_id
string | text
string | title
string |
|---|---|---|
66583
|
من اخیراً با یک شرکت نرم افزاری مصاحبه کرده ام، و در آخرین مصاحبه (و آخرین) خود، اطلاعات بیشتری در مورد پروژه ای که قرار است روی آن کار کنم، یاد گرفتم: طراحی آن چگونه است، چه چیزی به تعمیر و نگهداری نیاز دارد، و دغدغه های اصلی آنها چیست. بهبود آن در آینده موضوع این است که من تحقیقات مستقلی انجام داده ام که برای ادغام در سیستم آنها عالی است، اما هنوز نمی دانم آنها احساس می کنند مصاحبه من چگونه پیش رفت. آیا باید با شروع توسعه ایده خود، که معادل رقیب مستقیم محصول آنهاست، برای احتمال استخدام نشدنم آماده شوم؟ این یک سرمایه گذاری زمانی قابل توجه خواهد بود، اما دو نتیجه مثبت احتمالی دارد: من به تنهایی بر روی ایده خود سرمایه گذاری می کنم، یا در نهایت مرا به هر حال استخدام می کنند و چیزی به من می دهند که خودم نشان دهم. محتمل ترین نتیجه منفی مانند هر پروژه نرم افزاری سوداگرانه شکست خورده است: زمان از دست رفته ای که می توانست صرف سرمایه گذاری های کم خطرتر شود. فقط کنجکاو هستم که باید چه کار کنم. من یک مرد شلوغ هستم و مهم است که قاطع باشم.
|
آیا باید برای رقابت با شرکتی که من را استخدام نمی کند آماده شوم؟
|
141623
|
در حالی که من مطمئناً هیچ توهمی ندارم که ساختن نرم افزار بدون IDE امکان پذیر است، در واقع چیز زیادی در مورد انجام آن به خوبی نمی دانم. من از ابزارهای گرافیکی مانند ویژوال استودیو یا Code::Blocks آنقدر طولانی استفاده کرده ام که بدون آنها کاملاً گم می شوم. و وقتی میخواهم محیطها یا زبانها را تغییر دهم واقعاً بوی بدی میدهد. من واقعاً نمیتوانستم کاری در D انجام دهم تا زمانی که شخصی یک افزونه ویژوال استودیو ایجاد کند، و اکنون که سعی میکنم توسعه بیشتری در مک انجام دهم، نمیتوانم دوباره از D استفاده کنم زیرا پلاگینهای XCode کار نمیکنند. حالم به هم می خورد که وقتی یک فایل .make را می بینم گم می شوم و نمی دانم با یک پوشه پر از فایل های منبع باید چه کار کنم. مردم نمی توانند آنها را یک به یک با استفاده از کنسول کامپایل کنند و سپس آنها را یکی یکی پیوند دهند. شما زمان بیشتری را صرف تایپ نام فایل ها می کنید تا کد. بنابراین ابزارهای اتوماسیون و بهره وری کاربر غیر IDE چیست؟ وقتی همه کدها را در emacs یا vim یا nano یا هر چیز دیگری می نویسید چگونه یک پروژه را مدیریت می کنید؟ من دوست دارم اگر کتاب یا راهنمای آنلاینی وجود داشته باشد که برخی از این موارد را بیان کند.
|
کتاب ها یا آموزش های خوبی در مورد ساخت پروژه های بدون IDE؟
|
250073
|
من در حال یادگیری DDD هستم و با این حال سوالاتم بیشتر از پاسخ است. بیایید مدلی از دایرکتوری حاوی تعداد زیادی فایل را در نظر بگیریم. در اینجا من آن را می بینم: دایرکتوری یک ریشه جمع است. این موجودیت باید منطق اعتبارسنجی بررسی منحصربهفرد بودن نام فایل را در هنگام اضافه شدن یا تغییر نام داشته باشد. و موجودیت فایل حاوی منطق SetName است که دایرکتوری را از طریق رویداد دامنه در مورد تغییرات نام مطلع می کند. اما دایرکتوری چگونه باید کار کند؟ بارگذاری همه فایل ها در حافظه همیشه امکان پذیر نیست. آیا در این مورد مخزن فایل ها باید منطق adhoc برای بررسی منحصر به فرد بودن نام داشته باشد؟ من فکر می کنم این یک تصمیم قابل اجرا است. با این حال، اگر برخی از فایل ها قبلاً در تراکنش فعلی که هنوز انجام نشده است اضافه شده یا تغییر نام داده شده باشد، چه؟ (هیچ چیز آن را منع نمی کند. مرزهای معاملات به صورت خارجی در رابطه با منطق تجاری تعیین می شوند). احتمالاً مخزن باید هر دو حالت حافظه داخلی و حالت های ماندگار را در نظر بگیرد (ادغام این حالت ها می تواند کار بی اهمیتی باشد.) بنابراین، وقتی ریشه جمع با همه فرزندانش در حافظه جا می شود - همه چیز خوب است. و به محض اینکه نمی توانید همه موجودات را تحقق بخشید، مشکلاتی وجود دارد. من می خواهم بدانم برای چنین شرایطی چه رویکردهایی وجود دارد. شاید اصلاً مشکلی وجود نداشته باشد و فقط به دلیل درک نادرست من از موضوع باشد.
|
چگونه با ریشه های سنگدانه بزرگ کار کنیم؟
|
166521
|
> طراحی برنامه برای ارسال پیام با علامت گذاری دایره روی نقشه جایی که > می خواهید پیام ارسال کنید؟ این سوالی است که توسط یک مصاحبه کننده از من پرسیده شد. > با توجه به نقشه جهان، کشوری را که میخواهید به آن پیام ارسال کنید، با علامتگذاری منطقه با یک دایره انتخاب کنید، سپس پیام را برای همه افراد > آن منطقه ارسال کنید. پیوند بصری به سؤال: این برنامه را طراحی کنید > **رویکردی که به او گفتم**: > > ابتدا کل داده های شخص (مخاطبین، اطلاعات مکان و همه) را بسازید. > سپس در جایی که روی نقشه علامت گذاری می کنید، فقط یک خوشه از آن کشور را با استفاده از > Hadoop بسازید و پیام را برای همه مخاطبین فرد در آن خوشه > ارسال کنید. لطفاً به من کمک کنید تا این مشکل را بهتر درک کنم و اگر رویکرد بهتری برای مشکل وجود دارد (همه back-end و front-end).
|
برای ارسال پیام با علامت گذاری دایره روی نقشه که می خواهید پیام ارسال کنید، اپلیکیشن طراحی کنید؟
|
220391
|
من عمدتا از زبان های پویا استفاده می کنم. سالهاست که نمونههای hello world با تایپ استاتیک مانند const int STACK_SIZE = 100 را میبینم. و من فکر خواهم کرد وای، من نمی توانم اینطور فکر کنم. من مدیریت حافظه، نحو، اشاره گرها (بیشتر) را درک می کنم. لطفا اجازه دهید من به مغز خود را برای یک ثانیه و تجزیه و تحلیل این مورد استفاده با من. فرض کنید یک برنامه کاربردی خط فرمان داریم که به ما اجازه می دهد کارمندان را مدیریت کنیم (هیجان انگیز!). بیایید فقط روی اضافه کردن کارمندان جدید تمرکز کنیم. ما یک استارتآپ جدید مد روز هستیم که میخواهیم یک عکس از ماه انجام دهیم، بنابراین اندازه فهرست کارمندان ما از 1 شروع میشود، اما در نهایت 7 میلیارد همبنیانگذار و شاید بیشتر (بیگانهها، سگها، گربهها؟) اضافه میکنیم. در روبی/پایتون/جاوا اسکریپت، من فقط یک آرایه ایجاد میکنم و بعداً زمانی که عملکرد وحشتناک است رنج میبرم/بازسازی میکنم. البته، شما میتوانید از پایگاه داده به زبان C++ یا زبان دیگری استفاده کنید. اما اجازه دهید این را برای یک لحظه سرگرم کنیم. آیا یک شخص ++C مشکل را از یک ساختار داده جدا می کند؟ من به این مشکل به عنوان مشکل آرایه فکر می کنم. اما ممکن است کسی با تجربه سطح پایین تر اینگونه فکر کند؟ * ایجاد یک بافر برای نگه داشتن لیست همانطور که کاربر در نام ها اضافه می کند، می توان اندازه آن را ثابت کرد * به طور دوره ای بافر را روی یک فایل یا چیزی شبیه به آن شستشو دهید. آیا این واقع بینانه است؟ من درک می کنم که الزامات اینجا ساختگی و مبهم است. اما فرض کنید یک توسعه دهنده ++C در حال ایجاد این برنامه کوچک برای خودش بود. آیا آنها فقط از یک اشاره گر هوشمند یا چیزی که در طول زمان رشد می کند استفاده می کنند یا یک `std::string*` ایجاد می کنند؟ بگذارید مثال دیگری بزنم. فرض کنید یک مشکل می نویسید تا از طریق یک فایل حلقه بزنید و با هر خط کاری انجام دهید. برخی از افراد (از جمله خود من) با یک فایل نمونه کوچک شروع به فکر کردن می کنند. سپس بعداً متوجه میشوید که مشکل شما نمیتواند فایلهای بزرگ را مدیریت کند. اوف گاهی اوقات من احساس می کنم برنامه نویسان سطح پایین به طور طبیعی خارج از انضباط یا تجربه برای خواندن فایل در یک بافر یا چیزی شبیه به آن، از قبل بهینه سازی می کنند. موافقید؟
|
به من کمک کن در C++ فکر کنم
|
186980
|
من می خواهم کارهای زیر را انجام دهم: من تعدادی کامپیوتر دارم. در هر کامپیوتر یک برنامه اجرا می شود. هیچ سرور متمرکزی وجود ندارد. برنامه می تواند با معیارهای تعریف شده انتخاب کند تا داده های مشخص شده را به رایانه دیگری بدهد. در حین انجام این کار، رایانه دیگر نباید همین کار را انجام دهد. (نوعی همگام سازی دو طرفه) بیایید مثالی بزنیم. (C1 .. Cn برنامه هایی هستند که روی رایانه های مختلف اجرا می شوند) C1 داده های به روز شده C2 را ارسال می کند. در حالی که پردازش فعال است، C2 نباید از C1 بخواهد چیز دیگری را به روز کند. ایده این بود: C1 یک پیام به C2 می فرستد: PauseExecution() C1 موارد را به C2 می فرستد تا پردازش شوند (برخی داده ها را در C2 به روز می کند) C1 پیامی به C2 می فرستد: ResumeExecution(). C2 پیامی به C1 می فرستد: PauseExecution() C2 موارد را به C1 می فرستد تا پردازش شوند (برخی داده ها را در C1 به روز می کند) C2 پیامی به C1 می فرستد: ResumeExecution(). اما اکنون بزرگترین مشکل پیش می آید. اگر C1 یک پیام به C2 برای مکث ارسال کند، و C22 در همان زمان یک پیام به C1 برای مکث ارسال کند، هر دو مسدود خواهند شد. هیچ سرور متمرکز / حافظه مشترکی برای نگهداری سمافور وجود ندارد. آیا الگوی دیگری وجود دارد که بتوان از آن استفاده کرد تا n رایانه مسدود نشوند؟ بنابراین این سوال در مورد حذف الگوریتمی است. یا اگر نمی توان از سمافور یا موتکس استفاده کرد، راه حل دیگری برای این مشکل وجود دارد؟
|
طرد متقابل از طریق شبکه - الگو؟
|
220535
|
من همیشه مقالاتی را می خوانم که پیشنهاد می کنند از نام کلاس های CSS ارائه ای استفاده نکنید. در حال حاضر روی یک پروژه وب سایت کوچک کار می کنم. پاورقی در این وب سایت به این صورت است:  اگرچه بسیار ساده است، من دقیقاً مطمئن نیستم که چگونه نام کلاس ها را نامگذاری کنم. در حال حاضر، من از این سیستم شبکه ای استفاده می کنم که از نام کلاس هایی مانند یک چهارم، یک و نیم و غیره استفاده می کند. ساده ترین راه احتمالاً استفاده از ساختار HTML مانند این است: <footer class=footer> <div class=grid> <div class=grid__item one-quarter> <h5>آدرس</h5> Lorem Ipsum<br> Lorem Ipsum </div><!-- --><div class=grid__item one-quarter> <h5>آدرس</h5> Lorem Ipsum<br> Lorem Ipsum </div><!-- --><div class=grid__item two-quarters> <nav class=nav--meta> <!-- UL / LI برای پیمایش --> </nav> </div> </div> </footer> اما به دلایل متعددی باید به جای استفاده از کلاس هایی مانند یک چهارم از کلاس های خاموش SASS استفاده کنم. مستقیماً در ساختار HTML من: .classname { @extend %grid__item; @extend %one-Quarter; // ... } بنابراین من مطمئن نیستم که چگونه ستون های مختلف خود را در پاورقی نام گذاری کنم. footer_ _left / footer_ _right بسیار نمایشی هستند، بنابراین footer_ _address (محتوا ممکن است در آینده تغییر کند) / footer_ _nav نیز بسیار نمایشی است. آیا بهترین روش یا مقاله ای در مورد نامگذاری کلاس CSS به طور کلی وجود دارد؟ و من می دانم که این بیشتر نظر شخصی است، اما هنوز هم دوست دارم از دیگران بشنوم که چگونه با آن برخورد می کنند.
|
نام کلاس های CSS معنایی
|
74669
|
امیدوارم در جای درستی باشم که این را بپرسم. یک مشتری، که برای او یک نرم افزار مدیریت گروهی (در فلکس) توسعه داده ام، اکنون از من می خواهد که یک نرم افزار مدیریت هتل کامل را توسعه دهم (مطابق با نیازهای خاص او، به همین دلیل از یک نرم افزار موجود استفاده نمی کند). با این حال، او می خواهد به آن در وب دسترسی داشته باشد و یک نسخه فقط دسکتاپ داشته باشد (اگر اینترنت به هر دلیلی کار نمی کند). علاوه بر این، باید روی مک و ویندوز کار کند. این نرم افزار باید بتواند حسابداری، مدیریت اتاق، ویرایش قالب، ایجاد pdf، صادرات اکسل، نوشتن ایمیل های HTML، بسیاری از گزارش ها و غیره را انجام دهد. این یک مشکل واقعی برای من ایجاد می کند، زیرا می دانم که اکثر این برنامه ها نوشته شده با دات نت یا مشابه، برای دسترسی آسان به تمام اجزای آفیس، Outlook و غیره. با این حال، ما به پشتیبانی مک نیز نیاز داریم. من به استفاده از Flex/Air فکر میکردم که به من میدهد کراس پلتفرم، وب و دسکتاپ، اما میترسم Air با تمام امکانات Excel Export، ویرایش قالب، Outlook یکپارچهسازی و غیره و همچنین زمان توسعه همراه نباشد. میترسم خیلی بالاتر از دات نت باشه. هر گونه پیشنهادی برای مقابله با این مشکل دارید؟ ممنون، مارتین
|
کدام فنآوری برای نرمافزار مدیریت هتل مبتنی بر وب/رومیزی چند پلتفرمی
|
186983
|
من در حال ساخت یک IDE درون مرورگر ساده برای کدنویسی بسیار خاص دامنه هستم. از آنجایی که من افکار برت ویکتور در مورد برنامه نویسی قابل یادگیری را خیلی دوست دارم، فکر کردم تعدادی اعداد قابل کشش را به نام Tangle.js وارد کنم (اینجا را کلیک کنید تا ببینید در مورد چه چیزی صحبت می کنم). پیاده سازی من یک کنترل ورودی اسلایدر بسیار ساده تر است اما ایده یکسان است. با این حال یک موضوع مطرح می شود. لغزنده در حال کشیدن به مقادیر حداقل، حداکثر و مرحله نیاز دارد. از آنجایی که مقادیر وارد شده توسط کاربر هستند، من نمی توانم آنها را کدنویسی کنم. در حال حاضر «{min: currentValue/10, max: currentValue*5}» را انجام میدهم، اما این کار به قدری ساده است که در دسته بزرگی از موارد منطقی نیست. چیزی که من میخواهم الگوریتمی است (که تصور میکنم فقط یک محاسبه ساده است) که با دادن یک مقدار برای یک عدد میتوان حدسهای خوبی بر روی مقادیر حداقل، حداکثر و مرحله انجام داد. (یا هر 2 مورد از آنها از زمان دریافت سومی بی اهمیت خواهد بود). به عنوان مثال fn(15) -> {min: 0، حداکثر: 35، step: 1} fn(1.478) -> {min: -2، max: 5، step: 0.2} fn(-7034) -> {min: -35000، حداکثر: -500، مرحله: 100} بدیهی است که نیازی نیست و نمی تواند بی نقص باشد، اما من نمی دانم آیا کسی ایده ای برای یک الگوریتم یا چیزی ریاضی که در اینجا منطقی است.
|
الگوریتمی برای انتخاب حداقل/حداکثر دریچه های معقول با یک مقدار واحد
|
52896
|
من تفاوت ms را که در Visual Studio 2008 TFS Edition ادغام شده است، دوست ندارم. آیا می توان این مقایسه کننده فایل را به خارجی (مثلاً Beyond Compare) تغییر داد؟
|
نحوه استفاده از مقایسه کننده فایل خارجی در MS TFS
|
143918
|
(به من اطلاع دهید که آیا این SE اشتباه است) چرا یک سند Here (یا Heredoc) به این نام خوانده می شود؟ ویکی پدیا در مورد آن موضوع خاص چیزی برای گفتن نداشت. من اسناد یونیکس را پیدا کردم که یک در اینجا سند است را توصیف می کند، آیا این شکل اصلی است؟
|
چرا به آن در اینجا سند می گویند؟
|
188239
|
مستندات مربوط به ref یک گزینه :max-history را نشان میدهد و بیان میکند که «رجوعها تاریخچه را به صورت پویا در صورت نیاز برای مقابله با خواستههای خواندن جمعآوری میکنند». من میتوانم ببینم که در REPL سابقه وجود دارد، اما نمیدانم چگونه مقادیر قبلی یک ref را پیدا کنم: user=> (def the-world (ref hello :min-history 10)) #'user/ the-world user=> (do (dosync (ref-set the-world better)) @the-world) better user=> (let [exclamator (fn [x] (str x !))] (dosync (تغییر exclamator the-world) (تغییر exclamator جهان) (alter the-world exclamator)) @the-world) بهتر!!! user=> (ref-history-count the-world) 2 احتمالاً the-world دارای مقادیر hello، better و better!!! بوده است. چگونه به آن تاریخچه دسترسی داشته باشم؟ اگر دسترسی به آن تاریخچه امکان پذیر نباشد، آیا نوع داده ای وجود دارد که تاریخچه ای از مقادیر آن را نگه می دارد که بتوان بعد از آن پرس و جو کرد؟ یا به همین دلیل پایگاه داده datomic ایجاد شده است؟
|
دسترسی به تاریخچه «ref» در Clojure
|
220392
|
من تعجب می کنم که پرس و جوهای DB باید در معماری سه لایه کجا باشند. اولین انجمنی که فکر می کند در DAL است. اما اگر BL بخواهد برای یک شی جستجو کند، DAL باید روشهایی را برای هر جستجوی ممکن منتشر کند (غیرواقعی - کار زیاد). گزینه دوم، در BL است. اما سپس BL باید بداند که DB چگونه طراحی شده است... (Encapsulation خوب نیست) گزینه سوم این است که DAL یک شی مانند QueryBuilder یا چیزی مشابه را منتشر می کند و BL پرس و جو را با ارتباط ضعیف می سازد ( اما هنوز لازم است) به DB. بهترین گزینه برای اجازه دادن به BL برای انجام جستجو چیست؟
|
پرس و جو در معماری سه لایه
|
106031
|
اخیراً من در حال توسعه یک سیستم مدیریت مبتنی بر وب برای یک باشگاه بوده ام. برنامه قبلی آنها در ویژوال بیسیک توسعه یافته بود. برای برنامه جدید، تمام اسکریپتهای فرانتاند از jQuery استفاده میکنند، سرور PHP و MySQL را اجرا میکند... میدانید، پشته معمولی مبتنی بر لینوکس el-cheapo. به هر حال، من متعجب بودم که چرا امروزه از گفتگوهای پیام اعلان، تأیید و هشدار جاوا اسکریپت اینقدر استفاده نمی شود. تعداد زیادی پلاگین جی کوئری برای ویندوزهای مدال و پیامهای هشدار وجود دارد که سعی میکنند چیزی را تقلید کنند که زبان قبلاً ارائه میدهد و هر مرورگری مجبور است به درستی از آن پشتیبانی کند. استفاده از راه حل های دست ساز یا مبتنی بر پلاگین برای فرم های پیچیده و نیازهای خاص خوب است، اما اگر فقط باید یک مقدار را درخواست کنید یا حذف یک رکورد را تأیید کنید، چرا چنین سرباری را به برنامه وب خود اضافه می کنید؟ علاوه بر این، iOS و Android هنگام استفاده از دستور، تأیید و هشدار، دیالوگهای پیام را به خوبی تطبیق دادهاند.
