Search is not available for this dataset
ca stringlengths 3 1.79k | gl stringlengths 4 734 |
|---|---|
Manuel Bernárdez Filgueira, nascut a Villagarcía de Arosa en 1867 i mort a Montevideo en 1942, va ser un periodista, diplomàtic i editor uruguaià d'origen gallec. | Manuel Bernárdez Filgueira , nado en Vilagarcía de Arousa en 1867 e finado en Montevideo en 1942 , foi un xornalista , diplomático e editor uruguaio de orixe galega . |
No va anar a l'escola, es va formar a la casa. | Non foi á escola , formouse na casa . |
En la infància va escriure poesia i prosa, va publicar el seu primer treball Confidències a una jove amiga als divuit anys. | Na infancia escribiu poesía e prosa , publicou o seu primeiro traballo Confidencias a una joven amiga aos dezaoito anos . |
En les següents tres dècades, va treballar en diverses editorials i periòdics nacionals i internacionals. | Nas seguintes tres décadas , traballou en diversas editoriais e periódicos nacionais e internacionais . |
Es va casar amb Carmen Martínez-Thédy en 1894, amb qui va tenir quatre fills. | Casou con Carmen Martínez-Thédy en 1894 , con quen tivo catro fillos . |
En 1898 es va convertir en editor d'El Diario a Buenos Aires; després va viatjar al Brasil i va escriure el llibre De Buenos Aires al Iguazú. | En 1898 converteuse en editor de El Diario en Buenos Aires ; despois viaxou a Brasil e escribiu un libro co título De Buenos Aires al Iguazú . |
Entre 1904 i 1905, Bernárdez va escriure sobre l'Argentina, comentant el seu desenvolupament econòmic: Viajes por la República Argentina, Lannación en marcha, Jornadas del progreso argentino, hacia las cumbres. | Entre 1904 e 1905 , Bernárdez escribiu sobre Arxentina , comentando o seu desenvolvemento económico : Viajes por la República Argentina , La nación en marcha , Jornadas del progreso argentino , hacia las cumbres . |
En 1910 es va traslladar al Brasil en qualitat de cònsol de l'Uruguai, i va ser ministre del seu país en 1916. | En 1910 trasladouse ao Brasil en calidade de cónsul de Uruguai , e foi ministro do seu país en 1916 . |
Va morir el 1942 a Montevideo. | Morreu en 1942 en Montevideo . |
Fiz Vergara Vilariño, nascut a la parròquia de Santalla de l'ajuntament luguès de Samos el 15 d'abril de 1953 i mort a la mateixa parròquia el 18 de juliol de 1997, va ser un poeta gallec. | Fiz Vergara Vilariño , nado na parroquia de Santalla do concello lugués de Samos o 15 de abril de 1953 e finado na mesma parroquia o 18 de xullo de 1997 , foi un poeta galego . |
Des de nen Fiz patia distonia muscular provocada per una caiguda a casa seva. | Dende rapaz sufriu distonía muscular provocada por unha caída na casa . |
Va estudiar batxillerat a Lugo on es va relacionar literàriament amb Xavier Rodríguez Barrio, Julio López Valcárcel, Xesús Manuel Valcárcel i Claudio Rodríguez Fer, per a de seguida tornar al seu llogaret natal, on va residir a la casa paterna, dedicat únicament a la literatura. | Estudou o bacharelato en Lugo onde se relacionou literariamente con Xavier Rodríguez Barrio , Xulio López Valcárcel , Xesús Manuel Valcárcel e Claudio Rodríguez Fer , para deseguida volver á súa aldea natal , onde residiu na casa paterna , adicado unicamente á literatura . |
En el seu honor, l'Ajuntament de Sarrià convoca des de l'any 2000 el Premi de poesia Fiz Vergara Vilariño per a composicions inèdites escrites en llengua gallega. | Na honra do poeta , o Concello de Sarria convoca dende o ano 2000 o Premio de poesía Fiz Vergara Vilariño para composicións inéditas escritas en lingua galega . |
