_id
string | text
string | title
string |
|---|---|---|
44148
|
من تا حدودی در CSS مبتدی هستم. به هر حال، متوجه شدم که یک روش بسیار رایج مورد استفاده در CSS، موقعیت یابی منفی یا خارج از صفحه است، خواه مخفی کردن متن یا بارگذاری اولیه تصاویر یا آنچه شما دارید. حتی در سایتهای SE، مانند StackOverflow و این وبسایت، #hlogo یک { text-indent: -999999em } در CSS خود تنظیم شده است. بنابراین فکر می کنم چند سوال دارم. * آیا این CSS معتبر است؟ یا فقط یک هک است؟ * آیا انجام کارها به این روش معایبی دارد؟ * چرا این خیلی رایج است؟ آیا راه های بهتری برای مخفی کردن محتوا وجود ندارد؟
|
شیوه های CSS: موقعیت یابی منفی
|
132335
|
من خوانده ام که SICP (ساختار و تفسیر برنامه های کامپیوتری) سخت است و HTDP (نحوه طراحی برنامه ها) به عنوان یک دوره مقدماتی بهتر است. من میتوانم بگویم من در ریاضیات نسبتاً خوب هستم اما نابغه نیستم. پس چقدر SICP سخت است، آیا سختتر از knuth یا cormen است.
|
SICP یا HTDP کدام بهتر است
|
228028
|
اولین پروژه مفید من به عنوان یک برنامه نویس، اسکریپت های پایتون است که اطلاعات مربوطه را از فایل های گزارش تجزیه و تحلیل می کند و مقداری تجزیه و تحلیل انجام می دهد. من به اطراف برخورد کردهام و راه خود را به برخی راهحلهای کاربردی پیدا کردهام، اما شک دارم که روشهای کارآمدتری وجود دارد. من روند فعلی خود را با 4 مرحله اساسی شرح می دهم: 1. پاک کردن داده های منبع: در سناریوهای مرتبط تر، من یک فایل متنی دارم که به طور کلی نوعی از نوع CSV است. به طور کلی زیرا ممکن است قبل از اینکه بتوانم به طور موثر از ماژول CSV استفاده کنم، برای پاک کردن موقعیتهای پرت نیاز به اولین پاس داشته باشد. 2. نوشتن داده های تمیز در فایل متنی موقت: پس از پاکسازی هر خط، خط را در یک فایل متنی تازه می نویسم. 3. خواندن در فایل متنی موقت با فرمت تمیز با استفاده از ماژول CSV: من فرض کرده ام که خواندن داده ها با استفاده از ماژول استاندارد CSV روشی نسبتاً کارآمد و ایده آل خواهد بود زیرا در این صورت می توانم به راحتی مقادیر را از ستون های خاص در هر خط استخراج کنم. 4. استخراج مقادیر مرتبط: اکنون می توانم به راحتی کل فایل را با گرفتن داده های مرتبط طی کنم. من داده ها را به لیست هایی اضافه می کنم که برای انجام تجزیه و تحلیل واقعی از آنها استفاده می کنم. پرچم قرمز بزرگ برای من این است که من بارها از همه داده هایم عبور می کنم. شاید باید زمان بیشتری را صرف یافتن الگوها در داده ها کنم تا بتوانم مقادیر مهم را در اولین پاس استخراج کنم؟ همچنین با لاگ های بزرگتر (بیش از 20000 خط) یکی از اسکریپت های من 15 تا 30 ثانیه طول می کشد. این نسبتاً کند به نظر می رسد. زمینه های بهینه سازی چیست؟ چه تغییری در طراحی فعلی باشد یا یک رویکرد کاملاً متفاوت.
|
از پایتون برای تجزیه فایل های لاگ استفاده می کنید؟
|
146674
|
من می توانم به زبان های جاوا، سی شارپ، سی، اسکالا و جاوا اسکریپت روان برنامه نویسی کنم. من با Objective-C راحت هستم، اما قراردادهای استفاده شده برای مدیریت حافظه را به خاطر ندارم. من می توانم پایتون و روبی را بخوانم و اسکریپت هایی را به زبان روبی نوشته ام. وظیفه نوشتن یک آگهی استخدام به من داده شد. برنامه ما (Hansen) در C# ساخته شده است (نه توسط ما) و از برخی از محرک های رویداد نوشته شده در ویژوال بیسیک استفاده می کند. گروه من از سی شارپ برای ساخت برنامه هایی استفاده کرده است که از طریق وب سرویس هانسن با هانسن تعامل دارند. من در مورد فن آوری هایی که ما نیاز داریم مشخص نبودم. احساس کردم فهرست کردن مجموعه مهارتهای خاص (دانش C# و IIS و Oracle) مانعی برای ورود است که ضروری نیست. همکار کوچکتر من (دو هفته) احساس کرد که ما باید فقط روی دات نت تمرکز کنیم. مدیران ما برای یک موقعیت سطح ابتدایی استخدام می کنند. بحثی شروع شد که او معتقد بود که ما به C# نیاز داریم و یک فرد آموزش دیده جاوا احتمالاً نمیتواند سازگار شود. من مخالفم این است که دانش بینهایتی در یک زبان برنامهنویسی وجود ندارد و زبانهای جدیدی وجود دارد و اگر کسی از دنیای برنامهنویسی تابعی اطلاعات داشته باشد، انتخاب زبان برنامهنویسی نسبتاً آسان است (C# توابع ناشناس و ژنریک و جاوا را اضافه کرد. کلاس های ناشناس و ژنریک ها را به دلیل فشار آن جهان اضافه کرد). کد ما با داشتن آن بهتر است. من قبلاً زمانی که در گروه جاوا در بخش خود کار می کردم، این بحث را داشتم. فقط فکر نمی کنم دانش بی نهایتی در یک زبان برنامه نویسی یا یک پلت فرم برنامه نویسی وجود داشته باشد. من فکر می کنم کسی که JPA را راحت می کند می تواند با LINQ و ADO.NET سازگار شود. آیا در این فرض که زبانهای برنامهنویسی دانش بینهایتی ندارند و چهار سال تجربه صرفاً به سی شارپ اختصاص داده شده است، چیزی را از دست میدهم که بهطور خودکار برنامهنویس بهتری نمیشود؟
|
آیا در یک زبان برنامه نویسی دانش بی نهایت وجود دارد؟
|
37191
|
فکر میکنم اکثر مردم موافق هستند که ASP.NET MVC یکی از فناوریهای بهتری است که مایکروسافت به ما داده است. کنترل کامل بر HTML ارائه شده را می دهد، نگرانی ها و مجموعه ها را از ماهیت بی حالت وب جدا می کند. آخرین نسخه فریم ورک امکانات و ابزارهای جدیدی به ما می دهد و عالی است، اما... مایکروسافت چه راه حل هایی را در نسخه های جدید فریم ورک قرار دهد؟ بزرگترین شکاف ها در مقایسه با چارچوب های وب دیگری مانند PHP یا Ruby چیست؟ چه چیزی می تواند بهره وری توسعه دهندگان را بهبود بخشد؟ چه چیزی در ASP.NET MVC کم است؟ چرا این ویژگی از دست رفته مهم است؟ الان بدون اون چطوری؟
|
چه چیزی در ASP.NET MVC کم است؟
|
238454
|
من با سازمانی هستم که در تلاش است به Agile منتقل شود. یکی از چیزهایی که من با آن دست و پنجه نرم کرده ام این است که آنها داستان های کاربر می نامند. در تجربه من، یک داستان کاربر به این صورت خواهد بود: > Use باید بتواند وظیفه x را با استفاده از ابزار y در طول اسپرینت انجام دهد، سپس راه حلی برای فعال کردن آن طراحی میکنیم. با این حال، این چیزی است که ما می نویسیم: > کاربر باید روی دکمه A کلیک کند تا به صفحه B برود تا متن C را بخواند، جایی که می تواند متن C را بخواند > سپس گزینه D را انتخاب کند که سپس آنها را به صفحه E هدایت می کند. داده های F ذخیره می شود > در پایگاه داده برای من، این به عنوان یک راه حل خوانده می شود، چیزی که اسپرینت برای آن است. آیا سناریوهایی که مورد دوم در واقع یک داستان کاربر مناسب است؟ یا، اگر نه، آیا اصطلاح مناسبی برای آن نوع «توضیح راه حل» در فرآیند چابک وجود دارد؟
|
اگر این یک داستان کاربر نیست، چیست؟
|
230662
|
من به دنبال توسعه یک برنامه تلفن همراه کامل HTML5/JS هستم که می تواند در سیستم عامل های اندروید، iOS و ویندوز مستقر شود. من از ابزار DevExtreme برای کمک به انجام آن استفاده می کنم. من قبلاً یک سرویس WCF دارم که همه چیزهایی را که برای این برنامه نیاز دارم به من ارائه می دهد. من میخواهم از همان استفاده مجدد کنم و متوجه شدم که چگونه میتوانم از JSONP (از آنجایی که تماسهای متقابل دامنه انجام میدادم) و تماسهای GET برای دریافت نتیجه از خدماتم استفاده کنم. من این سرویس را پیاده سازی کرده ام و شروع به استفاده از آن کرده ام. من اکنون در حال حدس زدن دوم رویکردم هستم. آیا استفاده از تماس های JSONP برای همه درخواست های سرویس به اندازه کافی ایمن است؟ به خصوص برای مواردی مانند احراز هویت کاربر، اگر نام کاربری و رمز عبور را از طریق URL ارسال کنم، ایمن است؟ من تماس های سرویس را با استفاده از SSL ایمن کرده ام اما آیا واقعاً کمکی می کند؟ اگر نه، راه استانداردتری برای انجام آن چیست؟ ****به روز رسانی:**** مشکل دیگری که من با آن برخورد کردم ارسال کاراکترهای خاص در تماس GET JSONP بود. چیزی شبیه '\' یا '*'. «EncodeURI()»، «EncodeURIcomponent()»، «escape()» هیچ کدام برای این کاراکترها اعمال نمی شوند. من همیشه برای همین خطاها دریافت می کردم و با فرض اینکه کاربران رمزهای عبور ایمن با کاراکترهای خاص در آنها دارند، به نظر می رسد که کل مفهوم استفاده از GET با JSONP بی فایده باشد.
|
آیا تماس با سرویس WCF از طریق JSONP ایمن است؟
|
171618
|
من همین نقل قول از استیو جابز را خواندم: انجام ال اس دی یکی از دو یا سه کار مهمی بود که در زندگی ام انجام داده ام. همچنین نقل قولی از آن مقاله: > او در قدردانی از مواد توهم زا و ظرفیت آنها برای رهایی اندیشه انسان از زندان > ذهن، به سختی در میان دانشمندان کامپیوتر تنها بود. اگرچه **من از این واقعیت آگاهم که جابز برنامه نویس نبود**، این نقل قول مرا به این فکر انداخت که آیا شواهدی برای حمایت از این نظریه وجود دارد که داروها می توانند به برنامه نویسی بهتر کمک کنند. * آیا تا به حال مطالعه ای انجام شده است که در آن به برنامه نویسان دارو داده شود تا ببینند آیا می توانند کد بهتر تولید کنند؟ * آیا یک مفهوم برنامه نویسی شناخته شده یا قطعه کدی وجود دارد که از افرادی که مواد مخدر مصرف می کردند نشات گرفته باشد؟ EDIT بنابراین من کمی بیشتر تحقیق کردم و معلوم شد که دنیس آر. وییر در واقع نحوه مصرف LSD را برای پیچیدن سر خود در اطراف پروژه کدنویسی مستند کرده است: > در یک نقطه از پروژه، من نتوانستم دیدگاه کلی برای > عملکرد > داشته باشم. کل سیستم واقعاً برای مغز من خیلی سخت بود که تمام جنبه های ظریف و تفاوت های ظریف پردازش را واضح نگه دارد تا بتوانم یک نمای کلی پردازش و طراحی داشته باشم. پس از چند > هفته مبارزه با این مشکل، تصمیم گرفتم از کمی اسید استفاده کنم تا ببینم که آیا می تواند پیشرفتی را فراهم کند یا خیر، زیرا در غیر این صورت، نمی توانم پروژه را تکمیل کنم > و از طراحی کلی منسجم مطمئن باشم. 1] همچنین مقاله جالبی در Wired در مورد کوین هربت وجود دارد که از LSD برای حل مشکلات فنی سخت استفاده کرد و شیمیدان کری مولیس حتی گفت: ... که LSD به او کمک کرد تا واکنش زنجیره ای پلیمراز را ایجاد کند. کمک می کند تا توالی های DNA خاصی را تقویت کنیم. [2] ویرایش 2 متأسفانه سؤال دوباره بسته شد، اما بحث بزرگی در HackerNews وجود داشت. از کاربران HN pchivers: > از آنچه من فهمیدم، تنها یک مطالعه در مورد رابطه بین > خلاقیت و LSD وجود دارد: عوامل روانگردان در حل خلاقانه مسئله: یک مطالعه آزمایشی >. Harman WW، McKim RH، Mogar RE، Fadiman J، Stolaroff MJ. Psychol Rep. > 1966 Aug; 19 (1): 211-27. http://en.wikipedia.org/wiki/Psychedelics_in_problem- > حل کردن... نتایج حاکی از آن است که ال اس دی تأثیر مثبتی بر حل خلاقانه > مسئله دارد. من فکر می کنم شرم آور است که هیچ آزمایش بعدی انجام نشده است.
|
آیا شواهدی وجود دارد که نشان دهد داروها واقعاً می توانند به برنامه نویسان کمک کنند تا کد بهتر تولید کنند؟
|
225632
|
من در حال نوشتن یک برنامه Jersey 1.9 JAX-RS هستم. من باید از 1.9 استفاده کنم زیرا تنها نسخه پشتیبانی شده است. من سعی می کنم تصمیم بگیرم که آیا استفاده از EJB ها به عنوان منابع Jersey من، به جای POJO، فایده ای دارد یا خیر. منابع من صرفاً برای REST API من هستند. آنها به محض تکمیل ترجمه دامنه، به خدمات تجاری من EJB واگذار می کنند. در حال حاضر، من به POJO ها تمایل دارم زیرا ساده تر است و فقط یک جستجوی EJB برای خدمات تجاری خود دارم که می توانم آن را در یک کلاس کاربردی متمرکز کنم. در هر صورت، باید جستجوی InitialContext را انجام دهم، یا برای خدمات تجاری خود از منابع JAX-RS خود، یا برای منابع (به طور بالقوه) EJB از کلاس کاربردی Jersey. آیا با توجه به اینکه تنها چیزی که از آنها استفاده می کند سرولت Jersey است، استفاده از EJB ها به عنوان منابع من، عملکرد یا مزیت معماری دارد؟
|
مزایای EJB نسبت به POJO برای منابع Jersey JAX-RS
|
212017
|
من روی یک کاوشگر بلاک کلون بیت کوین (مخصوصا Mincoin) کار می کنم که تایمر بلاک حدود 1 دقیقه دارد. برای کسانی که با بیت کوین آشنایی ندارند، اساساً یک ساختار داده جدید به نام بلوک تقریباً در هر دقیقه در شبکه منتشر می شود. یک بلوک به خودی خود اطلاعات زیادی را در خود جای می دهد، اما سه چیز مهمترین آنهاست: * بلوک قبلی قبل از آن * بلوک بعدی در زنجیره * یک ساختار داده حاوی تراکنش های روی شبکه بنابراین گاهی اوقات در بیت کوین یک سازماندهی مجدد وجود دارد که یعنی شبکه متوجه میشود که برخی از بلوکهای اخیر معتبر نیستند و به شعبه ماینر دیگری تغییر مکان میدهد. در حال حاضر هر 1 دقیقه تمام بلوک های جدید را از شبکه دریافت می کنم و آنها را در پایگاه داده خود ذخیره می کنم. با این حال، زمانی که سازماندهی مجدد اتفاق می افتد، من قبلاً قادر به حذف و انجام مجدد ساختار بلوک پایگاه داده خود نبودم. اکنون که این قابلیت را در آن نوشتم، با مشکل جدیدی مواجه شدم. من تابعی دارم که 100 بلاک گذشته را بررسی می کند و بررسی می کند که آیا هش بلاک با آنچه مشتری Mincoin من گزارش می دهد یکسان است یا خیر. اگر سازماندهی مجدد وجود داشته باشد، برخی از بلوک ها متفاوت خواهند بود. اولین بلوک را پیدا می کنم که متفاوت است و بلوک قبل از آن را از پایگاه داده حذف می کنم (به طوری که بلوک بتواند به بلوک جدید درستی که پیدا می شود اشاره کند)، خود بلوک و تمام رکوردهای همه بلوک ها و تراکنش هایی که بعد از آن اتفاق می افتد. آن را، سپس از آنجا بازسازی کنید. مشکل این است که فرآیند یافتن و حذف هر تراکنش در بلوک های حذف شده به دلیل حجم زیاد داده بیش از یک دقیقه طول می کشد، حتی اگر فیلدهایی که من در آنها جستجو می کنم ایندکس شده باشند. بنابراین من نگران هستم که کرون 1 دقیقه ای که روی برنامه گذاشتم مشکلی ایجاد کند که همزمان با انجام فرآیند حذف از عملکرد بازسازی دوباره شروع به نوشتن از پایگاه داده می کند. من از PHP و PDO استفاده می کنم، بنابراین یک تراکنش PDO برای عملکرد بازسازی دارم، اما این فقط سردرگمی بیشتری را اضافه می کند. اگر تراکنش PDO شروع به حذف رکوردها کند، سپس در طی آن فرآیند یک cron جدید چند بلوک جدید را پیدا کرده و آنها را در پایگاه داده می نویسد، سپس تراکنش PDO به پایان می رسد، کدام داده ذخیره می شود؟ آیا باعث خطا می شود؟ بهترین راه برای رسیدگی به این موضوع چگونه است -- آیا باید فیلدی را در پایگاه داده بنویسم که کرون معمولی را کنترل کند (به سادگی سوئیچ 0 یا 1 را برای روشن و خاموش کردن قرار دهید) و سوئیچ را غیرفعال نگه دارم در حالی که عملکرد بازسازی کار خود را انجام می دهد؟ من مطمئن نیستم که چگونه جریان این برنامه را ساختار دهم تا اطمینان حاصل کنم که باعث نمیشوم پایگاه دادهام دادههای نادرست در آن نداشته باشد.
