PoetryMTEB/MultilingualPoetryThemeClassification

language stringclasses 81 values	author stringlengths 1 120 ⌀	title stringlengths 1 409 ⌀	text stringlengths 4 32.8k	theme_code stringclasses 6 values	theme_category stringclasses 6 values	deepseek-v3-1-250821 stringclasses 6 values	kimi-k2-250905 stringclasses 6 values	doubao-seed-1-6-lite-251015 stringclasses 196 values
ITA	Maria Buonaccorsi	Giva Febo di se fastoso un giorno	Giva Febo di se fastoso un giorno Per l’arti sue sì rinomate, e rare, Per cui, coll’una fa l’alme sì chiare, Coll’altra scaccia i rei malor d’intorno; Quand’ei mirando dal gran carro adorno Là ’ve corre il bell’Arno al tosco mare, Vide l’istesse sue virtù preclare Splender nel Redi, e n’ebbe invidia, e scorno. Di sdegno allora, e di livor dipinto Il volto, ei disse: E che dirà mai Delo, Se un Mortal mi pareggia, e forse ha vinto? E preso a un tempo il più terribil telo, A lui vibrollo, e ’l pose a terra estinto; Ma poi pietoso lo ripose in Cielo.	T5	神圣、超验与智慧	T5	T6	T5
ZHO	阿落	赞歌	你说我能看见你吗？在大雪天煮酒在你的肺部与尘埃打探虚实你说我能看见你吗？曾经一同居住，在肮脏的地下室我们紧张地怀抱着一颗植物的胆子甜蜜蜜那时候廉价的啤酒甘甜滋润口香糖，槟榔，跳蛋和杜蕾斯，我俩穿棉袄一件那时候我们轻浮，暴虐梅花枝如肋骨一般，不堪攀折——太苦！清脆，清脆的声音是耳鬓厮磨是日渐消瘦的腰肢，早不足以在掌中供人取舍，玩乐。我看你时是往眼睛里灌满海水，是看不见的，但醒着你说我能看见你吗？旧病复发的十一月，谁散步散出了血？毒枭，蓝莓，杀我者沉默如药店你审问我吧：是不是周旋不起？你鞭策我吧：烹饪罪恶的肉瘤你说我能看见你吗？十一月。链锯之唇，在小情侣的恩爱中湮灭。信仰属阴，一只表达的雌虎属阳它正口述你邋遢的前世它说你那常年积雪的窗口，正有人以衰老作为筹码以等候应付每一个代谢的瓶千年了，诺言已经在瓶内几番发酵倘若你看见暴君那就高喊吧，高喊：阉掉我！化干戈为玉帛？在交配的尾声绝孕？ ——显然，这都不太靠谱她们派遣一块面包轻易结束你幼时的啼哭她们扯着你的肠子在市政厅痛快尬舞哦，何时你能看见我，为何总是她们？为何一个人的死还没有到头，另一个的就紧追其后？其实紧追其后并不要紧，痛不要紧甚至痛不欲生这些个，通通都可以划为旧账甚至旧账也不要紧，干脆不要算了要大度，肚子里就不能只装木船，要装就装航母或游轮装十万艘辽宁舰，或者泰坦尼克号 ——干脆一起装！要装就装裸奔的爱情，莫装腔作势莫冠冕堂皇要装就装的彻底吧一次新恩，赐一件金丝浴袍，太少要赐就赐皇帝的新衣，保证哪个男人看见都眼珠直瞪。但窥视与目睹无关永远的斜坡上是我俩端坐的名字一万年坐得太久，屁股都麻了而仅仅一天的话又太不庄重你说你杀伐果断？来吧，给我一下子！	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
ITA	Pietro Michiele	VIII. A Pan	Musa, che ’n vario stile giá narrasti sovente del cor la fiamma ardente, or accorda la lira a novo metro, e a maggior gloria aspira. Cantate meco, o ninfe, il terror de le belve, il nume de le selve, ch’i venti dietro lassa col piè caprigno e i folgori trapassa. Or di mortelle e d’edre coroniamo le chiome, pria che si canti il nome de’ cui sublimi onori han Menalo e Liceo gli echi sonori. Pan, venerabil padre de le ninfe montane, che per l’erte piú strane ad arricchir di prede godi seco di trar veloce il piede; tu serbi i lieti paschi e le fontane algenti agli ovili, agli armenti, che di terrene manne ricche pur fan le povere capanne; morbo maligno o suono di malefiche note o lupo mai non puote nuocer a quella greggia ch’una volta de te sola si veggia. Oh felici quei boschi che, quando tu talora con armonia sonora chiami l’amato nome, ombra ti fan con le frondose chiome! A le tue rime, ai versi i canori augelletti son vinti e i zefiretti, e ’l cristallino rio raddolcisce al tuo canto il mormorio. Han men dolci gli accenti i cigni d’Ippocrene e con men grate avene Filomena infelice le sue sciagure altrui cantando dice. La dea di Cinto, quella che nel cielo s’adorna d’inargentate corna e negli azzurri calli degli eterni zaffir guida i suoi balli; vinta di grazia e d’arte, di scorno arder si vede, e confusa ti cede quando in leggiadri modi con l’amadriadi tue danzar tu godi. Qualor, dal sonno oppresso, godi affannato e stanco di riposar il fianco, letto ti porge il prato ed ombraggio la selva amico e grato. Aure fresche e soavi movono i venticelli, e con canzon gli augelli, le piú dolci che sanno, la tua quïete lusingando vanno. I piú bei fiori a gara, candidi e porporini, ne’ piú vaghi giardini colgon le ninfe, e poi ti consacra ciascuna i doni suoi. Questo, di rozza musa inno selvaggio, anch’io ti sacro, agreste dio: tu non prender a sdegno povero don di mal sonoro legno.	T5	神圣、超验与智慧	T5	T5	T5
ARA	الشاعر همام صادق عثمان	قصيدة قلبان	قلبانِ طارا في الغرامِ وغرَّدا فكأن دجلةَ والفراتَ توحَّدا في روحها نيلُ العروبةِ قد جرى وأنا وروحي نستطيبُ المورِدا يا من حضوركِ في غيابكِ مُؤنسي لا تتركيني اليومَ أشقى مُفردا كنتُ الأسيرَ لدى براثنِ عُزلتي وبفضلِ حبِّكِ قد تجاوزتُ المدى إنَّا تلازمنا وحبُّكِ في دمي كالفعلِ حينَ لفاعلٍ قد أُسنِدا فاضتْ محبَّتُنا فأنبتَ فيضُها شعرًا على فلكِ الغرامِ تردَّدا من فرطِ حب قد تجاوزَ حدَّهُ أصبحتُ أسعى بالمحبَّةِ للعِدا إنِّي إذا طيفُ الحبيبِ يزورني لو كنتُ أشقاهمْ أصيرُ الأسعَدا يا لائمينَ على المُحبِّ تمهَّلوا لو ذاقَ قلبكمُ الغرامَ لأيَّدا بالحبِّ ينفكُّ السجينُ من الأذى والعبدُ حينَ يُحبُّ يصبحُ سيِّدا يا مُغرقي في الحبِّ هلَّا صُغتَ لي قلبًا كقلبكَ كي يكونَ المرصَدا قلبُ الحبيبِ مُعطَّرٌ بمحبَّتي حمدًا لربِّي واجبٌ أن يسجُدا طوفي بعقلي في غرامِكِ سبعةً والقلبَ ضُمي كي يقرَّ ويسعَدا فعلى ضفافِ الحبِّ كانتْ شربتي ولقد شربتُ وما ارتويتُ من الصدى عرفاتُ يومٌ واحدٌ في عامِنا وبكلِّ يومٍ كانَ قلبُكِ مقصِدا هذي القصيدةُ ما كتبتُ بأحرُفي بل سطَّرتها الروحُ والقلمُ الصَّدى أهديكِ حبِّي ما تنفَّسَ مُغرمٌ بيتُ القصيدةِ باتَ يحكي المشهَدا كلُّ الذي فوقَ البسيطةِ ميِّتٌ إلا محبَّتنا بدتْ كي تخلُدا وأرى الزمانَ لِكلِّ شيءٍ مُنهِيا وأتى الزمانُ على الغرامِ فجدَّدا قسَّمتُ جسمي اثنينِ يا كُلِّي خُذي نصفي وهاتي النصفَ مِنكِ فذا الهُدى	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
LZH	釋志宣	送別黄敬山	紫藤花發送君行，惜別龍谿暗悵神。目斷歸帆何太疾，風吹柳絮正愁人。	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
ITA	Giuseppe Gioachino Belli	Er penurtimo sacramento, e quarch'antra cosa	Si ttu mme parli de Turchi e dd’Abbrei, Lòro nun zo’ ccattolichi, Cremente. Questi, compare mio, so’ ttutta ggente Ch’adora scinque ggesucristi o ssei. E li Sammaritani e Ffilistei, E ll’antre riliggione puramente, Nun zo’ ccome la nostra un accidente: Je pònno tutte bbascià er culo a llei. Vammel’a ttrova un’antra riliggione Che sappi fà ccór mosto e la farina Quer che la nostra fa a le levazzione. E indóve sta, ttra ttutta sta caggnara, Chi arrivi com’e nnoi, pe’ ccristallina, Ar zest’Ordine e ssino in piccionara?	T5	神圣、超验与智慧	T5	T4	T5
FAS	میروسلاو هولوب	برو در را باز کن	این، یه پسره این، یه دختره پسره یه سگ داره دختره یه گربه سگه چه رنگیه؟ گربه هه چی؟ پسره و دختره توپ‌بازی می کنند توپ‌به کجا داره قِل می خوره؟ پسره کجا دفن شده دختره کجا دفن شده؟ بخوان و ترجمه کن به هر سکوتی و هر زبانی تو، خود، کجا دفن شده ای؟ ■	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
FRA	GAUTIER, Théophile	VEILLÉE	Lorsque le lambris craque, ébranle sourdement, Que de la cheminée il jaillit par moment Des sons surnaturels, qu'avec un bruit étrange Pétillent les tisons, entourés d'une frange D'un feu blafard et pâle, et que des vieux portraits De bizarres lueurs font grimacer les traits ; Seul, assis, loin du bruit, du récit des merveilles D'autrefois aimez-vous bercer vos longues veilles ? C'est mon plaisir à moi : si, dans un vieux château, J'ai trouvé par hasard quelque lourd in-quarto, Sur les rayons poudreux d'une armoire gothique Dès longtemps oublié, mais dont la marge antique, Couverte d'ornements, de fantastiques fleurs, Brille, comme un vitrail, des plus vives couleurs, Je ne puis le quitter. Lais, virelais, ballades, Légendes de béats guérissant les malades, Les possédés du diable, et les pauvres lépreux, Par un signe de croix ; chroniques d'anciens preux, Mes yeux dévorent tout ; c'est en vain que l'horloge Tinte par douze fois, que le hibou déloge En glapissant, blessé des rayons du flambeau Qui m'éclaire ; je lis : sur la table à tombeau, Le long du chandelier, cependant la bougie En larges nappes coule, et la vitre rougie Laisse voir dans le ciel, au bord de l'orient, Le soleil qui se lève avec un front riant.	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T6
ARA	الشاعر ابن لبال الشريشي	قصيدة كأن جنى القوطي في رونق الضحى	كأنّ جَنَى القُوطِيّ في رَونَق الضّحَى وَقَد حَمَلَتهُ رَاحَةُ الوَرَقَاتِ نُهودُ عَذارَى زُحزِحَت عَن مَقَرِّها فَقَامَت على الأَطراف والحَلَمَاتِ	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T2	T1
LZH	叶映榴	庚申夏至日起武威至张掖	武帝功成吏守边，伤心天末是居延。人家板屋风声里，思妇寒衣泪眼前。目断燕支愁见月，槎浮银汉渡经年。惭余不作征西将，药裹书囊信一鞭。	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
LZH	汪大经	晓雨坐云林方丈	一夜不成寐，上方钟又闻。气蒸丛薄雨，寒压乱山云。晓色侵眉冷，秋声到耳分。何妨学弥勒，禅饮坐微醺。	T5	神圣、超验与智慧	T5	T5	T5
ARA	الشاعر مرسي شاكر الطنطاوي	قصيدة إِذا قلدت في شرف أُناساً	إِذا قلدت في شرف أُناساً فَبكر في لحاقهم الركوبا وَأنجح ما يعز بِهِ مجدّ إِذا ما كانَ في عز رَغيبا ثَبات مَبادئ وَصَحيح عَزم وَمَعرفة تكاشفه الغُيوبا فَدُونك في سَبيل الفَوز مِنها شموساً لا رَأيت لَها مغيبا وَسَدّد عَزمك الماضي بصبر فَإِن وَراءه الفَتح القَريبا	T5	神圣、超验与智慧	T5	T5	T5
BEN	শরদিন্দু বন্দ্যোপাধ্যায়	ভ্রান্তি	ডালিম হেরিয়া বিরহীর ফাটে হিয়া আমি ভাবিতেছি ডালিম ফাটিল কিসে ছিঁড়িল কি তারে নখের আঁচল দিয়া ভ্রান্ত বিরহী জর্জর প্রেম-বিধে? (অনুবাদ) (কাব্যগ্রন্থ: শরদিন্দু অম্‌নিবাস-দ্বাদশ খণ্ড)	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
LZH	貫休	古意九首	常思李太白，仙筆驅造化。玄宗致之七寶床，虎殿龍樓無不可。一朝力士脫靴後，玉上青蠅生一箇。紫皇殿前五色麟，忽然掣斷黃金鎖。五湖大浪如銀山，滿船載酒撾鼓過。賀老成異物，顛狂誰敢和。寧知江邊墳，不是猶醉臥。	T4	社会、权力与历史	T4	T6	T4
ARA	الشاعر مخلوف علي	قصيدة قلب بدون عشيق	العَتْبُ في سير الأحباب قد دأبا من أين نبدأ يا محبوبتي العتبا أنا أحبّك يا شمسا تجدّدني ويا مساء به أستمرئ التّعبا الشّعر يكتبني طورا وأكتبه والحزن يرسمني بالشّعر لا عجبا والغيرة اعتبرتني من وشائجها وللمروءة فعلي كلّه انتسبا يا من يروق لها لوني إذا امتقع والحزن إلّا بوجهي عندها عذبا قلب بدون عشيق قعر مظلمة مثل الغداف يظلّ العمر مغتربا إنّي أحبّ وهل في الحبّ منقصة إذا ذروني والمحبوب والحجبا أتعلمين هوى يرتاح في دعة إذا صليني ولا تستوضحي السّببا يا ليت يجمعنا يوم نسرّ به ما كان يبعدنا يا ربّ لا اقتربا	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
LZH	照影	蘭舟渡	蘭舟古渡已茫然，雲外山横百瀆煙。留得龍堂鐘磬響，寺門長泊洞庭船。	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T3	T1
LZH	徐元春（正夫）	靈谷寺訪月泉禪師	山郭尋僧出，行行黄葉邉。石泉秋聽急，江月坐来圓。興豁長昬夜，門開不住天。時聞鐘磬發，獨立萬峯前。	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T5	T1
HUN	Kosztolányi Dezső	A városban	Itt e nagy kőrengetegben élek csendbe, elfeledten, s boldogan rovom az utcát álmodozva egymagam, mintha csak magamba járnék, tűn az ember, mint az árnyék. Lopva néz csupán reám még, s tépelődöm zajtalan, a morajló forgatagba, a sír mély nyugalma van, a magány nyugalma van. Az imás gyönyörbe zengő, zöldhomályú hűvös erdő oly nyugalmat sosem ád, mint a nagy, a kevély város. Mert van itt lomb és van itt fa, kőfa százfelé hasítva, megnyesett nagy ősi szikla és cirádás kőlevél, melyben a zúgó őserdő megszelídült lelke él, megbűvölt vad lelke él. Ó, mi zajgó és sugáros a zsibajgó, büszke város, a jövőre szomjú lelkem együtt száguldoz vele, s mint imádom a magas falt, a rét, erdő - a magasztalt nem oly kedves, mint az aszfalt kék porát nyelt szőnyege, és a zörgés, durva csörgés nékem édesded zene, altató szelíd zene.	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T1	T1
TUR	Ümit Yaşar Oğuzcan	Karşılama	Böyle mi karşılayacaktın beni Bakışların böyle mi olacktı Ne ummuş ne düşünmüştüm? Hani O şaheser gözlerin dolacaktı Neler vadetmiştin bana giderken Gözlerin alev alev yanmalıydı İçin titreyerek 'hoş geldin' derken Ellerin sevgiyle uzanmalıydı Gözlerime öyle bakmamalıydın O harikulade dakikada elbet Beni yapayalnız bırakmamalıydın Bana sonsuz bir ümit vermemeliydin Karşımda ağlamasan da nihayet Bir saniye olsun ürpermeliydin.	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
ZHO	予衣	外乡人	白天，从骨骼里取出砖瓦把城市一节节垒高一群身材矮小的人总想站得再高一些，再高一些最好，随手就可以摘取一颗遥远的星辰夜晚，从皮囊里取出灯火在迷宫中搜寻出口一群迷路的孩子在街头巷尾转来转去叫卖故乡	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
ARA	الشاعر منصور بن مسجاح	قصيدة ومختبط قد جاء أو ذي قرابة	ومختبط قد جاء أو ذي قرابة فما اعتذرت إبلى عليه ولا نفسي حبسنا ولم نسرح لكي لا يلومنا على حكمه صبراً معودة الحبس فطاف كما طاف المصدق وسطها يخير منها في البوازل والسدس	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T2
ARA	الشاعر سليمان أحمد أبو ستة	قصيدة في لهيب الغربة	عيناك في شتاء حزننا العقيم كبركتين جف فيهما المطر وغاب في وحليهما ترقب الرجوع يا غربتي مضى الزمان.. داسنا رمى ببصقة الضجر على جباهنا.. عيوننا، يكثف الغيوم .. هل يخفت الشرر؟! بكيت بكيت للسنابل الخضراء في حقول قريتي لمنجلي وفأسي القديم ورثته، وللحمام رفّ في سماء بلدتي بكيت إذ فقدت في لهيب غربتي بساطة الحياة تعليق: تحمل أنّى سرت لون غربتك وطعم ذل النفي والتشريد كأنه الصديد في رحلة الظلام والسدود تبحث عن شراع مركب لنوح ولا شراع ولا تني تنوح يا للضياع ........ في الليل في الدروب فوق الوحل تحت الشمس في المعاقل يحدث أن يولد دائما مقاتل يعيش رغم القهر والسلاسل يعيش كي يقاتل بلا هوية يظل كي يقاتل	T4	社会、权力与历史	T2	T4	T4
LZH	蔡柟	題顔魯公祠	太師駡賊眼欲裂，由來大剛不獲闕。堂堂忠義八十年，與賊共生寧共滅。泰山可摧地可陷，不可奪者公之節。姦邪盧杞知不知，舌舐忠臣頭上血。	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
