل مشاهده خواهد بود). 4. شبیه به 3 اما شما یک بلیط عمومی مانند بهبود زیرساخت دارید. آیا بهترین روش / روش توصیه شده وجود دارد؟ برخی از مزایا و مشکلات احتمالات مختلف چیست؟
|
کد ویژگی + کد زیرساخت - چگونه commits / مسائل JIRA را ساختار دهیم؟
|
195829
|
من پیشنهاداتی در مورد مفاهیم/ایده های پروژه در مورد توسعه برنامه تلفن همراه PhoneGap HTML5 می خواهم. من می خواهم برنامه ای توسعه دهم که می تواند یک منحنی یادگیری برای آشنایی با این فناوری ها باشد. آیا مفاهیم برنامه خاصی وجود دارد که در آن می توانم خودم را با استفاده از ویژگی هایی مانند دوربین، موقعیت جغرافیایی، شتاب سنج و غیره عادت دهم و آن ها را به عنوان بخشی منسجم از کار پروژه اجرا کنم؟ با عرض پوزش اگر این انجمن برای پرسیدن چنین سوالی مناسب نیست. اما من نتوانستم هیچ سایت stackexchange مرتبطی برای این موضوع پیدا کنم.
|
توسعه تلفن همراه HTML5 PhoneGap؟
|
177061
|
من تنها یک توسعه دهنده هستم و یک قالب برنامه وب دارم که در ویژوال استودیو ایجاد کرده ام. من از GIT برای کنترل منبع استفاده می کنم، اما فقط در ماشین توسعه خود. در حال حاضر من یک استاد دارم و شعبه هایی برای ویژگی های جدید ایجاد می کنم و با تکمیل ویژگی ها، آنها را دوباره در استاد ادغام می کنم. من اکنون در مرحله ای هستم که آماده استفاده از قالب برای استقرار هستم و البته می خواهم به افزودن ویژگی های جدید از طریق شاخه / ادغام ادامه دهم. سوال من این است: راه معمولی/توصیه شده برای من برای ایجاد استقرار برنامه ها بر اساس Master چیست؟ آیا باید مخزن را در یک فهرست جدید که برای یک برنامه وب خاص است کلون کنم؟ یا اینکه برای انجام توسعه پروژه بر اساس پروژه اصلی باید از انشعاب هم استفاده کنم؟ پروژه ها هرگز دوباره در Master ادغام نمی شوند. با این حال، خوب است اگر بتوانم ویژگیهای آینده را در Master ادغام کنم و در صورت تمایل بتوانم آنها را در پروژههای تکمیل شده قبلی اضافه کنم. برای جزئیات بیشتر محیط خود: من از TortoiseGIT در ویندوز 7، ویژوال استودیو 2012، صفحات وب ASP.NET استفاده می کنم. بدیهی است که تفاوت اصلی بین استقرارها به سادگی صفحات مختلف، فایل های CSS و اسکریپت های جی کوئری است. * * * وقتی داشتم این پست را می نوشتم، این پست را پیدا کردم. برای انجام این کار باید مخزن اصلی را کلون کنم و از آن پرداخت کنم؟
|
بهترین راه برای استفاده از GIT برای نگهداری قالب برنامه وب
|
126715
|
برای طراحی صحیح به کمک نیاز دارم. من یک کلاس به نام BufferManager دارم. متد «push()» این کلاس دادهها را از یک منبع میخواند و آنها را به طور مکرر به یک بافر فشار میدهد تا زمانی که دیگر دادهای در منبع باقی نماند. همچنین رشته های مصرف کننده ای وجود دارند که به محض رسیدن داده های جدید، داده ها را از این بافر می خوانند. گزینه ای برای مرتب سازی داده ها قبل از اینکه به بافر بیاید وجود دارد. کاری که من در حال حاضر انجام میدهم این است که «BufferManager»، به جای فشار دادن دادهها به بافر، آنها را به بافر «مرتبسازی» دیگری هل میدهد و یک رشته مرتبسازی را شروع میکند. کلاس SorterManager داده ها را می خواند، آنها را در فایل ها مرتب می کند و push() داده های مرتب شده را در بافر قرار می دهد. یک تنگنا وجود خواهد داشت (من از مرتب سازی ادغام با فایل ها استفاده می کنم) اما این چیزی است که نمی توانم از آن اجتناب کنم. این طراحی بدی است، زیرا هم «BufferManager» و هم «SorterManager» دادهها را به یک بافر (که مصرفکنندگان از آن میخوانند) هدایت میکنند. من فکر می کنم فقط «BufferManager» باید این کار را انجام دهد. چگونه می توانم آن را طراحی کنم؟
|
طراحی وابستگی چند شی راست
|
175337
|
