legislatura stringclasses 4 values | id stringclasses 180 values | fecha stringdate 2012-11-20 00:00:00 2023-12-12 00:00:00 | speaker stringclasses 314 values | party stringclasses 11 values | topic stringlengths 0 767 | text stringlengths 3 64.2k | language stringclasses 1 value | url stringclasses 461 values | unique_id stringlengths 9 13 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
10 | 29 | 10.05.2013 | LÓPEZ DE MUNAIN GANUZA | EH Bildu | Interpelazioa, Igor López de Munain Ganuza EH Bildu taldeko legebiltzarkideak Osasuneko sailburuari egina, Eroskiren eta Fagorren mendeko finantza-ekarpenei buruz Legebiltzarrean onartu zen legez besteko proposamenaren harira | Gaurkoan Eroskiren eta Fagorren mendeko ekarpenen harira egiten den hirugarren interpelazioa da honako hau. Lehenik eta behin, Euskal Herria Bilduri pozgarria zaigu ikustea beste talde batzuek ere gurekin bat egin dutela aste honetan proposatu ditugun konponbideetan; UPyDri buruz ari naiz kasu honetan, ekarpenen auzia konpontzeko proposatu dugun puntuetako bat mantendu, errespetatu eta bere egin baitu zuzenzuzenean. Baina, aldi berean, aditzera eman nahi dut arazoak konpontzeko besteek egindako proposamenez jabetzea, proposamen horiek norberarentzat hartzea eta norberarenak izango balira bezala aurkeztea iruzur egitea dela. (Murmullos) Nolanahi ere, ez diot orain auzi horri helduko, eta ez diot orain ekingo gure proposamenen edo guk benetako konponbidetzat aurkeztutako bideen gainean besteek nolako balioespena egiten duten aztertzeari. Era berean, ez dugu orain hizketa-gai hartuko mendeko ekarpenen arazoak izan dezakeen alderdi morala edo legezkoa, beste inoiz ere eztabaidatu baitugu hemen alderdi horiei buruz. Dena dela, ikusitakoak ikusita eta Darpón jaunaren adierazpenak kontuan hartuta, argi dago alferreko eztabaida izan zela orduko hura. Jaurlaritzak ez du bete orduan hartutako erabakia; Jaurlaritzak entzungor egin dio orduko saio hartan Euzko Abertzaleek Euskal Herria Bildurekin batera hartutako erabakiari; are gehiago, konponbidea izan zitekeen hori arazo bilakatzen ari zarete zuek. Ez baita errespetatzen ari Legebiltzarrean hartutako erabakia! Ez da jartzen arazoa konpontzeko bitartekorik, eta, are larriagoa dena, nagusikeriaz ari zarete jokatzen egoera horretan diren pertsonen aurrean. Erantzun hori baino ez die eman Jaurlaritzak finantzairuzur horrek ukitutako pertsonei –zuzenbidean esaten den moduan–; eta ez dezagun ahaztu, halaber, nork antolatu zuen iruzur hori, datu hori ere aipatu beharrekoa baita: BBVA eta Banco Santander izan ziren iruzur horren antolatzaileak, beste zenbait finantza-erakunde merkaturatzaile laguntzaile zituztela, hots, Banco Popular (epai irmoa du), BBK (horrek ere bai), Euskadiko Kutxa eta abar eta abar eta abar. Izen guztiak aipatu behar dira, guzti-guztiak. Botere Judiziala, dagoeneko, arazo honi konponbidea ematen hasi zaio; epai zorrotzak ematen ari da, eta epai horietan argi eta garbi utzi du pertsona horiei, zalantzarik gabe, iruzur egin dietela eta, gainera, luzaroan ustezko konfiantza-harreman estua izan duten finantza-erakundeek egin dietela iruzur. Belén Greaves andreak, ezjakintasunak ematen duen larderiaz, bereizi egiten zituen, batetik, Galizian lehentasunezko partaidetzen arazoak jotako pertsonak eta, bestetik, Euskadin afera honen eraginpean dauden pertsonak. Kontsumobideren zuzendaritzak zalantzan jarri du pertsona horien izen ona, eta, hori gutxi balitz ere, erakunde hori finantza-erakundeen babesleku bilakatu da gainera, egoera horretan dauden pertsonekin loturarik ez duten beste arazo batzuetara bideratzen ari baita auzia. Bitartekari-lana egin behar zenuten, eta ez zenuten egin. Zer betekizun du, bada, Kontsumobidek? Zer ari da egiten? Baten batek jo al du Kontsumobidera? Ekarpenen auziaren eraginpeko pertsonak zein diren zehazteko ebaluazio-oinarriak jarri behar zenituzten, eta ez dituzue jarri. Horietatik gutxi batzuek baino ez dute jo Kontsumobidera, zuk zeuk ere eman dizkiguzun datuen arabera. Nola ari zarete arazoa konpontzen? Zer urrats egin duzue? Finantza-erakundeak berak izan badira Kontsumobidek eta Legebiltzarrak egindako eskeari erantzun ez diotenak, nola ausartzen zarete, orduan, egoera honen eraginpean dauden pertsonak zalantzan jartzen, hutsegitearen froga haiengan jarrita, finantza-erakundeengan beharrean? Erantzun bakarra bururatzen zait galdera horretarako, eta ez dut batere gogoko: Interes ekonomikoak herritarren interesei gailentzen zaizkiela, Jaurlaritzaren eta agian beste erakunde politiko jakin batzuen finantza-balantzetako zorren eraginez. Zuek ez zenuten konponbiderik nahi; zuek arazoa lotarazi egin nahi zenuten, hots, isilarazi. Burua ezkutatu nahi izan duzue, ikusten ez dena existitzen ez delakoan. Aste honetan bertan eskatu dugu: Belén Greavesek esandako hitzak zuzendu egin behar ditu jendaurrean; bestela, haren dimisioa eskatuko dugu. Datarik jarri al da jendaurreko zuzenketa hori egiteko? Adierazpen hori egiteko asmorik bada? Zenbat denboran itxarongo dugulakoan zuzenketa hori egin dadin? Joan den martxoaren 27ko batzordean, azalpenak eman zenitzan eskatu genuen. Egun horretan bertan, gainera, auzi honen eraginpeko pertsonen aldeko lehen epaia eman zen. Hilabete baino gehiago daramazu batzordera etorri gabe azalpenak ematera, gizartean auzi hau gaiztotzen ari den bitartean –komunikabideei erreparatu baino ez dago, horretaz jabetzeko–; hala, gutxienez ere gai hau agenda politikoan jasota eduki behar zenukete, bai zuk, bai zuen Jaurlaritzak. Ez dugu inolako azalpenik jaso bi hilabetean, eta Legebiltzar honen esparruan ezin dizuegu besterik eskatu. Egoera horretan diren pertsonek, ordea, bai, haiek gehiago exijitu diezazuekete, eta erantzuletzat jo zaitzakete, egoera oztopatzeagatik. Zilegitasun osoa dute, zuek errealitatean murgilarazteko eta haien haserreaz zuek ondo melatzeko. Argi dago ez zaretela kooperatibisten interesak defendatzen saiatzen ari; finantza-erakundeen pribilegioak babesten ari zarete zuek. Euskal Herria Bilduk ez du batzuen edo besteen alde egiten; Euskal Herriko langileria baitira batzuk zein besteak –langile modura batzuk eta aurreztaile modura besteak–. Biei egin diezaieke kalte mendeko ekarpenen arazoak, baina zuek erabakita daukazue jada noren interesak defendatu, ez baitzarete kooperatiben interesak defendatzen ari (mesede makala egiten ari zatzaizkiete, egia esateko); beste batzuen eskubideak ari zarete defendatzen: erakunde merkaturatzaileenak eta auzi honen arduradun nagusienak, hots BBVA eta Banco Santanderrenak. Ageri-agerian utzi du hori Kontsumobidek, hartu duen jarrerarekin. Joan den otsailaren 28an, zenbait puntu hitzartu genituen, haien bidez mendeko ekarpenen arazoa bideratzeko asmoz. Horren barruan, Euskal Herria Bilduren iritziz, Kontsumobidek auzi honetan parte hartu behar zuen, bitartekari- eta arbitro-lanak egiteko. Kasu honetan, bitartekari-jarduna hitzartu zen. Erakunde publiko batek bete behar zuen betebehar hori. Izan ere, nor, erakunde publikoa baino neutralagorik? Bada, zure gidaritzapeko Osasun eta Kontsumo Sailetik kanpoko edonor, bistan denez; izan ere, Belen Greavesen bitartekaritza eta Estatu Batuek Palestinako gatazkan betetzen dutena, berdin antzekoa. Egin beharreko lehen urratsa, beraz, egoera bideratzea da, defentsa zentzugabe batean gotortu beharrean, orain arte egin den moduan. Kale egin du Jaurlaritzak. Argi dago. Baina duintasuna itzul diezaioke bere sailari, autokritika eginez gero eta bere jardunbidearen norabidea aldatuz gero. Autokritika, jendaurrekoa eta berehalakoa. Egizue, bada, eta lehenbailehen egizue. Euskal Herria Bilduk egungo bitartekaritza birbideratzeko konponbideetako bat azaldu du jendaurrean; izan ere, egoera horretan dauden pertsonek ez dute jada uste onik ez zure sailarengan, ez Jaurlaritzarengan, eta are gutxiago Kontsumobiderengan. Kontu egiezue aurkezten diren ekimenei; kontu egiezue ekimen horiei, konponbide bateratu eta partekatuak lor ditzagun eta herritarrek konfiantza berreskura dezaten. Arazoa konpontzeko, ezinbestekoa izango da egoera horretan diren pertsona guztiei, hots, iruzurra jasan duten guztiei, dirua itzultzea, Botere Judiziala dagoeneko ezartzen ari den baldintzen pean. Kontratu horiek baliogabe geratzea lortu behar da, eta finantzaerakundeak negoziatzera eseraraztea, konponbidea eman dakion gure herriak jasan duen iruzurrik handienetako bat izan den horri. Kontsumobide ez da bere lana betetzen ari; ez da otsailaren 28ko osoko bilkura hartan eskatu zitzaiona betetzen ari. Igaro da Kontsumobideren garaia. Beste arbitraje-bide edo bitartekaritza-bide batzuk bilatzeko ordua da orain. Baina, batez ere, konponbideak bilatzeko unea da; Euskal Herriko jende askoren aurrezkiak daude jokoan; herritar horiek gaur egun ezin dute beren diru hori erabili, ezta irtenbiderik bilatu ere, Jaurlaritzak ez dielako inolako konponbiderik ematen. Muchas gracias. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2bf20700-a94a-451b-821d-ae6f0d42814a | parl_eu_1401 |
10 | 29 | 10.05.2013 | OSASUNEKO SAILBURUAK (Darpón Sierra) | Interpelazioa, Igor López de Munain Ganuza EH Bildu taldeko legebiltzarkideak Osasuneko sailburuari egina, Eroskiren eta Fagorren mendeko finantza-ekarpenei buruz Legebiltzarrean onartu zen legez besteko proposamenaren harira | Señora presidenta, señorías, señor López de Munain, hara, nagusikeriaz behintzat ez dihardugu guk; argi eta garbi izan ezazu. Nagusikeriaz, ez behintzat. Seguru aski, adierazpen horiek ez ziren oso egokiak izan. Alabaina, Kontsumobide inpartzialtasunez ari da lanean, zuek gure taldearekin batera sinatu zenuten legez besteko proposamenean jaso zen moduan, hain zuen. Irakurri egingo dizut. Lehenik eta behin eskatzen zaio bere kabuz esku har dezan auzi honetan, "arriskudun aktibo finantzarioak edo antzekoak erosi dituzten bezero eta horiek merkaturatu edo jaulki dituzten enpresen arteko liskarretan, ebazteko informazioa zehaztasun eta argitasun nahikoaz eskaini ote zen, nahasketa sortu ote zezakeen eta engainagarria izan ote zitekeen". Era berean Euskal Kontsumo Institutuari eskatzen dio "bere kabuz esku har dezan arriskudun aktibo finantzarioak edo antzekoak erosi dituzten bezeroen eta aktibo horiek merkaturatu edo jaulki dituzten enpresen arteko liskarretan, konponbideak aurkitzeko" –konponbideak, López de Munain jauna– "kaltetutakoen inbertsioen itzultze-eskaerei, aldeen proposamenak aintzat harturik." Agindu hori betetzeko eta batez ere Kontsumobidek berezko dituen eginkizunak betetzeko, auzia aztertu da, hartu-emanak ezarrita finantza-erakunde merkaturatzaileekin, enpresa jaulkitzaileekin, kontsumitzaileen elkarteekin eta Kaltetuak izeneko elkartearekin. Joan den hilean, erreklamazio-orria jarri zen produktu horiek erosi zituzten pertsonen eskura, bai web orrian, bai lurralde bakoitzeko zerbitzu-bulegoetan. Era berean, López de Munain jauna, gogora ekarri nahi nizuke Jaurlaritza hau abian jarri zenetik, 2012ko abenduaren 17tik, ikusirik zenbat kexa eta kontsulta jasotzen ari ziren bai Kontsumobiden, bai kontsumitzaileei arreta emateko udal-bulegoetan bai kontsumitzaileen elkarteetan, legez besteko proposamen hau egin aurretik ere informazioa biltzeari ekin ziola Jaurlaritzak, pertsona horiei erantzuna emateko. Hasiera-hasieratik hasi zen informazioa biltzen, esan zuten moduan kontsumitzaileen eskubideak urratzen ari ote ziren jakiteko. Por lo tanto, comenzamos a recabar información desde un primer momento, con el propósito de garantizar los derechos de las personas consumidoras. Lehenengo unetik beharrezko informazioa bilatzen saiatu ginen, kontsumitzaileen eskubideak behar den bezala bermatzeko. Alegia, lehen ere esan dudan moduan, hamalau erreklamazio egunean, batez beste. Erreklamazio-orriaren bidez, zera jakin nahi da nagusiki, pertsona horiei emandako informazioa (emandako informazioa) nahiko zehatza eta argia izan ote zen ala nahasmenari eta iruzurrari bide ematen ote zion. Berriz ere esango dizut: pertsona horiei eman zitzaien informazioa aski zehatz eta argia ote zen jakitea da erreklamazio-orrien helburua. Guk ez dugu aurretiazko juzkurik egiten; Kontsumobideko profesionalei lan egiten uzten ari gara, beren lana betetzen uzten ari gara, gure uste on osoa du-eta Kontsumobidek. Lo que pretendemos, por tanto, es verificar la transparencia de la información aportada. Hau da, eskainitako informazioaren argitasuna egiaztatzea. Informazio hori xeheki aztertzeko, bai, López de Munain jauna. Gu ez baikara aurretiaz juzgurik egiten ari. Beste hainbat datu ere eskatu dizkie Kontsumobidek erakunde horiei: MIFID testaren eredua, informazio-eskuorriak, publizitate-eskuorriak, ekarpenak merkaturatzeko erabilitako dokumentuak eta ekarpenak sinatu dituzten bezeroen profila zehazteko erabilitako irizpideak. Ikusten duzunez, beraz, Kontsumobideko langileak aurretiazko juzkurik egin gabe ari dira auzi honetan lanean. Datuak aztertuta, hauxe da lehenengo ondorioa: erreklamazio gehienetan aditzera ematen dute ez zitzaiela informazio argirik eman mendeko finantzaekarpen hauek epegabeak zirela ohartarazteko. Horixe da erreklamazioetan argudiatzen den arrazoi nagusia. Jaurlaritzari leporatu diozue ez duela inolako borondaterik gizarte-gatazkatzat jo duzuen hori konpontzeko. Alabaina, legebiltzarkide jauna, azaldu dudan jardunbide horrek argi erakusten du baieztapen horrek ez duela inolako oinarririk. Institutuaren eta Gobernuaren borondatea Legebiltzarreko agindua betetzea izan da, bai. Baina ez hori bakarrik, baizik eta agindu guztien gainetik gure helburua beti izan da pertsonen eskubideak babestea. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2bf20700-a94a-451b-821d-ae6f0d42814a | parl_eu_1402 | |
10 | 29 | 10.05.2013 | LÓPEZ DE MUNAIN GANUZA | EH Bildu | Interpelazioa, Igor López de Munain Ganuza EH Bildu taldeko legebiltzarkideak Osasuneko sailburuari egina, Eroskiren eta Fagorren mendeko finantza-ekarpenei buruz Legebiltzarrean onartu zen legez besteko proposamenaren harira | Lehenik eta behin, eskertzekoa da sailburuak gutxienez ere aditzera eman izana Kontsumobideko zuzendariaren adierazpen horiek ez zirela egokiak izan. Gutxienez, hori. Orain, hari dagokio jendaurrean azalpenak ematea; ea ematen dituen, bada. Zure azalpenak zenbat eta gehiago entzun, orduan eta galdera gehiago sortzen zaizkit. Aditzera eman duzunez, egoera horretan dauden pertsonez gain, erakunde merkaturatzaileek ere jo dute Kontsumobidera… Zer erakunde baina? Ezin diguzu esan, ala? Erakunde merkaturatzaile guztiek jo dute? Batzuek bakarrik? Eroski eta Fagor Kontsumobiderekin lanean ari dira konponbidea topatzeko? Esaguzu, bada, eta emazkiguzu izenak. Uste dut jakin beharrekoa dela, batik bat iritzi publikoak jakin dezan Kontsumobide irtenbideak aurkitzen ari dela nolabait. Badut beste galderarik ere: Zuk betidanik izan baduzu esku artean orain jakinarazten ari zatzaizkigun informazio hori, zergatik ez zara batzordera joan, azalpen horiek ematera? Duela hilabete pasa eskatu genizun eta! Zuk, baina, ez duzu informazio hori eman nahi izan; oraintxe eman duzu, alegia, gai hau agenda publikora itzuli denean Kontsumobideren zuzendariaren adierazpenen ondorioz; oraintxe etorri zara azalpenak ematera, azalpenak eskatu dizkizugulako gainera, ez zuk, izatez, azalpenak emateko asmorik zenuelako. Aste honetan bertan, bost puntu jarri ditugu guk mahai gainean, Eroski eta Fagorren mendeko ekarpenen arazoak egun duen egoera gainditzeko konponbide modura. Bost puntu zehatz eta argi. Lehenik eta behin, hertsiki eskatzea arrisku handiko finantza-produktu horiek debeka daitezen –ahaztu egin bide zaizu-eta lehen puntua produktu horiek ezabatzea zela eta Jaurlaritzak horretarako borondate politikoa izango zuela–. Ahaztu egin bide zaizu. Eta ez da betetzen ari, nik dakidala. Bestetik, arbitraje-bideak ezartzeko bitartekoak jartzea. Puntu horretan, gure proposamena zen abokatuen elkargoa arduratzea arbitrajeaz, kontuan hartuta arazo honek jotako pertsonen elkarteek ez zutela Kontsumobide irtenbidetzat ikusten, ezta bitartekaritzat ere. Bestetik, iruzurraren dirua itzultzea, eta, ondoren, finantza-erakunde horiek kooperatibekin akordioa lortzea, produktua merkaturatu eta itzuli ostean sortutako arazoa bideratzeko. Laugarrenik, Belen Greavesek bere hitzak jendaurrean zuzendu ditzala lehenbailehen. Bestela, esan bezala, dimititu dezan eskatuko dugu. Bosgarrenik, agerraldia egin dezazula Batzordean, hilabetez uko egin baitiozu gaur hemen eman diguzun informazio hori guztia emateari. Zuei dagokizue erantzutea; zuek zarete Gobernua. Ez eskatu besteoi erantzunik, eta ez eskatu guri, halako larderia-kutsuz, gainera, otsailaren 28ko hitzarmenean geure egin genituen konpromiso horiek betetzea, guk konpromiso horiek aintzat hartu eta bete egin baititugu. Zuek ez, ordea. Zuek ez duzue konpromisoa bete; Jaurlaritzak ez du hitzartutakoa bete; ez du hitza bete, ez gurekin, ez Euzko Abertzaleak taldearekin. Izan ere, Belén Greavesek esandako hitzek argi eta garbi ematen zuten aditzera… Haren inpartzialtasuna defendatzen ari zara zu, baina haren hitzek argi eta garbi erakutsi dute noren alde dagoen. Izan ere, bitartekari jardun behar duen institutuaren zuzendariak esatea ere bezeroak frogatu behar duela ez zizkiotela azalpen egokiak eman eta aditzera eman ziotela produktua aise likidatzekoa zela… Tira, ez dut uste horrela denik, e! Nire ustez, finantza-erakundeak edo erakunde merkaturatzaileak frogatu behar dute ez zela horrela izan. Laburbilduz, Euskal Herria Bilduren iritziz, afera honek guztiak arazo bat du muin-muinean, hain zuzen ere, zer jarrera hartu duen Jaurlaritzak herritarren aurrean eta nola ari zaien erantzuten finantza-iruzur honen eraginpeko pertsonei. Jaurlaritza ez dago egoerak agintzen duen mailan; ez diezue helburuei maila egokitik behatzen, eta ez zarete maila politiko nahikorik erakusten ari arazo honi konponbide osoa eta erabatekoa emateko. Muchas gracias. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2bf20700-a94a-451b-821d-ae6f0d42814a | parl_eu_1403 |
10 | 29 | 10.05.2013 | OSASUNEKO SAILBURUAK (Darpón Sierra) | Interpelazioa, Igor López de Munain Ganuza EH Bildu taldeko legebiltzarkideak Osasuneko sailburuari egina, Eroskiren eta Fagorren mendeko finantza-ekarpenei buruz Legebiltzarrean onartu zen legez besteko proposamenaren harira | Señor López de Munain, hara, sailburu hau zoro samarra izan liteke batzuetan, baina zaude ziur: ez nauzu sekula ezkutatuta aurkituko, seguru. Emaitza gehiago jasotzeko zain geundelako ez dugu azalpenik eman batzordean; sinets iezadazu. Eta zu ere egunkarian agertutako adierazpen arduragabe samar batzuen harira ari zatzaizkit gaur galdezka ea zergatik ez dugun agerraldirik egin batzordean, baina ez nago hemen adierazpen horiek izan direlako, baizik eta adierazpen horiek prentsan agertu direlako. Horregatik gaude alderdi guztiak, e! Bestela, gure betebeharretan arituko ginateke orain; eta, Kontsumobideko langileak afera hau konpontzeko lanean leudeke, Legebiltzar honek agindutako legez besteko proposamena betetzeko. Zure interpelazioan, galdetu didazu zer lanlerrori jarraitu dien Jaurlaritzak. Hona hemen erantzuna: Kontsumobide otsailaren 8tik aurrera harremanetan da Eroskirekin, BBVArekin, Banco Santanderrekin, Kutxabankekin, Banco Popularrarekin, Euskadiko Kutxarekin, Caixarekin, Banco de Sabadellekin eta Bankiarekin, eta harremanetan jarraitzen du horiekin guztiekin. Gainera, harremanak izan ditu Adicae Euskadi erakundearekin, Kaltetuak elkartearekin eta lankidetzahitzarmenak sinatuta dituzten kontsumitzaileen hiru erakundeekin, hots EKA, EKE eta EHKBrekin; hain zuzen otsailaren 19an eta martxoaren 20an izan dira bilera horiek. Eta erreklamazioa jarri duten pertsona guztiekin lanean jarraitzen dute. Azaldu berri dizkizuedan ekimenek aditzera ematen dutenez, Jaurlaritza ez da inondik inora erantzukizunak saihesten ari. Izan ere, erreklamazioa egin duten pertsonak dira gure kezkabidea; iruzurra egin ote zaien, horrek kezkatzen gaitu. Baina ez dugu aurretiaz baietsi iruzur egin zaienik. Eta, jakina, afera honetan zerikusia duten enpresek ere kezkatzen gaituzte –bai finantza-erakundeek, bai kooperatibek–, baina ez gara aurretiaz baiesten ari ondo jokatu dutenik. Ez, ez. No, no. Izan ere, gisa horretako adierazpenek kalte baino ez dute egiten, produktu horiek eskuratu zituzten pertsonen artean beldurra eta mesfidantza zabaltzeko baino ez baitute balio, dagoeneko nahikoa izango ez balute bezala. Duela bi hilabete urrats jakin batzuk egitea eskatu ziguten, eta norabide horretan ari gara; horrenbestez, gure ustez, Kontsumobideri bere lana egiten utzi behar diogu une honetan, eta emaitzak izan arte itxaron. Todos tenemos que poner de nuestra parte, para poder aportar tranquilidad a la ciudadanía, para actuar con responsabilidad y para dejar ejercer al Instituto su función. Herritarren lasaitasunagatik, erantzukizunagatik, institutuaren funtzioak garatzen uzteagatik, denok jarri behar dugu zer edo zer gure aldetik. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2bf20700-a94a-451b-821d-ae6f0d42814a | parl_eu_1404 | |
10 | 29 | 10.05.2013 | LLANOS GÓMEZ | PV-ETP | Interpelazioa, Nerea Llanos Gómez Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak Ingurumen eta Lurralde Politikako sailburuari egina, Metro Bilbaoren 3. lineari buruz | Eskerrik asko, presidente andrea. Egun on guztioi. Sailburu andrea, zuk eta biok lehenago ere eztabaidagai izan dugu gai hau, joan den apirilaren 12an nire taldeak galdera egin baitzizun metroaren 3. linearen gainean, kontuan hartuta nolako inbertsio handia den, bai Bilborako, bai Bizkairako. Egia da, aurreko hartan esan nizun moduan, Alderdi Popularrak nahiago zuela beste linea bat eraikitzea –hain zuzen, Errekalde eta Txurdinaga lotzeko linea–; horrek, baina, ez du esan nahi gure taldea egitasmo horrekin ados ez dagoenik; areago, oso garrantzitsua iruditzen zaigu. Eztabaida hartan esan nizun legez, egitasmoa aurkeztu zenean, 2009an, adierazi zen 2012rako egongo zela amaituta; gero, berriz, aurten amaituko zela, baina auzo horietako jendeak zuloak eta obrak bai nonahi, baina metrorako sarbiderik ez du ikusiko aurten. Izan ere, gero, 2014ko data ipini zen, eta ondoren, 2015. urtea jarri da amaiera-epetzat, baina susmoa dugu atzerapen gehiago ere izango duela oraindik azpiegitura horrek. Eta, kritikatzeko moduko atzerapen horitaez gain, bestelako gorabeherak ere suertatu dira: adibidez, arazoak, aldaketak eta aurrekontu-igoerak; izan ere, 150 milioi euro inguruko desbideratzea izan du azpiegitura horrek, eta prezioen gorakadak eragindako gorabeheren azalpena baino azalpen xeheagoa behar du desbideratze handi horrek. Esan nizun moduan, hainbat gorabehera izan dira: kudeatzailea aldatu da; diseinua aldatu da; trazatua automatizatzen saiatu da… Gai honek, gainera, beste askok bezala, sesioa eragin du Bizkaiko Garraio Partzuergoan, arduradun abertzaleen eta sozialisten artean. Eta sesioan jarraitzen dute; izan ere, Bizkaiko Foru Aldundian galdetuz gero, sozialisten Eusko Jaurlaritzari egozten diote gertatutakoaren ardura, ez omen zuelako informaziorik ematen, ez omen zuelako obra horren egoera ekonomikoa zein zen azaltzen eta ez omen zekitelako benetako egoera zein zen. Zuk zeuk ere adierazi zenuen beharrezkoa zela egitasmo honetan partaide zen beste administrazioarekin gorabehera horiek konpontzea. Hala, jakin dugunez, obrak aurreikusita dituen 277 euro horietatik, 100 baino ez dira erabili. Ondorioz, Bilboko Txurdinaga, Otxarkoaga, Zurbaranbarri eta Uribarri auzoetako 70.000 herritarrek itxaroten jarraitu beharko dute. Azken urteotan jasaten ari diren deserosotasunak eta eragozpenak jasaten jarraitu beharko dute: zaratak, arrakalak, narriadurak, aparkaleku-murrizketak eta abar. Are gehiago, zenbait ostalarik eta dendarik negozioak itxi behar izan dituzte, obrek eragin dieten espetxe-efektua dela-eta, haiek azaldu dutenez. Eta, are gehiago, duela egun gutxi, anbulantzia batek Otxarkoagako etxebizitza batera sartzeko arazoak izan zituen, obren ondorioz ezin zelako pasatu. Eragozpen eta deserosotasun horiek denak jasan dituzte, obrak noiz amaituko zain, eta izugarri latza gertatuko zaie obrak oraindik are gehiago luzatzen badira. Eta horrexegatik egin genizuen galdera hau, gure taldeak azpiegitura hau oso garrantzitsutzat jotzen duelako baina sumoa edo irudipena genuelako Jaurlaritzak ez zuela horren garrantzitsutzat jotzen. Izan ere, lehendakariak aurrekontuak aurkeztu zituenean, berrantolatu edo birprogramatu egingo ziren obren edo azpiegituren artean, berariaz aipatu zuen metroaren 3. linea. Gero, Bilbao jaunak, Urkullurekin bilera egin ostean, aditzera eman zuen proiektuak indarrean jarraitzen zuela baina oso erabaki garrantzitsuak hartu beharko zirela; eta Azkuna jaunak ere gauza bera adierazi zuen, alegia, egitasmoak indarrean jarraitzen zuela baina aldaketa teknikoak egingo zirela. Esanak esan, obra gelditu egin zen –horixe egia–; une batzuetan geldirik egon zen; gero, berriz, geldo-geldo egin du aurrera, eta orain, dirudienez, ez dira langile asko ari eraikuntza-lan horretan. Horiek horrela, berariaz jakin nahi izan genuen zein ziren aldaketa tekniko horiek, zer zen berrantolaketa edo berregituraketa hori eta zertan zeutzan halako erabaki garrantzitsuak. Eta une horretan ere esan nizun: nire ustez, ez baietz, ez ezetz, guztiz kontrakoa baizik. Ez zenigun ezertxo ere argitu; ez zenigun esan zer zen birprogramatzea eta birbideratzea; erritmoak birprogramatu egin behar zirela baino ez. Ez dakigu, beraz, erritmoen birprogramatze horren ondorioz obrak 2015etik harago luzatuko ote diren. Eta, egun, hauxe da egoera: Jaurlaritzaren gaitasun-ezaren ondorioz, ez dugu datorren urterako aurrekonturik, eta azpiegitura honetarako kontu-saila aurreko urteko bera izango da, luzatu egin baitira 2012ko aurrekontuak. Horrenbestez, hauxe da interpelazio honen bidez egin nahi dizugun lehen galderetako bat: kontuan hartuta aurrekontuak luzatuta daudela, eusten al diozue berregituraketa, berrantolaketa edo birplanteamendu horri? Aurreikusitako kontu-sail guztia erabiliko da, edo, berregituraketa edo berrantolaketa horren ondorioz lanak atzeratu egingo direnez, ez da kontu-saila erabiliko? Eta eskatu nahi nizuke zehatz erantzuteko, alegia, argi eta garbi esateko atzerapenik izango ote den. Euskal Trenbide Sarearen arduradunek aditzera eman zuten eskura zeuden baliabideetara egokitu behar zirela lan-erritmoak –kontu garrantzitsua, noski– eta baliabide ekonomiko gehiago izanez gero azkarrago jardun ahal izango zutela. Bada, orain, sailburu andrea, baliabide gehiago erabiltzeko aukera dugu. Jakina da Europar Batasunak beste bi urtez atzeratu duela defizit publikoa betetzeko betebeharra. Horregatik, aztergai dago orain epe-luzapen horrek zer eragin izango duen autonomia-erkidegoen defizitean. Baina argi daukagu, esan bezala, epe-luzapen horrek autonomia-erkidego guztietan izango duela eragina, zehazteke egon arren luzapen-tarte hori simetrikoa edo asimetrikoa izango den. Baina berriz ere diot, denok izango ditugu finantzaketa-formula handiagoak, eta denok izango ditugu baliabide publiko gehiago, inbertsio publikoek eragiten dituzten gastuei aurre egiteko. Are gehiago, lehendakari jaunak zenbateko zehatza eman du; gu, esan bezala, ez dakigunez zabalkuntza hori simetrikoa edo asimetrikoa izango den, ez ginen ausartzen zenbateko zehatzik ematen, baina lehendakariak eman du: 245 milioi izango omen dira. Horregatik, gure legebiltzar-taldeak interpelazio hau egin nahi dizu, sailburu andrea, konpromisoa har dezazun jendaurrean, ia seguru baliabideen soberakin modura geratuko den zenbateko horren zati bat metroaren 3. linea finantzatzeko erabiltzeko konpromisoa; alegia, zenbateko horren zati bat inbertsio horretara bideratu dadin. Izan ere, bistan denez, erabaki politikoa da finantzaketa-aukera gehigarri hori zertan erabiliko den; lehentasun-kontua da. Borondate politiko kontua da, beraz; alegia, zuen Gobernuak erabaki behar du bere estrategia-ildoaren arabera nora bideratuko duen gehigarri hori. Horregatik, gure taldeak eskaera zehatza egiten dizu, alegia, argi eta garbi adieraz dezazula Jaurlaritzak –gure taldeak bezalaxe– lehentasunezkotzat jotzen duela metroaren 3. linea. Konpromiso gardena, zehatza eta zalantzagabea eskatzen dizuegu, argi eta garbi gera dadin metroaren 3. linea Urkullu jaunaren Jaurlaritzaren lehentasunen artean dagoela. Izan ere, metroaren 3. linea lur azpiko sarearen adar soil bat baino askoz gehiago da. Bilboren ardatzetako bat da eta, ondorioz, Bizkai osoaren ardatzetako bat. Izan ere, hari esker, sekula aintzat hartzen ez diren Bilboko auzo batzuk hiriaren erdigunearekin eta lurralde osoarekin lotuta geratuko dira. Hari esker, sendotu egingo da Bilboko eta Bizkaiko garraio-sarea, ez bakarrik ikuspegi fisikotik, baita ikuspegi sozialetik ere. Europako hiri nagusiek metro-sare naroak dituzte. Eta Bilbon, Bizkaian eta, ondorioz, Euskadin eredu izan nahi badugu, guk ere garraio-sare sendoa behar dugu, Europako gune nagusietako egituretara hurreratzeko; ezinbestekoa dugu, beraz, metroaren sarea sendotzea. Punta-puntako gizartea izan nahi badugu eta gure izaera modernoa eta abangoardista ezagutarazi, ezin dugu gehiago luzatu lurpeko garraioa zabaltzeko egitasmoa. Esan bezala, aukera aparta dugu orain; aurreko hartan galdera egin nizunetik hona, aldatu egin da egoera, baliabide gehiago lortzeko aukera baitugu orain eta baliabide horiek inbertsioetara bideratu behar baitira gainera. Gure taldeak, esan bezala, ezinbestekotzat jotzen du metroaren 3. linea. Eta Jaurlaritzak? Besterik ez. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2bf20700-a94a-451b-821d-ae6f0d42814a | parl_eu_1405 |
10 | 29 | 10.05.2013 | INGURUMEN ETA LURRALDE POLITIKAKO SAILBURUAK (OREGI BASTARRIKA) | EA-NV | Interpelazioa, Nerea Llanos Gómez Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak Ingurumen eta Lurralde Politikako sailburuari egina, Metro Bilbaoren 3. lineari buruz | Bai, egun on. Mahaiburu andrea, legebiltzarkideok, egun on guztioi. Intentaré aclarar este asunto, comenzando… Kontua argi azaltzen saiatuko naiz; ahalik eta argien eta zehatzen hitz egiten saiatuko naiz, oinarri sendorik gabeko iritziak saihestuz; izan ere, obra hau asko ari da luzatzen; luzeegi ari da jotzen. Aurrekontuak eratzen ari ginela azaldu genuenean egitasmo hau birprogramatu, berrantolatu edo berregituratu egin behar zela –dagoeneko ez ditut gogoan hitz zehatzak; seguru aski, guztiak erabili genituen–, aditzera eman nahi genuen obra horri aurre egiteko modua topatu behar zela; izan ere, gure ustez, obra hori lehentasunezkoa da; funtsezkoa da; gainera, abian dago jada, eta herritarrei eragozpen eta traba asko eragiten dizkie, noski, obra guztiek bezala. Horrenbestez, aintzat hartua genuen gure egitasmoetan. Baina zer gertatu da? Bada, Bizkaiko Foru Aldundiarekin sinatutako hitzarmenaren arabera 153 milioi euroko aurrekontua zuela obra horrek baina zenbait aldaketa egin zirela proiektuan, zabalketak, prezio-berrikuspenak… Horren guztiaren ondorioz, ia 100 milioi gehiago atera zen aurrekontua, eta ez zegoen gastu horiei, aparteko zenbateko horiei aurre egiteko akordiorik, obra Jaurlaritzarekin batera finantzatzen ari zen beste erakundearekin. Horrexegatik erabaki genuen egitasmoa birprogramatu, berregituratu edo birbideratu egin behar zela. Hutsetik hasi behar zen berriro: behar ziren kreditu guztiak eta kreditu osagarri guztiak egitasmoan partaide ziren administrazio guztiekin hitzartu, eta bere horretan mantendu behar ziren, gorabehera horiek zergatik sortu ziren eztabaidatzeari ekin gabe, onartutako dokumentuak baitziren eta, beraz, aurrera atera beharrekoak. Beraz, 2008an Bizkaiko Foru Aldundiarekin sinatutako hitzarmenaren arabera 153 milioi euroko aurrekontua zegoen, baina, zabalkuntzak, hedakuntzak eta aldaketak zirela-eta, ia 270 milioi eurora igo zen aurrekontua… Izan ere, prezioen eguneraketa % 38koa zen, eta zenbateko hori… "azalpen hori baino azalpen xeheagoa"… esan duzu zuk, eta, egia da kontu gehiago ere badirela tartean, baina zenbateko hori ere kontuan hartzeko modukoa da, alajaina. Denbora-tarte honetan egin diren ekarpenak… Obrak abian dira, bai, eta gorabehera batzuk ere jazo dira, hala nola Txurdinagako gertakari geologikoa –zeinaren ondorioz trazatua aldatu egin behar izan baitzen eta aurrekontua handitu–, beste gorabehera batzuk… Zurbaranbarriko arroilaren aldaketa, hitzarmena sinatu ostean zehaztutakoa… Tira, gorabehera horiek guztiak espedientean eta proiektuetan jasota daude. Joan den urtean 24 milioi euro erabili ziren. Aurtengo aurrekontuetan, Bizkaiko Foru Aldundiarekin hitzartuta, oraindik ere… Oraindik ez dugu Bizkaiko Foru Aldundiarekin hitzarmena itxi –horretan dihardugu–; oraindik finantza-koadroak ixten ari gara Bizkaiko Foru Aldundiaren, Eusko Jaurlaritzaren eta Eusko Trenbide Sarearen artean, erakunde bakoitzaren inbertsiogaitasunak bateratzeko, ez baita egun batetik bestera egiteko moduko lana; nork bere aurrekontu-arazoak ditu, eta inbertsio-koadro hori modurik egokienean nola osatu ari gara pentsatzen. Joan den urtean, 24 milioi; aurtengoan, aurrekontu-luzapenarekin, 23 milioi… 23 milioi ezarriak genituen aurrekontu-proiektuan, barkatu, eta zenbateko horri berari eutsiko diogu luzapenean. Eta Foru Aldundiarekin aztertzen ari garen koadroan, Llanos andrea, argi eta garbi esango dizut, nahiz eta gustuko ez dudan esan behar dudan hau: 2017raino iritsiko da; alegia, 2017raino ez da zerbitzua guztiz osatuta egongo: altzariak, seinaleak… guzti-guztia kontuan hartuta. Egia da kredituak gehitzeko aukera dugula orain; bat nator zurekin, eta, une honetan, aldundiekin eztabaidatzeko aukera izan dezakegu… Jaso ditzakegun aparteko kreditu horien zati bat obra honetara bideratzeko lan egingo du Jaurlaritzak. Ahalik eta bizkorren egin behar dugu aurrera obra horretan; baina askotan ezin da norberak nahi bezain arin ibili, behar beste diru izanik ere. Une honetan, jada, zenbait atzerapen ditugu –eta, agian, ez ziratekeen atzerapen horiek gertatu behar–, baina, nolanahi ere, aztertzen ari garen koadroen arabera, 2017ra arte luzatuko da. Ibilbidearen zenbait zati, dena den, lehenago amaituko dira, 2015erako, hain zuzen. Aurreikuspenen arabera, beraz, zenbait tarte 2015erako amaituta egongo dira, hor ere Europako funtsek zeresana dutelako eta zenbait jarduera epe jakin batean amaitzera behartzen gaituztelako, eta horri ere lehentasuna ematen ari gara. Nada más. Besterik gabe, eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2bf20700-a94a-451b-821d-ae6f0d42814a | parl_eu_1406 |
10 | 29 | 10.05.2013 | LLANOS GÓMEZ | PV-ETP | Interpelazioa, Nerea Llanos Gómez Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak Ingurumen eta Lurralde Politikako sailburuari egina, Metro Bilbaoren 3. lineari buruz | Eskerrik asko, berriro, presidente andrea. Eta eskerrik asko zuri ere, sailburu andrea, aurrekoan baino zehatzagoa izan baitzara oraingoan zenbait kontutan. Obra hau egingo zela adierazi zenean, 2009an, aditzera eman zen hiru urtean egingo zela, eta egia da, izatez, 2010ean hasi zela, baina, hala ere, hiru urtetik ia hamarrera igaro gara… Denbora asko da, egiaz. Badakit ezustekoak sor daitezkeela; badakit arazoak sor daitezkeela trazatuan, baina nekez sinets dezaket halako ustekabeek, ustekabe fisiko hutsek, horrenbesteko atzerapena eragin dezaketenik. Nire ustez, arazoa beste bat izan da –aurreko berbaldian azaldu dut jada, eta zuk ere berretsi egin duzu–...; nire ustez, metroaren gaineko beste kontu askotan gertatu den legez, honako honetan ere komunikazio-arazo bat gertatu da, alderdikeriaz jokatu izan delako edo erakundeak –Bizkaiko Foru Aldundia, batetik, eta aurreko Eusko Jaurlaritza, bestetik– nabarmenkeriaz aritu direlako nor baino nor; eta horixe izan da egoera honen eragile nagusia, arazo teknikoak baino areago, obra guztietan gerta baitaitezke hasieratik ezin aurreikus daitezkeen arazoak. Alabaina, 2012tik bertatik atzeratzen hastea ere eta azkenik bost urteko atzerapena izatea (bost urte, barkatu, lehen hamar esan baitut); bada, bost urteko atzerapena izatea, hori baino gehixeago da. Ea, bada, oraingoan egoera ondo bideratzen den. Hitzarmena noiz sinatuko zain omen zaudete. Ez dakigu noiz sinatuko den, eta ez dakigu zer zailtasun izango diren; orain, sikiera, alderdi bera dago bi erakundeak gobernatzen, eta pentsatu nahi nuke horrek bidea erraztuko duela eta hitzarmena laster sinatuko dela, epeak jartzen hasteko. Pozgarria zait jakitea azpiegitura horren alde zaudela. Nire lehen berbaldian ere esan dizut: nire ustez, garraio-sare modernoa edukitzea da aurrerapen-, garapen-, eboluzio- eta berrikuntza-adierazle nagusietako bat. Gainera, zu Ingurumen sailburu ere bazara, eta seguru nago bete-betean zaudela garraio publiko eta jasangarriaren alde, eta garraio publiko eta jasangarriaren aldeko apustu hori ezin da eslogan hutsa izan, hauteskunde-kanpaina edo azpiegitura jakin batzuk iragartzeko orduan lelotzat hartzekoa eta gero bertan behera uztekoa. Garraio publikoa eta jasangarria eduki nahi badugu, haren alde egin behar dugu. Zenbait alderdik esaten dute dirua inbertsioetarako erabiltzea dirua harritan xahutzea dela; bada, ez, ez da horrela; dirua inbertsioetara bideratzea –edo, kasu honetan, metroaren 3. lineara bideratzea– pertsonetan inbertitzea da. Lehenik eta behin, azpiegitura hori egiten arituko diren langile guztietan inbertitzen da, lana ematen baitzaie, eta, horrez gain, Bilboko eta Bizkaiko herritar guztietan ere inbertitzen da, hobeto komunikatuta egongo baitira metroaren 3. linea horri esker. Beraz, inbertsioen alde egitea edo diru publikoa inbertsioetara bideratzea ez da, batzuek dioten bezala, harria eta zementua jaun eta jabe bilakaraztea: pertsonak ekintza publikoaren ardatz bilakatzea da. Eta, arestian esan dizudan bezala, finantzaketa handiagoa lortzeko modua daukagu. Orain, aukera hori dute bai Eusko Jaurlaritzak bai foru-aldundiek; izan ere, Urkullu jaunak berak, areago jotzeko aukera hori aipatu zuenean, aditzera eman zuen foru-aldundi guztiekin partekatuko zuela. Beraz, borondate politikoak bateratzea da kontua, eta guztiok norabide berean tira egitea. Nire ustez, egitasmo hau kotoiaren froga duzu, Oregi andrea; horrek erakutsiko baitu Jaurlaritza hau benetan metroaren alde ote dagoen. Kotoiaren froga duzu, bai, hor erakutsiko baituzu zer indar duzun Jaurlaritza honetan, hor erakutsiko baituzu indarra baduzula; hala izango ahal da, azpiegitura horren mesedetan! Eta, batez ere, kotoiaren froga horretan –iragarkiak zioen bezala, kotoiak ez baitu iruzur egiten– kotoia garbi-garbi izan dezazun espero dugu, eta froga horretatik indarberrituta atera zaitezen, onuragarria izango baitzaie Bilbori, Bizkaiari eta, beraz, Euskadi osoari. Besterik ez. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2bf20700-a94a-451b-821d-ae6f0d42814a | parl_eu_1407 |
10 | 29 | 10.05.2013 | INGURUMEN ETA LURRALDE POLITIKAKO SAILBURUAK (OREGI BASTARRIKA) | EA-NV | Interpelazioa, Nerea Llanos Gómez Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak Ingurumen eta Lurralde Politikako sailburuari egina, Metro Bilbaoren 3. lineari buruz | Tira, egoera hau ez da, noski, prezioen berrikuspen huts batengatik gertatu; ezustekoak ere gertatu dira, eta hobekuntzak ere egin behar izan dira. Dena den, bi erakundeen arteko hitzarmena 153 milioi eurokoa zen, baina, gero, erakundeetako batek hobekuntza eta desbideratze horiek onartu zituen; ontzat jo zituen moldaketa horiek, beste erakundea jokotik kanpora utzita, nolabait esateko. Orduan, hori guztia lotzeke geratu da: hobekuntza horiei nola aurre egin, zabalkuntza horiek nola bideratu eta abar. Horretan dihardugu, eta zuzendutako koadro horren barruan ari gara lanean. Gai honek hemen egin duen bidea berrikusten aritu naiz, zure interpelazioaren harira eta Legebiltzar honetan 3. lineari buruz egin zaizkidan hamar-hamabi galderak erantzute aldera, eta, hemerotekara jota, ikusi dut 2016ko data ere aipatu zela. Duela ez asko, esaterako, nire aurretik egondako arduradun batek jada 2016. urtea aipatu zuen –betiere, dena ondo joanez gero, gainera–. Eratzen ari garen koadroaren barruan –eta jakizu ardura handiz ari garela lanean koadro zorrotza eta zehatza eratzeko–, 2017an ezarri dugu amaiera-epea, arestian ere argi eta garbi azaldu dizudan moduan. Gu garraio jasangarriaren alde gaude betebetean. Badakigu, noski, horretarako inbertsioak behar ditugula, baina ez inbertsioak bakarrik: ezinbestekoa dugu, halaber, ohiturak aldatzea; ezinbestekoa dugu herritarrek, guk guztiok, gure ohiturak aldatzea; izan ere, leku askotan inbertsioak egiten ari garen arren, garraio jasangarrian oinarritutako ereduak herritarrei ez zaizkie oraindik behar bezain erakargarri. Guztiok egin behar genuke gogoeta hori. Horrenbestez, garraio eta mugikortasun jasangarriaren planen barruan jorratuko dugu eztabaida hori, eta gure autonomia-erkidegoko administrazio guztiek parte hartuko dute hartan. Beraz, obra honen alde gaude guztiz; hala, herritarrei eragiten dizkien eragozpenak ahalik eta gehien leuntzen saiatuko gara, nahiz eta ezinezkoa den obretan inolako eragozpenik ez eragitea. Ea emaitza ona lortzen dugun kotoiaren froga horretan, Llanos andrea. Muchas gracias. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2bf20700-a94a-451b-821d-ae6f0d42814a | parl_eu_1408 |
10 | 29 | 10.05.2013 | BEITIALARRANGOITIA LIZARRALDE | EH Bildu | Galdera, Marian Beitialarrangoitia Lizarralde EH Bildu taldeko legebiltzarkideak Ingurumen eta Lurralde Politikako sailburuari egina, 'Durango operazioari' lotutako oinezko pasabideak egitearen inguruan | Zure baimenarekin eta eserlekutik galdera egindakotzat eman nahi nuke, eta Oregi sailburuaren erantzunaren zain geratuko naiz. Mila esker. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2bf20700-a94a-451b-821d-ae6f0d42814a | parl_eu_1409 |
10 | 29 | 10.05.2013 | INGURUMEN ETA LURRALDE POLITIKAKO SAILBURUAK (OREGI BASTARRIKA) | EA-NV | Galdera, Marian Beitialarrangoitia Lizarralde EH Bildu taldeko legebiltzarkideak Ingurumen eta Lurralde Politikako sailburuari egina, 'Durango operazioari' lotutako oinezko pasabideak egitearen inguruan | Bai, egun on berriro. Eusko Jaurlaritzak Euskal Trenbide Sarea erakunde publikoaren bitartez Durangotik igarotzen zen trenbidearen trazatu zaharrean zeharkako hiru pasabide zabaltzeko behar diren lanak hasi ditu orain dela bi egun –kasualitatea izan da, baina 7an hasi ziren–, trenbidearen bi aldeetan bizi diren pertsonen mugikortasuna errazteko xedez. Ekimen hori Eusko Jaurlaritzak eta Durango Udalak Landako inguruaren eta herriaren erdialdearen arteko mugikortasuna lortzeko sinatutako akordioaren barruan sartzen da. Lanak, Durangon trenbidea lur azpian sartu ondoren, une honetan trenbide-erabilera erregularrik ez duten lurren administrazio-egoera erregularizatzen den bitartean egingo dira. ETSko talde teknikoak lanean ari dira 7tik hona, hau da, orain dela bi egun hasita, Durango eta Abadiño arteko mugaren inguruan Fauste Bekoa auzunea eta Faustebide kalea lotuko dituen igarobidea zabaltzeko xedez. Horretarako, errailak eta trabesak kentzeko eta iharduketa-gunea mugatzeko lanak ari dira burutzen. Datorren astean beste bi igarobide zabalduko dira: Ibaizabal auzunean Matxinestarta kalean eta Astarloa artean eta Landakoko erabilera anitzeko gunearen eta Uribarri kalearen artean; beraz, hirurak geldituko dira ja martxan. Lortutako akordioaren arabera, trenbideazpiegituratik jasotako elementuak kendu eta gero, udaleko lan-taldeak ingurunea urbanizatzeaz arduratuko dira. Besterik gabe, eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2bf20700-a94a-451b-821d-ae6f0d42814a | parl_eu_1410 |
10 | 29 | 10.05.2013 | BEITIALARRANGOITIA LIZARRALDE | EH Bildu | Galdera, Marian Beitialarrangoitia Lizarralde EH Bildu taldeko legebiltzarkideak Ingurumen eta Lurralde Politikako sailburuari egina, 'Durango operazioari' lotutako oinezko pasabideak egitearen inguruan | Eskerrik asko. Euskal Herria Bildukoontzat Durangon gertatutakoak argi hiru kontu uzten ditu: batetik, herrritarrek mugitu behar dutela agintariek egingo badute; bestetik, hala gertatzen denean hori bera salatzen egiten dela indar gehiago okerrak aitortzen baino, eta azkenik, batzutan alderdi bera izateak batean eta bestean agintean hilabete luzeetan egin ez den hori oso epe motzean egiteko modua ematen duela. Ze ez dugu ahaztu behar bost hilabete igaro direla Durangon trenbidea lurperatu zela, lehen egunetik begi-bistakoak zirela gabeziak, gaizki egindakoak edo amaitu gabeko lanak, segurtasunean, irisgarritasunean seinale eta argiztapen gabeziak antzeman ziren, eta batzuk konpontzen joan dira, denak oraindik ez. Trena lurperatzeak oinezkoen pasabideak hobetzea ekarri behar zuen, hainbat gune lotzea erraztu egin behar zuen praktikan, baina lanen inaugurazioak ez zuenez horren akabera ekarri, bada, hilabeteak eman dituzte, egia esan, herritarrek kexu eta orain arte soluziorik gabe. Erabili izan den aitzakietako bat esango dut udalaren aldetik, bera izan baita gehien hitz egin duena honetaz, ETSarenak zirela lurrak..., orain ere hala dira, baina udalak berehala lanak hasiko zituela iragarri zuen; oraintxe esan duzu orain dela bi egun hasi zirela, atzo pentsatzen nuen nik, baina igoaltxo, egia esan. Beraz, badirudi bat-batean arazoak konpondu egin direla, eta zuk kasualitate hitza erabili duzu, udala ere saiatu da guri sinestarazten hala tokatzen delako izan dela. Nik ez dut kasualitateetan gehiegi sinesten, eta kasu honetan ere nekeza egiten zait hilabete luzeetako lana derrepentean horrelako herritarren aldetik nolabait ere norberari bere erantzukizunak agerian utzi zaizkionean eta gabeziak agerian utzi zaizkionean, derrepentean Administrazioa lotsarazi denean derrepentean hasi izana. Barkatuko didazu, baina ez dut kasualitateetan gehiegi sinesten. Egia da, gainera, izan den jarrerarengatik ez dudala kasualitateetan sinesten. Zergatik? Herritarrek egindako lana, beraiekin hitz egin gabe edo gauzak argitu gabe, txikitzea izan delako lehendabiziko erantzuna. Eta egia esango dizut, egungo gizartean auzolana gehiago iruditzen zait bultzatuko beharko litzatekeen zerbait, herritarren konpromisoa hartzeko bide bat delako, bizi dugun krisi egoeran, egia esan, bestela ere diru-mugak gauzak egiteko oso nabarmenak direlako; eta, gainera, pentsatu nahi dut akaso egindako lanek zerbait aprobetxagarria izango zutelako, eta akaso gastu gutxiago ere bai egin beharrekoak egiterakoan. Baina badirudi, ezin aitortu denez norberaren lana beste bat egiten ari zela, bada, egin dena izan dela hauek berehala hartu eta besterik gabe txikitu. Eta orain esaten zaigu hiru pasagune egingo direla, galdera batzuk erantzun dituzu, ulertu ez badut gaizki, bi asteetan eginak egongo dira guztiak, eta nire galdera da bi asteetan egin daitekeen lan bat nola demontre ez den egin bost hilabeteetan, jakinda ze inportantea zen obra hori bukatuta horrelako gauza bat egitea. Ze ulertu dezaket obra bat bukatutakoan hainbat gauza badaudela denbora gehiago eskatzen dutenak egitea, nahiz eta prebisio falta izango den edozein kasutan ere, baina nola demontre ez dugun lehenago egin. Aurreikuspen kaxkarra gutxienean somatzen dut gertatutakoan. Edonola ere, albiste ona da herritarrentzat behingoz hain beharrezkoak zituzten bide horiek egiten hastea, baina ziur nago bere buruari galdetzen diotela gaur ea hurrengoan ere beraiek atera behar ote diren Administrazioaren lana egiten bost hilabeteko atzerapena derrepentean bi hasteetan konpondu dadin. Eta iruditzen zait ez garela mezu ona zabaltzen ari herritarrei, beraien lana kritikatzen dugulako beraien konpromezua kritikatzen dugulako Administrazioaren lotsak nolabait ere tapatzeko eta konpromiso hori gutxiesten dugulako. Beraz, hobe litzateke elkarlan hori bilatuko bagenu, elkarlan hori aprobetxatuko bagenu eta ez gutxiespenean erori, erori den bezala, gehiago udalaren aldetik, Gobernua orain arte isilik egon delako. Gero harrituko gara urrun daudelako herritarrak. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2bf20700-a94a-451b-821d-ae6f0d42814a | parl_eu_1411 |
10 | 29 | 10.05.2013 | INGURUMEN ETA LURRALDE POLITIKAKO SAILBURUAK (OREGI BASTARRIKA) | EA-NV | Galdera, Marian Beitialarrangoitia Lizarralde EH Bildu taldeko legebiltzarkideak Ingurumen eta Lurralde Politikako sailburuari egina, 'Durango operazioari' lotutako oinezko pasabideak egitearen inguruan | Bada, ez, derrepentean ez dira gertatzen gauzak; hala da, bada, eta la- nean egon gara, horregatik orain ikusten ditugu lan horren fruituak eta orain obrak egitea, zorionez kasu honetan, ez da oso zaila, pauso horiek egitea ez da hain zaila, materialki hain zaila, baina bai akordioak lortzea, ikustea nork egiten duen zer, zelan dauden, nori dagokion gauzak egitea eta hori dena. Eta egin ditugu lan horiek guztiak eta orain makinak sartu ditugu eta bi asteetan igarobide horiek, zorionez, eginda egongo dira. Beraz, kasualitatea, nik esan dut kasualitatea, zuk ere galdera egin eta obrak atzo edo herenegun hasita, bada, hori zen niretzat kasualitatea, baina ez derrepentean edo porque sí gertatzea gauzak, hori ez. Eta hori esanda, gu lanean gaude etorri ginenetik Durangoko Udalarekin, eta apirilaren 25ean egon zen azken bileran zeuden alkatesa, hango zinegotziak, teknikariak, gureak, ETSkoak eta horiek guztiak, eta hor ja ipini ziren martxan azken flekoak honekin hasteko eta orain jada martxan daude. Abenduaren 17an, dakizuen bezala, hasi ziren esplotatzen 4 kilometro horiek, baina horrek ez du esan nahi bukatuta daudela oraindik gauzak, eta horregatik jarraitzen dugu lanean. Oraindik falta da reparzelazio-proiektuaren azken onarpena, falta da, definitiboa oraindik ez dago, baina hala eta guzti, hori egiten den bitartean lanean gaude udalarekin sinatzeko hitzarmen bat, horko lurrak zelan kudeatuko ditugun eta zein etorkizun edukiko duten eremu horiek guztiek. Besterik gabe. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2bf20700-a94a-451b-821d-ae6f0d42814a | parl_eu_1412 |
10 | 30 | 16.05.2013 | UBERA ARANZETA | EH Bildu | EH Bildu legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, Osakidetzako aldi baterako kontratazio-zerrenden gardentasuna eta funtzionamendu duina bermatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Legebiltzarburu anderea, lehendakari jauna, sailburuak, legebiltzarkideok, egun on guztioi. Gure taldeak legegintzaldihasieran esan zuen gure kezka nagusienetakoa zela Osakidetzaren antolakuntza-eredua hobetzea, bai langileentzat eta bai herritarrontzat, kalitatezko osasunsistema publikoa nahi dugulako. Gardena eta eraginkorra, bai barrura begira eta bai kanpora begira, alegia, bai egunerokoan, berorren funtzionamenduan eragina duten langileen esparruan, egituran; eta bai kanpora begira herritarroi begira ere, informazio zuzena, argia eta eskuragarria izan dezagun guztiok. Horrela osasun babesa, arreta, zaintza, publikoa, unibertsala, doakoa eta kalitatezkoa bermatzeko. Zeren eta, egia esan, horretan bat etor gaitezke Gobernuarekin asko dagoela hobetzeko, urrats asko daudela emateko Osakidetzaren hobekuntzan. Eta zenbat eta gehiago ezagutu Osakidetza, iruditzen zaigu gero eta ente, egitura konplexuagoa dela, opakoagoa dela eta benetan egitura konplexu eta opako baten aurrean gaudela. Ez dakiguna da egitura hori nahita edo nahi gabe bilatutako ondorio bat den, baina errealitatea da, laburbilduz, ondo antolatutako desorganizazio baten aurrean gaudela. Eta gainera, momentu honetan bere egitura, bere zutabe nagusienetako bat, langileriarena, deuseztatzen ari dena. Ikustea besterik ez zein den bereziki behin-behineko langileen egoera. Ordezkapenak ez dira betetzen, bakanteak egon daitezkeen plazak ere ez dira betetzen; adibidez Basurtun iaz baino 270 langile gutxiago daude, edota hainbat kirurgia atzeratu dira pertsonal gabeziagatik. Guzti hori larriagotuz 35 orduak bertan behera uzten dituen eta bereziki Osakidetzako langileei eragiten dien martxoaren 5eko 173/2013 Dekretuarekin. Ondorioz, lan-zama handiagoak, baldintzak kaskarragoak eta osasun-arretaren kalitatea zartatzen. Eta ez soilik behin-behineko langileei eragiten die, baita ere langile finkoei zalan- tzarik gabe. Baina hori bai, guzti hau urteetan zehar eraikitzen joan den egitura opako konplexu horrek mozorrotzen du. Eta benetan oso zaila da jakitea zer gertatzen ari den egitura horren barruan, oso zaila baita informazio gardena, argia izatea eta eskuratzea. Oso zaila da egituraren barruan bai langileak eta bai herritarrok murgiltzea, argi izanez momentu bakoitzean herritarrek zein langileek zeintzuk diren beren eskubide eta betebeharrak. Eta gaurkoan hizpide dugun gaiak, proposamenarekin bilatzen ditugun helburuak oso zehatzak dira. Bilatzen duguna da Osakidetzako egitura eguneroko funtzionamenduko katebegietako batean, hau da, zerrenden kudeaketan eta zerrenden funtzionamenduan, erabateko gardentasuna. Sinplifikazioa bilatzen dugu eta eskuragarritasuna bilatzen dugu. Pertsona guztiei, baita behin-behineko langileei, dagokien duintasuna eta errespetua bilatzen dugu. Gure ustez, ardura politikoak horrela eskatzen duelako, funtzio publikoak horrela eskatzen duelako eta Administrazio publikoaren erantzukizuna delako azkenean gardentasuna, informazioa, dena argi eta garbi izatea, eskuragarri izatea, funtzionamendu egoki bat ahalbidetu ahal izateko, eta azkenean eguneroko kudeaketan gardentasun osoz jokatzeko. Azkenean Administrazioko beste esparru batzuetan ere egiten den bezala, adibidez zerrenden kasuan Administrazioko beste esparru batzuetan jokatzen den bezala. Esateko hezkuntzan, gazteriako zerrendetan, Internetez agertzen dira argi eta garbi, pertsona bakoitzak, langile bakoitzak eskuragarri ditu zerrendak, momentu oro jakin dezake bera zein egoeratan dagoen, bere aurretik zeintzuk dauden, bere atzetik, perfilak, egoera. Eta Osakidetzan ez dago horrelakorik jakiterik. Orduan, ez dugu ulertzen. Uler genezake Osakidetzaren egitura konplexuagoa dela, baina iruditzen zaigu gauzak sinplifikatu daitezkeela eta Osasun Saileko kontrol publikotik, zerrenden kudeaketa ere, zerrenden irizpideak eta egunerokotasuneko antolaketa hobetu daitekeela. Eta iruditzen zaigu, Administrazio publikoan ezinbesteko jokabide bat eta funtzionamendu-eredu bat dela. Eta ikusten duguna da ez dagoela argudiorik, horren kontrakorik, justifikatu dezakeenik. Momentu honetan, 2011ko maiatzaren 9an, Osakidetzako Kontseiluak onartutako akordio bat daukagu. Akordio horrek kudeatzen ditu behin-behineko zerrenden... | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1413 |
10 | 30 | 16.05.2013 | UBERA ARANZETA | EH Bildu | EH Bildu legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, Osakidetzako aldi baterako kontratazio-zerrenden gardentasuna eta funtzionamendu duina bermatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Benetan Osakidetza oso interesgarria da eta iruditzen zait hemen zaudeten guztiontzat arduraz jarraitzeko kontu bat litzatekeela, ikusita momentu honetan zein den Osakidetzaren egoera bai barrura begira bai kanpora begira, eta osasuna arduratzen bazaigu, eztabaida interesgarria izan daiteke. Orduan, esaten ari nintzena, badaukagu akordio bat Osakidetzako Administrazio Kontseiluak hartu zuena 2011ko maiatzaren 9an, eta akordio horren bidez kudeatzen dira behin-behineko zerrenden irizpideak eta kudeaketa eredua. Esan behar dugu akordio horretan, hasteko, nahiko deigarria egiten zaigula –buletina irakurriz gero bertan agertzen da akordio hasieran– inolako adostasunik gabe eginiko akordio bat dela eta bertan Osakidetzak ez zuela ordezkari sindikalekin akordiorik lortu. Beraz, hasiera kaskarra gaur egun indarrean daukagun erabakiarena. Deigarria egin zaigu ere bertan, akordio horren 15. atalean, izendapenen berri emateko prozedura jasoa dagoela, zerbitzu-erakundeko arduradunek bete beharrekoa langileen ordezkariekin, baina gero ikusten dugu ez dela betetzen. Eta hor daukagu ere informazioa ez emateagatik Osakidetzak epaitegietan bukatzea, hor badago sententzia bat eta errekurtso bat, guztiok seguru aski ezagutuko duzuena. Egia esan, luze eman genezake 2011ko maiatzak 9ko akordioa aztertzen, eta berorren aplikazioa, baina gaurkoan nahiago izan dugu etorkizunera begiratzea, nahiago dugu legegintzaldi-hasiera honetan, nahiz eta egia esan, gero eta egoera kaskarragoa eta kezkagarriagoa izan murrizketak bitarteko, nahiago izan dugu ekarpenak egitea, eragitea eta proposamenak mahai gainean jartzea, Osakidetzako antolaketaeredua hobetzeko asmoarekin. Antolaketa-eredu gardena izateko, sinpleago bat sortzeko eta azkenean eraginkortasunean hobetzeko; behin-behineko langilea izan, edozein delarik kategoria, araubide, jarraibide eta akordio argiak sustatu eta garatu ahal izateko. Horregatik, laburbilduz, proposatzen duguna, eta Alderdi Sozialistarekin adostu duguna eta gaur bozkan jarriko duguna, ondorengoa da: Alde batetik eskatzen duguna da aldi baterako kontratazio-zerrendak berriro antolatzea, erabateko gardentasuna eta funtzionamendu duin eta kalitatezkoa bermatzeko. Eskatzen dugu ere hiru hilabeteko epean Legebiltzarrean aurkeztea aldi baterako kontrataziozerrenden berrantolaketa, Osakidetzako Mahai Sektorialean langileen ordezkariekin adostu ostean. Eta hor mahai gainean irizpide batzuk iradokitzen dizkiogu Gobernuari, mahai sektorial horretan planteatzeko. Planteatzen diogu, kontratazioari dagokionez, informazio publikoa eta eskuragarria izateko irizpideak. Planteatzen diogu lan-poltsen zerrendak publikoak izateko irizpideak, horren bidez bakoitzaren profila, kokapena eta lan egoerak zehaztuak agertuko diren informazio sistemak bermatzea, Internetez, telefonoz, sistema desberdinak. Baita zerbitzu-erakundeenak ere. Proposatzen dugu lanpostuetan sartzeko irizpideak, lan-poltsetan sartzeko eta egoteko irizpideak, eta kontrataziozerrendak eguneratzeko irizpideak. Proposamenean zehazten dugu eta eskatzen dugu ere hiru hilabeteko epean Legebiltzarrean Osakidetzarako enplegu-plan berria aurkezteko. Iruditzen zaigu beharrezkoa dela enplegu-plan berri bat, azkenean Osakidetzak behar duen egonkortasun hori bermatu ahal izateko. Eta bukatzeko, gure babesa eta elkartasuna adierazi nahi izan diegu Osakidetzako langile guztiei, eta bereziki hain egoera zailean aurkitzen diren behinbehineko langileei. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1414 |
10 | 30 | 16.05.2013 | RONCAL AZANZA | SV-ES | EH Bildu legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, Osakidetzako aldi baterako kontratazio-zerrenden gardentasuna eta funtzionamendu duina bermatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Gracias, señora presidenta. Buenos días, señor lehendakari. Señor consejero, señorías, buenos días a todos. Legebiltzarkideok, Osakidetzaren lan-eskaintzari buruz eta laneskaintza hori estaltzeko moduari buruz ari gara. Oparoaldian garrantzia duen kontua bada, zer esanik ez gaur egun bizi digun krisi-garaian. Lanaren eta haren estalduraren gaia funtsezkoa da. Ez gari ara, noski, lan egonkorraz, denok baitakigu LEP bidez lor daitekeela. Langile finko eta egonkorrek okupatzen ez duten Osakidetzaren lan-eskaintzaz ari gara. Osakidetzaren barruan lan gutxi batzuk izango dira, baina ez da alde batera uzteko gauza lan duina eta kalitatekoa lortu nahi duenarentzat. Oso mundu dinamikoa da, jende asko mugitzen duena eta, ondorioz, jende asko dago lanpostu horiek lortzeko gogoz. Eta zer lanpostuz ari gara? Lanpostu hutsez ari gara, batzuk aldi baterakoak direnak, sortu berriak direlako eta LEP bat eskaini arte aldi baterako estalduran eskaini behar direlako. Erretiroagatiko edo lekualdaketagatiko lanpostu hutsez ari gara, modu finkoan estali arte aldi baterako bete behar diren lanpostuez. Titularrak lanpostu horretarako erreserba duen eta, horregatik, aldi baterako soilik bete daitezkeen lanpostu hutsez ere ari gara. Eta kontratu laburragoez ere ari gara, esaterako, oporrengatiko, gaixotasunagatiko, ikastaroengatiko, baimenengatiko, amatasunagatiko eta beste hainbat arrazoigatiko ordezpenez. Aldi baterako estaldura duten lanpostuak dira denak, baina, jaso ditugun datuen arabera, 4.500 lagunek baino gehiagok okupatzen dituztenak. Zer esan nahi du horrek, eta zer eskatzen du? Batetik, Osakidetzaren premien zerrenda argia eta, bestetik, hautagaien zerrenda bakar eta argia, merituen puntuazioaren arabera ordenatua. Hain argia dirudien gauza batek arazoak ditu Osakidetzan. Eta arazo horiek, alde batetik, gardentasunaren ingurukoak dira. Zerrenda bakarra egon beharko luke kategoria profesionalen eta espezialitateen arabera, lanpostu bakoitzerako hautagaiak zerrenda horretan zer tokitan dagoen jakin dezan, bere egoera ezagutu dezan eta kokapen hori noiznahi kontsulta dezan. Osakidetzaren webgunean zerrendak argitaratzea eskatzen du horrek, ordena-zenbakiari buruzko eta eguneroko deiari buruzko informazioarekin, datuak jasotzen direnean automatikoki eguneratzea, kontsulta bat egiten den bakoitzean, pertsona bakoitzak zerrendan zer tokitan dagoen egunero kontsultatzeko aukera izan dezan. Hori ez da berria, eta ez da zaila. Beste autonomia-erkidego batzuek egiten dute, esaterako, Andaluziako Osasun Zerbitzuak. Zerrendak webgunean azaltzen dira eta denbora errealean kontsulta daitezke eta baita zentro bakoitzeko dei-ordena ere. 70etik gora zerbitzu-erakunde daude eta bi milioitik gora eskaera aurkezten dira. Euskadikoa baino datu-bolumen askoz handiagoa erabiltzen dute eta, jakina, modu digitalean soilik egin daiteke, teknologia berriak baliatuz. Duela egun batzuk ordua eskatzeko teknologia berriak baliatzeari buruz eztabaidatu genuen bezala, edo ekimen berriek benetako leku bat eta aprobetxamendu bat dutela gero eta argiago ikusten den beste arlo batzuetan bezala, arlo honetan ere beharrezkoa iruditzen zaigu teknologia berriak erabiltzea. Osakidetzaren webgunean azaltzeak Euskal Autonomia Erkidegoko zerrenden arazo nagusia konponduko luke: gardentasun-falta. Euskal Autonomia Erkidegoko sistemaren beste arazo bat eguneratzerik eza edo eguneratze mugatua da. Osakidetzan, LEP prozesuak amaitu ondoren soilik eguneratzen dira zerrendak. LEP prozesu horiek egitea ez dago enplegu baterako hautagaien baitan soilik, Osakidetzak LEP horiek deitzearen baitan baizik. Zenbait kasutan 4-5 urtekoa izaten da aldizkakotasuna, beste batzuetan txikiagoa, baina azken batean, ez dago hautagaien esku. Zerrenda batzuk urtero eguneratzen dira –esaterako, medikuenak, erizainenak eta osasun-teknikarienak–, EAEko Auzitegi Nagusiaren epai batek egunera- tze hori egitera behartzen duelako Osakidetza. Horrek esan nahi du injustizia- eta diskriminazio-arazo bat dagoela, profesional-talde batek urteroko eguneratzerako sarbidea duelako, eta beste kategoria batzuek aukera hori ez dutelako. Beraz, esan dugun bezala, eguneratze-sistema ez da bidezkoa, ez dagoelako hautagaien esku zerrenda batean sartzea, eta diskriminatzailea da, kategoria batzuek aukera dutelako eta beste batzuek ez. Beraz, gazteak, hautagai berriak ezin dira zerrenda horietan sartu, LEP bat aurkeztu arte ez dutelako sarbiderik. Hemen berriz egiazta dezakegu beste autonomia-erkidego batzuek urtero eguneratzen dituztela zerrendak, eta berriro joko dugu Andaluziara eta Andaluziako Osasun Zerbitzura, kategoria guztien urteko eguneratzea egin eta zerrenda eguneratuak argitaratzen dituenera. Zerrendan sartutako langileek urtero egunera ditzakete euren datuak sistema informatikoaren bitartez, eta zerrendan sartu nahi duenak ere sistema informatiko horren bitartez du sartzeko aukera. Horregatik diogu zerrendan sartzea LEP bat egitearekin uztartzea ez dela zuzena eta ez dela bidezkoa. EH Bildurekin adostutako zuzenketan ere Osakidetzaren Enplegu Plana sartzea proposatzen dugu, hau da, lan-eskaintzen barruan lanpostu berriei buruzko informazioa egon behar duela esan dugu. Hor proposatu dugu hiru hilabeteko epean enplegu-plan bat sortzea, plaza berriak sortzeko eta hornitzeko helburu espezifikoak dituena. Adibidez, badakigu Osakidetzak AOUko kanpo-kontsultak irekiko dituela. Gernikako BHZ ere irekiko duela uste dugu. Osakidetzak lanpostu berriak hornitzea aurreikusten duen jakin nahiko genuke eta, horrela bada, hiru hilabeteko epean argitaratzeko konpromisoa har dezala, lanpostu horietarako hautagaiek jakin dezaten zein den Osakidetzaren benetako lanpostu-eskaintza eta euren bizitza-plana egin ahal izan dezaten. Azkenik, esan, kendu egin dugula gure jatorrizko zuzenketako laugarren puntua, apirilaren 23an, Legebiltzarrak 173/2013 Dekretua indargabetzeari buruzko iritzia eman aurretik, sartuta zegoena. Bozketa egin eta onartu ondoren, espero dugu Gobernuak beteko duela Ganberaren gehiengoa duen erabakia, hain zuzen ere, euskal administrazio publikoaren zerbitzura lan egiten duen pertsonalaren urteko lanaldiari buruzkoa, eta erabaki hori betetzearekin batera, enplegu publikoa sustatzeko krisiaren aurkako neurriak ere hartuko direla. EAJren eta PPren artean adostutako zuzenketari dagokionez, guri iruditzen zaigu Osakidetzan lan egiteko hautagaien kolektiboari ez diola bidaltzen gure zuzenketan adostu dugun taldeok bidali nahi dugun mezua, hau da, gardentasunari, eguneratzeari, informazioari eta enplegu-planari bultzada bat ematea. Besterik ez. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1415 |
