_id string | text string | title string |
|---|---|---|
175804 | هدف C مفهومی از یک شی nil دارد که هر فراخوانی متدی را با هر پارامتری بدون شکایت میپذیرد و بیصدا nil دیگر را برمیگرداند. من از چیزی مشابه در جاوا با استفاده از easymock و mockito برای تست استفاده کرده ام. آیا چیزی مشابه برای کد خط اصلی وجود دارد؟ آیا داشتن چنین چیزی حتی ایده خوبی است؟ یکی از موارد استفاده که در نظر دارم از آن استفاده کنم، معیارهای اختیاری است. ما شمارندههای متریک کداهاله داریم که هر بار که رویدادی ایجاد میشود، mark() را فراخوانی میکنیم. این توسط یک If/then احاطه شده است تا پرچم فعال بودن معیارها را بررسی کند. من فقط میتوانم از یک شی صفر به عنوان شمارنده استفاده کنم و اگر معیارها فعال نیستند، بیصدا علامتگذاری را بپذیرم. | هدف سبک C در جاوا صفر است؟ |
14778 | من اغلب این را می بینم. آنها به **یک** مردی نیاز دارند که در موارد زیر مهارت داشته باشد: 1. اسمبلی 2. C/C++ (sic!) 3. پایتون 4. دلفی 5. سی شارپ 6. PHP 7. SQL 8. جوملا 9. دروپال ... و به همین ترتیب چرا؟ | چرا آنها فن آوری ها و زبان ها را برای مشاغل مجرد جمع آوری می کنند؟ |
155158 | من یک برنامه نویس جوان هستم که می خواهم روزی به عنوان برنامه نویس در این زمینه کار کنم. من جاوا، VB.NET و C# را می شناسم. من می خواهم یک زبان جدید یاد بگیرم (به عنوان برنامه نویس، می دانم که گسترش دانسته هایم ارزشمند است - یادگیری زبان هایی که باعث می شود شما متفاوت فکر کنید). من نگاهی آنلاین انداختم تا ببینم چه زبان هایی رایج است. همه C و C++ را میشناسند (حتی آن دسته از ماگلهایی که به طور کلی اطلاعات کمی در مورد رایانه دارند)، بنابراین فکر کردم، شاید بهتر باشد برای C و C++ تلاش کنم. C و C++ خوب هستند اما قدیمی هستند. چیزهایی مانند Haskell و Forth (و غیره و غیره) قدیمی هستند و محبوبیت خود را از دست داده اند. من از یادگیری C (یا حتی C++) به همین دلیل می ترسم. جاوا نیز بسیار قدیمی است و کند است زیرا توسط JVM اجرا می شود و به کد بومی کامپایل نمی شود. من مدت زیادی است که توسعه دهنده ویندوز بوده ام. من اخیراً شروع به استفاده از جاوا کردم - اما فقط به این دلیل که همه کاره تر بود و قابل پخش به جاهای دیگر بود. مشکل این است که به نظر نمیرسد زبان بسیار قابل استفادهای به این دلایل باشد: * بیشترین کاربرد آن برای برنامههای تحت وب و برنامههای تلفن همراه (مخصوصاً اندروید) است. ذهن عبارتند از Netbeans، Eclipse (هورا برای ساختن و IDE با زبانی که IDE برای آن است - مانند ایجاد یک صفحه وب برای نوشتن HTML/CSS/Javascript) و Minecraft که اتفاق می افتد. تا آنجا که مشخصات کامپیوتر سرگرم کننده است، اما عقب مانده و دوقطبی است. پشتیبانی می کند. * به غیر از آن برای سرورها استفاده می شود _اما هک - من فقط نمی خواهم سرورها را بسازم/پیکربندی کنم. با این حال، زبان های دات نت خوب هستند: * اگر حتی در یک مکالمه جدی به VB.NET یا C# اشاره کنم، مردم می خندند. * این کراس پلتفرم نیست مگر اینکه از MONO استفاده کنید (که هنوز در حال توسعه است و باید برخی بهبودها انجام شود). * فاقد موارد سطح پایین است زیرا، مانند جاوا با JVM، توسط CLR اجرا/مدیریت می شود. اولین فکر من این بود که چیزی مانند C را یاد بگیرم و سپس از آن برای ورود به C++ استفاده کنم (فقط برای اطمینان از اینکه درک/پایه قوی دارم)، اما همانطور که قبلاً گفتم، هر لحظه قدیمی و قدیمی تر می شود. * * * ## آنچه من به آن نگاه کردم _**Fantom_** زیبا به نظر می رسد. این مانند یک واسطه خوب بین دو زبان مورد علاقه من است و حتی به من اجازه می دهد بین این دو زبان به صورت مترادف منتشر کنم، اما برخلاف آنچه من می خواهم، به جای اینکه یک کامپایل کامل باشد، به CLR یا JVM کامپایل می شود (بسته به چیزی که آن را منتشر می کنید). . _**D_** نیز زیبا به نظر می رسد. به نظر می رسد این زبان بسیار قابل استفاده است و از منابع متعدد به نظر می رسد که در واقع بهتر از C/C++ است. من می خواهم درست با آن بپرم، اما هنوز از موفقیت آن مطمئن نیستم زیرا بدیهی است که در این مرحله خیلی جریان اصلی نیست. چند نفر دیگر بسیار زیبا به نظر میرسند که روی چیزهای دیگری مانند Opa با توسعه وب و Go by GOOGLE تمرکز کردهاند. * * * ## سوال من آیا ارزش یادگیری این زبانهای تجربی را دارد؟ من سوالات دیگری را خوانده ام که می گویند اگر مدام زبان یاد نمی گیرید و به همه زبان ها باز هستید، ذهنیت مناسبی برای برنامه نویسی ندارید. من این را میدانم و ممکن است هنوز آن را کاملاً درک نکنم، اما در حقیقت، اگر قرار نیست زبانی به جریان اصلی تبدیل شود، آیا باید وقتم را صرف یادگیری چیز دیگری کنم؟ من نمی خواهم زبان های برنامه نویسی قدیمی (یا هر کدام که به زودی قدیمی خواهد شد) را یاد بگیرم. من می دانم که بسیاری از مردم این را به عنوان چیزی مهم می دانند، *اما آیا هیچ یک از شما واقعاً (با فرض اینکه قبلاً نمی دانستید) FORTRAN را در نظر می گیرید؟ هدف من این است که در حال حاضر بمانم تا مطمئن شوم در آینده موفق خواهم بود. * * * ## سلب مسئولیت بله، من یک برنامه نویس جوان هستم، بنابراین احتمالاً در سوالم اظهارات ساده لوحانه زیادی کردم. **_در مورد هر چیزی من را اصلاح کنید!_** من باید از جایی شروع به یادگیری کنم، بنابراین مطمئن هستم که بسیاری از دانش من به اندازه کافی ناقص است که باعث نادرست بودن اظهارات یا نقص در تفکر من شده است. لطفا هر احساسی که دارید در نظرات بنویسید. * * * ## نتایج... من واقعاً از پاسخهای شگفتانگیز شگفتزده هستم، اکثر آنها به خوبی به سوء تفاهمها و قضاوتهای نادرست من اشاره میکنند. من خیلی از این چیزها یاد گرفته ام و خوشحالم که امیدوارم از همه چیزهایی که یاد گرفته ام استفاده کنم! احتمالاً بعداً شروع به یادگیری Haskell خواهم کرد (زبان نه چندان قدیمی، البته بیش از 20 سال - _هاهاها_) و سپس شروع به بررسی گزینه های دیگر در اطراف خود خواهم کرد. _**ممنون_** | آیا ارزش یادگیری زبان های تجربی را دارد؟ |
82632 | یکی از نقش های من در تیمم، فرد سازنده است. من مسئول حفظ/بهروزرسانی اسکریپتهای ساختمان هستم و اطمینان حاصل میکنم که در حال ساخت «هموار» روی سرور یکپارچهسازی مداوم هستیم. من معمولاً از این کار مهم نیستم، اگرچه اغلب احساس می کنم که دائماً در حال نگهداری از سرور CI هستم. این کار میتواند گاهی آزاردهنده باشد، زیرا اگر بیلد خراب شود، باید داستانی را که روی آن کار میکنم رها کنم و خرابی ساخت را بررسی کنم. شکست های ساخت هر روز در تیم ما اتفاق می افتد. گاهی اوقات توسعه دهندگان به سادگی قبل از ارتکاب به صورت محلی ساخت نمی کنند، بنابراین تست ها در سرور CI با شکست مواجه می شوند. در این شرایط من دوست دارم به سرعت به شخصی برسم که تعهد بد را داشته است تا بیلد برای مدت طولانی خراب نشود. گاهی اوقات (بسیار کمتر) شرایط عجیبی در سرور CI وجود دارد که باید اشکال زدایی شود. من میدانم که بسیاری از تیمهای بالغ از ادغام مداوم استفاده میکنند، اما مطالب زیادی در مورد شیوههای خوب وجود ندارد. آیا مشکلات من به این نکته اشاره می کند که ادغام مداوم ما چندان بالغ نیست یا این فقط بخشی از کار است؟ چند روش خوب برای دنبال کردن چیست؟ ویژگی های _ادغام پیوسته بالغ_ چیست؟ ** به روز رسانی ** به جای پاسخ دادن به برخی نظرات، به جای آن یک به روز رسانی می کنم. ما یک فرمان ساده و واحد داریم که دقیقاً همان کاری را که سرور ساخت هنگام ساخت برنامه انجام می دهد انجام می دهد. آن را کامپایل می کند، تمام واحد/ادغام و برخی تست های سریع مبتنی بر UI را اجرا می کند. با خواندن پاسخ های همه، این احساس می شود که ممکن است دو مشکل اساسی داشته باشیم. 1. سرور CI هنگام خرابی یک ساخت، به اندازه کافی بلند شکایت نمی کند. 2. توسعه دهندگان احساس نمی کنند که این مسئولیت همه است که مطمئن شوند تعهد آنها با موفقیت انجام می شود. چیزی که کار را در تیم من سختتر میکند این است که ما یک تیم بزرگ داریم (بیش از 10 توسعهدهنده) و چند نفر از اعضای تیم خارج از ساحل داریم که وقتی حتی در محل کار نیستیم، متعهد میشوند. از آنجایی که تیم بزرگ است و ما ثابت کردهایم که تعهدات مکرر و کوچک ترجیح داده میشوند، گاهی اوقات واقعاً در یک روز فعالیت زیادی داریم. | نگهداری از کودکان سیستم یکپارچه سازی مداوم شما |
247411 | من کد قابل کامپایل ندارم، زیرا کد مورد نظر به یک تابع بزرگ بستگی دارد که به سؤال بی ربط است، اما بگویید من سناریوی زیر را دارم: savePath = C:\\... changePath1, changePath2 :: رشته - > String changePath1 passPath = 'با passPath کاری انجام دهید' changePath2 = 'با savePath کاری انجام دهید' let newPath1 = changePath1 savePath در ... اجازه دهید newPath2 = changePath2 در ... آیا تنظیم توابعی مانند changePath1 (جایی که مسیر سراسری در آن ارسال می شود) مناسب تر است یا changePath2 (جایی که فقط به صورت داخلی از مسیر جهانی استفاده می کند) اگر توابع شانس پردازش بیش از 1 را داشتند. مسیر، بدیهی است که من از changePath1 استفاده خواهم کرد، اما در برنامه فعلی من، تنها 1 مسیر برای مقابله با آن وجود دارد، بنابراین ساده تر به نظر می رسد که همه توابع به جای اینکه دائماً مسیر جهانی را به طور داخلی بدانند. با تشکر از شما | روش صحیح برخورد با مسیر فایل سراسری چیست؟ |
213295 | من در حال توسعه وب سرویس RESTish هستم. فکر می کنم به تفاوت بین تجمیع و ترکیب فکر کردم. تجمیع چرخه حیات/حوزه را بر روی اشیایی که به آن ارجاع می دهد اعمال نمی کند. Composition چرخه حیات/حوزه را بر روی اشیایی که _حاوی/خود_ دارد، اعمال می کند. اگر یک شی مرکب را حذف کنم، تمام اشیایی که حاوی/مالک است نیز حذف میشوند، در حالی که حذف یک ریشه جمع، اشیاء ارجاعشده را حذف نمیکند. **1)** اگر درست است که حذف ریشه های جمع، اشیاء ارجاع شده را حذف نمی کند، نداشتن مخزن برای اشیاء مرجع چه معنایی دارد؟ یا ریشه های کل به عنوان یک اصطلاح اشاره به چیزی دارد که به عنوان شی مرکب شناخته می شود؟ **2)** هنگامی که یک سرویس وب ایجاد می کنید، چندین نقطه پایانی خواهید داشت، در مورد من یک نهاد «کتاب» و دیگری به نام «نظر» دارم. در صورت حذف کتاب، گذاشتن نظرات در برنامه من منطقی نیست. بنابراین کتاب یک شیء ترکیبی است. من حدس میزنم که نباید **من** مخزنی برای نظرات داشته باشم، زیرا این امر اجرای چرخه حیات و قوانینی را که ممکن است کلاس کتاب داشته باشد، نقض میکند. با این حال من URL مانند (فقط نمونه ها) دارم: GET /books/1/comments POST /books/1/comments حالا، اگر مخزنی برای نظرات ندارم، به این معنی است که باید شی کتاب را بارگیری کنم و سپس برگردم. نظرات ارجاع شده؟ آیا من مجاز هستم لیستی از موجودیت های نظر را از BookRepository برگردانم، آیا این منطقی است؟ مخزن کتاب ممکن است در نهایت با انواع روش ها نسبتاً بزرگ شود. آیا من مجاز به نوشتن JPQL (پرس و جوهای JPA) هستم که نظرات را هدف قرار می دهد نه کتاب های داخل مخزن؟ صفحه بندی و فیلتر کردن نظرات چطور؟ هنگام افزودن یک نظر جدید که توسط نقطه پایانی POST ایجاد شده است، آیا باید کتاب را بارگیری کنید، نظر را به کتاب اضافه کنید و سپس کل شیء کتاب را به روز کنید؟ کاری که من در حال حاضر انجام می دهم داشتن یک CommentRepository مخصوص به خود است، حتی اگر نظرات همراه با کتاب حذف شوند. میتوانم به راهنمایی در مورد نحوه صحیح انجام آن نیاز داشته باشم. از آنجایی که شما نه تنها اشیاء ریشه را در سرویسهای RESTish در معرض دید قرار میدهید، نمیدانم چگونه میتوان با این کار در backend رفتار کرد. من از Hibernate و Spring استفاده می کنم. | استفاده از اصول DDD در وب سرویس RESTish |
43355 | من سال گذشته (پس از یک دهه کار برنامه نویسی تمام وقت) خسته شدم و اکنون در تعطیلات هستم. با تمام خودآزماییها شروع کردم به کشف برخی از دلایل اصلی فرسودگی شغلیام، و یکی از اصلیترین آنها اساساً این است: هرگز در هیچ یک از کارهایی که انجام دادهام هیچ بسته واقعی وجود نداشت. این همیشه موردی بود که وارد یک کار پشتیبانی/نگهداری بدون پایان شده و بیات می شد. وقتی برای اولین بار وارد این صنعت شدم، این تصویر را از کار برنامه نویسی داشتم که بسیار پروژه محور است. و من انتظار داشتم که پروژه ها شروع، شروع و پایان داشته باشند. و سپس ادامه می دهید و به چیزی کاملاً جدید و تازه شروع می کنید. اساساً من هرگز انتظار نداشتم که بسیاری از (بیشتر) کارهای نرم افزاری شامل پشتیبانی و حفظ یک پایه کد برای دوره های طولانی باز - سال ها و حتی دهه ها باشد. این، همراه با داشتن خارش کلی پا باعث می شود فکر کنم که فرسودگی شغلی برای من، پس از 2 تا 3 سال، در هر شغل نرم افزاری تمام وقت، اجتناب ناپذیر است. همه اینها به نظر می رسد که من احتمالاً باید به جای یک کار تمام وقت، پیمانکار می شدم. اما وقتی این موضوع را با مردم در میان میگذارم، بسیاری از آنها میگویند که حتی پس از آن، واقعاً نمیتوانید از بازگشت و نگهداری/حمایت از چیزهایی که روی آنها کار کردهاید، بارها و بارها فرار کنید (مثلاً بازگشت به قراردادهای پشتیبانی، برای مثال، ). ماهیت کار نرم افزاری به همین سادگی است. بر خلاف بسیاری از رشته های مهندسی دیگر، هیچ پروژه ای تعطیل نیست. بنابراین سوال من این است - آیا کار برنامه نویسی در آنجا وجود دارد که بر اساس پروژه ها/کارهای کوتاه تا میان مدت باشد و سپس به طور تمیز ادامه دهد؟ و آیا حوزه یا تخصص خاصی در صنعت وجود دارد که این نوع کار پروژه معمولی باشد؟ | آیا چیزی به نام بستن با کار نرم افزاری وجود دارد؟ |
120023 | من می خواهم PHP را برای توسعه وب یاد بگیرم اما به دلیل نظراتی مانند زیر عقب نشینی کرده ام*: * PHP خوب است اما کد اسپاگتی تولید می کند * PHP خوب است اما پایتون ماده ازدواج است * PHP فاقد مطالبی است که به زبان های دیگر دریافت می کنید. سی شارپ یا جاوا اما برای PHP5 نظرات امیدوارکننده ای دیده ام. بنابراین، سوال من این است: PHP5 با نسخههای قبلی این زبان چگونه عمل میکند و آیا اکنون برای یادگیری برای توسعه وب به اندازه کافی خوب است. * نظرات صرفاً برای اشاره به عدم تحریک آتش جنگ است. در اینجا هیچ مقایسه ای از PHP با زبان های دیگر درخواست نمی شود. لطفا فقط در مورد PHP5 و نحوه مقایسه آن با نسخه های قبلی نظر دهید. | عملکرد PHP5 با نسخه های قبلی این زبان چگونه است |
