Search is not available for this dataset
ca stringlengths 3 1.79k | gl stringlengths 4 734 |
|---|---|
Amb la revolta del 18 de juliol de 1936 va ser denunciat i detingut. | Coa sublevación do 18 de xullo de 1936 foi denunciado e detido . |
Va passar la guerra empresonat. | Pasou a guerra encarcerado . |
Després va ser condemnat a dotze anys pel Tribunal de Repressió de la Maçoneria i el Comunisme, així com la inhabilitació absoluta perpètua per a qualsevol càrrec públic. | Despois foi condenado a doce anos polo Tribunal de Represión da Masonería e o Comunismo , así como a inhabilitación absoluta perpetua para calquera cargo público . |
La finals de 1941 ingressà a la presó madrilenya de Conde Peñalver, passant-hi dos anys i tres mesos. | A finais de 1941 ingresou na prisión madrileña de Conde Peñalver , pasando alí dous anos e tres meses . |
El consell de ministres li va commutar la pena per la de sis anys i un dia de confinament. | O consello de ministros conmutoulle a pena pola de seis anos e un día de confinamento . |
Va estar a Fuerteventura i després a Lleó i Lugo, finalitzant la seva condemna l'octubre de 1946. | Estivo en Fuerteventura e despois en León e Lugo , finalizando a súa condena en outubro de 1946 . |
Va protegir, dins de les seves limitacions, a diversos republicans, entre ells a Esther, la filla de Casares Quiroga, que va estar retinguda 19 anys a la Corunya. | Protexeu , dentro das súas limitacións , a varios republicanos , entre eles a Esther , a filla de Casares Quiroga , que estivo retida 19 anos na Coruña . |
Casat amb Matilde Fraga, la seva filla Aurora Taracido Fraga es va casar amb Gonzalo Adrio Barreiro. | Casado con Matilde Fraga , a súa filla Aurora Taracido Fraga casou con Gonzalo Adrio Barreiro . |
Arturo Taracido Veira : A dignidade en Memòria do cárcere La Corunya " Víctima de la intolerància " , article en La Veu de Galícia , 7 de novembre de 2005 . | Arturo Taracido Veira : A dignidade en Memoria do cárcere A Coruña " Vítima da intolerancia " , artigo en La Voz de Galicia , 7 de novembro de 2005 . |
Cartas a mis nietos : él culto la lana violencia de Arturo Taracido | Cartas a mis nietos : el culto a la violencia de Arturo Taracido |
Gonzalo Adrio Barreiro (Pontevedra, 1 d'octubre de 1919), és un advocat i polític gallec. | Gonzalo Adrio Barreiro , nado en Pontevedra o 1 de outubro de 1919 , é un avogado e político galego . |
Fill de José Adrio Mañá i germà de José Adrio Barreiro, es llicencià en Dret a la Universitat de Santiago de Compostel·la. | Fillo de José Adrio Mañá e irmán de José Adrio Barreiro , licenciouse en Dereito na Universidade de Santiago de Compostela . |
Va dedicar la seva vida a l'exercici de l'advocacia i a l'estudi del Dret Civil Gallec. | Dedicou a súa vida ao exercicio da avogacía e ao estudo do Dereito Civil Galego . |
Va ingressar en l'Acadèmia Gallega de Jurisprudència i Legislació en 1970. | Ingresou na Academia Galega de Xurisprudencia e Lexislación en 1970 . |
Va ser president del Partit Socialista Popular de Galícia, després d'ingressar en el Partit dels Socialistes de Galícia va ser parlamentari autonòmic entre 1985 i 1989, va encapçalar la llista del PSdeG a l'ajuntament de Pontevedra en 1987. | Foi presidente do Partido Socialista Popular de Galicia , tras ingresar no Partido dos Socialistas de Galicia foi parlamentario autonómico entre 1985 e 1989 , encabezou a lista do PSdeG ó concello de Pontevedra en 1987 . |
L'any 2004 va editar un llibre de memòries, Sin odio, sin rencor, però ell recordo viu. | No ano 2004 editou un libro de memorias , Sin odio , sin rencor , pero el recuerdo vivo . |
