_id string | text string | title string |
|---|---|---|
3069 | اگر سوالات کد گلف را در StackExchange مرور کنید، متوجه تعداد زیادی زبان غیر استاندارد اما واقعی (مثلاً نه مغز-f*ck) مانند F#، Scala، R، J و Clojure خواهید شد. با بازدید از وبسایتهای آنها، برخی از زبانها به نظر جالب میرسند که مشکلات را به هر زبانی که قبلاً استفاده میکنید حل میکنند. با این حال برنامه نویسی در اوقات فراغت و کدنویسی برای پول وجود دارد. نزدیکترین چیزی که ما به حقیقت در مورد استفاده از یک زبان داریم، شاخص TIOBE است که هیچ یک از زبانهای فوق را در بین 10-15 زبان برتر فهرست نمی کند. که باعث میشود فکر کنم آیا هرگز از آنها استفاده خواهم کرد یا خیر. آیا حتی باید به زحمت یاد گرفتن برخی از زبانهای خاص کوچک را بپردازم؟ به نظر نمی رسد که من پول در بیاورم، و برخی احتمالاً به هر حال شکست خواهند خورد. | آیا باید به زحمت یاد بگیرم در مورد زبان های کوچک یا خاص؟ |
223729 | تفاوت بین ابهام در الگوریتم پیشنهادی و ابهام در نمایش یک الگوریتم چیست؟ من تحقیقاتی انجام دادهام و متوجه شدهام که ابهام در نمایش یک الگوریتم زمانی است که نمایش توسط گروهی از افراد قابل درک باشد و برای گروهی دیگر واضح نباشد. یک فرد عادی و یک برنامه نویس | الگوریتم پیشنهادی و نمایش یک الگوریتم |
143453 | من در حال شروع توسعه جاوا اسکریپت هستم و به عنوان یک مبتدی در جاوا اسکریپت اشتباهات زیادی مرتکب می شوم. روشی که من در حال توسعه هستم بسیار معکوس است زیرا هر اشتباهی را که برطرف می کنم باید Glassfish را خاموش کنم، برنامه را دوباره بسازم و دوباره آن را مستقر کنم. برنامه من یک بکاند جاوا با سرویسهای REST و Html، جاوا اسکریپت، CSS برای قسمت جلویی است. همه چیز در یک فایل .ear بسته بندی شده است. در حال حاضر، من فقط با frontend کار می کنم، اما باید تمام این فرآیند را برای به روز رسانی فایل ها انجام دهم. سوال من این است که آیا راه بهتری برای انجام این کار وجود دارد؟ آیا کسی میتواند بگوید که چگونه میتوانید در یک تنظیمات مشابه برای انجام توسعه روزمره کار کنید؟ | بهترین راه توسعه وب جاوا اسکریپت در Netbeans (استقرار داغ) |
216565 | اگر من شروع به نوشتن یک فریم ورک ساده Mock کنم، آنگاه چیزهایی که یک فریمورک ساختگی اولیه باید داشته باشد چیست؟ واضح است که هر شیئی را مسخره می کنیم، اما در مورد ادعاها و شاید چیزهای دیگر چطور؟ وقتی به این فکر می کنم که چگونه چارچوب ساختگی خودم را بنویسم، متوجه می شوم که واقعاً چقدر می دانم (یا نمی دانم) و به چه چیزی دست می زنم. بنابراین این بیشتر برای اهداف آموزشی است. البته من تحقیق کردم و این چیزی است که به آن رسیده ام که یک چارچوب مسخره حداقل باید بتواند انجام دهد. حال سوال من در کل این موضوع این است که آیا من برخی از جزئیات مهم را در ایده هایم از دست داده ام؟ * * * # مسخره * ** مسخره کردن کلاس:** باید بتواند هر کلاسی را مسخره کند. Mock باید خصوصیات و مقادیر اصلی آنها را همانطور که در کلاس اصلی تنظیم شده اند حفظ کند. همه پیاده سازی های متد خالی هستند. * ** فراخوانی به متدهای Mock: ** چارچوب Mock باید بتواند تعریف کند که یک متد مسخره شده باید چه چیزی را بازگرداند. IE: `$MockObj->CallTo('SomeMethod')->Returns('some value');`# ادعاها برای درک من چارچوب های تمسخرآمیز مجموعه ای از ادعاها نیز دارند. اینها مواردی هستند که به نظر من مهمترین آنها هستند (برگرفته از SimpleTest). expect($method, $args) اگر نامیده شود آرگومان ها باید مطابقت داشته باشند ($timing, $method, $args) وقتی در $timing'th زمان فراخوانی شد آرگومان ها باید مطابقت داشته باشند expectCallCount($method, $count) متد باید دقیقاً فراخوانی شود این چند بار expectMaximumCallCount($method, $count) این روش را بیش از $count بار فراخوانی کنید expectMinimumCallCount($method, $count) باید فراخوانی شود حداقل $count بار expectNever($method) هرگز نباید expectOnce نامیده شود($method, $args) باید یک بار و با آرگومان های مورد انتظار اگر ارائه شد expectAtLeastOnce($method, $args) باید حداقل یک بار و همیشه فراخوانی شود با هر آرگومان مورد انتظار * * * و این اساساً، تا آنجایی که من می فهمم، کاری است که یک چارچوب ساختگی باید بتواند انجام دهد. اما آیا این واقعا همه چیز است؟ زیرا در حال حاضر ساختن چنین چیزی کار مهمی به نظر نمی رسد. اما به همین دلیل است که من این احساس را دارم که برخی از جزئیات مهم را در مورد چنین چارچوبی از دست داده ام. بنابراین آیا درک من در مورد چارچوب ساختگی درست است؟ یا من جزئیات زیادی را از دست داده ام؟ | یک چارچوب ساختگی (پایه) چه عملکردی باید داشته باشد؟ |
214552 | ### مشکل در Codeigniter (چارچوب PHP)، من سعی می کنم یک تابع کمکی ایجاد کنم که دستور ActiveRecord (برای MySQL) را به زنجیره ای از فراخوانی های ActiveRecord موجود تزریق کند. دلیل این امر این است که دستورات ActiveRecord فعلی موجود به اندازه کافی قابل اعتماد نیستند و بسته به پارامترهایی که به آنها منتقل می شود، نتایج متفاوتی تولید می کنند. به عنوان مثال: $param = ; $this->db->where('field', ); تولید WHERE `field` = این مجموعه نتایجی را ارائه می دهد که **فقط فیلدهای خالی برگردانده می شوند**. این همیشه رفتار مورد نظر نیست، زیرا ورودی از یک فرم وب میآید و ممکن است نتیجه عدم ارسال درخواست خاصی باشد - بنابراین **همه نتایج باید به جای آن بازگردانده شوند**. ### راه حلی که من تصمیم گرفتم به آن بیایم، یک روش کمکی بود که مجموعهای از ورودیهای ناشناخته را دریافت میکرد، و مجموعهای از نتایج را برمیگرداند که با رفتار مورد نظر من مطابقت داشته باشد (مثلاً همه نتایج را برگرداند یا هیچکدام را برگرداند). با استفاده از موارد تست و یک روش آزمایشی برای انتزاع مجموعه مورد نظر ورودی و خروجی، امیدوارم بتوانم روشی آسان برای فراخوانی برای وادار کردن نتایج پایگاه داده به رفتار دلخواه خود تولید کنم. این کار سادهتر خواهد بود و میگوییم **اجبار کردن ورودی به یک نوع مورد انتظار** و سپس استفاده از رفتار غیرقابل اعتماد دستورات ActiveRecord Codeigniter. با این حال نگرانی اصلی من این است که عملکرد کمکی من ممکن است تلاش زیادی برای انجام دادن داشته باشد - همکارم آن را به عنوان یک روش جادویی توصیف کرد که هر چیزی را می گیرد و ممکن است جزئیات اجرای مخفیانه داشته باشد. بنابراین نسبت به کنوانسیون ActiveRecord (که بیشتر شناخته شده است) خوانایی کمتری دارد و نگهداری آن دشوارتر است. آیا عملکرد من بهترین راه برای انجام آن است یا جایگزین های بهتری وجود دارد؟ | |
255335 | ما یک مورد استفاده داریم که در آن دادههای جدول مانند را ذخیره میکنیم، اما از طرح واره دادهها فقط در زمان اجرا اطلاع داریم. در برنامه ما، یک کاربر قدرتمند یک طرح واره را تعریف می کند و کاربر عادی می تواند رکوردها را ایجاد کند و بین آن رکوردها روابط برقرار کند. مشکلی که ما داریم این است که هنگام انجام پرس و جوهای پیچیده بر روی جدول مرتبط (می توان گفت، پیوستن) با فیلتر کردن و مرتب سازی، مطالب کند می شوند، که منطقی است. برای مثال زدن. فرض کنید یک جدول مقاله با 1 میلیون ردیف و جدول تامین کننده با 500 ردیف داریم. برخی از تامین کنندگان 50 هزار مقاله دارند. حالا فرض کنید می خواهم همه مقالات را از آن تامین کننده دریافت کنم، اما بر اساس نام مقاله مرتب شده اند. این پرس و جو کند است. که عجیب نیست زیرا اساساً نوعی جدول/نتیجه موقت ایجاد می کند که باید مرتب شود، اما نمی تواند آن را سریع انجام دهد زیرا هیچ شاخصی در جدول/نتیجه موقت وجود ندارد. راه حل فعلی ما از Neo4j استفاده می کند، اما من این را در orientdb نیز امتحان کردم و در هر دو مورد به دلیل رفتار یکسان، کوئری ها کند هستند. اکنون این مشکل را در حال حاضر با ایجاد نمایههایی در زمان اجرا بر اساس طرحی که کاربر ارائه کرده است، غیرعادی کردن مقالات و تامینکنندگان در یک نمایه حل کردهایم. مشکل این است که به روز نگه داشتن این شاخص بسیار دست و پا گیر است. فرض کنید میخواهیم روی جدول مقالات روی نام تامینکننده آن فیلتر کنیم. اکنون نام تامین کننده در فهرست است، اما در مثال بالا 50 هزار بار تکرار شده است. بنابراین اگر کاربر نام تامین کننده را تغییر دهد، رکوردهای شاخص 50K باید به روز شوند. با ایجاد انواع سردردهای عملکردی و مشکلات زمانبندی مانند اینکه چه اتفاقی میافتد اگر کاربر در چند ثانیه نام تامینکننده را دو بار تغییر دهد، باید عملیاتها را در صف قرار دهیم. و غیره. بنابراین سوال واقعی من، آیا یک راه تمیز و غیر دست و پا گیر برای غیرعادی کردن یا نمایه سازی خودکار از جعبه وجود دارد، برای سیستمی که در آن طرح DB می تواند در زمان اجرا تغییر کند؟ | غیر عادی سازی خودکار برای یک برنامه پایگاه داده NoSQL |
233117 | من یک شی تک تن دارم. این یک DAO است که تا حدودی شبیه این است (کد شبه): class UsersDAO { public usersDAO init(string sDSN){ variables.sDSN = sDSN; این را برگردان؛ } آرایه عمومی getUsers(){ //یک پرس و جو برای جذب کاربران انجام دهید، به آرایه تبدیل کنید aUsers را برگرداند. } } my applications نمونه ای از این را می سازد و در سرتاسر پایگاه کد از آن استفاده می کند، اما من DAO دیگری نیز دارم که به آن نیاز دارد: class OrganisationsDAO { public OrganisationsDAO init(UsersDAO oUsersDAO,string sDSN){ variables.sDSN = sDSN; variables.oUsersDAO = oUsersDAO; این را برگردان؛ } آرایه عمومی getUsersOrganisations(){ variables.aUsers = variables.oUsersDAO.getUsers(); //getOrganisations برای کاربران بازگشتی aOrganisations را برمی گرداند. } } بنابراین برای ایجاد شیء OrganisationsDAO باید آن را به UsersDAO منتقل کنم. در مرحله بعدی در زندگی برنامههایم، باید UsersDAO را بهروزرسانی کنم تا تابع «getUser(int userid)» عمومی باشد. من نمی دانم، آیا راهی برای عبور از UsersDAO جدید به اشیایی که به آن وابسته هستند، بدون نیاز به راه اندازی مجدد برنامه وجود دارد. در این مثال برنامه یک وب سایت است تا یک برنامه دسکتاپ. | بارگذاری مجدد کلاس های تک تن و وابستگی |
155318 | میخواهم بدانم از چه مفاهیم ذخیرهسازی برای دستگاههای تلفن همراه یا دستی استفاده میشود، جایی که یک برنامه روی آن کار میکند؟ AFAIK یکی از آنها SQlite است. آیا کسی می تواند این مفهوم را روشن کند؟ شاید پیوندها و منابع برای بسیاری از توسعه دهندگان جدید بسیار مفید باشد. خیلی ممنون. :) ویرایش: هدف من اندروید و iOS خواهد بود. | منابع SQLite یا هر مفهوم ذخیره سازی دیگری برای برنامه های تلفن همراه؟ |
200955 | من مقالات مختلف بهینه سازی برنامه های کاربردی وب را مطالعه کرده ام و بسیاری از آنها حذف قوانین استفاده نشده CSS را پیشنهاد می کنند. در حال حاضر، صفحهای دارم که دارای jQueryUI css، Bootstrap CSS، Datatables CSS و چند مورد دیگر است. همه آنها با هم به حدود دو هزار قانون ترجمه می شوند (تخمین من) و کاملاً مطمئن هستم که من فقط از 20-30٪ استفاده می کنم. از دوستم در انگلستان که پهنای باند با سرعت بسیار بالایی دارد خواستم زمان بارگذاری صفحه را بررسی کند و او می گوید: مانند هر صفحه دیگری در اتصال او، این صفحه نیز در یک ثانیه بارگیری می شود که کاملاً نشان می دهد که زمان رندر برای زمان بارگذاری صفحه ناچیز به نظر می رسد. چقدر پیشرفت در حذف قوانین استفاده نشده CSS انتظار می رود؟ آیا واقعا ارزشش را دارد؟ | آیا قوانین استفاده نشده CSS آنقدر پرهزینه هستند که باید حذف شوند؟ |
180695 | هنگام مرور پروژههای منبع باز که عمدتاً برای سیستمهای لینوکس توسعه یافتهاند و دانلود آخرین بستهها، کد منبع همیشه در یک فایل .tar.gz یا .tar.bz2 ذخیره میشود. آیا دلیلی برای استفاده از .tar.gz یا .tar.bz2 به جای چیزی مانند .zip یا .rar یا برخی از الگوریتم های فشرده سازی دیگر وجود دارد (یا حتی اگر پروژه به اندازه کافی کوچک باشد، آن را فشرده نگذاریم)؟ | استاندارد بسته بندی سورس کد لینوکس چه زمانی تبدیل به .tar.gz شد؟ |
211035 | وقتی تابعی دارید که تابع دیگری را در Scala می پیچد. تابع تو در تو را چه می نامید؟ من این را پیدا کردم: def factorial(i: Int): Int = { def fact(i: Int, accumulator: Int): Int = { if (i <= 1) accumulator else fact(i - 1, i * accumulator) } fact(i, 1) } من معمولاً از _do_ استفاده می کنم زیرا کوتاه تر، عمومی و صریح است. اما آیا راه بهتر یا نامگذاری برای توابع تو در تو وجود دارد؟ def myFunction() = { def do(i: Int) = { ... } do(1) } | چگونه تابع تو در تو را نامگذاری کنیم؟ |
95355 | > **تکراری احتمالی:** > توانایی تایپ تایپ چقدر مهم است؟ ما قصد داریم برنامه نویسان جدیدی استخدام کنیم و فقط به این فکر کردیم که آیا باید مهارت تایپ را در فیلترهای استخدامی خود لحاظ کنیم؟ شخصی قبلاً برای موقعیت خالی درخواست داده است و برای آن واجد شرایط است. تنها چیزی که مورد تردید است، مهارت ضعیف او در تایپ کردن (استفاده از 2 انگشت و آهسته) است. آیا باید این را به عنوان یک نکته بسیار منفی در نظر بگیریم؟ یا به طور کلی، توسعه دهندگان باید بدانند چگونه سریع تایپ کنند؟ همچنین می خواهم بدانم یک تایپیست لمسی با چه سرعتی می تواند تایپ کند؟ مال من 69 wpm با دقت 95% (690 lpm) است | آیا یک توسعه دهنده باید مهارت تایپ سریع داشته باشد؟ |
141822 | برای اهداف آموزشی، میخواهم برنامهای در محیط لینوکس بنویسم که بتواند رویدادهای صفحهکلید را پردازش کند و گرافیکها را بدون وابستگیهای بزرگ مانند X یا SDL ترسیم کند. من فرض میکنم که این باید امکانپذیر باشد، زیرا X و SDL فقط خود برنامههایی هستند، بنابراین باید به روشهای دیگری که ذاتی محیط هستند تکیه کنند. آیا این درک درست است؟ اگر چنین است، کجا می توانم نوشتن چنین برنامه ای را یاد بگیرم؟ تجربه محدود من به من می گوید که این شامل برقراری تماس با هسته و/یا نوشتن فایل های خاص است. با این حال، من نتوانستم هیچ آموزشی در این مورد پیدا کنم (حتی مطمئن نیستم که در گوگل چه چیزی را انتخاب کنم). همچنین، در صورتی که مرتبط باشد، من Debian Squeeze را روی Virtualbox اجرا می کنم. من از سی دی netinst بدون شبکه استفاده کرده ام، بنابراین در حال حاضر چیز زیادی روی آن نصب نشده است. من gcc را نصب خواهم کرد، اما امیدوارم بتوانم با هیچ چیز دیگری از پس آن بربیایم. | گرافیک لینوکس سطح پایین |