47923 | خوب، پس این واقعاً یک سؤال مدافع شیطان است. چه زمانی متغیرهای جهانی خوب هستند، و اگر هرگز، چه چیزی را به عنوان جایگزین استفاده می کنید؟ یک مورد جانبی جالب برای این سوال، چگونه یک فیلد کلاس ایستا عمومی با یک جهانی متفاوت است؟ | چه زمانی استفاده از متغیر Global مشکلی ندارد |
207577 | من در حال حاضر شناورها را در جاوا مقایسه می کنم و ساده ترین فرمول این است: Math.abs(a - b) < THRESHOLD وقتی متغیر خود را برای آستانه تفاوت نامگذاری می کنید، باید آن را دلتا یا اپسیلون نامگذاری کنید؟ به طور خاص، کدام یک از این دو عبارت صحیح برای کوچکترین مقداری است که یک عدد ممیز شناور می تواند نشان دهد؟ آیا اصطلاح زبان برنامه نویسی خاص است یا در بین زبان ها جهانی است؟ | هنگام مقایسه شناورها، آستانه تفاوت را چه می نامید؟ |
213294 | من در حال توسعه یک ویرایشگر متن ساده هستم، فقط برای اینکه کمی تمرین کنم. من آن را تحت لینوکس توسعه میدهم، اما از آنجایی که از Qt به عنوان چارچوب رابط کاربری گرافیکی استفاده میکنم، میتوانم به راحتی آن را روی ویندوز یا مک با همان کد کامپایل کنم (به عبارت دیگر، این کراس پلتفرم است). Qt تابع QIcon::fromTheme() را ارائه می دهد. این تابع به من امکان می دهد نماد استاندارد را برای مثال دریافت کنم. نماد _New Document_ و از آن برای هر چیزی که می خواهم استفاده کنم. متأسفانه این نمادها فقط در لینوکس در دسترس هستند. با این حال، من یک تابع ساده برای ذخیره این آیکون ها به عنوان فایل های PNG در فرمت های مختلف (16x16 تا 1024x1024) نوشتم تا بتوانم از آنها در ویندوز نیز استفاده کنم. حال سوال من این است که آیا استفاده از این تصاویر در ویندوز نیز قانونی است؟ و آیا برای شما عجیب است که چنین نمادهایی در یک برنامه ویندوز ظاهر شوند؟ از آنجا که لینوکس سبکی کاملاً متفاوت با ویندوز دارد... در مورد OS X هم همینطور است. برای مثال نماد _New Document_ شبیه این است: http://findikons.com/files/icons/2455/web_icons/48/empty_document_new.png | آیکون های برنامه من |
97729 | من یک مهندس نرم افزار با تجربه و یک کاربر پیشرفته لینوکس هستم. من قبلاً C و C++ را می شناسم. من برنامه های C را در گذشته بر روی یونیکس و C++ (بیشتر در ویندوز) توسعه داده ام. من می خواهم شروع به یادگیری نحوه برنامه نویسی در سیستم های لینوکس تعبیه شده کنم. من به ویژه به فرم صفحه ARM و هیئت مدیره بیگل علاقه مند هستم. من می خواهم یاد بگیرم که چگونه برنامه نویسی سطح پایین را در C/C++ انجام دهم (درایورهای دستگاه، رابط با دستگاه های جانبی BeagleBoard، کامپایل کردن هسته های سفارشی شده و غیره). آیا می توانید بهترین منابع (رایگان یا نه خیلی گران) در اینترنت را به من معرفی کنید؟ بهترین کتاب های مبتدی برای یادگیری برنامه نویسی C/C++ در لینوکس برای ARM؟ | برای یادگیری برنامه نویسی لینوکس جاسازی شده C/C++ از کجا شروع کنیم |
209156 | ## اصطلاح Unhandled Exception در NET Framework، استثناهای unhandled استثناهایی هستند که توسط خود برنامه مدیریت نشده اند و منجر به خرابی می شوند. در مورد یک برنامه دسکتاپ، به این معنی است که پنجره ای مشابه این نمایش داده می شود:  برای یک برنامه وب، بیشتر به معنای HTTP 500 است. در استثنائات کنترل نشده، من مواردی را نیز در نظر میگیرم که به صورت جهانی مدیریت میشوند، به عنوان مثال، در مورد برنامههای دسکتاپ، مدیریت جهانی که شامل نمایش یک سفارشی است. به جای پنجره پیش فرض ویندوز. ## زمینه زمانی که من به عنوان یک فریلنسر کار می کنم، از راه حل داخلی خودم برای جمع آوری استثناهای غیرقابل کنترل از منابع مختلف (برنامه های وب و برنامه های دسکتاپ) استفاده می کنم. سپس نتایج جمعآوریشده در یک پانل مانیتورینگ بهصورت بلادرنگ نمایش داده میشوند و همچنین برای تجزیه و تحلیل آینده جمعآوری میشوند (برای پیوند با یک نرمافزار ردیابی اشکال و غیره) در حال حاضر، من در شرکتی کار میکنم که نمیتوانم از آن استفاده کنم. راه حل داخلی برای جمع آوری استثناها (یکی از دلایل این است که آنها ارسال همه پیام های استثنا را به سرورهای من نمی پذیرند). این شرکت هیچ استراتژی دقیقی برای جمع آوری استثناهای کنترل نشده ندارد. تنها راه حلی که قبلاً مورد استفاده قرار گرفت، هم ابتدایی و هم غیرمعمول است: شامل ارسال هر استثنا از طریق ایمیل است. این بدان معنی است که برای محصول جدیدی که روی آن کار می کنم، باید یک استراتژی سفارشی برای جمع آوری استثناهای کنترل نشده ایجاد کنیم. ## سوال من همیشه می توانم بخشی را که استثناها را در پایگاه داده یا یک گزارش ذخیره می کند و بخشی که آنها را از پایگاه داده، گزارش یا رویدادهای ویندوز بارگیری می کند، با دست انجام دهم. من می خواهم از اختراع مجدد چرخ خودداری کنم و از چیزی استفاده کنم که قبلاً رایج است. انتخاب های من چیست؟ معمولاً استثناهای کنترل نشده بعداً چگونه جمع آوری و پردازش می شوند؟ به هر حال: * آیا هیچ کتابخانه ای وجود دارد که به جمع آوری آن استثناها کمک کند؟ * آیا محصولات نرم افزاری وجود دارد که به تجزیه و تحلیل آن استثناها کمک کند؟ | ما به یک استراتژی سفارشی برای جمع آوری استثناهای برنامه های کنترل نشده نیاز داریم. گزینه های ما چیست؟ |
19071 | در حال آماده کردن خاطره ای در مورد چرا (برخی) پروژه های فناوری اطلاعات بیش از حد پیچیده می شوند و چگونه از آن اجتناب کنیم؟ اگر تا به حال با پروژههایی مواجه شدهاید که کدهای پیچیدهای دارند یا نگهداری آنها سخت بوده است، چگونه توانستهاید آن را طی کنید؟ اگر مجبور باشید بین چندین برنامه برای استفاده در پروژه خود یکی را انتخاب کنید، اولویت اصلی شما در عملکرد آنها چیست و چرا؟ | نحوه برخورد با کدهای پیچیده در پروژه های (بزرگ) |
195433 | لینک برنامه اینجاست: https://play.google.com/store/apps/details?id=com.iatll.airlock من در سال آخر برنامه b.tech cs هوش مصنوعی را مطالعه کرده بودم و برخی از آنها را به خاطر دارم الگوریتم تولید و حل بازی پازل 8; ما مجبور شدیم آن را در Prolog پیاده سازی کنیم (زمان های سخت) اما مطمئن نیستم که آیا برنامه ذکر شده در بالا از همان الگوریتم استفاده می کند یا خیر. برای ایجاد یک بازی پازلی مانند آن باید کجا را جستجو کنم؟ آنها به طور جدی نمی توانستند هر سطح را با دست طراحی کنند درست است؟ باید کامپیوتری تولید می شد. چگونه می توانم چنین کنم؟ ببخشید که فرمت نمی کنم، من در یک دستگاه تلفن همراه هستم. | چگونه می توان پازل های مختلف چالش برانگیز مانند آنچه در بازی اندروید AirLock ایجاد کرد |
87272 | من روی پروژه های مختلفی در خانه و محل کار کار کرده ام و در طول سال ها دو API اصلی ایجاد کرده ام که تقریباً در تمام وب سایت های مبتنی بر AJAX از آنها استفاده می کنم. من هر دوی اینها را در DLL کامپایل کردهام و فضاهای نام را Connell.Database و Connell.Json نامیدهام. رئیس من اخیراً این فضاهای نام را در اسناد نرم افزاری برای پروژه ای برای شرکت دید و گفت من نباید از نام خودم در کد استفاده کنم. (اما این کد من است!) یک چیزی که باید در نظر داشت این است که ما یک شرکت نرم افزاری نیستیم. ما یک شرکت پشتیبانی فناوری اطلاعات هستیم، و من تنها توسعهدهنده نرمافزار تمام وقت در اینجا هستم، بنابراین هیچ رویهای در مورد نحوه نوشتن نرمافزار در شرکت وجود ندارد. نکته دیگری که باید در نظر داشت این است که من قصد دارم روزی این DLL ها را به عنوان پروژه های منبع باز منتشر کنم. توسعه دهندگان دیگر چگونه فضاهای نام خود را در شرکت خود گروه بندی می کنند؟ آیا کسی از کتابخانه های کلاسی مشابه در پروژه های شخصی و کاری استفاده می کند؟ همچنین آیا این روش برعکس عمل می کند؟ اگر من یک کتابخانه کلاس را به طور کامل در محل کار بنویسم، صاحب آن کد کیست؟ اگر کتابخانه را از ابتدا تا انتها دیده باشم، آن را طراحی و برنامه ریزی کرده ام. آیا می توانم از آن برای پروژه دیگری در خانه استفاده کنم؟ متشکرم، _**به روز رسانی_** _من با رئیسم در مورد این موضوع صحبت کردم و او قبول کرد که آنها اشیاء من هستند و برای من خوب است که آنها را منبع باز کنم. قبل از این گفتگو، من شروع به تغییر اشیاء کردم، که در واقع کاملاً سازنده بود و کد اکنون بیشتر از قبل با این پروژه خاص مطابقت دارد. امیدوارم همه این متن هدر نرود و کسی از آن درس بگیرد. مطمئناً انجام دادم._ _به سلامتی،_ | آیا تمایل دارید نام خود یا نام شرکت خود را در کد خود بنویسید؟ |
159107 | در حال حاضر روی یک برنامه کاربردی ساده کار میکنم که «حالت آموزشی» دارد. در ابتدا نکات (حبابهایی با متن) در بالای عناصر مختلف رابط کاربری نمایش داده میشوند و نحوه عملکرد آنها را توضیح میدهند. در حال حاضر من یک نمای اصلی دارم که حاوی یک شیء اشاره است که می تواند به روز شود (موقعیت، متن و غیره) و در حال ارسال رویدادهای به روز رسانی از نماهای مختلف هستم که نیاز به نمایش راهنمایی دارند. در بیشتر موارد، وقتی کاربر روی یک اشاره کلیک میکند، ناپدید میشود، اما چند موقعیت وجود دارد که کاربر باید عمل دیگری را انجام دهد (مانند کشیدن و رها کردن یک عنصر، کلیک کردن روی دیگری و غیره) تا پیشرفت کند. فوو، به طور خلاصه این پس زمینه است. سوال اصلی من این است: آیا باید رویدادهای ارسالی از نماهای مختلف وجود داشته باشد و راهنمایی ها به صورت مرکزی مدیریت شوند یا نکات باید فقط به صورت محلی در هر نما مدیریت شوند؟ روش توصیه شده چیست؟ | چگونه با نکات / حالت آموزش برخورد کنیم؟ |
155150 | من در شرف انتشار پروژهای هستم که واقعاً به آن افتخار میکنم تحت GNU GPL و چند سؤال دارم: 1. آیا باید یک اعلان حق نسخهبرداری را روی هر فایل کد منبع پروژه خود ضمیمه کرد؟ به نظر من ادعای کپی رایت در کلاس انتزاعی 3 خطی کمی مضحک است. آیا باید اعلامیه حق چاپ را فقط به فایلهای کد منبع واقعاً مهم پیوست کنم؟ 2. آیا می توانم کل چیز استاندارد را وصل نکنم؟ چون بزرگ و حجیم است و مانع می شود... اگر چنین است، آیا نوع زیر خوب/کافی است؟ _نام خانوادگی سال حق چاپ. این برنامه نرمافزار رایگان است: میتوانید آن را مجدداً توزیع کنید و/یا آن را تحت شرایط مجوز عمومی عمومی گنو که توسط بنیاد نرمافزار آزاد منتشر شده است، تغییر دهید._ | قرار دادن اعلامیه حق چاپ در کد منبع |
235049 | من در حال طراحی یک کلاینت برای Tomtom WEBFLEET.connect API در PHP هستم. (شما می توانید اطلاعات بیشتری در مورد API از طریق اسناد کامل در اینجا بخوانید: https://uk.support.business.tomtom.com/ci/fattach/get/488198/1396263217/redirect/1/filename/WEBFLEET.connect- en- 1.19.1.pdf) API یک رابط CSV روی HTTP(S) فراهم می کند (JSON و SOAP نیز موجود هستند اما رابط JSON آنها دارای چند مسئله که در حال حاضر متوجه شده ام). من از روش CSV برای تعامل استفاده می کنم، که کمی غیر متعارف است اما کار می کند. من کلاسهای PHP خود را طوری طراحی میکنم که بهویژه با اصل مسئولیت منفرد، اصل باز-بسته و اصل وارونگی وابستگی مطابقت داشته باشد. نوشتن این کتابخانه مشتری API به همان اندازه تمرین برنامه نویسی شخصی است که سعی می کنم اصول طراحی OOP و کلاس خود را بهتر کنم. من یک نمودار کلاس مختصر را در زیر آورده ام. لطفاً نام های پرمخاطب را ببخشید، این البته فضای نام PHP را بیان می کند. من از برخی نظرات در رابطه با: * نظرات و انتقادات طراحی کلاس عمومی (مثلاً مطابقت با SRP و غیره) قدردانی خواهم کرد * آیا موارد متمایز برای هر نوع درخواست و پاسخ توصیه می شود، همانطور که در زیر پیشنهاد داده ام (این نشان دهنده هر API است یا خیر. روش). * چگونه API عمومی به کد تماس خارجی باید ظاهر شود. به عنوان مثال، آیا باید یک کلاس 'factory' نمونه ای از Transport انتخاب شده را به کد فراخوانی بازگرداند؟ یا باید یک کلاس مرکزی (مشابه الگوی فرمان) نمونه ای از کلاس حمل و نقل را نگه دارد و درخواست ها را به آن تخلیه کند؟  نشانی اینترنتی تصویر بزرگتر: http://i.imgur.com/kneY9GE.jpg | طراحی مشتری API |
201524 | خود سایمون پیتون جونز تشخیص می دهد که استدلال در مورد عملکرد در Haskell به دلیل معنایی غیر دقیق سخت است. من هنوز پروژه قابل توجهی را در haskell ننوشته ام، بنابراین نمی دانم: آیا می توانم در مورد عملکرد فقط در ابتدای پروژه (هنگام انتخاب ساختارهای داده اولیه و کتابخانه IO) استدلال کنم و هر زمان که مشکلی پیش آمد، آن را با نمایه ساز حل کنم؟ به بیان دیگر، آیا ممکن است (یعنی خیلی دردناک نباشد) زمانی که مشکلات عملکردی دارید، رسیدگی به عملکرد را به تعویق بیندازید، یا باید یاد بگیرید که چگونه GHC کد شما را اجرا می کند (به عنوان مثال: استنباط کنید که تحلیلگر سختگیری چه تصمیمی خواهد گرفت. )؟ | چه زمانی برای استدلال در مورد عملکرد در Haskell زمان خوبی است؟ |
176169 | فرض کنید این رشته ها در cpu تک هسته ای اجرا می شوند. به عنوان یک cpu فقط یک دستورالعمل را در یک چرخه اجرا کنید. گفته می شود، حتی فکر می کردند که آنها منبع CPU را به اشتراک می گذارند. اما کامپیوتر اطمینان حاصل می کند که یک بار یک دستورالعمل. بنابراین آیا قفل برای چندین نخ ضروری نیست؟ | آیا می توانید به من توضیح دهید که چرا چندین نخ نیاز به قفل دارند؟ |
86589 | یکی از دوستان آگاه اخیراً به وبسایتی که من به راهاندازی آن کمک کردهام نگاه کرد و چیزی مانند سایت بسیار جالب، شرم از اسکریپتنویسی درونی در کد منبع نظر داد. من قطعاً در موقعیتی هستم که می توانم اسکریپت درون خطی را در جایی که رخ می دهد حذف کنم. من به طور مبهم آگاه هستم که این یک چیز بد است. سوال من این است: مشکلات واقعی برنامه نویسی درون خطی چیست؟ آیا مشکل عملکرد قابل توجهی وجود دارد، یا عمدتاً فقط یک موضوع سبک خوب است؟ آیا می توانم اقدام فوری در زمینه اسکریپت نویسی درون خطی را برای مافوق خود توجیه کنم، در صورتی که چیزهای دیگری برای کار کردن وجود دارد که ممکن است تأثیر آشکارتری بر سایت داشته باشد؟ اگر به یک وبسایت بروید و به کد منبع نگاهی بیاندازید، چه عواملی باعث میشود بگویید «هوم، اینجا کار حرفهای»، و چه چیزی باعث میشود از یک شغل آشکارا آماتور عقب نشینی کنید؟ خوب، این سوال در نوشتن به چند سوال تبدیل شد. اما اساساً، اسکریپت نویسی درون خطی - معامله چیست؟ | چرا باید از اسکریپت درون خطی اجتناب کنم؟ |