ARA	الشاعر القاضي علي بن محمد العنسي	قصيدة ما غفلتك يا زينة العليا	ما غفلتك يا زينة العليا عن زينة الدنيا مدينة سام وأنت تعلم يا أخى يحيى وابن المكرم قاضى الإسلام بعيشها الهانى لها البقيا وطيبها فى ساير الأيام فكيف إذا ما ألبِستَ وَشيا روضاتها مُفتَرة الأكمام وقد بسط فيها بساط أخضر ربيع طاف الهند حين مرفشل أكثر طيبها المعّطر وزاد سرق من وشيها أشيا ما يلبسوه إلا ملوك الشام وجا إلى صنعا بذا سعيا فَفَرَّقِه فى روضها البسّام فروضها فى وشِيه المعلَم يزهو وساير بَرها مفروش ونهرها يبدى لنا معصم بكف أنفاس الصّبا منقوش وغيمها يحكى مَلِك أعظم برقه علم والرعد له شاويش وزهرها يرسل شذا ريَّا لو انتشق راهب شميمه هام والكرم فوق النهر راق طعما لله عرشِه ما احسنِه على الماوالغصن يرقص في الرياض لما غنا له القمرى غِنا أعيا لحنِه على معبد فتى الأنغام فكيف ياذا الرتبة العليا تغيب عنها هذه الأيام ماذا يروقك فى العدين وَأهلِه ما يعرفوا إلا الحُمَر واللِّيم أيش لو يحيدوا الكرم في أصله عاده بَطِّله يا أخا التكريم ما بين زيتون ما الذهب مثله إن طاب وجَوّ في مزجه التسنيم هيهات صنعا جنة الدنيا وأوطانها لا بلدة الأسقام فانهض إليها يا أخى وبادر واغنم زمان الكَرم لا تعاسرفرَبع صنعا بالسرور عامر وقل لصحبك يا أخى هيّا نحب راحة فيصل الأحكام فافتسح منه له البقيا إلى ازال لا زال فى إنعام	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T1	T1
ARA	أعصر بن سعد	قصيدة وقالوا يال أشجع يوم هيجٍ	وَقالوا يالَ أَشجَعَ يَومَ هَيجٍ وَوَسطَ الدارِ ضَرباً وَاِحتِمايا	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
LZH	李元昭	送周虚岩归吴门	返棹岁将晏，离亭酒亦深。岛云寒没影，江日冻生阴。莫惜飘蓬迹，应伤折柳心。丘中谁共调，徒自理鸣琴。	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
IND	Fajris Zahrotun . N	KHILAF	KHILAF Oleh Fajris Zahrotun . N Hari ini , Tanpa kusadari , Telah banyak hal tak bermanfaat telah kulakukan Sungguh pedihnya hati ini , Jika mengingat kekhilafan yang kulakukan Wahai tuhan pemersatu alam Berilah hati ini kekuatan , Berilah jiwa ini ketenangan Jangan biarkan hati dan jiwa ini gelisah Karna kekhilafan yang kulakukan Tuhan pemelihara alam , Bimbinglah hati ini, Untuk terus memperbaiki , Segala kekhilafan . Tuhan pemberi kesejukan , Berikanlah segala keagunganmu , Berikanlah ampunanmu ya robb, Kepada hambamu ini, Hamba yang penuh khilaf	T5	神圣、超验与智慧	T5	T5	T5
ITA	Lorenzo Casaburi Urries	XI. Le lagrime	Mute oratrici, a mitigar possenti l’irato re degli stellanti fòri, e sapete abolir co’ vostri umori delle sentenze sue gl’impressi accenti; di vostre perle i fulgidi torrenti pagâr dell’alma, anzi annegâr gli errori; ché se Giove invaghí Danae con gli ori, innamorano un Cristo i vostri argenti. Ei de’ nettari suoi l’alme procelle pose pe ’l vostro amaro anco in oblio, per le cui stille abbandonò le stelle. Voi dell’ambre assai piú pregiar degg’io; se l’ariste rapir vantansi quelle, voi serbate virtú di trarre un Dio.	T5	神圣、超验与智慧	T5	T5	T5
JPN	承香殿女御	null	あめならて　もるひともなき　わかやとを　あさちかはらと　みるそかなしき	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
FRA	Linda Maria Baros	Les enfants passés au tamis	C’est pour toi, pour que tu sois plus grande et plus belle et plus droite, que je me suis coupé le cœur en deux, comme un sabot d’agneau. J’ai volé et j’ai menti, j’ai craché du sang. J’ai lavé des cadavres et j’ai dormi sur des sacs plastique remplis de déchets trouvés dans les poubelles, dans des rues qui gardent toujours un couteau à la main j’ai dormi, parmi les écailles des vieux mendiants de la ville, qui, en ton honneur, se sont laissé pousser la barbe jusqu’aux chevilles, comme les anciens Sumériens partis chasser des lions pour leurs bien-aimées. C’est pour toi que je me suis laissé hanter par les cagous de minuit, c’est auprès de toi que j’ai pleuré quand tu grattais la terre avec les ongles, comme un cheval aux yeux arrachés, j’ai pleuré, comme une suicidaire dont le train réchauffe les jambes. J’ai vécu parmi les enfants de la rue qui inhalent de la colle, livides comme quelques grosses pierres bercées par les filets de l’éther, que le tamis fait tourner dans le concasseur, dans les égouts. C’est pour toi que j’ai hurlé à la croisée des chemins, hissée – sur quelque raclage hissée – dans les fourches des barbeaux. Je me suis laissé voler par les casseurs, par les magouilleurs, dans le vacarme des cuillères grandes comme des pelles, qui tintaient dans les gamelles. J’ai erré à travers les troquets qui sentaient le gaz, le chipset brûlé, le réseau, je me suis frottée aux pyramides de vodka et aux mains de tes grands hommes – comme un chat qui se frotte au manuel d’électricité –, ils ont aussi empourpré mon autre joue, sans cesse leurs doigts ont heurté ma côte et ils ont coupé mon cœur en quatre, en riant, « parce que les auras des saintes sont ainsi », et ils m’ont passée au tamis en même temps que tes autres enfants, ils m’ont mis le bâillon d’autres paroles. En ton nom, j’ai caché, comme une ordure, dans mes poches, parmi les hardes, les rats vigoureux de la trahison. J’ai nourri, c’est avec ma chair que j’ai nourri le pitbull du cachot. J’ai pleuré, quand tu grattais la terre avec les ongles, tout comme les chevaux aux yeux arrachés. Oui, c’est pour toi que je suis entrée en force dans ce monde comme une vague de sang qui ne retrouve plus son chemin vers le cœur.	T4	社会、权力与历史	T2	T4	T4
JPN	実忠	null	かをとめて　むかしにかへれ　いへのかせ　ふきつたへたる　のきのたちはな	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T1
URD	Naushad Ali	اپنی تدبیر نہ تقدیر پہ رونا آیا	اپنی تدبیر نہ تقدیر پہ رونا آیادیکھ کر چپ تری تصویر پہ رونا آیاکیا حسیں خواب محبت نے دکھائے تھے ہمیںجب کھلی آنکھ تو تعبیر پہ رونا آیااشک بھر آئے جو دنیا نے ستم دل پہ کئےاپنی لٹتی ہوئی جاگیر پہ رونا آیاخون دل سے جو لکھا تھا وہ مٹا اشکوں سےاپنے ہی نامے کی تحریر پہ رونا آیاجب تلک قید تھے تقدیر پہ ہم روتے تھےآج ٹوٹی ہوئی زنجیر پہ رونا آیاراہ ہستی پہ چلا موت کی منزل پہ ملاہم کو اس راہ کے رہ گیر پہ رونا آیاجو نشانے پہ لگا اور نہ پلٹ کر آیاہم کو نوشادؔ اسی تیر پہ رونا آیا	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
LZH	元好問	九日讀書山用陶詩露凄暄風息氣清天曠明為韻賦十詩	紫微老仙伯，少日見承平。甲子五百餘，雙瞳益清明。披髮不盈尺，翛然澹無營。庭柯挂秋蔬，老樹風泠泠。我有年徳尊，公深鄉曲情。思得菊潭酒，為公制頽齡。作詩語同游，明年復尋盟。看翁九節杖，翩翩上崢嶸。	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T2
PAN	صوفی غلام مصطفی تبسم	بے درداں دے دِل دے اُتے آہ دی کِیہ تاثیر	بے درداں دے دِل دے اُتے آہ دی کِیہ تاثیر اک ہوا دا بُلّا کِھچے پانی وِچ لکِیر اک پَل بیٹھے ہاواں بھرے اِک پَل وگدے نِیر عشق نمانڑا روگ اولّڑا ساڈی کِیہ تقصِیر پَل پَل اندر حُسن وکھاوے وکھرا وکھرا رنگ نظر نظر وِچ کِھچدی جاوے نوِیں نویں تصوِیر نِیوِیاں نظراں والے پاوندے دُور دُراڈے جھات ہتھ جیہناں دے نرم کماناں، سخت چلاوندے تِیر ہجر وچھوڑیاں توں وی ڈاڈھا، وَصلاں دا جنجال خوابوں توں وی وَدھ گھنیری، خوابوں دی تعبیر	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
LZH	劉瑞	播南吟	水交箐里有猿啼，听罢令人思欲迷。闻说近来多虎迹，行人莫到夕阳西。	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T1	T1
JPN	日吉地主権現	null	はもやまや　をひえのすきの　みやまゐは　あらしもさむし　とふひともなし	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T1	T1
LZH	呂紘	題黄犢嶺	疇昔聞高隱，紅塵隔遠林。間乘黄犢出，踏破白雲深。自得忘歸樂，應多扣角吟。如今秋草沒，幾約與僧尋。	T3	生命、时间与存在	T1	T3	T3
FRA	Georges Castera	La lettre du sixième sens	Ma lettre portée par ellipse ai demandé aux mots toutes voiles fermées de prendre le poids de l’oiseau en plein vol de rendre rapport d’écriture et de déraison de mélodie d’extravagance Même en me trompant de parcours mêlant la longue syncope des arcs-en-ciel aux phrases séquestrées des réverbères je n’ai toujours eu qu’un seul galop la phrase mutilée l’ordre des vertébrés Celui qui crie trop fort n’entend pas l’orage déchiré de ta bouche dans ma vie qui se défait et se refait comme une chevelure Celui qui ne crie pas assez n’entend pas la voix du silence c’est à mourir de rire ! les hommes n’ont plus de couilles mais des légendes des blessures miaulantes J’ai remis vois-tu mon vêtement de marginalité Je vais encore dans le sens des miroirs Le temps que j’habite n’a pas de portes.	T6	语言、艺术与创造	T6	T6	T6
POR	Maria Teresa M. Carrilho	Não, hoje não saio	Não, hoje não saio eu quero ficar no espaço dum cantinho que é só meu Não, hoje não falo eu quero escutar as palavras floridas dum canto que me entonteceu Não, hoje não vou respirar eu quero confundir a minha vertigem com a tua vertigem e ser só um todo ou um nada num mundo que emudeceu...	T2	爱、情感与人际关系	T2	T3	T2
LZH	朱厚烜	春鴈	北上三湘路，南辭七澤雲。已甘同出塞，不忍更離羣。永夜空中唳，幽人枕上聞。汀洲爭宿處，昧旦起紛紛。	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T2	T1
SPA	Néstor Mux	Ante la radiografía del pie de nuestro hijo	Ahora no recordamos si el pie entonces pateó una piedra o cayó de un árbol mientras jugaba para quedar ante nosotros aprisionado en esta radiografía. A pesar de no ofrecer la consistencia de la carne adherida uno imagina una hoja seca con sus nervaduras pugnando por flotar en las sombras de la placa. Porque en su vida real este pie deberá pisar en medio del amor y la desdicha, en medio de la plenitud de la tierra y del precipicio, luego de haber llegado hasta la casa del único amigo que le quede en el mundo. Y habrá de caminar con los sueños y el aliento que tenga para construir su propia historia complicado en la historia de los otros. Este pie que continuará al mío y empujará a ese otro pie que recomience ya lejos de nosotros y del espacio breve que ocupamos para comida del olvido. Porque si bien la muerte y el tiempo sólo respetarán nuestros huesos uno no admite, mientras tanto, este recuerdo de mañana, este simulacro pálido de la eternidad.	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
IND	Scoleh	KEHIDUPAN	KEHIDUPAN Oleh Scoleh Pandangilah wajahmu Tanyakanlah dirimu Tentang hatimu, Biar hitam warna rambutmu, Hitam bola matamu Tetaplah apa adanya, Hidup tak usah kau pilih, Tak usah kau paksa untuk menjalani semua Santai dan nikmati hidup yang lebih bahagia Tersenyumlah TertawalahBahagialah Dengan kehidupanmu, RaihlahKejarlah Masa depanmu	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
CES	Zabranský, Jan Alois	Vlastnosti Nevěsty.	Přetěžký mi kámen ssrdce sňal Hančin bratr, když mi správu dal, Že již předce dovolení, Poněmž toužila, Ksvému semnou zasnoubení Hanka nabyla. Jakžbych nebyl ztoho povděčen, Ojejí jsa ceně přesvědčen: Všecka zboží prach a pěna Jsou jen proti ní. Hospodyně, matka, žena Buda hodná zní. Zdravá jest; a všecku prácy zná, Dělnice je neunavená, Lenošit jí není dáno; Kprácy vesele Předjinými skoro ráno Vstává zpostele. Vzhůru byvši, než se rozední, Uvečer se klade poslední Sradostí, že užitečně Strávila zas den; Začež líbezný jí vděčně Lahodívá sen. Nadpořádkem domu stále bdí; Jak y sama čistotou se stkví, Tak y (nemrzýť ji dílo Přiuklízení) Stkví se všecko, až je mílo, Vcelém stavení. Sčistotou y sprostnost spojuje, Vší se nádhernosti varuje. Statku nebude mi mařit: Neníť outratná; Opatrně hospodařit Bezlakomství zná. Ochotná jest její oučinnost, Bezpoškvrny její nevinnost, Chrání se y stínu zlého; Boha miluje, Znát a plnit vůli jeho Vždy se snažuje. Rodičům, jakž věc jest příslušná, Poddána jest vždy a poslušná. Zpříčiny, ač velmi vážné, Barty nechtěla: Naodpor předc – jen jim snažné Prosby stavěla. Osestry a bratry pečuje, Vším, co má, se sními zděluje; Barvami ctnost spanilými Vždy jim maluje, Příklady y činy svými Kní je vzbuzuje. Zlásky kpokoji a svornosti Tiše snáší cyzý křehkosti. Chybujícý napravuje Spřívětivostí. Všecka sobě podmaňuje Srdce vlidností. Přízeň její není vrtkavá, Kemně zvlášť je velmi laskavá. Krásná jsouc již mohla lehce Muže dávno mít; Žádného však promne nechce: Neb jen mou chce být. Slovem: výborná jest osoba, Děvčat zrcadlo a ozdoba. Sní živ budu jako vháji Ptáček ssamičkou, Aneb raděj jako vráji Adam s Evičkou.	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
ZHO	田晓青	室内	怎样才能延伸过这个下午延伸过四壁之间空旷的距离而不受到伤害你疑虑重重尽管石膏像用苍白的微笑装饰着荒凉的墙角掩盖着第三维的存在使得这个骗局似乎可以被接受是否需要实在的压力把自己压得更扁以抵消那暗藏的第三维的诱惑你紧贴在地板上拼命地伸长在整个下午你梦想着外面的世界梦想着黄昏的国度里那些细长的影子们的生活	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
ARA	الشاعر ابن طاهر	قصيدة أنني لمقصر	أنني لمقصر وبنقصي مصرح وعيوبي كثيرة وجميعي مجرح فامنحوني بدعوة فعسى القلب يصلح وأنال مطالبي وأفوز وأفلح يسكن النور باطني ولصدري يشرح يا إلهي ومالكي انني لست أبرح عن سؤالك والدعا لست عن ذين أبرح ديدني بل وهمتي نحو فضلك أطمح ثم أرجو بأنني فوق مارمت أمنح محض فضل ومنة من هباتك تفتح لا بحولي وقوتي لست بالكسب أنجح	T5	神圣、超验与智慧	T5	T5	T5
URD	Zahid Imroz	ہم خالی پیٹ سرحد پر	ہم خالی پیٹ سرحد پرہاتھوں کی امن زنجیر نہیں بنا سکتےبھوک ہماری راتیں خشک کر دیتی ہےآنسو کبھی پیاس نہیں بجھاتےرجز قومی ترانہ بن جائےتو زرخیزی قحط اگانے لگتی ہےبچے ماں کی چھاتیوں سےخون چوسنے لگتے ہیںکوئی چہروں پہ پرچم نہیں بناتااور یوم آزادی پر لوگپھلجھڑیاں نہیں اپنی خوشیاں جلاتے ہیںفوج کبھی نغمے نہیں گنگنا سکتیکہ سپاہی کھیتیاں اجاڑنے والےخود کار اوزار ہوتے ہیںکیا پھول نوبیاہتا عورت کے بالوںاور بچوں کے لباس پر ہی جچتا ہےکاشوطن کی حد حدود کے تعین کے لیےپھولوں کی کیاریاںآہنی تاروں کا متبادل ہوتیں	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