من به عنوان یک برنامه نویس جاوا کار می کنم، اما C و C ++ همیشه زبان های مورد علاقه من در طول تحصیل بودند. متأسفانه من فرصتی برای کار با آنها ندارم. در نتیجه گاهی اوقات متوجه می شوم که چیز کاملاً مهمی را به خاطر نمی آورم (مثال امروز: اعضای محافظت شده ارثی در سازنده های کلاس مشتق شده قابل دسترسی نیستند). مثال دیگر می تواند Python و Haskell باشد که من از استفاده از آنها لذت می برم اما هر روز از آنها استفاده نمی کنم. من ایده ای داشتم که ویکی خودم را با چیزهایی که به راحتی فراموش می شوند بنویسم (مانند ترفندها و نکات bash) اما هیچ معنایی برای نوشتن در آنجا هر چیزی که می توانم در مورد جالب ترین زبان های برنامه نویسی فراموش کنم پیدا نمی کنم. می دانم که بهترین راه داشتن پروژه های جانبی خواهد بود (من می خواهم بعد از فارغ التحصیلی بر روی برخی از پروژه های متن باز C/C++ شروع به کار کنم)، اما در حال حاضر باید پایان نامه فارغ التحصیلی خود را بنویسم و کار کنم تا صرفا وقت نداشته باشم. این کار را انجام دهید چگونه در زبان هایی که هر روز از آنها استفاده نمی کنید تیزبین بمانید؟
|
چگونه می توانید به یک چند زبان برنامه نویسی واقعی تبدیل شوید؟
|
86340
|
دانش ساختار داده ها و الگوریتم ها برای دوره برنامه نویسی سیستم های عامل و سیستم ها که در آن ما ملزم به طراحی و پیاده سازی هسته یک سیستم عامل بلادرنگ (با استفاده از C و 68K) هستیم چقدر مهم است؟ تجربه برنامه نویسی پیاده سازی ساختارهای داده مانند لیست های پیوندی، صف ها، درختان باینری و غیره در C++ چقدر برای این نوع دوره مفید خواهد بود؟ با تشکر
|
پیش نیازهای مفید دوره سیستم عامل؟
|
129892
|
فرض کنید، 50 هزار نقطه به طور تصادفی در فضای سه بعدی، با توجه به برخی تابع حجمی، تخصیص داده شده است، به طوری که در برخی از نقاط فضا، نقاط به هم نزدیکتر هستند، اما در قسمت های دیگر، آنها دورتر هستند. هر نقطه یک رنگ تصادفی دارد (مثلاً با یک عدد صحیح نشان داده می شود) من می خواهم تمام نقاطی را پیدا کنم که: * در فاصله معینی (عمومی) از یکدیگر قرار دارند و * رنگ های متفاوتی دارند. سریع ترین راه برای محاسبه این چیست؟ علاوه بر این، جزئیات غیر اجباری: هدف نهایی من حذف تمام نقاط با همان رنگ است، تا زمانی که دیگر برخوردی وجود نداشته باشد. من میخواهم تا حد امکان رنگهای کمتری را حذف کنم، با این حال، این _اجباری_ نیست. فاصله لازم نیست دقیق باشد. به عنوان مثال، اگر یک شعاع برخورد دقیق یک کره کامل را نشان دهد، آنگاه مشکلی نیست که شعاع برخورد به شکل مثلاً یک مکعب باشد. من همچنین با یک راه حل خوشحال کننده ماشه خوب هستم. یعنی اگر امتیازها تشخیص شوند، حتی اگر خیلی نزدیک نباشند، خوب هستم. من فقط نمیخواهم این اتفاق اغلب بیفتد، و نمیتوانم نقاطی را بپذیرم که میبایست شناسایی نشدند. همچنین، من مطمئن هستم که خانواده ای از الگوریتم ها به این موضوع اختصاص داده شده اند، اما من تا آخر عمر نمی توانم نامی بیاورم... دانستن نام الگوریتمی از این نوع بسیار مفید خواهد بود.
|
همه نقاط در فاصله معینی از یکدیگر را پیدا کنید؟
|
202615
|
من حدود 20 تا 40 ساعت را صرف توسعه بخشی از یک بازی با استفاده از جاوا اسکریپت و بوم HTML5 کرده ام. وقتی شروع کردم نمی دانستم چه کار می کنم. بنابراین به عنوان اثبات مفهوم شروع شد و اکنون به خوبی پیش میرود، اما هیچ تست خودکاری ندارد. بازی به اندازهای پیچیدهتر میشود که میتواند از برخی آزمایشهای خودکار بهرهمند شود، اما انجام آن دشوار به نظر میرسد، زیرا کد به حالت جهانی در حال تغییر بستگی دارد. من میخواهم با استفاده از Underscore.js، یک کتابخانه برنامهنویسی کاربردی برای جاوا اسکریپت، همه چیز را دوباره اصلاح کنم. بخشی از من فکر میکند که باید از ابتدا با استفاده از سبک برنامهنویسی کاربردی و آزمایش شروع کنم. اما، من فکر می کنم که تبدیل مجدد کد ضروری به کد اعلامی ممکن است تجربه یادگیری بهتری باشد و راهی امن تر برای رسیدن به وضعیت فعلی عملکرد من باشد. مشکل این است که من می دانم که می خواهم کدم در نهایت چه شکلی باشد، اما نمی دانم چگونه کد فعلی خود را به آن تبدیل کنم. من امیدوارم که برخی از افراد در اینجا بتوانند نکاتی را در مورد کتاب Refactoring و کار موثر با Legacy Code به من بدهند. * * * به عنوان مثال، من به عنوان اولین قدم به ممنوع کردن دولت جهانی فکر می کنم. هر تابعی را که از یک متغیر سراسری استفاده میکند، در نظر بگیرید و آن را بهعنوان پارامتر ارسال کنید. گام بعدی ممکن است ممنوع کردن جهش باشد و همیشه یک شی جدید را برگردانید. هر توصیه ای قدردانی خواهد شد. من هرگز کد OO را نگرفته ام و آن را به کد عملکردی تبدیل نکرده ام.
