Search is not available for this dataset
ca
stringlengths
3
1.79k
gl
stringlengths
4
734
Terrenys de la factoria a San Ciprián.
Terreos da factoría de San Cibrao
Va tenir instal·lacions a A Coruña i San Ciprián.
En Galicia tivo instalacións e A Coruña e San Cibrao .
La planta de Sant Cebrià es va situar en terrenys de dos ajuntaments, Cervo i Jove, arrencant 512 cubes d'electròlisi el 3 de juny de 1977.[1]
A planta de San Cibrao situouse en terreos de dous concellos , Cervo e Xove , arrincando as súas 512 cubas de electrolise o 3 de xuño de 1977. [ 2 ]
Visucius va ser un déu cèltic, comunament identificat amb Mercuri.
Visucius foi un deus celta , comunmente identificado con Mercurio .
Va ser adorat principalment a l'est de la Gàl·lia, a Trèveris i a Rin, i el seu nom es coneix gràcies a deu inscripcions dedicatòries.
Foi adorado principalmente no leste da Galia , en Tréveris e no Rin , e o seu nome coñécese grazas a dez inscricións dedicatorias .
Una d'aquestes inscripcions va ser trobada a Bordeus.
Unha desas inscricións foi atopada en Bordeos .
Visucius és juntament amb Gebrinius i Cissonius, els epítets més comuns del Mercuri gal.[1]
Visucius é xunto con Gebrinius e Cissonius , os epítetos máis comúns do Mercurio galo. [ 1 ]
María Isabel Soto López, nascuda a Vigo el 18 de juliol de 1969, és una crítica literària i traductora gallega.
María Isabel Soto López , nada en Vigo o 18 de xullo de 1969 , é unha crítica literaria e tradutora galega .
Va ser també col·laboradora de la pàgina de cultura LG3 (2003-2012), del programa de la Televisió de Galícia Libro aberto (2006-2009) i de revistes i periòdics com ProTexta, El Correo Gallego, Malasartes, Lazarillo o CLIJ.[11] D'igual manera, es va encarregar de les panoràmiques anuals de literatura infantil i juvenil ...
No tocante á faceta de crítica de Soto , foi colaboradora da páxina de cultura LG3 ( 2003-2012 ) , do programa da Televisión de Galicia Libro aberto ( 2006-2009 ) [ 11 ] e de revistas e xornais como ProTexta , El Correo Gallego , Malasartes , Lazarillo ou CLIJ. De igual maneira , encargouse das panorámicas anuais de li...
Treballa com a traductora professional des de 1996.
Traballa como tradutora profesional dende 1996 .
En una primera etapa, principalment amb el llibre de text; a partir de la dècada del 2000, sobretot abocant literatura estrangera cap al gallec i al castellà des de les llengües francesa, portuguesa o italiana[13].[14]
Nunha primeira etapa , principalmente co libro de texto ; a partir da década de 2000 , sobre todo vertendo literatura estranxeira cara ao galego e ao castelán [ 12 ] dende as linguas francesa , portuguesa ou italiana [ 13 ] .
En l'àmbit gallec, publicà amb Edebé-Rodeira, Kalandraka, Ediciones Generales de Galicia, Editorial Hugin y Munin, Él Patito Editorial, Hércules de Ediciones, Edelvives-Tambre.
No ámbito galego , publicou con Edebé-Rodeira , Kalandraka , Edicións Xerais de Galicia , Editorial Hugin e Munin , El Patito Editorial , Hércules de Edicións , Edelvives-Tambre .
En l'àmbit estatal, amb editorials com Destino, Alianza Editorial, Bruño, Vicens Vives, Ediciones SM, Akal, Anaya, Ediciones B, Edelvives i Planeta & Oxford.
No ámbito estatal , con selos como Destino , Alianza Editorial , Bruño , Vicens Vives , Ediciones SM , Akal , Anaya , Ediciones B , Edelvives e Planeta & Oxford .