10 | 30 | 16.05.2013 | BARRIO BAROJA | PV-ETP | EH Bildu legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, Osakidetzako aldi baterako kontratazio-zerrenden gardentasuna eta funtzionamendu duina bermatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Buenos días. Egun on. Eskerrik asko, presidente andrea, legebiltzarkide jaunandreok, lehendakari jauna eta Jaurlaritzako kideok. EH Bildu taldeak aurkeztu duen legez besteko proposamenari dagokionez, Ubera andreari esan behar diogu ez zaizkiola axola Osakidetzako kontrataziozerrendak. Zuri eta zure taldeari bost axola zaizkizue Osakidetzako aldi baterako kontratazio-zerrendak, Osakidetza bera eta euskal osasun publikoa. Zuei zirku mediatikoa gustatzen zaizue, zarata asko egitea, pankartak, kamisetak, eta ez beste ezer. Ez duzue seriotasunik. Herri honen inguruan dituzuen kezkak ez dira Osakidetzarenak, gure osasunbidearenak, alde baterako kontratazioenak, enpleguarenak edo langabeziarenak, ez horixe. Zuen ekimenak beste alde batetik doaz. Nolanahi ere, ekimen horri buruzko jarrera hartu behar da, Ganbera honek testuren bat onartu behar baitu. Eta aurkeztu denetik, nik uste dut arrazionaltasunaren, zentzuaren eta proportzioaren puntua nire taldeak Talde Abertzalearekin sinatu duen zuzenketak duela, zuzenketa zorrotza baita. Lana ematen dio Eusko Jaurlaritzari, Osakidetzako aldi baterako kontratazio-zerrenden kudeaketa hobetzea erabaki dezan, hain zuzen ere, erakunde sindikalekin osatutako lan-taldearen esparruan, eta gardentasuna, haietarako irisgarritasuna eta haien funtzionamendu egokia bermatzeko behar diren neurriak identifikatu eta adosteko helburuarekin. Guk hori egin dadin nahi dugu. Dena den, edozein gobernu demokratikoren betebeharra da, eta are gehiago garai hauetan, enplegu publikoari eragiten dion kontu honetan sakontzea eta enplegu publiko horretan sartzeko berdintasun- eta objektibotasunbaldintzak babestea. Horregatik uste dugu garrantzirik gutxienekoa hiru hilabeteko muga hori dela eta garrantzitsuena lan hori lehenbailehen gauzatzea. Sei hilabete igarotzen badira ere, akordioa zabala bada eta adostutakoa aurrerapena bada, kasu honetan onena izango litzateke. Argi dago ildo horretan defendatzen ari garen erdibideko zuzenketa akordioaren gakoetara jaisten dela: Osasunaren Mahai Sektorialean izatea, izendapenetarako sarbide-irizpideak eta aldi baterako kontratazio-zerrendak egiteko eta kudeatzeko prozesua identifikatzea eta irisgarritasuna, publizitatea eta pertsona interesatuen eskura jartzen den informazioa hobetzeko neurriak prestatzea. Bestalde, Eusko Jaurla- ritzak komunikabideen eta gai horietan, enplegu horretan edo kontratazio horretan interesatuta dauden pertsona guztien eskura dauden informazio-sistemen publizitatea, gardentasuna eta irisgarritasuna hobetzeko epe laburreko neurriak hartu behar dituela xedatzen du. Beraz, uste dut horrekin proposatutako legez besteko proposamenak eskatzen duena bermatuko dugula; denboretara eta zehaztu beharreko gaietara hobeto egokituta egingo dugula; Osakidetzako aldi baterako kontratazio-zerrenden funtzionamendu eta kudeaketa hobe baten alde egiteko eskatzen diogula Jaurlaritzari; ez dugula arreta jartzen ezinbestekotasunean, akordioan eta prozeduren eta gardentasunaren hobekuntzan baizik. Guk ere badakigu Gobernuak esan duela prest dagoela gai horri zorroztasun eta seriotasun handienarekin aurre egiteko, gaian benetan murgilduz, neurriak proposatuz eta hori horrela izateko behar den akordioa eta behar diren adostasunak bilatzen ahaleginduz. Gainera, Jaurlaritzari horrela egitea komeni zaio, analisi hori egitea komeni zaio. Nik uste dut aurreko legegintzaldian konpondu gabeko arazoa dela. Nik uste dut Gobernuari horrela egitea komeni zaiola, eta seguru gaude egingo duela. Nik ordezkatzen dudan legebiltzar-taldeko kideok adi egongo gara Legebiltzarrean, Osasun Batzordean, akordio hori, Jaurlaritzari egin nahi diogun eskakizun hori bete dadin eta bide onetik joan dadin. Bi gauza daudela ere ulertzen dugu: batetik, ekimen horrek duen eskakizuna edo betebeharra, Jaurlaritzak bete dezan nahi duguna; eta, bestetik, Jaurlaritzaren premiak, hau bezalako uneetan horrela izatea komeni zaiona, are gehiago enplegu publikoaz hitz egiten ari garenean, ari garen bezala. Osakidetzako aldi baterako kontratazioak, Roncal andreak esan duen bezala, kasuistika garrantzitsua eta askotarikoa eskaintzen du, adierazi eta xehatu duen bezala. Eta, horregatik, Jaurlaritzak eta kontu honetarako sortzen den lan-mahaiak egin behar duten lanak zehatza eta zorrotza izan behar du. Eta, horregatik, oinarri zintzoen gainean egitea eskatzen dugu, oinarri sinesgarrien gainean eta Osasunaren Mahai Sektorial horretan erakunde sindikalekin, sailarekin eta Osakidetzarekin akordioa lortzea bilatzen duten oinarrien gainean. Nik uste dut hori dela gakoa, zintzotasun hori, oraindik konpondu gabe dagoen edo, gutxienez, nabarmen hobetu behar den arazo horretan akordioa lortzeko bokazioa. Argi dago Alderdi Sozialistak Bildurekin sinatu duen erdibideko zuzenketako laugarren puntua interesgarria dela, baina beste eztabaida bati dagokio, eta guk atseginez hartuko dugu parte eztabaida horretan. Kontua da askoz hobeto zehaztu beharko liratekeela zeintzuk izango liratekeen Osakidetzan enplegu-plan bat egiteko orduan Jaurlaritzari eskatu beharreko gako-elementuak, eta ez beste xede bat duen adierazpen puntual bat egiteko orduan, ekimen honen kasuan bezala. Nik uste dut legez besteko proposameneko laugarren puntuak berez duela birtualtasuna, Legebiltzar honetan izaera propioarekin trata litekeela, Osakidetzako aldi baterako kontratazioari buruz hitz egiten ari garenaren funtsetik pixka bat urruntzen den kontua delako. Gako desberdinak dira, guk noiznahi eztabaida genitzakeenak. Legebiltzar honek, bestalde, lana eta agintea ere eman liezazkioke Jaurlaritzari. Gu ez gaude horren aurka. Beraz, zuek eta gainerako taldeek uste baduzue gai hori berriro ekarri behar dela Legebiltzarrera, nahi duzuenean ekarri. Azken batean, premien analisia, mahai sektorialeko adostasuna eta gardentasunez, objektibotasunez eta berdintasunez lortutako aldi baterako kontratazioaren aldeko akordioa bere baitan hartzen dituela uste dugun erdibideko zuzenketa aurkeztu dugu guk. Horregatik, erdibideko zuzenketa horren aldeko botoa eskatzen dugu. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1416 |
10 | 30 | 16.05.2013 | ORBEGOZO URIBE | EA-NV | EH Bildu legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, Osakidetzako aldi baterako kontratazio-zerrenden gardentasuna eta funtzionamendu duina bermatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. Lehendakari, sailburuok, legebiltzarkideok, egun on. Gure taldeak bat egiten du Osakidetza-Euskal Osasun Zerbitzuko aldi baterako lanpostuen kontrataziorako zerrenden kudeaketan eta funtzionamenduan gardentasuna eta eskuragarritasuna bermatu beharrarekin. Osakidetzako lan-poltsetako aldi baterako langileei bermatu behar zaie horien kudeaketa egokia eta gardena izatea. Era berean, lanpoltsei buruzko informazioa eskuragarria izan behar da. Horretarako, erraztasunak jarri behar dira, eta bide horretan, besteak, beste, teknologia berriek eskaintzen dituzten aukerak garatu behar direla, langile orok informazioa eskura errazago izan dezan. Horregatik guztiagatik, gure zuzenketaren oinarrizko ideia izan da Jaurlaritzari eskatzea, lehenengo eta behin, aztertzeko zein den gaur egun aldi baterako kontratazio-zerrendak egin eta kudeatzeko irizpideen egoera, hain zuzen ere gure asmoa baita gaizki funtzionatzen duena edo hobetu beharrekoa hobetzea. Horretarako, baina, uste dugu ez dagokiola Osakidetzako arduradunei bakarrik jardutea. Ezinbestekoa deritzogu langileen ordezkariekin elkarlanean aritzea, horien ekarpenak ere aintzat hartu ahal izateko eta zein neurri hartu beharko diren adostu ahal izateko. Ondorioz, funtsean, gure taldeak aurkeztutako zuzenketan Jaurlaritzari eskatu nahi izan diogu aldi baterako langileen kontratazioaren kudeaketan gardentasun- eta eskuragarritasun-printzipioak bermatuta egin daitezela, neurriak hartzeko. Lehenik eta behin, uste dugu Jaurlaritzari dagokiola Osasunaren Mahai Sektorialean negoziatu beharreko gaien artean kontratazioaren kudeaketa ere jorratuko duen lantaldea osatzeko proposatzea, alegia, langileen ordezkariekin batera kontratazioaren kudeaketa ere jorratuko duen lan-taldea osatzea. Dakigun moduan, gaur-gaurkoz Osakidetzako aldi baterako kontratazioa Osakidetzaren Administrazio Kontseiluaren 2011. urteko maiatzaren 9ko akordioan jasota dago, zerrendak egin eta kudeatzeko akordioan. Aurreko legealdian, Alderdi Sozialistaren Jaurlaritzaren garaian, Osasun Mahai Sektorialean negoziatugatik ere, ez zen adostasunik erdietsi sindikatuetako ordezkariekin, eta azkenean, Administrazio Kontseiluak erabakia hartu zuen eta gaur gaurkoz, beraz, indarrean daukagu oraindik ere. Nuestro grupo, por tanto, comparte la necesidad de mejorar todo aquello que sea mejorable y que no se pudo hacer durante el periodo de la anterior legislatura, de que se tomen las medidas oportunas para lograr una mayor transparencia y accesibilidad en la gestión de las bolsas. Teniendo, además, en cuenta que la oferta pública de empleo convocada en el año 2011 va avanzando, y a la vista de la necesidad de elaboración de nuevas listas de contratación temporal, con nuestra enmienda hemos querido instar al Gobierno Vasco a que en aras de garantizar la transparencia en la accesibilidad en la gestión de la contratación temporal, por un lado a que la Mesa Sectorial de Sanidad incluya también la gestión de las listas de contratación y para ello impulse la construcción de un grupo de trabajo con la participación de los representantes de los sindicatos. Por lo tanto, creemos conveniente que dicho grupo de trabajo analice el funcionamiento actual de las listas, para poder adoptar las medidas adecuadas, como puede ser la revisión de criterios de acceso a los nombramientos que se produzcan, el proceso de elaboración y gestión de las listas de contratación temporal, así como la revisión de los medios e información que se facilita a las personas interesadas. Asimismo, en caso de que sea necesario, que se adopten medidas al objeto de facilitar el acceso a la información de las personas interesadas o de los representantes de los trabajadores, o medidas que permitan a las personas inscritas en las bolsas conocer mejor de forma más actualizada y más accesible el estado de la contratación temporal de su situación. Es decir, medidas que permitan analizar la transparencia y el correcto funcionamiento de las bolsas. Hori izan da, beraz, gure asmoa erdibideko zuzenketa adostu dugunean: aldi baterako lanpostuen lan-poltsen kudeaketan hobetu beharrekoak hobetzeko neurriak hartzeko eskatzea Jaurlaritzari. Horretarako, Osasun Mahai Sektorialean gai hau ere jorratzeko, eragile sindikalekin batera eratutako lan-talde hori sortzeko. Izan ere, bertan erabakiko dira ondoen zeintzuk diren hartu beharreko neurriak, beraiek ezagutzen baitituzte orain arteko gabeziak, aurreko legealdian hartutako erabakian dauden gabeziak eta benetan hobetu beharrezkoak. Beste taldeek adostutakoan oinarrian uste dut bat gatozela talde guztiak. Beraz, gardentasunari eta eskuragarritasunari lotutako eskaerekin nik uste dut denok bat gatozela, eta uste dugu gure erdibideko zuzenketak hori bermatuko duela. Ordea, enpleguplanen inguruan, uste dugu ez dagokiola gai hau gaurko legez besteko proposamen honi. Eta besterik gabe, mila esker. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1417 |
10 | 30 | 16.05.2013 | MANEIRO LABAYEN | Mixto-UPyD | EH Bildu legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, Osakidetzako aldi baterako kontratazio-zerrenden gardentasuna eta funtzionamendu duina bermatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. Egun on guztioi. Hasteko esan behar dut, nire iritziz, gaizkileak atxilotzen ez uztea ezin dela jo ekintza baketsutzat. Eta uste dut galarazi egin beharko litzatekeela une honetan bertan… La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1418 |
10 | 30 | 16.05.2013 | MANEIRO LABAYEN | Mixto-UPyD | EH Bildu legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, Osakidetzako aldi baterako kontratazio-zerrenden gardentasuna eta funtzionamendu duina bermatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Nolanahi ere, uste dut esan egin behar dela une honetan legebiltzarkide batzuk atxilotzea galaraztea aldarrikatzen ari direla. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1419 |
10 | 30 | 16.05.2013 | MANEIRO LABAYEN | Mixto-UPyD | EH Bildu legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, Osakidetzako aldi baterako kontratazio-zerrenden gardentasuna eta funtzionamendu duina bermatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Lehen puntu honetan esku artean daukagun gaiari dagokionez, seguruenik lehen esandakoa bezain garrantzitsua izango ez den arren, esan behar dut guk uste genuela gai horren inguruan talde guztien arteko adostasuna egon zitekeela. Baina oso ondo ulertzen ez ditugun arrazoiak direla medio, ezinezkoa izan da. Erdibideko bi zuzenketa aurkeztu dizkigute. Eta aurkeztutako bi erdibideko zuzenketak irakurri eta alderdi bakoitzak aldeztutakoa entzun ondoren, esan behar dut arrazoizkoagoa, zentzuzkoagoa eta zentratuagoa iruditu zaigula Talde Popularrak eta Euzko Abertzaleak taldeak aurkeztutakoa, eta horren aldeko botoa emango dugula. Gainera, hemen esan den bezala, arraroa eta behartuta sartua dirudi erdibideko zuzenketako laugarren puntuak, EH Bildu taldeak eta Euskal Sozialistak taldeak sinatutakoak, enplegu-plan bat planteatzen duenak. Uste dut hori beste eztabaida bat dela eta ez zela sartu behar sinatu duten erdibideko zuzenketan. Dena den, esan dudan bezala, Talde Popularrak eta Euzko Abertzaleak taldeak sinatutako erdibideko zuzenketaren aldeko botoa emango dugu guk. Espero dugu Osakidetzako aldi baterako kontrataziozerrenden kudeaketa hobetzeko balioko duela. Aurreko gobernuek ere konpondu ez zuten arazoa da, ezta aurreko Jaurlaritza sozialistak ere. Bidezkoa da hori gogoratzea, eta espero dugu Jaurlaritza berriak konponduko duela. Bestela, beste ekimen batzuk aurkeztu beharko dira lehenbailehen konpon dadin. Eta hori esanda, Antonio Basagoiti agurtu nahi dut. Zortea opa dizut, Antonio. Dena ondo ateratzea eta zoriontsu izatea opa dizut, bai zuri eta bai zure familiari. Zortea izan dezazula hemendik aurrera abian jartzen dituzun proiektu pertsonal guztietan. Munduko dedikazio guztiarekin eta grina guztiarekin egin dezazun opa dizut eta, batez ere, zu eta zure familia zoriontsuak izatea opa dizut. Ziur naiz joaten zaren tokira joaten zarela, ez dakit ondo ala gaizki baina, ziur naiz asko hitz egingo duzula UPyD alderdiaz eta baita Rosa Díez gure taldekideaz ere. Ziur naiz joaten zaren tokira joaten zarela, gure alderdi politiko apal eta bakunaz gogoratuko zarela, azken bolada honetan une txarren bat edo beste pasarazi dizunaz. Dena den, ez da inoiz gure asmoa izan une txarrak pasaraztea. Eta, dakizun bezala, zenbait gauza eta zenbait defentsa ere partekatu ditugu. Dena den, atsegina izan da zu ezagutzea, Antonio. Munduko zorte guztia opa dizut. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1420 |
10 | 30 | 16.05.2013 | UBERA ARANZETA | EH Bildu | EH Bildu legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, Osakidetzako aldi baterako kontratazio-zerrenden gardentasuna eta funtzionamendu duina bermatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Señor Barrio, el ladrón cree que todos son de su condición. Los argumentos que habitúa utilizar su grupo y que ha utilizado hoy usted mismo siempre son excusas para no entrar en el fondo del debate. Eta azkenaldi honetan Alderdi Popularrak, gainera, joera handia, ohitura handia hartu du Euskal Herria Bildu deskalifikatzeko, behin eta berriro, eta esan nahi nioke Alderdi Popularrari zuek besteko zilegitasuna daukagula hemen egoteko eta gainera herritarren babes bikoitza. Gaurko gaia, nahiz eta badirudien Ganbera honi ez zaiola asko inporta edo behintzat inpresio hori jaso dugu, garrantzitsua da. Garrantzitsua da pertsonen, langileen, bizitzak, bizitza laborala, bizitza-proiektuak eta bizitza pertsonalak jokoan daudelako, zeren zerrenda hauen funtzionamenduak, Osakidetzako behin-behineko langileen zerrenda hauen kudeaketak baldintzatzen dielako egunerokotasunean beraien bizitza, bai profesionala eta bai pertsonala, oso baldintzatuak aurkitzen direlako. Ez dagoelako gardentasunik, ez dagoelako informaziorik, eta jokatzen delako askotan dagoen desorganizazio organizatu horren bidez, zerbitzu-unitate bakoitzak bere irizpideen baitan, eta askotan goitik, Osasun Sailetik, ezartzen diren akordio edo erabakiak albo batetara utzita. Horregatik, oso inportantea da Osasun Sailak kontrol publikoaren bidez, akordioen bidez, erabakien bidez, gardentasuna, informazioa eskuragarri jartzea pertsona guztiei, baita behin-behineko langileei ere, behin-behineko langileek langile finkoek bezalako eskubideak dituztelako. Bukatu behar dugu Osakidetzan dagoen kategorien arteko diskriminazioarekin, bukatu beharra dago, eta antolakuntza izan behar da eredugarria. Eta zentzu horretan, zerrenda hauek, lan-poltsa hauek bere garrantzia dute, edozein momentutan eskuragarri izateko bai Internetez, bai telefonoz, argi izateko nor dagoen lanean eta nor ez. Lan-kontratuetara sartzeko argibideak oso argiak izateko eta mundu guztiak jakiteko zeintzuk diren. Eta momentu honetan opakotasun, iluntasun handia dago. Eta gu saiatu gara gure proposamenarekin neurri konkretu horiek mahai gainean jartzen, eta gainera Gobernuari dei egiten mahai sektorialean hori aztertzera, negoziatzera. Eta horretarako iradoki ditugu irizpide batzuk, gure ustez ezinbestekoak diren irizpideak. Eta zentzu horretan, enplegu-planak ere duen garrantzia funtsezkoa da. Funtsezkoa da enplegu-plan horrek azkenean momentu honetan dagoen egoerari, dagoen gabeziari, estabilitatea ematen diolako. Orduan, funtsezkoa da momentu honetan daukagun egoeran –egoera ez da erraza, zaila da, krisiegoera– interlokuzioa irekitzea, albo batera uztea Ertzaintza bidaltzea ospitale batera edo bestera, interlokuzioa ireki, langileekin eseri eta hitz egin. Iruditzen zait egon daitekeela aukera, bakoitzak bere kontuak albo batera utzita, adostasunak bilatzeko. Eta asko daukagu egiteko, zeren gure ustez hiru zutabe ditu Osakidetzan garrantzitsuak direnak: bata langileria; beste bat bere ondarea, urteetan akumulatzen joan den inbertsioak, material higiezinak; eta bestetik egitura. Eta egitura nola egiten da? Legedia, araudia, akordioak. Eta legedi eta akordio horiek garrantzi eta funtzio inportantea daukate gardentasunean hobetzeko, barne-demokrazian irabazteko eta baita ere gaur hemen hizpide dugun behin-behineko langileen zerrenden eta lan-poltsen kudeaketa. Momentu honetan behin-behineko langileei babesa eskaini behar zaie, zeren hartu dugun norabidea da enplegua deuseztatzea, egituretako bat Osakidetzan deuseztatzen ari gara eta datuak ditugu. Beste kontu bat da datu horiek eskuratzeko jorratu behar diren bideak. Horregatik, guztiontzat ona izango litzateke gardentasunean irabaztea eta bermatzea. Eta guk garbi daukagu hiru lan-ildo horietan lanean jarraituko dugula, positiboki mahai gainean jarriko ditugula proposamenak eta bai langileriaren alde eta bai herritarren alde, Osakidetzako zerbitzua, osasun-babesa, -arreta eta -zaintza hobetzeko proposamenak egiten jarraituko dugula. Eta bukatzeko, Gobernuari dei egin nahi diogu etenda geratu den Osakidetzako Mahai Sektoriala abian jartzeko, baldintzak sortzeko eta mahai horretan ere benetan gaur hizpide dugun gaia esan dugun terminoetan landu ahal izateko. Zeren gaur hemen Euzko Abertzaleak taldeak, Alderdi Popularrak eta UPyDk adostuko duten proposamena orokortasunean geratzen da eta benetan ez du inolako aportaziorik egiten gaur egun dagoena hobetzeko. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1421 |
10 | 30 | 16.05.2013 | RONCAL AZANZA | SV-ES | EH Bildu legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, Osakidetzako aldi baterako kontratazio-zerrenden gardentasuna eta funtzionamendu duina bermatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, berriz ere, presidente andrea. Diskurtsoetan nahiz talde guztiek aurkeztutako kezketan izandako bat-etortzeekin geratu nahi dut. Bat-etortzeak zerrendetan gardentasuna izateko premiari eta zerrendak eguneratzeko premiari buruzkoak dira. Baita langileen ordezkariek partaidetza izango duten lan-taldearen sorkuntzan ere, adostasuna bilatuz. Uste dut adostasuna dagoela zerrenden konplexutasunari dagokionez ere, baina arlo honetan dauden kategoria profesional desberdinen kopuruagatik soilik eta, ondorioz, teknologia berriak erabili behar dira arazoa konpondu ahal izateko. Desadostasunei dagokienez. Hiru taldek uste dute enplegu-plana ez zela aurkeztu behar ekimen honetan, enplegu-plan bat, hasieratik, aldi baterako estaldura duen lan-eskaintza ez balitz bezala. Hausnarketa bat eskatzen duen, lanpostu hutsak pilatzea eskatzen duen, adostasuna eskatzen duen eta elaborazio askoz konplexuagoa eta luzeagoa eskatzen duen LEP bat urtero ezin dela egin esaten dugu, baina urteko enplegu-plan bat egin daitekeela. Beraz, nik uste dut komeni dela orain horretaz hitz egitea. Eta Euzko Abertzaleak taldeak eta Alderdi Popularrak sinatutako erdibideko zuzenketan gauza batek atentzioa ematen dit: mahai sektorialean sarbideirizpideak adostu behar direla aipatzeak. Sarbideirizpide horietan ez al gara ados egon betidanik? Eskakizunak eta merezimenduak. Eta horrela, bakoitzari dagozkion puntuen arabera zerrendan ordenatuta jarri lanpostu bat estaltzeko deia jasotzeko. Ez dut uste sarbide-irizpideak berrikusi behar direnik, baldin eta zuek esaten ez badiguzue beste eskakizunen bat edo beste merezimenduren bat dagoela. Hala ere, eskakizunen edo merezimenduen barruan egon beharko luke. Ez dut uste berriro aztertu beharko liratekeenik lanposturako edo izendapenerako sarbide-irizpideak. Hemen izendapenez eta lanpostuez ari gara hitz egiten. Ez dut ulertzen zergatik berrikusi behar diren sarbide-irizpideak. Nik uste dut beti izan direla objektiboak eta objektiboak izaten jarraitu behar dutela. Besterik ez. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1422 |
10 | 30 | 16.05.2013 | BARRIO BAROJA | PV-ETP | EH Bildu legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, Osakidetzako aldi baterako kontratazio-zerrenden gardentasuna eta funtzionamendu duina bermatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Esaera zaharrekin jarraituz, Ubera andrea: lapurrari ebastea, barkamena irabaztea. Eta Talde Popularrak beti nahi duena da lapurren estrategiak eta itxurakeriak agerian uztea, ez direlako egiazkoak eta mozorrotuta daudelako. Zuri ez zaizkizu interesatzen Osakidetzako aldi baterako kontratazio-zerrendak, zuri ez zaizkizu interesatzen langileak. Zuei zeuen mamuak interesatzen zaizkizue eta zeuen mendekotasunek baldintzatzen zaituztete, denok ezagutzen ditugun mendekotasunek. Gaurko gaia zuen planteamendu zorrotzetan ez uzteko adina axola zaigu guri eta baita Ganbera honi ere. Horregatik, guk beste planteamendu bat egin dugu, garaile aterako dena. Guk eskabide garrantzitsu bat planteatu diogu Gobernuari, agindu garrantzitsu bat planteatu diogu. Badakigu Gobernua konprometitu egingo dela, hala esan digu eta. Hurbiletik jarraituko diogu eskabide horren garapenari eta sinatu dugun konpromiso horren garapenari. Guk uste dugu guk sinatu duguna gako-formula dela Osakidetzako aldi baterako enplegu-zerrenden kudeaketari gardentasuna emateko, akordioan eta adostasunean oinarritu dugulako, hain zuzen ere, euskal osasun publikoko kudeatzaileen eta langileen ordezkarien erakunde sindikalen arteko adostasunean. Hori da gakoa hobetzeko eskatzen ari garen guztia hobetzeko, eta hor dago. Sinatu dugun erdibideko zuzenketak hiru puntu ditu. Argi hitz egiten du Osasunaren Mahai Sektorialaren esparruan eta erakunde sindikalekin batera lantalde baten sorrera sustatzeaz eta Osakidetzako aldi baterako kontratazio-zerrenden kudeaketa hobetzeko behar diren neurriak identifikatzeaz eta adosteaz. Eskaera bat egin diogu Jaurlaritzari eta, gainera, nola egin behar duen esan diogu, lan-mahai baten inguruan akordioa bilatuz. Nik uste dut hori dela gakoa eta ez zer egin behar duen zehatz-mehatz esatea. Egoera aztertuko dute, arazoak eta hobetzeko premiak identifikatuko dituzte eta denok ezagutuko ditugun proposamenak egingo dituzte, onartu edo kritikatu ahal izango ditugunak. Gero, izendapenetarako sarbide-irizpideak Osasunaren Mahai Sektorialean adostea, bai, noski, lehen esan dudan bezala. Baina Osasunaren Mahai Sektorial horretan adostutako elaborazio-prozesua, aldi baterako kontratazio-zerrenden kudeaketa, irisgarritasuna hobetzeko neurriak eta publizitatea. Eta hori guztia epe laburrean. Horregatik ez dugu aipatu hiru hilabeteko epearen ezinbestekotasuna. Kontu horiek guztiak nola hobetu eta pertsona interesatuei nola hurbildu adostu behar da. Nik uste dut asmatu egin dugula erdibideko zuzenketa hori sinatzean. Nik uste dut bide egokia dela. Eta, gainera, ez da horrenbeste urruntzen hasierako ekimen ez-zintzotik. Guk jarraitu egingo dugu –eta ez barre egin–, ildo horretan jarraituko dugu lanean. Gobernuaren jarduna aztertuko dugu eta Talde Sozialistaren eta Bilduren erdibideko zuzenketako laugarren puntuari buruz lehen aipatu dugunari dagokionez, interesgarria iruditzen zaigu, baina guk uste dugu ezaugarri espezifikoagoak dituen beste eztabaida batean kokatu beharko litzatekeela, beste gauza batzuk aipatzen dituen legez besteko proposamen baten barruan puntu solte bati buruz baino askoz gehiago hitz egin daitekeelako. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1423 |
10 | 30 | 16.05.2013 | REYES MARTÍN | SV-ES | Euskal Sozialistak legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, Ibar Zaharra enpresa-parkeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Gracias, señora presidenta. Buenos días a todos. Gaur Euskal Sozialistak taldeak aurkezten duen ekimenaren helburua da Sestaoko Ibar Zaharra enpresa-parkea martxan jartzeko izapideetan aurrera egitea, geldirik baitago Alderdi Popularra Espainiako Gobernuan dagoenetik. Hori da ekimenaren asmo nagusia, gure ustez oso garrantzitsua, zeren eta, arduratuta bagaude Ezkerraldeko garapenarekin, hirigintza-berrikuntzarekin eta lan-sustapenarekin, Ezkerralde horren barruan Sestao kasu berezi bat da. Gaur egun, % 27,1eko langabezia du, Euskadiko tasarik handiena. Jasandako industria-birmoldaketak ondorio larriagoak izan zituen beste leku batzuetan baino; egiturazko langabezia eta auzo historiko askoren degradazioa, besteak beste. 1975az geroztik, populazioa galtzen ari da: orduan, 45.000 biztanle zituen Sestaok, eta, gaur egun, 28.831 dira. Horrek esan nahi du Sestaoko gazteak beste udal batzuetara joaten direla, eta, beraz, populazioa zahartzen ari dela eta udalaren diru-sarrerak gutxitzen. Hori dela eta, urte askoan eta azken urteetan, Labe Garaiak eta Babcock itxi ondoren erabilpenik gabe geratu diren industria-lurrei balioa emateko ahaleginak egin dira. Eta, hain zuzen, kasu horietako bat dakarkigu gaur hona. Hala, Sestaon industria-parke bat egin zen 2007an –ez da bakarra–, hainbat administraziok –parte har zezaketen guztiek– bultzatuta (Espainiako Gobernua, Eusko Jaurlaritza, Foru Aldundia eta Sestaoko Udala). Ekimen horrek Alderdi Sozialistaren gehiengo osoa izan zuen administraziokontseiluan, 2007tik gaur egunerako zati handienean. Alegia, Alderdi Sozialistarenak izan diren Sestaoko Udalean, Eusko Jaurlaritzan eta Espainiako Gobernuan, bultzada handia eman zaio enpresa-poligono horri, eta, beste esku batzuetan geratu direnean, Bizkaiko Foru Aldundiaren eta Udalaren babesa jasotzen jarraitu du, eta eskertzekoa da. Espero dugu aurrerantzean ere horrela jarraituko dutela, orain egiten ari diren bezala. Enpresa-parke hori, esan bezala, ekonomia suspertzeko, lana sortzeko eta Sestaoko hirigintzaberrikuntzarako saiakera bat da. Lur horiek hiritartu nahi dira, lehen zegoena eraitsi, berriz hiritartu, eta salgai jarri, enpresa modernoagoak, industrialak eta hirugarren sektoreko enpresak ezartzeko, eta, horren bidez, populazioa gaztetu eta enplegua sortzeko. Zuzenean 850 enplegu eta zeharka 1.000 enplegu sortzea aurreikusten da; guztira, 1.850 enplegu. Gaur egun, egoera honetan dago proiektua: altxortegian 8 milioi euro daude, espedienteari lotutako bideragarritasun-txosten ziurtatua du eta 9,8 milioi euroko zorra du Sepides-i erositako lurrengatik, aurre egiteko moduko zorra. Ia plan guztiak onartuta dauzka. Joan den urteko martxoan, administrazio-kontseilura, aurrekoen ordez, Espainiako Gobernuaren ordezkari berriak iritsi zirenean, erremediatze-proiektua bakarrik falta zen onartzeko. Saneamendu-lanei buruzko proiektu horren baldintza-agiriak prestatuta zeuden, eta, hain zuzen, orduz geroztik, geldirik dago eskaintza. Urbanizazioproiektuaren baldintzak eta eskaintza ere prest zeuden, baina geldirik dago orain. Alegia, urtebetean baino gehiagoan, aldaketa horiek izan zirenetik, ez da aurrerapenik egin. Eta horrexegatik gaude hemen. Administrazio guztien lana izan beharko lukeena –hala zen orain arte–, Sestaoko egoera kontuan izanda beharrezkoa dena eta, are gehiago, bizi dugun krisi ekonomikoan, oso azkar hazten ari den langabeziarekin, geldirik utzi zen martxan zegoen proiektu bideragarri bat, bi proiekturen eskaintza eta Hirigintza Egokitze Plana bakarrik falta zuena, Sestaoko Udalean batere zailtasunik ez zuen kontua, ez baitago ez batzordera ez udalbatzara jo beharrik, alkatetzaren auzia da eta. Beraz, ez dugu ulertzen, urtebete pasaren ondoren, eskaintza horrek zergatik jarraitzen duen geldirik, gainera, han instalatu nahi duten enpresen eskaria ere badagoenean. Baten bat joan da, asperdurak jota, baina beste batzuk parkean sartu nahian dabiltza, martxan jarri ahal izateko. Horietako bat da (...), hemen daukat idatzita, brikolaje-enpresa garrantzitsu bat, zeinak 20.000 m2 eskatu baititu eta dokumentazioa aztertzen ari baita. Martxan dauden enpresen arduradunekin, Zorrozaurreko enpresa publikoekin, hitzarmen bat egin da, enpresa horietako batzuk parke horretara eramateko. Volvo España-k interes espresua adierazi du parke horretan instalatzeko. Eta proiektu horiek guztiak geldirik daude, duela urtebete baino gehiagotik, ezin direlako eskaini honek guztiak aurrera jarraitzeko onartu beharko liratekeen bi proiektuak. Kontuan izan behar da Administrazio Kontseiluan jarduerak adosteko, botoen 4/5 behar dela. Horregatik, Gobernu zentraleko ordezkariek gehiengorik ez izan arren, aukera daukate betoa jartzeko, besterik gabe, aurrera egiteari uko eginez, botoen 4/5 behar baitituzte aipatzen ari naizen jarduerak onartzeko. Oraintxe bertan, hurrengo Administrazio Kontseiluan, argi berdea emango balitzaio –eta horretarako gaude hemen, Espainiako Gobernuari eskatzeko bere ordezkariek Sepides-en bidez, zeina SEPIren mende baitago, egoera desblokea dezatela, ez baitago arrazoirik ezaugarri horietako proiektu bat geldirik mantentzeko–, oraintxe bertan agindu hori eman eta arrera egingo balitz, 2014aren amaierarako urbanizazioa amaituta egongo litzateke, eta lehenagotik hasita, hori guztia martxan jartzen denetik, enpresen konpromisoak sinatu ahal izango lirateke parkean instalatzeko, eta, hala, funtsak aurreratuko lirateke, urbanizazioprozesu hori aurrera eramateko. Berriz diot, ez dugu ulertzen, ezta kontzeptualki ere, Sestaorentzat ezinbestekoa den proiektu baten aurka agertzea, langabezia-egoera honetan; Sestaoko hirigintza-berrikuntzari lagunduko dion, populazioa gaztetuko duen eta enplegua sortuko duen proiektu bati ezetz esatea. Ez dugu ulertzen, ezta kontzeptualki ere, Espainian ez ezik Frantzian ere erabilpenik gabe geratutako industria-lurrak aprobetxatu baitira hirigintza-zabalkuntzak egiteko, eta, hemen ere, Bizkaian, adibide nabarmenak ditugu. Zaila da ulertzen, ez bada Alderdi Popularraren noraezaren ondorioz, Estatuko Gobernuak esaten badu "diru pixka bat dagoen lekuan –hemen, 8 milioi daude altxortegian–, ez dut zentimo bat gehiago gastatuko; berdin zait zer ari den gertatzen". Izan ere, hori da aplikatzen ari diren murrizketen filosofia: "dirua hartu, eta korrika alde egin". Planteamendu horrek hondamendira garamatza. Uler daiteke proiektu bat hasi ala ez eztabaidatzea, baina bideragarria den zerbait, martxan dagoena, amaitzeko dagoena, eskaera duena, krisi-eremu batean dagoena geldiaraztea… ez dago hori ulertuko duenik. Eta, horregatik, gaur hori azal dezazuen eska- tuko nuke, baina modu eraikitzailean, gaia argituz, irtenbide bat emanez, Ibar Zaharra proiektua, Sestaoko ibar zaharra berreraikitzeko proiektua, aurrera eraman dadin. Kontuan izan mota horretako sozietate batek ez duela gainbalio ikaragarririk bilatzen, eta ez duela administrazioak aberastea helburu izan behar. Dirua ez galtzea da helburua, baina hondatutako industriaeremu bat suspertzea eta lanpostuak sortzea lortzen da, enpresa berriak, enpresa modernoagoak, sortuz. Besterik ez. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1424 |
10 | 30 | 16.05.2013 | DAMBORENEA BASTERRECHEA | PV-ETP | Euskal Sozialistak legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, Ibar Zaharra enpresa-parkeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Reyes jauna, aurretikoa ahaztu zaizu. Ibar Zaharra proiektuak bukatua behar zuen 2010eko abenduaren 30erako. 2013an gaude, eta ez da ezer ere egin. Eta, itxura denez, Alderdi Popularrak eta Alderdi Popularraren Gobernuak dute ardura, 2007an proiektu hori hasi zenetik, 2010eko abendura arte, orduan bukatu behar baitzen proiektua, eta, nik dakidanez, garai horretan zuek gobernatzen zenuten Madrilen, hemen eta beste lekuren batean. Baina arduradunak gu gara. Azalduko dizut orain arte zer izan den Ibar Zaharra proiektua. Bada, Bilboko Kale Nagusian bulego bat eduki du urte hauetan, hilean 3.000 euroan –eskaintza-proiektuak balio duena baino 216.000 euro gehiago, eskaintza-proiektuak 180.000 euro balio baititu–, eta ezin ahaztu bukaturik behar zuen proiektu honetan ordaintzen aritu garen hiru soldatak, eta, zure arabera, hain interesatuta zeuden enpresa horiek parkean egon behar zutenak 2010etik. Ez du uste horren ardura izan duenik ez Alderdi Popularrak, ez Espainiako Gobernuak, ez Eusko Jaurlaritzak, ez Bizkaiko Foru Aldundiak, ez Sestaoko Udalak. Proiektua bideragarria dela diozu. Ez kezkatu, bideragarri egingo dugu. Hain zen bideraezina, ze zuek ere aldatu egin behar izan baituzue. Bere garaian proposatu zuen hark giltza eskura saldu behar zituen pabiloiak, alegia, administrazio publikoek, urbanizatu ez ezik, pabiloiak eraiki behar zituzten eta giltza eskura saldu, eta horren ondorioz, bistan denez, asko garestitzen zen proiektu osoa. Beste zailtasun txiki bat ere bazuen horrek: agian, hara joan nahi zuten enpresei ez zitzaizkien pabiloi horiek interesatzen. Esaten duzu Espainiako Gobernuak eta SEPIk blokeatzeko gaitasuna dutela, eta hori bai dela adarjotzea. Horrek Abra Industrial gogorarazten dit, eta zuri ere gogoraraziko dizut. Ezaguna egiten zaizu Abra Industrial? Izan ere, 1996an, gauza bera gertatu zitzaigun. 1996an, Gobernura iritsi ginenean, Abra Industrial izeneko sozietate bat zegoen. Hark ere bulego oso garrantzitsu bat izan zuen 10 urtez, eta 20 milioi baino gehiagoko soldatak ordaindu ziren –garai hartakoak–, ezertxo ere ez egitearen truke. Hori bai, % 100 Estatuarena zen, baina Estatua ez zen sozietatearen burua; heren bat zuen. Eta orain esaten didazu, SEPIk % 50 duenez, blokeatzeko gaitasuna duela. Aizu, zergatik aldatu zenuten Administrazio Kontseiluko gehiengoa, eta 4/5eko gehiengoa eskatu, alderdietako batek % 50 jartzen badu? Zergatik jarri zenuten hori? SEPIk betoa jartzeko ala denek betoa jartzeko? Zergatik jarri zenuten hori? Izan ere, beti berdin gabiltza. Zuek gobernatzen duzuen bakoitzean, zerbait proposatzen duzue: erdia baino gehiago Espainiako Gobernuak jar dezala, baina ez du aginduko, eta, gainera, ez da ezer ere egiten. Eta ezer ere ez diodanean, halaxe da; beno, bai, barkatu, Bilboko Kale Nagusiko alokairuak ordaindu dira; ikusten denez, oso beharrezkoa baitzen han bulego bat izatea eta hiru soldata ordaintzea urte hauetan guztietan. Eta horrek guztiak duela urte batzuk Abra Industrialekin gertatu zena gogorarazten dit, zeina, azkenean, bai, jarri genuen martxan, eta funtzionatu zuen eta funtzionatzen ari da. Eta, berriz diot, kasu honetan, gauza bera gertatuko da. Baina ez zuek esaten duzuelako zerbait egin behar dela. Zuek esan zenuten zerbait egin behar zela eta 2010ean amaitu behar zela; eta 2013an gaude. Alderdi Popularra Espainiako Gobernura iritsi arte, hemen inork ere ez du proposatu ez eskaintzaproiekturik, ez horren guztiaren aurretik egin behar dena ere, alegia, lurrak deskontaminatzea, kutsatuta jarraitzen baitute. Hori ere ez da egin. Ez zegoen asko itxaron beharrik hori egiteko, alegia, Udalak egin beharreko hirigintza-aldaketa guztiak onartzeko. Baina ez kezkatu, egin egingo da. Baldin eta inork ere ez badu blokeatzen, zeren eta nahikoa baita % 20 edo gutxiago izatea blokeatzeko eta beste bi erakunde baitaude, baina ez dut uste hori egingo dutenik, pentsatzen baitut denak ados daudela horrekin. Eta pentsatzen dut, zure ustez ere, lurrak jartzen dituenak kobratu beharko duela, ezta? Ala lurrak jartzen dituenari ordaintzen ez zaiolako dago dirua? Zeren, oso erraza da esatea "9 milioi euro daude". Ados, eta zenbat diru zor da lurrengatik? Eta zer gertatzen da Ballonti ibaiaren ibilguarekin, zeina proiektuan sartu behar baitzen eta ez baitzen sartu –ez zenuten zuek sartu, esan nahi dut–? Horrekin, beste 17.000 metro koadro dira. Reyes jauna, ez etorri hona Sestaoko langabeziak urte hauetan asko kezkatu zaituztela esatera, zeren, sozietate horretan lanean aritu diren hiru lagunei eta Bilboko Kale Nagusiko jabeari izan ezik –zeinei, bistan denez, arazo ekonomiko oro konpondu baitzaie–, gainerako sestaoarrei eta bizkaitarrei ez zaie ezertxo ere konpondu. Baina, halaber, badiotsut, ez kezkatu, Alderdi Popularraren agintaldia amaitu baino lehen, martxan egongo da eta. Abra Industrialekin gertatu zen bezala, gauza bera gertatu baitzitzaigun. Hori bai, proiektu bideragarria zen hura. Zeren, esan diguzu hau ez dela administrazioek dirua irabazteko, eta horretan ados gaude denok, baina ez da administrazioei erreka joarazteko ere, ezta? Zuek hasieran proposatutako proiektua ezin gauzatuzkoa eta bideraezina zen; ondotxo dakizue hori. Beraz, Reyes jauna, benetan interesatuta bazaudete, laguntza eman dezakezue ahal duzuen lekuan, gainerakook –azken finean, proiektuak gauzatzen ditugunok– hau ere gauzatu ahal izan dezagun. Eta, esan bezala, ez hainbeste kezkatu, zeren, egin egingo dugu, eta lurrak deskontaminatzeaz arduratuko gara, hori baita aurrez egin beharrekoa. Eta, horri dagokionez, Eusko Jaurlaritzak galdetu beharko luke zergatik eraman behar ditugun kanpora poluitutako lurrak, erkidego honetan, ez baikara horiek tratatzeko gai, baina, hori bai, oso ekologikoak eta oso ekologistak gara denok. Eta diru asko kostatzen da kanpora eramatea. Beraz, Reyes jauna, lehenengo interbentzio honetan, esan nahi dizut, SEPIk % 50 duen arren, zuen ardura dela 4/5 behar izatea zerbait egin ahal izateko. Kontua ez da % 50ek blokeatzea, zuk diozun bezala, kontua da % 50ek ezin duela agindu edo gobernatu edo aurrera egin. Ondorioz, denek ados jarri behar dute gauza guztietan, baita sozietateari emandako lurren ordainketetan ere. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1425 |
10 | 30 | 16.05.2013 | ZULAIKA PORTILLO | EH Bildu | Euskal Sozialistak legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, Ibar Zaharra enpresa-parkeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. Egun on guztioi. Ezkerraldea da Bizkaiko eskualdeen artean langabezi tasa handienekoa eta Sestao, hain justu, Autonomia Erkidegoko langabetu kopururik handieneko udalerria. Industria izan da Ezkerraldea eskualdeko jarduera ekonomikoa nagusia. Alabaina, enpresa handien pribatizazioen eta zenbaiten behin betiko itxieraren ondoren, Altos Hornos de Bizkaia edo Babcock Wilcox hauen artean, ekonomiaren susperraldi berria lortzeko guztien ahaleginak beharrezkoak dira. Dagoeneko Sestaon bi enpresa-parke berri jartzeko egitasmoa abiatu da, eta horretarako, lurzoruaren urbanizazioa sustatzen ari da. Sestao Bai elkargo publikoak eraiki behar duena, alde batetik, eta beste batetik, Ibar Zaharra elkartearen proiektua, Trapagaraneko Udalaren parte hartzearekin. Sepides Azpiegiturak eta Sprilur, batetik, eta Trapagaraneko eta Sestaoko udalak, bestetik, elkartu dira lurzoruaren sustapenerako, ekonomia biziberritzeko xedez. Orain, ordea, enpresa-parkearen proiektua aurrera ateratzeko jarduerak gelditu egin dira. Eratutako elkargo horretan, bazkideen bi herenen botoekin hartzen dira erabakiak, hau da, kapitalaren bi herenak dauzkaten bazkideen babesarekin. Horrela, Sepidesek kapitalaren % 50 duela, udalek % 5na dutela eta gainerakoa Azpiegiturak eta Sprilurren artean banatzen dela kontutan hartzen badugu, udalek ez daukate tarte handirik, udalek ez daukate tarte handirik erabakiak hartu ahal izateko. Enpresa batzuek interesa adierazi dute bere instalazioak parke horretan jartzeko. Bultzatu beharko litzateke parkearen eraikuntza ahalik eta lasterren. Parke hau Sestaoko bakarra ez bada ere, lehentasunak ondo jarri behar dira. EH Bilduk proiektu biak bultzatzen ditu, industria berpizteko eta ekonomia sustatzeko, bereziki eskualde horretan. Proiektuen arteko koordinazioa eskatzen dugu, ez genuke nahi industria guneak eraikitzea eta erdizka bete. Kontua ez da udalerri bakoitzak bere poligonoa izatea. Eskualde mailako politikak sustatu behar ditugu, eskualdea da krisitik ateratzeko lurralde-giltzarria; eskualdea, eta ekonomia sozialeko enpresak hain zuzen ere. Hori da EH Bilduk defendatu nahi duena: ekonomia soziala enplegua sortzeko, eta eskualdea lurralde-unitatea izatea ekonomiaren berreskurapenerako. Ezkerraldeak guztien ahaleginak behar ditu, bai eta batez ere behar du koordinazioa, planifikazioa eta egiten diren ahaleginak ahalik ondoen baliatzea. Horrela lortuko dugu enplegua sortzea eta ekonomia berpiztea. Dirudienez, proposamen berri bat dago eta 2015erako egongo da bukatuta. Horrela izatea espero dugu. Besterik ez, eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1426 |
10 | 30 | 16.05.2013 | CORRALES GOTI | EA-NV | Euskal Sozialistak legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, Ibar Zaharra enpresa-parkeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, legebiltzarburu anderea. Egun on guztioi. Dakizuen bezala, eta hemen nire aurretik hitz egindakoek aipatu dute, Sestao zoritxarrez Euskadiko langabezi tasarik altuena duen herria da orain dela denbora askotik hona. Egoera honetara industria-birmoldaketa gogorraren eta azkeneko hamarkadetan Ezkerraldean izandako enpresen itxieraren ondorioz heldu da Sestao. Altos Hornos de Bizkaia, Babcock, La Naval, Aurrera, faktoria askok betiko itxi zituzten beraien ateak; beste batzuek, ordura arte izandako kudeaketa-eredu ezberdinaren menpe, bere langilegoa era zorrotz batean murriztu zuten, errealitate berri batera moldatzeko. 1995-2001 urte tarte honetan Euskadik % 24,6ko lanhazkundea zuen bitartean, Sestaon 2.513 lanpostu galdu izan ziren. Egoera horren ondoriozko emaitzak ikaragarriak izan ziren Sestaon, eta oraindik ere gaur ere jasotzen ari gar. Langabezi tasa igo zen, laguntza sozialak eskatzen zituzten familien kopurua ere igo zen, eta gaur frenatzea lortu ez den biztanleri galera prozesu geldo bat ere hasi zen. Geldotasun-urte askoren ondoren, 2003-2007 legealdian Udaletxeak egoera horri aurre egiteko erabaki sendoa hartu zuen. Alberto Lozano alkatea izanik, bi industrialdeen eraikuntza bultza- tzeko bi akordio interinstituzional sinatu ziren Sestaon. Udal-gobernu haren helburua argia zen: erabilerarik gabe geratuta zeuden eta ezertarako ere balio ez zuten industria-lur haiei balioa eman, jarduera ekonomikoa berpiztuko zuten eta Sestaoko herritarrentzat lan-aukera berriak sortuko zituzten enpresa berriak erakartzeko. Lehenengo akordioa Bizkaiko Foru Aldundiarekin sinatu zen, Sestao Bai enpresa-parkea eraikitzeko Aurrera enpresa zaharraren lurretan. 2007an, Gobernu zentralak, Bizkaiko Foru Aldundiak eta Udalak bigarren akordioa sinatu zuten, Ibar Zaharra sozietate publikoa sortzeko, eta industria-gune bat eraikitzeko, Babcock Wilcox enpresaren lurretan. Akordio horiek lortzeko, lan-ordu, bilera, kontaktu eta zirriborro asko eta asko behar izan ziren, harik eta, azkenean, bi akordioak ixtea lortu zen arte. Bi proiektu horiek ia batera abiatu ziren. 2013ko maiatzean gaude, eta begira zer alde handia dagoen bi proiektuen artean. Sei urte geroago, Sestao Bai enpresa-parkea errealitate bat da dagoeneko, eta irekita dago partzelak merkaturatzeko epea; Ibar Zaharra, berriz, oraindik planoetan bakarrik dago. Ibar Zaharra proiektuaren ibilbidea espero baino dezente mantsoago joan da, hasieratik. 2007tik 2011ra bitartean, hirigintza-izapideen lehenengo pausoak bakarrik eman ziren, eta enpresa-parke berrirako bidea irekitzeko eraispenak egin ziren. Lau urte Babcock-eko nabe zaharrak eraisteko. Batzuek lorpen gisa aurkezten saiatu baziren ere, ez zegoen zer ospatu askorik, ordurako nabarmena baitzen atzerapena. 2012ko martxoan, Alderdi Popularrak irabazitako hauteskunde orokorren ondoren eta Gobernu berria eratu eta gero, Ibar Zaharreko administraziokontseiluko kontseilariak aldatu egin ziren. Zapateroren Gobernuko ordezkariak atera, eta Rajoyren Gobernukoak sartu ziren, Sepides sozietate publikoaren bidez. Kargu berriak hartu bezain laster iritsi ziren arazoak. Sepides-eko ordezkariek zalantzak agertu zituzten proiektuaren bideragarritasunari buruz. Administrazio-kontseilua osatzen zuten hiru euskal erakundeek (Bizkaiko Foru Aldundia, Udala eta Eusko Jaurlaritza) proiektuarekin aurrera egin nahi zuten, eta Sepides frontoi bat bihurtu zen haientzat. Ez zuten onartu deskontaminazio-lanak lehiaketara ateratzea, hori egin zitekeen arren, ezta hirigintza-proiektuaren lehiaketa egitea ere, haren baldintza-agiriak prest bazeuden ere. 2012ko ekainean eta abenduan, sozietatearen bi administrazio-kontseilu egin ziren, eta euskal administrazioek proiektuari eusteko zer gogo adierazten zuten ikusita, Sepides-ek estrategia aldatu zuen: sozietateak zor zituen ordainketetan babesten hasi zen, proiektua geldiarazten jarraitzeko. Jarrera mugigaitz hori kolpe gogorra izan da Sestaoko herriarentzat. Zergatik? Bada, urtebeteko lana galdu delako bideratuta zegoen proiektu berari bueltak eta bueltak ematen; mantso baina pixkanaka-pixkanaka aurrera egiten ari zen proiektu bati. SEPI da Ezkerraldeko industriasarearen zati handi bat eraistearen arduraduna, eta SEPIk betebehar morala du, ez bakarrik Ibar Zaharraren ibilbideari berrekiteko, baizik eta, horrez gainera, proiektu hori gidatzeko. SEPIk eskualde osoari zor dio hori. Zoritxarrez, urtebete galdu du Sestaok, nahiz eta denak ez diren geldirik egon denbora horretan. Udaleko alkatea kudeaketa asko eta enpresak erakartzeko prozesu garrantzitsu bat egiten aritu da, proiektua desblokeatu nahian, eta mahai gainean pisuzko arrazoiak jarri nahian, industriagunea eraikitzen jarraitu ahal izateko. Hala ere, atzeratuta goazen arren, oraindik garaiz gabiltza makineria koipeztatu, eta trenmakina ez gelditzeko. Ibar Zaharra industriagunea lau administrazio publikoren adostasunari esker sortu zen, eta gure taldeak espero du, gaur, legez besteko proposamen honen bidez, Legebiltzar honetako indar politiko guztiek babestuko dutela. Sestaok Legebiltzar honetako talde guztien babesa behar du. Inor ere ez dago soberan proiektu honetan; ahaleginak batu, eta lan egin behar da, Ibar Zaharra errealitate bihur dadin lehenbailehen. Sepides-ek zalantzak izan arren, industriaguneak badu etorkizuna. Leku estrategiko batean dauden lurretan dago kokatuta, Bilboko metropoli-eremuan, A-8 autobidearen eta Ballontiko ardatzaren ondoan, aireportutik eta portutik minutu gutxira, eta trenarekin lotura du salgaiak garraiatzeko. Metropoliaren erdigunean dago, eta sinetsita gaude enpresek interesa agertuko dutela hara joateko. 2008-2011 epealdian, Sestaoko jarduera ekonomikoak izugarrizko galerak izan ditu: 357 enpresaestablezimendu galdu dira, hau da, Sestaoko enpresasarearen % 19. 15.000 biztanletik gorako Euskal Autonomia Erkidegoko udalen artean, Pasaiak bakarrik jasan du enpresa-sarearen galera handiagoa ehunekotan. Alegia, Sestaok nahitaezkoa du proiektu hori. Ibar Zaharra lehenbailehen errealitate bihur dadin behar dute sestaoarrek, eta lana eskainiko dieten enpresak jartzea. Beraz, Alderdi Sozialistak gaur aurkeztu duen legez besteko proposamena onartzeaz haratago, dei egin nahi nioke –kasu honetan, Alderdi Popularrari, Madrilen gobernatzen duen alderdiari– indar guztiak jar ditzan Ibar Zaharra industriagunearen alde, Ses- taon jasaten ari diren langabeziarekiko kezka ager dezan eta proiektua desblokea dezan, aurrerapausoak ematen jarraitu ahal izateko. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1427 |
10 | 30 | 16.05.2013 | REYES MARTÍN | SV-ES | Euskal Sozialistak legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, Ibar Zaharra enpresa-parkeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Gracias, señora presidenta. Damborenea jauna, ez nahastu, zeren, sozialisten ekimenaren helburua eta Legebiltzarreko talde guztiek –eta zureak ere azkenean bai, itxura batean behintzat– duten helburua da Ibar Zaharra proiektua desblokeatzea eta, zuen jarreraren ondorioz, urtebete baino gehiago geldirik dauden bi proiektuen eskaintza egitea. Espero dut horretan lagunduko duzuela, eta denbora hau ondo aprobetxatuko dugula. Gainerakoan, ez diet helduko bota ohi dituzun amu horiei, alboko eta historiaurreko eztabaidetan sartzeko, zeren gaur hemen axola duena hau baita: babestuko al duzue, babestuko al duzue, Administrazio Kontseilura joanez eta urtebete baino gehiago geldirik dirauten proiektu horien eskaintzak aurrera egin dezan utziz? Erantzun, mesedez. Lurraren garbiketa aipatu duzu. Eskaintzaproiektua prest dago duela urtebete baino gehiagotik, eta ezin da ezer ere egin, Administrazio Kontseiluan uzten ez duzuelako. Egia da; lurrengatik Sepidesi asko zor zaiola diozu. Hain zuzen ere, 6,8 milioi, eta zehaztuta dago ordainketa 2015aren amaieran egingo dela, eta, edonola ere, pixkanaka egingo da, kapitala jartzen duten enpresak etortzen diren neurrian. Beraz, kontua ez da kutxan 8 milioi daudela, eta niri 6,8 eman diezazkidatela. Zeren, hasteko, 8 milioi horiek ez baitira zureak; beste jarrera bat izan behar zenukete, alegia, "proiektuak aurrera egin dezan lagunduko dugu, eta ez dugu diru kutxatik aterako, proiektua behin betiko amai ez dadin", hori baita gaur hemen esaten ari zarena, hori baita kontua. Hasieran, 2007aren amaieran, proiektua hasi zenetik, alde handia sortu da proiektu honen eta Sestao Bai proiektuaren artean. Honek 160.000 metro koadro inguru ditu une honetan, eta besteak 60.000. Edonola ere, egia da, administrazio guztietan, oso mantso joaten direla kontu horien izapideak, administrazio asko eta mota askotakoak daudelako tartean. Gauden lekuan gaude, alegia, duela urtebete baino gehiago geunden leku berean. Proiektu hau bultzatuko duzue? Hori da Sestaori interesatzen zaion galdera, eta espero dut zuek ere bultzatuko duzuela. Eta, amaitzeko, besterik ez. Basagoiti jaunari zorte handia opa diot pertsonalki, zeren, legebiltzarkide gisa, asko eskertzen baita –izan ere, batzuetan, ahaztu egiten zaigu politika pertsonek egiten dutela–, asko eskertzen baita erantzukizun asko dituen kide adeitsu eta lagunarteko bat izatea. Beraz, amaitu nahi nuke aitortza hori eginez eta zorte ona opatuz. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1428 |
10 | 30 | 16.05.2013 | DAMBORENEA BASTERRECHEA | PV-ETP | Euskal Sozialistak legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, Ibar Zaharra enpresa-parkeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Reyes jauna, duela urtebetetik hau geldirik dagoela esan eta esan aritu arren, berriz gogoraraziko dizut 2010erako amaituta egon behar zuela. Sestao Bai proiektu horrekin batera hasi zen, eta hori bai, bukatu zuten eta badaude enpresak, eta zuek kudeatzen zenutena –honako hau alegia–, 2010erako amaituta behar zuena, hasi zenean bezalaxe dago. Bai, zer edo zer aurreratu da orain. Euzko Alderdi Jeltzaleko ordezkariari, Corrales andreari, gauza bat zehaztuko diot bakarrik. SEPI Ezkerraldeko industria-eraispenen arduraduna dela diozu. SEPI da Ezkerraldean azken 20 urteetan sortu diren ia lanpostu guztien arduraduna, horretarako eskumenik izan gabe; zeren, autonomia-erkidego honetan, Eusko Jaurlaritzak baitu eskumen hori. Eskumenik izan gabe, eta diru asko jarriz. Diru asko birmoldaketaz geroztik eta laurogeiko hamarkadako industria-ministerio zaharretatik eta birmoldaketa gogorretatik. Espainiar guztien diru askorekin. Lehengo pezetetako milaka milioi asko, bideragarriak ez ziren, publikoak ziren enpresen arazoa konpontzeko; izan ere, publiko bihurtu ziren, pribatuak zirenean ez zirelako bideragarriak. Eta, azkenean, konpondu dena konpontzeko dirua jarri dutenak hor daude, eta ez da izan Eusko Jaurlaritza, hain zuzen ere. Beraz, gauza batzuk proposatzen direnean, proposatu ondo, zeren, Abra Industrialen kasuan, adibidez, diruaren % 100a Espainiako Gobernuak jarri baitzuen. Eta, kasu honetan, Reyes jaunari entzun berri diogun moduan, gauza bera ari zarete proposatzen. Esaten duzu: "SEPIri lurrak ordaindu behar zaizkio, % 50 baitu, baina ez diezaiotela ordaindu, dirurik gabe utziko gaituzte eta". Alegia, % 100 jarriko du, beti bezala, baina ez dauka inolako zer esanik, horrelako sozietate bat egiten duzuen bakoitzean gertatzen den bezala; eta hori ezin da horrela izan. Ez nahasteko esaten didazu. Baina gu ez gara inolaz ere nahasten. Kontua da guk badakigula... Guk zer bultzatuko dugun galdetzen duzu. Bada, begira, guk bultzatuko dugu lurrak ordaindu daitezela –hori baita adostutakoa, 2010ean ordainduta behar zuten eta–, Ballontiko lurrak eros daitezela, lurrak deskontamina daitezela, idazketa-proiektuaren eskaintza egin dadila, Kale Nagusiko bulegoa itxi dadila, horrelako hiru soldata ordaintzeari utz diezaiotela. Hori da bultzatuko duguna. Eta proiektu bideragarri bat egin dadila, Abran egin genuen bezala. Hori bultzatuko dugu. Izan ere, Alderdi Popularrak gobernatu zuen aurreko legealdian gertatu zen gauza bera da: bideraezina zen eta hamar urtez geldirik zegoen zerbait, eta, gu irten ginenean, enpresak zeuden jarrita. Agian, kasu honetan ere, gauza berbera gertatuko da; kasu hartan bezala, inork ez du ezer ere esango –munduko gaitz guztien errua gurea dela salbu–, baina guk eginda utzi genituen gauzak. Eta kasu honetan ere, urtebete gobernuan egon arren, gurea da errua Gobernu sozialistak 2010ean ez zuelako bukatu proiektua. Ez zaitez kezkatu. Gu horrelako proiektuen alde gaude, baina ondo egitearen alde. Izan ere, ez da beharrezkoa 300.000 euro baino gehiago gastatzea bulego baten alokairuan, proiektuaren idazketa kosta dena baino ia bi aldiz gehiago baita, eta hori gastatuta baitago jadanik. Eta zer esanik ez soldata publikoak. Besterik ez. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1429 |
10 | 30 | 16.05.2013 | CORRALES GOTI | EA-NV | Euskal Sozialistak legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, Ibar Zaharra enpresa-parkeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Gracias, señora presidenta. Zure hitzaldia entzunda, Damborenea jauna, uste dut ez daukazula eragozpenik Alderdi Sozialistaren ekimena argi eta garbi babesteko, guk egingo dugun bezala. Zuk aipatu duzun guztia, Alderdi Popularrak egingo duena, negoziatzen ari dira, alegia, euskal administrazioen eta, kasu honetan, Sepidesen artean hitz egiten ari dira. Sepidesekin akordio bat lortu nahian dabiltza, proiektua desblokeatzeko eta aurreratutako ordainketak lotzeko, hau da, konturako entregak egiteko, baldin eta entrega horiek kudeaketahelburu batzuekin lotuta eta baldintzatuta badaude. Alegia, ordainketa egingo da zuk hemen esan duzuna gertatzen baldin bada, hau da, deskontaminazio-lanak lehiaketara ateratzen badira. Lan horien lehiaketa 2012ko martxoan egin zitekeen, Damborenea jauna, baldintza-agiriak prest baitzeuden. Halaber, espero dugu hirigintza-proiektuaren idazketaren eskaintza ere lehenbailehen egingo dela, haren baldintza-agiriak 2012ko martxotik eginda baitaude. Beraz, ez etorri tribuna honetara esatera aurreko urteetan ez zela ezer ere egin, hori ez delako egia. Lana aurreratuta zegoen, eta sozietate berri batean kontseilari berriak sartzean, orduan bai geldiarazi zela dena urtebetez. Espero dut Ibar Zaharraren hurrengo kontseiluan –maiatza amaitu baino lehen izatea espero du- gu– zenbait gai –zuk hemen aipatutako guztiak– adostuta egongo direla, eta, denen artean, Ibar Zaharrak aurrera egitea lortuko dugula. Berriz ere, dei egin nahi diot –kasu honetan, Alderdi Popularrari– Ibar Zaharraren hurrengo kontseiluan, proiektua geldiarazten jarrai ez dezan, eta Sestaok duen langabezia-arazoarekiko ardura ager dezan. Alderdi Popularrak –Madrilen gobernatzen duen alderdiak–, Alderdi Sozialistak –Sestaoko Udalean ordezkaritza du–, Eusko Jaurlaritzak, Foru Aldundiak eta Sestaoko Udaleko gobernu-taldeak; guztiek agertu behar dute ardura udalerriak duen langabeziaarazoarekin. Proiektu hau, sozietate hau, industriagune hau oso garrantzitsua da Sestaoko udalarentzat, Bizkaiarentzat eta, oro har, Euskadirentzat. Behingoz, denon artean, proiektu hau desblokeatzea lortu behar dugu, eta espero dut, aurrerantzean, pausoak emango direla. Gracias. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1430 |