|
از چه تکنیک هایی می توانم برای تبدیل کد شی گرا به کد تابعی استفاده کنم؟
|
122126
|
در طول زندگی حرفهایام در شرکتهایی کار کرده بودم که مجموعهای از محیطهای مختلف برای اهداف مختلف داشتند. ما همیشه کم و بیش محیط دسکتاپ خود، یک محیط تست، یک محیط QA، یک محیط صحنه سازی و یک محیط تولید داشتیم. این هم برای سرورها/برنامهها و هم برای هر منبع دادهای که ما استفاده میکردیم. هنگامی که در شرکت فعلی خود شروع به کار کردم، متوجه شدم که 90٪ از برنامه ها یا بر روی یک محیط دسکتاپ در برابر منابع داده تولید توسعه یافته اند یا بسته به پلت فرم مستقیماً روی سرور تولید توسعه یافته اند. این خیلی تعجب آور نبود، زیرا من تا حدی برای ایجاد تغییراتی برای بهبود عملکرد تیم توسعه استخدام شدم، که از فرآیند مصاحبه من مشخص بود. ما به آرامی شروع به تغییر فلسفه کردیم و خیلی زود، اکثر برنامه ها می توانند در محیط دسکتاپ، آزمایش یا تولید اجرا شوند. مدت زیادی بعد از آن صحنه سازی نیز به وجود آمد. اکنون اکثر توسعه دهندگان ما مزایای این روش را می بینند و با هوشیاری از آن دفاع می کنند. با این حال، ما تعدادی برنامه قدیمی داریم که هرگز منتقل نشدند. ما همچنین تعدادی برنامه نویس قدیمی داریم که این کار را اتلاف وقت می دانند. متأسفانه، ما خدمات لب را دریافت کردیم اما هرگز از مدیریت خرید کامل نکردیم. ما چیزی را که فکر میکردیم تعهد سرمایهگذاری قابل توجهی در این زمینه بود، حدود یک سال پیش دریافت کردیم، اما با وجود برنامهریزی قابل توجهی که برای آن انجام دادیم، هیچ چیز محقق نشد. اکنون متوجه می شویم که به محیط های بیشتر و بیشتری نیاز داریم. برای راهاندازی به کمک تیمهای مدیریت سرور/شبکه نیاز داریم و برای پشتیبانی از چرخه انتشار به مشارکت سهامداران تجاری نیاز داریم. ما اکنون در جایی هستیم که یک پروژه می تواند کارایی را انجام دهد که توسعه دهندگان معقول به طور معمول در نظر می گیرند، تنها در صورتی که افراد مناسب در پروژه و زمان برای تنظیم محیط های مناسب داشته باشید. من دوست دارم یک استدلال کامل ارائه کنم، اما مدیریت واقعاً زمان و علاقه ای برای شنیدن حرف های من تا زمانی که یک موضوع حیاتی وجود ندارد، ندارد. من واقعاً نمی توانم مزایای آن را به سادگی بیان کنم زیرا همیشه برای من طبیعت دوم به نظر می رسید. میخواستم بدانم که آیا **دلایل خوب، ساده و غیرقابل انکاری برای جداسازی محیطها وجود دارد که مدیران فاقد تجربه توسعه را برای حمایت از این ایده بیاورد**. آیا منابع/ادبیات خوبی در مورد این موضوع وجود دارد؟
|
دلایل خوب و ساده برای داشتن چندین محیط
|
237293
|
من می دانم که در دستگاه 32 بیتی، cpu هر بار 32 بیت از حافظه می خواند. از آنجایی که رجیسترها در این مورد نیز 32 بیتی هستند، می توانم بفهمم که چگونه این کار می کند. چیزی که من نمی فهمم این است که چگونه cpu دستورالعمل های بارگذاری 1 بایتی را اجرا می کند. آیا کل کلمه ای را که تک بایت در آن قرار دارد در رجیستر بارگذاری می کند، سپس نوعی تغییر بایت را انجام می دهد، یا اینکه cpu می تواند یک بایت را بارگیری کند، در این مورد زمانی که ماسک کردن بایت اتفاق می افتد، آیا تا زمانی که بایت در رجیستر بارگذاری می شود، یا زمانی اتفاق می افتد که بایت از طریق گذرگاه داده ارسال می شود؟ P.S. پردازنده ای که استفاده می کنم MIPS است، دستورالعمل هایی که در مورد آن صحبت می کنم عبارتند از: lb یا lbu
|
چگونه بارگذاری/ذخیره بایت توسط CPU پیاده سازی می شود؟
|
47654
|
همانطور که همه توسعه دهندگان جاوا می دانند، Oracle Sun را خریداری کرد و آینده جاوا کاملاً نامشخص به نظر می رسد، به خصوص که اوراکل می خواهد از JVM کسب درآمد کند. جاوا به عنوان یک زبان نیز در چند سال اخیر کهنه شده است، عدم گنجاندن بستهها یک مثال است (که ممکن است در java 1.8 گنجانده شود) در همان زمان، برخی از فناوریهای جدید مانند Ruby، Scala و Groovy در حال استفاده هستند. برای ارائه سایت های پیچیده من نمیپرسم آیا شرکتها یا سازمانهایی وجود دارند که صحبت میکنند، پیشرفتهایی را انجام میدهند یا شروع به استفاده از فناوری دیگری میکنند، با این ایده که از جاوا برای پروژههای زمینه سبز استفاده نمیکنند، به همان روشی که 15 سال پیش شرکتها از C++، perl مهاجرت کردند. و فن آوری های دیگر به جاوا. من همچنین علاقه مندم که بدانم چه برداشتی از این اتفاق می افتد، به عنوان مثال: برنامه ریزی برای مهاجرت به یک فناوری متفاوت در 2 سال. برای روشن شدن، من نمیپرسم کدام فناوری بهتر است. من می پرسم که آیا سازمان شما به فکر ترک جاوا برای فناوری دیگری است یا خیر.