LZH	华锳	秋夜见月有怀诸弟	月向秋来好，凉从雨后生。风高木叶下，露冷草虫鸣。对景三杯酒，怀人万里情。翻思对床夜，灯火读书声。	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
ZHO	先秦	白话	没有城市了我的身体不在它的中心有时候我很安然没有感觉没有风我认识的人都不在这里我不体会上班的苦恼没有家人我的岁月比较简单我没有年龄早上并不比晚上少了什么晚上只是多了一点时间而已没有机会去读书我想不起是否已经毕业我忘了大学的名字还有毕业的时间地点我不必工作没有任何有关我的消息我的文化没有水平我现在是乡下的人我有时到田里去其实我有点累是有点疲劳过度的感觉风吹过我我的邻居和我打招呼他们为生活繁忙我在寻找我的时间比较多我不再年轻白天比夜晚更辛苦些夜晚却带来更多的安宁我将纸片带在身上上面写的最多的是我的名字上次我失去了一份工作现在我在乡下很累很忙我待娶我的诗歌待嫁	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
RUS	Аргамаков Александр Васильевич	Моя хижинка	Если б я имел искусство Нежной кистью рисовать, То моё сердечно чувство Можно бы во всём узнать; Мою б хижинку простую Один образ украшал, Образ сей бы дорогую В разных видах мне являл: Там бы с нежностью во взгляде, Там с улыбкой на лице, Там в пастушеском наряде, Там в порфире и венце. Там её прелестны члены Облекались бы в убор Разных наций, и премены Те пленяли бы мой взор. Иногда б она римлянки Принимала важный вид, Или томность англичанки, Против коей нет эгид; Иногда б блистала живость В ней французской красоты, Иль россиянки стыдливость Украшала все черты. Иль бы, правя колесницей, Гордых прелестей полна, Амазонскою царицей Представлялась мне она, Где, бежав за ней толпами В восхищении народ, Поражён её красами, Удивясь, разинул рот. Тут иные бы плясали, Возвышая громкий глас, А другие б воздыхали От её небесных глаз. Весь народ бы в ней с улыбкой Красоту Венеры зрел, И Амур бы сам ошибкой Вслед за нею полетел. Иль сидела бы на троне, Как богиня всех сердец, Где пастух и царь в короне, Кинув посох и венец, Ей бы в жертву приносили Пламень сердца, а не чин И в награду бы просили Только поцелуй один. Иль в убежище древесном Показал её потом, В положении прелестном С милым, милым пастушком, Где они бы для прохлады На обмен плели венки, А весёлые дриады На них сыпали цветки.	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
ARA	الشاعر محمد حسن سميسم	قصيدة لقد لفحت نار المصائب لفحة	لقد لفحت نار المصائب لفحة فؤادي ولا يلقى إلى الحشر صحة فصحت بأبياتالفواطم صيحة خذي يا قلوب الطالبيين قرحةتزول الليالي وهي دامية القرف بكل دم أسياف فهر تطرزت وسمرهم في مفرق العز أغمزت فما انقصفت هذي وذي ما تهززت فإن التي لم تبرح الخدر أبرزتعشية لا كهف فتأوي إلى كهف فإن أنس لا أنسى النساء وطفها غداة ابنة الكرار تندب إلفها علي عزيز أن أبلغك وصفها لقد رفعت عنها يد القوم سجفهاوكان صفيح الهند حاشية السجف	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
ARA	الشاعر عبد الله بن محمد الأمين	قصيدة لئن كنت بالعمرية اليوم لاهيا	لِئنْ كُنْتُ باْلعُمَرِيَّةِ الْيَوْمَ لاهِياً فَإنَّ هَواكُمْ حَيْثُ كُنْتُ ضَميِرِي فَلا تَحْسَبَنِّي فِي هَواكَ مُقَصِّراً وَكُنْ شافِعِي مِنْ سُخْطِكُمْ وَمُجيِرِي	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
BUL	Вейчъл Линдзи	Евклид	Евклид мъдрецът нарисува кръг на пясъчния бряг и вътре прави линии кръстоса и ъгли им постави чак. С приятелите си брадати той дълго и със жар спори за някакви загадъчни отсечки, за диаметъра дори. Едно дете учудено и тихо стоеше отстрана и гледаше как тия мили старци рисуват кръглата луна.	T5	神圣、超验与智慧	T5	T5	T5
LZH	朱旂	临安	临安城郭枕江隈，碧浪青山满眼来。夹岸笙歌缘水画，倚空楼阁拂云开。西泠暮雨烟花冷，南渡春风石马哀。儿女英雄总消歇，好传乌榜共余杯。	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
ZHO	林洛	悼亡	课后，电车仍然走到了金钟无印仍是这样的雅致像这里的文化充满着优闲，还有认真真诚相信，我们还会再见彼此的灵魂斜斜竖起太古广场的花都不见了。巴士轻声驶过那个梦中惊醒的人，灵魂早已离开像打开窗子一样想象自己的头七，太古广场还记得你吗？你在死去的地方死去像留下便要见证离开也像我们。在你遗失以后城市和路灯变得明亮忘记下车，我闭起刺痛的双眼无法想象烟雾的譬喻手心只剩下掌纹，无法擦亮眼睛这时，电车不应走得那样飞快，轨道也不应这样顺从，固执地行驶规划者的权利把一切可能视为脱轨。以后尽管一切都被目为烂铁破铜许多西装仍在你最后活着的地方闲聊，坐着那些石壆没有名字也就没有记认灵魂的方法电车没有放晴没有雨水把水宕放在手背眼后没有雨衣我们身上也没有伤痕它们永远留在更深的地方	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T2
BEN	শেখ মুত্তালিব	আরবীতে সকলে না বুঝে ভালোমন্দ	আরবীতে সকলে না বুঝে ভালোমন্দ। তে কারণে দেশী ভাষে রচিলুঁ প্রবন্ধ।। মুসলমানি শাস্ত্র কথা বাঙ্গালা করিলুঁ। বহু পাপ হইল মোর নিশ্চয় জানিলুঁ।। (কৃতজ্ঞতা : নবজাগরণ/আমিনুল ইসলাম)	T6	语言、艺术与创造	T6	T6	T6
ITA	Bartolomeo da Sant’Angelo	Eo so' sí rico de la povertate	Eo so’ si rico de la povertate, che ne poria fornir Roma e Parise, Zenoa, Pisa, Fiorenza et Asise, Asti, Venesia, Padua, Civitate: per die ho de possessione tante frate, tra nichil e niente et altre guise, ch’i’ne recoglio a l’anno, cum’se dise, fra nula e cica ben mile carate. Et ho en danari et en libri et en zoglie, che vai ben zento zifre, e si è negota; e, sovra zò, gli amisi empio di vento. Si che a spender assai no mi spavento; pur ch’i briganti vegnan a derota, a mia richeza tole tute noglic.	T5	神圣、超验与智慧	T4	T5	T5
LZH	黄俊	游侧螺峰古寺，柬宋阜公	世外劫尘飞，静中暑气微。古钟埋土蚀，老衲踏云归。大地终泡幻，幺魔何是非。浩歌下山路，树杪挂斜晖。	T3	生命、时间与存在	T3	T5	T3
LZH	倪應淵	西園	水映朱欄漾陸離，憶曾飛盖得追隨。庭喧畫鼓開筵早，座擁紅裙獻曲遲。楊栁挽風掀醉㡌，荷花㵼月入吟巵。轉頭樂事無尋處，藤絡頺垣草網池。	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
LZH	馬默	思郭真人	郭也三峰秀，文章似性淳。汶陽初識面，謂我舊相親。題詩敘游隠，於今經幾春。有家歸未得，西望涕霑巾。	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
CES	Petr Borkovec	Kost v lese	Světle zelená kost v lese,v mechu, osamocená,blízko malé světliny.Na spodku suchá a hladkájak křídový papír.Někde by mohla být lebka,možná i s parohy, ale nikdy není.Kostry zvířat rozvlečené po lesích,složte se.	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T3	T1
ARA	الشاعر أبو نصر الفارابي	قصيدة رب الْجَوَارِي الكنس السَّبع الَّتِي	رب الْجَوَارِي الكنس السَّبع الَّتِي انبجست عَن الْكَوْن انبجاس الْأَنْهُر هن الفواعل عَن مشيته الَّتِي عَمت فضائلها جَمِيع الْجَوْهَر أَصبَحت أَرْجُو الْخَيْر مِنْك وامتري زحلاً وَنَفس عُطَارِد وَالْمُشْتَرِي يَا عِلّة الْأَشْيَاء جمعا وَالَّذِي كَانَت بِهِ عَن فيضه المثعنجر رب السَّمَوَات الطباق ومركز فِي وسطهن من الثرى والأبحر إِنِّي دعوتك مستجيراً مذنباً فَاغْفِر خَطِيئَة مذنب ومقصر هذب بفيض مِنْك رب الْكل من كدر الطبيعة والعناصر عنصري	T5	神圣、超验与智慧	T5	T5	T5
LZH	尹元凯	五言同韦子斿神泉诗并序	桐坂疏抱瓮，昆丘落县米。岂如中辅邑，迸泉毓为醴。气融灵兆作，润洽冲务启。月潭信玲珑，霞溜几清泚？湝湝上善用，的的烦虑洗。君子怀淡交，相从涧之底。	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T1	T1
LZH	鹿敏求	福恩寺	自憐滾滾抗塵容，深入雲山得梵宮。拂榻欲爲莊叟夢，披襟聊挹楚王風。條松老幹森森直，古麓寒泉脈脈通。衲子久能嚴戒律，爐香深炷掩房櫳。	T5	神圣、超验与智慧	T1	T5	T5
ARA	الشاعر مسلم الجصاني	قصيدة خطب ألم فسار في الآفاق	خطب ألم فسار في الآفاق فرمى بدور سما العلى بمحاق ورزية جلت وجالت خيلها في الخافقين مع الهوى الخفاق ومصيبة عظمى أصيب بها الورى فالكل مكتئب على الإطلاق نزلت بنا ذا اليوم أي ملمة علياء ما أن حملها بمطاق مضت فأوسع في الجوارح كلمها وأصابت الدنيا بضيق خناق قدمت لنا لا مرحبا بقدومها تسعى على قدم أجذ وساق ضربت بأعناق المسير وضربها ضرب الظبا بالسوق والأعناق موت السري المرتضى علم الهدى ساء الرضا ومكارم الأخلاق وشجا التقى فبكا التقى حزنا على من كان شد من التقى بنطاق والدين رنق بعد صفو عيشه فنرى الغبار بمائه الرقراق يا دهر كيف أصيب أحمد بابنه أفما خشيت وهل ترى لك واقي وقطعت عرق هداية من حيدر وفتكت منه بطيب الأعراق أشجيت قلب المصطفى بالمرتضى فأذقت فيه الفخر طعم ذعاق هلا رعيت ذمام والده به وتركته للبذل والإنفاق لم لا استحيت من ابنه المهدي أو عوتبت منه وما عساك تلاقي أوشكت تسخطه بموت المرتضى لولا التقى ورعاية الخلاق عجبا لنيلك من بعيد مدى مدى ما أنت إلا ذو شقا وشقاق يا خيبة لرجاء راج بعد من يرجى الغنى منه على الإملاق يا صفقة الغبن المبين لآمل قد كان يقصده بحث نياق يا ضيعة الإيمان بعد أيمنه دعة ويا ضعة العلى من راق ما العيش إلا بعد موت المرتضى مضض ولا الباقي يعد بباقي كان الوجود به يزان كمثلما زينت حسان الغيد بالأطواق فاليوم عطل جيده من حلية فكأنه شجر بلا أوراق قد مر وقت كان حلوا عيشنا فيه فأضحى اليوم مر مذاق فقد السرور متى فقدنا المرتضى فكأنما كانا على ميثاق ميت بكى الإسلام من حزن له والمسلمون بمدمع مهراق وفقيدة الصلوات تندبه أسى فتسيل أدمعها بغير مآقي قمر تغيب في سماء سموه من بعد ذاك الضوء والإشراق بحر تغيض بعدما كان الورى يخشون منه سورة الاغراق روض زها والدهر أيبس نبته فذوى عقيب الزهو والايناق وسحابة بعد التراكم أقلعت فلتجر أدمعنا من الآماق فرد له السبع الشداد ومن بها تبكي سوى من فوق سبع طباق تبكي السماء الأرض راحمة لها من عظم ما هي من أساه تلاقي يبكي الحجاز ولم نر قبل ذا يبكي الحجاز على فقيد عراق والناس والآراء شتى في الأسى لكن عليه الكل أهل وفاق فلئن وجدت اليوم فيها باكيا قل في سواه الدمع غير مراق ولقد رأيت الأكثرين من الورى يبكون لا لتزايد الأشواق بل هم له يبكون مثل سواهم ساوى الرفاق بذاك غير رفاق أنسى الأسى فيها الأسى في غيره ما اليوم يوم مذاهب العشاق وجرى بمن في الأفق أن يبكي لمن قد سار منه الذكر في الآفاق ولمثله تبكي الحذاق وقل أن تبكي الحذاق أسى لرب حذاق ولئن بكته فما بكته لموته لكن بكته لوحشة وفراق أو من ينال سعادة في موته يبكي الشفيق عليه من إشفاق أنى ومن فقد المنعم عنده يسقى بكأس من رضاه دهاق ومن ابنه المهدي طال بقاؤه باق على مر الزمان الباقي حي وإن هو مات بالخلق ابنه محي العلوم مميت كل نفاق سباق غايات المكارم محرز قصب العلى والفخر يوم سباق وعلى الجميع مبرز في فضله فله من العلياء خير عتاق سبق الألى سبقوه قبل لحاقه والسبق في الحلبات بعد لحاق أضحى التقى خلقا له وسجية أعطاه منه الله وفر خلاق ورث المآثر من أبيه وجده فلقد تملكهن باستحقاق وفضائل وفواضل جمعت به جمع الفرائد في أعز حقاق فإذا مدحت الفضل كنت مدحته إذ ما سواه لذاك من مصداق نجل النبي نعم ووارث علمه لسوى البنين الإرث غير مساق مولاي تعزية وأنت أعز أن تصغي لغير أوامر الخلاق لا استزيدك سيدي بمقالتي صبرا فإنك أحذق الحذاق أفهل يكون البحر محتاجا على ما فيه من سيب لماء سواقي مد الإله عليك خير سرادق من عزه كرما وأي رواق لا زال منك الصبر يا ثقة الورى كالحلم موثوقا أشد وثاق لو لم تكن في الصابرين على البلا لوقاك من حسن البلاء الواقي لكن عملت الصالحات جميعها والصبر منها والجميع بواقي لتنال عند الله أرفع رتبة وتفوت من فازوا بها بمراقي وأبوك عاش ومات طال لك البقا حسن الفعال مكرم الأخلاق هجر الدنية من دناه مواصلا للحور منها فائزا بعناق لو لم يكن يهوى اللقا لم يسقه من كرم كاسات المنية ساقي لكن دعاه الله جل جلاله فأجاب مشتاقا إلى مشتاق فاسلم فإنك ذكره وحياته ففراقه لم يحتسب بفراق ما مات إلا ساعة أو بعضها لوث الأزار ودون حلب فواق وغدا ولم يبرح يروح عليكم مترددا من قاسم الأرزاق فاليوم نحن مخاطبون لشأنه ورؤوسنا لحياه في إطراق يا مرتضى فقدوه من تأريخه أحسن بذكر مرتضى لك باقي	T5	神圣、超验与智慧	T2	T5	T5
FAS	لوییس عمر لارا مندوزا	هیچ‌کس این سکوت را آرزو نکرده ‌است	این سکوت از آنِ ما نیست هیچ‌ کس این سکوت را آرزو نکرده‌ است هیچ‌ کس این سکوت را نخواسته‌ است با میز اشتباه گرفته می‌شود این سکوت با هراس اشتباه گرفته می‌شود این سکوت با رنج اشتباه گرفته می‌شود این سکوت	T3	生命、时间与存在	T3	T4	T3
PAN	کشاول کنولجیت کور	ہوند	تتلیاں چ رنگ نیں پُھلاں دی بدولت تے پُھل کھڑ دے نیں تتلیاں دے کارن پھر بھلاں کنج ممکن ہے تیری میری ہوند اک دوجے بناں؟	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T3
HIN	Avtar Pash	प्रतिबद्धता	हम चाहते है अपनी हथेली पर कुछ इस तरह का सच जैसे गुड़ की चाशनी में कण होता है जैसे हुक्के में निकोटिन होती है जैसे मिलन के समय महबूब की होठों पर कोई मलाई जैसी चीज़ होती है	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
DEU	Gottfried August Bürger	Es vergeht keine Stund' in der Nacht ...	Es vergeht keine Stund' in der Nacht, da mein Herz nicht erwacht, und an dich gedenkt, daß du mir viel tausendmal dein Herz geschenkt.	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
PAN	ملک ایم زمرد	میں دریا ہاں	میں دریا ہاں میری کُھردی من نہ تکو میرا پانی وگدا رہے گا کُھر دی من نوں پچھے چھڈ دا وگدا رہے گا میں ایتھے ای رہنا میں نہیں جانا میں نہیں کُھرنا کتھوں تُریاں کتھے جانا فیر وی سدا لئی ایتھے ای رہنا میری ہوند دا ارتھ نہ سمجھے کوئی	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
ARA	الشاعر عبد الله آيت بولمان	قصيدة مرثية لمدائن النخيل	هي ذي مُداكِ تُراودُ حُلْمَنا المسفوحَ عن دمِهِ لترسمَ وردةً هَجرَ الرحيقُ كؤوسَها فَذَوَتْ، ولَوَتْ.. وخطّتْ للمُغرَمين عُنوانَها الغجريَّ على قَارعةِ السَّرابْ. فَلِمْ يا سيِّدةَ القوافي تكحّلينَ يُسرَاك حين تُسوِّر نخلتَكِ الخَوَافي وتفقئينَ يمناك حين تَؤولُ رؤاك إلى خَرابْ..؟ ما عادت أجفانُكِ يا بهيَّة تعرفُ هُدبَها ها زيدٌ فيكِ يبارك للنَّواسخِ نَصبَها ونِصابَها ها عمرو يروم من الأفعالِ أن تلزمَ حدَّها وها نَخْلاتُك في حُقولِ الرُّوحِ تهجرُ ظلَّها ولو انتبذتِ بحملِكِ شرقَها أو غربَها ما طار بالخبرِ اليقينِ سوى غُرابْ. أيتها المدينةُ كَفْكِفي دمعَ الفجيعةِ واغسلي بندى الصَّباحْ أيتُها المدينةُ كابري فأنا المُدَانُ.. أنا المَدِينُ وإخوتي لكِ بالصَّلاحْ هُزّي بجذعِ نخوتِنا جُزّي تمورَ نخلتِنا رُجّي تذمُّرَنا مُجِّي تآمرنا.. وكوني دليلاً على تفاهةِ فتحنا.. نكنْ لك فاتحة الكتابْ، من قال إن النخل لا يحنّ ولا يحنو، إذا سمع العتابْ؟	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T1
ARA	الشاعر ياقوت الحموي	قصيدة تنكر لي مذ شبت دهري فأصبحت	تنكر لي مذ شبت دهري فأصبحت معارفه عندي من النكرات إذا ذكرتها النفس حنت صبابة وجادت شؤون العين بالعبرات إلى أن أتى دهر يحسن ما مضى ويوسعني من ذكره حسرات فكيف ولما يبق من كأس مشربي سوى جرع في قعرات كدرات وكل إناء صفوه في ابتدائه وترسب في عقباه كل قذاة	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
FRA	Rémy Belleau	Je me suis affranchi de prison	Or je me suis affranchi de prison, Où me tenait cruellement en ferre L'enfant Amour, je vais libre sur terre Sauvé des flots, et repris ma raison : J'ai de mes yeux étranglé le poison Glissant au cœur qui le tue et l'enferre, J'ai trouvé paix, et repoussé la guerre, Et sous la cendre étouffé le tison : Reste une humeur bouillante dans mes veines, Qui fait renaître en moi nouvelles peines, Opiniâtre, et reverdir mes maux, Ainsi qu'on voit une souche ébranchée À fleur de terre, et déjà presque séchée Armer ses flancs de rejetons nouveaux. Rémy Belleau	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