Va formar part del col·lectiu Cravo Fondo. | Formou parte do colectivo Cravo Fondo . |
La seva poesia tenia inicialment un marcat caràcter social, que va anar després derivant cap a un major intimisme. | A súa poesía tiña inicialmente un marcado carácter social , que foi logo derivando cara a un maior intimismo . |
La poesia paisatgística, amorosa i existencialista predomina des d'Orfo de ti en terra adentro (1976). | A poesía paisaxística , amorosa e existencialista predomina desde Orfo de ti en terra adentro ( 1976 ) . |
Estudiosos de les seves obres són Xosé María Álvarez Cáccamo, Xesús Alonso Montero, Paco Martín, Antón Tovar, Xavier Rodríguez Barrio, Manuel María, Carlos Casar o Lois Celeiro.[1] | Estudosos da súa obra son Xosé María Álvarez Cáccamo , Xesús Alonso Montero , Paco Martín , Antón Tovar , Xavier Rodríguez Barrio , Manuel María , Carlos Casares ou Lois Celeiro. [ 1 ] |
Pra vós (1971), Celta, Lugo. | Pra vós ( 1971 , Celta , Lugo ) , prologado por Xesús Alonso Montero . |
Poeta muiñeiro á deriva (1982), Xerais, Vigo (2) Nos eidos da bremanza (1990), Galaxia, Vigo. | Poeta muiñeiro á deriva ( 1982 , Xerais , Vigo ) , con tapa e debuxos de Laxeiro. [ 2 ] Nos eidos da bremanza ( 1990 , Galaxia , Vigo ) . |
Pastora de Sorrisos (1993), Sons Galiza, Lugo. | Pastora de sorrisos ( 1993 , Sons Galiza , Lugo ) , con limiar de Xavier Rodríguez Barrio . |
Animal sen fel (pòstuma, 1998), Espiral Maior. | Animal sen fel ( póstuma , 1998 , Espiral Maior ) , con limiar de Xulio López Valcarcel . |
2n Premi del Concurs nacional de contos infantís O Facho el 1979, per Historia dunha castaña chamada Muxica. | 2o Premio do Concurso nacional de contos infantís O Facho no 1979 , por Historia dunha castaña chamada Muxica . |
3o Premi del Concurs nacional de contos infantís O Facho en 1981 , per Unha gaivota en terra adentro . | 3o Premio do Concurso nacional de contos infantís O Facho no 1981 , por Unha gaivota en terra adentro . |
Premi da Crítica Galícia de creació literària el 1991, per Nos eidos da bremanza. | Premio da Crítica Galicia de creación literaria no 1991 , por Nos eidos da bremanza . |
Pablo Carpintero Arias, nascut a Castro (Carballedo) el 20 d'abril de 1969, és un músic, artesà i investigador gallec. És doctor en Ciències per la Universitat de Santiago de Compostel·la, on va ser professor de bioquímica. | Pablo Carpintero Arias , nado en Castro ( Carballedo ) o 20 de abril de 1969 , é un músico , artesán [ 1 ] e investigador galego. [ 2 ] É doutor en Ciencias pola Universidade de Santiago de Compostela onde foi profesor de bioquímica . |
És també membre directiu de l'Associació de Gaiters Gallecs i dirigeix dos grups de recuperació de tradicions musicals gallegues: A Requinta de Xián i l'Obradoiro de Cultura Tradicional Ultreia.[1][2][3] | É membro directivo da Asociación de Gaiteiros Galegos e dirixe dous grupos de recuperación de tradicións musicais galegas : A Requinta de Xián e o Obradoiro de Cultura Tradicional Ultreia. [ 3 ] |
El seu treball com a investigador abasta principalment l'evolució de la morfologia i repertori de la gaita de manxa i en la seva contextualització social i històrica, així com l'estudi dels diversos instruments musicals tradicionals gallecs, temes sobre els quals té diversos llibres publicats.[3] El 2009 va rebre el pr... | O seu traballo como investigador abrangue principalmente a evolución da morfoloxía e repertorio da gaita de fol e na súa contextualización social e histórica , así como o estudo dos diversos instrumentos musicais tradicionais galegos , temas sobre os que ten varios libros publicados. [ 3 ] En 2009 recibiu o premio Antó... |