Cal assenyalar que realitzà un important nombre de treballs en tàndem amb el traductor Xavier Senín, entre ells diversos números d'Astèrix[14], tant en la versió gallega com en la castellana, o obres de relleu d'autors com Raymond Roussel, Daniel Pennac, François Bégaudeau, Villiers de L'Isle-Adam, Juan Farias o Rosa N...
Cabe sinalar que realizou un importante número de traballos en tándem co tradutor Xavier Senín , entre eles diversos números de Astérix [ 14 ] , tanto na versión galega coma na castelá , ou obras de relevo de autores como Raymond Roussel , Daniel Pennac , François Bégaudeau , Villiers de L ' Isle-Adam , Juan Farias ou ...
La traducció de l'obra A odisea contada aos nenos va ser distingida amb el Premi Lois Tobío de l'Associació Gallega d'Editors de 2008.
A tradución da obra A odisea contada aos nenos foi distinguida co Premio Lois Tobío da Asociación Galega de Editores de 2008 [ 17 ] .
Premi Fervenzas Literarias al millor llibre traduït de Literatura infantil i juvenil de 2015, per O papiro do César.
Premio Fervenzas Literarias ao mellor libro traducido de Literatura infantil e xuvenil de 2015 , por O papiro do César .
Premi Plácido Castro de Traducció en la seva XVI edició (2016) per Fosca.
Premio Plácido Castro de Tradución na súa XVI edición ( 2016 ) por Fosca [ 18 ] .
Premi Fervences Literàries al millor llibre traduït per a públic adult de 2017, per Thérèse Raquin, d'Émile Zola.
Premio Fervenzas Literarias ao mellor libro traducido para público adulto de 2017 , por Thérèse Raquin , de Émile Zola .
Isabel Soto a la pàgina web de l'Associació d'Escriptores i Escriptors en Llengua Gallega.
Isabel Soto na páxina web da Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega .
Es va llicenciar en Filologia Hispànica el 1992 per la Universitat de Santiago de Compostel·la.
Licenciouse en Filoloxía Hispánica en 1992 pola Universidade de Santiago de Compostela .
Es va graduar amb la memòria de llicenciatura Heraclio Pérez Plácer; Obra i narrativa completa en gallec; Edició i anàlisi literària, publicada anys més tard (1998) pel Centre Ramón Piñeiro per a la Recerca en Humanitats.
Graduouse coa memoria de licenciatura Heraclio Pérez Plácer. Obra e narrativa completa en galego. Edición e analálise literaria , publicada anos máis tarde ( 1998 ) polo Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades .
Així mateix, va començar la seva tesi de doctorat sota la direcció d'Ángel Tarrío sobre la "Formación y análisis de la crítica literaria gallega".
Así mesmo , comezou a súa tese de doutoramento baixo a dirección de Anxo Tarrío sobre a " Formación e análise da crítica literaria galega " .
Va ser secretària de redacció de la revista Golfiño en les seves dues èpoques (Con Generales entre 1999 i 2001; amb La Voz de Galicia entre 2002 i 2004).[8] També va ser secretària del Boletín Gallego de Literatura (1998-2014), primer amb Xabier Campos Villar i més tard, des de 2006, al costat de Marta Neira Rodríguez....
Foi secretaria de redacción [ 7 ] [ 8 ] da revista Golfiño nas súas dúas épocas ( Con Xerais entre 1999 e 2001 ; con La Voz de Galicia entre 2002 e 2004 ) . Tamén foi secretaria do Boletín Galego de Literatura ( 1998-2014 ) , primeiro canda Xabier Campos Villar e máis tarde , dende 2006 , xunto a Marta Neira Rodríguez ...
Va ser ajudant de la comissària Henrike Fesefeldt en l'organització del congrés de l'IBBY a Santiago de Compostel·la el 2010.[10]
Foi axudante da comisaria Henrike Fesefeldt na organización do congreso do IBBY en Santiago de Compostela en 2010 [ 10 ] .