10 | 30 | 16.05.2013 | SEMPER PASCUAL | Euskal Legebiltzar Talde Popularrak egindako legez besteko proposamena, zuzenbide-estatuaren eta gizarte demokratikoaren defentsa egiteko. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Muchas gracias, señora presidenta. Buenos días. Lehendakari jauna, egun on. Basagoiti jauna, egun on. Legebiltzarkideok. Denboran atzera egingo bagenu Euskadin bizi izan ditugun azken hiru hamarkadei erreparatzeko, besteak beste esango nuke beldurrak baldintzatu duela beste edozeren gainetik gure izaera eta jardunbidea, alegia, beldurrak baldintzatu duela gizartea. Beldurrak mendean hartu ditu gure emozioak; ezerezean utzi ditu probabilitateak, eta ezabatu egin ditu aukerak. Eta beldur hori izan da Euskadiko gizartearen jarrera asko neutralizatu eta bideratu dituen izua eta sentimendua. Beldur logikoa, noski, zeinak ez baitzuen uzten lagunartetik kanpo askatasunez hitz egiten –ezta batzuetan lagunartean ere–. Beldur zen jendea; zer gerta zekiokeen beldur; politikan –eta zer esanik ez Alderdi Popularrean edo Alderdi Sozialistan edo beste alderdi batzuetan– parte hartzeko beldur. Luze-zabal hedatu zen Euskadin ETAk bere atentatuen bidez eragindako beldurra. ETAren inguruan, haren xedearen aldeko salatari fidelek eragindako beldurra. Guztia bere egiten duen beldurra; isiltasunaren zurrunbilo latza eragiten duen beldurra; arrazoibide bakar bati lekua ematen dion beldurra; bestelako ahotsak isilarazten dituen beldurra; egia isilarazten eta mozorrotzen duen beldurra. Gauzak berez behar duten moduan garatzeko oztopo den beldurra; izu-eragileari bidea ematen dion beldurra. ETAk –baina ez ETAk bakarrik– pentsatutako eta xaxatutako beldurra. Euskadiko herritarrak astindu gaituen beldurra, eta poliki-poliki, ahalegin handiz, astintzea lortu dugun beldurra, beldur horri aurre egitea lortu baitugu, inoren mende egoteari uzteko; izan ere, mintzo direnek eratzen dute iritzi publikoa, baina isiltzen direnek ere bai, batzuek nekez ulertu arren. Baina beldur hori desagertzen ari da; ETA garaitu dugulako ari da desagertzen. Haatik, ez dugu oraindik beldur hori guztiz uxatu, eta gure artean errotuta jarraitzen du, halaber, haren ondoreetako batek, hots, gezurrak, hots, gorrotoak. Horregatik, egun, komenigarri izaten hasia da errealitatea dagokion dagokionean kokatzea, etorkizunari so egiten hasteko. Beldurra uxatzen hasiak garen honetan, dagokion lekuan kokatu behar dugu errealitatea. Horregatik, orain, Euskadirako etorkizun hobea hezurmamitzen hasiak garela, askatasun-guneak berreskuratzen hasiak garela, guztiz ezinbestekoa dugu behingoz egiatik aldentzen gaituen guztia bazter uztea, gizarte hobea eratzeko oztopo baita hori. Legebiltzar honetan bertan duela oso gutxi gogora ekarri den moduan, batzuek hizkuntzaren ihesbideak erabiltzen dituzte behin eta berriz, hiltzaileei preso politiko deitzeko. Zitala guztiz. Hemen, lurralde honetan eta Legebiltzar honetan bertan, batzuek preso politiko deitzen diete garondoan tiroak jotzen aritu direnei, izatez bete-beteko hiltzaileak badira ere. Euskadiko politikagintzan hain sarri eta aise erabiltzen diren adierazpideak argitzeko eta behingoz bazter uzteko gai izan behar genuke; izan ere, adierazpide horiek, iritzi publikoa eta Euskadiko herritarrak nahasteaz gain, kalte egiten diete herritarrei, kalte gizarteari eta kalte sistema demokratikoari. Betebehar bat dugu Euskadiko alderdi politiko guztiek: Euskadin askatasunaren eta egiaren bidean sasiak kentzeko betebeharra dugu; topagune etiko irmo eta argia eraikitzeko betebeharra dugu, hartan oinarrituta, pixkanaka-pixkanaka, ETAren bortxa terroristaren urte luze horiek gainditu ahal izateko. Gutxieneko topagune etikoa behar dugu, gure gizarte zauri- tua osatzen lagundu diezagun eta gure ondorengoek argi jakin dezaten aurre egiten jakin genuela, beldurrak beldur, akatsak akats, isiluneak isilune eta ezikusiak ezikusi. Eta, horretarako, gauza bakoitzari bere izena emateko betebehar pedagogikoa dugu. ETAko presoak ez dira preso politikoak; ez dira preso politikoak, ez daudelako beren ideiengatik kartzelan, ez daudelako ideia politikoak defendatzeagatik kartzelan. Erailtzeagatik daude kartzelan; estortsio egiteagatik daude kartzelan; hiltzeagatik daude kartzelan. ETAren biktimak, ordea, bai; horiek badira, bai, biktima politikoak, proiektu politiko totalitario baten izenean hil baitzituzten. Are gehiago, guztiok gara ETAren biktima politikoak, hil egin nahi baikintuzten, xantaia egin nahi baitziguten eta kikildu egin nahi baikintuzten proiektu politiko totalitario baten izenean. Eta gizartearen pluraltasun eta aniztasunarekiko begiramena da proiektu politiko guztien ezinbesteko betekizuna. Proiektu politiko baten izenean hiltzeak begi-bistan uzten du proiektu horren izaera totalitarioa, eta, Euskadin, ez dugu berriz ere horrelakorik nahi. Horregatik, legez besteko proposamen hau onartzea oinarrizkoa da, oinarrizkoegia, agian, baina ezinbesteko urratsa da etorkizun hobea eraikitzeko. Alderdi ilun askotan egin behar da argia, Euskadiko politikagintzan gauza bakoitzari bere izenez deitzeko eta argi eta garbi uzteko Espainian, Euskadin eta gure zuzenbide-estatuan preso politikorik ez dagoela. Eta, amaitze aldera, Euskadin bizi izan dugun egoeraren larria ez da soil-soilik terrorismoaren ondorio, ez da soil-soilik indarkeriaren erabileraren ondorio; balio demokratikoekin bat ez datorren azpikultura baten ondorio ere bada. Kultura politiko horrek erakunde demokratikoak erabiltzen ditu bitartekotzat; kultura politiko horrek bereganatu egiten ditu erakunde demokratikoak, haietan sinetsi ez arren. Ezin dugu gure etorkizuna balio demokratikoen ahultasunaren gainean eraiki; ezin diegu itxaron eta lagun egin aniztasunean sinetsi ez eta hura babesteko eta defendatzeko prest ez daudenei. Zentzua gogoz berreskuratzeko unea da; okerrak artezteko unea da; adostasunera eta neurritasunera itzultzeko unea da. Atzean utzi ditugu –hala izango ahal da!– iraganeko garaiak; atzean utzi ditugu beldurraren eta erakundeen desleialtasunaren ondorioz haien zilegitasuna ahuldu zuten jokaerak. Horregatik, gaurkoan, boto guztien artetik, horietako bat bereziki garrantzitsua iruditzen zait, lehendakari jauna: zuena, hain zuzen; lehenik eta behin, nire lehendakaria zarelako, gure lehendakaria zarelako; hala, nire lehendakariak, gure lehendakariak egia defendatzea espero dut; zuzenbide-estatua defendatzea espero dut, zuzenbide-estatu horrexek ematen baitizu, lehendakari jauna, lehendakari izateko legezkotasuna; eta, bigarrenik, herri honen hobe beharrez hobe delako Euzko Alderdi Jeltzalea Bildurengandik aldendu eta gainerakoengana gerturatzea. Ona da zuzenbide-estatua onartzen ez duen horrek bakarrik dagoela sentitzea eta, aldiz, zuzenbide-estatua aintzatesten dugunok eta haren babesean eta legezkotasunean gaudenok elkarrekin bat egitea, elkarrekin bat egitea, bai injustizia eta totalitarismoa salatzeko, bai, halaber, egia defendatzeko. Horregatik, argi esan behar dugu Espainian, Euskadin eta gure zuzenbide-estatuan inor ez dagoela bere pentsamoldearengatik espetxean. Gai izango ahal gara, bada, horrelako arrazoinamendu erraz, ageriko eta arrazoizkoan bat etortzeko! Hemen, legea urratzeagatik dago jendea espetxean, edo, bestela esanda, erailtzeagatik dago jendea espetxean. Eta horrek ez du gogoeta sakonik eskatzen; aski da borondatea izatea, begiak irekitzea eta egia esatea. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1431 | |
10 | 30 | 16.05.2013 | MANEIRO LABAYEN | Mixto-UPyD | Euskal Legebiltzar Talde Popularrak egindako legez besteko proposamena, zuzenbide-estatuaren eta gizarte demokratikoaren defentsa egiteko. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. Egun on guztioi. Gure ustez, guztiz lotsagarriak eta onartezinak dira Euskadin gertatu diren zenbait gauza; guztiz lotsagarriak eta onartezinak dira Euskadin gertatzen jarraitzen duten zenbait gauza eta egun –gaur bertan, esaterako– esaten eta egiten diren zenbait gauza. Guztiz lotsagarria eta zeharo onartezina iruditzen zaigu ETAko presoei preso politiko deitzea. Guztiz onartezina eta lotsagarria iruditzen zait EH Bilduk ETAko presoei preso politiko deitzen jarraitzea. Areago, onartezina iruditzen zait Legebiltzar honetan EH Bilduk ETAko presoei preso politiko deitzen jarraitzeko aukera izatea. Eta lotsagarria eta guztiz onartezina iruditzen zait gaizkileen atxiloketak eragozten saiatzea, atzo Ondarroan gertatu zen moduan. Eta lotsagarria eta guztiz onartezina iruditzen zait Legebiltzarrean uneotan EH Bilduko ordezkariek soinean dituzten kamiseten moduko kamisetak jantzi ahal izatea, gaizkileen atxiloketak eragozteko ekintzei babesa ematen dieten heinean. Guztiz onartezina eta lotsagarria iruditzen zaigu guri hori guztia. Gertaera hauek irain handia dira gizarte demokratikoarentzat eta berezi-bereziki terrorismoaren biktimentzat. Ezin dugu ahaztu eta ez dugu ahaztuko –nahiz eta batzuek horixe nahi duten– ETA talde terrorista dela eta 850 hilketa baino gehiago, dozenaka bahiketa eta milaka zauritu, jazarri eta kaltetu eragin dituela. EH Bildu eta ezker abertzalea –ezker abertzale esaten zaion hori–, ETAko presoei preso politiko deituta, zera ari da aditzera ematen, ETAko presoek ez luketela espetxean jarraitu behar; alegia, errugabeak direla; alegia, bidegabeki daudela espetxean; alegia, ez zutela deliturik egin; alegia, haien krimenak zuzenak izan zirela. Horixe adierazten ari dira EH Bildu eta haren zerbitzu osagarriak; horixe adierazten ari da ezker abertzale osoa, ETAko presoak preso politikotzat jota. Hau da, EH Bilduk, Legebiltzar honetan bertan ere ETAko presoei preso politiko deitzen dien heinean, zilegitasuna ematen dio ETAri. Espainia, mundu guztiak dakienez, demokrazia da, eta Espainian ez dago preso politikorik. Hala, ETAko presoak preso politikoak direla esaten duen horrek zilegitasuna ematen dio ETAri. Preso politikoak ideia jakin batzuk defendatzeagatik daude espetxeratuta. ETAko presoak, ordea, ez daude ideia jakin batzuk babesteagatik kartzelan, baizik eta estortsio egiteagatik, mehatxu egiteagatik, erailtzeagatik eta talde terrorista bateko kide edo laguntzaile izateagatik; alegia, Zigor Kodean zehatz-mehatz tipifikatutako delituak egiteagatik daude kartzelan. Eta berriz ere diot, nahiz eta begi-bistakoa den demokratontzat: Espainia demokrazia da, eta ez dago preso politikorik Espainian. Hala, inor, ETAko presoak preso politikoak direla esaten duen heinean, ETAri zilegitasuna ematen saiatzen ari da. Horrenbestez, bat gatoz Talde Popularraren jatorrizko ekimenarekin, eta bat gatoz, noski, Talde Popularrak eta Talde Sozialistak proposatutako eta erdibidera ekarritako zuzenketarekin. Izatekotan, erdibideko hori motz geratzen da gure ustez, eta horrexegatik ez dugu sinatu, gure zuzenketa azkeneraino bultzatu nahi dugulako. Izan ere, guk areago jo dugu gure zuzenketan, eta hauxe gaineratu dugu: justizia-auzitegiek eragotzi egin behar dute preso politiko terminoa erabilita ETAri zilegitasuna emateko asmo hori; asmo horrekiko mespretxu politikoa adierazi behar da, eta Alderdien Legea zorrotz ezarri, lege horrek dioenez legez kanpo utzi behar baitira ETA kondenatzen ez duten alderdi politikoak edo ETAren krimenak justifikatzen dituztenak; alabaina, egun, etenaldian dago lege hori, eta ez da betetzen ari. Gure zuzenketa horretan, gainera, Espainiako Gobernuari eskatzen diogu Zigor Kodean delitutzat jaso dezan terrorismoaren krimenak ukatzea, aurrerantzean ezin erabil dezaten preso politiko terminoa edo adierazpidea ETA talde terroristaren kideak izendatzeko, ETAri zilegitasuna ematen saiatzen baitira hartara, ETAko kideek krimenik egin ez balute bezala edo krimen horiek bidezkoak izan balira bezala. Hau da, ETAren krimenak ukatzea delitua izatea lortu nahi dugu gure zuzenketaren bidez, eta horixe ari gara bultzatzen Legebiltzar honetan. Tira, esan beharrik ere ez da Espainia demokrazia dela, eta esan beharrik ere ez da Espainian preso politikorik ez dagoela; esan beharrik ere ez da, halaber, Espainian ideia demokratiko guztiak defenda daitezkeela, indarrean den legezkotasuna errespetatzea muga bakarra izanik. Esan beharrik ere ez da, azkenik, EH Bilduk, ETAko presoei preso politiko deituta, ETAk egindako krimenak zuritu nahi dituela atzera begira. Hori, baina, ezin da inolaz ere onartu, eta justiziaauzitegiek ere ez lukete onartu behar. Horregatik, nahiz eta azkenik, noski, Alderdi Popularrak eta Euskadiko Alderdi Sozialistak elkarrekin sinatutako erdibideko zuzenketaren alde egingo dugun, guk gure osoko zuzenketari eusten diogu; izan ere, gure zuzenketa hau areago doa; zorrotzagoa da, eta, nire ustez, gure proposamen honek ere Legebiltzar honetan dauden alderdi politiko demokratiko guztien babesa jaso behar luke. Besterik ez. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1432 |
10 | 30 | 16.05.2013 | ARES TABOADA | SV-ES | Euskal Legebiltzar Talde Popularrak egindako legez besteko proposamena, zuzenbide-estatuaren eta gizarte demokratikoaren defentsa egiteko. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Presidente andrea, lehendakari jauna, sailburuak, legebiltzarkideak. Sortu eta EH Bildu Euskadin eta Espainian preso politikoak daudela esaten tematu arren, ez da egia. Ez Euskadin, ez Espainia osoan ez dago preso politikorik, demokrazia ezarri zenetik. Ez dago preso politikorik, zuzenbideestatu batean bizi garelako, ondo errotutako demokrazian bizi garelako eta eskubideak eta askatasunak bermatzen dituen erregimen honek eragotzi egiten duelako. Ez Euskadin ez Espainiako gainerako lurraldeetan ez dago preso politikorik, eta halaxe aitortzen dute besteak beste justizia-auzitegiek, Europako Parlamentuak, Estrasburgoko Giza Eskubideen Auzitegiak eta Europako Kontseiluak. Espainia Europako gainerako demokrazien parera dago askatasunei eta eskubideei dagokienez. Estrasburgoko Giza Eskubideen Auzitegiak epaia eman zuen Alderdien Legeari buruz eta indarkeriari babesa eta aterpea ematen dioten alderdi politikoak legez kanpo uzteari buruz, eta, epai hartan aintzatetsi zenez, gure legeria akatsgabea da ikuspegi demokratikotik; are gehiago –eta hauxe garrantzitsuena–, gure legeria ezinbestekoa da demokrazia eta zuzenbide-estatua babesteko. Europako Kontseiluak duela urtebete onartutako ebazpenean esaten zenez, krimen terroristengatik espetxeratutako presoak ez dira preso politikotzat joko, baldin eta dagokien nazioko legediaren arabera esetsi eta kondenatu badituzte krimen horiengatik eta legedi horrek zuzenbide-estatuaren berme judizial eta prozesal guztiak betetzen baditu, Espainian gertatzen den legez. Beraz, berriz ere diot: nahiz eta zuek preso politikoei buruz hitz egiten tematu, Euskadin eta Espainian ez dago preso politikorik. Demokrazia ezarri zenetik hemen izan duguna beste zerbait da, pertsona batzuek, norberaren erabakiz edo taldearen ekimenez, ekintza terroristak eta hilketa izugarri larriak egitea erabaki baitzuten, xede politiko baten aitzakiapean, xede hori bide demokratikoetatik defendatzeari muzin eginda edo pentsaera politiko hori bide demokratikoetatik babesteari uko eginda. Hilketak edota bestelako ekintza terroristak egiteagatik edo agintzeagatik zigortutako eta espetxeratutako pertsonak daude Euskadin. ETAren ekintzak, ETAren ekintza terroristak goresten, babesten eta zuritzen zituzten pertsonak ditugu Euskadin. Horixe da egia. Horixe Euskadin gertatu dena: ETAko kide izategatik eta hilketa eta delitu izugarri larriak egiteagatik zigortutako pertsonak daude kartzeletan. Eta polizia-kidegoek, ezin bestela, delitu horiek jazarri behar dituzte, egileak atxilotu eta justiziaauzitegiek zigortu ditzaten. No va a ser así. Ez da horrela izango. Onartezina da Sorturen buruzagiek esatea –atzo bertan esan zuten moduan– atxiloketen garaia iragana dela. Zer esan nahi dute, bada? Justiziarekin auziak irekita dituztenek, auzitegiek ezarritako zigorrak betetzera joan behar dutenek zigorrik gabe geratu behar dutela? Berriro hutsetik hasi behar dela? Atzo bertan ikusi genuen zeinen gauza deitoragarriak eta arbuiagarriak gertatzen diren ikuspegi etiko eta demokratikotik, preso politikoei buruz hitz egitea helburu hartuta; izan ere, atzo, ez ziren, bada, saiatu EH Bilduko bozeramailea eta talde horretako beste legebiltzarkide eta kide batzuk, Sortuko beste buruzagi batzuekin batera, ETAri laguntzegatik bost urteko espetxe-zigorra duen pertsona baten atxiloketa eragozten! Pertsona hori atxilotu zezaten eragozten saiatu zineten zuek. Zer nahi duzue, baina? Justizia zuen kabuz ezarri nahi duzue, ala? Zuek zeuek erabaki nahi duzue nor atxilotu daitekeen eta nor ez? Zuek erabaki nahi duzue auzitegietan nor zigortu behar den edo ez? Horrelaxe ulertzen duzue zuek demokrazia. Bistan da nolako bide luzea duzuen aurretik, ETArengandik behin betiko aldentzeko eta demokraziaren joko-arauak guztiz onartzeko; atzoko zuen jarrera hori eta aspaldi honetan izan dituzuen beste jokabide batzuk aintzat hartu baino ez dago –gogora ekarri behar baitugu, esate baterako, ETAko buruzagi baten, Thierry terroristaren omenaldian ere izan zirela EH Bilduko buruzagiak–. Hara, ETAko presoak ez daude beste batzuek hartutako erabakien ondorioz espetxean; beren kabuz edo taldearen ekimenez erabaki zuten demokraziaren eta zuzenbide-estatuaren aurka armak hartzea, eta haien ekintzek eta krimenek 850 heriotza baino gehiago eragin dituzte. Errealitate eta egia hori ere kontuan hartu behar duzue zuek. Ulertzekoa da zuei egia deseroso gertatzea, baina ezin izango duzue historia berridatzi. Ekintza terroristak eginez edo terroristei babesa eta laguntza emanez ETAren jarduera-esparrua osatu zutenen erantzukizuna zuritu nahi duzue zuek, eta horretarako erabiltzen dituzue preso politikoak eta gatazka politikoa adierazpideak. Egia da, bai, ETAk ustezko xede politiko baten izenean erail zuela, Euskadiko gizarte osoari bere proiektu eta gurari totalitarioak ezartzea baitzuen helburu; horrek, baina, erantzukizunaren zama leundu beharrean, are larriago bilakatzen du ETAko kideen eta haren babesle edo laguntzaileen jarrera eta egoera. Legebiltzarkideok, Euskadin izan gaitezke eskuindarrak edo ezkertiarrak, kontserbadoreak, aurrerakoiak, foruzaleak, zentralistak, autonomistak edo independentistak. Euskadin ideia guztiak defenda daitezke, betiere baldin eta ideia horiek legearen joko-arauen eta esparruaren barruan defendatzen badira. Hain zuzen ere, ideia guztiak defenda daitezkeelako –independentzia aldarrikatzen duten ideiak ere barne– itzuli ahal izan da Batasunaren mundua politikagintzara, legearen bideei helduta, EH Bilduren bitartez lehenik eta Sorturen bitartez orain, eta horrexegatik du ordezkaritza, bai Legebiltzar honetan, baita beste erakunde batzuetan ere. Bide batez, esan behar da Sortuk, legezkotasun horri helduta, Alderdien Legea bera ere onetsi zuela, beste batzuei legea onesteko aukerarik ematen ez dien arren. Izan ere, Sorturen idazkari nagusia bera legeak eskaintzen dituen bitarteko guztiak ari da baliatzen, espetxetik lehenbailehen ateratzeko –eta eskubide osoa du, noski, demokrazian bizi baikara–; alabaina, onartuko didazue bi neurri darabiltzazuela zuek, ETAko presoei –zuek horren sutsu defendatzen omen dituzuen preso horiei– ez zaielako uzten, hala nahi izanda ere, jarrera hori bera hartzen, espetxe-onurak eskuratu ahal izateko; ez zaie uzten espetxe-legezkotasunari heltzen, espetxe-onurak jaso eta birgizarteratzeko bideari ekiteko. Presoak defendatzeko bai modu bitxia! Zuek moketa gainean zabiltzaten bitartean, ETAko presoak, zuek defendatzen omen dituzuen preso horiek, kartzeletan usteltzen ari dira, espetxe-onurak jasotzeko aukerarik ere gabe, besteak beste zuek ez diezuelako horretarako adorea eta laguntza ematen, kontrakoa baizik –areago, zuetako batzuek traidoretzat ere joko zenituzkete, hala egingo balute–. Amaitzeko, legebiltzarkideok, berriz ere esango dut: ez Euskadin, ez Espainian, ez dago preso politikorik. Gizarte demokratikoetan, gizarte zintzoetan, ezin da onartu inork egindako krimenak aienatzen saiatzea, edo iraganean terrorismoaren indarkeria babesteagatik edo zuritzeagatik batzuek dauzkaten erantzukizunak uxatzen saiatzea. Ezin dugu egia itxuraldatu; ezin diegu hurrengo belaunaldiei oinordetzan amnesia utzi. Aitzitik, egia, memoria, ordaina eta justizia errotzen laguntzeko lan egin behar dugu. Egia da denok izan behar genukeela etorkizunera begiratzeko gai, baina, etorkizunera begiratzeko eta bakea, askatasuna eta elkarbizitza baketsua gizartearen zimendu bilakatzeko, zoru etiko eta demokratiko irmoak hartu behar dira oinarri ezinbes- tean. Guztiok lan egin behar genuke bakea eta bizikidetza sendotzeko, eta guztiok eskatu behar genioke ETAri behin betiko desegiteko. Eta guztiok izan behar genuke argi desadostasunak eta gatazkak demokrazian ez direla sekula indarkeriaren bidetik konpontzen. Talde Popularrarekin adostu dugun erdibidekoak argi eta garbi jasotzen du ez dagoela preso politikorik, ez Espainian, ez Euskadin –ez Euskadin, ez Espainiako gainerako lurraldeetan–, eta irmotasun guztiz adierazten du, gainera. Espero dut egoerak agintzen duen mailan egongo garela guztiok, berezibereziki Jaurlaritza babesten duen alderdia, eta espero dut lehendakariak ere, Legebiltzarrean duen botoaren bidez, bere erabakia berretsiko duela dagokion botoia sakatuta, argi eta garbi uzteko ez dagoela preso politikorik ez Euskadin, ez Espainiako gainerako lurraldeetan. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1433 |
10 | 30 | 16.05.2013 | VAQUERO MONTERO | EA-NV | Euskal Legebiltzar Talde Popularrak egindako legez besteko proposamena, zuzenbide-estatuaren eta gizarte demokratikoaren defentsa egiteko. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Mila esker, presidente andrea. Lehendakari, sailburu eta legebiltzarkideok. Preso politiko terminoaren erabilpenaren inguruan sortu den polemikak ez dio ekarpenik egiten gaur egun bizi dugun eta bizi behar dugun ibilbideari. Eztabaida interesatu honek atzera begiratzen du atzoko debateetara. Ez dugu debatea baztertu nahi, debateak eraman nahi duen norabidea baizik. Preso politikoa zer den eztabaidatu behar badugu, egin dezagun, adostu dezagun, baina antzerkirik gabe, zintzotasunez. Zein da debate honen helburua? Zer da lortu nahi dena? Zer helburu politiko du? Zer ekarpen egiten dio bakegintza eta bizikidetzari? Euzko Alderdi Jeltzaleak Alderdi Popularraren legez besteko proposamenaren aurrean ondorengoa dio: "Consideramos que los debates en los que resulta prioritario alcanzar consensos básicos, porque afectan a aspectos sensibles para la convivencia social y política, deben remitirse, por responsabilidad, a la ponencia de paz y convivencia". Ustedes, representantes del Partido Popular y de UPyD, tienen las puertas abiertas a la citada ponencia, no tengan miedo al diálogo. Dialogar no significa estar de acuerdo con todo y con todos. Nuestro pueblo tiene que tejer consensos básicos, y como representantes de este pueblo, es nuestra obligación intentarlo una y otra vez, y no estar constantemente creando titulares poco constructivos en los medios de comunicación, alimentando debates estériles. Alderdi Popularrak bere proposamenaren zioan dio preso politiko esamoldearen erabilpenarekin eragindako hilketak eta krimenak justifikatu egiten direla. Gogortasun gehiagorekin, UPyDk Kode Penalak ETA kideei preso politiko deitzea tipifikatu dezala eskatzen du. Hau da, oraindik ere Kode Penalak terrorismoaren apologia delituaren multzoa zabaltzea eskatzen du eta adierazpen-eskubidearen eta terrorismoaren apologiaren arteko marra estutzen du. Beste aldetik, Bilduk defendatzen duen postura Amnistia Internazionalek defendatzen duen definizioa da. Baina Amnistiak gauza asko esaten ditu presoen inguruan, presoen eskubideen eta inpunitatearen inguruan ere bai. Eta Amnistiak esaten duen parte batekin bat egiten denean, koherentziaz erakunde berak esaten dituen besteak ere ontzat hartu beharko lituzke Bilduk. UPyDk iritzien kriminalizazio-bidea irekitzen du eta Alderdi Popularrak elkarrizketaren eta garai berrien aurrean bide berriak hartzeko izan dezakeen bertigoa agerian uzten du. Alderdi politikoek erabiltzen duten terminologiarekin beren postura politikoa markatzen dute, hori egia da. Ez da debaldekoa EH Bilduk aukeratutakoa, non Amnistia Internazionalen ikuspegiko presoen katalogazioan motibazioa soilik ematen dion, hau da, politikoa, eta ez motibazio hori delaeta giza eskubideen urraketak egon diren ala ez kontutan hartzen ez denean. Aukera hori, preso politikoarena, ez da debaldekoa, beraz, Bildurentzat. Eta pentsa genezake ezker abertzaleak ETA kide bati preso politikoa deitzeak helburu jakin bat izan dezakeela, esamolde horrek duen konnotazio positiboarekin krudela izan den aktibitate bat leuntzea, motibazio politikoak nolabait eragindako mina lausotu ahalko balu bezala. Erabilpenaren helburua hori bada, horrek esan nahiko duena zera da: ezker abertzaleak oraindik egin beharreko ibilbide bat duela, ETAk herri honetan eragindako sufrimenduaren inguruan balorazioa egin behar duela, indarkeria ez baita gatazka politikoaren aurrean elkar hizketaren frakasoa, gatazkaren aurrean talde batek egindako aukera, hautua baizik. Euzko Alderdi Jeltzaleak bat egiten du Nazio Batuek erabilitako terminologiarekin, hau da, ETAko presoak ez direla kontzientzia-presoak, ez direla preso politikoak, baizik eta helburu politikoa duten presoak direla, helburu politikoa dela-eta legea urratu dutenak, giza eskubideen urraketak burutu dituztenak, bonbak jarri, tiroak eman, indarkeria erabili dutela edota erabilera bultzatu eta lagundu dutela. Los presos de ETA han sido juzgados y condenados por la comisión de delitos relacionados con la actividad violenta terrorista de ETA. ETA siempre ha querido condicionar y alterar la situación política. Sus acciones armadas, los atentados y asesinatos han tenido y perseguido un efecto político, tal y como ha dicho el señor Borja Semper al inicio del debate. De ahí que sean personas que con objetivo político delinquen. De hecho, el Estado no trata el colectivo de presos de ETA como presos comunes. Su pertenencia a ETA hace que su trato sea diferente, su motivación en la comisión de delitos por los que han sido juzgados y condenados los hace diferentes. Historiak aurrera egin du, eta ETAk bere ekintza armatuekin amaitu du. Eta garai berrietan, politika modu-berriak. Eta ez dugu esaten honekin orria pasa egin behar denik. Herri honek memoria izan behar du, oroimen kolektibo ez-neutral eta aktiboa, berriro errepika ez dadin, berriro ere ideia baten defentsa edo Estatuaren arrazoi bidegabea giza duintasunaren gainetik jarri ez dadin. Baina debatitzen dena bezain inportantea da non, nola eta zertarako egiten den. Hori dela eta, Euzko Abertzaleak taldearen osoko emendakina. Saiatu gaitezen hitzarekiko, elkarrizketarekiko eta akordioak bilatzearekiko konpromiso demokratikoa lantzen. Eta horretarako, alderdi politikook estrategiak aldatu behar ditugu, atzoko debate antzuekin amaitu behar dugu. Lehendakariak pleno monografikoan esandako hitzekin amaitu nahi dut: "Legebiltzarkide gisa daukagun eta Legebiltzar honi eman nahi diogun egitekoari buruzko gogoeta bat egin nahiko nuke. Gutxienez, bi aukera nagusi ditugu eta biak gure esku daude, denon esku. Areto hau gizarteari etengabe zatiketa eta azaldura helarazten dion agertoki bihur dezakegu, edo bestela, akordio baliagarria lortzeko duen gaitasunagatik eraikuntzarako lan-esparru bat dela sentiarazi gizarteari. Nire apustua, gure apustua eta gonbidapena berriro ere, bigarren bidearen aldekoa da, Legebiltzar hau elkarrizketa eraikitzeko esparrua izatea lortu behar dugu". Mila esker. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1434 |
10 | 30 | 16.05.2013 | SEMPER PASCUAL | Euskal Legebiltzar Talde Popularrak egindako legez besteko proposamena, zuzenbide-estatuaren eta gizarte demokratikoaren defentsa egiteko. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. Esaldi benetan latza bota du Arzuaga jaunak: "Itxaropena dut gaurkoan hitza gailenduko dela". Non egon zara, baina, urte hauetan, Arzuaga jauna? Non izan zarete zuek urte hauetan, gainerakook Euskadin hitza gailendu zedin ahalegintzen ginen bitartean, gure biziarekin eta askatasunarekin ordaindu behar izanda ere? Zergatik orain bai? Zergatik nahi duzue orain hitza gailentzea, lehen bidezkotzat jotzen bazenuten tiroak eta bonbak gailentzea? Non egon zara, Arzuaga jauna, Legebiltzar honetara demokraziari buruz guri ezer erakustera etortzeko? Zer lotsagabekeria da hau? Zirkinik egin gabe geratu behar al dugu, demokrazia-irakaspenak entzuten, noren eskutik eta orain arte ezkutuan egon direnen eskutik, onenean ere, edo, txarrenean, Euskadin hitza ez gailentzea bidezkotzat jo dutenen eskutik? Zirkinik egin gabe entzun behar al dugu gizartearen adimenari eta demokraziari egindako laido hori? Arazo bat duzue zuek. Guztiok ditugu arazoak bizitza honetan. Baina zuek arazo larria duzue: presoen auzia. Izan ere, hogeita hamar urte luzez esaten aritu zatzaizkie hilketen eta bonben bidez Euskal Herri handi honen independentzia lor zitekeela. Eta haiek, hitz horiek sinetsita, jendea hil zuten, eta, ondorioz, atxilotu eta espetxeratu egin zituzten. Orain, berriz, adorea ematen zietenak, terrorismoari molde politikoa ematen ziotenak, moketa gainean dabiltza, erakunde garrantzitsuak gobernatzen, hala nola Gipuzkoako Foru Aldundia eta Donostiako Udala, besteak beste. Han ibiltzen dira orain iPhone 4 edo 5 eskuan, ordenagailu eramangarriak aldean eta, nola ez, kamisetak soinean, kartzelan daudenek begiratu eta hauxe esaten dietelako: "Eta hau dena, zertarako? Zuek orain moketa gainean ibiltzeko?". Presoak zuen arazoa dira; ez dira Euskadiko gizartearen arazoa. Preso politikoak eta gisa horretako adierazpideak erabilita, zuen kontzientzia garbitu nahi duzue, eta presoek adierazten dizueten saminetik babestu, bide batez. Baina hori zuen arazoa da, Bilduko jaun-andreak; zure arazoa da, Mintegi andrea, ez gainerakoena. Ezin dugu gezurra onartu, zuek onik ateratzeko. Ezin dugu gezurra onartu, Vaquero andrea, gezurrak eragina duelako etorkizunean, nola ez. Etorkizun hobea eraikitzeko, funtsezkoa da egia oinarri hartzea eta, jakina, zuzenbide-estatuari dagokion hotsa ematea, gogor borrokatu baikara haren alde. Argi dago ezin dugula onartu Euskadin inor terrorismoa justifikatzen saiatzea politiko deitura erantsita. Zuek, gainera, iraindu egiten dituzue munduan luze-zabal dauden preso politikoak, askatasunik ez dagoen herrialdeetan espetxeratuta dauden preso politikoak, horiek bai, horiek pentsatzeagatik eta beren ideia politikoak defendatzeagatik baitaude kartzelan. ETAko presoak, berriz, erailtzeagatik, delituak egiteagatik eta estortsioa egiteagatik daude kartzelan, ez jarrera politiko jakin bat babesteagatik. Amnistia Internazionalak honelaxe dio zehazki: "Amnistia Internazionalak urte luzez gaitzetsi ditu ETAk giza eskubideen aurka egindako bidegabekeria larriak"; urtez urte gaitzetsi ditu ETAk egindako bidegabekeria larriak, "eta irmotasun osoz errefusatu du bidegabekeria horiek zuritzeko erabilitako edozein argudio edo xede". Amnistia Internazionalak argi eta garbi berresten du ezin direla zigorrik gabe utzi ETAk giza eskubideen aurka egindako bidegabekeria larri horiek". Eta hara non zatozkiguten orain, trileroenen pareko jokaldi politiko bat egin nahian, Amnistia Internazionalak hau eta beste esaten omen duela… Amnistia Internazionala, baina, eskuak odoleztatuta ez dituzten horiei buruz ari da. Erregimen totalitarioetan beren jarrera politikoak defendatzearren kartzelan dauden horiei buruz ari da; erregimen totalitarioetan, bai, ETAk indarrez ezarri nahi digunaren moduko erregimenetan, hain zuzen, ETAri aurre egin diegunok haren asmoak eragoztea lortu dugu ordea. Izan ere, zuen esku utziz gero, hemen ez legoke demokraziarik, pistolek, bonbek eta totalitarismoak irabaziko baitzuketen. Ezin zaitezkete hona etorri demokraziari buruz ezer irakastera. Mintegi andrea, atzo zubi bati lotu zinen. Zeharkatu ezazu behingoagatik. Zeharkatu ezazu lotsaizunetik demokraziarako zubia; zeharkatu ezazu gezurretik egiarako zubia. Ez zaitez zubietara lotu; zubia zeharkatzen ez baduzue, hara joango delako zuzenbideestatua zuen bila. Zaudete ziur. Hemen legea bete egiten da. Euskadiko gainerako herritarrek legea betetzen dugu; jende zintzoak, jende zuzenak bete egiten du legea. Eta zuek ezin diezagukezue irakaspenik eman, orain auskalo zer bilakatu zaretelako, eta ezin duzue pribilegiorik izan, ez lege horretan, ez zuzenbide-estatuan. Argi izan ezazue. Hori ez da aldatuko. Izugarrizko samina eragiten dit, izugarrizko samina eragiten digu Euzko Alderdi Jeltzaleak, isilik geratuta, Euskadin, Espainian preso politikoak daudela onartzeak. Izugarrizko samina eragiten dit, lehendakari jauna. Beharrezkoa dugu benetan mahai bat? Beharrezkoa dugu benetan lantalde bat? Hemen lantalde politiko bat behar omen dugu, preso politikorik ez dagoela argi uzteko; ez zaigu lotsaren lotsaz aurpegia jausten halakoak esanda? Hori al da lantalde horren helburua? Preso politikoak dauden edo ez argitzea? Horretan ematen dugu denbora politikariek? Horren zaila al da ulertzea, onartzea eta adostea zuzenbideestatuan ez dagoela preso politikorik? Bortxatzaileak sexu-motibazio desbideratuko presoak al dira? Ez, ezta? Bortxatzaileak dira. Tratu txarren emaileak etxe barruko harreman desbideratua izan duten presoak al dira? Ez, ezta? Tratu txarren emaileak dira. Eta gaitzetsi egiten ditugu. Ez genuke inolaz ere onartuko inork beren ekintzen larritasuna leundu nahi izatea, honelako edo halako izenondoak jarrita. ETAko presoa ez da preso politikoa; hiltzailea da, eta hiltzeagatik dago kartzelan. Eta guztiz atsekabetuta nago, lehendakari jauna, zeharo atsekabetuta, honek guztiak zure babesa jasoko ez duela ikusita. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1435 | |
10 | 30 | 16.05.2013 | MANEIRO LABAYEN | Mixto-UPyD | Euskal Legebiltzar Talde Popularrak egindako legez besteko proposamena, zuzenbide-estatuaren eta gizarte demokratikoaren defentsa egiteko. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. EH Bilduko ordezkariak Legebiltzar honetan gertatutako edo izandako jarrera lotsagarriak aipatzen zituen. EH Bilduko jaun-andreak, jarrera lotsagarriak zuenak dira, zuek zarete Legebiltzar honetako lotsaizuna. Lotsagarria da guztiz gaizkileak atxilotu ditzaten eragozten saiatzea, zuek atzo egin zenuten moduan. Zeharo lotsagarria da zuetako batzuk atzo Ondarroan izatea, gaizkileak, gaizkile bat, zehazki, atxilotu zezaten eragozten saiatzeko. Guztiz lotsagarria da zuek ETA desager dadin eskatu gabe jarraitzea. Lotsagarria da zuek ETAri zilegitasuna ematen jarraitzea; zeharo lotsagarria da, Mintegi andrea. Zeharo lotsagarria da zuek ETA gaitzetsi ez duzuen arren Legebiltzar honetan egon ahal izatea; demokraziarako guztiz lotsagarria da zuek ETA gaitzetsi ez duzuen arren Legebiltzar honetan ordezkaritza izatea. Guztiz lotsagarria da zuek legezkoak izatea, ez baitzarete demokratikoak. Guztiz lotsagarria da alderdi bat legezkoa iza- tea, ETA gaitzetsi ez duen arren eta ETA desager dadin eskatu ez duen arren. Eta guztiz lotsagarria da zuek ETAri zilegitasuna ematen jarraitzea, tribuna honetatik bertatik, gainera. Mintegi andrea, EH Bilduko ordezkariak, zeharo lotsagarria da zuek Legebiltzar honetan egotea, ETA gaitzetsi gabe, hots, 850 lagun baino gehiago hil dituen talde terrorista hori gaitzetsi gabe, jarraitzen baituzue. Aurpegia galdu behar zenukete lotsaren lotsaz. Lotsagarria izango litzateke, ezbairik gabe, Legebiltzar honetan legebiltzarkideren batek emakumeen aurkako tratu txarrak bidezkotzat jotzea, arrazismoa edo xenofobia defendatzea edo tribuna honetatik emakumeei bozkatzea galaraztea. Guztiz lotsagarria izango litzateke, eta ez luke inork halakorik onartuko. Baina, zuek, EH Bilduko jaun-andreak, ETAren ekintza kriminalak zuritzen jarraitzen duzue. Horregatik, gure osoko zuzenketari eutsiko diogu guk, indarrean dagoen legezkotasunak ezin baitu halakorik onartu. Horrenbestez, Alderdien Legea ezartzea eskatzen dugu guk. Horrenbestez, ETAk krimen terroristak egin zituela ukatzea delitu izan dadin eskatzen dugu guk. Horrenbestez, gure osoko zuzenketa defendatzen jarraitzen dugu guk, nahiz eta babesa emango diogun Talde Popularrak eta Talde Sozialistak erdibidera ekarritako zuzenketari. Lehendakari jauna, guztiz ikaragarria eta zeharo mingarria iruditzen zait zuk, Euskadiko herritar guztien lehendakariak, ez babestea Talde Popularrak eta Talde Sozialistak sinatutako erdibidekoa. Izugarria iruditzen zait zure botoaren bidez EH Bildurekin bat egitea; ikaragarria eta zeharo mingarria iruditzen zait gure lehendakariak, gure erkidegoaren Estatuko ordezkari behinenak, gaur ez esatea hemen ez dagoela preso politikorik. Izugarria eta zeharo mingarria iruditzen zait, lehendakari jauna. Espero dut bai zuk bai Euzko Abertzaleen legebiltzarkide guztiek gogoeta egitea, garaiz baitzaudete oraindik tribuna honetatik eta zuen botoaren bidez Euskadin preso politikorik ez dagoela esateko. Esazue; egizue gogoeta; ez dago gai hau inolako lantaldetara eraman beharrik; guztiz oinarrizkoa da, eta argi esan behar duzue Euskadin preso politikorik ez dagoela. Gai honetan ezin zarete EH Bildurekin bat etorri; gainerako demokratokin bat egin behar duzue, demokratak zaretelako zuek; horrenbestez, Euskadin preso politikorik ez dagoela esan behar duzue. Oraintxe da unea, lehendakari jauna. Izugarria izango litzateke, eta arazo latza izango genuke, gaurkoan lehendakariak preso politikorik ez dagoela esango ez balu. Erdibideko zuzenketa erraza da eta erraz babesteko modukoa, eta horixe eskatzen dizuet. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1436 |
10 | 30 | 16.05.2013 | ARZUAGA GUMUZIO | EH Bildu | Euskal Legebiltzar Talde Popularrak egindako legez besteko proposamena, zuzenbide-estatuaren eta gizarte demokratikoaren defentsa egiteko. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko. Semper jauna, beti hitzarekin borrokatu dut, beti adierazpen eta askatasunaren alde. Egia da presoen eskubideen alde beti borrokatu dudala, beti lan egin dudala. Baina eske arazoa da hemen hitzak ez direla molestatzen dutenak, hitzen atzean hemen jardun bat preparatzen ari da. Eta esan dudan bezala lehen, hemen interes handia dago Madrilen dauden tribunal batzuk hitz horien interpretazioa, hemen egingo den interpretazioa, entzun dezaten eta gure kontra jardun dezaten. Hitzak orain ematen du molestatzen dutela, nahiz eta hitz potoloak, kalumniak ere erabiltzen dituzuen, baina gogorarazi behar zaizue ezen Arantza Quiroga Legebiltzarreko presidentea izan zenean preso politikoez sakon eta zabal hitz egin zuela. Etxe honetan 50 aldiz ekarri izan da mozio bat preso politikoen gaia, eta hitz horrekin, ukitzen duena. Ze aldatu da? Orain zer asaldatzen gaitu? Agian, lehenik eta behin, Legebiltzar honetan korrelazio eroso batetik beste indar-korrelazio batera pasatu dela eta nolabait gauza batzuk ez zaudetenak ohituta entzuten hasi zaretela beste indar batez entzuten. Baina ez da hori bakarrik, beste aldaketa nagusi bat dago: ETAren indarkeria behin betiko amaitu da. Hortik dator zuen kezka? Orainaldian ekintza armaturik ezean beste gauza batzuk, zer gaitzetsi topatu behar duzue, mantra berriak asmatzeko? Gizartearen arreta desbideratu eta zeuen inmobilismoa ezkutatu nahi duzue, oztopo berriak bilatuz? ¿Acaso pretenden desviar la atención de la sociedad para ocultar su inmovilismo, mediante la creación de nuevos escollos? Duela pare bat egun, Amnistia Internazionala izan genuen etxe honetan, eta espetxe-politika aldatu egin behar zela esan zuen. Jaramon egingo diezue? Hauxe esan zuen Jaime Mayor Orejak: "Ez dira preso arruntak, eta trataera politiko berezia eskatzen du horrek". Ares jauna, arestian esan duzunez, "zuzenbideestatuaren berme guztiak betetzen ditu", baina neurrineurrira egindako zapata da hori, nazioarteko beste erakunde batzuek kontrakoa esaten baitute, hain zuzen: inkomunikazioa, tortura, Auzitegi Nazionala –gogoan izan etxe honek berak Auzitegi Nazionala desagertzea eskatu duela, salbuespeneko auzitegia den heinean– eta dispertsioan oinarritutako espetxepolitika, Nazio Batuek, Giza Eskubideen Europako Auzitegiak eta Tortura Eragozteko Batzordeak azaldu duten moduan. Zigorgabetasunari buruz hitz egin diguzu. Ez duzu zigorgabetasunari buruz hitz egin? Bide luzea duzu oraindik egiteke, bada, guri demokraziari buruz ezer irakasteko! Zuk ezin izango duzu historia berridatzi, Ares jauna; eta, ardurak hartu beharra dela-eta, gogoan hartuko ditut zure hitzak! PSEk Jesús Eguigure- nen ahotan esana du Otegi mendeku politikoagatik dagoela kartzelan. Preso politikoa da ala ez? Eguigurenek baietz uste du. Eta zuk, Ares jauna? Nola uler daiteke bakerako eta elkarbizitzarako Gernika sarien ekitaldian parte hartzea, ez baduzue oinarri-oinarrizko gertakari hori ere onartzen? Gaurko eztabaidari autoritarismo-usaina dario. Zuek erabakitzen duzue zeri buruz, noiz, nola eta zergatik hitz egin daitekeen Legebiltzar honetan. Espero dut Legebiltzarrak gaur zuen jarrera babesten ez badu erakunde honen erabakia onartu eta zuen seta horretan amore emango duzuela aurrerantzean; ez dizuet eskatzen zuen pentsaerari uko egitea, noski –ni ez bainaiz zuen modukoa–, baizik eta zuen jarrera horri uko egitea, alegia, alde batera uztea zuen mendekugrina, hertsadura, kriminalizatze-nahia eta bestelakoak izan arren bidezkoak diren ideiak eta pentsaerak dituztenak legez kanpo uzteko aitzakiak bilatzeko seta hori. Gutun bat badaukat Urtza Alkortarena, berak eman zidana Beltrán de Herediari helarazteko. "Ni, Urtza Alkorta, 2010eko urtarrilaren 18an atxilotu ninduten" esaten du. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1437 |
10 | 30 | 16.05.2013 | ARZUAGA GUMUZIO | EH Bildu | Euskal Legebiltzar Talde Popularrak egindako legez besteko proposamena, zuzenbide-estatuaren eta gizarte demokratikoaren defentsa egiteko. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Aipatu da behin eta berriro... | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1438 |
10 | 30 | 16.05.2013 | ARZUAGA GUMUZIO | EH Bildu | Euskal Legebiltzar Talde Popularrak egindako legez besteko proposamena, zuzenbide-estatuaren eta gizarte demokratikoaren defentsa egiteko. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | "Behin betiko gatazka konpontzeko aukera dagoen honetan denon konpromisoa behar da horretarako". Urtza Alkortaren hitzak, Beltrán de Herediari luzatu behar diodan gutun honetan esandakoak. Besterik ez, eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1439 |
10 | 30 | 16.05.2013 | ARES TABOADA | SV-ES | Euskal Legebiltzar Talde Popularrak egindako legez besteko proposamena, zuzenbide-estatuaren eta gizarte demokratikoaren defentsa egiteko. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. Arzuaga jauna, nik ez dizut ikastaldirik eman nahi, baina 30 urtetik gora daramat demokrazia defendatzen, askatasunaren alde borroka egiten, terrorismoari aurre egiten, joko-arauak eta legeak errespetatzen, eta, haiekin bat ez natorrenean, aldatzeko neurriak sustatzen. Horrek desberdintzen gaitu elkarrengandik. Izan ere, zure jardun politikoaren tarte handi batean guztiz kontrakoa egiten ari zara zu, hots, ekintza terroristei babesa eta zuribidea ematen eta zure iraganaren gaineko erantzukizuna onartzeko aztergai hartu beharko ei dituzun beste zenbait gauza egiten. Denak ez gara gisa berekoak politikagintzan; denak ez gara berdinak. Ni demokrata naiz; zuk, berriz, bidea duzu oraindik egiteke, demokrata izateko; pozten naiz, dena den, bide horri heldu diozulako. Begira, zalantzak argitzeko, nahikoa da zuen buruzagi batzuen edo erakundeetan dituzuen arduradun batzuen esanei kontu egitea. Hauexek, esate baterako, Garitanoren hitzak: "Legeak bidegabeak direnean, agintariak ez ditu bete behar". Demokrazian jarduteko eta legeak babesteko modu bitxia, zinez. Hona gehiago: "Datorren astean beste sei gazte hartuko dituzte atxilo Nafarroan". Eta honako hau ere bai: "Euskal gaztedia ez dago arkumetxoen moduan jokatzeko prest, eta erantzun egingo du". Eta are gehiago: "Preso politikoa jarduera politikoan aritu den hori da edo arrazoi politikoengatik legez kanpoko jarduera armatuan aritu dena". Bere jarrera argitzeko modu bitxia, inondik ere. Baina hauxe ere badio: "Gizarteak, demokrata eta normalizatua izan nahi badu, ezin ditu eduki 700 edo 800 preso politiko kartzelan". Orduan, zer egin behar da, gizarte normalizatua eta demokratikoa izateko? Lehen esan bezala, amnistia ezarri eta berriro hutsetik hasi? Hori babesten duzue zuek? Hori ematen diezue aditzera "gure presoak" deitzen diezuen horiei? Iruzurra? Izan ere, amnistia egongo dela edo irtenbide orokorrak egongo direla esatea iruzurra baino ez da. Eta, seguruenik, Arzuaga jauna, zuk zeuk ere sarritan parte hartu izan duzu iruzur horretan. Eta Amnistia Internazionalaren hitzak zeure egin nahi badituzu, kontu egiezu, halaber, Esteban Beltránen hitzei, argi esana baitu ETAren ebatzi gabeko krimenak ezin direla zigorrik gabe geratu. Ez du bakarrik esaten zigorra jaso dutenei ezin zaiela zigorra kendu; areago doa: ebatzi gabe dauden krimenak ere ezin dira zigorrik gabe geratu. Izan ere, zuzenbide-estatuan egonik, poliziak, justiziak eta auzitegiek esetsi egin behar dituzte zigorrik gabe dauden delitugileak, justiziaren aurrean erantzun dezaten. Eta, Vaquero andrea, nik neuk ere, zuk bezalaxe, uste dut ahalegina egin behar genukeela horrelako gaiak lantaldean lantzeko eta adostasun zabalak lortzeko, baina errealitatea tematia da. Zuk eta biok gustuko izan zein ez, jakina da ez Alderdi Popularra ez UPyD ez daudela Bakerako eta Elkarbizitzarako Lantaldean eta eskubide osoa dutela beren proposamenak eta ekimenak Ganbera honetara ekartzeko; eta lantaldearekin bat egiten ez duten bitartean, halaxe egingo dute, noski. Auzi hauek lantaldean eztabaidatu behar direla diozue zuek, baina, nire ustez, ezin da argudio hori aitzakia modura erabili, halako gai argien gainean adierazpenen bat egitea saihesteko. "Eusko Legebiltzarrak uste du ezen demokrazia berreskuratu zenetik zuzenbide-estatu batean bizi garela, non bete-betean bermatzen diren herritarren eskubideak eta askatasunak". Lehen puntua. Eta puntuz puntu azalduko dut, garrantzitsua deritzot eta. Bigarren puntua: "Eusko Legebiltzarrak adierazten du ez dagoela batere problemarik ideia politikoak defenditzeko, baldin eta legalitatearen esparruan planteatzen badira". Eta hirugarren puntua, laburbilduta: "Ondorioz, Eusko Legebiltzarrak irmotasun osoz adierazten du ez dagoela preso politikorik Euskadin". Zertan ez zatozte bat? Azalduko al dit Euzko Alderdi Jeltzaleak puntu horietan zertan ez dagoen ados? Izan ere, hemen esandakoa bat dator pixkanaka-pixkanaka guztion artean adostasunez mamitutako lantaldeetan eta lan-egitasmoetan aspalditik elkarrekin eraikitzen ari garen horrekin –eta gogora ekarri nahi dut gure lehendakariak ere, egun guztion lehendakari dugun horrek ere parte hartu duela prozesu honetan guztian–; beraz, desadostasunik ez badago eta kontuan hartuta nolako bide luzea egin dugun denok gutxieneko zoru etiko eta demokratikoa adosteko, arren eskatzen dizuet adostasun hori ez eteteko; arren eskatzen dizuet zuen historiarekin koherenteak izateko eta, batik bat, gainerako indarrekin hitzartutako konpromisoak bertan behera ez uzteko. Izan ere, inori bururatuko al litzaioke Miláns del Bosch edo Tejero preso politikotzat jotzea? Ez, ezta? Eta, amaitzeko, aspaldi-aspaldi esandako hitzak ekarriko ditut: "Gizaki bat hil duen hori ez da inolako ideien defendatzailea; gizaki bat hil du, ez dago besterik, eta, beraz, hiltzailea da". Malgutasun-pixka bat eskatu nahi nizuke, presidente andrea, adierazpen zehatz bat egiteko. Tribuna hau baliatu nahi dut Euskal Sozialisten izenean Antonio Basagoitiri merezi duen moduan agur egiteko. Antonio, politikari handia izan zara eta pertsona zintzoa, oso pertsona zintzoa. Zure bizitzako urte asko eman dituzu Alderdi Popularraren oinarriak sutsu defendatzen baina, aldi berean, akordioak eta adostasunak bilatzen eta Euskadiko herritarren zerbitzura eskuzabaltasunez lan egiten. Zori ona opa dizugu: zuk eta zure familiak, bizkartzainik gabe, erabateko askatasunaz goza dezazuela, eta aurrerantzean ere, Antonio, arrakastaz aritu zaitezela. Politika behin behiko utziko duzula jakinarazi duzu, bai. Nik, baina, badut horretan zalantzarik, zu politikari bilbotarra izanik, beste askori bezala, gutariko askori bezala, lorpen garrantzitsuena geratzen baitzaizu: Bilboko alkate izatea. Beraz, ezin dugu baztertu erronka horri heltzeko itzultzea zu inoiz. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1440 |
10 | 30 | 16.05.2013 | VAQUERO MONTERO | EA-NV | Euskal Legebiltzar Talde Popularrak egindako legez besteko proposamena, zuzenbide-estatuaren eta gizarte demokratikoaren defentsa egiteko. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Honaino iritsita, zalantzan dut zein den honen guztiaren helburua, alegia, ez dakit adostasuna lortu nahi den ETAko presoak preso politikoak diren ala ez argitzeko –edo, bestela esanda, preso politikoa zer den zehazteko–, edo Legebiltzarrean elkarren kontrako bi jarrera daudela erakusten saiatu nahi izan den hasiera-hasieratik; izan ere, badirudi zenbaitek, komunikabidez inguratuta gaudela, ez dutela testuinguru honetatik atera nahi, bene-benetan batzuek eta besteek zer pentsatzen dugun azaltzeko eta aurrera jarraitu ahal izateko. Gaurko auzia ez da bozketa bidez ebatziko; benetako auzia ez baita hori. Antzeztu egingo da; bozkatu egingo da, baina elkarrekin hitz egiten ez badugu, ez gara urrutira iritsiko. Gai hau ez litzateke beligerantzia politikoz jorratu behar, baina beligerantzia politikoz jorratzen ari da. Eta horregatik iritsi da, gure ustez, eztabaida hau egoera honetara. Nolanahi ere, EAJren aburuz ETAko presoak zer diren guztiz argi geratu ez bada ere, badaezpada ere, arestian esandako hitzak errepikatuko ditut berriro, idatzita ekarri baitut; hala, aktan jasota geratuko dira berriz ere. "El Partido Nacionalista Vasco coincide con Naciones Unidas en su definición respecto a los presos de ETA, no considerándolos presos de conciencia o presos políticos, sino presos de motivación política, que, impulsados por objetivos políticos, se han dedicado a quebrantar la ley, a cometer infracciones de derechos humanos, a poner bombas, a disparar y a utilizar la violencia, o, en su caso, han dado amparo y cobertura a dichas actuaciones. "Euzko Alderdi Jeltzaleak bat egiten du Nazio Batuek erabilitako terminologiarekin, hau da, ETAko presoak ez direla kontzientzia-presoak, ez direla preso politikoak, baizik eta helburu politikoa duten presoak direla, motibazio politikoa dela-eta legea urratu dutenak, giza eskubideen urraketak burutu dituztenak, bonbak jarri, tiroak eman, indarkeria erabili dutela edota erabilera bultzatu eta lagundu dutela. ETAk egoera politikoa baldintzatu eta asaldatu nahi izan du beti. Haren ekintza armatuek, atentatuek eta hilketek eragin politikoa bilatu dute beti, eta, horrenbestez, helburu politiko bat lortzeko delitu egiten duten pertsonak dira". Guk jarraitzen dugu pentsatzen horrelako debateak ponentziara bideratu behar ditugula. Eta elkarren arteko liskar gehiago ez sortzeko, gure posizioa aurreko emendakin eta transakzionalei abstentzioa izango da, eta gureari baiezkoa botoa emango diogu. Mila esker. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1441 |
10 | 30 | 16.05.2013 | MATUTE GARCÍA DE JALÓN | EH Bildu | Euskal Legebiltzar Talde Popularrak egindako legez besteko proposamena, zuzenbide-estatuaren eta gizarte demokratikoaren defentsa egiteko. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Gracias, señora presidenta. Consejeros, señorías, buenos días. Hemos querido traer de nuevo al Parlamento el debate sobre el sentido, la necesidad y la viabilidad del tren de alta velocidad. Y lo hemos traído por ser un debate social al que no se ha dado solución alguna desde el principio; no, al menos, desde una perspectiva que nos integre a todos. Y lo hemos traído para poner de nuevo de manifiesto que destruye el medio ambiente, y que no tiene ninguna rentabilidad ni social ni económica. Difícilmente se le sacará rentabilidad económica a lo que no se previó de ninguna de las maneras, puesto que son cálculos correspondientes a otros tiempos, tiempos que no volverán ni hoy ni en el futuro. Esaten ari nintzen berriro dakargula eztabaida hau, eta, gure ustez, iraganeko garaiei eta porrot egindako proiektuei erantzuten diela. Dena den, oraindik ere geratu dezakegu eztabaida hau. Eta geratu dezakegu, ez interesagatik edo talde politiko edo gizarte-sektore baten eskaerari erantzuteko, baizik eta, hala egin ezean, urte luzetan eramango duelako gainean zama hori herri honetako biztanleriak, eta hori azaltzen saiatuko naiz berehala. Gure ikuspegitik, eta uste dugu aste honetan atera diren datuek tesi hori babesten dutela, kontrakoa baino gehiago, tren mamu baten aurrean gaude, ez aurrera ez atzera egiten ez duen proiektu baten aurrean. Hori da proiektuaren errealitate tristea, eta oraindik ere bada, zoritxarrez, horren alde erabat egiten duenik erakunde eta gizarte honetan, guztia jarriz bideragarria izateko zailtasun handiak dituen proiektu honetan, eta zailtasun handiak ditu baita hura sortu edo diseinatu zutenen ikuspegitik ere. Legegintzaldi honetan, askotan esan du lehendakariak esaldi bat; ez zuen hark sortuko, baina asko zabaldu du, eta hau da esaldia: lehenengo, jendea. Esaldi hori erabiltzen du behin eta berriz lehendakariak bere mintzaldietan. Eta hau galdetzen dugu guk: lehenengo jendea badago, zergatik inbertitzen da dirua zementuan, pertsonengan inbertitu ordez? Lehenengo pertsonak badaude, zergatik ez geratu AHTa, eta zergatik ez erabaki, bizi dugun krisi sistematiko honetan, gure diru apurra egiazko beharrei erantzuten inbertitzea, haiek baitira gure herritarren behar errealak? Izan ere, zibilizazio-krisi baten aurrean gaude gure ikuspegiaren arabera, eta haren izaera materialista eta kapitalistarekin zerikusia du, eta planetaren muga jasangarriak gaindituz eutsi zaio –eta uste dut horretan guztiok ados egon gaitezkeela–. Eta hor hartu behar dugu erabakia, eta hor eskatzen digu guztioi proiektu honek aukeraketa egiteko. Aukera bat da eredu ekologiko jasanezina mantentzea, egungoaren modukoa, nioen moduan, planeta honen muga fisikoak gainditzen dituena –dirudienez, ados egon gaitezke horretan–, eta gainera burbuila batetik bestera igaroz, eta, beraz, krisi hipotetiko honetatik ateratzea atzeratuz, higiezinen burbuilatik energiaren burbuilara igaroko baikinateke, antza denez, ahaztu egiten baitira abiadura handiko trenak energiari, energia-kontsumoari eta goi-tentsioko trazatuak egiten ari diren enpresa handiei (Iberdrola, adibidez) dagokienez ekarriko dituen kostua eta gastua, beharrezkoa den energiaz hornitzeko; beraz, jarraitu dezagun burbuila hori handitzen. Beste aukera da eredu ekologiko berrirantz jotzea, aurrerapena erreala dela, eta guztiok hartzen gaituela. Guk ere aurrerapenaz hitz egiten baitugu. Hainbeste hitz egiten dugu aurrerapenaz non ez dugu pentsatu nahi izaten aurrerapenak, AHTaren bideragarritasunari dagokionez, gure herritarren duintasunaren aurrerapenaren gainetik igaro behar duela. Izan ere, behin baino gehiagotan esan da Ganbera honetan, herri honetan, eta egiaztatu ere egin da, EAEren garapen jasangarria lortu gabe jarraitzen dugula. Ez naiz erantzukizunak egozten hasiko, baina egia da ez ditugula lortzen duela bi hamarkada, duela hamarkada bat zehaztu ziren jasangarritasun-mugak. Hainbat faktore izan dira ez lortzeko, eta uste dut ados egon gaitezkeela horretan. Izan ere, baieztapen horretan ados ez bagaude, uneren batean edo bestean hori egia dela esan duten sailburuekin ados ez egotea izango litzateke, iraganeko herentziak jasotzen ditugun heinean garapen jasangarriaren eredu hau lortu ezin dugula esan dutenekin. Baina ados bagaude horretan, ados bagaude ez dugula lortu beharrezkoa den jasangarritasun hori, ados egon beharko genuke mugikortasun jasangarriaren eredu berriaren alde egiteko. Eta hor sartzen da, bete-betean, AHTa. Eta aurrerapenaz hitz egiten diguzue. Eta askotan, aurrerapenari buruz hitz egiten diguzuenean, Europara begirarazten diguzue, iparraldeko Europara, eta esaten diguzue hura dela eredua, hura dela erreferentzia. Herri honetan, lurraldearen okupazio-indizea, edo herriaren zati honena, EAErena, azpiegiturei dagokienez, 2,56koa da. Europar Batasunean, osotasunean hartuta, 1,2koa. Gehiago egin behar dugu aurrera, azpiegiturei lur gehiago emanez, ispilu eta erreferentziatzat hartzen dugu Europar Batasunaren indizea bikoiztu baino gehiago egiten dugunean? Abiadura handiko bideak dituen bigarren herrialdea izatearen zoramenari jarraitu behar diogu, estatu espainiarra kontuan hartuta, AEBren aurretik, Japoniarekin batera edo haren atzetik? Hori da dinamika positiboa? Hori da guk behar dugun "aurrerapen handiagoa"? Gure ustez, herrialde bat Europar Batasunaren okupazio-indizearen ratiotik hain gora dagoenean, bi aukera soilik daude datu hori azaltzeko. Edo erabilera txarra izan dela, edo zuzenean badagoena iraintzen duela, edo, bestela, eta hau ere bada, berriro ere enpresa handiek negozio-faktore bikain eta handia ikusi dutela, guztion kontura aberasteko. Izan ere, gure ustez, garraioa aztertu behar da. Hori baita kontua, eta ez beste ezer: modernotasunaren ikur bihurtu duzue AHTa, aurrerabidearen ikur, eta ahaztu egin duzue funtsean garraio-beharrentzako erantzuna dela, halako beharrik balego. Baina, nioen moduan, egiazko giza beharretan eta lurraldearen mugetan oinarrituz aztertu behar da garraioa, eta iruditzen zait aldarrikapen horretan, esaldi horretan, garraioa egiazko giza beharretan eta lurraldearen mugetan oinarrituz aztertzeko behar horretan ere ados egon gaitezkeela. Ikusten duzuenez, akordioaren ontasunaren tesietara lerrokatzen ari naiz gaur. Baina, hala bada, ados bagaude, gure proposamenak parteka ditzakegu beharbada. Eta proposamenetako bat izango da, agian, ikuspegi edo memoria ekologiko bat gehitzea proiektu guztiei. Eta hala egiten badugu, ikusiko dugu hori ez dela jasangarria ezta begi hutsez ere, eta are gutxiago ingurumen-terminoei dagokienez, gure lurraldean ditugun zubi, zementuzko jostura, ibar hondatu guztiak hor ditugula, eta Euskal Herrian orbaindu den guztia dugula. Esan dut beste kasu batzuetan ere, eta berriro esango dut orain, gainetik bada ere: txipa aldatzeko ordua da, gaiari beste ikuspegi batetik begiratzeko ordua. Kontua ez da ekologia ekonomizatzea, baizik eta ekonomia ekologizatzea, jasangarri egitea, jendearen zerbitzura jartzea, eta ez haiek baliatzea, ezta gure ingurune naturala baliatzea ere. Beste proposamena, kontuan izan beharreko beste ikuspegia da gizarte-errentagarritasunarena. Eta badirudi ez dela gizarte-errentagarritasunik abiadura handiko trenaren ontasunak saltzen zaizkigun aldi berean Renferen 48 linea kentzen badira, aldirikoak eta distantzia ertainekoak. Edo zeuden 127 lineetatik % 37 kentzen badira. Hainbeste erakusten duzuen trenaren aldeko apustu horrek ez dirudi jasangarria, inolaz ere, datu horiekin, eta are gutxiago Sustapen Ministerioa autobide pribatuen zorrak bere gain hartzen ari denean. Eta hori da Gobernu honek abiadura handiko trena aurrera eramateko dituen bazkideen errealitatea. Kontuan izan beharko litzateke, halaber, errentagarritasun ekonomikoa. Gainera, badirudi zalantzan jartzen dela, nabarmen, errentagarritasun ekonomikoa, Adifeko presidenteak hau esatean adierazi zuenez: "garrantzitsuak dira sareak, baina zergapekoa porrotera eraman gabe". Eta gu, puntu horretan, agian puntu horretan soilik, ados ere egon gaitezke, AHTrako ateratzen ari garen diru guztia… Ez naiz hasiko, orain, ez borrokan ez erantzuten zenbat diru den, baina, dena den, bada dirua aurrekontuetan, baita atzera botatakoetan ere, eta ez soilik kudeaketaaginduen bidez; adibidez, 28 milioi jarri dira zuzenean, edo Adifen garapenera edo abiadura handiko trenaren garapenera lotutako plataforma logistikoetarako 560.000 euro. Hor dago diru hori, eta beste kontu-sail batzuetara bideratu daiteke; hala ari dira proposatzen, adibidez, Nafarroan, Nafarroa abiadura handiko trenarekin lotzeko proposatzen den neurrigabeko eta alferrikako proiektuaren aurrean. Eta hori guztia beste proposamen-ikuspegi batetik egin beharko litzateke: gizarte-adostasunaren ikuspegitik. Gizarte-adostasun barneratzailearen ikuspegitik. Izan ere, gizarte-adostasuna ona bada, herritarrei erantzutea ona bada gure udalerrien plangintza egitean, hondakinak gaika jasotzeko sistemaren plangintza egitean, edo dena delakoa egitean, nik diot bat etor gaitezkeela esatean ona dela haiei entzutea beste gai batzuetan ere; adibidez, Aramaioko auzotarrei, abiadura handiko trenaren aurka agertzen direnean. Bada, iruditzen zait, zoritxarrez, ez dela aipatu dudan ikuspegirik jasotzen abiadura handiko trenarekin, eta, gaur egun, eta haren bideragarritasun ekonomikoa erabat zalantzan jarri dutela (ez guk, beti jarri izan baitugu zalantzan, baizik eta hainbat komunikabidek eta Gobernu zentralaren ekintzak berak), ezin da planteatu baino egin zuek proposatzen duzuen abiadura handiko tren hori, eta mantentzen duzuen hori, eta hala ikusi dugu sinatu duzuen erdibideko zuzenketan, ez ote den izango enpleguaren mirari hipotetikoa den Eurovegas deritzon horretara euskaldunak eramateko bitarteko bat. Ez dakigu zer egingo duzuen zuek konponezina den gaiari erantzuteko: nola planteatuko duzuen euskal Y-a amaituta egonik, ikusten duzuenean Gasteizera iristen dela, baina ez dagoela biderik Burgosera iristeko, eta Burgostik Madrilera. Beraz, tranbia bikaina egingo dugu, tranbia ikusgarria, baina geure artean baino lotuko ez gaituena, eta hala, munduarekin lotu eta munduaren ateak irekiko zizkigun interglobalitatearen eta interdependentziaren logika hautsiko da. Gainera, krisi sistemikoaren ondorioz gero eta beherago doan herri-ereduari buruzko hausnarketan pentsatuz egin zen, gaur jasangarritzat edo etorkizunari eusteko gai izango diren ekintzatzat ikustea zail den industrializazio- eta esportazio-ereduei erantzuteko. Nahiko nuke azalpena jaso, eta esan diezadaten. Interpelazio batean baino gehiagotan esan dizut, eta gaur ere esango dut: ausartu herri honetako herritarrei esaten zer datatan egon ote daitekeen erabilgarri abiadura handiko trena. Esan ezazue: 2018an? 2020an? 2025ean? Baina, noski, tranparik egin gabe. Madrilekin eta Parisekin askoz denbora laburragoan lotuko gintuela zenioten, herritarren eta bidaiaren gozamena izango zela. Eta bermatzen zenuten, halaber, salgaiak aterako zituela gure errepideetatik, kontuan izan gabe ez dela salgaiak garraiatzen dituen abiadura handiko trenik –zerbaitegatik izango da–, eta, kontuan izan gabe salgaiak garraiatzeak bidea higatuko lukeela, eta horrek kilometroko eta urteko azpiegitura horrek dituen mantentze-kostuak garestitu. Hori guztia bazter utzita, nahiko genuke esatea nola lortuko duzuen lotura, zulo bat izango bada Burgosen eta Gasteizen artean, ez baitituzte lan horiek hasiko hemengoak amaitu artean, eta atzerapenak oso bistakoak dira. Izan ere, hori egiteko gai bazarete, zuen lekua ez da, ziur asko, ez Legebiltzar hau ez Jaurlaritza, baizik eta magoen lurraldea. Eta errentagarritasun ekonomikoaz hitz egiten diguzue. Eta hori esaten digutenak dira prentsan agertzen direnak kritikatuz Espainiako Gobernuak % 40 jaitsi duela aurrekontua proiektu horretarako, eta eskatu duela haren zuzeneko babes eraginkorrean dauden zatiek % 15 jaitsi dezatela jarduera, obrak ordaindu ahal izateko. Hori guztia esaten zaigun bitartean, gainera, adierazi zaigu epeak ez direla bete epe nabarmenenetan; adibidez, Durango-Amorebieta zatiaren % 50 dago amaituta, 2011n amaitu behar zenean; Elorrio-Atxondo zatiaren % 50-60 amaituta egon beharko litzateke, eta gero egingo ziren elektrifikazioaren ezaugarri teknikoak eta gainerakoa, baina % 5 soilik egin da. 2013an, 2012an eta 2011n, baita 2010ean ere amaitzea aurreikusten ziren zatiak amaitzeke badaude oraindik: zer berme dituzte herritarrek data erreal bat izateko beren udalerrietan, beren hirietan ikusteko abiadura handiko trena, edo igarotzen ikusteko, zeren geratu ia ez baita herri bakar batean ere geratuko? Bada proiektu hau desarrollismo erigarriaren irakurketaren fruitutzat hartzen duenik, eta hori ez dugu guk esaten, baizik eta denbora askoan abiadura handiko trenaren alde nahikoa egin duen egunkari batek. Eta nahiko genuke gaur hemen esatea zer gertatuko den atzerapenen ondoriozko gainkostuekin. Nork ordainduko ditu? Susmoa dut euskal herritarrak izango garela. Bistan denez, horiek ez dira zenbatesten, baina nabarmen garestituko dute obra. Eta nahiko genuke esatea, halaber, nola animatuko duzuen jendea abiadura handiko trena hartzera; diru publikoa erabiliko duzuen txartelaren kostua murrizteko, beste leku batzuetan egin den moduan, Valladoliden adibidez, Valladolidetik Madrila joateko; 2011ko urtarrilaren eta ekainaren artean ToledoCuenca-Albacete zatian egin zen moduan, eta urtarrilaren eta ekainaren arteko zatian diot, sei hilabeteren ondoren, itxi egin baitzuten, bidaiarien garraioa eguneko 16 bidaiariren baliokidea zela ikusita. Hori da abiadura handiko trenaren gizarte-bideragarritasuna, ekonomia-bideragarritasuna. Baina egunkari horrek berak aste honetako astelehenean edo igandean (ez dut zehatz gogoan) esandako hitzekin geratzen naiz, abiadura handiko trenaren egungo egoeraz hitz egiten ari zela. Esaten zuen egoera negargarria dela, erabat pesimista, eta harridura eragiten duela. Hala ere, gaur aurkeztu duzuen zuzenketan badirudi ez dela ezer gertatu. Eta logika pixka batekin ulertzen dugun bakarra da iltze goriari heltzea. Eta bidezkoa iruditzen zaigu; egin ezazue nahi duzuena. Arazoa da zuek egiten duzuena gu guztiok ordaintzen dugula. Por eso, tal y como decíamos en nuestro programa electoral, han de adecuarse las infraestructuras de transporte a las necesidades de movilidad reales de los ciudadanos vascos; es decir, se deben priorizar las necesidades de transporte que cohesionan las comarcas de la CAPV. Al mismo tiempo, han de reducirse los efectos que tienen en el medio ambiente; por ejemplo, la separación y aislamiento de los hábitats naturales y la degradación de los ecosistemas. Es por ello por lo que solicitamos la paralización inmediata de las obras del tren de alta velocidad, para realizar una reflexión profunda sobre la necesidad estratégica del proyecto para la sociedad, teniendo en cuenta su coste total en términos de economía, sociedad y medio ambiente. Así, se podrá dar paso a un proceso de participación ciudadana. Nada más; muchas gracias. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1442 |