|
درخواست، تأیید و هشدار جاوا اسکریپت قدیمی تلقی می شود
|
167699
|
من در حال انجام برخی از تمرینات Lisp با استفاده از Clojure هستم. اگر بخواهم لیست های Lisp را به بردارهای Clojure تبدیل کنم، حل برخی از مشکلات ساده تر خواهد بود، بنابراین سوال من اینجاست: آیا استفاده از vec یا vector از نظر زمان و/یا پردازش هزینه زیادی دارد؟ آیا استفاده از هر دو تابع باعث تغییر حالت متا می شود یا مقادیر تبدیل شده و به بردار منتقل می شوند؟
|
هزینه استفاده از (vec col) یا (vector arg1 & args) چیست؟
|
138238
|
بهترین رویکرد در آزمایش واحد مدلی که در برنامهای که به شدت با پایگاه داده متصل است ادغام میشود، چیست؟ سناریوی خاص در اینجا یک سبد خرید است - من میخواهم بتوانم اضافه کردن، حذف و بازیابی اقلام از سبد خرید و همچنین منطق قیمتگذاری و غیره را آزمایش کنم. از دسترسی به پایگاه داده باید اجتناب شود.
|
تست واحد - برنامه همراه با پایگاه داده
|
165692
|
من از Visual Studio فقط برای ایجاد برنامه های C#/XAML Windows Store استفاده خواهم کرد. آیا دلیلی وجود دارد که به جای استفاده از نسخه Express (رایگان) برنامه های مترو با C#/XAML یک SKU حرفه ای VS 2012 خریداری کنم؟ تنها چیزی که می توانم به آن فکر کنم این است که نمی توانم از Resharper در نسخه Express (که قبلاً مجوز آن را خریداری کرده ام، اما در محل کار از آن استفاده می کنم، استفاده نکنم، بنابراین پول هدر نمی رود. اگر نمی توانم از آن در خانه استفاده کنم) - به علاوه، من معتقدم که حتی Express SKU VS 2012 دارای ابزار کیفیت کد مشابهی خواهد بود.
|
مزایای SKU دلاری VS2012 نسبت به Express چیست؟
|
146392
|
من یک توسعه دهنده در شرکت بزرگ IT هستم که حول ارائه خدمات به مشتریان متمرکز است (منظورم این است که بخش توسعه کمتر از 20 نفر است و بخش عمده ای از سازمان نیست). من در حال حل وظایف مختلف مرتبط با مشکلات فعلی هستم، و تا اینجا همه چیز خوب است، اما مدیریت به نوعی به ایده ای برای پیاده سازی برخی از برنامه های کاربردی که بیشتر ویژگی های محصولات برنده جوایز صنعت مانند Visio MS یا AutoCad را در Autodesk تکرار می کند، رسید. آنها می خواهند این کار را با استفاده از منابع موجود که در بالا توضیح دادم انجام دهند. اولین پاسخ من این بود این حتی در جسورانه ترین خیالات شما غیرممکن است زیرا پروژه ای با چنین اندازه ای توسط ده ها تیم توسعه دهنده / معمار / آزمایش کننده ساخته شده است، میلیون ها دلار هزینه دارد و دوره توسعه از ابتدا حداقل 1.5- است. 2 سال. آنها این را در نظر می گیرند، اما استدلال های متقابل کمی دارند، مانند اینکه ما هیچ مهلتی برای این پروژه نداریم (قوانین مربوط به حوزه موضوعی هنوز انجام نشده است و ممکن است در چند سال آینده تصویب نشود) و همچنین مشخصات دقیقی ندارند، بنابراین هر یک از عملکردهای اجرا شده را می توان به عنوان نسخه کوچکی که به مشتری تحویل داده می شود و در میدان آزمایش می شود. و البته، ما نیازی به کپی 1:1 از اتوکد نداریم، فقط به «چند ویژگی اصلی مانند 10 درصد عملکرد کل محصول» نیاز داریم. این آرگومان ها به هیچ وجه به تخمین کمک نمی کند، برعکس به این معنی است که ما تغییرات نامشخص زیادی در نیاز خواهیم داشت مانند به این ویژگی اتوکد نگاه کنید و آن را پیاده سازی کنید و تست توسط مشتریان و نه بخش QA حرفه ای (از لحاظ سیاسی) مترادف صحیح برای حماقت). آیا ایده ای برای استدلال و تخمین چنین کاری دارید؟ اگرچه برخی اعداد مفید خواهند بود، اما تمام هزینههای توسعه/جزئیات پروژههای بزرگ در دسترس نیست، من میتوانم فقط با حقایق مبهم مانند میانگین حقوق شناخته شده مایکروسافت SDE و جدول زمانی نسخههای MS Office، یعنی صحبت در مورد Visio، کار کنم.
|
برآورد پروژه برای کارهای غیر واقعی
|
249804
|
من تعدادی کنترلر دارم که یک سایت را به عنوان پارامتر در اقدامات خود می گیرند، مانند: [AuthoriseSite] public ActionResult Index(string site) { var model = gvmFactory.CreateAnIndexViewModel(site); بازگشت نمایش (شاخص، مدل); } من سایت را به عنوان پارامتر ارسال میکردم، اما میتوانم آن را از نمایه عضویت کاربر نیز محاسبه کنم، بنابراین کد من میتواند به این صورت باشد: [AuthoriseSite] public ActionResult Index() { string site = UserProfileService.GetUsersSite(); var model = gvmFactory.CreateAnIndexViewModel(name); بازگشت نمایش (شاخص، مدل); } پارامتر سایت می تواند بسته به نقشی که کاربر دارد متفاوت باشد. کاربرانی که ادمین هستند می توانند سایت های مختلفی را انتخاب کنند، در حالی که افراد غیر مدیر فقط می توانند از سایتی استفاده کنند که به آن تعلق دارند. **سوال من این است که کدام تمرین بهتر است؟** من طرفدار اولی هستم، بیشتر شبیه MVC است، اگرچه این می تواند فقط این باشد که من همیشه تمایل به انجام این کار داشته ام. دومی دارای مزایایی است در این که URL ها را نمی توان به گونه ای تنظیم کرد که غیر ادمین ها بتوانند سایت هایی را که نباید مشاهده کنند. با این حال، فیلتر [AuthoriseSite] از این امر جلوگیری می کند.
|
آیا آرگومان ها باید همیشه به یک Action در یک کنترلر MVC منتقل شوند
|
196009
|
فرض کنید برنامهای که من مینویسم برای چیزی نیاز به رمز عبور دارد، اما من نمیخواهم آن رمز عبور در کنترل نسخه ذخیره شود (بنابراین رمز عبور را سختکد نمیکنم). کاری که من انجام دادهام ایجاد فایلی به نام «PASSWORD» است که یک بار توسط برنامه خوانده میشود و توسط کنترل نسخه نادیده گرفته میشود. آیا روش ترجیحی تری برای مدیریت این وضعیت وجود دارد؟
|
روش ترجیحی برای دریافت تنظیماتی که نباید در نسخه کنترل ذخیره شوند چیست؟
|
52893
|
من در حال نوشتن یک مقاله تحقیقاتی کوچک هستم که شامل متدولوژی های توسعه نرم افزار است. من در حال بررسی همه روشهای موجود بودم و میپرسیدم، از بین همه روشها، آیا روشهایی وجود دارند که پایههای دیگری را فراهم کرده باشند؟ به عنوان مثال، به متدولوژی های زیر نگاه کنید: چابک، نمونه سازی اولیه، اتاق تمیز، تکراری، RAD، RUP، اسپیرال، آبشار، XP، ناب، اسکرام، V-Model، TDD. آیا می توانیم بگوییم که: نمونه سازی، تکرار، مارپیچ و آبشار «پایه» بقیه هستند؟ یا چیزی به نام مبانی وجود ندارد و آیا هر روش شناسی تاریخ منحصر به فرد خود را دارد؟ من مطمئناً می خواهم تمام روش شناسی ها را در مقاله تحقیقاتی خود شرح دهم، اما صرفاً وقت انجام این کار را ندارم و به همین دلیل است که می خواهم بدانم کدام روش شناسی را می توان به عنوان نماینده دید.
|
کدام متدولوژی های توسعه نرم افزار را می توان به عنوان مبانی در نظر گرفت
|
225560
|
در بسیاری از زبانها کتابخانههایی وجود دارد که یا در خود زبان تعبیه شدهاند یا به طور جداگانه در خارج از زبان ساخته شدهاند، که اجازه میدهند اطلاعات در سطحی از سیستم عامل گرفته شود. به عنوان مثال می توان به ابرداده در مورد یک فایل، استفاده از حافظه فعلی و خود نسخه سیستم عامل اشاره کرد. به طور کلی چگونه به این اطلاعات دسترسی پیدا می شود؟ در حال حاضر تنها راهی که می توانم کارکرد آن را ببینم اجرای توابع خط فرمان و تجزیه پاسخ است. برای مثال، برای فهرست کردن فایلها در یک فهرست فعلی در لینوکس، برنامه شما «ls» را در دایرکتوری مشخص شده اجرا میکند و سپس خروجی را تجزیه میکند تا فرمت مورد نیاز تولید شود. آیا این تنها راه است؟ این مثال فرض میکند که شما از هیچ کتابخانهای استفاده نمیکنید که البته این کار را برای شما انجام میدهد (یا شاید در حال ساخت یک کتابخانه برای این منظور هستید.
|
برنامه ها به طور کلی چگونه اطلاعات را از سیستم عامل دریافت می کنند؟
|
79174
|
در شرکت من محدودیت های سختی برای استفاده از اینترنت داریم. من اغلب باید از رابط تلفن همراه ضعیف فقط برای StackOverflow استفاده کنم. با این حال، سایت برای کار بسیار مفید است. چگونه یک مدیر را متقاعد کنم که StackOverflow را رفع انسداد کند؟ آیا خلاصه ای از مزایای آنلاین در دسترس مدیران وجود دارد که به آنها نگاه کنند؟
|
چگونه مدیر را متقاعد کنیم که اجازه سرریز کردن پشته را بدهد
|
199325
|
در شرکت فعلی که من برای آن کار می کنم یک کتابخانه Utilities بسیار بزرگ وجود دارد. چند سال پیش نوشته شده بود (خیلی قبل از پیوستن من) و با گذشت زمان از نظر ارگونومی رشد کرد و اکنون همه کارها را انجام می دهد: * ارسال ایمیل * صادرات فایل ها در فرمت های مختلف، به عنوان مثال CSV، برگه محدود شده * دریافت داده از ارائه دهندگان شخص ثالث، به عنوان مثال بلومبرگ، Facset * ارسال فایل ها به سایت های SFTP * اتصال به پایگاه داده عمومی لیست ادامه دارد و واقعاً زشت است. توسعهدهنده اصلی در اینجا از آن در هر برنامهای که برای راحتی نوشته بود استفاده کرد و در صورت لزوم به آن اضافه کرد. خود کتابخانه ابزارهای کمکی به APIهای شخص ثالث برای دریافت برخی داده ها از بلومبرگ/فکت ست ارجاع دارد. استفاده از این API های شخص ثالث به این معنی است که هر پروژه ای که می خواهد به کتابخانه بزرگ Utilities ارجاع دهد، باید API های بلومبرگ و API های Facset را نیز همراه خود داشته باشد. این لیست نیز در حال رشد است و همراه داشتن همه این DLL های شخص ثالث با این پروژه بزرگ Utilities اما ملزم به کامپایل کردن آن هستند، بسیار غیر قابل نگهداری و غیر ضروری می شود. من می خواهم کل این کتابخانه را در کتابخانه های قابل مدیریت تر بازنویسی کنم. به عنوان مثال: * CompanyName.Email * CompanyName.FileExporter * CompanyName.Bloomberg سپس هر پروژه فقط به پروژه های ضروری که برای انجام کار خود نیاز دارد اشاره می کند. یعنی برای ارسال ایمیل به CompanyName.Email مراجعه کنید. من هیچ مشکلی در انجام این کار ندارم، اما مشکلی که با من روبرو هستم این است که برخی از کتابخانه های جدید به اتصال پایگاه داده و پرس و جوهای خود نیاز دارند. مثال زیر این است: [HolidayChecker] [HolidayChecker.DAL] ما لیستی از روزهای تعطیل را در پایگاه داده ذخیره می کنیم. کاری که من میخواهم پروژه HolidayChecker انجام دهد این است که روشی را (در میان روشهای دیگر) برای بررسی اینکه آیا یک تاریخ خاص تعطیل است یا خیر، نشان دهد. رابط عمومی IHolidayChecker { bool IsHoliday(DateTime dateToCheck); } public class HolidayChecker : IHolidayChecker { public bool IsHoliday(DateTime dateToCheck) { //Query database for date logic... } } سپس بسیاری از برنامه ها به این پروژه HolidayChecker مراجعه می کنند و از روش IsHoliday استفاده می کنند. این برنامه ها همچنین اتصال و پرس و جوهای خود را به پایگاه داده برای انجام وظایف خود خواهند داشت. [GenericApplication (References HolidayChecker)] [GenericApplication.BusinessLogic] [GenericApplication.DAL] اگر برنامه و پروژه HolidayChecker هر دو به پایگاه داده دسترسی داشته باشند و داده ها را پرس و جو کنند، این به شدت به عنوان بوی کد ظاهر می شود. آیا کسی از راه منظم تری برای دستیابی به این امر آگاه است؟ یا وجود دارد؟ آیا این چیزی است که من فقط باید با آن زندگی کنم؟ # ویرایش: فکر کردن به این موضوع یک شبه، فکر نمیکنم آنطور که تصور میشد بد باشد. پروژه هایی مانند ELMAH به تنهایی به پایگاه داده متصل می شوند و درخواست های خود را انجام می دهند. همانطور که @Allan اشاره کرد، فقط یک موضوع طراحی صحیح پروژه HolidayChecker من است.
|
اتصال دو کتابخانه به پایگاه داده، منجر به بوی کد می شود؟
|
197352
|
من شروع به کار با توسعه وب با استفاده از PHP به عنوان زبان برنامه نویسی سمت سرور کردم. در آن زمان من مزایای شی گرایی را نمی دانستم و تلاش برای نوشتن کدهای قابل نگهداری بیشتر (به عنوان مثال، تقسیم ارائه از منطق و غیره) برایم سخت بود. بعد از چند سال من ASP.NET MVC را شناختم و آن را امتحان کردم. من یاد گرفتم که چگونه با استفاده از زبان برنامه نویسی سی شارپ با پلتفرم دات نت کار کنم و واقعاً متوجه شدم که برنامه های من چگونه ساختار بهتری دارند با استفاده از شی گرایی خوب (مثلاً تزریق وابستگی چیزی بود که وقتی برای اولین بار آن را دیدم به آن فکر کردم. : این همه چیزی است که من همیشه به آن نیاز داشتم). نکته این است که اگرچه من از کار با ASP.NET MVC راضی هستم، اما هنوز در برخی از پروژه ها نیاز به کار با PHP دارم، با این حال فکر می کردم که آیا می توان تمام مزایای شی گرایی را به PHP آورد. من راهی برای انجام این کار به تنهایی پیدا نکردم زیرا به عنوان مثال، PHP به شدت تایپ نشده است به طوری که استفاده از تزریق وابستگی همانطور که در هنگام کار با ASP.NET MVC یاد گرفتم کمی پیچیده می شود. همچنین، بسیاری از چیزهایی که هنگام کار با MVC در ASP.NET یاد گرفتم، اگرچه بسیار جالب و مفید بود، من راهی برای انجام همین کار در PHP پیدا نکردم. اکنون این سؤال پیش میآید: آیا کسی در مورد منابع میداند تا یاد بگیرد که چگونه از همه چیزهای جالب از OOP تا PHP استفاده کند؟ من به هر منبعی علاقه دارم: کتاب، آموزش، فیلم و غیره. پیشاپیش خیلی ممنون و ببخشید اگر این سوال احمقانه است.
|
شی گرایی درست با PHP انجام می شود
|
204124
|
من یک مدیر محصول هستم، زیر نظر من حدود 10 توسعه دهنده، طراح UX و بازاریاب دارم. بازاریابان در مورد نیازهای ویژگی ها تحقیق می کنند، طراحان UX مدل های UI ارائه می دهند و توسعه دهندگان کد می نویسند. اکنون، ما میخواهیم جلسه ماهانه توسعه ویژگیهایمان (اسپرینت) را به شیوهای ساختاریافتهتر انجام دهیم (قبلاً، اولویت ویژگی به شیوهای تا حدودی تعیین میشد، میخواهیم این را تغییر دهیم). اهداف جلسه عبارتند از 1. تعیین اولویت (فوری، مهم، عادی، غیر مهم) هر ویژگی 2. اطمینان از اینکه همه می دانند که برای این نقطه عطف آینده پس از پایان جلسه چه کاری انجام دهند. اما با توجه به اینکه ما 10 نفر در تیم داریم و معمولاً بیش از 50 ویژگی برای بحث داریم، می ترسم که کل جلسه برای مدت طولانی طول بکشد. همچنین، برای مرحله دوم، باید زمانی را برای همه در نظر بگیرم تا برنامه خود را بررسی کنند، زیرا همه برای کار بر روی ویژگیها کاملاً در دسترس نیستند (برخی باید اشکالات را برطرف کنند، پشتیبانی فنی و غیره را ارائه کنند)، بنابراین اگر از آنها بپرسم برای انجام این کار در جلسه، پس از آن مدتی استراحت وجود دارد و جریان جلسه را مختل می کند. آیا رویهی ملاقات ثابتی وجود دارد که با شرایط من در بالا مناسب باشد؟
|
چگونه یک جلسه توسعه ویژگی را به درستی برگزار کنیم؟
|
38725
|
وقتی در حال یادگیری یک زبان جدید هستم، اغلب به مقایسه ساده با زبان هایی که قبلاً می دانم نیازی ندارم. به عنوان مثال، هر زبان از قوانین Scope و تایپ Dynamic vs Static و غیره استفاده می کند... آیا راه خوبی برای پیگیری آن وجود دارد؟ آیا منابع سازمان یافته خوبی برای یافتن این اطلاعات وجود دارد؟ من دریافتم که مرور 500 صفحه از یک کتاب در حالی که 10 صفحه کافی است بسیار ناکارآمد است.