↑ «La gaita de las Cantigas de Santa María que se hizo realidad». ↑ Ficha na Editorial canela producións 1 2 «Os Instrumentos Musicais na Tradición Galega » Pablo Carpintero Arias». www.consellodacultura.gal. | La Voz de Galicia ( en castelán ) . 2015-06-18. Consultado o 2016-12-04. ↑ Ficha na Editorial canela producións 1 2 " Os Instrumentos Musicais na Tradición Galega » Pablo Carpintero Arias " . www.consellodacultura.gal . |
Consultat o 2016-12-04. ↑ « Os Instrumentos Musicais na Tradición Galega » Sobre » . ↑ « Obradoiro de cultura tradicional Ultreia " . www.gulans.com . | Consultado o 2016-12-04. ↑ " Os Instrumentos Musicais na Tradición Galega » Acerca de " . www.consellodacultura.gal. Consultado o 2016-12-04. ↑ " Obradoiro de cultura tradicional Ultreia " . www.gulans.com . |
San Salvador de Xirazga és una parròquia de l'ajuntament de Beariz a la comarca del Carballino, a la província d'Ourense. | San Salvador de Xirazga é unha parroquia do concello de Beariz na comarca do Carballiño , na provincia de Ourense . |
Segons l'IGE, el 2016 tenia 180 habitants, dels quals 72 eren homes i 108 dones.[1] Això suposa una disminució d'habitants respecte a l'any 2006 quan en tenia 254. | Segundo o IGE , [ 1 ] en 2016 tiña 180 habitantes , dos cales 72 eran homes e 108 mulleres. Isto supón unha diminución de habitantes con respecto ao ano 2006 cando tiña 254 . |
« IGE - Nomenclàtor de Galícia » . | " IGE - Nomenclátor de Galicia " ( en galego ) . |
Irene González Basanta, nascuda en 1909 a La Corunya i morta en 1928 a La Corunya, va ser una portera de futbol en la dècada de 1920. | Irene González Basanta nada en 1909 na Coruña e finada en 1928 na Coruña. Foi unha porteira de fútbol na década de 1920 . |
Jugava en un equip federat de la Corunya que portava el seu nom: Irene C.F. En 1928 va emmalaltir de tuberculosi i va morir. | Xogaba nun equipo federado da Coruña que levaba o seu nome : Irene C.F. En 1928 enfermou de tuberculose e morreu . |
És considerada com la primera jugadora gallega i espanyola de futbol.[1] | Está considerada como a primeira xogadora galega de fútbol. [ 1 ] |
Tot sobre el futbol galego. | Freire Cordeiro , Carlos ( 2012 ) . |
Vigo: Xerais. | Todo sobre o fútbol galego . |
ISBN 978-84-9914-446-7 . | Vigo : Xerais . |
"Irene González, la primera portera". | Alfeirán Rodríguez , Xosé ( 5/3/2018 ) . |
La Voz de Galicia (en castellà). | " Irene González , la primera guardameta " . |
↑ «Irene González Basanta pioneira na práctica do fútbol en Galicia e no mundo». | ↑ " Irene González Basanta pioneira na práctica do fútbol en Galicia e no mundo " . |
Paulino Pedret Casado, nascut a Santiago de Compostel·la el 20 d'agost de 1899 i mort el 26 de maig de 1969, va ser un sacerdot i escriptor gallec. | Paulino Pedret Casado , nado en Santiago de Compostela o 20 de agosto de 1899 e finado o 26 de maio de 1969 , foi un sacerdote e escritor galego . |
SEG en 1934: Entre altres: Otero Pedrayo, Iglesias Vilarelle, Parga Pondal, Ferreiro Panadeiro, Fernández Osorio, Fernández Cochón, Vicente Risco, González García-Paz, Antón Taboada Roca, Paulino Pedret, Xesús Carro, Antón Fraguas, Xohán Ledo, Isla Couto, López Cuevillas i Ramos Colemán | SEG en 1934 : Entre outros : Otero Pedrayo , Iglesias Vilarelle , Parga Pondal , Ferreiro Panadeiro , Fernández Osorio , Fernández Cochón , Vicente Risco , González García-Paz , Antón Taboada Roca , Paulino Pedret , Xesús Carro , Antón Fraguas , Xohán Ledo , Isla Couto , López Cuevillas e Ramos Colemán |