Especialista en la memòria històrica i en la recuperació dels morts durant la guerra i la repressió franquista. | Especialista na memoria histórica e na recuperación dos falecidos durante a guerra e a represión franquista . |
El 2003 va rebre el premi honorífic Cidade de Pontevedra atorgat per l'Ajuntament de Pontevedra "per la seva trajectòria vital en la lluita per la recuperació de la memòria històrica, exemple d'honestedat i entrega compromesa amb el nostre temps i amb la nostra terra, en què es personalitzen els valors democràtics i de... | En 2003 recibiu o premio honorífico Cidade de Pontevedra outorgado polo Concello de Pontevedra " pola súa traxectoria vital na loita pola recuperación da memoria histórica , exemplo de honestidade e entrega comprometida co noso tempo e coa nosa terra , no que se personalizan os valores democráticos e de solidariedade "... |
Xosé Ignacio Vilar Díaz, conegut com a Ignacio Vilar, nascut a Petín el 1951, és un director gallec de cinema. | Xosé Ignacio Vilar Díaz , coñecido como Ignacio Vilar , nado en Petín en 1951 , é un director galego de cinema . |
Als divuit anys es trasllada a Barcelona, on estudia cinema, muntatge, direcció d'actors, rodatge de documentals i curtes. | Ós dezaoito anos trasládase a Barcelona , onde estuda cine , montaxe , dirección de actores , rodaxe de documentais e curtas . |
Allà comença un projecte de difusió de cinema pels barris de Barcelona, i també per les viles de Catalunya. | Alí comeza un proxecto de difusión de cinema polos barrios de Barcelona , e tamén polas vilas de Cataluña . |
El 1989 guanya el Carlos Verlo pel guió Ojo Birollo, torna a Galícia i munta la productora Vía Láctea Films, amb la qual dirigeix curtes en 35mm, documentals i sèries documentals per a televisió. | En 1989 gaña o Carlos Velo polo guión " Ollo Birollo " , volve a Galicia e monta a produtora Vía Láctea Filmes , coa que dirixe curtas en 35mm , documentais e series documentais para televisión . |
Polisóns (1999) Un bosque de música (2003) Sempre Xonxa en Petín (2005) Pradolongo (2008) Vilamor (2012) A Esmorga (2014) Sicixia (1) | Polisóns ( 1999 ) Ilegal ( 2002 ) Un bosque de música ( 2003 ) Sempre Xonxa en Petín ( 2005 ) Pradolongo ( 2008 ) Vilamor ( 2012 ) A esmorga ( 2014 ) Sicixia [ 1 ] |
Ignacio Vilar Ignacio Vilar, Rubén Riós i Roberto Puerto En la promoció de Vilamor. | Ignacio Vilar Ignacio Vilar , Rubén Riós e Roberto Porto Na promoción de Vilamor . |
En la 20o Edició del "Festival du Film Espagnol de Tolosa de Llenguadoc" celebrat a l'octubre de 2015, el film va guanyar els premis de millor director per Ignacio Vilar, el premi al millor actor ex-aquo per Antonio Durán "Morris", Karra Elejalde i Miguel de Lira, i el premi a la millor fotografia.[16] | Na 20o edición do " Festival du Film Espagnol de Toulouse " celebrado en outubro de 2015 , o filme foi gañou o premios de mellor director para Vilar , o premio ao mellor actor ex aquo para “ Morrís ” , Karra Elejalde e Miguel de Lira , e o premio á mellor fotografía. [ 16 ] |
A Esmorga (pel·lícula de 1977) | A esmorga ( filme de 1977 ) |
A Esmorga és un film gallec dirigit per Ignacio Vilar, adaptació de l'obra homònima d'Eduardo Blanco Amor. | A esmorga é un filme galego dirixido por Ignacio Vilar , adaptación da obra homónima de Eduardo Blanco Amor . |
Està protagonitzada per Miguel de Lira que interpreta a Cibrán, Karra Elejalde com Boques, i Antonio Durán "Morris" com Milhomes. | Está protagonizada por Miguel de Lira que interpreta a Cibrán , Karra Elejalde como Bocas , e Antonio Durán " Morris " como Milhomes . |