|
آیا منبع خوبی برای دیدن مقایسه های زبانی واضح وجود دارد؟ به عنوان مثال: دامنه در C++ در مقابل جاوا اسکریپت
|
213286
|
شرکت من می خواهد کد یک برنامه نمایشی Ruby on Rails را منتشر کند که شامل کد کتابخانه LGPL'd خودمان است. از نظر قانونی برای من خوب است که بگویم محتویات کل مخزن تحت LGPL منتشر میشود، اگرچه شامل فایلهای Ruby on Rails است که با هر برنامه تولید میشوند، مانند «boot.rb» و «application.rb». ?
|
چگونه می توان مجوز کد Ruby on Rails را که حاوی کتابخانه LGPL است، انجام داد؟
|
57370
|
پست های متعددی در مورد توسعه دهندگانی که طرح رنگ تیره را در IDE خود ترجیح می دهند منتشر شده است. اکثر مضامین در studiostyl.es مضامین تیره هستند. زمانی که من یک مانیتور داشتم، از استفاده از تم تیره لذت می بردم زیرا برای چشم راحت تر بود. اما اکنون که از چندین مانیتور استفاده می کنم، متوجه می شوم که تم های تیره واقعاً به چشمانم آسیب می زند. بیشتر اوقات من IDE خود را روی یک مانیتور باز می کنم و مرورگر/ایمیل/اسناد را روی مانیتورهای دیگر باز می کنم. فقط IDE من دارای یک تم تیره است و اکثر وب سایت ها / اسناد دارای پس زمینه سفید هستند. این باعث میشود چشمهای من دائماً بین IDE تاریک و وبسایت سفید تنظیم شوند که به چشمان من فشار میآورد. من مطمئن هستم که من تنها کسی نیستم که سعی می کنم از یک تم تیره برای IDE استفاده کنم و چندین مانیتور داشته باشم. افراد دیگر چگونه با این موضوع برخورد می کنند؟
|
تم های تیره در IDE با مانیتورهای متعدد
|
210459
|
آیا آزمون های واحد باید قبولی همه موارد و همچنین تمام موارد شکست خورده را آزمایش کنند؟ برای مثال، تصور کنید من یک آزمایش «Widget_CannotActiveWidgetIfStateIsCancelled» دارم. و فرض کنید 25 حالت ممکن وجود دارد. آیا میتوانم از آزمایش صرف نظر کنم که وقتی State == لغو شد نمیتوانم ویجت خود را فعال کنم، یا باید آزمایش کنم که میتوانم آن را در هر یک از 24 حالت دیگر فعال کنم؟
|
شرایط قبولی آزمون واحد و همچنین شرایط عدم موفقیت؟
|
220536
|
من در حال توسعه یک برنامه در اندروید هستم، من نیاز به دریافت اطلاعات از یک پایگاه داده خارجی در mysql دارم و در مورد Rest مطالعه کردم. REST از افعال HTTP GET، POST، PUT، DELETE برای دریافت، درج، به روز رسانی، حذف منابع در سرور استفاده می کند. . به عنوان مثال GET with url: controller/customer/{id} اما چرا از یک Php ساده استفاده نکنید؟ آیا واقعاً برای استفاده از REST ضروری است؟ من نمی دانم چرا باید از Rest استفاده کنم اگر یک PHP ساده هم همین کار را می کند. استراحت با php یک استراحت است؟
|
چرا از REST با PHP استفاده کنیم؟
|
250075
|
من یک پروژه برای برنامه اصلی خود و چند پروژه برای ماژول هایی دارم که توسط این برنامه استفاده می شود. در ادامه آن را به پروژه اصلی و پروژه یک ماژول تقلیل خواهم داد. هر دو پروژه وابستگی هایی مشترک دارند، اما پروژه ماژول نیز وابستگی پروژه اصلی است. من فکر کردم که بهتر است یک والد pom ایجاد کنم که شامل همه وابستگی های مشترک باشد. علاوه بر این، من میخواستم Project Aggregation را همانطور که در http://maven.apache.org/guides/introduction/introduction-to-the-pom.html توضیح داده شده است ایجاد کنم تا همه چیز را در یک مرحله بسازم. اما من همچنین باید پروژه ماژول را به عنوان یک وابستگی به پروژه اصلی اعلام کنم. من فکر نمی کنم که این رویکرد خوبی باشد و من دچار سردرگمی می شوم زیرا پروژه ها در بسیاری از مکان ها ارجاع داده می شوند. آیا راه حلی برای ایجاد یک ساختار تمیز دارید؟
|
وابستگی های گیج کننده پروژه
|
222663
|
چگونه باید عملکرد یا زمان اجرای C++ را با CLR در مقابل C++ بومی ارزیابی کنم؟ تعصب شخصی من این است که معتقدم C++ با CLR کندتر است زیرا باید روی یک ماشین مجازی اجرا شود. همچنین اعتراف می کنم که به دلیل نحوی که اضافه شده است، هرگز واقعاً از طرفداران Visual C++ نبوده ام، بنابراین می خواستم بدانم چگونه عملکرد این دو رویکرد را ارزیابی کنم و به جای تکیه بر روی من، تعیین کنم که کدامیک به طور قابل اثبات سریع تر است. تعصبات
|
چگونه CLR / C++ را در مقابل C++ بومی ارزیابی کنیم؟
|
222666
|
من در حال ساخت یک برنامه WPF بر اساس مدل MVVM هستم. من روش هایی را برای استفاده از MVVM دیده ام. من نگران MainWindow.xaml خود هستم. در برخی از آموزشها دیدهام که MainWindow فقط یک ContentControl را میزبانی میکند و در برخی از اولین صفحه اصلی برنامه. من در حال ساخت یک برنامه از نوع جادوگر هستم. چندین نما با دکمه های بعدی و برگشت وجود دارد. یک WelcomeView وجود دارد که اولین نمای آن خواهد بود. بنابراین سوال من این است که از چه رویکردی استفاده کنم. پنجره من باید حاوی یک ContentControl باشد که به سمت MainView اشاره می کند یا تمام عناصر رابط کاربری را از WelcomeView در پنجره اصلی خود کپی می کنم و از شر WelcomeView خلاص می شوم. کدام مناسب تر است؟ مزایا و معایب هر رویکرد چیست؟
|
پنجره اصلی یک WPF شامل چه چیزی است
|
196475
|
من در حال بررسی برخی از اسناد Objective C بودم و این را دریافت کردم: > UIGraphicsBeginImageContext: یک زمینه گرافیکی مبتنی بر بیت مپ ایجاد می کند و > آن را به زمینه فعلی تبدیل می کند. همچنین، همین اصطلاح در Robotlegs استفاده میشود: > (http://www.adobe.com/devnet/actionscript/articles/intro-robotlegs-pt1.html) > Context: Context مکانیزم راهاندازی است که وابستگی > تزریق و را آغاز میکند. ابزارهای اصلی مختلفی که Robotlegs استفاده می کند. معنای فرهنگ لغت متن همانطور که من در گوگل جستجو کردم، به نظر نمی رسد با روشی که در برنامه نویسی استفاده می شود مطابقت داشته باشد: > con·text /ˈkäntekst/ Noun شرایطی که تنظیمات یک > رویداد، بیانیه یا ایده را تشکیل می دهند و از نظر آنها می تواند به طور کامل درک و ارزیابی شود. > > بخش هایی از چیزی که نوشته یا گفتار است که بلافاصله قبل و بعد از یک کلمه یا قطعه آمده و معنای آن را روشن می کند. هر کسی می تواند چند pls نور پرتاب کند! V.
|
مفهوم اصطلاح زمینه در برنامه نویسی چیست؟
|
147111
|
من بارها شنیده ام که به دلیل مسائل مربوط به قرار دادن چیزها در حوزه عمومی نباید از Unlicense استفاده کنم. با این حال، نمیدانم چرا این موضوع برای Unlicense مشکلساز است. Unlicense تلاش میکند تا هر چیزی را که بدون مجوز است در اختیار عموم قرار دهد، و اگر کار کرد، عالی است! با این حال، نویسنده Unlicense میداند که قرار دادن چیزی در مالکیت عمومی چندان ساده نیست، حتی ممکن است غیرممکن باشد، و بنابراین Unlicense حاوی یک بند پشتیبان (بند دوم) است که به وضوح بیان میکند که هر کسی آزاد است هر کاری که میکند انجام دهد. با نرم افزار بدون مجوز می خواهید. Unlicense حتی شامل یک سلب مسئولیت نیز میشود که شامل موارد قانونی معمول «این نرمافزار همانطور که هست ارائه میشود» است. آیا Unlicense بد است زیرا کوتاه است و مشخص نمی کند که غیر مجوز، غیر مجوز و بابا نوئل کیست؟ اگر بله، پس مجوزهای به سبک MIT/BSD چطور؟ آنها عموما معتبر هستند، پس چرا Unlicense معتبر نیست؟ آیا مخالفت با معافیتهای مالکیت عمومی با بندهای پشتیبان مجوز مجاز، مانند Unlicense، و حتی Creative Commons CC0، فقط FUD است یا واقعاً مشکلات حقوقی عمدهای با آنها وجود دارد؟ در اینجا متن کامل Unlicense آمده است: > این نرم افزار رایگان و بدون محدودیت است که در دامنه عمومی منتشر شده است. > > هرکسی آزاد است که این نرم افزار را به صورت کد منبع یا به صورت باینری کامپایل شده برای هر هدفی، تجاری یا غیرتجاری و به هر وسیله ای کپی، اصلاح، انتشار، استفاده، کامپایل، فروش یا توزیع کند. . > > در حوزه های قضایی که قوانین کپی رایت را به رسمیت می شناسند، نویسنده یا نویسندگان > این نرم افزار تمام حق نسخه برداری نرم افزار را به دامنه > عمومی اختصاص می دهند. ما این وقف را به نفع عموم مردم و به ضرر وارثان و جانشینان خود انجام می دهیم. ما قصد داریم این > فداکاری، اقدامی آشکار برای صرف نظر از همه حقوق فعلی و آینده این نرم افزار تحت قانون حق چاپ باشد. > > نرم افزار همانطور که هست، بدون ضمانت از هر نوع، صریح یا ضمنی، شامل اما نه محدود به ضمانت های تجارت، > تناسب برای یک هدف خاص، ارائه می شود. در هیچ موردی نویسندگان مسئول هیچ گونه ادعا، خسارت یا مسئولیت دیگری نخواهند بود، اعم از اینکه در یک اقدام قراردادی، ظلم یا در غیر این صورت، ناشی از، خارج از آمریکا یا در ارتباط دیگر. معاملات در نرم افزار. >> برای اطلاعات بیشتر، لطفاً به http://unlicense.org/ مراجعه کنید.
|
مشکل Unlicence چیست؟
|
143917
|
معیارهای مهار نقص، مانند اثربخشی مهار نقص کل (TDCE) و اثربخشی مهار فاز (PCE)، می توانند برای ارائه شاخص خوبی از کیفیت فرآیند استفاده شوند. TDCE نقایصی را که در نقطهای بین الزامات و انتشار یک محصول در میدان مشاهده میشود، نشان میدهد، که نشاندهنده اثربخشی کلی کل فرآیند برای یافتن و حذف عیوب است. PCE جزئیات بیشتری را در هر مرحله از چرخه عمر توسعه نرم افزار و نحوه عملکرد تکنیک های تشخیص و حذف نقص ارائه می دهد. بکارگیری این معیارها در سطحی منطقی است که شما یک فرآیند و روش شناسی کاملاً تعریف شده برای توسعه محصول، اغلب یک پروژه، دارید. با این حال، برخی از سازمان ها چارچوب فرآیندی را ارائه می دهند که در سطح پروژه طراحی شده است. این چارچوب فرآیندی شامل راهنماییهای لازم برای دریافت گواهیها (ISO9001، CMMI)، شیوههایی برای ترکیب تکنیکهای خوب شناخته شده (روشهای چابک، ناب، شش سیگما)، و الزامات به دلایل قانونی یا قانونی است. با این حال، جزئیات خاص نحوه جمع آوری نیازمندی ها، طراحی سیستم، تولید نرم افزار، انجام آزمایش و انتشار به تیم های توسعه محصول واگذار می شود. آیا روش موثری برای اعمال معیارهای مهار نقص در سطح سازمانی وجود دارد، زمانی که فقط یک چارچوب فرآیندی در سطح سازمانی وجود دارد؟ اگر اینطور نیست، چه ایدههایی برای معیارهایی که میتوان از هر پروژه استخراج کرد (هر پروژه با استفاده از یک فرآیند مناسب که در چارچوب فرآیند سازمانی قرار میگیرد) که معیارهای مهار نقص را برای بحث در مورد توانایی فرآیند برای یافتن و حذف عیوب جمعآوری میکند، چیست؟ هدف نهایی چنین معیاری تجمیع شیوه های مهار نقص در تعداد زیادی از پروژه های در حال انجام و گزارش به مدیریت خواهد بود. مخاطبان هدف افرادی هستند که در نقش هایی مانند مهندس ارشد نرم افزار و مهندس ارشد (همه رشته های مهندسی) برای سازمان هستند. اگرچه دادههای خاص پروژه در دسترس است، ایده این است که چیزی تولید شود که اثربخشی کلی همه فرآیندهای متناسب در تمام پروژههای در حال انجام را کمیت کند. من گمان می کنم که این داده ها نیز به عنوان بخشی از CMMI، ISO یا ممیزی های مشابه برای نشان دادن کیفیت فرآیند ارائه شوند.
|
آیا زمانی که تنها یک چارچوب فرآیند سازمانی ثابت وجود دارد، معیارهای مهار نقص را می توان به آسانی در سطح سازمانی اعمال کرد؟
|
204125
|
اگر یک آیتم در اسکرام بیش از حد انتظار طول بکشد، چه کاری باید انجام دهیم؟ من این را میپرسم زیرا متوجه مواردی شدهام که توسعهدهندگان در تلاش برای تکمیل آن هستند زیرا بسیار سختتر از آن چیزی است که در ابتدا تصور میشد. در چنین شرایطی باید * آیتم را از sprint به کاتالوگ محصول حذف کنیم تا بتوانیم جدول زمانی اسپرینت را برآورده کنیم؟ * به آیتم سرعتی آسان تر بروید و اسپرینت مشکل ساز را تا پایان جدول زمانی بگذارید * در بررسی اسپرینت توجیه کنید که چرا آیتم در اسپرینت فعلی برای ذینفعان تکمیل نمی شود؟ چگونه می توانیم از چنین وضعیتی در آینده جلوگیری کنیم؟ آیا این به دلیل عدم برنامه ریزی اولیه است یا ما تلاشی برای شکستن آیتم اسپرینت به آیتم های کوچکتر انجام نداده ایم؟
|
مورد Sprint بیشتر از زمانی که انتظار می رود تکمیل شود طول می کشد. چه کار باید بکنیم؟
|
188521
|
بهعنوان یک توسعهدهنده وب نسبتاً جدید (خودآموخته)، اصطلاحات _front-end_، _client-side_، _back-end_، و _server-side_ را اغلب شنیدهام. برای من، فرانتاند و بکاند همیشه به ترتیب با سمت کلاینت و سمت سرور مترادف بودند. با این حال، همانطور که من کار با چارچوبهای MVC مانند CodeIgniter را شروع کردهام، با چند نمونه از front-end مواجه شدهام که اساساً به هر چیزی که کاربر نهایی میبیند (از جمله کد سمت سرور) اشاره دارد، در حالی که back-end به هر چیزی اشاره کرده است. کاربر نهایی (از جمله CMS) را نمی بیند. به نظر من، سمت مشتری و سمت سرور، در معانی بسیار دقیق تر هستند. آنها یک خط بسیار متمایز دارند که آنها را از هم جدا می کند. از طرف دیگر، Front-end و Back-End این کار را نمی کنند. در مکالمهای که به یاد دارم با یک توسعهدهنده وب دیگر داشتم، او به CodeIgniter (به طور کامل) بهعنوان یک فرانتاند اشاره کرد، و این باعث شد که من به یک حلقه فکر کنم. مطمئن نبودم که او را تصحیح کنم و بگویم که CodeIgniter پشتوانه من است یا اینکه تعاریف من از این دو اصطلاح کاملاً اشتباه است. جستجو برای تعاریف جلویی و عقبی از برخی جهات من را کمی بیشتر گیج کرد، اگرچه آنها چند چیز را روشن کردند. من فقط می خواهم بدانم خطوط بین این چهار عبارت کجا کشیده شده اند و چگونه آنها در زمینه توسعه وب (به ویژه در پشته LAMP) با هم ترکیب می شوند.