10 | 30 | 16.05.2013 | SEMPER PASCUAL | Euskal Legebiltzar Talde Popularrak egindako legez besteko proposamena, zuzenbide-estatuaren eta gizarte demokratikoaren defentsa egiteko. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. Eztabaida eta ekimen guztiei erabateko errespetua izanik, oso laburra izango naiz, argudioak ez errepikatzen saiatzen bainaiz; batzuetan bereziki zaila da eztabaidak behin eta berriz errepikatzen direnean Ganbera honetan, eta ez errepikatzearen kontuarekin koherentea izan nahi dudanez, oso labur arituko naiz. Iruditzen zait mitin bat egitera etorri dela gaur Matute jauna, baina ez euskaldun guztientzakoa edo Euskadiren interesen aldekoa, baizik eta bere hautesleei edo akolitoei begirakoa. Zilegi iruditzen zait, baina uste dut, horrenbestez, eztabaida honek ez duela ekarpenik egiten. Matute jauna, hasteko, esan behar dizut lasai egoteko, laster joan ahal izango baitzara Eurovegasera, edo nahi duzun lekura; ziur asko, ez gainerako guztiok nahiko genukeen bezain azkar, baina errealitate bihurtuko da. Abiadura handia errealitatea izango da Espainian, Euskadiko zatian nahiz gainerako lurraldeetan, eta orain egin ezin dugun baino askoz azkarrago, askoz modu modernoagoan eta askoz modu eraginkorragoan lotu ahal izango gara Madrilekin. Eta gainerako Europarekin ere lotuko gara, Parisekin, Atlantikoko ardatzaren bidez, zuk nahi baino lehenago, eta, ziur asko, gainerakook nahi baino beranduago, baina errealitate bihurtuko da, ez izan zalantzarik. Askotan esan dugu. Azpiegitura berezia da abiadura handiko trena, egia da, baina ez da berezia diru-ekarpen ikaragarria egitea eskatzen duelako soilik, hori ere eskatzen duen arren, edo Euskadiren historian inoiz eraiki den azpiegitura publiko eta pribatu garrantzitsuena delako, baizik eta funtsezko azpiegitura delako, mapan kokatuko baikaitu, gure garapenerako, gure gizarte- nahiz ekonomia-garapenerako funtsezko ardatz batean. Abiadura handia ez baitu ia inork zalantzan jartzen, Matute jauna. Eta egia da ia inor horren zati ez garen gainerakook oker egon gaitezkeela; egia da alderdi politiko gehienok oker egon gaitezkeela, eta zuek izatea arrazoia; egia da hori gerta daitekeela. Egia da gerta daitekeela bidaiatu nahi duen eta abiadura handiko trena nahi duen euskaldunen gehiengoa oker egotea, eta zuzen egotea nahi ez duen gutxiengo hori, izan daiteke hori, zuzena izan daiteke. Baina ez dut uste hala denik, Matute jauna. Izan ere, gainerako herrialde garatuetan, eta hala da Euskadi, eta hala Espainia, gainerako herrialde garatuetan tren bidezko garraioaren alde egiten da, eta, gainera, abiadura handiaren alde. Lurraldeak antolatzen dituen azpiegitura ekologiko, moderno eta arinaren alde egiten da. Egin behar dugun galdera da zergatik tematzen den EH Bildu behin eta berriz Euskadi modernitatearen trenari ez batzearekin, eta barka hitz-jokoa. Zergatik tematzen den EH Bildu behin eta berriz gure lurraldea ez egituratzen, eta, hala, beste lurraldeekin, Europarekin eta Espainiarekin lotzen. EH Bilduk zergatik ez duen nahi Euskadi gero eta herrialde modernoagoa, gero eta lehiakorragoa izatea, herritarrek aukera gehiago izateko, garraiobideei dagokienez ez ezik, baita enpresa-munduan jarduten duten herritarrek gaitasun eta azpiegitura hobeekin lehiatzeko aukera izateari dagokionez ere. Hori da galdera, baina ez du erantzunik izango, erabat ziur nago; beraz, galdera erretoriko bat baino ez da, baina merezi du egitea, eta egin nahi nuen. Logikoa denez, erdibideko zuzenketaren alde bozkatuko dugu, besteak beste, sinatu egin dugulako, eta gauza garrantzitsuak eta interesgarriak esaten di- tuelako. Esaten ari naizen hau berresten du: euskal Y-a funtsezko azpiegitura da, azpiegitura estrategikoa da gure autonomia-erkidegoaren garapen ekonomikorako eta modernizaziorako. Oso garrantzitsua den zerbait eskatzen dut, bereziki egoera ekonomikoa berezia den une honetan, konplexua den une honetan, eta da erakunde arteko lankidetza. Eta ona da emaitzak eman dituzten tresnak erabiltzen jarraitzea, ziur asko, hobetu ere egin behar diren arren. Berriro diot, aurrekontuaren eta baliabide ekonomikoen ikuspegitik bereziki konplexua den une batean. Halaber, beste zati batzuetan lankidetzaformula horiek zabaltzeko aukerara ere dei egiten diegu gobernuei; esaterako, hiriburuetako sarreran eta Elorrio, Arrasate eta Bergara lotunearen zatian. Beraz, presidente andrea, amaitzen ari naiz, eta modu pinpirinean esaten den moduan, pozten gara lortu dugun akordioaz, eta espero dugu, sailburu andrea, euskal Y-a errealitate izatea ahalik eta azkarrena. Espero dugu, eta hor gure lankidetza eta laguntza duzue, Espainiako Gobernuak ere sustatzea azpiegitura hau, aurrekontuetan dauden zailtasunak kontuan izanik, eta, zergatik ez, Matute jaunak ahalik eta azkarrena joan ahal izatea Eurovegasera, apustuak egitera. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1443 | |
10 | 30 | 16.05.2013 | ZABALLOS DE LLANOS | SV-ES | Euskal Legebiltzar Talde Popularrak egindako legez besteko proposamena, zuzenbide-estatuaren eta gizarte demokratikoaren defentsa egiteko. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Mila esker, presidente andrea. Eta, zure baimenarekin, eserlekutik bertatik hartuko dut hitza. Esaten dugu UPyD alderdiko Maneiro jaunak errepikatu egiten dituela legebiltzarrean aurkezten dituen ekimenak, baina badirudi bide beretik doala EH Bildu. Bi proiektu, Pasaiako kanpo-portua eta abiadura handiko trena, zalantzan jartzen dituen interpelazio baten ondoriozko mozioa aurkezten digu. Dagoeneko eztabaidatu ditugu gai horiek Ganbera honetan: lehengo astean izan genuen Pasaiako portuari buruzko eztabaida, eta duela bi hilabete abiadura handiko trenari buruzkoa. Eta hitza hartu nahi dut Alderdi Sozialistak proiektu horien alde duen jarrera errepikatzeko, eta bi eztabaidetako mintzaldietara igortzeko. Eta esan nahi dut EAJ eta Alderdi Popularrarekin batera bozkatuko dugula lortu dugun erdibideko mozioaren alde. Eta Matute jaunari esan nahi diot badela esaera bat esaten duena gezur bat askotan errepikatuta ez dela egia bihurtzen. Horrenbestez, abiadura handiko trenari ezetz esateko ekimenak aurkezten dituzuen arren, horrek ez du esan nahi proiektua geratzea lortuko duzuenik. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1444 |
10 | 30 | 16.05.2013 | MANEIRO LABAYEN | Mixto-UPyD | Euskal Legebiltzar Talde Popularrak egindako legez besteko proposamena, zuzenbide-estatuaren eta gizarte demokratikoaren defentsa egiteko. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. Gai interesgarriak dira azpiegiturak, makroazpiegiturak, herri-lanak edo herri-lan faraonikoak, inbertsio produktiboak eta ez-produktiboak, beharrezko inbertsioak eta beharrezkoak ez direnak, eta dagoeneko eztabaidatu ditugu, bistan denez, Legebiltzar honetan, beste gai asko bezala; hirueletasunari buruz eztabaidatuko dugu jarraian, hain zuzen, Talde Sozialistak berriro ere ekarri baitigu hirueletasunari buruzko eztabaida. Baina, tira, ez da arazorik gai jakin batzuk behar adina aldiz eztabaidatzeko, eta, ziur asko, gai hau berriro ekarriko da etorkizunean, eta hirueletasunaren gaia ere bai. Egia esan, gai honetan erabat funtsezkoa iruditzen zaigu bereizteko gai izatea, eta uste dut ahalegin intelektuala egin behar dela horretarako: zer azpiegitura diren beharrezkoak, eta zein ez; zer azpiegitura ordaindu ditzakegun, eta zein ez; zer azpiegitura behar ditugun berehala, eta zeinek itxaron behar duten, edo itxaron dezaketen; zer azpiegitura diren estrategikoak, eta zein ez; baita zein diren faraonikoak eta zein ez; azken batean, zein diren beharrezkoak edo zein ez. Nire ustez, beharrezkoak zer lan diren eta zein ez bereizteko ahalegin hori egiteko gai izan behar genuke, oro har, politikariok, eta zein diren berehala egin beharrekoak, eta zein, hain zuzen, denbora bat itxaron dezaketenak. Gainera, oso erraza da atzera begiratu eta erratu egin garela ikustea, bereziki zuek, gobernuan egon zaretenok. Nahikoa erratu gara, eta akatsa batzuen kasuan ez da jasan eta ordaindu beste aukerarik, ez baitute beste irtenbiderik. Kontua da, dena den, gure akatsetatik ikastea, ez errepikatzeko. Gure zuzenketa horren guztiaren nahasketa bat dela esan dezakegu. Baina azter dezagun, hasteko, zer proposatzen duten EH Bilduk eta gainerako taldeek. EH Bilduk aurkeztutako mozioa ez dut irakurriko, ezagutzen baituzue; pentsatzen dugu mozio horren lehen eta bigarren puntuak zentzugabekeria direla eraikuntza-proiektuen egungo garapena zein den ikusita. Galdera hau egin beharko litzateke: Zer nahi duzue zuek, gure lurralde osoan hormigoiari egindako monumentuak zabalduta uztea? Noski, hori da EH Bilduk aurkeztu duen ekimenaren lehen eta bigarren puntuak irakurrita egin behar den galdera. Hirugarren puntua zuzena izan liteke, norengandik datorren jakingo ez bagenu. Bada, badakigu historian zehar nola sustatu nahi izan dituen gizarteeztabaidak ezker abertzaleak; ez dut esango nola saiatu diren gizarte-eztabaida batzuk sustatzen, baina gogoan dugu guztiok zer formula erabili duen ezker abertzale deritzonak. Horrenbestez, ez zaigu sinesgarria egiten ezker abertzaleak edo ezker aberkoiak gizarte-eztabaidak sustatzeaz hitz egitea. Talde Popularrak aurkeztu duen zuzenketa, berriz, onargarria izango litzateke, baina faltan botatzen dugu guk proposatu dugunaren moduko baldintzatzaileren bat izatea: abiadura handiko tresna beharrezko egituratzat defendatzen dugu, baina Gipuzkoako zatiei dagokienez, azpiegitura horietako inbertsioak aurrekontu-aukeretara moldatzea proposatzen dugu, eta, kasu guztietan, funtsezko zerbitzu publikoei murrizketarik gabe eustea lehenestea. Uste dut hori adieraz zitekeela, baina ez da jasotzen ez Talde Popularrak aurkeztu duen zuzenketan ez erdibideko zuzenketan. Talde Sozialistaren zuzenketari dagokionez, uste dut nahasi egiten dituela ia bukatuta dauden ekintzak, iraganetik jasoak, eta bermatzen eta justifikatzen dituzten gizarte-bideragarritasunaren eta bideragarritasun ekonomiko-finantzarioaren azterketa errealik ez duten egiturak egungo errealitatearekin. Gaur egun, gure ustez, Pasaiako kanpo-portuaren proiektuak ez du, gure ustez, eta hori ere eztabaidatu genuen, inolako justifikaziorik, ez ingurumenari, ez gizarteari, ez ekonomikari dagokionez. Euzko Abertzaleak taldeak aurkeztu duen zuzenketari dagokionez, esan behar dugu Euzko Abertzaleak taldea abiadura handiko trenaren Gasteizerako sarrera berriro planteatzen ari dela dirudiela, ez baitu aipatzen zuzenketa honen lehen puntuan. Abiadura handiko trena Gasteiztik igarotzean lur azpian sartzeko proiektua bertan behera uzteko gure legez besteko proposamena eztabaidatzen dugunean ikusiko dugu lapsus bat izan den, ala gure legez besteko proposamenari egindako zuzenketako bigarren eta hirugarren puntuetan zihoena mantentzen duen. Etorkizunean eztabaidatuko dugu. Zehazki, proposatzen zuen Sustapen Ministerioari, Eusko Jaurlaritzari, Arabako Foru Aldundiari eta Gasteizko Udalari eskatzea Euskadiko trenbide-sare berriaren proiektuaren informazio-azterketa bat egiteko, helburua izanik gainazalean abiadura handiko trenaren trazadura berria eraikitzea, Forondako aireportuarekin lotuz, bi garraio-azpiegiturak sustatzeko, eta iparraldetik jarraitzeko, Gasteiz-Bilbo-Donostia linearekin lotzeko. Edo proposatzen zuen Legebiltzarrak aipatu berri diren administrazioei eskatzea trazadura hori berriro diseinatzeko proiektua –trazadura hori berriro diseinatzeaz hitz egiten zen– hirian dauden gainerako garraio- eta komunikazio-azpiegituren garapenerako baliagarri izatea. Dena den, etorkizunean eztabaidatuko dugu gai hori. Eta, gero, guk aurkeztu dugun osoko zuzenketa dago. Gure ustez, hori da onena, eta horregatik defendatu eta bozkatuko dugu azkenean. Arrazoizkoena iruditzen zaigu, hor dago, hor duzue zuek, ez dut errepikatuko, nahiko zabala badelako. Abiadura handiko trena Euskadiren eta Espainia eta Europaren arteko komunikazioak hobetzeko beharrezko azpiegituratzat defendatzen dugu. Eusko Jaurlaritzari eskatzen diogu abiadura handiko trenaren lanekin jarraitzeko Gipuzkoako zatietan, baina azpiegitura horretako inbertsioak aurrekontu-aukeretara moldatuz. Inbertsioproiektuetan eraginkortasunaren kultura txertatzeaz ari gara. Halaber, Espainiako Gobernuari eskatzen diogu abiadura handiko trenaren proiektu berrien eta esleitzeke eta burutzeke daudenen gizarte-bideragarritasuna eta bideragarritasun ekonomiko eta finantzarioa modu errealistan aztertzeko; trenen plan bat egiteko, ohiko trena arreta bereziz sustatuz, eta eraginkortasunez sustatuz distantzia ertaineko loturak; eta, azkenik, Espainiako trenbide-sarean salgaien garraioa sustatzeko plan bat egiteko, sare moderno, eraginkor eta lehiakor bihurtzeko. Uste dut gure jarrera bikain islatzen dela zuzenketa honetan. Abiadura handiko trenaren azpiegitura beste era batera planteatuko genuke egun, ziur asko, lehenago ohiko trena hobetzea sustatuz, baina lanak jada egiten ari direnez, zentzugabekeria iruditzen zaigu geratzea edo ahaztea, eta errealitatea ukatzen saiatzea. Gure ustez, beharrezkoa da azpiegitura hau Espainiarekin eta Europarekin ongi komunikatzeko, baina iruditzen zaigu, eta ez dugu ahaztu behar, egun eraikuntza-abiadurak ez duela hainbesteko presarik, aurrekontu-zailtasunak izateagatik ez ezik, Euskaditik kanpoko zati eta loturen berririk ere ez dugulako. Gainera, esan dudan moduan, aurrekontu-mugak ditugunez, hobe da azpiegituren eraikuntzan atzerapen batzuk proposatzea edo onartzea –eta ez dut uste inolako dramarik denik–, eta ez gizarte-politiketan, ekonomia jardueraren edo enpleguaren sustapenean eta krisitik ateratzean. Bada, horixe da gure jarrera, hor dago gure zuzenketa, eta gure zuzenketaren alde egingo dugu, bozkatzen bada. Hala ez bada, zuek sinatu duzuen erdibideko zuzenketa puntuz puntu bozkatzeko eskatuko dugu. Besterik ez, eta eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1445 |
10 | 30 | 16.05.2013 | ALDAITURRIAGA ZORROZUA | EA-NV | Euskal Legebiltzar Talde Popularrak egindako legez besteko proposamena, zuzenbide-estatuaren eta gizarte demokratikoaren defentsa egiteko. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Gracias, señora presidenta. Consejeros, señorías, buenos días. Hasteko, esan behar dizut, Matute jauna, iruditzen zaidala eszenatokiz nahasi zarela. Esan duzu herri honek Europar Batasunaren batez bestekoa baino kilometro gehiago dituela abiadura handiko trenari dagokionez. Ez dut ikusten Euskadin abiadura handiko trenaren kilometro asko eraiki denik, egia esan. Iruditzen zait zure diskurtsoa Diputatuen Kongresuarentzat dela, Espainian oso modan dagoen gizarte-eztabaida bat proposatzen baitiguzu: azpiegiturak aipatzen dira hegazkinik gabeko aireportuetan baliabide publiko gehiegi gastatu dela azpimarratzeko (Castellókoan, adibidez), edo autobide erradialak hutsik daudela nabarmentzeko (Madrilgoak, adibidez), jarduera horiek guztiek herri-lan guztiak kutsatuko balituzte bezala. Baina ez da halakorik gertatzen Europaren hegoaldea iparraldearekin lotuko duen lehentasunezko ardatzaren eraikuntzarekin. Duela urte asko eraiki behar zen ardatz hori, Matute jauna. Eta bada aipatu nahi dudan beste gai bat: lehendakariak jendea lehenengo kokatzea, beste edozein inbertsioren aurretik. Behin eta berriz esan dugu arreta soziosanitarioak gainerako guztien aurretik jarri behar direla. Eta horren froga on bat da 2012ko aurrekontu-proiektua: diruaren % 74 gizarte-inbertsioetara bideratu zen, zuek gobernatzen dituzuen beste administrazio batzuetan helburu horretara bideratzen dena baino askoz gehiago. Baina itzul gaitezen mozioaren arrazoira. Talde proposatzaileak ekimena justifikatzen du esanez lan honek ez dituela betetzen errentagarritasun ekonomikoaren eta sozialaren, ingurumenarekiko errespetuaren eta gizarte-adostasunaren irizpideak, zegokion interpelazioan sailburuak jada aipatu zituen irizpideak. Matute jauna, gure taldeak ez du denbora asko hartuko ekimen horri erantzuteko, Semper jaunak esan duen moduan, alderdi horiek guztiak jada landu baitziren zuen taldeak aurkeztutako legez besteko proposamenaren harira, Ganbera honetan iazko martxoaren 21ean izandako eztabaidan. Ez dira bi hilabete ere igaro eztabaida hartatik. Orduan esan zenuen ezpetikoa zinela abiadura handiko trena geratzeko egindako eskaerari erantzun positiboa lortzeko aukeraz, eta hala izan zen, zure asmoek ez duten arrakastarik izan. Baina, hala ere, berriro ekarri duzu gaia, arrazoi berririk edo orduan defendatu zenituenez bestelakorik ekarri gabe. Nahikoa da gogora ekartzea gaur eztabaidatzen ari garen mozio hau otsailaren 26an sinatu zela; hau da, eztabaida hau Ganbera honetan bertan legez besteko proposamena landu baino hilabete lehenago eskatu zenuen. Horrenbestez, iruditzen zaigu eztabaida hau saihestu zitekeela. Orduan esan genizun ez zenuela asmatu justifikazioan, eta berriro esaten dizugu hori gaur. Nioen moduan, ez da gertaera edo arrazoi berririk izan gure jarrera aldatzea gomendatzen duen hausnarketa edo gomendioa egiten duenik, eta hemen osorik esantzat jotzen ditugu eztabaida hartan erabili genituen argudio guztiak. Ekonomia- eta gizarte-errentagarritasunari dagokionez, horiek direnez organo eskumendunak erabaki bat hartzeko prozedura hau artikulatzen duen administrazio-espedientean jasotzen direnak, arazorik gabe jo dezakezu haietara, eta gustu handiz jo ahal izango duzu haietara, eta horri buruzko iritzia eman gero. Esan nahi dizudan bakarra da Europar Batasunak homologatutako prozedurak erabili direla garraioazpiegituren proiektuak ebaluatzeko. Inbertsio hori errentagarritasun ekonomikoaren edo produktiboaren terminoetan, enpleguaren edo haren zerga-itzulkinaren terminoetan zenbatetsi daiteke, orduan egin genuen moduan. Baina zuen ekimenari kasu eginez gero, berehalako bi eragin izango genituzke. Bat da herri-lanak enplegua sortzeko eragiletzat erabiltzeari uko egitea, eta gaurko egoeran Euskadin langabezia-zerrenda ehunka edo milaka lagunetan haztea eragingo luke horrek. Bigarrena da orain lan horretara bideratzen diren baliabide ekonomikoak gure autonomia-erkidegotik kanpo erabiliko lituzkeela estatuak; alegia, oso negozio txarra egingo genuke gure herritarren interesen defentsan. Proiektu horrek duen gizarte-errentagarritasunari buruzko beste ohar bat. Esan behar dugu ezin dela ikuspegi ekonomikotik soilik neurtu, gizarteerrentagarritasuna zuzenean hari lotuta ere badagoen arren, baina denboran mugatu behar da. Ikus dezagun zer aldaketa izan den Bilbo-Santander edo BilboMadril trenbide-linearekin. Duela 150 urte diseinatu eta eraiki zen jendea eta salgaiak garraiatzeko Bilbotik Madrilera edo Santanderrera; ziur asko, garai hartako euskaldunentzat, guretzat egun AHTa den bezalakoa zen tren hura garai hartan. Baina duela 150 urte diseinatu eta eraikitako azpiegitura hura funtsezkoa da egun urtero milioika pertsonak erabiltzen dituzten aldirietako trenetan. Bilboko Metroaren luzapen bihurtu dira sare haiek; hau da, duela 150 urte diseinatu eta eraikitako azpiegitura baten gizarte-errentagarritasunaren onura jasotzen dugu egun. Ingurumenari dagokionez, esan nahi dizut proiektu hauek guztiek ingurumen-eraginaren ebaluazioa dutela, ikuskapen-planak dituztela, eta, beraz, zehaztutako helburuetakoren batean desbideratzerik izanez gero, haietara jo dezakeela herritarrak, eta dagozkion ekintza zuzentzaileak proposatu. Eta, azkenik, gizarte-eztabaidari buruzko ohar bat. Zilegitasuna duzue zuek, eskubide osoa duzue AHT deritzonaren eraikuntzaren aurka egoteko (eta, bide batez, ez da abiadura handiko trena, baizik eta lastertasun handiko trena), eta jendea eta salgaiak garraiatzeko da, ez jendea soilik, zuk zenioen moduan, eta, horrenbestez, edo gaizki informatuta zaude, edo fede txarrez erabiltzen dituzu baieztapen horiek. Esan nahi dizut, halaber, haren kontra egiteko eskubidea ez ezik, Euskadiko tren-garraiori buruzko zuen proposamena gizarteari aurkezteko betebeharra ere baduzula. Zuek ez duzue proposamenik egin Gan- bera honetan, Matute jauna, eta ez duzue horri buruzko proposamen bakar bat ere zuen hauteskundeprograman. Ez dakigu zer iritzi duzuen autonomiaerkidegoko hiru hiriburuak tren bidez lotzeari buruz: ez dakigu zer proposamen duzuen gure fabriketan egiten diren salgai eta produktuak garraiatzeko, edo nola pentsatzen duzuen trena erabiltzea euskal lurraldea antolatzeko, kokapen eta jarduera produktibo garrantzitsuak dituen lurraldea, zuk ondo dakizunez. Edo zer funtzio izango duen trenak Euskal Hiri berrian, eta uste dut legebiltzarreko gehiengoaren babesa duela, zuena barne, uste dudanez. Etengabe ezezkoan kokatuta zaudete, besterik gabe. Eta azpiegitura honi buruz eztabaidarik ez dela izan eta eztabaidarik ez dela esatea, aurrekoan esan nizun moduan, eta gaur hemen errepikatzen dizudan moduan, txantxa bat da, Matute jauna. Azpiegitura hau plaza publikoan dago, nik gogoratzen dudala, 1986tik; alegia, 27 urte daramatzagu gizartean azpiegitura honi buruz eztabaidatzen. Horrenbestez, gure taldeari funtsezkoa iruditzen zaio azpiegitura honen osaeran interesa izan dezaketen erakundeen eta eragileen parte-hartzea, eta interesa dugu, besteak bete, Estatuko Administrazio Orokorrak eta EAEko administrazioak, eta horregatik sinatu genuen 2006an kudeaketa-agindu bat gure Jaurlaritzak azpiegitura horren Gipuzkoako zatia egiteko. Hala ere, kezkatuta gaude, egia da, estatuari dagokion atalari dagokionez. Abiadura handiko iparraldeko korridore deritzona gauzatzeko proiektu eta lanak atzeratuta daude, hura amaitzeko hitzartutako epeak ez dira betetzen. Hori dela eta, formula bat zabaltzea proposatzen dugu, dagoeneko funtzionatzen duen formula, korridore hori Euskaditik igarotzeko beste administrazio batzuekin lankidetzan aritzeko formula. Gure proposamena da Elorrio-Arrasate-Bergara lotunearen kudeaketa agintzea, eta bi gobernuek batera lan egitea, eragindako gainerako administrazioekin, Bilbo eta Donostiarako sarrerak definitzen –pena da Maneiro jauna hemen ez izatea, Gasteiz sartuta ez badago lotura hori jada badagoelako dela esateko; hara hor Gasteizen arazoa hemen adierazi denaz bestelakoa dela azaltzeko arrazoia–, eta estatuari dagozkion jarduera horien kudeaketa autonomia-erkidegoari agintzea, kupoaren bidez finantzatuz. Matute jauna, garraio-azpiegiturak giltzarriak izan dira eta dira jendea eta salgaiak garraiatzeko, eta, beraz, izaera aktiboa dute lurralde-eredua osatzeko garaian. Planeamenduari buruzko dokumentuetan hainbat aldiz errepikatu denez, hasi lurraldea antolatzeko irizpideetatik eta berrietaraino, Eusko Jaurlaritza honen nahiz aurrekoen kezka nagusietako bat da Euskadik kokapen lehiakorra izatea nazioartean. Eta helburu hori lortzeko, funtsezkoa iruditzen zaigu garraio eta logistikako sare transeuroparretan inbertsio eraginkorrak egitea, eta gure taldeak ez dio uko egiten azpiegitura horiek izateko ahaleginari. Eta ahalegin horretan bat gatoz beste legebiltzar-talde batzuekin, kasu honetan, Talde Sozialistarekin eta Talde Popularrarekin, eta horregatik aurkeztu dugu erdibideko zuzenketa hau, Ganberak erabaki dezan. Nada más. Muchas gracias. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1446 |
10 | 30 | 16.05.2013 | MATUTE GARCÍA DE JALÓN | EH Bildu | Euskal Legebiltzar Talde Popularrak egindako legez besteko proposamena, zuzenbide-estatuaren eta gizarte demokratikoaren defentsa egiteko. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Gracias, señora presidenta. Aldaiturriaga jauna, ulertzen dut eztabaida astuna dela zenbaitetan, baina irakurri dudana gogoraraziko dizut, ongi ulertu ez baduzu ere, errealitatera doitzeko, bai zuk diozunean bai nik diodanean, eta ez zure interpretazioan. Nik esan dut herrialde honetan azpiegituretarako lurralde-okupazioaren indizea 2,56koa dela, eta mantendu egiten dut, eta Europar Batasunekoa, berriz, 1,2koa, eta mantendu egiten dut. Hori da nik esan dudana. Dena den, bi aldeen kokapenak hobeto ezagutzen jarraitzeko, berriro argituko dizut, jada esan baitut batzordean behin baino gehiagotan, eta esan du nire taldeak behin baino gehiagotan, baina ez dit axola berriro esateak. Gu ez gaude ados Euskal Hiriarekin. Ez dut ulertzen gaur gu akordio horren aldekotzat jotzea, batzordean sailburuari berari eman baitiogu gure kontrako jarreraren berri, eta, ziur asko, Ganbera honen bilkura-egunkarian jasota dago. Beraz, ez harritu ez hunkitzea Euskal Hiria delako horren barruan lurraldeko hiru hiriburuetarako sare-egitura baten proiektua izateagatik, eskualdeak isolatzen dituena izateagatik. Eta arrazoi horregatik iruditzen zaigu abiadura handiko trenak ez duela ezertan laguntzen, Euskal Hiriaren argazki horretatik harago, gure lurraldea ikuspegi jasangarri eta arduratsu batetik antolatzen. Esaten dugu, halaber, gure herrialdearen barne-garraioaren % 93 baino gehiago, eta kasu honetan Euskal Herriaz ari naiz, ibilbide laburrekoa dela. Ez da hainbestekoa Madrilera edo Bartzelonara joateko beharra, eta hori zen halako inbertsioa arrazoitzeko salmenta-elementua. Dena den, hortik ezer argi geratu ez bazaizu, ez dut gaia berriro ekarri beste erremediorik izango, berriro ere argi uzteko, nahiz eta zuri eta Ganberako gainerako kideei nahigabea eragin, bai baitirudi eztabaida honetaz nazkatuta daudela. Alderdi Popularraren ordezkariak adierazi du proiektu hau inoiz eraiki den garrantzitsuena dela. Nik ez dut hori ukatuko, proiektu honek 4.000 milioi euroko kostua baitu paperean, eta hori ez du ukatuko EH Bildu legebiltzar-taldeak. Eta esan dut paperean, zeren, tamalez, gainkostuek 4.000 milioi euro horiek zerbait gehiago izatea eragingo baitute. Baina bat etorriko zara nirekin askotan eta askotariko egoeretan erabili dela inoiz eraiki den garrantzitsuena izatearen arrazoia, mapan kokatuko gaituela, eta ez da beti onerako izan. Alegia, zuek etengabe, eta, ziur asko, egoki ekartzen duzue BECen eta haren gainkostuaren gaia, baina proiektu hura justifikatzeko azalpenak eta logika gaur hemen abiadura handiko trenerako erabiltzen ari zaren berak ziren. Gauza bera esan dezakegu energia nuklearrez. Hori urrunagoa izango zaizu, baita Lemoizko zentral nuklearra eraikitzeko zegoela adierazten zen ezinbesteko beharraz ere hitz egin dezakegu. Ez zen eraiki; ez genuen kobazuloetara itzuli beharrik izan, eta aurrera egiten jarraitzen dugu. Baina badirudi ona dela, edo beharrezkoa, proiektu horiek justifikatzeko arrazoi alarmistak eta behar handia baliatzea. Eta erantzungo dizut, nahi baduzu, galdera erretorikoari, nahiz uste dudan ez duzula interes handirik. Gu abiadura handiko trenaren proiektuaren aurka gaude iruditzen zaigulako dagoena optimizatu behar dela, eta hori Euzko Alderdi Jeltzalearen ordezkariarentzat ere baliozkoa da. Izan ere, gure proiektuak zerikusi handiagoa du Euskal Herria egituratuko duen eta lastertasun handiz batuko gaituen egiturarekin, eta ez abiadura handiarekin, zuk zeuk gauza bera ez dela jakingo duzun moduan, beharrezkoa den makurduramaila bestelakoa baita, eta horrek egiten baitu, gainera, bateragarria izatea salgaien eta jendearen garraioa, lastertasun handiak ez bezala; adierazi dizudan moduan, Espainian inon ez da aurrera eramaten ari, Espainiako leku askotan abiadura handia aspalditik martxan den arren. Hori, labur-labur, hori baita dudan denbora, horixe du abiadura handiak. Ezagutza gehiago izateko gonbidapena egin didazu. Ia gauza bera aholka diezazuket, eta, gainera, gogo onez emango dizugu eskura dugun informazio guztia, guk mantentzen dugun jarrerari eusteko. Eta bi kontu, labur-labur. Ez dut interesik Eurovegasera joateko. Ez lidake urtikariarik eragingo, halaber, Madrila, Vallecasa joateak. Gogoko dut Vallecasa joatea, gogoko dut kideak ikustea, Bukaneroak, adibidez, baina ez dut Eurovegasera joateko interesik. Gainera, apustu absurdoak egin nahi banitu, hemendik egin nintzake, herrialde honetako taberna askotan baitaude makinak apustu absurdoak egiteko, eta diru askotxo atera nezake; adibidez, zein den gaiak gutxien prestatzen dituen pertsona, nor etortzen den Ganbera honetara bere liburuaz hitz egitea, gaia edozein izanik ere, nik gai honekin jarraituko baitut. Baina zuk adierazi duzun gai bati buruz hitz egiten amaituko dut. Berdin zait sistematikoki mitin hitza erabiltzea atrilera etortzen naizen bakoitzean. Nik ulertzen dut, eta, ziur asko, edozein herritarrek ere bai, aurkariaren jarrera politikoa gutxiesteko taktika bat dela, ez hausnartzeko mailan kokatzen saiatzen baitzara. Nahiago dut zuk esatea atril honetara mitinak egitera etortzen naizela, nik pentsatzea baino atril honetara etortzen zaren bakoitzean Paramount Comedyren eszenatokian zaudela uste duzula. Dena den, gai bat adieraziko diot Alderdi Sozialistaren ordezkariari. Nahiko nuke esaera bat balitz zuk esan duzuna. Zoritxarrez, praktika politiko gaizto bat da, Goebbelsek Bigarren Mundu Gerran erabilia, eta da gezur bat mila aldiz errepikatzea egia bihurtzeko. Baina, dena den, ez da hori guk baliatzen dugun taktika. Eta horretaz ari garela, eta amaitzen ari naiz, aurreko eztabaidarekin jarraitutasun-hari bat bilatzen saiatzeko, badirudi emandako argudioetatik bakar bat ere ez dela behar bestekoa abiadura handiko trena babesten jarraitzeko. Esango dizut, behintzat, kontuan izateko emango dizuedan datu hau, iruditzen zaidalako, aurreko eztabaida ikusita, legebiltzarkideen sentiberatasuna oso handia dela gai honetan, eta, bestalde, bidezkoa eta logikoa. Asko hitz egiten da herrialde honetan zoru etikoaz. Orriak eta orriak betetzen ditugu zoru etikoaz hitz eginez. Ez zait oso etikoa iruditzen, ezta zoru ona ere ezer eraikitzeko, ezta abiadura handiko trena ere, abiadura handiko trena eraikitzen ari diren enpresetako batzuek erregimen frankistarentzako lanak egin izana iraganean langile-batailoiekin; alegia, erregimen frankistako preso politikoekin. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1447 |
10 | 30 | 16.05.2013 | ALDAITURRIAGA ZORROZUA | EA-NV | Euskal Legebiltzar Talde Popularrak egindako legez besteko proposamena, zuzenbide-estatuaren eta gizarte demokratikoaren defentsa egiteko. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Zure baimenarekin, intervendré desde el escaño. Matute jaunari esan nahi diot berrikusiko ditudala aktak, noski. Garraio-azpiegiturez hitz egiten ari gara, abiadura handiko trenaz. Zu ari zara dena nahasten. Abiadura handiko trenaz ari gara, baina errepideez... hitz egiten duzu. Bada, uste dut mintzagai dugun gaiari lotu behar zintzaizkiola pixka bat. Eta berriro esan nahi dut zuk, berriro ere, Euskadiren arazoa Espainiarekin nahasten jarraitzen duzula. Ikusten da hori dela zure herria. Nada más. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1448 |
10 | 30 | 16.05.2013 | MANEIRO LABAYEN | Mixto-UPyD | Euskal Legebiltzar Talde Popularrak egindako legez besteko proposamena, zuzenbide-estatuaren eta gizarte demokratikoaren defentsa egiteko. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Alde batetik, 1. eta 4. puntuak. Beste alde batetik, 2.a eta 3.a. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1449 |
10 | 30 | 16.05.2013 | CELAÁ DIÉGUEZ | SV-ES | Euskal Sozialistak legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, hirueletasuna sustatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Señora presidenta, señorías. Hirueletasuna ez da proiektu jakin bat. Hezkuntza hirueledunean aurrera egitea euskal gizarteak gaur egun duen erronkarik handiena da. Une hauetan, hirueletasuna herrialde-proiektua da. Hirueleduna izatea nahi dugun euskal gizarteak hezkuntza hirueleduna behar du. 30 urtetik beherako gazte askok eta askok euskara jakiteak erakusten du ondoen gure hezkuntza elebidunak emaitza paregabeak eman dituela eta ari dela ematen. Hizkuntza- eta hezkuntza-gaietako aditu asko etortzen dira Euskadira hemen zer egiten den ezagutzeko eta aztertzeko, eta hizkuntza gutxitu baten ezagutza hedatzearen adibidetzat jartzen dute. Dena hobetu daiteke, baita hau ere. Gure hezkuntza-sistema gertutik ezagutzen dugunok badakigu hizkuntza-ereduen sistemak gabezia batzuk dituela eta hura ezartzeak ondorio kaltegarri batzuk eragin dituela. Hala ere, horrek ezin du ezkutatu gure hezkuntza elebidunaren sistemaren arrakasta nabarmena, eta, nire ustez, oso harro egon behar dugu horretaz. Jaun-andreok, nik uste dut, ordea, denok dakigula elebitasuna motz geratu zaigula. XXI. mendeko euskal hezkuntza ez da bete-betea izango baldin eta ez badu, gure hezkuntza-sistemaren erdigunean dagoen euskararekin eta gaztelaniarekin batera, atzerriko hizkuntza baten ezagutza –batez ere, ingelesarena– nabarmen hobetzen. Gure hezkuntza ez da bete-betea izango gure hezkuntza-sisteman prestatzen den gazte bakoitzarentzat, ezta herrialde osoarentzat ere. Krisiaren ondoren Euskal Herriak izango duen kokapena hezkuntzaren eta hezkuntza hirueledunaren araberakoa izango da, hein handi batean. Gure enpresek ekonomia globalizatuan duten lehiakortasunak, haiek abian dauden nazioartekotze-prozesuetan sartzeak, eta zientzian, ikerkuntzan eta berrikuntzan izango dugun etorkizunak lotura estu-estua dute gure belaunaldi gazteek ingelesa ondo jakitearekin. Gure inguruan, jaun-andreok, inor ez dago geldirik. Hori dela eta, mugitu egin behar dugu. Inor geldirik ez dagoen mundu globalizatu honetan, are azkarrago egin behar dugu aurrera gure kokapen erlatiboari eusteko; izan ere, guk aurrera egiten dugunean, besteek ere aurrera egiten dute, eta, guk ez badugu aurrera egiten, besteek hartuko dute gure lekua nazioarteko itunean. Halaxe dira gauzak. Horregatik esaten dugu hirueletasuna herrialdeproiektu bat dela, eta hor jokatzen dela gure etorkizunaren zati handi bat. Jaun-andreok, gehiegizko zuhurtziak eta erabateko bermeek gauza bakar batera garamatzate: immobilismora. Inoiz ez dira egoera guztiak aldekoak izango munta handiko ezein proiektu martxan jartzeko. Inoiz ez da horrela izan, eta kasu honetan ere ez da izango. Astroen konjuntzio hori gertatu zain egoteak erabateko paralisira besterik ez gaitu eramango. Baina, aldi berean, erantzukizunez eta abenturarik gabe baiezta dezakegu euskal hezkuntza-sistemak baduela orain arte egindakoa arriskuan jarri gabe eta hari kalterik egin gabe sistema elebidun batetik esparru hirueledun batera pasatzeko adinako heldutasuna. Izan ere, jaun-andreok, euskara gure euskal hezkuntza-sisteman modu orokorrean ezarri den hiru hamarkada hauetan, oso ezagutza baliotsua pilatu dugu. Gure ikastetxeak gero eta prestatuago daude hizkuntzak ikasteko metodologia onenetan, haiek modu bateratuan tratatzean, eta hizkuntzak eta edukiak modu bateratuan ikastean. Horregatik guztiagatik, uste dut eman egin daitekeela eta eman egin behar dela urrats hau. Horixe egin dugu azken hiru urteotan, hezkuntza hirueledunaren esparrua jarri baitugu martxan. Esparru horrek, oinarri berean oinarrituta, erabaki-ahalmen handia ematen zien eta ematen die ikastetxeei beren bide propioa egiteko, beren hizkuntza-proiektu hirueledunak egiteko. Horretarako, jakina, argitasuna eta koherentzia behar dira, eta, nola ez, borondatea. Ezin dira inola ere puztu hirueletasuna ezartzearen zailtasunak. Egia da Europak "bat gehi bi" proposatzen duela: amahizkuntza, eta atzerriko bi hizkuntza. Baina guk, dakigunez, beste abiapuntu bat dugu. Bi hizkuntza ofizial ditugu gure hezkuntzan, eta gure helburuak, asmo handikoa bera, "bi gehi bat" izan behar du, hau da, hirueletasuna. Ez dugu su artifizialik behar, baizik eta proposamen serioak, arrazoizkoak eta euskal ikasle guztiei aplika dakizkiekeenak, edozein errenta edo maila soziokultural dutela ere. Hori dela eta, kalterik egin gabe jarraitu behar da profesionalen prestakuntza bultzatzen, betiere kontuan izanik horrelako ezarpen bat pixkanaka egin behar dela. Por eso mismo, señorías, les pido que apoyen esta proposición no de ley, porque se precisa claridad y coherencia. Se plantean tres solicitudes directas al Departamento de Educación. La primera, darle continuidad al impulso al trilingüismo, que no se interrumpa el recorrido iniciado. A propósito, se debe decir que los centros de la primera convocatoria del marco lingüístico trilingüe, a día de hoy, en mayo, aún no saben cuál va a ser su futuro tras finalizar el período de experimentación de tres años, que finalizará en junio. No voy a extenderme en este tema, porque ya tendremos ocasión de abordarlo en otro momento. La segunda, que aclare de una vez cuáles van a ser las líneas generales de su propuesta lingüística, sin escudarse bajo la evaluación que se llevará a cabo. Y la tercera, que no cese las iniciativas puestas en marcha para reforzar la formación de profesores en materia lingüística y para mejorar el conocimiento de los alumnos, ni los recursos destinados a ello, porque, incluso en situación de crisis, hay que levantar la vista del suelo y mirar al futuro. Por todo ello, les pido que apoyen la proposición no de ley. Jaun-andreok, erdibideko zuzenketa bat adostu ahal izan dugu Ganbera honetan ordezkatutako legebiltzar-talde guztien artean, Euskal Herria Bildurekin izan ezik. Esan beharra daukat nik lanean jarraituko dudala Euskal Herria Bilduk ere proiektu honekin, herrialde-proiektu honekin, bat egin dezan, uste baitut Bilduri ere interesatu behar zaiola ingelesa euskal ikastetxe guztietara hedatzea. Beraz, eskerrak ematen dizkiet legebiltzartaldeei, baita Jaurlaritzari ere, prest egon direlako sozialiston legez besteko proposamen hau adosteko, eta, aldi berean, lanean jarraituko dugu hizkuntza hirueledunari buruzko herrialde-akordio batera iritsi ahal izateko. Besterik ez, jaun-andreok. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1450 |
10 | 30 | 16.05.2013 | MANEIRO LABAYEN | Mixto-UPyD | Euskal Sozialistak legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, hirueletasuna sustatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko. Talde Sozialistak hirueletasunaren gaia ekarri digu berriro ere, gai garrantzitsua zalantzarik gabe, baina jada eztabaidatu genuen joan den apirilaren 11n Talde Popularrak planteatutako mozio baten ondorioz. Hauxe proposatzen digute, funtsean, sozialistek: euskal hezkuntza aspalditik ari dela aldarrikatzen hizkuntzaereduen egungo sistema hobetuko eta gaindituko duen hizkuntza-proposamen bat; euskal hezkuntzak eskatzen duen hizkuntza-proposamenak hirueleduna izan behar duela une honetan, hiru hizkuntzetako bakoitza irakaskuntzaren eta ikaskuntzaren xedea zein tresna delarik; malgua izan behar duela, eta ikastetxeak bere hezkuntza-jarduera egiten duen errealitate soziolinguistikora egokitua, eta, ondorioz, autonomia zabala eman behar diela eskolei beren hizkuntzaproiektu hirueleduna egin ahal izan dezaten. Eta, azkenik, sozialistek proposatzen digute hezkuntza hirueledunaren esparruak hizkuntza-ereduen egungo sistema ordeztea. Bestalde, Jaurlaritzak, Ganbera honetan egindako interpelazioren batean, esan zuen A eredua birformulatu egin beharko zela, ez baitu nahikoa laguntzen herritar elebidunak prestatzen, ezta ikasleek derrigorrezko hezkuntza bukatzean hizkuntza ofizialen ezagutza praktikoa izan dezaten ere. Esaten zuen, halaber, A eredua gainditzea legedian bertan dagoela aurreikusita. Proposatzen zuen eleaniztasunerantz aurrera egitea benetako elebitasunean eta elebitasun eraginkorrean oinarrituta, euskara ardatz harturik, irtenbide errealistekin eta malguekin. Jaurlaritzak egin beharreko funtsezko bi zeregin aipatzen zituen sailburuak: batetik, eskura dagoen informazioa sakonago aztertzea, eta, bestetik, proiektu honi probetxu handiagoa ateratzeko aukera emango digun lan-plan bat zehaztea datorren ikasturterako. Interpelazio hartan, Jaurlaritzak esan zigun, orobat, Jaurlaritza honek ingelesaren aldeko apustua egiten duela, baina ez ingelesaren aldekoa bakarrik. Horrez gain, hemen gurekin dugun sailburuak esan berri du Saila aztertzen ari dela A ereduan euskaraz ematen diren orduak areagotzea. Joan den maiatzaren 10eko kontrol-bilkuran, UPyDk egindako galdera bati erantzunez, baieztatu zuen, A ereduari dagokionez, gaztelanian bakarrik oinarritzen den egungo sistemak ez duela balio bi hizkuntza ofizialen ezagutza praktikoa bermatzeko. Euskarak A ereduan duen pisua areagotzeko sistema berri bat diseinatzeko Hezkuntzako sailburuak egin duen iragarpenaren aurrean, guk eskatzen dugu aldaketa horrek, ikasle guztientzat hizkuntza-gaitasun hobea bilatzeaz harago –eta hori ez dago gaizki–, ez diezaiela eragotzi ikasleei hizkuntza-askatasuna erabiltzea eta gaztelaniaz ikastea. Hau da, berma daitezela hizkuntza hautatzeko askatasuna eta gaztelania komunikazio-hizkuntza izaten jarraitzea hala eskatzen duten guztientzat. Sailburuari nabarmena iruditzen zitzaion komunikazio-hizkuntza gaztelania duen ereduan euskaraz ematen diren orduak areagotzeko beharra. Hala, Jaurlaritza itxuraz egiten ari den hizkuntza-ereduaren berrikusketak –berrikusketa deitzen zitzaion– ikasleek bi hizkuntzen ezagutza nahikoa izatea lortzea zuen helburu. Baina ez da zehaztu nola eta zer neurritan areagotuko den euskararen protagonismo hori A ereduan, eta, horrez gain, sailburuak berak ondorengo elkarrizketaren batean planteatzen zuen euskara indartzea lurraldearen arabera. Nolanahi ere, helburu horrek ezin ditu saihestu babestu behar diren eskubide konstituzionalak. Hori guztia arrazoitzat hartuta aurkeztu dugu gure osoko zuzenketa, eta horrek arrazoitzen ditu aldezten ditugun printzipioak. Zer printzipio aldezten ditugu gai honetan? Hauxe esaten dugu guk: bai hirueletasunari, eta bai ingelesa sartzeari. Bai irakasleak hizkuntzetan gaitzeari. Bai, edonola ere, gure bi hizkuntzak (euskara eta gaztelania) etorkizunean irakaskuntzako komunikazio-hizkuntza izaten jarraitzea bermatzeari. Honetaz ari garela, eta eztabaida hau baliatuz, gustatuko litzaidake gainerako taldeek esatea ea haiek ere ados dauden gure bi hizkuntza ofizialetako edozein etorkizunean ere irakaskuntzako komunikazio-hizkuntzak izaten jarraitzearekin. Eta bai ikasleak, derrigorrezko etapa amaitzean, bi hizkuntza ofizialetan, euskaran eta gaztelanian, baita ingelesean ere, nahikoa gaitasun lortzeari. Eta bai, jakina, hizkuntza- askatasunari, beti aldeztu izan dugun printzipioari. Horixe jasotzen zuen gure osoko zuzenketak. Azkenik, erdibideko zuzenketa sinatu dugu gainerako taldeekin, nahiz eta ez duen gure iritzia, guk aldezten genuena, espresuki jasotzen; hain justu, ez du espresuki jasotzen bigarren puntuan adierazten genuena. Dena den, laster eztabaidatuko dugu, eta espresuki eskatuko dugu Ganbera honek, jada erregistratuta dagoen legez besteko proposamen baten bidez, Eusko Jaurlaritzari eska diezaiola berma dezala orain eta etorkizunean familiek hizkuntza-eredua hautatzeko duten askatasuna; desagerraraz dezala edozein motatako hizkuntza-inposizioa; eta berma dezala, bai orain, bai etorkizunean, gure bi hizkuntza ofizialetako edozein komunikazio-hizkuntza izatea irakaskuntzan. Beraz, eztabaida zehatz hau berriro ekarriko dugu Legebiltzar honetara, eta espero dugu gaurko erdibidekoak adina babes jasoko duela, legebiltzarkide gehientsuenek aldeztuko baitute. Guk eztabaida hau ekarriko dugu Legebiltzar honetara. Nolanahi ere, gainerako taldeei eskatzen diet, eztabaida hau baliatuz, esan diezagutela ea ados dauden UPyDrentzat ezinbestekoak diren bi gai hauekin: hizkuntza-eredua hautatzeko askatasuna, alegia, familiek ez dezatela inposiziorik ez presiorik jasan eredu bat edo bestea hautatzeko; eta euskara eta gaztelania, orain eta etorkizunean, irakaskuntzako komunikazio-hizkuntza izaten jarraitzea bermatzea. Nosotros traeremos este debate a este Parlamento. Besterik ez. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1451 |
10 | 30 | 16.05.2013 | OYARZABAL DE MIGUEL | PV-ETP | Euskal Sozialistak legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, hirueletasuna sustatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. Jaun-andreok. 2010ean, Hezkuntza Sailak dei egin zien funts publikoekin finantzatutako euskal ikastetxeei hirueletasun-proiektuak garatzeko. Une hartan, guk babestu egin genuen Eusko Jaurlaritzako Hezkuntza Sailaren bultzada hura. Orduan, esperimentuzko programa bat bultzatu zen, eztabaida hau Ganbera honetara iritsi den bakoitzean –batzordeetan, bilkuretan– jakin ahal izan dugunez. Lehenengo urtean, gure erkidegoko 40 ikastetxek hasi zuten programa, eta, hurrengo urtean, 80 ikastetxe izan ziren, oker ez banaiz. Beraz, esperientzia hori aztertu behar zen, apustu hori aztertu behar zen hiru urtean, eta, ondoren, behin betiko proposamen bat ekarri behar zen Ganbera honetara gure hezkuntzasistemaren hizkuntza-proposamenak etorkizunean izan behar duenari buruz. Familia gehientsuenek –beste batzuetan ere aitortu dugu–, euskal familia gehientsuenek nahi dute beren seme-alabek ingeles-gaitasun egokia lortzea irakaskuntzan. Azken datuen arabera, familien % 80k nahi du beren seme-alabek ingelesa menderatzea hezkuntza-etapa amaitzen dutenean. Beraz, hemen esan denez, Euskal Herriko eta Espainiako hezkuntzaren erronka nagusietako bat bihurtu da ingelesa. Ingelesa oinarrizko premia bihurtu da egungo munduan, denok baitakigu ingelesik gabe euskal gazteek mugatuta izango lituzketela beren aukerak. Ingelesa ikasteko eta hezkuntza-etapa amaitzean ingelesa menderatzeko aukerarik ez duen egungo gazte batek mugatuta izango ditu bere etorkizuneko aukerak, mugatuta izango ditu bere aukerak gizarte global batean. Hori dela eta, nik uste dut Jaurlaritzak argi eta garbi bultzatu behar duen erronka dela euskal gazte guztiek hezkuntza hirueleduna jaso ahal izatea, ingelesaren aldeko benetako apustua egiten duen hezkuntza jaso ahal izatea. Nire ustez, hezkuntzaz hitz egiten dugunean, eta kalitateari, ekitateari, eta aukera-berdintasunari ekiteko beharraz hitz egiten dugunean, ezinbestean pentsatu behar dugu ingelesa oinarrizko elementu bat dela hiru kontzeptu horietaz hitz egitean. Guretzat, ingelesaren erronka, gainera, eskola publikoaren erronka bat da bereziki. Oso ondo dakigu, horrez gain, serio ariko garela hitz egiten aukeraberdintasunaz eta ekitateaz gure eskola publikoa gai baldin bada gurasoei beren seme-alabek ingelesa menderatuko dutela bermatuko dien hezkuntzaproiektu bat, hizkuntza-proiektu bat, eskaintzeko. Bestela, irakaskuntza itunduari utziko genioke leku hori, zeinak urte asko baitaramatza ingelesaren aldeko apustu argia egiten. Hirueletasun-proiektuak aurrera ari dira egiten eskola pribatu itunduan. Badakigu, gainera, familia askok eta askok eskatzen dituztela proiektu horiek. Ikastetxe horiek, une honetan, beren hezkuntza-eskaintza gainditzen ari dira; familien eskariak gainditu egiten du ikastetxe horien eskaintza. Badakigu hori oso erakargarria dela une honetan familia guztientzat, eta uste dugu beharrezkoa dela eskola publikoak apustu argia egitea horren alde. Eskola publikoa ezin da atzean geratu. Badakigu, gainera, baliabide ekonomikoak dituztenek, erosketa-ahalmen ertain-altua duten familiek, maila sozioekonomiko altua dutenek, badituztela aukerak eskolatik kanpo beren seme-alabek ingelesa ikas dezaten: akademiak, edo seme-alabak Ingalaterrara edo norabait bidaltzea udan. Baina herritar gehienek ez dituzte gaur egun aukera horiek, eta Jaurlaritzak eskaini behar dizkie eskola publikoaren aldeko apustu argia eginez. Horregatik, uste dugu, hemen esan den bezala, herrialde-apustu bat dela hori. Nire ustez, aukera honek ez du atzera bueltarik; denok hartu behar dugu parte apustu honetan; borondate politikoaz gain, uste dugu Jaurlaritzaren eta haren Sailaren konpromiso zehatzak behar dituela eta eskatzen dituela, eta, hori bultzatzeko, baliabide nahikoa bideratu behar dela. Baliabide nahikoa esatean esan nahi dugu esparru horretan ditugun ahuleziak aztertzen jakin behar dugula; ea irakasleak gai diren ala ez gaur egun ezagutzak ingelesez transmititzeko. Aztertu behar dugu zer prestakuntza-programa behar diren, eta bestelako zer programa behar ditugun, prestakuntzazkoez gain, ingelesaren aldeko apustu hori indartzeko. Azkenik, erdibideko akordio batera iritsi nahi dugunez Ganberako talde nagusiekin eta UPyDrekin, talde guztiek, EH Bilduk izan ezik, konfiantzazko botoa eman diote Jaurlaritzari irakaskuntzan ingelesa bultza dezan, eta apustua egin dezan, oraingoan idatziz, batzuetan debekatua zirudien hitzaren, alegia, hirueletasunaren alde. Uste dut hitz horrek denok batu gaitzakeela une honetan; uste dut hirueletasunaren aldeko apustu hori denon apustua izan daitekeela. Eta uste dut legealdi hau funtsezkoa dela norabide horretan. Esaten nuenez, akordio bat lortu dugu guztion artean; ez gara hasiko hemen beste eztabaida batzuk errepikatzen, baina guk aukera honetaz baliatu nahi dugu –gure osoko zuzenketan ere esan dugu– askatasunaz hitz egiteko. Ezin da hitz egin gure erkidegoko hizkuntza-proiektuez askatasunaz hitz egin gabe. Familiek hautatzeko duten askatasunarekiko dugun konpromisoa berretsi nahi dugu, eta azpimarratu nahi dugu bilatu daitekeela oreka. Egia da esperimentuzko programa horien emaitzak aztertu arte itxaron behar dugula, eta, guk, behintzat, emaitza horiek ezagutu arte itxarongo dugu. Baina, emaitza horiek ikusirik, ziurrenik hainbat aukera egongo dira proposamen bat egiteko; ziurrenik hainbat formula erabili ahal izango dira. Guk uste osoa dugu kasu honetan oreka ere bilatu behar dela, denok elkartuko gaituen bide nagusi bat. Uste dut behar-beharrezkoa dela hizkuntzaadostasunak berreskuratzea. Eta uste dut ingelesaren aldeko apustua, eredu hirueledunaren aldeko apustua, bateragarria dela askatasunarekin. Uste dut edozein formulak eta edozein proposamenek errespetatu egin behar dutela –eta guk berretsi egiten dugu askatasun horren defentsarekiko dugun konpromisoa– gure bi hizkuntzak, gaztelania eta euskara, nolanahi ere irakaskuntzako komunikazio-hizkuntzak izan ahal izateko konpromisoa, eta, gainera, horrek bateragarria izan behar duela ingelesaren aldeko apustu zintzo, argi eta konprometituarekin, gure eskola, bereziki eskola publikoa, eskola lehiakorra izan dadin eta benetan konfiantza eman diezaien une honetan euskal familiei. Besterik ez. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1452 |
10 | 30 | 16.05.2013 | BERRIOZABAL BÓVEDA | EA-NV | Euskal Sozialistak legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, hirueletasuna sustatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, legebiltzarburua. Sailburuok, legebiltzarkideok eguerdi on. Eusko Alderdi Jeltzaleak, gizartearen gehiengo zabal batek bezala, aspaldi egin zuen eleaniztasunaren aldeko apustua. Ondo zehaztuta dugu gure iparra gai honi dagokionez ere. Guk ez dugu inoiz zalantzan jarri ingelesa jakiteak gaur egun duen garrantzia, inoiz ez diogu uko egin ingelesa sustatzeari ezta gutxiagorik ere, eta kontrakoa esan edo susmo hori zabaldu nahi duena gezurretan ari da. Eleaniztasunerantz jo nahi dugu eta jo behar dugu. Hainbat aldiz hitz egin dugu Legebiltzar honetan gai honen inguruan, ez da azkenaldia izango, eta ezaguna baino ezagunagoa da gutariko bakoitzaren iritzia. Nahiz eta bat etorri hasierako helburuarekin, alegia, euskal hezkuntza-sistema eleanitza izatearekin, uste dugu Hezkuntza Esparru Hirueleduna delakoak gabezia batzuk dituela jatorrian. Esan bezala, MET egitasmoak abiapuntutik gabezia batzuk zituela uste dugu, eta behin eta berriro adierazi ditugu Legebiltzar honetan. Batetik, egitasmo hura adostasun zabalik gabe ezarri zela. Iruditzen zaigu Gobernuak ez zuela inorekin adostu ezta kontrastatu ere. Proiektua ez egiaztatzeaz eta ez adosteaz gain, uste dugu ez zela oinarritu hasierako ezein ebaluazio objektibotan hizkuntza bakoitzari dagokionez. Ez zen oinarritu euskarak, gaztelaniak eta atzerriko hizkuntzak –ingelesak– une hartan euskal hezkuntza-sisteman zuten egoera zehazten zuen ezein azterketatan. Haietako bakoitzaren abiapuntua ez zehazteaz gain, uste dugu ez zirela finkatu esperimentazio-aldia amaitzean hizkuntza bakoitzean lortu beharreko helburuak. Horregatik, abiapuntua eta helmuga ezagutzen ez ditugunez, nola jakin eta nola ebaluatu zein ibilbide den egin duguna. Ez dugu gure hizkuntza-errealitatea kontuan hartu. Ez zituen aintzat hartu eskolaren euskalduntze-maila desberdinak ezta orain arte egindako esperientzia hirueledunak ere. Baina martxan jarritako prozesua esperimentazioa zen, eta arlo desberdinetan egiten diren esperimentazio guztiak bezala, indargune eta ahulguneak detektatzeko egiten dira esperimentazioak. Eta Jaurlaritzak, logikoa denez, ez ditu egitasmo honi dagokionez iraganean egondako akatsak errepikatu nahi edo gabeziak errepikatu nahi. Horregatik, detektatuta dauden horiek zuzendu eta gainditu nahi ditugu, eta horretarako bere onena emango du Jaurlaritzak. Ondo aztertu behar dugu ikerketa eta datuen bidez zer den eskolak eman eta egin dezakeena. Horregatik, eskolak egin dezakeena egin dezagun, eta gainera ondo egin dezagun. Euzko Alderdi Jeltzaleak aspaldi adierazi zituen gai honi dagokionez bete beharko liratekeen baldintzak: adostasun sozial eta politiko zabala bermatzea, inoiz ez oraingo sistemak izan duena baino murritzagoa; orain arteko oinarriei eustea, gurasoek duten aukeratzeko eskubidea eta horri lotuta, ikasleek bi hizkuntza ofizialetan komunikatzeko adina gaitasun eskuratzeko betebeharra; eta azkenik, sisteman sakoneko aldaketak orokortu aurretik, esperimentazio serio bat egitea, abiapuntuan hizkuntza bakoitzean dauden maila desberdinak aztertuz eta esperimentazioaren amaieran hizkuntza bakoitzean lortu nahi liratekeen mailak zehaztuz, betiere zonalde soziolinguistiko desberdinak eta sare desberdinak aintzakotzat hartuz. Gainontzeko taldeen zuzenketei dagokienez, PPk duela aste gutxi erabilitako erdibideko baten testua ekarri du berriro ere, eta baita UPyDk ere. Duela aste gutxi ez bezala, EH Bilduk ez du zuzenketarik aurkeztu, eta eskuartean duguna hain kontu garrantzitsua izanik, ez zaigu oso jarrera arduratsua iruditzen. Kritika egitea zilegi da, baina hobe kritika eraikitzailea izango balitz. Eta gainontzekoek puntuak jarri eta gero bertsoa botako digutenez, guk ere EH Bildu entzuten dugunean bigarren txandan erantzungo diegu. Lehen esan bezala, Legebiltzar honetan onartutako bi printzipioak eustearen alde gaude, adostasun zabal baten ondorio direlako. Gure taldeak uste du ikasketak amaitzean neska-mutikoek euskaraz zein gaztelaniaz bi hizkuntza ofizialetan aritzeko gaitasuna izateko duten eskubide eta betebeharrak gehiago eman dezakeela. Bi hizkuntza ofizialetan ikasleek eskuratzen duten gaitasuna hobetzeko aukera dagoela uste dugu. Uste horrekin, gure zuzenketan Eusko Jaurlaritzari eskatzen genion jarraitu zezala eleaniztasuna bultzatzen –zehazkiago, euskara, gaztelania eta ingelesa–, eta, ahal den neurrian, laugarren hizkuntza ere bai. Esaten genuen ikasleen hizkuntza-gaitasuna hobetzeko egiten genuela hori. Halaber, eskatzen genion egokitu eta hobetu zitzala irakasleak hizkuntzetan eta prestakuntza didaktiko-metodologikoan prestatzeko programak eta proiektuak. Era berean, eskatzen genion egin zezala aurrera euskal hezkuntzarako hizkuntza-adostasun zabal baterako oinarri gisa balioko duten hizkuntza-proposamenaren elementu nagusiekin. Para mejorar dichas competencias, creemos que se pueden hacer mejoras en los aspectos metodológicos y didácticos. Gaitasun horiek hobetzeko, metodologia eta didaktika arloetan hobekuntzak egin daitezkeela uste dugu. Horregatik, irakasleen etengabeko prestakun- tzan eragin behar dugu, ikasleek hizkuntza arloan dituzten gaitasun eta emaitzak hobetzeko, ingelesean bai, baina baita euskarari eta gaztelaniari dagokionez ere; hizkuntza guztietan, alegia. Berriro diot, eskolak egin dezakeena egin dezagun eta ondo egin dezagun, ezinbestekotzat jotzen dugu guztion artean egitea. Horregatik, Euzko Abertzaleak taldea eta Euzko Alderdi Jeltzalea legebiltzar-talde guztiekin elkarlanean aritzeko prest dago. Hasteko, bi konturen inguruan ados gaude: batetik, bi hizkuntza ofizialak jakiteko eskubide eta betebeharra; eta bigarrenik, atzerriko hizkuntzak jakiteak egun duen garrantzia. Abiapuntu horretan oinarrituta, erabaki dezagun guztion artean zer maila duten orain ikasleek hobetu nahi dugun hizkuntza horietako bakoitzean, eta bestetik, hizkuntza horietako bakoitzean zer lortu nahi genukeen. Gu prest gaude adostasunak lantzeko eta ahalbidetzeko hezkuntza eleaniztunaren alde, kalitatezko hezkuntzaren alde, ikasleen aukera-berdintasunaren alde, euskara eta gaztelaniaren bizikidetzaren alde, euskal gizarte pluralaren bizikidetzaren alde. Gaur sinatutako erdibideko testua aurrerapauso bat izan da, eta horregatik, zuzenketarik aurkeztu ez duten taldeei aldeko botoa eskatzen diegu. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1453 |