|
آیا شرکت شما به انتقال از جاوا به فناوری دیگری فکر می کند؟
|
245495
|
من رشته های ورودی را از کنسول به این صورت دریافت می کنم: while ((currentLine = bufferedReader.readLine()) != null ) { StringTokenizer string = new StringTokenizer(currentLine, ); while (string.hasMoreTokens()) { // برای هر نشانه یک LinkedHashSet جدید ایجاد کنید و سپس آن را به ArrayList اضافه کنید. LinkedHashSet<String> linkedHashSet = جدید LinkedHashSet<String>(); linkedHashSet.add(string.nextToken()); setOfStrings.add(linkedHashSet); } } من همیشه رشته های مختلف را از ورودی دریافت می کنم، هرگز یکسان. پس از اتمام پر کردن ساختارهای داده، من این وضعیت را دارم: * یک `ArrayList<LinkedHashSet<String>>` که حاوی یک LinkedHashSet برای هر تقسیم رشته است. * در داخل هر LinkedHashSet من یک رشته دارم که با هر رشته دیگری که در سایر LinkedHashSet وجود دارد متفاوت است - به عبارت دیگر، منحصر به فرد است. به عنوان مثال، من نمی توانم این را در ArrayList داشته باشم: Set x : [foo] ... Set y : [foo] **بعد از انجام این کار، چندین بار تابع زیر را برای ایجاد ادغام های مختلف فراخوانی می کنم.** public void mergeSets(ArrayList<String> عملیات، ArrayList<LinkedHashSet<String>> setOfStrings) { String toMerge = operations.get(1); رشته fromMerge = operations.get(2); boolean enteredFirstToMerge = false; boolean enteredFirstFromMerge = false; // مرجع موقت LinkedHashSet برای ادغام دو مجموعه استفاده می شود. LinkedHashSet<String> subSetToMerge = null; LinkedHashSet<String> subSetFromMerge = null; برای (Iterator<LinkedHashSet<String>> iterator = setOfStrings.iterator(); iterator.hasNext(); ) { LinkedHashSet<String> subSet = iterator.next(); if (subSet.contains(toMerge) && subSet.contains(fromMerge)) break; else { if (subSet.contains(toMerge) && !enteredFirstToMerge) { enteredFirstToMerge = true; subSetToMerge = زیر مجموعه; iterator.remove(); } else if (subSet.contains(fromMerge) && !enteredFirstFromMerge) { enteredFirstFromMerge = true; subSetFromMerge = زیر مجموعه; } } if (entedFirstFromMerge && enteredFirstToMerge) break; } if (entedFirstFromMerge && enteredFirstToMerge) { subSetFromMerge.addAll(subSetToMerge); } } توضیح: برای مثال، اگر من به عنوان عملیات 'merge foo bar' را داشته باشم، باید این مراحل را انجام دهم: * اول از همه، باید محل قرارگیری 'foo' و 'bar' را پیدا کنم: * در داخل `setOfStrings` ، من می توانم این وضعیت را داشته باشم: موقعیت x : [بار، درخت، هتل] ... موقعیت y : [فو، لیمو، قهوه] وقتی آنها را پیدا کردم، باید **_` مجموعه ای را که حاوی foo است با مجموعه که حاوی bar`_** به این صورت است: position x : {bar tree hotel foo lemon coffee} ... position y : {} -> deleted from arrayList این تابع یک arrayList از عملیات و یک arrayList را به عنوان پارامتر می گیرد. <LinkedHashSet<String>>`: برای ArrayList از عملیات، من همیشه یک موقعیت خاص دریافت می کنم: * operations.get(1) به مجموعه اشاره دارد. برای ادغام (foo در این مثال) * `operations.get(2)` به مجموعه ای اشاره دارد که در آن مجموعه foo اضافه شود (نوار در این مثال). (Iterator<LinkedHashSet<String>> iterator = setOfStrings.iterator(); iterator.hasNext(); )` این عبارت «if» بررسی می کند که آیا تکرار کننده در مجموعه خاص قرار دارد یا خیر: if (subSet.contains(toMerge) && !enteredFirstToMerge) { enteredFirstToMerge = true; subSetToMerge = زیر مجموعه; iterator.remove(); } else if (subSet.contains(fromMerge) && !enteredFirstFromMerge) { enteredFirstFromMerge = true; subSetFromMerge = زیر مجموعه; } **_سوال من این است: آیا می توانم با این نوع الگوریتمی که پیاده سازی کرده ام برخورد داشته باشم؟_** اگر نه پیچیدگی زمانی فقط O(n) -> اندازه arrayList است.
|
پیچیدگی ArrayList LinkedHashSet
|
195790
|
زبان برنامه نویسی D از نوشتن تست های واحد به صورت خطی با منبع پشتیبانی می کند. یک جواهر Ruby به نام test_inline وجود دارد که به شما امکان می دهد مشخصات را در همان فایلی که کد خود دارید بنویسید. چرا معمولاً نگه داشتن کد منبع در یک فهرست کاملاً مجزا از کد آزمایشی مرسوم است؟
|
چرا مشخصات خود را در فایل های مختلف از منبع خود می نویسیم؟
|
7547
|
من یک برنامه وب توسعه می دهم و آن را روی مرورگرهایی مانند فایرفاکس و اینترنت اکسپلورر تست می کنیم. در طول توسعه ما برنامه را روی فایرفاکس 3.5 آزمایش می کنیم. **2** و تیم آزمایش ما همان را روی 3.5 آزمایش می کند. **6** و متوجه شدم که رابط کاربری خوب به نظر می رسد. اما ناگهان مشتری شکایت می کند که در 3.5 خوب به نظر نمی رسد. **8**. چگونه این مشکلات جزئی نسخه را مدیریت کنیم؟ چگونه می توانیم سازگاری مرورگر را در حین توسعه و در حین آزمایش بررسی کنیم؟ آیا ابزاری برای تست برنامه روی 3.5 وجود دارد؟ **X**، X همه نسخه های فرعی هستند؟
|
تست سازگاری نسخه مرورگر جزئی
|
48932
|
من به یکی از همکاران توضیح دادم که چرا سازنده ای که یک متد را فراخوانی می کند می تواند یک آنتی الگو باشد. مثال (در C++ من زنگ زده) class C { public : C(int foo); void setFoo (int foo); خصوصی: int foo; } C::C(int foo) { setFoo(foo); } void C::setFoo(int foo) { this->foo = foo } میخواهم از طریق مشارکت اضافی شما به این واقعیت انگیزه بیشتری بدهم. اگر نمونه ها، مراجع کتاب، صفحات وبلاگ یا نام اصولی دارید، بسیار استقبال می شود. ویرایش: من به طور کلی صحبت می کنم، اما ما در حال کدنویسی در پایتون هستیم.
|
سازنده معمولاً نباید متدها را فراخوانی کند
|
48938
|
من سعی می کنم یک نام خوب برای یک شی دسترسی به داده بیابم که دستورات SQL غیر پرس و جو را اجرا می کند. من می دانم که DML یک اصطلاح معتبر است، اما می خواستم مطمئن شوم که بهترین است. در حال حاضر ما OracleNonQuery را داریم، اما امیدوارم چیز بهتری پیدا کنم. **به روز رسانی:** OracleDML یا OracleDMLStatement پیشنهادهای خوبی هستند. من احتمالاً با یکی از آنها خواهم رفت، مگر اینکه کسی اصطلاح بهتری داشته باشد.