92727 | من اخیراً با یکی از توسعه دهندگان در مورد توسعه نرم افزار Agile صحبت کردم. در حالی که من اصل را درک میکنم، به نظر میرسد که تغییر مستمر نیازمندیها، پتانسیل را برای ادامه پروژه برای همیشه ایجاد میکند. اما، حداقل در جایی که من کار می کنم، پروژه ها باید به اتمام برسند، زیرا این یک قرارداد است. یعنی اولین تکرار ممکن است ماه ها طول بکشد، زیرا برای برخی از پروژه ها مشتری نمی تواند از یک برنامه ناقص استفاده کند. برای برخی از پروژهها، فکر میکنم ابتدا باید تمام شده را تعریف کنید، سپس میتوانید آن را به تکرار تقسیم کنید و بعد از هر تکرار تعریف خود را اصلاح کنید. اما شما همیشه باید این تعریف را داشته باشید. اگر توسعه نرمافزار چابک نیازمند تغییر شرایط باشد، چگونه میدانید پایان آن به کجا میرسد؟ وقتی نتیجه نهایی همیشه در حال تغییر است، چگونه می توانید برای یک پروژه بودجه بندی کنید؟ آیا توسعه نرم افزار چابک بیشتر از یک محصول چابک در مورد یک فرآیند چابک است؟ | آیا می توان از توسعه نرم افزار Agile در پروژه های تعریف شده توسط یک قرارداد استفاده کرد؟ |
177399 | در زمینه سی شارپ، .NET 4/4.5 که برای برنامهای که روی یک وب سرور اجرا میشود، استفاده میشود، رابطه بین «کتابخانه موازی کار» و «الگوی ناهمزمان مبتنی بر وظیفه» چیست؟ فهمیدم یکی کتابخانه است و دیگری یک الگو. اما برای کاوش عمیق تر، آیا این مانند کتابخانه توسط الگو برای اعمال شیوه های خوب استفاده می شود. همچنین نمیدانم که آیا هر دو در .NET 4.0 پشتیبانی میشوند یا نه (با کلیدواژههای «انتظار» و «غیر همگام») ویرایش: به نظر میرسد «انتظار» و «آسینک» فقط در NET 4.5 هستند... | رابطه بین کتابخانه موازی کار و الگوی ناهمزمان مبتنی بر وظیفه؟ |
181872 | من در حال نوشتن یک برنامه رابط کاربری گرافیکی هستم. کاربر مورد را از یک جعبه ترکیبی (غیر قابل ویرایش) انتخاب می کند. سپس کنترل داده های ورودی مناسب فعال می شود و کاربر داده ها را وارد می کند. سپس شی مناسب با توجه به آیتم انتخاب شده comboBox ایجاد می شود. 1. من به این فکر کردم که از آرایه String[] برای نمایش لیست انتخاب ها و سپس از دستورات شرطی برای ایجاد شی استفاده کنم. 2. یا همه اشیاء را قبل از انتخاب کاربر ایجاد کنید و پس از وارد کردن داده های کاربر، ویژگی های هر شی را بر اساس آن تنظیم کنید. هیچ راه بهتری برای انجام این کار نمیتوانم فکر کنم، بنابراین میخواهم بپرسم آیا وجود دارد یا خیر. اگر نه، راه اول یا دومی که در بالا ذکر شد بهتر است؟ متشکرم. | انتخاب کاربر و ایجاد شی |
143454 | من قبلاً هرگز چنین کاری را انجام نداده ام اما کاری که می خواهم انجام دهم این است که یک مرورگر برای ویندوز کدنویسی کنم. من می دانم که می توانم از کنترل مرورگر وب که مایکروسافت منتشر کرده است استفاده کنم، اما علاقه مندم ببینم چگونه مشکل از سطح پایین تر حل می شود. بنابراین من می خواهم بدانم که چه موتور طرح بندی را باید نگاه کنم؟ یا موتور طرح بندی بهترین راه است؟ من وبکیت را نگاه میکردم، اما به نظر میرسد که مک محور است، بنابراین میپرسم آیا برنامه کاربردیتری برای ویندوز وجود دارد؟ آیا مایکروسافت کد منبع کنترل winforms مرورگر وب خود را در چارچوب Net منتشر کرده است؟ به نظر من این به هر حال به CLR بستگی دارد؟ پیشنهادی دارید؟ | کدنویسی یک مرورگر وب در ویندوز با استفاده از موتور طرح بندی؟ |
61070 | به دلایل سیاسی، به نظر میرسد که مدیریت قصد دارد پروژه را در حال پیشرفت نگه دارد، اما برنامهنویسان ارشد را برای انجام سایر وظایف با اولویتتر کنار بگذارد. در عوض، یک توسعهدهنده جوان دیگر در حالی که به طور دورهای با برنامهنویسان ارشد مشورت میکند، روی پروژه کار خواهد کرد. ظاهراً این پروژه به پیشرفت خود ادامه خواهد داد، اما با سرعت بسیار پایینتری. این ظاهراً هم آنهایی را که به توسعه دهندگان ارشد برای مبارزه با آتش سوزی نیاز دارند و هم کسانی که می خواهند ادامه کار روی پروژه را ببینند راضی می کند. در تئوری، توسعه دهندگان ارشد 6 ماه از هم اکنون به صورت تمام وقت باز خواهند گشت تا پروژه را به پایان برسانند. آیا این ایده خوبی است؟ این چه مشکلاتی می تواند ایجاد کند؟ آیا بهتر است پروژه را به طور کامل پرسنل کنیم یا به طور کامل پروژه را متوقف کنیم و سایر موارد را به پایان برسانیم؟ | زنده نگه داشتن یک پروژه با خدمه اسکلت؟ ایده بد/خوب؟ |
225959 | من یک مبتدی الگوریتم هستم و با یک مشکل نسبتاً دشوار روبرو هستم. من دارم با مسابقه کار میکنم * **شرکت کننده** - بازیکن تکی * **ورودی** وجود دارد - شرکت کنندگان می توانند چندین ورودی در یک تورنمنت داشته باشند * **مسابقه** - چکیده - دارای حداکثر تعداد ورودی * **نمونه های مسابقه** - شامل ورودیها الزامات من عبارتند از: 1. تمام ورودیهای شرکتکننده فقط باید در یک نمونه گروهبندی شوند (نمیتوانند نمونهها را باز کنند) 2. تعداد نمونههای ایجاد شده را به حداقل برسانند. 3. اگر چند نمونه مورد نیاز است، شرکت کنندگان را بین آنها توزیع کنید تا تا حد امکان به توزیع های یکسان ورودی نزدیک شوند (اگر 120 ورودی وجود دارد و 2 نمونه انتخاب شده باید تا حد امکان نزدیک به 60/60 توزیع شوند، در حالی که ورودی های هر شرکت کننده در آن حفظ شود. فقط 1 نمونه، هه) 4. اگر همه ورودیها نمیتوانند در تعداد نمونههای اختصاص داده شده به کاربر هشدار داده شوند. 5. محدودیت سختی در تعداد موارد وجود دارد. یک نمونه سناریوی کاربر نهایی این است: * مشتری مسابقه ای را انتخاب می کند که حداکثر 100 ورودی دارد * مشتری انتخاب می کند که برای حداکثر 200 ورودی (2 نمونه) پرداخت می کند * مشتری شرکت کنندگان را ثبت می کند و ورودی ها را اعطا می کند * فرض کنید مشتری دارای 22 شرکت کننده ثبت نام شده است. و به هر 9 اثر (مجموع 198 ورودی) به آنها اعطا می کند * سپس مشتری شرکت کننده دیگری را ثبت می کند و 2 مورد را به آنها اعطا می کند. ورودی ها * در سناریوی فوق ترکیب شرکت کننده/ورودی دقیقاً در 2 نمونه قرار نمی گیرد، بنابراین باید آن را تشخیص دهیم. مشکل این است که این بلوکهای ورودی مسابقه را فقط در 1 نمونه تنظیم کنید و در عین حال محدودیت سخت در تعداد نمونهها رعایت شود. راه حل فعلی من بسیار کم رنگ است، در حال حاضر (از آنچه خوانده ام، آن را بیشتر به عنوان یک سبک بسته بندی بن حل می کنم) من بلوک های ورودی را در اولین نمونه قرار می دهم و به نمونه های موجود باقی مانده می ریزم. اگر فضای موجود در هر یک از نمونهها وجود نداشته باشد، ورودیهای منفرد را حذف میکنم و نمونهها را ادغام میکنم. این کار می کرد زیرا ما فقط نیاز به تولید 1 نمونه و شاید 2 نمونه داشتیم و تعداد زیادی ورودی وجود داشت، اما اکنون که نیاز به تولید نمونه های زیادی داریم، این به طور کامل با شکست مواجه می شود. آیا این نمونه ای از مشکل چند کوله پشتی است؟ مطمئناً اینطور به نظر می رسد، اما من می خواهم قبل از شروع به بررسی راه حل هایی مانند http://www.or.deis.unibo.it/kp/Chapter6.pdf کاملاً مطمئن شوم، زیرا مقالاتی مانند آن برای من و برای کار کردن از طریق چنین چیزی به زمان بسیار زیادی سرمایه گذاری می شود. | آیا این کوله پشتی است؟ |
144484 | با توجه به فرمت استاندارد شماره تلفن آمریکای شمالی: (کد منطقه) صرافی - مشترک، مجموعه شماره های ممکن حدود 6 میلیارد است. با این حال، شکستن موثر گره ها به بخش های ذکر شده در بالا، کمتر از 12000 گره مجزا را به دست می دهد که می توانند در گروه بندی ها مرتب شوند تا تمام اعداد ممکن را به دست آورند. به نظر می رسد این مشکل از قبل حل شده است. آیا از طریق یک نمودار یا درخت انجام می شود؟ | آیا امکان ذخیره کارآمد تمام شماره تلفن های ممکن در حافظه وجود دارد؟ |
201529 | اخیراً آزمایشی انجام دادم و متوجه شدم که میتوانم تایپ را به راحتی با سرعت 100 wpm لمس کنم... و اگر به نوعی تصحیح خودکار/عقلانی به آن داده شود، حتی سریعتر میشود (چه کسی میداند شاید 150 wpm؟)... قطعاً این کار را نمیکنم. برنامه در هر نقطه ای نزدیک به آن سرعت... این باعث شد به این فکر کنم که دقیقاً چگونه می توان در برنامه نویسی سریع تر شد؟ وقتی به یک مشکل نگاه می کنم و الگوریتمی را برای حل آن طراحی می کنم (مشکل حل شده است... می دانم که دنبال چه چیزی می روم و برخی از اشکال زدایی ها را انجام می دهم) چرا اینقدر بیشتر طول می کشد تا واقعاً تایپ کنم برنامه؟ چیزی که متوجه شدم این بود که به طور کلی وقتی در حال کدنویسی هستم، تا زمانی که تایپ یک کلمه تمام نشده باشد... حتی اگر فقط حرف a یا عدد 1 باشد، نمی توانم همزمان فکر کنم و تایپ کنم. معنی آن این است که من می توانم در حین تایپ کردن به چیزهایی بیایم اما توانایی نگاه کردن به آینده را ندارم. این یکی یا دیگری است... برای مثال در نوشتن این، ممکن است احساس کنم که این به کجا میرود، اما تا زمانی که انگشتانم به صفحهکلید برخورد نکنند، واقعاً نمیدانم بعداً چه میخواهم بگویم. چگونه این را تغییر دهم؟ چگونه می توانم در حین تایپ از قبل فکر کنم تا بتوانم از سرعت تایپ خود استفاده کنم؟ همچنین به طور کلی چگونه میتوان سریعتر به حلکننده مشکلات تبدیل شد؟ من لیست معمول تمرین را می دانم (که مشکلی با آن ندارم) اما آیا تمرین خاصی وجود دارد که باید برای تمرین ذهن آنها تأکید کرد؟ به عنوان مثال آیا انجام بازی های منطقی مختلف (سودوکو و غیره) کمک زیادی به بهبود حس منطقی شما در سایر زمینه های برنامه نویسی می کند؟ متاسفم که یکسری سوالات در یک لحظه وجود دارد، اما همه آنها به نوعی مرتبط هستند ... P.S. آیا می توان از دستگاه تنگی نگار برای برنامه ریزی استفاده کرد؟ من شنیدهام که کاربران تنگنگار میتوانند به سرعت تاولزنی مانند 200 تا 300 wpm برسند. با فرض اینکه بتوانم به نحوی سریعتر فکر کنم... خیلی جالب است. واضح است که برنامه نویسی سریع != برنامه نویسی خوب. اما اگر همیشه برای تبدیل شدن به یک برنامه نویس بهتر تمرین می کنید، این که بتوانید سریع آن را انجام دهید ضرری ندارد. | برنامه نویسی به همان سرعتی که می توانید تایپ کنید... چگونه به آن مرحله برسیم؟ |
91143 | ممکن است سوال احمقانه ای به نظر برسد، اما حداقل برای من مهم است و شنیدن از شما جالب است. من 4 سال پیش توسعه دهنده دات نت هستم، حتی قبل از اینکه به دانشگاه بروم، در حال حاضر در حال کسب مدرک MCTS در توسعه وب هستم، و برخی از آنها به من گفتند که برای موقعیت من بسیار ارزشمند است، من نیستم و نخواهم شد. به هر حال دانشجوی فناوری اطلاعات باشید، فقط به این دلیل که معتقدم در زمینه فناوری اطلاعات، دانش را می توان از تجربه و خودآموزی (از طریق کتاب و فیلم) به دست آورد، من بسیاری از دانشجویان فناوری اطلاعات را می شناسم (در منطقه خودم در حداقل) فقط به خاطر داشتن مدرک و به دست آوردن شغل بجنگید، نه بیشتر... من در حال حاضر مشتاق هستم که مسیرم را در گواهینامه های MS کامل کنم و مدرک MCPD را داشته باشم، آیا واقعاً باید یک مرد فناوری اطلاعات باشید. برای گرفتن گواهینامه؟ آیا برای شما منطقی است که دانشجویان غیر IT هرگز به این گواهینامه ها نیاز نداشته باشند؟ | گواهینامه های MS برای دانشجویان غیر IT |
185186 | من مدام می شنوم که c# بهتر از vb است... اما تا آنجا که می توانم ببینم، جدای از تفاوت های نحوی، هر دو به یک IL کامپایل می شوند. من چند مقاله خوب را با جستجو در گوگل پیدا کردم که توضیح می دهد که چه تفاوت هایی بین این دو وجود دارد و بنابراین من در گسترش مکالمات بین توسعه دهندگان که بر سر vb/c# بحث می کنند، احساس راحتی می کنم. =) اما من مقاله ای را خواندم که می گفت vb.net 2005 از چیزهای com interop پشتیبانی بهتری دارد. اما میخواهم بدانم که آیا هنوز هم همینطور است؟ این برای من جالب است زیرا ما در وسط طراحی مجدد یک برنامه قدیمی vb6 هستیم که با برخی از اجزای قدیمی COM ارتباط برقرار می کند. آیا کسی تجربه اخیر با .NET و COM interop را دارد؟ با تشکر | پشتیبانی COM INTEROP - کدام بهتر است؟ سی شارپ یا VB |
156136 | این از یک رشته بسته در سرریز پشته می آید، جایی که قبلاً پاسخ های مفیدی وجود دارد، اگرچه یک نظر دهنده پیشنهاد کرد اینجا پست کنم. امیدوارم این خوب باشه! من تمام تلاشم را می کنم که خوب خوانا و کد بنویسم، اما اغلب در کارم شک دارم! من در حال ایجاد کدی برای بررسی وضعیت برخی از نرمافزارهای محافظتشده هستم، و کلاسی ایجاد کردهام که روشهایی برای بررسی اینکه آیا نرمافزار مورد استفاده دارای مجوز است (یک کلاس مجوز جداگانه وجود دارد) دارد. من نام کلاس را Protection گذاشتهام که در حال حاضر از طریق ایجاد یک شی appProtect قابل دسترسی است. متدهای موجود در کلاس به شما امکان میدهد تا تعدادی از موارد را در مورد برنامه بررسی کنید تا تأیید شود که در واقع مجوز استفاده دارد. آیا حفاظت نام قابل قبولی برای چنین کلاسی است؟ در جایی خواندم که اگر مجبور هستید به مدت طولانی در نام متدها، کلاس ها، اشیاء و غیره فکر کنید، ممکن است به روشی شی گرا کدنویسی نکنید. من قبل از نوشتن این پست زمان زیادی را صرف این موضوع کرده ام که باعث شده به مناسب بودن این نام شک کنم! در ایجاد (و خواندن اثبات) این پست، من شروع به شک جدی در کار خود کرده ام. من همچنین به این فکر میکنم که احتمالاً باید نام شی را به جای appProtect به applicationProtection تغییر دهم (اگرچه میخواهم در این مورد هم نظری بدهم؟). من پست می گذارم، به این امید که از دیدگاه ها/نظرات دیگران چیزی بیاموزم، حتی اگر آنها صرفاً تأیید کنند که این کار را اشتباه انجام داده ام! ویرایش: با تشکر از همه پاسخ ها، که همه مفید بوده اند. فکر میکنم «محافظ» کاملاً با این لایحه مطابقت دارد، زیرا کلاس مجوز را بررسی میکند و مطابق با آن عمل میکند. | آیا «Protection» یک نام کلاس جاوا قابل قبول است |
191123 | طبق این صفحه پروژه گنو، در مورد مجوز عمومی مایکروسافت (Ms- PL): > این یک مجوز نرم افزار رایگان است. دارای یک کپیلفت است که قوی نیست، اما > با GNU GPL ناسازگار است. آنها توضیح نمی دهند که چرا ناسازگار است. من نمی توانم هیچ پاسخ رضایت بخش و یا توضیحی را از طریق گوگل بیابم. | چرا مجوز عمومی مایکروسافت با GPL سازگار نیست؟ |