|
آیا اصطلاح Front-End مترادف با Client-Side است؟ اگر چنین است، آیا همیشه اینطور است؟
|
33606
|
من درگیر نگهداری مجموعه نسبتاً بزرگی از برنامه های دات نت هستم. همچنین در این مجموعه، برنامههای قدیمی ساخته شده بر روی پلتفرمهای دیگر وجود دارد - C++، فرمهای ECLIPS، و غیره. من در حال حاضر یک چارچوب ساخت پیچیده در بالای NAnt دارم که ساختهای همه این برنامهها را مدیریت میکند. فریمورک ساخت از NAnt برای انجام کارهای مختلف استفاده می کند: * کد را از Subversion خارج کنید، و همچنین در Subversion تگ ایجاد کنید * کد را بسازید، با استفاده از MSBuild برای دات نت یا سایر کامپایلرها برای پلتفرم های دیگر * به داخل فایل های AssemblyInfo نگاه کنید تا افزایش دهید. شمارههای نسخه * فایلهای خاصی را که نباید در ساختها/نسخهها گنجانده شوند حذف کنید * کد را در پوشههای استقرار منتشر میکند * کد پستی را برای اهداف پشتیبان * استقرار خدمات ویندوز. آنها را شروع و متوقف کنید * و غیره. بسیاری از این کارها را می توان فقط با NAnt به تنهایی انجام داد، اما ما چند کار توسعه ای برای NAnt ایجاد کردیم تا کارهایی را انجام دهد که مختص محیط ما بودند. همچنین، بسیاری از فرآیندهای فوق عمومی شده و در بسیاری از اسکریپتهای ساخت برنامههای مختلف ما مجدداً استفاده میشوند تا منطق را تکرار نکنیم. بنابراین این کد NAnt ساده و اسکریپت های ساخت ساده نیست. ده ها فایل NAnt وجود دارد که برای اجرای یک بیلد گرد هم می آیند. اخیراً به چند دلیل از NAnt ناراضی بودهام: (1) نحو آن افتضاح است - نگهداری از زبانهای برنامهنویسی در بالای XML واقعاً وحشتناک است، (2) به نظر میرسد که پروژه در حال نابودی است. اخیراً تعداد زیادی به روز رسانی وجود ندارد و به نظر می رسد که هیچ کس واقعاً در راس کار نیست. تلاش برای کارکردن آن با دات نت 4 به دلیل این عدم فعالیت باعث دردسرهایی شده است. بنابراین، با وجود این همه پیشینه، سوال من اینجاست. با توجه به برخی از مواردی که میخواهم بر اساس لیست بالا انجام دهم، و با توجه به اینکه من عمدتاً در یک فروشگاه داتنت هستم، اما همچنین نیاز به ساخت پروژههای غیر NET دارم، آیا جایگزینی برای NAnt وجود دارد که باید در نظر بگیرم. تغییر به؟ چیزهایی که در رادار من وجود دارد عبارتند از Powershell (با یا بدون psake)، MSBuild به تنهایی و Rake. اینها همه جوانب مثبت و منفی دارند. به عنوان مثال، آیا MSBuild به اندازه کافی قدرتمند است؟ یادم می آید سال ها پیش از آن استفاده کردم و به نظر نمی رسید به اندازه NAnt قدرت داشته باشد. آیا واقعاً میخواهم که تیمم Ruby را فقط برای ساخت بیلدها با استفاده از Rake یاد بگیرند؟ آیا psake واقعاً به اندازه کافی برای پروژه ای بالغ است که بتوان نمونه کارها من را به آن سنجاق کرد؟ آیا پاورشل خیلی به فلز نزدیک است و من مجبور می شوم کتابخانه ساخت خود را بنویسم تا به تنهایی از آن استفاده کنم؟ آیا ابزار دیگری وجود دارد که باید در نظر بگیرم؟ اگر درگیر نگهداری یک مجموعه دات نت با پیچیدگی قابل توجه بودید، به چه ابزار ساختی نگاه می کردید؟ تیم شما در حال حاضر از چه چیزی استفاده می کند؟
|
پلت فرم ساخت خودکار برای نمونه کارها دات نت - بهترین انتخاب؟
|
75201
|
من در حال حاضر به دنبال مدیریت آزمایشگاه برای محیط آزمایشی خود برای آزمایش دستی و خودکار هستم. من تازه در حال شروع به کار در کنار هم قرار دادن سرورهای مختلف برای میزبانی/پشتیبانی از آن هستم و سپس چند پروژه ساختگی میسازم و در طول فرآیند کار میکنم. در حال حاضر، ما از مدیر ماشین مجازی مرکز سیستم (SCVMM) برای ایجاد ماشین های مجازی استفاده می کنیم و سیستم هایی را بر روی آنها می سازیم. گردش کار ما برای آزمایش دستی کمابیش به این صورت است: 1. ساخت ماشین های مجازی با پلتفرم پشتیبانی شده (سیستم عامل، نرم افزار Pre-req و غیره) 2. نصب آخرین ساخت یا هر بیلدی که در اشکالی که در حال تلاش هستیم ذکر شده است. به repro 3. عکس فوری از VM 4. تست یا Repro 5. عکس فوری هنگامی که اشکال مشاهده شد 6. ایجاد اشکال در TFS، به Dev اختصاص داده می شود 7. Dev معمولاً درخواست میکند VM را ببیند، آنها وارد سیستم میشوند و آنچه را که نیاز دارند انجام میدهند. در مورد یک آزمایش مجدد باگ دیگر یا چیزی 9. هر چیز مهمی را که تیم ممکن است در آینده نیاز داشته باشد در ویکی 10 ما بداند، ثبت کنید. هنگامی که رفع می کنیم، اساساً به عکس فوری ایجاد شده در مرحله 5 و اتوماسیون را اجرا کنید (اگر تکمیل شده باشد - گاهی اوقات ممکن است زمان ببرد که در دسترس نیست). من می خواهم از آن افراد بپرسم: سمت تست: * چه مزایای ملموسی از استفاده از مدیریت آزمایشگاه دیده اید؟ چه راحت تر؟ چه سخت تر؟ (در مقایسه با کاری که قبلا انجام می دادید) * با توجه به آنچه که ما اکنون از آن استفاده می کنیم، کجا می توانید نقاط ضعف را ببینید که مدیریت آزمایشگاه کمک قابل توجهی می کند؟ * اتوماسیون نوشتن در مقایسه با هر روش دیگری که استفاده کرده اید چگونه است؟ Dev Side: * آیا باگ های ایجاد شده با استفاده از مدیریت آزمایشگاه، همه چیزهایی را که نیاز دارید فراهم می کنند؟ بازاریابی برای مدیریت آزمایشگاه اطلاعات زیادی را نشان میدهد که بهطور خودکار تولید میشوند و به نظر میرسد که بتوانید به یک عکس فوری بروید، کمک میکند، اما نمیتوانم ببینم چگونه میتوانید به راحتی از هر چیزی در یک اشکالزدا عبور کنید بدون اینکه پایه کد را پایین بکشید. و داشتن یک محیط توسعه دهنده روی VM (به احتمال زیاد در مورد ما، پایگاه کد بسیار بزرگ است).
|
گزارش از خط مقدم: مدیریت آزمایشگاه VS
|
112725
|
بنابراین شما یک پایگاه کد بزرگ به ارث برده اید که باید تغییرات اساسی در آن ایجاد کنید و می خواهید قبل از شروع به درک کاملی از نرم افزار برسید. آیا آن را نمودار می کنید؟ اگر چنین است، کدام ابزار برای یک پایگاه کد بزرگ مناسبتر است؟ در حالت ایدهآل، من گرههای قابل توسعه را میخواهم که مفاهیم اصلی در جریان را نشان دهند که میتوان آنها را برای مفاهیم فرعی و زیرمفاهیم متفکر کرد. ترجیحا مبتنی بر UML، اما ضروری نیست. آیا ابزارهای نمودارسازی منبع خودکار مناسب، به ویژه PHP->UML وجود دارد؟
|
راه های پیشنهادی برای درک خوب نرم افزارهای ارثی
|
223380
|
همانطور که میدانم، ایده روشهای Agile این است که شما چیزی کاربردی ارائه میدهید و اغلب آن را ارائه میکنید. برنامه پس از افزایش به شکل نهایی خود می رسد. اما در تکرارهای اولیه، شما ممکن است چارچوب یا پایههایی را بسازید که برنامه روی آن قرار میگیرد، بنابراین چیزی مهم است اما برای کاربران قابل مشاهده نیست. در این اولین تکرارها چه چیزی به مشتری تحویل داده می شود؟ چگونه هنگام ساخت کد داربست پیشرفت را در جهت درست نشان می دهید؟
|
در دو تکرار اول در Agile چه چیزی ارائه می کنید؟
|
223288
|
من اخیراً با عبارات شرطی در پایتون آشنا شده ام. ظاهراً برخی افراد آن را غیرقابلمطالعه میدانند و اینکه آیا عبارات شرطی/سه تایی حتی یک چیز خوب هستند یا نه، به نظر میرسد که قابل بحث است -- اما من اخیراً آنها را کشف کردهام. x if C other y تا کنون اشاره کرده ام دو راه وجود دارد که پایتون به شما اجازه استفاده از این نحو را می دهد، اگرچه من فقط یک اشاره گر به اولین در اسناد رسمی آن می بینم، بنابراین کمی مطمئن نیستم که آیا روش دوم (که من هنوز از آن استفاده نکرده ام) عمل خوبی در نظر گرفته می شود یا خیر. اولین مورد، این است که: myvariable = x اگر C else y ##همچنین، return x if C else y نسبتاً رایج به نظر می رسد. یکی آن را در جاوا اسکریپت و روبی و اساساً هر زبان دیگری پیدا می کند که در آن مجبور می شوید به جای سه خط اگر C: myvariable = x else: myvariable = y، یک خط یک خطی را رها کنید، اما، من می بینم که پایتون به شما اجازه خواهد داد. با خطی مانند این، بدون تخصیص هیچ چیزی، از خود دور شوید: foo() if C else bar() من یک برنامه نویس نسبتاً جدید هستم، واقعا، و بنابراین سعی می کنم دریغ کنم پیاده سازی ابزار اشتباه برای کار به نظر من این روش جالبی برای کنترل جریان یک برنامه است، اگر روش معمولی برای انجام این کار نباشد. به عنوان مثال، اگر امتیاز بالایی را در Stick's Asteroid's Clone v.001 بدست آوریم: record_score() if currentscore > بالاترین امتیاز else display_scores() من آن را خوانا (ممکن است دیگران ندانند) و توصیفی می دانم. با این حال، در تحقیقات مستقل غیر جامع من در مورد توانایی استفاده از عبارات شرطی به روشی علاوه بر انتساب، من واقعاً سابقه زیادی برای آن نمی بینم. این باعث میشود فکر کنم که در وهله اول، بدون توجه به زبانی که در آن هستید، واقعاً از آن به این شکل استفاده نمیکنید، زیرا این روش درستی برای مدیریت وضعیت برنامه شما نیست. بهعلاوه، میدانم که تفاوت بین اجرای «خوب» این و «بد» ممکن است فقط استفاده از «بازگشت» و تجدیدنظر در کد مربوطه باشد. برگردان رکورد_نمره اگر فعلی امتیاز > بالاترین امتیاز else display_scores ##و سپس دستگاه ایالتی کنترل را به دست میگیرد، این نیز خوب است، اما این سوال همچنان در ذهن من باقی میماند که آیا عبارت پیشنهادی در وهله اول قابل قبول است یا خیر. بنابراین میپرسم، آیا استفاده از عبارات شرطی جدا از انتساب، تمرین خوبی است؟ یا برای قرار دادن یک نکته دقیق تر، آیا استفاده از آن به عنوان وسیله ای برای کنترل جریان یک برنامه قابل قبول است؟
|
عبارات شرطی، استفاده صحیح
|
186986
|
موارد استفاده در درجه اول برای تعامل بین کاربر و یک سیستم است. می توان از آن برای تعامل بین سیستم و سیستم دیگر استفاده کرد. بازیگران در درجه اول نقش هستند. به راحتی می توان موارد استفاده را برای یک برنامه کاربردی جلویی مانند یک پورتال که در آن همه فعالیت ها و نقش انجام دهنده فعالیت را تعریف کرد، مستند کرد. با این حال، اگر سیستم یک سیستم مدیریت سفارش یا تأمین باشد که یک سیستم پایین دستی است، چگونه می توان موارد استفاده را مستند کرد؟ به عنوان مثال: یک برنامه مدیریت سفارش ممکن است مسئول پردازش سفارشها برای نوع نصب جدید، تغییر سرویس، لغو، زمانبندی مجدد، تعلیق، راهاندازی مجدد و غیره باشد. که نظرسنجی برنامه OM، در صف jms قرار می گیرد - با این حال من فرض می کنم که اینها هیچ ارتباطی با case case ندارند). پس از دریافت سفارش، برنامه مدیریت سفارش ممکن است بسته به نوع سفارش، با برنامه های مختلف (بررسی اعتبار، حمل و نقل، تامین، فعال سازی، صورتحساب و غیره) تعامل داشته باشد. **ویرایش: اطلاعات بیشتر اضافه شد** من برنامه ای دارم که داده ها را از یک برنامه بالادستی دریافت می کند. برنامه من برای انجام یک کار، وب سرویس هایی را که توسط چندین برنامه دیگر در معرض دید قرار گرفته اند مصرف می کند. دادهها قبل از رسیدن به سیستم بالادستی که پیامها را به برنامه من ارسال میکند، از طریق برنامههای کاربردی متعدد جریان مییابد. فعالیت هایی که برنامه من انجام می دهد نصب، قطع اتصال، تعلیق، بازیابی و غیره با استفاده از چندین سرویس است که مصرف می کند. وقتی پستهایی را در مورد داشتن سیستم به عنوان بازیگر میخوانم، به نظر میرسد هدف اصلی مرزبندی و تعریف مناسب رابطها است. در سناریوی بالا با فرض اینکه سیستم بالادستی A است، برنامه من B است و برنامه هایی که برنامه من مصرف می کند C، D و E هستند. 1) برنامه من نصب، قطع اتصال، تنظیم مجدد و تعلیق را انجام می دهد. آیا این فعالیت هاست؟ 2) آیا عامل اصلی سیستم ارسال پیام به برنامه من خواهد بود؟ من نمی توانم این را به عنوان یک نقش در نظر بگیرم و همچنین هیچ تعاملی بین برنامه upstream و برنامه من بعد از زمانی که برنامه من پیامی دریافت می کند وجود ندارد. 3) چگونه می توانم برنامه های خارجی را که برنامه من مصرف می کند تعریف کنم؟ به عنوان بازیگر یا فعالیت؟ یا من نیازی به اینها در نمودار مورد استفاده ندارم؟ هنگامی که برای خرید یک محصول بین کاربر و یک سیستم تعامل برقرار می کنید - مجموعه ای از تعاملات بین شما و نرم افزار را لیست می کنید. با این حال آنچه که نرم افزار داخلی انجام می دهد مشخص نشده است. اینجا در مورد من، چون یک سیستم پایین دستی است، سیستم بالادستی فقط یک پیام ارسال می کند و هیچ سری تعاملی وجود ندارد. از این رو من در مورد چگونگی تعریف سناریوها در ابهام هستم.
|
موارد استفاده با توجه به سیستم های پایین دست
|
95920
|
while ( true ) { // هر بار از طریق این حلقه چه نامیده می شود؟ }
|
هر بار از طریق یک حلقه چه نامیده می شود؟
|
231548
|
فرض کنید من در حال راه اندازی یک وب سایت هستم و تعداد زیادی عکس وجود دارد. این تصاویر تغییر نخواهند کرد اما من دوست دارم که وقتی هر یک از اعضای تیم پروژه را شبیه سازی می کنند، تصاویر را دریافت کنند تا بلافاصله وب سایت را اجرا کنند. آیا این به این معنی است که من باید تصاویر را نیز ترک کنم؟ من فقط یک مثال می زنم، ممکن است یک شیشه در یک پروژه جاوا یا چیز دیگری باشد.
|
فایل نادیده گرفته شده را در مخزن git قرار دهید
|
18202
|
پروژه ای که من درگیر آن هستم دارای ساختار فایل/پوشه پروژه معماری محور است: Root |____ Node1 |____ Event Handlers | |___ <همه گردانندگان رویداد پروژه> |____ رویدادها | |___ <تمام رویدادهای پروژه> |____ مدیریت درخواست | |___ <تمام رسیدگی کنندگان درخواست پروژه> |____ درخواست ها | |___ <تمام درخواست های پروژه> |____ ... از نظر معماری سیستم واضح است (توسط تیم توسعه پیشنهاد شده است). این یک ساختار ویژگی محور است که توسط تیم طراح پیشنهاد شده است: Root |____ ویژگی #1 |____ Event Handlers | |___ <همه گردانندگان رویداد ویژگی شماره 1> |____ رویدادها | |___ <همه رویدادهای ویژگی شماره 1> |____ کنترل کننده درخواست | |___ <همه رسیدگی کننده های درخواست ویژگی شماره 1> |____ درخواست ها | |___ <تمام درخواستهای ویژگی شماره 1> |____ ... این نوع به طراحان نزدیکتر است و ویژگیهایی را که باید پیادهسازی شود به وضوح توصیف میکند. تیم های ما جنگ مقدس را آغاز کرده اند: بهترین رویکرد چیست. کسی میتونه کمکمون کنه و معایب و مزیت های اول و دوم رو توضیح بده. شاید سومی وجود داشته باشد که برای هر دوی ما مفیدتر و مفیدتر باشد. متشکرم.
|
معماری (ساختار) گرا در مقابل ساختار پروژه ویژگی گرا
|
250079
|
روز بخیر به من گفته شده است که یک تمرین خوب برای روشهای نوشتن این است که روش را فقط مسئول انجام یک کار کنیم. اکنون که به گذشته به آن نگاه می کنم برایم منطقی بود. چند دلیل وجود دارد که من کدنویسی را به این شکل دوست دارم - به نظر من، آنها عبارتند از: 1. کد قابل مدیریت است 2. کد قابل خواندن برای انسان است. . گاهی اوقات انجام یک کار مستلزم انجام بیش از 1 عمل است. بسیاری از کدهای توسعهدهندگان که من هر روز به آنها نگاه میکنم 7 تا 8 کار را در هر متد انجام میدهند، جایی که میتوانست آنها را شکسته و به یک نماینده اختصاص داده شود تا متدها را به صورت متوالی اجرا کند. کار بر روی پروژه های بزرگ، استفاده از تعداد زیادی از نمایندگان برای اجرای متوالی روش ها چه پیامدهایی خواهد داشت؟ آیا باید نگران استفاده از تعداد زیادی نماینده در کد خود باشم؟ مثال- private delegate void Factory(); کارخانه کارخانه = null; محافظت شده void Page_Load (فرستنده شی، EventArgs e) { سعی کنید { factory += SetCatalogClientProxy; کارخانه += SetHelper. کارخانه += GetAccessToken; //کارخانه += GetCatalog; کارخانه += GetToken; factory.Invoke(); } catch (Exception ex) { AddToResult(ex.Message + NEWLINE + ex.StackTrace.Replace( at , at + NEWLINE).Replace( in , in + NEWLINE)); } } #region روشهای فرآیند تست private void SetCatalogClientProxy() { catalog = new JAM.CatalogClientProxy(); AddToResult(CatalogClientProxy با موفقیت راه اندازی شد); } private void SetHelper() { helper = new JAM.HelperClass(); AddToResult(HelperClass با موفقیت راه اندازی شد); } private void GetAccessToken() { accessToken = JAM.CatalogClientProxy._accessToken; if (string.IsNullOrEmpty(accessToken)) { catalog.GetACSClaim(); accessToken = JAM.CatalogClientProxy._accessToken; } AddToResult(Accesstoken Retrieved. + NEWLINE + accessToken); } private void GetCatalog() { catalog.CallCatalogService(fullcatalog, utcTime, country, 2, false); AddToResult(helper.Catalog(baseUrl، utcTime، صفحه، کشور، accessToken)); } private void GetToken() { var Fulfillment = new JAM.FulfillmentServiceProxy(Guid.NewGuid().ToString()); نتیجه ClassImport.FulfillmentInfo = Fulfillment.GetToken(ABC-11111، 123456، ZA، 123456، 123456, JAM.CatalogClientProxy._accessToken); if (نتیجه != null) { var output = محصولات + NEWLINE; foreach (var p در result.Products) { output += + p.ProductName + <br/>; foreach (var l در p.Links) { output += + l.Uri + <br/>; } } AddToResult(output); } else { AddToResult(هیچ محصولی یافت نشد); } } #endregion #region Logging to Page private void AddToResult(string text) { result.InnerHtml += String.Concat(<strong>[, DateTime.Now.ToString(), ]</strong> , text ، NEWLINE)؛ } #endregion این از یکی از صفحات آزمایشی من است. در اینجا فقط 1 نماینده وجود دارد، اما در پروژههای دیگری که روی آنها کار میکنم، گاهی اوقات 5 یا 6 نماینده را به طور مشابه برای اجرای متوالی متدها تنظیم میکنم، جایی که سعی میکنم روشها را در 1 عمل نگه دارم.