|
چگونه باید دو کرون را که پایگاه داده را به روز می کنند مدیریت کنم؟
|
199545
|
ما در حال حاضر در حال توسعه مفهومی برای استانداردهای تست خود هستیم. ما تا الان استاندارد نداریم. تنها کاری که ما انجام می دهیم این است که به توسعه دهنده بگوییم تست بنویسد. اکنون ایده اصلی زیر را داریم: از معیار پوشش توضیح داده شده در مقاله وبلاگ تست توسعهدهنده انتخاب معیارهای تست توسعهدهنده برای تجسم وضعیت موجود استفاده خواهیم کرد. ما درخواستی نمی کنیم که کد چقدر باید پوشش داده شود. با این وجود ما خواهان نوعی کنترل هستیم. بنابراین بررسی خواهیم کرد که آیا پوشش در طول زمان به میزان قابل توجهی کاهش یافته است. در این صورت به کل تیم اطلاع رسانی خواهد شد. هیچ سرزنش شخصی نباید وجود داشته باشد. برای تشویق توسعهدهنده به نوشتن تستهای بیشتر، از آنها میخواهیم تا تخمین یک ویژگی را با در نظر گرفتن تستها انجام دهند تا زمان کافی برای نوشتن تستها داشته باشند. ما تجربه زیادی در استانداردهای آزمون نداریم. آیا این رویکرد خوبی است؟ آیا این معیار مفید است؟ و نظر شما در مورد استراتژی ما برای کنترل اعضای تیم چیست؟ **ویرایش** برخی اطلاعات تکمیلی در مورد پست Sklivvz. ما تقریباً هیچ کدی تحت پوشش نداریم. در کل حدود 25 درصد است. برخی از اجزاء فقط پوشش داده نمی شوند. مشکل ما این است که توسعه دهندگان ما - عمدتاً افرادی با بیش از 10 سال تجربه - اصلاً تست نمی نویسند. بنابراین ما زمان زیادی را برای رفع اشکالات یافت شده توسط تیم آزمایش خود صرف می کنیم. آنچه ما می خواهیم، این است که اطمینان بیشتری داشته باشیم که با اجرای یک چیز دیگر چیزی را خراب نمی کنیم و همان باگ ها را ایجاد نمی کنیم. علاوه بر این، خوب است که اجازه دهیم آزمایشها اعضای تیم ما را برای ایجاد معماری بهتر در اجزای خود راهنمایی کنند. من شخصاً آن را در کامپوننتی دیدهام که بعداً وارد شدم و در مقطعی کل مؤلفه را بازسازی کردم، زیرا حتی کمی قابل آزمایش نبود. ما یک پلت فرم نرم افزاری را توسعه می دهیم که اکنون چندین سال رشد می کند. بنابراین ما کدهای زیادی داریم که توسط تست ها پوشش داده نمی شوند. همانطور که در بالا گفتم، ما می خواهیم اعضای تیم خود را تشویق کنیم تا برای اجزای خود که در حال حاضر در حال توسعه آنها هستند، تست بنویسند.
|
تأیید ارزش استانداردهای آزمون
|
14467
|
من الان نزدیک به 5 سال است که این اصطلاح را می شنوم. من در مورد خدمات مایکروسافت (Azure) خوانده ام، اما هرگز آن را در استفاده اصلی ندیده ام. چیزی که من سعی در درک آن دارم این است: 1. چه اتفاقی برای محاسبات ابری افتاد؟ آیا زیرساخت در حال حاضر برای اجرای این امر کافی نیست؟ 2. آیا هنوز در مراحل اولیه است؟ 3. آیا از آن به اشکال دیگر استفاده می شود، مانند تمام خدماتی که به نظر می رسد گوگل ارائه می دهد (به علاوه سیستم عامل پلاس گوگل و غیره)؟ 4. اگر شکست خورده است، پس چرا؟
|
Cloud Computing کجا رفته است؟
|
255070
|
پیشینه * تیم من از اسکرام استفاده می کند * در حال حاضر هیچ وظیفه ای به من محول نشده است * هیچ کار معلق دیگری در لیست عقب مانده وجود ندارد * امروز روز کارگر برای مشتری من است. امروز کارهای زیادی برای انجام دادن نداشتم، میخواستم دوباره بخشی از کدهایی را که مدام در پروژهای که روی آن کار میکنم میبینم، شروع کنم، اما در حال حاضر به هیچ کار اسپرینتی برای انجام دوبارهسازی در مقیاس بزرگ اختصاص داده نشدهام. آیا در **اسکرام** اشکالی ندارد اگر من به طور تصادفی کدهایی را که دارم و ننوشتهام که همیشه آزارم میدهند، شروع کنم، اما به دلیل تکالیف روزهای دیگر وقت ندارم آنها را اصلاح کنم؟ چه برسد به روزهای دیگر که بین دو سرعت وقت خالی دارم. من در واقع به بازسازی پیوسته عمل می کنم و معتقدم. من همیشه این کار را روی تکههای کدی انجام میدهم که وقتی داستانی به آن اختصاص داده میشود، اما در مورد کد دیگری که میبینم که در حال حاضر به چیزی که در آن لحظه روی آن کار میکنم مربوط نیست، چطور؟
|
آیا بازآفرینی تصادفی کد در اسکرام مجاز است
|
82435
|
برنامه نویسان زیادی در آنجا وجود دارند که در نوشتن Query و طراحی پایگاه داده نیز متخصص هستند. آیا این یک نیاز اصلی برای برنامه نویسی خبره یا مهندس نرم افزار است؟ اگرچه شباهتهای زیادی در نحوه ایجاد پرسوجوها و کدها وجود دارد، نظر شخصی من این است که **Queries** ساختاری متفاوت از **Code** دارند و به دلیل تفاوتهای مختلف میتواند به طور همزمان برای استاد کردن سخت باشد. نزدیک می شود.
|
آیا برنامه نویسان با تجربه باید پرس و جوهای پایگاه داده را بدانند؟
|
25056
|
من علاقه مند به یادگیری بهتر برنامه نویسی تابعی هستم. برای انجام این کار، بدیهی به نظر می رسد که باید خودم را مجبور به استفاده از ناب ترین زبان برنامه نویسی کاربردی کنم. از این رو، من در اینجا کم و بیش برای ترتیب زبان های برنامه نویسی کاربردی با توجه به خلوص آنها می خواهم. به نظر من یادگیری Lisp یا Clojure (یا Scheme یا Scala و غیره) عملیتر است، اما با توجه به آنچه اخیراً شنیدهام، آموزش اصول برنامهنویسی تابعی به کسی برای Haskell بسیار سخت است. من هنوز در مورد این موضوع مطمئن نیستم، بنابراین **از شما می پرسم:** خالص ترین زبان برنامه نویسی کاربردی کدام است؟ اگر چندین نفر برای عنوان باشکوه ترین زبان برنامه نویسی تابعی رقابت کنند، یک سفارش عالی خواهد بود.
|
ناب ترین زبان برنامه نویسی کاربردی؟
|
178871
|
بگویید من یک کلاس «Person» دارم که دارای متغیرهای نمونه «age»، «وزن» و «قد» است، و یک کلاس دیگر «Fruit» که دارای متغیرهای نمونه «SugarContent» و «بافت» است. کلاس «Person» هیچ متد ذخیرهسازی و دریافتکننده ندارد، در حالی که کلاس «Fruit» دارای هر دو تنظیمکننده و دریافتکننده **و** روشهای منطقی مانند «calculateSweetness» است. آیا کلاس «میوه» نوعی کلاس است که تمرین بهتری نسبت به کلاس «شخص» دارد؟ منظور من از این این است که به نظر می رسد کلاس «Person» هدف چندانی ندارد. صرفاً برای سازماندهی داده ها وجود دارد، در حالی که کلاس «Fruit» داده ها را سازماندهی می کند و در واقع شامل متدهایی برای منطق است.
|
آیا مناسب است که یک کلاس فقط مجموعه ای از اطلاعات بدون منطق باشد؟
|
88948
|
من در مورد کارهای مختلف قاب فلکس، پاهای ربات، Swiz، Cairgnom (اشتباه املایی) و چند مورد دیگر مطالعه کرده ام. چیزی که من از دست می دهم این است که آنها واقعاً چگونه با Flex / Flash Builder کار می کنند. آیا آنها به سادگی کتابخانه هایی هستند که می توانید با Flash Builder IDE استفاده کنید؟ چرا باید یاد بگیرم که از یکی از آنها به جای استفاده از IDE همانطور که هست استفاده کنم؟
|
آیا / چگونه فریمورک های انعطاف پذیر مختلف با Flash Builder کار می کنند
|
97124
|
> این بخشی از یک سری سؤالات است که بر پروژه ای به نام > پروژه انتزاعی تمرکز دارد، که هدف آن انتزاع مفاهیم مورد استفاده در زبان > طراحی در قالب یک چارچوب است. > > صفحه دیگری مرتبط با آن مربوط به تایپ ساختاری را می توان > اینجا مشاهده کرد. متا موضوع مرتبط با پرس و جو در مورد چارچوب و > مکان مناسب برای ارسال را می توان در اینجا یافت. استفاده از چارچوب توسعه زبان چقدر باید آسان باشد؟ من چارچوب های تولید کد در مقیاس بزرگ را نوشته ام که شامل توانایی ارسال نتیجه به کامپایلر مخصوص زبان نیز می شود. موضوع سهولت استفاده از یکی از نمونههای چارچوبی مطرح میشود: CodeDOM یا مدل شی سند کد. این چارچوبی است که توسط مایکروسافت نوشته شده است که ساختارهای کد رایج را توصیف می کند، اما به طور کلی چیزهای زیادی را نادیده می گیرد (اجبارهای بیانی) و تمایل داشت در نمایش ساختارهای خاص کمی انتزاعی باشد تا به طور کامل کد بد را بر اساس آنچه انجام می دادید منتشر کند: قبلاً CodeDOM با انتشار «PrivateImplementationType» در «CodeMemberMethod»، زمانی که نوع استفاده شده یک رابط عمومی بود، به خوبی مدیریت نمیشد. CodeDOM دلیل اصلی من برای نوشتن اولین تولید کننده کدم بود. یکی از کارهایی که من سعی می کنم انجام دهم، برای ساده کردن چارچوب، کاهش میزان کاری است که برای انجام کاری نیاز دارید، و تمرکز بر اقدامات در مقابل انواع خاصی که آن اقدامات را تشکیل می دهند. در اینجا یک مقایسه جانبی از نحوه کار چارچوبی که من می نویسم وجود دارد: //Truncated... /* * * از پروژه ای که یک lexer ایجاد می کند، این منطق انتخاب محدوده کاراکترهای انتقال * state->state است. * */ var nextChar = nextMethod.Parameters.Add(New TypedName(currentChar, typeof(char).GetTypeReference())); //... char start = rangeElement.B.Value.Start; char end = rangeElement.B.Value.End; /* * * 'start' <= nextChar && nextChar <= 'پایان' * */ currentExpression = start.LessThanOrEqualTo(nextChar).LogicalAnd(nextChar.LessThanOrEqualTo(end)); در مقابل CodeDOM: //Truncated... var nextChar = new CodeVariableReferenceExpression(nextChar); //... var start = new CodePrimitiveExpression(rangeElement.B.Value.Start); var end = new CodePrimitiveExpression(rangeElement.B.Value.End); currentExpression = new CodeBinaryOperatorExpression(New CodeBinaryOperatorExpression(شروع، CodeBinaryOperatorType.LessThanOrEqual، nextChar)، CodeBinaryOperatorType.BooleanAnd، CodeBinaryOperatorExpression جدید(next. پایان)) تمرکز این چارچوب بر روی علاقه مندان به زبان و همچنین کسانی است که به تولید کد یا برنامه های کاربردی علاقه مند هستند. با توجه به تمرکز آن بر کامپایل، تولید کد و توسعه زبان، آیا این چارچوب باید بر سهولت استفاده تمرکز کند یا قدرت خام؟ هدف اصلی من افزایش در دسترس بودن چنین ابزارهایی است، بنابراین علاقه مندان به این حوزه، قبل از شروع به کار بر روی پروژه های زبان محور خود، به تجربه زیادی در حوزه تئوری زبان نیاز ندارند. با توجه به اینکه من نویسنده چارچوب هستم، دیدگاه من در مورد قابلیت استفاده مغرضانه است. بنابراین، باید از دیگری بپرسم که آیا تمرکز و هدف برای دیگرانی که با پروژه مرتبط نیستند معنا دارد یا خیر.
|
استفاده از چارچوب توسعه زبان چقدر باید آسان باشد؟
|
218882
|
من مدتی است که این تجربه را دارم، وقتی مشتری به یک محصول نرم افزاری نیاز دارد و با من تماس می گیرد، مشتری معمولاً می خواهد بداند که این محصول در چه بازه زمانی به سرانجام می رسد. معمولاً بهعنوان یک توسعهدهنده نرمافزار، ممکن است نتوانم به طور کامل تعیین کنم که چقدر طول میکشد تا کار را تمام کنم، زیرا ممکن است با خطایی مواجه شوم که حل آن ممکن است هفتهها (گاهی ماهها) طول بکشد. اگر بر اساس تحلیل خود چارچوب زمانی مورد انتظار را به مشتری بگویم، یعنی مهم نیست که چقدر بد می شود، باید بتوانم کار را حداکثر در 6 ماه (مثلا) به پایان برسانم. مشتری من معمولا می گوید نه! شش ماه خیلی طولانی است، من به آن نیاز فوری دارم، حداکثر باید یک ماه باشد. اگر من از پذیرش بازه زمانی ارائه شده توسط مشتری امتناع کنم، او ممکن است قرارداد را به توسعه دهنده دیگری بدهد که بازه زمانی کوتاه مشتری را بپذیرد و در عین حال کار را به موقع اجرا نکند. از طرفی اگر بازه زمانی کوتاه مشتری را بپذیرم و قرارداد را بگیرم (با علم به این که تکمیل به موقع آن غیرممکن خواهد بود) فقط موفق به گرفتن قرارداد می شوم و بعداً بهانه می آورم. در مورد اینکه چرا کار به موقع کامل نمی شود. اکنون به نظر می رسد که این یک هنجار است، اما در عمق وجودم احساس می کنم دارم یاد می گیرم که چگونه برای بستن قراردادها ناصادق باشم. بنابراین آیا این چیز بدی است یا فقط یک استراتژی تجاری است؟
|
آیا باید در مورد بازه زمانی یک پروژه با مشتریان خود کاملاً صادق باشیم؟
|
201080
|
من با برنامه نویسی شی گرا، جاوا و به طور کلی برنامه نویسی تازه کار هستم و به عنوان اولین پروژه واقعی خود سعی در برنامه نویسی بازی تخته Monopoly دارم. چیزی که من تا کنون به دست آوردهام آرایهای است که میتواند اشیاء کلاس _Square_ را ذخیره کند (که دارای زیر کلاسهای مختلفی است، مانند خواص، خطوط راهآهن، کارتهای شانس و غیره). اشیاء بازیکن به نوبت روی تخته حرکت میکنند و یک متد _landedOn()_ را برای هر مربعی که روی آن قرار میگیرند فراخوانی میکنند. املاک را می توان با یک مالک علامت گذاری کرد و به این ترتیب اگر شخصی در ملک خود فرود آید، این مالک پول دریافت می کند. تا اینجا همه چیز خوب پیش می رود، اما یک چیز کوچک وجود دارد که مرا آزار می دهد. من مطمئن نیستم که چگونه می توان خانه ها را به صورت گروهی یا رنگی تقسیم کرد. چند گروه از خیابان ها در تابلو وجود دارد، و تنها در صورتی می توانید خانه بخرید که مالک تمام املاک گروه باشید. من می توانم تصور کنم که چگونه این را برنامه ریزی کنم، اما راه حل به نظر من کمی کثیف و غیر عمومی می رسد. چگونه یک راه حل کلی خوب درست کنم؟ برای پاک کردن: من می خواهم بتوانم بررسی کنم که آیا همه دارایی های یک نوع متعلق به یک بازیکن است یا نه، به طور کلی، به طوری که اگر گروه ها تغییر کردند، یک ویژگی اضافه شد، یا گروه تغییر کرد و غیره، من نیازی به تغییر کدهای زیادی نیست.