50179 | در بسیاری از زبان های دیگر مانند C++ و Javascript، OOP اختیاری است. کد رویه اوکی است اما در زبان هایی مانند جاوا و سی شارپ، OOP تا حدودی اجرا می شود. همه چیز باید بخشی از یک کلاس یا یک شی باشد. مزایای آن چیست؟ | چرا OOP در جاوا و سی شارپ اجرا می شود؟ |
66007 | من اصطلاح acme developer آیفون را شنیده ام. من فقط تعجب می کردم که مخفف چیست؟ فکر میکنم معنی آن را میدانم، زمانی است که یک توسعهدهنده به مشتری میرود و ایدههای خود را برای برنامه ارائه میکند. با تشکر از کمک شما. | تعریف Acme Developers برای آیفون |
50175 | مطمئن نیستم که آیا این مکان مناسب برای این سوال است یا SO - mods لطفا در صورت لزوم حرکت کنید. من قصد دارم در آخر هفته به عنوان یک پروژه آزمایشی کوچک GoL ایجاد کنم: http://en.wikipedia.org/wiki/Conway's_Game_of_Life من الگوریتم را درک می کنم، اما فقط می خواستم در مورد پیاده سازی آن، از شاید کسی که آن را امتحان کرده است اساسا، اولین پیاده سازی (پایه) من، یک شبکه ایستا با سرعت تعیین شده خواهد بود. اگر درست متوجه شده باشم، اینها مراحلی هستند که به آنها نیاز دارم: 1. Initial Seed 2. ایجاد آرایه 2 بعدی با تنظیمات اولیه 3. Foreach تکرار، ایجاد آرایه موقت، محاسبه وضعیت جدید هر سلول بر اساس الگوریتم Game of Life. 4. اختصاص دادن آرایه temp به آرایه مناسب. 5. شبکه را از آرایه مناسب دوباره ترسیم کنید. نگرانی من از سرعت است. هنگامی که من شبکه را از آرایه پر می کنم، آیا به سادگی یک حلقه از طریق آرایه، اختصاص دادن یا خاموش کردن به هر سلول شبکه و سپس ترسیم مجدد شبکه است؟ آیا من در مسیر درست هستم؟ | Conways Game of Life C# |
177398 | من در حال خواندن قسمت 17.2.1 مشخصات زبان جاوا هستم: http://docs.oracle.com/javase/specs/jls/se7/html/jls-17.html#jls-17.2.1 من یک را کپی نمی کنم متن، خیلی طولانی است، اما میخواهم بدانم چرا برای مرحله سوم دنباله میگویند که «اگر رشته t از مجموعه انتظار m در مرحله 2 حذف شود، به دلیل به یک وقفه` موضوع نمی تواند به مرحله 2 برسد و از مجموعه انتظار حذف نشد، زیرا برای مرحله 1 نوشته شده بود: `Thread t هیچ دستورالعمل دیگری را تا زمانی که از مجموعه انتظار m حذف نشود اجرا نمی کند` بنابراین رشته نمیتوان آن را از مجموعه انتظار در مرحله 2 حذف کرد، زیرا قبلاً حذف شده است. لطفا به من کمک کنید تا این را بفهمم. | به من کمک کنید بخشی از مشخصات زبان جاوا را درک کنم |
72557 | من در زبان های برنامه نویسی شی گرا مانند c# یا ruby تجربه دارم. من می دانم که چگونه یک برنامه را به سبک شی گرا طراحی کنم، چگونه کلاس ها و اشیاء را ایجاد کنم، و چگونه روابط بین آنها را تعریف کنم. من همچنین برخی از الگوهای طراحی را می شناسم. مردم چگونه برنامه های کاربردی می نویسند؟ چگونه شروع می کنند؟ آیا الگوهای طراحی برای زبان های کاربردی وجود دارد؟ آیا روش هایی مانند برنامه نویسی شدید یا توسعه چابک برای زبان های تابعی قابل اجرا هستند؟ | چگونه برنامه ها را در Haskell یا سایر زبان های برنامه نویسی کاربردی طراحی می کنید؟ |
177424 | من اخیراً به وب سایتی برخوردم که یک صفت تصادفی ایجاد می کند که توسط یک پیشوند و پسوند وارد شده توسط کاربر احاطه شده است. به عنوان مثال، اگر کاربر 123 را برای پیشوند و 789 را برای پسوند وارد کند، ممکن است 123Productive789 ایجاد کند. من با آن کار کردم و فکر کردم ممکن است چیزی را امتحان کنم. من این را در فیلد پیشوند وارد کردم: <a href=javascript:window.close();>کلیک کنید</a><hr /> و مطمئناً، لینک به من داده شد، سپس «<hr>» ، سپس یک صفت تصادفی. آنچه من تعجب می کنم این است که آیا این می تواند خطرناک باشد؟ باید وب سایت های بیشتری وجود داشته باشند که این مشکل را دارند، آیا همه آنها در برابر نوعی تزریق php آسیب پذیر هستند؟ | آیا تزریق HTML می تواند یک مشکل امنیتی باشد؟ |
156130 | من در حال حاضر روی برنامه ای کار می کنم که عملیات محدود شده زیادی را انجام می دهد. یعنی بر اساس 'long now = System.currentTimeMillis();'، و همراه با یک زمانبندی، دوره های زمانی را محاسبه می کند که اجرای برخی از عملیات را پارامتریک می کند. به عنوان مثال: public void execute(...) { // اجرا شده توسط یک زمانبندی هر x دقیقه نهایی int now = (int) TimeUnit.MILLISECONDS.toSeconds(System.currentTimeMillis()); final int alignedTime = now - now % getFrequency() ; final int startTime = alignedTime - 2 * getFrequency(); final int endTimeSecs = alignedTime - getFrequency(); آپلود داده (هدف، زمان شروع، پایان زمان سکس)؛ } بیشتر بخشهای برنامه مستقل از زمان تست واحد میشوند (در این مورد، «uploadData» دارای یک آزمایش واحد طبیعی است)، اما من در مورد بهترین روشها برای آزمایش قطعات محدود به زمان متکی بودم که بر «System.currentTimeMillis() ` | کد مربوط به زمان تست واحد |
49268 | هزاران منبع در وب وجود دارد که به بوهای کد اشاره و فهرست می کنند. با این حال، من هرگز اطلاعاتی در مورد بوی های معماری ندیده ام. آیا این در جایی تعریف شده است و آیا لیستی در دسترس است؟ آیا تحقیقات رسمی در مورد عیوب معماری و تأثیر آنها بر سرعت پروژه، عیوب و موارد مشابه انجام شده است؟ **ویرایش:** من واقعاً به دنبال لیستی در پاسخ ها نبودم، اما مستندات (در وب یا در یک کتاب) در مورد معماری بوی می دهد. | آیا بوی معماری وجود دارد؟ |
24464 | سوال من در اینجا مربوط به مشاغل برنامه نویسان است. چرا کارفرما هنوز با برنامه نویسان قرارداد می بندد، اگر امروزه سیستم های تجاری خوب زیادی در بازار داریم؟ من می خواهم در این مرحله بسیار واضح بگویم، این سوال فقط مربوط به یک سیستم است، به ویژه در مورد سیستم های ERP. شاید این سوال کمی بی فایده به نظر برسد، اما در حال حاضر مشغول به کار هستم و این شک برای من و رئیسم ایجاد شد. من برای سوال خودم چند پاسخ دارم، اما واقعاً دوست دارم این موضوع را کمی بیشتر حدس بزنم. همچنین می دانم که هر شرکت خوب به یک سیستم سفارشی نیاز دارد، اما ... سوال اینجاست. :-) هر پاسخی حالم را بهتر می کند. با تشکر | برنامه نویس در مقابل سیستم های تجاری (ERP) |
208633 | به عنوان یک فیزیکدان، برنامه نویسی را به تنهایی یاد گرفته ام. اما دوست دارم نام رشته ای را بدانم (مثل الگوریتم رشته طراحی الگوریتم ها) که عبارت است از: * انتخاب صحیح زبان/پارادایم * طراحی نمودار کلاس * سازماندهی قسمت های مختلف یک کد و نحوه آنها. بین یکدیگر تعامل خواهند داشت | رشته ای را که شامل انتخاب درست نمودارهای زبان/پارادایم/کلاس است، چگونه می نامید؟ |
72551 | من یک پروژه VS Installer را در ویژوال استودیو 2008 ساختم. می بینم که در VS 2010 آنها InstallShield LE را به عنوان جایگزین در دسترس دارند. من مدت ها پیش از InstallShield به عنوان بخشی از Borland Delphi استفاده کردم، اما واقعاً به آخرین نسخه نگاه نکرده ام. من زمان محدودی دارم و اگر ارزشش را ندارد نمی خواهم زمان زیادی را صرف کندن آن کنم. آیا کسی می تواند مزایا و معایب استفاده از آن را در مقابل ابزار VS Installer ارائه دهد؟ من نمیخواهم نصبکنندهام را دوباره بسازم، مگر اینکه دلیل قانعکنندهای برای این کار وجود داشته باشد. ممنون، مایکل | در ویژوال استودیو 2010، کدام بهتر است: VS Installer یا InstallShield LE؟ |
72550 | با عرض پوزش برای سوال بسیار انتزاعی و نامطمئن، اما حدس می زنم اگر می توانستم آن را بهتر بپرسم، خودم به آن پاسخ می دادم. موضوع اینجاست. من بیشتر و بیشتر به FPGA علاقه مند می شوم. با این حال، سخت است که بگویم از کجا باید شروع کنم. کاری که می خواهم انجام دهم این است که یک برنامه کاربردی ساده بنویسم که به بسته های UDP گوش می دهد و بسته های TCP/IP را ارسال می کند. بنابراین من فکر می کنم چیزی شبیه Xinix Virtex®-7 FPGA برای من به عنوان FPGA کار می کند. این صدا چگونه است؟ من همچنین به یک کارت PCI نیاز دارم که آن را با کارت اترنت روی آن میزبانی کند. بدیهی است که من در آن سطح در سخت افزار آنقدر خوب نیستم و خودم آن را نمی سازم. آیا راه حل های خارج از جعبه وجود دارد؟ همچنین، حدس میزنم از قبل باید یک هسته برای کار با آداپتور اترنت وجود داشته باشد. آیا من در این مورد درست هستم؟ کجا باید نگاه کنم؟ آیا چیزی با رابط نزدیک به سوکت های POSIX وجود دارد؟ بهترین کیت نرم افزاری که برای رسیدن به آن نیاز دارم چیست؟ متشکرم | دستگاه FPGA + شبکه + کیت نرم افزار |
177391 | من سعی می کنم رزومه خود را به روز کنم و می خواهم تعداد محصولات منتشر شده را که مستقیماً با یک شرکت درگیر آن بودم، بشمارم. به نظر می رسد که به عنوان یک معیار عملکرد عمل کند. مشکل این است که من روی پسزمینه یک سیستم توزیعشده بسیار بزرگ کار میکردم، مانند خطوط Hadoop یا سایر پایگاههای داده عظیم. ما نسخه های اصلی 6 ماهه و سایر نسخه های فرعی داشتیم. مدیر من مدام میگفت که ما این نسخهها را «ارسال کردیم»، اما «ارسال» یک محصول برای من شبیه انتشار تکههای نرمافزاری به نظر میرسد، مثل اینکه مایکروسافت آفیس 11 یا چیزی مشابه را ارسال میکند. آیا ایده ای در مورد انتشار محصول برای مهندسان خدمات پشتیبان یا هر نوع معیار عملکرد دیگری دارید؟ | اگر روی خدمات باطنی/آنلاین کار میکنید، تعداد عرضههای محصول را میشمارید؟ |
144488 | من یک مخزن مقصد دارم که از راه دور است و یک مخزن منبع دارم که آن هم از راه دور است. من میخواهم دستگاه محلی من به عنوان یک پروکسی عمل کند تا به من اجازه دهد از مبدا به مقصد برسم بدون اینکه هرگز مخزن را در دستگاه خود بارگیری کنم. آیا این امکان پذیر است؟ | Git: فشار دادن به یک مخزن از راه دور از یک مخزن از راه دور؟ |
189408 | قرار دادن منظورم در عنوان بسیار سخت بود، اما قرار دادن آن در کد آسان است. **C++** آیا این int offset_x = 10 است. int offset_y = 40; ... element.move(offset_x, offset_y); بر این ترجیح داده شود؟ بردار<int> offset(10, 40); ... element.move(offset.x, offset.y); (توجه داشته باشید که Vector مانند 'std::vector' نیست، یک بردار دو بعدی است. این کلاس متدهای زیادی دارد که در اینجا به آنها نیازی ندارم، مانند 'normalize()' و 'scale()'. آیا باید روش بیشتری داشته باشم. کلاس اصلی «نقطه» برای این؟) **جاوا اسکریپت** آیا این var offsetX = 10 است; var offsetY = 40; ... element.move(offsetX, offsetY); بر این ترجیح داده شود؟ var offset = {x: 10، y: 40}; ... element.move(offset.x, offset.y); | آیا یک شی منفرد بر چندین متغیر ترجیح داده می شود؟ |
14942 | این سؤال با نظری که در مورد سؤال دیگری که به این مقاله اشاره می کند، ایجاد شده است. Clean Code چیست؟ من به این فکر می کردم که چگونه می توان آن احساس را در منابع مشترک (سرورها و غیره) اعمال کرد. برخی از راههایی که برای اطمینان از اینکه دیگران از یک سرور مشترک استفاده میکنند، پس از خود پاکسازی میکنند، کدامند؟ * فایل ها / پوشه ها را پس از یک بار استفاده حذف کنید (پس از تعمیر یا ارتقا) * دسکتاپ را از مزخرفات پاک کنید * نرم افزاری را که می توانند روی دسکتاپ خود استفاده کنند نصب نکنید * اشتراک گذاری سیستم فایل را ایجاد نکنید که برای راه حل مورد نیاز نیست اوه بله، بیشتر کاربرد دارد به یک محیط سرور ویندوز، در تیمی از توسعه دهندگان + کارکنان پشتیبانی حدود 25 نفره. | روش هایی برای تشویق رفتار خوب در هنگام استفاده از سرورهای مشترک؟ |
225956 | من در حال نوشتن یک اسکریپت هستم که برای یک فایل متنی کاری انجام می دهد (هرچند کاری که انجام می دهد برای سوال من بی ربط است). بنابراین قبل از انجام کاری با فایل، میخواهم بررسی کنم که آیا فایل وجود دارد یا خیر. من می توانم این کار را انجام دهم مشکلی نیست، موضوع بیشتر به زیبایی شناسی است. این کد من است، من دو راه برای انجام یک کار دارم. def modify_file (نام فایل): os.path.isfile (نام فایل) را مشخص کنید، 'فایل وجود ندارد'. ردیابی (آخرین تماس اخیر): فایل clean_files.py، خط 15، در <module> print(clean_file('tes3t.txt')) فایل clean_files.py، خط 8، در clean_file assert os.path. isfile (نام فایل)، 'فایل وجود ندارد.' AssertionError: فایل وجود ندارد. یا: def modify_file(filename): اگر نه os.path.isfile(filename): «فایل وجود ندارد» را برگردانید. فایل وجود ندارد روش اول خروجی ای تولید می کند که عمدتاً بی اهمیت است، تنها چیزی که به آن اهمیت می دهم این است که فایل وجود ندارد. روش دوم یک رشته را برمی گرداند، ساده است. سوال من این است: کدام روش بهتر است به کاربر اطلاع دهیم که فایل وجود ندارد؟ استفاده از روش «اظهار» به نوعی غیرمعمول تر به نظر می رسد. | پایتون - ادعا در مقابل اگر و بازگشت |
92499 | من در حال حاضر در asp.net کار می کنم و تقریبا 1 سال سابقه کار دارم. اکنون شرکت من میخواهد فناوری من را تغییر دهد و میخواهد من را در توسعه تلفن همراه قرار دهد (ممکن است غیر از توسعه تلفن همراه .net باشد). آیا این برای حرفه من مضر است؟ همانطور که شنیده ام داشتن تجربه طولانی در یک فناوری خاص نسبت به چندین فناوری مفید است. | آیا داشتن تجربه طولانی مدت در یک فناوری خاص به جای چند فناوری کوتاه مدت مفید است؟ |
131377 | در طول زندگی حرفهایام، متوجه شدهام که برخی از توسعهدهندگان از ابزارهای اشکالزدایی استفاده نمیکنند، اما کدهای اشتباه را چک میکنند تا بفهمند مشکل چیست. در حالی که در بسیاری از مواقع یافتن سریع خطاها در کد بدون دیباگر مهارت خوبی است، به نظر می رسد صرف زمان زیادی برای جستجوی مشکلاتی که یک دیباگر به راحتی اشتباهات کوچکی مانند اشتباهات تایپی را پیدا می کند، کارایی کمتری دارد. آیا می توان یک مجموعه را بدون دیباگر مدیریت کرد؟ آیا صلاح است؟ استفاده از اشکال زدایی روانی چه مزایایی دارد؟ | فایده اجتناب از استفاده از دیباگر چیست؟ |