10 | 30 | 16.05.2013 | AGIRREZABALA MANTXOLA | EH Bildu | Euskal Sozialistak legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, hirueletasuna sustatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, mahaiburu anderea. Azkenetik hasiko naiz, Berriozabal andereak esaten zuenetik, EH Bilduk ez duela zuzenketarik aurkeztu. Eta esplikazioa oso sentziloa da, eta aurrekoan esan genuen, testua ikusi genuenean iruditu zitzaiguna izan zen "más de lo mismo" zela. Hiru aste pasatu dira Partidu Sozialistak Partidu Popularrarekin erdibideko bat sinatu zuela eta harrezkeroztik hona ez da inongo sukaldeko lanik, inongo gure arteko harremanik izan aurreratzen joateko. Beraz, iruditzen zitzaigun "más de lo mismo" bat zela, eta ez zitzaigun iruditzen aurreratzeko biderik zegoenik. Eta inkluso pentsatzera iritsi ginen Celaá andereak erretiratu egingo zuela legezko proposamena orain dela hiru aste tratatu genuelako gai bera eta Celaá andereak gero beste proposamen bat egin duelako tratatzeko hirueleaniztasuna. Gainera, Maneirok esan du ere berriro tratatuko dugula. Tratatu daitezke nahi hainbat aldiz, Berriozabal anderea, baina hemen sukaldeko lanik eta gure arteko lanik egiten ez baldin bada, berriro bakoitzak erreproduzituko du berak defendatzen duena. Hori lehenengo gauza. Bigarren gauza, harritu egin nau PNVren jarrerak, zeren orain dela hiru aste ez zuen sinatu Partidu Popularrarekin eta Partidu Sozialistarekin eta gaur sinatu egin du. Zer aportatzen du lehen sinatutakoaz gaurko erdibideko zuzenketa? Zer da Euzko Alderdi Jeltzalea aldatzera eraman duena hiru astetan? Horixe da argi eta garbi ikusten ez duguna. Baino hala ere beste irakurketa bat egin nahiko nuke. Izan ere nik uste dut aste bete honetan, Celaá anderea, nik postura aldaketa bat ikusi dut. Eta recojo el guante, señora Celaá, cuando dice que yo voy a seguir trabajando con Euskal Herria Bildu. Y le tengo que decir clarísimamente que si se cree y es cierto lo que hoy ha dicho aquí que el euskera va a tener un lugar central y aquello que dijo en la interpelación que le hizo a la señora consejera diciendo "el punto clave que condiciona todo el sistema educativo es llegar a todos los alumnos, a todos los centros educativos, independientemente de su renta, podríamos llegar a un acuerdo. Y decía usted que "el euskera es nuestra responsabilidad, una cuestión que nosotros tenemos muy clara y que ha de ser el punto central de las lenguas en la educación, porque es lengua propia y porque solo a nosotros nos corresponde desarrollarla", decía usted. Eta bestetik ere hauxe eranzten zenuen: "El trilingüísmo tiene la voluntad de afirmar el euskera como lengua central". Si es cierto eso que usted está diciendo, nik uste dut hain zuzen adostasunerako bide bat egon daitekeela. Ze hemen gakoa hauxe da. Eta harritu egiten nau, Berriozabal anderea, zuek ez duzue ezertarako kontutan izan gaur sinatu duzuen erdibidekoan euskara zentrala izan behar denik. Zuek zeuek, sailburuak, esaten duenean diagnostikoa METen ez zela argi eta garbi egin, ez zela diagnostiko ona izan, zeren eta hizkuntzen errealitatea ezberdina da. Eta hori jakitun izanik, zuek euskara ez duzue jaso ere egiten erdibideko zuzenketa honetan. Baina esaten nuen, nik lanerako bide bat ikusten dut, baldin bat eta, lehen esaten nuen bezala, Celaá andereak esandakoak egiak baldin badira. Eta are gehiago esaten zenuen, honek bai harritu egin ninduela, baina poztu ere egin ninduen. Pedía un 20 % como mínimo de orientación, lo que permite atribuir al euskera hasta un 60 % en cualquier centro educativo, como es el caso, y más de un 60 %. Qué pena, señora Celaá, que en su proyecto de experimentación no fijó como mínimo el 60 % para el euskera, porque sabe usted perfectamente que nosotros pusimos encima de la mesa un proyecto de aprendizaje y enseñanza de las lenguas el cual fijaba un mínimo del 60 %, que ustedes no lo aceptaron para el euskera, y el PNV tampoco lo aceptó, a pesar de que la mayoría de los agentes educativos sí lo veían bien. Baina etorriz nindoan horretara. Baldin eta zuek esaten baduzue Celaá andereak esandakoa, eta beste alde batetik PNVrena, como nos da una de cal y otra de arena, pues ya no sé. Baina zuek esan duzue "nuestro planteamiento en relación con las lenguas de la escuela es la búsqueda del acuerdo necesario para avanzar hacia el plurilingüismo desde un bilingüismo real y efectivo, con el euskera como eje, con soluciones realistas y flexibles". Honetan behintzat, esateaz aparte hau aurrera eramateko prest egongo bazinete, nik uste dut zuen artean, horien artean eta gure artean adostasun batera iritsi gintezkeela. Zeren eta klabea, gure ikuspuntutik, honetan dago. Guk eredu bat daukagu, guk badakigu zer nahi dugun: euskaldun eleanitzak nahi ditugu. Partidu Sozialistak hitz egiten du hirueleaniztasunaz, Partido Nacionalista Vascok hitz egiten du eleaniztasunaz, baina gakoa ez da zuek gaur erdibideko honetan presentatzen duzuena, baizik eta gure ikuspuntutik zein den euskararen tokia eskolan, zein toki izan behar duen. Eta guk oso garbi daukagu. Beraz, gure eskua luzatu nahi dizuet bai Partidu Sozialistari eta baita PNVri, baldin eta esan duzuena, euskara ardatz izan behar duela euskal hezkuntzasisteman, hori martxan jarri nahi baldin baduzue, egia bihurtu nahi baldin baduzue, elkarrekin lan egiteko. Izan ere horren ondorengoak etorriko direlako inongo zalantzarik gabe. Euskaldun eleanitzak esaten ditugunean, esaten ari gara erdara ere jakin behar dutela, ingelesa ere jakin behar dutela eta frantsesa ere jakin behar dutela. Baina ardatza, oinarrian adostasun batera iristen baldin bagara, nik ez dut uste inongo problemarik egongo denik definitzerakoan zein izan behar den hizkuntza bakoitzaren tokia eskolan. Nire ustez hortxe dago gakoa. Eta ez dugu guk bakarrik esaten. Euskadiko Eskola Kontseiluak behin baino gehiagotan esan du: "Un modelo que no utilice el euskera como lengua vehicular o lo haga escasamente resulta inviable para alcanzar ninguno de los objetivos propuestos". Hauxe da gakoa hemendik abiatzeko prest gaude, eta besteak, hemen tratatu direnak, hau da, irakasleen prestakuntza linguistikoarekin zerikusia duena, irakasleen prestakuntza metodologiarekin zerikusia duena, horretan nik uste dut adostasun errez batera iritsi gaitezkeela. Beraz, Celaá anderea, lehen esaten nizun bezala, Euskal Herria Bildu recoge el guante que usted dice, vamos a seguir trabajando, creo que tenemos un punto de encuentro si realmente, tal como le decía anteriormente, usted cree y quiere llevar adelante que el euskera tiene que ser la lengua central del sistema educativo vasco. Imagino que el Partido Nacionalista Vasco, que le he dicho más de una vez, también se lo creerá y que querrá llevarlo a cabo. Si nos ponemos de acuerdo ahí, creo que podemos ofrecer a la sociedad vasca y al sistema educativo vasco un futuro donde se garanticen los niveles competenciales que pide la ley para el euskera y donde podamos fijar también qué objetivos se cumplen para el resto de lenguas. Besterik ez, eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1454 |
10 | 30 | 16.05.2013 | CELAÁ DIÉGUEZ | SV-ES | Euskal Sozialistak legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, hirueletasuna sustatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Gracias, señora presidenta. En primer lugar, señor Oyarzabal, la modificación no ha sido de calado. Siempre ha sido así. Begira, hauxe da hezkuntza hirueledunaren esparruaren ezaugarrietako bat: "HHEk eskola-orduen % 20 planteatzen ditu gutxienez hiru hizkuntzetako bakoitzarentzat, eta horrek aukera ematen du hizkuntza- testuinguru desberdinetara egokitzeko"; D ereduak ere bai, jakina, "euskarari lehentasuna emanez". Kontua ez da euskarak ardatz nagusia izan behar duela euskal hezkuntza-sisteman; bada dagoeneko, halaxe baitago ezarrita euskal hezkuntza-sistemako ikastetxe gehienetan, denetan ez esatearren. Horixe egin da aspalditik. Hain zuzen, benetan uste dut urrats erraldoia emango genukeela, jaun-andreok, Ganbera osoa ados jarriko balitz honetan, hau da, hirueletasuna euskal hezkuntzak une honetan duen erronka dela baieztatzean eta herrialde hirueleduna nahi badugu hezkuntza hirueledunean lan egin behar dugula baieztatzean. Eta gehiago esango dizut: euskara gure erantzukizuna da, geure hizkuntza delako, eta geure hizkuntza da ez bakarra delako, baizik eta beste inork ez duelako. Jakin behar dugu eta oso jakitun izan behar dugu Euskararen Erabilera Normalizatzeko 1982ko Legeak bi ardatz nagusi dituela. Bata, Maneiro jauna, familiek hautatzeko duten askatasuna bermatzea; hori da Euskararen Erabilera Normalizatzeko Legearen ardatzetako bat. Eta bestea, hainbat legerekin osatu eta gorpuztu dena, ikasleek, euskal gazteek, bi hizkuntza koofizialetako gaitasunak garatuta izan behar dituztela Derrigorrezko Bigarren Hezkuntza amaitzen dutenean. Gure sistemako kontu garrantzitsu bat da hori, eta, hain zuzen, gizarte-kohesioa ekarriko du guztiok bi kontzeptu horiek praktikara eramaten baditugu. Hauxe esan nahi nioke Berriozabal andreari. Irakasleen titulazioari dagokionez, esan behar dizut ezen, gure herrialdeak une honetan duen legediaren arabera, irakasleek, jakintza transmititzeko ikasgaiak ingelesez emateko, B-2 titulazioa besterik ez dutela behar. Beraz, ez dugu esango titulazioak eskasak direnik, zuk argi eta garbi gogoratuko baituzu ziurrenik, nahiz eta une hartan agian ez zinen egon gu hizkuntza-ereduak ezartzen hasi ginenean, hots, D eredua, B eredua…, baina ez EGArekin, Hizkuntzen Europako Erreferentzia Esparruko C-1en baliokidea denarekin, baizik eta IGArekin. Izan ere, ez zegoen EGArik; irakasleen % 5 bakarrik zegoen euskaldunduta eta ikasgaia emateko gaituta. Nola konpondu ginen? IGArekin. Eta zer zen IGA? Gaur egungo B-2a. Beraz, ez dugu esango titulazioak eskasak direnik; izan ere, une honetan, ni Hezkuntza Sailetik atera naizenean ere, hirueletasuna Lehen Hezkuntzara eta Derrigorrezko Bigarren Hezkuntzara orokortzeko moduko titulazioa dugu; justu bikoitza dugu, ez baikenuen behar euskararentzat bezainbeste. Orain arte bezala jarraitzen badugu irakasleak ingelesean prestatzen –eta hau ez da luxu bat, baizik eta premia bat–, irakasleak nahikoa prestatuta egongo dira B-2an eta C-1ean, B-2koak ere C-1era igoko baitira, sistema pixkanaka ezartzen hasteko; normala denez, ezer ez da egiten bat-batean, inor ez da pasatzen bat-batean sistema elebidun batetik sistema hirueledun batera, ezta gauza batetik bestera ere. Orduan, sistema hori ezartzeko moduko gaitasuna eta marjina izango dugu. Hori da euskal hezkuntzaren erronka. Eta jaun-andre hauek bide bera egiten badute eta bide bera finka badezakegu, urrats erraldoi bat emango dugu automatikoki, uhin zentrokideen bidez bezala hedatuko baita hori euskal hezkuntza-sistemako ikastetxe guztietara. Eta beste gauza bat esango dizut, denbora gutxi geratzen baitzait. Akordioari dagokionez, adostasunei dagokienez, zer da zientifikoagoa, eta zer azientifikoagoa? Eleaniztasun jakin bat ezarri zenuten, horrela deitzen zenieten lausoki ikastetxe batzuetan, nahi zutenetan, ingelesez ematen ziren ikasgai batzuei, edo frantsesez beste batzuetan, baina inoiz ez ziren ebaluatzen, inoiz ez ziren modulatzen, hau da, ez zegoen batere argi. Ez da inoiz ere ikusi zein zen hizkuntza bakoitzaren estatusa. Hizkuntza bakoitzak zuen estatusa zen bakoitzak A ereduan zuena, bakoitzak B ereduan zuena, eta bakoitzak D ereduan zuena. Guk ez dugu batere oztoporik jarri. Uste duzu ez duela asmo eta borondate zientifikorik Pisa eta Cambridge ebaluatzen jartzen dituen batek? Hemen ez dago amarrurik; hemen ikusiko dugu, hain zuzen, nolako emaitza duen euskal hezkuntza-sistemak sare itunduan eta sare publikoan, eta, gainera, ikastetxeak baztertu gabe, handiak izan, txikiak izan, jatorri sozioekonomikokoak izan, modu batekoak edo bestekoak izan. Eta hori da garrantzitsuena esperimentaziorako. Plan pilotua gero dator, hiru urteko hori, lehenago ez baitzen inoiz egin, ezta D eredua ezartzeko ere. Orduan, nola esan diezadakezue ez dela akordiorik egon? Aizu, erabateko akordioa egon da sare itundu osoarekin, baita ikastolekin ere, eta sare publikoarekin. Nola esan daiteke ez dela akordiorik izan? Ezin daiteke esan ez dela akordiorik izan. Alderantziz, esan dezakezue hau izan dela euskal hezkuntzaren historian inoiz izan den plan pilotuaren esperimentaziorik onena eta handiena. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1455 |
10 | 30 | 16.05.2013 | BERRIOZABAL BÓVEDA | EA-NV | Euskal Sozialistak legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, hirueletasuna sustatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, legebiltzarburua. Iruditzen zaio gure taldeari Alderdi Sozialistak izen eta izanaren arteko nahasmena izan duela sarritan. Eta gaur eztabaidagai dugun kontua adibide bat baino ez da, bestelako batzuk ere badaude. Izena jarri, lehendik izana zegoenean. Azken egunotan, hitz potoloak entzun ditugu Celaá andrearen ahotan kontu honi dagokionez, baita ekimen honen beraren zioan ere: "Un impulso extraordinario, grandes resultados". Nola esan dezakezue lortu diren emaitzak bikainak direla, ez baldin badakigu zein maila zuen ikasle horietako bakoitzak abiapuntuan? Are gehiago, inon ez da esaten esperimentaziofase hau amaitzean ikasleek zein maila lortu beharko luketen. Hortaz, nola jakin zein den aurrerapena? Seguruenik aurrerapenik egongo da, baina ez dakigu bikaina den, estraordinarioa den, edo grandes resultados diren. Ez dakigu zein zen abiapuntua hizkuntza bakoitzean, ezta noraino iritsi nahi zenuen ere esperimentazio-fasea amaitzean. Esango diguzu non dagoen zientzia hori, zure ezaugarri den jarrera zientifiko hori, uste baitugu ez dela inondik ageri. Iruditzen zaigu, nolabait, adierazpen biribilak eta arranditsuak egiten saiatzen zaretela, baina fribolitate-puntu batekin. Izan gaitezen serioak. Esperimentazioak bukatu egin behar du balorazio bat egiteko. Baloratu egin beharko dira lortzen diren datuak, baina pena da aurreko Jaurlaritzak hasieratik ebaluazioaren planteamendu serioago bat egin ez izanagatik ebaluazioak ez ematea gustatuko litzaigukeen adina datu. Baina ebaluazio bat egingo da, eta, ondorio horietan oinarrituta, hizkuntza-proposamen bat ekarriko da, eta horixe eskatzen genuen guk gure osoko zuzenketan eta horixe dago jasota erdibideko zuzenketan. Esaten zenigun erabateko bermeek immobilismora garamatzatela, eta zuk ez zenuen geldirik egon nahi, eta ongi iruditzen zaigu. Guk ere ez dugu geldirik egon nahi, eta ez gara egongo, baina zure eta gure artean desberdintasun handi bat dago: zuk bihozkadaz jokatu zenuen, inprobisazioz, eta guk ebidentziatan eta datu zehatzetan oinarritu nahi dugu. Euzko Alderdi Jeltzaleak urteak daramatza zuei esaten ezen, helburuarekin ados egon arren, okerreko bidetik ari zinetela saiatzen. Horixe esaten zizuen Euzko Alderdi Jeltzaleak, baita hezkuntza-sektorearen zati handi batek ere. Baina zu gaur etorri zara guztioi esatera, legebiltzar-talde guztioi, euskal alderdi politikooi eta Jaurlaritzari, zer egin behar den, eta, kasualitatez, zuk egin ez zenuen guztia da. Eztabaida hau, gure taldearen ustez, ezin da hizkuntza bakoitzaren esposizio-orduak zenbat diren finkatzera mugatu. Hori oso garrantzitsua da, baina baita irakasleen hizkuntza-gaitasuna eta irakasteko metodologia ere. Zenbaitek hezkuntzako euskalduntze-prozesua amaitutzat jo dute edo jotzen dute. Gure alderdiak, aldiz, aurrerantzean ere eskolak euskalduntzen jarraitu behar duela uste dugu, eskolak berak eta eskolatik kanpo abian jartzen diren ekimenek. Horregatik, eus- kararen irakaskuntzak arreta berezia beharko du aurrerantzean ere, euskarak hainbat herri eta hiritan kontrako egoera baitu presentzialitateari dagokionez. Eta jakin gura nuke esan berri ditudan guztien artean zerekin ez dagoen ados Agirrezabala jauna edo EH Bildu, esadazu mesedez. "Behin baino gehiagotan eztabaidatu dugunez, ez dugu zuzenketarik aurkeztu", baina gero esaten digu "guk eredu bat dugu eta oso garbia". Ba jar ezazu idatziz eta ekar ezazu eta horren gainean eztabaidatuko dugu zehazki. Ze EH Bildu ez dago ados hizkuntza guztietan, baita euskaraz ere, gaitasuna hobetzearekin? EH Bildu ez dago ados posible den ikastetxeetan laugarren hizkuntza bat irakastearekin? Ez dago ados Jaurlaritzak hizkuntza arloko proposamen bat ekarri eta eztabaidatzearekin? Azaldu beharko liguke Agirrezabala jaunak herri honetako euskaltzale guztioi zer dela-eta dagoen guzti honen kontra. Berriro ere, zuzenketaren aldeko botoa eskatzen diogu EH Bilduri. Besterik ez. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1456 |
10 | 30 | 16.05.2013 | AGIRREZABALA MANTXOLA | EH Bildu | Euskal Sozialistak legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, hirueletasuna sustatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, mahaiburu anderea. Bukaeratik hasteko, Berriozabal anderea, egia esan lehenengo zure interbentzioak deskolokatuta utzi nau eta orain are deskolokatuago, zeren eta zuek sinatu duzuenak horiekin eta hemen esan duzunak ez dakit zerikusi handirik daukaten. Baina erantzungo dizut zuk lehen galdetu dituzun puntu horiez. Ez dauka zerikusirik sinatu duzuenak hemen egin duzun interbentzioarekin, azken finean rifirrafe bat bilatu nahi izan duzulako Partidu Sozialistarekin. Eta lehen esaten nizun, zuk ere ez didazu erantzun: zer ez da aldatu dena hiru astetan ez sinatzeko eta oraingoa sinatzeko? Eta galdetzen didazu: "Zuek ados ez zaudete ingeles-gaitasuna hobetzearekin, laugarren hizkuntzarekin, hona oinarri batzuk ekartzearekin?". Esan dizut lehen: gakoa ez da hori, eta aurrekoan planteatu genizuen erdibideko bat egiteko, planteatu genizuen euskara ardatz bezala ezartzearena eta ez zenuten onartu. Beraz, zuek aurkeztu duzuen honetatik esan beharra daukagu lehenengo bi puntuak puntuka bozkatzea eskatuko dugula. Lehenengo bien kontra bozkatuko dugu, lehen esandakoagatik, ez duelako benetako klabea den gaia hor jasotzen, hori lehenik eta behin. Eta bigarrenarekin abstenitu egingo gara, zeren eta hemen planteamenduan, erdibideko horretan Partidu Sozialista haratago joan zen eta Partido Nacionalista Vascok pixka bat jaitsarazi egin du Partidu Sozialistak eskatutakoa. Eta nik uste dut elementu nobedoso bakarra hortxe zegoela: "Pedirle al Gobierno que avance en los elementos centrales de la propuesta lingüística que puedan ser la base del nuevo consenso lingüístico que la educación vasca requiere". Horrela gelditu da 3. puntua, baina haratago zihoan Partidu Sozialista esanez "sustitutoria del actual sistema de modelos". ¿Por qué se ha quitado eso? Argi eta garbi, hezkuntza-komunitateak eta hezkuntza-agente asko, eta Euskadiko Eskola Kontseiluaren informe asko eta asko begiratu besterik ez dago, eskatzen ari dira gaur egungo ereduen marko hau bertan behera uztea eta beste marko batera joatea. Orduan, abstentzioa zergatik den? Azken finean, bat, gaizki iruditzen ez zaigulako Gobernuak ekarri ditzala hona zeintzuk izan daitezkeen kontsensuaren oinarriak, hori batetik. Bi, baina ezer gutxi esaten du: Ez du eperik jartzen, ez du ontzat ematen desagertu behar denik ereduen sistema, ja hezkuntzakomunitate osoak hori onartua daukanean eta horixe eskatzen ari denean. Eta Celaá andereari erantzunez, "Ya es el núcleo central". No, no es el núcleo central, señora Celaá. No es, no está estipulado así. Beraz, nik azpimarratu nahi dut lehen esandakoa. Baldin eta sinesten baduzue euskara ardatza izan behar dela euskal hezkuntza-sisteman, gure eskua luzatuta daukazue eta prest gaude adostasunetara iristeko. Besterik ez, eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1457 |
10 | 30 | 16.05.2013 | LÓPEZ DE OCARIZ LÓPEZ DE MUNAIN | PV-ETP | Euskal Legebiltzar Talde Popularrak egindako legez besteko proposamena, sei hileko epean Euskal Autonomia Erkidegoko Barne Arroen Plan Hidrologikoko neurrien programa egiteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. Jaunandreok. Kantauri Ekialdeko Mugape Hidrografikoaren EAEko Barne Arroen Plan Hidrologikoari buruzko ekimena aurkeztu du Talde Popularrak. Lehenik eta behin esan behar dut Uraren Esparru Direktibak, Europako araudiak 2000. urteko urrian onartuak, nabarmen aldatu zuela urari buruzko Europako legedia. Haren helburuak dira, batetik, ur-ekosistemak ez hondatzen saiatzea eta haien egoera hobetzea, eta, bestetik, uraren erabilera jasangarria sustatzea. Direktiba hori aplikatzeko oinarria plan hidrologikoak dira. Horiek arro hidrografiko bakoitzerako egin behar dira, eta direktibak berak finkatzen dituen helburuak lortzeko beharrezko ekintza guztiak jaso behar dituzte. Uraren Esparru Direktiba abiarazteko ezarritako egutegiaren arabera, 13. artikuluak dio arroen plan hidrologikoak direktiba hori indarrean jarri eta gehienez bederatzi urtera argitaratuko direla, hau da, 2009an. Bada, lehendabizi, Kataluniako Barne Arroen plan hidrologikoa argitaratu zen Estatuko Aldizkari Ofizialean 2011ko irailean; beraz, direktibak berak ezartzen duena baino bi urte beranduago. Esan beharra dago Espainian 25 mugape hidrografiko daudela, eta haietako 13 erkidego barnekoak direla, hau da, autonomia-erkidego baten lurraldean daude osorik, eta autonomia-erkidego horiek dira haien plan hidrologikoak egiteko eskudunak; beste bederatzitan, ministerioa da eskuduna, konfederazio hidrografikoen bidez; bi Ceuta eta Melillari dagozkie, eta Guadalquivirreko konfederazioaren bidez egiten dira; eta, azkenik, Kantauri Ekialdeko Plana dugu; haren estatuko zatirako, ministerioak egiten du, eta, Euskal Autonomia Erkidegoko barne-arroei dagokien zatirako, Eusko Jaurlaritzak egiten du URAren bidez. Hori kudeatzeko, bi proposamenak jasotzen dituen kide anitzeko koordinazio-organo bat sortu zen. Legealdi honetan zehar, bizkor egin du aurrera Espainiako planifikazio hidrologikoaren prozesuak. Gaur egun, bost plan onartu dira ofizialki; beste bostek Uraren Kontseilu Nazionalaren aldeko txostena jaso dute, hala nola Kantauri Ekialdeko Planak, eta laster argitaratuko dira. Espero da gainerako 24 planek Uraren Kontseilu Nazionalaren aldeko txostena jasoko dutela urte-bukaerarako. Esparru Direktiba aplikatzeko Espainiak izan duen atzerapena ez da oharkabean igaro Europar Batasunean. Hori dela eta, kondena irmoko zehapenespedientea ireki zuen EBk 2012ko urrian, eta litekeena da urtea amaitu baino lehen zehapenaren zenbateko ekonomikoari buruzko azken erabakia jasotzea. Ez daude erabakita zehapenaren zenbateko ekonomikoa finkatzeko irizpideak. Ez naiz hasiko orain azaltzen zergatik iritsi garen egoera honetara, baina, agian, beste une batean, bai. Asmo konstruktiboz aurkeztu dugu ekimen hau. Gure asmoa da neurriak haiek finantzatzeko eskudunak diren erakundeen aurrekontu-ahalmenera egokitzea, eta, ondoren, denborak egokitzea esparru-direktibak finkatzen dituen epeetan betetzeko helburuak. Ganbera honetan Jaurlaritza sostengatzen duen taldeak esan digu Jaurlaritzak konpromisoa hartzen duela helburu horiek betetzeko. Horrez gain, esparrudirektibak esaten du egin ditzaketela beren programak eta beren plangintzak; beraz, ez gara ari eskatzen esparru-direktibak aurreikusten ez duen ezer. Sinatu dugun erdibideko zuzenketarekin ez dira betetzen gure ekimenean planteatzen genituen asmo guzti-guztiak. Hala ere, badaude gure ustez argitu beharreko alderdi batzuk; esaterako, hornikuntzen gaian, % 19k ez dauka definituta finantzaketa-mekanismoa, eta alderdi hori funtsezkoa da. Nola egingo da ez badugu definitzen? 68 milioi euroren % 19az ari gara –zati handia da hori–, eta, neurriek jasotzen dutenez, ez badago definituta nondik datozen, nekez gauzatu ahal izango ditugu. Esaten nizuenez, gure taldeak ekimen bat aurkeztu du. Gainerako taldeek aurkeztu dituzten zuzenketak ikusirik, erdibideko zuzenketa batera iritsi gara. Nioenez, beste legebiltzar-ekimen batzuen bidez saiatuko gara gure ustez zehaztu gabe dauden edo errealitatearekin bat ez datozen alderdi horiek zehazten. Eta zuek guztiok ezagutzen duzuen erdibideko zuzenketa jarriko da bototara. Besterik ez. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1458 |
10 | 30 | 16.05.2013 | MAEZTU PEREZ | EH Bildu | Euskal Legebiltzar Talde Popularrak egindako legez besteko proposamena, sei hileko epean Euskal Autonomia Erkidegoko Barne Arroen Plan Hidrologikoko neurrien programa egiteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, legebiltzarburu anderea, eta eguerdi on guztioi honezkero. Oso-oso labur, uste dudalako gai honek ez duela ematen eztabaida sakon bat egiteko, besteak beste adostu den erdibidekoa oso logikoa delako, azken finean bakarrik eskatzen duelako gaur egun Europatik uren araubidea ezartzen duen zuzentarauak esaten duena bete egin behar dela. Orduan, iragartzen dut guk ere aldeko bozka emango dugula. Eta gainera esaten dut ere prest geundela adostutako erdibideko hori sinatzeko, baina alderdi batek ez du izan nahi guk sinatzea. Eta pentsatuko duzue UPyD izan dela; ez, Alderdi Popularra, UPyDren jarrerarengatik azken boladan akonplejatuta dagoen Alderdi Popularrak ez du izan nahi guk erdibideko hori sinatzea. Prest geunden erdibideko hori sinatzeko, besteak beste, gutxienez zentzugabekeria iruditzen zitzaigun hasierako zuzenketa bat zuzentzen zuelako. Lehendabizi, eta ez horregatik bakarrik, eskatzen zuelako Aldian-aldian, kudeaketa hidrologikoan egindako aurrerapenen berri ematen da, eta hori begi onez ikusten ari da batzordea. Aitortu beharra dago ministerioak legealdi honetan egin duen lana, Espainia Europako beste herrialdeen pare jar zedin Europar Batasuneko Uraren Esparru Direktiba aplikatzean. Plan hidrologikoaz zergatik ari garen eta zergatik kezkatzen gaituen azaldurik, esan beharra dago Euskal Autonomia Erkidegoko Barne Arroen Plan Hidrologikoa hiru ataletan sailkatzen dela: ingurumenhelburuetan, hau da, ur-sistemen egoera ona lortzean; ur-eskariak asetzea hobeto bermatzean; eta uholdeek eta lehorteek eragindako kalteak murriztean –asko kezkatzen gaitu, asko aritzen gara eta asko eragiten digu gai horrek–. Plan Hidrologikoaren guztizko aurrekontua 649 milioi eurokoa da 2010-2015 denboraldirako, eta 840 milioikoa 2016-2021 denboraldirako. 13 urte igaro dira Uraren Esparru Direktiba onartu zenetik, eta 7 urte ditugu helburuak gauzatzeko eta burutzeko. Jada ikusi dugu Europar Batasuna direktiba hori aplikatzeari adi dagoela, eta badakigu, halaber –eta ikusi dugu–, zer metodo erabiltzen dituen. Europar Batasunak berak egutegi bat finkatu du helburuak betetzeko. Eta nik uste dut orain arte programazioari zorrotz egokituta ari dela kontrolatzen epeak. Esaten nizuenez, esparru-direktibak programazio bat du, 2020. urterako finkatua, eta hori izango litzateke kudeaketaren lehenengo zikloa. Adibidez, 2015erako burututa egon behar dute neurri guztiek eta beteta egon behar dute gune babestuei eragiten dieten helburu guztiek; 2015erako urte eta erdi baino ez da geratzen. Baina, horrez gain, Direktibak dio 2015ean berrikusi eta eguneratu egingo direla arroen plan hidrologikoak. Esaten nizuenez, atzerapen handia daramagu, epeak estuak dira, eta administrazio eskudunen ahalmen ekonomikoa murritza da. Beraz, ez dakigu zer gertatuko den 2015eko berrikuspenean, zeina, esaten nizuenez, ate-joka baitugu. Bestalde, iritsiko ote gara 2020rako finkatutako helburuetara? Plan hidrologikoaren inguruan finkatu diren neurrietan, alderdi batzuk zehaztu gabe daude, eta ia 1.500 milioi euroko zenbateko horretatik % 4, neurrien arabera, zehaztu gabe dago nork emango duen. Adibidez, planean jasotako neurriei erreparatzen badiegu eta ikusten badugu, esaterako, plan hidrologikoak ekintzak aurreikusten dituela 2010-2015eko uholde-arriskuaren gaian, hots, 98 milioi eurokoak, eta 2016-2021rako 288 milioikoak, % 61 URAk finantzatuko ditu, eta % 14 toki-erakundeek. Tokierakundeek ba ote dute neurri horiek beren gain hartzeko moduko aurrekontu-ahalmenik? Kantauri Ekialdeko Mugape Hidrografikoaren Plan Hidrologikorako neurri-programa bat onartzeko, baina hori onartuta dago jada 2013tik, eta hasierako proposamen horrek eskatzen zuen. Eta bitxia da López de Ocariz andreak hemen egin duen hitzaldia entzutea, eta are bitxiagoa hasierako zuzenketa irakurri ondoren; izan ere, espainiar estatua da Kantauri Ekialdeko Mugape Hidrografikoaren Plan Hidrologikoa oraindik onartu ez duena, espainiar estatua da Europako direktiba betetzen ari ez dena. Eta, zuen hasierako proposamenean eskatzen zenuten bezala, Eusko Jaurlaritzari eskatzea espainiar estatuak oraindik onartzeko duen zerbait onartzeko, marka da gero. Izan ere, besteak beste, plangintza hidrografikoak programa bat du, eta onartu zen; gai garrantzitsuen eskema bat du, eta onartu zen; neurri batzuen programa bat du, eta onartuta daude; eta plan hidrologikoaren behin betiko proiektua onartzea falta da. Beraz, hasierako proposamenak akats nabarmen horiek izan arren, uste dugu erdibideko zuzenketak zuzendu egiten dituela, eta iruditzen zaigu barnean zuen sinpletasunaren barruan onartzeko modukoa dela. Laburbilduz, nahiz eta ezin izan dugun sinatu, guk ez dugunez konplexurik, erdibideko zuzenketa horren alde bozkatuko dugu; izan ere, siglei baino gehiago, edukiei erreparatzen diegu, eta uste dugu onartzeko modukoa dela. Besterik ez. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1459 |
10 | 30 | 16.05.2013 | ZABALLOS DE LLANOS | SV-ES | Euskal Legebiltzar Talde Popularrak egindako legez besteko proposamena, sei hileko epean Euskal Autonomia Erkidegoko Barne Arroen Plan Hidrologikoko neurrien programa egiteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Presidente andrea; zure baimenarekin, eserlekutik. Bakarrik esan nahi dut pozten garela Alderdi Popularrarekin eta Euzko Alderdi Jeltzalearekin zuzenketa honetarako adostasun batera iristeaz, eta EH Bilduri eskertzen diot harekin bat egin izana. Espero dugu UPyDko legebiltzarkideak ere erdibideko zuzenketaren alde bozkatuko duela. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1460 |
10 | 30 | 16.05.2013 | ARRIZABALAGA OLAIZOLA | EA-NV | Euskal Legebiltzar Talde Popularrak egindako legez besteko proposamena, sei hileko epean Euskal Autonomia Erkidegoko Barne Arroen Plan Hidrologikoko neurrien programa egiteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eguerdi on denoi. Neu ere laburra izango naiz. Ze, Maeztu jaunak esan duen bezala, gu ere dexente harrituta geratu ginen ikusi genuenean Alderdi Popularraren hasierako proposamena, hain zuzen eskatzen zuena egina dagoelako dagoeneko. Si queda algo pendiente es el plan de prevención de la inundabilidad, que en este momento se encuentra en proceso de adjudicación, y que, por cierto, es el primero en todo el Estado. Zerbait geratzekotan geratzen da uholde-arriskuen prebentziorako plana, eta esleipen-prozeduran dago momentu honetan, eta portzierto Estatu osoan aurrena da. Alderdi Popularreko bozeramailearen interbentzioa entzun eta gero, niri sortu zaidan galdera izan da ea ez ote duen ekimen hau egin Alderdi Popularra Gobernuan Madrilen dagoenetik zein ondo egiten ari den adierazteko. Berak esan du azken urte eta erdian edo pare bat urte hauetan martxa sartu diola tramitazioari, Europak aspaldidanik agintzen zuena betez. Eta ez dut nik zalantzan jarriko horrela denik, ze ez baitut jarraipenik ere egin, baina okurritzen zait baita galdetzea aipatu dituzun erkidego autonomo horietan bere lanak garaiz egin ez dituzten horien artean ez ote zeuden Alderdi Popularrak agindutakoak ere. Dena dela, egia da eginbeharrekoak egin behar izaten direla, eta egiteko bidean badira, hobe. Komentatu duzu, eta hau bai ere ez dakidala, oraindik ere Europak Espainiari ezarri dion isunaren zenbatekoa eta irizpideak ez daudela markatuta. Nik nonbaiten irakurri dut 200.000 euro eguneko isuna ordaindu beharra izango duela Madrilgo Gobernuak eta azaldu baldin badezakezu, ezkertuko nizuke, jakitearren soilik. Hemen dagoeneko eginda daude, eta, baten batek aipatu duen bezala, egia da zuzentarau markoak berak esaten duela 2015erako dagoeneko ekintza-planaren berrikuspena egin beharko dela. Eta horrek eramaten gaitu urte batzuk pasa eta gero prozedurak aurrera eramatera, aurrenekoa aprobatzeko, eta aprobatu bezain pronto, baldin eta datozen asteetan, esan duzun bezala, Madrilgo Ministro Kontseiluak aprobatzen badu, berriz ere berrikuspen lanetan sartu beharko garela. Espero dezagun hauek garaiz egiteko gai izatea. Eta azken finean bakarrik esan planak oso ondo daudela, egin beharrak ere bai, bete behar diren helburuak noski, baina berez inportantea dena dela obrak egitea, eta eskumenak eta egin beharra daukaten erakunde guztiak elkarlanean eta bakoitzari dagokion neurrian betebeharrei aurre eginez gauzak, obrak gauzatzea. Nik gaur Gobernuan galdetu dut gutxi gorabehera azken legegintzaldietan zenbat diru sartu den, bai uholdeen kontrako, bai saneamenduko, bai hornidurako lanak aurrera eramaten, eta grosso modo 2000. urtetik hona Jaurlaritzak berak bakarrik, akordio markoen barruan beste hainbat erakunde daudelako eta bakoitzak dauzkalako bere eginkizunak, Jaurlaritza berak 250 milioi eurotik gora inbertitu ditu. Horiek orain artekoak. Hemendik aurrekoak ekintza-planen barruan eta ekintza-planen berrikuspenen barruan egin beharko dira, eta baliabide ekonomikoak kontutan hartuz, borondate politikorik ez da faltako hori egiteko. Gauza bat. Nik ez nekien eta esan Alderdi Popularrak ez duela nahi izan EH Bildu erdibidekoa sinatzera sartzea. Gure taldearen izenean esan hori ez zaigula ondo iruditzen eta gugatik izan balitz, noski, ahal izango zenutela sinadura hori ematea. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1461 |
10 | 30 | 16.05.2013 | LÓPEZ DE OCARIZ LÓPEZ DE MUNAIN | PV-ETP | Euskal Legebiltzar Talde Popularrak egindako legez besteko proposamena, sei hileko epean Euskal Autonomia Erkidegoko Barne Arroen Plan Hidrologikoko neurrien programa egiteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. Labur-labur, harritu egiten bainau esateak astakeria bat dela ekimena, eta gero neurri guztiak berrikusi behar izatea. Agian, nire ekimenean ez dago azalduta zuek azalduta egon behar lukeela pentsatzen duzuen bezala, baina plan guztia eta neurriak berrikusi behar direla eta kolokan dauden alderdi batzuk zehaztu behar direla administrazio eskudun guztiek dakite. Niri interesatzen zait egiten den lan ona baloratzea, egiten duenak egiten duela ere, niri ere ez baitit lotsarik ematen Jaurlaritza honek, aurrekoak eta haren aurrekoak gauzak ondo egin dituztela esateak; ni ez nau horrek kezkatzen. Kezkatzen nau esku artean dugunaren erantzukizuna hartu behar dugula, plan hau lortzea administrazioen ahalmen ekonomikoaren mende dagoela, eta administrazio batzuek ezin izango dietela erantzun plan honek jartzen dizkien betebeharrei. Horrek zertara eramaten gaitu? Norbaitek bete ezin duenean nola eutsiko diogun edo nola egingo dugun pentsatzera eta berrikustera eraman behar gaitu horrek. Neurrien plan hori 2010. urtea baino lehenago egin zen. Hain zuzen, ez gaude egoera berean. Maeztu jauna, Espainiako estatuak, zuk esaten duzun bezala, ez du onartu. Noiz bidali zen plan hau ministeriora? Badakizu? Ez dakizu. Orduan, zertaz ari zara? Alegia, 2011n galdera bat egin nuen nik Legebiltzar Talde Popularraren izenean, eta hor esaten da non zegoen plana une hartan eta zer fasetan zegoen. Hor esan nizun. Alegia, irakur ezazu pixka bat, eta gero hitz egin. Hara, egia esan, ez dugu zuekin sinatu nahi. Nik ekimen asko sinatu ditut Ganbera honetan Dani Maeztu delako batekin, baina Dani Maeztu hura jada ez dago, desagertu egin da. Jaun-andreok, uste dut berreskuratu egin behar dugula galdutako denbora, etorkizunean pentsatu behar dugula, eta errealismoz planifikatu behar dugula. Eta, plan honetan jasota dauden neurri guztiak martxan jartzeko, diru-ekarpen handiak egin beharko dituzte administrazioek, eta administrazio jakin batzuen funtsezko betebehar edo konpromisoen erantzule izan beharko dugu. Toki-administrazioei buruz ari naiz. Ezin ditugu zapaldu administrazio horiek dituzten berezko eskumenak, eta birpentsatu egin behar da. Ikusiko dugu nola berrikusten den plana, nola doan, ea zehaztuz doan, eta gure lana izango da segimendu zorrotza egitea. Besterik ez. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1462 |
10 | 30 | 16.05.2013 | MAEZTU PEREZ | EH Bildu | Euskal Legebiltzar Talde Popularrak egindako legez besteko proposamena, sei hileko epean Euskal Autonomia Erkidegoko Barne Arroen Plan Hidrologikoko neurrien programa egiteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Zure baimenarekin lekutik. Soilik esateko López de Ocariz andereari, alde batetik, badakizu zer-nolako errakuntza egin zenuen hasierako proposamena egin zuenean. Eskatzen zenuen jadanik onartuta dagoen programa bat onartzea. Eskatzen zenion ere Eusko Jaurlaritzari eta gero amaitzen duzu eskatzen Estatu Espainolari. Baina tira, zure frustrazio guztiak nire pertsonarekin pagatu baldin badituzu, animo eta terapia egiten jarrai ezazu. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1463 |
10 | 30 | 16.05.2013 | ARRIZABALAGA OLAIZOLA | EA-NV | Euskal Legebiltzar Talde Popularrak egindako legez besteko proposamena, sei hileko epean Euskal Autonomia Erkidegoko Barne Arroen Plan Hidrologikoko neurrien programa egiteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Zure baimenarekin, presidente, jarlekutik egingo dut. Bi hitz besterik ez. Bat, López de Ocariz andreari, arrazoi duela esaten duenean gauzak egitea dela inportantea eta arrazoia duela baita ere kezkatuta dagoela adierazten duenean, azken finean bizi ditugun egunak ekonomiaren ikuspuntutik ez direlako batere errazak eta horrek planaren gauzatzeari, dudarik gabe, zailtasunak ekarriko dizkiolako. Hala ere, berrikusi beharko dira planak, egokitu eta ahal den neurri guztian aurrera egin beraiekin. Eta ja bukatzeko, azkenengo debatea dugu gaur eta, denok jakin dugunez, gure artean oraindik ere dagoen Basagoiti jaunaren azken eguna Legebiltzar honetan. Eta niri egokitu zaidanez azkenengo debate honetan Eusko Abertzaleak taldearen izenean hitz egitea, ba zorte on eta ikusiko gara esatea tokatu zait. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/2f269c6d-7638-42c3-83aa-51ad0cb483cf | parl_eu_1464 |
10 | 31 | 23.05.2013 | MATUTE GARCÍA DE JALÓN | EH Bildu | Mozioa, Oskar Matute García de Jalón EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, lan-harremanen euskal esparru propioa sustatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko presidente andrea, lehendakaria, sailburua, legebiltzarkideok, egun on. Legebiltzar honetara aldarrikapen historiko batekin gatoz gaurkoan. Aspaldikoa bai, baina gaur egun indar handia duen aldarrikapena. Lan-harremanetarako euskal esparruaren eskaera. Hemen eta orain eman beharreko pausuak eta hartu beharreko erabakiak ezartzen dituen mozioa aurkezten dugu. Bizi dugun krisi sistemikoan, murrizketen eta erreformen bitartez langileen eskubideak behin eta berriz urratuak diren une honetan, enpleguaren prekarizazio itzela ematen ari da eta gaizki izendatua izan den ongizate Estatuaren desagerpena eta milaka euskal herritarron bazterketa dakar. Eta guzti hau, Euskal Autonomia Erkidegoko Gobernutik gustatuko litzaigukeen oposizioa eta erresistentzia aktiborik gabe. Gainontzeko gobernu guztiek bezala, betikoak itotzen dituzten austeritate neurriak onartuz, finantza eliteen aginpean. Betikoei mesede egiten dieten neurriak zalantzarik gabe ezarriz. Aplicando, sin dudarlo, las leyes que favorecen a los de siempre. Mozio hau ekarri dugu lan-harremanen euskal esparru propioa sortzeko urrats irmoak egin daitezen eskatzeko. Gure ustez, hori baita gure autogobernuaren huts handiena, eta, gure ustez, gure autogobernuaren huts handi hori baita herri honetako langileklasearen lan-baldintzak nabarmen murriztea onar dezakeena. Eta, gure ustez, aldarrikapen bat izan daiteke lan-harremanen euskal esparrua defendatzea. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1465 |
10 | 31 | 23.05.2013 | MATUTE GARCÍA DE JALÓN | EH Bildu | Mozioa, Oskar Matute García de Jalón EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, lan-harremanen euskal esparru propioa sustatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | ... hala da legebiltzarkideen ia bi herenen aldetik, eta euskal gizartearen baterako kausa zabaldua ere bada. Izan ere, hitz eta hitz egiten dugu eguna joan eguna etorri, gure produkzio-egiturari buruz, eta Espainiako estatukoaz bestelako industria-eredua dugula esan. Eta agian horregatik direla Espainiako estatuan direnaz bestelakoak krisiaren ondorioak. Gogoeta horri soilik jarraikiz, zentzua du lanharremanen euskal esparrua defendatzeak. Izan ere, inon ez da hemen bezain ongi ulertuko zer behar dituen produkzio-egitura horrek berpizteko, zer behar langileek eskubideak defendatzeko. Eta klase-borrokarako esparru autonomoa izatea defendatzen dugunontzat ere zentzua du lanharremanen euskal esparruak. Izan ere, egun hauetan berriro jarri dira gure gainean hodei beltz batzuk, beste batzuek zioten moduan, ekaitz beltzak, helburua baita, eta hori oso argi definitzen du Naomi Kleinek shockaren doktrinan, ondoz ondoko kolpeen bidez erantzuteko gaitasunik gabe uztea gizarte asaldatu eta kolpatua, lanpostua, etxebizitza, eskubideak eta, azkenik, duintasuna galtzeko beldurragatik, eta dena merkatubeharren mesedetan. Nola susta daiteke kontsumoa, galdetzen dugu, langileen erosteko ahalmena azken urteetan % 24 jaitsita? Zergatik ez da kasu honetan Alemaniara begiratzen, hain zuzen, IG Metall sindikatuak sinatutako hitzarmenari, zeinak langileen lan- eta soldatabaldintzak nabarmen hobetzen baititu? Baina, nioen moduan, datozkigun ekaitz beltz horiek –eta ez naiz asteroko ministro-kontseiluetan soilik pentsatzen ari, horietan ere pentsatzen ari naizen arren– gugana, Euskal Herrira, oso azkar iristeko mehatxua gainean baitugu. Eta ez digu balio, eta hemen- dik bertatik esaten dut, atzo hitzarmen bat sinatu izana CEOEren eta Langile Komisioen eta UGTren artean, aurreraeraginari epea jarri baizik ez baitio egiten. Eta hori da arazo handia: enpresa-klaseak behin eta berriz esan du ez diola uko egingo langileak babesik gabe uzteko tresna guztiak ematen dizkien lan-erreforma erabiltzeari, eta egin den bakarra da denbora irabazi. Denbora irabazte horrek, dena den, ez du aldatzen, funtsean, lan-erreforma. Eta lanerreforma horrek, neurri batzuekin, hala nola derrigorrezko arbitrajea, hitzarmenean soldatei buruz ezarritakoa borondatez ez aplikatzea eta aurreraeraginaren muga, egiten duen bakarra da lan-erreforma horrek eragiten dien herri eta nazioetako sindikatuen negoziazio-jarrera ahuldu. Oso bistakoa da, noski, lan-eskubide gutxiagorekin eta gizarte-babes gutxiagorekin –eta hori da hemen ere jasaten ari garena–, egiazko gizartebolborategi bihur daitekeela egoera. Izan ere, gaurgaurkoz, oraindik ere, hitzarmen hori sinatu den arren, 300.000 pertsona, euskal langile baino gehiago daude lan-erreformaren aurretik zeuden baino babesgabeago. Izan ere, amaierara iristen ari da aurreraeragina, haren indarraldia hilabete batzuez luzatu duten edo luzatuko duten arren. Eta aurreraeragin horrek, amaitzen denean, indarrik gabe utziko du hitzarmenetan adostutakoa, eta ez da derrigorrean bete beharko hitzarmen horietan enpresaburuek adostutakoa. Eta okerragoa dena, langile horiek guztiak enpresaklasearen interes eta borondatearen mende utziko ditu, lan-erreforma berri honekin beste urrats bat egiten delako, urrats garrantzitsu bat –dena esan behar da– aspalditik bila zebiltzan horretan: gizarte- eta lanbabesgabetasunaren eredu ideala, botere publikoa herritarren edo langileen alde presionatzeko edo haiek babesteko gaitasunik gabe utzita. Eta, ulertuko duzuenez, ekonomian esku hartzen duen estatuan sinesten duen alderdi politiko batentzat bidezkoa, arrazoizkoa eta langileentzat beharrezkoa denaren kontrako noranzkoan doa hori. Ez zaigu aurrerakoia iruditzen, ez zaigu gizarteaurrerapena iruditzen langileak babesik gabe eta eskubiderik gabe uztea, ekonomia-merkatu globalaren agindu edo beharren mende jartzeko. Duela mende asko egiten zen hori, eta Erdi Aroan, esklaboak zeudenean, inor ez zen ausartzen hura aurrerapenaren sintoma zenik esatera. Izan ere, ez ditzagun engaina geure buruak: hitzarmenen aurreraeraginaren amaiera, atzeratzen dena atzeratzen dela, eta derrigorrezko arbitrajeen ezarpena –hori ez da ukitu–, Espainiako Erresumako egungo agintariak klase menderatzaileari, enpresaklaseari, ordaintzeko prest dauden bidesaria da. Klase horrek botere eta eragin handiagoa du botere publikoengan herritarren gehiengo handi batek baino, alderantziz izan behar lukeen arren. Eta, gure ikuspegitik, ez dira susmo edo hipotesiak, ezta talde honen, Euskal Herria Bilduren, baliojudizioak ere. Nahikoa da ADEGI, Cebek, SEA, Confebask edo CEOEren ordezkarien adierazpenak entzutea ulertzeko haien borondatea dela gehiengo handi baten eskubideen sakrifizio edo galeraren bizkar gutxiengoan dagoenaren borondatea ezartzea. Cebekek egun hauetan adierazi du ez diola uko egingo, inolaz ere, Espainiako Gobernuak onartutako lan-erreforma aplikatzeari. Beraz, luzapena atsedenaldia, hutsartea baino ez da haien azken nahia berreskuratzeko, alegia, indarrean zeuden hitzarmenetako lan-baldintzak desagerrarazteko, merkatuaren beharrekin eta merkatuak eta enpresariek eman dezaketenarekin alderatuta, puztuta daudela uste baitute; hau da, aste honetan bertan sindikatu batek adierazi duen moduan, langileen erosteko ahalmena galtzeko urratsak egiten jarraitu nahi dute. Eta hau da gure galdera, eta oso sinplea dela deritzogu: nola susta daiteke kontsumoa, nola susta daiteke gure enpresa-egituraren ekonomiaren aktibazioa, enpresa txiki eta ertainena, dendena, langileklasea zigortzen badugu, haien soldata-baldintzak okerragotuz, gutxiago irabazaraziz, lan gehiago eta irabazi gutxiago emanez? Nola egin daiteke hori? Inork pentsatzen du bitarteko edo bitartekari izan daitekeela edo negozia daitekeela hasierahasieratik eta abiapuntu gisa Ganbera honek onartzen ez duen erreforma bat aplikatzea pentsatzen dutenekin? Izan ere, komeni da gaur gogora ekartzea Ganbera honetan, enpleguari buruzko monografikoan, lan-erreformaren aurkako jarrera agertu zela, Cebekek eta enpresa-klasearen multzoak, Euskadikoak eta Estatu espainiarrekoak, aplikatzeko zalantzarik ez duten lan-erreformaren aurkako jarrera. Eta, noski, balizko negoziazioaren aldeetako batek borondate argia, zalantzarik gabea badu lanerreforma aplikatzeko, eta berariaz adierazi badu, luzapenen bat ere onartuz, baina, azkenean, erreforma aplikatzeko, nola sinetsiko du norbaitek Jaurlaritzak erabat desorekatuta dauden bi aldeen arteko arbitro, epaile edo orekatzaile funtzioa betetzeko duenik? Confebaskek zioen, edo idazkari nagusiak, zehatzagoak izateko, sindikatuek lan-erreforma baztertzen dutela negoziazio kolektiboaren giltza itzul dakien, eta Euskadiko patronalak ez duela hori egingo, eta ezin duela egin. Hori da oinarrian dagoen eztabaida. Alegia, gure ustez legezkotasunaren eta zilegitasu- naren arteko eztabaida da. Inork ez du zalantzan jartzen lan-erreformak legezkotasuna ematen diela erreforma horiek aurrera eramateko enpresa-klaseari eta enpresa-klasearen aginduei jarraitu nahi dieten gobernuei. Inork ez du zalantzan jartzen; hala da. Baina zilegi da, eta hau ez da eztabaida berria. Herrien historian beti sortu izan da eztabaida hau legeak bidezkoak ez direnean eta herriaren gehiengoari eragiten dietenean, kasu honetan bezala, gure ustez, nabarmen eragiten baitio langile-klaseari. Bistakoa da, halaber, guk konfrontazio horren aurrean, negoziazio-logika edo gizartearen berrorekatzearen logika horren aurrean, konfrontazioaren alde egiten dugula. Ez zaigu iruditzen aukera onena denik itundutako sindikalismoa, indar-jarrerarik ez duela onartzen duen eta helburu neurri aringarriak bilatzea duen sindikalismoa. Gure ustez, konfrontazioaren garaia da, Euskal Herriko gehiengoa, herri honetako langileak gai izatea gutxiengoari ikusarazteko (herri honetako enpresa-klase jakina) ezin dituztela beren nahiak inposatu, beren nahi edo interesak betetzeko gobernuek behar dituzten legeak sustatzeko gaitasuna badute ere. Komeni da Confebaski gogoraraztea Legebiltzar honen gehiengoa lan-erreformaren aurka agertu zela enpleguari buruzko monografikoan. Beraz, kontua da Legebiltzar honek eta Euskal Autonomia Erkidegoko Jaurlaritzak zerbait koherente eta zehatza egitea lanerreforma baztertzen duen aldarrikapen horrekin, eta lan-harremanen euskal esparrua abian jartzearen alde egitea. Dena den, adierazi behar da Confebaskek, adierazpen horien bidez, Ganbera honetako gehiengoak uste duenaren kontra jarduten duela. Askotan esaten da hemengo talde batek 27 dituela 75etik, badela beste talde bat 21 dituena 75etik, eta, beraz, 48 batzen dituztela 75etik lan-erreformaren aurka. Baina bada beste talderen bat ere, 16 dituena 75etik, lan-erreforma horren aurka agertu dena. Gehiengo zabala, eta Confebaskek entzungor egin nahi die, legezkotasunean babestuz, baina, dena den, zilegitasun handia falta du. Por todo ello planteamos en esta moción esos cuatro puntos, por ser la mejor manera de defender los derechos de los trabajadores, porque necesitamos ser útiles en la resolución de problemas, para blindar los derechos que los trabajadores se han ganado hasta ahora y para no ser esclavos de ese poder gris que no se presenta a las elecciones. Se han de tomar las medidas necesarias para mantener la ultraactividad de los convenios sin límite alguno, sin aceptar el arbitraje obligatorio, y, partiendo del acuerdo de diversos ámbitos… La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1466 |
10 | 31 | 23.05.2013 | MATUTE GARCÍA DE JALÓN | EH Bildu | Mozioa, Oskar Matute García de Jalón EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, lan-harremanen euskal esparru propioa sustatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | ... configurar la mesa de diálogo, para la construcción del marco vasco de relaciones laborales y la protección social. Los modelos y las decisiones que nos han llevado a la situación en la que estamos no pueden ser los que nos saquen de los problemas, puesto que son los que nos han metido en este agujero. Egoera horrek ez digu ekarri Hego Amerikako, Latinoamerikako, Asiako eredurik. Kapitalismoaren ezarpena ekarri digu, doktrina neoliberalarena, zentzu argienean. Hemen gaude politika horiek ezarri ditugulako. Beraz, politiken logika horri eusten jarraitzea da herri honetako herritarrei krisi sistemiko, krisi ekonomiko eta finantza-krisi honen ondorioak beren gain hartzen jarraitu behar dutela esatea, ez krisi hau eragin dutenek berengan. Hori dela eta, defendatzen dugu eskubideak blindatu behar direla, eta pribilegioak murriztu, pribilegioei eusteko eskubideak murriztu behar direla zehazten duten ildo politikoen aurrean. Hori da EH Bilduren jarrera. Lan-politikek eta -erreformek –eta komeni da gogora ekartzea 44 baino gehiago izan direla 1986tik– ez dute lortu gaur dugun egoera dramatikoa saihestea: langabezia-tasa % 18koa da, edo % 18 ingurukoa, % 23tik gorako erpin batzuk dituela eskualde batzuetan; esaterako, Ezkerraldean eta Oarsoaldean. Ez dut xehatuko ikusteko nola eragiten dien emakumeei, lan-sistemak ahazten dituenei, lan prekarioenak hartu eta baldintzak berriro nola prekarizatzen zaizkien ikusi eta etxera itzultzera ere estutzen dituztenei. Ez dut gazteei buruz hitz egingo, ezta bizibaldintza hobeak izateko herri honetatik beste batzuetara joan behar izateari buruz ere. Ez dut hitz egingo 45 urtetik gorakoez, laneratzeko egoera zalantzazkoan ez baizik eta egoera beltzean baitaude. Ezta erretiratuei buruz ere; inork ukituko ez zuen altxorra ziren, baina etengabe murrizten zaizkie prestazioak. Baina herri honetako soldatapeko guztiez hitz egingo dut. Lehenago edo geroago, Damoklesen ezpata bat jartzen zaie aurrean, enpresariak haien aurrean jartzea erabakitzen duena, eskaintzen dizkien baldintzak, lan-baldintza berriak edo egiten duten lana ordaintzeko lanbide arteko gutxieneko soldata onartzea mehatxu egiteko. Zuen ustez, datu horrek soilik ez du arrazoitzen noranzkoaren aldaketa bat, larrialdi- plan bat eta haien enpresa-asmoen aurrean planto egitea? Esan behar dugu, halaber, lan-erreforma honek Estatuaren eskuetan uzten dituela negoziazio-arloak. Ez duzue uste hori zentralizazioaren adibide argia denik, gure autogobernua bazter utzi eta mespretxatu egiten duena, baita gure espezifikotasuna ere? Izan ere, lan-erreforma honek enpresaburuei soilik ematen die hitzarmenean soldatei buruz ezarritakoa ez aplikatzeko klausula erabiltzeko aukera. Eta, jakingo duzuenez, legebiltzarkideok, nahikoa da bi hiruhilekotan aurreikusitako diru-sarrerarik ez dela izan argudiatzea lan-erreforma baliatu eta kaleratzeak egiteko, eta derrigorrezko arbitrajea ere zehazten du. Ez al da hori sindikatuen eta langile-klasearen eskubideak defendatzeko duten ekintza-gaitasunaren aurkako eraso bat? Bistakoa da guretzat, Euskal Herria Bildurentzat, baiezkoa dela galdera horien guztien erantzuna. Horregatik ulertzen eta partekatzen dugu maiatzaren 30ean herri honetako milaka herritarrek kalera ateratzeko duten eskaera. Eta horregatik ulertzen dugu mobilizazioak erakundeetan eta kalean izatea. Eta ulertzen dugu, gainera, mobilizatzen direlako jabetzen direla Alemaniako politikari batek esaten zuenaz, eta ez naiz Merkeli buruz ari, baizik eta Rosa Luxemburgi buruz, eta esaten zuen mugitzen ez denak soilik ez dituela sentitzen kateak. Ziur asko, euskal sindikatuak mugitzen direlako, euskal gizarte-mugimenduak mugitzen direlako sentitzen dituzte kateak, eta kateak sentitzen dituztenez, hautsi egin nahi dituzte; horregatik mobilizatzen dira, horregatik egiten dituzte grebak, eta horregatik defendatzen dituzte euskal gizarte osoaren lan- eta gizarteeskubideak. Nada más. Muchas gracias. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1467 |
10 | 31 | 23.05.2013 | MANEIRO LABAYEN | Mixto-UPyD | Mozioa, Oskar Matute García de Jalón EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, lan-harremanen euskal esparru propioa sustatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. Egun on guztioi. EH Bilduk aurkeztu duen mozioaren aurka bozkatuko dugu, haren asmoak kalte nabarmena egiten baitie, edo egingo baitie langileei. Eta gure zuzenketaren alde bozkatuko dugu, langile guztien interesetarako hobea, positiboagoa delako. Egia esan, EH Bilduk aurkeztu duen mozioaren lehen hiru puntuak bete ezin diren adierazpen platoni- koak dira. Eusko Jaurlaritzak ezin ditu hitzarmenak blindatu, ezta horretarako ezer egin ere; ezin du haien aurreraeragina mantendu, eta Eusko Jaurlaritzak ezin ditu arbitrajeak debekatu. EH Bilduren nahia da Legebiltzarrak Erregeentzako gutuna eskatzea Eusko Jaurlaritzari, eskatzen duena irreala eta ezinezkoa baita. EH Bilduren asmoa da, eta argi utzi du mozioan, Matute jaunaren ohiko diskurtsoetatik harago, lan-harremanen esparru propioa eraikitzea. Ez lan-harremanen esparru bat, baizik eta esparru propioa, bestelakoa, desberdina, mugatua, partikularra eta berezia. Eta guk elkartasunik ezaren, partikulartasunaren, berezitasunaren kate horiek hautsi nahi ditugu. Beraz, gure zuzenketa defendatuko dugu. Oinarrian, Espainiako eta Europako gainerako langileenaz bestelako langile-eskubideen esparrua –hori da EH Bilduk defendatzen duena–. Bitxia da. Esaten ari gara, defendatzen ari gara Europaren eraikuntza Europa ekonomikoa dela, baina ez soziala, eta, beraz, Europa soziala izan beharko genukeela helburu. EH Bilduk, ordea, lan-harremanen esparruak ugaritzea proposatzen du, eta akats eta oker larria iruditzen zaigu hori guri. Gure ustez, EH Bilduren asmoa langile-klaseari traizio nabarmena egitea da, edo izango litzateke, lurralde ekonomiko berean lan-harremanen esparruak ugaritzeak deslokalizazioak eragingo bailituzke, langileentzako eskubide desberdinak, langileen zatiketa, koordinatzen ezinezkoak izango diren gizarteeskubideak, eremu txikietako gizarte-babesaren jasanezintasuna eta langileen kalterako katalogo luze bat. Une honetan, langileek gutxien behar dutena da haien egoera ahultzea. Kokapena eta elkartasuna indartzea behar dute, batasun handiagoa eta tirabira gutxiago. Aniztasun txikiagoa behar dute. Ez da "salba dadila ahal duena" egiteko unea –uste dugu inoiz ez dela izango–, nahiz EH Bilduk eta beste batzuek hala nahi dutela dirudien. Langileen eskubideen defentsak batasun eta elkartasun handiagoa behar du, batasun handiagoa, nahi bada, koordinazio handiagoa ongizateestatuaren gizarte-eredua defendatzeko helburuaren alde borroka egiteko, eta gero eta murritzagoak, txikiagoak edo mugatuagoak diren lurraldeetan lanharremanen esparruen zatiketa txikiagoa. Langileek ez dute, inolaz ere, hori behar. Hori defendatzea langileei eraso egitea da; hori defendatzea langileen interesei kalte egitea da. Beraz, EH Bilduk bere mozioarekin egiten duena da langileei eraso, langile guztien interesei kalte egin. Esan dut, batasun eta elkartasun handiagoa behar da, haiek biltzea. Mozioaren helburua alde batera utzita (krisia eta haren ondorioak baliatzea elkartasunezkoak ez diren proposamen nazionalistak egiteko), UPyDk uste du azken lan-erreforma eta aurreko lan-erreformak negoziazio kolektiboaren, gizarte-eragileen aurkako erasoa direla, eta lan-harremanak araurik gabe uzten dituela. Guk irmo eta argi kritikatu dugu azken hilabeteetan, baita azken urteetan ere. Alde horretatik, iruditzen zaigu negoziazio kolektiboa ez dela defendatzen gizarte-elkarrizketa alboratuta, baizik eta negoziazio kolektiboan sakonduta. Horretarako, gizarte-eragileek egiten dituzten ekintzez gain (solaskide-izaera eta kontratu-gaitasuna defendatuz), botere publikoei dagokie eginkizun horretan laguntzea, topaguneak eta gizarte-elkarrizketa sustatuz. Alde horretatik, bereziki baztergarria da mozioaren laugarren puntua, helburua baita Euskadiko araudi soziolaboralaren alderik txarrenak errepikatzea, hala nola CESen erabakiak hartzea, jakinik akordio bat lortzeko arloko gehiengoaren adostasuna behar dela. Horrek beto-eskubidea eragiten zuen zenbaitentzat, eta eraginkortasunik gabe utzi du CES. Gizarte-elkarrizketa eta negoziazio kolektiboa baztertzen dituzten sindikatu-erakundeak badaude, pentsa dezala bakoitzak bere estrategia. Baina ezin da helburutzat izan gizarte-elkarrizketa edo negoziazio kolektiboa desagertzea. Alegia, erakunde batzuen arduragabekeriak ez lituzkete guztiak arduragabekeriara behartu behar. Horregatik guztiagatik, irmo baztertzen dugu mozioa, eta gure zuzenketa defendatzen. Gure zuzenketak proposatzen du Eusko Jaurlaritzari eskatzea hitzarmen kolektiboak defendatzea, lan-eskubideak mantentzea eta ohiko esparru egonkorrak izatea sustatzeko helburua izanik, gizarte-elkarrizketa sustatzeko eta hari bide emateko Euskadin, gizarte-eragileek parte hartu ahal izan dezaten, bazterketarik gabe. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1468 |
10 | 31 | 23.05.2013 | ITXASO GONZÁLEZ | SV-ES | Mozioa, Oskar Matute García de Jalón EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, lan-harremanen euskal esparru propioa sustatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. Legebiltzarkideok. Mintzaldiari hasiera eman nahi diot Langile Komisioak eta Langileen Batasun Orokorrak sindika- tuak zorionduz, akordioa lortu dutelako CEOErekin. Horri esker, hitzarmen kolektiboak ez dira indargabetuko ezarri zen muga-epean, uztailaren 7an, eta, oraingoz, atzeratu egingo da horiek aurreraeragina izateko aukera negoziazio kolektiboek irauten duten bitartean. Zorionez, hori gertatu da lan-harremanen esparru propiorik ez izan arren ere. Matute jauna, interes handiz espero nuen proposamena ekarri duzu gaur hona, aspaldian entzuten ari bainaiz lan-harremanen esparru propioari buruzko deia, eta espero nuen zuk gaur zehazki azaltzea zertan datzan, hau, niretzat, hain ohituta gauden fetitxe semantiko berri bat baita. Garai bateko fetitxe semantikoa elkarrizketa zen, elkarrizketarako irekia izan behar zen, eta hala ez zena egiaz, immobilista, atzerakoia eta ez dakit zenbat gauza gehiago zen. Elkarrizketa, guk beti defendatu izan dugun gauza. Elkarrizketa politikan akordioak bilatzeko, adostasunak lortzeko eta gatazkak ebazteko formulatzat. Zuk, ordea, egoera aletu duzu, eta diagnostikoa egin, eta guk partekatu baizik ezin dugu egin: krudela da egoera, inolako zalantzarik gabe, eta ez da lekurik jarduera askotarako! Baina, hortik aurrera, aurkezpeneko denbora guztia erabiltzen duzu, bai gaur bai beste kasu batzuetan... baina ez diguzu esaten zehatz-mehatz zer den lan-harremanen esparrua. Eta, sinets iezadazu, interes handia dut jakiteko zer den, zehazki, hori; izan ere, baditugu gure erakundeak Euskadin lan-harremanak artikulatzeko, eta liskarrean, gatazkan dauden aldeen artean akordioak eta ulermena bilatzeko. Ez zait iruditzen lan-harremanen esparru hipotetiko horretan bestelakoa izango litzatekeenik egungo enpresa-klasea, edo beste gai batzuk proposatuko lituzkeenik, edo interesatzen zaien legedia onartu nahi ez luketenik, langileek ere, bistan denez, egiten dutenez, edo egiten dugunez, gure eskubideak gehien babesten dituen legediarekin. Beraz, mozioan dakarzunetik soilik abiatuz ondoriozta dezaket lan-harremanen esparruaren zer proposamen egiten duzun. Eta, noski, mozioari dagokionez, Maneiro jauna zoriondu nahi dut, hemen ez badago ere, badirudielako hark ulertu duela zer zenioen lan-harremanen esparruari buruz ari zinenean. Berriro esaten dizut guk ez dugula oso ongi ulertzen, eta zuk egiten dituzun proposamenetatik abiatuz soilik ondoriozta genezake zertan datzan lan-harremanen esparrua. Eta hasi zara esaten Eusko Jaurlaritzak bitartekaritza-lana egin behar duela hitzarmenak blindatzeko. Ez dakit, zehazki, nola egin dezakeen hori, hitzarme- nak blindatu behar baditu, eta bitartekaria izan behar badu, bi alde daudelako izango da. Zer aldetan zaudete zuek? Alderen batean zaudete? Izan ere, konfrontazioan bazaudete, eta ez adostasunaren alde, ez zaudete ez alde batean ez bestean. Beraz, badirudi bitartekaritza-lanak egin beharko lituzkeela Eusko Jaurlaritzak, baina ez sindikatuen interesen aurrean, zuek gaur hemen aurkeztu duzuen moduan. Bigarren lekuan diozu, zuzenean, bigarren eta hirugarren puntuetan, legea ez betetzeko. Noski, zuk proposatzen duzun eredua da erakundeak intsumiso izatea, legea ez betetzea. Guk ere ez dugu gustuko legea, sinets iezadazu. Oso ongi ulertzen dugu lanerreformaren gai honek erabili dituzun kalifikazio guztiak merezi dituela, eta, ziur asko, besteren bat ere bai. Baina guk defendatzen dugu joko-arauek, legeek, gogoko ez izanik ere, jarrera politikoaren eta herritarraren jarreraren eskema bat dakartela. Beraz, erakundeek arauak ez betetzea modu irekian eskatzeak, bada, eredutzat, segurtasun gabezia bat eragingo luke. Eta, gero, laugarren puntuan, zuzenean betoa proposatzen duzue, eta uste dut horrek nahikoa esaten duela zuen uste demokratikoei buruz. Ikus dezagun: sindikatuek, gizarte-eragileek erabateko askatasuna dute egoki irizten dioten foroetan egon ala ez erabakitzeko, baina hortik nahi izatea haiek han egoteak edo ez egoteak, haien onarpenak, ados ez dagoena lotzea, alegia, ordezkaritza handiagoa izatea langile guztiei ezar dakiekeenik, arraioa, bada, ez dakit, itxura pixka bat totalitarioa du horrek, eredu horrek. Eta, hain zuzen, hala funtzionatu du denbora batez, eta horrek askotan lokaztu eta nahasi ditu akordioetara iristeko aukerak. Gero beste gauza bat ere esaten duzue, eta, nire ustez, akats kontzeptualaren arazo bat da; izan ere, esaten duzue elkarrizketa-mahaian eredu ekonomikoa legitimatzeko proposatzen diren terminoak soilik direla baliozkoak. Bada, ez, aizu! Eredu ekonomikoak aldagai batzuen arabera ekonomiaren funtzionamendua azaltzen duten eredu teorikoak dira. Bai, ekonometria. Horrenbestez, gizarte-eraikuntzak ere badu lekua. Gizarte-eraikuntzatzat proposatzea egiaz zer den eredu ekonomiko bat. Baina, noski, zuena zein den jakitea falta zaigu, ez baita nahikoa sistemak sortzen dituen desoreka eta bidegabekeria guztiak –eta ez dira gutxi– aurkeztu eta haiei uko egitea; gertaerak kontuan izanik, bideragarriak eta egingarriak diren proposamenak ere aurkeztu behar dira. Izan ere, diodan moduan, ekonometrian oinarritzen diren eredu ekonomikoen helburua da, une jakin batean eta zer helburu lortu nahi diren kontuan izanik, aldagaiak ulertzea: kontsumoa, produkzioa, dirua, banaketa... Eta aurreikusitako helburuen arabera, eredu batzuk proposatzen ditu. Legitimazioa Zuzenbidearen, Zientzia Politikoaren, Filosofiaren teoriaren kontzeptu bat da. Jokoan dauden indarren ondorioz sortzen da ekonomia. Eta elkarrizketa-mahaiak ez du legitimazioa ematen, ezta kentzen ere; topagune bat da, eta, hain zuzen ere, jatorrian daude desadostasunak eta bat-egite puntu bat lortzea da helburua, bateratzea, ikusteko gertaera eta mehatxuen aurrean bat egiteko aukerarik dagoen, jokoan dauden interesak adosteko. Eta hori da politikaren eremua. Zuek konfrontazioa proposatzen duzue adostasunaren antitesitzat. Gure ustez, disuasioelementu, eskubideak defendatzeko elementu garrantzitsua da konfrontazioa, baina pixka bat atzerakoia iruditzen zaigu konfrontazioa proposatu eta adostasuna mespretxatzea. Izan ere, azkenean non geratzen dira langileak? Non geratzen dira langileak? Non egon dira, orain negoziazio kolektiboa hainbeste definitzen dela, urteetan zehar, blokeatuz eta aurrera eramatea galaraziz? Non egon dira? Zer proposatzen da beto-eskubidearen bidez? Langile-talde batzuek, bereizketa ideologikoa dela eta, beren planteamenduak defendatzeko aukerarik ez izatea, edo adostasunak bilatzeko aukerarik ez izatea, beharrezkoa iruditzen bazaie, gehiengo ordezkarienak ulertzen duelako haiek ez direla nahikoak langile guztien izenean erabakitzeko? Bada, ez. Gu, egiaz, ezin gaitezke horrekin ados egon, Matute jauna. Ongi ulertzen dut nahi duena egon daitekeela, edo ez. Guk ez dugu hori gaitzetsiko, azken batean, sindikatuen askatasunaren zati baita hori. Horixe bakarrik behar genuen! Baina ezin dugu babestu, sindikatuen askatasunaren izenean, beste kolektibo batzuk, klaseborrokaren beste ikuspegi bat duten beste langile-talde batzuk, bide ertzean geratzea gehiengo ordezkariak langile guztien izenean erabakitzen duelako. Hori da guk babestu ezin duguna. Eta, logikoa denez, gure zuzenketa babestuko dugu, hilaren 17an onartu zen legez besteko proposamenaren ildokoa, Jaurlaritzari eskatzen diona bere lan onena egiteko Gizarte Elkarrizketarako Mahaia deitzeko. Ulertzen dugu horretan ari dela, ulertzen dugu, hain zuzen, alde guztiei dei egiten ahalegintzen ari dela, guztiei dei egiten, baina publikoa eta nabarmena da aldeetako batzuk erresistentzia jartzen dutela. Eta erresistentzia jartzen dute, besteak beste, badirudielako hobeto doakiela eztabaida piztu handiarekin uztea, hitz oso erradikalekin, baina, azkenean, babesik gabeko egoera horretan. Amaitzeko, esan nahi dut eskerrak, oraingoz, lan-harremanen esparru propiotik kanpo, adostasun bat lortu dela, eta, oraingoz, 320.000 euskal langileri onura egingo diola. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1469 |