POR	Aluízio Medeiros	Canto do Século	Nunca mais ouvirei violinos em surdina nem pianos em surdina nem cantos litúrgicos suavíssimos nem músicas de sinos e de órgãos nunca mais. O espírito mecânico do século esmagou as doces melodias Nunca mais riscos de fogo de esferas vermelhas nem a cabeleira azul de Olga flutuando no espaço nem alvas gaivotas revoando nunca mais. O céu está plúmbeo o céu está plúmbeo. Nunca mais veleiros singrando serenamente os mares nem canções de águas claras nunca mais. O navio de aço levou a namorada para a distância para a bruma silenciosa da distância. Os mares estão revoltos os mares estão revoltos. O barulho do mundo sólido desabou com estrondo. Universo que desfalece que desfalece. Ai de mim! Estou esmagado estou cego. Ai de mim! Um anjo metálico com asas de hélices me arrebatará para cima das nuvens.	T4	社会、权力与历史	T3	T4	T4
POR	Goulart Gomes	Semi-ótica	esteiras de linho tenho cruzado adagas e cegado meus caminhos o vento toca seu alaúde estão trancados nossos sonhos bem guardados no escuro vermelhidão de mar mortovivo, plasma de segredos e os medos nossos não sei bem se posso seguir estes desígnios ou minguar à fome destes signos.	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
LZH	郭仁表	夢中辭	飄風暴雨可思惟，鶴望巢門斂翅飛，吾道之宗正可依。萬物之先數在茲，不能行此欲何為。	T5	神圣、超验与智慧	T5	T5	T5
POR	Manuel Carneiro de Sousa Bandeira Fiho	Nasceu em 19-04-1886, no Recife e morreu em 13-10-68, no Rio de Janeiro Poeta que provavelmente foi	Nasceu em 19/04/1886, no Recife e morreu em 13/10/68, no Rio de Janeiro. Poeta que provavelmente foi a principal figura do Modernismo brasileiro, embora tenha se recusado a participar da Semana da Arte Moderna de 1922, em São Paulo . Bandeira foi educado no Rio e São Paulo, mas em 1903 a tuberculose forçou-o a abandonar seu sonho de ser arquiteto (o pai era engenheiro). Muitos dos seus anos seguintes ele passou viajando em busca da cura, e durante este período leu extensamente e retomou a produção de poesia (seu primeiro poema, em alexandrinos, tinha saído em 1902). Seus primeiros livros (A cinza das horas, 1917, e Carnaval, 1919) mostram a influência tardia dos simbolistas e parnasianos, mas alguns poemas de seu livro seguinte (Ritmo dissoluto, 1924) já contemplam a sensibilidade do modernismo emergente, que tentava liberar a poesia do academicismo e da influência européia. Libertinagem (1930) mostra claramente tendências modernistas nos seus versos livres, linguagem coloquial, sintaxe pouco convencional e o uso de temas folclóricos. Seus livros seguintes (Estrela da manhã, 1936, Lira dos cinqüentanos, 1940, Mafuá do malungo, 1948, Opus 10, 1949, e Estrela da tarde, 1960) consolidaram sua posição como um dos maiores poetas brasileiros. Apesar de sua longa vida como poeta, só começou a ter lucro material com sua produção em 1937, quando ganha o prêmio da Sociedade Felipe dOliveira. Na sua poesia, Bandeira abandonou o tom retórico de seus antecessores e usou a fala coloquial para tratar de temas triviais e eventos do dia-a-dia, com objetividade e humor. Em 1935 é nomeado pelo Ministro Capanema inspetor de ensino secundário. Ensinou literatura no Colégio Pedro II, no Rio, de 1938 a 1943 e tornou-se professor na Universidade do Brasil naquele último ano. Bandeira também traduziu vários poemas de inúmeros autores (Goethe, Jorge Luís Borges, Heine, Cummings, Rilke, Kahlil Gibran, Baudelaire, García Lorca, Elisabeth Browning, Emily Dickinson, Verlaine, etc). Adicionalmente traduziu várias peças de teatro e livros em prosa, entre eles Macbeth (Shakespeare), Maria Stuart (Schiller) e A Prisioneira (de Em busca do tempo perdido, de Proust, em parceria). Colaborador em vários jornais durante toda sua vida, produziu inúmeras crônicas e crítica artística. Foi ainda antologista (Antero de Quental, Gonçalves Dias), historiador literário (Noções de História das Literaturas) e biografista. Manuel Bandeira	T3	生命、时间与存在	T3	T3	CUSTOM:作者生平与文学成就
LZH	江曾圻	冬夜枕上	宿酲犹未醒，城漏已将残。月色临窗澹，钟声到枕寒。家乡千里道，归去一时难。展转不成寐，披衣问夜阑。	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
LZH	李伸	千秋台	千秋事业祖孙同，小邑还堪歌大风。赵北山河终不改，洛阳城阙已成空。映台芳草萋萋碧，隔树明霞霅霅红。无限游人增感慨，一杯为酹夕阳中。	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
ARA	الزبرقان بن بدر	قصيدة من مبلغ عمرو بن نعمان إنما	مَن مُبلِغٌ عَمرو بِنَ نُعمانَ إِنَّما فُضوحُ الحَياةِ أَن نُقِرَّ المَظالِما قَد عَلِمَت قَيسٌ وَخِندَقُ أَنَني وَفَيتُ إِذا ما فارِسُ السَوءِ أَحجَما	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
ARA	الشاعر صليحة نعيجة	قصيدة غربة وأهبة	قيصر فى حضرة الغياب أحتويك حلما دون غسق جئتنى من شتى أمصار الحروب تسأل هدنتى بكل رفق بين راحتى.. حطت رحالك كل فيافى الهروب تطلب فيزا خضرتى قد كان يابسا ذاك التمنى كم وعرة تلك الدروب. وتأتينى مناخك المبتئس يروض البوح المقلوب فهل شعرت نكستى؟ أتتنى أمانيك بغتة رحت أنهار أمانيا وأفنى فى صولجانك بين السهوب وتاخذنى الخطوة الفاجرة ميلة من مسح عنى كرب تلك الندوب؟ ما صرتَ بالقلب اسما يمزقنى وجعاً ها صرتَ وحيا مودعا ذاك الغروب.. ها تعرت لعنتى ما كنتَ طيفا يسكننى منذ الهبوب. قيصر.. ألبستكَََ البزة زى القمم رحتَ ترنو نحو نجم تلو نجم هل تراكَ.......... تحقق لى ذاك الحلم؟ أواه.... خضرة يافعة رعرعتنى فى ظلها مدهش ذاك الألق والسهوب فى خصرها ترفع عنك ثوب الارق أتوب الى مضجع يحتويك أتمتم باسمك تعويذة هلا تطلق بعد اليوم ذاك الحنق؟ هل تؤمن بى؟ أنا طفرةْْ وعيها ذاك القلق من أين تبدأ هدنتك؟ يا حلما تلو حلم بثته شرشال بدء المنطلق هل تحن الىِِِ لوعةً؟ وميلة ميثاق قد نطق ألبستنى ثوب النجاح وفزت بى اذ كنت أرفس ذاك الملق خضرتى تبنيتها مذ كنتها ذاك العلق جئت ارنو للنجوم قبيل الأفق ايه..قيصر ها أتاك برقى ورعدى هل تؤمن بى ذاك الارق؟ ها اتتك ذكراى وذاكرتى؟ فهل تحن الى ذاك النزق؟	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
RUS	Majakovskij V.V.	Небоскреб в разрезе \| «Возьми / разбольшущий / дом в Нью-Йорке…»	Возьми / разбольшущий / дом в Нью-Йорке, взгляни / насквозь / на зданье на то. Увидишь -- / старейшие / норки да каморки -- совсем / дооктябрьский / Елец аль Конотоп. Первый -- / ювелиры, / караул бессменный, замок / зацепился ставням о бровь. В сером / герои кино, / полисмены, лягут / собаками / за чужое добро. Третий -- / спят бюро-конторы. Ест / промокашки / рабий пот. Чтоб мир / не забыл, / хозяин который, на вывесках / золотом / «Вильям Шпрот». Пятый. / Подсчитав / приданные сорочки, мисс / перезрелая / в мечте о женихах. Вздымая грудью / ажурные строчки, почесывает / пышных подмышек меха. Седьмой. / Над очагом / домашним / высясь, силы сберегши / спортом смолоду, сэр / своей законной миссис, узнав об измене, / кровавит морду. Десятый. / Медовый. / Пара легла. Счастливей, / чем Ева с Адамом были. Читают / в «Таймсе» / отдел реклам: «Продажа в рассрочку автомобилей». Тридцатый. / Акционеры / сидят увлечены, делят миллиарды, / жадны и озабочены. Прибыль / треста / «изготовленье ветчины из лучшей / дохлой / чикагской собачины». Сороковой. / У спальни / опереточной дивы. В скважину / замочную, / сосредоточив прыть, чтоб Кулидж дал развод, / детективы мужа / должны / в кровати накрыть. Свободный художник, / рисующий задочки, дремлет в девяностом, / думает одно: как бы ухажнуть / за хозяйской дочкой -- да так, / чтоб хозяину / всучить полотно. А с крыши стаял / скатертный снег. Лишь ест / в ресторанной выси большие крохи / уборщик негр, а маленькие крошки -- / крысы. Я смотрю, / и злость меня берет на укрывшихся / за каменный фасад. Я стремился / за 7000 [семь тысяч] верст вперед, а приехал / на 7 [семь] лет назад.	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
LZH	張以仁	秋月遊海會寺	黃花黃葉逼深秋，出郭來從野寺遊。抖擻征衣還未了，一聲清磬度林邱。	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T1	T1
ZHO	曹利华	潜水泵	抽出的水流，愉快地进入水田的腹心，沿着茎秆上升。这来自天堂的黄昏，一只鸟飞过头顶，他构建自己的倾斜面，一步一步找到迷宫的中心。道路西侧升起了阴云，那将是落日的藏身之所，意杨的抒情妙到毫巅。我从来没有指望，田水靠着阴云相送。那种嘤嘤嘤的声响，带来潜水泵潮湿的歌吟。它依着沟中的斜面温柔卧伏，偶尔的旋涡，是喉咙发出的声响。不需要翻译这些音节的意义，通过幽深的管道，我会找到一只泵漫长的旅途，它吐出的万语千言，对于一块冒烟的稻田，对于宽大的裂缝，它会觅到灵魂的快慰。烈日中我学着潜水泵，温柔地蹲伏。夜晚，我分蘖出另一个我，幸福的水流从灵感之渠流进心田。	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T1	T6
DEU	Carl-Christian Elze	ich lebe in einem wasserturm am meer, was albern ist (Auswahl)	die kampfflieger über den klippen sind ein schönes paar sie fliegen langsam, was nicht leicht ist, ihre bäuche blitzen. ich habe mich schwindlig gerieben letzte nacht & schmutzig. ich kann keine schwäne mehr sehen, diese köchinnenhälse. ich liebe dich längst, weil mein kampfflieger abgestürzt ist. er flog viel zu langsam am meer & die strömung riss ab. man kann auch in den wellen seine knochen verlieren. manchmal bin ich schön, wenn der mond blutig aufgeht. in den taschen trag ich ausgestorbene tiere mit mir herum. eines tages werde ich auferstehen mit der macht einer wolke. * ich habe eine kraft, die nach zwei seiten ausschlägt. ich habe die kraft, still zu sitzen & mir den kopf abzudrehn ihn zu verlieren wie ein taschentuch, das nur knittert. & ich habe die kraft, meinen kopf überall zu suchen wo immer ich ihn verloren habe, ich finde ihn wieder um ihn aufzufüllen mit irrlichternden gedanken. manchmal nehme ich meinen kopf & verschenk ihn mit allen juwelen, weil ich arm sein will, um zu lieben. manchmal finde ich meinen kopf in einem blühenden busch & frage ihn, ob er nun immer blühen will für mich. * ich hab noch nie in mir geruht. wie wär das schön. da tobten stürme, ruhm & ehre, eitelkeiten im gewölk & ich: ich sitze da & schau dem gras beim wachsen zu. wie wär das gut, in sich zu ruhen, auf einem stuhl zu sitzen wie.. ja wie denn nun?.. wie diese kröte. ich denk, die kröte aus dem gartenteich hat innre ruh. & auch der stuhl, auf dem sie sitzt mit meinem gesicht. ich sitze da & schau zum gartenteich & hör ihm zu – kleine blasen steigen von den goldnen fischen auf. wie wär das gut, in sich zu ruhen. wie wär das leicht..* ich habe fickende fliegen im kopf, ich habe so viele fickende fliegen im kopf, alles brummt & legt kleine eier. ich habe dinge zu regeln, wenn ich wieder im haus bin. wie kann es sein, dass fickende fliegen in mich geraten? das system muss offen sein. wie liebestoll ist dieses system? & wenn es offen ist, kann ich mit dem kleinen finger hinein? & reicht es aus, wenn ich nur einer einzigen fickenden fliege, während sie fickt, mit dem kleinen finger übers rückenfell fahre dass es knistert, um selber glücklich zu sein?, weil fickende fliegen glücklich sind, so steht es geschrieben, & alles glück abstrahlt – * ich bin heut aufgewacht & war lebendig, einfach so. bin nicht gestorben über nacht, bin noch ganz so wie gestern spät, als ich das licht mit einem fingerdruck auslöschte. weil ich so müd war & die augen fielen wie zwei soldaten reglos ins gebüsch – & bin doch aufgewacht, ein häufchen licht das durch die zweige fiel & auf die umgestürzten beine. alle zeilen wurden sanft erschreckt & durchgezählt & ausgestreckt. jetzt steigt die herrschaft aus dem bett wie kleine wolken. schwebt schritt vor schritt – fast mühelos. * ich habe karl roßmann gesehen, halb zwei in der frühe im hotel occidental, hellwach, das messing blank im lift wie nirgendwo in new york city. der fall robinson, der cholerische oberkellner, der sadistische oberportier, therese, die den koffer packt – alles ist noch ungeschehn. karl fährt meinen kopf mit seinem lift aufs dach. ein frosch mein kopf, der auf die leiter muss, wenn sich das wetter dreht hier in amerika. ich habe karl wie meinen bruder lieb. ich steh ja selbst hier in amerika, verrückt erwacht auf einem bein herum, auf einem dach, & heiße robinson. * warum verhält sich mein herz wie ein idiot? weil es ein idiot ist, mein herz, von grund auf. die idiotie meines herzens ist ein osterwunder. es stirbt & steht auf, stirbt & steht auf & so fort. manchmal klingt es von außen fast blechern. dann weiß ich, eines tages stirbt es für immer. ist mein herz auch idiotisch, so ist mein kopf ein idiot vor dem herrn! dumm wie er ist flüstert er meinem herzen & mir gewissheiten zu. wie sträflich verhält sich dieser kopf, der nichts weiß! * wir sind aufeinander gestimmt, wir haben zeichen im blut die abdrücke von zwei hufen, die beim gleichen schmied waren. du kannst wegkriechen, aber welches halbe pferd kann springen? wenn du so halb im sand liegst, verschmelzen wir wieder. auch ich will weglaufen, weil wir wahnsinnig werden im schnee. niemand, der uns sieht, ist auf die klebrigen fäden gefasst die uns verbinden wie unterseeische kabel die kontinente. ich werde ruhig, wenn wir im auto sitzen & fast einschlafen. ich denke, wir sind ein tier mit zwei herzen & zwei augen. wollen wir vernünftig sein, müssen wir zum schlachthof gehen. * immer denke ich an deine sommersprossen unterm kinn die dort im schatten liegen – kleine hunde auf deinen weißen augenschonern, deckelchen, deckchen liegen sie auch. vielleicht auch mokkatassen, kleinste tässchen die ganz reglos stehn. nur mit der zungenspitze auszukosten. wie leicht verschwitzt das alles ungeheuer mundet, duftet, still verwundert! angemalte gartenhäuschen. läg ich im grab mit einer schnur an meiner hand ich würde klingeln für jede sommersprosse schrecklich klingeln! * heut hab ich mich getraut. was ganz unmöglich schien. nichts großes. nur hätte mir ein mensch heut früh gesagt: du wirst dich trauen, ich hätte lachen müssen. & auch weinen. heut hab ich mich getraut. was ganz unmöglich schien. nichts großes. so klein, dass es mir nirgends aufgefallen ist so versunken in mein nichttun. die tür geht auf & jemand sagt: heut hast du dich getraut! was für ein tag! – heut hab ich mich getraut. was ganz unmöglich schien. nichts großes. doch ist es ausgeströmt. bin nicht so tot wie alle dachten. wie ich dachte. wie wir alle immer dachten.	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