La història està ambientada a la ciutat d'Ourense, lloc on es va rodar i on transcorre la nit de festa dels tres personatges principals. | A historia está ambientada na cidade de Ourense , lugar onde se rodou e onde trascorre a noite de troula dos tres personaxes principais . |
El 15 de novembre de 2014, A Esmorga es va projectar en la inauguració de la XIX Edició del Festival de Cinema d'Ourense i es va estrenar als cinemes de tota Galícia el 21 de novembre del mateix any.[5][6][7] Gràcies a l'èxit collit als cinemes gallecs, el film es va estrenar a Espanya (en gallec amb subtítols i doblad... | O 15 de novembro de 2014 , A esmorga proxectouse na inauguración da XIX edición do Festival de Cine de Ourense [ 5 ] e estreouse nos cines de toda Galicia o 21 de novembro do mesmo ano. [ 6 ] [ 7 ] Grazas ó éxito colleitado nos cines galegos , o filme estreouse en España ( en galego con subtítulos e dobrada ó castelán ... |
Cibrán (Miguel de Lira) és un obrer que s'ajunta amb la Raxada (Melania Cruz), una ex-prostituta i mare soltera. | Cibrán ( Miguel de Lira ) é un obreiro que se xunta coa Raxada ( Melania Cruz ) , unha ex-prostituta e nai solteira . |
Un matí, de camí a la feina, és abordat per dos amics borratxos, Bocas (Karra Elejalde) i el turmentat Milhomes (Antonio Durán "Morris"). | Unha mañá , de camiño ó traballo , é abordado por dous amigos bébedos , Bocas ( Karra Elejalde ) e o atormentado Milhomes ( Antonio Durán " Morris " ) . |
Cibrán s'ajunta a ells en el seu deambular incert per la zona, deixant després de si un rierol de destrucció. | Cibrán xúntase a eles no seu deambular incerto pola zona , deixando tras de si un regueiro de destrución . |
Fan un alto en la taverna de la tia Esquilacha (Covadonga Berdiñas), accedeixen a l'habitatge d'un cacic local arribat fa poc de França, on Boques s'enamora de la misteriosa propietària de la festa; arriben a un pazo al que Cibrán, ja borratxo, li cala foc sense voler; els tiren d'un bordell; galantegen amb una dona pu... | Fan un alto na taberna da tía Esquilacha ( Covadonga Berdiñas ) , acceden á vivenda dun cacique local chegado hai pouco de Francia , onde Bocas se namora da misteriosa dona da fiestra ; chegan a un pazo ao que Cibrán , xa bébedo , lle prende lume sen querelo ; bótanos dun prostíbulo ; galantean cunha muller pueril e to... |
Mentrestant, Bocas és sospitós d'haver matat un home durant una baralla en una taverna, i a més l'homosexualitat reprimida de Milhomes no deixa de fastiguejar el Bocas d'una manera que cap dels dos homes són qui de comprendre. | Namentres , Bocas é sospeitoso de ter matado a un home durante unha liorta nunha taberna , e ademais a homosexualidade reprimida de Milhomes non deixa de amolar ao Bocas dun xeito que ningún dos dous homes son quen de comprender . |
Bocas i Milhomes van emprendre una espècie de missió suïcida al abeiro de la borratxera a la qual el miserable Cibrán es va sumar sense saber-ho. | Bocas e Milhomes emprenderon unha especie de misión suicida ao abeiro da bebedela á cal o malpocado Cibrán se sumou sen sabelo . |
L'alcohol és per a Cibrán el refugi del que ell fins i tot denomina “el pensament”, una terrible lucidesa que li fa ser conscient de la seva sòrdida existència. | O alcol é para Cibrán o refuxio do que el mesmo denomina “ o pensamento ” , unha terrible lucidez que lle fai ser consciente da súa sórdida existencia . |