Francisco Miguel Fernández Díaz[3] (en altres fonts Francisco Miguel Fernández Moratinos[4][5] i fins i tot Francisco Miguel Moratinos Fernández-Díaz), de nom artístic Francisco Miguel, nascut a la Corunya el 1897 i difunt al Campo de Morgade, Queo de Arriba (Bertoa, Carballo), el 28 de setembre de 1936, va ser un pint...
Francisco Miguel Fernández Díaz [ 3 ] ( noutras fontes Francisco Miguel Fernández Moratinos [ 4 ] [ 5 ] [ 6 ] e mesmo Francisco Miguel Moratinos Fernández-Díaz ) , de nome artístico Francisco Miguel , nado na Coruña en 1897 e finado no Campo de Morgade , [ 3 ] Queo de Arriba ( Bértoa , Carballo ) , o 28 de setembro de ...
Va ser fill il·legítim de Román Moratinos Ventosa, industrial natural de Briones, La Rioja, i Marcelina Fernández Díaz, ferrolana.
Foi fillo ilexítimo de Román Moratinos Ventosa , industrial natural de Briones , A Rioxa , e Marcelina Fernández Díaz , ferrolá .
Es va casar amb Syra Alonso el 19 de novembre de 1920, amb el poeta i cònsol uruguaià Julio José Casal com a testimoni.[2] Va tenir al seu càrrec la Librería de Arte, al carrer Real de la Corunya, i va col·laborar activament amb la revista Alfar, de la qual va ser director artístic.[3]
Casou con Syra Alonso o 19 de novembro de 1920 , co poeta e cónsul uruguaio Julio José Casal como testemuña [ 2 ] . Tivo ao seu cargo a Librería de Arte , na rúa Real da Coruña , e colaborou activamente coa revista Alfar , da que foi director artístico. [ 7 ] Participou nos parladoiros da librería da súa propiedade e d...
"Casa da Felicidade", residència de Francisco Miguel i Syra a Coruxo de Abajo.[8]
" Casa da Felicidade " , residencia de Francisco Miguel e Syra en Coruxo de Abaixo. [ 8 ]
El 3 d'agost de 1936 va ser detingut per la Guàrdia Civil, acusat d'actuar contra el règim militar colpista.
O 3 de agosto de 1936 foi detido pola Garda Civil , acusado de actuar contra o réxime militar golpista .
Va sortir en llibertat, però el 19 de setembre el van arrestar de nou.
Saíu en liberdade , pero o 19 de setembro prendérono de novo .
El 28 de setembre aparegué el seu cadàver afusellat a Bértoa, amb la cara trencada i les mans amputades, i fou enterrat al cementiri de la localitat.[10] En 1942, Syra i els tres fills tornaren definitivament a Mèxic, exiliats.[11]
O 28 de setembro apareceu o seu cadáver fusilado en Bértoa , coa cara fendida e as mans amputadas , [ 10 ] e foi enterrado no cemiterio da localidade. En 1942 , Syra e os tres fillos volveron definitivamente a México , exiliados. [ 11 ]
Cita enciclopèdia Añadir campos Enciclopèdia Catalana .
Díaz Pampín , María América ( 2005 ) . " Francisco Miguel " . Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada ( DVD ) .
ISBN 84-7680-288-9.
ISBN 84-87804-88-8. Enciclopedia Galega Universal. Ir Indo .
Entre vanguardias: Francisco Miguel, pintor gallec i mexicà (1897-1936), 1999.
1999-2002. ISBN 84-7680-288-9. Entre vanguardias : Francisco Miguel , pintor gallego y mexicano ( 1897-1936 ) , 1999 .
Autodidacta, al llarg de la seva vida realitzà múltiples viatges i canvis de residència: Montparnasse (París), el 1923, on es formà en l'art del batik; Cuba i Mèxic (1926-1933), on nasqueren els seus fills Joan Ramon i Sandro i on treballà també amb el muralista David Alfaro Siqueiros, fet que contribuí a posar-lo en c...