10 | 31 | 23.05.2013 | ARREGI ROMARATE | EA-NV | Mozioa, Oskar Matute García de Jalón EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, lan-harremanen euskal esparru propioa sustatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Sí, gracias, señora presidenta. Señores consejeros, señorías, buenos días a todos. Bildu ha traído hoy una moción a consecuencia de la interpelación sobre la creación de un marco de relaciones laborales propio, y no sobre la reforma laboral española, aunque todo el discurso del señor Matute se haya basado en esto último. Para empezar, debemos dejar claro que la posición del grupo Nacionalistas Vascos es favorable al marco vasco de relaciones laborales. El recorrido de nuestro grupo en lo que se refiere a este tema no tiene ninguna duda. Siempre nos hemos mostrado rotundamente favorables al marco vasco de relaciones laborales, y traemos aquí, como muestra, algunos de los escritos presentados. Entre otros, nuestro programa electoral, que consiguió el respaldo de la mayoría de la sociedad vasca, dice así: "Euskadin enplegua sortu eta hobetzerakoan lan harremanen euskal sistema sendotu behar da, langileen eta enpresen interesen arteko orekarako bidea emango duena. Gizarte eragileen arteko etengabeko elkarrizketaren kulturak eta negoziazioak Euskadiko lan harremanen ardatz izan behar dute". Tal y como el representante de Bildu dijo el día de la interpelación, y lo ha vuelto a decir hoy, el día del monográfico sobre empleo presentamos la siguiente propuesta de resolución, que tuvo el apoyo de esta Cámara: "Eusko Legebiltzarrak Eusko Jaurlaritzari eskatzen dio lan egin dezala, eragile ekonomiko eta sozialekin batera, lan-harremanetarako euskal esparrua finkatzeko. Gernikako Autonomia Estatutuan ezarritakoari jarraikiz, lan-harremanetarako euskal sistema hura elkarrizketa sozialaren emaitza izango da eta euskal langileen eta enpresen interesen arteko oreka erraztuko du". Y también apoyamos este presentado por Bildu: "Legebiltzarrak eskatzen dio Jaurlaritzari Gizarte Segurantzaren gaineko eskumen osoak exijitu ditzala eta lan-harremanen euskal esparru propioa susta dezala". Por lo tanto, no cabe duda de que el propósito y el esfuerzo del grupo Nacionalistas Vascos y del Gobierno Vasco es trabajar a favor del marco vasco propio de relaciones laborales. Gure ibilbideak eta jarrerak lan-harremanen euskal esparruaren aldeko apustu eta lan irmoa bermatzen dute aspalditik. Beraz, Euzko Abertzaleak taldearen babesa izango dute beti lan-harremanen esparru propioa lortzeko eta hobetzeko egiten diren proposamen eta jarduerek, baldin eta aldarrikapen horiek indarrean dagoen legedia errespetatuz egiten badira. Zenbait ekimen eztabaidatu ditugu Legebiltzar honetan, zeinetan EH Bilduk Jaurlaritzari eskatzen baitio ez ditzala bete ados ez dagoen edukia duten eta indarrean dauden artikulu edo arauak. Gure taldeak, ongi dakizuenez, ez du babesten Bilduk behin eta berriro indarrean dagoen legediarekiko intsumisioa egiteko aurkeztu duen eskaera. Alde batetik, legeak derrigor bete behar dira. Ez bagaude haiekin ados, egin dezagun lan aldatzeko, helegiteak jartzeko, haiek betetzea saihestuko duten legezko bitartekoak bilatzeko, edo langileen interesei ahalik eta kalterik txikiena egiteko moduan betetzeko, gaur mintzagai dugun kasuan bezala. Beste alde batetik, zergatik eskatzen zaio Eusko Jaurlaritzari indarrean dauden legeei intsumisioa egiteko, baina Bildu agintean dagoen lekuan bete egiten dira? Duela gutxi, Gipuzkoako diputatu nagusiak, Garitano jaunak, Urkullu lehendakaria hauspotu zuen bidezkoak iruditzen ez zaizkion legeak urratzera. Nor da kalifikazio hori egitearen arduraduna? Zer iritzi du Espainiako bandera beren udaletan jarri behar izateari buruz? Zergatik ez du eskatzen arau horri intsumisioa egiteko Bildu agintean dagoen lekuetan? Bilduren ekimenaren lehen hiru eskaeretan esaten da lan-erreformaren zenbait alderdi ez betetzeko. Gu ez gatoz bat, inolaz ere, lan-erreforma horrekin, baina, berriro diogu, Konstituzio Auzitegiak aurkako ezer esaten ez duen bitartean, nahitaez bete behar da, Bilduren ordezkariek ere ongi dakiten moduan. Eusko Jaurlaritzak bitartekaritza-lana egiteko eskaerari dagokionez, frogatu da lan-erreformaren ondorioak ahal den heinean saihesteko duen borondatea. Bilera ugari izan ditu –eta Itxaso jaunak ere esan du– sindikatuen ordezkariekin, patronalarekin, gizarte-eragileekin eta eragile ekonomikoekin, langileek ahalegin handia egin ondoren eskuratu dituzten lorpenak murriztea saihestuko duten akordioetara iristen saiatzeko. Para que el Gobierno Vasco pueda ejercer de mediador, es imprescindible el consentimiento de las partes, y, para ello, creemos que el primer paso es participar en las reuniones. ¿Cómo realizará el Gobierno Vasco funciones de intermediación si la mayoría de la representación sindical no quiere hablar con el Gobierno? Uztailaren 7an amaituko da aurreraeragina, sindikatuen ordezkari guztiek nahiz legebiltzarkideek ere ongi dakiten moduan. Estatuan, hitz egiteko eseri dira sindikatuak eta patronala, lan-erreformaren alderdi hori indarrean sartzeko unea urtebetez atzeratzeko, eta, azken albisteen arabera, dagoeneko hemen esan den moduan, akordio batera iritsi dira. Baina hemengo sindikatu batzuek jarrera maximalistak defendatzen dituzte, eta, gure iritziz, ez digute aurrera egiten laguntzen, eta greba orokor baten deialdia egiteko gai besterik ez dira. Gure ustez, egoera bereziki larri eta presazkoa da. Hurbil dago uztailaren 7a, oso hurbil, patronalarekin hitz egitera esertzeko. Eta Eusko Jaurlaritza prest dago bitartekarilanak egiteko, eta behin eta berriz esan dugu, gutxieneko adostasun batzuk lortu eta langileek hainbeste lan egin ondoren lortu dutena pikutara ez bidaltzeko, baina, betiere, onartuz negoziatzeko, eta, beraz, lanbaldintzak ezartzeko gaitasuna duten alde bakarrak, indarrean dagoen araudiari jarraikiz, Langileen Estatutuari jarraikiz, enpresa-elkarteak eta sindikatuak direla. Pero tratemos de lograr unos acuerdos mínimos, no nos quedemos en los máximos, para que no se eche por la borda lo logrado con gran esfuerzo. Nos parece urgente llegar a acuerdos con los sindicatos, la patronal y los agentes, para que las consecuencias de la reforma laboral perjudiquen lo menos posible a los trabajadores vascos. Baina Euskadin, negoziatzera eseri eta gutxieneko batzuk adosten saiatu beharrean, greba orokorrera dei egin dute maiatzaren 30ean ELA eta LAB sindikatuek; hala ere, onartu behar da LABek agertu duela borondatea, gutxienez, eseri eta gutxieneko adostasun batera iristeko. Benetan pentsatzen dute horrela aurreraeragina geratuko dutela? Hori da lan-harremanen euskal esparru bat finkatzeko lan egiteko modua? Debatimos en este Parlamento una iniciativa relacionada directamente con el arbitraje, señor Matute, y dejamos clara nuestra postura en el pleno del 18 de abril. Solo le recordaré el segundo punto del acuerdo: "Eusko Legebiltzarrak Eusko Jaurlaritzari eta gainerako eragile sozialei eskatzen die negoziaketa kolektiboko ebazpenerako gutxiengo komun batzuk adostu ditzatela; eta gatazkak kanpoko hirugarrenek konpondu behar izanez gero, izendapena alde bien ordezkarien adostasunez egin dadila". Las leyes, en cuanto leyes, están para cumplirlas. Por lo tanto, acordemos cómo designar los árbitros, para cuando sea necesaria su intervención. Es el mismo que el último punto de su iniciativa. Jaurlaritzari eskatzen zaio Gizarte Elkarrizketarako Mahaia izan daitekeena osatzeko konpromisoa hartzeko, baldin eta arlo bakoitzeko gehiengoaren adostasuna izanez gero; beraz, arlo bakoitzaren ordezkaritzaren gehiengoak irizten badio ez dagoela parte hartzeko behar besteko kondizio eta bermerik, mahaia ez da osatuko, diotenez. Señor Matute, esta última solicitud de su grupo también la debatimos en la comisión de Políticas Sociales del pasado viernes. Por lo tanto, ¿por qué volver a hablar sobre lo mismo? Como no estuvieron en la comisión, le adelanto que se quedaron solos en la solicitud, ya que el resto de los grupos votó en contra de su enmienda, por las razones que le explicaré a continuación, y tal como el señor Itxaso le ha explicado. Gizarte Eztabaidarako Mahaian parte hartzea hartara deitutako aldeetako bakoitzaren erabaki aske eta pertsonala da, baina baldin bada mahaiaren hanka bate –oso garrantzitsua, zalantzarik gabe– parte hartu nahi ez duena, horrek ezin du eragotzi gainerakoek akordioetarantz aurrera egitea, euskal langileen lan-harremanak hobetzeko adostasunetara iristen saiatzea. Ez dugu sinesten betoen politikan. Lor dezagun esertzea, gutxieneko batzuk zehaztea, beharrezkoa baita bizi dugun egoeran gizarteak eta egoera ekonomikoak aurrera egiteko. Beraz, egin dezagun aurrera akordioen lorpenean, saia gaitezen geratzen, legeari eta gure eskumenei jarraikiz, lan-erreformaren ondorio negargarriak, eta saia gaitezen landutako gaiak berriro ez eztabaidatzen, Matute jauna. Para finalizar este primer turno, quisiera volver al principio, reivindicando el compromiso del grupo Nacionalistas Vascos con el marco vasco de relaciones laborales, y es eso lo que defiende nuestra enmienda a la totalidad, y, como la tienen ahí, no voy a leerla. UPyD taldeak gizarte-elkarrizketaren alde aurkeztutako zuzenketari dagokionez, Matute jaunari esan diodan gauza bera esango diot Maneiro jaunari ere: eztabaidatu genuen gai hori lehengo ostiralean, eta Ganberaren gehiengoak babestu zuen Alderdi Sozialistak gizarte-elkarrizketari buruz aurkeztutako ekimena. Eta Nacionalistas Vascos taldearen ustez ere, Itxaso jaunarentzat, ulertzen dugu zuen zuzenketa Legebiltzar honek dagoeneko esandakoetara bideratzen dela, eta, hain zuzen ere, ados, baina lan-harremanen euskal esparrua sustatzeari buruzko gaiaren mamian sartzea saihesten duzue. Nada más. Muchas gracias. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1470 |
10 | 31 | 23.05.2013 | LLANOS GÓMEZ | PV-ETP | Mozioa, Oskar Matute García de Jalón EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, lan-harremanen euskal esparru propioa sustatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Ongi, eskerrik asko presidente andrea, eta egun on guztioi. Egia esan, ekimenean lan-erreforma bere horretan aipatzen ez den arren, bistakoa zen hari bu- ruzkoa izango zela eztabaida osoa, 3/2012 Legeak aurrera eramandako erreforma eta Ganbera honetan askotan eztabaidatu duguna berriro aterako zela, eta gutako bakoitzak bere garaian erabili genituen argudio berak erabiliko ditugula. Krisi-egoeran gaude, eta ez dut uste, Matute jaunak zioen moduan, zerutik eroria denik krisi hau, ez. Baina, egia esan, inoiz ezagutu ez dugun moduko krisi-une batean gaude, atzera eragiten duen egoeran, eta, horrenbestez, ezinbestekoa da, ezinbestekoa zen lan-harremanen esparrua berritzea. Lan-harremanen esparru deszentralizatua, hurbilekoa eta jarduteko espazioa zuena behar genuen. Berriro ere hazi nahi badugu, berriro ere lanpostuak sortu nahi baditugu, gure lan-egiturak zituen lotura horiek kendu behar ditugu, Espainiako lan-merkatuaren arazoak, egoeraren araberakoak izatetik urrun, egiturazkoak direla nabarmendu baita. Eta horregatik behar zen halako erreforma bat. Kendu egin behar zen zorroztasuna, eta langabezia geratzeko egoera ekonomikoetara egokitzeko beharrezkoa zen malgutasuna eman lan-harremanen gure esparruari, gero, atzeralditik atera ondoren, atzeraldian ez baita lanposturik sortzen, atzeralditik atera ondoren, nioen moduan, lanpostuen sorreraren bidea azkarrago berreskuratzeko. Baina, noski, EH Bilduren lan-filosofiak eta talde honek defendatzen duenak alde handiak ditu. Erreforma honen oinarrizko zutabeetako bat III. kapituluan jasotzen da, eta enpresen barne-malgutasunari buruzkoa da, lanpostuen galerari aurre egiteko modutzat. Hemen esan nuen moduan, eta berriro esango dut, malgurtasuna da, lan-merkatuari aplikatutako malgutasuna eta segurtasuna bateratzen dituen kontzeptu hori. Lan-merkatu malgua lortzeko eta langileen gizarte-babesa bermatzeko estrategia politikoa, baina erreaktiboagoa, barneratzaileagoa eta lehiakorragoa izaten lagunduko duena. Eta ez da Espainiak asmatu duen kontzeptu bat. Aspalditik ari da Europa kontzeptu hori lantzen, eta helburua da lan-baldintzak enpresaren egoera jakinera egokitzeko mekanismoak indartzea, betiere lanpostuak galtzea eragingo lukeen enpresa-itxiera saihesteko, horrek dituen ondorioak direla eta. Eta, moldatze horretan, tresna bat izan behar du negoziazio kolektiboak, ez oztopo bat. Eta sustatu egin behar da negoziazio kolektiboa, bai, baina saihestu egin behar dira kateatzeak. Eta hori da erreforma honen helburua, negoziazioak aurreratzea, hitzarmenen indarraldia amaitu aurretik. Baina, nioen moduan, oso bestelako lanfilosofiak ditugu. Esan dizut Ganbera honetan, eta sentitzen dut berriro gauza berak errepikatzea, baina proposamen berak aurkeztuta, argudio berak. Iraganeko akatsei eutsiko dien lan-eredu bat mantentzearen alde egiten duzue zuek, eta, hein handi batean, horiek eraman gaituzte egoera honetara. Eta sindikatuek negoziazio kolektiboko prozesuetan izan duten kontrol zorrotz hori mantendu nahi duzue, jarrera maximalistak hartuz, batzuetan langileen eskubideen aurka ere eginez. Eta kontrol hori mantendu nahi duzue herri honetan lotuegi daudelako politika eta sindikatuen ekintza, lotura gehiegi daudelako elkarren artean. Eta, duela gutxi esan zen moduan, alderdi politiko ugarik sindikatu jakinetan dute erreferentzia. Eta, bistan denez, Matute jauna, LAB da zuen erreferentzia une honetan. Lehen beste batzuk ziren, ezta? Baina, orain, LAB da. Eta zuek hemen, esan nizuen beste kasu batean ere, sindikatu horren ordezkariarena egiten duzue. Izan ere, bistakoa denez, indarra galtzen dute sindikatuek erreforma honekin. Eta horregatik, nahiago dute lan-legeria zorrotza sindikatuek, haien indarra eta protagonismoa lehenetsiko dituena, hori oztopo izan arren ere baldintza ekonomikoetara moldatzeko, eta enpresak ixtea eragin arren ere. Nahiago dute negoziazioa blokeatzeko aukera ematen dien legedia, horrek, diodan moduan, enpresa ixtea eragin dezakeen arren. Nahiago dute, eta esan du hemen talde batek baino gehiagok, langileen eskubideak defendatuko lituzketen mahaian ez eseri, ez direlako baldintzak betetzen, eta, ez esertzeaz gainera, mahaia ez osatzeko eskatzen dute. Beto-eskubidea ezarri nahi dute. Eta baldintza horietako bat da mahai horretan ereduaren aldaketa aztertu behar dela, zuen eta sindikatu nazionalisten ustez, ez baita egokia gizarte- eta ekonomia-eredua. Eta lan-harremanen esparru propioa ere proposatu nahi duzue mahai horretan, eta hori da zuen eskaeren mamia. Lan-eredua aldatzetik harago, herri-eredua aldatzea nahi duzue, eta, beti bezala, korrontearen aurka zoazte. Inoiz baino beharrezkoago denean indarrak eta ahaleginak batzea eta lankidetzaren alde egitea, zuek bereizketaren, kenketaren, konfrontazioaren alde egiten duzue. Europan helburua baterako espazioak, espazio globalak sortzea denean, zuek tokiko eremuaren alde egiten duzue, eremu itxiaren alde. Bai zuek bai sindikatuak interes nazionalistak lehenesten ari zarete lan-interesen aurrean. Eta aurkeztu duzuen mozioaren jatorria, zuk esan duzun moduan, hilaren 15ean sailburu jaunari hemen egin zenion interpelazioa da. Eta interpelazio horren ondorioa da lege-urratze bat bestearen atzetik eskatu baizik egiten ez duen mozioa hau. Horretan datza, beste ezertan ez. Baina, noski, legeak ez betetzea ez da gauza berria Bilduren aldetik. Are gehiago, zuk, Matute jau- na, adierazi zenuen ez duela balio legeak bete egin behar direla esateak, borondate edo bultzada politiko jakin baten itzulpena baitira. Beraz, zuen arabera, enpresari batek legea urratzen badu, haren ustez ez delako bidezkoa, zer egin behar da? Enpresariari legea urratzea bermatu? Arau bat gustukoa ez denean, ez zaio, zuen arabera, legez zehaztutako prozedurari jarraitzen, eta prozedura hori da aldatzen saiatzea. Ez, besterik gabe, desobedientziara dei egiten da. Eta argi utzi zuen, eta hemen esan zaizu, Garitano jaunak: bidezkoak ez diren arauak ez dira betetzen. Hori bai, besteei eskatzen zaie hori egiteko. Izan ere, Bildu dagoenean gobernuan erakunde batean, zorrotz betetzen ditu legeak, nire ustez, atsekabe handiz, baina bete egiten dira, izan banderen legea, defizitaren mugarena, edo dena delakoa. Bete egiten da. Nire ustez, esan dizudan moduan, atsekabe handiz, adibidez, Urduñako Udalak lau langile kaleratu zituenean, beste batzuek erabiltzen dituztenean kritikatu egiten dituen argudioak baliatuz. Pentsatzen dut, hori bai, langile horiek kaleratu zenituztenean lanharremanen esparru propioa eta gizarte- eta ekonomia-eredu berri hori, esparru hori, uneoro eskatzen duzuen hori aplikatu zenutela, zuen ustez, edozein gertakizuni irtenbidea ematen dion panazea. Eta, puntu horretan, nire egingo ditut sailburu jaunak zure interpelazioari erantzuteko esan zizkizun hitzak: "Eredu sozial eta ekonomiko honetan bat gatoz herrialde aurreratuenekin, gizarte- eta lan-gaietan askorentzat erreferentzia diren haiekin, eta, askotan, gizarte-lorpenen eredutzat erabiltzen ditugu guztiok". Eta, esaten nizun moduan, zure proposamena aztertuta, etengabe legeak urratzeko eskaera da. Hitzarmenak blindatzeko jarduteko eskatzen da. Azalduko diguzu nola? Aurreraeragina mantentzeko konpromisoa hartzeko ere eskatzen da, eta, noski, hori ere legea urratuz. Lehenago ere esan dizute hemen, beste arlo batzuetan hemen biltzen dira aldeak, eta hori da legearen helburua, aldeak biltzea, aldeek negoziatzea, eta ez jarrerak kateatzea. Hemen ez, hemen aldeek nahiago dute pankarta. Eskatzen da, halaber, Eusko Jaurlaritzak eraginik gabe uzteko derrigorrezko arbitrajea. Arbitraje hori, Ganbera honetan mintzagai izan duguna, hitzarmenean soldatei buruz ezarritakoa ez aplikatzeko kasuetan aldeek adostasunik ez lortzearen aurreikuspen moduan ezarri zen, eta, hala, Hitzarmen Kolektiboen Aholku Batzorde Nazionalak esku hartuko zuen desadostasunak konpontzeko. Organo hori autonomia-erkidego batean baino lurralde gehiagotan enpresa-zentroak dituztenentzako da, eta, gainerako kasuetan, autonomia-erkidegoetan dagozkien organoetara joko litzateke, eta, bistan de- nez, osatu ezean, Aholku Batzorde Nazionalera jo behar da. Baina zuek ez duzue nahi, sindikatu nazionalistek ez dute eseri nahi organo hori hemen sortzeko. Eta autonomia-erkidego honetan, ez dugu oraingoz, eta ez dugu bateren baten betoengatik. Guk esan genuen ados geundela, besteak beste, legean aurreikusi zirelako. Baina zuen aukera, beste hainbat gauzatan bezala, ezer ez egiteko proposatzea da, nahiago baituzue pankarta elkarrizketa baino. Hori da azken puntuaren helburua. Eta ez dizut nik bakarrik esaten, Ganbera osoak esan dizu. Zuen arabera, alde guztietan gehiengoa lortzen bada, Gizarte Elkarrizketarako Mahaiaren deialdia egin daiteke. Eta alderen batek uste badu ez direla kondizio eta bermeak betetzen, orduan, Mahaira joateari uko egin ez ezik –arduragabekeria handia iruditzen zaio hori talde honi–, Mahaia ez biltzeko eskatzen duzue. Alegia, ni ez banoa, inork ez dadila joan. Argi azaldu genuen lehengo ostiralean, Arregi andreak esan dizun moduan, eta ez dizut hemen berriro errepikatuko. Borondatezkoa da Mahaira joatea, baina bat ez bada joaten, arduragabekeria handia iruditzen zaigu Mahaia ez biltzeko eskatzea, esan dizudan moduan. Hori da zuentzat negoziazioa? Hori da zuentzat lan-harremanen esparru propioa? Hitza hainbeste defendatzen dutela diotenek gehiago erabili behar dute hitza, eta gutxiago pankarta; gehiago hitz egin behar dute, eta gutxiago inposatu; lankidetza handiagoa behar dute, eta beto gutxiago. Hori dela eta, bestela ezin zitekeenez, legez besteko proposamen honen aurka bozkatuko dugu, hemen esan dizueten moduan: zuzenbide-estatu batean, legeak betetzeko dira. Baina badakigu zuek legeekiko eta printzipio demokratikoekiko errespetua paper batean jartzen dituzuela, baina inoiz ez dituzuela praktikara eramaten. Besterik ez, eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1471 |
10 | 31 | 23.05.2013 | MATUTE GARCÍA DE JALÓN | EH Bildu | Mozioa, Oskar Matute García de Jalón EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, lan-harremanen euskal esparru propioa sustatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko presidente anderea. Agian miraria gertatu da saio honetan. Bazirudien herri honetan ezinezkoa zela akordioetara iristea, eta akordio bat lortu dugu. Akordio bat lortu du EH Bilduk: zuek guztiak EH Bilduren proposamenaren aurka batzea, lan-erreforma ez aplikatzeko proposa- menaren kontra, lege-irizpideengatik, eta hura errespetatzearen alde, beste kasu batzuetan onurak ikusten direlako. Baina, dena den, guztiak lan-erreforma defendatzen, edo, gutxienez, hori eragozteko gure eskuetan dagoen guztia ez eginez. Alderdi Popularreko andreak galdetzen zuen, edo Alderdi Popularraren ordezkari andreak adierazten zuen zein den gure erreferentzia sindikala. Errazago jarriko dizut nik, eta, gainera, pluralagoa da. EH Bilduren erreferentzia sindikala, edozein kasutan, gehiengo euskal sindikala da. Nire ustez, ez digu minik egiten hori esateak, eta ulertzen dut, antagonista politikoak garen heinean, zuen erreferentzia, ez sindikala, baizik eta enpresariala, patronala izango dela, hain zuzen ere. Eta zerikusia du horrek, ziur asko, klase-borrokarekin, baina luzeegia litzateke hori azaltzea, eta uste dut 4 minutu eta 8 segundo baizik ez ditudala. Beste egun baterako utziko dugu, nahi baduzu. Baina, dena den, oso interesagarria izango litzateke eztabaida honetan ere sindikatuen funtzioaz hitz egitea, zuk planteatzen duzuna ez baitira sindikatuak, kontsumitzaileak defendatzeko agentziak dira, kasu honetan, langileak. Hori Langileen Estatutuak dioenetik oso urrun dago, eta sindikatuen gizartefuntzioa azaltzen duenetik oso urrun, eta, esan dizudan moduan, hori ere beste eztabaida baterako utz dezakegu. Malgutasunaz hainbeste hitz egiten duzunez, espero dut Alderdi Popularrak garamatzan eldarnio horretan ez gaitzala Taiwan edo Bangladeshera eraman, lan-malgutasun horretara, orain, dirudienez, lehiakorrak ez garen herri horiekin lehiakorrak izateko. Adierazi duzu, eta ordezkari gehiagok ere bai, zorrotz betetzen duela legea Bilduk. Gauza bat eskatuko nizuke: esan iezaiozu, orduan, Urquijo jaunari, hainbeste ez gogaitzeko. Legea zorrotz betetzen badugu, zertara dator Auzitegi Nazionalera hainbeste txosten igortzea gu legez kanpo uzteko eskatuz, legea ez dugulako betetzen, edo ez dugula obeditu nahi? Bada, ez litzateke oso logikoa izango. Eta Urduña aipatu duzu, eta ez dakit zergatik, aurreikusi nuen hau gerta zitekeela. Baina, lehenago, gauza bat esan nahi dut. Sailburuaren hitz batzuk aipatu dituzu, Europako herrialde aurreratuenekin parekatzen gintuztenak. Orduan, zergatik ez dugu ezartzen egiaz haien pare jarriko gaituen lanbide arteko gutxieneko soldata? Bai zuek bai guk bai baitakigu hori ez dela egia. Europako herrialde aurreratu horietako lanbide arteko gutxieneko soldata autonomia-erkidego honetako, Euskal Herriko nahiz Espainiako estatuko lanbide arteko gutxieneko soldatatik oso gora dago. Baina, tira, Urduña aipatu duzu, klasiko bat. Ez nekien zu izango zinen ala beste legebiltzar-talderen bat, baina klasiko bat da. Eta Ourense etorri zait burura; izan ere, niri ez zait gaizki iruditzen José Luis Baltarrek sartu zituen 242 pertsonak kaleratzea, kutunkeria- ren adibide argi bat baita. Herri honetan oharkabean igaro ez den praktika politiko bat da, eta da Gobernuan zaudenean, izendapen askeko jendea sartzea, eta, gero, funtzionario bihurtzen saiatzea, oso gardenak ez diren prozesuen bidez. Maisuak zarete zuek horretan. José Luis Baltarrek, behintzat, horren ikasgaiak ematen ditu Ourensen. Baina, ziur asko, hori da EH Bilduk nahi ez duena, eta zuengandik urruntzen gaituena. Eta beste alderdi politiko batzuek aipatu dutena aipatzearren. Gai bat nabarmendu nahi dut, betetze bat. Egia esan, guk lan-erreformaz hitz egiten dugu mozioaren testuan; beraz, ez duzue harritu behar, ez baduzue irakurri behintzat, eta ez dut uste hori denik kasua. Horrenbestez, kasua hori denik uste ez dudanez, iruditzen zait zuek eztabaida desbideratzen saiatzen ari zaretela, egia ez den baieztapen bat egiten, eta, beraz, faltsua da, edo, zuzenean, gezurra. Izan ere, hemen, testuan, lan-erreformaz hitz egiten da, eta mozioak ezartzen dituen baldintzek hari buruz hitz egiten dute, lan-harremanen euskal esparruaren beharrarekin lotuta. Hori proposatzen genuen. Baina, nioen moduan, lan-erreforma ez dela txarra esaten zaigu. Hain zuen, Alderdi Popularrak izan ezik, lan-erreformaren aurka bozkatu zuen hemiziklo honetan gainerako alderdi politikoek. Beste gauza bat da zer bideri jarraituko dioten. Herriarentzako akordio handien garai honetan, akordioaren borondate finkoa jarri dugu mahai gainean, 75etik 27rekin, 75etik 16rekin, 75etik 21ekin. Jar gaitezen ados lan-erreforma ez betetzeko. Lanerreformak zentzurik izan ez dezan herri honetan. Uste dut hori dela euskal gizartearen gehiengoak nahi duen akordioa. Uste dut, eta uste dugu hori dela baldintzak eta krisia modurik zuzenenean jasaten ari direnek eskatzen dutena, eta behar dutena. Zergatik ez gara ados jartzen horretan? Eta badakit, badakit zer esango diguzuen, lehen bezala: legea aipatuko duzue, legea haustearen alde ez zaretela esan, ez orain ez inoiz, Itxaso jauna. Ez orain ez inoiz. Ez kasu honetan ez beste kasu askotan. Bada, intsumisioaren gaian, Ganberan, eserlekuan gertuko zenituzten zuen jaun irizkideek etorri behar izan zuten derrigorrezko zerbitzu militarra kentzera. Izan ere, intsumisioari buruzko adierazpen positiboak egiten zenituzten, baina Alderdi Popularrak erabaki zuen horrekin amaitzea, ziur asko, beste arrazoi askorengatik. Bai, badakigu. Ez zen inoiz egin ez zenuten zerbait egitera zuzendu, hain zuzen. Eskatzen duguna da lan-erreforma hau ez aplikatzeko, langileentzat dakarren kalteagatik. Hori da proposatzen dugun bakarra. Eta gai batekin amaituko dut. Totalitarioak garela eta solidarioak ez garela esaten zaigu. Bitxia da totalitarioak garela eta solidarioak ez garela esaten digutenak izatea, hain zuzen, Espainiako estatuan defendatzen dutenak Espainiako langileen lan-baldintzak blindatzea, adibidez, portugaldarren eta greziarren baldintza ahulduen aurrean. Zergatik ez da ona euskal esparrua defendatzeko estatuan ona dena? Ziur asko, kasu horretan –eta ez dugu guk ekarri eztabaida hau–, nazio-identitatea lehenesten delako klase-identitatearen gainetik. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1472 |
10 | 31 | 23.05.2013 | ITXASO GONZÁLEZ | SV-ES | Mozioa, Oskar Matute García de Jalón EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, lan-harremanen euskal esparru propioa sustatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Arregi andrea, zurekin hasiko naiz, baietz esanez, arrazoi duzula. Guk aurreko egunean aurrera atera zen legez besteko proposameneko arrazoi eta argudio berak errepikatu ditugu gure zuzenketan. Zer gertatzen da? Eduki edo helburu berak dituzten ekimenak proposatzen direnean, bada, ez ditugu planteamenduak aldatuko. Planteamendu berari eutsi behar diogu. Logikoa eta funtsezkoa da hori. Kontua da gure nahia zela, eta hori azaltzen saiatu naiz lehen mintzaldian, eztabaida helburura, proposamenaren helburura bideratzea: lan-harremanen euskal esparrura. Eta esan dugu erreforma iraintzetik harago, egin daitezkeen kritika guztiekin bat gatozen arren, eta gizarteak bizi duen egoera zein den zehatz azaltzetik harago, eta izugarria izanik, esaten dugu ez dakigula oso ondo zertan datzan zuk ez lehenengo mintzaldian ez bigarrenean azaldu ez duzun lan-harremanen euskal esparru hori, eta proposatzen diren gauzak soilik ondoriozta ditzakegula, zehazki, ekimenean proposatzen direnak. Eta, noski, legea ez betetzea proposatzen dela esan dugu. Bada, bai. Badira, hain zuzen, betetzeko gogorik ematen ez duten legeak, baina erakundeek hori onartzen ez duten kultura eta antolamendu batzuei jarraitzen diete. Izan ere, ziur naiz Bilduri, atez atekoa jartzen duen herriren batean herritarrek esaten badio "bai, zera", erantzungo die horraino irits zitezkeela. Hau da, azkenean, legezkotasuna ez da gurtu beharreko aberastasuna, baina segurtasun juridikoa da, esan dezagun, babestu beharreko ondasun bat, horrek erakusten baitio jendeari zer eremutan mugitzen diren, eta zer den onargarria eta zer ez, gustuko izan ala ez. Horregatik diogu erakundeen edo edozein negozio juridikoren izaera ez dela ematen zaion izenaren araberakoa, baizik eta edukien araberakoa. Eta esan dugu Euskadin baditugula erakundeak eta organoak lan-harreman horiek aurrera eramateko lan-harreman horiek osatzen dituztenek egoki deritzoten terminoetan. Guk ez dugu esaten zer muga dituzten lortu beharreko akordioek edo proposa daitezkeen eztabaidek, lan-harremanak, definizioz, harmoniaren bilaketa baitira, hain zuzen, interes kontrajarriek horretarako aukerarik ematen badute. Eta hori funtsezkoa da. Eta, beraz, hor daude organoak, hor daude erakundeak horri guztiari edukia emateko. Zuek egiaz ez duzuenez azaltzen, dagoenetik harago, zer izango zen lan-harremanen euskal esparru propioa eta zuen proposamenetatik ondorioztatu behar dugunez, legezkotasuna urratzea dela ikusten dugu, betoa proposatzea. Ez pentsatu totalitario terminoa zuen usteei kalte egiteko erabiltzen dudanik. Baina argi ondorioztatzen da talde batek, ordezkaritza handia izanik ere, guztia berak erabakitzeko asmoa badu, bada, hori bai dela proposamen totalitarioa. Errespetatzen ditugu bakoitzak sindikatuei dagokienez proposatu nahi dituen estrategiak, hori erabat librea da, betiere helburua ez bada estrategia horiek inposatzea beste proposamen batzuk dituzten sindikatuen ordezkari diren langile kolektiboei. Izan ere, azkenean, ez didazu ukatuko, Matute jauna, proposamen horren guztiaren oinarria da, hain zuzen, nazionalistak ez diren sindikatuak saldu egiten direla, eta beste. Nazionalistek, beraz, purutasun orbangabea dute, eta hori ez da hala. Eta esango dizut. Nik ez dakit zein den... Aipamenen bat egin zitzaion horri lehengo egunean ere. Erreferentziako sindikatuak; badakigu ez dela LAB soilik, besteren batzuk ere izango dira, baina ordezkaritza handieneko sindikatuez ari gara. Sinets iezadazu, ni asko harritzen nau LABek –erabat errespetatzen dut sindikatu hori, noski– ELAren estrategia berari jarraitu ahal izateak, LABeko idazkari nagusiak lanbide arteko akordio baten beharra proposatzen duelako, eta ELAk esaten du inolaz ere ezetz. Eta, orduan, diozu: Batasun hori, egiaz, zer premisatan oinarritzen da? Izan ere, gai garrantzitsuetan badirudi ez dagoela akordiorik. Beraz, Matute jauna, onar itzazue beste ikuspegi batzuk, langileen eskubideak defendatzeko beste modu batzuk, hain jatorrizkoak iruditzen zaizkizuen edo hain gogoko duzuen epika horretaz inguratu ez arren, azken batean, eraginkorrak direnak… Eraginkorrak dira gaur ditugun zailtasunetan langileen eskubideak defendatzeko, eta inork ez du ukatzen zer zailtasun historiko dituzten gaur langileek. Hala ere, formulak bilatzen dira, aukerak emango dituzten bideak, sua pizten duten diskurtsoetan ez murgiltzeko, diskurtso beroetan, eta egiaren zati bat ere izan dezaketenetan, baina ez gaituzte inora eramaten, langileak azkenean desmobilizatuta uzteaz gainera. Hilaren 30eko greba arrakastatsua izan daiteke zifrei dagokienez, baina baldintzak ez ditu amiñi bat ere aldatuko, ezta aldeek akordioa bilatzea ere. Besterik ez. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1473 |
10 | 31 | 23.05.2013 | ARREGI ROMARATE | EA-NV | Mozioa, Oskar Matute García de Jalón EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, lan-harremanen euskal esparru propioa sustatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Sí, gracias de nuevo, señora presidenta. Egia da, Matute jauna, azken lan-erreforma azaletik aipatzen dela zuen mozioan, baina egia da halaber... azaletik. Esaten den bakarra hau da: "Legebiltzarrak azken lan erreformaren aurka erakutsi duen arbuioa gauzatuz". Baina mozioa lan-harremanen euskal esparru propioa sortzeari buruzkoa da, eta, egia esan, zure mintzaldia lan-erreforma kritikatzera bideratu da gehiago, eta esan dizugu gu ez gaudela ados, inolaz ere, erreforma horrekin. Madrilen defendatu genuen, Alderdi Popularrak sustatutako erreforma hau landu zenean, eta hamaika aldiz esan dugu hemen, gai hauei buruz eztabaidatzen dugun aldi bakoitzean. Egia da ez gaudela ados, baina legea da, eta saiatuko gara, harekin ados ez bagaude... legeak ez direla ukiezinak, noski. Baina egin behar dena da, ez gustatuz gero, aldatzeko lan egin, helegitea aurkeztu, araua ez betetzeko edo ez aplikatzeko dauden legezirrikituak bilatu, kasu honetan, langileen ahalik eta kalte txikiena egiteko. Eta esan dizugu, halaber, argi duzu eta gure mintzaldietan askotan geratu da nabarmen, ez dugula zuekin partekatzen legeekiko desobedientzia, eta zuek, gainera, desobedientzia hori eskatzen duzue, baina, gero, legeak betetzen dituzue gobernatzen ari zareten lekuetan. Lan-harremanen euskal esparru propioari dagokionez, gure ustez egin behar duguna da, guztion artean, hitz egiten saiatu –patronala, sindikatuak, gizarte-eragileak, eragile ekonomikoak–. Eta bitartekaritzalanak egiteko prest da Jaurlaritza, hori baita haren lana, lan-erreformaren ondorioak ahal den neurrian saihesteko, eta, gainera, berehalakoak izango dira, berehala jarriko dira indarrean, oso azkar, guztion artean akordioetara iristea lortzen ez badugu. Gure ustez, Aburto sailburuak Matute jaunaren interpelazioari erantzunez esan zuen moduan, lanharremanen esparru propioaren alde egitea da, Eusko Jaurlaritza egiten ari den moduan, horretarako zilegitasuna duten aldeen artean lanbide arteko akordio bat adosten saiatzea gure autonomia-erkidegoan, hau da, sindikatuen eta langileen artean, eta batzeko lan egin behar du Jaurlaritzak, eta akordio bat sinatu dezaten eta eser daitezen saiatu. Ez dakit zergatik, esan dudan moduan, argi duguna da bakoitzak bere eskumenak dituela, eta lanharremanei buruz hitz egiteko eskumena sindikatuena eta patronalarena da, eta Jaurlaritza horretan sartuko balitz, ziur Jaurlaritzaren esku-hartzeaz hitz egingo luketela sindikatuek, eta horri buruzko titulu onak izango genituzkeela. Baina Jaurlaritzaren borondatea da bitartekaritza-lana egitea, esertzen eta gutxieneko horiek adosten ahalegintzea. Gainera, prest du Jaurlaritza hitzarmen kolektiboak ez aplikatzeko prozedura artikulatuko duen dekretuaren zirriborroa; ezaguna da, eta ekarpenak jasotzeko prest izan da hasieratik, jatorritik, gizarteeragile guztientzat, eta ekarpenak egin eta beren ikuspegiaren berri eman ahal izan dute. Hasierako ekimenean aipatzen zen derrigorrezko arbitrajeari buruz esan behar dugu, halaber, ez zaigula iruditzen arbitrajea bere horretan... Baliozko tresna iruditzen zaigu aldeak prest badaude haien arteko aldeak ebatziko dituen baten edo hirugarrenen baten irizpidearen mende jartzeko. Baina ez dugu gustuko derrigortasuna ezartzea ezein formatan, ezta kasu honetan ere. Beraz, gai hau aurreko saioan landu genuenean, esan genuen arbitro horiek adostasunez izendatzea lortu behar dugula. Lan-harremanen euskal esparrua defendatzen dugu autonomia-erkidegoko espazio bat sortzeko, elkarrizketa sozialak akordio batzuk lor ditzan, gizarteak berak berretsiko dituenak. Horretarako, parte hartu behar da. Batera lan egitea da helburua, beste neurri batzuk ez daitezen sartu aldeen borondatea eta autonomia izan behar duenean. Zuk aipatu duzun eta lan-erreformak bide ematen dion zentralizazioa saihestuko dugu, Matute jauna. Bistan denez, saihesten saiatuko gara. Eta gai hau aurreko saioan landu zenean esan genuen saiatuko garela ez dadila Espainia izan hemen hitzarmen kolektiboekin sortutako arazoak ebatziko dituena. Negoziatu egingo dugu, hitz egin, gure esparruan adostu, Euskadin, hori ez gertatzeko. Baina, bistan denez, ez dugu betoetan ere sinesten, nire lehen mintzaldian esan dizudan moduan. Y acabo. Ez dugu betoetan sinesten ez hemen ez, oro har, politikan. Nada más. Muchas gracias. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1474 |
10 | 31 | 23.05.2013 | LLANOS GÓMEZ | PV-ETP | Mozioa, Oskar Matute García de Jalón EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, lan-harremanen euskal esparru propioa sustatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. Uste dut ez dudala denbora agortuko, aurreko mintzaldian esan dudan moduan, guztion argudioak beste kasu batzuetan erabilitako berak baitira, eta ziur naiz hau ez dela izango gaia Ganbera honetan eztabaidatzen dugun azken aldia, eta, egiaz, esan dizut lehen, errepikatu ditut hemen eta errepikatu beharko ditut beste aldi batzuetan. Begira, erreferentzia sindikalarena ez nuen nik esan. Itxaso jaunak esan zuen, eta aurrekari moduan har ez dadila, nahiko ados egon naiz gaur zure mintzaldiarekin, oro har desadostasun handia izaten dugun arren. Guk ez dugu erreferentziatzat ez sindikaturik ez enpresa-elkarterik. Guk herritarrak ditugu erreferentziatzat, haiek ematen baitigute botoa. Eta sindikatuek langileak izan behar lituzkete erreferentziatzat, ordezkari sindikalak langileek hautatzen baitituzte, ez herritar guztiek. Hori da gure erreferentzia. Baina sindikatuek ez dituzte langileak erreferentziatzat, eta froga argi bat emango dut. Patxi López jauna lehendakari izendatzean, greba orokor bat egin zuen gehiengo sindikalak, greba orokor politiko bat, ez baitziren lan-eskubiderik defendatzen ari, oraindik ezin izan baitzuen lan-eskubiderik urratu Patxi López jaunaren Jaurlaritzak, bi egun zeramatzan eta. Arrazoia zen, besterik gabe, Jaurlaritza hura ez zutela gogoko, eta horri deitzen diozue zuek langileen ordezkaritza. Bada, utz iezadazu ados ez egoten. Eta Urduñako alkateari dagokionez, hemen dudana irakurri dut, prentsa-ohar batean atera zena, kaleratze horiek arrazoitzeko esan zuena. Hau adierazi zuen Carlos Arranz jaunak: "Egoera ekonomikoaren ondorioa da, langile-gastua % 5 murrizteko eskaeraren ondorioa; ezin izan da kaleratze horiek egin besterik udalaren egoera ekonomiko txarren eta udallangileak neurriz gai izatearen eraginez". Hori Bildukoa ez den edozein alkatek esanez gero, sutu egingo lirateke LAB eta Bildu, hori, zuen hitzetan, hain gogoko dituzuenetan, kapitalismoaren defentsa izango bailitzateke. Baina beharrak Bilduren udal batenak zirenez, orduan justifikatuta zeuden kaleratzeak. Lehengo eguneko batzordean esan nuen moduan, "Oro besteentzako kontseilari on". Eta zuk ez duzu lan-harremanen esparrua azaldu. Beste gauza bat ere esan nahi dizut, Matute jauna, norentzat nahi duzue zuek lan-harremanen esparru hau, negoziazio-tresnak daudenean zuek ez bazarete joaten? Eta ez joatea defendatzen duzue. Ez da joan zuen erreferentziazko sindikatua, eta zuek eskatzen duzuena da ez joatea baldintzak dauden arte. Hori bai, zuek nahi dituzuen baldintzak izan behar dira. Izan ere, esan dizu hemen Itxaso jaunak, zuek zarete euskaldun guztien, guztien borondatearen ordezkari. Hau da, hemen ez da Bildu bozkatzen duen euskaldunik baino, gainerakoek ez dute iritzi propiorik. Eta orduan, zuek erabakitzen duzue noiz lan-harremanen esparruan, noiz mahai baten bueltan izaten diren joateko baldintzak. Ez soilik joateko edo ez joateko, askatasuna baitu; askatasuna du negoziazio- eta elkarrizketa-tresna batean esertzeko, eta inork ez du hitz egiten batek nahi ez badu, inor ezin da behartu hitz egiteko esertzera. Baina jada kontua ez da zuek ez zoaztela, eta batzuk ez joateko eskatzen duzuela, baizik eta gainera nahi duzuela Mahaia ez biltzea; alegia, gainerakoak ere ez joatea. Esan dizut beste kasu batzuetan, eta berriro esan behar dizut orain: zuek guztia ordezkatzen duen ordezkaritzat aurkezten duzue zeuen burua, Ganbera honetako egiaren ordezkaritzat. Zuen jarrerak baizik ez dira zuzenak. Beste talderen bat bakarrik geratzen denean, bakarrik geratu izana kritikatzen duzue. Une honetan, zuek geratu zarete bakarrik, eta aldarrikatu egiten duzue. Egia esan, esaten nizun: zuek, kasu honetan, gainerako kasu guztietan bezala, ez zaudete ez elkarrizketaren ez negoziazioaren alde. Konfrontazioaren eta pankartaren alde zaudete. Besterik ez, eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1475 |
10 | 31 | 23.05.2013 | LLANOS GÓMEZ | PV-ETP | Mozioa, Oskar Matute García de Jalón EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, lan-harremanen euskal esparru propioa sustatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. Duela bi aste, gai honi buruzko galdera egin nion sailburu andreari, eta orduko berbaldia amaitu nuen bezalaxe ekingo diot gaurko honi; izan ere, galdera haren ondorioa da honako mozio hau. Horrenbestez, lehenik eta behin, hauxe esan nahi dut: garraio-sare modernoa edukitzea da aurrerabide, garapen, eboluzio eta berrikuntzaren adierazgarri nagusia; beraz, modernotasunaren trenera igo nahi badugu, ezin dugu tren-biltegian utzi metroaren sarea zabaltzeko proiektua. Gainera, ezinbestekoa dugu garraio publiko eta jasangarria indarrez sustatzea –horretan bat etorriko gara guztiok–. Aurreko hartan ere esan nuen moduan, herritarrek, batzuetan, irudipena dute jasangarritasu- naren alde igortzen dizkiegun mezuak apaingarri moduko eslogan politiko hutsak direla eta mezu horien atzean ez dagoela benetan garraio publiko eta jasangarriaren aldeko konpromisorik. Gure hirietako poluzioa eta auto-ilarak arindu nahi baditugu, bestelako garraio-aukerak eskaini behar dizkiegu herritarrei –aukera errealak, baina–, herritarrek alde batera utzi ahal izan ditzaten garraiobide kutsagarriak, kutsatzeaz gain, gure hirietako trafikoa geldiarazi egiten baitute maiz, gainera. Testuinguru horretan, Bilboko metroaren 3. linea garraiobide garbi, seguru eta jasangarriaren aldeko apustu estrategikoa da; esan beharrik ere ez da, beraz, zeinen garrantzitsua den. Interpelazio hartan esan nuen moduan, metroaren 3. linea lur azpiko sarearen adar soil bat baino askoz gehiago da. Bilboren ardatzetako bat da, eta, ondorioz, Bizkaia osoaren ardatzetako bat. Bilboko auzo batzuetako biztanleek betidanik sentitu dute bazterrean utzi dituztela; hor ditugu, esaterako, Bilboko Errekalde auzokoak baita Txurdinaga, Otxarkoaga Zurbaranberri eta Uribarri auzoetako 70.000 biztanleak ere. Herritar horiek Bilbobuseko linea bakar bat dute, Bilboko erdigunera edota Bizkaiko gainerako herrietara joan eta etortzeko. Horrenbestez, gure taldeak Otxarkoaga eta Errekalde lotzeko linea bat eraikitzea proposatu zuen hasieran; azkenik, alde batera utzi zen metroa Errekalderaino iristeko egitasmoa, eta metroaren 3. linea Euskotreneko trenbidean zehar Etxabarri eta Matikoko geltokien artean egitea erabaki zen. Gure taldearen proposamena beste linea bat bazen ere, hasieratik babestu dugu proiektua; izan ere, hari esker, sekula aintzat hartzen ez diren Bilboko auzo batzuk hiriaren erdigunearekin eta lurralde osoarekin lotuta geratuko dira. Auzo horiek, beraz, Bilborekin eta Bizkaiarekin lotuta geratuko dira, ez fisikoki bakarrik, baita sozialki ere. Europako hiri nagusiek metro-sare zabalak dituzte. Espainian bertan, Madrileko eta Bartzelonako sareak hiri osoan barrena hedatuta daude, eta auzo guztiei ematen diete zerbitzua, auzoak elkarrekin lotuta. Horregatik, Bilbon, Bizkaian eta, beraz, Euskadin eredu izan nahi badugu, guk ere garraio-sare zabala behar dugu, Europako eta Espainiako beste gune nagusietako egituretara hurreratzeko; ezinbestekoa dugu, beraz, metroaren sarea zabaltzea. Punta-puntako gizartea izan nahi badugu eta gure izaera modernoa eta abangoardista ezagutarazi, ezin dugu gehiago luzatu lurpeko garraioa zabaltzeko egitasmoa. Metroaren linea hau, baina, 3. linea hau, atzerapenen eta luzamenduen ikur bilakatu da: 2012, 2013, 2015 eta 2017 orain. Linea hau basamortuko ispilatzeen antzekoa da: luzaroan atzetik segika ibili arren sekula iristen ez den ilusioa. Lehen harria jarri zutenean, aditzera eman zuten proiektua 2012an amaituko zela. Orain, berriz, noizko aurreikusten duen Jaurlaritzak? Bada, 2017rako; alegia, hasierako aurreikuspenetan baino bost urte ge- roagorako. Bien bitartean, auzo horietako biztanleek hiru urtetik gora daramate obrak jasaten. Orain, 2013an gaude –eta hori ere obra amaitzeko datatzat aurreikusi izan da inoiz–; baina, 2013 hau ere joan egingo zaigu, eta auzo horietako jendeak zuloak bai nonahi, baina "Fosteritorik" –bilbotarrak ez zaretenok jakizue halaxe esaten dietela Bilbon metroko sarbideei–, bada, "Fosteritorik" nekez ikusiko dute aurten. Eta zuloez gain, beste hamaika deserosotasun eta eragozpen jasaten ari dira: zaratak, arrakalak, narriadurak eta diru-galera handiak auzo horietako denda eta taberna askotan; hain da hala, zenbait dendak eta tabernak negozioa itxi egin behar izan dute. Azken berrien arabera, dirudienez, Otxarkoaga eta Uribarri auzoetako gainazaleko obrak aurten amaituko dira sikiera, eta, hartara, orain hesituta dauden gune publikoak irekita ikusi ahal izango dituzte auzotarrek. Obren atzerapenak herritarrengan eragin duen etsipenaz gain, 150 milioi euroko desbideratzea daukagu aurrekontuetako hasierako zenbatekotik, baina inork ez du desbideratze horren gaineko azalpen egokirik eman; aitzitik, eman den azalpena oso lausoa izan da, nahiz eta ez garen inondik ere desbideratze txiki bati buruz ari. Gure ustez, inbertsio garrantzitsu honi aurre egiteko, konpromisoa, seriotasuna eta zorroztasuna behar dira, eta ez da halakorik egon urte hauetan. Are gehiago, Bizkaiko Foru Aldundia eta Eusko Jaurlaritza oilar-auskan aritu ziren Galdakaotik Etxebarrirako anezkak zirela eta ez zirela, eta Ertzaintza bera bidaiariak jaitsarazten ere ikusi behar izan genuen. Izan ere, azpiegitura horrek, 3. linea horrek, erakunde serioen arteko lankidetza-proiektua baino, jolastokietako borrokaldien itxura hartu zuen. Inork ez du erantzukizunik hartu, obrak atzeratu direlako. Era berean, inork ez du erantzukizunik hartu, aurrekontua bikoiztu egin delako, eta inork ez du erantzukizunik hartu, aurreikusitako 277 milioi horietatik 100 baino baliatu ez direlako. Inork ez du erantzukizunik hartu, errua eta erantzukizuna elkarri egozten aritu baitira batzuk eta besteak. Gainera, auzo horietako jendeak berri onak jasotzen jarraitu zezan, 2013ko aurrekontuak aurkeztu zirenean, hara non ikusi behar izan zuen Eusko Jaurlaritza honek, 3. linea bultzatu beharrean, egitasmo hori birprogramatzeko eta birbideratzeko asmoa duela. Gainera, ezer gutxi azaldu ziguten birprogramatze edo birbideratze horri buruz, bakar-bakarrik obrak amaitzeko beste epe bat dagoela –2017, alegia– eta obrak egiteko erritmoa unean uneko baliabideetara egokitu behar dela. Nolanahi ere, argi eta garbi ikusi zen –hori bai– nolako bidea egin duen aspaldi honetan obra honek: une jakin batean geldirik egon zen obra, eta, gerora, eraikitzaileek geldo-geldo berrekin zioten lanari; hala, herritarrek berek ikusi dutenez, azkenaldian pare bat langile baino ez dira aritu eraikuntza-lan horretan. Eta, hementxe esan genuen bezala, bazirudien edo badirudi egitasmo hau ez zela Euzko Alderdi Jeltzalearen lehentasunetako bat, ez zela haren erronketako bat; izan ere, obra horietarako zenbateko handiagoa esleitu beharrean, 2012koa baino zenbateko txikiagoa aurreikusi zuen, eta, gainera, egitasmoa birbideratzeko eta birprogramatzeko asmoa ere azaldu zuen. Eusko Trenbide Sareko arduradunek, berriz, jakitera eman zuten baliabide ekonomiko gehiago izanez gero abiada handiagoa hartu ahal izango zela. Ezinbestekoa zen hori dena gogoan hartzea; izan ere, baliabide ekonomikoak areagotuz gero, abiada handiagoa hartu omen daiteke, eta, orain, aukera ona dugu, lanen erritmoa bizkortzeko eta egitasmoa aurreikusi baino arinago amaitzeko. Baliabide gehiago eskuratzeko aukera dugu, sailburu andreari hementxe esan nion bezala, Europar Batasunak beste bi urtez atzeratu baitu Espainiako defizit publikoa betetzeko betebeharra. Zehazteke dago –egia da– zenbatekoa izango den Euskadik erabilgarri izango duen defizit gehigarriaren marjina, baina argi dago autonomia-erkidego guztiek –eta Euskadik ere bai, beraz– finantzazio-formula malguagoak izango dituztela eta baliabide publiko gehiago edukiko dituztela erabilgarri, inbertsio publiko horiei aurre egiteko. Finantzaketa-marjina hori, gainera, hemen esan genuen moduan, foru-aldundiekin partekatuko da. Beraz, hitzarmenaren beste hankak ere, hots, azpiegitura honetan parte hartzen duen beste hankak ere ekarpen handiagoa egiteko aukera izango du. Hortaz, esandako moduan, bai Eusko Jaurlaritzak, bai Foru Aldundiak, metroaren 3. linean diru-ekarpen handiagoa egiteko aukera izango dute, aurreikusi gabeko soberakin horri esker. Une honetan, beraz, bi erakundeek azpiegitura honen alde egiteko aukera dute, kontuan hartuta gizartearen interesekoa dela eta enplegua sortzeko gaitasuna duela; orain bai, orain, borondate politiko kontua da, ezbairik gabe. Jakin dugunez, lehendakariak hiru ahaldun nagusiekin egindako bileren ondorio, hiru ardatzeko akordioa lortu da; ardatz horietako bat ekonomia suspertzeko funtsa sortzean datza, eta, itxura denez, ekonomia suspertzeko funts horren barruan, metroaren 3. linearen finantzazioa handitzeko aukera egon daiteke, hartara obren erritmoa bizkortzeko eta auzo horietako herritarrek azpiegitura hau urrutiko 2017 hori baino lehen erabilgarri izateko. Esan dudan moduan, lehentasun kontua da orain, Jaurlaritzak erabaki behar baitu bere estrategia-ildoaren arabera nora bideratuko duen funts hori. Aurreko hartan esan genuen bezala, inbertsio honen alde egitea –orduko hartan esan genuen, eta berretsi egin nahi dut orain, garrantzitsua baita– ez da porlanean inbertitzea, pertsonetan inbertitzea baizik; alegia, Bilborekin eta Bizkaiko gainerako lekuekin lotura izateko premia duten 70.000 herritar horien alde egitea eta azpiegitura horretan lan egingo duten pertsona horien alde egitea. Aurrerabidearen eta etorkizunaren alde egitea da. Horregatik aurkeztu dugu mozio hau, eta Alderdi Sozialistak obrak amaitzeko epeak bizkortzea eskatzeko aurretik egina zuen ekimen bat gehitu zaio. Azkenik, erdibideko zuzenketa hitzartu dugu lau talderen artean, eta eskerrak eman nahi dizkiet guztiei, Alderdi Sozialistari, UPyDri eta Euzko Alderdi Jeltzaleari, erdibideko zuzenketa hau lortu baitugu beren lankidetzari esker. Zuzenketa honetan, gure hasierako helburuaz gain –hau da, aparteko finantzaketa-aukera horren zati bat metroaren 3. lineara bideratzeaz gain–, berariaz eskatzen da finantzazioa nahikoa izango dela bermatzea eta amaitu beharreko lanak amaitzeko hitzarmena sinatzea. Erdibideko honetan, gainera, gure beste kezka bat ere jaso da; alegia, azpiegitura horrek auzo horietako jendeari eragiten dizkion eragozpenak ahal beste leuntzea, aurretiaz aipatu izan dugun moduan. Akordio handia da; akordio garrantzitsua da, nire ustez. Eta funtsezkoena Eusko Jaurlaritzak akordio hori betetzea da; izan ere, arestian esan bezala, 3. linea, etorkizunari begirako apustu estrategikoa izateaz gain, apustu garrantzitsua da Bilborako, Bizkairako eta Euskadirako. Besterik ez. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1476 |
10 | 31 | 23.05.2013 | REYES MARTÍN | SV-ES | Mozioa, Oskar Matute García de Jalón EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, lan-harremanen euskal esparru propioa sustatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Gracias, señora presidenta. Buenos días a todos. Esan den moduan, Talde Sozialistak ere Bilboko metroaren 3. lineari buruzko ekimen bat zuen, linea hori 2015eko urte-amaierarako bukatuta eta abian izateko, gaur egun, oraindik ere, epe hori bete egin daiteke eta. Azkenik, erdibideko bat lotu dugu, eta garrantzitsuagoa iruditzen zait hori, Legebiltzarraren gehiengo handi batek obrak lehenbailehen amaitzearen alde egin baitu, nahiz eta hitzartutako epea guk nahi genuena baino apurtxo bat luzexeagoa izan, gure ustez arinago ere amaitu baitaitezke obra horiek; nolanahi ere, obra horiek burutzeko ekimen politikoa adierazi da, ezinbesteko azpiegitura baita Bilborako, izugarri garrantzitsua Bizkairako eta guztiz funtsezkoa auzo horietan bizi diren 70.000 pertsona horientzat; izan ere, azpiegitura horri esker, herritar horiek beren auzoetako komunikazio-marjinaziotik ateratzeko aukera izango dute, auzo horiek propio sortu zirenetik bizi izan baitute marjinazio hori. Auzo horiek ez dituzte urte asko, baina betidanik utzi dira hiriaren komunikazioeta ekonomia-ardatzetik kanpo. Alderdi Sozialistak sustatutako auzo-elkarteen ekimen handiari esker, jende-oldeak hartzeko azkar batean sortutako auzo horietako gabeziak murriztu egin dira pixkanaka-pixkanaka urtez urte, eta auzo horietako komunikazioak ere halaxe hobetu dira, apurka-apurka, urte luzeetako lanaren bidez. Hirugarren linea horrek bi lorpen garrantzitsu eragingo ditu auzo horietan. Batetik, Bilbo Handiaren ardatz ekonomikoarekin uztartuko ditu; era berean, Bilboko gainerako guneekin ere zuzenean lotuko ditu, eta Bizkai osoko harreman-sarean txertatuta geratuko dira, metroaren eta Euskotrenen bidez. Oso lorpen garrantzitsua, beraz. Enplegua sustatzeko ikuspegitik ere oso lorpen garrantzitsua izango da, kontuan hartu behar baitugu langabeziak gora egiten jarraitzen duela oraindik desinbertsioen eta murrizketen eraginez, hain zuzen, eta inbertsio publikoa enpleguaren funtsezko sustatzailea dela. Egitasmo honek dakarren inbertsio publikoa oso garrantzitsua da, diru askokoa; abian dago aurretiaz, eta aurreko legegintzaldian zuen erritmoan jarraitzeko moduan dago; sustatu egin behar dugu, beraz, auzo horietako jendeari laguntzeko, Bilboko komunikazioak hobetzeko eta enplegua bultzatzeko, kontuan hartuta inbertsio publikoa enpleguaren funtsezko sustatzailea dela eta enplegu-premia ederrean gaudela. Hitzartu dugun erdibidekoak atal bat baino gehiago du, eta horietakoren bat nabarmendu nahi dut segidan. Ontzat jo dugu obrak 2016a amaitu baino lehenago bukatuta izatea, funtsezkoa iruditzen baitzaigu obrak Jaurlaritzaren epe hori, hots, 2017ko epe hori, baino lehenago amaitzea; izan ere, epea horrenbeste luzatzea, beharrezkoa ez izateaz gain, dagoeneko jasanezina gertatuko litzaioke auzo horietako jendeari; nahikoa eragozpen eta kalte jasan behar izan dute jada auzoko eguneroko bizimoduan, eta ez bakarrik eguneroko bizimoduan, merkataritzak ere kalte handiak jasan baititu. Defizita betetzeko epea luzatuta erabilgarri izan ditzakegun funtsen zati bat Bilboko 3. lineara bideratzeko konpromisoa hartu du lehendakariak. Badakigu, beraz, zenbateko bat proiektu horretara bideratzeko konpromisoa hartu duela Eusko Jaurlaritzak, baina oraindik ez dakigu horri esker epeak murriztuko ote diren –baliteke baietz–; dena dela, gu seguru gaude gehigarri hori iritsi zein ez administrazioetan nahikoa diru dagoela egitasmo horrek aurreko legegintzaldian zuen erritmo berean jarraitzeko; diru hori, gainera, hitzartuta zegoen jada. Izan ere, Eusko Jaurlaritzak 3. lineako obrak egiten jarraitzeko konpromiso-kreditu bat aurreikusia zuen 2012an; kreditu hori, baina, nabarmen murriztu da, erditik dezente behera. Beraz, ez da bete aurrekontuan aurreikusitako konpromisokreditu hori. Lortu dugun hitzarmenean oso ñabardura garrantzitsua jaso da; izan ere, Eusko Jaurlaritzak Bizkaiko Foru Aldundiarekin beste hitzarmen bat egin izan zein ez, hori ez da inolaz ere eragozgarri izango, lanei berrekiteko eta obrak behar den abiaduran garatzeko; ezin dugu geldirik jarraitu, hitzarmen bat eztabaidatzearren, azken bost hilabeteetan gertatu den moduan, obrak ia geldirik baititugu bien bitartean; eta, hain zuzen ere, horrexegatik behar du orain Jaurlaritzak 2015eko epea apurtxo bat luzatzea, obrak ia geldirik daudelako duela ia bost hilabetetik hona. Dena dela, ez da beste hitzarmenik behar; lehenik eta behin, atxikita daukan eranskinarekin aski delako. Gainera, bi administrazioen artean akordioa lortu ondoren, hitzarmena Legebiltzarrean izapidetu behar da, eta horrek denak atzeratu egingo ditu obrak. Obrak egiteko sinatutako hasierako hitzarmenak ez ditu agortu aurreikusita zituen funtsak, beraz, funts horiek erabiltzen jarraitu behar da, bien bitartean falta diren lanak amaitzeko, beste hitzarmen bat sinatu zein ez. Baina ez gaitezen gera geldirik. Hala, bada, Euskal Sozialisten legebiltzartaldeak Gobernuari formalki eskatzen dio bihartik bertatik hasita lanak susper ditzala eta lehengo lanerritmoa berreskura dadila, 3. linea egiteko hitzarmenean oraindik erabili gabe dagoen dirua erabilita, eta, aldi berean, egin dezala Bizkaiko Foru Aldundiarekin egin nahi duen hitzarmena, baina obrak ez daitezela eten. Llanos andreak aipatu du inork ez zekiela zergatik ari ziren obrak atzeratzen. Gai honetan erabateko adostasuna lortzen saiatzeko EH Bildurekin izan ditudan elkarrizketetan, gai hau ere jorratu zen; horregatik, zenbait argibide eman nahi ditut, obrak zergatik atzeratu diren azaltzeko, ona delako jakitea, gai hau ez dadin argi gabe gera. Ondo dakizuenez, 2008ko abenduan, metroaren 3. linea egiteko hitzarmena sinatu zen Bizkaiko Foru Aldundiaren, ETSren eta Eusko Jaurlaritzaren artean, eta, hitzarmen horretan, obrak egiteko diruzenbateko bat jaso zen, 2012ra arte zenbait zatitan ordaintzekoa. Hitzarmenean, guztira, 153,6 milioiko aurrekontua jaso zen 3. linea egiteko; baina Jaurlaritzak, ordurako, bazekien egitasmoak beste 46 milioi beharko zituela, horixe ematen baitzuten aditzera, bai obren gastu-aurreikuspen kuantifikatuari buruzko txostenak, bai hitzarmena sinatu zenean ordurako kuantifikatuta zituen proiektuen zerrendak –gainera, beste lau proiektu zituen oraindik kuantifikatu gabe–. Bazekien, beraz, 200 milioi izango zirela denera. Baina, hala ere, ez zion ezer esan foru aldundiari. Ia urtebete geroago, 2009ko urrian, proiektu nagusi guztiak idatzita zeudela, Jaurlaritzak bazekien une horretan kostu osoa 231 milioikoa izango zela, alegia Aldundiarekin sinatutako zenbatekoa baino 77 milioi gehiagokoa; baina ez zion ezer esan. Eta kontu egin orduan EAJren eskuetan zeudela, bai Jaurlaritza, bai Foru Aldundia; baina horrelaxe izan zen. Alegia, foru aldundiak ez zuen obren kostuaren berri, eta orduko Eusko Jaurlaritzak bai, baina, hala ere, ez zion ezer esan. Sozialiston Jaurlaritzak, ordea, esan egin zion. Proiektuak kutxetatik atera eta datu horien berri izan zuenean, Ardanza andreari jakinarazi zizkion –halaxe dago jasota Jarraipen Batzordearen aktan–. Ikus dezagun, bestalde, zergatik gertatu diren atzerapen horiek. Hasteko, 2008rako, bi milioi zeuden aurreikusita, baina ez zen ezer erabili. Egitasmoa, noski, hasi berria zen. Pentsatzen dut zenbateko hori aurrerago erabiltzeko geratuko zela. Ondoren, 2009ko maiatzean, Sozialiston Jaurlaritza abian jarri zenean, oraindik ez zegoen diru horretatik ezer erabilita. Egia da aurreko Jaurlaritza oraindik jardunean zegoela proiektu bat atera zela lehiaketara; baina urte horretan obren erritmoa lasaiagoa izan zen, noski, sei hilabete geratzen zirelako lanetan aurrera egiteko. Ondoren, 2010ean eta 2011n, abiada hartu, eta lanak bizkor hasi ziren aurrera egiten. Proiektua ziztu bizian garatu zen, nahiz eta Bizkaiko Foru Aldundiak urte horietako lanak egiteko ezarrita zegoen zenbatekoaren erdia soilik ordaindu; horrek, dena den, ez zuen arazorik eragin, Sozialiston Jaurlaritzak ordaindu baitzuen Aldundiari zegokion zenbatekoaren beste erdia. Alabaina, 2012an, Bizkaiko Foru Aldundiak aditzera eman zuen ez zuela ordainduko urte horretarako aurreikusitako lanak egiteko zenbatekoa eta hitzarmenean urte horretarako aurreikusitakoa soilik ordainduko zuela, nahiz eta jakin obrek dagoeneko atzerapen handia zutela eta erritmo bizian jarraitzea komeni zela. Ordura arte ez zen bideratu aurreikuspenen arabera ordurako bideratua behar zukeen zenbateko guztia, eta hitzarmenean urte horretarako aurreikusitako zenbatekoaren erdia soilik jartzea erabaki zuen, 6,7 milioi alegia. Ondorioz, Eusko Jaurlaritzak, obra guztiak abian izan arren, erritmoa apaldu behar izan zuen, finantzaketa falta zuelako; hala ere, 24,3 milioi erabili zituen, eta bere poltsikotik jarri behar izan zituen beste 5,4 milioi –eta Foru Aldundiak, zorretan ditu oraindik 5,4 milioi horiek, ez badu egunotan zor hori kitatu–. Tira, azterketa sakona egiteko asmorik gabe ere, berrikuspen honen bidez argi azaldu nahi dut zergatik atzeratu diren obrak, eta berariaz nabarmendu nahi dut Foru Aldundiak hitzarmenean aurreikusitako 32,4 milioi dituela oraindik ordaintzeke eta Eusko Jaurlaritzak ere berdin antzera, 5,4 milioi horiek kenduta. Horregatik nioen bi administrazioen arteko hasierako hitzarmenean adostutako zenbatekotik oraindik nahikoa diru dagoela obrak gaur bertan be- rrabiarazteko. Gainera, proiektu guztiak idatzita daude; arazo bakarra da bost hilabete daramagula obrak lehiaketara atera gabe. Proiektu guztiak idatzita daude; obra zibil guztia eginda dago, geltoki guztiak eginda, lurpeko zuloak… Den-dena dago prest. Alderdi osagarri batzuk baino ez dira falta eta beste konturen bat, hala nola lotura hori egungo sarean txertatzeko Zazpi Kaleetako geltokia eraberritzea eta beste xehetasunen bat edo beste. Dena dela, sailburuak berak, Talde Sozialistako Zaballos legebiltzarkideari apirilaren 19an emandako erantzunean, argi eta garbi adierazi zuen zer kostu izango duen gauza horietako bakoitzak eta noiz bukatuko den. Hala, azken lana, kasualitatea, 2015a baino lehen amaituko da; alegia, 2015eko urte-amaierarako amaituta egon daiteke obra, baldin eta dirua jartzen bada; diru horrek, gainera, erabilgarri egon behar luke jada, hitzarmenean jasota baitago. Nolanahi ere, beharrezkoa bada, sina ezazue hitzarmena, idatz ezazue eranskina, egin ezazue nahi duzuena, baina ez itzazue obrak gelditu; susper itzazue, arren, eta erritmo bizia ezar ezazue, gutxienez 2016an amaituta egon daitezen. Kontu egin ezazue hitzarmenean jasotako zenbateko horretatik erabiltzeke dagoen zenbatekoarekin dirua sobera dagoela gutxi gorabehera urte eta erdiz bizi-bizi lan egiteko, obrak epe barruan amaitzeko eta bien bitartean beste hitzarmen bat sinatzeko. Amaitzeko, oraingoz 100 milioi daude erabilita, eta beste 150 milioi geratzen dira obrak bukatzeko, 150 milioi. Izan ere, Jaurlaritzak aurreikusitako gainerako zenbatekoa azken ukituetarako, likidazioetarako eta abarretarako dira; baina obrak amaitu eta hurrengo urtean ordaindu daiteke hori guztia. Obrak bukatzeko, beraz, 150 milioi euro geratzen dira, lau urtean ordaintzekoak; hortaz, administrazio bakoitzak 18,8 milioi jarri behar ditu lau urtean, urtez urte, aurtengo urtetik hasita, obrak erdibideko honetan eskatzen den epean amaitzeko. Eusko Jaurlaritzak luzatuta dauka aurrekontua, eta, beraz, dagoeneko ezarrita ditu kontu-sailak; horrenbestez, nahikoa da aurrekontuan behar diren aldaketak egitea, falta den zenbateko hori jasota geratzeko. Esan dudan bezala, falta den zenbatekoa jaso behar da aurrekontuetan, eta, Bizkaiko Foru Aldundiak, horretarako, aurrekontu-aldaketa egin behar du nahitaez; izan ere, metroaren 3. linearen alde egin nahi omen duen arren, 5 milioi esleitu ditu aurrekontuan 3. linea horretarako, 5 milioi; alabaina, lortu nahi den abiadan lan egin ahal izateko gutxienez, 18,8 milioi jarri behar ditu. Eusko Jaurlaritzari dagokionez, ekarpen handixeagoa egin behar du, baina aurrekontu-aldaketa egiteko aukera dago, eta, hartara, obrak erritmo egokian egiteko aurten beharko litzatekeen 37.500.000 milioi euroko zenbatekoa osatu bi erakundeen artean. Gauza bakarra eskatzen dut nik, testuingurua ikusita –uste baitut aski argi geratu dela zein den obren egoera eta zergatik gertatu den halako atzera- pena hasierako aurreikuspenetatik– Bilduk ere aldeko botoa eman diezaiola ekimen honi, guztion xedeak jasotzen baititu, alegia: enplegua sortzea eta betidanik Bilboko erdigunearen abantailetatik at egon diren auzoetako komunikazioa hobetzea, loturak izan ditzan, bai Bizkaiko gainerako guneekin, bai Bilbo Handiko ardatz ekonomiko nagusiarekin. Era berean, ekimen honen bidez, auzo horietako dendariei eta gainerako biztanleei obren atzerapenak eragiten dizkien kalteak lehenbailehen amaitzea lortu nahi dugu, beren auzoetan eroso bizi eta lan egin ahal izan dezaten. Ez dago aitzakiarik; ez dago egitasmo honi indarrez berrekiteko eta lanak behingoz amaitzeko aitzakiarik. Gainera, metroaren 4. linea ere hortxe dago zain, eta 5. linea ere ezin dugu ahaztu, Llanos andrea eta EAJko jaunandreok. Egin ditzagun Bizkaiko inbertsioak zentzuz, egungo errealitate ekonomikoarekin bat etorrita baina gogoan izanda beti inbertsio publikoak, bizi-kalitatea hobetzeaz gain, funtsezko eginkizuna betetzen duela hiri ekonomikoa sustatzeko eta enplegua sortzeko –ezinbestekoa orain–. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1477 |