A Galícia va tenir una estrena limitada en només 26 sales, amb 18 còpies distribuïdes, i la seva acollida entre el públic va ser més gran de l'esperada, per la qual cosa està considerat un dels films revelació del 2014.[9][10] Des de la seva estrena el 21 de novembre fins a finals de l'any 2014, el film va ser vist per... | En Galicia tivo unha estrea limitada en só 26 salas , con 18 copias distribuídas , [ 9 ] e a súa acollida entre o público foi maior da agardada , polo que está considerado un dos filmes revelación do 2014. [ 10 ] Dende a súa estrea o 21 de novembro ata finais do ano 2014 , o filme foi visto por máis de 37 500 espectado... |
En vista del seu bon resultat de recaptació, ja que va ser la millor estrena de tot l'any a Espanya entre els films amb menys de 100 còpies, i amb la cinquena millor mitjana (3 408 euros) de l'any a Espanya, només per l'esquena d'Ocho apellidos vascos, La isla mínima, Torrente 5 i Él Nido, es va estrenar en cinemes d'E... | En vista do seu bo resultado de recadación , xa que foi a mellor estrea de todo o ano en España entre os filmes con menos de 100 copias , e coa quinta mellor media ( 3 408 euros ) do ano en España , só por detrás de Ocho apellidos vascos , La isla mínima , Torrente 5 e El Niño , [ 11 ] estreouse en cines de España na p... |
Ignacio Vilar i Carlos Asorey van ser nomenats en la categoria de millor guió adaptat en la XXIX edició dels Premis Goya.[1] | Ignacio Vilar e Carlos Asorey foron nomeados na categoría de mellor guión adaptado na XXIX edición dos Premios Goya. [ 14 ] |
Any Categoria Receptor Resultat 2015 Millor guió adaptat Carlos Asorey Ignacio Vilar Nomenat | Ano Categoría Receptor Resultado 2015 Mellor guión adaptado Carlos Asorey Ignacio Vilar Nomeado |
En els Premis Mestre Mateo de 2014, A Esmorga va obtenir 16 nomenaments en 13 categories, aconseguint 6 premis, entre ells millor actor per a Antonio Durán “Morris” en el paper de Milhomes, millor fotografia i música original. | Nos Premios Mestre Mateo de 2014 , A esmorga obtivo 16 nomeamentos en 13 categorías , conseguindo 6 premios , entre eles mellor actor para Antonio Durán " Morris " no papel de Milhomes , mellor fotografía e música orixinal . |
Vía Láctea Filmes és una productora de cinema gallega creada a Vigo i fundada per Ignacio Vilar. | Vía Láctea Filmes é unha produtora de cine galega creada en Vigo e fundada por Ignacio Vilar . |
La productora treballa en la producció cinematogràfica, de documentals i en la producció televisiva. | A produtora traballa na produción cinematográfica , de documentais e na produción televisiva . |
Des de la seva fundació porta produïdes cinc llargmetratges: Ilegal (2003), Un bosque de música (2004), Pradolongo (2008), Vilamor (2012) i A Esmorga (2014). | Dende a súa fundación leva producidas cinco longametraxes : Ilegal ( 2003 ) , Un bosque de música ( 2004 ) , Pradolongo ( 2008 ) , Vilamor ( 2012 ) e A esmorga ( 2014 ) . |
Il·legal (2003) Un bosc de música (2004) Pradolongo (2011) Vilamor (2012) A Esmorga (2014) | Ilegal ( 2003 ) Un bosque de música ( 2004 ) Pradolongo ( 2011 ) Vilamor ( 2012 ) A esmorga ( 2014 ) |
José López-Suevos Otero, més conegut com a Pepo Suevos, nascut a Ferrol el 1971, és un actor gallec. | José López-Suevos Otero , máis coñecido como Pepo Suevos , nado en Ferrol en 1971 , é un actor galego . |
Va començar com a contacontes i des de llavors ha participat en multitud de llargmetratges amb papers secundaris, així com en la majoria de les sèries més conegudes de la TVG i en alguns programes de televisió. | Comezou coma contacontos e desde entón ten participado en multitude de longametraxes con papeis secundarios , así coma na maioría das series máis coñecidas da TVG e nalgúns programas de televisión . |
Compta amb gran experiència com a contacontes i còmic. | Conta con grande experiencia coma contacontos e cómico . |
Más que hermanos (2005), de Ramón Costafreda. | Máis ca irmáns ( 2005 ) , de Ramón Costafreda . |