|
آیا استفاده بیش از حد از نمایندگان چیز بدی است؟
|
52895
|
من در حال توسعه کتابخانه python برای بازرسی پایگاه داده هستم. چه زمانی برای اعلام/انتشار آن مناسب است؟ پاسخ واضح این است که زمانی که آماده استفاده است. اما من میخواهم بازخوردی در مورد API دریافت کنم، در مورد آنچه مفید است و مطابق با قانون «انتشار زودهنگام» عمل کنم. توصیه ای در مورد آنچه که باید قبل از انتشار در نظر بگیرم وجود دارد؟
|
چه زمانی باید کتابخانه منبع باز خود را منتشر کنم/اعلام کنم؟
|
130343
|
من فارغ التحصیل جدید دانشکده مهندسی SW هستم و می خواهم یک برنامه کوچک ایجاد کنم. برای مثال، برنامه ممکن است یک برنامه وب باشد، با یا بدون کلاینت که مرورگر نیست (موبایل یا دسکتاپ). سوال من این است که چگونه بدانم از چه فناوری ها و زبان هایی استفاده کنم؟ کلمات وزوز بسیار زیادی وجود دارد.
|
چگونه بدانیم از چه فناوری هایی استفاده کنیم؟
|
106035
|
این سوال ممکن است کمی مبهم باشد. من مخفف را دیده ام که به یک شی تجاری در یک سیستم نرم افزاری اشاره دارد. معمولاً هنگام بحث در مورد الگوهای طراحی مانند الگوی DAO Java EE ذکر می شود.
|
اصطلاح برای شی کسب و کار خاص دامنه؟
|
253037
|
من فقط از روی کنجکاوی داشتم کد منبع Java API (Java 8) را بررسی می کردم. و من این را در `java/lang/Object.java` پیدا کردم. سه روش به نام «انتظار» وجود دارد: * «انتظار باطل نهایی بومی عمومی (مدت زمان طولانی)»: این هسته تمام روشهای انتظار است که دارای پیادهسازی بومی است. * `public void wait()`: فقط wait(0) را فراخوانی می کند. * و سپس «انتظار باطل نهایی عمومی (تایم وقفه طولانی، نانوهای داخلی)» وجود دارد. JavaDoc برای متد خاص به من می گوید که، > این روش شبیه روش انتظار یک آرگومان است، اما اجازه می دهد > کنترل دقیق تری بر مدت زمان انتظار برای اعلان قبل از > تسلیم شدن داشته باشد. مقدار زمان واقعی که در نانوثانیه اندازهگیری میشود، بهصورت زیر نشان داده میشود: > > > 1000000*timeout+nanos > اما روشهای _به این شکل «کنترل دقیقتری بر مدت زمان انتظار» به دست میآورند: if (nanos >= 500000 || (nanos != 0 && timeout == 0)) { timeout++; } wait (timeout); بنابراین این روش اساساً یک گرد کردن خام نانوثانیه به میلی ثانیه انجام می دهد. ناگفته نماند که هر چیزی کمتر از 500000ns/0.5ms نادیده گرفته خواهد شد. آیا این کد کد بد/غیرضروری است، یا من برخی از فضیلتهای نادیده را در بیان این روش از دست دادهام، و این هیچ دلیلی ندارد؟
|
روش Object.wait جاوا با نانوثانیه: آیا این یک شوخی است یا چیزی را گم کرده ام
|
255362
|
من اخیراً در حال بررسی SpecFlow بودهام و میتوانم ارزش آن را برای نوشتن مشخصات مشتری/استهلدر ببینم که میتواند پیشرفت یک ویژگی را نشان دهد، با این حال من از معرفی آنها به مشتری عصبی هستم... یک ویژگی را تصور کنید: با توجه به اینکه من در صفحه MyAccount و من Liath را در جعبه متن Name وارد می کنم وقتی روی ذخیره کلیک می کنم، سپس نام کاربری من باید Liath باشد. ما این ویژگی ها را می نویسیم، به مشتری نشان می دهیم مجموعه ای از آیکون های قرمز را تنظیم کنید و توسعه دهندگان را برای کار تنظیم کنید. اگر توسعه دهنده ما مسیر happy را کامل کند، نماد سبز می شود و مشتری می بیند که این ویژگی کامل شده است. با این حال، توسعهدهنده ما میداند که هنوز باید مواردی مانند: 1. بررسی نام کاربری برای مشاهده استفاده از آن 2. بررسی نام کاربری برای ناسزاگویی 3. رسیدگی به خطاهای پایگاه داده 4. نوعی اعتبارسنجی برای اطمینان از نام کاربری فقط از نویسههای معتبر استفاده میکند. واضح است که اگر مشتری یک ردیف چراغ سبز ببیند، تمایلی به ادامه پرداخت برای بقیه توسعه ندارد، به نظر میرسد که ما در حال تلاش هستیم. برای کش دادن کار ارزش این تستها به عنوان شاخص پیشرفت چیست، اگر نشان دهند کار خیلی قبل از اتمام کار انجام شده است؟ برای ارائه مثال دقیق تری از پیشرفت باید از چه تکنیک هایی استفاده کنیم؟
|
چگونه انتظارات مشتری را هنگام کار با یک چارچوب نوع BDD مدیریت کنیم؟
|
33603
|
من یک توسعه دهنده جاوا هستم و به یک CMS نیاز دارم. من زمان زیادی را صرف مطالعه و سرهم کردن با Liferay کردهام، اما نگرانم که دو مورد از **سه نگرانی اصلی*** من را در بر نگیرد. برای اینکه بتوانید قالبهای وبسایت، ظاهر و ظاهر، و طرحبندیها را در ابزارهای خود بدون نگرانی در مورد نوشتن اسکریپت طراحی کنید * APIهای سایت و صفحهسازی باید قابل درک باشند تا یک سفارشی سفارشی رابط سازنده را می توان ایجاد کرد و از CMS استفاده کرد، به جای هک کردن آن، Liferay نقطه گلوله اول را نشان می دهد، اما به نظر می رسد دو مورد دوم حل نشده باشند. آیا کسی تجربه ای با Java CMS دارد که هر سه را انجام دهد؟ یا ایده ای دارید که اگر مشکلی وجود ندارد چگونه به مشکل نزدیک شوید؟ آیا کسی از CMS جاوا استفاده کرده است و توانسته است این قابلیت را اضافه کند تا بینش خوبی به شما بدهد؟
|
ساخت یک CMS جاوا - از چه محصول موجود باید استفاده کنم؟
|
222668
|
من در حال حاضر در حال طراحی مجدد یک دوره تحصیلات تکمیلی ترم اول در سطح کالج در مقدمه برنامه نویسی به زبان C++ هستم. به کاما توجه کنید؛ این دوره مقدمه ای بر برنامه نویسی است و C++ به طور اتفاقی ظرفی است که برای آموزش آن استفاده می شود. توجه داشته باشید که من در حال حاضر هیچ قدرت تصمیم گیری در مورد انتخاب زبان ندارم، بنابراین بحث در مورد اینکه C++ یک زبان مقدماتی خوب است یا نه، بحث برانگیز است. در طول 3 سال گذشته، من این کلاس را به عنوان یک دوره مقدماتی C++ تدریس کرده ام، که قبلاً این دوره تدریس می شد. با این حال، متوجه شدم که آموزش چیزهایی مانند اشاره گرها، رشتهها و آرایههای سبک C و غیره در اوایل دوره به دانشآموزان آسیب میرساند که به احتمال زیاد به برنامهنویسی به زبانهای دیگر ادامه خواهند داد. در این ترم، من با ارجاعات، اشاره گرهای هوشمند، رشته های C++ و بردارها هدایت می شوم و فقط نشانگرهای خام، رشته های C و آرایه های C را تا پایان دوره به عنوان C++ پیشرفته پوشش می دهم. هدف این است که ابتدا مفاهیم برنامه نویسی را آموزش دهیم، نه پیچیدگی های C/C++. با این حال، من در انتخاب بازیگران معلق هستم. بر اساس اظهارات قبلی من، منطقی به نظر می رسد که بازیگران سبک C را تا پایان ترم کنار بگذاریم (اگر اصلا وجود داشته باشد، زیرا استراسترپ نشان داده است که باید از آنها اجتناب شود) و «استاتیک_کست» را در جلو، «cast_dynamic» معرفی کنیم. وقتی به چندشکلی میرسیم، و وقتی با اشارهگرهای خام سروکار داریم، 'reinterpret_cast'. با این حال، با توجه به اینکه اکثر زبانهای مشتقشده از C مانند C# و جاوا با استفاده از نحوی شبیه به کستهای سبک C، قالبگیری را انجام میدهند، آیا دانشجویان را آماده میکنم که وقتی میخواهند به زبان دیگری کار کنند سردرگم شوند؟ (اگرچه، عملگر C# «as» تقریباً همان کاری را که C++ «dynamic_cast» انجام میدهد انجام میدهد.)
|
آموزش دوره مقدماتی برنامه نویسی به زبان C++: آیا بازیگران سبک C را آموزش می دهم؟
|
231541
|
من باید یک الگوریتم پویا برای یافتن مسیر کمترین هزینه بنویسم. بنابراین من یک نکته دارم که باید از آن بازدید کنم. من فقط می توانم بین نقاط بر اساس فاصله بپرم - 5 برای مثال آرایه ای از فاصله از نقطه صفر دارم (1 3 5 10 15 20 21 22). هر حرکت برای من 1 هزینه داشت. بنابراین بهترین مسیر حرکت 1->5->15->20->22 خواهد بود (3 و 21 می توانم رد شوم). بچه ها می توانید این نکات را به من بدهید که چگونه آن را به صورت پویا برنامه ریزی کنم؟ من فکر می کردم چیزی شبیه به این بسازم: راه حل برای آرایه[0] و آرایه[1] را پیدا کنید (این کار آسان است فقط یک راه حل از 1 (1->3) وجود دارد) سپس آرایه[2] را اضافه کنید، و بهترین راه حل (1->5 همچنین یک راه حل 1->3->5 وجود دارد، اما این برای من 2 حرکت هزینه دارد) سپس برای 4 امتیاز، 5 و غیره. اما نمی دانم چگونه الگوریتم خود را شروع کنم درست و پویا نوشته شود. من می دانم که می توانم الگوریتم حریص بسازم، اما هدف کار این نیست... آیا می توانید به من راهنمایی کنید؟ چگونه شروع کنیم؟ چگونه راه حل ها را نگه داریم؟ و بهترین ها را پیدا کنید؟
|
یافتن مسیر کم هزینه - پویا
|
249800
|
من در حال ساخت یک بازی استراتژی هستم که در آن چندین واحد (5 تا 20) با یکدیگر می جنگند. من یک منطق بازی دارم که تمام اقدامات انجام شده در هر نوبت را محاسبه می کند و آن را به موتور بازی ارسال می کند تا متحرک شود. این اقدامات ممکن است: * انجام حمله * انجام آسیب * انجام حرکت * انجام از دست دادن * انجام حذف خود (مرگ) ## چگونه می توانم بفهمم چه اقداماتی می توانم به طور موازی انجام دهم و چه کارهایی را انجام نمی دهم؟ اینها محدودیت هایی هستند که من دارم: * واحدها فقط می توانند یک عمل را در یک زمان انجام دهند. * هر عمل ممکن است زمانهای متفاوتی داشته باشد، حتی اگر همان عمل باشد * واحد میتواند اقدام «حمله» را انجام دهد، تنها در صورتی که واحد دیگر اقدام «ضربه زدن» یا «حذف خود» را انجام دهد * پس از انجام عمل واحد: با حذف خود، او نمی تواند عمل دیگری انجام دهد. **ویرایش:** اینها موقعیت هایی هستند که ممکن است اتفاق بیفتد: * یک واحد توسط چندین واحد به طور همزمان مورد حمله قرار می گیرد * یک واحد آسیب می بیند در حالی که هیچ واحدی به او حمله نمی کند * همه واحدها به طور همزمان حرکت می کنند * همه واحدها از دست می دهند. در عین حال این سوال در مورد طراحی بازی نیست، بلکه یک راه حل برنامه ای است که چگونه می توانم آن کاشی های موازی اقدامات را پیدا کنم؟ * * * پاسخ به **FrustratedWithFormsDesign**، پاسخ دهید سلام مرد، شما آن را به مسیر کاملاً متفاوتی بردید، بنابراین من میخواهم برای روشن شدن مسائل اینجا به شما پاسخ دهم. این سؤال در مورد چگونگی ایجاد واحدها برای حرکت موازی نیست. همچنین به نظر من پیشنهاد شما ایده خوبی نیست. کاری که با بازی خود انجام دادید، در واقع مسیر درستی است. همچنین عاقلانه است که در MVC کار کنید و دیدگاه و منطق بازی را از هم جدا کنید. بنابراین برای پیاده سازی یک موتور بازی، من از یک رشته بازی استفاده می کنم که رویدادهای تیک را بر اساس نرخ فریم انتخابی ارسال می کند. فقط نماها باید برای آن رشته گوش کنند و بر اساس آن منطق را اجرا کنند. در بازی خود من از چارچوب **Adobe Air** با پشتیبانی از جاوا و Objective-C برای تلفن های همراه استفاده می کنم، اما عمدتاً **Air** است. بنابراین همه انیمیشنهای من به onEnterFrameEvent گوش میدهند، این در مثال شما علامت زده میشود و منطق انیمیشنشان را پیادهسازی میکند. منطق بازی من این است که از یک کارگر متفاوت (پیادهسازی رشتههای هوا، بیشتر شبیه یک فرآیند است) برای تولید همه اقدامات در نوبت خاص استفاده میکند. و سپس آن را به موتور بازی می فرستد تا متحرک شود. من نمیپرسم که چگونه انیمیشنها را پیادهسازی کنیم، توسط **Air** apis مدیریت میشود و در اینجا اندازهگیری نمیشود. به این مشکلات فکر کنید: > واحد a به واحد b حمله می کند در حالی که واحد b به واحد c حمله می کند، در حالی که واحد c در حال حرکت است. این با یک ظرف غذا بر روی صفحه نمایش مصمم خواهد شد. من می خواهم این باشد: > واحد حمله b، واحد b منتظر می ماند تا a حمله به او را تمام کند تا شروع کند > حمله به واحد c، در حالی که واحد c در حال حرکت است. پس از پایان حمله به واحد b، > واحد b به واحد c حمله می کند. بنابراین ورودی اکشنهایی که دریافت کردم این بود: * حمله * ب آسیب * * حمله * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * آسیب این یک مثال بسیار ساده از نحوه موازی کردن اعمالم بود. امیدوارم الان واضح تر شده باشه
|
بازی استراتژیک، چگونه اقدامات موازی را محاسبه کنم؟
|
188237
|
من به دنبال مشاوره در مورد جدیدترین روش برای ساختار کد خود هستم. class Password { رمز رشته خصوصی; Password(string cipher) { this.cipher = cipher; } رشته عمومی HashPassword() { } public bool VerifyPassword() { } } ایده پشت کلاس این است که فرآیند هش رمز عبور را انتزاعی کند. کلاس دو تابع به کاربر ارائه می دهد، «HashPassword()» و «VerifyPassword()» که بسته به مقدار متغیر «cipher» الگوریتم های هش کاملا متفاوتی را انجام می دهند. در حال حاضر، من از مجموعه ای از دستورات شرطی «if/else» در خود دو تابع استفاده می کنم تا تعیین کنم کدام الگوریتم هش را انجام دهم. با این حال، برای من کاملاً بیظرافت بود. آیا راه بهتری برای ساختاربندی کد من وجود دارد؟
|
چگونه می توان ساختار کد من را بهبود بخشید؟
|
220537
|
سوال عمومی و سطح بالا برای افرادی که به طور منظم با کد کار می کنند. من چند کد جاوا اسکریپت قدیمی و قدیمی را در یک برنامه افزودنی کروم قرار می دادم و برای کمک به درک آن، چند کد سریع برای کمک نوشتم (به زیر مراجعه کنید). من مرتباً پیامهایی مانند 'dbmsg('Begin function loadDefaults()');' یا 'dbmsg('Settings saved to storage') را در کد خود قرار میدهم و پیام به کنسول ارسال میشود. هر زمان که نیاز به اشکال زدایی چیزی داشته باشم که پیام های کنسول استاندارد در آن کمکی نمی کند، فقط اشکال زدایی را روشن می کنم. به نظر من این روش بسیار ساده است و می توان آن را به زبان های دیگر منتقل کرد. ** چه راههای دیگری برای اشکالزدایی در برنامههایتان ایجاد میکنید؟** من خودم آموخته هستم، بنابراین روشهای استاندارد را نمیدانم، اما بیشتر به روشهای منحصربهفردی که برای انجام این نوع کارها پیدا کردهاید علاقهمندم. چیز /** ابزارهای اشکال زدایی * * DebugMode را روی 1 برای نمایش پیام های خطا، 0 برای مخفی کردن پیام ها تنظیم کنید. */ var debugMode = 1; تابع dbmsg(پیام) { if ( debugMode == 1 ) { var date = new Date(); var time = date.getHours() + ':' + date.getMinutes() + ':' + date.getSeconds(); console.log('DBM - ' + time + ': ' + message); if ( chrome.runtime.lastError ) { console.log('DBM lastError - ' + chrome.runtime.lastError); } } else if ( debugMode == 0 ) { return; } } if ( debugMode == 1 ) { console.log('حالت اشکال زدایی در حال حاضر روشن است. قبل از هر پیام اشکال زدایی DBM و زمانی که پیام تولید شده است.'); // گوش دادن به تغییرات در فضای ذخیره سازی chrome.storage.onChanged.addListener(function(changes, namespace) { for (key in change) { var storageChange = changes[key]; dbmsg('Storage key %s in namespace % s تغییر کرد. ' + 'مقدار قدیمی %s بود، مقدار جدید %s بود.'، کلید، فضای نام، storageChange.oldValue, storageChange.newValue); }
|
چگونه پیام های اشکال زدایی را در برنامه ها/اسکریپت های خود ایجاد می کنید؟
|
36430
|
من به دنبال ابزاری برای تجزیه و تحلیل وابستگی گسترده سیستم در کد سی شارپ و پایگاه داده های SQL Server هستم. به نظر می رسد تنها ابزار موجود که این کار را انجام می دهد، CAST (نرم افزار CAST) باشد، که گران است و علاوه بر این که من واقعاً به آن نیازی ندارم، **خیلی**های بیشتری انجام می دهد. کد سی شارپ از طریق وابستگی به ستون پایگاه داده به دلایل زیادی بسیار مفید خواهد بود، از جمله: \- تعیین اثرات تغییرات پایگاه داده در سراسر سیستم \- دیدن نقاط داغ در طرح پایگاه داده \- یافتن رویه های ذخیره شده مرده, جداول و غیره \- درک پایگاه کد موجود آیا چنین ابزارهایی وجود دارند؟
|
تجزیه و تحلیل وابستگی از کد C# تا جداول/ستون های پایگاه داده
|
222660
|
من در حال حاضر با شرکتی کار می کنم که از Java / Tomcat / Spring برای قسمت پشتی برنامه های وب ما استفاده می کند. بهعنوان یک توسعهدهنده فرانتاند، من بیشتر و بیشتر احساس میکنم که قسمت پشتی باید پروژهای جدا از قسمت جلو باشد، به چند دلیل: 1) ** ساخت پروژه** \- بسیاری از پروژههای مدرن با خرخر کردن و سایر ابزارهای جلویی اهداف ساخت فرانتاند (الحاق، کوچکسازی، آزمایشهای فرانتاند، CSS پیشپردازش) کاملاً با اهداف پایانی (کامپایل کد جاوا، گذراندن تستهای پشتیبان، استقرار به سرور یکپارچهسازی مداوم) متفاوت است. :** وقتی من یک فایل جاوا اسکریپت یا html را به git repo خود میدهم، منطقی نیست که ابزار استقرار پیوسته ما باید کل را بازسازی و دوباره مستقر کند. پروژه، اما هیچ راهی برای تشخیص تفاوت بین commit front-end و back-end commit ندارد. بنابراین، **چگونه میتوانید پروژهای** را بازسازی کنید که قبلاً به طور خودکار از یک فایل جنگی، که در یک مخزن git زندگی میکرد، مستقر میشد تا یک بکاند و فرانتاند مجزا بسازید؟ با توجه به اینکه از فریم ورک Spring استفاده می کنیم، آیا واقعاً می توانم این کار را انجام دهم؟ در حال حاضر، فایلهای من در ترکیبی از دایرکتوری «/webapp/WEB-INF» (برای صفحات html / قالبهای سرعت) و دایرکتوری «/webapp/resources» برای هر چیز دیگری (js، css، تصاویر) زندگی میکنند. من کمی گیج هستم که چگونه باید این کار را انجام دهم، وقتی تامکت حجم عظیمی از فایل ها را در دایرکتوری '/target' مستقر می کند؟ اگر من یک مخزن git جداگانه برای فایل های فرانت اند نگه دارم، اگر پروژه بک اند را دوباره اجرا کنم، از بین نمی رود؟ (در اصل من از یک پسزمینه آپاچی آمدهام، جایی که خیلی خوب و ساده به نظر میرسید...)