10 | 31 | 23.05.2013 | MANEIRO LABAYEN | Mixto-UPyD | Mozioa, Oskar Matute García de Jalón EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, lan-harremanen euskal esparru propioa sustatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Bai, eskerrik asko, presidente andrea. Labur-labur arituko naiz; ez dut obra honen historia hizpide hartuko, ezta haren alderdi teknikoenak ere. Uste dut aurretik parte hartu duten bozeramaleak jada nahikoa luze aritu direla kontu horien gainean, eta ezin hobeto azaldu dituztela nondik norako guztiak. Beraz, hauxe baino ez: gure ustez, Bilboko metroa –eta 3. linea hau, zehazki– azpiegitura garrantzitsua da; beharrezkoa iruditzen zaigu, eta, beraz, egitasmo horren alde gaude gu. Proiektu handia iruditzen zaigu; beharrezko obra da, oso obra erabilgarria auzo horietako biztanleentzat; gainera, egiteko moduko obra da, eta guztiz zentzuzkoa. Horrexegatik egin genituen zuzenketak, eta horrexegatik sinatu dugu azkenik erdibidekoa. Dena den, gu ez gaude egin daitezkeen inbertsio publiko guztien alde, epe laburrean enplegua sortzen duten arren. Gure ustez, kontuz aztertu behar dira proposatzen diren inbertsio publikoak, eta zehatzmehatz kontuan hartu zer eragin izango duten herritarrengan eta aurrekontuen unean uneko egoeran. Beraz, zer-nolako obrak proposatzen diren, horren arabera erabakitzen dugu guk gure babesa emango diegun ala ez. Kasu honetan, obra honek gure babesa du, ezbairik gabe, gainera. Esan bezala, hor daude gure bi zuzenketak; desberdinak biak, baina funtsean xede bera dutenak. Zuzenketetako bat Talde Popularrak aurkeztutako mozioari dagokio, eta bestea, berriz, Talde Sozialistak aurkeztutako zuzenketari; baina batean zein bestean, funtsean, metroaren zerbitzua lehenbailehen abian jartzea eskatzen dugu. Guk, eskuarki, ez dugu eperik zehazten, are gutxiago litekeena denean epe horiek ez betetzea. Zertarako engainatu gure burua? Litekeena da erdibideko zuzenketa honetan proposatzen den epe hori ere azkenean bete ezinezkoa gertatzea. Beharrezko obra da, eta gu haren alde gaude. Horixe baino ez dugu esaten guk. Lehenbailehen egin behar da, jakina, baina ezin dugu ahaztu zer baliabide ditugun. Egia da obra hau atzeratu eta geroratu egin dela, baina nago aspaldi honetako aurrekontu-zailtasunek eta krisi ekonomikoak ere zerikusiren bat izango zutela. Hortaz, errealismoz ere jokatu behar da. Ezin ditugu herritarrak engainatu. Tira, baliabide mugatuak ditugu, nahiz eta Reyes jaunaren adierazpenen arabera obra hau berehala eta inolako arazorik gabe egin omen daitekeen. Gure ustez, baliabide mugatuak ditugu, eta, beraz, litekeena da atzerapenak gertatzea; guri, baina, atzerapen horiek ez zaizkigu horren lazgarriak ere iruditzen. Orain, baliabide gehiago edukitzeko aukera dugu. Erabil dezagun, bada, baliabide horien zati bat lan hauetarako. Ondo da; horrela behar du. Ikusiko dugu Bilboko metroaren linea hori, 3. linea hori, 2016rako prest dagoen. Ikusiko dugu, bai, baina litekeena da epe hori bete ezinezkoa gertatzea. Guri, dena den, ez zaigu horren lazgarria irudituko. Nolanahi ere, obrak lehenbailehen amaitzea eskatzen dugu, betiere herritargoaren interesak kontuan hartuta. Beharrezko obra da, bai; baina herritarrek beste premia batzuk ere badituzte eguneroko bizimoduan, eta hori ere kontuan hartzekoa da. Besterik ez. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1478 |
10 | 31 | 23.05.2013 | BEITIALARRANGOITIA LIZARRALDE | EH Bildu | Mozioa, Oskar Matute García de Jalón EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, lan-harremanen euskal esparru propioa sustatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Egun on denoi. Mila esker. Gaia zentratzeagatik, metroaren 3. linea amaitu behar da? Bai. Berandu baino goiz amaitu behar da? Bai. Edozein modutara eta edozein preziotara? Ez. Hor dago gakoa gai honetan. Eta besteek, bakarren batek aipatu baina oso gainetik eta gainerakoek badaezpada ere aipatu ere ez duzue egin. Metroaren 3. linea egiteko beste lau urte aurreikusten dituela egia da, Ingurumen eta Lurralde Politikako sailburuak, Ana Oregik berak esan zigun. Bera hemen dago bestela guri gauzak zuzentzeko, eta hala esan du gainera idatziz emandako erantzun batean edo bestean. Era berean, sailburuak esandako zerbait da ere 2012ko abendua bitartean Eusko Jaurlaritzak ia 51 milioi jarri zituela lan hauetan. Etorkizuna ez du, egia esan, gehiegi argitu, besteak beste, esan digulako Bizkaiko Foru Aldundiarekin hitzarmen bat berritzeko lanetan ari direla. Baina beste gauza batzuk ere argitu ditu eta argitzen joan dira hilabete hauetan eta niretzat aipatzeko modukoak dira. 2008an sinatu zen aurreneko hitzarmena eta orduan 153 milioiko kostuaz hitz egiten ari ginen. Egun kopurua 220tik gorakoa da eta zergatia begiratu beharko genuke. Zergatiari ez diozue begiratu nahi izan eta nik bai, nik azentua hor jarri nahi dut. Lanak egiteko epea luzatzeak ekarri du garestitze bat eta badirudi hori dela arrazoi bakarra edo interesatzen zaigun bakarra. Baina nik esango nuke obren planifikazio ez egoki batek eta beste gauza askok ere zerikusia izan dutela. Proiektuan moldaketak eta hobekuntzak egin dira. Egia da. Baina aurrikusi gabeko beste obra batzuetan gertatzen direnak bezala hartu behar ditugu? Hainbeste? Edo hain kopuru handiraino? Niri sinesteko oso zaila egiten zait. Alegia, eta berriro ere sailburuaren datuetara itzultzen naiz, nola den posible orain 277.560.779 euroz hitz egitea, ia 778 milioi. Alegia, lehen Llanos andreak esan duen bezala, ehundik gora luze milioi gehiago, alegia, 180 garestitzea. Eta 180 garestitzea, obra bat aurreikusi daitekeen zerbait bezala hartzen baduzue edo hartu behar badugu, ni ez nago hori onartzeko prest. Esan behar delako ez gu ezta herritarrak ere ez garela inozoak. Badakigu horrelako lanak konplexuak direla, badakigu zailak direla, badakigu dena ez dagoela aurreikusterik. Baina hain maila handian aurreikuspena egiteko modurik ez izatea, guretzat ezin da horrela lerro batean eta esaldi batean pasatzen utzi. Egia da eta garbi dago gauza batzuk aurreikusiezinak izango zirela, berriro diot, baina agerian geratzen dena da honelako desfase handia dagoenean gestio oker bat ere eman dela eta nabarmena dela. Bistan uzten du diru publikoaren gestioa ez dela zuzena izan eta ikusten ari gara, gainera, ez metroarekin bakarrik, Bizkaian eta Bizkaiko garraioan ikusten ari gara hori, eta hor agenteak ditugu, bai Foru Aldun- dia daukagu eta baita Jaurlaritza ere daukagu. Ikusi besterik ez dago ez dela kasu bakarra metroarena. Bizkaiko Garraio Partzuergoaren zuloa ere azkenaldi honetan notizia izan dugu, 500 milioikoa hor dugu. Eta ez du akaso bakarren batentzat loturarik izango, baina niretzat bai, gestio eredu bat aurreikusten edo erakusten duelako. Beraz, guk egiten dugun aurreneko eskaria da zehaztu dezatela behingoz 3. linearen lanak zer direla eta garestitu diren hainbeste. Aztertu dadila hori ondo –eta hemen dator gure bigarren eskaria–, begira dadila ondo zer dagoen justifikatua eta zer den gestio okerraren ondorio, eta bigarren honetan aurrerapenak baleude, argitu daitezela eta neurriak hartu daitezela. Reyes jaunak harridura azaltzen zuen nola EH Bilduk ez duen bat egiten berak badakienean puntu hau guretzat oso dela inportantea eta puntu horren gainetik ezin dela pasa eta ezin dela bakarrik epe luzapenaz edo Gobernuen borondateaz hitz egin. Horrela beste zerbait estali nahi badu, esan diot lehen ere, ni ez nau bide horretan aurkituko. Hori da ezer baino lehen gure ustez egin behar dena, zeren eta lanak amaitu beharko dira, noski, baina ez edozein kosturekin, ez edozein modutara, diru publikoaren gestio arduratsuak besterik eskatzen duela uste dudalako. Atzo batzorde batean ere esan nuen eta uste dut askotan entzungo didazuela hau. Uste dut hori beti bermatu behar dugula eta ezin dugula gainetik pasa. Uste dugu, gainera, lan hori egiten den aldi berean eta sinatu behar duten hitzarmen baten bitartez edo dena delakoaren bitartez, behingoz argitzeak ez duela besterik oztopatzen, eta argitu behar digutela behingoz bai Eusko Jaurlaritzak eta bai Bizkaiko Diputazioak, kasu honetan tartean dagoelako, zein den geratzen den lanen kostu hori eta zein den hauek gauzatzeko plangintza zehatza eta plangintza zehatz horren arrazoiak, izan operatiboak, izan diru beharrarenak, izan dena delakoak. Herritarrek behingoz jakin egin behar dute noiz amaituko diren lan horiek eta nola, gehiegitan esan zaielako gaur gauza bat eta bihar beste bat. Eta uste dut herritarrek hori baino errespetu gehiago merezi dutela. Izan ere, eta hau da gure laugarren eskaria gaur, herritarrak neurriz kanpo ari dira pairatzen lanen ondoriozko eragozpenak. Eta ez dira obrek ekartzen dituzten gorabeheratxo batzuk. Hori baino gehiago dira eta ez dira hilabete gutxi batzuetan, urteetan dira, eta inkluso irudi- tzen zait ahal den neurrian saihestu daitezkeela. Ez, ahal den neurrian, ez. Goizean goizetik ari zarete hemen legea bete behar dela esanez, eta gertatzen ari diren gauza askok ez lukete ezta Irisgarritasun Legea ere beteko, ezta hasieratik ere. Beraz, ahal den moduan ez, gauza batzuk ere bermatu egin behar zaizkie herritarrei. Nik aipamen zehatzago bat egin nahi nieke. Aipatu da hemen eta gogoratu nahi dut 3. lineak Bilboko langile auzoei, goiko auzoei egiten diela zerbitzua, 70.000 bizilagunez ari garela Otxarkoaga, Txurdinaga, Zurbaranbarri, Uribarri, Matiko inguruak aipatzen ditugunean. Trenbide saretik kanpo geratu ziren. Egia da Llanos andreak esan duena, eta hauengana zerbitzuak iristea premiazkoa dela. Baina auzo guzti hauetan egunerokoan pairatzen ari direna ez da batere samurra izaten ari. Lanekin elkarbizitza ez da lerro baten gainetik pasatzeko modukoa. Kasu askotan pentsatu nahi nuke etsigarria ere izan behar duela herritarrentzat zeren eta ez da aste batzuetako kontua, denok dakigu obrekin bizitzea zer den, urtetakoa ere izan da. Hiru urte eta erdiz ari dira nozitzen lanen ondorioak asko eta asko, eta horiek dira obrak luzatu direlako, noski, eta baita beste gauza askorengatik ere bai. Eta egia da orain 2017 esan zaigu eta herritarrak seguru nago kezkaz josita daudela data horiek ikusita. Onartezina dela iruditzen zait gertatzen ari dena eta gainera guk osteratxoa egin dugu lanetara zeren eta ez gara Bilbokoak. Batzuk bizi dira inguru horretan, beste batzuk ez gara han bizi. Bilbo ezagutzen dugu, estimatu ere bai eta hurbildu egin gara eta ikusi egin dugu. Adibide xume batzuk jarriko ditut esan dudanaren larritasunaren adibide. Matikon, Tivoli kalean adibidez, oinezkoentzako pasaguneak 80 zentimetroko zabalera baino ez du. Haur-eskola bat dago inguruan. Haurrekin pasatzea esango dut ez dela lan erraza. Ez dut dramatizatuko gehiago, baina hori baino gehiago da. Kamioien joan-etorriak ikaragarrizko arazoak dakartza eta arriskuak, zaratak eta bestelakoak ere egunerokoan oso presente daude. Uribarriko etorbidean are larriagoa da, 60 zentimetrokoa da pasoa. Beraz, esaiozu seme-alaba txiki bat daukanari hiru urte eta erdiz ez daukala nondik pasa, zeren eta kalean bi aldeetan arazo bera dauka. Uste dut hori ez dela ahal den neurrian gorabeherak gainditu behar direla esaldi batean pasatzeko modua. Helburua zaila izango da. Helburu guztiak ondo betetzea zaila izango da baina arazoa gutxiestea ere ez dut uste arduratsua denik. Eta bi adibide baino ez dira, berriro diot. Adierazgarria iruditzen zait hala ere lana nola planifikatu den, zeren eta hau ere lanaren parte bat da, gauzak nola egin diren erakusten duena. Eta uste dut herritarren bizi-kalitateak metroa bukatzen denean kezkatu behar gaituela, baina metroa egiten den bitartean ere bai. Beraz, eragozpen horiek mugatu egin behar dira. Dena ezingo da ekidin baina irauten duen bitartean herritarrek izan beharreko gutxienekoak berrikusi egin behar dira eta bermatu, ez ahal den neurrian konpondu. Eta neurriak hartu behar dira eta hori ere badago gure eskarian. Eta hau esanda, hasierara nator berriro ere. Bukatu bai, bukatu behar dira ahal bezain azkar, bai baina ez besterik gabe. Ez al leudeke lanak amaituta eta diru gutxiago gastatuz gestio zuzena egin izan balitz? Guk ziurtasunez diogu baietz eta hori argitu egin behar dela. Bata eta bestea, biak aldi berean egin daitezkeela ere bai, eta horrek erakutsiko luke, gainera, biak egingo balira, diru publikoa ere gestio zuzena denok egiteko borondatea badaukagula zeren eta horri ateak ixten bazaizkio, eta horri ateak itxi zaizkio erdibideko zuzenketarekin, susmotarako bidea irekiko dugu. Ez dut akusaziorik egingo, baina bai susmotarako bidea irekitzen dela, zeren eta horrek erakutsiko luke akaso zerbait ez dela argitu nahi. Eta azken aipamena defizitaren kontuari egin nahi nioke zeren eta puntu horrekin ere ez gatoz bat. Eta, alegia, esan dugu lehenengo momentutik defizitaren gaia eta defizita malgutzeko modua baldin badago, zertan erabaki beharko balitz, ez dut uste legez besteko proposamen bat denik horretarako bidea eta ez dut uste modua hau denik. Ikusi beharko da zer den malgutzen dena, ikusi beharko da zeintzuk diren beharrak eta lehentasunak finkatu beharko dira bai Parlamentu honetan, proposamena ekarrita, baita Bizkaiko Batzar Nagusietan ere. Orain arte esaten ari dena bilera-eremu urri batzuetan dago eta eztabaida hori baino irekiagoa da. Eta are gehiago esango dut gainera, eskerrak, guk aspaldi esaten dugu, baina beste batzuek ere bat egin izan duzuen azkenaldian pertsonetan inbertitzeko garaia dela esateko, zeren eta defizitaren malgutzea aipatu den bezain pronto, ez dut entzun pertsonetan zuzenean beste zerbitzu batzuetan inbertitzeko inolako proposamenik, eta bai porlanean. Eta begira gauza bat positiboa Maneiroren proposamenak zeukan, defizitaren helburu batzuk finkatzen zituela eta ez ziren obra publikoak, nahiz eta obra publikoak ere garrantzitsuak diren. Baina, tamalez, erdibidekoan horri ere uko egin diozue, hori pena. Mila esker. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1479 |
10 | 31 | 23.05.2013 | ZORRILLA IBAÑEZ | EA-NV | Mozioa, Oskar Matute García de Jalón EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, lan-harremanen euskal esparru propioa sustatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Gracias, señora presidenta. Señora consejera, señorías, buenos días a todos. El tema que trata esta iniciativa no es nuevo en esta Cámara; se trata de un tema que durante estos últimos años, desde la VI. Legislatura, ha ido repitiéndose ya en diversas ocasiones. Aunque sea necesario efectuar ciertas matizaciones, creo que, en vez de mirar al pasado, debemos centrarnos en el futuro. La línea 3 de Metro Bilbao afecta a más de 70.000 vecinos, a los que debemos ofrecer una solución rápida y efectiva. Joan den maiatzaren 10eko kontrolerako bilkuran, Llanos andreak egindako galderaren harira, Ingurumen eta Lurralde Politikako sailburuak, Oregi andreak, argi eta garbi adierazi zuen –"zehatz eta zalantzagabe", haren hitzak baliatuta– Eusko Jaurlaritza honek lehentasunezkotzat eta funtsezkotzat jotzen duela Bilboko metroaren 3. linea. Are gehiago, sailburuak esan zigunez, defizita betetzeko epea malgutzen bada, horrek ekar ditzakeen funtsen zati bat obra honetara bideratzeko konpromisoa hartu du Eusko Jaurlaritzak, zure mozioan proposatzen zenuenaren bidetik, Llanos andrea. Y el representante de la Diputación Foral de Bizkaia también se ha comprometido a ello. Hemen azaldu den moduan, lehendakariaren ekimenez forualdundiekin hitzartutako erakunde-planaren barruan, norabide horretan ari dira lanean, aparteko baliabide horien bidez funtsezko arloak sustatu ahal izateko: ekonomia-jarduera, enplegu-sorkuntza eta herritarren bizi-kalitatea mantentzeko eta hobetzeko planak, hain zuzen, Maneiro jaunak bere zuzenketan aditzera ematen zuenez. Bilboko metroaren 3. linea egiteko obran hiru helburu horiek betetzen dira, eta horretara bideratuko dira erabilgarri izango ditugun baliabide publikoen zati bat. eñora Llanos y señor Reyes, no les quepa la menor duda de que las instituciones implicadas tienen la voluntad política de dar un impulso definitivo a la línea 3 de Metro Bilbao. Horiek horrela, 2008ko abenduaren 26an Eusko Jaurlaritzak eta Bizkaiko Foru Aldundiak lankidetzahitzarmena sinatu zuten, Bilboko hiriko trenbidearen 3. linea, hots, Etxebarri-Matiko linea, eraikitzeko eta finantzatzeko. Hitzarmen horretan, erakunde biek, lehen lerrokadan, lehentasunezkotzat jo zuten Bilboko metroaren 3. linea –Etxebarri eta Matiko bitartekoa– eraikitzea, abian jartzea eta Bilboko trenbide-sisteman txertatzea. Hitzarmen horren helburua da linea hori finantzatzeko, eraikitzeko eta egungo sisteman txertatzeko prozesuaren nondik norakoak zehaztea. Aurretik ere esan denez, hitzarmenean, urtez urte egin beharreko gutxi gorabeherako finantzaketa aurreikusten zen: guztira, 153,5 milioi pasatxo bost urtean banatuta, 2008tik hasi eta 2012ra bitarte. Azpiegitura eraikitzeko lanak bi erakundeen artean –hots, Eusko Jaurlaritzaren eta Bizkaiko Foru Aldundiaren artean– erdibana ordaintzea hitzartu zen. Obrak egiteko aurreikusitako 153,5 milioi horietatik 100 milioi pasatxo erabili dira bost urte hauetan, alegia zenbateko osoaren % 65,41; bestalde, aldaketa bat baino gehiago egin da aurrekontuetan, arestian azaldu den bezala, eta, azkenik, ia 280 milioi euroraino iritsi da metroaren 3. linea egiteko obren balioa osoa. Hitzarmen hori, 2008ko abendukoa, aurrekontuari dagokionez agortuta geratu ostean, behinbehineko hitzarmen bat sinatu zen 2013ko martxoaren 21ean. Hitzarmen horretan, laburbilduta, lehenik eta behin, bi aldeen adostasunez, 2008ko hitzarmena indargabetzea erabaki zen, hemezortzigarren klausularen bigarren paragrafoan adierazitakoari jarraikiz; bestalde, burutu gabeko kontratazio- eta desjabetzeespedienteetan epe laburrean bete beharreko irizpideak zehaztu ziren, eta, sailburuak berak bere agerraldian azaldu zuen moduan, aurreikusi zen 2013ko ekitaldian 23.120.000 euro behar izango zirela abian diren obrak finantzatzeko –Eusko Jaurlaritzaren eta Bizkaiko Foru Aldundiaren artean erdibana ordaintzekoak–; era berean, argi adierazi zen, azkenik zenbateko hori handiagoa bazen, orduan ere erdibana finantzatuko zela. Bigarrenik, irailaren 15a baino lehen Bilboko metroaren 3. linea finantzatzeko eta eraikitzeko lankidetza-hitzarmena egiteko konpromisoa hartu zuten bi aldeek, abian ziren obrak eta aurrerantzean linea berria oraingo sisteman txertatu arte egin beharreko obra guztiak amaitu ahal izateko. Horregatik, gure zuzenketek, alegia, Euzko Abertzaleak taldearen zuzenketek, helburu zehatz batzuk zituzten: batetik, Eusko Jaurlaritza eta Bizkaiko Foru Aldundia 2008tik metroaren 3. linea elkarrekin finantzatzeko betetzen ari diren lankidetza-lana aintzatestea eta babestea, nahiz eta egia den une jakin batzuetan lankidetza hori ez dela behar bezain eraginkorra izan, arrazoiak arrazoi, norberak bere bertsioa izango baitu gertatu denari buruz –eta hemen, bertsio bakar baten zati bat entzun dugu–. Dena den, gauza bat adierazi nahi dut afera horri buruz; izan ere, Bizkaiko Foru Aldundiak, 2008tik 2012ra, urtero-urtero hitzarmenean aurreikusitako zenbatekoak jaso ditu aurrekontuetan, 2008ko abenduaren 26ko hitzarmenean adierazi zen moduan, eta igorri zaizkion ziurtagiri guztiak ordaindu ditu. Egia da, baina, Reyes jaunak esan duen moduan, 2012an aurreikusi baino zenbateko handiagoa erabili zela –ez dakit horretan zerikusiren bat izan ote zuen garai hartan hauteskunde aurreratuak egiteko deialdia gertu egoteak–; horregatik, Foru Aldundiak bilera politikoa eskatu zuen hitzarmena aldatzeko, baina ezin izan zen bilerarik egin, eta, beraz, Aldundiak ezin izan zuen jaso aurrekontuetan hitzarmenean aurreikusitako zenbateko horretatik gorako zenbatekorik. Horrek, baina, ez du esan nahi erantzukizun hori hartua ez duenik. Bigarrenik, Eusko Jaurlaritzari Bizkaiko Foru Aldundiarekin beste lankidetza-hitzarmen bat sinatzeko eskaera egiten genion, hitzarmen horren bidez Bilboko metroaren 3. linea elkarrekin eraikitzen eta finantzatzen jarraitzeko, linea hori lehenbailehen abian izan dadin. Azkenik, bi erakundeei eskatzen genien ahalegina egin zezaten linea hori eraikitzeko lanetarako baliabide publikoak bideratzen jarraitzeko eta, hartara, obrak lehenbailehen amaitu eta linea albait arinen abian egoteko. Guk egindako zuzenketei erreparatuta, gure proposamena nahiko ondo egokitzen zen Alderdi Popularrak, hots, Talde Popularrak aurkeztutako ekimenarekin. Izan ere, kontuan hartuta Europar Batasunak defizit publikoa zuzentzeko epea luzatuz gero baliabide publikoak handitu egin ditzakeela, Talde Popularrak proposatzen zuen gehigarri horren zati bat Bilboko metroaren 3. linea egiteko aurrekontu-sailera bideratzea, eta sailburuak ere konpromiso hori hartu zuen Legebiltzar honetan bertan joan den maiatzaren 10ean. Jaurlaritzaren aurreikuspena, Llanos andrearen hitzak neure eginda, ez da oinarrigabea; aitzitik, datu teknikoetan oinarrituta dago –aurrerago azalduko ditut berariaz–, eta, berriro ere bere hitzak neure eginda, politikariei konpromisoa, seriotasuna eta zorroztasuna eskatu behar zaie, diru publikoa kudeatzen duten heinean. Bestalde, 2013ko aurrekontu-proiektuak, esan zen moduan, aurreko urtean baino 1.200 milioi euro gutxiago jaso zituen edo jaso dituen arren, aurreko urtean erabilitako zenbatekoaren besteko aurrekontusaila zuen, eta kontu egin, arestian esan dugun legez, 2012an bultzada handia eman zitzaiela metroaren 3. linea eraikitzeko obrei. Bide batez, hertsiki eskatu nahi diogu Talde Popularrari Espainiako Gobernuarekin behar diren kudeaketa-lanak egin ditzan, talde berekoak direnez gero –"sukalde-lanak" uste dut esan ohi diela baten batek–; bada, kudeaketa-lan horiek egin ditzan, epeluzapenaren ondorioz autonomia-erkidegoei dagokien zenbatekoa ez dezaten modu simetrikoan banatu, hau da, ez dezaten kafea denontzat banatu eta etxeko lanak bete ez dituztenak ere saritu, baizik eta ezarritako helburuak bete dituztenen alde egin dezaten. EH Bilduk aurkeztutako zuzenketari dagokionez, Garraio sailburuak edo sailburuordeak agerraldia egitea eska dezakezue, zuen zuzenketaren 1. eta 2. puntuak azaltzeko; gustura asko emango dizue metroaren 3. linean egin diren moldaketei buruzko informazio guztia, nahiz eta seguruenik aurreko kudeatzaileek azalpen hobea emango luketen. Hirugarren puntuan, berriz, guk erdibideko zuzenketan proposatzen duguna eskatzen da gutxi gorabehera: beste lankidetza-hitzarmen bat sinatzea, eta, hitzarmen horretan, errealitatearekin bat datorren finantza-plana jasotzea eta linea berria amaitzeko eta abian jartzeko epe zehatzak finkatzea, auzo horietako jendeari epe errealak eta serioak eman ahal izateko. Azkenik, 4. puntua, alegia, eragozpenak saihesteko eskaera, berez, obren prozesu osoan uneoro bete beharrekoa zen. Dagoeneko hartu dira neurri batzuk. Esate baterako, murriztu egin da Artemisa kalearen okupazioa, baina, auzokideen kexuei erreparatuta, badirudi gehiago ere egin zitekeela. Jakizue, nolanahi ere, Eusko Trenbide Sarearen obra-zuzendaritza, Bilboko Udalarekin batera, batzarrak egiten ari dela azkenaldian herritarrekin, barruti horretako batzordearen bidez –horixe baita auzo horietako herritarrengana heltzeko modurik zuzenena–, eta haien eskakizunetan oinarritutako neurriak ere hartzen ari direla. Esan gabe doa obrek eragozpenak eragiten dituztela, eta halako obra handi eta luzeek are gehiago; horregatik, eragozpen horiek ahal beste leuntzen saiatu behar da. Bat gatoz horretan. Por tanto, animamos al grupo EH Bildu a que pida dicha comparecencia, y le invitamos, asimismo, a que se sume mediante su voto a esta enmienda de transacción. Azkenerako utzi dut Talde Sozialistak egindako legez besteko proposamena. Reyes jauna, arduratsuak eta errealistak izan gaitezen. Berriro gogoraraziko dizkizut Llanos andreak esandako hitzak: konpromisoa, seriotasuna eta zorroztasuna. Ezin ditugu herritarrak engainatu; 2012 eta 2013 esan zitzaien. Baina ezin ditugu data irrealak jarri. Linea hori 2015ean irekitzea proposatzen zenuen, baina hori guztiz ezinezkoa da, eta zuk zeuk ere jakin behar zenuke hori. Oker ez banago –zuk ere jakingo duzu, sailburuak hementxe aipatu baitzuen–, zure alderdikideak ere, sailburu ohia bera, 2016ko data eman zuen 2011n. Hortaz, zuen legez besteko proposamena bitxia bada behintzat, besteoi eskatzen baitiguzue hiru urte eta erdian behar den moduan eta aurreikusita zegoen moduan egiteko gai izan ez zareten hori konpon dezagun. Uste zen bezala, hasieran aurreikusitako zenbatekotik, 153,5 milioi horietatik, % 65 baliatu zenuten zuek; ez dugu 277 horiei buruz hitz egingo. Baina argi eta garbi jakin ezazu aurreko legegintzaldiko erritmoari eusteko eskatu duzula-eta… Bada, ez, ez diogu aurreko legegintzaldiko erritmoari eutsiko; bestela, 2030erako ere ez genuke amaituko, zuk zeuk esaten zenidan moduan. Ez omen da beharrezkoa beste hitzarmen bat, baina, ikusi dugunez, bi aldeek aurreko hitzarmena indargabetzeko hitzarmen bat adostu dute, eta, beraz, ezinbestekoa da beste hitzarmen bat sinatzea, finantzaketarako epeak eta plana argiro zehazteko eta auzo horietako herritarrei obrak zehazki noiz amaituko diren azaltzeko. Hitzarmen horrek, baina, ez ditu obrak atzeratuko, ezta geldiaraziko ere. Dena den, finantzazioa bermatzea ez da nahikoa. Sailburuak berak zioenez, diru gehiago edukita ere, ezin da beti norberak nahi duen guztia egin. Eta EH Bilduko ordezkariak, Beitialarrangoitia andreak, esaten zuen moduan, azkarrago egitearren ezin da nolanahi eta edozein preziotan egin. Horiek horrela –eta uste dut Reyes jaunak badakiela–, Zazpi Kaleetako geltokiko obrak daude oraindik lehiaketara atera gabe, baina ekitaldi honen amaieran aterako dira. Ondoren, 2014ko urtehasieran jarriko dira abian, eta bi urteko epea dute amaitzeko. Oso lan zailak dira, Euskotrenen oraingo metro-geltokian egin behar baitira. Auzokoei eragiten zaizkien eragozpenak aipatzen genituen lehen; bada, kontu egin nolako eragozpenak sortuko diren erabiltzen den geltoki bat goitik behera eraldatzeko orduan. Ez dut uste, hala ere, Beitialarrangoitia andreak ere esaten zuenez, lan horiek arrapaladan egin behar direnik. Bestalde, aurreko Jaurlaritzak jada hautemandako arazoak ditugu: egonkortze-arazoak eta Etxebarri eta Txurdinaga arteko trazatuaren aldaketa, hain zuzen; orain, obra zibila amaituta dagoela, instalazioen atalera igaro gara, eta 2014ko hasieran aterako da lehiaketara. Sailburu andreak hementxe bertan aditzera eman zuen aurreikuspenen arabera 3. linea 2017an egongo zela abian eta erabilgarri; inolaz ere ez 2015ean, data hori irreala baita. Azkenik, adostasuna lortzeko, Eusko Jaurlaritzak ahaleginak eta bost egingo ditu, 3. linea hori 2016a amaitu aurretik ireki ahal izateko, baina ez inor engainatu: 2016ko urteamaieran izango da. Nada más. Muchas gracias. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1480 |
10 | 31 | 23.05.2013 | LLANOS GÓMEZ | PV-ETP | Mozioa, Oskar Matute García de Jalón EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, lan-harremanen euskal esparru propioa sustatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. Egia esateko, gaiari erreparatuta eta akordioa aurretiaz lotuta geneukanez, uste nuen bigarren txanda hau ez zela beharrezkoa izango; izan ere, bai hemen, bai Bilbon, talde politikoek gai honen gainean dituzten iritziak ezagututa, pentsatzen nuen bestelakoak izango zirela adostasuna eta adierazpenak. Bilduri buruz ari naiz batez ere. Ez nuen sekula pentsatuko halakorik esango nuenik, baina ezustekoa eman dit, hori bai, betiko moduan ia, kalterako, noski. Maneiro jaunari, berriz, esan behar diot bat natorrela berarekin: inbertsio guztiak ezin dira beti egin. Batzuetan, finantzazio-arazoak daudenean, lehentasunak ezarri behar dira, eta zehazki aztertu zein inbertsio sustatu behar diren eta zein ez, edo zein inbertsio bizkortu behar diren eta zein ez; baina, gure ustez –eta zuk zeuk ere esan duzu– honako hau inbertsio garrantzitsua da, eta sustatu egin behar da, ahal den neurrian; ez edonola, noski; ez gara esaten ari lanak edonola amaitu behar direnik; guk ez dugu eperik jarri. Gure jatorrizko mozioan, hauxe baino ez genuen eskatzen: lor dezakegun aparteko finantzazioaren zati bat inbertsio honetara bideratzea, langileek berek esana baitute diru gehiago jarriz gero epeak laburtu egin daitezkeela. Begi-bistakoa da gauza batzuk eta epe batzuk, logika hutsez eta lanak egiteko prozesuagatik beragatik, ezin izango direla bete. Diru publikoaren kudeaketagatik erantzukizunak eskatu behar dira. Argi daukagu hori, eta funtsezko bi kontu ikusten ditugu guk hemen: batetik, azalpenak eman behar dira, halako atzerapenaren eta halako aurrekontu-igoeraren aurrean; eta, bestetik, erantzuna eman behar zaie atzerapen eta igoera horiei. Baina ez dakit… Esan den moduan, beste ekimen batzuetan jorratuko da hori; baina ez dugu ulertzen, lehen eredu berria edo harreman-esparrua zalantzan jartzen zen moduan, orain kudeaketa-eredua zalantzan jartzea. Zer gertatzen da, bada? Obra hau amaitzeko, orain, lehenik, diru publikoaren kudeaketa-eredua hartu behar dugu aztergai? Bistan da herritarrek erantzukizun guztiak eskatu nahi izango dituztela, baina auzo-elkartearekin egon naiz ni, eta batez ere gauza bat nahi dute haiek: obrak esandako epean amaitzea, halako batean obrak amaitzea; lanak ondo egitea ere bai, baina, horrez gain, lanak amaitzea. Erantzukizuna eskatu? Bai, obrak amai daitezela. Beste kontu bat izango litzateke pentsatuko bagenu inbertsio hau ez dela egokia, baina ez da hori kasua. Uste dut ez dela hori inondik inora kasua. Esan da lerro bakarra eskaini diegula auzokoei eragiten zaizkien eragozpenei. Inolaz ere ez. Gure taldeak eta nik neuk ekimen hau jorratu dugun guztietan aipatu dugu auzokoak hainbat eragozpen jasaten ari direla –eta eragozpenak baino gehiago ere bai–. Gai honi buruz hitz egin dudan hiru aldietan azaldu dut nolako galera ekonomikoak eragin dituzten kasu batzuetan obra horiek; bada, galerak hain izan dira handiak, jende askok lanpostua galdu baitu, denda edo taberna itxi behar izan duelako. Beraz, ezin dizut onartu esatea guk gainetik pasa dugula kontu hori eta lerro bakarra eskaini diogula, ez baita horrela. Ez dugu arazoa gutxietsi, inola ere ez. Eta Batzar Nagusietan ere hartu behar da erabakia, noski. Horregatik, Batzar Nagusietan ere arauz besteko proposamena aurkeztu du gure taldeak. Zure hitzetan, honako hau ez omen da konponduko legez besteko proposamen baten bidez. Pues ya me dirá usted, ya me dirá usted. Bada, zuk zeuk esan; zuk zeuk esan. Gero, noski, Eusko Jaurlaritza eta Foru Aldundia arduratu behar dira obra egiteaz, hitzarmen baten bidez. Baina hemen gauden talde politikoek gure iritzia eman behar dugu, obra hori lehentasunezkoa den ala ez adierazteko eta aparteko finantzaketa-aukera hori obra horretarako erabil daitekeen edo ez erabakitzeko. Eta berriz ere ekin diozu porlanaren gaiari. Bada, begira, Udaleko elkarteekin bazaude, hobeto esanda, Bilboko elkarteekin bazaude, esaiezu metroaren 3. linearen alde egitea porlanaren alde egitea dela. Esaiezue. Esaiezue linea honen alde egitea porlanaren alde egitea dela. Ea zer erantzuten dizuten. Nik neuk esan dizut: linea horren alde egitea ez da porlanaren alde egitea, baizik eta enplegu publikoaren alde eta auzo horietako jendearen alde egitea. Baina esaiezue linea honen alde egitea porlanaren alde egitea dela. Zorrilla jaunak berak esaten zuen: espero dezagun iraganean gertutakoak berriro ez gertatzea; hasiera-hasieratik jokatu behar genuen konpromisoz, seriotasunez eta zorroztasunez; ea, bada, aurrerantzean halaxe jokatzen dugun. Baina etorkizunari begiratu behar zaio. Eta etorkizunerako begiratu horretan, guz- tiz garrantzitsua iruditzen zaigu akordio hau lortu ahal izatea, alegia, lau puntu hauek hitzartu ahal izatea, obra hau albait arinen amaitu ahal izateko; 2017a baino lehen baldin bada, hori jada berri pozgarria izango da auzo horietako jendearentzat. Defizita luzatu izanak aparteko diru-sarrerak emango dizkigu, eta, horien bidez, obra bizkortu dezakegu; bistan da, gainera, beste hitzarmen bat behar dela obraren nondik norakoak egokiro arautzeko, eta, batez ere –horregatik utzi dut amaierarako–, ahal beste leundu behar dira auzokoei eragiten zaizkien eragozpenak, nahikoa sufritu baitute azken hiru urteotan. Hemen aurkeztu nahi genuen mozioa, talde guztiek gure iritzia eman genezan, nahiz eta egia den gero Eusko Jaurlaritzari dagokiola ekimena garatzea, eta, sailburua gure artean dugunez gero, aurrekoan ere esan nion moduan, kotoiaren froga egokiro gainditzea. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1481 |
10 | 31 | 23.05.2013 | REYES MARTÍN | SV-ES | Mozioa, Oskar Matute García de Jalón EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, lan-harremanen euskal esparru propioa sustatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko presidente andrea. Beitialarrangoitia andrea, uste dut ez didazula entzun, ez dizulako gogoak eman –argi dago–, zure argudiobideetan ez baituzu kontuan hartu nik datuei buruz esandakoa; izan ere, nik esandakoari erreparatu izan bazenio, seguruenik beste bat izango zatekeen zure berbaldia. Zuk diozuenez, % 80ko desfasea gertatu da, 100 milioiko desfasea obren kostuan. Bada, nik Aldizkari Ofizialean ageri diren datuak azaldu dizkizut, eta zuk ere eskuartean izango zenituzke, Aldizkaria lantzeko ohitura bazenu, hantxe ageri baitira, bai hitzarmena, bai hasieran hitzartutako finantzaketa. Eta esan dituzun gauzengatik erantzuten dizut tonu honetan. Hortaz, 2008an esan zen 153 milioi ingurukoa izango zela kostu osoa, baina Eusko Jaurlaritzak une hartan jada bazekien balioztatuta zituen proiektuen zati bat bakarrik kontuan hartuta ere zenbatekoa 200 milioikoa zela, sail horren agirietan jasota dagoenez. Handik urtebete eskasera, 2009an, jakina zen jada kostua 231 milioikoa izango zela, eta, gainera, oraindik proiektu asko zeuden idazteke eta lantzeke. Eusko Jaurlaritzak bazuen horren berri, baina ez zion Bizkaiko Foru Aldundiari ezer esan –biak ala biak EAJren gobernupean orduan–. Beraz, ez da 100 milioiko desfasea, kostua, idazteke zeuden proiektu batzuk gorabehera, 231 milioikoa baitzen. Ez dago zuk diozun desfase hori. Ez duzu jaramonik egiten: ez dago desfase hori, paperak direlako, kostuaren estimazioak direlako. Gainera, gero, proiektuak berretsi egin dira. Alegia, zuk aipatutako 100 milioiko desfase horretatik, 77 milioi ez dira desfasea. Beraz, 25 milioiri buruz hitz egiten ari gara, eta kontu egin aurreikusi gabeko obrak ere egin behar izan direla. Ez naiz, baina, honetan gehiago luzatuko, Zorrilla jaunari erantzun nahi diot eta. Dena den, nahi baduzu, obra horiek zein izan diren azaldu diezazuket gero; hor dugu, adibidez, Txurdinagako zuloa, 17 milioiko obra eragin zuena; izan ere, hondarra aurkitu zuten, eta lekuz mugitu behar izan zuten. Beraz, 17 milioiko kostua gehitu behar izan zitzaion. Obrak aurrera egin ahala sortutako gorabeherei erantzuteko moldaketak izan dira; baina 100 milioi euro, inondik inora ere ez. Eta kontu egizu, gainera, niri, izatez, berdin izango litzaidakeela desfase hori aitortzea, EAJren Jaurlaritzak egin zituelako aurreikuspenak gaizki eta harexek ez ziolako Foru Aldundiari ezer esan. Zorrilla jauna, borondate politikoa aipatu duzu. Hara, borondate politikoa… Izan ere, faltsukeriaz jositako berbaldia egin berri duzu. Borondate politikoa da Eusko Jaurlaritzak eta Bizkaiko Foru Aldundiak –EAJk, alegia– behar diren aurrekontu-aldaketak egitea, obrak 2016an burutzeko, uneotan bi administrazioek aurreikusita dituzten aurrekontuen bidez ezin izango baita epe hori bete. Tira, esadazu, bada, borondate politikoa... Aurreko gobernu-aldiaren amaieran lehiaketara ateratzeke geratutako proiektuetatik zenbat atera dira bost hilabete hauetan? Izan ere, obrak geldirik daude ia. Bost hilabete daramazue ezer egin gabe. Non dago aurrera egiteko zuen borondate politikoa? Zenbat proiektu atera dituzue lehiaketara? Galdetu iezaiozue sailburuari. Dagoeneko lehiaketara ateratako proiektuetatik –ia denak daude aterata, obra zibila amaituta baitago ia– zenbat atera ditu egungo Jaurlaritzak? Ez da bertsio kontua; datuak dira. Zuen buruari iruzur egin zenioten administrazioen artean. Atzera egin behar da, jakina, obra ez baita amaitu, eta Bizkaiko Foru Aldundiaren –hots, Bilbao jaunaren– eta orduko sailaren arteko mesfidantzek eragin baitituzte luzapenak. Zure esanetan, 2012an bizkortu egin ziren obrak. Tira, gizona, azter itzazu datuak, zuen sailak datu guztiak eman diezazkizueke eta. Izan ere, 2010ean, sozialiston gobernupean, 24,6 milioi erabili ziren, 2008an ez baitzen zenbatekorik erabili; 2009an, berriz, maiatzetik aurrera, 11 milioi bideratu genituen, ahalik eta bizkorren, eta 2010ean, esan bezala, 24,6 milioi. Ondoren, 2011n, 38,8 milioi. 2010, 24,6 millones. 2011, 38,8. Baina, 2012an, 24,3 gutxiago. Jarraipen Batzordean, hitzartutako konpromisoak bete zitzan eskatu zitzaion jendaurrean Foru Aldundiari, alegia, urtean batez beste 40 milioi jar zitzan epeak bete ahal izateko. Eta Foru Aldundiak, zuk esandako urte horretan, 2012an, Jaurlaritza itotzeko asmoz, jakitera eman zuen ez zuela zegokion zenbatekoa jarriko, urte horretarako hitzarmenean zehaztutakoa baino ez. Jakina, lehenengo urtean hitzarmenean adierazitako zenbatekoa erabili ez bazen ere, horrek ez zion axola. Zenbateko guztia erabili ez bazen ere, horrek ez zion axola. Obrak aurrera egiten zuten edo ez, horrek ere ez zion axola. Sozialiston Jaurlaritza itotzea zen haien asmo bakarra, nahiz eta Jaurlaritzak ate guztiak irekita izan eta ez zegokion dirua ere jarri, Bizkaiko Foru Aldundiak zorretan duena, hain zuzen; hala, 24,3 milioi inbertitu zituen. Zuk esandako guztia faltsua da, salbu eta orduko lan-erritmoari buruz esandakoa, halaxe izan baitzen Jaurlaritzaren gogoz bestera. Ikaragarria da. Begira, ulertzekoa da norberak bere Jaurlaritza, bere proposamenak eta bere politika babestu nahi izatea, eta, horretarako, gauza batzuk esan gabe utz ditzakezu; baina ezin duzu gezurrik esan, oraintxe egin duzun moduan, ohartuki, gainera, eta gainerakooi egotzita borondate politiko falta. Atzerapena EAJren bi administrazioen arteko desadostasunen eta engainuen ondorio da; ez zituzten unean-unean behar besteko ekarpenak egin, eta 5 hilabeteko geldialdia dugu orain; obrak aurreko legegintzaldiaren bi urteetan egin zuen aurrera, zenbatekoen erabilerak erakusten duen moduan. Biziro espero dut hemendik 2016ra bitartean falta diren 37 milioi eta erdi horiek bi administrazioen artean erdibana ordaintzeko konpromisoa egotea, obrak esandako epean amaitu daitezen. Konpromiso hori beteko duzue? Dagoeneko hori da nire kezka bakarra. Konpromiso hori beteko duzue? Izan ere, bost hilabetean ez duzue bete, eta urtea aurrera doa. Konpromiso hori beteko duzue? Ikusiko dugu. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1482 |
10 | 31 | 23.05.2013 | BEITIALARRANGOITIA LIZARRALDE | EH Bildu | Mozioa, Oskar Matute García de Jalón EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, lan-harremanen euskal esparru propioa sustatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Mila esker. Reyes jauna eta Llanos andrea, nahi duzuen gutxiespen guztia erabiliko duzue, tuntuntzat hartuko gaituzue, baina deskalifizazioarena beste argudiorik ez baduzue, oso urrutira ez zoazte. Nik ere irakurtzen badakit. Aspaldi ikasi nuen irakurtzen, baina akaso Reyes jaunari gustatzen ez zaiona da lerro artean irakurtzen ere badakigula eta lerro artean esaten dena interpretatzen ere bai. Desfaseari buruz eta kopuruei buruz, nik baino kopuru handiagoa Llanos andreak eman du, baina itxuraz Llanos andreak hori esatea ez da arazoa. Eta gehiago esango diot Reyes jaunari. Ez da soilik desfaseak egon direla eta desfaseak % 80koak direla. Da ere batzuek kapritxoak egiten dituztela Administrazioan daudela eta berriki, berriki niri sailburuak erantzun dit kapritxo horietako bat ez dela beharrezkoa ikusten. Adibide xume bat garestitze guzti horretan. Bat eta bakarra. 5 milioi automatizazioarentzat, adibidez. Gasco jaunaren kapritxoetako bat, eta horrela beste gauza asko. Beraz, ez dezagun esan Boletinean dagoela. Boletinean dena jaso daiteke. Boletinean askotan irakurri dugu obra askotan desfaseak egon direla. Boletinean jartzen duelako desfasea egon dela… esaten duena da desfasea egon dela. Ez du esaten desfasearen arrazoia onargarria denik, ezta gutxiagorik ere, eta hori da ni hemen esaten ari naizena. Gauza batzuk egongo direla aurreikusiak, baino beste batzuk ez. Zorrilla jaunak esaten zuen gehiago egin zitekeela. Gehiago ez, bermatu egin ziren hainbat gauza, eta minimoak ere ez dira bermatu herritarren ikuspegitik. Eta Llanos andrea asaldatzen denean nik esaten dudalako auzotarren ingurukoa esaldi batean pasa dela, ba esango nioke transakzionalean esaldi xume batean jartzea, jarri duen bezala, beno, gutxietsi al den neurrian… Hori hiru urtetan bere kalea itxita dagoela pairatzen ari den herritar bati, ba aurpegira barre egitea dela. Eta nik ez dakit Alderdi Popularrak hitz egin duen auzotarrekin. Guk bai, eta nik badakit auzotarrek zer eskatzen duten. Auzotarrak, eta entzun ondo, ez dira metroa eskatzen ari, metroa bere horrtan. Auzotarrek urteak eta urteak daramate, urteak eta urteak eskatzen Bilboko trastienda ez izatea, Bilboko auzo baztertuak ez izatea. Garapena eskatzen ari dira beraien auzoentzat. Ari dira zerbitzuak eskatzen eta saldu nahi izan zaie beti zerbitzuak eta aurrerapena metroarekin, garraioarekin eta azpiegiturekin etorriko zaiela. Eta ez da estuki hori beraiek eskatzen ari direna. Beraiek eskatzen ari dira garapena eta, noski, behin metroa egiten hasita, eta behin momentu honetara iritsita, behingoz bukatzea eta behingoz bizi ahal izatea eta behingoz baldintza onetan bizi ahal izatea. Hori da eskatzen ari direna. Eta sorpresa hartu duzu txarrerako, baina gero bat egin duzu nik esan ditudan bi gauza garrantzitsurekin. Zuen erdibidekoan jasota ez daudenak eta zuek indarrik ere eman ez diozuenak, eta da auzotarrek dituzten eragozpen eta arazoak. Eta bestea, gestio zuzenarena, ze ez diozue inongo inportantziarik eman. Esplikazioak eman beharko dira, baina ez duzue badaezpada ere zuen proposamenetan horren inguruko inolako eskaririk sartzen. Ze lehen esan dut eta errepikatzen dut: bi lanak aldi berean egin daitezke, batek ez du zertan obra gelditu. Nik ez dut bata bestera baldintzatu, baina zuek bata gutxitu nahi duzue edo gutxietsi nahi duzue bestearekin lotu nahi dudala esanez, eta hori nire hitzak hankaz gora jartzea da eta hori bai ez dudala onartuko. Bi gauzak egin daitezke borondatea baldin badago, zeren hemen, seguruenera, sakon sakonean ez dago metroa eztabaidan gure artean. Dagoena da eredua, dagoena da gauzak egiteko modua eta dagoena da desfaseak kontrolatu nahi diren bai ala ez. Zeren praktika zabalduegia da Bizkaia osoan eta metroan. Eta Gipuzkoan Bidegirekin ikusi genuen, eta da toki askotan eta desfasea justifikatuta dagoenean, eta ondo neurtzen baldin badira eta ondo justifikatzen badira, seguruenera denontzat onargarriak izango dira. Baina normalean, normalean % 50eko, 60ko, 80ko desfaseak egoten direnean, normalean erakusten du gutxien gutxienean lana ez dela ongi egin eta lana ez dela ongi planifikatu. Zeren ezinezkoa da bestela abiapuntuko proiektua egiten lanak ongi egin badira, hitz egin beharrekoarekin hitz eginez egin baldin badira, eta bukaeran desfasea hain handia baldin bada, hor lanen bat ez dela ongi egin. Batzuetan hortik gora, baina gutxien gutxienean hori. Eta hori, hemen proposamen honetan, nahi izatera eta borondatea balego, biak batera bazegoen aurrera eramaterik. Ez dauka zertan beste proposamen baten beharrik izan. Metroaren 3. linea bukatu behar bada, nola bukatu behar den, niretzat nola hori ere oso inportantea da eta, berriro esaten dut, horretan ere garrantzia jarri behar zaio. Horrek ez du ez metroaren obrak atzeratzea suposatzen eta ezta ere herritarrek eskatzen duenari bizkar ematea. Beraz, berriro ere baieztatzen dut hori. Eta defizitarena, defizitarena. Edozer gauza ekar daiteke hemen legez besteko proposamen baten bitartez. Noski baietz! Eta edozer gauzez eztabaidatu daiteke, baita honetaz ere. Nik esan dudana da defizita malgutzeko momentua iristen denean, hori iristen denean ekarri beharko dela kopurua, ekarri beharko direla lehentasunak, eta horren arabera erabaki beharko dela. Bestela, eztabaida erdizka egiten ari gara. Eztabaidaren parte bat egiten ari gera beste partea oraindik mahai gainean jarri gabe, eta ez zait iruditzen hori denik eztabaida egiteko modua. Eta porlanari azken aipamena. Ze zuk hartu nahi izan duzu nahi izan duzun tokitik. Nik ez dut esan herritarrei esan behar zaienik ez dela metroa egin behar, porlanaren aldeko apustua delako. Nik esan du- dana da alderdiek, defizitaren malgutzearen posibilitatea entzun duzuenean, soilik porlanak diren gauzetan inbertitzea proposatu duzuela. Inori ez dizuedala entzun esaten inbertitu dezagun parte bat edo begira dezagun aurrekontuak beste era batetara nola egingo ditugun beste marra gorri horiek ere kontutan hartzeko. Maneirok egin du hasierako proposamenean, baina, berriro diot, tamalez bertan behera geratu da erdibidekoan. Gauza asko egin daitezke, aurrekontuez, gauza askotaz hitz egin daiteke. Ez da hain sinplea. Mila esker. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1483 |
10 | 31 | 23.05.2013 | ZORRILLA IBAÑEZ | EA-NV | Mozioa, Oskar Matute García de Jalón EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, lan-harremanen euskal esparru propioa sustatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko. Lehenik eta behin, datu bitxi bat. Lehen txandako berbaldian esan dudan moduan, seigarren legegintzalditik honako hemerotekari begiratua emanez gero, metroaren 3. lineari buruzko ekimen asko topatuko ditugu. Horietako hainbat, egia da, Talde Popularrarenak dira, Machín eta Martínez legebiltzarkide jaun-andreenak –tamalez, ez dut gaur-gaurkoz haiek ezagutzeko paradarik izan–, behin eta berriz ateratzen baitzuten gai hori mahaira. Horregatik, harrigarria egin zait bederatzigarren legegintzaldian Bilboko metroaren 3. lineari buruz egindako galdera bakarrak Euzko Abertzaleak taldeak Jaurlaritzari egindakoak izatea eta Alderdi Popularrak, ordea, garai horretan ekimen bakar bat ere ez aurkeztea. Seguruenik zerikusiren bat izango zuen garai hartan Alderdi Popularra Sozialisten Jaurlaritzaren ezkontide izateak, Jaurlaritzaren erantzukizunpean baitzegoen obrak egiteko eta epeak betetzeko ardura nagusia, gaur egun gertuago izan genezan lanen amaiera eta 3. linea erabiltzeko parada. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1484 |
10 | 31 | 23.05.2013 | ZORRILLA IBAÑEZ | EA-NV | Mozioa, Oskar Matute García de Jalón EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, lan-harremanen euskal esparru propioa sustatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Hartara, ez genukeen proposamen hau onartzeko premiarik izango. Reyes jaunari dagokionez, nire ustez, datu zehatzak eman ditut hemen, eta, inor gezurretan aritzekotan, datu guztiak ematen ez dituen hori izango da. Zure azalpenean, 2008tik 2011ra bitarteko finantzaketa-planean aurreikusitako zenbatekoa nola erabili zen azaldu duzu, eta aipatu duzu, 2009an, Jaurlaritzan sartu berriak zinetela, 11 milioi bideratu zenituztela. Jakina, 29tik % 38. Ondoren, 2010ean, 24 bideratu zenituzten; baina ez duzu esan hitzarmenean 43 zeudela aurreiku- sita eta, beraz, aurreikusitakoaren % 55 bideratu zenutela. 2011n, berriz, 38 izan omen ziren; baina ez duzu esan 65 zeudela aurreikusita, alegia, % 59 bete zela. Egia da, arestian ere esan dugun moduan, 2012an bultzada hori egon zela, eta berriz ere gogoraraziko dut zergatik izan zen. Hortaz, den-dena esan behar da. Erabilitako zenbatekoaren berri ematen bada, aurreikusitako zenbatekoaren berri ere eman behar da; izan ere, 2008ko hitzarmenean aurreikusitako guztia bideratu izan balitz, alegia, 153.600.000 euro horiek bideratu izan balira, egun obren amaiera gertuago dagoela esateko aukera izango genukeen. Bitxia da orain zuek eskatzea datak eta epeak bete daitezela; izan ere, hemerotekari so, IX. Legegintzaldiari erreparatuz gero, 2009an Euzko Abertzaleak taldeak Legebiltzarrean egindako galderen aurrean, sailburu jaunak aditzera eman zuen San Antonioko geltokia urte horretan bertan esleituko zela –2009an alegia–, eta 2010etik 2011ra bitartean egingo zela. Bada, 2010eko apirilean esleitu zen, eta oraindik ez dira amaitu 2010etik eta 2011ra bitartean egin beharreko lanak. 2012an ez zen iristen, ezta, asko jota, aurrekontuan jarritakoaren erdira ere, zeren hiru aldaketa-espediente izan baitzen eta lizitazio-prezioa atera zeneko 6.900.000 euroetatik 10.263.000ra igo zen. Aurrerago azalduko ditugu Beitialarrangoitia andreak ere aipatu dituen aldaketa horiek. Gerora, jokamoldea apur bat aldatu zen, bai. Itxura denez, aurreikuspenak ez ziren horren zehatzak izan, 2011ko martxoaren 18an, Amaia Arregi legebiltzarkideak galdera hau egin baitzuen "3. linea abian jartzeko zer data duzue orain mahai gainean?", eta sailburuak, 2011ko apirilaren 5ean, zer erantzun jakin ez, eta ez zuen erantzunik eman. Era berean, 2011ko urriaren 14an, Antonio Arieta-Araunabeña legebiltzarkideak galdera hau egin zuen: "Aurreikuspenen arabera, noiz jarriko da 3. linea abian?" eta sailburuak, 2011ko azaroaren 7an, berriro ere zer erantzun jakin ez, eta ez zuen erantzunik eman. Bada, horren argiak baziren aurreikuspenak eta horren zehaztuta bazeuden obrak, zergatik ez zen erantzunetan data zehatzik eman? Oraingo sailburuak, berriz, Legebiltzarrean egindako lehen agerraldietako batean, argi eta garbi azaldu du zein den obraren egoera, eta zeintzuk benetako epeak, eta, arestian esan dudan moduan, gogor egin dugu lan eta gogor egingo dugu lan epe horiek betetzeko. Beitialarrangoitia andreak, berriz, apetak aipatu ditu. Egia da: metroaren sistema automatizatzea ez zegoen jasota hitzarmenean, eta kudeatzailea aldatzea ere ez. Itxura denez, alde bakar baten erabakiz egin ziren zenbait jarduera, eta jarduera horiek, esan den moduan, 4.900.000 euroko kostua izan zuten. Arazoa, baina, ez da hori. Arazoa beste bat da; izan ere, hori bete izan balitz, atzean beste 38 milioi euro egongo ziratekeen, beste 277 horiei gehitzeko. Zehaztuga- betasun horrek, gainera, atzerapen nabarmena eragin zuen obran, eta, orain, aurre egin behar zaio horri. Reyes jaunak esan duenez, hemen norberak berea defendatu behar du: bere gobernua, bere politika eta bere kudeaketa. Bada, orduan, ederra daukazu zuk! Ederra daukazu zuk; izan ere, Sozialisten Jaurlaritzak azken hiru urte eta erdian izan duen jardunbideari so, niri, ez dut lotsa esango, baina herstura eragingo lidake proposamen bat aurkeztu behar izateak besteei eskatzeko guk geuk egin ez duguna egin dezaten. Ez zalantzarik izan gurekin: guk hitza ematen badugu, bete egiten dugu, eta hemen zati txiki bat… La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1485 |
10 | 31 | 23.05.2013 | ZORRILLA IBAÑEZ | EA-NV | Mozioa, Oskar Matute García de Jalón EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, lan-harremanen euskal esparru propioa sustatzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | … baliabideen soberakin horren zati txiki bat metroaren 3. linea egiteko obretara bideratzeko aukerari buruz ari gara. Gu gobernatzen eta zorpetzen –6.500 milioi eurotik gorako zorra utzita– aritu zareten hiru urte eta erdi horietan, zenbateko txiki bat metroaren 3. linearako erabili izan bazenute, gaur, seguru asko ez ginatekeen hemen gai honi buruz hizketan arituko. Mezu baikor bat zabaldu nahi dut amaitzeko. Para finalizar, hay algo que queremos dejar bien claro. Eusko Jaurlaritzak eta Bizkaiko Foru Aldundiak jendaurrean argi eta garbi azaldu dute Bilboko metroaren 3. linearen alde egiteko borondate politikoa eta konpromisoa dutela: konpromisoa, seriotasuna eta zorroztasuna. Eta, horregatik, aditzera eman nahi diegu Txurdinaga, Otxarkoaga, Zurbaranbarri eta Uribarriko obrak jasaten ari diren herritarrei obrak ahalik eta ondoen egingo direla eta albait arinen amaituko direla, ahaleginak eta bost egingo baitugu Bilboko metroaren linea berri hau 2016a amaitu aurretik ireki ahal izateko. Nada más. Muchas gracias. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1486 |
10 | 31 | 23.05.2013 | ZULAIKA PORTILLO | EH Bildu | EH Bildu legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, garraio zerbitzuen liberalizazio eta pribatizazioaren inguruan. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Gracias, señora presidenta. Egun on guztioi. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1487 |
10 | 31 | 23.05.2013 | ZULAIKA PORTILLO | EH Bildu | EH Bildu legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, garraio zerbitzuen liberalizazio eta pribatizazioaren inguruan. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko. Espainiako Gobernuak krisia aitzakia hartu du aspaldian era guztietako murrizketak egiteko, tartean langileen lan baldintzak. Norabide horretan, hautua egin du bere esku dauden garraio-zerbitzuak liberalizatu eta pribatizatzeko. Erabili duen aitzakia konpetentzia gehiago sartzen duela sektorean eta honek zerbitzu hobea eta merkeagoa ahalbidetuko duela. Gezur borobila. EH Bildukoentzat guztiz kezkagarria da Madrilgo Gobernuak sektorearekiko duen asmoa: pribatizazioa asmoa, kaleratzeak, lan baldintzen kaskartzea, segurtasun eta kalitate galera, prezioen garestitzea, funtsean zerbitzu publikoen galera dakarrelako. Egian esan, sorpresa handirik ez dugu hartu PPren asmoa ezagutu dugunean, ez baita ezer berria. Akaso berrikuntza bakarra da krisiaren aterkipean bizkortzeko hartu duten joera. Uztailerako Feve, Renfe eta Adif pribatizatuko dira. Aena-n, berriz, hirugarren taldeko aireportuetako konplexua deuseztatzeko prozesua aipa genezake pribatizazio bidean. Egoera honen aurrean beharrezkoa da zerbait egitea berandu izan aurretik eta legez besteko proposamen horren bitartez euskal alderdien eta erakundeen konpromisoa eskuratu nahi dugu. Konpromisoa zerbitzu publikoarekin, garraiozerbitzu publikoei lotutako lanpostu eta lan-baldintza duinen defentsarekin; konpromisoa garraioaz erabakitzeko ahalmena Euskal Herriak izan behar duelako eskariarekin. Hori da eskatzen dugun gutxieneko akordioa, gehiago ere egin baitaiteke. Adibidez, garraioa bere osotasunean kudeatzeaz arduratuko den eta erabakitzeko gaitasuna izango duen erakunde publiko baten sorrera. Hori litzateke zerbitzu egokia emateko bidea: bertatik aztertu, osotasunean begiratu eta antolatzea, alegia, garraio-zerbitzu egokia eta osatua emateko modu bakarra da zerbitzuaren kalitatea bermatzea zentzu guztietan, bai erabiltzailearen ikuspegitik eta baita langilearen esparrutik ere. Aireportuak, trenbideak eta interes orokorreko portuak gure herriaren garapen ekonomikoaren ardatz diren zerbitzu publiko modura ulertzen ditugu, ez bestela. Beraz, ez pribatizatuta, ez Estatuaren esku jarraituz, ezta zerbitzua bera zaintzen ez duenaren ardurapean, ez dugu lortuko zerbitzu hauetan eman diren atzera pausuetatik askatzea. Esparruz esparru begiratuta, agerian geratzen ari da egin den enpresa- eta gestio-ereduak atzera baino ez garamatzala, ez dela hartu premiazko zerbitzu publiko modura, eta esku pribatuetan utzi nahi dela eraginkorragoa izango den aitzakiarekin. Hasteko, ezin delako garraioa eskaintza/ eskaera legearen arabera antolatu, eta bestetik, ematen den zerbitzuaren kalitatearen eta egokitasunaren aurretik, balantza ekonomikoa jartzen delako eta hori beti da txarrerako ematen den zerbitzuaren ikuspegitik. Baina hori ere ez da berria. Ikusi besterik ez dago garraio zerbitzu hauek izan duten garapena. Renfe da adibide garbi bat: ez da zerbitzua zaindu, ez dira inbertsioak egin, ez aldirikoetan ez ibilbide luzeko trenetan. Ez da bidaiariak erakartzeko urratsik eman nahi izan. Salneurriez, zer esan? Garestiagoak dira egun aldirikoak abiadura handikoak baino. Baten aldeko apustua nabarmena da. Bidaiaririk ez izanda ere, bestearen kasuan zerbitzua mantendu egiten da, baina besterik gabe eta, gainera, herrialde ezberdinetan garraioa erakargarriagoa egiteko ematen ari diren urratsen aurretik, hala nola Mugi txartel bakarra Gipuzkoan, kostata sartu da baina deskonturik gabe. Beraz, beste edozein garraioa baino askoz garestiagoa da egun Renferen trena hartzea. Zerbitzua ondo antolatzen ere ez da arreta gehiegirik jartzen eta horrela garraio ezberdinek elkarri, osatu ordez, konpetentzia egiten diote, hala nola Bizkaian trenak autobusari edo alderantziz. Azpiegitura handien alde bat egin dute baina gertuko zerbitzuak alboratuta geratu dira. Uztailean egoera hau areagotu egingo da eta are zailagoa izango da gure lurraldeak behar duen garraio-sistema osatua, osagarria, intermodala, merkea eta benetako mugikortasun aukera publiko osatua antolatzea eta eskaintzea. Langile kopuruan izan den garapena ere oso adierazgarria da. 1990ean Renfek Euskal Herrian 2.850 lanpostu zituen; 2013an, Renfe eta Adifekoak batuz, 1.400 inguru, erdia. Forondako aireportuaz behin baino gehiagotan hitz egin dugu ikasturte honetan. Nabaria da Madrildik ez dagoela hain aldeko ezaugarriak dituen aireportuaren alde egiteko borondaterik. Alderantziz, Zaragozaren alde egin du, karga-aireportu modura guztiz lehia- korra zen azpiegitura odolusten utziz, 12 ordutara murriztuz zerbitzua. Zerbitzuaren murrizketak trafikoen galera ekarri du eta ondotik lanpostu galera. 90. hamarkadako 225 langileak apenas izango dira 57 uztailetik aurrera. Lanpostu zuzenetan beste zerbitzu batzuk ematen dituzten enpresek ere egin dituzte murrizketak. Bestela behar luke bideragarria guztiz zen zerbitzuaren aldeko apustu argia egin izan balitz, baina Madrilek ez du borondaterik. Are gehiago, herri bezala pentsatzen hasteko beharrezkoa da aireportuen eskumena eskuratzea. Kilometro gutxitan Foronda, Loiu, Hondarribia, Noain eta Miarritze ditugu. Denak behar ote diren edo ez eztabaidatu behar bada, eztabaidatuko dugu baina gaiari osotasunean begiratu eta erabakia bertan dagoela, herri bezala zer behar dugun aztertzeko beharra dugu. Foronda kargako aireportua eta Loiu bidaiarientzat nagusi dira gaur. Miarritze eta Hondarribia osagarri izan daitezke, baina edozer erabaki behar dela, hemen erabaki behar da eta aurre egin orain arte Madriletik emandako urratsei eta gestio okerrari. Aenak 47 aireportu kudeatzen ditu. Zorrei aurre egin ezinda dagoela esaten zaigu, baina 2012an 1.360 milioi irabazi zituen. Nola litzateke kontua? Azalduko dizuet: EREak ezarriz, orduak eta zerbitzua jaitsiz, eta horrek ezin ahaztu dugu eragina duela bertako lanpostuetan zein inguruko ekonomian. Noainen, Forondan, Hondarribian, guztietan izan da lanpostu galera esanguratsua. Loiun, gure inguruko aireporturik indartsuena esan genezake, azpikontratatuak dituzten lanetan kaleratzeak izan dira, soldata jaitsierak, mediku -zerbitzua kendu da eta gogoratuko duzue agian hori gertatu ostean bidaiari bat hil zela. Agerian geratu da kalitateak izan duen beherakada. Eta hori, ia 2007an bezala, bidaiari kopuru altuena lortu den urtean, 2012an. Datu batzuk eta besteak ez datoz bat, bistan da. Zertan ari dira? Defizitarena aitzakiatzat jartzen pribatizazioa justifikatzeko, baina, aldi berean, errentagarria dena irabazi-iturri handiagoa bilakatzen beraietan esku hartuko duten pribatuentzat? Santurtziko portuak gaitasuna badu, baina ez da behar beste egiten trafiko berriak eskuratzeko. Ez da jendea kontratatzen. 30 milioi tona mugitzen ditu 90 tona arte iritsi daitekeenean. Inguruko portuekin elkarlanean motorra izan daiteke, nahiz eta praktikak ez duen horren aldeko bultzada erakusten. Eta adibide bat langile kopuruan izandako garapena da. 1993an, 431 langile ziren portu agintaritzan. 2013an, 250 baino ez. Hemen ere, herri-ikuspegitik, portu-agintaritza bakarra behar dugu. Ez noski portu batek bestea itotzeko eta desagerrarazteko, baizik eta bien arteko osagarritasunaren ikuspegitik lantzeko etorkizuna, bideragarritasun sozial eta ekonomikoa lantzeko. Pasaiakoak atal berezia eskatzen du. 10 urte atzera eginez gero, tona kopurua erdira jaitsi dela ohartuko zarete. 15 urtetan, lanpostu kopuruak, % 40 egin du behera. Portu Agintaritzari dagokionez, zamaketa-enpresa publikoaren kasuan, pribatizatua % 50ekoa dela esan genezake. Lau urte daramate langileek erregulazioan. Egia da krisiak bere eragina izan duela datu hauetan, baina horrek baino gehiago kaltetu du interes jakin batzuen defentsan, denbora luzez saldu nahi izan zaigunak, alegia, Pasaiako portuak ez zuela etorkizunik kanpo kaia egin ezkero. Gaur gaurkoz, begibistakoak da biak direla okerrak. Kanpoko kaia ez dirudi egingo denik eta portuak egungo tokian bideragarritasuna badu, indarrak horretan jarri ezkero. Euskal Herriaren ikuspegia ardatz, bertako enpresentzat, euskal portuak, beraien produktuak mugitzeko lehentasunezko izatea lortu behar da. Portuen eskumena lortuta, portuak elkar lanean arituz eta trafiko berrien lorpenen indarra jarriz, etorkizuna bestelakoa litzateke. Aldiz, erabakiak, baita tasa edo tarifei dagozkienak ere, Madrilen hartzeak ez du laguntzen; alderantziz, esango nuke. Esan dudan guztiagatik, legez besteko proposamen honekin batera azaltzen gara Estatuaren garraiozerbitzu eta -azpiegituraren gestioaren pribatizazioaren aurka. Eta aldarrikatzen dugu kalitatezkoa eta eraginkorra izan behar den euskal garraio sektore publikoa, erabiltzaileak kontuan hartuko dituena eta garraio publikoaren langileen lan-baldintzak eta eskubideak errespetatuko dituen ereduan oinarritutakoa. Besterik ez. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1488 |