136698 | این یک سوال انتزاعی برای روشن شدن مفهوم بازسازی در زبان یاقوت است. در دنیای واقعی فرض کنید که متغیرها و روشهای بسیار بیشتری در روش کلاس مبلمان و بازسازی وجود دارد. من یک کلاس به نام مبلمان دارم. این روش دارای روشی به نام refurnish(VarnishToUse, TimeToTake) است. این روش دارای varnish_cost = Varnish(VarnishToUse) است. قیمت * TimeToTake من می خواهم محاسبه هزینه را به def VarnishCost قیمت استخراج کنم * TimeToTake پایان پس از آن کلاس Furniture فقط می تواند داشته باشد: def Refurnish(VarnishToUse) varnish_cost = VarnishCost(VarnishCost) من در عبور می کنم VarnishToUse به VarnishCost؟ آیا روش باید def VarnishCost(Varnish) ... پایان باشد یا باید یک متغیر نمونه `@varnish = VarnishToUse` در کلاس Refinish تنظیم کنم و سپس انتظار داشته باشم که آن متغیر نمونه در روش VarnishCost همانطور که در بالا نشان دادم موجود باشد؟ آیا فرقی می کند که روش دیگر خصوصی باشد؟ محافظت شده؟ من به دنبال به حداقل رساندن استفاده از متغیرها و مسئولیت های متعدد برای یک کلاس (SRP) هستم. | هنگام استخراج متدها در روش های کوچکتر، چگونه با متغیرها برخورد کنیم؟ |
216560 | من یک کلاینت دارم که به او یک فایل txt با برگه محدود داده شده که حاوی صدها هزار ردیف است. من یک داستان کاربری به شرح زیر دارم: > به عنوان کاربر میخواهم فایل متنی را بگیرم و در انتهای هر خط یک مقدار جدید اضافه کنم که حاوی مقدار به هم پیوسته دو ستون است. به عنوان مثال، اگر فایل به عنوان خوانده شده text_one text_two من باید خروجی زیر را (ترجیحاً به یک فایل txt.) text_one text_two text_onetext_two اولین روش من این بود که از فروشنده ای که فایل را تهیه می کند بخواهم قبل از ارائه فایل، الحاق را انجام دهد، که ساده ترین راه حل است. مشکل از بین بردن آن است درست است؟ با این حال آنها بسیار غیر همکار هستند و نقطه خالی را رد کرده اند. من به ساخت یک برنامه کاربردی جاوا اسکریپت ساده نگاه کرده ام که این سمت کلاینت را انجام می دهد تا یک کاربر غیر فنی بتواند فایل را با استفاده از انتخابگر فایل انتخاب کند. این روش چند مشکل دارد * حجم فایل ممکن است بیش از یک گیگابایت باشد و بنابراین نمیتوان آن را مستقیماً در حافظه بارگذاری کرد، من سعی کردم و مرورگر از کار میافتد * هیچ راهی برای نوشتن یک فایل در جاوا اسکریپت وجود ندارد، بنابراین میتوانم باید محتوا را روی صفحه خروجی بگیرم و از کاربر بخواهم آن را ذخیره کند (به نحوی) من به این فکر می کردم که اگر بتوانم محدودیت های اندازه فایل را دور بزنم، فقط می توانم محتوای ویرایش شده را به صفحه خروجی بدهم و از کاربر بخواهم صفحه را به عنوان یک صفحه ذخیره کند. فایل .txt، با این حال فکر میکنم راهی بهتر از استفاده از جاوا اسکریپت وجود دارد که همچنان کمبود دانش فنی کاربران را برطرف میکند. لطفاً این سؤال را بهعنوان پشتهای در نظر بگیرید، اما به خاطر داشته باشید که یک اسکریپت پوسته کوچک زیبا یا اسکریپت پایتون برای یک کاربر غیر فنی نامناسب تلقی میشود، مگر اینکه راهی برای بستهبندی زیبای آن برای یک کاربر غیر فنی وجود داشته باشد. ## به روز رسانی فایل برای باز کردن در اکسل بسیار بزرگ است. این فرآیند باید به صورت هفتگی اجرا شود، اما نیازی به زمانبندی یا اتوماسیون ندارد...(هنوز) | نحوه مدیریت یک فایل بزرگ برای یک کاربر غیر فنی |
31047 | آلن کوپر برای مدت طولانی (در 3 نسخه از کتاب خود درباره چهره) یک مدل فایل یکپارچه را ترویج می کند تا، در میان چیزهای دیگر، از آنچه او احمقانه ترین جعبه پیام اختراع شده می نامد صرف نظر کند. هنگامی که دکمه بستن را در یک برنامه یا فرم فشار دهید ظاهر می شود که آیا می خواهید تغییرات خود را رد کنید؟ من از این ایده و استدلال های او خوشم می آید، اما در مقابل آن واکنش تند و تیز را نیز دارم که اکثر برنامه نویسان و کاربران باتجربه دارند. در حالی که کتاب کوپر بسیار محبوب و قابل احترام به نظر می رسد، بحث بسیار کمی در مورد این موضوع خاص در وب وجود دارد که می توانم پیدا کنم. پتر هسلبرگ، نویسنده برنامه نویسی ویندوز با قدرت صنعتی به آن اشاره می کند، اما به نظر می رسد در مورد آن باشد. من این فرصت را دارم تا در پروژه (رومیزی) که روی آن کار می کنم، این کار را اجرا کنم، اما با مقاومت مشتریان و همکارانی مواجه می شوم که البته با روش MS Word و Excel آشنایی دارند. من در موقعیتی هستم که می توانم اعتراضات آنها را نادیده بگیرم، اما مطمئن نیستم که این کار را انجام دهم. سؤالات من این است: آیا بحث های خوبی در این مورد وجود دارد که من نتوانسته ام پیدا کنم؟ آیا کسی این کار را در برنامه های خود انجام می دهد؟ آیا این ایده خوبی است که متأسفانه تا زمانی که مثلاً مایکروسافت آن را انجام ندهد، پیاده سازی آن عملی نیست؟ | چه اتفاقی برای مدل فایل یکپارچه آلن کوپر افتاد؟ |
185184 | من روی یک برنامه ASP.NET MVC 4 کار کرده ام که از احراز هویت مبتنی بر فرم ها استفاده می کند. کاربران در برابر ارائهدهنده عضویت بر اساس انتخاب ارائهدهنده در فرم ورود اعتبارسنجی میشوند. به عنوان مثال، در حال حاضر دو ارائه دهنده وجود دارد: فهرست فعال و یک ارائه دهنده سفارشی که یک وب سرویس خارجی را فراخوانی می کند. اگر کاربر معتبر است، اطلاعات را در جدول کاربران محلی خود به روز می کنیم، مانند آخرین تاریخ ورود و غیره. اگر کاربر معتبر است و در جدول کاربران محلی وجود ندارد، آنها را اضافه می کنیم. پس از انجام همه این کارها، یک کوکی تنظیم می کنیم و به محتوای اصلی می رویم. همه کنترلکنندهها **User.Identity.IsAuthenticated** را بررسی میکنند و در صورت ناموفق بودن تست، به صفحه ورود برمیگردند. اکنون به من گفته می شود که این برنامه از یک برنامه وب واحد به یک راه حل چند برنامه کاربردی تبدیل می شود. هر برنامه باید مستقل از سایرین وجود داشته باشد، ظاهر و احساس یکسانی داشته باشد و از عملکردهای ورود به سیستم یکسان استفاده کند. هر برنامه می تواند نیاز به اضافه شدن یک ارائه دهنده عضویت جدید داشته باشد. ما همچنین داده هایی را برای محدود کردن دسترسی به برنامه ها اضافه خواهیم کرد. یک کاربر ممکن است فقط به یکی از برنامه ها دسترسی داشته باشد در حالی که کاربر دیگر به همه آنها دسترسی دارد. راه اندازی ذخیره سازی داده ها مشکلی ندارد. اشتراکگذاری طرحبندی از یک برنامه برای استفاده در برنامههای دیگر نیز مشکلی نیست. چیزی که من با آن مشکل دارم تصمیم گیری در مورد نحوه تجدید مجدد عملکرد ورود به سیستم به گونه ای است که اضافه کردن یک ارائه دهنده عضویت و برنامه جدید در مسیر نیازی به انتشار مجدد برنامه های موجود نداشته باشد. در حال حاضر آنها همچنین یک صفحه راه اندازی ورود به سیستم را برای برنامه ها نمی خواهند. آنها دوست دارند که کاربران مستقیماً به یک برنامه کاربردی بروند، وارد سیستم شوند و کاری را که برای انجام آن به آنجا آمده اند انجام دهند. بنابراین، ممکن است به http://site1.mysites.com بروم، وارد شوید و کارم را انجام دهم در حالی که مرد کنار من به http://site2.mysites.com می رود، وارد می شود و کار خود را انجام می دهد. من در پیچیدن سرم به دور بهترین راه برای انجام این کار مشکل دارم. اولین فکر من یک سرویس وب WCF برای ورود به سیستم بود. من باید یک کنشگر کنترلی با وب سرویس تماس بگیرم که اعتبار ورود به سیستم را ارسال می کند. اگر ورود موفقیت آمیز بود، می توانم لیستی از برنامه ها را برای کاربر از حافظه محلی دریافت کنم. اضافه کردن برنامههای بیشتر به دلیل عدم تغییر در وب سرویس آن برنامهها، نیازی به انتشار مجدد برنامههای موجود ندارد. من همچنین در مورد این موارد ASP.NET Web API می شنوم. آیا به جای آن باید آن مسیر را بروم؟ من ممکن است بخواهم سایتی را پیرامون مدیریت پایگاه داده کاربران محلی بسازم، بنابراین داشتن سایتی که میزبان Api وب باشد می تواند یک گزینه باشد. آیا موارد Web API برای این وضعیت اشتباه است؟ اگر نه، آیا مزایایی نسبت به وب سرویس WCF دارد؟ آیا روش های جایگزینی برای دستیابی به نتیجه نهایی من وجود دارد؟ | یک ورود به سیستم در میان چند سوال برنامه های کاربردی ASP.NET MVC |
117839 | مردی که مسئول ایمیل های html ما است می رود و از من خواسته شده است که مسئولیت را بر عهده بگیرم. ما یک خرده فروش آنلاین هستیم و هفته ای یک بار ایمیل ارسال می کنیم. یک ایمیل از یک تصویر اصلی، کمی پاراگراف آغازین و سپس ردیف هایی از پیشنهادات محصول تشکیل شده است. همانطور که همه میدانند کار کردن با ایمیلهای html به دلیل html و css قدیمی که باید با آنها سر و کار داشته باشید، دردناک است. وقتی چیزی در آخرین لحظه نیاز به تغییر دارد، رد شدن از میان اسپاگتیهای td برای رسیدن به پیوندی که نیاز به تغییر url و کد ردیابی آن دارد، واقعاً دردناک است و فرصتهای اشتباه فراوان است. بنابراین من تصمیم گرفتم یک فایل xml ایجاد کنم که شامل تمام داده هایی است که باید در ایمیل ارسال شود. برای مثال، محصولات به این شکل ثبت میشوند: <products> <product id=1> <title>محصول من</title> <image width=160px height=160px> <alt>محصول من< /alt> <url>http://somedomain.com/emails/image1.jpg</url> </image> <link> <term>my_term_for_google_analytics</term> <url>http://somedomain.com/products/1</url> </link> </product> <product id=2> <title>محصول دوم من</title> ... و غیره .. </product> </products> سپس می توانم از یک الگوی xslt برای ایجاد ایمیل استفاده کنم. مزیت این کار این است که وقتی کالایی از انبار خارج میشود صبح که قرار است ایمیل منتشر شود، میتوانم فقط کمی متن را در فایل xml تغییر دهم، html را تولید کنم و دوباره آماده هستیم. همچنین میتوانم از همان «xml» برای ایجاد یک میکروسایت برای ایمیل استفاده کنم. مشکل اینجاست که من یک گوگل خوب در این مورد داشتم و نمی توانم شخص دیگری را پیدا کنم که واقعاً این را امتحان کرده باشد. بنابراین من یا یک نابغه رویا هستم یا یک احمق. معمولاً معلوم میشود که من یک احمق هستم، بنابراین کسی تجربه ایجاد ایمیلهای html از «xml» با استفاده از «xslt» را داشته است یا کسی میتواند مشکلات بزرگی را با این رویکرد ببیند. آیا ایده خوبی است؟ سلب مسئولیت - من واقعاً فکر نمی کنم که یک نابغه بالقوه رویایی باشم. | آیا استفاده از xml + xsl برای ایجاد یک ایمیل html هفتگی ایده خوبی است یا بد؟ |
24466 | من تا به حال برنامه های وب پایگاه داده (MySQL) زیادی نوشته ام، اما همیشه فکر می کنم ساختار من تا حدی ناشیانه است. من میخواهم الگوی برنامهنویسی/طراحی را که استفاده میکنم، بهبود بخشم، به امید اینکه در اینجا توصیهای داشته باشم. به ویژه، من نمی توانم ساختاری را پیدا کنم که مکمل رویکرد OOP باشد که اجرای پایگاه داده (شما) را در بر می گیرد. فکر می کنم سوال من را می توان با مثال به بهترین شکل توضیح داد. دو رویکرد وجود دارد که اکنون از آن استفاده میکنم و میگویم من یک شی/کلاس فاکتور دارم: اول استفاده از توابع عضو ثابت class Invoice { int id; رفر رشته int customer_id; تاریخ ایجاد؛ تاریخ سررسید؛ static id create(); به روز رسانی static bool (id, field1, field2, ...); static bool delete(id); static bool get(id); }; روش دوم قرار دادن هر چیز در یک شی پایگاه داده است: class Database extensions ProprietaryDBConnecter, Singleton { id createInvoice(); bool updateInvoice(id, field1, field2, ...); bool deleteInvoice(id); bool getInvoice(id); شناسه createCustomer(); bool updateCustomer(id, field1, field2, ...); bool deleteCustomer(id); bool getCustomer(id); // و غیره... } من متوجه شدم که هر دو راه توابع عضو (SQL) بسیار غیرقابل تفکیک از view هستند، به این ترتیب که view تعیین می کند که کلاس ها چه چیزی باید داشته باشند و بنابراین به نظر می رسد سند/نما را می شکند. معماری همچنین، به نظر می رسد که به نوعی ناکارآمد است، به عنوان مثال، یک عبارت SELECT باید فقط موارد مورد نیاز را انتخاب کند، اما به نظر می رسد وجود متغیرهای عضو در فاکتور به معنای داده های تضمین شده باشد. نمی دانم این سوال را به وضوح توضیح دادم، بهترین رویکردهای دیگر برای این معماری/الگوی طراحی/چه-آن-چه-است- چیست؟ ممنون از راهنمایی ها | بهترین روش ها: الگوهای برنامه نویسی اپلیکیشن پایگاه داده |
119859 | ما از pthread برای مدیریت thread در سیستم های مبتنی بر C استفاده می کنیم. pthread به طور کلی توسط کامپایلر C++ (مانند g++) قابل کامپایل است. با این حال، راههای بهتر انتزاع برای نخها در C++ چیست؟ همچنین، برای اینکه هر سیستمی در یک سیستم چند رشته ای کار کند، ایمن کردن نخ نیز مهم است. کتابخانه های استانداردی که نیاز به جایگزینی (نصب) برای ایمن بودن رشته دارند یا برای محیط های چند رشته ای ناامن هستند کدامند؟ آیا نشانگرهای هوشمند، الگوها به اقدامات خاصی برای ایمن کردن آن نیاز دارند؟ بهترین روش ها برای مدیریت رشته در C++ چیست؟ | چگونه مدیریت موضوعات را در C++ انجام دهیم؟ |
177428 | من واقعاً google golang را دوست دارم، اما آیا کسی میتواند توضیح دهد که چه دلیلی برای اجراکنندهها وجود دارد که ساختار دادههای اولیه مانند مجموعههایی از کتابخانه استاندارد را کنار گذاشتهاند؟ | ساختار داده را در Golang تنظیم می کند |