|
تنها کلمه ای که می توانم برای توصیف یک عبارت SQL غیر پرس و جو استفاده کنم چیست؟
|
218629
|
من می دانم که همه تعاریف DevOps نسبتا مبهم هستند و این سؤال ذهنی است، اما هنوز هم نتوانستم پاسخی برای آن پیدا کنم. آیا از نظر اعتبار، تفاوتی بین DevOps و مهندسان نرم افزار وجود دارد؟ آیا تجربه قابل تعویض است؟ آیا N سال تجربه DevOps با N سال تجربه مهندسی نرم افزار قابل تعویض است؟ یا حتی سوال را در نور اشتباه می بینم؟
|
DevOps در مقابل مهندسان نرم افزار
|
245493
|
لطفاً به خاطر داشته باشید که این مورد دیگری نیست قبل از رفتن به [ _insert frame here_ ] چقدر [ _insert programming language here_ ] باید بدانم؟ آنچه من می خواهم بدانم این است که یادگیری مفاهیم پیشرفته یک زبان برنامه نویسی چقدر سودمند است، در حالی که قصد شما این است که در اکثر مواقع به شدت به چارچوب آن تکیه کنید. بنابراین برای مثال من شروع به استفاده از jQuery کردم و ابتدا وقت گذاشتم تا واقعاً مفاهیم اصلی جاوا اسکریپت را درک کنم. علاوه بر این، من چند کتاب فراتر از اصول اولیه (مثلاً اسرار یک نینجا جاوا اسکریپت) در قفسه دارم که واقعاً به این زبان می پردازند. در حالی که صفحات را مرور می کنم، متوجه می شوم که مقداری از آن به jQuery منتقل نمی شود زیرا هدف اصلی من دستکاری DOM است. همین را می توان برای Ruby و RoR نیز گفت. آیا این کتاب ها به طور کلی من را به برنامه نویس بهتری تبدیل خواهند کرد؟ احتمالا. آیا این موضوعات می توانند به من کمک کنند که با چارچوب آن بسیار بهتر شوم؟ این چیزی است که من برای درک آن مشکل دارم.
|
آیا زمانی که هدف اصلی تکیه بر چارچوب آن است، مطالعه گذشته از اصول اولیه زبان اصلی مفید است؟
|
129727
|
من یک برنامه وب دارم که با استفاده از پایتون، HTML، CSS و جاوا اسکریپت توسعه یافته است. مشتری آن را در هر یک از ماشین های خود نصب می کند و از طریق LAN خود از آن استفاده می کند. به طور خلاصه مشتری وب سرور را در هر دستگاه خود راه اندازی می کند. از آنجایی که این یک برنامه وب است، تمام کد منبع در فهرست اصلی سند وب سرور برای مشتری باز است. من می خواهم کل کد منبع را در دایرکتوری اصلی سند به گونه ای رمزگذاری کنم که روی کار برنامه وب تأثیری نداشته باشد. آیا راهی برای رمزگذاری پایتون، HTML، CSS و جاوا اسکریپت برای این منظور وجود دارد؟
|
چگونه کد منبع را در وب سرور رمزگذاری کنم؟
|
247144
|
من در حال مهندسی معکوس یک فایل داده (از سینت سایزر) هستم. به نظر می رسد که به عنوان مثال -1 به صورت FF FF FF FF نوشته می شود، بنابراین در چهار بایت. در حالی که +1 به صورت 00 00 01 (--) نوشته می شود، بنابراین فقط سه بایت. آیا چیزی شبیه به این رایج است؟ من فقط در مورد فرمت 3 یا 4 بایتی شنیده ام، اما نه بسته به علامت 3 یا 4. و آیا راهی برای مدیریت این موضوع در سی شارپ وجود دارد؟ کلاس BitConverter برای این کار کمی بسیار محدود است.
|
امضای کامل قسمت از دو مکمل طولانی
|
7349
|
به عنوان یک برنامه نویس **هدف عمومی**، ابتدا چه چیزی را باید یاد بگیرید و بعداً چه چیزی را یاد بگیرید؟ در اینجا چند مهارت وجود دارد که در مورد آنها تعجب می کنم ... * SQL * عبارات منظم * چند رشته ای / همزمانی * برنامه نویسی کاربردی * گرافیک * تسلط بر نحو/معنای/مجموعه ویژگی های زبان برنامه نویسی مادر شما * تسلط بر کتابخانه های چارچوب کلاس پایه شما * نسخه سیستم کنترل * تست واحد * XML * آیا موارد مهم دیگری را می شناسید؟ لطفا آنها را مشخص کنید... ابتدا روی کدام مهارت ها تمرکز کنم؟
|
چگونه این مهارت های برنامه نویسی را به ترتیب یادگیری آنها رتبه بندی می کنید؟
|
207067
|
من دو دلیل برای شکست پروژه های سیستم های اطلاعاتی شنیده ام. 1. پروژه های بزرگ با بودجه های بزرگ بیشتر احتمال دارد شکست بخورند. این دو دلیل شکست به عنوان دستور العمل هایی برای فاجعه توصیف می شوند، اما من آن را درک نمی کنم. آیا کسی می تواند توضیح دهد که چرا اینها دستور العمل هایی برای فاجعه هستند؟
|
چرا پروژه های بزرگ با بودجه های کلان با احتمال بیشتری شکست می خورند؟
|
129890
|
از درک من، SVN «انشعاب آسان است. ادغام مشکل است. چرا اینطور است؟ آیا تفاوتی در نحوه ادغام آنها وجود دارد؟
|
آیا بین ادغام در svn نسبت به git یا mercurial تفاوتی وجود دارد؟
|
19344
|