|
تقسیم خیابان های انحصاری به گروه
|
28642
|
من اخیراً در مورد این جمله مطلق بودم که بهینه سازی نرم افزار در زمان برنامه نویسی هزینه بیشتری نسبت به پرتاب سخت افزار به یک مشکل دارد. تصور کلی (که من با آن موافقم) این است که به عنوان یک گزاره مطلق این اشتباه است. متغیرهای زیادی برای تعمیم به این شکل وجود دارد. ** چه عبارات دیگری در مورد نرم افزار/برنامه نویسی می شنوید که به سادگی به صورت مطلق کار نمی کند و چرا؟**
|
عبارات مطلق در IT که اشتباه است
|
186062
|
من در حال توسعه یک برنامه کاربردی برای سمپوزیوم تحقیقاتی دانشجویی دانشگاه هایم در مورد ایده تداوم چند زبانه هستم. من کتاب مارتین فاولرز را خوانده ام و تحقیقات دیگری را به صورت آنلاین در مورد انواع مختلف NoSQL db انجام داده ام. من کنجکاو هستم که موارد استفاده متفاوت برای پایگاه داده های مختلف NoSQL چیست؟ در حال حاضر من چیزی را دارم که فاولر به آن اشاره کرده است (تحقیقات دیگر بیشتر در مورد APIها انجام شده است). کلید/مقدار: * داده های جلسه * نمایه کاربر * سبد خرید * اساساً هر چیزی که دارای یک کلید منحصر به فرد باشد که به راحتی قابل تولید و تکرار باشد. * خانواده ستون تجزیه و تحلیل وب: * ثبت رویداد * CMS/وبلاگینگ * شمارنده ها * نمودار استفاده در حال انقضا: * داده های متصل * خدمات مبتنی بر مکان * موتور توصیه پس چه کاربرد دیگری موارد وجود دارد؟ به طور خاص، موارد استفاده برای هر نوع NoSQL db که بهتر از یک مدل رابطه ای است، چیست؟
|
موارد استفاده NoSQL
|
24771
|
توجه: این سوال در مورد حالت کلی است ... شرایط معمولا چگونه است. خوب است، بنابراین من می توانم کد را دانلود کنم و با آن کار کنم، اما چگونه تغییرات من آن را به طور رسمی وارد پروژه می کند؟ چه کسی تصمیم می گیرد چه تغییراتی در پروژه ایجاد شود و چگونه؟ آیا اغلب فهرستی از تغییرات/اضافات مورد نیاز وجود دارد؟ اگر ایده جالبی داشته باشم که در آنجا ذکر نشده باشد چه؟ چطوری تاییدش کنم؟ و چه می شود اگر دو نفر یک ویژگی را پیاده سازی کنند. چه کسی انتخاب می کند که کدام پیاده سازی آن را به پروژه تبدیل می کند؟ اصولاً کل امور (در حالت کلی) چگونه مدیریت می شود؟
|
چگونه بخش مشارکت مشارکت در یک پروژه منبع باز انجام می شود؟
|
101033
|
من یک پایه کد دارم که حول حافظه مشترک طراحی شده است. هر فرآیندی که نیاز به دسترسی به حافظه دارد، آن را در فضای آدرس خود نگاشت می کند. ساختارهای داده در حافظه مشترک به طور مستقیم قابل دسترسی هستند، یعنی هیچ API وجود ندارد. به عنوان مثال: موارد زیر را فرض کنید: typedef struct { int x; int y; ساختار { int a; int b; } z; } myStruct; myStruct s; سپس یک فرآیند ممکن است به این ساختار دسترسی پیدا کند: myStruct *s = mapGlobalMem(); و از آن به صورت زیر استفاده کنید: int tmpX = s->x; اکثر اطلاعات در ساختار جهانی اطلاعات پیکربندی است که یک بار تنظیم شده و بارها خوانده می شود. من می خواهم این اطلاعات را در یک پایگاه داده ذخیره کنم و یک API برای دسترسی به پایگاه داده ایجاد کنم. مشکل این است که این مراجع در سراسر کد پاشیده می شوند. من به راهی برای تجزیه کد و شناسایی ارجاعات ساختار جهانی نیاز دارم که نیاز به بازسازی مجدد دارند. من به دنبال استفاده از ANTLR برای ایجاد تجزیهکنندهای بودهام که ارجاعات به مجموعه کوچکی از ساختارها را شناسایی کرده و آنها را در یک جدول نمادهای سفارشی وارد میکند. سپس میتوانم از این جدول نماد برای شناسایی فایلهای منبعی که نیاز به بازسازی دارند استفاده کنم. به نظر یک رویکرد امیدوارکننده است. چه رویکردهای دیگری وجود دارد؟ البته من به دنبال رویکرد برنامه ای هستم. فایل های منبع بسیار زیادی برای بررسی بصری هر یک وجود دارد. این همه ANSI C معمولی است. هیچ چیز دیگری.
|
یک راه موثر برای تبدیل یک سیستم نقشه برداری حافظه مشترک به مدل دسترسی به داده دیگر چیست؟
|
237982
|
من باید یک سیستم کنترل دسترسی انعطاف پذیر را برای چارچوبی که توسط چند برنامه دات نت استفاده می شود پیاده سازی کنم. من به کنترل دسترسی مبتنی بر ویژگی (ABAC) و XACML نگاه کردهام و به نظر میرسد که این انعطافپذیری لازم را برای تصمیمگیری نه تنها بر اساس هویت کاربر، بلکه بر اساس اطلاعات مربوط به منبع درخواستی فراهم میکند. سناریوی معمولی که در آن به این نیاز دارم: > اجازه دسترسی به پرونده های بیمار را فقط برای پزشکانی که به بیمار اختصاص داده شده اند. با این حال، برونسازی مجوز به یک ارائهدهنده شخص ثالث یا سرور PDP دیگر، به این معنی است که هر بار که PEP (برنامه کاربردی) عملی را انجام میدهد که باید مجاز باشد، تماس شبکه برقرار میشود. **آیا استفاده از XACML با PDP تعبیه شده منطقی است؟** یعنی. برنامه تصمیمات مجوز را به درخواستهای XACML تبدیل میکند، سپس یک ماژول PDP تعبیهشده را با درخواستی که آن را حل میکند فراخوانی میکند، از DB برای اطلاعات منابع و خطمشی درخواست میکند و یک پاسخ XACML ایجاد میکند. یا اینکه XACML فقط در سناریوهای کنترل دسترسی توزیع شده مفید است؟ اگر قصد ندارم نقطه تصمیمگیری را بیرونی کنم، به طور کلی پیادهسازی یک سیستم کنترل دسترسی سفارشی مفیدتر است؟
|
جاسازی XACML PDP؟
|
147988
|
من قبلاً این سؤال را پرسیده ام و چند پاسخ/ایده دریافت کردم، اما مطمئن نیستم که چگونه آنها را اجرا کنم. من در حال ساخت یک راه حل پیام رسانی از راه دور هستم. در حال حاضر، من از یک پایگاه داده برای ذخیره تراکنش/پیام های خود برای پشته شبکه ای که ساخته ام استفاده می کنم، و همانطور که می دانید از استفاده از ساختار داده (هش، لیست پیوندی و غیره...) کندتر است. مشکل من این است که داده ها می توانند واقعاً بزرگ باشند و در حافظه جا نمی شوند. من به این فکر میکردم که رکوردها را در یک فایل و یک کلید و شماره خط را در یک هش ذخیره کنم، سپس اگر بخواهم به رکوردی دسترسی داشته باشم، میتوانم شماره خط را از هش دریافت کنم و آن را از فایل دریافت کنم. من نمی دانم چقدر کارآمد است. من فکر می کنم پایگاه داده از طرف من کار بهتری از این انجام می دهد. لطفا هر آنچه در ذهن دارید به اشتراک بگذارید.
|
ساختار داده برای جستجوی فایل
|
82434
|
من نام Silverlight 5 را از مایکروسافت شنیده ام. اما WPF چطور؟ آیا مایکروسافت قصد دارد WPF را متوقف کند یا نسخه جدیدی ارائه خواهد شد؟ ما به تازگی از winforms به WPF تغییر مکان دادیم و اکنون انتقال دیگری سخت خواهد بود. لطفاً هر پیوندی را که حاوی اطلاعات مربوط به نسخه بعدی WPF است به من معرفی کنید. متشکرم.
|
خبری از نسخه بعدی WPF هست؟
|
201083
|
ما در حال حاضر یک برنامه Rails یکپارچه داریم که در واقع سه برنامه جداگانه است که از داده های مشابه استفاده می کنند. در تلاش برای یافتن چگونگی تقسیم بندی صحیح و تقسیم برنامه تک برنامه به قطعات کوچکتر، به نظر می رسد که ما نیاز به یک سرویس داده مرکزی داریم که قطعات مختلف بتوانند با آن ارتباط برقرار کنند، زیرا من نمی خواهم مجبور به تعریف مجدد یک برنامه باشیم. لایه مدل برای هر برنامه و/یا مدلها را بین برنامههای مختلف کپی کنید (DRY). ایده این است که از آنجایی که پایگاه داده / ماندگاری (از جمله مفاهیمی مانند اعتبارسنجی) برای هر مؤلفه یکسان است، منطقی است که سرویسی داشته باشیم که بتوان از آن برای جستجوی داده ها و ایجاد/به روز رسانی/حذف آن استفاده کرد. چیزی که من تصویر می کنم در اصل یک API JSON است که بین پایگاه داده و لایه برنامه من قرار دارد. API فوراً در معرض دنیای بیرون قرار نخواهد گرفت (اگرچه ممکن است در آینده این اتفاق بیفتد). در حال حاضر، فقط با آن به صورت داخلی ارتباط برقرار می شود (یعنی به/از یک برنامه عمومی Rails (یا دیگر)). این API اساساً منطق تداوم انتزاعی را دارد. 1. آیا این ایده خوبی است؟ آیا تله هایی وجود دارد که من به آن فکر نمی کنم؟ 2. اگر این ایده خوبی است، آیا کسی ORM Rails یا جواهری را می شناسد که بتوان از آن برای هماهنگ کردن این نوع تلاش استفاده کرد؟ دیدگاه من این است که هنگامی که یک سرویس داده در حال اجرا است، برنامه واقعی Rails دیگر از ActiveRecord استفاده نمی کند، بلکه از چیزی استفاده می کند که پرس و جو از API داده را مدیریت می کند.
|
آیا API سرویس داده ایده خوبی است؟
|
83149
|
من اخیراً سفر خود را برای یادگیری برنامه نویسی آغاز کرده ام و برای خودم کتابی در مورد Objective-C دریافت کرده ام. اما مسئله این است: من اغلب گیر میافتم و سعی میکنم بفهمم چگونه تمرینهای مختلف را حل کنم. من کاملاً جدید هستم، در حال حاضر در فصل 5 هستم و سعی می کنم نحوه انجام تمرینات مختلف را بیابم. من گیر می کنم و نمی توانم تمرین را حل کنم، بنابراین راه حل را در انجمن رسمی جستجو می کنم و سعی می کنم بفهمم چگونه آن را حل کردند. سپس مدام به این فکر می کنم که قصد نویسندگان باید بتواند تمرینات زیر را انجام دهد، بنابراین کمی نگران می شوم که نتوانم همه تمرینات را انجام دهم. بنابراین میپرسیدم: آیا جستجوی آنلاین راهحل، و تلاش برای درک روش پشت راهحل، رفتار یادگیری بدی است، یا باید به آن روش ادامه دهم و دیر یا زود آن را یاد بگیرم؟ زمانی که در همان فرآیند یادگیری من بودید، چه کار می کردید؟
|
آیا باید به دنبال پاسخ تمرین های برنامه نویسی باشم؟
|
206536
|
من در حال نوشتن یک برنامه وب جاوا هستم که عمدتاً از تعدادی صفحات مشابه تشکیل شده است که در هر صفحه دارای چندین جدول و فیلتری است که برای آن جداول اعمال می شود. داده های این جداول از یک پایگاه داده SQL می آید. من از myBatis به عنوان ORM استفاده می کنم، که ممکن است در مورد من بهترین انتخاب نباشد، زیرا پایگاه داده ضعیف طراحی شده است و mybatis یک ابزار بیشتر پایگاه داده محور است. من متوجه می شوم که کدهای تکراری زیادی می نویسم، زیرا به دلیل طراحی ضعیف پایگاه داده، باید پرس و جوهای مختلفی را برای چیزهای مشابه بنویسم زیرا آن پرس و جوها می توانند بسیار متفاوت باشند. یعنی من نمی توانم به راحتی پرس و جوها را پارامتریک کنم. این در کد من منتشر می شود و به جای پر کردن ردیف ها روی ستون ها در جدول من با یک حلقه ساده، کدی دارم مانند: get _A_ Data (p1, ..., pi); دریافت _B_ داده (p1, ..., pi); دریافت _C_ Data (p1, ..., pi); دریافت _D_ داده (p1, ..., pi); ... و این به زودی منفجر می شود زمانی که ما جداول مختلف با ستون های مختلف داریم. همچنین این واقعیت را به پیچیدگی اضافه می کند که من از wicket استفاده می کنم، که در واقع نگاشت اشیا به عناصر html در صفحه است. بنابراین کد جاوا من تبدیل به یک آداپتور بین پایگاه داده و قسمت جلویی می شود که باعث می شود تعداد زیادی سیم کشی و کد دیگ بخار با مقداری منطق آمیخته شده در آن ایجاد کنم. آیا راهحل صحیح این است که نگاشتکنندههای ORM را با یک لایه اضافی که رابط همگن تری را به db ارائه میکند قرار دهیم یا راه بهتری برای مقابله با این کد اسپاگتی که من مینویسم وجود دارد؟ ویرایش: اطلاعات بیشتر در مورد پایگاه داده پایگاه داده عمدتاً اطلاعات تماس های تلفنی را در خود نگه می دارد. طراحی ضعیف شامل: جداول با شناسه مصنوعی به عنوان کلید اصلی است که هیچ ارتباطی با دانش دامنه ندارد. هیچ کلید منحصر به فردی، ماشه، چک یا کلید خارجی وجود ندارد. فیلدهایی با نام عمومی که با مفاهیم مختلف برای رکوردهای مختلف مطابقت دارد. رکوردهایی که تنها با تلاقی با جداول دیگر با شرایط مختلف قابل دسته بندی هستند. ستون هایی که باید اعداد یا تاریخ هایی باشند که به صورت رشته ذخیره می شوند. به طور خلاصه، یک طراحی کثیف / تنبل در اطراف.
|
نحوه ایجاد کد OO بهتر در یک برنامه مبتنی بر پایگاه داده رابطه ای که در آن پایگاه داده طراحی ضعیفی دارد
|
132813
|
من تقریباً مطمئن هستم که این باند چهار نفره نیست. من احساس می کنم این یک الگوی جدیدتر است. اولین بار در کجا منتشر شد/به آن اشاره شد؟
|
نویسنده/خالق الگوی مخزن کیست؟
|
177610
|
می خواهم بدانم آیا اطلاعات موجود در یک رابط مانند متغیرهایی که نهایی هستند و متدهایی که انتزاعی و ایستا هستند همگی در ناحیه متد قرار دارند؟ و در صورت مقداردهی اولیه چه ترتیبی وجود دارد؟ آیا آنها قبل از هر یک از متغیرها یا متدهای غیر ایستا مقداردهی اولیه می شوند؟
|
اطلاعات رابط در کجا ذخیره می شود؟
|
76875
|
یکی از همکاران من زمان بندی را پیشنهاد کرده است که هر یک از اعضای تیم چقدر برای هر داستان کاربر وقت می گذارند. به نظر من این احتمالاً برای تیم توسعه دهنده در طول تکرار گیج کننده است و به عنوان معیاری برای تخمین داستان در جلسات برنامه ریزی آینده گمراه کننده است. آیا هیچ یک از شما تجربه ای در مورد چنین سیستمی دارید و در مورد اینکه چقدر ممکن است مفید یا مخرب باشد فکری دارید؟
|
آیا زمان بندی دقیقاً چه مقدار زمانی را که هر یک از اعضای تیم برای یک داستان صرف می کند در اسکرام مفید است؟
|
73905
|
من چند سالی است که به عنوان برنامه نویس تعمیر و نگهداری کار می کنم و نمی دانم که آیا چیزی به عنوان افزایش حقوق برای برنامه نویس تعمیر و نگهداری وجود دارد؟ میپرسم چون مسئولیتها گستردهتر نمیشوند، شما هنوز هم تقریباً همان کارها را انجام میدهید، شاید با گذشت زمان کمی سریعتر. اگر ممکن است، پس راه رسیدن به آن چیست؟
|
چگونه یک برنامه نویس فقط تعمیر و نگهداری می تواند افزایش حقوق دریافت کند؟
|
177615
|
شرکت ما به دنبال پیاده سازی BDD در برنامه دات نت است. به طور خاص، SpecFlow. ما میتوانیم تعداد زیادی از مراحل رایج ایجاد شده را پیشبینی کنیم («مشتری داده میشود»، و غیره)، بنابراین چه روشهایی برای مستندسازی این موارد استفاده شدهاند تا کسبوکار بتواند به آنها اشاره کند؟ آیا XmlDoc در کلاس های تعریف مرحله کافی است یا دیگران روش های بهتری برای مستندسازی پیدا کرده اند؟
|
SpecFlow/Ccumber - مستندسازی مراحل موجود
|
212014
|
هنگام باز کردن پی دی اف در کروم و فایرفاکس، دکمه «مشاهده منبع» خاکستری است. با این حال، Inspect elemet HTML را نشان می دهد. آیا مرورگرها به سادگی فایل را دانلود می کنند و برای نمایش آن html تولید می کنند؟
|
هنگام باز کردن pdf در مرورگر، چرا عنصر بازرسی در دسترس است و مشاهده منبع موجود نیست؟
|
201082
|
من هر دو زبان Common Lisp و Racket را یاد میگیرم، و یک چیزی که به طور مداوم میشنوم این است که Racket یک زبان بسیار «کوچکتر» از Common Lisp است. من تعجب کردم که این واقعا چه معنایی دارد. تا آنجا که من می توانم بگویم، نحو برای Common Lisp خیلی بزرگتر از Racket نیست. اساساً من متعجبم که دقیقاً چه چیزی در مورد لیسپ معمولی بزرگتر است. آیا سینتکس بیشتری دارد که من از آن بی اطلاعم؟ آیا محیط های بزرگتری دارد؟ فایل های اجرایی بزرگتر؟ کتابخانه های بزرگتر؟ یا ترکیبی از آنها؟ لطفا، این موضوع کدام یک بهتر است نیست، فقط می خواهم بدانم بزرگتر دقیقاً به چه معناست.
|
چه چیزی Common Lisp را بزرگ می کند؟
|
219040
|
برنامه ما تنظیمات را در فروشگاه ارزش معاملاتی کلیدی پلتفرم ذخیره می کند. prefs.edit().putInt(a, 1).commit(); int a = prefs.getInt(a); من می خواهم کد خود را برای اهداف زیر اصلاح کنم: * ایمنی نوع بهتر (مثلاً: int a = prefs.getA(؛ prefs.setA(1);) * پنهان کردن پیچیدگی ذخیره مقادیر به نظر می رسد من به یک کلاس Preferences و یک کلاس برای ترجمه آن به/از فضای ذخیره سازی نیاز دارید. ترجیحات کلاس عمومی { private int a; public int getA() { return a; } public void setA(int a) { this.a = a; } } public class PreferencesMapper { IValueStore valueStore; public PreferencesMapper(IValueStore valueStore) { this.valueStore = valueStore; } public void save(Preferences prefs) { this.valueStore .edit() .putInt(a, prefs.getA()) .commit(); } public Preferences load() { Preferences prefs = new Preferences(); prefs.setA(this.valueStore.getInt(a)); بازگشت prefs; } } اکنون تایپ ضعیف در آن کلاس متمرکز شده است و بقیه برنامه قوی تر است. با این حال، کد همچنان پیچیدگی بار/ذخیره را نشت میکند و نمیدانم که آیا لازم است یا خیر. ترجیحات p = preferenceMapper.load(); p.setA(1); preferencesMapper.save(p); من فکر میکنم وضعیت ایدهآل، با توجه به طراحی مسئولیت واحد، داشتن یک کلاس Preferences است که میداند چگونه بارگذاری/ذخیره (یا به تنهایی به چیز دیگری واگذار میکند). من به دنبال مسیری برای بهبود این وضعیت هستم.