Chapapote... lo en el (2006), de Ferran Llagostera Él partido (2006), de Juan Calvo. | Chapapote ... o no ( 2006 , TV ) , de Ferrán Llagostera El partido ( 2006 , TV ) , de Juan Calvo . |
Una mujer invisible (2007), de Gerardo Herrero. | Unha muller invisible ( 2007 ) , de Gerardo Herrero . |
A esmorga (2014), d'Ignasi Vilar. | A esmorga ( 2014 ) , de Ignacio Vilar . |
Guardons i Nomenaments | Galardóns e nomeamentos |
Els orígens de la festa es remunten a les antigues civilitzacions preromanes, com la cèltica. | As orixes da festa remóntanse ás antigas civilizacións prerromanas , como a celta . |
La festivitat celta de Beltane marcava l'inici de l'estiu pastoral quan els ramats de bestiar eren portats cap a les pastures d'estiu i les terres de pastura de les muntanyes. | A festividade celta de Beltane marcaba o inicio do verán pastoral cando as rabaños de gando eran levados cara aos pastos de verán e as terras de pasto das montañas . |
D'aquí l'adoració dels fenòmens terrenals: terra, mar i aire. | De aí a adoración dos fenómenos terrenais : terra , mar e aire . |
Una de les principals activitats de la festivitat consistia a encendre torxes a les muntanyes i turons amb rituals i significats polítics.[1] La tradició va estar present a Roma, entre el culte a multitud de déus. | Unha das principais actividades da festividade consistía en acender fachos nas montañas e outeiros con rituais e significados políticos [ 1 ] . A tradición estivo presente en Roma , entre o culto a multitude de deuses . |
Els romans també van assimilar aquesta tradició mayumea en honor de l'arribada de la primavera i de les primeres flors de l'any, el dia que correspon amb l'actual primer de maig. | Os romanos tamén asimilaron esta tradición mayumea en honra da chegada da primavera e das primeiras flores do ano , o día que corresponde co actual primeiro de maio . |
I tot poblat romà tenia a més dels déus oficials els propis autòctons. | E todo poboado romano tiña ademais dos deuses oficiais os propios autóctonos . |
A Hispània s'adorava la deessa Bona Dé, que no era una altra que la deessa de la fertilitat Maia o Fauna en la mitologia romana, amb la qual se celebrava l'arribada de la primavera en unes festes que rebien el nom de Floralia.[2] Segurament aquesta tradició va sofrir variacions amb l'arribada de la civilització àrab al... | En Hispania adorábase a deusa Bona Dea [ 2 ] , que non era outra cá deusa da fertilidade Maia ou Fauna na mitoloxía romana , coa que se celebraba a chegada da primavera nunhas festas que recibían o nome de Floralia. Seguramente esta tradición sufriu variacións coa chegada da civilización árabe aos campos de Castela , c... |
Finalment, el cristianisme va assimilar multitud de festes paganes professades amb anterioritat a la seva implantació en festes religioses, sent aquest un clar exemple: la majoria d'aquestes van passar a ser festes en honra a la Mare de Déu. | Finalmente , o cristianismo asimilou multitude de festas pagás profesadas con anterioridade á súa implantación en festas relixiosas , sendo este un claro exemplo : a maioría destas pasaron a ser festas en honra á Virxe María . |
La festa consisteix a realitzar diverses representacions al voltant d'un arbre o escultura, anomenada maig. | A festa consiste en realizar diversas representacións ao redor dunha árbore ou escultura , chamada maio . |
Grups de persones canten cobles populars (que també reben la denominació de mayos), de vegades dialogades, mentre caminen al voltant de l'escultura, acompanyats de la percussió de dos pals. | Grupos de xente cantan coplas populares ( que tamén reciben a denominación de maios ) , ás veces dialogadas , mentres camiñan arredor da escultura , acompañados da percusión de dous paus . |