Autodidacta , ao longo da súa vida realizou múltiples viaxes e cambios de residencia : Montparnasse ( París ) , en 1923 , onde se formou na arte do batik ; Cuba e México ( 1926-33 ) , onde naceron os fillos Juan Ramón e Sandro e onde traballou co muralista David Alfaro Siqueiros [ 9 ] , o que contribuíu a poñelo en con...
El 1933 van tornar a Espanya.
En 1933 volveron a España .
Després d'un any a Madrid van tornar a Galícia, instal·lant-se a la "Casa da dicha" (Casa da Felicidade) en el Port de Santa Cruz, Liáns, Oleiros.[10]
Tras un ano en Madrid regresaron a Galicia , intalándose na " Casa da Dicha " ( Casa da Felicidade ) no Porto de Santa Cruz , Liáns , Oleiros. [ 10 ]
1 2 Repertorio biobibliográfico do exilio galego 2001, CCG.
1 2 Repertorio biobibliográfico do exilio galego 2001 , CCG. 1 2 Francisco Miguel na páxina web Nomes e Voces .
1 2 Francisco Miguel na páxina web Nomes e Voces .
1 2 " Fernández Moratinos , Francisco Miguel " . Diccionario enciclopédico galego universal 27. La Voz de Galicia .
1 2 Diccionari enciclopèdic gallec universal 27 .
2003-2004. p. 76. ISBN 84-7680-429-6. 1 2 " Fernández Moratinos , Francisco Miguel " .
La veu de Galícia.
Dicionario biográfico de Galicia 2. Ir Indo .
ISBN 84-7680-429-6 .
2010-2011. p. 76. ↑ Casas , Arturo ( 2000 ) .
1 2 Diccionari biogràfic de Galícia 2.
" Syra Alonso : Diarios " ( PDF ) . A Trabe de Ouro ( 41 ) : páx .
Ir Indo. ↑ Syra Alonso : Diarios ( PDF ) ( 41 ) . ↑ O pintor Francisco Miguel é homenaxeado en Bértoa " Arquivado 06 de febreriro de 2017 en Wayback Machine .
115–120. Arquivado dende o orixinal ( PDF ) o 19/06/2015. Consultado o 27/10/2010. ↑ " O pintor Francisco Miguel é homenaxeado en Bértoa " Arquivado 06 de febreiro de 2017 en Wayback Machine .
La Voz de Galicia , 27/9/2000. ↑ Memoria de Santa Cruz " La Opinión Coruña , 16/8/2015. ↑ Artistas plásticos en la Guerra Civil española Sociedad Benéfica de Historiadores Aficionados y Creadores 1 2 " A Casa da Felicidade de Santa Cruz " La Opinión Coruña , 18/2/2013. ↑ Syra Alonso no Álbum de Mulleres do CCG.
La Voz de Galicia , 27/9/2000. ↑ " Memoria de Santa Cruz " La Opinión Coruña , 16/8/2015. ↑ Artistas plásticos en la Guerra Civil española Sociedad Benéfica de Historiadores Aficionados y Creadores 1 2 " A Casa da Felicidade de Santa Cruz " La Opinión Coruña , 18/2/2013. ↑ Syra Alonso no Álbum de Mulleres do CCG. ↑ Rei...
Compilació de bibliografia relativa a Francisco Miguel
Compilación de bibliografía relativa a Francisco Miguel Carta de Luís Seoane a Francisco F. del Riego na que menciona a Francisco Miguel CCG .
Luis Huici, el sastre artista Luis Huici: Un artista injustamente olvidado Luis Huici a la pàgina web Nomes e Voces.
Luis Huici , el sastre artista Luis Huici : Un artista injustamente olvidado Luís Huici na páxina web Nomes e Voces .
Luis Huici Fernández, nascut a Barballor (Saragossa) en 1896 i difunt a Pastoriza (Arteixo) el 20 d'agost de 1936, va ser un pintor, dibuixant i gravador gallec.