|
پیچیدگی انتزاعی ذخیره ارزش کلید معاملاتی
|
16735
|
من هیچ سرنخی ندارم که کلاس زیر را کجا قرار دهم و متوجه شده ام که فقط آنها را در یک پوشه helpers قرار می دهم که برای قابلیت استفاده مجدد در پروژه های آینده چندان مفید نیست. **مثال:** من می خواهم توانایی استفاده از DisplayNameAttribute را همراه با فایل های منبع داشته باشم. برای اینکه این کار انجام شود من یک «LocalizedDisplayNameAttribute» ساختم که «DisplayNameAttribute» را به ارث می برد و ویژگی های زیر «DisplayNameResourceName» و «DisplayNameResourceType» را اضافه می کند. چنین کلاسی را در کدام فضای نام/محل قرار می دهید که احتمالاً در پروژه های آینده مورد استفاده مجدد قرار می گیرد؟
|
بهترین مکان برای قرار دادن کلاس هایی که چارچوب .net را گسترش می دهند؟
|
222853
|
من سعی میکنم با استفاده از کتابی که به من توصیه شده بود، الگوهای طراحی را آموزش دهم. من به فصل مربوط به الگوی دکوراتور رسیدم، و اگرچه هدف آن را درک می کنم، اما در مورد چیدمان آن کمی مبهم هستم. در اینجا UML اصلی آنها از الگوی Decorator است: Imgur (با عرض پوزش برای پیوند، اما SE به دلایلی به من اجازه نمی دهد عکسی را در اینجا آپلود کنم) به این صورت است که آنها کد را نوشتند: public abstract class Component { String description = توضیحات ناشناخته؛ public String getDescription() { return description; } public abstract double cost(); } public class ConcreteComponent extends Component { public ConcreteComponent() { description = من یک جزء بتن هستم; } public double cost() { return 1.99; } } class abstract public Decorator extends Component { public abstract String getDescription(); } public class ConcreteDecorator extensions Decorator { Component component; public ConcreteDecorator(Component component) { this.component = component; } public String getDescription() { return component.getDescription() + with a decorator; } public double cost() { return 0.20 + component.cost(); } } سوال من این است که در این شرایط چه نیازی به کلاس دکوراتور است؟ چرا getDescription() را انتزاعی نمی گذاریم و به ConcreteComponents و ConcreteDecorators اجازه نمی دهیم آن را همانطور که نیاز دارند پیاده سازی کنند؟ به عنوان پیگیری، آیا ایجاد کلاس دکوراتور مزایای واقعی دارد؟ به نظر نمی رسد این مثال دلیل مفید بودن یا چگونگی مفید بودن آن را پوشش دهد.
|
الگوی دکوراتور در الگوهای طراحی سر اول
|
200977
|
معمولاً شرکت های توسعه نرم افزار چه گواهی هایی را دریافت می کنند؟ یک مثال می تواند CMMI یا ISO 9000 باشد. چه گواهی های دیگری برای شرکت های توسعه نرم افزار وجود دارد، و داشتن آنها واقعاً برای جذب مشتری چقدر مهم است؟
|
گواهینامه برای شرکت های توسعه نرم افزار - CMMI، ISO و غیره
|
155648
|
در مورد استفاده از SVN به مشاوره نیاز دارم. من از Tortoise SVN روی مشتریم برای مقابله با پروژه ای که روی آن کار می کنم استفاده می کنم. مشکل این است که من دو مجموعه از رفع اشکالات را در پروژه دارم. یکی برای استقرار تا 5 روز و یکی برای استقرار تا 10 روز. من قصد دارم تمام اشکالات را قبل از روز 5 پنجم حل کنم اما نمی خواهم 5 مورد آخر را قبل از تاریخ انتشار (تا 10 روز) مستقر کنم. چگونه می توانم روی دو کد جداگانه کار کنم و تمام تغییرات را ادغام کنم؟ آیا ممکن است؟ من باید یک شعبه ایجاد کنم؟
|
مشاوره استفاده از svn
|
103594
|
من روی پروژه ای کار می کنم که به یک فرهنگ لغت ساده برای بررسی املا نیاز دارد. بزرگ خواهد بود، اما فاقد تعاریف خواهد بود. راه حلی که ما در حال حاضر روی آن کار می کنیم دارای لیست کلمات پایه در یک فایل متنی و سفارشی سازی (کلمات اضافی، کلمات حذف شده) در DB است. کل لیست باید برای نمایش صفحه بندی شده و سفارشی سازی با استفاده از ویجت JS موجود بارگذاری شود (من فکر می کنم بهترین کش ذخیره شود)، بنابراین بهترین راه برای ذخیره و بارگیری لیست کلمات پایه چیست؟ فکر اولیه من این بود که یک فایل متنی با یک کلمه در هر خط داشته باشم و لودر و شیء حافظه پنهان خود را بنویسم، اما رئیس من پیشنهاد کرد از یک ResourceBundle برای استفاده از حافظه پنهان داخلی استفاده کنم. من فکر می کنم که با استفاده از کلمات به عنوان کلید با مقادیر خالی و استفاده از مجموعه کلید بسته نرم افزاری می توان این کار را انجام داد. بهترین راه حل برای این موضوع چه خواهد بود؟
|
راه خوبی برای ذخیره/بارگیری فهرست کلمات با هزاران ورودی چیست؟
|
39021
|
من دوره کارشناسی ارشد خود را در CS تمام می کنم و تقریباً به Emacs معتاد شده ام. من از آن برای نوشتن به زبان های C، لاتکس، جاوا، JSP، XML، CommonLisp، Ada و زبان های دیگر استفاده کرده ام که هیچ ویرایشگر دیگری مانند AMPL پشتیبانی نمی کند. میخواهم بستههایی را که بیشتر استفاده میکردم بهبود بخشم یا بستههای جدید ایجاد کنم، اما در عمل متوجه میشوم که اجرای Emacs چیزهای زیادی برای دلخواه باقی میگذارد. بسیاری از بستههای با ویژگیهای ضعیف/بسیار ضعیف با قابلیتهای همپوشانی یا ناسازگاریهای مبهم وجود دارد، و به نظر میرسد Elisp با نداشتن ویژگیهای مشترک لیسپهای مدرن، وضعیت را تقویت میکند. در مقابل Eclipse و Netbeans به طور فعال بهبود یافته اند و به نظر می رسد می توانند برای زبان های غیر اصلی موثر باشند. من Hibachi را برای Ada در Eclipse امتحان کردم و به خوبی کار کرد، CUPS برای Lisp در Eclipse و LambdaBeans وجود دارد که با استفاده از اجزای NetBeans ساخته شده است. از سوی دیگر، به نظر میرسد این افزونهها نسبت به همتایان Emacs خود کمتر فعال هستند، به عنوان مثال Hibachi در سال گذشته بایگانی شد. نظر شما در این مورد چیست؟ برای کدام ویرایشگر پسوند بنویسم؟ **ویرایش:** برای پاسخ به لری کلمن (به نظر زیر مراجعه کنید): 1. من Emacs را به عنوان _user_ دوست دارم زیرا هم برای من و هم برای رایانه ای که از آن استفاده می کنم کارآمد است. سریع است و رابط متنی (به عنوان مثال مینی بافر) امکان تعامل سریع را فراهم می کند. جامد است و بسته ها معمولا کوچک هستند و مدیریت آن آسان است. اگر من نیاز به اصلاح یا حذف چیزی داشته باشم، معمولاً فقط باید یک ردیف را در .emacs یا یک فایل elisp تغییر دهم یا یک دایرکتوری را حذف کنم. پلاگینهای Eclipse بر فرآیند پیچیدهتری تکیه میکنند که پیکربندی Eclipse من را چند بار خراب کرد و من را مجبور به نصب مجدد تمیز کرد. Emacs تا زمانی کار می کند که من از بسته های اولیه استفاده می کنم. اگر به چیز پیچیدهتری نیاز داشته باشم، وضعیت بسیار پرمو میشود. بهعنوان یک «کاربر قدرتمند» فکر میکنم بهترین چیزی که میتوانم به آن امیدوار باشم، نوشتن یک نسخه به شدت فلج شده از برنامههای افزودنی است که واقعاً دوست دارم داشته باشم. به عبارت دیگر، ارزش این زحمت را ندارد. 2. میخواهم برای چیزهایی که میخواهم در Emacs خودکار شوند، پسوند بنویسم، برای مثال پشتیبانی پروژه با بهروزرسانی خودکار جدول برچسب در نوشتن فایل. چند پروژه در این مورد وجود دارد که فاقد یکپارچگی، مستندسازی، توسعه پذیری و غیره هستند. بهترین آنها احتمالاً CEDET است، که من معتقدم قانون 10 Greenspun را می توان برای آن اعمال کرد. **ویرایش:** برای نظر دادن به پاسخ لری کلمن، کاملا مطمئن هستم که می توانم برنامه نویسی elisp را انتخاب کنم، اما برنامه های افزودنی که در ذهن دارم، با وجود سادگی نسبی و تلاش افراد آگاه تر برای پروژه های مرتبط، هنوز وجود ندارند. تعجب می کنم که آیا به دلیل نحوه توسعه emacs اینطور است، یعنی مردم تمایل دارند پسوندهای کوچک خود را بدون هماهنگی بنویسند، یا اجرای آن، زبان پسوند آن نمی تواند با رشد روزافزون هماهنگی کند. پیچیدگی
|
نوشتن یا گسترش بستههای emacs موجود: آیا ارزش دارد یا باید به Netbeans/Eclipse بروم؟
|
225243
|
فرض کنید تابعی مانند این داریم: public void myStart() { for (int i = 0; i<10; i++) myFunction(i); } private int myFunction(int a) { a = foo(a); a = bar(a); برگرداندن a; } private int foo(int a) { //کار اینجا را انجام دهید //چیزهایی در اینجا //etc return aValue; } private int bar(int a) { // کاری را اینجا انجام دهید //return aValue; } اکنون به هر دلیلی، کد ما کار نمی کند. شاید یک خطا ایجاد می کند، شاید مقدار اشتباهی را برمی گرداند، شاید در یک حلقه بی نهایت گیر کرده است. اولین چیزی که هر برنامه نویس سال اولی، چاپ روی کنسول/std out است (چگونه یاد گرفته باشد که Hello World را قبل از یادگیری استفاده از دیباگر) چاپ کند. به عنوان مثال برای رفع اشکال این کد ممکن است کارهای زیر را انجام دهند: private int myFunction(int a) { print(before foo: a= + a); a = foo(a); print(قبل از نوار: a= + a); a = bar(a); برگرداندن a; } private int foo(int a) { //do something here print (foo step1: a= + a); //something gnarly here print (foo step2: a= + a + someOtherValue=+ someOtherValue + array.length= + someArray.length()); //etc بازگشت aValue; } private int bar(int a) { // کاری را اینجا انجام دهید //return aValue; } اکنون کد را اجرا می کنند، یک کنسول بزرگ چاپ می کنند، که می توانند از طریق آن ردیابی کنند که کارها در کجا پیش می رود. البته یک جایگزین این است که نقاط شکست را تعیین کنید و در هر نقطه از کد عبور کنید. یکی از مزیتهای اصلی چاپ روی کنسول، این است که توسعهدهنده میتواند جریان مقادیر را در یک لحظه، بدون نیاز به کلیک کردن بر روی مراحل و غیره ببیند. حذف شود. (آیا ممکن است به دیباگر بگوییم که فقط مقادیر خاصی را در یک گزارش چاپ کند؟، سپس نقاط شکست را می توان به راحتی بدون تغییر در کد اضافه یا حذف کرد.) من هنوز از چاپ کنسول به عنوان روش اصلی اشکال زدایی استفاده می کنم. من متعجبم که این در مقایسه با چیز دیگری که وجود دارد چقدر رایج/موثر است.
|
آیا چاپ روی کنسول/stdout یک استراتژی اشکال زدایی خوب است؟
|
136740
|
> **نکته اولیه:** > > این سوال پس از چندین ویرایش بسته شد، زیرا من فاقد اصطلاح > مناسب برای بیان دقیق آنچه به دنبال آن بودم، بودم. Sam Tobin-Hochstadt > سپس نظری را ارسال کرد که باعث شد دقیقاً بفهمم آن چیست: > زبان های برنامه نویسی که از انواع تقاطع برای بازگشت تابع > مقادیر پشتیبانی می کنند. > > اکنون که سؤال مجدداً باز شده است، تصمیم گرفتم با > بازنویسی آن به شیوه ای (امیدوارم) دقیق تر، آن را بهبود بخشم. بنابراین، برخی از پاسخها و نظرات در زیر ممکن است دیگر منطقی نباشند زیرا به ویرایشهای قبلی > اشاره میکنند. (لطفاً تاریخچه ویرایش سوال را در چنین مواردی مشاهده کنید.) آیا زبان های برنامه نویسی با تایپ ایستا و قوی (مانند Haskell، جاوا عمومی، C#، F# و غیره) وجود دارد که از انواع تقاطع برای مقادیر بازگشتی تابع پشتیبانی می کند؟ اگر چنین است، کدام و چگونه؟ (اگر صادق باشم، من واقعاً دوست دارم کسی را ببینم که روشی را برای بیان انواع تقاطع ها در یک زبان رایج مانند C# یا جاوا نشان می دهد.) من یک مثال سریع از اینکه انواع تقاطع ممکن است شبیه باشند را با استفاده از برخی ارائه می کنم. شبه کد مشابه C#: رابط IX { … } رابط IY { … } رابط IB { … } کلاس A : IX, IY { … } کلاس B : IX, IY, IB { … } T fn() که در آن T : IX، IY { بازگشت … ? new A() : new B(); } یعنی تابع «fn» نمونهای از نوع «T» را برمیگرداند، که تماسگیرنده فقط میداند که رابطهای «IX» و «IY» را پیادهسازی میکند. (یعنی بر خلاف ژنریک ها، فراخواننده نمی تواند نوع مشخص T را انتخاب کند -- تابع این کار را انجام می دهد. از این نظر من فرض می کنم که T در واقع یک نوع جهانی نیست، بلکه یک نوع وجودی است. .) **P.S.:** من می دانم که می توان به سادگی یک رابط IXY تعریف کرد: IX، IY و نوع بازگشت fn را به IXY تغییر داد. با این حال، این واقعاً یکسان نیست، زیرا اغلب نمیتوانید یک رابط اضافی «IXY» را به یک نوع «A» که قبلاً تعریف شده است بچسبانید که فقط «IX» و «IY» را به طور جداگانه پیادهسازی میکند. * * * > **پاورقی: برخی از منابع در مورد انواع تقاطع:** > > مقاله ویکی پدیا برای _سیستم نوع_ دارای یک بخش فرعی درباره تقاطع > انواع است. > > گزارش بنجامین سی. پیرس (1991)، _برنامه نویسی با انواع تقاطع، > انواع اتحادیه، و چند شکلی_ > > دیوید پی. کانینگهام (2005)، _انواع تقاطع در عمل_، که > شامل مطالعه موردی در مورد زبان Forsythe که در مقاله > ویکی پدیا ذکر شده است. > > یک سوال سرریز پشته، _انواع اتحاد و انواع تقاطع_ که > چندین پاسخ خوب دریافت کرد، از جمله این یکی که نمونه شبه کد > انواع تقاطع مشابه من در بالا را ارائه می دهد.