فرض کنید من یک کلاس دارم که یک تصویر را نشان می دهد و تعدادی متد دارد. class Image { دایره (x، y، شعاع، رنگ)؛ مربع (x، y، w، h، رنگ)؛ floodfill(x,y,color) clear(); } علاوه بر این، من می خواهم قابلیت لغو را داشته باشم. یک راه ساده برای اجرای این کار، نگه داشتن فهرستی از تمام اقدامات انجام شده است. وقتی لغو میکنم، فقط همه عملکردها را دوباره اجرا میکنم. یک راه حل این است که یک جنبه را پیاده سازی کنیم، چیزی شبیه به این: aspect ImageUndo { on Image::circle, Image::square, Image::floodfill precall(object, args) {object.actions_list.add(args) } اساساً، این جنبه اکنون رفتار Image را تغییر داده است. این به من نگرانی می دهد. به طور خاص، برنامه نویسی دیگری که با وجود جنبه ImageUndo آشنا نیست ممکن است با مشکلات زیر مواجه شود: 1. او یک روش اضافه می کند، و با عملکرد لغو کار نمی کند. 2. با تلاش برای اشکال زدایی مکانیسم لغو، مشخص نیست که actions_list به کجا اضافه می شود. از طرف دیگر میتوانیم کلاس Image { @undoable_action circle(x,y,radius,color) داشته باشیم. @undoable_action مربع (x,y,w,h,color); @undoable_action floodfill(x,y,color) @undoable_action clear(); } که من را چندان آزار نمی دهد زیرا ایده ای را در مورد اینکه کجا باید به دنبال کد واگرد بگردم و باعث می شود که کدگذار جدید متوجه آن شود و به طور خودکار آن را به یک روش جدید اضافه کند، می دهد. به طور خلاصه: جنبه ها (حداقل آنهایی که من نشان دادم) به نظر می رسد جادوی ضمنی را به آنچه کد انجام می دهد وارد می کند. به نظر من تلویح خطرناک است و واقعاً باید آن را صریح کنیم. آیا دلایل خوبی برای ضمنی بودن وجود دارد؟ آیا افرادی که واقعاً از AOP استفاده می کنند کدی را می نویسند که این نوع اصلاحات را انجام می دهد؟ توجه: این یک بازسازی از برنامه نویسی جنبه گرا است ایده خوبی است؟ که بسته شد چون نسخه قبلی من، ناخواسته، به عنوان هجو آمد.
|
برنامه نویسی جنبه گرا و ضمنی
|
16135
|
فقط یک مشاهده تصادفی، به نظر می رسد که در StackOverflow.com، سؤالاتی در مورد ++i == i++ وجود دارد. این سوال همیشه پرسیده می شود، فکر می کنم در 2 ماه گذشته حدود 6 یا 7 بار دیدم که پرسیده شده است. من فقط تعجب می کنم که چرا توسعه دهندگان C اینقدر به آن علاقه دارند؟ همین مفهوم/سوال برای برنامهنویسان C# و Java نیز وجود دارد، اما فکر میکنم فقط یک سوال مرتبط با C# را دیدم. آیا به این دلیل است که بسیاری از مثال ها از ++i استفاده می کنند؟ آیا به این دلیل است که کتاب یا آموزش محبوبی وجود دارد؟ آیا به این دلیل است که توسعه دهندگان C فقط دوست دارند تا حد امکان در یک خط واحد برای «کارایی»/«عملکرد» جمع کنند و بنابراین بیشتر با ساختارهای «عجیب» با استفاده از عملگر ++ مواجه میشوند؟
|
چه چیزی توسعه دهندگان C را اینقدر کنجکاو می کند که i++ == ++i؟
|
246118
|
* من یک سناریوی فرضی دارم که در آن باید بسته به هویت فروشنده ارائه شده توسط یکی از داده ها، داده ها را از چندین ارائه دهنده مختلف به API ها منتقل کنم. * اگر داده ها را به عنوان اشیاء در یک شی والد قابل شمارش در اختیار داشته باشم، چه راه خوبی برای انتقال اشیا به API مناسب به روشی نسبتاً ضعیف است؟ * حتی اگر تعریف API به نحوی سختکد شده باشد، راه خوبی برای انتقال اشیا به API چیست؟ * من راه حل را در سی شارپ می نویسم، اگرچه این معماری کلی است که مهم است نه اجرای خاص
|
معماری خوب برای انتقال داده به چندین API
|
141073
|
خوب این یک سوال ساده است اما به دلایلی نمی توانم آن را درست متوجه شوم. من باید صدها خط کد را از یک فایل اسکن کنم و آن را در یک آرایه ذخیره کنم (که معمولاً می توانم یک کار خوب با آن انجام دهم) اما در یک نقطه کد عددی را مشخص می کند که با دسته بعدی کاراکترها مطابقت دارد و شناورها به آرایه های مختلف می روند. همانطور که می دانم من این را به درستی توصیف نمی کنم در اینجا یک مثال است. یک خط از فایلی که می خوانم حاوی چیزی نزدیک به این است. > 0221 T 2 S P 850 150 0.90 0.75 500 24 2 2012 G A 7 9600.00 0.1 1000 > نام_مکان > > 0104 L 1 F 400 1.00 2 0.72 G 9600.00 0.1 1000 سالن رقص مشکلی که من دارم این است که این قسمت اینجا > 0221 T ** 2 S P 850 150** 0.90 0.75 500 24 2 2012 G A 7 9600.00 0.1 1000 F 0.1 1000 >4*1 1000 > 0 Name 1.00 0.75 500 24 2 2012 G A 7 9600.00 0.1 1000 سالن رقص بقیه بعد از این به طور کلی دقیقاً یکسان است، اما در این مرحله عدد جلویی تمام مقادیری را که وارد می شوند تعیین می کند. که می تواند این را اسکن کند و داده ها را به درستی در آرایه ها ذخیره کند
|
C ساده: چگونه این اطلاعات را به درستی اسکن کنم؟
|
238214
|
من حدود دو سال پیش کدی نوشتم که در محیط تولید مستقر شد. این کد اطلاعات شش ساله را از یک سیستم حذف می کند. هنگامی که برای اولین بار به کار گرفته شد، تنها 300 رکورد حذف شد (زیرا تنها 300 رکورد شش ساله بودند). اکنون 10000 رکورد وجود دارد - 10000 رکورد فردا شش ساله می شود. من می خواهم کد را دوباره آزمایش کنم اما مدیر پروژه مخالف این است (چون زمان می برد - یک روز). روال حذف بسیار پیچیده است (قانون شش ساله تنها یکی از قوانین است اما قانون اصلی است). این سیستم طی دو سال گذشته تکامل یافته است. آیا معقول است که مدتی برای آزمایش مجدد تعیین کنیم یا باید فرض کنم که در آن زمان کار کرده است و اکنون کار می کند (همانطور که مدیر پروژه فرض می کند)؟ آیا فرآیند چابکی وجود دارد که این نوع آزمایش را توصیف کند؟