|
جدا کردن قسمت جلویی از انتهای عقب - تامکت
|
55044
|
من شنیده ام که این زبان ها (مثلاً Groovy) قابلیت تغییر نام متغیر یا فراخوانی متدها را به صورت پویا در زمان اجرا دارند! منظور شما از زبان ** پویا ** چیست؟ و نیاز واقعی به تغییر هر مقدار در زمان اجرا چیست؟ آیا این منجر به سردرگمی نمی شود، زیرا در زمان اجرا اگر مقداری را تغییر دهید (یا محدودیت های برنامه نویسی شما چیزی را تغییر دهند)، پس چه نیازی به کامپایل دارد (چون تصمیم می گیرد و تأیید می کند که از این مقادیر استفاده می شود، پس معنایی ندارد تغییر آن به صورت پویا)؟ و من می دانم که باید چیز مفیدی وجود داشته باشد، بنابراین فقط مردم این مفاهیم را معرفی کرده اند! حدس می زنم در مورد سوالم واضح هستم! و من نیاز به توضیح مختصری دارم :)
|
من شنیده ام که دینامیک در طول زمان اجرا تغییر می کند؟ اون چیه؟
|
251308
|
من می خواهم سیستمی بسازم که از فرهنگ لغت زبان های مختلف استفاده کند. 2 گزینه وجود دارد: 1 دیکشنری مرکزی «جدول» بسازید و هر زبان با «langType» مشخص می شود (1 سابق برای آلمانی و 0 برای انگلیسی): کلمه CentralDict - به معنی - langType car - .... - 0 خودکار - .. .. - 1 یا 2 جداول جداول EngDict word - به معنی ماشین - .... کلمه GerDict - به معنی خودکار - .... اگر گزینه 2 است پس چه زمانی رشته کدنویسی را انجام دهید DictTable=; رشته محلی=getLocale(); if (gm.locale){ DictTable=GerDict; } else if(en.locale){ DictTable=EngDict; } سپس وقتی از String پرس و جو می کنیم sql=انتخاب * از +DictTable; //دسترسی به داده ها از جدول اینجا اگر گزینه 1 انتخاب شده است، int langType=0; رشته محلی=getLocale(); if (gm.locale){ langType=1; } else if(en.locale){ langType=0; } رشته sql=انتخاب * از CentralDict where langType=+langType; //دسترسی به داده ها از جدول اینجا من حدس می زنم گزینه 2 ظریف تر است، اما مطمئن نیستم که درست می گویم؟ با گزینه 2 می توانیم به راحتی یک رابطه 1 به 1 بین 2 زبان ایجاد کنیم. توجه: این موضوع بین المللی سازی نیست زیرا سیستم من می تواند به خوبی بین المللی سازی را مدیریت کند. در حالی که درونی سازی با متن Gui مانند متن دکمه یا اطلاعات پیام سروکار دارد، با داده هایی که از DB خارج شده اند سروکار ندارد. سیستم دیکشنری من به کاربر کمک می کند تا عبارات توضیحی مانند ماشین، تلفن ... را برای هدف آموزش ببیند. در حال حاضر، به زبان انگلیسی خوب کار می کند، اما من می خواهم از آلمانی و بسیاری از آنها فرانسوی یا هر زبان دیگری در آینده پشتیبانی کنم. نمیدانم باید یک جدول مجزای کامل برای هر زبان ایجاد کنم یا فقط به یک فرهنگ لغت متمرکز برای همه زبانها نیاز دارم و یک فیلد «langType» برای شناسایی زبانی که باید براساس نیاز کاربر استفاده شود، دارم. مثال: وقتی کاربر «mydomain.com/locale=de» را وارد میکند، سیستم دقیقاً Gui را نشان میدهد (مانند انگلیسی) اما تمام متن Gui به زبان آلمانی خواهد بود. همچنین هنگامی که کاربر برای داده جستجو می کند، باید داده های آلمانی را از DB خارج کند. داده های انگلیسی نیست
|
بهترین روش برای طراحی سیستمی که از زبان های زیادی پشتیبانی می کند، 1 دیکشنری مرکزی برای همه زبان ها یا دیکشنری مجزا چیست؟
|
133063
|
من پروژه ای را با یک مشتری بزرگ شروع می کنم که چندین وب سایت در سراسر جهان دارد و آنها می خواهند آنها را در یک پایگاه کد/ساختار Sitecore واحد ادغام کنند. در اصل همه چیز خوب است، اما کنترل های ناوبری خاصی وجود دارد که باید از آنها استفاده کنیم، اما به دلیل پیچیدگی های سازمانی، _منابع سایت های دیگر را در دسترس نداریم_ (نه اینکه جایی ندارند، فقط تیم ما خواهد داشت. زمان سختی برای کنترل آن است). بنابراین وظیفه ما این است که سایت به سایت برویم (هر سایت به زبان دیگری است)، به کنترل های ناوبری نگاه کنیم و کم و بیش html و js را کپی کنیم و از آن استفاده کنیم. چیزی که غیرممکن به نظر نمی رسد، اما من قبلا هرگز سعی نکرده ام این کار را انجام دهم و در مورد چگونگی انجام این کار تا حدودی گیج شده ام. **ویرایش** برای تکرار، ما نگران ترجمه ها نیستیم و نمی خواهیم متن نمایشگر را از سایت های دیگر بگیریم، چیزی که در پی آن هستیم این است که کد کنترل ها را به دست آوریم تا بتوانیم از آن به صورت محلی استفاده کنیم. و با کد منظورم html/css و js است. کنترلها باید دقیقاً مشابه کنترلهایی باشند که در حال حاضر تولید شدهاند آیا توصیه کلی یا مختصری برای ارائه دارید؟
|
مهندسی معکوس کنترل های js/html به عنوان بخشی از توسعه
|
31609
|
من باید برای مصاحبه با نامزدها برای توسعه ویندوز موبایل دسته بندی کنم. مانند ASP.NET، می توانیم 1. OOPS 2. .NET Framework (CLR، BCL، MSIL و غیره) 3. Javascript، jQuery 4. Data Controls 5. ADO.NET 6. SQL Server For Windows Mobile را داشته باشیم که دسته بندی می شوند. که باید شامل شود؟ به دلیل خاص بودن محصول فعلی ما، رابط کاربری ندارد و در پسزمینه اجرا میشود. امنیت اولین چیزی است که باید در نظر گرفته شود. این یک نوع برنامه جاسوسی است که فعالیت کاربر را پیگیری می کند. شرکت ها می توانند از آن برای نظارت بر کارکنان خود استفاده کنند.
|
دسته بندی سوالات مصاحبه ویندوز موبایل
|
198510
|
شاید کمی سوال عجیب باشد اما نمی توانم راهی برای رسیدن به آنچه می خواهم فکر کنم. من محصولی تولید می کنم که در نهایت در محل در محل مشتری نصب می شود. این یک برنامه کاربردی حیاتی و در دسترس تجاری است و باید فرآیندها را خیلی سریع مدیریت کند. در حالی که واضح است که بیشتر کار به برنامه واقعی (سرویس های ویندوز) می رود، بخشی از دلیل خوب بودن محصول، طراحی هوشمند پایگاه داده است. تا همین اواخر من معمولا سرورها را ارائه می کردم و تنها شخصی بودم که به پایگاه داده و نمونه SQL Server دسترسی داشتم. با این حال، اخیراً مشتریان درخواست کرده اند که برنامه را روی سرور تولیدی خود، معمولاً VMWare، اجرا کنند و از مزرعه SQL خود برای پایگاه داده استفاده کنند. این برای برنامه خوب است، با این حال من نگران این هستم که چه کسی به سرور SQL دسترسی خواهد داشت و آیا آنها می توانند در پایگاه داده برنامه من اطلاعاتی داشته باشند. آیا کاری وجود دارد که بتوانم از دسترسی به آن جلوگیری کنم؟ یا این یک مورد است که اگر آنها آن را میزبانی کنند، من کاری نمی توانم انجام دهم؟ با تشکر ویرایش: اگر با اتوبوس، تاهای شرکت و غیره برخورد کنم، یک قرارداد امانی وجود دارد که کد منبع همه چیزهایی را که نیاز دارند به آنها می دهد. در مورد اینکه چرا من نگران هستم، نمونه هایی را در گذشته دیده ام از افرادی که در جداول داده ها و گزارش ها تغییراتی ایجاد کرده اند، و نه، آنها حوصله انجام این کار را نداشتند. این به این معنی بود که کسی باید وارد می شد و همه چیز را درست می کرد، در حالی که البته ما برای این کار هزینه می کنیم.
|
حفاظت از طراحی پایگاه داده - SQL
|
230233
|
من دو روش را برای ذخیره داده های جلسه آزمایش کردم: * کلاسیک: 1 کلید، 1 شی (و هر کلید به عنوان رشته نهایی استاتیک در یک کلاس) > user --> UserObject > > preferences --> List > > ... * رویکردی با تنها 1 شی > sessionObject --> SessionObject و SessionObject من حاوی UserObject و لیستی از ترجیحات به عنوان ویژگی است. این یک مثال نسبتا ساده است اما آن را با 20+ ویژگی تصور کنید. مزیتی که من در روش دوم می بینم این است که: * برای اطمینان از خالی بودن جلسه فقط باید یک کلید را حذف کنید * برای ایجاد کلیدها نیازی به ایجاد مجموعه آزاردهنده «رشته ثابت نهایی» ندارید * خواهید دانست چه نوع شی برای بازیابی (با استفاده از کلید باید cast را انجام دهید) آیا مشکلی را می بینید که ممکن است به آن مراجعه کنم؟ یا چیزی خلاف بهترین شیوه هاست؟
|
جلسه HTTP: یک شی یا چند؟
|
186324
|
من در حال نوشتن برنامهای هستم تا وقتی وبسایت آنها با مشکل مواجه شود، به کاربر (توسعهها) گزارش بدهم. و منظور من از _fails_ است که عملکردی ندارد یا باید مشکل را به توسعه دهندگان گزارش کند. من می دانم که کد وضعیت 2XX طبق ویکی به معنای موفقیت است. اما آیا این واقعاً انجام می شود؟ من یک بار به وبسایت خود دسترسی پیدا کردم و 204 «No- Content» را برگرداندم که برای من غیر کاربردی است. بنابراین سوال این است که لیست کدهای وضعیتی که باید در نظر گرفته شود وب سایت کاربردی است چیست؟
|
کدام کدهای وضعیت HTTP واقعاً خوب هستند؟
|
79173
|
دیروز یک سوال در مورد فرسودگی پرسیدم. این تعداد نظرات و پاسخهای زیادی دریافت کرد و مرا به این فکر انداخت که آیا برنامهنویسان نسبت به سایر حرفهها بیشتر مستعد فرسودگی هستند. من به طور خاص به مطالعات آکادمیک علاقه مند خواهم شد، اگر وجود داشته باشد. نمونه ای از سوالات در مورد فرسودگی در اینجا در Programmers.SE: در برنامه نویسی سوخته اید و منصرف شده اید؟ وقتی کدنویسی شروع به خستهکننده شدن میکند، چه باید کرد، مثل اینکه همه چیز بیشتر شبیه به هم است؟ گزینه های شغلی مناسب برای یک برنامه نویس فرسوده چیست؟ همچنین یک برچسب فرسودگی وجود دارد. آیا فکر میکنید بین فرسودگی و برنامهنویس بودن همبستگی بالایی وجود دارد یا حداقل همبستگی بالاتری از فرسودگی شغلی و سایر حرفهها وجود دارد؟
|
آیا همبستگی بالایی بین فرسودگی و برنامه نویسی وجود دارد؟
|
184210
|
من دوستی دارم که در حال توسعه/تعمیر یک بازی مبتنی بر وب نسبتاً موفق است که او اجرا می کند. او دقیقاً با زبانی که به آن نوشته شده است، PHP، مبتدی نیست -- او سال هاست که این کار را انجام می دهد. اما وقتی صحبت از اصول کلی توسعه نرم افزار به میان می آید، او تازه کار است. این یک عملیات یک نفره است (بنابراین او هیچ مافوق/همکاری ندارد که بتواند ایدههای خود را مطرح کند)، و هرگز آموزش رسمی یا کار روزانه به عنوان توسعهدهنده نداشته است. او دوست دارد که تعمیرات اساسی ماژولارتر باشد و از مفاهیمی مانند برنامه نویسی شی گرا استفاده کند (هم برای ساده تر نگه داشتن پایه کد و هم به دلیل اینکه چیزها واقعاً جالب به نظر می رسند)، اما او با مفاهیم اولیه و نحوه اعمال مشکل دارد. آنها را به پروژه خود. من میخواهم کمک کنم، اما فقط یک نرد کهنه کار میتواند در وقت آزادش انجام دهد. بهترین منبع آنلاین برای چیزی شبیه به این چیست، جایی که او می تواند برای پرسیدن سؤالات زیاد و دریافت پاسخ های صبورانه به آنجا برود؟ StackOverflow.com بدیهی است که بهترین مناسب نیست. او سوالات زیادی از یک کهنه کار در سطح 101 می پرسد، و بسته شدن/حذف شدن سوالات شما به عنوان سوال اضافی/خارج از موضوع/غیر واقعی، دلسرد کننده است. اگر این پسر دوست شما بود، او را کجا می فرستادید؟
|
منابع برای توسعه دهنده تازه کار
|
115136
|
ما در حال حاضر پشته زیر را داریم: * VS 2005 * فرم های وب * SQL Server 2005 * IIS 6 ما در حال برنامه ریزی برای انتقال به این هستیم: * VS 2010 * MVC و فرم های وب * SQL Server 2008 * IIS 7 سوال من این است که وقتی حرکت می کنیم برای MVC با VS 2010، آیا از Entity Framework (یا ORM دیگر)، یک میکرو استفاده کنیم ORM (مانند Massive)، یا فقط SQL ساده؟ تمام آموزشهایی که در مورد VS 2010 خواندهام، همگی برای استفاده از Entity Framework برای تراکنشهای داده طراحی شدهاند، اما آیا این کار برای آینده قابل پیشبینی (بیش از ۵ سال) وجود خواهد داشت؟ اگر مهم باشد، برنامه های مشتری ما می توانند از 10 تا 1000 کاربر فعال داشته باشند.
|
آیا باید از Entity Framework استفاده کنیم؟
|
34874
|
بنابراین، به دنبال این هستم که به زودی یک دسکتاپ توسعه جدید برای خودم سفارش دهم و یک محیط اداری مناسب را تا پایان سال جاری تنظیم کنم. برای افزایش بهره وری، من قصد دارم سه مانیتور جدید بخرم. وقتی در حال رفع اشکال یا انجام کاری فشرده هستم، متوجه می شوم که دو مورد کافی نیست. با این اوصاف، من روز گذشته چیزی را به من یادآوری کردم که قبلاً هرگز واقعاً متوجه آن نشده بودم و به آن اهمیت نمی دادم - _ آیا تفاوت بین مانیتور 16:10 و 16:9 هنگام برنامه نویسی قابل توجه است؟_ آیا واقعاً آن چند خط اضافی را از دست می دهید. ، یا چیزی است که اصلاً متوجه آن نمی شوید. متوجه شدم HP فقط مانیتورهای 16:9 را می فروشد (تا جایی که من پیدا کردم). آیا این با رشد اخیر و بازاریابی هوشمندانه HD 16:9 به استاندارد جدیدی تبدیل شده است؟ **به طور خلاصه**: آیا کسی از 16:10 به 16:9 (یا برعکس) تغییر داده و در حین برنامه نویسی متوجه تفاوت شده است؟
|
نسبت ابعاد مانیتور؛ آیا تفاوت مهم است؟
|
31603
|
آیا حوادث خاصی وجود دارد که باعث شهرت کم مایکروسافت (و بیل گیتس) در چشمان جامعه منبع باز شود؟ مایکروسافت به وضوح تنها شرکت اختصاصی نیست. شرکت هایی مانند اپل در مورد محدودیت های نرم افزاری بسیار بدتر عمل کرده اند. چرا مایکروسافت بیشترین نفرت را از جامعه منبع باز دریافت می کند؟
|
چرا مایکروسافت در میان افرادی که در منبع باز فعالیت می کنند، چنین شهرت بدی دارد؟
|
39185
|
من در یک حساب میزبانی مشترک هستم که سی پنل را اجرا می کند، کاملا استاندارد، مگر اینکه ماشین مجازی خود را داشته باشید. سی پنل در حال حاضر از Rails 3 پشتیبانی نمیکند. همکار من که در سال گذشته با ROR کار میکند، اکیداً به من پیشنهاد میکند که VM توسعه خودم را روی دستگاه خود راهاندازی کنم و ROR را با Rails 3 یاد بگیرم، و وقتی صحبت از قرار دادن چیزهای زنده میشود. میزبانی من، هر مشکلی را با نسخه های Rails حل کنید. من 100٪ در این مورد قانع نیستم، زیرا من واقعاً نمی خواهم خودم یک VM محلی را به دلیل تجربه / زمان محدود حفظ کنم. من هنوز واقعاً شروع به بررسی ROR نکردهام و فقط چند آموزش آنلاین تعاملی ساده انجام دادهام. نظر / احساس / پیشنهاد شما در این مورد چیست؟ اگر من به نسخه میزبان خود از Ruby and Rails پایبند باشم، آیا هنگام کار در صنعت به ضرر بزرگی خواهم بود یا نباید تفاوت زیادی ایجاد کند؟ زمینه: من هنوز دانشجوی دانشگاه هستم.