|
کدام زبان های تایپ ایستا از انواع تقاطع برای مقادیر بازگشتی تابع پشتیبانی می کنند؟
|
16734
|
برخی از زبان های برنامه نویسی ساختارهایی دارند که به دلیل استفاده مکرر از آنها اغلب با ویژگی های زبان اشتباه گرفته می شوند. برای مثال، بسیاری از مردم فکر میکنند که «self» یک کلمه کلیدی در پایتون است، اما فقط نام معمولی برای اولین آرگومان یک متد است (شما میتوانید از هر نام متغیری که میخواهید استفاده کنید): class Complex: def __init__(self, realpart, imagpart): self.r = realpart self.i = imagpart مثال دیگر: وقتی داشتم R را یاد میگرفتم، فکر میکردم نحو فیلتر کردن یک بردار یک جورهایی عجیب است: d[d %% 2 == 0] فقط # عنصر زوج در ابتدا فکر کردم «d %% 2 == 0» نوعی لامبدا است که به طور جادویی برای هر عنصر «d» اعمال می شود، تا زمانی که متوجه شدم این یک برنامه کاربردی ساده است. از عملیات بردار شده R: «d %% 2 == 0» برداری مانند «[TRUE، FALSE، FALSE، ...]» را برمی گرداند، و سپس «d» فقط از آن لیست برای فیلتر کردن استفاده می کند. مقادیری که در موقعیت هایی قرار دارند که به عنوان درست علامت گذاری شده اند. چه ساختارهای دیگری وجود دارد که ممکن است ابتدا به نظر ویژگی های زبانی خاص طراحی شده باشند، اما فقط کاربردهای ساده نحو و معناشناسی زبان هستند؟
|
برخی از قراردادها که اغلب با ویژگی های زبان اشتباه گرفته می شوند کدامند؟
|
201620
|
من در حال طراحی مجدد یک برنامه سرور لینوکس c++ هستم. برنامه به عنوان رله فایل در قالب دریافت بسته های فایل (شامل بسته های کنترلی و بسته های داده) از مشتری A عمل می کند، این بسته ها را در یک فایل داده محلی می نویسد، سپس فایل فهرست را ایجاد و به روز می کند، در نهایت رشته های زیادی را برای خواندن داده های فایل شروع می کند. این بستههای داده را به گیرندههای خود مانند کلاینت B، کلاینت C، مشتری D و غیره ارسال میکند. نمودار جریان مانند: Client A -> Server -> Client B، Client C، Client است. D, ... در حال حاضر برنامه از الگوی Producer-Consumer برای ارسال بسته های داده در بین ماژول ها استفاده می کند، در اینجا چند ماژول داریم: SocketModule (شامل یک رشته برای گوش دادن و خواندن داده های ورودی همه سوکت ها)، SessionModule (برای مدیریت tcp کاربر sessions)، FileRelayModule (شامل موضوعات زیادی برای انجام کارهایی مانند پردازش بسته های دریافتی و نوشتن است. به فایل داده های محلی، خواندن فایل های داده های محلی و به روز رسانی فایل های فهرست و ارسال این بسته های داده به گیرنده ها از طریق سوکت های TCP). مشکل این است که عملکرد آن بسیار بد است، یک مثال بزنید، حدود 15 دقیقه طول می کشد تا Client A یک فایل با اندازه 200M برای Client B ارسال کند، اما من یک فایل p2p را انجام دادم که بین ماشین های مختلف ارسال و دریافت می کند و فقط 20 ثانیه طول می کشد. . ما فکر می کنیم دلیل اصلی عملکرد بد این است که ما اطلاعات سوکت ها را در یک std::map جهانی ذخیره می کنیم، سپس هر رشته ای که می خواهد داده ها را ارسال کند (به مشتریان) باید منتظر قفل برای std::map باشد، بنابراین برنامه کاربردی مانند برنامه تک رشته ای عمل می کند. از آنجایی که طراحی اصلی این اپلیکیشن از اصول الگوی طراحی پیروی نمیکند و این منجر به مشکلات زیادی میشود، بنابراین میخواهیم آن را با استفاده از الگوی MVC، اضافه کردن نقشهای Thread Manager و File Manager دوباره طراحی کنیم. اولین موردی که به آن فکر می کنم این است که از ThreadPool استفاده کنم، سپس هر سوکت پذیرفته شده را به رشته ای که کمترین مشتری (تعداد سوکت) را دارد، ارسال کنم. آیا این امکان برای این برنامه وجود دارد یا معقول است؟ اگر شما طراح این پروژه بودید چه می کردید؟ ***[به روز رسانی] ** 1\. من پروژه را بررسی می کنم و متوجه می شوم که کدام قسمت گلوگاه واقعی عملکرد 2 است. مهم نیست که کدام قسمت گلوگاه واقعی است، ما باید برنامه را برای آن بازسازی کنیم تا منابعی مانند رشته ها و حافظه را مدیریت کرده و نگهداری آن آسان باشد. من کارهایی مانند زیر را انجام خواهم داد: 1\. کلاسهای زیادی ایجاد کنید: CSessionManager برای مدیریت دادههای جلسه tcp (شامل یک رشته)، CFileManager برای انجام انتقال فایل و مدیریت تمام فایلهای داده و فایلهای فهرست (شامل یک ThreadPool با 32 رشته که شامل یک نقشه سوکت و یک سوکت گوش دادن است)، CFileSer (شامل CSessionManager و CFileManager می باشد). در اینجا CFileServer به عنوان Controller و CFileManager به عنوان Model عمل می کند. 2\. CFileManager یک Thread Pool با 32 رشته که در شروع راه اندازی اولیه شده است ایجاد می کند. CFileServer یک سوکت شنیداری ایجاد می کند و هر سوکت پذیرفته شده را در CFileManager قرار می دهد که در آن سوکت پذیرفته شده جدید با پرس و جو در مورد اینکه چه کسی کمترین سوکت را دارد، به یک رشته در Threadpool تنظیم می شود. **[update2]** Threadpool به صورت زیر طراحی خواهد شد (آیا منطقی است؟): std::list<CThread*> working; //هر موضوع کلاس CThread خواهد بود{ public: PostMsg(CMessage*); استاتیک void Run(); private: map<int, socketinfo*> sockets; std::deque<CMessage*> messageQueue; }; ... اشیاء دیگر برای اطلاع رسانی پیام به این CThread و در تابع اجرا، PostMsg را فراخوانی می کنند: void CThread::Run(){ .... while(1){ .... //ابتدا همه پیام ها را پردازش می کند //اینها پیام ها شامل افزودن سوکت، //حذف سوکت، یا آفلاین شدن CMessage* msg = messageQueue.pop_front; if (msg != NULL) { process(msg); } //پس از پردازش پیام ها، //اکنون داده های سوکت ها را بخوانید/نوشتن کنید //set readfd و writefd ret = select(max, readfd, writefd, NULL, timeout); //اکنون readfd و writefd را پردازش کنید //دادهها را از readfd بخوانید، سپس روی //دادههای خوانده شده فایل از فایل محلی بنویسید، سپس //در wirtefd بنویسید یا یک پیام به کنترلر // ارسال کنید تا fd را از آرایه حذف کنید. ...... } }
|
نحوه بازسازی این اپلیکیشن با استفاده از الگوی طراحی
|
247267
|
شاید کمی سر به سر، اما از آنجایی که من نمی توانم این پاسخ را در هیچ کجا از طریق Google پیدا کنم، بنابراین برای اطمینان از اینکه برنامه نویسان Stackexchange این پاسخ را دارد: ** کمک کننده چیست؟** می بینم که همه جا از نام استفاده می شود (نام ماژول ها) ، نام کلاس ها، نام روش ها)، انگار معناشناسی عمیق و معنی دار است، اما در زمینه علوم کامپیوتر (اگرچه مدرکی در آن ندارم)، هرگز ندیده ام توصیف یا تعریف در هر کجا! آیا این یک الگوی طراحی است؟ آیا این یک الگوریتم است؟ من یک بار روی برنامه ای کار کردم که در آن ماژول و کلاس هر دو _somethingsomethinghelper_ نامیده می شدند (که در آن _somethingsomething_ نیز نسبتاً عمومی بود) و بلافاصله نام آن را به چیزی که برای من منطقی بود تغییر دادم، اما احساس می کنم در اینجا چیزی را از دست داده ام!
|
کمک کننده چیست؟ آیا این یک الگوی طراحی است؟ آیا این یک الگوریتم است؟
|
230666
|
فرض کنید پروژه ای دارید که (به نظر شما) عمدتاً به خوبی نوشته شده است، مدولار شده و غیره است و می خواهید بسیاری از عملکردهای آن را حفظ کنید. با این حال، بخش اساسی این پروژه به خوبی طراحی نشده است و با تغییرات جزئی نمی توان آن را به راحتی برطرف کرد. تنها راه برای رفع آن، پاره کردن بسیاری از کدها است. آنقدر بد نیست که نیاز داشته باشید (یا باید) از ابتدا شروع کنید، اما بسیار فراگیر است. فرض کنید کد چیزی شبیه به 20000 خط بدون فضای خالی، پرانتز فرفری غیر تک، جاوا، C++، C#، PHP یا روبی است. شما تخمین می زنید که حدود 2000-3000 خط نیاز به حذف یا تغییر دارند. در مورد چیزی مانند جاوا یا سی شارپ، احتمالاً یکی از بسته ها/ فضاهای نام شما به طور کامل از ابتدا بازنویسی می شود و بسیاری از مراجع به آن کلاس ها تغییر خواهند کرد. بخش چالش برانگیز اینجاست: کدی که باید تغییر کند GLUE درون سیستم بود. در اینجا یک تصویر بسیار ساده است که مشکل را خلاصه می کند:  این وضعیتی است که من در آن بودم و منجر به این سوال شد: چه کاری باید انجام دهم زمانی که من از قبل بین ارتکاب ها خیلی صبر کرده ام انجام دهم؟ همانطور که می بینید، تنها بخش هایی از کد نیستند که پردازش داخلی را انجام می دهند، بلکه بخش هایی هستند که با سایر بخش های سیستم در ارتباط هستند. هم APIها و هم ساختارهای داده داخلی ناکافی بودند. تلاش برای نگه داشتن هر دو مجموعه از APIها برای تغییرات تدریجی به طرز غم انگیزی اضافی بود. من البته قبل از انجام هر کاری شعبه زدم، اما هر تغییری که انجام دادم محصولی تولید می کرد که به سادگی کار نمی کرد. در بسیاری از موارد من خطاهای کامپایل ایجاد کردم. این باعث شد که به طور مداوم commit ها را به تعویق بیندازم، زیرا فکر کردم بله، من این قطعات را دوباره به هم متصل کردم، اما هنوز باید این رابط جدید دیگر را پیاده سازی کنم، این قابلیت ضروری را بنویسم و غیره. این منجر به گناه اصلی عدم بررسی چیزی شد، اشتباهی که اگر دوباره در این موقعیت قرار گرفتم ترجیح میدهم تکرار نکنم. این امر با این واقعیت کاهش یافت که همه APIهای من داخلی بودند، به جز اینکه باید با APIهای دنیای خارج و ماژول های شخص ثالث مطابقت می کردم، اما بسته بندی من برای آن بخش ها در حال تغییر بود. یک راه حل جایگزین واضح این است که فقط این واقعیت را بپذیرید که هر تغییر منجر به خرابی محصول کلی می شود، اما از آنجایی که شما در حال بررسی یک شعبه هستید، اشکالی ندارد. به خصوص که من تنها توسعه دهنده ای هستم که روی این کد کار می کنم و از این API ها استفاده می کنم. پس شاید این کار درستی باشد. یا شاید کار درست این است که ابتدا سعی کنید API را به API جدید تغییر دهید، بدون اینکه عملاً عملکرد را تغییر دهید (در صورت امکان)، حتی اگر برخی از آرگومانها ساختگی باشند یا در نهایت حذف شوند، و سپس تغییرات افزایشی بسیار بیشتر به خودی خود هستند. موجود است. یا شاید اصلاً راه بهتری وجود دارد؟
|
چگونه برای بازنویسی چسب برنامه آماده شویم
|
21623
|
بهترین راه برای بهبود مهارت های خود در معماری نرم افزار چیست؟ در دانشگاه الگوهای طراحی به ما آموزش داده شد و من کتابهای زیادی با مثالهای ساده و مستقیم میبینم، اما جدای از آنها، چگونه میتوان معماری خوب را یاد گرفت؟ به عبارت دیگر، چگونه فرد به یک معمار بزرگ تبدیل می شود؟ پیش نیازها چیست؟
|
نحوه بهبود مهارت در معماری نرم افزار
|
206538
|
از زمان انتشار Web API، من فکر می کردم که آیا انتقال/تغییر کنترلرهای MVC برای استفاده از تماس های Web API ضروری است یا مفید. از آنجایی که توصیف کد دشوار است، مثالی از منظورم را نشان میدهم: کنترلکننده فعلی، «_userService» اساساً لایه «Business» برنامه است که سپس مخزن را فراخوانی میکند و همه کاربران را دریافت میکند. [HttpGet] public ActionResult List() { var list = _userService.GetAll(); if(list.Any()) return View(List,list); return View(list.ToList()); } آیا بهتر است از Web API استفاده کنید و لیست کاربران را به عنوان شی JSON دریافت کنید و سپس آن را با مقداری جاوا اسکریپت به view متصل کنید؟ (احتمالا ناک اوت در صورت وجود). مطمئن نیستم که سوالم به اندازه کافی واضح است، بنابراین اگر لازم است چیزی را توضیح دهم به من اطلاع دهید.
|
برای انتقال به Web API از کنترلر MVC ضروری است
|
218881
|
ماژول مجموعه ای از فایل ها است که با هم یک ویژگی را می سازند. یک ویژگی می تواند ورود به سیستم، مشاهده نمایه کاربر و غیره باشد. یک تم حاوی فایل های الگو و دارایی ها (img، css و غیره) است. مشکل این است که چگونه اینها با هم کار می کنند، می گویند یک ماژول ایجاد شده است و دارای تم های مختلف است، من علاقه ای به ایجاد فایل های قالب به طور خاص برای یک ماژول ندارم، چگونه می توان این کار را به روشی انعطاف پذیر انجام داد و همچنان یک ماژول را داشت. ظاهر شایسته یکی از راهها میتواند استفاده از وراثت الگو باشد، به این ترتیب کاربر فقط باید یک فایل الگو بسازد تا ماژول با ظاهر سفارشی شود. آیا ایده دیگری در مورد اینکه چگونه می توان این کار را انجام داد؟
|
ماژول ها و موضوعات
|
245877
|
ما برنامه ای داریم که به طور کامل در جنگو نوشته شده است که از سه جزء مجزا تشکیل شده است. مدیر، سرویس برای تولید فاکتورها + API و UI برای کاربران. مشکل این است که آنها بسیار محکم به هم متصل هستند (حتی آنها به نوعی تقسیم شده اند، هر جزء تنظیمات خاص خود را دارد و می تواند مستقل اجرا شود - خوب، این اغلب واقعاً درست نیست، زیرا همه آنها مدل های مشابه و برخی از عملکردها را به اشتراک می گذارند. از دیدگاه ها، به عنوان مثال، خطا در UI به این معنی است که خدمات تولید فاکتور نیز کاهش می یابد برخی از داده ها به مشتری، و ما از AMQP، وب سوکت ها، گردباد و کرفس برای انجام این کار استفاده می کنیم به هر حال تا آنجایی که من می دانم، به زبان Erlang نوشته شده است)، فقط برای Erlang ما در مراحل اولیه هستیم، که در آن هر چند ساعت فقط یک فاکتور ایجاد می شود در حال حاضر آنقدرها هم مشکل نیست، اما می توانم تصور کنم که این موضوع چقدر مشکلات بزرگی را در آینده ایجاد می کند، سوال من این است که آیا انجام چنین جداسازی در حال حاضر خوب است یا روی افزودن موارد جدید تمرکز کنم. ویژگی های محصول و شروع به حل این مشکل زمانی که این مشکل شروع می شود؟ بخشی از مشکل این است که بخش بزرگی از منطق برنامه در خود مدل های جنگو است. ما از سیگنالهای بسیار زیادی استفاده میکنیم، قلابهای ذخیرهسازی قبل/پس از آن و غیره، بنابراین با نوشتن مستقیماً از Erlang در پایگاه داده، این قابلیت را از دست میدهیم، اما من احساس میکنم که این ممکن است در آینده ما را از دردسرهای زیادی نجات دهد.
|
بازنویسی/جداسازی سرویس مهم وب سایت جنگو در ارلنگ
|
228009
|
چگونه می توان مشارکت کنندگان را به فایل LICENSE اضافه کرد؟
|
|
88947
|
چگونه ترس از عدم توانایی حل برنامه پیچیده را از بین ببریم؟
|
|
119833
|
آیا HTML5 قابلیتی دارد که کاربر را قادر می سازد هنگام نصب یک نماد را به صفحه برنامه ها اضافه کند، و اگر نه، چه زمانی قصد دارد آن را اضافه کند؟
|
|
219865
|
جداسازی بیشتر با استفاده از کتابخانه های ایستا
|
|
247431
|
من می دانم که موضوعات زیادی در مورد طراحی MVC وجود دارد، اما یافتن توضیحات خوب دشوار است: چه کاری باید انجام دهم، پیامدهای احتمالات مختلف چیست... بنابراین من روی یک برنامه ASP .NET MVC کار می کنم. یک جلوی HTML/Javascript. در حال حاضر یک نمای وجود دارد که به کاربر نهایی اجازه می دهد تا برخی از اشیاء را مانند سایر کاربران ویرایش کند. فرم به طور خودکار بر اساس برخی متا داده ها تولید می شود. اما این اشیاء نسبتاً پیچیده هستند و ویژگیهای سیستمی زیادی دارند و باید توسط کاربران غیرمتخصص ویرایش شوند. از آنجایی که نمیخواهیم زمان زیادی برای نمایش صرف کنیم، تصمیم گرفتیم تمام فیلدهای ورودی را به جز سادهترین فیلدها مانند نام، نام خانوادگی، تلفن پنهان کنیم... سوال من این است که آیا این فیلترینگ باید در کنترلر یا در نمای؟ آیا باید پیچیده ترین فیلدهای ورودی را در نما نادیده بگیرم یا فقط فیلدهای مورد نیاز را از کنترلر برمی گرداند؟ همچنین کنترلر من داده ها را از مدل بدون هیچ گونه پس پردازشی برمی گرداند. بنابراین در نما انجام می شود. من میتوانم این کار را در کنترلر انجام دهم تا برخی از تماسهای ajax و کمی پهنای باند را ذخیره کنم، اما نمیدانم که آیا باید کنترلر را با view تطبیق دهم یا نما را با کنترلر.
|
انتخاب بین نما و کنترلر برای کد من
|
51133
|
من متوجه یک روند اخیر در درخواست برنامه نویسانی شده ام که _rockstars_ هستند. متوجه شدم، آنها به دنبال کسی هستند که واقعاً در کاری که انجام می دهند خوب باشد. اما چرا (دعا) اشاره به ستاره راک است؟ آیا این شرکت ها واقعاً این ویژگی ها را به عنوان یک ستاره راک واقعی می خواهند؟ * تمام شب مهمانی کنید و صبح برای رسیدگی به امور سریع از خواب بیدار شوید؟ * سوء مصرف مواد، * خودشیفتگی با افراد مشهور، * غرامت بیش از مدیریت آنها، * عالی در اجرای یک نمایش کوتاه مدت، * سرگرمی به جای ارزش، * 1 ضربه (پروژه) شگفت انگیز یا مجری تک ژانر، * و غیره آیا با _Senior_ یا _Principal_ Engineer_ Software که اشتیاق ثابت و ثابت شده ای برای کسب و کار دارد، اشتباه می کند؟ بلکه منظور ما کاملاً برعکس است، کسی که: * آستین ها را بالا بزند و به کار بپردازد، * جهت گیری مناسب را در پیش بگیرد و به تأثیرگذاری بر تیم ها کمک کند، * برنامه هایی را در درس های آموخته شده و تمرین های مناسب، * ارتباط به موقع با کل تیم فراهم کند، * آیا می تواند چندین زبان را کدنویسی و درک کند، * علم و نظریه محاسبات را درک می کند، آیا روندی برای تنوع در رتبه های مهندسی نرم افزار وجود دارد؟ **چند نفر از راک استارهای نرم افزاری را می توانید قبل از اینکه گروهتان از هم پاشیده شود استخدام کنید؟** مطمئناً، افراد زیادی هستند که این کار را به تنهایی انجام می دهند، شاید حتی تعداد کمی از آنها برنامه نویسی برای نمایش انجام می دهند، اما من شرط می بندم که اکثریت برای این کار هستند. کسب و کار من تبلیغاتی برای حسابداران راک استار، ماشینآلات راک استار، یا مدیران مالی راک استار نمیبینم. چه چیزی باعث می شود برنامه نویس نرم افزار و بخش استخدام آنها به سمت این نوع عنوان شغلی گرایش پیدا کنند؟
|
چرا آگهی های شغلی همیشه به دنبال استارهای راک هستند؟
|
215350
|
من یک سلسله مراتب از کلاس ها دارم که کنترل های رابط کاربری گرافیکی را نشان می دهد. چیزی شبیه به این: Control->ContainerControl->Form من باید یک سری الگوریتم را پیاده سازی کنم که با اشیایی که کارهای مختلفی انجام می دهند کار می کنند و من فکر می کنم که الگوی بازدید کننده تمیزترین راه حل باشد. به عنوان مثال الگوریتمی را در نظر بگیرید که یک نمایش Xml از سلسله مراتبی از اشیاء ایجاد می کند. با استفاده از رویکرد کلاسیک این کار را انجام می دهم: کلاس انتزاعی عمومی Control { public virtual XmlElement ToXML(XmlDocument document) { XmlElement xml = document.CreateElement(this.GetType().Name); // ایجاد عنصر، آن را با ویژگی های اعلام شده با کنترل بازگشت xml پر کنید. } } public abstract class ContainerControl : Control { public override XmlElement ToXML(XmlDocument document) { XmlElement xml = base.ToXML(document); // از forech برای پر کردن XmlElement با فرزند XmlElements xml استفاده کنید. } } public class Form : ContainerControl { public override XmlElement ToXML(XmlDocument document) { XmlElement xml = base.ToXML(document); // عناصر باقیمانده اعلام شده در کلاس Form را پر کنید xml; } } اما من مطمئن نیستم که چگونه این کار را با الگوی بازدیدکننده انجام دهم. این پیادهسازی اساسی است: public class ToXmlVisitor: IVisitor { public void Visit(Form form) { } } از آنجایی که حتی کلاسهای انتزاعی نیز به پیادهسازی کمک میکنند، نمیدانم چگونه این کار را به درستی در ToXmlVisitor انجام دهم؟ دلیلی که من الگوی بازدیدکننده را در نظر میگیرم این است که برخی از الگوریتمها به منابعی نیاز دارند که در پروژهای که کلاسها در آن پیادهسازی میشوند در دسترس نیستند و تعدادی الگوریتم مختلف وجود دارد، بنابراین از کلاسهای بزرگ اجتناب میکنم.