Fill d'Emilio Pedret Tost i Sofía Casado Reinosa. | Fillo de Emilio Pedret Tost e Sofía Casado Reinosa . |
Va ingressar en 1909 a l'Institut de Santiago per fer el Batxillerat, estudiant al mateix temps al Seminari. | Ingresou en 1909 no Instituto de Santiago para facer o Bacharelato , estudando ao mesmo tempo no Seminario . |
El 1922 va ser ordenat prevere a Tui. | En 1922 foi ordenado presbítero en Tui . |
Abans d'ordenar-se sacerdot va acabar els estudis de Dret, obtenint la llicenciatura en 1921, i el doctorat en 1923. | Antes de ordenarse sacerdote rematou os estudos de Dereito , obtendo a licenciatura en 1921 , e o doutoramento en 1923 . |
També va aconseguir la llicenciatura en Ciències Històriques el 1929. | Tamén conseguiu a licenciatura en Ciencias Históricas en 1929 . |
En 1923 aconsegueix una plaça de Capellà castrense. | En 1923 consegue unha praza de Capelán castrense . |
En 1928 retornà a Compostel·la i fou nomenat professor ajudant de la Facultat de Dret. | En 1928 regresou a Compostela e foi nomeado profesor axudante da Facultade de Dereito |
Va pertànyer també al Seminari d'Estudis Gallecs i després a l'Institut Pare Sarmiento d'Estudis Gallecs. | Pertenceu ao Seminario de Estudos Galegos e logo ao Instituto Padre Sarmiento de Estudos Galegos . |
Oriana Méndez Fuentes (Vigo, 28 d'octubre de 1984) és una filòloga i poeta espanyola. | Oriana Méndez Fuentes , nada en Vigo o 28 de outubro de 1984 , é unha filóloga e poeta galega . |
Filla de l'escriptor Xosé Luis Méndez Ferrín i de Moncha Fuentes.[1] Llicenciada en Filologia Gallega per la USC, la seva labor poètica va començar l'any 2000 en la revista cultural A Caramuxa, de Noia. | Filla do escritor Xosé Luís Méndez Ferrín e de Moncha Fuentes [ 1 ] . Licenciada en Filoloxía Galega pola USC , o seu labor poético comezou no ano 2000 na revista cultural A Caramuxa , de Noia . |
A aquesta intervenció li seguiran col·laboracions en publicacions col·lectives de grups com Burla Negra, i en la revista Mealibra, així com en nombrosos recitals poètics i projectes d'acció poètica, com "La revuelta de las letras" que va tenir lloc a Santiago de Compostel·la amb el motiu del Dia de les Lletres Gallegue... | A esa intervención seguiranlle colaboracións en publicacións colectivas de grupos coma Burla Negra , e na revista Mealibra , así como en numerosos recitais poéticos e proxectos de acción poética , coma " A revolta das letras " que tivo lugar en Santiago de Compostela co motivo do Día das Letras Galegas do ano 2009 . |
Va participar, a més, en diverses taules redones i trobades sobre poesia, com en la III Trobada de nous escriptors, o en la taula de poesia del cicle Escriptors en la Universitat, organitzats tots dos per l'Associació d'Escriptors en Llengua Gallega (AELG). | Participou , ademais , en diversas mesas redondas e encontros sobre poesía , coma no III Encontro de novos escritores , ou na mesa de poesía do ciclo Escritores na Universidade , organizados ambos pola Asociación de Escritores en Lingua Galega ( AELG ) . |