Era habitual demanar als assistents un aguinaldo que, per Lugo i Ourense, solia consistir en un grapat de castanyes maioles (castanyes seques), nous o abellanes, substituït avui, per diners. | Era habitual pedir aos asistentes un aguinaldo que , por Lugo e Ourense , adoitaba consistir nunha presada de castañas maiolas ( castañas secas ) , noces ou abelás , substituído hoxe por diñeiro . |
És costum fer competicions, premiant les millors escultures i les millors cantigues. | É costume facer competicións , premiando as mellores esculturas e as mellores cantigas . |
Aquesta celebració és habitual en llocs com Vilagarcía de Arousa[4] o Ourense. | Esta celebración ten sona en lugares coma Vilagarcía de Arousa [ 4 ] ou Ourense . |
Els maigs figurats consisteixen en una armadura o esquelet de pals o taules de forma cònica o piramidal, recobert de tela metàl·lica o arpillera, que es cobreix de mofo, fonoll o herba. | Os maios figurados consisten nunha armazón ou esqueleto de paus ou táboas de forma cónica ou piramidal , recuberto de tea metálica ou arpillera , que se cubre de mofo , fiúncho ou herba . |
La carcassa es construeix sobre una plataforma que, a manera de llitera, permetia transportar el maig pels carrers del lloc. | A armazón constrúese sobre unha plataforma que , a modo de padiola , permitía transporta-lo maio polas rúas do lugar . |
Sobre aquesta estructura es dibuixen diferents motius amb flors, fulles, fonoll, fentos, bugallos, fruits o mateix ous, com a materials més habituals. | Sobre esta estrutura debúxanse distintos motivos con flores , follas , fiúncho , fentos , bugallos , froitos ou mesmo ovos , como materiais máis habituais . |
El cim es remata (es corona) amb una creu. | O cumio remátase ( coróase ) cunha cruz . |
Avui, la imaginació popular també construeix mayos amb les figures més variades: ponts, hórreos, creuers, cases, animals, figures humanes etc... En localitats costaneres, com Marín, es fan també amb forma de vaixell. | Hoxe , a imaxinación popular tamén constrúe maios coas figuras máis variadas : pontes , hórreos , cruceiros , casas , animais , figuras humanas etc. En localidades costeiras , como Marín , fanse tamén con forma de barco . |
Maig tradicional (Ourense). | Maio tradicional ( Ourense ) . |
Maig tradicional (Pontedeume). | Maio tradicional ( Pontedeume ) . |
Horta (O Grove). | Horta ( O Grove ) . |
Ponte Ponte (Allariz). | Ponte ( Allariz ) . |
Majos a Allariz . | Maios en Allariz . |
A la zona de Laza o d'Entrimo es plantava un arbre, per vegades diverses.[5] Els joves tallaven un arbre, el més gran que podien, i el plantaven al mig de la plaça principal, adornant-lo després amb fanalets. | Na zona de Laza ou de Entrimo plantábase unha árbore , por veces varias [ 5 ] . Os mozos cortaban unha árbore , a máis grande que podían , e plantábana no medio da praza principal , adornándoa despois con faroliños . |
L'element utilitzat donava el nom a la festa: Festa de l'Arbre de Maig.[6] | O elemento utilizado daba o nome á festa : Festa da Árbore de Maio [ 6 ] . |
González Pérez, Clodio (1989): La fiesta de los mayos, Irindo Ediciones, Vigo. | González Pérez , Clodio ( 1989 ) : A festa dos maios , Ir Indo Edicións , Vigo . |
González Pérez, Clodio (1989): La fiesta de los mayos en Galicia, Premi d'Investigació, 1987, Diputació P. de Pontevedra. | González Pérez , Clodio ( 1989 ) : A festa dos maios en Galicia , Premio de Investigación , 1987 , Deputación P. de Pontevedra . |