214712 | من در حال حاضر وظیفه ایجاد یک سیستم مدیریت کاربر سلسله مراتبی را دارم. شرایط لازم برای من داشتن **کاربر** با حقوق (نقش)، **مشتری** با حقوق و **گروه** (ظروف برای مشتریان و زیر گروه ها) است. مشتریان و گروه ها می توانند کاربرانی را به آنها اختصاص دهند و این کاربران باید فقط به گروه ها و مشتریان زیر گروه/مشتریان اختصاص داده شده خود دسترسی داشته باشند. برای این، من در حال حاضر به دنبال راههایی برای پیادهسازی آن هستم، راهحل ترجیحی فعلی من بر اساس MongoDB با این مفهوم است: آرایه MongoDB از اجداد آرایه «اجداد» سپس به گروهها و مشتریان اضافه میشود تا همه گروهها/مشتریان قابل دسترسی انتخاب شوند. فقط با نگاه کردن به آرایه اجداد بسیار سریع خواهد بود. همچنین اگر گروهی با ده هزار گروه/مشتری را جابجا کنید، بهروزرسانی آرایه اجداد نیز بسیار سریع به نظر میرسد. مشکل سختی که می بینم این است که وقتی گروه ها به زیر گروه های دیگر منتقل می شوند، برای این کار باید والدین قدیمی را از درختان اجدادی با به روز رسانی حذف کنم و سپس والدین جدید را با به روز رسانی جداگانه دیگری به آرایه اجداد اضافه کنم. مشکل این است که MongoDB قادر به جداسازی آن 2 عملیات نیست و بنابراین اگر گروه ها دقیقاً در همان زمان جابجا شوند و حذف و اضافه کردن اجداد با هم همپوشانی داشته باشند، شانس شرایط مسابقه وجود دارد. آیا ایده ای برای حل این مشکل در Mongo دارید؟ من میدانم که یک DB رابطهای مطابق با ACID میتواند در اینجا به من کمک کند، اما نمیخواهم هنگام افزودن تنظیمات به مشتری/کاربر فقط با افزودن یک سند فرعی جدید به آنها، سهولت استفاده را از دست بدهم، همچنین مقیاسپذیری ممکن است آسانتر باشد. آیا LDAP راه حل خوبی برای این خواهد بود؟ من اصلا تجربه ای در LDAP ندارم. ایده دیگر این است که اگر مشکلی وجود دارد، با بررسی برگشتی همه عناصر، به طور منظم اجداد را بررسی و به روز کنید. چیزهای سخت به نظر من خیلی تمیز نیست ;) | کنترل دسترسی سلسله مراتبی (درختی). |
155159 | وقتی صحبت از برنامه نویسی بازی های قدیمی سگا مانند سونیک تا بازی های مستقل یا انگری بردز یا حتی بازی های پیشرفته تر مانند دیابلو می شود، طراحی سطح دقیقا چگونه انجام می شود؟ مانند قبل، آیا سطوح گاهی مستقیماً بدون کد در یک IDE طراحی می شوند؟ یا آیا آنها یک ویرایشگر طراحی سطح بصری ایجاد می کنند که در آن چیزها با کلیک یک دکمه ماوس قابل قرار دادن هستند؟ من تصور میکنم بازیهای مدرسه قدیمی یا بازیهای خیلی ساده مانند هند از طریق کد انجام میشوند، جایی که بازیهای بسیار پیچیده نیاز به ویرایشگر بصری دارند. آیا این درست است؟ همچنین، وقتی صحبت از کتابخانههایی مانند SDL یا XNA میشود، چقدر از آنها به جای استفاده از OpenGL یا DirectX استفاده میشود؟ در مورد ایجاد موتور بازی خود در مقابل استفاده از موتوری که قبلاً ساخته شده است، چطور؟ آیا بیشتر از موتورهای ساخته شده استفاده می کنند؟ این سوال به کل طیف بازی های توسعه بازی های مستقل / بزرگ است. با تشکر | چند سوال خاص در مورد چگونگی توسعه بازی ها |
46386 | آیا کد به زبان ژاپنی نوشته شده است؟ آیا نام فایل ها انگلیسی هستند؟ در مورد یک پیش پردازنده C چطور؟ آیا آن هنوز به زبان انگلیسی است؟ نظرات به ژاپنی هستند؟ مثال ها هم خوب خواهند بود. | برنامه نویسی در زبان ژاپنی چگونه است؟ |
69495 | با دیدن چند اشاره در مورد Resharper در این سایت و در SO، فکر کردم که نگاهی بیندازم. به نظر میرسد اسناد جهنمی زیادی در وبسایت آنها وجود دارد، بنابراین من فقط در یک عکس فوری از خود پرسیدم که چه مزایایی به همراه دارد و دلایل اصلی استفاده مردم از آن چیست؟ | ریشارپر - مزایا |
63761 | من به دنبال فهرستی جامع (یا تا حد امکان نزدیک تر) از تمام کارهای جاوا اسکریپت به سبک برنامه نویسی اولیه هستم که تا به امروز انجام شده است. آیا کسی چنین لیستی را در جایی می شناسد یا دانشی دارد که آن را در جایی جمع آوری کند و سپس به اینجا مراجعه کند؟ | آیا کسی فهرست جامعی از تمام کارهای جاوا اسکریپت به سبک برنامه نویسی اولیه را جمع آوری کرده است؟ |
124230 | من سال آخر دبیرستان هستم و برای کالج های مختلف درخواست می دهم. در میان آنها، Stony Brook که من متوجه شدم برنامه CS بسیار خوبی دارد. نمرات من خوب است، بنابراین من نگران ورود به دانشگاه نیستم. با این حال، من _do_ می خواهم به افتخارات علوم کامپیوتر وارد شوم. دورههای Honors کوچکتر هستند و دنباله اصلی آن دو درس است تا سه دوره (اگرچه از آنجایی که من در AP Computer Science هستم که به نظرم شوخی است، واقعاً از درسهای فشرده بهره نمیبرم). با این حال، آنها معدل 93 می خواهند (در میان برخی از نمرات SAT عالی که قبلاً دارم)، و من در 93.24 هستم. من می خواهم این را حفظ کنم تا بتوانم وارد برنامه شوم و از اندازه های کلاس کوچکتر لذت ببرم. عالی است، با این تفاوت که مطالعه ای که در دبیرستان انجام می دهم (سه دوره AP، از جمله CS) زمان زیادی را که می خواهم صرف برنامه نویسی کنم، می خورد. اگر بعد از مدرسه تکلیف صفر داشتم، یا حتی هیچ مدرسه ای نداشتم، فوراً روی کامپیوترم می پریدم و همین برنامه ای را که روی آن کار می کنم ادامه می دادم، که از قضا چیزی است که دروسی را که می خواهم در کالج بگذرانم به طور منظم خروجی می دهد و فایل HTML فرمت شده به همین دلیل من نمی توانم برای رسیدن به دانشگاه صبر کنم. من ریاضیات را انجام دادم و به طور متوسط در کالج بسیار کمتر از دبیرستان در کلاس حضور داشتم، و من را آزاد میکرد تا برنامهنویسی کنم (که به هر حال خیلی کارها را انجام میدادم). البته، شبها برای استراحت کردن وقت میگذارم تا بتوانم سلامت عقل را حفظ کنم و بخوابم. اما تا آن زمان، به زمان خواب نزدیک شده است، و من آنقدر که دوست دارم روی توپ نیستم، به خصوص که سعی می کنم تا ساعت 11 (شاید نیمه شب) به رختخواب بروم. به نظر می رسد تعطیلات آخر هفته از نظر تئوری زمان خوبی برای برنامه ریزی باشد، اگر تکلیف درسی نداشته باشم، اما چرا خودم را به دو روز در هفته محدود کنم؟ من همچنین ممکن است برای صبح ها خوب باشم، اما اگر در یک سخنرانی پزشکی قانونی بنشینم، چگونه می توانم بدانم؟ من حدود شش ماه در حال مطالعه مستقل C++ و همچنین مقداری پردازش دارم. شما می توانید کمی بیشتر به علاوه دو پروژه را در سایت من ببینید. بدیهی است که من به ساختن چیزهای جالب توجه می کنم، موضوع این نیست. بله، من میخواهم بازی بسازم، از حدس زدن متشکرم، اما بعداً زمانی که تجربهای در دستم داشته باشم، این اتفاق میافتد. من همچنین یک سالن مطالعه در مدرسه دارم، اما این ممکن است در واقع بهترین زمان برای من برای برنامهنویسی نباشد. مدرسه من در واقع به دانشآموزانش کامپیوتر میدهد، اما به آنها اجازه نمیدهد که خودشان را از خانه بیاورند. محیط توسعه من آنجاست، اما اینجا نه، و به نظر من، جابجایی کد به جلو و عقب واقعا جریان را از بین می برد و کار را دشوار می کند. همچنین، به نظر می رسد Code::Blocks روی کامپیوتر مدرسه من کار نمی کند، که واقعاً ضربه می زند. (من سالن مطالعه امروز را صرف نوشتن این داستان هق هق کردم.) در نهایت، چیزی که در اینجا می پرسم این است که بچه ها چه توصیه ای می توانید برای اختصاص دادن زمان برای برنامه ارائه دهید؟ من یک کمال گرا هستم، که واقعاً امیدوارم که سقوط من نباشد. من در حال حاضر در نقطه ای هستم که باید مصالحه کنم تا کار درسی خود را انجام دهم. برای مثال، من از حساب دیفرانسیل عقب ماندهام و برای آزمون امروزم زیاد مطالعه نکردم، زیرا دیشب را صرف خواندن مانیفست کمونیست و فصلی درباره روسیه از کتاب درسی دولت تطبیقی AP کردم. اوه، و من آردوینو دارم اگر الهام بخش راه حل باشد. | من می خواهم برنامه نویسی کنم، اما اگر بخواهم نمرات خود را حفظ کنم، نمی توانم زمانی را پیدا کنم |
235042 | تا آنجا که من می بینم دو راه برای ساختن یک صفحه html وجود دارد: داخل زبان (به دلیل نداشتن نام بهتر، آن را _building_ می نامم) یا خارج از زبان (با استفاده از الگوها). اجازه دهید قبل از اینکه به سؤالات بپردازم، منظورم را کمی توضیح دهم. ### Building یکی از راهها این است که صفحه html را «داخل» زبانی که استفاده میکنید، با استفاده از ساختارهای درون زبانی ترجیحاً (نه فقط با الحاق رشتهها) بسازید و این ساختارها را در آخرین مرحله به html تبدیل کنید. یک مثال واقعا خوب برای این کار، کتابخانه هیکاپ Clojure است که از نقشه ها و بردارهای Clojure برای نمایش html استفاده می کند. این به شخص اجازه می دهد تا از تمام قدرت زبانی که با آن کار می کند برای دستکاری این ساختارها استفاده کند. ### Templating راه دوم این است که html را جدا از برنامه اصلی بنویسید و از نوعی DSL قالب برای درج منطق در قالب ها استفاده کنید. بسته هملت برای Haskell نمونه ای از این است. **حالا سوال من این است**: مزایا و معایب دیگر هر دو رویکرد چیست؟ * * * من دوست دارم بیشتر با این مفاهیم آشنا شوم، بنابراین از اشاره به مقالات و غیره بیشتر استقبال می شود. همچنین لطفاً اگر روش دیگری وجود دارد که فکرش را نمی کردم به من اطلاع دهید. * * * ## خلاصه پاسخ ها تا کنون ### قالب حرفه ای * جدا کردن نمای از بقیه کد آسان تر است. حفظ کد آسانتر خواهد بود و از مخلوط کردن منطق تجاری با بقیه کد خود اجتناب میکنید. * این رویکرد به طور کلی برای افرادی که مهارت های فنی کمتری دارند بسیار قابل دسترس تر است. ### الگوی متضاد _(تاکنون هیچ کدام)_ ### ساخت حرفه ای * زبان های کاربردی، نوشتن کدهای اعلامی را به صورت بومی آسان می کند، بنابراین نیازی به زبان الگو نیست. * میتوانید تمام قدرت و انعطافپذیری زبان برنامهنویسی خود را به دست آورید، و همچنان از مزایای نحو اعلامی بهرهمند شوید. ### Construction * طراحان/مشتریان در زبان منطقی دلخواه شما بد هستند. * هنوز هم به سختکد کردن صفحه در کدم خلاصه میشود، فقط این که کد قالب جداگانه نیست. * قدرت بیشتری دارد که می تواند به طور نامناسب استفاده شود. شما باید برای جدا کردن کد view و منطق تجاری دقت بیشتری داشته باشید. * اگرچه در موارد ایده آل سریعتر است. | مزایا و معایب استفاده از قالب های html در مقابل ساخت html در کد چیست |
103203 | من در حال نوشتن یک برنامه کتاب آشپزی Rails به عنوان یک تمرین یادگیری هستم. من یک جدول برای دستور غذاها ایجاد کرده ام که اطلاعات مربوط به دستور پخت (نام، نویسنده و غیره...) را در خود دارد. من همچنین یک جدول برای مواد تشکیل دهنده دارم که یک لیست اصلی مواد تشکیل دهنده خواهد بود، و سپس یک جدول در بین آن که اطلاعات مخصوص آن ترکیب دستور/مواد تشکیل دهنده را در خود دارد (به عنوان مثال، جدول مواد تشکیل دهنده فهرستی برای پیاز، بین جدول دارای مقدار، تکنیک (برش، خرد کردن، و غیره) و هر چیز دیگری برای یک دستور پخت خاص است. به هر حال - همه اینها خوب کار می کند، اما همانطور که مواد را به جدول اضافه می کنم، متوجه می شوم که چند دسته از مواد تشکیل دهنده (ادویه، سبزیجات، گوشت، میوه ها، و غیره...) وجود دارد و آنها اطلاعات مختلفی دارند که من می خواهم. برای ثبت در مورد آنها به عنوان مثال، گوشت ها و سبزیجات ممکن است دارای زمینه تکنیکی (خرد کردن، تاس، چرخ کردن، و غیره) باشند، اما ادویه ها ممکن است دارای یک فیلد نوع_ادویه باشند که اگر خشک یا تازه است، ثبت شود. گوشت ها ممکن است به یک فیلد پرکاری نیاز داشته باشند (خوب، کمیاب، و غیره) در حالی که میوه ها نیازی ندارند... بنابراین، موضوع اصلی سوال من - آیا بهتر است یک جدول بزرگ مواد تشکیل دهنده با مزارع برای هر دسته داشته باشید، فقط با استفاده از مواردی که برای یک ردیف خاص نیاز دارم، یا بهتر است پنج جدول ایجاد کنم، یکی برای هر نوع ماده تشکیل دهنده؟ من شروع به کدنویسی آن به عنوان جداول جداگانه کردم، زیرا درست به نظر می رسید زیرا فیلدهای مختلفی را برای هر نوع نگه می دارم، اما بعد متوجه شدم که کدنویسی مدل های 5 x، 5 x کنترلر، 5 x view و غیره چقدر کار می کند. بنابراین، بهتر است همه آنها را در یک جدول قرار دهیم (بالاخره، همه آنها مواد تشکیل دهنده هستند!)، هر رکورد فقط فیلدهای غیرقابل اجرا را صفر بگذارد، و دیدگاههای من/و غیره را پویا کنید تا با آنها سازگاری داشته باشم. هر نوع ماده ای که با آن کار می شود (در اصل فیلدهای مناسب را پنهان یا نمایش می دهد)؟ امیدوارم این منطقی باشد، هر زمان که وارد این سایت می شوم تبدیل به یک احمق سرگردان می شوم ;) برای کمک متشکرم **به روز رسانی:** دیروز داشتم آبجو درست می کردم و در برنامه کتاب آشپزی خود به دستور العمل های آبجو فکر می کردم. و متوجه شدم که دستور العمل های آبجو نمونه بسیار بهتری از چیزی است که من سعی می کنم بفهمم، بنابراین در زیر همان سوال مطرح شده در یک الگوی متفاوت وجود دارد: در دستور العمل های آبجو، من سه نوع مواد تشکیل دهنده. مالت، رازک و مخمر وجود دارد. آنها به این معنا مشترک هستند که همه آنها مواد تشکیل دهنده هستند و همه دارای چند ویژگی مشترک مانند نام، نام تجاری و قیمت خواهند بود. با این حال، ویژگیهای خاصی برای هر یک وجود دارد که دیگران آن را به اشتراک نمیگذارند - برای مثال، مالت یک ویژگی SRM (در اصل رنگ) دارد، در حالی که Hops یک ویژگی AA (اسیدهای آلفا) دارد و مخمر دارای ویژگی Flocculation است. پس آیا من به بیماری مقاربتی مراجعه کنم و یک میز به این شکل بچینم؟ شناسه، نوع، نام، نام تجاری، قیمت، srm، aa، flocculation علاوه بر این، جدول در بین حاوی اطلاعات مختلفی در مورد هر یک خواهد بود. همه مواد دارای ویژگی Amount هستند، اما هاپ ها دارای BoilTime و مالت ها دارای MashTemp و غیره خواهند بود... بنابراین آیا من از یک جدول با STI و یک جدول in-بین برای پیوستن استفاده کنم؟ آیا جدول در بین را نیز STI درست کنم؟ من خیلی کار دارم که بخونم! :) | مدل داده ریل - سوال بهترین شیوه ها |