L'any 2003 va col·laborar en l'elaboració del llibre Xuro que nunca volverei pasar fame publicat per Redes Escarlata, organització de la qual també és membre. | No ano 2003 colaborou na elaboración do libro Xuro que nunca volverei pasar fame publicado por Redes Escarlata , organización da que tamén é membro . |
En 2014 va guanyar el Premi de poesia Ajuntament de Carral amb el poemari O que precede a caída é branco. | En 2014 gañou o Premio de poesía Concello de Carral co poemario O que precede a caída é branco . |
Ricardo Díaz Fernández, nascut en 1885 i mort l'11 de juny de 1949 a Vilasantar, va ser un polític gallec que va ocupar el càrrec d'alcalde de Vilasantar[1] de 1931 a 1935. | Ricardo Díaz Fernández , nado en 1885 e finado o 11 de xuño de 1949 en Vilasantar [ 1 ] , foi un político galego que ocupou o cargo de alcalde de Vilasantar de 1931 a 1935 . |
María Victoria Fernández-Latorre Ozores, nascuda a Madrid el 8 de gener de 1906 i morta a la mateixa ciutat el 19 de desembre del 2000, va ser una dona de la burgesia gallega. | María Victoria Fernández-Latorre Ozores , nada en Madrid o 8 de xaneiro de 1906 e finada na mesma cidade o 19 de decembro de 2000 , foi unha muller da burguesía galega . |
Fou la segona filla de Juan Fernández Latorre, fundador de La Voz de Galicia, i de Felisa Ozores de Prado. | Foi a segunda filla de Juan Fernández Latorre , fundador de La Voz de Galicia , e de Felisa Ozores de Prado . |
Va residir en un pis davant del Teatro Real de Madrid, i va passar llargues estades al pazo de Miraflores, a Oleiros. | Residiu nun piso fronte ao Teatro Real de Madrid , e pasou longas estancias no pazo de Miraflores , en Oleiros. De nova , xunto coa súa irmá Felisa , tivo unha institutriz francesa . |
«Va morir la filla del fundador de La Voz», article a La Voz de Galicia, 20 de desembre de 2000. | " Falleció la hija del fundador de La Voz " , artigo en La Voz de Galicia , 20 de decembro de 2000 ( en castelán ) . |
El setembre de 1924 es casà amb l'enginyer José Fernández-España Vigil, mort en 1927. | En setembro de 1924 casou co enxeñeiro José Fernández-España Vigil , finado en 1927 . |
Amb ell fou mare de María Victoria Fernández-España (nascuda el juny de 1925) i de María Josefa Fernández-España, que nasqué quan son pare ja havia mort. | Con el foi nai de María Victoria Fernández-España ( nada en xuño de 1925 ) e de María Josefa Fernández-España , que naceu cando o pai xa morrera . |
L'abril de 1931 es casà de bell nou amb el llicenciat en Farmàcia Emilio Rey Romero, i fou mare d'Emilio (1932), Paloma i Santiago Rey Fernández-Latorre (1938). | En abril de 1931 casou en segundas nupcias co licenciado en Farmacia Emilio Rey Romero , e foi nai de Emilio ( 1932 ) , Paloma e Santiago Rey Fernández-Latorre ( 1938 ) . |
Per a altres significats, vegeu «Alba». | Para outras páxinas con títulos homónimos véxase : Alba . |
González-Alegre Bálgoma, Ramón: " Noticia de diecisiete números de la revista Alba", en Poesía española, 140-141, 1964, 28-29. Diccionario da Literatura Galega. | González-Alegre Bálgoma , Ramón : " Noticia de diecisiete números de la revista Alba " , en Poesía española , 140-141 , 1964 , 28-29 . |
Publicació periòdica. | Vilavedra , D. , ed . |
ISBN 84-8288-137-X. Cita libro Título Diccionario da Literatura Galega Editorial Galaxia Ano 1997 ISBN 84-8288-137-X Apelidos do editor Vilavedra Nome do editor D. Ligazón editor Dolores Vilavedra Volume II . | Diccionario da Literatura Galega. II . |
Clara Corral Aller, nascuda a Ourense el 8 de juny de 1847 i morta a la Corunya el 9 de febrer de 1908, va ser una poeta espanyola. | Clara Corral Aller , nada en Ourense o 8 de xuño de 1847 e finada na Coruña o 9 de febreiro de 1908 , foi unha poeta galega . |