|
تست مجدد چابک
|
236125
|
من کد مسدود کردن نشان داده شده در زیر را دارم. آیا فراخوانی «monkey.patch_all()» برای غیر مسدود کردن آن کافی/بهینه است؟ آیا Gevent چنین تکرارهایی را مدیریت می کند؟ # صفحه اول def front_page(): پایگاه داده = db.posts.find() # یافتن همه موارد موجود در مجموعه پست ها return render_template( 'index.html', database=database ) # single post def single_post(slug): post = [v برای k,v در db.posts.find_one( {'slug': slug} ).iteritems() ] # تکرار بیش از موارد یافت شده و آن را به عنوان بازگشت پست ذخیره کنید render_template( 'post.html', title=post[3], body=post[0], slug=post[2] ) # عنوان، راب و بدن را استخراج کنید
|
Gevent - تماس های مسدود کننده را غیر مسدود کنید
|
178678
|
این ممکن است یک سوال احمقانه باشد زیرا من در اولین تلاشم در TDD هستم. من احساس اعتمادی که به ارمغان می آورد و ساختار بهتر کدم را دوست داشتم، اما وقتی شروع به اعمال آن بر روی چیزی بزرگتر از نمونه های اسباب بازی یک کلاس کردم، با مشکلاتی مواجه شدم. فرض کنید، شما در حال نوشتن یک نوع کتابخانه هستید. شما میدانید که باید چه کاری انجام دهد، یک روش کلی برای پیادهسازی آن (از لحاظ معماری) میدانید، اما همچنان «کشف» میکنید که باید هنگام کدنویسی تغییراتی در API عمومی خود ایجاد کنید. شاید شما نیاز دارید که این روش خصوصی را به الگوی استراتژی تبدیل کنید (و اکنون باید یک استراتژی مسخره شده را در تست های خود بگذرانید)، شاید مسئولیتی را اینجا و آنجا نادرست کرده اید و یک کلاس موجود را تقسیم کرده اید. وقتی در حال بهبود کدهای موجود هستید، TDD واقعاً مناسب به نظر می رسد، اما زمانی که همه چیز را از ابتدا می نویسید، API که برای آن تست می نویسید کمی «تار» است، مگر اینکه طراحی بزرگی از قبل انجام دهید. وقتی از قبل 30 تست روی روشی دارید که امضای آن (و برای آن قسمت، رفتار) تغییر کرده است، چه میکنید؟ این تستهای زیادی است که با جمع شدن آنها تغییر میکنند.
|
چگونه API اولیه را با استفاده از TDD درست کنیم؟
|
195825
|
در حال خواندن کتاب برنامه نویسی در لوا هستم. گفته شد که > بستهها ابزار ارزشمندی در بسیاری از زمینهها ارائه میکنند. همانطور که دیدیم، آنها به عنوان آرگومان هایی برای توابع مرتبه بالاتر مانند مرتب سازی مفید هستند. بستن ها برای توابعی که توابع دیگری را نیز می سازند، مانند newCounter > ارزشمند هستند. این مکانیسم به برنامه های Lua اجازه می دهد تا تکنیک های برنامه نویسی پیچیده را از دنیای عملکردی ترکیب کنند. بسته شدن برای > توابع پاسخ به تماس نیز مفید است. یک مثال معمولی در اینجا زمانی رخ می دهد که دکمه های > را در یک جعبه ابزار GUI معمولی ایجاد می کنید. هر دکمه دارای یک عملکرد برگشت به تماس است > هنگامی که کاربر دکمه را فشار می دهد، فراخوانی می شود. شما می خواهید دکمه های مختلف > هنگام فشار دادن کارهای کمی متفاوت انجام دهید. به عنوان مثال، یک ماشین حساب دیجیتال به ده دکمه مشابه نیاز دارد، یکی برای هر رقم. میتوانید > هر کدام از آنها را با تابعی مانند این ایجاد کنید: تابع digitButton (رقمی) دکمه بازگشت{برچسب = رشته (رقم)، عمل = تابع () add_to_display (رقم) پایان} پایان به نظر میرسد که اگر «digitButton» را صدا بزنم ، عمل را برمی گرداند (این یک بسته ایجاد می کند)، بنابراین، می توانم به رقم ارسال شده به digitButton دسترسی داشته باشم. سوال من این است: چرا ما به توابع برگشت نیاز داریم؟ در چه شرایطی می توانم این را اعمال کنم؟ * * * نویسنده گفت: > در این مثال، ما فرض می کنیم که Button یک تابع جعبه ابزار است که دکمه های > جدید را ایجاد می کند. برچسب برچسب دکمه است. و عمل بسته شدن برگشت به تماس است > که با فشار دادن دکمه فراخوانی می شود. پس از اینکه digitButton وظیفه خود را انجام داد و بعد از خارج شدن رقم متغیر محلی از محدوده > می توان تماس را طولانی > نامید، اما همچنان می تواند به این متغیر دسترسی داشته باشد. به گفته نویسنده، من فکر می کنم یک مثال مشابه مانند این است: تابع Button(t) -- شاید باید دکمه را در اینجا تنظیم کنید return t.action -- به طوری که می توانید این تابع انتهایی را اضافه کنید print (رقمی) add_to_display ( نمایش برچسب دکمه: .. tostring(رقم)) end function digitButton(رقم) return Button{label = tostring(رقم)، اقدام = تابع () add_to_display (رقم) end} end click_action = digitButton(10) click_action() بنابراین، بازگشت را می توان مدت طولانی پس از انجام وظیفه digitButton و پس از اینکه رقم متغیر محلی از محدوده خارج شد، فراخوانی کرد.