155316 | من در اوایل دهه 90 مقالاتی را در مورد طرح استفاده مجدد از نرم افزار وزارت دفاع ایالات متحده به نام سیستم استفاده مجدد از نرم افزار دفاعی (DSRS) می خواندم. آخرین اشاره ای که به آن پیدا کردم در مقاله ای از سال 2000 بود - بررسی مخازن استفاده مجدد از نرم افزار > ### سیستم مخزن نرم افزار دفاعی (DSRS) > > DSRS یک مخزن خودکار برای ذخیره و بازیابی قابل استفاده مجدد > دارایی های نرم افزاری است. RSA ها) [14]. نرم افزار DSRS اکنون موجودی های > دارایی های قابل استفاده مجدد را در هفت مرکز پشتیبانی استفاده مجدد نرم افزار (SRSC) مدیریت می کند. DSRS به عنوان یک مرکز جمعآوری RSA با کیفیت عمل میکند و با ارائه فرصتی به توسعهدهندگان برای تطبیق نیازهای خود با محصولات نرمافزاری موجود، استفاده مجدد از نرمافزار را تسهیل میکند. حسابهای DSRS در دسترس هستند > برای کارمندان دولتی و پرسنل پیمانکاری که در حال حاضر از پروژههای دولتی پشتیبانی میکنند... > روشی خاص، > مبتنی بر معماری، به کمک مخزن برای ساختن نرم افزار [15]. در این محیط در حال تغییر، DSRS دارای بالاترین پتانسیل تبدیل شدن به مخزن استفاده مجدد استاندارد وزارت دفاع است زیرا تنها مخزن موجود مستقر شده و عملیاتی با چندین مکان قابل همکاری در سراسر وزارت دفاع است. > هفت مکان DSRS از نزدیک به 1000 کاربر پشتیبانی می کند و نزدیک به 9000 > دارایی قابل استفاده مجدد را فهرست می کند. DISA DSRS به تنهایی 3880 دارایی قابل استفاده مجدد را فهرست می کند و دارای 400 حساب کاربری است... > > استراتژی بلند مدت DSRS پشتیبانی از یک مخزن مجازی است. این مخازن به هم پیوسته توانایی مکان یابی و اشتراک گذاری اجزای قابل استفاده مجدد را در دامنه ها و در میان سرویس ها فراهم می کنند. یک DSRS موثر و > در حال تکامل یک نیاز اصلی برای موفقیت نرم افزار وزارت دفاع > ابتکار استفاده مجدد است. الزامات مخزن وزارت دفاع در حال تحول مستلزم آن است که DISA > به داشتن یک سایت عملیاتی DSRS برای پشتیبانی از آزمایش در یک عملیات مخزن واقعی و پشتیبانی از کاربران وزارت دفاع ادامه دهد. فرآیند طبقه بندی > برای DSRS یک فناوری پایه برای ارائه پشتیبانی از مشتری است [16]. این فرآیند اولین گام در در دسترس قرار دادن دارایی های قابل استفاده مجدد برای اجرای استراتژی های مهاجرت کاربردی و فنی است. > > ... > [14] DSRS - فناوری دفاعی برای سیستم های قابل انطباق و قابل اعتماد > URL: http://ssed1.ims.disa.mil/srp/dsrspage.html > [15] STARS - فناوری نرم افزار برای سازگاری، قابل اعتماد Systems > URL: http://www.stars.ballston.paramax.com/index.html > [16] D. E. Perry and S. S. پوپوویچ، پرسش: استفاده مبتنی بر محمول و > استفاده مجدد، > در مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس مهندسی نرم افزار مبتنی بر دانش، > صص 144-151، سپتامبر 1993. > ... آیا DSRS مرده است، و آیا چنین چیزی وجود دارد گزارش های پس از مرگ در مورد آن؟ آیا ابتکارات یا گزارش های اخیر دولت ایالات متحده در مورد استفاده مجدد از نرم افزار وجود دارد؟ | چه اتفاقی برای سیستم استفاده مجدد از نرم افزار دفاعی (DSRS) افتاده است؟ |
250877 | من دنبالهای از جایگشتها دارم که با استفاده از این رشتهها تشکیل شدهاند: «A»، «BC» و «D». جایگشت ها عبارتند از: BCAD ABCD BCDA DABC ADBC DBCA حالا من باید این را مهندسی معکوس کنم. یعنی من یک فایل متنی حاوی دنبالهها دارم، باید بتوانم رشتههایی را که برای ساخت جایگشت استفاده میشوند، بگویم. از چه الگوریتمی می توانم استفاده کنم؟ | الگوریتم برای جابجایی مهندسی معکوس |
43356 | DeMarco و Lister (Peopleware) به شما پیشنهاد می کنند یک فرقه کیفیت در تیم برنامه نویسی خود ایجاد کنید. ناامید کننده است، آنها به شما پیشنهاد نمی کنند که چگونه این کار را انجام دهید! کسی نظری در مورد چگونگی انجام این کار دارد؟ | چگونه یک فرقه کیفیت ایجاد کنیم |
20801 | چه نوع بینش یا سؤالی شما را به تعیین مهارت های OOAD یک فرد هدایت می کند. | مهارت های طراحی شی گرا را چگونه ارزیابی می کنید؟ |
245149 | تمام نمونههای سمافور pthread که من دیدهام از تماس sem_post با یک pthread_mutex_lock محافظت میکنند، اما sem_wait بدون محافظت باقی میماند! به نظر من sem_wait نیز باید به نوعی محافظت شود، اگرچه به عنوان یک تماس مسدود کننده، mutex را برای همیشه قفل می کند! چه چیزی را از دست داده ام؟ | چرا sem_post pthread_mutex_lock محافظت می شود در حالی که sem_wait محافظت نمی شود؟ |
80670 | من در حال حاضر از VB.net 2010 و WPF 4 برای ایجاد یک برنامه استفاده می کنم، اما هر چه بیشتر آن را یاد می گیرم، بیشتر متوجه می شوم که این دو زبان برنامه نویسی ممکن است نیازهای من را برآورده نکنند، مخصوصاً در جایی که باید نسخه ای را به وب منتقل کنم- پلت فرم Silverlight مبتنی بر با در نظر گرفتن این موضوع، من به این فکر میکنم که قبل از اینکه وارد این پروژه شوم، زبانهای برنامهنویسی مایکروسافت را با هم کنار بگذارم، و کل این مورد را دوباره در یک زبان چند پلتفرمی بسازم. این من را به سؤالم میرساند: من به قابلیتهای گرافیکی WPF نیاز دارم، که میدانم در پلتفرم Flash وجود دارد، اما همچنین به زبانی نیاز دارم که بتوانم کد اصلی VB.net بسیار پیچیدهام را به آن منتقل کنم. بنابراین، من به استفاده از پایتون فکر می کنم. آیا این دو زبان می توانند در کنار هم کار کنند؟ از طرف دیگر، آیا می توانم به جای استفاده از دو زبان، تمام کدهای Vb.net خود را به ActionScript تبدیل کنم؟ آیا جایگزین دیگری برای بررسی وجود دارد؟ منبع باز بهترین است، اگرچه می دانم که ActionScript به هیچ وجه منبع باز نیست. این یک پروژه کاملا تجاری است. متشکرم | اکشن اسکریپت و پایتون |
215198 | من 6-7 سال است که در حال توسعه هستم، اما هرگز به شیوه ای خاص چابک نبوده ام. با جدیدترین پروژه من سعی می کنم روند توسعه خود را حرفه ای تر و چابک تر کنم. ما از Pivotal Tracker برای ردیابی پروژه استفاده می کنیم و چند داستان کاملاً فکر شده جمع آوری کرده ایم. ما همچنین در تلاشیم تا برخی از مدیران پروژه خود (نگرش Prince2/Waterfall) را راضی نگه داریم. تا اینجای کار من آنها را مجبور کردهام قبول کنند که * الزامات همیشه تغییر میکند * اولویتها همیشه تغییر میکنند * برخی از الزامات ارائه نمیشوند اگر مقیاس زمانی را اصلاح کنید * باید مقیاس زمانی را اصلاح کنید * سرعتهای کوتاه و مرور منظم خوب است. آنها هنوز احساس می کنند که باید درک بهتری از میزان تحویل در یک زمان معین داشته باشند. من یک صفحه گسترده برای نشان دادن آنچه که ممکن است انتظار داشته باشیم در محدوده 4 مقیاس زمانی مختلف انجام دهیم، ارائه کرده ام.  سؤالات * آیا خودمان را برای شکست آماده می کنیم * آیا راه های بهتری برای انجام این کار وجود دارد | ارائه برآوردهای چابک برای پروژه Pivotal Tracker |
17590 | من بسیاری از وب سایت ها را برای تعریف مجموعه وظایف جستجو کرده ام، اما اکثر توضیحات بسیار مبهم هستند. هر کجا بتوانم تعریف دقیقی از آن پیدا کنم؟ جزئیات بیشتر * آیا وابستگی ها در مجموعه وظایف مجاز هستند؟ * آیا یک کار در حال اجرا می تواند داده ها را با سایر وظایف در حال اجرا تبادل کند؟ * به عبارت برعکس، آیا وظایف مجاز به پذیرش دادههای _فقط_ قبل از شروع و انتشار نتایج _فقط_ پس از پایان کار هستند؟ * چه چیزی منابع موقت (حافظه، CPU و غیره) را که توسط وظایف استفاده می شود، ردیابی می کند؟ * چگونه می توان وزنه هایی را تعریف کرد که باعث تشویق کارآمد به انجام وظیفه شود؟ * به عنوان مثال، اگر یک کار نیاز به ارسال داده های زیادی به کار بعدی داشته باشد، ممکن است منطقی باشد که وظیفه بعدی را بلافاصله بعد از اولین کار و نزدیک به اولین رشته / CPU / ماشین / کلاستر (محلی) اجرا کنید. تا حد امکان * در مورد وظایفی که در ابتدا شناخته شده نیستند (وجود ندارند) اما بعداً ایجاد شده اند چطور؟ | حوضه وظایف چیست؟ |
158475 | من با دو نوع تیم تجربه کرده ام. پس از اینکه یک ویژگی به من اختصاص داده شد، یک نوع هدایت کننده توسعه دهنده فایل یا کلاس دقیق را به من می گوید تا کد من را اضافه کنم، نوع دیگری از تیم فقط داستان یا نیاز را به من می گوید. کار دوم سخت است، اگر نرم افزاری که روی آن کار می کنم برای درک ساختار آنقدر بزرگ باشد. آیا افراد ارشد باید قبل از کدنویسی مکان را بگویند که کد را اضافه کند؟ | آیا معمار یا مدیر برنامهنویس باید قبل از کدنویسی یک ویژگی جدید به هم تیمی خود بگوید کجا کد خود را اضافه کند؟ |
254551 | در صورت استفاده از پایتون در ماشین لینوکس، کدام یک از موارد زیر سریعتر خواهد بود؟ چرا؟ 1. ایجاد یک فایل در همان ابتدای برنامه، نوشتن مقادیر بسیار زیاد داده (متن)، بستن آن، سپس تقسیم فایل بزرگ به تعداد زیادی فایل کوچکتر در انتهای برنامه. 2. در طول برنامه، بسیاری از فایل های کوچکتر ایجاد، نوشته و بسته می شوند. به طور خاص، برنامه مورد نظر برنامه ای است که نیاز به ثبت وضعیت یک آرایه بسیار بزرگ در هر یک از چندین مرحله زمانی دارد. وضعیت آرایه در هر مرحله زمانی باید در فایل های مستقل ثبت شود. من با C روی لینوکس کار کردهام و میدانم که باز کردن/ایجاد و بستن فایلها بسیار زمانبر است و عملیات باز/ایجاد کمتر به معنای برنامههای سریعتر است. آیا در صورت نوشتن در پایتون هم همینطور است؟ آیا تغییر زبان حتی در صورت استفاده از همان سیستم عامل مهم است؟ من همچنین به نقش RAM در این زمینه علاقه مند هستم. به عنوان مثال -- اگر اشتباه می کنم تصحیح کنید -- فرض می کنم قسمت هایی از فایلی که روی آن نوشته می شود در RAM قرار می گیرد. اگر فایل خیلی بزرگ شود رم را باد می کند و در سرعت یا سایر قسمت ها مشکل ایجاد می کند؟ اگر پاسخی بتواند رم را در خود جای دهد عالی خواهد بود. | آیا ایجاد و نوشتن روی یک فایل بزرگ سریعتر از ایجاد و نوشتن روی بسیاری از فایل های کوچکتر در پایتون در لینوکس است؟ |
240980 | لطفاً پیادهسازی زیر از الگوی طراحی Decorator را در نظر بگیرید: اشیاء «WordBank» رشتهها را ذخیره میکند و آنها را از طریق روش «getWords()» به مشتری برمیگرداند. کلاس دکوراتور، «WordSorter»، زیر کلاس «WordBank» است (مانند الگوی Decorator). با این حال، پیاده سازی «getWords()» برخی از رشته ها را مرتب می کند و آنها را حذف می کند، قبل از اینکه آرایه را به مشتری بازگرداند. به عنوان مثال «WordSorter» ممکن است تمام رشتههای موجود در بانک را که با حرف «a» شروع میشوند حذف کند و تنها پس از آن آرایه را به مشتری بازگرداند. آیا این اصل جایگزینی لیسکوف را نقض می کند؟ از آنجایی که برخی از پیادهسازیهای «WordBank» رشتهها را برمیگردانند در حالی که برخی دیگر ابتدا رشتهها را مرتب میکنند و فقط برخی از آنها را برمیگردانند، مطمئن نیستم که بگوییم «WordSorter» را میتوان در هر کجای «WordBank» دیگری استفاده کرد یا خیر. یا اینکه من این اصل را اشتباه می فهمم؟  | آیا این اجرای Decorator اصل جایگزینی Liskov را نقض می کند؟ |
149752 | من یک کلاس دارم که شامل دو متد است. این روش ها یک شی را به یک دیتا استور اضافه و حذف می کنند. کلاسی که حاوی این متدها است، سازنده arg ندارد، اما هر یک از دو متد مقدار متغیری از پارامترها را برای اضافه/حذف میگیرد. آیا این روشها باید ثابت باشند و اگر نه، باید پارامترهای متد در ساختار بهعنوان متغیرهای نمونه اولیه به جای در سطح روش، مقداردهی اولیه شوند؟ کد شبه : class Utility { public Utility(){} public void add(String arg1, int arg2, boolean arg3){ //add logic here } public void remove(int arg1, char arg2, float arg3){ //remove logic اینجا } } | تنظیم متغیر در متد سازنده یا درون |
212656 | در سی شارپ میتوانید متدهایی با نوع بازگشتی «IEnumerable<T>» بسازید و از «بازگشت بازده» و «بازگشت بازده» برای کنترل جریان استفاده کنید. در اینجا یک مثال ساده است که از هر دو کنترل استفاده می کند: public IEnumerable<int> GetEvens(int start, int end) { if(end < start) yield break; if(start & 2 != 0) start++; for(int i = start; i <= end; i+=2) { yield return i; } } سوال من این است که چرا در ابتدا برای استفاده از دو کلمه کلیدی با بازده طراحی شده بود و مانند زیر با بازده واحد بازده مقدار بازگشتی استفاده نمی کرد: public IEnumerable<int> GetEvens(int start, int end) { if(end < start) return; // کاملاً متوقف شود و چیزی برنگرداند if(start & 2 != 0) start++; for(int i = start; i <= end; i+=2) { yield i; // مقدار فعلی را به دست می دهد. } } برای من خواندن و درک این ساده تر است. | چرا کلمه کلیدی بازده همراه با بازگشت و شکست استفاده می شود و به خودی خود استفاده نمی شود؟ |
121046 | یک روز، رهبر من به من گفت که _چرخ ها را دوباره اختراع نکن، از کلاس های داخلی فریم ورک استفاده کن. و به طور جدی، من قبلاً از این پشتیبانی اطلاعی نداشتم، زیرا این اولین بار است که با دات نت کار می کنم. بنابراین من این سوال را دارم. برای مثال، برای ساختن یک برنامه وب، راههایی داریم: 1. سی شارپ با چارچوب ASP.NET 2. جاوا با چارچوب JavaEE (و دوستانی مانند Struts، Spring v.v.). 3. پی اچ پی با فریم ورک Zend. 4. ... فقط حدود 1 ماه طول می کشد تا زبان (C#، Java، PHP...) را یاد بگیرید، اما یادگیری استفاده از یک فریم ورک **به طور موثر** حداقل چند سال طول می کشد (برای دانستن تک تک کدها). تعبیه شده است). بنابراین، _چگونه یاد می گیرید که به طور موثر از 2 (یا بیشتر) فریم ورک استفاده کنید؟_ هر ایده ای پذیرفته می شود! | چگونه یاد می گیرید که به طور موثر از بیش از یک چارچوب استفاده کنید |
49714 | ما یک پروژه جدید از یک مشتری داریم که اسپانیایی است و همه کد جاوا و نظرات، متغیرها، نام متدها را به زبان اسپانیایی دارد. ما مجاز به تبدیل آن به انگلیسی و سپس استفاده از آنها نیستیم. اگر هر یک از شما در چنین شرایطی کار کردهاید، میتوانید راهنمایی کنید که برای کاهش این خطر چه کاری میتوان انجام داد، زیرا ما باید پیشرفتهای جدیدی را انجام دهیم و این یک مانع اصلی نمایش است. پروژه جاوا آنها ترکیبی از EJBs، Struts، Custom است. چارچوب و بیش از 10000 فایل جاوا با حداقل 200 هزار خط کد (حداقل برآورد) و با استفاده از Weblogic Server 10 Regards، مستقر شده است. خیره کننده ها | مدیریت کد اسپانیایی |