Filla de Dimas Corral Rebellón. | Fila de Dimas Corral Rebellón . |
En 1852 es va traslladar amb la seva família a Lugo. | En 1852 trasladouse coa familia a Lugo . |
Òrfena de pare i mare, es va mudar amb les seves germanes Consuelo i Rita a Santiago de Compostel·la el 1868 i es va dedicar a la seva tasca literària. | Orfa de pai e nai mudouse coas súa irmás Consuelo e Rita a Santiago de Compostela en 1868 e dedicouse ao seu labor literario . |
Es conserven els seus poemes apareguts en la premsa de l'època, El Diario de Santiago, Revista Compostelana de Instrucción y Recreo i La Ilustración Gallega y Asturiana. | Consérvanse os seus poemas aparecidos na prensa da época , El Diario de Santiago , Revista Compostelana de Instrucción y Recreo e La Ilustración Gallega y Asturiana . |
En 1884 es va traslladar a viure a la Corunya amb son germà i la seua cunyada. | En 1884 trasladouse a vivir á Coruña co seu irmán e a súa cuñada . |
En 1891 va publicar A Herminia, dedicat a la mort de la seva neboda, filla de la seva germana Rita, que va ser, igual que ella, membre corresponent de la Reial Acadèmia Gallega, creada en 1906.[1] | En 1891 publicou A Herminia , dedicado á morte da súa sobriña , filla da súa irmá Rita , que foi , igual ca ela , membro correspondente da Real Academia Galega , creada en 1906. [ 1 ] |
En 1980 es van publicar Poesies en gallec i castellà. | En 1980 publicáronse Poesías en gallego y castellano . |
Tomba de Clara Corral al cementiri de San Amaro de la Corunya. | Tumba de Clara Corral no cemiterio de Santo Amaro da Coruña . |
Diccionari Bio-bibliogràfic d'Escriptors I. Bibliòfils Gallecs. | Couceiro Freijomil , Antonio ( 1951-54 ) . |
Va pertànyer a la generació del 98 i va freqüentar les principals tertúlies literàries de Madrid. | Pertenceu á xeración do 98 e frecuentou os principais faladoiros literarios de Madrid . |
Juntament amb Pío Baroja, Ricardo Baroja, Ignacio Alberti, José Fluixá, Jesús Fluixá, Antonio Gil i José Martínez Ruíz, va signar el manifest de l'homenatge a Mariano José de Larra el 13 de febrer de 1901. | Xunto con Pío Baroja , Ricardo Baroja , Ignacio Alberti , José Fluixá , Jesús Fluixá , Antonio Gil e José Martínez Ruíz , asinou o manifesto da homenaxe a Mariano José de Larra o 13 de febreiro de 1901 . |
Va col·laborar en la revista Cafè amb Gotes en la qual van aparèixer els seus articles "Oh l'amor!", "Tinc raó?" i "Improvisació". | Colaborou na revista Café con Gotas na que apareceron os seus artigos " ¡ Oh el amor ! " , " ¿ Tengo razón ? " e " Improvisación " . |
Va publicar treballs sobre Ibsen, Hauptman, D'Annunzio i Suderman, traduccions de Tolstoi, Maeterlinck, Gorki i Sienkiewicz i diversos articles filosòfics i poètics en periòdics i revistes de Madrid com Revista Nueva, La Vida Literaria i Arte Joven. | Publicou traballos sobre Ibsen , Hauptman , D ' Annunzio e Suderman , traducións de Tolstoi , Maeterlinck , Gorki e Sienkiewicz e varios artigos filosóficos e poéticos en xornais e revistas de Madrid como Revista Nueva , La Vida Literaria e Arte Joven . |
També va escriure per al periòdic barceloní Lanas Noticias. | Tamén escribiu para o xornal barcelonés Las Noticias . |