BUL	Иван Василев	Новогодишна честитка	Колко са листи в гората, толкоз много песни по селата. Колко са билки по лъките, Толкоз комбайни в равнините. Колкото потоци в планината, Толкоз много агнета в стадата. Колкото са капки във морето, Толкоз много жито из полето. Колкото вода в язовира, Толкоз много мляко да се сбира. Колкото звездици в небесата, Толкоз шестици за децата!	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T1	T1
LZH	柯培鼎	舫庐	妙趣闲从物外寻，舫庐幽寂傍寒浔。桂移新种含生意，兰蕴孤芳待赏音。楼角远山都到眼，枝头好鸟亦知心。年来诗力惭消退，敢效南阳梁父吟。	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T1	T1
FAS	عنصری	شمارهٔ ۵۴ - در صفت بهار و مدح سلطان محمود	بخار دریا بر اورمزد و فروردین همی فرو گسلد رشته های درّ ثمین ز آب پاک دهان پر ستاره دارد ابر ز باد پاک شکم پر ستاره دارد طین بمشکرنگ لباس اندرون شدست هوا بلعل رنگ پرند اندرون شدست زمین ........................................ که گل ستاند از گلستان مشک آگین هوای روشن اگر عرض کرد لشکر زنگ زمین تیره کند نیز عرض لشکر چین عجب نگار گرست ابر و باد دیبا باف بدشت و بیشه نمودست کارسان رنگین بباغ روده گذر دست باف باد ببوی بدشت ساده نگر دستبرد ابر ببین بهار ، دو است : یکی طبعی و دگر عقلی یکی شمامه و دیگر بودش مانی چین بهار طبعی صنع خدای عزوجل بهار عقلی مدح خدایگان زمین امیر سید شاه مظفر منصور یمین دولت عالی ، امین ملت و دین علامت ظفرست اندر آن خجسته نسب کفایت فلک است اندر آن خجسته نگین زمانه دولت را و خدای ملت را بیمن و امن دلیل آمد از یمین و امین رسوم او ملکانرا ادب کند تعلیم فعال او شعرا را سخن کند تلقین خجسته مرکب او باد و آتش است بهم بگاه سیر چنان و بگاه حمله چنین عجب که شاه همی برکند بباد لگام عجبتر اینکه همی برنهد بر آتش زین فضائی است و بدو خلق را نباشد دست زمینی است و براند بآسمان برین تنی که جان خورد آن تیغ زهر خوردۀ اوست چه حرز دارد جز نقش آن خجسته نگین به تیزی سخن و دولت اندرو معنی بگونۀ فلک و گوهر اندرو پروین هنر بقوّت بازوی شاه داند کرد که بخت یارش بوده است و کردگار معین بپای بارۀ او حصن دشت ساده شود بصف لشکر او دشت ساده حصن حصین ز رای او رود اندر فلک ستارۀ روز ز کف او رود اندر بهشت ماء معین ایا بزرگ خداوند خلق و خسرو شرق جهان سراسر شک است و همت تو یقین زوال نعمت هرگز خدای نپسندد بدان زمین که بدو در موافق تو مکین عذاب دوزخ تا روز حشر کم نشود ازان زمین که بدو در مخالف تو دفین از آفرین تو بیرون اگر سخن طلبند صفت نیابند اندر جهان مگر نفرین روا نباشد اگر کس قرین تو جوید ز بهر آنکه خدایت نیافرید قرین برون برد علم تو ز مغز شیران هوش برون برد کرم تو ز روی پیران چین بدولت تو قضا با فلک منادی کرد عدوی زاده بمرد و فگانه گشت جنین دو جای دارد بدخواه ملکت از دو جهان ازین جهان همه سجن و از آنجهان سجین بدیع لفظ تو درّست و افتخار صدف بزرگ بأس تو شیرست و روزگار عرین ز طالع تو نمودند چرخ را حرکت ز سنگ حلم تو دادند کوه را تسکین نه سر بود که نباشد بخدمت تو عزیز نه دل بود که نباشد بطاعت تو رهین حسد برد همه تن بر جبین خادم تو ز بهر آنکه نهد پیش تو بخاک جبین خدایگانا تو مهر دوستان بگذار که روزگار خود از دشمنان گذارد کین همیشه تا فلک و آسمان بود گردان بود ز گردش او گردش شهور و سنین براستی بگرای و بمردمی ببسیج بمهتری بسگال و بخسروی بنشین مباد هر که نخواندت شاه ، جز بنده مباد هر که نخواهدت شاد ، جز غمگین تراست بخشش و گیتی ، تراست دولت و روز ببخش نعمت و گیتی بگیر و روز گزین	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
DEU	Johann Klaj	Vorzug des Frühlings	Im Lenzen, da glänzen die blümigen Auen Die Auen, die bauen die perlenen Tauen, Die Nymphen in Sümpfen ihr Antlitz beschauen. Es schmilzet der Schnee, Man segelt zur See, Bricht güldenen Klee. Die Erlen den Schmerlen den Schatten versüßen, Sie streichen, sie laichen in blaulichten Flüssen, Die Angel aus Mangel und Reißen beküssen, Die Lerche, die singt, Das Haberrohr klingt, Die Schäferin springt. Die Hirten in Hürden begehen den Maien. Man zieret und führet den singenden Reien, die Reien die schreien um neues Gedeihen. Die Herde, die schellt – der Rüde, der bellt – das Euter, das schwellt. Tweet Frühlingsgedichte - Gedichtinterpretationen - Gedichtanalysen audible-Hörbücher KOSTENLOS testen Impressum - Datenschutz	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T1	T1
LZH	徐鹿卿	三山周省元索詩依杜宰韻賦二章	清夢蘧蘧楚峽陽，鎔成句法味悠長。栽桃小試經綸手，泛菊聊澆錦繡腸。逸思已堪凌賀白，高懷贏得傲羲皇。此中真趣人知麽，愛酒陶潛不是狂。	T6	语言、艺术与创造	T6	T6	T6
LZH	大定	新涼	一雨洗庭竹，微涼覺頓生。亂螢移濕照，小鳥在巢鳴。葉有先秋意，詩多入夜成。自堪髙臥足，日已報窓晴。	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T1	T1
URD	Naushad Ali	کیوں ملی تھی حیات یاد کرو	کیوں ملی تھی حیات یاد کرویاد رکھنے کی بات یاد کروکون چھوٹا کہاں کہاں چھوٹاراہ کے حادثات یاد کروابھی کل تک وفا کی راہوں میںتم بھی تھے میرے ساتھ یاد کرومجھ سے کیا پوچھتے ہو حال مراخود کوئی واردات یاد کروجس دم آنکھیں ملی تھی آنکھوں سےتھی کہاں کائنات یاد کروبھول آئے جبیں کو رکھ کے کہاںکہاں پہنچے تھے رات یاد کرودل کو آئینہ گر بنانا ہےآئینے کے صفات یاد کرونکلے گا چاند انہیں اندھیروں سےان سے ملنے کی رات یاد کروچھوڑو جانے دو جو ہوا سو ہواآج کیوں کل کی بات یاد کروکرنا ہے شاعری اگر نوشادؔمیرؔ کا کلیات یاد کرو	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
TUR	Mustafa Köz	Ne Anladık	Bazı zulümler bir tayın doğrulması kuru otlardan bir samanlık yangını bazı zulümler su sesini yolcu sanan Adilcevazlı çoban kızın masmavi kirpiğidir bazı zulümler, gizli bir ovayı dağılan bir suskunluk olarak takmış göğsüne, kör bir istasyon şefinin öğle uykusudur bazı zulümler çağlayanlar, gözeler, ırmak boyları, yıkık bir sanatoryum tipide donmuş bir köy öğretmeni, terekesi yalnızlık ve keder yaprakla dolar kapılar önü, üç kişi çıkar sabahla evden bir tabut, bir takunya, bir sarık ayaklarına mayınlar giyinmiş köylüler tanrıdan çok gökyüzüne inanan, sütle boğulmuş bebe Gediz pazarında çocuklarını yitirmiş bir kadın gözleri kıyıya vurmuş iki gemi iskeleti Evler dağılır, karteller, üniversiteler, pazar yerleri her yerde alışıldık bir korsan baskını her şenlik, bir yas günü doğuda ve batıda fenerler, hamayıllar, kınaçiçekleri, vurulmuş üç jandarma, üç kaçak boynuzlarında göller büyüten bir geyik durur eski bir çarşı izni gibi tedirgin mektuplara pul diye yapıştırılan kardeş ölüleriyle seviyorum seni dersiniz, aşk, o bizim yaralı, küçük hayvanımız seviyorum seni, nasıl söylerse şimşekler şarkısını nasıl taşırsa kırlangıç, yavrusunu hırçın bir alışkanlıkla nasıl girerse odalara gün ışığı, karıştırmak için kitaplarımızı ışıtmak için kararıp duran küskün kalpleri aşklar ki yemyeşil bir aydır, pencereye pervaz ruha merdiven zulümdür onlar da hiçbir şey bizim değil şimdi bazı zulümlerdir herkese kalan onlar ki bir saat gibi işler şuracıkta içimizde, derimizin altında, bir akşam yemeğinde, bir garson gelir incelikli, tepsiler dolusu zulüm birden kararır ortalık masalar, vazolar, umarsızlık gülleri ne anladık kimleyiz bir kadın, köylüler, öğretmen, istasyon şefi bebek, garson, sığırtmaç, üç jandarma, üç kaçak ne anladık zulümden başka dünyadan.	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
ZHO	龙晓初	砖窑	那么密密的泥块垒成天的圆火焰在里面舞蹈映照着烧窑人的脸那黑炭一样的颜色只有水，才能还他们原来的面目很多人，一生都洗不清了在时间的等待中一只花瓶，一个瓮凉成了廊檐下的旧物和默默的哀愁	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T3
ARA	الشاعر أمية بن أبي الصلت	قصيدة لم يخلق السماء والنجوم	لَم يُخلَقُ السَماءُ والنُجومُ والشَمسُ مَعها قَمرٌ يَقومُ قدَّرَه المُهَيمِنُ القَيّومُ والحشُّ والجَنَّةُ والنَعيمُ إِلاَّ لأَمرٍ شأنُهُ عَظيم	T5	神圣、超验与智慧	T5	T5	T5
LZH	吴世涵	卯山	真人楼阁郁崔嵬，缥缈灵坛绝壁开。一室烟霞鸡犬去，三更镫火鬼神来。箫声空渡天边月，剑迹难寻石上苔。羽客不还丹灶冷，秋风林下独徘徊。	T5	神圣、超验与智慧	T5	T5	T5
CES	Komenský, Jan Amos	Smrtedlnost	Ztuž mysl, nic se neboj, nelekej, nestraš smrti žádné; Z níž nejinéholi máš co čekat, věru konce neřestí. Proč o život se bojíš? běh musý cýle dojíti. Zdaž udržíš bázní? drže brž jej, v ztrátu ti přijde. Kdož dal ubezpečení životem, mezy pastmi chodícým? V zysk tedy každý den sobě měj následujícý; Nech smrti bázně, radímť, poněvadž vzniknouti nemožné: Když se bojíš, co minouti nemůž, tím více se trápíš. Když všechněm dává se život nám právě nejistý. Zlých z smrti nic se lidí neradůj, když náhle připadne: Sám šťastný, k smrti kdo jsa hotov, jakkolivěk umírá. Sám životem dlouhým se nekoj, smrti vzdálené neklaď. Kamkoli sám kráčíš, jako stín, všudy jak v boku kráčí, Býti podezřele živ nechtěj! nebo věc to mizerná Býti co pod pastí, na tě když kdož pakkoli číhá. Nápoje tak a potud, jak potřeba káže, užívej: Za zbytkem jde nemoc, y smrt sama z zbytku pocházý. Snad se divíš, prostým že sem vypsal toto veršem? Tak to pojít párem veršíčků kázala krátkost.	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
JPN	因幡	null	あひみぬも　うきもわかみの　からころも　おもひしらすも　とくるひもかな	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
BUL	Уго Саласар Тамарис	Из „Подстрекателство“	Той вярва че се моли когато богохулства и съблича припрени жени целува ги скучае засрамва се и на първия ъгъл проверява себе си по своята осанка по своето желание не установява нищо започва да плаче облечен в траур и се самоизяжда хуква на улицата остава празно в кревата в канцеларията в човека на всеки кът и у всяко дете в съня му има внезапен уплах заковал е прозорците между детски плач въшки и пикоч като говори размахва ръце без някой да го види или да го разбере без този някой да се погрижи за зодията му опустошена той започва когато другите свършват наранява ръце с пили и предателства той потъва треперещ в блата в мини нощем той разлиства книги опипва сечива опипва ги студени и чака облакътен на масата между слухове и кафе удря се по гърдите и коленичи постигнал поредното нищо и започва да бяга от своята сянка.	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
DEU	Katharina Schultens	bärenmarkt	der zweite meiner tanzbären lief früher halbmarathonlaokoon: lag er nun umwickelt in bollingerbändernzuckte abwechselnd mit den tatzen hob die beinerappelte sich begann als der gesang einsetztevon einem bein aufs andere zu treten die kreisenden arme dicht am lendenfellrutschte der hut ihm übers eine augedie jacke klaffte überm runden bauchder weich war ich wusste wie sehr der zweite meiner tanzbärenhatte seine kinder zurückgelassenals die gier ihm unerbittlichdurch den ring geschlüpft warder innig seinen stolz mit seinemschwanz verband: hatte gezippeltgezogen sacht … der zweite meiner tanzbären füllte alleswas an erinnerung aus seinem körper rannin flaschen ab die leise zischtener trank und trank lief hellgelb anvergaß endlich von neuem wer er war-ich ging zurück zum erstenich vermisste weiterhin den erstenich hatte vergessen was der erste wusstevor allem hatte ich: was nicht vergessen der erste meiner tanzbären war uneinholbarder erste meiner tanzbären war ein wirklich fixer sprinterder erste meiner tanzbären hatte in sibirien sein fell rasiertder erste meiner tanzbären war eigentlich kein bär wir hatten unsere schnitte sämtlich geflicktwir hatten die 200-tage-linie nie überschrittenwir hatten die signale ins dauerfiepen gestellt im sommer lag er auf meinem rücken der allererstemeiner bären auf mir: auf der wiese im stadtbad drückteseinen stachligen körper in die mulden meines körpersder noch das fell gespeichert hatte sonne nicht erkannte so gab es ausbruch aus dem zuckenden gesamtverlaufdie barrieren oben fielen auf die gerissenen untenich dachte: jetzt ist es vorbei – jetzt tanze ichden dritten meiner bären rufe ich nicht auf	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
POR	Antônio Fernando Guardado	Haicai	no hálito do planeta ligeiro sopro desbotado asfixia fragmento de azul no espelho das águas as nuvens despedem-se	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T1	T1