221841 | در یکی از پروژهها (در C)، من کدی به این شکل دارم ( ** _ نامها مخصوصاً برای سوال مبهم هستند تا جزئیات پروژه ارائه نشود_**): typedef struct Module_s { /* این فیلدها تجزیه میشوند توسط f1() */ S1 *s11; S2 *s12; size_t n11; size_t n12; int i11; /* این فیلدها توسط f2() */ S2 *s21; S3 *s22; S4 *s23; char *c24; /* این فیلدها توسط f3() و بعد از آن */ void *v31; bool b32; S5 s33[N]; bool b34; } Module_t; { /* فقط هدر فایل را بخوانید و * 5 فیلد اول را تجزیه کنید تا نحوه بارگیری بقیه را مشخص کنید. */ Module_t *module = f1(input_file); /* بقیه فایل را با استفاده از اطلاعات تنظیم شده توسط f1()* بخوانید و تعیین کنید که چگونه f3() باید آن را از قبل پردازش کند. */ f2 (فایل_ورودی، ماژول)؛ /* فایل را با استفاده از اطلاعات ارائه شده توسط f1() و f2() از قبل پردازش کنید. */ f3 (ماژول)؛ /* فایل را با استفاده از اطلاعات ارائه شده توسط f2() و f3() پردازش کنید. */ f4 (ماژول)؛ } سپس، سوال این است که آیا جدا کردن Module_t به 3 تکه کوچکتر که شامل فیلدهای مربوطه است، که توسط هر تابع تنظیم شده است، حرکت خوبی است؟ سپس هر تابع فقط بخش کوچکتری از «Module_t» را میپذیرد و برمیگرداند، که احتمالاً خوب است، اما ممکن است با پیچیدهتر شدن اتصالات، توسعه بیشتر را پیچیدهتر کند - و نگه داشتن تمام فیلدهای وابسته در یک مکان سادهتر به نظر میرسد. چیزی که من در ذهن دارم این است: typedef struct SS1_s { /* این فیلدها توسط f1() */ S1 *s11 تجزیه می شوند. S2 *s12; size_t n11; size_t n12; int i11; } SS1_t; typedef struct SS2_s { /* این فیلدها توسط f2() */ S2 *s21 تجزیه می شوند. S3 *s22; S4 *s23; char *c24; } SS2_t; typedef struct SS3_s { /* این فیلدها توسط f3() و بعد از آن */ void *v31; bool b32; S5 s33[N]; bool b34; } SS3_t; typedef struct Module_s { SS1_t ss1; SS2_t ss2; SS3_t ss3; } Module_t; { /* فقط هدر فایل را بخوانید و * 5 فیلد اول را تجزیه کنید تا نحوه بارگیری بقیه را مشخص کنید. */ SS1_t *ss1 = f1(input_file); /* بقیه فایل را با استفاده از اطلاعات تنظیم شده توسط f1()* بخوانید و تعیین کنید که چگونه f3() باید آن را از قبل پردازش کند. */ SS2_t *ss2 = f2(input_file, ss1); /* فایل را با استفاده از اطلاعات ارائه شده توسط f1() و f2() از قبل پردازش کنید. */ SS3_t *ss3 = f3(ss1, ss2); /* ماژول را بنویسید و * فایل را با استفاده از اطلاعات ارائه شده توسط f2() و f3() پردازش کنید. * ss1 را نیز برای استفاده در آینده ذخیره کنید. */ ماژول Module_t = f4(ss1, ss2, ss3); } بنابراین، آیا باید ساختار را به زیرساختهای کوچکتر بازسازی کنم؟ | آیا یک سازه باید به ساختارهای کوچکتر تبدیل شود؟ |
225371 | من درک می کنم که یک فرآیند واحدی از مالکیت منابع و دستورالعمل های اجرایی است. Thread ها به یک فرآیند اجازه می دهند تا منابع خود را با اجراهای متعدد به اشتراک بگذارد، و برنامه ریزی رشته ها برای یک سیستم عامل آسان تر است زیرا تمام سربار مربوط به کل فرآیندها است. اما چرا نام _thread_؟ آیا اشاره ای به _string_ یا interleaving اجرا دارد؟ با این حال، به نظر من این یک اصطلاح شهودی نیست. | چرا نخ ها را نخ می نامند؟ |
135617 | بعد از خواندن اسلک تام دیمارکو، به این فکر میکنم که چگونه سستی را به دوی سرعت وارد کنم. برای کسانی که کتاب را نخوانده اند، TDM «سستی» را به عنوان فراهم کردن زمان برای نوآوری و دیگر چیزهای خوب توصیف می کند. اسکرام به سمت حذف سستی و مقاومت در برابر تغییرات درون سرعت حرکت می کند. اجازه دادن به داستانها برای اولویتبندی مجدد بین دو سرعت. من از هدف دوی سرعت قدردانی میکنم و سعی نمیکنم بپرسم چگونه به تغییرات درون آنها واکنش نشان دهم. فکر اولیه من در مورد اضافه کردن شلی به دوی سرعت این است که برای دو هفته یک اسپرینت با 8/9 روز کار برنامه ریزی کنم. اگر از این تصمیم آگاه هستید، هنوز هم می توانید سرعت خود را به دقت محاسبه کنید؟ بر اساس نکات داستانی تکمیل شده در پنجره 8/9 روزه شما (در مقابل 10). برعکس، این دو ایده رقیب هستند و به هم تعلق ندارند... ? لینک فاکتور تمرکز gnat جالب است. | برنامه ریزی اسپرینت و انطباق با سستی |
135619 | ارجاع به این پیوند به طور خاص، چه چیزی باعث شد آنها تصمیم بگیرند تا برای ساعت tl را به عنوان نماد مبدل انتخاب کنند... خیلی تصادفی به نظر می رسد. من درک می کنم که چرا آنها روی te تصمیم گرفته اند (به این دلیل است که e بعد از d در td می آید و d اولین حرف روز است). ویرایش: اوه بیا، چرا رای منفی؟ من چیزی می پرسم که ممکن است مهم نباشد اما من را آزار می دهد | آیا کسی ایده ای دارد که جاوا چگونه نام مبدل ها را تعیین می کند؟ |
177423 | من یک سرویس استراحت دارم که اساساً یک پروکسی برای انواع خدمات دیگر است. بنابراین اگر «GET /users/{id}» را صدا کنم، نمایه کاربری آنها، همچنین سابقه سفارش، و اطلاعات تماس و غیره را از سرویسهای مختلف دریافت میکند و آنها را در یک شی خوب جمع میکند. مشکل من این است که هر تماس با یک سرویس مختلف این پتانسیل را دارد که زمان را به درخواست اصلی اضافه کند، بنابراین اگر یک مشتری خاص به همه قطعات اهمیت نمیدهد، ترجیح میدهیم تمام دادهها را همیشه دریافت نکنیم. راه حلی که به آن رسیده ام این است که کاری شبیه به این انجام دهم: «GET /users/{id}?includeOrders=true&includeX=true&includeY=true...» که کار می کند، و به من اجازه می دهد فقط آنچه را که نیاز دارم انجام دهم، اما دست و پا گیر است به اندازه کافی منابع داده مختلف اضافه کرده ایم که پارامترهای زیادی برای مفید بودن آن سبک وجود دارد. من میتوانم کاری مشابه با یک عدد صحیح و یک بیت ماسک یا چیزی مشابه انجام دهم، اما این فقط خواندن آن را سختتر میکند، و احساس آرامش زیادی نمیکند. من میتوانم آن را به چند تماس تقسیم کنم، بنابراین آنها باید «/users/{id}/orders» و «/users/{id}/profile» را جداگانه فراخوانی کنند، اما این به نوعی هدف یک پراکسی جمعآوری را شکست میدهد. هدف این است که کار مشتریان را آسان تر کند. آیا الگوهای خوبی وجود دارد که بتواند به من کمک کند تا دادههای کافی را برای هر مشتری برگردانم، بدون اینکه فیلتر کردن و انتخاب آنچه میخواهند برای آنها بسیار دشوار باشد؟ | اجازه دادن به مشتری برای انتخاب داده برای بازگشت از طریق رابط REST |
135611 | با توجه به افزایش حجم داده های تولید شده از طریق وب سرویس های مختلف (شبکه های اجتماعی و غیره)، باید برنامه نویسان بیشتری وجود داشته باشند که با یادگیری ماشینی و/یا آمارهای مورد نیاز برای نوشتن برنامه هایی برای مقابله با آن داده ها آشنا هستند. نمی دانم آیا کسی که در مشاغل مرتبط کار می کند می تواند به طور خلاصه فعالیت های روزانه ممکن را شرح دهد. آیا بیشتر شبیه یک مهندسی نرم افزار سنتی است یا بیشتر شبیه کار به عنوان یک آمارگیر است؟ من شخصاً به یادگیری ماشین و برنامه نویسی علاقه مند هستم. اگر بخواهم در چنین مشاغلی کار کنم، آیا باید زمان بیشتری را برای یادگیری آمار صرف کنم یا زمان بیشتری را در بخش مهندسی نرم افزار سنتی؟ | برنامه نویسانی که با برنامه نویسی مرتبط با یادگیری ماشینی/داده محور سروکار دارند به چه چیزی نیاز دارند؟ |
221014 | من یک برنامه کاربردی را به ارث برده ام که داده ها را در چندین جدول در Microsoft Access ذخیره می کند. Access DB فقط برای ذخیره سازی استفاده می شود، تمام پردازش داده ها توسط برنامه (VB.net) انجام می شود. آیا این تمرین خوب است؟ من باید یک برنامه مشابه را از ابتدا بسازم و مطمئن نیستم که تمرین عادی چیست. من سعی کردم سؤال را در قالبهای مختلف در گوگل جستجو کنم و نتایج متعددی را بررسی کردم (از جمله بسیاری از سؤالات در این انجمن) اما به نظر میرسد که همه سؤالها به جای استفاده از آن برای ذخیره دادهها، به جایی مربوط میشوند که در اکسس برنامهنویسی میکنید. حدس میزنم میتوانم دقیقتر باشم و بگویم که آیا SQL Server Express یا موارد مشابه گزینه بهتری است و اگر چنین است چرا؟ اگر به دلیل داشتن یک سوال مشابه در حال خواندن این پست هستید، این لینک ارائه شده توسط @DanielB در زیر را بررسی کنید - http://stackoverflow.com/questions/694921/ms-access-mdb-concurrency | آیا استفاده از اکسس به عنوان پایگاه داده دارای اشکالاتی است؟ |
77455 | از آنجایی که **GWT** قرار است تمام پیاده سازی های مرورگرها را انتزاعی کند (برای ویجت ها و غیره) آیا ارزش انجام تست بین مرورگر را دارد؟ من فقط به این فکر می کردم که فقط موارد مربوط به استایل (مربوط به CSS) را در مرورگرهای مختلف آزمایش کنم. نظری در مورد آن دارید؟ | آیا ارزش آزمایش بین مرورگرها در برنامه های GWT را دارد؟ |
105949 | من می خواهم بدانم بهترین راه برای افزودن نظر برای شناسایی کلاس منسوخ شده در جاوا چیست. آیا باید کامنت قبلی اضافه شده به بالای کلاس را حذف کنم که به برنامه نویس دیگری کمک می کند بداند آن کلاس برای چه بوده است یا باید آن را زیر نظر اضافه کنم؟ | بهترین راه برای نظر دادن به کلاس منسوخ شده در جاوا چیست؟ |
251675 | برای پیشینه، من در حال توسعه یک برنامه رابط کاربری گرافیکی در C#/WPF هستم. من قبلاً تعداد زیادی نمونه از <ComboBox ItemsSource={Binding Items}> <ComboBox.ItemTemplate> <DataTemplate> <TextBlock Text={Binding ItemName}/> </DataTemplate> </ComboBox.ItemTemplate را در کد خود داشتم. /> </ComboBox> زمانی که به طور تصادفی به آن برخورد کردم «DisplayMemberPath» در طول یک جستجوی حاشیهای مرتبط StackOverflow، که باعث میشود <ComboBox ItemsSource={Binding Items} DisplayMemberPath=ItemName/> در بالا، 'ComboBox' 158 ویژگی عمومی دارد، و من واقعاً شک دارم که همه موارد را بخوانم. حتی قبل از شروع به استفاده از ComboBox توضیحات آنها. از طرف دیگر من واقعاً از مواجه شدن با این مشکل در مقیاس بزرگتر می ترسم، زیرا این اولین برنامه WPF من است و گاهی اوقات این احساس را دارم که اشتباه انجام می دهم. توجه داشته باشید که آموزش های آنلاین جدا از مستندات رسمی بسیار غیر قابل اعتماد، اغلب اشتباه و/یا ضعیف نوشته شده اند. حداقل برای من سخت بود که یک خوب پیدا کنم. از سوی دیگر، هر کتاب برنامه نویسی که من با آن مواجه شده بودم، بیش از حد به جزئیات پرداخته بود، و فصول کاملی را برای توضیح مواردی که بعد از پاراگراف اول برای من واضح بود، در نظر گرفت، بنابراین بسیاری از قسمت ها را نادیده گرفتم. _هنگام استفاده از یک چارچوب یا کتابخانه پیچیده، چگونه می توانم از نادیده گرفتن تصادفی یک بخش مرتبط از مستندات غیرقابل نفوذ اجتناب کنم، بنابراین کار غیر ضروری برای خودم ایجاد کنم؟_ فکر نمی کنم این تکراری باشد از چه نوع فرآیندی برای یادگیری استفاده کنم. یک سیستم بزرگ؟ یا چگونه در پایگاه های کد بزرگ فرو می روید؟، زیرا اینها در مورد یادگیری یک پایگاه کد هستند که باید آن را درک کنید/روی آن تغییر دهید/بهبود دهید، همچنین با فرض اینکه به خود کد دسترسی دارید. سوال من در مورد کاربر یک فریم ورک است، و وظیفه در دست این است: با توجه به اسناد رسمی عظیم و گوگل، به طور موثر بخش هایی از چارچوب را پیدا کنم که بتوانم از آنها برای آسان کردن کارم استفاده کنم. | چگونه هنگام استفاده از چارچوب های پیچیده از اختراع مجدد چرخ جلوگیری کنیم؟ |
219386 | یکی از بزرگترین اسنادی که تا به حال خواندهام، کتاب TeXbook توسط دونالد کنوت است - کتابچه راهنمای سیستم حروفچینی _TeX، و من در اولین تحلیلم از آن استفاده کردم. تا آنجا که من می توانم بگویم، نوع اطلاعات منتقل شده توسط مستندات در سه دسته قرار می گیرد: _دستورالعمل،_ _مرجع_ و _ دانش تخصصی_ که در ادامه توضیح خواهم داد. کدام دسته ها را گم کرده ام؟ ## دستور یک دستور غذا به سؤالی مانند چگونه می توانم آن مشکل را با این نرم افزار حل کنم؟ پاسخ می دهد. و _جهان مشکل_ را با ویژگی های _نرم افزار پیوند می دهد. فصل های 3، 7 و 8 در _TeXbook_ به سوالاتی مانند چگونه TeX را اجرا کنم؟ یا چگونه متن را تایپ کنم؟ و دستور پخت را در اختیار کاربر قرار دهید. سایر بسته های نرم افزاری اغلب شامل مراحل نصب یا پشتیبان گیری هستند که در این دسته قرار می گیرند. ## مرجع A _reference_ تمام جزئیات مورد نیاز را در برخی از نرم افزارها مستند می کند. برای کاربر مفید است که بداند این ویژگی برای حل آن مشکل مفید است و بخواهد بداند که آیا می تواند این ویژگی را برای حل یک مشکل بسته پارامتری کند یا خیر. همچنین برای عیب یابی نرم افزار زمانی که نتایج غیرمنتظره ای می دهد مفید است. فصل 14 چگونه TeX پاراگراف ها را به خطوط تقسیم می کند در _TeXbook_ نمونه ای از یک متن مرجع است. صفحات دستی یونیکس تقریباً همیشه به این دسته تعلق دارند. ## دانش تخصصی دانش تخصصی مربوط به مشکل حل شده توسط نرم افزار نیز به اسناد نرم افزار تعلق دارد. دلایل این امر حداقل عبارتند از: 1. کاربران در زمینه ای که نرم افزار مفید است متخصص نیستند. 2. کارشناسان از اصطلاحات و روش شناسی های مختلفی برای توصیف یا حل مسائل استفاده می کنند. برای 1. ریاضیدانانی که کتاب TeXbook را میخوانند، اصول طراحی و چیدمان را نیز یاد میگیرند: آنها متوجه میشوند که دانش ساختار یافتهای در این زمینه وجود دارد و نام مفاهیم اساسی مربوطه را یاد میگیرند تا بتوانند مسائل را بیان کنند و کمک بگیرند. برای 2. اصلاح نماد در مستندات نرم افزار مفید است و این بهترین کار با ارائه برخی از اطلاعات سطح بالا یا پس زمینه است. از این رو دانش تخصصی موجود در مستندات کاربر سازمان مفهومی مسئله را همانطور که برای طراحان نرم افزار شناخته شده است به سازمان مفهومی مشکل همانطور که برای کاربران نرم افزار شناخته شده است متصل می کند. | چگونه اطلاعات را در مستندات کاربر نهایی دسته بندی کنیم؟ |
181259 | من یک محصول با دو برنامه جداگانه دارم. هسته محصول در پایگاه داده (اوراکل) زندگی می کند و طبق یک برنامه اجرا می شود. دیگری یک برنامه مشتری (در حال حاضر ASP.NET MVC3) است که برای مدیریت برنامه پایگاه داده استفاده می شود. سه سطح اعتبار در حال انجام است. سرویس گیرنده، سمت سرور و پایگاه داده قبل از اینکه داده های سرویس گیرنده در پایگاه داده ذخیره شوند. با این حال، مواردی وجود دارد که بخشهایی از مجموعه دادهها در حال حاضر معتبر هستند اما ممکن است در آینده نامعتبر شوند. در این موارد به جای اینکه کل فرآیند ورودی داده (طولانی) را متوقف کنیم، فقط فرآیند مجموعه داده را در حالت تعلیق قرار می دهیم تا زمانی که داده ها معتبر شوند یا به یک مقدار معتبر به روز شوند. این خطا ممکن است چیزی شبیه به این باشد، هی، شما فرآیند کپی اطلاعات Foo را در مکان X برنامه ریزی کردید و سپس به کاربر باب دسترسی دادید. حساب کاربری Bob که در ابتدا انتخاب کردید دیگر معتبر نیست، می خواهید چه کار کنید؟ درخواست کپی را لغو کنید، «تغییر کاربر» یا «صبر کنید». آیا بهترین روش برای ذخیره و گزارش شرایط خطا (قابل رفع توسط کاربر) و استثناها (نه کشنده و غیرقابل رفع توسط کاربر) برای بازگشت به مشتری از پایگاه داده وجود دارد؟ به عنوان مثال: - پایگاه داده فرآیند A را شروع می کند - پایگاه داده مجموعه داده Foo را انتخاب می کند - در طول فرآیند با یک خطا یا استثنا مواجه می شود - پایگاه داده خطا یا استثنا را ذخیره می کند - پایگاه داده لغو فرآیند A را با مجموعه داده Foo انجام می دهد - پایگاه داده به پردازش A با داده های بعدی ادامه می دهد. تنظیم کنید تا زمانی که همه مجموعههای داده پردازش شوند - پایگاه داده فرآیند A را کامل میکند سپس مدتی بعد: - کاربر در زمان دیگری به برنامه مشتری وارد میشود (بعد از آخر هفته؟) - کاربر اعلانی دریافت می کند مبنی بر اینکه خطا یا استثنا رخ داده است اولین فکر من نوعی جدول db است که فیلدهای مختلف را ذخیره می کند (مهر_زمان رویداد، فرآیند، رویداد، نوع_ابژه، شی_pk، کد_ رویداد، جزئیات_اضافی، وضعیت، آخرین_به روز رسانی). سپس برای هر کد خطا، الگوهای سمت کلاینت (یعنی کدگذاری سخت با پارامترها) را تنظیم کنید و آنها را به کاربر ارائه کنید... اما باید راه بهتری وجود داشته باشد؟ در حالت ایدهآل، من به دنبال راهحلی هستم که به مشتری امکان میدهد گزینههای UI مفیدی را ارائه دهد که به کاربر در حل احتمالی خطاها کمک کند. چه راه حل هایی برای این مشکل پیدا کرده اید؟ آیا چیزی مانند NServiceBus یا MassTransit کار می کند؟ ویرایش: در اینجا دو الزام مختلف وجود دارد. اولی برای ذخیره استثناها، و دومی برای گزارش (و احتمالاً اقدام در مورد) آنها. | گزارش و رسیدگی به خطاهای فرآیند ناهمزمان به مشتری |