|
آیا یادگیری Ruby with Rails نسخه قبل از نسخه 3 به طور عمده دچار ضعف خواهم شد؟
|
144708
|
کمی پس زمینه توسعهدهندهای که قبلاً با آن کار میکردم اصرار داشت که Tempdata را غیرفعال کند و از Session Flash برای ارسال دادهها در نمای بازگشتی استفاده کند. سوال این است که آیا انجام این کار مزیتی دارد؟ استفاده از یک پیام فلش برای بازگرداندن اطلاعات به کاربر عالی است، اما من با انتقال اطلاعات از یک پست به پست بعدی با غیرفعال بودن tempdata دچار سردرد شده ام. آیا استفاده از فلش و tempdata با هم مشکلی دارد یا این یک مکث تقلبی کدنویسی است؟
|
Session Flash در مقابل TempData C# MVC 3
|
227893
|
من معمولاً سعی می کنم توصیه های کتاب _Working Effectively with Legacy Code_ را دنبال کنم. من وابستگی ها را قطع می کنم، بخش هایی از کد را به روش های «@VisibleForTesting public static» و به کلاس های جدید منتقل می کنم تا کد (یا حداقل بخشی از آن) قابل آزمایش باشد. و من تست هایی می نویسم تا مطمئن شوم هنگام تغییر یا اضافه کردن توابع جدید چیزی را خراب نمی کنم. یکی از همکاران می گوید من نباید این کار را بکنم. استدلال او: * ممکن است کد اصلی در وهله اول به درستی کار نکند. و نوشتن تستها برای آن، اصلاحات و اصلاحات آینده را سختتر میکند، زیرا توسعهدهندگان نیز باید آزمایشها را درک و اصلاح کنند. * اگر کد رابط کاربری گرافیکی با مقداری منطق است (مثلاً 12 خط، 2-3 بلوک if/else)، یک آزمایش ارزش زحمت را ندارد زیرا کد برای شروع خیلی پیش پا افتاده است. * الگوهای بد مشابهی ممکن است در قسمتهای دیگر پایگاه کد نیز وجود داشته باشد (که من هنوز ندیدهام، نسبتاً جدید هستم). پاکسازی همه آنها در یک بازسازی بزرگ آسان تر خواهد بود. استخراج منطق می تواند این احتمال آینده را تضعیف کند. اگر زمان لازم برای بازسازی کامل نداریم، آیا باید از استخراج قطعات قابل آزمایش و نوشتن تست اجتناب کنم؟ آیا این مشکلی دارد که باید در نظر بگیرم؟
|
آیا نوشتن تست برای کدهای قدیمی در زمانی که زمانی برای یک refactoring کامل وجود ندارد منطقی است؟
|
229836
|
من یک مشکل غیر خاص زبان دارم که در یافتن پاسخی قابل اجرا برای آن مشکل دارم. من یک شبکه 10x10 حاوی مقادیر صحیح از 1-10 دارم. هر مقدار هزینه سفر در آن میدان، حرکت به سمت شمال، شرق، جنوب یا غرب را نشان میدهد (هزینه زمانی که از یک مربع خارج میشوید به جای رفتن به آن متحمل میشود). من باید روشی برای پیمایش ارزان ترین مسیر از یک مربع شروع به یک نقطه پایان پیدا کنم. من از یک تابع جاوا اسکریپت بازگشتی استفاده میکردم که به موجب آن هر مربع میتوانست از مربع مجاور بپرسد که اگر سفر به آن سمت پیش برود، هزینه آن چقدر است. میدان پرسیده شده از همسایگان خود و غیره می پرسد تا زمانی که ارزان ترین مسیر پیدا شود. با این حال، همانطور که انتظار میرود این کار بسیار طولانی است، حتی اگر هر مربع بهعنوان شلوغ علامتگذاری شده باشد، بنابراین نمیتوان دوباره از آن سؤال کرد (به منظور جلوگیری از مسیرهای دایرهای که ممکن است هرگز به پایان نرسد). من مطمئن هستم که این کار باید قبلا انجام شده باشد. آیا کسی روشی دارد که فکر می کند کار می کند؟ ممنون از کمکت :)
|
معمای برنامه نویسی - کارآمدترین مسیر
|
72313
|
من باید یک ارائه در مورد Haskell انجام دهم و به دنبال مثال ها، نکات و موضوعات جالب Haskell هستم که نباید در ارائه خود از دست بدهم. هدف از ارائه یک ایده کلی در مورد زبان است. من هنوز در حال نوشتن چیزی هستم که می گویم، اما موضوعات زیر قبلاً گنجانده شده است: * ارزیابی تنبل * روش های تعریف توابع (تطبیق الگو، عبارات لامبدا، و غیره) * توابع مرتبه بالاتر و curry به نظر شما چه چیزی **باید ** هنگام صحبت در مورد هاسکل توضیح داده شود؟
|
چه موضوعات، نکات و نمونه های جالب Haskell را نباید در ارائه خود از دست داد؟
|
14789
|
نویسنده می گوید: در کتاب چه دستورالعمل های نامگذاری را دنبال می کنید؟ من با چندین برنامه نویس مواجه شده ام که هنوز ترجیح می دهند از زبان مجارستانی استفاده کنند، عمدتاً با طعم مجارستانی Petzold/Systems. dwLength = strlen(lpszName) را در نظر بگیرید. من درست کردن کد اشتباه به نظر را خوانده ام، و منطق برنامه ها را درک می کنم، جایی که اطلاعات نوع دامنه در نام متغیرها گنجانده شده است. اما من ارزش پیوست کردن نوع کامپایلر به نام را نمیدانم. چرا برنامه نویسان همچنان به استفاده از این سبک نمادگذاری ادامه می دهند؟ آیا فقط اینرسی است؟ آیا مزایایی بیشتر از کاهش خوانایی وجود دارد؟ آیا مردم یاد میگیرند که هنگام خواندن کد، دکوراتورها را نادیده بگیرند و اگر چنین است، چگونه به ارزش افزوده ادامه میدهند؟ ویرایش: بسیاری از پاسخها تاریخچه را توضیح میدهند، یا اینکه چرا دیگر مرتبط نیست، که هر دو در مقالهای که من به آن اشاره کردم پوشش داده شدهاند. من واقعاً دوست دارم از کسی که هنوز از آن استفاده می کند بشنوم. چرا از آن استفاده می کنید؟ آیا در استاندارد شماست؟ اگر لازم نبود از آن استفاده می کنید؟ آیا از آن در یک پروژه جدید استفاده می کنید؟ چه مزیت هایی را می بینید؟
|
جذابیت سیستم مجارستانی چیست؟
|
230236
|
ما تیمی متشکل از 20+ توسعهدهنده داریم که دارای مهارتهای ترکیبی و سطوح مختلف توانایی در هر کدام هستند. برخی از توسعه دهندگان C#/MVC4/.Net 4.5 هستند که کدهای جدید را برش می دهند، برخی از VB6 هستند که برنامه های قدیمی مهم ما را حفظ می کنند. برای هر یک، ما یک چارچوب پیشرفت شغلی داریم - یک لیست داخلی در دسترس از کارهایی که باید انجام دهید تا از سطوح برنامه نویس تحلیلگر کارآموز 1، 2، 3 و 4 به برنامه نویس تحلیلگر سطوح 1، 2، 3 و 4 بروید. ، به برنامه نویس تحلیلگر ارشد سطوح 1، 2، 3 و 4. مسلماً CPF که ما استفاده می کنیم به خوبی خارج است. تاریخ و نیاز به کار مجدد دارد، که خود یک فرآیند ساده است. با وجود فناوریهای جدیدی که همیشه در زمینه Net ارائه میشوند، این چارچوب تقریباً باید شبیه به بالا رفتن از پلههای برقی در حرکت به سمت پایین باشد، زیرا چیزهای جدیدتر باید قبل از رسیدن کارآموز به بالای درخت شناخته شوند. به آن نکتهای که در اینجا باید در نظر داشت این است که در هر مرحله، به توسعهدهنده به عنوان پاداش تلاشهایش، دستمزد کمی افزایش مییابد، اما در بیشتر موارد، این انگیزه در وهله اول «بالا رفتن» از نردبان است. اگر آنها برای دریافت مرحله جدید افزایش دریافت کرده باشند، ممکن است HR با حذف آن مشکل داشته باشد! من می دانم که توسعه دهندگان باید مشتاق باشند که محورهای خود را تیز نگه دارند، اما در واقعیت، متاسفانه، همه توسعه دهندگان اینطور نیستند و همان چیزی هستند که هستند. مشکل این است که من سعی میکنم بهترین راه را برای درجهبندی توسعهدهندگان خود بر اساس مهارتهای خاص و دانش چارچوب آنها تعیین کنم و در مورد ایرادات رویکرد مشخصشدهام فکر میکنم. **لطفاً به خاطر داشته باشید که پاسخ ها باید مرتبط و منحصر به چالش های منحصر به فرد در درجه بندی توسعه دهندگان نرم افزار در سازمان باشد**. ویرایش: آموزش در محل و خارج از سایت به توسعه دهندگان ارائه می شود.
|
چگونه می توان یک تیم توسعه را به طور مناسب درجه بندی کرد؟
|
220530
|
من در حال توسعه یک برنامه وب نوع CRUD هستم. این یک سیستم مدیریت پروژه است که دارای پروژه ها، نقاط عطف، وظایف، کارمندان و غیره است. هر کارمند حساب شخصی خود را برای ورود به سیستم و مشاهده سیستم دارد. مشکلات اینجاست: 1. اگر یک کاربر یک کار را حذف کند در حالی که کاربر دوم آن را همزمان باز کرده باشد، کاربر دوم در صورت تلاش برای ویرایش و ذخیره یک استثنای اشاره گر تهی دریافت می کند، زیرا شی وجود ندارد. 2. همان مشکل در شرایط کمی متفاوت. یک کاربر یک پنجره کار باز شده است. کاربر دوم یک کارمند را حذف می کند. اولین کاربر سعی می کند یک کار را به کارمند حذف شده اختصاص دهد (زیرا قبلاً در لیست در یک جعبه ترکیبی قرار دارد) و استثنای اشاره گر تهی دریافت می کند. 3. اگر کسی شی را حذف کند و کاربر دیگر همزمان سعی کند آن را باز کند (در هنگام تلاش برای دریافت یک مورد، یک استثنای اشاره گر تهی خواهد بود) من سعی می کنم جزئیات فنی پروژه را ترک کنم زیرا به آن بستگی دارد. اما اگر کمک کند، من از فریمورک Vaadin مبتنی بر جاوا استفاده می کنم. پایگاه داده MySQL است. من به دو راه حل احتمالی فکر کردم اما در مورد آنها مطمئن نیستم: 1. استثنای اشاره گر تهی را بگیرید و یک هشدار کلی را روی صفحه چاپ کنید (برخی اشیاء گم شده اند...) اما برای کاربران مشخص نیست که دقیقاً این اتفاق افتاده است. 2. هر commit از شی را بررسی کنید و اگر آن را حذف کنید، توضیح دقیق تری بدهید، اما من واقعاً به دنبال نکات، راهنمایی یا راهنمایی هستم نحوه برخورد صحیح با این شرایط را پیشاپیش از شما متشکریم.
|
وقتی یک کاربر شی را حذف می کند در حالی که دیگری در حالت ویرایش در یک برنامه وب باز می شود، چگونه می توان با آن برخورد کرد؟
|
167691
|
من با معمارم درباره برخی نگرانی ها با رویکردی خاص صحبت می کردم که ممکن است منجر به سطح بسیار پایین انسجام در مجموعه ای از کلاس ها شود. با این حال، نمی توانستم به کلمه ای فکر کنم که نشان دهنده سطح پایین انسجام باشد. من چیزی در امتداد این جمله گفتم بدیهی است که ما کلاس های منسجم می خواهیم نه ... اوه ... نه کلاس های منسجم کلمه صحیحی که باید استفاده می کردم چیست؟
|
متضاد منسجم چیست؟
|
204129
|
آیا باید برای **هر ** جدول یک شناسه خارجی اضافه کنم؟ به عنوان مثال اگر من این جداول را داشته باشم: مشتری ===================================== نام شناسه جنسیت --------------------------------------- 1 جان ام 2 دوی ام --------------------------------------- خرید مشتری ========== ================================================== =============== شناسه خارجی شناسه مشتری تعداد کل --------------------------------------------- ---------------------------- 1 PO0313-0001 1 10 ------------------------------------------------ ------------------------ در آن مثال، من متوجه شدم که ExternalId در جدول CustomerPurchase (برای چاپ و غیره) مورد نیاز است. اما دلیلی نمی بینم که جدول مشتری نیز به یکی نیاز داشته باشد. FYI، دلیلی که من این را پرسیدم زیرا یکی از دوستانم گفت که SAP از ExternalIds در جداول خود استفاده می کند. آیا باید از ExternalId در هر جدول استفاده کنم؟ آیا من هیچ استفاده دیگری از ExternalId را به غیر از شناسایی بهتر چشم کاربر از دست داده ام؟ با تشکر
|
شناسه خارجی برای هر جدول رابطه ای
|
193237
|
من در این فکر بودم که بهترین راه برای سازماندهی کد منبع من چیست. من در حال تحقیق روی SO بودم و http://stackoverflow.com/a/1398594/137261 را پیدا کردم اما این طرح کد منبع مختص کتابخانه است و وضعیت من را پوشش نمی دهد. **وضعیت من:** * 10 ماژول شخصی (100 هزار خط کد) * 15 کتابخانه خارجی (به عنوان مثال، boost، sqlite، zlib و غیره) * 2 ماژول حیاتی باید فقط برای توسعه دهندگان منتخب در دسترس باشد (ممکن است مخازن git جداگانه؟ ) * پروژه چند پلتفرمی است (لینوکس و ویندوز) * Git به عنوان سیستم کنترل نسخه * cmake برای ساخت پروژه استفاده می شود ** سوال:** * آیا منطقی است که تمام کتابخانهها را در پروژه خود بگنجانم. در پوشه _3rd_party_libs_ * چگونه می توان مسیرهای lib include را در ماژول های من مدیریت کرد (متغیر محیطی، مسیرهای نسبی، زیر ماژول های git و غیره)؟ * آیا من همیشه باید lib های خارجی را از منبع بسازم یا فقط از باینری های آنها استفاده کنم؟
|
پروژه بزرگ با بسیاری از کتابخانه های خارجی - سازماندهی کد منبع
|
103123
|
من به دنبال جستجوی جستجوی اصلی Google هستم، اما همه مراجع از جمله stackoveflow به API جستجوی Google AJAX اشاره می کنند. نکته عجیب این است که به نظر نمی رسد دیگر حتی یک اسکناس وجود نداشته باشد که بگوید مستهلک شده است؟ لینک های قدیمی به سایت کد اصلی گوگل اشاره می کنند. اگر به لیست APIهای آن سایت نگاه کنم، API که جایگزین آن شده است، API جستجوی وب (منسوخ شده) وجود دارد که به همان صفحه پیوند میدهد، اما نه API جستجوی AJAX Google. جستجوی بیشتر در گوگل نیز مفید نیست، بسیاری از پست های وبلاگ به همان سایت گوگل (http://code.google.com/apis/ajaxsearch/) اشاره می کنند که محتوا ندارد و به همان مکان هدایت می شوند؟ فقط برای اثبات وجود آن، آن را در مسیر برگشت پیدا کردم، اما آخرین عکس فوری هیچ پیام غیرعادی خاصی را نشان نداد.
|
اتفاقی که برای Google AJAX Search API افتاد
|
175290
|
این در درجه اول یک سوال ساده در مورد راه اندازی یک پروژه بزرگ و پروژه های فرعی آن است و قرار نیست یک سوال بحث باشد. در عوض، من به یک اشاره گر به مستندات یا به پیوند بهترین شیوه های Clojure/lein علاقه مند هستم. من یک برنامه ارزیابی املاک شهرداری دارم که بسته به اینکه آیا انتقال صورتحساب انجام میشود یا میخواهیم دستهای حسابهای جدید را بهروزرسانی کنیم، دو مگس اصلی را به فایلهای زیر مجموعه مختلف تقسیم میکند، نه اینکه بخش ارزیابی ما یک بار حسابهای جدید را در سیستم خود وارد کند و سپس دوباره در سیستم جمع آوری مالیات. برنامه من به اندازه کافی بزرگ خواهد بود، که بتوانم یک پروژه مشترک کتابخانه عمومی با توابع پشتیبانی، مانند جدا کردن فایل ها، و سپس پروژه های انفرادی که از کتابخانه مشترک استفاده می کنند، ببینم. آیا پروژه های lein باید در همان سطح راه اندازی شوند و از طریق فایل های project.clj/core.clj پشتیبانی شوند؟ آیا ایجاد پروژه های «جدید» در زیر یک پروژه بزرگ مزیتی دارد؟ آیا ترکیب همه عملکردها در یک پروژه مشکلی دارد؟ من احتمالاً میتوانم یک core.clj خود را شامل تمام طعمهای برنامه کنم، اما از پسزمینه C/C++ و پایتون، ترجیح میدهم پروژههای کوچک زیادی داشته باشم.