ITA

Maria Buonaccorsi

Giva Febo di se fastoso un giorno

Giva Febo di se fastoso un giorno Per l’arti sue sì rinomate, e rare, Per cui, coll’una fa l’alme sì chiare, Coll’altra scaccia i rei malor d’intorno; Quand’ei mirando dal gran carro adorno Là ’ve corre il bell’Arno al tosco mare, Vide l’istesse sue virtù preclare Splender nel Redi, e n’ebbe invidia, e scorno. Di sdegno allora, e di livor dipinto Il volto, ei disse: E che dirà mai Delo, Se un Mortal mi pareggia, e forse ha vinto? E preso a un tempo il più terribil telo, A lui vibrollo, e ’l pose a terra estinto; Ma poi pietoso lo ripose in Cielo.

T5

神圣、超验与智慧

T5

T6

T5

ZHO

阿落

赞歌

你说我能看见你吗？在大雪天煮酒在你的肺部与尘埃打探虚实你说我能看见你吗？曾经一同居住，在肮脏的地下室我们紧张地怀抱着一颗植物的胆子甜蜜蜜那时候廉价的啤酒甘甜滋润口香糖，槟榔，跳蛋和杜蕾斯，我俩穿棉袄一件那时候我们轻浮，暴虐梅花枝如肋骨一般，不堪攀折——太苦！清脆，清脆的声音是耳鬓厮磨是日渐消瘦的腰肢，早不足以在掌中供人取舍，玩乐。我看你时是往眼睛里灌满海水，是看不见的，但醒着你说我能看见你吗？旧病复发的十一月，谁散步散出了血？毒枭，蓝莓，杀我者沉默如药店你审问我吧：是不是周旋不起？你鞭策我吧：烹饪罪恶的肉瘤你说我能看见你吗？十一月。链锯之唇，在小情侣的恩爱中湮灭。信仰属阴，一只表达的雌虎属阳它正口述你邋遢的前世它说你那常年积雪的窗口，正有人以衰老作为筹码以等候应付每一个代谢的瓶千年了，诺言已经在瓶内几番发酵倘若你看见暴君那就高喊吧，高喊：阉掉我！化干戈为玉帛？在交配的尾声绝孕？ ——显然，这都不太靠谱她们派遣一块面包轻易结束你幼时的啼哭她们扯着你的肠子在市政厅痛快尬舞哦，何时你能看见我，为何总是她们？为何一个人的死还没有到头，另一个的就紧追其后？其实紧追其后并不要紧，痛不要紧甚至痛不欲生这些个，通通都可以划为旧账甚至旧账也不要紧，干脆不要算了要大度，肚子里就不能只装木船，要装就装航母或游轮装十万艘辽宁舰，或者泰坦尼克号 ——干脆一起装！要装就装裸奔的爱情，莫装腔作势莫冠冕堂皇要装就装的彻底吧一次新恩，赐一件金丝浴袍，太少要赐就赐皇帝的新衣，保证哪个男人看见都眼珠直瞪。但窥视与目睹无关永远的斜坡上是我俩端坐的名字一万年坐得太久，屁股都麻了而仅仅一天的话又太不庄重你说你杀伐果断？来吧，给我一下子！

T2

爱、情感与人际关系

T2

ITA

Pietro Michiele

VIII. A Pan

Musa, che ’n vario stile giá narrasti sovente del cor la fiamma ardente, or accorda la lira a novo metro, e a maggior gloria aspira. Cantate meco, o ninfe, il terror de le belve, il nume de le selve, ch’i venti dietro lassa col piè caprigno e i folgori trapassa. Or di mortelle e d’edre coroniamo le chiome, pria che si canti il nome de’ cui sublimi onori han Menalo e Liceo gli echi sonori. Pan, venerabil padre de le ninfe montane, che per l’erte piú strane ad arricchir di prede godi seco di trar veloce il piede; tu serbi i lieti paschi e le fontane algenti agli ovili, agli armenti, che di terrene manne ricche pur fan le povere capanne; morbo maligno o suono di malefiche note o lupo mai non puote nuocer a quella greggia ch’una volta de te sola si veggia. Oh felici quei boschi che, quando tu talora con armonia sonora chiami l’amato nome, ombra ti fan con le frondose chiome! A le tue rime, ai versi i canori augelletti son vinti e i zefiretti, e ’l cristallino rio raddolcisce al tuo canto il mormorio. Han men dolci gli accenti i cigni d’Ippocrene e con men grate avene Filomena infelice le sue sciagure altrui cantando dice. La dea di Cinto, quella che nel cielo s’adorna d’inargentate corna e negli azzurri calli degli eterni zaffir guida i suoi balli; vinta di grazia e d’arte, di scorno arder si vede, e confusa ti cede quando in leggiadri modi con l’amadriadi tue danzar tu godi. Qualor, dal sonno oppresso, godi affannato e stanco di riposar il fianco, letto ti porge il prato ed ombraggio la selva amico e grato. Aure fresche e soavi movono i venticelli, e con canzon gli augelli, le piú dolci che sanno, la tua quïete lusingando vanno. I piú bei fiori a gara, candidi e porporini, ne’ piú vaghi giardini colgon le ninfe, e poi ti consacra ciascuna i doni suoi. Questo, di rozza musa inno selvaggio, anch’io ti sacro, agreste dio: tu non prender a sdegno povero don di mal sonoro legno.

T5

神圣、超验与智慧

T5

ARA

الشاعر همام صادق عثمان

قصيدة قلبان

قلبانِ طارا في الغرامِ وغرَّدا فكأن دجلةَ والفراتَ توحَّدا في روحها نيلُ العروبةِ قد جرى وأنا وروحي نستطيبُ المورِدا يا من حضوركِ في غيابكِ مُؤنسي لا تتركيني اليومَ أشقى مُفردا كنتُ الأسيرَ لدى براثنِ عُزلتي وبفضلِ حبِّكِ قد تجاوزتُ المدى إنَّا تلازمنا وحبُّكِ في دمي كالفعلِ حينَ لفاعلٍ قد أُسنِدا فاضتْ محبَّتُنا فأنبتَ فيضُها شعرًا على فلكِ الغرامِ تردَّدا من فرطِ حب قد تجاوزَ حدَّهُ أصبحتُ أسعى بالمحبَّةِ للعِدا إنِّي إذا طيفُ الحبيبِ يزورني لو كنتُ أشقاهمْ أصيرُ الأسعَدا يا لائمينَ على المُحبِّ تمهَّلوا لو ذاقَ قلبكمُ الغرامَ لأيَّدا بالحبِّ ينفكُّ السجينُ من الأذى والعبدُ حينَ يُحبُّ يصبحُ سيِّدا يا مُغرقي في الحبِّ هلَّا صُغتَ لي قلبًا كقلبكَ كي يكونَ المرصَدا قلبُ الحبيبِ مُعطَّرٌ بمحبَّتي حمدًا لربِّي واجبٌ أن يسجُدا طوفي بعقلي في غرامِكِ سبعةً والقلبَ ضُمي كي يقرَّ ويسعَدا فعلى ضفافِ الحبِّ كانتْ شربتي ولقد شربتُ وما ارتويتُ من الصدى عرفاتُ يومٌ واحدٌ في عامِنا وبكلِّ يومٍ كانَ قلبُكِ مقصِدا هذي القصيدةُ ما كتبتُ بأحرُفي بل سطَّرتها الروحُ والقلمُ الصَّدى أهديكِ حبِّي ما تنفَّسَ مُغرمٌ بيتُ القصيدةِ باتَ يحكي المشهَدا كلُّ الذي فوقَ البسيطةِ ميِّتٌ إلا محبَّتنا بدتْ كي تخلُدا وأرى الزمانَ لِكلِّ شيءٍ مُنهِيا وأتى الزمانُ على الغرامِ فجدَّدا قسَّمتُ جسمي اثنينِ يا كُلِّي خُذي نصفي وهاتي النصفَ مِنكِ فذا الهُدى

T2

爱、情感与人际关系

T2

LZH

釋志宣

送別黄敬山

紫藤花發送君行，惜別龍谿暗悵神。目斷歸帆何太疾，風吹柳絮正愁人。

T2

爱、情感与人际关系

T2

ITA

Giuseppe Gioachino Belli

Er penurtimo sacramento, e quarch'antra cosa

Si ttu mme parli de Turchi e dd’Abbrei, Lòro nun zo’ ccattolichi, Cremente. Questi, compare mio, so’ ttutta ggente Ch’adora scinque ggesucristi o ssei. E li Sammaritani e Ffilistei, E ll’antre riliggione puramente, Nun zo’ ccome la nostra un accidente: Je pònno tutte bbascià er culo a llei. Vammel’a ttrova un’antra riliggione Che sappi fà ccór mosto e la farina Quer che la nostra fa a le levazzione. E indóve sta, ttra ttutta sta caggnara, Chi arrivi com’e nnoi, pe’ ccristallina, Ar zest’Ordine e ssino in piccionara?

T5

神圣、超验与智慧

T5

T4

T5

FAS

میروسلاو هولوب

برو در را باز کن

این، یه پسره این، یه دختره پسره یه سگ داره دختره یه گربه سگه چه رنگیه؟ گربه هه چی؟ پسره و دختره توپ‌بازی می کنند توپ‌به کجا داره قِل می خوره؟ پسره کجا دفن شده دختره کجا دفن شده؟ بخوان و ترجمه کن به هر سکوتی و هر زبانی تو، خود، کجا دفن شده ای؟ ■

T3

生命、时间与存在

T3

FRA

GAUTIER, Théophile

VEILLÉE

Lorsque le lambris craque, ébranle sourdement, Que de la cheminée il jaillit par moment Des sons surnaturels, qu'avec un bruit étrange Pétillent les tisons, entourés d'une frange D'un feu blafard et pâle, et que des vieux portraits De bizarres lueurs font grimacer les traits ; Seul, assis, loin du bruit, du récit des merveilles D'autrefois aimez-vous bercer vos longues veilles ? C'est mon plaisir à moi : si, dans un vieux château, J'ai trouvé par hasard quelque lourd in-quarto, Sur les rayons poudreux d'une armoire gothique Dès longtemps oublié, mais dont la marge antique, Couverte d'ornements, de fantastiques fleurs, Brille, comme un vitrail, des plus vives couleurs, Je ne puis le quitter. Lais, virelais, ballades, Légendes de béats guérissant les malades, Les possédés du diable, et les pauvres lépreux, Par un signe de croix ; chroniques d'anciens preux, Mes yeux dévorent tout ; c'est en vain que l'horloge Tinte par douze fois, que le hibou déloge En glapissant, blessé des rayons du flambeau Qui m'éclaire ; je lis : sur la table à tombeau, Le long du chandelier, cependant la bougie En larges nappes coule, et la vitre rougie Laisse voir dans le ciel, au bord de l'orient, Le soleil qui se lève avec un front riant.

T3

生命、时间与存在

T3

T6

ARA

الشاعر ابن لبال الشريشي

قصيدة كأن جنى القوطي في رونق الضحى

كأنّ جَنَى القُوطِيّ في رَونَق الضّحَى وَقَد حَمَلَتهُ رَاحَةُ الوَرَقَاتِ نُهودُ عَذارَى زُحزِحَت عَن مَقَرِّها فَقَامَت على الأَطراف والحَلَمَاتِ

T1

自然、宇宙与地方感

T1

T2

T1

LZH

叶映榴

庚申夏至日起武威至张掖

武帝功成吏守边，伤心天末是居延。人家板屋风声里，思妇寒衣泪眼前。目断燕支愁见月，槎浮银汉渡经年。惭余不作征西将，药裹书囊信一鞭。

T4

社会、权力与历史

T4

LZH

汪大经

晓雨坐云林方丈

一夜不成寐，上方钟又闻。气蒸丛薄雨，寒压乱山云。晓色侵眉冷，秋声到耳分。何妨学弥勒，禅饮坐微醺。

T5

神圣、超验与智慧

T5

ARA

الشاعر مرسي شاكر الطنطاوي

قصيدة إِذا قلدت في شرف أُناساً

إِذا قلدت في شرف أُناساً فَبكر في لحاقهم الركوبا وَأنجح ما يعز بِهِ مجدّ إِذا ما كانَ في عز رَغيبا ثَبات مَبادئ وَصَحيح عَزم وَمَعرفة تكاشفه الغُيوبا فَدُونك في سَبيل الفَوز مِنها شموساً لا رَأيت لَها مغيبا وَسَدّد عَزمك الماضي بصبر فَإِن وَراءه الفَتح القَريبا

T5

神圣、超验与智慧

T5

BEN

শরদিন্দু বন্দ্যোপাধ্যায়

ভ্রান্তি

ডালিম হেরিয়া বিরহীর ফাটে হিয়া আমি ভাবিতেছি ডালিম ফাটিল কিসে ছিঁড়িল কি তারে নখের আঁচল দিয়া ভ্রান্ত বিরহী জর্জর প্রেম-বিধে? (অনুবাদ) (কাব্যগ্রন্থ: শরদিন্দু অম্‌নিবাস-দ্বাদশ খণ্ড)

T2

爱、情感与人际关系

T2

LZH

貫休

古意九首

常思李太白，仙筆驅造化。玄宗致之七寶床，虎殿龍樓無不可。一朝力士脫靴後，玉上青蠅生一箇。紫皇殿前五色麟，忽然掣斷黃金鎖。五湖大浪如銀山，滿船載酒撾鼓過。賀老成異物，顛狂誰敢和。寧知江邊墳，不是猶醉臥。

T4

社会、权力与历史

T4

T6

T4

ARA

الشاعر مخلوف علي

قصيدة قلب بدون عشيق

العَتْبُ في سير الأحباب قد دأبا من أين نبدأ يا محبوبتي العتبا أنا أحبّك يا شمسا تجدّدني ويا مساء به أستمرئ التّعبا الشّعر يكتبني طورا وأكتبه والحزن يرسمني بالشّعر لا عجبا والغيرة اعتبرتني من وشائجها وللمروءة فعلي كلّه انتسبا يا من يروق لها لوني إذا امتقع والحزن إلّا بوجهي عندها عذبا قلب بدون عشيق قعر مظلمة مثل الغداف يظلّ العمر مغتربا إنّي أحبّ وهل في الحبّ منقصة إذا ذروني والمحبوب والحجبا أتعلمين هوى يرتاح في دعة إذا صليني ولا تستوضحي السّببا يا ليت يجمعنا يوم نسرّ به ما كان يبعدنا يا ربّ لا اقتربا

T2

爱、情感与人际关系

T2

LZH

照影

蘭舟渡

蘭舟古渡已茫然，雲外山横百瀆煙。留得龍堂鐘磬響，寺門長泊洞庭船。

T1

自然、宇宙与地方感

T1

T3

T1

LZH

徐元春（正夫）

靈谷寺訪月泉禪師

山郭尋僧出，行行黄葉邉。石泉秋聽急，江月坐来圓。興豁長昬夜，門開不住天。時聞鐘磬發，獨立萬峯前。

T1

自然、宇宙与地方感

T1

T5

T1

HUN

Kosztolányi Dezső

A városban

Itt e nagy kőrengetegben élek csendbe, elfeledten, s boldogan rovom az utcát álmodozva egymagam, mintha csak magamba járnék, tűn az ember, mint az árnyék. Lopva néz csupán reám még, s tépelődöm zajtalan, a morajló forgatagba, a sír mély nyugalma van, a magány nyugalma van. Az imás gyönyörbe zengő, zöldhomályú hűvös erdő oly nyugalmat sosem ád, mint a nagy, a kevély város. Mert van itt lomb és van itt fa, kőfa százfelé hasítva, megnyesett nagy ősi szikla és cirádás kőlevél, melyben a zúgó őserdő megszelídült lelke él, megbűvölt vad lelke él. Ó, mi zajgó és sugáros a zsibajgó, büszke város, a jövőre szomjú lelkem együtt száguldoz vele, s mint imádom a magas falt, a rét, erdő - a magasztalt nem oly kedves, mint az aszfalt kék porát nyelt szőnyege, és a zörgés, durva csörgés nékem édesded zene, altató szelíd zene.

T1

自然、宇宙与地方感

T1

TUR

Ümit Yaşar Oğuzcan

Karşılama

Böyle mi karşılayacaktın beni Bakışların böyle mi olacktı Ne ummuş ne düşünmüştüm? Hani O şaheser gözlerin dolacaktı Neler vadetmiştin bana giderken Gözlerin alev alev yanmalıydı İçin titreyerek 'hoş geldin' derken Ellerin sevgiyle uzanmalıydı Gözlerime öyle bakmamalıydın O harikulade dakikada elbet Beni yapayalnız bırakmamalıydın Bana sonsuz bir ümit vermemeliydin Karşımda ağlamasan da nihayet Bir saniye olsun ürpermeliydin.