Luís Huici Fernández , nado en Barballor ( Zaragoza ) en 1896 e finado en Pastoriza ( Arteixo ) o 20 de agosto de 1936 , foi un pintor , debuxante e gravador galego .
Fill d'un farmacèutic gallec i de mare asturiana.
Fillo dun farmacéutico galego e de nai asturiana .
Quan morí son pare marxà a viure amb sa mare a Oviedo, on aprengué l'ofici de sastre.
Cando morreu o seu pai foi vivir con súa nai a Oviedo , onde aprendeu o oficio de xastre .
Es va instal·lar a la Corunya cap a 1920.
Instalouse na Coruña cara a 1920 .
Militant d'Izquierda Republicana, fou president del grup Amics de les Arts Noves (ADLAN) i va pertànyer al Centre d'Estudis Socials Germinal.
No seu taller celebrábase un parladoiro no que participaban Álvaro Cebreiro , Manuel Crestar , Francisco Miguel Fernández Moratinos , Luís Seoane e José Villaverde Velo. Militante de Izquierda Republicana , foi presidente do grupo Amigos de las Artes Nuevas ( ADLAN ) e pertenceu ao Centro de Estudios Sociales Germinal ...
Va fundar el primer cineclub de la Corunya.
Fundou o primeiro cineclub da Coruña .
Fou redactor d'El Noroeste i les seves obres es publicaren en La Zarpa, Vida, Galicia, Tonel, Luz i Alfar.
Foi redactor de El Noroeste e as súas obras publicáronse en La Zarpa , Vida , Galicia , Tonel , Luz e Alfar .
Va ser assassinat l'agost de 1936.
Foi asasinado en agosto de 1936 .
Maxín Xulio Picallo Durán, nascut a Santo Ildefonso, lloc de la parròquia de Troáns, a Cuntis, el 1940, és un escultor gallec.
Maxín Xulio Picallo Durán , nado en Santo Ildefonso , lugar da parroquia de Troáns , en Cuntis , en 1940 , é un escultor galego .
Ja des de nen hàbil tallant fusta, marxà a Santiago de Compostel·la a estudiar a l'Escola d'Arts i Oficis i ampliar la seva vocació.
Xa dende neno habelencioso coa talla de madeira , marchou a Santiago de Compostela a estudar na Escola de Artes e Oficios e ampliar a súa vocación .
Allí va ser alumne de Francisco Asorey.
Alí foi alumno de Francisco Asorey .
Obra feta juntament amb el seu fill.
Obra feita xunto o seu fillo e asinada como " Os Picallos " .
Monument a Muller Labradora a Forcarei, obra de 2003.
Grupo escultórico que homenaxea o labor ancestral dos arxinas de Cuntis e arredores .
Monument o Mariñeiro Desaparegut, (2003).
Monumento á Muller Labradora en Forcarei , obra de 2003 .
Porto da Guarda.
Monumento ó Mariñeiro Desaparecido , ( 2003 ) .
Monument o Cabdill cèltic, Castro de Santa Trega, 2004.
Porto da Guarda. Monumento ó Caudillo celta , Castro de Santa Trega , 2004 .
Bebel García García, nascut a Ribadeo en 1914 i mort a La Corunya el 29 de juliol de 1936, va ser un futbolista i polític gallec.[1]
Bebel García García , nado en Ribadeo en 1914 e finado na Coruña o 29 de xullo de 1936 , foi un futbolista e político galego. [ 1 ]
Futbolista del Deportivo de la Corunya.
Futbolista do Deportivo da Coruña .
Treballava en el negoci familiar de fàbrica de lleixiu.
Traballaba no negocio familiar de fábrica de lixivia .
Militant de les Joventuts Socialistes de La Corunya, s'incorporà a les Joventuts Socialistes Unificades.
Militante das Juventudes Socialistas da Coruña , incorporouse ás Juventudes Socialistas Unificadas .