|
راه اندازی پروژه Clojure و پروژه های فرعی
|
205896
|
کد زیر را در نظر بگیرید: a.py import os def print_rand(): print os.urandom() و ماژول دیگر: b.py from a import * در این کد، من در نهایت با یک متغیر 'os' که از 'a وارد می شود. `. من میتوانم با یک تغییر کوچک از این امر جلوگیری کنم: a.py import os به عنوان _os def print_rand(): print _os.urandom() از آنجایی که «از یک import *» در اعضایی که با زیرخط شروع میشوند انتخاب نمیشود، «b» انجام نمیشود. ماژول os را از a وارد کنید. من در مورد انجام این کار در برخی از کدهایم فکر کرده ام. من هرگز از «واردات *» استفاده نمیکنم، اما از نظر منطقی، به هر حال تا حدودی منطقی است. (ناگفته نماند که من به تنهایی روی کدم کار نمی کنم.) 'os' عضوی است که 'a' به صورت داخلی استفاده می کند. آنجا نیست که در معرض دنیای بیرون قرار بگیرد. (بله، من می دانم که به هر حال می توان به آن دسترسی داشت، اما منظورم فقط به این معناست که خط زیر به طور متعارف به معنای خصوصی است.) آیا این کاری است که باید انجام دهم؟ آیا آن را پایتونیک در نظر می گیرند، یا این چیزی است که به ویژه باید از انجام آن اجتناب کنم؟ اصلا مهمه؟ (آیا باید در StackOverflow سوال میکردم؟ برای من خیلی مفهومی به نظر میرسد.)
|
پایتون - وارد کردن ماژول ها و قابلیت مشاهده
|
209331
|
مطمئن نیستم که چگونه این عنوان را عنوان کنم، زیرا فقط مربوط به آن نیست. اما فرض کنید که نرم افزاری مانند .NET BCL وجود دارد و متوجه مکان هایی می شوید که می توانید کارها را بسیار سریعتر انجام دهید. این مثال خوبی نیست، اما تصور کنید چندین نوع مانند «List<T>» و غیره را بسیار سریعتر ساختهاید، یعنی 10x تا 200x برای هر عملیات جداگانه. فرض کنید شما در مورد آن به مایکروسافت گفتید و پرسیدید که آیا تغییرات شما را اضافه می کند یا خیر. اگر آنها فقط یکی از این گزینه ها را از این لیست به شما بدهند، چه می کنید: 1. آنها کد را اضافه می کنند، شما اعتبار یا پولی دریافت نمی کنید. 2. آنها کد را اضافه می کنند و به شما اعتبار می دهند، بدون پول. 3. آنها کد را اضافه نمی کنند، اما سعی کنید همان تغییراتی را که نشان دادید یا توضیح دادید ایجاد کنید یا از کد خود به عنوان الهام بخش استفاده کنید، اما نه اعتبار یا پول. 4. آنها کاری انجام نمی دهند و شما فقط کد خود را به عنوان کتابخانه خود در جایی منتشر خواهید کرد. با توجه به اینکه این چیزی است که می توانید در رزومه خود استفاده کنید، آیا هر یک از این موارد را در نظر می گیرید؟ زیرا اگر می گویید به مایکروسافت کمک کرده اید تا X، Y، Z 100x و غیره را بهینه سازی یا بهبود بخشد، باید در یافتن شغل به شما کمک کند، درست است؟ منظورم نه صرفاً بلکه چیزی است که تقریباً در هیچ رزومه دیگری یافت نمی شود. اگر آنها شماره 1 یا 3 را ارائه دهند، چه چیزی در مورد شرکت به شما می گوید؟ آیا باید برای شماره 4 بروید؟ منظورم این است که شماره 4 خوب است، اما اگر دات نت 10 میلیون کاربر داشته باشد، ممکن است با انتشار مطالب خود به عنوان شخص ثالث به چند هزار کاربر دست پیدا کنید، زیرا فکر می کنم اکثر مردم کتابخانه های اضافی را دانلود نمی کنند. همچنین این چیزی که من توصیف می کنم یک چیز تمام وقت نیست، بلکه بیشتر شبیه تلاش در طول مسیر برای افزایش ارزش شماست، زیرا شما به هر حال کار را انجام دادید. بنابراین اینطور نیست که شما این کار را برای آنها انجام دهید. یا فکر میکنید که شرکتها میتوانند این نوع چیزها را خصمانه یا توهینآمیز بگیرند، زیرا شما اساساً به مهندسان نرمافزار آنها نشان دادید، آنها نمیتوانند نرمافزاری کارآمد با تمام مدارک مهندسی خود بنویسند که ممکن است شما نداشته باشید. منصفانه است که فرض کنیم آنها سعی نمی کنند عملکرد دات نت را کاهش دهند. دلیل اینکه من در مورد این سوال می پرسم این است که به نظر می رسد برخی از شرکت ها در اعطای اعتبار در جایی که اعتبار مشخص است مردد هستند. اما اعتبار رایگان است، پس چرا آنها مقاومت می کنند؟ اگر تنها کاری که لازم است تایپ کردن نام شما در جایی است، چرا آنها رد می کنند؟ ایده ای در این مورد دارید؟
|
آیا انجام برخی کارها برای اعتبار ارزش دارد؟
|
83577
|
من در هنگ کنگ زندگی می کنم. من به تازگی شنیدم یکی از دوستانم که در دانشگاه انگلیسی می خواند، تازه فارغ التحصیل شده و شغلی با 20 هزار HKD به عنوان معلم انگلیسی پیدا کرده است. من کارم را به عنوان برنامه نویس با حقوق 10 هزار HKD شروع کردم و بعد از 1/2 سال به 11.5 هزار HKD افزایش یافت. من مدرک کامپیوتر خود را گرفتم. من نمی فهمم چرا بین انواع شغل ها اینقدر فاصله وجود دارد. من هیچ ایده ای در مورد اینکه چگونه شغلم را تغییر دهم و برنامه نویس شدن را ترک کنم ندارم. سوال من این است که آیا می توانیم به سرعت ارزش من را به حداکثر برسانیم تا حقوق من نسبت به مشاغل دیگری مانند: معلمی، وکالت، دکترا به یک محدوده مشابه افزایش یابد؟
|
چگونه می توانیم ارزش خود را به حداکثر برسانیم و حقوق بگیریم؟
|
220534
|
من اخیراً با یک پروژه داخلی روبرو شدم که در آن از DTO در سراسر راه حل استفاده می کردند، و وقتی نشستم تا یک کنترلر MVC جدید با نقطه پایانی JSON REST پیاده سازی کنم، تصمیم گرفتم به جای اعلام یک کلاس DTO گسسته صرفاً از یک قرارداد شی ناشناس استفاده کنم هدف این نقطه پایانی API. public JsonResult GetSomeSuch() { // .. do work return Json(new { PropA = domainObj1.PropA, PropB = domainObj2.PropB }); } .. برخلاف قرارداد تیم، .. public JsonResult GetSomeSuch() { // do work .. return Json(new SomeSuchDTO2 { PropA = domainObj1.PropA, PropB = domainObj2.PropB } } // در برخی فایل های دیگر خاموش است در برخی پروژه ها و پوشه های عمومی کلاس SomeSuchDTO2 { public int PropA { set; } رشته عمومی PropB { get } } با کنار گذاشتن اینکه من باید از یک DTO استفاده می کردم، صرفاً به این دلیل که قبلاً یک کنوانسیون تیمی بوده است، تا زمانی که کنوانسیون های تیم توسط رهبری تیم تغییر کند، پیشی گرفته است. بخش من نگران جنبههای پویایی و سازگاری اجتماعی / تیمی نیستم، بلکه به ارزش فنی جزئیات مربوط به آن نقطهای که یک عمل در سی شارپ سریال میشود، توجهی نمیکنم. جاوا اسکریپت، همانطور که از آن زمان به بعد از آن شرکت نقل مکان کردم، قرارداد تیم برگرداندن DTOها بود و DTOها در یک پروژه کاملا متفاوت مدیریت شدند (در میان حدود 50 پروژه در راه حل)، من احساس کردم که در این مورد تداوم آن الگو بود. بیش از حد و نگهداری آن دشوار است. علاوه بر این، اعتقاد من این است که DRY باید با YAGNI مرتبط باشد. فقط زمانی که یک کار را دوبار تکرار می کنید، فقط زمانی که همان ساختار شی بازگشتی که همان زمینه را منعکس می کند، در جای دیگری مورد نیاز باشد، اما از آنجایی که در حال سریال سازی است، فقط برای استفاده از یک DTO refactor می کنید. به جاوا اسکریپت که در آن به هر حال مصرف خواهد شد، واقعاً هیچ فایده ای ندارد. من فکر می کنم می توان برای DTO ها به عنوان مستندات مشخصات، موردی ایجاد کرد، اما زمانی که اعلام کردن آنها و جستجوی آنها در پوشه ویژه آنها در یک پروژه بیشتر به یک وظیفه تعمیر و نگهداری تبدیل می شود، استدلال می کنم که مکان ها و ابزارهای مناسب تری برای مستندسازی وجود دارد. رابط؛ در واقع به نظر می رسد اعلام شی ناشناس به اندازه کافی مستند باشد. همچنین باید اضافه کنم که در مورد ما همه چیز داخلی بود، این یک پروژه مستقل بود، بنابراین اینطور نیست که یک API در معرض خارجی باشد. می خواستم بدانم آیا زوایای دیگری در این مورد وجود دارد که من در مورد اینکه چرا باید از DTO استفاده کنم، چیزی که به طور منطقی متقاعد کننده است، در نظر نگرفتم؟
|
DTOها در ASP.NET MVC JSON Action مهم هستند؟
|
83575
|
من در حال طراحی یک کتابخانه زیرساخت اپلیکیشن کوچک هستم، با هدف ساده سازی توسعه برنامه های کاربردی مبتنی بر ASP.NET MVC. هدف اصلی اجرای کنوانسیون بر پیکربندی است. با این حال، من هنوز هم میخواهم برخی از قسمتها را توسط توسعهدهندگان قابل تنظیم کنم. من به سمت طراحی زیر متمایل هستم: رابط عمومی ICconfiguration { SomeType SomeValue; } // این یکی در کلاس محافظت شده کانتینر ثبت نمی شود DefaultConfiguration : IConfiguration { public SomeType SomeValue { get { return SomeType.Default; } } } // اعلام شده در داخل کتابخانه شخص ثالث، در کلاس محافظت شده کانتینر ثبت می شود CustomConfiguration : IConfiguration { public SomeType SomeValue { get { return SomeType.Custom; } } } و کلاس service : public class Service { private IConfiguration conf = new DefaultConfiguration(); // وابستگی اختیاری، در صورت یافتن، روی CustomConfiguration توسط DI container public IConfiguration Conf { get { return conf; } set { conf = value; } } public void Configure() { DoSomethingWith( Conf ); } } در آنجا، بخش پیکربندی به وضوح وابسته به کلاس سرویس است، اما آیا این یک استفاده بیش از حد از DI است؟
|
سفارشی کردن پیکربندی با Dependency Injection
|
201329
|
من در حال خواندن یک پی دی اف در برنامه نویسی C++ از این صفحه در سایت استنفورد هستم. می گوید که وقتی یک فایل هدر C++ برای یک رابط کتابخانه ایجاد می کنید، از دستور پیش پردازنده «#ifndef» استفاده کنید تا مطمئن شوید که یک رابط را دو بار کامپایل نمی کنید. بنابراین، هدر شما چیزی شبیه به این خواهد بود: /** MyFile.h */ #ifndef _MyFile_h #define _MyFile_h // نمونههای اولیه تابع #endif اما، همیشه شنیدهام که مردم میگویند استفاده از دستورات پیشپردازنده مانند «#define» است ( یا به سرعت منجر به) تمرین بد کدگذاری می شود. من تازه شروع به یادگیری C++ کردم، بنابراین نمیخواهم چیزی را که بد است، ریشهدار کنم. **سوال: آیا استفاده از دستورات پیش پردازنده مانند بالا سبک کدنویسی مناسب است؟**
|
قرارداد کدگذاری: فایلهای سربرگ/رابط C++
|
234070
|
من در حال ساخت یک بازی هستم و نمونه هایی را دنبال می کنم که از الگوی معماری MVC استفاده می کنند. من اکنون در تلاش هستم تا بفهمم که چگونه این با یک معماری 3 لایه مطابقت دارد. از آنچه تاکنون جمع آوری کرده ام: * MVC و 3-tier ایده های جداگانه ای هستند و سازگار هستند * MVC یک ساختار ارتباطی مثلثی دارد، در حالی که 3-tier یک پشته است * MVC را می توان در ساختار 3-tier با MVC استفاده کرد. قطعات موجود در لایه UI مانند نمودار:  مدل من برای بازی شامل تمام کلاس هایی است که دنیای انتزاعی بازی را توصیف می کنند - همه آیتم ها، شخصیت ها، موقعیت ها و سرعت های آنها در جهان، امتیاز، و غیره. اما حالا چه چیزی سطح کسب و کار زیر این را تشکیل می دهد؟ از آنجا که این همه چیزهایی است که من معمولاً با لایه تجاری مرتبط میشوم. آیا ممکن است نمودار در این مورد، View و Controller را در لایه UI، با مدل موجود در لایه Business در زیر آنها نشان دهد؟
|
معماری MVC و 3 لایه در بازی - لایه تجاری چیست
|
152276
|
در طی یک مصاحبه، از من پرسیده شد که آیا تفاوت بین C و C++ را می دانم یا خیر. من تعجب کردم که چرا چنین سوالی پرسیده می شود؟
|
آیا معمول است که یک برنامه نویس تفاوت بین C و C++ را نداند؟
|
170609
|
من اخیراً این سؤال را در math.SE دیدم. مرا به فکر فرو برد آیا می توان از Pi به عنوان یک مولد اعداد تصادفی خام استفاده کرد؟ منظورم این است که نتایج کاملاً شناخته شده هستند (تا چه مدت پی محاسبه شده است؟) اما وقتی که هر بار 1 رقم گرفته شود، Pi کاملاً تصادفی به نظر می رسد. آیا این اصلاً منطقی است؟
|
آیا می توانید از Pi به عنوان یک مولد اعداد تصادفی خام استفاده کنید؟
|
230231
|
من دو جدول دارم، پروژه و عکس. «عکس» دارای «ID»، «شناسه پروژه»، «مسیر» است: هر «پروژه» چندین «عکس» دارد. اکنون یکی از این «عکسها» است که باید نمایش داده شود. سوال این است که چگونه می توان این را در پایگاه داده نشان داد. قبلاً از نزولی شمارههای ID استفاده میکردم و آخرین مورد را انتخاب میکردم، اما ناموفق بود و مشکلاتی ایجاد کرد. اکنون مطمئن نیستم که به کدام سمت بروم: * یک جدول جدید «projectPhotoDisplayed» ایجاد کنید که اعداد «project». «ID» و «عکس». بد: کار بیش از حد، و همچنین تکرار اطلاعاتی که جدول «عکس» قبلاً دارد («عکس با «پروژه» مرتبط است). * یک فیلد باینری جدید در جدول «عکس» ایجاد کنید. اگر درست است، پس نمایش داده شود، در غیر این صورت نه. بد: از نظر ساختاری مانع از علامت گذاری چندین عکس برای نمایش نمی شود. من رفتار دکمه رادیویی را میخواهم * یک فیلد جدید در جدول «پروژه» ایجاد کنید که «عکس شناسه» «عکس» را ذخیره میکند تا نمایش داده شود. بد : اطمینان نمی دهد که photoID خاص واقعاً به این پروژه مرتبط است. همچنین آیا این اطلاعات به اینجا تعلق دارد؟ * آیا رویکردی با کلیدهای خارجی وجود دارد تا یکپارچگی ارجاعی حفظ شود..؟ با استفاده از PHP و پایگاه داده MySQL InnoDB، هر چند من مطمئن هستم که مهم نخواهد بود. بهترین راه برای ذخیره این اطلاعات کدام است؟
|
نحوه نمایش یک رکورد مرتبط خاص
|
147115
|
من مربیگری یک توسعه دهنده جوان را شروع کرده ام. من ویکی انجمن در مورد نحوه مربیگری را خوانده ام و بسیاری از پیشنهادات موجود در آن را دنبال کرده ام. توسعه دهنده چند سال تجربه دارد، عمدتاً با اصلاح برنامه های موجود یا انتقال کد از سیستم قدیمی ما به سیستم جدید ما (برش و چسباندن زیاد). من به او درباره زیرساختهایمان آموزش میدهم که برنامهنویسی بسیار پیچیدهتری در درون خود دارد، بهعنوان مثال: بازتاب، اشارهگرها، چند رشتهای، اشیاء پویا. وقتی به او توضیح دادم که چه کاری باید انجام شود، او میتواند کدهای کاری بنویسد، معمولاً کدهای مشابه را کپی کرده و آن را اصلاح میکند. من نگران این هستم که او متوجه نشود که چرا یا چگونه کد کاری را که انجام می دهد انجام می دهد. وقتی از او میخواهم کد را برای من توضیح دهد، معمولاً الزاماتی را که من در ابتدا به او دادهام، بازنویسی میکند. بنابراین سوال من این است: چگونه می توانم اندازه گیری کنم که او واقعاً منطق تجاری و ساختارهای برنامه نویسی مورد استفاده را درک می کند؟ من باید چه بپرسم، به دنبال چه باشم؟
|
چگونه دانش توسعه دهندگان جوان را اندازه گیری کنیم
|
177954
|
اگر یک نقشه حاوی پینهای فشاری/نقطههای راه است که تنها چند مایل را در بر میگیرند، نقشه باید بزرگنمایی شود و جزئیات زیادی را نشان دهد. اگر پینهای فشاری/نقطههای راه به جای آن مناطق وسیعی مانند صدها یا حتی هزاران مایل را پوشش میدهند، باید بزرگنمایی شوند. این واضح است. سوال من این است: آیا یک دستورالعمل کلی برای نگاشت (بدون جناس) سطوح زوم Bing Maps به تعداد مایل خاصی که دورترین نقاط را از هم جدا می کند وجود دارد؟ به عنوان مثال، آیا نموداری وجود دارد که چیزی شبیه این داشته باشد: سطح بزرگنمایی N 2 مایل مربع را نشان می دهد سطح بزرگنمایی N 5 مایل مربع و غیره را نشان می دهد؟
|
آیا یک قاعده کلی وجود دارد که تنظیم زوم نقشه بینگ باید بر اساس چند مایل نمایش داده شود؟
|
132084
|
من در حال حاضر در تایلند زندگی می کنم. من با چند شرکت در سانفرانسیسکو مصاحبه تلفنی انجام داده ام و همه آنها را پشت سر گذاشته ام. اکنون مشکل این است که من با 3 شرکت مصاحبه در محل دارم و آنها حاضرند هزینه پروازها و هتل ها را بپردازند. من نمی دانم در حال حاضر چه کار کنم. من نمی خواهم 3 بار بین تایلند و سانفرانسیسکو پرواز کنم. فکر میکنم 2 انتخاب دارم: 1. به اولین شرکتی که میخواهم چند روز مناظر را انجام دهم، دروغ بگویم و از آنها بخواهم که پرواز را کمی جلوتر ببرند. 2. مستقیما به HR بگویید که با شرکت های دیگر هم مصاحبه خواهم داشت و از شرکت اول بخواهید هزینه پرواز به SF و شرکت دوم هزینه پرواز تایلند را پرداخت کند. (شرکت سوم یک پاس رایگان دریافت می کند) پرواز بین تایلند و سانفرانسیسکو باید حدود 1500 دلار هزینه داشته باشد. (رفت و برگشت) چه کاری باید انجام دهم؟
|
چگونه مصاحبه های حضوری با چندین شرکت را مدیریت کنیم؟
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.