190090 | من مقدار مناسبی از OOP با زبان های مختلف دارم اما در جاوا کاملاً جدید هستم. من در حال مطالعه بسیاری از آموزشها هستم که در آن تعداد زیادی آبجکت در کد یک کلاس ایجاد میشوند، و سعی میکنم آنها را اجرا کنم، اما نسخههایی از کلاسها را در آموزشها بسازم که بهجای نمونهسازی تمام موارد، Dependency Injection را انجام میدهند. خود کلاس ها اما جاوا مانند سایر زبانهایی که من در آن استفاده کردهام نیست که تقریباً همه چیز یک شی است. اگر بخواهم به معنای واقعی کلمه همه چیز را تزریق کنم، نتیجه بسیار کثیف و سخت می شود. بدیهی است که شما اشیاء String را تزریق نمی کنید، و من حدس می زنم که اشیاء دیگری وجود دارد که شما نمی توانید تزریق کنید، اما من مطمئن نیستم که خط باید به کجا برسد. در چه نقطه ای DI کار درستی نیست و چه زمانی شروع به بار می کند؟ چگونه به طور عملی تصمیم می گیرید که چه چیزی را تزریق کنید و چه چیزی را فقط نمونه برداری کنید؟ FYI، آموزش هایی که من انجام می دهم http://edn.embarcadero.com/article/31995 و http://docs.oracle.com/javase/tutorial/networking/sockets/clientServer.html برای ساختن یک کلاینت ساده و سرور من آنها را خط به خط کپی نمی کنم، اما سعی می کنم کلاس های معادلی ایجاد کنم که بهترین روش را دنبال می کنند | چه زمانی از DI استفاده کنید و چه زمانی خود را در جاوا ایجاد کنید |
250870 | من باید یک کتابخانه اندرویدی ایجاد کنم که باید اغلب با یک سرور در پس زمینه ارتباط برقرار کند. دسترسی به lib Object باید در همه جای برنامههایی که از آن استفاده میکنند تضمین شود، بنابراین تصمیم گرفتم کلاس Application را از Android API گسترش دهم و نمونهای را که هنگام راهاندازی یک برنامه ایجاد شده است، هر زمان که نیاز است، برگردانم. lib نظرسنجیهای مکرر را به سرور ارسال میکند (من میدانم بهترین روش نیست. اما یک سیستم مشخص و هنوز آزمایشی است). اگر پیامی برای تجزیه برنامه وجود دارد، باید نوعی شنونده را فراخوانی کند که باید توسط برنامه ثبت شود. هنگامی که onPause نامیده می شود، Lib باید ارتباط را برای مدت زمان مشخصی ادامه دهد. بنابراین سؤالات من این است: * آیا این بهترین راه برای اجرای lib به عنوان یک سرویس قصد است؟ * آیا این رویکرد درستی برای گسترش کلاس Application است؟ این اولین پروژه کتابخانه من در اندروید است، پس اگر برخی از سوالات خیلی ابتدایی به نظر می رسند ببخشید. | توسعه شبکه اندروید Lib |
195383 | پس از تلاش برای پیادهسازی ویژگی مورد نظرم و تغییر کد به سختی، روی بهبود کتابخانه موجود کار میکنم تا قابل نگهداریتر باشد. کتابخانه یک پلاگین grunt node.js به نام grunt-contrib-jshint است و پیاده سازی من در یک مخزن به نام grunt-jshint-bfs است. من یک ابزار تجزیه و تحلیل کد به نام پلاتو را اجرا کرده ام که یک گزارش تجزیه و تحلیل منبع تولید می کند که شامل خطوط متریک کل / میانگین خطوط کد، قابلیت نگهداری و خطاهای تخمینی در تلاش برای مقایسه پایه های کد برای اهداف کیفیت کد است. مشکلی که من دارم مقایسه خطاهای تخمینی بین دو پروژه است، از آنجایی که یکی 2 فایل دارد و دیگری فایل های بیشتری دارد، به نظر می رسد قرار گرفتن در معرض خطاها افزایش می یابد، یا من اشتباه می خوانم؟ در اینجا پیوندی به گزارش مخزن من و گزارش grunt-contrib-jshint برای مقایسه وجود دارد. | خطاهای تخمینی در مقایسه اجرا |
155486 | من سعی می کنم مقداری LISP یاد بگیرم و در مورد اهمیت ماکروهای LISP مطالب زیادی خوانده ام، بنابراین می خواهم تجربه کاری با آنها داشته باشم. آیا میتوانید یک حوزه کاربردی کاربردی پیشنهاد کنید که به من اجازه دهد از ماکروها برای حل یک مشکل دنیای واقعی استفاده کنم و سودمندی این ساختار برنامهنویسی را درک کنم؟ **توجه** این یک سوال عمومی نیست **بعدی چه پروژه ای باید انجام دهم**. من علاقه مندم که بفهمم چه نوع مشکلاتی معمولاً با استفاده از ماکروهای LISP حل می شوند. به عنوان مثال، آیا آنها برای اجرای انواع داده های انتزاعی خوب هستند؟ چرا این ساختار به زبان اضافه شد؟ چه نوع مسائلی را حل می کند که با توابع ساده قابل حل نیستند؟ | کاربردهای معمولی ماکروهای Lisp چیست؟ |
159103 | اگر برای پروژه بزرگی که هنوز به طور کامل طراحی نشده است، نیاز به نمایش کلاس ها در نمودار کلاس داریم، و کلاس ها باید جداول واقعی در یک پایگاه داده باشند، چگونه کلاس ها را پیش بینی و طراحی می کنیم؟ فرض کنید پروژه ای داریم که قرار است بیش از 15 جدول داشته باشد، آیا همه این جداول باید در نمودار کلاس کلاس باشند؟ در چنین شرایطی کلاس ها چگونه طراحی می شوند؟ زبان مورد استفاده جاوا است و نمودار کلاس باید در UML آماده شود. من می دانم چگونه آنها را طراحی کنم، فقط نمی دانم که آیا جداول باید نشان دهنده کلاس ها در این مورد باشند یا خیر. | چگونه برای یک پروژه بزرگ کلاس ها را به درستی طراحی کنیم؟ |
11998 | اگر در حال توسعه معماری خود هستید یا به شدت از API فروشنده های دیگران استفاده می کنید، چگونه آگاهی را به کارکنان برنامه نویسی ارتقا می دهید؟ به عنوان مثال، فرض کنید از کنترلهای Infragistics برای برنامههای C# winforms خود استفاده میکنید - کنترلها دارای روشهای فراوان، برخی ویژگیهای عجیب و غریب و بهترین راه برای استفاده از آنها برای برنامه شما هستند. چگونه انتقال دانش را از طریق کارکنان برنامه نویسی خود ترویج می کنید؟ ویکی ها؟ ایمیل؟ وبلاگ ها؟ | از چه روش هایی برای ارتقاء آگاهی برنامه نویس در یک API یا معماری سفارشی استفاده می کنید؟ |
158472 | در زیر جدول ایجاد اسکریپت ایجاد شده توسط Entity Framework با استفاده از مدل نشان داده شده در http://codereview.stackexchange.com/questions/14077/is-it- proper-tpt-inheritance است. در این اسکریپت دو عبارت alter وجود دارد. چه نیازی به عبارت ALTER دوم است؟ SCRIPT CREATE TABLE [dbo].[SellingItems_Book]( [Title] [nvarchar](حداکثر) NULL، [Id] [int] NOT NULL، CONSTRAINT [PK_SellingItems_Book] PRIMARY KEY CLUSTERED ([Id] ASC FFINFFDIT) STATISTICS_NORECOMPUTE = OFF، IGNORE_DUP_KEY = OFF، ALLOW_ROW_LOCKS = روشن، ALLOW_PAGE_LOCKS = روشن) [PRIMARY] ) در [PRIMARY] GO First Alter ALTER TABLE [dBO]_HENSHINTITTs. [FK_Book_inherits_SellingItem] FOREIGN KEY([Id]) ReFERENCES [dbo].[SellingItems] ([Id]) GO Second Alter ALTER TABLE [dbo].[SellingItems_Book] CONSTRAINT [FK_temits_S_e] را بررسی کنید. | چرا باید CHECK CONSTRAINT را اضافه کنم؟ |
236539 | من می خواهم یک الگوریتم خوشه بندی موازی خارج از هسته را در CUDA پیاده سازی کنم. CPU من **12GB** رم دارد و GPU**4GB** آن. چیزی که من میخواهم این است که کل مجموعه داده روی دیسک باشد، و من میتوانم بلوکهایی از دادهها را از آن انتخاب کنم، بلوکها را روی حافظه CPU قرار دهم، آنها را به GPU ارسال کنم، آنها را در آنجا پردازش کنم و نتیجه را روی دیسک ذخیره کنم. پیچیدگی مرحله الگوریتم اصلی (در حافظه) **O(logN)**، N-> no است. از نقاط داده برای الگوریتم حافظه خارجی، فرض کنید M نقطه می تواند یکباره در حافظه جا بگیرد، پس به گفته من، اجرا باید (N/M)*(logM) (N/M) -> برابر با تعداد چنین مجموعه هایی از نقاط باشد. که باید در حافظه قرار داده شود و در طی هر پاس، زمان logM برای پردازش آن ثبت شود. این زمان اجرا چگونه با زمان ورودی/خروجی بین دیسک و حافظه ارتباط دارد، یعنی آیا قبلاً با استفاده از (N/M) زمان I/O را در نظر گرفتهام یا چیزی را کنار گذاشتهام؟ آیا این تجزیه و تحلیل صحیح است یا برای پیاده سازی یک الگوریتم با استفاده از حافظه خارجی باید در مورد ورودی/خروجی اطلاعات بیشتری داشته باشم؟ | چگونه یک الگوریتم را خارج از هسته پیاده سازی کنیم؟ |
121042 | بهترین راه برای همبستگی و گروه بندی مقالات مشابه کدام است؟ منظورم چیزی مانند Google News است که مقالات مختلف از منابع مختلف را تحت یک موضوع واحد گروه بندی می کند. من به چیزهای پیچیده علاقه ای ندارم، فقط مهم است که از نظر سرعت و منابع مورد نیاز کارآمد باشیم. من فقط میتوانم با متن کوتاهی مانند عنوان مقالهها، نه خود مقاله، همبستگی داشته باشم. مقاله ای را خواندم که در مورد دو یا سه کلمه صحبت می کند (بهترین با سه) برای استخراج و استفاده برای ایجاد نمره برای رسیدن به همبستگی، اما برای من بسیار آکادمیک است. | بهترین الگوریتم برای همبستگی مقالات مشابه |
168611 | در برنامه نویسی بصری، رویدادهای زیادی وجود دارد که از وظایف برنامه ما پشتیبانی می کند. بنابراین، در کنار فرآیندهای تعریف شده توسط کاربر، آیا اینها نیز باید در فلوچارت باشند یا خیر؟ در مورد سازنده های کلاس ها، آیا قرار است در فلوچارت نشان داده شوند یا خیر؟ | چه نوع فرآیندهایی باید در فلوچارت منعکس شوند؟ |
62141 | برخی از بزرگترین مشکلات/مشکلات استفاده از چارچوب Grails چیست؟ من اکنون فریم ورک را یاد میگیرم و واقعاً آن را دوست دارم، اما باید بدانم در هنگام استفاده از آن با چه مشکلات عمدهای مواجه میشوم و چگونه از آنها اجتناب کنم. | مشکلات در چارچوب Grails |
199311 | در هر تعریف کلاسی، من تعاریف متد را به روشهای مختلفی ترتیب دادهام: حروف الفبا، ترتیب زمانی بر اساس رایجترین موارد، الفبایی گروهبندی شده بر اساس نمایان بودن، الفبایی با دریافتکنندهها و تنظیمکنندهها در کنار هم، و غیره. وقتی شروع به نوشتن یک کلاس جدید میکنم، من تمایل دارم فقط همه چیز را تایپ کنم، سپس وقتی نوشتن کل کلاس تمام شد دوباره ترتیبش را بدهم. در این مورد، من سه سوال دارم: 1. آیا نظم مهم است؟ 2. آیا بهترین سفارش وجود دارد؟ 3. حدس میزنم وجود ندارد، پس مزایا و معایب استراتژیهای مختلف سفارش چیست؟ | انسان دوستانه ترین راه برای سفارش تعاریف متد کلاس؟ |
163642 | من در حال حاضر در حال تست کردن برای یک منطقه خاص از یک برنامه هستم. من مجبور شدم چند تست خودکار برای یک ویژگی خاص بنویسم، اما به دلیل شرایط، انجام این کار آسان نبود. وقتی از یکی از آزمایشکنندههای دیگر در مورد آن سؤال کردم، او اشاره کرد که همان ویژگیها در برنامه خواهری که شرکت ما تولید میکند وجود دارد، اما در هیچ کجا مستند نشده است (مستندات کاربر نهایی یا موارد دیگر). او همچنین گفت که این ویژگی معمولاً در برنامه خواهر آزمایش نمی شود و معمولاً در برنامه ای که من روی آن کار می کنم آزمایش نمی شود. ظاهراً از این ویژگی زیاد استفاده نمیشود، اما حذف آن مستلزم کمی کار است، بنابراین نسبت سود به هزینه کار نمیکند. همه اینها برای من سوالاتی ایجاد کرده است. به غیر از مستندات چنین می گوید یا ما به مشتری گفتیم که چنین است، چه چیزی معمولاً باعث می شود یک ویژگی پشتیبانی شده در مقابل ویژگی پشتیبانی نشده باشد؟ | معمولاً «پشتیبانی شدن» یک ویژگی به چه معناست؟ |
164916 | مواردی وجود دارد که شما بهعنوان یک توسعهدهنده این فرصت را دارید که ویژگیها و حفاظتهای امنیتی سختگیرانهتری را روی یک نرمافزار اعمال کنید، اگرچه میتوان آنها را در سطح محیطی مدیریت کرد (یعنی سیستم عامل از آن مراقبت میکند). کجا می گویید خط کشی می کنید و چه عناصری را در تصمیم خود لحاظ می کنید؟ ## مثالهای مشخص ### مدیریت کاربر مسئولیت سیستمعامل است، دقیقاً به عنوان یک ویژگی امنیتی منظور نمیشود، اما در یک مورد مشابه، Google Chrome به نمایههای جداگانه اجازه نمیدهد. دلیل استناد شده (اگرچه اکنون از چندین نمایه برای یک کاربر سیستم عامل پشتیبانی می کند) قبلاً این بود که مدیریت کاربر مسئولیت سیستم عامل بود. ### غیرفعال کردن فیلدهای فرم وب یک درخواست مکرر که می بینم به صورت آنلاین به آن رسیدگی می شود این است که تکمیل خودکار در فیلدهای فرم غیرفعال شود. تکمیل خودکار در مرورگرهای قدیمی وجود نداشت و در زمان معرفی برای افرادی که نیاز به پر کردن فرم ها داشتند، یک ویژگی خوشایند بود. اما برخی از نگرانیهای امنیتی را نیز به همراه داشت، و بنابراین برخی از مرورگرها شروع به پیادهسازی در بالای تنظیمات (بدیهی نیاز) در پنل ترجیحی/سفارشیسازی خود، ویژگی «تکمیل خودکار» برای فیلدهای «فرم» یا «ورودی» کردند. و این اکنون در استاندارد آتی HTML5 معرفی شده است. برای مرورگرهایی که به این ویژگی گوش نمیدهند، هکهای عجیب* ارائه میشود، مانند ایجاد شناسهها و نامهای منحصربهفرد برای فیلدها برای جلوگیری از پیشنهاد آنها در فرمهای آینده (که همراه با دستهای از مشکلات، مانند آلوده کردن حافظه پنهان پر خودکار محلی شما است. و از ذخیره شدن رمز عبور در آن جلوگیری نمی کند، اما در عوض احتمالاً موارد آن را تکرار می کند). در این مورد خاص و موارد دیگر، من استدلال میکنم که این یک **تنظیم کاربر** است و این **خواست کاربر** و **کاربر** است که پر کردن خودکار را فعال یا غیرفعال کند (با غیرفعال کردن) ویژگی در کل). و اگر بر اساس یک سیاست داخلی و الزامات امنیتی در یک محیط شرکتی است، کاربر را جایگزین مدیر در بالا کنید. من فرض میکنم میتوان استدلال کرد که کاربر ممکن است بخواهد به برنامهها (یا سایتهای) غیر حیاتی با فعال بودن این ویژگی مفید و برنامههای مهم با این ویژگی غیرفعال دسترسی داشته باشد. اما من فکر میکنم این همان چیزی است که مناطق امنیتی (در برخی مرورگرها) به کار میروند، یا نشانهای است که برای استفاده از این برنامهها به محیط / حسابی امنتر (و اختصاصیتر) نیاز دارید. * بدیهی است که منکر نبوغ افرادی که **مجبور شدند** راه حلی بیابند، فقط ضرورت راه حل های گفته شده را انکار نمی کنم. * * * ## سؤالات کمی طولانی بود، بنابراین حدس میزنم سؤالات من این است: * آیا به طور کلی مسئولیت آن را بر عهده برنامه (بنابراین، توسعهدهنده) میدانید؟ * اگر در مورد «عمومی» نباشد، کجا را خط می کشید؟ | امنیت مبتنی بر توسعه در مقابل امنیت مبتنی بر مدیریت در یک محصول نرم افزاری؟ |