|
درک الگوی بازدید کننده
|
90676
|
من بخشی از یک تیم توسعه دهنده هستم که با بسیاری از تیم های دیگر برای حفظ و بهبود برنامه ای که حداقل 15 سال از آن استفاده می شود، کار می کند. زمانی که برای اولین بار ساخته و طراحی شد، TDD بی سابقه بود. برنامه نسبتاً پایدار است و ما به ندرت با یک باگ توقف نمایش مواجه می شویم، اما به طور متوسط حدود یک یا دو باگ در هفته انجام می دهیم که به طور جدی کیفیت خدمات را کاهش می دهد. یافتن و رفع این اشکالات تا ابد طول می کشد، عمدتاً به دلیل اشاره انگشت، و تنها آزمایشی که ما داریم، آزمایش رابط است. از آنجایی که زمان زیادی برای یافتن این اشکال وجود دارد تا بتوان آن را برطرف کرد، من و یک توسعهدهنده دیگر قصد داریم توسعه تست محور را پیشنهاد دهیم. به زودی یک تعمیر اساسی جدید وجود دارد، و ما میخواهیم تقریباً آزمایش کامل واحد روی ماژولهای جدید انجام شود، همچنین قصد داریم برای هر کدی که باید تغییر دهیم که قدیمی است (به عنوان مثال، رفع اشکال یا پیادهسازی ویژگی، واحدهای آزمایشی را پیشنهاد کنیم). ) ، اما نه برای ایجاد زمان برای توسعه تست برای کدهایی که مشکلی ایجاد نکرده است. به نظر من این منطقی به نظر می رسد. در این ماه یک باگ داشتیم که رفع آن بیش از دو هفته طول کشید، اما اگر آزمایش واحد انجام میشد، میتوانستیم قبل از استقرار آن را شناسایی کنیم. اما برای مدیران ما به نظر می رسد که آنها پول بیشتری خرج خواهند کرد. چگونه می توانم مشتریان خود را متقاعد کنم که می خواهند پول را برای آزمایش واحد و توسعه آزمایش محور خرج کنند؟ آیا مطالعاتی وجود دارد که ROI تست واحد را نشان دهد؟
|
توپ را روی TDD بچرخانید
|
250078
|
هنگام نوشتن کد شی گرا از ابتدا، سعی می کنم این مراحل را دنبال کنم: 1. تستی بنویسید که با شکست مواجه شود. 2. یک **تابع** بنویسید که باعث قبولی آزمون شود. 3. هنگامی که آزمایش ها و توابع کافی کامل شد، توابع با امضای مشابه در یک **کلاس** بازگردانی می شود. 4. هنگامی که عملکرد کلاس کامل شد، تا حد امکان بسیاری از متدهای کلاس را **خصوصی کنید**. آخرین مرحله به نظر من درست به نظر می رسد، زیرا شی گرایی به معنای پنهان کردن پیچیدگی در پشت انتزاع ها و کوچک نگه داشتن بخش عمومی آن انتزاعات است. با این حال، این باعث میشود که بسیاری از تستهایی را که هنگام کار با توابع ساده نوشتهام کنار بگذارم - زیرا آنها اکنون بخش خصوصی API یک کلاس را آزمایش میکنند. این باعث ناراحتی من می شود زیرا: * آزمون های باقی مانده ناگهان مجبور می شوند **پیچیدگی بیشتری را پوشش دهند**. به عنوان مثال: اگر من روشی را برای swap_rows در یک ماتریس نوشتم در حالی که آن را وارونه می کردم، اما آن روش اکنون خصوصی است و فقط از روش عمومی invert استفاده می شود، آنگاه test_invert باید به نحوی به خواننده منتقل کند که تعویض ردیف ها در حین معکوس کردن اتفاق می افتد. مهمتر از آن، این آزمایش باقیمانده احتمالاً نشان نمیدهد که تعویض ردیفها به دلیل یک تغییر بیدقت شکسته شده است (و نه هیچ بخش دیگری از فرآیند معکوس کردن). * روشهای کلاس خصوصی ممکن است هنگام نوشتن کد مشتری که دلیل منطقی برای دسترسی به نتایج آنها دارد، **دوباره عمومی شوند**. پیش بینی این امر دشوار است. بازیابی تست ها از یک commit قبلی امکان پذیر است اما به نظر می رسد زمان تلف شده است. یک راه حل این است که متدها را مجدداً به یک کلاس کمکی که بسته خصوصی است تبدیل کنید. با این حال، به نظر می رسد که از اصول شی گرا به خاطر اصول TDD سوء استفاده می شود. همچنین، من را به این فکر میکند که آیا اصلاً دلیل خوبی برای خصوصی کردن چیزی وجود خواهد داشت. من متوجه شدم که در اینجا در مورد چگونگی رشد یک طرح معماری میپرسم و این را نمیتوان در یک رویکرد کاملاً از پایین به بالا انجام داد. اما من میخواهم توصیههای عملی در مورد حفظ یا کنار گذاشتن چنین آزمایشهای اولیه در حالی که هنوز شکل یک نرمافزار را بفهمم. این سوال مشابه است، اما در اینجا من نمیپرسم که میتوان یک API عمومی اولیه را درست با TDD دریافت کرد: من به دنبال راهنمایی خوب در مورد چگونگی رسیدن به آنجا هستم. این پاسخ مفید است، اما فکر نمیکنم که میخواهم کدنویسیام را با تستهایم تطبیق دهم، بلکه سعی میکنم تستهایم را با طراحی - هنوز نامشخص - خودم تطبیق دهم. به طور خلاصه: آیا هنگام نوشتن کدهای شی گرا از ابتدا باید تست های اولیه را نگه دارم یا کنار بگذارم؟ آیا هنوز باید تلاش کنم تا حد ممکن روشها را خصوصی کنم یا این که من را به سمت طراحی بدی سوق میدهد و حذف اجباری آزمایشها فقط یک علامت آن است؟
|
آزمایشهایی را که اکنون از روشهایی استفاده میکنند خصوصی نگه دارید یا کنار بگذارید
|
229369
|
اجتناب از بسته های با کوپلینگ با وابران بالا
|
|
176050
|
من قصد دارم به جزئیات بهار بپردازم. من اطلاعات کمی در مورد این چارچوب دارم. بنابراین من کور نمی روم. اما هنوز هم من می خواهم آن را به عنوان یک مبتدی شروع کنم و سپس سطوح را به تمام عملکردهای مرتبط ارتقا دهم. من RAD و apache tomcat نصب کردم. آیا کسی سایت یا فایل پی دی اف خوب می شناسد که با مثال های مناسب رویکردی از پایین به بالا به من بدهد؟
|
چگونه می توان یادگیری فریم ورک Spring را با تمام قابلیت های مرتبط با آن شروع کرد؟
|
245305
|
من در آستانه شروع یک کلون تتریس با استفاده از جاوا به عنوان زبان برنامه نویسی خود هستم. در حالی که داشتم طراحی می کردم که چگونه انجام شود، به طور تصادفی به این سوال برخورد کردم: اگر تفاوتی در عملکرد 1 وجود داشته باشد، چه چیزی بهتر است که بازی من را ترسیم کنم؟ برای سادگی، من از یک شبکه پس زمینه به عنوان مثال استفاده می کنم. کد زیر در حلقه بهروزرسانی گرافیک اجرا میشود: 1) برای انجام طراحی با استفاده از متغیر «graphics g»، مانند این g.setColor(Color.DARK_GRAY). for(int x = 0; x < COL_COUNT; x++) { for(int y = 0; y < VISIBLE_ROW_COUNT; y++) { g.drawLine(0, y * TILE_SIZE, COL_COUNT * TILE_SIZE, y * TILE_SIZE); g.drawLine(x * TILE_SIZE، 0، x * TILE_SIZE، VISIBLE_ROW_COUNT * TILE_SIZE); } } یا 2) تصویری مانند این را از قبل بارگذاری کنید: BufferedImage img = null; سعی کنید { img = ImageIO.read(new File(grid.jpg)); } catch (IOException e) { } و سپس از گرافیک من برای ترسیم آن با استفاده از Graphics drawImage استفاده کنید: g.drawImage(img, x, y, null) 1 \- _من می دانم که یک بازی تتریس آنقدرها هم تشنه عملکرد نیست، اما من معتقدم که این سوال را باطل نمی کند._
|
بهتر است گرافیک خود را ترسیم کنم یا تصاویر را وارد کنم؟
|
157933
|
من ایدههای خودم را در مورد اینکه چگونه میتوان یک mutex با اندازه نشانگر ساخت: عدد صحیح بهعنوان مجموعهای از پرچمها، شمارنده، فهرست و یک قفل چرخشی استفاده میشود که از ورودی یک جدول از اشیاء هسته از پیش تخصیص دادهشده فقط به mutexeها محافظت میکند. زمانی که رشتهها با هم رقابت میکنند، و پس از آن آزاد میشوند (فقط حداکثر N ورودی جدول برای N رشته مورد نیاز است). مشاهده تغییر ساختار MS' SRWLOCK من را به این باور می رساند که آنها به طور مشروط دنباله یک لیست xor (یا یک فهرست جدول؟) را در هنگام رقابت در اشاره گر ذخیره می کنند. 4 بیت اول نوعی پرچم هستند. ### برای روشن شدن، نمیدانستم که آیا ایده دیگری در مورد ساخت یک mutex در حالت کاربر وجود دارد که به اندازه یک اشارهگر باشد و فقط در صورت اعتراض به تخصیص یک شی هسته نیاز دارد. ایده من شامل قفل چرخشی است، بنابراین امیدوارم چیزی وجود داشته باشد که وجود ندارد.
|
چگونه می توان یک mutex با کارآمدی معقول و به اندازه اشاره گر ساخت؟
|
45419
|
لطفا ابتدا تاکید کنم که من به دنبال جنگ های شعله ای نیستم. من فقط از افرادی که تجربیات واقعی دارند مشاوره می خواهم. من شروع به یادگیری JAVA EE 6 به عنوان یک تازه کار واقعی کردم و در انتخاب ابزارهای مورد استفاده با مشکل مواجه هستم. اولین سوال من این است - مزایای استفاده از Scala در مقابل Groovy با برنامه های Java EE 6 نسبت به جاوا چیست؟ من در برخی از وبلاگ ها دیده ام که افرادی که از Scala نام می برند می تواند به معنای نوشتن کد کمتر باشد، اما به عنوان یک تازه کار نمی دانم چه مزایا و معایبی دارد. سوال دوم این است که آیا بهتر است Netbeans 6.9 را انتخاب کنم یا Helios 3.6.1؟ من متوجه شدم که با eclipse می توانم به راحتی برنامه های EE 6 را بدون هیچ مشکلی با Groovy یا Scala ترکیب کنم (این کار را فقط با نمایش یک پیام String از کلاس های Scala و Groovy انجام دادم). با Netbeans تنها مزیتی که می توانم به آن فکر کنم داشتن کتابخانه های پروژه جاوا مجزا و استفاده از jars در برنامه وب من است. اما من همچنین میدانم که Netbeans تا حد دانش کمی که دارم از Java EE 6 پشتیبانی بهتری دارد. لطفاً به مشاوره تخصصی شما نیاز دارید. با تشکر
|
مزایای Scala در مقابل Groovy با برنامه های کاربردی JAVA EE 6
|
219867
|
من سعی می کنم یک برنامه ساده بنویسم تا حاصل ضرب دو عدد (X, Y) را بدون استفاده از ضرب پیدا کنم. به این معنی که من فقط از جمع برای یافتن محصول استفاده خواهم کرد. من سعی میکنم از تکنیک «تقسیم و تسلط» استفاده کنم، و از مفهوم آشکارا شناخته شده استفاده میکنم که: 5*6 = 5+5+5+5+5+5 Multiply(Uint X, Uint Y) { if ( Y < 1) بازگشت 23423432453; //هر عدد تصادفی بسیار بزرگ اگر (Y == 1) sum = sum + X; else // if (Y != 1) { halfY = Y / 2; if (Y % 2 == 0) // اگر Y زوج # باشد، ضرب کنید(X, halfY); else //اگر Y فرد است # بازگشت ضرب (X, halfY) + Multiply(X, 1); } بازگشت جمع; } **توضیح** 1) من مشکل را به عنوان (مثلا) یک شبکه 5x6 می بینم. ایده من این است که به طور بازگشتی به تقسیم تعداد ستونهای Y ادامه دهم تا زمانی که به Y=1 برسم (Y=1 حالت پایه است). وقتی Y=1، تعداد سطرهای هر ستون به سادگی «X» خواهد بود و من فقط میتوانم X+X+X را با توجه به # ستونهای Y اضافه کنم و نتیجه را در مجموع متغیر ذخیره کنم، سپس I فقط جمع را در پایان برگردانید. 2) در این قسمت از کد، در غیر این صورت //اگر Y فرد است # return Multiply(X, halfY) + Multiply(X, 1); من Multiply(X, 1) را اضافه کردم تا 1 را که به دلیل عملیات تقسیم عدد صحیح از بین می رود، جبران کنم. \----- به عنوان مثال: به عنوان مثال 5*6، که در آن X=5، Y=6: ضرب (X,Y) //Y=6 / \ ضرب (X, Y/2) ضرب (X, Y/2) //Y=3، Y=3 / | \ / \ \ Mult(X,Y/4) Mult(X,Y/4) Mult(X,1) Mult(X,Y/4) Mult(X,Y/4) Mult(X,1) // Y=1,1,1,1,1,1 | | | | | | //مورد پایه! sum = X + X + X + X + X + X = 5 + 5 + 5 + 5 + 5 + 5 = 30 * * * کد به نظر من بسیار منطقی است، اما خروجی درستی به من نمی دهد. آیا ایده نادرست است؟ هر گونه کمک در مورد اشتباه بسیار قدردانی می شود. با تشکر
|
پیدا کردن محصول با استفاده از جمع C# مشکل؟
|
90479
|
ما یک پروژه بزرگ C قدیمی داریم که در VC++6 اجرا می شود. و امیدوارم این به نسخه های بعدی ویژوال استودیو منتقل شود. اما فکر می کنم کار بزرگی خواهد بود. در واقع، من فقط سعی کردم پروژه را با VS2005 دوباره کامپایل کنم و خطاهای زیادی دریافت کردم. بنابراین، آیا تجربه ای از این نوع پورتینگ دارید؟ هر توصیه ای؟
|
توصیه شما برای انتقال یک پروژه بزرگ VC++6 به نسخه بعدی VS چیست؟
|
254399
|
همانطور که من از پس زمینه برنامه های وب آمدم و به برنامه نویسی iOS رفتم، در تعجب هستم که چرا نمی توانیم رویکرد طراحی MVC را فقط برای برنامه های بومی اعمال کنیم، یعنی در iOS، نما و کنترلر به شدت با هم مرتبط هستند، آیا دلیلی وجود دارد؟
|
طراحی ViewController در iOS در مقابل MVC در طراحی برنامه های وب سنتی
|
46850
|
من با مدرک بازرگانی فارغ التحصیل شدم. دو سال بعد، سرانجام به قدرت برنامه نویسی پی بردم – قدرت «اختراع». کاش این را در دبیرستان می فهمیدم. با این وجود، سعی کردم به صورت خودآموز سی شارپ را آموزش دهم اما برایم سخت بود. سپس دو ماه پیش برای یادگیری PHP انتخاب کردم و توانستم چیزهایی بسازم که فکر می کردم فراتر از توانایی های من است. کسی تجربه مشابهی داشته؟ یا برنامه نویسی خودآموز؟ چه درس هایی یاد گرفتی؟
|
یک فرد تجاری تبدیل به کدنویس شده است؟ چگونه و چرا؟ الهام بخش غیر فنی
|
254390
|
من میخواهم یک سیستم مدیریت دانلود در وبسایت خود ایجاد کنم، که هنگام خرید دانلود، همیشه بتوانید دوباره آن را به صورت رایگان بارگیری کنید. (من خوانده ام که Steam کاری مشابه انجام می دهد) مشکل این است که شخصی می تواند یک حساب کاربری ایجاد کند، چیزی بخرد و سپس رمز عبور حساب را به دوستان و خانواده بدهد، بنابراین همه آنها می توانند نسخه های رایگان را دانلود کنند. آیا راهی برای جلوگیری از این امر وجود دارد؟ یا غیر ممکن است.