200251 | هدف من این است که تا حد امکان قابل استخدام باشم و دانش کافی داشته باشم که در هنگام مصاحبه احمق به نظر نرسم. با این حال، این احتمالاً هدف همه است و صرفاً با شرکت در کلاسهای دانشگاه محقق نمیشود -- شما باید مقداری از زمان خود را نیز صرف کنید (که من انجام میدهم). من در حال اخذ مدرک Associates در برنامه نویسی کامپیوتر از طریق یک کالج محلی هستم. چندین گزینه برای من وجود دارد که می توانم از بین آنها در منطقه انتخاب کنم، مانند Cal Poly Pomona، CSU San Bernardino، UC Riverside، و چند مدرسه دیگر در آن منطقه عمومی (یکی از آنها CalTech Pasadena است، اما شنیده ام که خیلی سخت است. وارد شوید ... حتی با معدل 4.0 من). البته، مدارس رتبهبندی اطلاعات زیادی وجود دارد، اما هیچ چیز واقعاً توضیح نمیدهد که در انتخاب یک رشته تحصیلی خاص به چه چیزی در یک مدرسه باید توجه کرد. من به مهندسی نرم افزار علاقه مندم. من ممکن است به هوش مصنوعی منشعب شوم، اما در حال حاضر این موضوع مشخص است. فکر می کنم برای لیسانس فقط مهندسی نرم افزار عمومی را انتخاب کنم، مگر اینکه حوزه خاصی را پیدا کنم که بخواهم به آن متعهد شوم. من قطعاً میدانم که نسبت دانشآموز به معلم نکته مهمی است که باید هنگام انتخاب مدرسه در نظر گرفت. اما چه موارد دیگری را باید در نظر بگیرم؟ آیا باید مدرسه ای را انتخاب کنم که بیشتر بر نظریه متمرکز باشد، مانند UCR، یا مدرسه ای که رویکرد عملی مانند CalPoly Pomona دارد؟ چه چیزی در این صنعت دیده اید که نشان دهد یکی از دیگری برتر است؟ تجربه خودتان چیست؟ تحصیل ارزان نیست و من خانواده ای برای حمایت دارم (تمام وقت کار می کنم و به مدرسه می روم)، بنابراین، می خواهم مطمئن شوم که سرمایه گذاری ام توجیه پذیر است. با این اوصاف، من حقوق مناسبی دریافت میکنم، بنابراین میتوانم در آموزش سرمایهگذاری کنم، البته تا زمانی که اتلاف نباشد. من با کسانی از شما که تجربه دست اولی در این زمینه دارند تماس میگیرم تا با راهنماییها و پاسخهایی به سوالات بالا به من کمک کنید. امیدوارم اهدافم و آنچه در تلاش برای یافتن آن هستم روشن باشم. در صورت نیاز به توضیح، لطفاً به من اطلاع دهید (من تازه با شیفت 12 ساعته کار را تمام کردم، بنابراین کمی خواب آلود هستم، هه). | هنگام تلاش برای اخذ مدرک مهندسی نرم افزار در مدرسه به دنبال چه چیزی باشم؟ |
135616 | من چند سالی است که مسئول یک پروژه نرم افزاری هستم (یک برنامه دسکتاپ جاوا که بیشتر رویداد محور است). من آن را از ابتدا شروع کردم و در ابتدای این پروژه چند انتخاب قوی روی معماری نرم افزار انجام دادم. ## معماری من کلاس «Module» را معرفی کردم، که بخشی کاربردی از برنامه را با مسئولیتی کاملاً مشخص نشان میدهد. تنها چیزی که یک «ماژول» در معرض دید جهان قرار میدهد مجموعهای از «دستگاههای ارتباطی» است. 4 نوع دستگیره ارتباطی وجود دارد: * Emitter<T> می تواند پیامی از نوع T منتشر کند. * یک Handler<T> می تواند پیامی از نوع T دریافت کند * یک Puller<R, Q> می تواند یک پرس و جو ایجاد کند که با پیامی از نوع Q نشان داده شده است، و یک پیام پاسخ از نوع ` R` * یک «PullServer<R, Q>» میتواند درخواستی را دریافت کند که با پیامی از نوع «Q» نشان داده شده است و یک پیام پاسخ از نوع «R» را ارسال میکند. سپس در ابتدای اجرای برنامه، تمام ماژول هایی که برنامه را تشکیل می دهند را نمونه برداری می کنم و تمام اتصالات بین آنها را تنظیم می کنم. یک «Emitter» را میتوان به یک یا چند «Handler» پیوند داد و یک «PullServer» میتواند یک یا چند «Puller» را ارائه کند (البته انواع این دو نقطه پایانی باید با هم سازگار باشند). تمام کلاس هایی که برای نمایش یک پیام استفاده می شوند تغییر ناپذیر هستند و در یک پروژه فرعی تعریف می شوند. هر «ماژول» به آن پروژه فرعی بستگی دارد و نه بیشتر. این باعث میشود «ماژولها» بسیار جدا شوند (یک «ماژول» درباره «ماژولهای» دیگر چیزی نمیداند، و ورودی/خروجی آنها به دنیای خارج کاملاً واضح است). همچنین، جنبه پویا برنامه (جریان داده) در یک مکان منحصر به فرد، در تابع اصلی تعریف شده است. همچنین، آزمایش یک «ماژول» بسیار آسان است، ما فقط باید «فرستندهها» و «سرورهای کشنده» جعلی را ارائه کنیم و آن را به «هندلر» و «کشنده» «ماجول» وصل کنیم. ## افکار من در مورد این معماری بنابراین، این اولین پروژه نرم افزاری بزرگ است که روی آن کار می کنم، و این طرح را ایجاد کردم زیرا احساس می کردم کار درستی است. اکنون، پروژه به خوبی کار میکند و در مجموع 57 «ماژول» با هم کار میکنند. یکی از همکارانم که اخیراً به پروژه پیوسته است، از من پرسید که آیا این یک معماری رایج است، آیا نامی برای چنین طراحی وجود دارد؟ من پاسخی ندارم، زیرا من واقعاً با دیگر معماری های نرم افزار دنیای واقعی آشنا نیستم. به نظر من این طراحی نزدیک به مفهوم بازیگران است که می توانیم در زبان هایی مانند Scala (و شاید Erlang) پیدا کنیم. با این حال، بازیگران جداسازی ارائه شده توسط طراحی من را ارائه نمی دهند. و Actors یک قابلیت اضافی دارند: هر Actor صف پیام خاص خود را دارد و رشته اجرای خود را دارد (نوعی). همچنین، فکر میکنم طراحی من تا حدودی با الگوی تزریق وابستگی مرتبط است، به این معنا که وابستگیهای بین «ماژولها» در یک مکان مرکزی تعریف میشوند. با این حال، این الگو با رابط ها سروکار دارد، نه با پیام ها. نحوه ارتباط ماژول ها (اعلان، درخواست/پاسخ) را مشخص نمی کند. ## سوال (در نهایت!) آیا پروژه نرم افزاری را می شناسید که معماری آن شبیه من باشد؟ آیا نامی برای آن وجود دارد؟ ### Edit @Doc Brown نشان میدهد که این طراحی شبیه طرح Flow است. نمی توانم بیشتر موافق باشم. در اینجا مقایسه یک به یک بین این دو طرح وجود دارد: * _Module_ من همان چیزی است که یک _Functionnal Unit_ است. * _Emitter/Handler_ من همان _Output-pin/Input-pin_ است، با این تفاوت که مال من نامی ندارد. در طراحی من، دستگیره های ارتباطی فقط با انواع آنها مشخص می شوند. * اتصالات بین ماژول های من معادل سیم های آنها است. * _Puller/PullServer_ من شبیه به _Dependency Relations_ آنهاست. با این حال، آنها می گویند یک وابستگی صریح از تماس گیرنده به تماس گیرنده وجود دارد. در طراحی من آنها جدا شده اند. * مفهوم _تخته_ها را تعریف می کنند. جالب است، فکر می کنم این ایده را قرض بگیرم! * آنها مفهوم _Configuration_ را تعریف می کنند. من نیاز به پیکربندی یک ماژول در برنامه خود دارم، و برای آن یک هندلر پیکربندی را روی برخی از ماژول های خود تعریف می کنم. * هر دو راه حل همزمان هستند. * من مفهوم _map_ و _join_ را ندارم. اما نیازی به آن احساس نمی کنم. خوب پیدا شد، دکتر! | آیا معماری پروژه من یک معماری مشترک است؟ اسمش چیه |
187317 | امروز احساس میکنم که بالاخره کار کردن را (در جاوا اسکریپت) شروع کردم، و البته، مانند هر برنامهنویسی که یک ترفند جدید یاد گرفته است، ذهن من بلافاصله شروع به رقابت در مورد چگونگی بهبود پایگاه کد فعلی خود با استفاده از آن کرد. و دوباره، مانند هر برنامه نویسی، صدای کوچکی که فریاد می زند [ترفند جدید] همه چیز! با جمله دیگری ساکت شد، [ترفند جدید] واقعا پیچیده است. شاید شما نباید از آن استفاده کنید. کاری در اصل شکر است. من میدانم که استفاده از یک ویژگی در حد اعتدال هیچ اشکالی ندارد، بهخصوص ویژگیهایی که ذهن را خمکنندهتر میکند، اما برای سادگی، اگر چیزی به همان اندازه کارآمد است، باید از استفاده از آن اجتناب کنم؟ | آیا کارینگ ابزاری بسیار پیچیده برای استفاده واقعی است؟ |
147758 | من دو تکنیک برای تخمین داستان های کاربر پیدا کردم: 1. با اندازه داستان که بدون واحد است 2. با تخمین زمان که با روز اندازه گیری می شود. اولی از مقایسه نسبی بین داستان ها برای استنباط زمان استفاده می کند و باید اینطور باشد. مستقل از تجربه توسعه دهنده، در حالی که دوم به تجربه توسعه دهنده بستگی دارد. من اولی را امتحان کردم که خوب است، اما معتقدم دومی بیشتر برای توسعهدهندگان است و میخواهم مزایا و معایب هر یک از آنها را از تجربه عملی ببینم. هر ایده ای؟ | کدام تکنیک تخمین داستان کاربر بهتر است؟ |
186445 | اجازه دهید این را با گفتن اینکه من **_not_** یک توسعه دهنده هوش تجاری (BI) هستم مقدمه کنم. من یک توسعه دهنده دات نت هستم و فقط تصور مبهمی از BI دارم و شامل آن می شود. من بشارت دهنده چرخه عمر توسعه ایمن در شرکت خود بوده ام، و اخیراً بقیه تیم توسعه را متقاعد کردم که باید بررسی های همتا را انجام دهیم، از جمله... * بررسی الزامات * بررسی کد * بررسی معماری/طراحی * بررسی مستندات تیم دات نت بررسی کد را انجام می دهد و ما به دنبال چیزهای مختلفی هستیم - مرور کلی: * قابلیت نگهداری (طراحی واضح، مستند به اندازه کافی و غیره) * وضوح کد (دستورالعملهای کدگذاری/نامگذاری استاندارد داتنت) * امنیت (اسکن برای تشخیص خرابی در پاکسازی ورودی، جلوگیری از تزریق SQL و غیره) * عملکرد (آیا آنچه را که باید انجام میدهد) * قابلیت استفاده * عملکرد در هر حال، توسعهدهندگان هوش تجاری ما این کار را نمیکنند. واقعاً همان نوع کدنویسی/توسعه ای را که برای وب سایت ها، برنامه های ویندوز و غیره انجام می دهیم، انجام می دهیم. الگوها/چک لیست ها واقعاً در مورد آنها صدق نمی کنند. از آنجایی که من کسی بودم که سعی میکردم بشارت دهم و همه را وادار به انجام بررسیهای همتا کنم، آنها از من راهنمایی خواستند که چه نوع چیزهایی را باید جستجو کنند. احتمالاً میتوانم آنها را راهنمایی کنم و به آنها کمک کنم تا چک لیستهای خود را با پرسیدن سؤالاتی در مورد اینکه چه چیزی ممکن است اشتباه پیش بیاید، چه چیزی برای آنها مهم است و غیره ایجاد کنند، اما فکر کردم بپرسم و ببینم آیا کسی از دستورالعملهای تعیین شده برای انجام این کار آگاه است یا خیر. بررسی کد برای توسعه دهندگان BI. من همچنین از افراد BI در ارزیابی کار یک توسعه دهنده BI دیگر به دنبال چه چیزی هستید؟ می گیرم. | توسعه دهندگان هوش تجاری (BI) در بررسی کد به دنبال چه چیزی هستند؟ |
105941 | یک داستان کاربر را میتوان در جملهای تعریف کرد: بهعنوان یک <نوع کاربر> من <منظور هدف> را میخواهم تا <چند دلیل> فقط برای «فرمول داستان کاربر» و ابتدا لینکها، همه این فرمول را پیشنهاد دهند. سوال من این است که هدف از بند **تا آن** چیست؟ آیا برای مدیران وجود دارد؟ آیا وجود دارد تا مدیران پروژه و ذینفعان بتوانند اولویت مورد را بهتر درک کنند؟ چرا آنجاست؟ توجه: من با فرمول «بهعنوان <نوع کاربر> میخواهم <بعضی هدف>» کار کردهام، و به خوبی کار میکند. من با اجرای این فرمت که مختصرتر است مشکلی در کارم مشاهده نکردم. | هدف از عبارت so that در تعریف داستان کاربر چیست؟ |
41291 | یونیکد شاید 50 فاصله داشته باشد > > \u0009\u000A-\u000D\u0020\u0085\u00A0\u1680\u180E\u2000-\u200A\u2028\u2029\u202F\u205F\u3000 [\u0009\u000A-\u000D\u0020\u0085\u00A0\u1680\u180E\u2000-\u200A\u2028\u2029\u202F\u205F\u3000 و 6 شکست خط > نه تنها CRLF، LF، CR، بلکه NEL (U+0085)، PS (U+2029) و LS (U+2028). شاید بتوانم بیشتر فضاها و PS (جداکننده پاراگراف) را بفهمم، اما خط بعدی و جداکننده خط برای چیست؟ به نظر می رسد که همه اینها توسط یک کمیته بسیار بزرگ اختراع شده است که در آن هر کس فضای خود را می خواست و رهبران هر کدام یک خط شکسته بودند. اما به طور جدی، وقتی زبان برنامه نویسی شما از آن پشتیبانی نمی کند (یا مانند جاوا اشتباه می کند) چگونه با آن برخورد می کنید؟ | چرا در یونیکد فاصله ها و خطوط شکسته زیاد است؟ |
133613 | چیدمان پایه کلاس شبه در زیر... class Location(): # کلاس حاوی اطلاعات مربوط به یک مکان. id address_one class CustomerLocation(Location): customer_id account_rep class VendorLocation(Location): vendor_id drop_ship_cut_off_time فرض کنید مکان هایی دارید که قرار است برای ذخیره اطلاعات مکان برای مشتریان و فروشندگان استفاده شود. مزایا/معایب این سه گزینه در نحوه ارتباط آنها با نگهداری و توسعه برنامه چیست... 1. یک جدول بزرگ حاوی تمام فیلدها. 2. یک جدول بزرگ حاوی تمام فیلدهای مشترک با جداول مرتبط حاوی اطلاعات تخصصی در مورد رکوردهای جدول بزرگ. 3. بسیاری از جداول کوچک حاوی تمام فیلدهای مربوط به کاربردهای خاص. جدول CustomerLocation VendorLocation بدون استفاده از جدول اصلی برای فیلدهای مشترک. | مزایا/معایب چیدمان جدول پایگاه داده از آنجایی که به نگهداری و توسعه پذیری مربوط می شود |
87279 | درست است یا زیباتر نام گذاری توابع با پیشوند مانند Qt؟ یا استفاده از فضای نام بسیاری، اما نام های عادی برای توابع؟ به عنوان مثال، slOpenFile(); //sl به معنای some lib در مقابل some_lib::file_functions::openFile(); ` **به روز رسانی:** جایی خوانده ام که نوع اول (با استفاده از برخی پیشوندها) بهتر است، زیرا کاربران API می توانند جستجوی سریع را در بین اسناد و در اینترنت انجام دهند. به عنوان مثال موتور جستجو با تایپ پیشوند جادویی شروع به توصیه عملکردهای دقیق می کند. آیا استفاده از نوع اول کافی است؟ | نامگذاری API و فاصله نام |