Amb la revolta del 18 de juliol de 1936 va ser detingut i jutjat a la Corunya per rebel·lió militar.
Coa sublevación do 18 de xullo de 1936 foi detido e xulgado na Coruña por rebelión militar .
Condemnat a pena de mort, va ser executat a Punta Herminia amb son germà France.
Condenado a pena de morte , foi executado en Punta Herminia co seu irmán France .
Monument als represaliats pel franquisme.
Monumento aos represaliados polo franquismo .
Lamela García, Luis (2002).
Lamela García , Luís ( 2002 ) .
Memoria convulsa de una represión, Ediciones del Castro.
Memoria convulsa de una represión , Edicións do Castro .
Vegeu també n
Véxase tamén
Bebel García García a la pàgina web Nomes e Voces .
Bebel García García na páxina web Nomes e Voces .
" Els germans de llana Lejía , referent històric d'ell socialisme corunyès " [ Enllaç mort ] La Voz de Galicia , 2 de març de 2002 ( en castellà ) .
" Los hermanos de la Lejía , referente histórico del socialismo coruñés " [ Ligazón morta ] La Voz de Galicia , 2 de marzo de 2002 ( en castelán ) .
Elvira Bao Maceiras, nascuda a La Corunya en 1890 i morta a la mateixa ciutat el 26 d'abril de 1971, va ser una mestra gallega i militant del nacionalisme i republicanisme.[1]
Elvira Bao Maceiras , nada na Coruña en 1890 e finada na mesma cidade o 26 de abril de 1971 , [ 1 ] foi unha mestra galega e militante do nacionalismo e republicanismo .
Elvira Bao a la pàgina web Nomes e Voces .
Elvira Bao na páxina web Nomes e Voces .
Elvira Varela Bao "Elvira Varela, testimoni viva de les Germandats: «El que hi ha ara, tot el que hi ha, és per elles», entrevista de María Obelleiro a Elvira Varela Bao, publicada a Sermos Galiza el 18 de maig de 2016.
Elvira Varela Bao " Elvira Varela , testemuña viva das Irmandades : « O que hai agora , todo o que hai , é por elas » " , entrevista de María Obelleiro a Elvira Varela Bao , publicada en Sermos Galiza o 18 de maio de 2016 .
En 1906 va obtenir el títol de Mestra Elemental a l'Escola Normal de La Corunya.
En 1906 obtivo o título de Mestra Elemental na Escola Normal da Coruña .
Va desenvolupar la seva activitat docent a l'Escola de Xarxes i en les Colònies Escolars del Sanatori Marítim d'Oza des de 1920 fins a 1936, any en el qual va ser nomenada directora.
Desenvolveu a súa actividade docente na Escola de Redes e nas Colonias Escolares do Sanatorio Marítimo de Oza desde 1920 até 1936 , ano en que foi nomeada directora .
En l'àmbit polític, fou una activa militant del galleguisme i del republicanisme.
No ámbito político , foi unha activa militante do galeguismo e do republicanismo .
Va militar en les Irmandades da Fala de La Corunya, sent Secretària de la seva Junta Directiva en 1918 i va col·laborar també en el seu Quadre de Declamació com a actriu.
Militou nas Irmandades da Fala da Coruña , sendo Secretaria da súa Xunta Directiva en 1918 e colaborou tamén no seu Cadro de Declamación como actriz .
Va ser membre de l'Agrupació Republicana Femenina de La Corunya des de la seva constitució en 1933 i va ser presidenta de la primera Junta Directiva, integrada per altres destacades republicanes com Amparo López Jean.
Foi membro da Agrupación Republicana Femenina da Coruña desde a súa constitución en 1933 e foi presidenta da primeira Xunta Directiva , integrada por outras destacadas republicanas como Amparo López Jean .
Com a conseqüència del seu activisme polític, després del cop d'estat del 18 de juliol de 1936 passà uns mesos a la presó i fou separada definitivament de l'ensenyament públic.