|
محافظت از بازی های خریداری شده برای دانلود در رایانه های دیگر
|
171612
|
هنگام ایجاد یک نسخه با جریان git مانند: پایان انتشار جریان git <branch_name> از من یک پیام انتشار خواسته می شود. من دور و برم خندیدم تا ببینم این به کجا می رود، اما موفق نشدم. هر ایده ای؟
|
پیام انتشار جریان git کجا می رود؟
|
152453
|
حداقل در bash، بلوکهای «if» و «case» به این صورت بسته میشوند: اگر some-expr پس «Hello world» fi case $some-var در [1-5]) do-a-thing ;; *) انجام کار دیگری esac بر خلاف بسته معمولی «end» یا «endif»/«endcase». تا آنجا که من می دانم، این قرارداد نسبتاً خنده دار منحصر به فرد برای اسکریپت نویسی پوسته است و من هرگز چنین پایان دهنده بلوک عجیب و غریب را در هیچ جای دیگری ندیده ام. گاهی اوقات چیزهایی مانند این ریشه در زبان دیگری دارند (مانند «السیف» روبی که از پرل آمده است)، یا توجیه عجیبی دارد. آیا این ویژگی پوسته اسکریپت داستانی پشت خود دارد؟ آیا در زبان های دیگر یافت می شود؟
|
آیا پایاندهندههای «به عقب» برای if و case منحصر به اسکریپتنویسی پوسته هستند؟
|
222855
|
نام شرکت مبتنی بر تحقیق من قبلاً در github گرفته شده است (بدون شانس به مالک ایمیل فرستاده شده است)، شناختهشدهترین قراردادهای نامگذاری برای حسابهای github شرکت به جز نام مستقیم چیست؟ تنها مواردی که پیدا کردم «ibm-dojo» و «ibm-research» بود
|
نام شرکت قبلاً در github گرفته شده است
|
155643
|
نگهداریپذیرترین و کارآمدترین راه برای طراحی یک برنامه وب که هدف آن میزبانی و تولید وبسایتهایی است که میتوانند تا حد مشخصی سفارشی شوند چیست؟ بسیاری از این سبک از برنامه ها در طبیعت وجود دارند که انواع سایت ها را ایجاد می کنند، از سایت هایی که اصناف World of Warcraft را میزبانی می کنند تا سایر سایت هایی که میزبانی سایت عروسی را انجام می دهند. سوال من این است که معماری اساسی که این سایت ها بر اساس آن کار می کنند چیست؟ من تصور می کنم دو راه برای فکر کردن در مورد این وجود دارد. مجموعهای از کد مرکزی که همه سایتهای روی هاست با آن اجرا میشوند و بر اساس سایتی که بازدید شده متفاوت عمل میکند. به این ترتیب، زمانی که کد پایه به روز می شود، همه سایت ها به طور همزمان به روز می شوند. یا، کد یک سایت مجزا در یک سیلو وجود دارد و هر بار که یک سایت ایجاد می شود، به سادگی در یک فهرست جدید کپی می شود. زمانی که نیاز به اعمال بهروزرسانی باشد، کد به هر سیلو سایت منتقل میشود. در مورد من، من در PHP با فریم ورک CodeIgniter کار می کنم، با این حال نیازی نیست که پاسخ به این مورد محدود شود. کدام روش (در صورت وجود) معماری قابل نگهداری و کارآمدتری را برای مدیریت این سبک از برنامه های وب ایجاد می کند؟
|
معماری یک برنامه تحت وب تولید کننده وب سایت.
|
180075
|
من در حال توسعه یک برنامه کاربردی هستم که قرار است در فروشگاه App Mac منتشر شود. به دلیل استفاده فشرده از گرافیک، اگر برنامه بتواند با یک کادر گفتگوی اصلی با اندازه ثابت منتشر شود، زمان زیادی در پایان رابط کاربری صرفه جویی می کند. من سعی کردم در مورد سیاست های App Store در مورد این موضوع جستجو کنم اما چیزی پیدا نکردم. آیا توزیع برنامههای فریم [بهرهوری] با اندازه ثابت در اپ استور در صورتی که با سایر دستورالعملهای طراحی مطابقت داشته باشند مجاز است؟
| |
160269
|
ما در حال پیادهسازی یک گردش کار اسکرام هستیم و سعی میکنم ذهنم را در مورد استوریهای کاربر بپیچم، زمانی که آنها کامل شدند، تکرارها و غیره. یکی از کارهایی که ما اغلب انجام میدهیم این است که روی یک داستان در طول تکرار اولیه کار میکنیم، آن را به طور کامل کار میکنیم، اما زشت. ما از دکمههای ساده، بدون تصویر، فقط از متن استفاده میکنیم تا نشان دهیم که همانطور که باید کار میکند. ما به مشتریان خود نشان می دهیم، مطمئن می شویم که از عملکرد آن راضی هستند، سپس معمولاً از تصاویری که آنها ارائه می دهند برای تکمیل طراحی ویژگی و تکمیل آن استفاده می کنیم. در این مثال، آیا ما داستان کاربر را هنگامی که از نظر عملکردی کامل شد، کامل میکنیم و یک داستان کاربری دوم میسازیم که چیزی به این مضمون میگوید: «بهعنوان یک کاربر میخواهم xyz از نظر بصری جذاب باشد» برای مراقبت از مرحله طراحی؟ یا فقط وقتی که عناصر طراحی را دریافت کردیم و بتوانیم آن را کامل کنیم، داستان کاربر را از اولین تکرار به بعد در پروژه منتقل می کنیم؟ اگر اینطور باشد، من میتوانم ببینم که ما فقط شاید یک یا دو داستان را در چند تکرار اول تکمیل میکنیم و یک هزار داستان را در چند تکرار نهایی تکمیل میکنیم. چگونه همه شما با این سناریو برخورد می کنید؟
|
داستان های کاربر با عناصر طراحی در اسکرام
|
163089
|
من در حال نوشتن برنامهای هستم که یک موجودیت «تصویر» خواهد داشت، و در حال حاضر در تصمیمگیری در مورد مسئولیت هر کار با چه کسی مشکل دارم. ابتدا کلاس «تصویر» را دارم. دارای مسیر، عرض و سایر صفات است. سپس یک کلاس «ImageRepository» برای بازیابی تصاویر با یک روش واحد و آزمایش شده، به عنوان مثال: «findAllImagesWithoutThumbnail()» ایجاد کردم. اما اکنون همچنین باید بتوانم CreateThumbnail() را نیز بسازم. چه کسی باید با آن برخورد کند؟ من به داشتن یک کلاس «ImageManager» فکر میکردم، که یک کلاس مخصوص برنامه باشد (همچنین یک جزء انتخابی قابل استفاده مجدد برای دستکاری تصویر شخص ثالث وجود دارد، من چرخ را دوباره اختراع نمیکنم). یا شاید 0K باشد که اجازه دهیم تصویر خود را تغییر اندازه دهد؟ یا اجازه دهید «ImageRepository» و «ImageManager» یک کلاس باشند؟ نظر شما چیست؟
|
آیا یک تصویر باید بتواند اندازه خود را در OOP تغییر اندازه دهد؟
|
162685
|
در سطح معماری با این مشکل دست و پنجه نرم کرده ام. من یک شی دارم که می توان درباره آن نظر داد، بگذارید آن را «پست» بنامیم. هر پست یک شناسه منحصر به فرد دارد. اکنون میخواهم در مورد آن پست نظر بدهم، و میتوانم از ID به عنوان یک کلید خارجی استفاده کنم، و هر PostComment یک قسمت ItemID دارد که با پست مرتبط است. از آنجایی که هر پست یک شناسه منحصر به فرد دارد، تخصیص نظرات سطح بالا بسیار آسان است. با این حال، وقتی من در مورد یک نظر نظر می دهم، احساس می کنم اکنون به یک PostCommentComment نیاز دارم که به شناسه PostComment متصل می شود. از آنجایی که شناسه ها به صورت متوالی تخصیص می یابند، دیگر نمی توانم به سادگی از ItemID برای متمایز کردن مکان درختی که نظر اختصاص داده شده است استفاده کنم. I.E. ممکن است هر دو پست و نظر پست دارای شناسه '5' باشند، بنابراین رابطه کلید خارجی من نامعتبر است. به نظر می رسد این می تواند بی نهایت ادامه یابد، با PostCommentCommentComment و غیره... بهترین راه برای حل این مشکل چیست؟ آیا باید در کامنت فیلدی به نام IsPostComment یا چیزی شبیه این داشته باشم که بدانم شناسه را به کدام مجموعه ضمیمه کنم؟ این به نظر من بهترین راه حلی است که تا کنون دیده ام، اما اکنون احساس می کنم باید تماس های بازگشتی پایگاه داده برقرار کنم که شروع به گران شدن می کند. به این معنی که من یک «پست» دریافت میکنم و همه کامنتها را میگیرم «جایی که ItemID == Post.ID && جایی که IsPostComment == درست است» سپس آن را به عنوان یک مجموعه در نظر میگیرم، همه شناسههای «PostComments» را جمعآوری میکنم و جستجوی دیگری انجام میدهم. جایی که ItemID == PostComment[all].ID && که در آن IsPostComment == false`، سپس بی نهایت تکرار کنید. این به این معنی است که من برای هر لایه تماس برقرار می کنم، و اگر با 100 پست تماس بگیرم، ممکن است 1000 DB تماس برقرار کنم تا هر لایه 10 لایه نظر دریافت کنم. راه _درست_ برای انجام این کار چیست؟
|
ساختار داده مناسب برای نظرات قابل تفسیر
|
141586
|
اول از همه میخواهم به نگرانی خود در مورد برخی شبهکد اشاره کنم (فکر میکنم شما بهتر متوجه شوید) فرض کنید یک پرچم اشکالزدایی سراسری یا متغیر کلاسی به نام debug دارید، کلاس a: var debug = FALSE و از آن برای روش های اشکال زدایی را فعال کنید همانطور که می دانم دو نوع استفاده از آن وجود دارد: ابتدا در یک متد : متد a : اگر اشکال زدایی داشته باشد سپس متد b را فراخوانی کنید. روش b : دوم در خود متد: متد a : فراخوانی متد b; روش b: اگر اشکالزدایی نباشد خروج و من میخواهم بدانم آیا بین این دو رویکرد تفاوتی از لحاظ IO یا نشانگر پشته وجود دارد. کدام استفاده بهتر، ایمن تر است و چرا؟
|
با استفاده از پرچم های جلوگیری از اجرای روش.
|
153720
|
من اخیراً روی چند برنامه وب تلفن همراه برای Android (2.3+) و iOS (4+) کار می کنم. مرورگرهای آنها بیشتر ECMAScript5 را پشتیبانی می کند که بسیار قدرتمند است و من می خواستم در صورت امکان از ویژگی های زبان استفاده کنم و فقط در مواقعی که مجبور بودم به جی کوئری متوسل شوم. به نظر می رسد تنها چیزی که از jQuery استفاده می کنم این است که جایگزین کوتاه تری برای «document.querySelectorAll» داشته باشم. همچنین ممکن است از شر آن خلاص شود. اگر فقط باید از مرورگرهای WebKit مدرن پشتیبانی کنم، آیا این ایده خوبی است که از شر jQuery (و سایر کتابخانه های همه منظوره) خلاص شویم؟ به هر حال آنها یک لایه غیرمستقیم هستند. (برنامهها تا کنون نیازی به برقراری تماس AJAX ندارند، حدس میزنم این یکی از مواردی است که زشت میشود. اما آیا ارزش حفظ jQuery را فقط برای این دارد؟)
|
آیا استفاده از jQuery در برنامههای کاربردی وب مدرن فقط با وبکیت منطقی است؟
|
14461
|
طبق مدل بلوغ SaaS، اگر SaaS قابل تنظیم باشد، سطح 2 است، اما چگونه می توانم با این مفهوم شروع کنم؟
|
سطح بلوغ SaaS 2، چگونه می توانم SaaS قابل تنظیم بسازم؟ (تکنیک ها و الگوها)
|
100024
|
می خواهم نظر شما را بدانم. آیا برنامه نویسان (مثل من) باید در مورد طراحی بدانند؟ به عنوان مثال طراحی، طراحی وب، دستکاری تصویر و غیره. ویرایش شده در واقع، من برنامه نویسی وب، سازمانی و موبایل را دوست دارم. ممنون :دی
|
آیا برنامه نویسان باید در مورد طراحی گرافیک بدانند؟
|
158768
|
آیا روش خوبی برای طراحی (یعنی نوشتن) نرم افزار با روشی مبتنی بر شبه کد می شناسید؟ من در طراحی نرم افزار تازه کار هستم و اطلاعاتی در مورد UML می خوانم. سلسله مراتب طبقاتی فروتن من تا اینجا خوب است، با این حال، پس از پیچیده شدن، متوجه می شوم که با «دیدن کل» تصویر، می توانستم از ساختار متفاوتی برای گسترش بیشتر در آینده استفاده کنم. از آنجایی که پایتون برای نمونه سازی خوب است، من با شروع نوشتن تقریباً خوب هستم، اما نه کاملاً. بنابراین من نمودارهای کلاس UML را امتحان کردم، اما به نظر نمی رسد که آنها کمک زیادی به من کنند. مشکلاتی را که در آنجا حل میکنم، میتوانم به طور پیش پاافتاده در ذهنم انجام دهم. اما وقتی شروع به کدگذاری شبه روش های واقعی می کنم، متوجه الزامات طراحی اضافی می شوم. بنابراین اگر می خواهید با شبه کد طراحی کنید، چگونه این کار را انجام می دهید؟ من معتقدم برای من روشی که تقریباً 1 به 1 با کد است بهترین کار را دارد. اما اکثر نرمافزارهای UML حتی کد روش را نشان نمیدهند (برخلاف تصاویر در GoF). کسی ادعا کرد UML فقط برای مستندسازی و ارائه است و برای طراحی عالی نیست؟ من هم این حس را دارم. فکر میکردم UML خالص و چند طرح ساده وایت برد راهی برای طراحی نرمافزار هستند تا اینکه با جستجوی گوگل Envision APDT را پیدا کردم. بنابراین آیا توسعه چابک چیزی است که من باید به آن توجه کنم یا آنها به طور تصادفی آن را چابک می نامند - فکر می کردم چابک فقط مربوط به برنامه است؟ یا من اشتباه طراحی می کنم (با UML) - آیا کسی با شبه کد طراحی می کند؟ چگونه می توانم یک ابزار خوب برای آن پیدا کنم؟
|
طراحی نرم افزار با شبه کدگذاری؟
|
14856
|
بهترین شیوه در همه جای صنعت ما وجود دارد. جستجوی گوگل در مورد بهترین شیوه های کدگذاری نزدیک به 1.5 میلیون نتیجه را نشان می دهد. به نظر می رسد این ایده برای بسیاری آرامش به ارمغان می آورد. فقط دستورالعمل ها را دنبال کنید، و همه چیز خوب خواهد شد. وقتی در مورد یک _بهترین تمرین_ میخوانم، برای مثال، اخیراً چندین مورد را در Clean Code خواندم - عصبی میشوم. آیا این بدان معناست که من باید _همیشه_ از این عمل استفاده کنم؟ آیا شرایط ضمیمه شده است؟ آیا شرایطی وجود دارد که ممکن است تمرین خوبی نباشد؟ چگونه می توانم مطمئن باشم تا زمانی که بیشتر در مورد مشکل یاد نگرفته باشم؟ چند مورد از اقدامات ذکر شده در _Clean Code_ با من درست نبود، اما صادقانه بگویم مطمئن نیستم که آیا این به این دلیل است که به طور بالقوه بد هستند، یا اینکه این فقط تعصب شخصی من است. من می دانم که به نظر می رسد بسیاری از افراد برجسته در صنعت فناوری فکر می کنند که بهترین روش وجود ندارد، بنابراین حداقل تردیدهای آزاردهنده من، من را در شرکت خوبی قرار می دهد. تعداد بهترین روشهایی که من در مورد آنها خواندهام بسیار زیاد است و نمیتوان آنها را در اینجا فهرست کرد یا سؤالات جداگانهای درباره آنها پرسید، بنابراین میخواهم این را به عنوان یک سؤال کلی بیان کنم: ** کدام روشهای کدنویسی که معمولاً به عنوان «بهترین شیوهها» برچسبگذاری میشوند، میتوانند زیر بهینه یا حتی مضر در شرایط خاص؟ آن شرایط چیست و چرا این تمرین را ضعیف می کنند؟** ترجیح می دهم در مورد مثال ها و تجربیات خاصی بشنوم.