T2

爱、情感与人际关系

T2

ZHO

予衣

外乡人

白天，从骨骼里取出砖瓦把城市一节节垒高一群身材矮小的人总想站得再高一些，再高一些最好，随手就可以摘取一颗遥远的星辰夜晚，从皮囊里取出灯火在迷宫中搜寻出口一群迷路的孩子在街头巷尾转来转去叫卖故乡

T4

社会、权力与历史

T4

ARA

الشاعر منصور بن مسجاح

قصيدة ومختبط قد جاء أو ذي قرابة

ومختبط قد جاء أو ذي قرابة فما اعتذرت إبلى عليه ولا نفسي حبسنا ولم نسرح لكي لا يلومنا على حكمه صبراً معودة الحبس فطاف كما طاف المصدق وسطها يخير منها في البوازل والسدس

T4

社会、权力与历史

T4

T2

ARA

الشاعر سليمان أحمد أبو ستة

قصيدة في لهيب الغربة

عيناك في شتاء حزننا العقيم كبركتين جف فيهما المطر وغاب في وحليهما ترقب الرجوع يا غربتي مضى الزمان.. داسنا رمى ببصقة الضجر على جباهنا.. عيوننا، يكثف الغيوم .. هل يخفت الشرر؟! بكيت بكيت للسنابل الخضراء في حقول قريتي لمنجلي وفأسي القديم ورثته، وللحمام رفّ في سماء بلدتي بكيت إذ فقدت في لهيب غربتي بساطة الحياة تعليق: تحمل أنّى سرت لون غربتك وطعم ذل النفي والتشريد كأنه الصديد في رحلة الظلام والسدود تبحث عن شراع مركب لنوح ولا شراع ولا تني تنوح يا للضياع ........ في الليل في الدروب فوق الوحل تحت الشمس في المعاقل يحدث أن يولد دائما مقاتل يعيش رغم القهر والسلاسل يعيش كي يقاتل بلا هوية يظل كي يقاتل

T4

社会、权力与历史

T2

T4

LZH

蔡柟

題顔魯公祠

太師駡賊眼欲裂，由來大剛不獲闕。堂堂忠義八十年，與賊共生寧共滅。泰山可摧地可陷，不可奪者公之節。姦邪盧杞知不知，舌舐忠臣頭上血。

T4

社会、权力与历史

T4

ARA

الشاعر القاضي علي بن محمد العنسي

قصيدة ما غفلتك يا زينة العليا

ما غفلتك يا زينة العليا عن زينة الدنيا مدينة سام وأنت تعلم يا أخى يحيى وابن المكرم قاضى الإسلام بعيشها الهانى لها البقيا وطيبها فى ساير الأيام فكيف إذا ما ألبِستَ وَشيا روضاتها مُفتَرة الأكمام وقد بسط فيها بساط أخضر ربيع طاف الهند حين مرفشل أكثر طيبها المعّطر وزاد سرق من وشيها أشيا ما يلبسوه إلا ملوك الشام وجا إلى صنعا بذا سعيا فَفَرَّقِه فى روضها البسّام فروضها فى وشِيه المعلَم يزهو وساير بَرها مفروش ونهرها يبدى لنا معصم بكف أنفاس الصّبا منقوش وغيمها يحكى مَلِك أعظم برقه علم والرعد له شاويش وزهرها يرسل شذا ريَّا لو انتشق راهب شميمه هام والكرم فوق النهر راق طعما لله عرشِه ما احسنِه على الماوالغصن يرقص في الرياض لما غنا له القمرى غِنا أعيا لحنِه على معبد فتى الأنغام فكيف ياذا الرتبة العليا تغيب عنها هذه الأيام ماذا يروقك فى العدين وَأهلِه ما يعرفوا إلا الحُمَر واللِّيم أيش لو يحيدوا الكرم في أصله عاده بَطِّله يا أخا التكريم ما بين زيتون ما الذهب مثله إن طاب وجَوّ في مزجه التسنيم هيهات صنعا جنة الدنيا وأوطانها لا بلدة الأسقام فانهض إليها يا أخى وبادر واغنم زمان الكَرم لا تعاسرفرَبع صنعا بالسرور عامر وقل لصحبك يا أخى هيّا نحب راحة فيصل الأحكام فافتسح منه له البقيا إلى ازال لا زال فى إنعام

T1

自然、宇宙与地方感

T1

ARA

أعصر بن سعد

قصيدة وقالوا يال أشجع يوم هيجٍ

وَقالوا يالَ أَشجَعَ يَومَ هَيجٍ وَوَسطَ الدارِ ضَرباً وَاِحتِمايا

T4

社会、权力与历史

T4

LZH

李元昭

送周虚岩归吴门

返棹岁将晏，离亭酒亦深。岛云寒没影，江日冻生阴。莫惜飘蓬迹，应伤折柳心。丘中谁共调，徒自理鸣琴。

T2

爱、情感与人际关系

T2

IND

Fajris Zahrotun . N

KHILAF

KHILAF Oleh Fajris Zahrotun . N Hari ini , Tanpa kusadari , Telah banyak hal tak bermanfaat telah kulakukan Sungguh pedihnya hati ini , Jika mengingat kekhilafan yang kulakukan Wahai tuhan pemersatu alam Berilah hati ini kekuatan , Berilah jiwa ini ketenangan Jangan biarkan hati dan jiwa ini gelisah Karna kekhilafan yang kulakukan Tuhan pemelihara alam , Bimbinglah hati ini, Untuk terus memperbaiki , Segala kekhilafan . Tuhan pemberi kesejukan , Berikanlah segala keagunganmu , Berikanlah ampunanmu ya robb, Kepada hambamu ini, Hamba yang penuh khilaf

T5

神圣、超验与智慧

T5

ITA

Lorenzo Casaburi Urries

XI. Le lagrime

Mute oratrici, a mitigar possenti l’irato re degli stellanti fòri, e sapete abolir co’ vostri umori delle sentenze sue gl’impressi accenti; di vostre perle i fulgidi torrenti pagâr dell’alma, anzi annegâr gli errori; ché se Giove invaghí Danae con gli ori, innamorano un Cristo i vostri argenti. Ei de’ nettari suoi l’alme procelle pose pe ’l vostro amaro anco in oblio, per le cui stille abbandonò le stelle. Voi dell’ambre assai piú pregiar degg’io; se l’ariste rapir vantansi quelle, voi serbate virtú di trarre un Dio.

T5

神圣、超验与智慧

T5

JPN

承香殿女御

null

あめならて　もるひともなき　わかやとを　あさちかはらと　みるそかなしき

T2

爱、情感与人际关系

T2

FRA

Linda Maria Baros

Les enfants passés au tamis

C’est pour toi, pour que tu sois plus grande et plus belle et plus droite, que je me suis coupé le cœur en deux, comme un sabot d’agneau. J’ai volé et j’ai menti, j’ai craché du sang. J’ai lavé des cadavres et j’ai dormi sur des sacs plastique remplis de déchets trouvés dans les poubelles, dans des rues qui gardent toujours un couteau à la main j’ai dormi, parmi les écailles des vieux mendiants de la ville, qui, en ton honneur, se sont laissé pousser la barbe jusqu’aux chevilles, comme les anciens Sumériens partis chasser des lions pour leurs bien-aimées. C’est pour toi que je me suis laissé hanter par les cagous de minuit, c’est auprès de toi que j’ai pleuré quand tu grattais la terre avec les ongles, comme un cheval aux yeux arrachés, j’ai pleuré, comme une suicidaire dont le train réchauffe les jambes. J’ai vécu parmi les enfants de la rue qui inhalent de la colle, livides comme quelques grosses pierres bercées par les filets de l’éther, que le tamis fait tourner dans le concasseur, dans les égouts. C’est pour toi que j’ai hurlé à la croisée des chemins, hissée – sur quelque raclage hissée – dans les fourches des barbeaux. Je me suis laissé voler par les casseurs, par les magouilleurs, dans le vacarme des cuillères grandes comme des pelles, qui tintaient dans les gamelles. J’ai erré à travers les troquets qui sentaient le gaz, le chipset brûlé, le réseau, je me suis frottée aux pyramides de vodka et aux mains de tes grands hommes – comme un chat qui se frotte au manuel d’électricité –, ils ont aussi empourpré mon autre joue, sans cesse leurs doigts ont heurté ma côte et ils ont coupé mon cœur en quatre, en riant, « parce que les auras des saintes sont ainsi », et ils m’ont passée au tamis en même temps que tes autres enfants, ils m’ont mis le bâillon d’autres paroles. En ton nom, j’ai caché, comme une ordure, dans mes poches, parmi les hardes, les rats vigoureux de la trahison. J’ai nourri, c’est avec ma chair que j’ai nourri le pitbull du cachot. J’ai pleuré, quand tu grattais la terre avec les ongles, tout comme les chevaux aux yeux arrachés. Oui, c’est pour toi que je suis entrée en force dans ce monde comme une vague de sang qui ne retrouve plus son chemin vers le cœur.

T4

社会、权力与历史

T2

T4

JPN

実忠

null

かをとめて　むかしにかへれ　いへのかせ　ふきつたへたる　のきのたちはな

T3

生命、时间与存在

T3

T1

URD

Naushad Ali

اپنی تدبیر نہ تقدیر پہ رونا آیا

اپنی تدبیر نہ تقدیر پہ رونا آیادیکھ کر چپ تری تصویر پہ رونا آیاکیا حسیں خواب محبت نے دکھائے تھے ہمیںجب کھلی آنکھ تو تعبیر پہ رونا آیااشک بھر آئے جو دنیا نے ستم دل پہ کئےاپنی لٹتی ہوئی جاگیر پہ رونا آیاخون دل سے جو لکھا تھا وہ مٹا اشکوں سےاپنے ہی نامے کی تحریر پہ رونا آیاجب تلک قید تھے تقدیر پہ ہم روتے تھےآج ٹوٹی ہوئی زنجیر پہ رونا آیاراہ ہستی پہ چلا موت کی منزل پہ ملاہم کو اس راہ کے رہ گیر پہ رونا آیاجو نشانے پہ لگا اور نہ پلٹ کر آیاہم کو نوشادؔ اسی تیر پہ رونا آیا

T3

生命、时间与存在

T3

LZH

元好問

九日讀書山用陶詩露凄暄風息氣清天曠明為韻賦十詩

紫微老仙伯，少日見承平。甲子五百餘，雙瞳益清明。披髮不盈尺，翛然澹無營。庭柯挂秋蔬，老樹風泠泠。我有年徳尊，公深鄉曲情。思得菊潭酒，為公制頽齡。作詩語同游，明年復尋盟。看翁九節杖，翩翩上崢嶸。

T3

生命、时间与存在

T3

T2

PAN

صوفی غلام مصطفی تبسم

بے درداں دے دِل دے اُتے آہ دی کِیہ تاثیر

بے درداں دے دِل دے اُتے آہ دی کِیہ تاثیر اک ہوا دا بُلّا کِھچے پانی وِچ لکِیر اک پَل بیٹھے ہاواں بھرے اِک پَل وگدے نِیر عشق نمانڑا روگ اولّڑا ساڈی کِیہ تقصِیر پَل پَل اندر حُسن وکھاوے وکھرا وکھرا رنگ نظر نظر وِچ کِھچدی جاوے نوِیں نویں تصوِیر نِیوِیاں نظراں والے پاوندے دُور دُراڈے جھات ہتھ جیہناں دے نرم کماناں، سخت چلاوندے تِیر ہجر وچھوڑیاں توں وی ڈاڈھا، وَصلاں دا جنجال خوابوں توں وی وَدھ گھنیری، خوابوں دی تعبیر

T2

爱、情感与人际关系

T2

LZH

劉瑞

播南吟

水交箐里有猿啼，听罢令人思欲迷。闻说近来多虎迹，行人莫到夕阳西。

T1

自然、宇宙与地方感

T1

JPN

日吉地主権現

null

はもやまや　をひえのすきの　みやまゐは　あらしもさむし　とふひともなし

T1

自然、宇宙与地方感

T1

LZH

呂紘

題黄犢嶺

疇昔聞高隱，紅塵隔遠林。間乘黄犢出，踏破白雲深。自得忘歸樂，應多扣角吟。如今秋草沒，幾約與僧尋。

T3

生命、时间与存在

T1

T3

FRA

Georges Castera

La lettre du sixième sens

Ma lettre portée par ellipse ai demandé aux mots toutes voiles fermées de prendre le poids de l’oiseau en plein vol de rendre rapport d’écriture et de déraison de mélodie d’extravagance Même en me trompant de parcours mêlant la longue syncope des arcs-en-ciel aux phrases séquestrées des réverbères je n’ai toujours eu qu’un seul galop la phrase mutilée l’ordre des vertébrés Celui qui crie trop fort n’entend pas l’orage déchiré de ta bouche dans ma vie qui se défait et se refait comme une chevelure Celui qui ne crie pas assez n’entend pas la voix du silence c’est à mourir de rire ! les hommes n’ont plus de couilles mais des légendes des blessures miaulantes J’ai remis vois-tu mon vêtement de marginalité Je vais encore dans le sens des miroirs Le temps que j’habite n’a pas de portes.

T6

语言、艺术与创造

T6

POR

Maria Teresa M. Carrilho

Não, hoje não saio

Não, hoje não saio eu quero ficar no espaço dum cantinho que é só meu Não, hoje não falo eu quero escutar as palavras floridas dum canto que me entonteceu Não, hoje não vou respirar eu quero confundir a minha vertigem com a tua vertigem e ser só um todo ou um nada num mundo que emudeceu...

T2

爱、情感与人际关系

T2

T3

T2

LZH

朱厚烜

春鴈

北上三湘路，南辭七澤雲。已甘同出塞，不忍更離羣。永夜空中唳，幽人枕上聞。汀洲爭宿處，昧旦起紛紛。

T1

自然、宇宙与地方感

T1

T2

T1

SPA

Néstor Mux

Ante la radiografía del pie de nuestro hijo

Ahora no recordamos si el pie entonces pateó una piedra o cayó de un árbol mientras jugaba para quedar ante nosotros aprisionado en esta radiografía. A pesar de no ofrecer la consistencia de la carne adherida uno imagina una hoja seca con sus nervaduras pugnando por flotar en las sombras de la placa. Porque en su vida real este pie deberá pisar en medio del amor y la desdicha, en medio de la plenitud de la tierra y del precipicio, luego de haber llegado hasta la casa del único amigo que le quede en el mundo. Y habrá de caminar con los sueños y el aliento que tenga para construir su propia historia complicado en la historia de los otros. Este pie que continuará al mío y empujará a ese otro pie que recomience ya lejos de nosotros y del espacio breve que ocupamos para comida del olvido. Porque si bien la muerte y el tiempo sólo respetarán nuestros huesos uno no admite, mientras tanto, este recuerdo de mañana, este simulacro pálido de la eternidad.

T3

生命、时间与存在

T3

IND

Scoleh

KEHIDUPAN

KEHIDUPAN Oleh Scoleh Pandangilah wajahmu Tanyakanlah dirimu Tentang hatimu, Biar hitam warna rambutmu, Hitam bola matamu Tetaplah apa adanya, Hidup tak usah kau pilih, Tak usah kau paksa untuk menjalani semua Santai dan nikmati hidup yang lebih bahagia Tersenyumlah TertawalahBahagialah Dengan kehidupanmu, RaihlahKejarlah Masa depanmu

T3

生命、时间与存在

T3

CES

Zabranský, Jan Alois

Vlastnosti Nevěsty.

Přetěžký mi kámen ssrdce sňal Hančin bratr, když mi správu dal, Že již předce dovolení, Poněmž toužila, Ksvému semnou zasnoubení Hanka nabyla. Jakžbych nebyl ztoho povděčen, Ojejí jsa ceně přesvědčen: Všecka zboží prach a pěna Jsou jen proti ní. Hospodyně, matka, žena Buda hodná zní. Zdravá jest; a všecku prácy zná, Dělnice je neunavená, Lenošit jí není dáno; Kprácy vesele Předjinými skoro ráno Vstává zpostele. Vzhůru byvši, než se rozední, Uvečer se klade poslední Sradostí, že užitečně Strávila zas den; Začež líbezný jí vděčně Lahodívá sen. Nadpořádkem domu stále bdí; Jak y sama čistotou se stkví, Tak y (nemrzýť ji dílo Přiuklízení) Stkví se všecko, až je mílo, Vcelém stavení. Sčistotou y sprostnost spojuje, Vší se nádhernosti varuje. Statku nebude mi mařit: Neníť outratná; Opatrně hospodařit Bezlakomství zná. Ochotná jest její oučinnost, Bezpoškvrny její nevinnost, Chrání se y stínu zlého; Boha miluje, Znát a plnit vůli jeho Vždy se snažuje. Rodičům, jakž věc jest příslušná, Poddána jest vždy a poslušná. Zpříčiny, ač velmi vážné, Barty nechtěla: Naodpor předc – jen jim snažné Prosby stavěla. Osestry a bratry pečuje, Vším, co má, se sními zděluje; Barvami ctnost spanilými Vždy jim maluje, Příklady y činy svými Kní je vzbuzuje. Zlásky kpokoji a svornosti Tiše snáší cyzý křehkosti. Chybujícý napravuje Spřívětivostí. Všecka sobě podmaňuje Srdce vlidností. Přízeň její není vrtkavá, Kemně zvlášť je velmi laskavá. Krásná jsouc již mohla lehce Muže dávno mít; Žádného však promne nechce: Neb jen mou chce být. Slovem: výborná jest osoba, Děvčat zrcadlo a ozdoba. Sní živ budu jako vháji Ptáček ssamičkou, Aneb raděj jako vráji Adam s Evičkou.