176295 | من کمی گیج هستم و برای درک مشکلم به کمک شما نیاز دارم. من یک برنامه وب (PHP، JQuery) برای یکی از مشتریان خود توسعه داده ام. اخیراً مشتری من از من خواسته است که یک ویژگی جدید اضافه کنم که امکان تبدیل PDF به JPG را فراهم می کند. پس از مرور وب، متوجه شدم که iMagick (مجوز آپاچی) پسوند PHP با GhostScript (مجوز GPL) تنها راه حل است. اما، از آنجایی که مشتری من می خواهد برنامه وب را به شرکت های دیگر بفروشد، من باید از مجوزهای غیر GPL استفاده کنم. به هر حال، این ویژگی اختیاری است و کاربر نهایی باید iMagick و GhostScript را به صورت دستی دانلود و نصب کند، در صورتی که جالب است با استفاده از تبدیل PDF. آیا کسی وجود دارد که به من بگوید آیا استفاده از Imagick برای تبدیل PDF به JPG (و در نتیجه استفاده از GhostScript) مجوز اختصاصی فعلی من را به GPL تبدیل می کند؟ و اگر من از Imagick استفاده نکنم اما GhostScript را با استفاده از تابع PHP exec() فراخوانی کنم چطور؟ آیا پروژه های غیر GPL دیگری برای تبدیل PDF به JPG وجود دارد که بتوانم با PHP از آنها استفاده کنم؟ هر گونه کمکی بسیار قدردانی خواهد شد. | سوال GPL: برنامه وب با استفاده از Imagick و GhostScript => مجوز نهایی کدام خواهد بود؟ |
13172 | من علاقه شدیدی به ایجاد و یادگیری در مورد وب سایت ها و برنامه هایی با مقیاس پذیری بالا دارم که با داده های بزرگ سروکار دارند. برای مثال، بسیاری از شرکتها و استارتآپهای کلاس جهانی مانند توییتر، فیسبوک، گوگل و غیره با حجم عظیمی از دادهها سر و کار دارند و مهندسان نرمافزار آنها از ابزارهایی مانند Hadoop/MapReduce، Cassandra/memcache و دیگر الگوریتمها و تکنیکها و ابزارها برای ساختن استفاده میکنند. حس این داده ها برای من این یک منطقه بسیار جالب و چالش برانگیز است و بسیار نیروبخش تر از ایجاد یک تجارت الکترونیکی یا پورتال وب دیگر برای یک شرکت تجاری. طبیعتاً کار کردن در یک شرکت توسعه نرمافزار معمولی، تجربه این سطح از فرصتهای پردازش داده انبوه توزیعشده را برای شما به ارمغان نمیآورد، و تعداد بسیار کمی از افراد به خوشههای cpu برای اجرای Hadoop، DryadLinq و غیره دسترسی دارند. میخواستم بپرسم که آیا وجود دارد یا خیر. مناطق جغرافیایی خاصی در کشورهایی که شرکتهایی دارند که با چنین مشکلات دادههای بزرگ سروکار دارند - سیلیکون ولی یک موضوع واضح است، آیا سایرین؟ همچنین، در صورت تمایل به استارت آپ ها و شرکت های غیر آشکاری که با چنین مشکلات چالش برانگیزی دست و پنجه نرم می کنند، اشاره کنید. ویرایش: فقط این مقاله اخیر مت ولش از هاروارد را در مورد (تعطیلات) او در گوگل و مقیاس مشکلاتی که روی آنها کار می کند بخوانید (او به وضوح هیجان زده به نظر می رسد): محاسبات در مقیاس، یا اینکه چگونه گوگل مغز من را منحرف کرده است ویرایش: دیگری پیدا کردم پیوند جدید برای کسب تجربه با داده های مقیاس بزرگ در نهادهای دولتی مقابله با داده های مقیاس بزرگ در دولت با تشکر، | از کجا می توان با Big Data تجربه کسب کرد؟ |
122535 | فکر میکنم همه ما آنجا بودهایم: از کسی میشنوید که میگوید هی، خوب نیست اگر پلتفرم X ویژگی Y را داشته باشد؟ شما به اطراف نگاه کنید (در SO!)، این ویژگی واقعاً وجود ندارد، حتی اگر احتمالاً در بسیاری از زمینه ها مفید باشد. بنابراین بسیار عمومی است. ذهن شما برای مدتی پرت می شود. چقدر سخت خواهد بود؟ خوب، احتمالاً فقط یک قطعه است. و یک تابع موقت. و شاید یک بسته بندی. و بوم، قبل از اینکه متوجه شوید، ده ها ساعت از **وقت آزاد خود** را صرف اجرای یک FooFeature کرده اید که واقعاً منظم و عمومی است. کدهایی که ممکن است حتی وقت آن را نداشته باشید که تف کنید و در محل کار بدرخشید، کمی عجولانه و مستند نیست. بنابراین اکنون تعجب می کنید که آیا این برای دیگران مفید نیست؟ و شما وبلاگ خود را دارید، شاید یک حساب CodeProject، و همکارتان که پرسیده است آیا FooFeature وجود دارد یا خیر، ممکن است به طور اتفاقی به آن ورودی وبلاگ بیاید، اگر قبل از اینکه آنها به شما بگویند وجود داشته است. از سوی دیگر، توافق NDA. این یک جور مبهم و کلی است. شما را از کدنویسی در خانه منع نمی کند، اما در اشتراک گذاری کد شرکت واضح است، این یک نه بزرگ است. اما این کد شرکت نیست. یا هست؟ یا خواهد شد؟ بنابراین، با کدی (که چیزی بیش از یک قطعه است) که در زمان تعطیلات خود نوشتید، چه میکنید، اما ایدهای که از محل کار آمده است، و به احتمال زیاد در محل کار مورد استفاده قرار خواهد گرفت؟ میشه منتشر کرد؟ | در مرز بین کار و خانه |
211635 | برای کلاینت ساده MUD خود من از Apache Telnet استفاده می کنم (نه، نه ssh). کلاینت mud جانور عجیبی است: > به طور کلی، کلاینت MUD یک کلاینت شبکه راه دور بسیار ابتدایی است که فاقد شبیه سازی ترمینال VT100 و قابلیت انجام مذاکرات تلنت است. ... > ویژگی های استاندارد که در اکثر کلاینت های MUD دیده می شود شامل پشتیبانی رنگ ANSI، > نام های مستعار، محرک ها و اسکریپت است. - ویکیپدیا من میخواهم **** یک «کنترلکننده» که هنوز نوشته نشده است، ارجاع به «TelnetConnection» داشته باشد و فقط از آن برای سطح بالاتری از انتزاع برای ورودی/خروجی استفاده کند، اما تمام تلاشها برای جدا کردن این کلاس است. برای من شکست بخورد به نظر می رسد TelnetConnection مسئولیت همه چیز و سپس برخی از آنها را بر عهده می گیرد و فقط به رشد خود ادامه می دهد. پکیج راه دور؛ وارد کردن java.io.IOException. وارد کردن java.io.OutputStream؛ import java.net.InetAddress; وارد کردن java.net.SocketException. واردات java.util.Deque; import java.util.Observable; وارد کردن java.util.Observer. وارد کردن java.util.logging.Logger. وارد کردن org.apache.commons.net.telnet.TelnetClient. import player.GameAction; import player.DataFromRegex; import player.Regex; کلاس عمومی TelnetConnection Observer { private static Logger log = Logger.getLogger(TelnetConnection.class.getName()); خصوصی TelnetClient telnetClient = new TelnetClient(); Private InputOutput inputOutput = new InputOutput(); خصوصی Regex regexParser = new Regex(); خصوصی DataFromRegex data = null; private Logic logic = new Logic(); عمومی TelnetConnection() { init(); } private void init() { try { int port = 3000; میزبان InetAddress = InetAddress.getByName(rainmaker.wunderground.com); telnetClient.connect (میزبان، پورت)؛ inputOutput.readWriteParse(telnetClient.getInputStream()، telnetClient.getOutputStream()); } catch (SocketException ex) { } catch (IOException ex) { } inputOutput.addObserver(this); } private void sendAction(GameAction action) IOException { log.info(action.toString()); byte[] actionBytes = action.getAction().getBytes(); OutputStream outputStream = telnetClient.getOutputStream(); outputStream.write(actionBytes); outputStream.write(13); outputStream.write(10); outputStream.flush(); } private void sendActions(Deque<GameAction> gameActions) { while (!gameActions.isEmpty()) { GameAction action = gameActions.remove(); سعی کنید { sendAction(action); } catch (IOException ex) { } } } @Override public void update(Observable o, Object arg) { String line = null; if (o instanceof InputOutput) { line = inputOutput.getLine(); log.fine(line); data = regexParser.parse(line); Deque<GameAction> gameActions = logic.getActions(data); sendActions (gameActions)؛ } } public static void main(String[] args) { new TelnetConnection(); } } بخشی از مشکل در کلاس «InputOutput» است که از «IOUtil» از آپاچی اقتباس شده است. (به دلایلی، نمیتوانم پیوند به کد منبع آپاچی را وارد کنم.) هنگامی که «InputStream» را به «InputOutput» ارسال کردم، باید با استفاده از «Observable» تماس گرفته شود تا سپس دادههای رشته برای مطابقت و جستجو ارسال شود؟ و سپس پس از تطبیق و جستجوی متن، **چی** را برگردانید؟ ترفند از نظر I/O: 1. گرفتن ورودی کنسول 2. چاپ خروجی از راه دور از سرور MUD به کنسول مانند telnet معمولی 3. مقداری regex/و غیره در خروجی از راه دور، _همزمان_ با جریان های باز و بدون پایان. به نظر می رسد که این آخرین نیاز، جانوری عجیب و غریب می سازد که نمی توانم جریان کنترل و داده را برای آن تصور کنم. | چگونه یک اتصال به یک منبع را با پردازش رویداد ابتدایی مدل کنیم |
168619 | عنوان بیشتر آن را می گوید. من اطلاعات کمی شگفت انگیز در مورد این پیدا کرده ام. من یک عملیات طولانی در حال اجرا دارم که کاربر می خواهد پیشرفت آن را ببیند (مانند مورد x از y پردازش شده). همچنین باید بتوانم عملیات را مکث و متوقف کنم. (توقف، اقلامی را که قبلاً پردازش شده اند، برنمی گرداند.) مسئله این نیست که پردازش هر مورد زمان زیادی می برد، بلکه این است که معمولاً موارد زیادی وجود دارد. و آنچه تا کنون در مورد آن خوانده ام این است که قرار دادن چیزی شبیه به صف در DB تا حدودی یک ضدالگو است. من در حال حاضر هیچ سیستم پیام رسانی در محل ندارم و هرگز با آن کار نکرده ام. چیز دیگری که در جایی خواندم این است که گزارش پیشرفت چیزی است که در لایه برنامه تعلق دارد، اما وارد جزئیات نشده است. پس با گفتن همه اینها، آنچه در ذهن دارم موارد زیر است. * درخواست کاربر با لیست آیتم ها وارد لایه برنامه می شود. * لایه برنامه اطلاعاتی را از دامنه مورد نیاز برای پردازش موارد دریافت می کند. * لایه برنامه، آیتم ها و اطلاعات را به برخی از سرویس های دامنه ارسال می کند (آیا اجرای این سرویس باید در لایه زیرساخت تعلق داشته باشد؟) * این سرویس یک رشته کارگر را با callbacks برای گزارش پیشرفت و توقف/توقف آن می چرخاند. * این موضوع کارگر هر مورد را در UoW خودش پردازش می کند. این بدان معنی است که اطلاعات دامنه قبلی باید در برخی از DTO ذخیره شود. * از آنجایی که هیچ چیز واقعاً ادامه ندارد، **سرویس باید تکتنه و ایمن باشد** * هرگاه کاربری گزارش پیشرفت را درخواست کند یا بخواهد عملیات را متوقف یا متوقف کند، لایه برنامه از سرویس درخواست میکند. آیا این راه حل درستی خواهد بود؟ یا حداقل با این موضوع در مسیر درستی هستم؟ به خصوص قسمت ایمن تک تنه و نخی باعث می شود که کل چیز حالت تهوع داشته باشد. | نحوه مدیریت رشته های پس زمینه طولانی و گزارش پیشرفت با DDD |
228638 | من به تازگی یک Release Retrospective برای تیم اسکرام خود داشتم. ما در مورد روند انتشار خود بسیار صحبت کردیم. من اشاره کردم که چون شرکت ما قادر به تحمل اشکالات در محیط تولید ما نیست، ما نمی توانیم به دستور سنتی اسکرام که اغلب اوقات منتشر می شود، پایبند باشیم. خلاصه ما یک شرکت پزشکی هستیم. اشکالات در تولید می توانند مشکلاتی را در مراقبت از بیمار ایجاد کنند. (تصحیح سریع به بیماری که تحت تأثیر منفی باگ قرار گرفته است کمک نمی کند.) اشاره کردم که اسکرام فرآیند تضمین کیفیت رسمی ندارد. (فرض می شود که آزمایش در طول توسعه انجام می شود.) سپس بیان کردم که اسکرام انتظار ضمنی اشکالات در تولید دارد. (بر اساس روند انتشار زودهنگام و اغلب.) افراد Scrum Process در اتاق گفتند که اسکرام اینطور نیست. آنها گفتند که اسکرام به درستی می تواند در تولید بدون اشکال باشد. بنابراین سوال من اینجاست: **تست و تضمین کیفیت برای اسکرام چگونه کار می کند؟ (به طوری که بروز اشکالات در تولید بسیار کم است.)** یا **آیا مستنداتی وجود دارد که نشان دهد اشکالات به میزان کمی در Scrum انتظار می رود (همراه با انتشار سریع پیگیری)؟** توجه: این برای شرکت کامل است. توسعه سطح ما بیش از 6 سرویس WCF، چندین سرویس اتوبوس، 4 پایگاه داده، یک برنامه کاربردی فرانت اند WPF و یک رابط وب داریم که همگی توسط دو تیم اسکرام مجزا با 6 تا 8 نفر نوشته شده اند. _این به این معنی است که پاسخ هایی که فقط شامل کدنویسی درست در بار اول می شوند واقع بینانه نیستند._ نکته دوم: من می دانم که هیچ محصول نرم افزاری بدون اشکال نخواهد بود. اما روند انتشار ما (غیر چابک) تعداد معدودی را که از فرآیند توسعه ما عبور میکنند جذب میکند و نرمافزار ما را تقریباً به سطح بدون اشکال نزدیک میکند. | تضمین کیفیت (تست) در اسکرام |
235046 | رسیدگی به یک درخواست کشش بزرگ | |
20371 | توسعه با Ruby/Rails آسانتر، سریعتر از توسعه با PHP/CakePHP؟ | |
176831 | تحویل مداوم TFS | |
97724 | در حال حاضر وظیفه من این است که یک سیستم ETL دسته ای حیاتی کسب و کار را تنظیم کنم، هر روز صبح از پایگاه داده این سیستم برای ناهماهنگی ها پرس و جو کنم و کارهایی را که شکست خورده اند دوباره اجرا کنم. من طراح اصلی سیستم یا پایگاه داده نیستم، اما چندین تغییر در هر دو ایجاد کردهام، و با پایگاه کد و مدل داده کاملاً راحت هستم. این سیستم به نامعتبر بودن شهرت دارد. بهبودهایی صورت گرفته است، اما هنوز تا رسیدن به اهدافی که نیاز داریم فاصله داریم. این منجر به مشکلات اعتماد برای سیستم و تیم درگیر شده است. از این رو، این سیستم اکنون یک پرستار بچه دارد که هر روز صبح در حالی که ما روی سفت کردن آن کار می کنیم، مطمئن می شود که رفتار خوبی دارد. با در نظر گرفتن این موضوع، من با معضلی مواجه شده ام که تیمم بر سر آن دوپاره شده است. هر زمان که سیستم ناهماهنگی یا اجرای ناموفق را نشان داد، با چه سرعتی و با چه شدتی باید زنگ هشدار را به صدا در آوریم؟ در اینجا عواملی که تاکنون وارد بحث شده اند عبارتند از: * اگر نمی دانیم چه چیزی باعث ایجاد یک علامت می شود، اما علامت آن شدید به نظر می رسد، آیا زنگ خطر را به صدا در نمی آوریم یا زنگ هشدار را با شدت کمتری به صدا در می آوریم تا زمانی که علت را بدانید و کشف کنید که واقعاً آنقدر شدید است؟ * بگوییم می دانیم علت چیزی باعث ایجاد علامت می شود و علامت آن شدید است. ما یک استراتژی برای کاهش آن علامت داریم، اما راه حل احتمال یک یا چند شکست قبل از موفقیت را دارد و با این وجود اجرای آن زمان می برد. آیا تا زمانی که مراحل کاهش را کامل نکنیم، از به صدا درآوردن هشدار شدید خودداری می کنیم و همچنان می بینیم که داده ها به طرفین می روند؟ * بگویید ما علت چیزی را که باعث ایجاد علامت می شود می دانیم، اما علت آن خارج از کنترل ما است و تا زمانی که علت توسط شخص ثالث برطرف نشود، نمی توانیم این علامت را کاهش دهیم. آیا این سزاوار همان شدت هشدار است که گویی از دست دادن اطلاعات به عهده کد ما است. * اگر بیش از حد هشدارهای نادرست را به صدا در آوریم، در خطر از دست دادن اعتماد بیشتری قرار می گیریم، زیرا اکنون در مورد حالت های خرابی سیستم خود ناتوان به نظر می رسیم. آیا ارزش آن را دارد که هشدارها را به تأخیر بیندازیم، یا شدت آنها را تعدیل کنیم تا از دست دادن اعتماد به توانایی خود در دانستن زمان و چگونگی خرابی سیستم جلوگیری کنیم؟ آیا پیگیری آلارمهای با شدت بالا برای کاهش سطح شدت کاهش کافی است یا اینکه با خاموش شدن هشدار شدید آسیب قبلاً وارد شده است؟ دلیلی که این را میپرسم این است که امروز صبح زنگ هشدار اشتباهی را به صدا درآورم، به دلیل برخی دادهها که در ابتدا به نظر میرسید راهحلی از آنچه انتظار داشتم باشد. تحقیقات بیشتر نشان داد که این فقط یک اجرا در برابر دادههای غیرعادی بود، و بنابراین ناهماهنگی که من دیدم قابل انتظار بود. همراه با این، من مجبور شدم به عقب برگردم و چند مورد را که شکست خورده بودند دوباره اجرا کنم، و باید منتظر می ماندم تا اینها تمام شوند تا اینکه بررسی های سازگاری داده های من به معنای واقعی کلمه باشد. یکی دیگر از اعضای تیم من در این مورد با من تماس گرفت و به این نکته اشاره کرد که نباید زنگ خطر را به صدا در می آوردم، و در عوض باید یا چیزی نمی گفتم تا زمانی که مطمئن بودم، یا وضعیت کمتر شدیدتری را گزارش می کردم تا زمانی که مطمئن شدم که داده ها درست است. در یک وضعیت به شدت در معرض خطر است و این مسئولیت ما بود که اینطور باشد. من با این کار به ما کمک نمیکنم اعتماد را بازیابی کنیم. بنابراین، با در نظر گرفتن این موضوع، میخواهم سؤالات زیر را بپرسم: ** چه زمانی آلارمها را به صدا در میآورید، و با چه شدتی**، برای مسائل شغلی دستهای مانند آنچه در بالا توضیح دادم، با علم به اینکه سابقه دارد. از مشکلات؟ همچنین، **آیا با تلاش برای اطمینان از ارسال هشدارها در کمترین زمان ممکن، روی چیزهای اشتباه در ایجاد اعتماد تمرکز می کنیم؟ | وقتی همه چیز مشکوک به نظر می رسد، چقدر سریع و با چه شدتی باید زنگ خطر را به صدا درآورد؟ |