|
چرا به عملکردهای پاسخ به تماس نیاز داریم؟
|
171058
|
بنابراین من باید حضور روزانه کارکنان سازمان خود را از برنامه خود ذخیره کنم. بخشی که در آن به کمک نیاز دارم، روش کارآمد برای ذخیره اطلاعات حضور و غیاب است. بعد از مدتی تحقیق و طوفان مغزی به چند رویکرد رسیدم. آیا می توانید به من اشاره کنید که بهترین و عوارض نامشخص رویکردهای ذکر شده کدام است. رویکردها به شرح زیر است 1. یک جدول واحد برای کل سازمان ایجاد کنید و empid, date, presentstatus را به عنوان یک ردیف برای هر کارمند روزانه ذخیره کنید. 2. یک جدول واحد برای کل سازمان ایجاد کنید و یک ردیف را برای هر روز با یک رشته خالی از کاما که وجود ندارد ذخیره کنید. من رشته را در برنامه خود تولید خواهم کرد. 3. برای هر بخش جداول مختلف ایجاد کنید و از روش 1 پیروی کنید. لطفا نظرات خود را به اشتراک بگذارید و هر روش خوب دیگری را ذکر کنید
|
ذخیره سازی داده های حضور و غیاب در پایگاه داده
|
244664
|
فرض کنید تنظیمات زیر را تحت لینوکس، کتابخانه .so با نام libcnt.so و 3 برنامه فضای کاربری داریم: app1، app2، app3. این کتابخانه 1 کار ساده انجام می دهد، به برنامه می گوید (برنامه به صورت پویا کتابخانه را در زمان اجرا پیوند می دهد) با تعداد برنامه هایی که قبلاً پیوند داده شده است. برنامه ها باید به شمارنده پیوند دسترسی داشته باشند. دانش من در C و Linux از این جنبه تا حدودی محدود است، اما همانطور که میدانم این اطلاعات باید در یک متغیر سراسری در داخل شی اشتراکگذاری شده ذخیره شود. چیزی مانند: در libcnt.h extern int cnt_loads; در libcnt.c int cnt_loads = 0; // جایی که هر پیوند این شمارنده یا چیزی را افزایش میدهد... بنابراین، سؤال من این است که چگونه باید در کتابخانه .so تعریف و/یا تعریف شود تا تضمین شود که چندین برنامه از فضای کاربر همان نمونهای از آن شمارنده متغیر را دریافت میکنند؟
|
متغیر جهانی در یک کتابخانه مشترک لینوکس
|
108214
|
من مدت زیادی است که از vim استفاده می کنم و هر روز سعی می کنم چیزهای جدیدی یاد بگیرم. اما، به نوعی هنوز احساس نمی کنم که مالک آن هستم. من به دنبال چند کتاب متوسط تا پیشرفته در مورد vim هستم که ممکن است به عنوان یک مرجع در توسعه روزانه استفاده شود. چیزی که من در این کتاب به دنبال آن هستم، بیشتر توضیح مفاهیم و فلسفههای پیشینه کلی است تا فهرستهای شیوه نامههای تقلب از اقدامات. شاید بتواند برخی از پلاگین های رایج و توسعه افزونه را نیز پوشش دهد.
|
کتاب متوسط تا پیشرفته برای بهبود دانش و درک VIM
|
128921
|
من مدام در مصاحبه ها سؤال زیر را دریافت می کنم. و با قضاوت از واکنش هایی که دریافت کرده ام، بهترین پاسخ را نمی دهم. از چه روشی برای توسعه رابط های کاربری استفاده می کنید؟ که به نظر یک سوال نسبتاً گسترده است. علاوه بر تقسیم کار بین نشانه گذاری، شیوه نامه، و جاوا اسکریپت (منطق کنترل)، بهترین شیوه ها چیست؟ من در این سوال چه چیزی را از دست داده ام؟ هر فکری؟
|
سوال مصاحبه برنامه نویس UI
|
196781
|
من یک پروژه جانبی را شروع می کنم، مرحله اول ساخت یک برنامه وب با MVC خواهد بود، در مراحل بعدی ما کلاینت هایی را برای پلتفرم های موبایل اضافه خواهیم کرد. فکر من این بود که یک API ایجاد کنم که همه برنامهها (وب و موبایل) برای دریافت/ذخیره دادهها از آن عبور کنند. از آنجایی که این پلتفرمهای مختلف در چرخههای انتشار متفاوتی خواهند بود، من به روشی نیاز دارم، مثلاً آیفون، در حالی که وبسایت از نسخه بهروز شده استفاده میکند، با یک نسخه از API کار کند. بهترین راه برای انجام این کار چیست؟ ایده های من تا کنون عبارتند از: * ایجاد یک پروژه جداگانه برای میزبانی MVC Web API و میزبانی آن در یک زیر دامنه یا در یک زیر پوشه از سایت ریشه. سپس یا مستقیماً به DLL ارجاع دهید یا از طریق وب به آن ارجاع دهید (به نظر می رسد یک تماس http غیر ضروری است) * API را در پروژه MVC که وب سایت خواهد بود قرار دهید و سعی کنید آن را بر اساس url در آنجا نسخه کنید. امروز صبح چند آزمایش سریع با آن انجام دادم و نتوانستم آن را به کار بیاورم، همیشه در \api بود (نمیتوانستم آن را در \api_v2 ثابت کنم)
|
نسخه سازی یک API
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.