Luciérnagas (Madrid, 1900), llibre dividit en dues parts, la primera conté relats de temàtica i estil modernista i la segona inclou un assaig sobre la literatura del seu temps i l'herència de la generació precedent, titulat “Modernistes i antiquats”. | Luciérnagas ( Madrid , 1900 ) , libro dividido en dúas partes , a primeira contén relatos de temática e estilo modernista e a segunda inclúe un ensaio sobre a literatura do seu tempo e a herdanza da xeración precedente , titulado " Modernistas y anticuados " . |
La boquilla de Ambar, conte dramàtic en un acte. | La boquilla de Ambar , conto dramático nun acto . |
El juglar, comèdia de Teodoro de Baurille, que va traduir i va adaptar al teatre espanyol, amb la col·laboració de Ramón de Godoy. | El juglar , comedia de Teodoro de Baurille , que traduciu e adaptou ao teatro español , coa colaboración de Ramón de Godoy . |
Camilo Bargiela Pando, nascut a Tui el 25 de desembre de 1864 i difunt a Casablanca (Marroc) el 2 de juliol de 1910,[1] va ser un periodista, escriptor i diplomàtic espanyol. | Camilo Bargiela Pando , nado en Tui o 25 de decembro de 1864 e finado en Casablanca ( Marrocos ) o 2 de xullo de 1910 [ 1 ] , foi un xornalista , escritor e diplomático galego . |
Va estudiar Dret a la Universitat de Santiago de Compostel·la. | Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela . |
Va ser el model d'Alejandro Pérez Lugín per al personatge de Casimiro Barcala en la novel·la La casa de la Troya. | Foi o modelo de Alejandro Pérez Lugín para o personaxe de Casimiro Barcala na novela La casa de la Troya . |
Va començar col·laborant en les pubicacións de Tuy La Novedad (1890), Tuy Humorístico (1898) i La Opinión, en el qual va començar a publicar per lliuraments la novel·la Los pavos reales, que va escriure a Casablanca i que no va arribar a acabar. | Comezou colaborando nas pubicacións de Tui La Novedad ( 1890 ) , Tuy Humorístico ( 1898 ) e La Opinión , no que empezou a publicar por entregas a novela Los pavos reales , que escribiu en Casablanca e que non chegou a rematar . |
Va fer la carrera diplomàtica, i va ser cònsol d'Espanya a Manila, Hong Kong i Casablanca. | Fixo a carreira diplomática , e foi cónsul de España en Manila , Hong Kong e Casablanca . |
Diccionario Biográfico de Galicia 1. | " Bargiela , Camilo " . Dicionario biográfico de Galicia 1. Ir Indo Edicións . |
Indo Edicións. | 2010-2011. p. 94. " Bargiela , Camilo " . |
Cita llibre Títol Dicionari biogràfic de Galícia Editorial Anar Indo Edició Any 2010-2011 Volume 1 Páxina 94 Cita llibre Títol Dicionari biogràfic de Galícia Editorial Anar Indo Ediciós Any 2010-2011 Volume 1 Páxina 94 Cita llibre Títol Dicionari biogràfic de Galícia Editorial Anar Indo Ediciós Any 2010-2011 Volume 1 P... | Gran Enciclopedia Galega ( DVD ) . El Progreso. 2005 . |
ISBN 84-87804-88-8. | Barreiro , Javier ( 2010 ) . |
Diccionario Biográfico Español VII. | Diccionario biográfico español ( en castelán ) VII . |
Madrid: Real Academia de la Historia. | Madrid : Real Academia de la Historia. pp. 40–41 . |
Diccionari Bio-bibliogràfic d'Escriptors I. Bibliòfils Gallecs. | Couceiro Freijomil , Antonio ( 1951-53 ) . Diccionario Bio-bibliográfico de Escritores ( en castelán ) I. Bibliófilos Gallegos. p. 125 . |
Vicente Manuel Cocina Vizoso, nascut a Celeiro (Viveiro) el 13 de febrer de 1818 i mort a Còrdova el 29 d'abril de 1854, va ser un polític i periodista gallec. | Vicente Manuel Cociña Vizoso , nado en Celeiro ( Viveiro ) o 13 de febreiro de 1818 e finado en Córdoba o 29 de abril de 1854 , foi un político e xornalista galego . |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.