Como consecuencia do seu activismo político , logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 pasou uns meses no cárcere e foi separada definitivamente do ensino público .
En 1945 va posar la seva pròpia escola privada a la seva casa del barri corunyès de San Roque de Fuera fins que un despreniment de retina li va impedir l'exercici de la professió.
En 1945 puxo escola privada na súa casa do barrio coruñés de San Roque de Fóra até que un desprendemento de retina lle impediu o exercicio da profesión .
Es casà amb Bernardino Varela do Campo en 1923 i fou mare d'Elvira Varela Bao.
Casou con Bernardino Varela do Campo en 1923 e foi nai de Elvira Varela Bao .
El 8 de març de 2017 es va inaugurar a La Corunya una plaça amb el seu nom i a l'any següent una residència universitària.[1]
O 8 de marzo de 2017 inaugurouse na Coruña unha praza co seu nome [ 2 ] e ao ano seguinte unha residencia universitaria. [ 3 ]
Xosé Núñez Búa, nascut a Tenorio (Cerdedo-Cotobade) el 1903 i mort a La Plata el gener de 1981, va ser un intel·lectual gallec a l'exili argentí.[1]
Xosé Núñez Búa , nado en Tenorio ( Cerdedo-Cotobade ) en 1903 e finado en La Plata en xaneiro de 1981 , [ 1 ] foi un intelectual galego no exilio arxentino .
Revoeira d'històries i paraules de Xosé Núñez Búa Núñez Búa, un galleguista compromès a Villagarcía
Revoeira de historias e verbas de Xosé Núñez Búa Núñez Búa , un galeguista comprometido en Vilagarcía
Llicenciat en dret per la Universitat de Santiago de Compostel·la.
Licenciado en dereito pola Universidade de Santiago de Compostela .
Impartia docència al col·legi Labor de Vigo.
Impartía docencia no colexio Labor de Vigo .
Membre del Seminari d'Estudis Gallecs, fou col·laborador de la revista Nós, Galicia i El Pueblo Gallego.
Membro do Seminario de Estudos Galegos , foi colaborador da revista Nós , Galicia e El Pueblo Gallego .
Militant del Partit Galleguista, fou president del Grup Galleguista de Vigo, era regidor i vicepresident de la Diputació de Pontevedra.
Militante do Partido Galeguista , foi presidente do Grupo Galeguista de Vigo , era concelleiro e vicepresidente da Deputación de Pontevedra .
Amb el cop d'estat del 18 de juliol de 1936 va ser detingut, però aconseguí fugir i s'exilià a l'Argentina.
Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido , pero conseguiu fuxir e exiliouse na Arxentina .
Implicat en el món cultural gallec de l'exili, va ser un dels fundadors de la revista Galicia Libre i un dels promotors de l'Instituto Argentino de Cultura Gallega.
Implicado no mundo cultural galego do exilio , foi un dos fundadores da revista Galicia Libre e un dos promotores do Instituto Argentino de Cultura Gallega .
Col·laborador de la revista Galicia Emigrante, una part dels seus articles van ser recopilats en el llibre Revoeira el 1971.
Colaborador da revista Galicia Emigrante , unha parte dos seus artigos foron recompilados no libro Revoeira en 1971 .
Outeiro va ser una revista publicada des de 1981 a La Corunya.
Outeiro foi unha revista publicada dende 1981 na Coruña .
Editada per Caixa Galicia, tenia caràcter quinzenal.
Editada por Caixa Galicia , tiña carácter quincenal .
El seu director va ser Xosé Castro López.
O seu director foi Xosé Castro López .
Hi van col·laborar Francisco Fariña Busto, Carlos Casar, Barreiro Fernández, Antón Fraguas, Valentín Paz-Andrade, Luis González Tosar i Xosé Filgueira Valverde
Colaboraron nela Francisco Fariña Busto , Carlos Casares , Barreiro Fernández , Antón Fraguas , Valentín Paz-Andrade , Luís González Tosar e Xosé Filgueira Valverde