176835 | من هرگز مطمئن نیستم که چه زمانی یک پروژه به اندازه کافی دور است تا ابتدا به کنترل منبع متعهد شود. من تمایل دارم تا زمانی که پروژه به چارچوب کامل برسد، تعهد را به تعویق می اندازم و از آن به بعد در درجه اول ویژگی ها را متعهد می کنم. (من هیچ پروژه شخصی به اندازه کافی بزرگ انجام نداده ام که چارچوب اصلی برای این کار بزرگ باشد.) من احساس می کنم این بهترین عمل نیست، اگرچه مطمئن نیستم چه چیزی ممکن است اشتباه پیش بیاید. فرض کنید، برای مثال، من یک پروژه دارم که از یک فایل کد تشکیل شده است. حدود 10 خط کد دیگ بخار و 100 خط طول می کشد تا پروژه با عملکرد بسیار ابتدایی (1 یا 2 ویژگی) کار کند. آیا ابتدا باید بررسی کنم: 1. فایل خالی؟ 2. کد دیگ بخار؟ 3. اولین ویژگی ها؟ 4. در نقطه دیگری؟ همچنین دلایل بررسی در یک نقطه خاص چیست؟ | چه زمانی باید اولین commit برای کنترل منبع را انجام دهم؟ |
63762 | من متوجه شدم که فرمت کامنت هدر از برنامه نویسی به برنامه نویس دیگر متفاوت است، اما نمونه ای از یک نظر هدر خوب چیست؟ | قالب نظر سرصفحه |
195388 | ما تعداد زیادی تصاویر تولید شده توسط کاربر در سایت خود داریم. هنگامی که کاربران تصاویر خود را آپلود می کنند، ما فقط تصاویر اصلی را ذخیره می کنیم. با این حال، بسته به صفحه، اندازه های مختلفی از آن تصاویر را نشان می دهیم (کوچک، متوسط، بزرگ، اصلی). آیا لازم است تمام اندازه های این تصاویر ذخیره شود یا راه بهتری وجود دارد؟ در حال حاضر، ما در حال تغییر اندازه آنها با CSS هستیم، اما این واقعا کند است. | ذخیره چندین اندازه عکس |
29514 | بیایید بگوییم که ما یک برنامه داریم، با دو (یا بیشتر) نسخه های مختلف. به عنوان مثال نسخه های حرفه ای و Lite. بهترین راه برای نگه داشتن منبع تحت کنترل نسخه (به ویژه DVCS) چیست. فرض در اینجا این است که برخی یا بیشتر کدها رایج هستند، اما نسخه Professional مقداری کد اضافی نیز دارد. راه بهینه برای نسخهسازی کد با سیستمی مانند git یا Mercurial چیست؟ | DVCS و نسخه های مختلف یک محصول |
126096 | من تیمی متشکل از 4 برنامهنویس و 2 آزمایشکننده را اداره میکنم و سعی میکنم از اصل Scrum برای ایجاد یک PSP با هر سرعتی پیروی کنم. این بدان معناست که من باید یک نسخه بالقوه با تمام داستانهای کاربر که به پایان رسیده است ایجاد کنم و آن را در برخی از سرورهای انتشار ذخیره کنم تا PO هر طور که میخواهد انجام دهد. مشکل من این است که چگونه می توان ساخت را از نظر فنی ایجاد کرد وقتی که برخی از داستان ها در پایان اسپرینت در Done نیستند؟ کد بررسی شده است، اما به طور کامل تست را پشت سر نگذاشته است. اگر من فقط کدی را چک کنم که انجام شد، یعنی کد کامل-بازبینی-آزمایش شده است، با احتمال واگرایی مبانی کد و ادغام هایی مواجه می شوم که ممکن است فاجعه بار باشد. برای مثال، توسعهدهندگان A و B روی ویژگیهای مختلفی کار میکنند که اسمبلی X را تغییر میدهند. روز بعد Dev B کد نویسی را تمام می کند و اسمبلی X را برای آزمایش فشار می آورد. ویژگی A با اشکالات برمی گردد، ویژگی B عالی است. اوه، اسپرینت تمام شد. حال، چگونه می توانم یک PSP با ویژگی B ایجاد کنم اما A نه؟ | چگونه می توانم یک محصول بالقوه قابل حمل (PSP) در پایان یک اسپرینت ایجاد کنم؟ |
215443 | اگر برخی از توسعه دهندگان هنوز از ویندوز XP 32 بیتی و برخی دیگر از ویندوز 7 64 بیتی استفاده می کنند، آیا توصیه می شود که کل تیم با ابزارهای توسعه 32 بیتی کار کنند حتی اگر سیستم عامل آنها 64 بیتی باشد؟ آیا در صورت عدم رعایت یکنواختی ممکن است مشکلی پیش بیاید؟ | اهمیت یکنواختی معماری توسعه در سراسر تیم |
237374 | وقتی برای اولین بار در مورد طراحی Domain Driven یاد گرفتم، همچنین با مخزن و واحد الگوهای کاری آشنا شدم که زمانی برای بچه های باحالی که پرس و جوهای SQL را مانند caveman ها علیه پایگاه های داده پرتاب می کردند، عالی به نظر می رسید. هرچه بیشتر وارد آن موضوع میشدم، بیشتر متوجه میشدم که به دلیل _ORMهایی مانند **EF** و **NHibernate** که هم واحد کار و هم مخازن را در یک API پیادهسازی میکنند، به نظر میرسد دیگر ضروری نیستند. جلسه یا زمینه حالا من مطمئن نیستم چه کار کنم. به مخزن یا نه به مخزن. من واقعاً این استدلال را درک میکنم که چنین انتزاعهای نشتی فقط چیزها را بیش از حد پیچیده میکنند در حالی که مطلقاً چیزی اضافه نمیکنند که ممکن است دسترسی به دادهها را سادهتر کند، با این حال، به نظر درست نیست که همه جنبههای ممکن از برنامهام را با مثلاً مرتبط کنیم. **چارچوب موجودیت**. معمولاً از چند دستورالعمل ساده پیروی میکنم: 1. لایه دامنه قلب سیستم است که شامل موجودیتها، خدمات، مخازن است... فایل، پایگاه داده، پروتکل ها.. 3. لایه برنامه میزبان یک ریشه ترکیبی است که همه چیز را سیم کشی می کند و همه چیز را هماهنگ می کند. راهحلهای من معمولاً به این شکل هستند: Domain.Module1 Domain.Module2 IModule2Repo IModule2Service Module2 Infrastructure. Repositories Persistence EntityFrameworkRepositoryBase MyApp Boostrapper -> تزریق EntityFrameworkRepositoryBase با استفاده از یک لایه EntityFrameworkRepositoryBase من و غیره را با استفاده از دامنه IReposit تمیز نگه دارید و غیره را به IReposit پاک کنید. IRrepository<'T> که همچنین یک نگرانی دامنه است و به چیز دیگری بستگی ندارد که به من می گوید چگونه به داده ها دسترسی داشته باشم. زمانی که من اکنون یک پیادهسازی ملموس از «IModule2Service» میسازم که به دسترسی به دادهها نیاز دارد، باید «DbContext» را تزریق کنم و با این کار، آن را مستقیماً به لایه زیرساخت متصل کنم. ( _ با آمدن به پروژه ویژوال استودیو، به دلیل وابستگی های دایره ای، این می تواند واقعاً مشکل ساز شود! CQRS؟ چگونه می توان یک چارچوب زیرساختی خالص را انتزاع کرد؟ | به مخزن یا نه به مخزن |
156446 | ما در حال شروع پروژهای هستیم که در آن باید تجزیهکنندههایی را برای دستهای از فرمتهای فایل باینری بنویسیم که هر کدام از آنها دادههای بسیار مشابهی را نشان میدهند (سریهای زمانی-مقدار از دستگاههای اندازهگیری مختلف). از آنجایی که ما از صفر شروع می کنیم، می خواهم آن را به درستی دریافت کنم، و دو رویکرد ممکن را می بینم: 1. برای هر قالب جداگانه تجزیه کننده های باینری اختصاصی بنویسید، یا 2. فرمت های باینری را با استفاده از گرامر نشان دهید، و سپس از برخی استفاده کنید. الگوریتم های استاندارد برای تجزیه و تحلیل واژگانی / نشانه گذاری. هر زمان که در مورد چگونگی ساخت تجزیه کننده به دنبال مشاوره می گردم، می بینم که اکثر افراد از رویکرد دوم حمایت می کنند. با این حال، من تجربه زیادی با گرامرها و زبان های رسمی ندارم و می ترسم قبل از رسیدن به نتیجه، منحنی یادگیری وجود داشته باشد. بنابراین، من اساساً این سؤالات را دارم: * مشکل کدنویسی تجزیه کننده های با دست چیست؟ * آیا زمانی که سرمایه گذاری در یادگیری «رویکرد رسمی» نتیجه می دهد، «محدودیت اندازه» عملی برای یک مشکل وجود دارد؟ * بیشتر نمونه های تجزیه بر روی فایل های متنی تمرکز می کنند. راه خوب برای تعیین گرامر برای تجزیه کننده باینری چیست؟ | تجزیه چندین فرمت / پروتکل فایل |
62492 | من اخیراً کتاب کراکفورد جاوا اسکریپت: قسمت های خوب را خواندم و یکی از فرضیه های اساسی این بود که زبان های برنامه نویسی می توانند مجموعه ای از ویژگی های بدی داشته باشند که برنامه نویسان باید از آنها اجتناب کنند. من یک یاقوت شناس هستم و با وجود اینکه عاشق این زبان هستم، همیشه داشتن دیدگاه ارزشمند است. بنابراین، **بدترین ویژگی (مانند روشها، کلاسها، تمرینها) را در Ruby چه میبینید؟** قصد من در اینجا این نیست که بحثی در مورد مزایای خود زبان یا سرعت آن و غیره شروع کنم. ترجیح میدهم بر اساس تجربیات گذشته، در مورد اینکه چه ویژگیهایی را خطرناک / دردسرساز / دردناک میدانید، بحث کنم. | روبی: قسمت های بد |
190094 | من در حال ساخت یک تفسیر DSL هستم که در آن موازی سازی بخشی از زبان است - کاربر به سادگی بیان می کند که یک محاسبه را می توان به صورت موازی انجام داد و مفسر _may_ تصمیم می گیرد که آیا محاسبه را موازی انجام دهد یا خیر. از آنجایی که انجام محاسبات موازی همیشه مفید نیست، مخصوصاً برای کارهای بسیار کوچک (سوئیچ متن، کپی حافظه بین هسته ها و غیره ممکن است در واقع برنامه را کندتر کند). من میخواهم بدانم آیا بهترین شیوه موجود است که بتواند محاسبه کند (با درجه اطمینان بالا) آیا باید یک محاسبه جدید در رشته فعلی انجام داد یا یک رشته جدید برای محاسبه ایجاد کرد. توجه داشته باشید که از آنجایی که زبان من تفسیر می شود، می توانم انواع نظارت را بر روی برنامه اجرا شده انجام دهم و بسته به نحوه اجرای برنامه (نوعی کامپایلر JIT) این تصمیم را بگیرم. **به روز رسانی** منظورم از Spawn این نبود که یک موضوع جدید ایجاد کنم، بلکه پردازش را به یک رشته دیگر، شاید از یک Thread Pool، منتقل کنم. توجه داشته باشید که حتی در هنگام استفاده از Thread Pool، امکان انتقال حافظه بین هستههای پردازنده و مواردی از این قبیل وجود دارد، بنابراین حتی در این مورد نیز میزان کار باید نسبتاً زیاد باشد. | آیا راهی برای محاسبه اینکه آیا یک نخ جدید ایجاد شود یا از نخ فعلی استفاده شود وجود دارد؟ |
76068 | من یک تیم 10 نفره QA را رهبری می کنم. ما درخواست آموزش یک ابزار مسکن داده ETL برای QA، پشتیبانی و توسعه دریافت کرده ایم. اما با این حال، مدیریت احساس نمیکند که شرکت QA در چنین آموزشی مهم نیست، زیرا این تیم پشتیبانی و توسعه هستند که در توسعه یا رفع مشکلات موجود در محصول مشارکت خواهند داشت. چگونه می توانم مدیریت را متقاعد کنم که این آموزش از منظر QA بسیار مهم است زیرا این تیم است که اشکالات را پیدا می کند و هزینه نگهداری را کاهش می دهد؟ | چگونه مدیریت را متقاعد کنیم که آموزش یک محصول خاص برای QA مهم است؟ |
161739 | من در حال حاضر روی پروژه ای با یک تیم توسعه دهنده کوچک کار می کنم. مشکل این است که برنامه نویس اصلی از راه دور کار می کند و عملا هیچ کاری انجام نمی دهد. ما همه مهلتها را از دست دادهایم و با این سرعت، بسیاری دیگر را از دست خواهیم داد. برنامه نویس اصلی سخنران خوبی است و مدیرعامل را متقاعد کرده است که همه چیز خوب است. من را آزار نمی دهد که او برای هیچ کاری پول می گیرد. چیزی که مرا آزار می دهد این است که او به تک تک کارمندان آسیب می رساند و شرکت را نابود می کند. از ابزار مدیریت پروژه ما مشخص است که برنامه نویس اصلی اکثر وظایف خود را انجام نداده است. ایده نقد کد و نه برنامه نویس (همکار من پسر خوبی است، اما عملکردش پایین تر از حد است. آیا به رئیسم بگویم؟) عالی است، اما مشکل از کیفیت کد نیست. مشکل این است که کد ایجاد نمی شود. احساس میکنم باید به مدیر عامل بگویم چه خبر است، اما همچنین احساس میکنم این عادلانه نیست که برنامهنویس اصلی پشت سرش برود و به رئیس بگوید که او کارش را انجام نمیدهد. مشکل دیگر این است که رئیس بسیار مستقیم است. من فکر می کنم او به برنامه نویس اصلی زنگ می زند و می گوید: این یارو می گوید که شما هیچ کاری نمی کنید. چه خبر است؟ نتیجه این خواهد بود که هیچ چیز حل نمی شود و برنامه نویس اصلی عصبانی می شود و کار با او را دشوار می کند. | وقتی برنامه نویس اصلی تقریباً صفر کار می کند چه باید کرد؟ |
164919 | در ضمیمه A به _The Art of Unit Testing_، روی Osherove، در مورد روشهای نوشتن کد قابل آزمایش از ابتدا، میگوید: > یک کلاس انتزاعی نباید کلاسهای مشخصی را فراخوانی کند، و کلاسهای concerete نیز نباید کلاسهای مشخصی را فراخوانی کنند، مگر اینکه آنها اشیاء داده ای هستند (اشیاء > داده های نگهدارنده، بدون رفتار). (259) نیمه اول جمله به سادگی **D** وابستگی وارونگی از SOLID است. نیمه دوم به نظر من نسبتاً افراطی است. یعنی هر بار که میخواهم کلاسی بنویسم که ساختار دادهای ساده نیست، که اکثر کلاسها هستند، باید ابتدا یک کلاس رابط یا انتزاعی بنویسم، درست است؟ آیا واقعاً ارزش دارد که در تعریف کلاس های انتزاعی و واسط تا این حد پیش برویم؟ آیا کسی میتواند دلیل آن را با جزئیات بیشتر توضیح دهد، یا علیرغم فایدهای که برای آزمایشپذیری دارد، آن را رد کند؟ | آیا کلاس های بتنی باید از فراخوانی سایر کلاس های بتن، به جز اشیاء داده، اجتناب کنند؟ |