133614 | من مقدار زیادی کد جاوا دارم که دوباره در حال کار برای استفاده مجدد هستم. مشکل این است که قطعات زیادی وجود دارند که مختص پروژه هستند، بنابراین در نهایت سطح بالاتری از جفت شدن بین پروژه برنامه کاربردی و پروژه پایه کد وجود دارد. با موقعیتهای زیر مقایسه کنید که در آن از کلاسی استفاده میکنیم که استفاده از روشهای انتزاعی را برای خروج منابع از کلاس فرزند پیادهسازی میکند، و موقعیتی که به سادگی متغیرهای نمونه را اعلام میکنیم. متدهای انتزاعی: عمومی انتزاعی کلاس SuperBaseClass { public abstract int getNumberOne(); رشته انتزاعی عمومی getStringOne(); رشته انتزاعی عمومی getStringTwo(); public printStuff() { Log.i(IntAndTwoStrings, String.format(%i %s و %s، getNumberOne()، getStringOne()، getStringTwo())); } } public class ReusedAppClass extends SuperBaseClass { public int getNumberOne() { return 1; } public String getStringOne() { return String1; } public String getStringTwo() { return String2; } public ReusedAppClass() { printStuff(); } } متغیرهای نمونه: public class SuperBaseClass { protected int numberOne; String StringOne محافظت شده. stringTwo محافظت شده; public printStuff() { //اگر برنامه این Log.i را تنظیم نکرده باشد، احتمالاً RuntimeExceptions را پرتاب کنید(IntAndTwoStrings, String.format(%i %s و %s, numberOne, stringOne, stringTwo)); } } کلاس عمومی ReusedAppClass گسترش SuperBaseClass { public ReusedAppClass() { numberOne = 1; stringOne = String1; stringTwo = String2; printStuff(); } } آیا معامله ای وجود دارد؟ آیا وضعیت روش انتزاعی بیش از حد است یا کلاس های انتزاعی برای همین ایجاد شده اند؟ | روش های انتزاعی در مقابل متغیرهای نمونه برای اشیاء قابل استفاده مجدد |
246558 | اگر در حال برنامه ریزی ساختاری برای تست پشتیبانی در لینوکس هستم، ساختاری که حاوی بسته هایی باشد، مانند فایل هایی مانند اسکریپت های پوسته و ساخت، پیکربندی برنامه ها، DB ها، منابع، تست ها و jar ها برای مدیریت، برنامه های کاربردی برای مدیران، کاربران، مجوزها و غیره، از چه نموداری می توان برای آن استفاده کرد؟ در حال حاضر من از نمودار کامپوننت با مقداری کلیشه استفاده می کنم، اما در قسمت مجوزها/کاربران اصلاً راحت نیست. نمودارهایی مانند RBAC وجود دارد، اما UML نیستند و نحوه ترکیب آنها نامشخص است. یک تصویر مثال و/یا یک شرح تجربه واقعی بسیار قدردانی خواهد شد. اما هر فکر تازه ای نیز مفید خواهد بود. | چه نمودار UML باید برای مدل سازی مجوزها/کاربران/فایل ها در لینوکس استفاده شود؟ |
204654 | در سؤال Stack Overflow من پیشنهاد شده بود که این ممکن است برای این سایت مناسب تر باشد، بنابراین من آن را به صورت متقاطع ارسال می کنم. من در حال کار بر روی اولین ساخت پایه یک سایت MVC هستم. من مجموعه ای از نماها، مجموعه ای از مدل ها را دارم و اکثر نماهایم را تست کرده ام و باگ های آشکار را برطرف کرده ام. آخرین مرحله ای که باید انجام دهم این است که نماها را به هم گره بزنم - تا کاربر بتواند روی پیوندها/دکمه ها کلیک کند و بین آنها حرکت کند. بیشتر جستجوهای من در گوگل برای Actions و ActionLinks در MVC/Razor من را به StackOverflow برمی گرداند، به سؤالات بسیار خاصی که واقعاً به من کمک نمی کند - سؤالات آنچه را که می خواهم یاد بگیرم فرض می کنند. من سعی میکنم روش انتقال چیزهای مختلف به روشهای کنترلکننده را در سطح بالایی بیاموزم (یعنی نادیده گرفتن روش کنترلکننده برای یک view برای پذیرش 2 پارامتر در مقابل 3، یا پذیرش دادههای POST، درک آنچه از یک دیدگاه منتقل میشود. به یک اقدام دیگر از یک تماس Html.Action و غیره). | آغازگر حرکت در MVC |
197380 | در projects.eclipse.org Mylyn Build 1.1.0 برای ژوئن 2013 در نظر گرفته شده است. در www.eclipse.org/mylyn اخبار می گوید که Mylyn 3.8.3 در 1 مارس منتشر شد. چرا ارتباط کمی بین این دو وجود دارد یا اصلا وجود ندارد؟ | چرا نسخه / شماره ساخت برای Mylyn متفاوت است؟ |
252077 | به طور خاص در جاوا، اما به احتمال زیاد در زبان های دیگر نیز: چه زمانی مفید است که دو مرجع به یک شیء مشابه داشته باشیم؟ مثال: Dog a = new Dog(); Dob b = a; آیا موقعیتی وجود دارد که این کار مفید باشد؟ چرا این یک راه حل ترجیحی برای استفاده از «a» در هر زمان که می خواهید با شی نشان داده شده توسط «a» تعامل داشته باشید است؟ | چه زمانی می خواهید دو مرجع برای یک شیء مشابه داشته باشید؟ |
186190 | من به تازگی یک دوره توسعه وب front-end را گذرانده ام. من در حال حاضر درک ابتدایی از آنچه برای زیبا کردن و کم کارکرد بودن یک وب سایت لازم است، دارم. من همچنین اکنون (به سختی) می دانم که چگونه از طریق AJAX به یک api پیوند دهم. نمی دانم بعدش چیست. میدانم که میخواهم بیاموزم که برای ساختن برنامههای وب مشترک در زمان واقعی چه چیزی لازم است. node.JS؟ دوره آنلاین؟ یک مبتدی چه چیزی را باید بیاموزد تا به سمت توسعه نرم افزارهای مشارکتی بلادرنگ بپرد؟ | HTML، CSS و مقداری جاوا اسکریپت... بعدی چیست؟ |
200259 | همانطور که به من آموزش داده شد - یک کنترلر = یک مورد استفاده. اما من دارم: * OutsiderController * SupplierController (که OutsiderController را گسترش می دهد) * SubContractorController (که همچنین OutsiderController را گسترش می دهد) و می خواهم SSD را برای SupplierController و SubContractorController انجام دهم. چه کار کنم؟ آیا روش های «OutsiderController» را در هر دو SSD بنویسم؟ | ایجاد یک نمودار توالی سیستم از یک مورد استفاده [گسترده] |
175392 | بنابراین مشکل این است که من یک تصویر سه بعدی از یک مستطیل دارم که می خواهم آن را به دو بعدی تبدیل کنم. یعنی من عکسی از یک ورق کاغذ دارم که روی میز گذاشته شده است که میخواهم آن را به نمای دوبعدی آن ورق تبدیل کنم. بنابراین، چیزی که من نیاز دارم این است که با برگرداندن همه تبدیلهای 3 بعدی/طرحنمایی و گرفتن نمای ساده از صفحه از بالا، یک تصویر دو بعدی بدون تحریف به دست بیاورم. من به طور اتفاقی دستورالعمل هایی در مورد این موضوع پیدا کردم، اما آنها دستورالعمل فوری در مورد چگونگی دستیابی به این موضوع را پیشنهاد نمی کنند. دریافت یک دستورالعمل گام به گام در مورد کارهایی که باید انجام شود واقعاً مفید خواهد بود. یا، به جای آن، پیوندی در یک منبع که آن را به جزئیات کوچک تقسیم می کند. | هندسه تصویری: چگونه می توانم یک مستطیل را به صورت سه بعدی به نمای دو بعدی تبدیل کنم |
225376 | بعد از اینهمه تحقیق فکر کردم باید از کارشناسان بپرسم. من روی یک پروژه برای کارفرمای شرکتی خود کار می کنم، ما برنامه های تلفن همراه اندروید و آیفون داریم که درخواست را به یک وب سرویس می دهند، درخواست برای پردازش در حالت در انتظار ثبت شده است. یک سرویس ویندوز درخواست های معلق را بازیابی می کند و برای هر درخواست یک رشته جدید می چرخاند. این به این دلیل است که درخواست می تواند به ارائه دهندگان مختلفی ارسال شود که درخواست را به روش های مختلف پردازش می کنند. یکی میتواند بلافاصله درخواست را پردازش کند و بازخورد را بازگرداند، دیگران میتوانند درخواست را دریافت کنند و تا 30 ثانیه طول بکشد تا بازخوردی را برگردانند که باید برای وضعیت آن نظرسنجی کنید. برنامه تلفن همراه همچنین برای وضعیت درخواست نظرسنجی خواهد کرد. اکنون چالش من این است: من به ایجاد یک لیست از رشته ها مثلاً 100 فکر می کنم و هر رشته را برای اجرای یک درخواست اختصاص می دهم، پس از اتمام موضوع، دوباره ایجاد می شود و یک درخواست جدید به آن اختصاص می یابد. این یک پلت فرم مبتنی بر پاسخ بالا است، بنابراین من به فکر استفاده از ThreadPool نیستم. آیا توصیه میشود رشتههای جدید را در آتش بچرخانید و دنباله را فراموش کنید یا این لیست رشتهها را مدیریت کنید و اگر میخواهید مدیریت کنید، بهترین روش برای مدیریت این لیست از رشتهها و اطمینان از کارایی بالا در سی شارپ به عنوان برنامههای موبایل چیست؟ نظرسنجی برای پاسخ | مدیریت لیست رشته های کارگر کودک |
184753 | من می خواهم در مورد مفاهیم کلی در پس تقسیم داده های یک پایگاه داده به سرورهای مختلف بیشتر بدانم. به عنوان مثال، فرض کنید من یک پایگاه داده SQL Server دارم که دارای یک جدول بزرگ است. فرض کنید یک سرور نمی تواند حجم داده های این جدول را مدیریت کند. من می خواهم آن جدول را بشکنم و محتویات آن را بین سرورهای مختلف با یک پایگاه داده یکسان تقسیم کنم (تکثیر شده). حال، فرض کنید من یک اتصال SQL (ADO) به هر یک از این سرورها دارم و انتخاب رکوردها از این جدول خاص را انتخاب کنم. از آنجایی که داده ها در پایگاه داده های جداگانه روی سرورهای جداگانه هستند، من باید رکوردها را از همه سرورهای مختلف جمع آوری کنم و آنها را در یک ترکیب کنم. من مطمئن هستم که راههای استانداردی برای سازگاری با این موضوع وجود دارد، و من مایلم مسیر دیگری به جز اتصال مستقیم SQL Server بروم (به هر حال قصد دارم آن را در API سرور HTTP خودم بپیچم) اما همچنان از SQL استفاده میکنم. سرور به عنوان موتور واقعی. استانداردترین تمرین چیست و کجا می توانم در مورد آن بیشتر بیاموزم؟ | مقیاس پذیری: چگونه تقسیم جدول پایگاه داده روی سرورهای SQL تکراری مختلف کار می کند؟ |
187316 | الان می بینم که راکت انواع دارد. در نگاه اول به نظر می رسد که تقریباً با تایپ Haskell یکسان است. اما آیا CLOS لیسپ برخی از فضاهای انواع Haskell را پوشش می دهد؟ ایجاد یک نوع Haskell بسیار سخت و یک شی در هر زبان OO به طور مبهم مشابه به نظر می رسد. فقط من مقداری از کول کمک Haskell را نوشیده ام و کاملاً پارانوئید هستم که اگر از جاده لیسپ بروم به دلیل تایپ پویا خراب می شوم. | انواع در Lisp و Scheme |
100898 | من می خواهم Domain-Driven-Design را راه اندازی کنم، اما چندین مشکل وجود دارد که می خواهم قبل از شروع حل کنم :) بیایید تصور کنیم که من یک Groups و Users دارم و زمانی که کاربر می خواهد به یک گروه بپیوندد، من 'groupsService' را صدا می زنم. روش .AddUserToGroup(گروه، کاربر). در DDD باید «group.JoinUser(user)» را انجام دهم که بسیار خوب به نظر می رسد. اگر برخی از قوانین اعتبارسنجی برای افزودن کاربر وجود داشته باشد، یا زمانی که کاربر به گروه اضافه می شود، باید برخی از کارهای خارجی شروع شود، مشکل ظاهر می شود. داشتن این وظایف منجر به وابستگی های خارجی موجودیت می شود. یک مثال می تواند - محدودیتی باشد که کاربر فقط می تواند حداکثر در 3 گروه شرکت کند. برای تأیید این مورد نیاز به تماسهای DB از روش گروه داخلی JoinUser دارد. اما این واقعیت که یک Entity به برخی از خدمات/کلاس های خارجی وابسته است، به نظر من چندان خوب و «طبیعی» نیست. راه مناسب برای مقابله با این موضوع در DDD چیست؟ | Domain-Driven-Design - وابستگی های خارجی در مشکل Entity |
77452 | من به مشاوره در مورد محیط های نرم افزاری مشترک نیاز دارم. به طور خاص، من به دنبال کتاب ها و مواد مرجعی هستم که می توانند به من در درک ساختارهای تیم و کد و تعاملات آنها کمک کنند. به عبارت دیگر کتابها، وبلاگها یا مقالههای سفید توضیح میدهند: * استراتژیهای مختلف برای ساختار تیمهایی که کدهای مشترکی را بین یکدیگر به اشتراک میگذارند اما عملکردهای جداگانه دارند؟ برای خلاصه کردن سؤالم، میخواهم بدانم اگر بخواهم تیمهایی را در سازمانی راهاندازی کنم که کدهای مشترک داشته باشد اما هر واحد همچنان مستقل باقی بماند، چه منبع خوبی از دانش خواهد بود. من در مورد این موضوع تحقیقاتی انجام داده ام و بررسی کرده ام: * ابزارهای بررسی کد، * VCS توزیع شده، * ابزارهای یکپارچه سازی مداوم، * اتوماسیون تست واحد. بخش سخت در مورد اجرای این ابزارها این است که تعیین کنید مکان مناسبی برای شروع کجاست، کدام ابزارها میوه کم آویزان هستند، کدام ابزار یا روش ها نرخ موفقیت بالاتری را ارائه می دهند. اگر کسی از من در مورد مرجع کیفیت کد بپرسد، او را به کد کامل نشان می دهم. من به دنبال یک راهنمای معادل در مورد ساختارها و ابزارهای تیم نرم افزار هستم تا این معادله بهتر عمل کند. من متوجه هستم که این سوال کاملا مبهم است اما به این دلیل مطرح شد که ما باید کد را بین تیم ها به اشتراک بگذاریم بدون اینکه چیزهای یکدیگر را خراب کنیم و باعث ایجاد دردسرهای مدیریتی و انبوهی از تشریفات اداری شویم. پاسخ قطعاً ساده نیست و نیاز به تغییرات در سطوح مختلف دارد. سوال اگر سوال خیلی مبهم است لطفا به بستن یا حذف رای دهید. من هر نقطه شروع خوبی را به عنوان پاسخ می پذیرم. | مشاوره و منابع در مورد محیط های مشارکتی |