Quintáns Suárez, Manuel: Anuario de tradiciones gallegas, Tambre Editorial, Oleiros 1994. | Quintáns Suárez , Manuel : Anuario de tradicións galegas , Tambre Editorial , Oleiros 1994 . |
González Pérez, Clodio i Rodríguez Cruz, J. (2014). | González Pérez , Clodio e Rodríguez Cruz , J. ( 2014 ) . |
La festa dels mayos de Marín. | A festa dos maios de Marín . |
Pontevedra , Diputació de Pontevedra. ISBN 978-84-8457-414-9 | Pontevedra , Deputación de Pontevedra.ISBN 978-84-8457-414-9 |
" Els maigs a Galícia " , article a Galícia escampada ( Article en Gallec ) | " Os maios en Galicia " , artigo en Galicia espallada |
D'ell Miño al Bidasoa és un llibre de viatges de Camilo José Cela, publicat el 1952 per l'editorial barcelonina Noguer. | Del Miño al Bidasoa é un libro de viaxes de Camilo José Cela , publicado en 1952 pola editorial barcelonesa Noguer . |
Narra el viatge d'un rodamón des del riu Miño fins al riu Bidasoa. | Narra a viaxe dun vagabundo desde o río Miño até o río Bidasoa . |
Un rodamón va a la romeria de Santa Marta de Ribarteme, a Las Nieves, ja que s'havia ofert a portar-li un taüt a la santa. | Un vagabundo vai á romaría de Santa Marta de Ribarteme , nas Neves , pois ofrecérase a levarlle un cadaleito á santa . |
Es dirigeix després cap a Santiago de Compostel·la, i s'atura a Padrón i a Iria Flavia. | Diríxese despois cara a Santiago de Compostela , e detense en Padrón e en Iria Flavia . |
Ja a Compostel·la, s'atura a la plaça de l'Obradoiro abans d'entrar a la catedral. | Xa en Compostela , detense na praza do Obradoiro antes de entrar na catedral . |
Després segueix cap a Ourense, passant per la col·legiata de Santa María a Real del Sar, El Puente Ulla, A Bandeira, el monestir de Carboeiro, Chapa, Lalín, Dozón i el santuari de la Pena de França abans de creuar el riu Arenteiro. | Despois segue cara a Ourense , pasando pola colexiata de Santa María a Real do Sar , A Ponte Ulla , A Bandeira , o mosteiro de Carboeiro , Chapa , Lalín , Dozón e o santuario da Pena de Francia antes de cruzar o río Arenteiro . |
Es desvia cap a Piñor i el monestir d'Oseira, i torna cap a Ourense passant per Cea, Tamallancos, Cambeo i Gustei, entrant a la vila termal a través del pont Major. | Desvíase cara a Piñor e o mosteiro de Oseira , e regresa cara a Ourense pasando por Cea , Tamallancos , Cambeo e Gustei , entrando na vila termal a través da ponte Maior . |
El rodamón es troba amb el seu cosí Benitiño del Chao, i visiten la catedral d'Ourense, les Burgas i la vila. | O vagabundo atópase co seu curmán Benitiño do Chao , e visitan a catedral ourensá , as Burgas e a vila . |
En un camió arriben fins a A Coruña. | Nun camión chegan até A Coruña . |
A la vora del mar veuen la torre d'Hèrcules i les platges d'O Parrote, de l'Orzán i Riazor. | Á beira do mar ven a Torre de Hércules e as praias do Parrote , do Orzán e Riazor . |
Després d'acomiadar-se del seu cosí, el rodamón emprèn el camí cap a Astúries per la carretera N-VI. | Tras se despedir do seu curmán , o vagabundo emprende o camiño cara a Asturias pola estrada N-VI . |
Passa per San Pedro de Nós, Guísamo, Betanzos, Colantres, Coirós, O Fontelo, la Cuesta de la Sal i Guitiriz. | Pasa por San Pedro de Nós , Guísamo , Betanzos , Colantres , Coirós , O Fontelo , a Costa do Sal e Guitiriz . |
A Baamonde es desvia cap a Mondoñedo. | En Baamonde desvíase cara a Mondoñedo . |
Després de travessar A Torre dorm poc abans d'entrar a Vilalba, on li coincideix la vigília d'una festa. | Tras atravesar A Torre dorme pouco antes de entrar en Vilalba , onde lle coincide a véspera dunha festa . |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.