|
کدام بهترین شیوه محبوب همیشه بهترین نیستند و چرا؟
|
49557
|
من می خواهم ایده هایی برای ایجاد مهارت های CS پایه خود داشته باشم. من 10 سال پیش برنامه نویسی کامپیوترها را شروع کرده ام و از آن کار بسیار خوبی ساخته ام. با این حال، نمیتوانم فکر نکنم مسیری که من را به اینجا رساند بسیار خاص بود، و اگر مشکلی پیش بیاید (مثلاً از کار بیکار شوم) پیدا کردن شغلی در ایالات متحده در همان سطح حقوق سختتر خواهد بود. شرکت برتر دلیل اینکه من این را می گویم این است که من یک خودآموز هستم. مدرک من در علوم کامپیوتر نیست، بنابراین اگر چه من به C/C++/Java تسلط دارم، CS رسمی و پیشینه ریاضی را که بسیاری از توسعه دهندگان نرم افزار دیگر (به ویژه اینجا در ایالات متحده) دارند، ندارم. وقتی به سوالات مصاحبه شغلی اپل، گوگل، آمازون نگاه میکنم، این تصور را دارم که در مقطعی آن مصاحبههای فنی را رد میکنم. اشتباه نکنید، من الگوریتمها و ساختارهای دادهام را میشناسم، اما وقتی همه چیز عمیقاً در قلمرو CS فرو میرود، دچار مشکل میشوم. برای رفع شکاف چه کنم؟ من در مورد کارشناسی ارشد در CS فکر می کردم، اما اگر من فارغ التحصیل CS نباشم، آیا حتی می فهمم آنجا چه خبر است؟ آیا باید به اصول اولیه برگردم و به جای آن مدرک BSc در CS بگیرم؟ من همیشه تمایل دارم وقتی میخواهم چیزهای جدیدی یاد بگیرم به حالت خودآموزی بروم، اما این تصور را دارم که اگر بخواهم در آن نوع شرکتها کار کنم، به آموزش رسمی بیشتری در CS نیاز دارم. متشکرم
|
برنامه درسی علوم کامپیوتر برای رشته های غیر CS؟
|
190306
|
**زمینه** من در اوقات فراغت خود توسعه PHP و Ruby on Rails را انجام می دهم و به تنهایی چیزهای زیادی یاد گرفته ام. من آن فناوری ها را به دلیل هزینه پایین ورود انتخاب کردم، زیرا همه چیز منبع باز و رایگان در دسترس است. من روی لینوکس توسعه میدهم و از استفاده از آن نیز یاد میگیرم. **مشکل** اکنون در جایی هستم که میخواهم دانش خود را در مورد توسعه وب عمیقتر کنم، اما شخصاً برای یادگیری مشکل دارم، زیرا: هیچ ساختار واقعی برای پیشبرد دانش وجود ندارد. * تا به حال از این کار آموخته ام و در صورت مواجهه با مشکلات خاص، به دنبال آن بوده ام. نمیدانم که آیا به طور کلی این روش درستی است یا برای من بهترین راه نیست. چیزی که من در مورد این رویکرد دوست ندارم این است که شما هیچ بینشی از مشکل دریافت نمی کنید، زیرا فقط باید آن را برطرف کنید و با پروژه ای که در واقع روی آن کار می کنید حرکت کنید! به عنوان مثال، کار در Rails چیزی بیش از دانش اولیه در مورد Ruby به من نداده است، زیرا من نمی توانم Rails و Ruby را همزمان در سطح پیشرفته یاد بگیرم (شاید این فقط محدودیت مغز من باشد؟) * می دانم که بخش قابل توجهی از وقت من صرف راه اندازی، حل مشکلات پشته LAMP برای PHP/MySQL یا وابستگی ها و تضادهای جواهر روبی می شود. **سوال** من به چند دلیل در نظر دارم سی شارپ و دنیای دات نت را امتحان کنم و می خواهم _افکار توسعه دهندگان با تجربه تر درباره درست یا ناقص بودن تفکر من_ نظر بدهند. دلایل اصلی من برای اینکه میخواهم تغییر بدهم عبارتند از: * به نظر میرسد یک محیط ساختار یافتهتر است، حدس میزنم به طور خاص به این دلیل که جامعه محور نیست. آیا این باعث ایجاد یک تجربه یادگیری خطی تر می شود؟ * من شخصا کار در محیط های بصری را ترجیح می دهم و مایکروسافت ویژوال استودیو را دارد. من از چندین IDE برای PHP و Ruby استفاده کردهام و بسیار خوب هستند، اما استفاده از آنچه که ویژوال استودیو شنیدهام بسیار عالی است. * مایکروسافت نسخههای Express رایگان نرمافزار خود را برای امتحان کردن دارد، بنابراین در حال حاضر هزینه ورود به آنجا نیز کم است * از آنجایی که مایکروسافت یک محیط بسته/یکپارچه است، آیا در تنظیم اولیه در زمان صرفهجویی میکنید؟ به عنوان مثال، آیا زمان کمتری را صرف راه اندازی Apache/nginx، MySQL، MongoDB، کنترل نسخه و غیره می کنید؟
|
آیا اینها دلایل خوبی برای حرکت به پلتفرم توسعه وب مایکروسافت هستند؟
|
237983
|
من در حال انجام پایان نامه خود با موضوع تست UI خودکار در شرکتی هستم که یکپارچه سازی مداوم را برای پروژه های خود اعمال می کند. این شرکت در مایکروسافت شیرپوینت 2013 اینترانت ایجاد می کند و وظیفه من ایجاد یک چارچوب تست خودکار است که می تواند در هر پروژه ای به عنوان تست دود استفاده شود و با مدل ادغام پیوسته ادغام شود. این شرکت از Team Foundation Server 2010 و Visual Studio 2012 استفاده می کند. تمام ساخت ها بر روی یک سرور ساخت جداگانه انجام می شود که در تعریف ساخت مشخص شده است. من CI را برای سرور آزمایشی خودم تنظیم کردهام و به سرور جداگانهای دسترسی دارم که قصد دارم از آن بهعنوان کنترلکننده و عامل تست استفاده کنم، که همه آزمایشها را روی پروژههای مستقر شده اجرا میکند. من چند سوال دارم که شاید خیلی واضح نباشد. 1. ایده من این است که روش های آزمایشی را با استفاده از سلنیوم بنویسم، و آنها را در یک فایل DLL بسته بندی کنم که می تواند در تمام پروژه های جدید هنگام راه اندازی بارگذاری شود. آزمایشها فقط برای رابطهای کاربری استاندارد شیرپوینت اعمال میشوند. همراه با این، من یک 'config.xml' اضافه می کنم که مشخص می کند کدام سایت باید آزمایش شود. من از سلنیوم با ابزارهای استاندارد تست واحد ویژوال استودیو استفاده می کنم. آیا گزینه های دیگری وجود دارد که ممکن است برای مقاصد من مناسب تر باشد؟ 2. من فهمیده ام که می توانم فایل های DLL حاوی تست هایی را در تعریف ساخت TFS مشخص کنم، آیا این امکان برای روشی که قصد دارم تست ها را بنویسم، یا این گزینه فقط برای فایل های DLL که در ایجاد شده اند اعمال می شود. راه حل؟ اگر نه، آیا می توانم آنها را به عنوان مرجع اضافه کنم و انتظار داشته باشم که توسط سرور آزمایشی اجرا شوند، با این فرض که با الگوی مجموعه های آزمایشی مطابقت دارند؟ 3. شرکت میخواهد به توسعهدهندگان اجازه دهد تستهای سفارشی جداگانهای را اضافه کنند، و به من پیشنهاد کرده است که چارچوب آزمایشی را طوری بنویسم که بتوانند یک رابط یا چیزی مشابه را پیادهسازی کنند. آنها میخواهند بتوانند تستهای سلنیوم کاملاً سفارشیسازی شده بنویسند، و فکر من در این مورد این است که سادهتر است فقط به آنها اجازه دهیم یک DLL جداگانه با آزمایشهای خود اضافه کنند و به سرور تست اجازه دهیم آنها را جداگانه اجرا کند؟ آیا راههای خوب دیگری برای «ادغام» یک مجموعه آزمایشی موجود با آزمونهای نوشتاری سفارشی وجود دارد؟
|
ایجاد یک چارچوب تست خودکار برای تست دود UI
|
201088
|
من یک توسعهدهنده php هستم که روی یک استارتآپ کار میکنم، و دوستم، شریک من (یک توسعهدهنده نیز)، که در حال ساخت استارتاپ با من است، یک توسعهدهنده asp.net/C# است. چگونه با هم کار می کنیم، همانطور که به دو زبان مجزا برنامه ریزی می کنیم؟ می دانم که می توانید از Mono http://mono-project.com برای طراحی برنامه های اندروید (که مبتنی بر جاوا است) با نوشتن کدهای C# و iOS استفاده کنید. آیا پلتفرم یا فریم ورکی وجود دارد که بتوانیم با نوشتن کدهایی در سی شارپ یا فریم ورکی که بتواند کدهای سی شارپ را مانند مونو به php تبدیل کند، برنامه های php ایجاد کنیم؟
|
چگونه می توانم (توسعه دهنده php) با یک توسعه دهنده asp.net کار کنم؟
|
137339
|
آیا اصطلاحی برای مشکلات عملکردی وجود دارد که توسط فردی ایجاد می شود که یک حلقه ایجاد می کند که صدها یا هزاران عمل را انجام می دهد که می توانست به صورت انبوه انجام شود؟ مثال من این است که من مدام به حلقه هایی می پردازم که از طریق گروهی از شناسه ها حلقه می زنند و سپس یک پرس و جو برای هر ID انجام می دهم تا ردیف مرتبط را به جای ایجاد یک پرس و جو واحد بازیابی کنم.
|
اصطلاح برای مشکلات عملکرد به دلیل حلقه زدن
|
164683
|
بنابراین من یک پروژه اتوماسیون سلنیوم (با استفاده از Maven) دارم. میخواهم بتوانم تستهایم را طوری تنظیم کنم که یک شبه اجرا شوند و احتمالاً گزارشی را روزانه برای تیم ایمیل کنم. کدام CI برای مجموعههای TestNG.xml مناسبتر است؟ من Hudson را امتحان کردم اما نتوانستم راهی برای اجرای فایل های TestNG از بیلد پیدا کنم؟ پیشاپیش ممنون
|
کدام یکپارچه سازی مداوم برای سلنیوم 2 با TestNG
|
162352
|
فرض کنید با یک برنامه سیستم جاسازی شده برای برنامهنویسی به زبان C در یک محیط چند هستهای (به Cavium یا Tilera فکر کنید) ارائه شدهاید و باید بین دو محیط یکی را انتخاب کنید: کد برنامه تحت لینوکس در حالت SMP یا کدگذاری برنامه تحت یک مدیر اجرایی فلزی نازک (چیزی شبیه به یک RTOS بسیار کم)، شاید با یک هسته واحد که لینوکس UP را اجرا می کند و می تواند وظایف کنترلی را انجام دهد. برای هدف این سوال، فرض کنید که هر دو محیط یک سطح تضمین عملکرد را در هر جنبه قابل اندازهگیری عملکرد زمان اجرا، از جمله تعداد کنش معنادار در ثانیه، لرزش، تأخیر، ملاحظات زمان واقعی - آثار ارائه میدهند. (و بله، من متوجه هستم که این به هیچ وجه یک فرض پیش پا افتاده نیست. چگونه استفاده از یک راه حل مبتنی بر SMP لینوکس را به جای یک راه حل اجرایی نازک فلزی توجیه می کنید؟ سوال ممکن است احمقانه به نظر برسد. مطمئناً برای من بدیهی به نظر می رسد - اما باید کسی را متقاعد کنم که همین فکر را نمی کند. آیا میتوانید فهرستی از استدلالها به نفع انتخاب یک سیستمعامل آگاه از SMP واقعی (لینوکس) در مقابل یک مدیر اجرایی فلزی خالی با فرض اینکه ضمانتهای عملکرد مشکلی ندارند، تهیه کنید؟ با تشکر فراوان
|
مزایای برنامه نویسی تحت یک سیستم عامل در مقایسه با مجری فلزی خالی چیست؟
|
224914
|
یکی از همکارانم به عنوان مشاور کار می کند. اخیراً از او خواسته شده است که به یک شرکت توسعه نرم افزار کمک کند تا فرآیندهای خود را بهبود بخشد. این شرکت از برخی از مشکلات، مانند تعداد اشکالات یا این واقعیت که نمیتوانند محصول اصلی خود را بیشتر از یک بار در سال منتشر کنند، آگاه است، اما هیچکس در آنجا نمیداند چه باید بکند. همکار من شناسایی کرد که آنها یک فرآیند داخلی اولیه دارند که آن را Scrum می نامند، اما اینطور نیست. همکار من می خواهد پیشنهاد کند که به «اسکرام واقعی» بروید. اگر او این کار را انجام دهد، با دو مشکل مواجه خواهد شد: * مدیران پاسخ خواهند داد که قبلاً از Agile استفاده میکنند و مفید نبوده است. * توضیح دادن به مدیران و مدیرعامل شرکت که تا به حال از اسکرام واقعی استفاده میشد، بسیار دشوار خواهد بود. چه باید کرد؟ * * * ¹ در این شرکت، دو نفر از این سه مدیر ادعا می کنند که Agile و Scrum را کاملاً می شناسند و آن را بدون نقص در تیم های مربوطه خود به کار می برند. این ادعا که آنها هیچ چیز در مورد هر یک از این دو موضوع نمی دانند، وضعیت دشواری را ایجاد می کند. نقش همکار من نیز نه تنها اظهار نظر، بلکه اعمال روش خوب برای سه ماه آینده در این شرکت است. شروع با ادعای بی کفایتی مدیران در این زمینه راه حلی نیست.
|
چگونه اسکرام را در شرکتی که به Scrumbutt یا Scrumfall عادت کرده است معرفی کنیم؟
|
179283
|
من در مطالعه اجزای Oracle ADF Busniess با اصطلاح 4GL (زبان نسل) برخورد کردم. میخوام بدونم 4GL دقیقا چیه؟ این نقل قول واقعی از کتاب Oracle Fusion Guide است: > Oracle ADF Business Components لایه انتخابی خدمات تجاری در > توسعه برنامه Oracle Fusion است. در مقایسه با سایر لایههای ماندگاری، > ADF Business Components، برنامههای تجاری داخلی استثنایی > عملکرد و تجربه حداکثری را ارائه میدهد که آن را برای کسانی که به دنبال یک زبان نسل چهارم (4GL) جاوا > توسعه EE هستند، کاملاً مناسب میکند. معماری
|
منظور از 4 GL چیست؟
|
155645
|
این سناریو است. من در حال ساخت یک نرم افزار وبلاگ نویسی سفارشی برای سایت خود هستم. من در حال پیاده سازی یک ویژگی جستجو هستم. خیلی پیچیده نیست - اساساً فقط عبارت جستجوی وارد شده را می گیرد و این عبارت را اجرا می کند: $query=SELECT * FROM `blog` WHERE `title` LIKE '%$q%' OR 'post' LIKE '%$q%' ؛ که به معنای جستجوی ساده عنوان و متن پست برای عبارت وارد شده است. آیا راه بهتری برای انجام این کار وجود دارد، با توجه به اینکه چقدر طول می کشد تا پرس و جو را تا 100 ردیف، هر یک با طول پست تا 1500 کاراکتر اجرا کنید؟ من استفاده از عبارت LIMIT را در نظر گرفته ام تا (گاهی اوقات) تعداد ردیف هایی را که پرس و جو بررسی می کند محدود کند. ایده خوبی؟
|
روش بهتری برای جستجوی متن در دو ستون
|
255513
|
میدانم که بسیاری از وبسایتها، بازیهای ویدیویی و نرمافزارهای دیگر حاوی هزاران خط کد هستند در حالی که توسط یک فرد در مدت زمان کوتاهی توسعه مییابند. چگونه آن افراد می توانند هزاران LOC را روز به روز بنویسند؟ برای من، این عدد بزرگی به نظر می رسد: من به ندرت بیش از چند صد خط در روز می نویسم، و اغلب وقت خود را به جای افزودن LOC به حذف کد می گذرانم. آیا واقعاً با دست نوشته شده است یا از برخی از تولیدکنندگان کد استفاده می کنند؟
|
چگونه مردم این همه خط کد را در روز می نویسند؟
|
163082
|
من در مورد فرمت XML و نقل قول زیر فکر می کردم: > XML یک پایگاه داده نیست. هرگز قرار نبود پایگاه داده باشد. این هرگز یک پایگاه داده نخواهد بود. پایگاه داده های رابطه ای یک فناوری اثبات شده با بیش از 20 سال تجربه پیاده سازی هستند. آنها محصولات جامد، پایدار و مفید هستند. آنها کنار نمی روند. XML یک فناوری بسیار مفید برای جابجایی داده ها بین پایگاه های داده مختلف یا بین پایگاه های داده و سایر برنامه ها است. با این حال، خود یک پایگاه داده نیست. از آن مانند یکی استفاده نکنید.» > -Effective XML: 50 روش خاص برای بهبود XML توسط Elliotte Rusty > Harold (صفحه 230، قسمت 4، مورد 41، پاراگراف دوم) به نظر می رسد این واقعاً تأکید می کند که XML نباید استفاده شود برای ذخیره سازی داده ها و فقط باید برای قابلیت همکاری برنامه به برنامه استفاده شود. من شخصاً مخالفم و فایل app.config دات نت که برای ذخیره تنظیمات برنامه استفاده می شود، نمونه ای از ذخیره سازی داده ها در یک فایل XML است. اما برای پایگاههای داده به جای تنظیمات و غیره، XML نباید استفاده شود. برای توسعه نظر خود، از دو مثال استفاده خواهم کرد: الف) دادههای مربوط به مشتریان با فیلدهایی که همه در یک سطح هستند، یعنی تعدادی فیلد وجود دارد که همه مربوط به یک مشتری بدون فرزند هستند، ب) دادههای مربوط به پیکربندی یک برنامه کاربردی که در آن فیلدهای تو در تو وجود دارد. و خصوصیات بسیار معنی دارند بنابراین سوال من این است که آیا این هنوز یک عبارت معتبر است و آیا اکنون ذخیره داده ها با استفاده از XML قابل قبول است؟ ویرایش: من یک ایمیل برای نویسنده آن نقل قول ارسال کردهام تا ورودی/زمینه اضافی او را بپرسم.
|
استفاده از XML به عنوان ذخیره اطلاعات
|
90478
|
برای آموزش تکنیک مرور کد، باید موضوعات مختلفی را پوشش دهم. یکی از آنها بهینه سازی زودرس است. من 3 ویژگی آن را یافتم: 1. عموماً شیطانی است. ایجاد **اثرات معکوس**. 2. این یک **درد غیر ضروری** است که هیچ سودی ایجاد نمی کند. 3. برای دستیابی به **مزایای اندک** به تلاش زیادی نیاز است آیا ویژگی دیگری وجود دارد که من از آن غافل باشم؟ همچنین، برای نشان دادن آنها، من معمولاً نمونه های خوبی را فقط برای سناریوی اول دریافت می کنم. آیا کسی می تواند مثال محکمی برای سناریوی دوم و سوم نیز ارائه دهد؟ مثال برای سناریوی اول: > استفاده از char به جای int برای حلقه های کوچکتر برای ذخیره بایت ها! for(char c = 0; c <20; c++) {} //Evil: دسترسی به 'char' پرهزینهتر از 'int' است [توجه: من نگران این واقعیت نیستم که کامپایلرها معمولاً از موارد نابهنگام مراقبت میکنند. این آموزش صرفاً برای تصویرسازی است.] این سوال در مورد این نیست که چه بهینه سازی هایی زودرس هستند؟
|
ویژگی ها / انواع بهینه سازی های زودرس مختلف چیست؟
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.