1090 | از میانبرهای زبان اغلب می توان برای مختصرتر کردن کد استفاده کرد. به عنوان مثال، عملگرهای ادغام سه تایی و تهی می توانند مقدار کد را کاهش دهند، اما مسلماً به ضرر خوانایی است: در سی شارپ: Person newGuy = new Person(); if (boss == null) { newGuy.Boss = GetDefaultBoss(); } else { newGuy.Boss = boss; } از نظر عملکردی معادل است: Person newGuy = new Person(); newGuy.Boss = رئیس ?? GetDefaultBoss(); اما بدیهی است که بسیار پرمخاطب تر است. **وقتی صحبت از مختصر بودن در مقابل خوانایی به میان می آید، کجا خط می کشید؟** | آیا مختصر بودن یا خوانایی را در کد خود ترجیح می دهید؟ |
215199 | من روی یک برنامه ضبط WinForms .Net کار می کنم و یک RecordingMgr در BLL خود دارم تا به رویدادهای جدیدی که توسط کلاس دیگری ضبط شده است گوش دهم. من میخواهم رویدادها را در UI خود نمایش دهم و در مورد اینکه **بهترین** راه برای انجام این کار گیر کردهام. من میتوانم چند سناریو برای مدیریت این موضوع فکر کنم، اما همه آنها غیربهینه به نظر میرسند: 1. گوش دادن و مدیریت رویدادهای ضبط شده هم در UI و هم در RecordingMgr 2. پس از دریافت رویداد در RecordingMgr، آن را دوباره بالا ببرید تا UI می تواند آن را انتخاب کند. 3. یک متغیر در RecordingMgr ایجاد کنید (به عنوان مثال، BindingList) که رابط کاربری بتواند به آن متصل شده و به روز شود. هنگامی که یک رویداد دریافت می شود 4. RecordingMgr را حذف کنید و منطق ضبط رویداد را در رابط کاربری قرار دهید بهترین رویکرد چیست؟ چیزی بالاتر یا چیز دیگری؟ | گوش دادن و افزایش رویدادها در BLL |
19073 | آیا شرکت شما به پروژه های منبع باز کمک مالی می کند؟ شرکت من این کار را نمی کند. ما از سیستم عامل های منبع باز، ابزارها، کتابخانه ها، IDE ها، سرورهای برنامه، پایگاه های داده، وب سایت ها (ویکی پدیا) و غیره استفاده می کنیم. ما از این محصول محصولی تولید می کنیم که می فروشیم. با این حال ما هیچ کمکی نمی کنیم. من مطمئن هستم که این مورد در بسیاری از شرکت ها عادی است. چگونه می توان این را توجیه کرد؟ | آیا شرکت شما به پروژه های منبع باز کمک مالی می کند؟ چرا نه؟ |
161738 | من روی یک برنامه جاوا (یک ERP) کار می کنم که بسیار بزرگ شده است و تا چند سال آینده به رشد خود ادامه خواهد داد. ما از Spring-JDBC برای لایه DAO خود استفاده کرده ایم. اما مقدار کد دیگ بخاری که باید نوشته شود، سرعت ما را به طور قابل توجهی کند می کند، نه اینکه به معرفی باگ های احمقانه در سیستم اشاره کنیم. بنابراین اکنون ما به دنبال راه حلی هستیم که: * مدت زمانی را که باید برای لایه DAO صرف کنیم را کاهش می دهد * منحنی یادگیری بسیار تند ندارد * مانند JDBC، کنترلی بر پرس و جوهای خود به ما می دهد. * ما باید بتوانیم کدهای موجود خود را به صورت قسمت به قسمت انتقال دهیم، نه یکباره. فکر میکردم MyBatis انتخاب خوبی خواهد بود، اما مطمئن نیستم که تمام نیازهای ما را برآورده کند یا خیر. به طور خاص، آیا می تواند در کنار کد Spring-JDBC ما بدون ایجاد مشکل در مدیریت تراکنش، مدیریت همزمان و غیره کار کند؟ ویرایش: فراموش نکنید که ما از Spring-AOP برای مدیریت تراکنش استفاده می کنیم که ترجیح می دهیم به آن ادامه دهیم. با تشکر | مهاجرت از jdbc به MyBatis -- مشاوره لازم است |
55653 | بنابراین من این مشکل را دارم، ممکن است OCD من باشد (من مبتلا به OCD شدید نیست ..... اما این باعث می شود خیلی چیزها را مشخص کنیم، برنامه نویسی یکی از آنهاست) یا ممکن است این واقعیت باشد که من از کالج فارغ التحصیل شدم و هنوز در برنامه نویسی احساس مهم می کنم. خواندن این باعث شد فکر کنم اوه من هستم! اما واقعا مشکل اصلی من این نیست. مشکل بزرگ من این است .... هر زمان که از یک زبان سطح بالا / API / و غیره استفاده می کنم. من همیشه با خودم فکر می کنم که واقعا برنامه نویسی نمی کنم. می دانم که می دانم ... احمقانه به نظر می رسد. اما مثل اینکه من احساس می کنم .... اگر نمی توانم بفهمم چگونه آن را در پایین ترین سطح انجام دهم، واقعاً آن را درک نمی کنم. من این کار را تقریباً برای هر فناوری جدیدی که یاد میگیرم انجام میدهم. من به پایین ترین سطح نگاه می کنم و سعی می کنم آن را درک کنم. بعضی وقت ها این کار را انجام می دهم ..... بیشتر اوقات این کار را نمی کنم ، یعنی واقعاً فقط 4 سال است که برنامه نویسی می کنم (در دانشگاه ، حتی اگر به آن برنامه نویسی بگویید ... برنامه دانشگاه ما مه بود. ). به عنوان مثال، من کمی برنامه نویسی جاسازی شده (با موارد Atmel AVR 8bits/Arduino) انجام می دهم. و من نمی توانم خودم را مجبور به استفاده از کامپایلر C کنم، حتی اگر 8 میلیون بار ساده تر از اسمبلی است... احمقانه است می دانم... هر کس دیگری چنین احساسی دارد، فکر می کنم فقط OCD من است که باعث می شود من چنین احساسی دارم .... اما آیا کسی تا به حال احساس کرده است که باید به پایین ترین سطح زبان برود تا حتی از استفاده از آن راضی باشد؟ من بابت سوال بسیار عجیب و غریب عذرخواهی می کنم، اما فکر می کنم واقعاً مانع از ورود من به یک زبان برنامه نویسی و ایجاد یک برنامه واقعی از خودم می شود. (می دانم احمقانه است) | اختراع مجدد چرخ، چرا باید؟ |
219606 | KernelDevViewpoint (یک منبع ظاهراً جدی) باعث می شود که توسعه هسته مانند یک هنر قابل دسترس به نظر برسد. به گفته آنها: > برخلاف تصور رایج، توسعه دهندگان هسته به ندرت نیاز به دانستن ریاضی در > سطح حساب دیفرانسیل و انتگرال دارند. شما باید در محاسبات پایه مهارت داشته باشید و برای کار بر روی درایورهای دستگاه باید جبر بولی را بدانید. یکی از مهارتهایی که بسیاری از توسعهدهندگان هسته در حین کار یاد میگیرند این است که میتوانند ماشینهای حالتی را در ذهن خود بسازند که کد انجام میدهد. (...) و > مهارت های فنی برای توسعه دهندگان هسته شامل تجربه با زبان برنامه نویسی C > و دانش Git است. آیا این اساس توسعه هسته است؟ حساب پایه، جبر بولی، C و Git؟ بدیهی است که من انتظار ندارم C در ده روز (یا هر کتاب مشابه دیگری) را بخوانم و شروع به مشارکت در توسعه هسته لینوکس کنم، با این حال، نمی دانم که کسب مهارت برای انجام آن چقدر دشوار خواهد بود؟ | مبانی نظری برای توسعه هسته (لینوکس). |
58602 | آیا رتبه بندی زبان برنامه نویسی TIOBE نقش برجسته ای در انتخاب زبان برنامه نویسی در محاسبات سازمانی دارد؟ | آیا شرکت ها از رتبه بندی TIOBE برای زبان های برنامه نویسی استفاده می کنند؟ |
224184 | من یک برنامه نویس هستم، بنابراین در کلاس انگلیسی ENC 1102 خود، وقتی از ما خواسته شد تا با یک جامعه گفتمانی که در آن بتوانیم استفاده از مهارت های نوشتاری را به هم مرتبط کنیم، به شبه کد و نظرات فکر کردم. بنابراین سؤال به شرح زیر است: استفاده از کد رمز و نظرات چه تأثیری در هنگام طراحی یک مهندس نرمافزار یا برنامهنویس نرمافزار دارد؟ می خواهم بدانم نوشتن شبه کد و نظرات چگونه در روند کاری شما بوده است. آیا آن را بهتر، سریعتر، بدتر می کند؟ لطفا تجربیات و نظرات خود را به اشتراک بگذارید. | هنگامی که یک مهندس نرم افزار نرم افزار طراحی می کند، استفاده از کد شبه و نظرات چه تأثیری دارد؟ |
55728 | آیا برنامه نویسانی در آنجا ویکی شخصی دارند؟ چه به صورت محلی و چه آنلاین. از ویکی خود برای چه استفاده می کنید؟ یا برای چه چیزی می توانید از یکی استفاده کنید؟ من در فکر راهاندازی یک ویکی شخصی به عنوان مکانی برای ثبت اسناد و مدارک دیگر برای پروژههای شخصیام و یادداشتهای مختلف و غیره بودم، اما چگونه ویکی شخصی (شاید خصوصی) برای یک برنامهنویس/توسعهدهنده مفید است؟ چه نوع چیزهایی را در ویکی شخصی قرار می دهید؟ | به عنوان یک برنامه نویس، از ویکی شخصی برای چه چیزی استفاده می کنید؟ |
53580 | Swing بخشی جدایی ناپذیر از Java API است. همچنین محبوب ترین فریم ورک رابط کاربری گرافیکی برای جاوا است. من هنوز در تعجبم که آیا هر برنامه نویس جاوا هنوز باید Swing را بداند یا حداقل با آن آشنایی کامل داشته باشد (احتمالاً توسعه دهندگان وب را شامل نمی شود)؟ جایگزین هایی وجود دارد (به عنوان مثال SWT)، اما آنها به طور گسترده ای استفاده نمی شوند (در مقایسه با Swing). نظر شما در مورد نیاز به دانش Swing از برنامه نویسان جاوا چیست؟ اگر چنین دانشی مهم است، تا چه حد؟ آیا اصول اولیه کافی است یا خیر؟ دلیل تعجبم این است که من واقعا Swing را دوست ندارم، اما نمیدانم که آیا هنوز باید مهارتهایم را در آن تقویت کنم. من قادر به ایجاد رابط کاربری گرافیکی ساده در آن هستم، اما قطعا نمی گویم که Swing را خوب می شناسم. | آیا دانش Swing باید از برنامه نویسان جاوا لازم باشد؟ |
143614 | من در حال برنامه ریزی برای ایجاد یک راه حل وب برای دسکتاپ هستم، وظیفه خود را به سه مرحله تقسیم می کنم 1. طراحی 2. کدگذاری 3. مورد استفاده خودکار. کاربرد. چگونه این کار را انجام دهم؟ آیا برای طراحی مجدد دوباره به مرحله طراحی برمی گردم یا فقط برخی از موارد نوشته شده را که برای دسکتاپ طراحی شده است، دوباره کد می کنم؟ | سوال مفهومی در مورد قابلیت حمل یک نرم افزار از دسکتاپ به موبایل |
46965 | من متعجب بودم که چگونه شرکت های بزرگ توسعه دهندگان نرم افزار اشکالات برنامه های خود را بررسی می کنند. آیا آنها فقط آن را روی چندین کامپیوتر تست می کنند؟ | شرکت های بزرگ توسعه دهندگان نرم افزار چگونه اشکالات برنامه های خود را بررسی می کنند؟ |
225031 | من یک برنامه دارم که چندین کاربر دارد. در برنامه من، کاربر می تواند - مخاطبین (افراد) را ایجاد کند - مخاطبین را ویرایش کند - مخاطبین را مشاهده کند - ورودی به دستور کار ایجاد کند - ورودی را از دستور کار مشاهده کند همچنین باید کاربر A مجاز به مشاهده مخاطبین B کاربر باشد اما مجاز به ویرایش آن مخاطب نیست. . کاربر B می تواند ورودی های A کاربر را در Agenda مشاهده و ویرایش کند. این برنامه حدود 10-15 مجوز برای هر ماژول (برنامه، مخاطبین، اسناد، بازاریابی ایمیلی) خواهد داشت و تعداد ماژول ها می تواند به حدود 20 مورد برسد. فرض کنید کاربر A یک فروشنده است و کاربر B فروش است. مدیر. مطمئناً، هر Business Object (مخاطبین، ورودی دستور کار و غیره) یک شناسه مالک خواهد داشت. بهترین رویکرد / الگوی طراحی / تمرین خوب برای مدیریت این وضعیت چیست؟ | ای رویکرد خوب برای مجوزهای کاربران یک برنامه |
8968 | در صورتی که فرزندم به کاری که من انجام می دهم علاقه مند شود... از چه سنی می توانم به طور منطقی به فرزندم آموزش دهم که برنامه نویسی چیست؟ تجربه شما از آموزش برنامه نویسی به آنها در صورت تمایل چیست؟ آیا مقالات خوبی در این مورد وجود دارد؟ | از چه سنی می توانم به طور منطقی به فرزندانم برنامه نویسی را آموزش دهم؟ |
133356 | برای 3 جدولی که در 3NF هستند، یک رابطه چند به چند، آیا نام یا اصطلاح استانداردی برای توصیف جدول سوم وجود دارد، جدولی که با جداول دیگر مرتبط است؟ اساساً من به دنبال یک راه معنایی برای نام گذاری جدول سوم هستم. **مثال** شما دو جدول دارید: _users_ و _widgets_. یک کاربر می تواند چندین ویجت داشته باشد و یک ویجت می تواند متعلق به چندین کاربر باشد. معنایی ترین نام جدول سوم چیست؟ در گذشته، من در یک زمان از موارد زیر استفاده کرده ام: * userWidgets * userWidgetAssn (اتصال) * userWidgetXref (مرجع متقابل) در مثال من، userWidgets احتمالاً بهترین انتخاب من است، اما همیشه به خوبی کار نمی کند. بسته به نام جدول آیا استاندارد صنعتی وجود دارد؟ | نام معنایی استاندارد برای جدول سوم در 3NF |
155971 | در بحث اینجا، نظرات در پاسخ پذیرفته شده نشان می دهد که من به کد داده شده از منظر عملکردی نزدیک می شوم که در آن زمان برای من جدید بود. ویکیپدیا، از جمله، گفت که FP از دادههای حالت و تغییرپذیر اجتناب میکند، که طبق بحث، متغیرهای جهانی را شامل میشود. اکنون، از آنجایی که من در پروژهام خیلی دور هستم، نمیخواهم FP را قبل از اتمام کار یاد بگیرم، اما: 1. چگونه میتوان از متغیرهای سراسری اجتناب کرد اگر، برای مثال، یک UI داشته باشم که اگر کل عملکرد آن تغییر کند، چگونه ممکن است یک دکمه ماوس پایین است؟ من یک سری چیزهایی از این دست دارم. 2. چرا واکنش منفی شدیدی در بین برخی از کدنویسان با تجربه به پیاده سازی FP در JS وجود داشت؟ وقتی نظراتی را که به نظرم حمایتی از سوی کراکفورد بود مطرح کردم، مردم از این هم عصبانی شدند. آیا استدلال های قوی علیه استفاده از fp در JS وجود دارد؟ چه چیزی یک زبان کاربردی را تشکیل می دهد و چرا JS آن نیست؟ | برنامه نویسی کاربردی، جاوا اسکریپت و UI - برخی از سوالات جدید |
133352 | من اخیراً در حال خواندن مقاله ویکیپدیا برای معماریهای منبعمدار (ROA) بودم و به طور تصادفی با مقالهای برخورد کردم که این ادعا را مطرح کرد، اگرچه REST یک فناوری است که برای برنامههای کاربردی وب و سرویسهای وب بسیار مناسب است، اما با این وجود یک فناوری مستقل است. فناوری قابل استفاده در برنامه های غیر وب. این اولین بار است که چنین چیزی را می شنوم! فکر میکردم REST یک رقیب SOAP است، اما این دو کاملاً راهحلهای خدمات وب بودند. سوال من: آیا کسی می تواند مثالی برای نحوه استفاده از REST در چیزی که یک برنامه وب نیست ارائه دهد؟ مانند کلاینت Swing یا ابزار خط فرمان یا EJB. | نحوه استفاده از REST در خارج از وب |
211633 | برنامه ریزی معماری خود برای یک برنامه MVVM به این می رسم: * MyApp.UI * View * MyApp.BusinessLayer * ViewModel * MyApp.DataAccessLayer * RepositoryImplEF * MyApp.DomainLayer * DomainObject * RepositoryInterface * MyApp.Common *Security Logging برخی از روش های انعکاس مورد استفاده در بسیاری از سطوح) * CustomException * MyApp.UnitTest من از طراحی مبتنی بر دامنه، توسعه مبتنی بر آزمایش و معماری پیاز الهام گرفتم، اما مطمئن نیستم که همه چیز را به خوبی انجام داده باشم. من از چند مورد مطمئن نیستم: 1. کلاس پیکربندی تزریق وابستگی را کجا قرار دهیم؟ در پروژه مشترک؟ 2. رابط های BusinessLayer را کجا قرار دهیم؟ در لایه دامنه؟ 3. رابط های مشترک را کجا قرار دهیم؟ در لایه دامنه؟ اما معمول در مرجع از دامنه (برای برخی از ابزارهای بازتابی و برای DI اگر پاسخ به 1. بله است) و مرجع دایره ای خوب نیست. | معماری برنامه MVVM، کلاس پیکربندی تزریق وابستگی، BusinessLayer و رابط های مشترک را کجا قرار دهیم؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.