10 | 31 | 23.05.2013 | ZABALLOS DE LLANOS | SV-ES | EH Bildu legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, garraio zerbitzuen liberalizazio eta pribatizazioaren inguruan. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Gracias, señora presidenta. Euskal Sozialistak taldeko kideak kezkatu egiten gaitu Rajoy jaunaren, Espainiako Gobernuaren eta Alderdi Popularraren hurrengo helburuetako bat ga- rraio-azpiegitura eta -zerbitzuen pribatizazioa dela jakiteak; esaterako, AENArena edo Renferena. Soraya Sáez de Santamaría Gobernuko lehendakariordeak aurreratu zuen bere Gobernuaren asmoa zerbitzu jakin batzuen liberalizazioa onartzea dela; esaterako, garraio-azpiegitura eta -zerbitzuen kudeaketa, hain zuzen ere, kudeaketa eraginkorragoa eta zuhurragoa lortzeko xedez. Aditzera eman du azpiegitura jakin batzuen eta garraio-zerbitzu jakin batzuen erreforma lantzen ari direla, herritarrentzako askoz merkeagoak izan daitezen. Baina denok dakigu garraioaren pribatizazioa ez dela soluzioa eta ez dituela eragingo xede dituen helburu horiek. Nahiko erraza da argudiatzea garraioaren pribatizazioa ez dela errentagarria izango eta ez dituela konponduko pribatizatzeko aitzakiatzat jarri dituzten ustezko arazoak. Horretarako, nahikoa da beste herrialde batzuek sektore hau pribatizatzearen inguruan izan dituzten esperientziak ikustea, esperientzia negargarriak inondik ere. Haietako batzuk nabarmenduko ditugu. Zeelanda Berria. Gobernuak tren- eta transbordadore-zerbitzuak pribatizatu zituen 1990ean. Erosleek saltzeko moduko aktibo guztiak kendu zizkieten sektore horiei. 2008an, gobernuak estatuaren kontrolpean jarri behar izan zuen berriro galerak eragiten jarraitzen zuen erdipurdiko garraioa. Edo Ingalaterraren kasua. 1994an, estatuko trenbide-enpresa funtzionamenduan izan zen azken urtean, 950 milioi libra kostatu zitzaien zergapekoei. 2008an, trenbide-sarea, haren ondorengo erdi pribatua, 5 bilioi libra kostatu zitzaien zergapekoei. Datu hori alde batera utzita, garraio publikoak kuota galdu zuela, garraioaren itomena eta poluzioa areagotu egin zirela eta erreklamazio-kopurua esponentzialki handitu zela egiaztatu zen. Urtean milioi bat erreklamazio egin ziren eta erabiltzaileek zerbitzuari buruz zuten iritzia narriatu egin zen zerbitzuaren bi aldagai kontuan hartuta: fidagarritasuna eta puntualtasuna. Eta hori, zerbitzuaren ezbehar-kopurua eta gertatutako zorigaiztoko tren-istripuak aipatu gabe. Beste adibide bat Londresko metroaren kasua da. Lehiaketa publiko-pribatua egin zen parte hartzeko interesa zuten inbertitzaileak gonbidatzeko. Konpainia erosleei esan zitzaien, gertatzen zena gertatzen zela, babestuta egongo zirela galera larrien aurrean. Sektore pribatuak mozkinak jasotzen zituen eta kargak eta galerak Estatuarentzako ziren. Garraio publikoa sektore defizitarioa da ezinbestean, haren helburua ez delako irabaziak lortzea, gizartearen premiak gogobetetzea baizik. Horregatik, pribatizatzeak bi ondorio soilik izan ditzake: enpresamota guztietan behar-beharrezkoa den errentagarrita- sun ekonomikoa lortzen ahalegintzeko zerbitzuak murriztea, edo denonak diren aktiboak, hau da, trenak, tunelak eta instalazioak esku pribatuetara eskualdatzea. Horrela, denok jarraituko dugu ordaintzen, zuzenean, tarifen bitartez, nahiz zeharka, zergen bitartez, eta hura ustiatzetik lortzen diren mozkinak gutxi batzuen poltsikoetara joango dira zerbitzuari eusten lagundu beharrean. Baina jakina, herritarrentzako oinarrizkoak diren zerbitzuak pribatizatzeko orduan –esaterako, garraioa pribatizatzeko orduan– sortzen den arazoa honako hau da: zerbitzu nazional horiek porrot egiten inoiz ezingo litzatekeela utzi. Beraz, jabe pribatu berriek funtsen okerreko erabilera egin dezakete, gauzak gaizki joaten badira Gobernua haiek erreskatatzera joango dela jakitun. Estatuek alde batera utzi nahi dituzten zerbitzu eta ondasun asko gaizki kudeatu dira, gaitasunik ezagatik, behar besteko inbertsioak ez egiteagatik, eta abar. Hala ere, kudeaketa oso txarra izan bada ere, posta-zerbitzuak, trenbide-sareak, erretiratuentzako egoitzak, kartzelak eta pribatizatzen diren beste hainbat zuzkidura ezin dira utzi merkatuaren erara. Kasu gehienetan, norbaitek erregulatu beharreko jardueramota dira. Horregatik, esku publikoetan bukatu zuten bere garaian. Gauza jakina da zerbitzu publikoak murrizteak ondorio negatiboak dituela gizartean. Epe luzera ez dute eramaten hazkunde ekonomiko handiagora eta, gainera, nabarmen handitzen dute aberatsen eta behartsuen arteko arraila. Horregatik, Espainian garraio-sistemak pribatizatzeak ez du aberastasun handiagoa ekarriko herrialdera. Alderantziz, aberatsen eta pobreen arteko arraila handituko du eta zerbitzu horiek garestituko ditu. Baina gertakari horren ondorio logiko gisa, mozkinek eragina izango dute enpresa horien akziodunetan. Galerak, aldiz, Estatuari kargatuko zaizkio alboratu ezin diren zerbitzuengatik. Hala ere, kalterik handiena, agian, neurtu ezineko gisa aurkezten den zerbait da, hain zuzen ere, zerbitzu publikoak berezko nortasuna galtzea; izan ere, erakunde pribatu batek eskaintzen duenean, edonork erabiltzeko eskubidea duelako nozioa gainbehera etortzen da eta ondorio negatiboak ditu gizarte baten solidaritate-estrategietan eta elkar babestekoetan. Zerbitzu publikoa lorpen bat da langileentzat eta haien familientzat eta, nolabait, pertsonen gainean eta premia sozialen gainean sortutako beste ekonomia baten aukera erakusten du eta ez enpresa-mozkinen gainean sortutakoa. Horregatik, Euskal Sozialistok uste dugu Espainiako Gobernua titular duten garraio-zerbitzuen eta -azpiegituren pribatizazioaren kontrako gure iritzia adierazi behar dugula eta zerbitzu publiko gisa jarrai- tzearen aldeko gure iritzia azaldu eta horren alde egin behar dugula, Eusko Jaurlaritzari eskatuz ikuspegi hori defendatzeko eta Mariano Rajoyren Gobernuaren aurrean aurkezteko. Eta ez hori bakarrik, baita Estatua titular duten garraio-zerbitzu eta -azpiegitura horietan dagoen enplegua defendatzeko ere, horiek galtzearen edo horien prekarizazioaren aurkako jarrera azalduz. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1489 |
10 | 31 | 23.05.2013 | VAQUERO MONTERO | EA-NV | EH Bildu legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, garraio zerbitzuen liberalizazio eta pribatizazioaren inguruan. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Gracias, señora presidenta. Buenos días a todos. Al hilo de la proposición no de ley presentada por EH Bildu en torno a la liberalización y privatización de los servicios de transporte, y puesto que los grupos que han tenido la palabra antes que yo han hablado sobre la privatización de los servicios públicos o sobre el mantenimiento del empleo, quiero utilizar mi intervención para denunciar la postura del Gobierno. En torno a las infraestructuras y servicios de transporte, aparte del no cumplimiento del artículo 10.32 del Estatuto, el Gobierno del Estado pone en entredicho las competencias que tenemos actualmente. El Estado, con la excusa de la crisis y el objetivo de la privatización, pisotea las competencias de nuestra comunidad autónoma o dificulta su transferencia mediante un real decreto ley o mediante una ley. 4/2013 Errege Lege Dekretuak, otsailaren 22koak, Ekintzaileari Laguntzeko eta Enplegua Haztea eta Sortzea Sustatzeko Neurriei buruzkoak, aldez aurretiko justifikaziorik gabe eta IV. Kapituluan, trenbideesparruari eragiten dioten eta Euskadiri legez dagozkion eskumenak argi eta garbi bete gabe uzten dituen arazo jakin batzuk xedatzen ditu. Konstituzioaren 149.1.21. artikuluak trenbideen eskumen esklusiboak erregulatzen ditu lurraldetasunprintzipioa erabiliz, Autonomia Estatutuak 10.32 artikuluan egiten duen bezala. Tratu bera ematen zaie ibilbide guztia Euskal Autonomia Erkidegoan duten errepideei. Horregatik, lineak elkarri lotuta daudenean, sarea osatuz, eta eskumen-titulartasuna zehazteko, bidea bi puntu elkarrekin lotzeko erabili behar da eta ez hura osotasunean txertatzeko, gai hori Katalunian eztabaidatu zenean interpretatu zen bezala. Trenbideak eskualdatzeaz hitz egiten dugunean, lurralde-irizpideaz zein azpiegituraz hitz egiten dugu. Konstituzio Auzitegiak erabaki du aipatzen den ibilbi- dea azpiegiturarena dela eta ez trenbide, errepide eta bideetan ibiltzen diren ibilgailuena. 4/2013 Errege Lege Dekretura itzulita, legez autonomia-erkidego honi dagozkion eskumenak hartzen dituen lege-agindu horrek ez du errespetatzen aipaturiko lurraldetasun-irizpidea. 38. artikuluak eta eranskinak Estatuko interes orokorreko trenbide-sareko linea eta bideguneen katalogoa jasotzen du, Euskadik trenbide-arloan dituen eskumenak urratzen dituena. Katalogo horretan daude Euskal Autonomia Erkidegoan igarotzen diren linea guztiak. Lineak interes orokorrekotzat katalogatzeak Autonomia Estatutuan jasotako eskualdaketaren etorkizuna iluntzea eragingo du. Konstituzio Auzitegiaren 118/196 Epaiak dio "salbuespen gisa soilik argudiatu ahal izango direla autonomia-erkidego batean igarotzen diren trenbide-azpiegiturekiko interes orokorreko arrazoiak, Konstituzioak berak ezarritako eskumenbanaketaren aurkakoa delako". Eta interes orokorraz hitz egiten dugunean, interes orokorraz hitz egiten dugu, nahiz Estatuak, sarritan, Estatuaren interesarekin nahasten duen hori. 11 linea eta bidegune dira, horietatik 6 osoosorik Erkidegoko lurraldean igarotzen direnak, hala nola Irunerako 106 linea, Santurtzi eta Abando arteko 720 linea, Muskiz eta Barakaldo arteko 722 linea, Ariz eta Basurtuko ospitalearen arteko 782 linea, eta Lutxana-Barakaldo eta Irauregi arteko 784 linea. Eusko Jaurlaritzatik eta Legebiltzar honetatik hainbat aldiz eskatu da linea horiek eskualdatzea. Gardentasun eta leialtasun instituzionalik eza ere salatu nahi dugu, maniobra hori ezkutuan egin delako, trenbide-arloarekin zerikusirik ez duen neurri ekonomikoei buruzko errege lege-dekretu baten bitartez. Horregatik guztiagatik, Eusko Jaurlaritzak Aldebiko Konbentzioaren aurrean errekurritu du linea horiek sartu izana, eta, Espainiako Gobernuak ez badu onartzen negoziatzea, gatazka Konstituzio Auzitegiaren aurrean errekurrituko da. Eta Estatuko zenbait portu pribatizatzeko egindako iragarpenari dagokionez eta, komunikabide batzuen arabera, aipaturiko zerrendan agertzen den Bilboko portuari dagokionez… Bilboko portua eta Pasaiakoa interes orokorreko portuak dira, Konstituzioaren 149.1.20 artikuluaren arabera Estatuaren eskumen esklusibokoak. Baina hori bai, pribatizatzean interes orokorreko izateari utziko lioke eta, ondorioz, interes orokorreko izaera galtzeak Euskal Autonomia Erkidegoaren eskuetan utziko luke haren titulartasuna; izan ere, Estatutuko 10.32 artikuluaren arabera, Autonomia Erkidegoak eskumen esklusiboa du portuesparruan, baldin eta interes orokorreko gisa sailkatuta ez badaude. Estatuak garraio-, portu-, aireportu- edo trenbide-azpiegiturak pribatizatzea aukeratzen badu epe laburrean baliabideak lortzeko bide gisa, lege organikoz gureak diren eta, gure iritziz, Estatuarentzako interes orokorreko azpiegitura eta zerbitzu publiko izateari uzten dioten baina Erkidegoarentzako izateari uzten ez dioten azpiegituren eskumena eskualdatzea eskatzen dugu. Pero si la privatización de estas infraestructuras de transporte acarreara para Euskadi la transferencia de dichas competencias de transporte, estaríamos dispuestos a analizarlo, porque la gestión de estas infraestructuras de transporte sería mejor. Porque la política de transporte de Euskadi la elegiría Euskadi: las inversiones, los servicios, las tarifas y los horarios, o la forma implementar la tarjeta única. En definitiva, elegiría que tipo de servicio público de transporte necesitaría Euskadi. Gracias. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1490 |
10 | 31 | 23.05.2013 | SEMPER PASCUAL | EH Bildu legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, garraio zerbitzuen liberalizazio eta pribatizazioaren inguruan. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Gracias, señora presidenta. Egun on, legebiltzarkideok. Hasteko, aitortu behar dut izugarri harritu ginela EH Bilduk aurkeztutako legez besteko proposamena ezagutzeko aukera izan genuenean. Lehenik eta behin, makroazpiegituren kontra egitea banderatzat hartzen dutenak haien etorkizunagatik hain kezkatuta azaltzen zirelako. Bada zerbait harrigarri. Bigarrenik, Espainia horrenbeste mespretxatzen dutenek eta Espainiaz horrenbeste arnegatzen dutenek aitortu ere egiten ez dutenari eskatzen ziotelako aireportu-, portu- eta trenbide-zerbitzu eta -azpiegituren transferentzia. Eta hirugarrenik, eta hau da garrantzitsuena, edukia eta deskribatutako egoera ez datozelako bat errealitatearekin legez besteko proposamen honetan, gainerako legebiltzar-taldeak EH Bilduk planteatutako jokoan sartu badira ere. Dakizuen bezala, gure herrialdea –eta hau ez da inolako aurkikuntza–, ikuspegi ekonomikotik seguruenik bere historia hurbileneko unerik zailena ari da igarotzen. Eta, logikaz, modu arrazionalean administratutako botere publikoek baliabideak optimizatu nahi dituzte edo optimizatu behar dituzte herritarrei ematen dizkieten zerbitzuetan gutxieneko kalitate-estandarrei eusteko. Baina hori nahikoa ez dela, mundua ere aldatu egin da, eta lehen botere publikoek kudeaketa zuzenaren bitartez soilik eskain zezaketena, gaur egun, zorionez, forma berriak aurkitu eta gomendatzen ditu, kudeaketa-formula berriak eta lankidetza publikopribatuko formula berriak. Lankidetza publikopribatua. Eta mundua horrenbeste aldatuta, orain ez dago gure interesen edo gure borondatearen esku soilik, monopolio publikoei eustea horren baitan balego ere. Izan ere, Europar Batasunak, Europak, lehia askea sustatzea xede duten zuzentarauak onartzen ditu, disimulurik gabeko helburu batekin: eskaintzaren aniztasuna handitzea, zenbat eta eskaintza handiagoa orduan eta onura handiagoa baita. Noren onura? Halaxe da, herritarrarena. Esaterako, ezagutuko duzue Europar Batasunaren Liburu Zuria, Batzordeak 2001ean onartutakoa. Europako garraio-sarea hobetzeko asmoz sortu zen, eta aldarrikatzen dituen helburuen artean trenbideespazio integratua, eraginkorra eta lehiakortasun oso eta librekoa sortzeko premia dago. Lehiakortasun oso eta librekoa. Izan ere, gaur egun, operadore publiko nazionalek erabateko monopolioa dute aurkitzen diren bideetan zehar –hain zuzen ere, beren jabari publikoaren barruan– eta, horregatik, ezin dira pribatizatu. Eta horri buruz gero hitz egingo dut pixka bat gehiago, uste dudalako nahastu egiten direla kontzeptu batzuk. Espero dut ez direla berariaz nahastuko, ezjakintasunez baizik. Botere-pilaketa horrek aukera ematen dio operadoreari gardentasun eskaseko politika egiteko, alde batetik, kostuak argitaratzeari eta justifikatzeari dagokionez; esaterako, emaitzen errendimenduena –orain hitz egingo dugu kudeaketa jakin batzuen emaitzez ere– eta tarifa bakarrak eta lehiarik gabeak aplikatzeko aukera ematen du. Horren arabera, nor aterako da kaltetuta? Halaxe da, herritarra. Beraz, Europar Batasuneko Liburu Zuriak dio desiratutako liberalizazioak aukera emango duela bidaiariak garraiatzeko konpainia pribatuetako operadore berriak sartzeko sare nazionalean nahiz nazioartekoan, operadoreen arteko lehia sustatuz –hitzez hitzekoa da hori–. Operadoreek merkatu-kuota lortzeko borrokatu beharko dute. Onuradun nagusia bezeroa izango da, garraio-aukera gehiago izango dituelako, itxura batean zuek nahi ez baduzue ere. EH Bilduk planteatutako legez besteko proposamenak errealetik duen apurrarekin hasita. Baina hel diezaiogun EH Bilduk planteatutakoak errealitatetik edo sinesgarritasunetik duenari. AENA. Dakizuen bezala, AENA zerbitzu jakin batzuen parte bat pribatizatzeko prozesuan murgilduta dago, eta zehaztasunez hitz egin behar da. Sustapeneko ministroak iragarritakoaren arabera, Gobernuaren asmoa AENAren % 49 lehiaketara edo salmentara ateratzea da. Horrek esan nahi du baliabide ekonomikoak lortuko direla eta zerbitzuari eta zerbitzuaren baldintzei eutsi egingo zaiela eta, gainera, kapitalaren gehiengoa Estatuaren esku geratuz. Beraz, estatuak sozietatearen gainean izango duen presentzia eta kontrola gehiengoduna izango da. Ba al dakizue, beste gauza batzuen artean, zergatik hartu den erabaki hori? Ba al dakizue zenbateko zorra duen AENAk? Ba al dakizue zenbateko zorra duen AENAk? 14.000 milioi eurokoa. AENA, estatuko sozietate publikoak, 14.000 milioi euroko zorra du, etenik gabekoa. Eta zuek ezer ez aldatzea planteatzen diguzue, zorra handitzen jarraitzea eta herritarrek, ez dakit ez-eraginkorra baina bai emaitza onak ez dituen kudeaketa ordaintzen jarraitzea. AENAren kapitalaren gehiengoak publikoa izaten jarraituko du, AENAk sozietate publikoa izaten jarraituko du, AENA botere publikoek kontrolatuko dute, baina kapitalaren % 49 salduta 14.000 euroko zor ikaragarri eta jasanezin hori murriztu nahi da. Eta egia da bi eredu daudela: orain arte bezala jarraitu edo AENAren kudeaketa hobetuko duten elementuak sartu, herritarrei ematen zaien zerbitzuari eragiten ez dioten zerbitzuetan kapital pribatua sartuko duten elementuak. Honaino iristen da legez besteko proposamenean dagoen errealitatearen zati txikia, mitinetik haratago. Baina Renfen sartzen bagara, erabateko zentzugabekeria da. Renfek lau sozietatetan banatzea aurreikusten du, lau sozietate publikotan, eta ibilbide luzeko linea jakin batzuetan operadore pribatuak sartzeko izapideak ari dira egiten. Baina gaur proposatutako legez besteko proposamenean adierazten den bezala, oker dela pentsatu nahi dut, ez da hitz egiten aldirietako lineei buruz. Eta operadore pribatu horiei aukera emango zaie ibilbide luzeko lineak Renfe operadoreak erabiltzen dituen ordutegi desberdinean erabiltzeko. Adibidez, Madril-Sevilla abiadura handiko linea ez da pribatizatuko, beste gauza batzuen artean ezinezkoa delako, jabari publikokoa delako, baina Renfek zerbitzurik ematen ez duen ordutegian aukera emango zaio operadore pribatu bati Renferekin lehiatzeko. Izugarria herritarrentzat, Renfek ezin duen tokian partikularrak sartzea zerbitzu osagarria eskaintzeko! Eta zuek, ez dakit zertan oinarrituta, liberalizatzea pribatizatzearekin nahasten duzue. Eta, hasteko, Renfe ez da pribatizatuko. Renferen trenak ibiltzen diren lineak ezin dira pribatizatu. Zerbitzua liberalizatuko da beste operadore batzuk sar daitezen Renferekin lehiatzeko. Hasteko, lehia ona eta osasuntsua delako; bigarrenik, herritarrari ematen zaion zerbitzua hobetzen duelako, aukera gehiago eskaintzen dizkiolako; eta, hirugarrenik, Europar Batasunak behartzen gaituelako, Europan gaudelako eta zerbitzua liberalizatzen delako. Horixe dute askatasunak eta merkatu libreak, herritarrari laguntzeko direla, dogma ideologikoetatik eta ulertzen zailak diren jarreretatik harago. Eta esaten denean –hitzez hitz hartu dut–, nondik atera duzue Bilbo-Muskiz eta Bilbo-Santurtzi lineak pribatizatzearen kontu hori, hemen aldirietako lineak inork aipatu ez dituenean, esan dudan bezala ezinezkoa delako? Baina zer zentzugabekeria da hau? Nor ikaratu nahi duzu? Zer mezu adierazi nahi diezu herritarrei? Non gaude? Zer zehaztasunekin hitz egiten da hemen? Zentzugabekeria horren aurrean –eta oraintxe amaituko dut, presidente andrea–, Legebiltzarreko Talde Popularrak gaur bilkura honetan aurkeztutako ekimen guztien aurka bozkatuko du. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1491 | |
10 | 31 | 23.05.2013 | ZULAIKA PORTILLO | EH Bildu | EH Bildu legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, garraio zerbitzuen liberalizazio eta pribatizazioaren inguruan. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko berriro ere presidente andrea. Ezer baino lehen, agurtu nahiko nituzke garraio publikoetako langileak. Estatuaren menpe dauden garraio zerbitzu eta azpiegituren pribatizazioen aurka gaude. Aldiz, zerbitzu publikoa mantentzearen alde, baina harago joan nahi dugu proposamen honekin. Euskal Herrian garraio-zerbitzu publikoetan kalitatezko zerbitzua emateko lanpostuak mantendu eta egin behar dira, lanpostu publikoak izan behar dira eta lan baldintzak eta eskubideak errespetatu behar dira. Ezin da aitzakiatzat jarri garraioa ez dela errentagarria. Zerbitzu publikoak… ezin da irizpide gisa eduki zerbitzu publikoen errentagarritasuna. Ezin diogu erreparatu emaitza-kontuari edo errentagarritasun ekonomikoari. Zerbitzu soziala hartu behar da irizpidetzat. Hemos acordado una transaccional con el PNV, mediante la cual pedimos lo siguiente: "Garraiozerbitzu eta -azpiegitura arloan eskumenen eskualdaketa, bi esparruetan eskumena izatea behar dugulako, zerbitzuaren kudeaketan eta azpiegituren kudeaketan. Eta bere eskumenekoak diren garraio-azpiegituren zerbitzuen izaera publikoari eustea, kalitate-, berdintasun-, fidagarritasun- eta segurtasun-irizpideen arabera. Eta azkenik, enpleguari eta lan-baldintzei eustea defendatzen dugu". Arlo honetan ere burujabetza behar dugu. Euskal Herrian kudeatu behar ditugu garraio publikoak. Euskal garraio-sektore publiko sendo bat lortzea da helburua, gizartetik gertukoa eta benetako zerbitzua eskainiko duena. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1492 |
10 | 31 | 23.05.2013 | ZABALLOS DE LLANOS | SV-ES | EH Bildu legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, garraio zerbitzuen liberalizazio eta pribatizazioaren inguruan. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. Pozten naiz Ganbera honetan ordezkaritza duten eta esku hartu duten talde gehienak garraioazpiegituren zerbitzuak pribatizatzearen aurka egoteaz, Alderdi Popularra izan ezik, harritzen ez gaituena, bestalde. Zuk esan duzu eta hemen saldu nahi izan diguzu pribatizazioaren onuradunak herritarrak izango direla, hori egia ez dela badakizuen arren, onura aterako duten bakarrak enpresak izango direla badakizuen arren. Lortzen duten enpresa-mozkinak eragina izango al du zerbitzuan? Ez, badakigu ezetz. Beraz, badakigu nor izango diren pribatizazio horren hartzaileak eta onuradunak. Eta AENAk zenbateko zorra duen ba al dakigun galdetu duzu. Jakina badakigula! Esan iezadazu zer zerbitzu publiko ez den defizitarioa. Zer zerbitzuk ditu mozkinak? Bakar batek ere ez, zerbitzu publikoen xedea gizartearen premiak gogobetetzea delako, eta administraziook onartzen dugu premia horiek gogobetetzea eta eragiten duen defizita geure gain hartzea lehenesten dugula. Kudeatzaile txarra da herritarren interesen ordez enpresa-mozkinak lehenesten dituena. Baina, nolanahi ere, zuekin guztiokin partekatu nahi nuen ez gaudela ados garraio-zerbitzu publikoei eusteko soluzioa arlo horretan oraindik eskualdatu gabe dauden eskumenak eskualdatzeko eskaeran oinarritzearekin. Sozialistok bat gatoz oraindik gauzatu gabe dauden Estatutuko 10.32 artikuluko eskumenak eskualdatzearekin, eta hala eskatu genion Sustapen Ministerioari Gobernuan egon ginenean. Espainiako Konstituzioaren 149.1.20 artikulua berariaz aipatzen duen artikuluari jarraikiz, Eusko Jaurlaritzak ez luke ezer esatekorik izango, ez luke eskumenik izango interes orokorreko portu eta aireportuen gainean, ez autonomia-erkidego bat baino gehiago zeharkatzen duten garraio-sareen gainean, eta are gutxiago Europar Batasuneko estatu kide bat baino gehiago zeharkatzen dituzten Europa barneko sareen gainean. Hain zuzen ere, azpiegitura horien inguruan, interes orokorreko aireportu eta portuen inguruan eta autonomia-erkidego bat baino gehiago zeharkatzen dituzten garraio-sareen inguruan eskatu dugu Euskal Sozialistok gobernu autonomikoen parte-hartzea; hori bai, apriorismo dogmatikorik gabe, zorroztasunaren premisan, baliabideen eraginkortasunean eta gobernantzan oinarrituta. Mugikortasunaren eta azpiegituren ikuspegi partekatu batean oinarritu eta onartutako administrazio-maila guztiek parte hartzea eskatzen duten formula eta mekanismoekin. Hori da gure zuzenketako 3. puntuan adierazten duguna. Ezin gara ados egon portu-, trenbide- eta aireportu-azpiegiturak besterik gabe eskualdatzearekin. Bene-benetan uste dugu gehiago adierazten duela planteamendu ideologizatu eta ez oso praktiko bat, eta ez euskal gizarteari eta herritarrei gehien komeni zaienari buruzko analisi serio eta zentzuzko bat, denon baliabide publikoen kudeaketa eraginkorragoa bermatzeaz gain. Sozialistok uste dugu Euskadin diharduten azpiegitura eta zerbitzu guztiek gure lurraldeko mugikortasunaren ikuspegi partekatuan oinarrituta jardun behar dutela. Alde horretatik, Estatuko zerbitzuak ez ezik, baita foru-aldundi eta udaletakoak ere, gobernantza-eskemetan oinarrituta, esaterako, aurreko Gobernu sozialistak sustatutakoetan, nahasitako operadore guztiak garraio-agintaritzetan biltzeko. Arrazoiak begien bistakoak dira, eta sailburuari horren berri galdetzeko aukera izan genuen, portu eta aireportuen transferentzia eskatu behar zuela iragarri zuenean. Norbaitek galdetu al dio bere buruari zenbat kostatzen diren azpiegitura horiek, horien mantentzea eta horien ustiapen-defizita? Zenbat da? Zenbat diru atera beharko da euskal diru-kutxatik kostu horiei aurre egiteko? Krisi-garai honetan ezin dugu horrelakorik egin. Enplegu-politika aktiboen transferentzia bezala izango da; hemen 40 milioi euro gehiago kostatzen zaizkigu horiek. Bestalde, zenbait gauza zentzuz jokatzekoak dira. AENA munduko aireportu-kudeatzaile aintzate- tsienetako bat da. Teknikari oso kualifikatuak eta espezializatuak dituelako da hori. Teknikari horien lanak eta kostuak ondo justifikatuta daude, Espainiako 40 aireportuk baino gehiagok osatutako sareari zerbitzua eman behar baitiote. Euskal AENA bat muntatu beharko dugu aireportu bat kudeatzeko eta hiru aireporturi zerbitzua emateko behar diren teknikari guztiak kontratatzeko egin behar diren gastu finko askorekin. Gaur egun teknikari gutxi batzuek, AENAko hiruk, ematen dituzte Espainiako aireportu sare osoak behar dituzten zerbitzu jakin batzuk. Hiru teknikari horiek kontratatu behar al ditugu Euskadiko hiru aireportuetarako? Gauza bera esan daiteke portuei buruz eta trenbide-azpiegiturei buruz. Bestela, esan dezala Eusko Jaurlaritzak zenbat kostatzen zaigun Euskotren. Argi dago garai berri hauetan dagokiguna, Euskadiko mugikortasunaren ikuspegi partekatu batean oinarrituta, euskal instituzioei zentzuzkoak eta eraginkorrak diren alderdi guztiak kudeatzeko eta herritarrei zerbitzu hobea emateko esparru xehatuetan parte hartzeko aukera ematen dien gobernantzaereduak ahalbidetzea dela. EAJk eta EH Bilduk aurkeztutako erdibideko zuzenketari dagokionez, une honetan puntuka bozkatzea eskatzen dugu; izan ere, 2. eta 3. puntuen alde gaude baina 1. puntuan abstenitu egingo gara, esan berri dizudan bezala ez zaigulako nahikoa iruditzen. Transferentzia behin eta berriz eskatzen badugu ere, Konstituzioak esaten du portuak eta aireportuak interes orokorrekoak direla eta ez zaizkigula eskualdatuko. Horregatik, Alderdi Sozialistan pentsatzen dugu bideak bilatu behar ditugula Eusko Jaurlaritzak kontu horiei buruzko erabakiak har ditzan. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1493 |
10 | 31 | 23.05.2013 | VAQUERO MONTERO | EA-NV | EH Bildu legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, garraio zerbitzuen liberalizazio eta pribatizazioaren inguruan. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Ez nuen pentsatzen interbenitzea zeren eta akordio bat geneukan eta pentsatzen genuen nahiko garbi zegoela. Baina atzetik aurrera hasita, Zaballos jaunari esan nahi diot Konstituzioak ez duela esaten zein den interes orokorreko portua. Konstituzioak esaten duena da interes orokorreko portuen konpetentzia esklusiboa Estatuarena dela. Ministerioak esaten du zer den interes orokorrekoa edo ez, eta guk esaten duguna da interes orokorra galtzen baldin bada zerbitzu hori edo infraestruktura hori pribatizatzen delako, geurera etortzeko. Hori da egiten dugun irakurketa. Zaballos jaunarekin jarraituz, zuk diozu erdibideko zuzenketako 1. puntua ez dela nahikoa, planteamendu ideologizatuak defendatzen ditugula eta aurreko Eusko Jaurlaritzak ere Autonomia Estatutuaren defentsa hori egin zuela. Hori zen egin beharko zukeena. Beraz, ez dut aldarrikatuko Euskal Autonomia Erkidegoko Estatutuan jasotako transferentzia, zuek, gaur egun, ez zaretelako gai hori bozkatzeko. Horregatik eskatu duzue puntuka bozkatzea, ez zaretelako gai Euskal Autonomia Erkidegoko Estatutua oso-osorik bete dadila eskatzeko, Euskal Autonomia Erkidegoan jaiegun bat eskaini zaion Estatutua –egun bat libre–; jai egiteko, bai, estatutua betetzeko, ez. Y por aclarar un tema: ez gaude lehia librearen kontra, egin dugun diskurtsoa entzun baduzu jakingo duzun bezala. Ez gaude horren kontra, baina uste dugu garraio-zerbitzuen izaera publikoa defendatu eta bermatu behar dela; horretan ados gaude. Mila esker. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1494 |
10 | 31 | 23.05.2013 | SEMPER PASCUAL | EH Bildu legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, garraio zerbitzuen liberalizazio eta pribatizazioaren inguruan. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. Erkoreka jauna, a zer lana daukazun hemen zure legebiltzar-taldeak EH Bildurekin ituna nola egiten duen ikusten, itun guztiz zentzugabea baita. Zulaika andrea, zerbitzuari eutsi badakioke soilik eutsi dakieke lanpostuei. Berez posible bada soilik eutsi dakieke lanpostuei. Kudeaketa eraginkorra bada eta nahikoa diru badago soilik eutsi dakieke enpleguari eta lanpostuei. Arazoa da funtsik gabeko zaku honekin une jakin batean zakurik gabe eta funtsik gabe geratuko garela. Eta jarrera horiekin langileak ateratzen dira galtzaile. Ezer ez egiteak, gauza guztiek berdin jarraitzeko geldirik egoteak ez du funtzionatzen, ez du erantzunik ematen; beraz, zerbait egin behar da. Eta erantzunak eman behar dira, batetik, zerbitzuari eusteko, eta, bestetik, lanpostuei eusteko. Hori da kudeaketaren abc-a, kasu honetan kudeaketa publikoarena. Eta Zaballos jauna, hitzaldi sutsuetatik harago, ni ez naiz etorri hona zuri ezer saltzera. Zuri errealitate baten berri ematera etorri naiz, zuk aipatu ere egin ez duzun Europar Batasunaren berri ematera. Zerbitzua liberalizatu behar da, baina horrek ez du esan nahi ezer pribatizatuko denik, eta are gutxiago Renfek emandako zerbitzurik. Renfe mantentzeak eta Renferekin lehiatuko diren beste operadore batzuen sarrerak behartuko dute Renfe aldatzera eta horrek ekarriko du herritarrentzako zerbitzu hobea. Zaballos jaunak diskurtso bolivarianoa egin du, zuek mezu ideologikoa egitea eta gainerakook gogoraraztea harrigarria denean, hori gustatzen ez zaizuelako. Liberalizazioarekin onura aterako duten bakarrak enpresak izango dira, baina nork sortzen ditu lanpostuak, Zaballos jauna? Nork sortzen ditu lanpostuak gure gizartean? Enpresek. Norentzat da onuragarria lehia librea? Norentzat da onuragarria zerbitzu bera eskaintzeko enpresa gehiago lehiatzen aritzea? Herritarrentzat. Beraz, liberalizazioak, alde batetik, lanpostuak sortzen baditu eta, bestetik, herritarrentzako onuragarria bada, liberalizazioaren alternatiba zuek egiten duzuen diskurtsoa da. Dirua airearena da, haizearena da, ez da inorena. Eta zerbitzu publiko asko dira defizitarioak, diruz lagunduta dauden zerbitzuak. Baina AENAk 14.000 milioi euroko defizita izatea… zentzuzkoa balitz bezala defendatu duzu zuk hemen, ezer esan beharko ez balitz bezala, ezer aldatu gabe defizita handitzen eta handitzen jarraitu beharko balitz bezala. Zenbateraino? Zein da muga? 25.000 milioira iritsi arte? Sozietate publiko bakar bati eusteko ahalmenik ez izan arte, AENAren kasuan bezala, denek 14.000 milioi euroko zorra gainditzen dutelako? Baina zertaz ari gara hitz egiten? Zer mezu adierazi nahi zaie herritarrei? Zuek, nahi baduzue, jarraitu zuen diskurtsoekin, ez dut esango diskurtso bolivarianoekin ez zaizuelako gustatzen, jarraitu zuen diskurtso pseudoideologikoekin. Jarraitu eskualdaketen borrokekin, nor den norena erabakitzen, aitarena den ala amarena den erabakitzen. Jarraitu kontu horiekin. Hori zuen pelikula da, zuen kontua da. Gu bidegabekeria hau konpontzen eta herritarrei ematen diegun zerbitzua hobetzen ahaleginduko gara, diskurtso eta mitinetatik urrun eta kudeaketa eraginkor batetik hurbil. Ez duzu zuk ordaintzen, eta ez dut nik ordaintzen. Herritarrek ordaintzen dute zergen bitartez, eta horiei zor diegu kudeaketa eraginkor bat. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1495 | |
10 | 31 | 23.05.2013 | PRIETO SAN VICENTE | SV-ES | Euskal Sozialistak legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, Eusko Jaurlaritzaren kontu-ikuskapenei buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Presidente andrea, legebiltzarkideok. Ganbera honetan ekimen bat aurkezten denean, izenburu bat jarri ohi zaio erregistroan. Kasu honetan, Eusko Jaurlaritzaren kontu-ikuskapenak aipatzen dira ekimen honen izenburuan, eta nik jarri beharko banio izena, hauxe jarriko nioke: "Eusko Jaurlaritzak sobera du kontu-ikuskapen bat, eta herritarrei 20.000 euro falta zaizkie". Ikus dezagun zein den ekimen hau bultzatu duen kontu-ikuskapenaren ibilbidea eta arrazoiketak. 2012ko urtarrilaren batean, Egibar jaunak Eusko Jaurlaritza salatu zuen fakturak tiraderan gordetzen zituelako, defizita ezkutatzeko helburuarekin... La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1496 |
10 | 31 | 23.05.2013 | PRIETO SAN VICENTE | SV-ES | Euskal Sozialistak legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, Eusko Jaurlaritzaren kontu-ikuskapenei buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | ... kontrolatu ezin zuen defizita ezkutatzeko helburuarekin. Hori horrela egiteko agindu bat eman zela ere baieztatu zuen. Urte bereko urtarrilaren 19an, Bizkaiko Ogasun diputatuak, Iruarrizaga jaunak, Patxi López lehendakariari eskatu zion azal zitzala bere kontu publikoak, defizit-egoera eta zorpetzea. Otsailaren 3an, Urkullu jaunak esan zuen Jaurlaritzaren egoera larria zela, eta berehalako porrot-arriskua sumatzen zuela. Halaber, esan zuen orduko Eusko Jaurlaritzaren defizit-egoera kontroletik kanpo zegoela eta baliabideak falta zirela, eta gaineratu zuen zor posiblearen mugara iritsiak zeudela. Halaber, Urkullu jaunak esan zuen Gobernuaren dei etsi bat jaso zuela laguntza eskatuz, kutxak hutsik zeudelako. Egia da, bestalde, otsailaren 4an, Egibarrek zehaztu zuela Euskadi ez zegoela, inolaz ere, porrot-egoeran, baina Urkullu jaunak ez zuen kontuan hartu hori ere. Egun gutxi batzuk geroago, Urkullu jaunak, porrotari buruz zuen ikuspegi horrekin jarraituz, esan zuen López jaunaren politika "gaurko ogia, biharko gosea" bezalakoa zela, zor gehiago eta zerga gehiagoko politikari buruz ari zela, hain zuzen ere, hori denean gaur egungo Lehendakariak bultzatu eta gauzatzen duena, defizita malgutzea eskatzen duenean, zorpetzen denean edo fiskalitateari buruz hitz egin nahi duenean; baina, Camilo José Celak esan zuen moduan –gero beste zerbait atera zitzaion arren– ez da gauza bera izorratua egotea edo izorratzen egotea. Egun batzuk geroago, Ortuzar jaunak gardentasun-falta aurpegiratu zion Jaurlaritzari, eta egia esateko eskatu zion. Egun horietan, Ogasun eta Ekonomia sailburuak, Aguirre jaunak, azaldu zuen 2012ko ekitaldiko likidazioan gastu guztiak sartu zirela, ez zela utzi fakturarik tiraderan, 2011ko abenduaren 31ko kontu-saldoa 648 milioi eurokoa zela, 2012ko urtarrilaren 31n 627 milioi eurokoa zela eta enpresen eta sozietate publikoen altxortegiak gehituta 1.100 milioi eurotik gorako likidezia zegoela. Foru-aldundiek, berriz, 11.480 milioi euro bildu zituzten, aurrekontuetan zehazturiko 12.500 milioien aurrean; beraz, 1.020 milioi gutxiago zeuden altxortegian. Halaber, Aguirre jaunak azaldu zuen baimena genuela –2012aren hasieran– 440 milioiko zorra jaulkitzeko, Euskadiren zorpetzea Espainiako administrazio guztietatik txikiena zela edo zorraren finantza-gastuak aurrekontuaren % 2 baino gehixeago bakarrik zirela. Ikusten denez, berdin zen zer egiten zen; Euzko Alderdi Jeltzalearen helburua ez zen datuak eskuan edukitzea, eta are gutxiago bere estrategia alarmista aldatzea. Urkullu jaunak abiada hartua zuen, eta gaur egun erakutsi nahi duen profil neurritsu hori, orain dela hilabete gutxi batzuk, ez zitzaion komeni, eta berdin zitzaion zer eragin zuen herriarengan. Euzko Alderdi Jeltzaleak ezin zuen onartu errealitateak, egiak, informazioak Jaurlaritzari min egiteko nahi horretatik desbideratzerik, nahiz eta, jarrera horrekin, ororen gainetik, herriari egiten zion min, Euskadiren irudiari, Euskadi markari edo dena delakoari, gure finantza-itxaropen eta -beharrei edo Euskadik atzerrian dituen harreman ekonomiko eta komertzialei. Ekainean, Bizkaiko diputatu nagusia erasoan hasi zen berriro; jarrera berarekin tematu zen, eta hauteskundeetara deitzea eskatu zuen. Ondoren, uztailean, Ortuzar ausartak esan zuen Jaurlaritzak ez zuela azaltzen zertan gastatzen zuen dirua, eta baieztatzen zuen zenbaki gorritan zegoela eta Euzko Alderdi Jeltzaleak buelta emango ziola egoerari hauteskundeak irabazi bezain laster, Euskadi ez baitzegoen denbora gehiago galtzeko. Gerora, badakigu zer gertatu den. Ortuzarrek armiarma kapitainarena egin du: joan egin da, eta Jaurlaritzara itzuli bezain laster aplikatu behar zituen irtenbideak eraman ditu, eta zuek hemen utzi zaituztete, bakarrik, galduta, eta, gaur-gaurkoz, erreakzionatu gabe, aurrekontuei buruz eztabaidatu gabe, eta legebiltzarkideen eta kidekoen asanbladak deituz hemendik kanpo, Legebiltzarra saihesteko eta, agian, Ortuzar jauna horietara joan ahal izateko. Eta harekin jarraitzen dugu, Ortuzar jaunarekin. Izan ere, abuztuan, berak azpimarratu zuen ez zela kontuan hartzen zegoen zulo ekonomikoa, eta faktura, 90 egunera ordaindu beharrean, 200era ordaintzen zirela. Ikusten denez, hilabete askotan, hainbat bozeramaileren bidez, Euzko Alderdi Jeltzalea nahasmendua eta susmoak sortzen saiatu zen Jaurlaritzaren kontuen eta jardueren gainean. Eta, hala, irailaren 3an, lehendakaritzarako hautagai zen Urkullu jaunak, giroa nahikoa berotu zuela ikusirik, zerbait iragarri behar zuen, eta iragarri zuen Jaurlaritzaren kontuak kanpoikuskaritza independente baten esku jar zitezen eskatzen zuela, gobernu autonomikoaren barne-organoek zintzotasun-ariketa bat egin zezaten. Urriaren 18an, ahotsa goratuz eta solemnitatez, Urkullu jaunak López lehendakariari esan zion ez zela besterik gabe joango, eta 1.044 milioi euroko zuloagatik erantzun egin beharko zuela, kutxa hutsik, hautsita eta hondatuta utzi zuela eta ikuskaritza independente bat eskatuko zuela Jaurlaritzara iristen zen lehenengo egunetik bertatik. Baina esan zuen hori ez zuen hala gertatu gero; izan ere, Urkullu jaunak aste batzuk itxaron zuen ikuskaritza eskatu aurretik. Alegia, ez zuen hurrengo egunean egin, eta, bitartean, Euzko Alderdi Jeltzaletik zenbait mandatu bidali zizkiguten, ondo porta gintezen, eta, hala, gure iragan hurbilenera begiratu beharrik izan ez zedin. Dirudienez, sozialistok ez genituen ondo ulertu eta bete EAJren mandatuak, ikuskaritza eskatu egin baitzen. Baina, gauzak bere lekuan jartzeagatik, lehendakariak ere ez zuen ulertu guk bidaltzen genion mandatua, alegia, hainbesteko irrika bazuen ikuskaritza egiteko, bere patrikatik ordain zezala, ez zelako beharrezkoa. Martxoan, Jaurlaritzak ikuskaritzaren berri eman zuen. Zergadunentzat 20.000 euroko kostua izan zuen, eta Administrazioak berak emandako informazioa jaso ondoren –prest baitzegoen eta publikoa baitzen–, ikusi zen ikuskaritzaren datuak bat zetozela aurreko Eusko Jaurlaritzak hainbat alditan emandako datuekin. Emaitza hori lortzeko, tamalgarria da Urkullurentzat eta bere Jaurlaritzarentzat nahikoak ez izatea altxortegidun kutxa bat, zorpetzeko gaitasun nabarmena, kontu eguneratuak edo defizit kontrolatua. Halaber, ez zen nahikoa izan beretzat, datuak egiaztatzeko, Administrazioaren bitartekoak eskura edukitzea, eta, bistan denez, ez ziren nahikoak izan funtzionarioak, bitxia arren, ikuskatzaileentzat hala izan arren; halaber, ez zuen nahikoa izan Herri Kontuen Euskal Epaitegia, behin baino gehiagotan aipatu genuen arren, ikuskaritza egin nahi bazen. Urkullu jauna tematua zegoen kanpo-ikuskaritzan. Egin zuen, baina ezertarako ere ez, 20.000 euro alferrik gastatzeko baino; baina egin egin zuen. Eta horrela heldu gara honaino. Eta horrela iritsi garelako, konponbidea jarri nahi diogu inprobisatzeko, asmatzeko, egoera faltsuak asmatzeko modu honi, gero, diru publikoa xahutzen amaitzeko. 20.000 euroko gastu hori alferrikakoa eta arrazoirik gabea izan da erabat; izan ere, denon begien bistan zegoena ondorioztatu da, funtzionarioek berek erraz egiaztatu zezaketena. 20.000 euroko gastu horrek argi adierazten du, administrazio publikoan, erabaki politikoen bidez egin behar ez dena, hau da, kasu honetan, bikoiztasunak bultzatu eta, interes publikoaren aurka, baliabideak xahutzea. Etorkizunean hori ekiditeko, sozialistok proposatzen dugu Legebiltzar honek erabaki dezala, ikuskaritzak egin behar badira, Administrazioko zerbitzuekin eta Herri Kontuen Euskal Epaitegiarekin egin daitezela. Halaber, proposatzen dugu, kanpo-zerbitzuak beharrezkoak badira, Legebiltzarrak baloratu eta erabaki dezala. Horrez gainera, ados gaude Bilduk egin nahi dituen zehaztapenekin, eta bototara jartzen badu, guk horren alde egingo dugu. Azkenik, justiziazkoa iruditzen zaidalako, gogoratu nahi dut, 2009ko urrian, Irekia marka onartu zela, gardentasunaren eta parte-hartzearen arloan, gobernu ireki gisa jarduteko. 2009ko abenduan, datu publikoak zabaltzeko proiektua jarri zen abian, 2007ko lege bat eta 2003ko Europako zuzentarau bat betez, sektore publikoko informazioa garapen ekonomikorako berrerabiltzeko. 2010eko irailean, kontratatzailearen profila aurkeztu zen, 2007ko lege batean ere eskatzen zen bezala, plataforma publiko baten bidez, lehiaketak eta horien emaitzak eta botere publikoek kontratuei buruz ematen duten informazio garrantzitsua jakiteko. 2012ko azaroan, Nazioarteko Gardentasun Erakundeak Eusko Jaurlaritza aitortu zuen autonomiaerkidegoetako gobernu gardenena bezala, eta 100 puntutik 100 lortu zituen herritarrekiko harremanetan, gizartean, ekonomia- eta finantza-arloan eta zerbitzu, lan eta hornikuntzen kontratazioan. 2013ko otsailean, Interoperabilitate eta Segurtasunerako Kongresu Nazionalean, Opendata aukeratu zuten Espainiako atari publiko onena datuen gardentasunari dagokionez, eta administrazio zentral, autonomiko edo lokaleko gardentasunaren arloko erreferentziazko proiektuaren saria irabazi zuen. Argi dago dena hobetu daitekeela. Egia da, gaur-gaurkoz, inork ere ez duela lortu. Aitzitik, zoritxarrez, aurreko Jaurlaritzan hain aitortuak ziren gardentasun-tresnak nahiko utziak daude orain, horrek politikan dituen ondorioekin. Eta, halaber, horregatik, uste dugu badugula nahiko arrazoi, hemendik aurrera, gure legez besteko proposamenean esaten den bezala egin daitezen gauzak, eta, horrexegatik, babes dezazuen eskatzen dizuegu. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1497 |
10 | 31 | 23.05.2013 | LÓPEZ DE MUNAIN GANUZA | EH Bildu | Euskal Sozialistak legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, Eusko Jaurlaritzaren kontu-ikuskapenei buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Sí, buenos días. Txarli Prietoren hitzaldia entzun ondoren, atera dudan ondorioa da eztabaida hau bi talde politikoren arteko norgehiagoka izango dela, ikusteko ea nork egin duen edo egiten ari den gehiago gardentasunaren eta ikuskaritzen gaian, eta ezer gutxi izango duela ikustekorik berez legez besteko proposamenak dioenarekin, alegia, kanpo-ikuskaritzek zer dakarten funtsean eta zer alderdi jartzen diren zalantzan kanpo-ikuskaritzetara jotzeko orduan. Nire aldetik, legez besteko proposamen horrek berez dioenari eta, gure ustez, interesgarriena denari jarriko diot arreta. Izan ere, aurkeztutako ekimenari buruz hitz egiteko orduan, esan beharra dago ados gaudela PSEren proposamenarekin, eta aldeko botoa emango dugula; izan ere, gure ustez, hori da modurik onena gure zuzenketari botoa emateko eta proposamen hori aurrera atera ahal izateko. PSEren proposamenean, kontrolerako erakunde publikoa indartu beharra aipatzen da, kanpoko aholkularitza eta ikuskaritzen aurrean. Horietako gehienak pribatuak izaten dira, eta, gehienetan, aholkularitzako eta ikuskaritzako multinazionalak. Gainera, gaur egungo finantza-krisiaren arduraduna da horietakoren bat, erantzukizun-omisioagatik edo iruzurraren parte izateagatik. Gainera, sektore publiko osoa eta haren langileak auzitan jarriak dauden honetan, beharrezkoa da langile publikoek ematen dituzten edo eman ditzaketen zerbitzuekiko paraleloa izango den zerbitzu bat bermatzea eta kontrolatzea. Bestela, norabide horrekin, publikoa dena ahultzen ari gara pixkanaka, eta pribatizazioa bultzatzen, kostuak txikiagoak direla edo kudeaketa hobea dela esanez, edo, Ganbera honetan askotan esan ohi den moduan, gastu publikoa kontrola argudiatuz. Baina kontrolatu beharrekoak lapurrak eta fariseuak dira, enpresa pribatuan lan egiteaz nik aeronautikaz dakidan adina dakitenak. Halaber, PSEren proposamenean, guretzat –baita herritarrentzat ere– ezinbestekoa den zerbait aipatzen da, hau da, informaziorako sarbide askeari helduko dion gardentasun-lege baten beharra. Kudeaketa publikoaren eremu ilunak ,kontratazio zalantzatsuak eta abar desagerraraztea. Erakunde publikoek egiten dituzten kontratu eta gastuetara benetako sarbidea izatea eta, azkenik, administrazio publikoaren barruko kontrol-organismo publikoei balioa ematea. Por otra parte, desde Euskal Herria Bildu proponíamos cambiar el segundo punto de la propuesta del Grupo Socialista, y que quedara de esta manera: "Salbuespen moduan –eta azpimarratu egin nahi dut, "salbuespen moduan"– ikuskaritzak egiteko kanpozerbitzuetara jotzen bada, Eusko Legebiltzarrak Eusko Jaurlaritzari eskatzen dio, aurrez, Eusko Legebiltzarrari jakinaraz diezaiola, hark bere iritzia eman dezan. Jakinarazpenarekin batera, kanpo-zerbitzuaren aurrekontu xehatua eta zehatza bidaliko da". Batetik, gure ustez, garrantzitsua da kanpoikuskaritzak ohiz kanpokotzat hartzea, lan hori egiten duten organo publikoei pisu eta aitorpen handiagoa emateko, egunero egiten duten langatik eta duten profesionaltasunagatik. Bestetik, iruditzen zaigu ezinbestekoa iruditzen zaigu, lehenik eta behin, kanpo-ikuskaritza horiek Legebiltzarretik pasatzea, eztabaidatzea eta ikuskaritza horien aurrekontu zehatza aurkeztea. Legebiltzarrean, ohituta gaude milaka euroz arinkeriaz hitz egiten. Horregatik, beharrezkoa da begiratzen hastea gauza bakoitzak zenbat balio duen, eta Legebiltzarrean ere konturatzea gure erabaki politikoek zer nolako gastua sortzen duten. Hori da gastuaren kontrola, eta ez ohituta gaituzten austerizismoa. Desagerraraz ditzagun zerbitzu publikoek eragindako bikoiztasunak, langile publikoek ezin hobeto egin ditzaketenean. Ziurrenik, bigarren puntuari egindako zuzenketa-proposamena ez da onartuko, baina, kontzientziaz eta koherentziaz, kalte gutxien egiten duen aukeraren aldeko botoa emango dugu. Espero dugu beste talde batzuek ere gauza bera egingo dutela gure ekimenarekin. Gracias. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1498 |
10 | 31 | 23.05.2013 | GOROSPE ELEZKANO | EA-NV | Euskal Sozialistak legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, Eusko Jaurlaritzaren kontu-ikuskapenei buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Gracias, señora presidenta. Buenos días a todos. Buenos días señor consejero. Urkullu lehendakariaren politika, Prieto jauna, daukaguna baino gehiago ez gastatzeko politika da. Hori da Urkullu lehendakariaren politika. Ideia hori funtsezkoa da gure azalpenarekin hasteko, legebiltzarkideok. Gaur, zentzurik gabeko ekimen bat ari gara eztabaidatzen. Prieto jauna, erantzun iezaiozu galdera honi: Euskadiko Alderdi Sozialistak ez al du egiten ikuskaritzarik, txostenik gobernatzen duen erakundeetan? Señor López de Munain, respóndame usted también a una pregunta. ¿Llevará usted esta iniciativa a las Juntas Generales de Gipuzkoa, o, directamente, la Diputación de Gipuzkoa no realizará, en adelante auditorías externas o informes? Y si se hace o si lo hacen excepcionalmente, tal y como dicen en su enmienda, ¿remitirá la información y el presupuesto a las Juntas Generales de Guipúzcoa y tendrá su opinión de antemano? ¿Es eso lo que hace Bildu? ¿Es eso lo que tiene previsto hacer Bildu? ¿O esta iniciativa es otro ejemplo de la falta de coherencia de EH Bildu? Deberíamos preguntar cuántos informes, análisis y auditorías ha efectuado Bildu con empresas externas desde que está en el Gobierno de la Diputación de Guipúzcoa, y si, de antemano, ha remitido el presupuesto y la información y si ha pedido su opinión a las Juntas Generales de Guipúzcoa. Y lo mismo en el Ayuntamiento de San Sebastián y en las demás instituciones que gestionan. Zer nahi duzue, Jaurlaritzak legean esandakoaren arabera ere kontratatzerik ez izatea? Hori da ekimen honen helburua? Segidan, zuen ekimenaren arrazoiketan dauden akats batzuk aztertuko ditut, laburki. Egindako lana kanpo-ikuskatzaileek adostutako prozeduren txosten bat da. Kasu horretan, ikuskatzaileek ez dute iritzia ematen, baizik eta 2012ko abenduaren 31n, Euskadiko Administrazio Nagusiak eta haren sozietate, organismo autonomo, fundazio eta erakundeek zuten zoregoeraren eta zituzten kredituen berri ematen du. Irakurri ahal izango zenuen moduan, Prieto jauna, zure legebiltzar-taldeak egindako informazioeskaera bati erantzunez Legebiltzar honetara bidalitako txostenean, hitzez hitz esaten da: "ez dugu iritzirik ematen gure lanaren xedeari buruz". Halaber, hau esaten duzue kimenaren justifikazioan: "Ikuskaritza horren bidez, zenbait organismo publikok –besteak beste, Herri Kontuen Euskal Epaitegiak– egiaztatua zutena berretsi da; beraz, gastua ez dago justifikatuta". Prieto jauna, asko esatea da hori eta gaizki esana dago; izan ere, gogorarazi behar dizut enpresak aztertutako informazioaren artean –txostenean bertan agertzen den moduan– Herri Kontuen Euskal Epaitegiaren 2010eko fiskalizazio-txostena dago, baina ez 2011koa eta 2012koa, fiskalizazio-txosten horiek ez zeudelako eginda. Ikuskaritza-enpresak bi ekitaldi horiek ere aztertu ditu. Eta ondotxo dakizue 2012ko ekitaldiari dagokion fiskalizazio-txostena ez dugula eskura izango 2014a aurreratu samarra izan arte. Bestalde, azpimarratu behar da Herri Kontuen Euskal Epaitegiak horrelako txostenak egiten dituela, baina ez organismo autonomo, sozietate, erakunde eta fundazio guztienak, ikuskaritza-enpresa honek kasu honetan egin duen moduan. Orain, ikuspegi juridikotik arrazoituko dute kimen honen zentzurik eza. Euskadiko Autonomia Erkidegoko Kontrol Ekonomikoari eta Kontabilitateari buruzko 14/1994 Legearen 4.2 artikuluaren arabera, kanpoko enpresak kontratatu ahal izango dira Kontrol Ekonomikoko Bulegoari dagozkion ohiko ekonomiaeta finantza-kontroleko lanak egiteko. Zehatz-mehatz honela dio 4.2 artikuluak: "Halaber, Administrazioak bere ez dituen bitartekoez baliatu ahal izango du, ekonomia-, finantza- eta kudeaketa-kontrolerako kontratatzen dituenean". 14/1994 Legearen 19. artikuluak, berriz, honela dio: "Ekonomia-, finantza- eta kudeaketa-kontrola finantzakontrolerako txostenen bidez egingo da, zeina kontrolaturiko subjektuaren ekonomia- eta finantzakudeaketa osoari edo zati bati buruzkoa izango baita, kontuan harturiko epealdian". Eta 2. puntuak honela dio: "Kontrol Ekonomikoko Bulegoak, bere txostena egiteko, erabili eta, hala badagokio, bere egin ahal izango ditu beste kontrol-organo edo kanpoikuskatzaile batzuek egindako txostenak". Bestalde, Sektore Publikoko Kontratuei buruzko 30/2007 Legearen 122. artikuluak honela dio administrazio publikoek kontratuak esleitzeko prozedurari buruz: "Kopuru txikiko kontratuak zuzenean esleitu ahal izango zaizkio jarduteko gaitasuna eta dagokion gaikuntza profesionala duen zeinahi enpresabururi", eta "kopuru txikiko kontratutzat hartzen dira 50.000 eurotik beherako kontratuak, obra-kontratuak direnean, eta 18.000 eurotik beherakoak, beste kontratuen kasuan". Txostenaren kostua 16.500 eurokoa izan zen. Zuen legebiltzar-taldeak, geureak bezala, jaso berri du ikuskaritza publikoari buruzko dokumentu bat. V. kongresuko, Sektore Publikoko Ikuskaritzen Estatuko V. Kongresuko ondorio batzuk azpimarratuko ditut, gaur eztabaidatzen ari garen proposamenarekin lotura dutenak. Honela dio: "Kanpo-kontrolak, barnekoak bezala, zenbait muga ditu; besteak beste, kontroleremu zabal osoa hartzeko bitarteko falta. Aurrekontu Egonkortasunerako Legea modu eraginkorrean aplikatzeko, informazio erregularra eta nahikoa behar da administrazio publiko guztien kontuen kontrola eta segimendua egiteko". Hau zen kongresu horretako osoko bileran egindako eztabaidetako baten izenburua: "Kontrolerako eskakizun berriak aurrekontu-orekaren eta finantza-jasangarritasunaren esparruan". Eta hau izan zen azken ondorioa: "Jarduera eta garrantzi handiagoko eskaeren aurrean, kontrol-behar hauek identifikatu dira, besteak beste: informazio ekonomikoa garaiz lortzea eta neurri zuzentzaileak garaiz hartzea zailtzen duen eredu hobetzea; kontrol-mailen arteko lankidetza; ikuskari pribatuekin lankidetza, eta horiek ikuskaritza publikoetan parte hartzea". Gure legebiltzar-taldearen ustez, Legebiltzarreko mandatu bidez hori mugatzeak ez du inolako zentzurik. Lehenengo, lege bat egin eta onartzen dugu Legebiltzar honetan, eta, gero, Legebiltzarreko mandatu bidez, legez ezarritakoa mugatu nahi dugu. Bide batez, EAJk eta PSEk koalizio-gobernua osatzen zutenean onarturiko legea da, eta Legebiltzar honetan adostasun handiz onartua. Oztopoak jarri nahi al dizkiogu garai hauetan hain garrantzitsua den barne-kontrolari? 14/1994 Legean, barne-kontrola aurreikusten da, bitarteko propioen bidez nahiz hartarako kontratariko kanpoko bitartekoen bidez. Legebiltzarrak bere kontrol-eremua du, kanpokoa, eta, horretarako, Kontu Epaitegiari bidaltzen dizkio lanak. Barne-kontrolaren eremuan ere sartu nahi duzu; legeak ematen dituen bitartekoak eta ahalmenak kendu nahi dizkiozu? Zer helbururekin? Zer lortu nahi duzu? Berriz esango dut, Prieto jauna, zentzurik gabeko ekimen bat ekarri diguzu. Izan ere, zentzurik gabea da Legebiltzarreko mandatu bidez legez ezarritakoa mugatu nahi izatea. Zergatik? Aitzakia ezin hobea bururatu zaizulako EAJri kontra egiteko, eta, bide horretan, boluntarioak aurkitu dituzu, nola ez. EH Bildu prest dago EAJren aurkako zeinahi ekimen babesteko. Eta ia inoiz ere ez dakigu zer egingo duen UPyDk. Zer egingo duzue? Eta hori guztia, egiten denaren ondorioak neurtu gabe, ekimena zentzugabea dela kontuan hartu gabe. Edozerk balio du EAJren aurka; edozerk balio du Urkullu lehendakariaren gobernuaren aurka. Ukatu dena, jarri makilak gurpiletan. Zer uste duzue, jendeak ulertzen duela hau guztia? Zer uste duzue, jendeak sinetsiko dizuela laguntzeko borondatea duzuela esaten duzuenean? Urkullu lehendakariak esan zuen egun bakar bat erabiliko zuela atzera begiratzeko. EAJk konpromisoa hartu zuen herritarrekin, Jaurlaritzan sartu bezain laster, kontuak aditu independenteekin egiaztatzeko, benetako egoera zein zen jakiteko eta Jaurlaritzak eta haren sozietate publikoek metatutako zorra aztertzeko. EAJk konpromisoa hartu zuen, herritarrek botoa eman zioten eta Jaurlaritzak agindutakoa egin du, eta hitzez hitz bete du indarrean dagoen legeria. Esan, zer arazo ikusten duzue horretan? Gracias. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1499 |
10 | 31 | 23.05.2013 | MANEIRO LABAYEN | Mixto-UPyD | Euskal Sozialistak legebiltzar-taldeak egindako legez besteko proposamena, Eusko Jaurlaritzaren kontu-ikuskapenei buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. Ekimen honek duela urte bat baino gehiago du jatorria, hain zuzen ere, eta uste dut gaiztotu egin zela EAEko hauteskunde-kanpainaurre luzean. Garai hartan, Euzko Alderdi Jeltzalea saiatu zen adierazten aurreko Jaurlaritzaren kontuetan zenbait desbideratze egon zitezkeela. Hauteskunde-interesak zirela eta, Euzko Alderdi Jeltzalea zalantzak sortzen saiatu zen Lópezen Gobernuaren kudeaketari buruz, hauteskundeetako hautsak harrotu nahian. Uste dut, atzera begiratuz gero, hori nabaria dela; guztiok gogoratzen ditugu gertaera horiek. Orduan, Euzko Alderdi Jeltzaleak iragarri zuen kanpo-ikuskaritza bat egitea aginduko zuela Lópezen Gobernuak kontuak nola utzi zituen jakiteko. Hauteskundeak pasatu ondoren, Euzko Alderdi Jeltzaleak, Jaurlaritzaren jabe eginik, atzera begiratu, eta egindako promesetako bat gogoratu zuen: kanpo-ikuskaritza bat eskatu behar zuen Lópezen Gobernuaren kontuak aztertzeko. Ziurrenik, kasu horietan gertatzen den moduan, gogo handirik gabe egin zuen; izan ere, Jaurlaritzara iristeko helburua lortu ondoren, hasieran proposatutakoa baino kanpo-ikuskaritza txikiago bat agindu zuen, eta ez zen aztertu aztertu beharko litzatekeela esandako guztia. Baina, berriz diot, hauteskundeetan egindako promesa betetzen zutela erakustea zen helburua. Ondo da. Bada txantxaren kostua 20.000 euro izan zen. Gure ustez, diru publikoak justifikaziorik eta beharrik gabe erabili ziren kasu horretan. Eta, orain, Txali Prieto jaunaren kontraerasoa etorri da. Hala, Talde Sozialistak ekimen hau aurkeztu du, gure ustez teknikoa baino gehiago politikoa –nahiz eta teknikoa ere baden–, gaur egungo Jaurlaritzari gogorarazi nahian diru publikoa herritarrena dela, eta, halaber, azken hilabeteetan gertatutakoa gogorarazi nahian, Prieto jaunak tribuna honetan deskribatu duen moduan. Euzko Abertzaleak taldearen zuzenketak, berriz, legeak dioenari heltzen dio. Baina, gure ustez, Talde Sozialista, legeari aurka egin gabe, harago doa, eta eskatzen dio, funtzio horietarako kanpo-zerbitzuetara joz gero, aurrez, Eusko Legebiltzarrari jakinaraz diezaiola, hark bere iritzia eman dezan. Alegia, gure ustez –eta hala ulertzen dugu–, ez du esaten funtzio horiek betetzeko kanpo-zerbitzuetara jotzeko eskubiderik ez duenik, baizik eta Eusko Legebiltzarrari jakinaraz diezaiola eskatzen dio eta Eusko Legebiltzarra entzuna izan dadila. Hori dago idatzita Talde Sozialistaren legez besteko proposamenean, Eusko Legebiltzarrak bere iritzia eman dezala. Ez du esaten Legebiltzarrak dioena egingo denik ere; ezta hori ere. Esaten du Eusko Legebiltzarrak bere iritzia eman ahal izango duela. Berriz diot, horrela ulertu dugu guk, eta ekimen hori horrela ulertuta –Legebiltzarra entzuna izatea, agian, Jaurlaritzari galarazi gabe kanpo-ikuskaritza horiek egitea–, ekimena horrela ulertuta, guri arrazoizkoa iruditzen zaigu. Horregatik, ekimen honen aldeko botoa emango dugu. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/4e490237-4361-4262-8540-ec4457d11a78 | parl_eu_1500 |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.