138595 | اساساً من سعی میکنم یک بازی C کارآمد/کوچک از Tic-Tac-Toe بسازم. من تا کنون همه چیزهای غیر از هوش مصنوعی را برای کامپیوتر پیاده سازی کرده ام. مربع های من اساساً ساختارهایی در یک آرایه با مقدار اختصاص داده شده بر اساس مربع هستند. به عنوان مثال s[1].value = 1; بنابراین یک _x_ است، و سپس مقدار 3 یک _o_ خواهد بود. سوال من این است که بهترین راه برای ایجاد یک بازی نیمه مناسب با هوش مصنوعی برای بازی tic-tac-toe من چیست؟ من واقعاً نمی خواهم از Minimax استفاده کنم، زیرا آن چیزی نیست که من نیاز دارم. بنابراین چگونه می توانم از مقدار زیادی _if statments_ اجتناب کنم و کارآمدترش کنم. در اینجا بقیه کد من است: #include <stdio.h> #include <stdlib.h> #include <string.h> #include <time.h> struct state{ // defined int state; // 0 تساوی است، 1 باخت کاربر، 2 برد کاربر، 3 حرکت بین المللی بازی در حال انجام است. }; struct Square{// یک مربع از مقدار int تابلو; // 1 x، 3 علامت char است. // فضایی استفاده نشده است }; ساختار مربع s[9]; //تنظیم ساختار struct state gamestate = {0,0}; //nothing void setUpGame(){ // راه اندازی بازی int i = 0; for(i = 0; i < 9; i++){ s[i].value = 0; s[i].sign = ' '; } gamesstate.moves=0; printf(\nسلام کاربر! شما \x\ هستید! من \o\ هستم! موفق باشید :)\n); } void displayBoard(){// صفحه بازی printf(\n %c | %c | %c\n, s[6].sign, s[7].sign, s[8].sign را نمایش می دهد. ; printf(-----------\n); printf( %c | %c | %c\n, s[3].sign, s[4].sign, s[5].sign); printf(-----------\n); printf( %c | %c | %c\n\n, s[0].sign, s[1].sign, s[2].sign); } void getHumanMove(){ // get move from human int i; while(1){ printf(>>:); خط char[255]; // حرکت را برای پخش fgets وارد کنید(line, sizeof(line), stdin); while(sscanf(line, %d, &i) != 1) { //1 مطابق با مشخص کننده تعریف شده در خط ورودی printf(متأسفیم، این حرکت معتبری نیست!\n); fgets(line، sizeof(line)، stdin); } if(s[i-1].value != 0){printf(با عرض پوزش، این حرکت قبلا انجام شده است!\n\n);continue;} break; } s[i-1].value = 1; s[i-1].sign = 'x'; gamestate.moves++; } int sum(int x, int y, int z){return(x*y*z);} void getCompMove(){ // دریافت حرکت از رایانه } void checkWinner(){ // بررسی برنده int i ; for(i = 6; i < 9; i++){ // کلیدهای if((sum(s[i].value,s[i-3].value,s[i-6].value)) را بررسی کنید == 8){printf(The Winner is o!\n);gamestate.state=1;} if((sum(s[i].value,s[i-3].value,s[i-6].value)) == 1){printf(The Winner is x!\n);gamestate .state=2;} } for(i = 0; i < 7; i+=3){ // بررسی ردیفها if((sum(s[i].value,s[i+1].value,s[i+2].value)) == 8){printf(The Winner is o!\n);gamestate .state=1;} if((sum(s[i].value,s[i+1].value,s[i+2].value)) == 1){printf(برنده است x!\n);gamestate.state=2;} } if((sum(s[0].value,s[4].value,s[8].value)) == 8){printf( برنده o!\n);gamestate.state=1;} if((sum(s[0].value,s[4].value,s[8].value)) == 1){printf(برنده x است!\n);gamestate.state=2;} if((sum(s[2].value,s[4].value,s[6].value)) == 8){printf(برنده o!\n);gamestate.state=1;} if((sum(s[2].value,s[4].value,s[6].value)) == 1){printf(برنده x است!\n);gamestate.state=2 ;} } void playGame(){ // شروع به بازی کردن بازی gamestate.state = 3; //تنظیم gamestate srand(time(NULL)); int temp = (rand()%2) + 1; if(temp == 2){ // if two comples first temp = (rand()%2) + 1; if(temp == 2){ s[4].value = 2; s[4].sign = 'o'; gamestate.moves++; }else{ s[2].value = 2; s[2].sign = 'o'; gamestate.moves++; } } displayBoard(); while(gamestate.state == 3){ if(gamestate.moves<10); getHumanMove(); if(gamestate.moves<10); getCompMove(); checkWinner(); if(gamestate.state == 3 && gamestate.moves==9){ printf(بازی مساوی است :p\n); شکستن } displayBoard(); } } int main(int argc, const char *argv[]){ printf(به Tic Tac Toe خوش آمدید\nتوسط The Elite Noob\n1-9 را وارد کنید برای انجام یک حرکت، numpad استاندارد\n1 پایین سمت چپ است، 9 است بالا سمت راست\n); while(1){ // در حالی که بازی در حال انجام است printf(\nبرای اجرای یک بازی جدید، 1 را فشار دهید، یا هر عدد دیگری را برای خروج فشار دهید;\n>>:); خط char[255]; // ورودی بازی fgets(line, sizeof(line), stdin); انتخاب بین المللی; // انتخاب کاربر در مورد بازی کردن یا عدم پخش while(sscanf(خط، %d، &انتخاب) != 1) { //1 مطابقت | بهترین/موثرترین راه برای ایجاد یک هوش مصنوعی نیمه هوشمند برای بازی تیک تاک چیست؟ |
185406 | با خواندن قرن بیست و یکم C، به فصل 6 رسیدم به بخش علامت گذاری مقادیر استثنایی عددی با NaN، جایی که استفاده از بیت ها در مانتیس برای ذخیره برخی الگوهای بیت دلخواه، برای استفاده از آنها به عنوان نشانگر یا نشانگر را توضیح می دهد (کتاب اشاره می کند که WebKit از این تکنیک استفاده می کند). من واقعاً مطمئن نیستم که کاربرد این تکنیک را درک کرده باشم، که آن را به عنوان یک هک می بینم (این به سخت افزار متکی است که به ارزش mantissa در NaN اهمیت نمی دهد) اما از پس زمینه جاوا که من به آن عادت ندارم. ناهمواری C. در اینجا قطعه کدی است که یک نشانگر را در یک NaN تنظیم و می خواند #include <stdio.h> #include <math.h> //isnan double ref; double set_na(){ if (!ref) {ref=0/0.; char *cr = (char *)(&ref); cr[2]='a'; } بازگشت ref; } int is_na(double in){ if (!ref) 0; //set_na هرگز نامیده نشد==>هنوز NA وجود ندارد. char *cc = (char *)(&in); char *cr = (char *)(&ref); برای (int i=0; i< sizeof(double); i++) if (cc[i] != cr[i]) 0 را برگرداند. بازگشت 1; } int main(){ double x = set_na(); دو برابر y = x; printf(x=set_na() NA است؟ %i\n, is_na(x)); printf(x=set_na() NAN است؟ %i\n, isnan(x)); printf(Y=x NA است؟ %i\n, is_na(y)); printf(0/0 NA است؟ %i\n، is_na(0/0.)); printf(8 NA است؟ %i\n، is_na(8)); } چاپ می کند: آیا x=set_na() NA است؟ 1 آیا x=set_na() NAN است؟ 1 آیا y=x NA است؟ 1 آیا 0/0 NA است؟ 0 آیا 8 NA است؟ 0 و در JSValue.h وب کیت کدگذاری را توضیح می دهد، اما دلیل استفاده از آن را توضیح نمی دهد. هدف از این تکنیک چیست؟ آیا مزایای فضا/عملکرد آنقدر زیاد است که ماهیت هکینگ آن را متعادل کند؟ | هدف از بوکس NaN چیست؟ |
197388 | **زمینه**: من یک کارآموز هستم و پروژه توسعه یک سیستم IS خاص را انجام می دهم. در حال حاضر من فقط تجزیه و تحلیل نیازمندی ها و طراحی فرآیندهای اطلاعاتی را مدیریت می کنم، اما به عنوان یک توسعه دهنده نرم افزار، همچنین می خواهم این مفهوم را به عنوان یک وب پورتال واقعی پیاده سازی کنم. وقتی صحبت از انتخاب فناوری به میان میآید، من شخصاً میخواهم فریماند خود را بر اساس چارچوبهای جاوا اسکریپت بسازم (jQuery، Bootstrap، DataTables.Net، ...) که انعطافپذیری بالایی در پیادهسازی جلویی و خروجی خوبی ارائه میدهند. طراحی مدرن، و اینها را به NET MVC در کد پشتی متصل کنید. افرادی که در اطراف من هستند، که در طول چند دهه به نظر می رسد یک خط کد ننوشته اند، در مقایسه با استفاده از کنترل های دات نت و پایبندی به بسته توسعه وب سایت MS، از مشکل نگهداری چنین سیستمی ناراحت هستند. بنابراین هر زمان که میخواهم مطرح کنم که میتوانم یک پورتال زیبا، کاربرپسند و مدرن بسازم، پس از اتمام اولین مرحله مفهومی، فقط نگاههای نگرانکنندهای پیدا میکنم و درباره «قابلیت نگهداری» و ما ترجیح می دهیم از سرویس های تجزیه و تحلیل Sharepoint متصل به DB خود استفاده کنیم. **سوال**: چه جنبه هایی از _maintainability_ می تواند بر انتخاب فناوری پیاده سازی سیستم تاثیر بگذارد؟ **هدف**: میخواهم بنشینم و ثابت کنم که رویکرد من به همان اندازه که آنها پیشنهاد میکنند قابل حفظ است، و اگر اینطور نیست، میخواهم راههایی را برای بهبود آن شناسایی کنم. * * * سوالاتی که به نظرم جالب بود: * پیچیدگی و قابلیت نگهداری کدهای جاوا اسکریپت * چگونه می توان قابلیت نگهداری را به طور معناداری اندازه گیری کرد؟ * چگونه یک پایه کد جاوا اسکریپت قابل نگهداری و مدیریت داشته باشیم * چه ویژگی یا ویژگی هایی باعث می شود کد قابل نگهداری باشد؟ (!) * چه چیزی به قابلیت نگهداری لطمه می زند؟ (!) برخی از جنبه های انتزاعی قابلیت نگهداری: * خوانایی * جفت شدن * سازگاری * استدلال پشت کد مستند شده است | چه جنبههایی از «قابلیت نگهداری» میتواند بر انتخاب فناوری پیادهسازی IS تأثیر بگذارد؟ |
5034 | میخواهم بدانم در چه مرحلهای میتوان اجرای هوش مصنوعی را در نظر گرفت؟ منظورم این است که حداقل نیاز برای آن چیست؟ میشه یه مثال کد ساده بزنید؟ | حداقل نیاز برای کدی که به عنوان پیاده سازی هوش مصنوعی در نظر گرفته شود چیست؟ |
212815 | من در iOS توسعه میدهم، و از پشتیبان PHP به Ruby on Rails تغییر میدهم. فرمت تبادل JSON است. یک جستجوی سریع در گوگل برای ذخیره تصاویر در Rails تقریباً در هر نتیجه ای در مورد ذخیره داده های تصویر به عنوان حباب در پایگاه داده صحبت می کند. من ممکن است اشتباه کنم، اما من این تصور را دارم که ذخیره داده های تصویر در پایگاه داده اتلاف وقت و مکان بسیار زیادی است (برخلاف ذخیره پیوند به محل فایل ('/img/subcat/4656.png') در PHP، دریافت داده ها، تولید نام فایل، ذخیره آن فایل در دیسک و به روز رسانی پایگاه داده با مکان تصویر روی دیسک، کاملاً استاندارد است. یا برخی از عملکردهای تصویر ActiveRecord داخلی وجود دارد که من از آن آگاه نیستم؟ | روش Ruby on Rails برای ذخیره تصاویر چیست؟ |
130398 | من یک مبتدی هستم که جاوا را یاد می گیرم. در جاوا هر فایل منبع باید دارای یک کلاس عمومی باشد و آن فایل منبع باید همان نام کلاس عمومی را داشته باشد. علاوه بر این، هیچ فایل منبعی نمی تواند حاوی دو کلاس عمومی باشد. چرا این محدودیت است؟ | چرا یک فایل منبع جاوا نام کلاس عمومی را دارد؟ |
230954 | من حدود دو سال است که یک توسعهدهنده فرانتاند هستم و سعی میکنم وارد بخش سرور کارها شوم. در حالت ایدهآل، من میخواهم برای یک شبکه اجتماعی استارتآپ در قسمت پشتیبان کار کنم، بنابراین میخواهم سعی کنم تا حد امکان بازاری باشم. در تلاشم برای یادگیری یک زبان اسکریپت نویسی جدید، خودم را در حفره PHP در مقابل روبی حفر کردم. مزایا و معایب اصلی این دو چیست؟ من واقعاً از کلماتی که از تجربه با این دو به دست میآید قدردانی میکنم، اما به هر تجربهای رضایت خواهم داد. به سلامتی | مزایا و معایب PHP/Ruby |
133618 | تابع جاوا اسکریپت زیر را در نظر بگیرید: function Foo() {function getPreferences() { if ([یک شیء ترجیحی موجود وجود دارد]) { return preferences; } return false; } } کد فراخوانی این است: var foo = new Foo(); var prefs = foo.getPreferences(); if (prefs) { // do something with prefs } * آیا الگوی برگرداندن یک شیء در صورت وجود یا نادرست، به عنوان یک عمل خوب یا بد دیده می شود؟ گزینه های دیگری که می توانم ببینم این است که یک شی خالی {} یا null را برگردانم. * آیا این الگو نامی دارد؟ | برگرداندن یک شی یا false در زبان های پویا |
196034 | آیا الگوهای رایج یا راهنمایی کلی وجود دارد که بتوانم از آن یاد بگیرم که چگونه یک سیستم کلاینت/سرور طراحی کنم که در آن مشتری و سرور باید نوعی حالت جلسه هر مشتری را حفظ کنند؟ من تعدادی کتابخانه پیدا کردهام که میتواند به برخی از لولهکشی کمک کند، اما این طرح کلی است که در مورد آن تعجب میکنم. مسائلی را در ذهن من باز کنید: * چگونه ارتباط کلاینت/سرور را ساختاربندی کنیم تا درخواست های همزمان و ناهمزمان دو طرفه امکان پذیر باشد؟ * سمت سرور نیاز به ایجاد چند فرآیند کمکی به ازای هر مشتری متصل به مدت جلسه دارد. چگونه آن را مدیریت کنیم؟ * نحوه مدیریت نقشه برداری از یک کلاینت معین (و هر یک از درخواست های آن) به حالت سرور و نمونه های پردازش کمکی در مواجهه با چندین مشتری و اتصال متناوب به شبکه. * بیشتر ارتباطات میتواند به صورت ساده مسدود کردن درخواست/پاسخ باشد، اما برخی از آنها وظایف پردازشی طولانی مدتی هستند که مشتری میخواهد آنها را حفظ کند. تا جایی که اهمیت دارد، پلت فرم لینوکس/C/C++ است. مبتنی بر وب نیست. فقط یک برنامه نرم افزاری با کلاینت ضخیم که برای صحبت با سرورهای پشتیبان برای انجام برخی کارها اصلاح شده است. | الگوی طراحی برای جلسات مشتری/سرور؟ |
246556 | من نمی دانم آیا کسی زبانی را می شناسد که از ارزیابی خودکار پشتیبانی کند. (مطمئن نیستم که این اصطلاح درستی باشد. پس اجازه دهید منظورم را در زیر توضیح دهم) برای مثال، یک برنامه یک 'int' به عنوان ورودی خود می خواهد، می توان به آن '2 + 2' داد، که به 'int' ارزیابی می شود. با مقدار '4'. البته، مطمئناً می توان برنامه ای ساخت که این را با استفاده از هر زبانی بپذیرد، اما من نمی دانم که آیا زبانی وجود دارد که به طور بومی این را پشتیبانی کند. جنبه های مثبت و منفی این چیست؟ P.S: هدف نهایی من این است که تصمیم بگیرم این کار را به زبانی که طراحی می کنم انجام دهم یا خیر. بنابراین من از هرگونه ورودی به خصوص در مورد طراحی قدردانی می کنم. | آیا زبانی وجود دارد که از ارزیابی خودکار عبارات ورودی پشتیبانی کند؟ |
135612 | بگویید من یک برنامه تلفن همراه دارم که به کاربران اجازه می دهد اطلاعاتی را وارد کنند که سپس در یک مکان مرکزی آپلود می شود. من برای ساختن این تنها با استفاده از HTML5 و جاوا اسکریپت (برنامه غیر بومی) برنامه ریزی کرده بودم، اما فرض می کنم اگر شخصی در منطقه ای باشد که هیچ سرویسی وجود ندارد، به سادگی نمی تواند از برنامه استفاده کند. آیا می توان یک برنامه بومی نوشت که اطلاعات را روی دستگاه ذخیره می کند و هر زمان که سرویس برمی گردد آن را آپلود می کند؟ اگر چنین است، آیا می توان یک برنامه بومی را به طور کامل در HTML5 و جاوا اسکریپت نوشت که این کار را انجام می دهد؟ | ذخیره داده های برنامه تلفن همراه در صورت عدم سرویس؟ |
130976 | من 3 ماهه دارم آموزش برنامه نویسی میدم. جزئیات در این لینک - جزییات آموزش برنامه نویسی. سوال من این است که چگونه مزایای چنین آموزشی را کمیت کنیم؟. من فکر می کنم دو عامل مهمی که باید روی آنها تمرکز کرد عبارتند از - کیفیت کد - بهره وری تفکر فعلی من این است که از گروه بخواهم مشکلی را در روز اول آموزش حل کند و آن را با نحوه حل مشکل مشابه در آخرین جلسه توسط گروه مقایسه کند. روز آموزش **ویرایش 1:** از بازخورد شما متشکریم. این برنامه ای است که من قصد دارم در صورت موفقیت آن را به سایر تیم ها نیز تعمیم دهم. و در آنجا افکاری در مورد چگونگی تعیین کمیت مزایا وجود دارد. موافقم که همه پاسخها میگویند تعیین کمیت دشوار است! و من بحثهای بیشتری در خارج داشتم که به من کمک کرد تا بفهمم که اندازهگیری ممکن است حتی معکوس باشد. | چگونه می توان مزایای یک آموزش برنامه نویسی را محاسبه کرد؟ |
215968 | آیا نمایشی برای سازههای برنامهنویسی مدرن وجود دارد که در زبانهای OOP/هیبرید مدرن مانند mixins/traits/ردهها/کلاسهای جزئی رایج میشوند؟ | آیا نمایشی برای میکسین ها یا صفات در UML وجود دارد؟ |
41293 | تصمیم گرفتم بعد از کار وقت بگذارم تا پایتون یاد بگیرم. پایتون برای من جذاب است زیرا در محل کار (شرکت وب و آموزش الکترونیک)، باید کارهای بسیار تکراری مانند حذف همه این برچسب ها، تغییر نام همه این وظایف و حتی کارهای تکراری پیشرفته تر را دنبال کنم. علاوه بر این، برای من خوب است که ابتدا درک درستی از Python داشته باشم، زیرا یادگیری نحو نسبتاً آسانی است. یادگیری اصول اولیه پایتون چقدر طول می کشد؟ | یادگیری پایتون چقدر طول می کشد؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.