T2

爱、情感与人际关系

T2

ZHO

田晓青

室内

怎样才能延伸过这个下午延伸过四壁之间空旷的距离而不受到伤害你疑虑重重尽管石膏像用苍白的微笑装饰着荒凉的墙角掩盖着第三维的存在使得这个骗局似乎可以被接受是否需要实在的压力把自己压得更扁以抵消那暗藏的第三维的诱惑你紧贴在地板上拼命地伸长在整个下午你梦想着外面的世界梦想着黄昏的国度里那些细长的影子们的生活

T3

生命、时间与存在

T3

ARA

الشاعر ابن طاهر

قصيدة أنني لمقصر

أنني لمقصر وبنقصي مصرح وعيوبي كثيرة وجميعي مجرح فامنحوني بدعوة فعسى القلب يصلح وأنال مطالبي وأفوز وأفلح يسكن النور باطني ولصدري يشرح يا إلهي ومالكي انني لست أبرح عن سؤالك والدعا لست عن ذين أبرح ديدني بل وهمتي نحو فضلك أطمح ثم أرجو بأنني فوق مارمت أمنح محض فضل ومنة من هباتك تفتح لا بحولي وقوتي لست بالكسب أنجح

T5

神圣、超验与智慧

T5

URD

Zahid Imroz

ہم خالی پیٹ سرحد پر

ہم خالی پیٹ سرحد پرہاتھوں کی امن زنجیر نہیں بنا سکتےبھوک ہماری راتیں خشک کر دیتی ہےآنسو کبھی پیاس نہیں بجھاتےرجز قومی ترانہ بن جائےتو زرخیزی قحط اگانے لگتی ہےبچے ماں کی چھاتیوں سےخون چوسنے لگتے ہیںکوئی چہروں پہ پرچم نہیں بناتااور یوم آزادی پر لوگپھلجھڑیاں نہیں اپنی خوشیاں جلاتے ہیںفوج کبھی نغمے نہیں گنگنا سکتیکہ سپاہی کھیتیاں اجاڑنے والےخود کار اوزار ہوتے ہیںکیا پھول نوبیاہتا عورت کے بالوںاور بچوں کے لباس پر ہی جچتا ہےکاشوطن کی حد حدود کے تعین کے لیےپھولوں کی کیاریاںآہنی تاروں کا متبادل ہوتیں

T4

社会、权力与历史

T4

LZH

华锳

秋夜见月有怀诸弟

月向秋来好，凉从雨后生。风高木叶下，露冷草虫鸣。对景三杯酒，怀人万里情。翻思对床夜，灯火读书声。

T2

爱、情感与人际关系

T2

ZHO

先秦

白话

没有城市了我的身体不在它的中心有时候我很安然没有感觉没有风我认识的人都不在这里我不体会上班的苦恼没有家人我的岁月比较简单我没有年龄早上并不比晚上少了什么晚上只是多了一点时间而已没有机会去读书我想不起是否已经毕业我忘了大学的名字还有毕业的时间地点我不必工作没有任何有关我的消息我的文化没有水平我现在是乡下的人我有时到田里去其实我有点累是有点疲劳过度的感觉风吹过我我的邻居和我打招呼他们为生活繁忙我在寻找我的时间比较多我不再年轻白天比夜晚更辛苦些夜晚却带来更多的安宁我将纸片带在身上上面写的最多的是我的名字上次我失去了一份工作现在我在乡下很累很忙我待娶我的诗歌待嫁

T3

生命、时间与存在

T3

RUS

Аргамаков Александр Васильевич

Моя хижинка

Если б я имел искусство Нежной кистью рисовать, То моё сердечно чувство Можно бы во всём узнать; Мою б хижинку простую Один образ украшал, Образ сей бы дорогую В разных видах мне являл: Там бы с нежностью во взгляде, Там с улыбкой на лице, Там в пастушеском наряде, Там в порфире и венце. Там её прелестны члены Облекались бы в убор Разных наций, и премены Те пленяли бы мой взор. Иногда б она римлянки Принимала важный вид, Или томность англичанки, Против коей нет эгид; Иногда б блистала живость В ней французской красоты, Иль россиянки стыдливость Украшала все черты. Иль бы, правя колесницей, Гордых прелестей полна, Амазонскою царицей Представлялась мне она, Где, бежав за ней толпами В восхищении народ, Поражён её красами, Удивясь, разинул рот. Тут иные бы плясали, Возвышая громкий глас, А другие б воздыхали От её небесных глаз. Весь народ бы в ней с улыбкой Красоту Венеры зрел, И Амур бы сам ошибкой Вслед за нею полетел. Иль сидела бы на троне, Как богиня всех сердец, Где пастух и царь в короне, Кинув посох и венец, Ей бы в жертву приносили Пламень сердца, а не чин И в награду бы просили Только поцелуй один. Иль в убежище древесном Показал её потом, В положении прелестном С милым, милым пастушком, Где они бы для прохлады На обмен плели венки, А весёлые дриады На них сыпали цветки.

T2

爱、情感与人际关系

T2

ARA

الشاعر محمد حسن سميسم

قصيدة لقد لفحت نار المصائب لفحة

لقد لفحت نار المصائب لفحة فؤادي ولا يلقى إلى الحشر صحة فصحت بأبياتالفواطم صيحة خذي يا قلوب الطالبيين قرحةتزول الليالي وهي دامية القرف بكل دم أسياف فهر تطرزت وسمرهم في مفرق العز أغمزت فما انقصفت هذي وذي ما تهززت فإن التي لم تبرح الخدر أبرزتعشية لا كهف فتأوي إلى كهف فإن أنس لا أنسى النساء وطفها غداة ابنة الكرار تندب إلفها علي عزيز أن أبلغك وصفها لقد رفعت عنها يد القوم سجفهاوكان صفيح الهند حاشية السجف

T4

社会、权力与历史

T4

ARA

الشاعر عبد الله بن محمد الأمين

قصيدة لئن كنت بالعمرية اليوم لاهيا

لِئنْ كُنْتُ باْلعُمَرِيَّةِ الْيَوْمَ لاهِياً فَإنَّ هَواكُمْ حَيْثُ كُنْتُ ضَميِرِي فَلا تَحْسَبَنِّي فِي هَواكَ مُقَصِّراً وَكُنْ شافِعِي مِنْ سُخْطِكُمْ وَمُجيِرِي

T2

爱、情感与人际关系

T2

BUL

Вейчъл Линдзи

Евклид

Евклид мъдрецът нарисува кръг на пясъчния бряг и вътре прави линии кръстоса и ъгли им постави чак. С приятелите си брадати той дълго и със жар спори за някакви загадъчни отсечки, за диаметъра дори. Едно дете учудено и тихо стоеше отстрана и гледаше как тия мили старци рисуват кръглата луна.

T5

神圣、超验与智慧

T5

LZH

朱旂

临安

临安城郭枕江隈，碧浪青山满眼来。夹岸笙歌缘水画，倚空楼阁拂云开。西泠暮雨烟花冷，南渡春风石马哀。儿女英雄总消歇，好传乌榜共余杯。

T4

社会、权力与历史

T4

ZHO

林洛

悼亡

课后，电车仍然走到了金钟无印仍是这样的雅致像这里的文化充满着优闲，还有认真真诚相信，我们还会再见彼此的灵魂斜斜竖起太古广场的花都不见了。巴士轻声驶过那个梦中惊醒的人，灵魂早已离开像打开窗子一样想象自己的头七，太古广场还记得你吗？你在死去的地方死去像留下便要见证离开也像我们。在你遗失以后城市和路灯变得明亮忘记下车，我闭起刺痛的双眼无法想象烟雾的譬喻手心只剩下掌纹，无法擦亮眼睛这时，电车不应走得那样飞快，轨道也不应这样顺从，固执地行驶规划者的权利把一切可能视为脱轨。以后尽管一切都被目为烂铁破铜许多西装仍在你最后活着的地方闲聊，坐着那些石壆没有名字也就没有记认灵魂的方法电车没有放晴没有雨水把水宕放在手背眼后没有雨衣我们身上也没有伤痕它们永远留在更深的地方

T3

生命、时间与存在

T3

T2

BEN

শেখ মুত্তালিব

আরবীতে সকলে না বুঝে ভালোমন্দ

আরবীতে সকলে না বুঝে ভালোমন্দ। তে কারণে দেশী ভাষে রচিলুঁ প্রবন্ধ।। মুসলমানি শাস্ত্র কথা বাঙ্গালা করিলুঁ। বহু পাপ হইল মোর নিশ্চয় জানিলুঁ।। (কৃতজ্ঞতা : নবজাগরণ/আমিনুল ইসলাম)

T6

语言、艺术与创造

T6

ITA

Bartolomeo da Sant’Angelo

Eo so' sí rico de la povertate

Eo so’ si rico de la povertate, che ne poria fornir Roma e Parise, Zenoa, Pisa, Fiorenza et Asise, Asti, Venesia, Padua, Civitate: per die ho de possessione tante frate, tra nichil e niente et altre guise, ch’i’ne recoglio a l’anno, cum’se dise, fra nula e cica ben mile carate. Et ho en danari et en libri et en zoglie, che vai ben zento zifre, e si è negota; e, sovra zò, gli amisi empio di vento. Si che a spender assai no mi spavento; pur ch’i briganti vegnan a derota, a mia richeza tole tute noglic.

T5

神圣、超验与智慧

T4

T5

LZH

黄俊

游侧螺峰古寺，柬宋阜公

世外劫尘飞，静中暑气微。古钟埋土蚀，老衲踏云归。大地终泡幻，幺魔何是非。浩歌下山路，树杪挂斜晖。

T3

生命、时间与存在

T3

T5

T3

LZH

倪應淵

西園

水映朱欄漾陸離，憶曾飛盖得追隨。庭喧畫鼓開筵早，座擁紅裙獻曲遲。楊栁挽風掀醉㡌，荷花㵼月入吟巵。轉頭樂事無尋處，藤絡頺垣草網池。

T3

生命、时间与存在

T3

LZH

馬默

思郭真人

郭也三峰秀，文章似性淳。汶陽初識面，謂我舊相親。題詩敘游隠，於今經幾春。有家歸未得，西望涕霑巾。

T2

爱、情感与人际关系

T2

CES

Petr Borkovec

Kost v lese

Světle zelená kost v lese,v mechu, osamocená,blízko malé světliny.Na spodku suchá a hladkájak křídový papír.Někde by mohla být lebka,možná i s parohy, ale nikdy není.Kostry zvířat rozvlečené po lesích,složte se.

T1

自然、宇宙与地方感

T1

T3

T1

ARA

الشاعر أبو نصر الفارابي

قصيدة رب الْجَوَارِي الكنس السَّبع الَّتِي

رب الْجَوَارِي الكنس السَّبع الَّتِي انبجست عَن الْكَوْن انبجاس الْأَنْهُر هن الفواعل عَن مشيته الَّتِي عَمت فضائلها جَمِيع الْجَوْهَر أَصبَحت أَرْجُو الْخَيْر مِنْك وامتري زحلاً وَنَفس عُطَارِد وَالْمُشْتَرِي يَا عِلّة الْأَشْيَاء جمعا وَالَّذِي كَانَت بِهِ عَن فيضه المثعنجر رب السَّمَوَات الطباق ومركز فِي وسطهن من الثرى والأبحر إِنِّي دعوتك مستجيراً مذنباً فَاغْفِر خَطِيئَة مذنب ومقصر هذب بفيض مِنْك رب الْكل من كدر الطبيعة والعناصر عنصري

T5

神圣、超验与智慧

T5

LZH

尹元凯

五言同韦子斿神泉诗并序

桐坂疏抱瓮，昆丘落县米。岂如中辅邑，迸泉毓为醴。气融灵兆作，润洽冲务启。月潭信玲珑，霞溜几清泚？湝湝上善用，的的烦虑洗。君子怀淡交，相从涧之底。

T1

自然、宇宙与地方感

T1

LZH

鹿敏求

福恩寺

自憐滾滾抗塵容，深入雲山得梵宮。拂榻欲爲莊叟夢，披襟聊挹楚王風。條松老幹森森直，古麓寒泉脈脈通。衲子久能嚴戒律，爐香深炷掩房櫳。

T5

神圣、超验与智慧

T1

T5

ARA

الشاعر مسلم الجصاني

قصيدة خطب ألم فسار في الآفاق

خطب ألم فسار في الآفاق فرمى بدور سما العلى بمحاق ورزية جلت وجالت خيلها في الخافقين مع الهوى الخفاق ومصيبة عظمى أصيب بها الورى فالكل مكتئب على الإطلاق نزلت بنا ذا اليوم أي ملمة علياء ما أن حملها بمطاق مضت فأوسع في الجوارح كلمها وأصابت الدنيا بضيق خناق قدمت لنا لا مرحبا بقدومها تسعى على قدم أجذ وساق ضربت بأعناق المسير وضربها ضرب الظبا بالسوق والأعناق موت السري المرتضى علم الهدى ساء الرضا ومكارم الأخلاق وشجا التقى فبكا التقى حزنا على من كان شد من التقى بنطاق والدين رنق بعد صفو عيشه فنرى الغبار بمائه الرقراق يا دهر كيف أصيب أحمد بابنه أفما خشيت وهل ترى لك واقي وقطعت عرق هداية من حيدر وفتكت منه بطيب الأعراق أشجيت قلب المصطفى بالمرتضى فأذقت فيه الفخر طعم ذعاق هلا رعيت ذمام والده به وتركته للبذل والإنفاق لم لا استحيت من ابنه المهدي أو عوتبت منه وما عساك تلاقي أوشكت تسخطه بموت المرتضى لولا التقى ورعاية الخلاق عجبا لنيلك من بعيد مدى مدى ما أنت إلا ذو شقا وشقاق يا خيبة لرجاء راج بعد من يرجى الغنى منه على الإملاق يا صفقة الغبن المبين لآمل قد كان يقصده بحث نياق يا ضيعة الإيمان بعد أيمنه دعة ويا ضعة العلى من راق ما العيش إلا بعد موت المرتضى مضض ولا الباقي يعد بباقي كان الوجود به يزان كمثلما زينت حسان الغيد بالأطواق فاليوم عطل جيده من حلية فكأنه شجر بلا أوراق قد مر وقت كان حلوا عيشنا فيه فأضحى اليوم مر مذاق فقد السرور متى فقدنا المرتضى فكأنما كانا على ميثاق ميت بكى الإسلام من حزن له والمسلمون بمدمع مهراق وفقيدة الصلوات تندبه أسى فتسيل أدمعها بغير مآقي قمر تغيب في سماء سموه من بعد ذاك الضوء والإشراق بحر تغيض بعدما كان الورى يخشون منه سورة الاغراق روض زها والدهر أيبس نبته فذوى عقيب الزهو والايناق وسحابة بعد التراكم أقلعت فلتجر أدمعنا من الآماق فرد له السبع الشداد ومن بها تبكي سوى من فوق سبع طباق تبكي السماء الأرض راحمة لها من عظم ما هي من أساه تلاقي يبكي الحجاز ولم نر قبل ذا يبكي الحجاز على فقيد عراق والناس والآراء شتى في الأسى لكن عليه الكل أهل وفاق فلئن وجدت اليوم فيها باكيا قل في سواه الدمع غير مراق ولقد رأيت الأكثرين من الورى يبكون لا لتزايد الأشواق بل هم له يبكون مثل سواهم ساوى الرفاق بذاك غير رفاق أنسى الأسى فيها الأسى في غيره ما اليوم يوم مذاهب العشاق وجرى بمن في الأفق أن يبكي لمن قد سار منه الذكر في الآفاق ولمثله تبكي الحذاق وقل أن تبكي الحذاق أسى لرب حذاق ولئن بكته فما بكته لموته لكن بكته لوحشة وفراق أو من ينال سعادة في موته يبكي الشفيق عليه من إشفاق أنى ومن فقد المنعم عنده يسقى بكأس من رضاه دهاق ومن ابنه المهدي طال بقاؤه باق على مر الزمان الباقي حي وإن هو مات بالخلق ابنه محي العلوم مميت كل نفاق سباق غايات المكارم محرز قصب العلى والفخر يوم سباق وعلى الجميع مبرز في فضله فله من العلياء خير عتاق سبق الألى سبقوه قبل لحاقه والسبق في الحلبات بعد لحاق أضحى التقى خلقا له وسجية أعطاه منه الله وفر خلاق ورث المآثر من أبيه وجده فلقد تملكهن باستحقاق وفضائل وفواضل جمعت به جمع الفرائد في أعز حقاق فإذا مدحت الفضل كنت مدحته إذ ما سواه لذاك من مصداق نجل النبي نعم ووارث علمه لسوى البنين الإرث غير مساق مولاي تعزية وأنت أعز أن تصغي لغير أوامر الخلاق لا استزيدك سيدي بمقالتي صبرا فإنك أحذق الحذاق أفهل يكون البحر محتاجا على ما فيه من سيب لماء سواقي مد الإله عليك خير سرادق من عزه كرما وأي رواق لا زال منك الصبر يا ثقة الورى كالحلم موثوقا أشد وثاق لو لم تكن في الصابرين على البلا لوقاك من حسن البلاء الواقي لكن عملت الصالحات جميعها والصبر منها والجميع بواقي لتنال عند الله أرفع رتبة وتفوت من فازوا بها بمراقي وأبوك عاش ومات طال لك البقا حسن الفعال مكرم الأخلاق هجر الدنية من دناه مواصلا للحور منها فائزا بعناق لو لم يكن يهوى اللقا لم يسقه من كرم كاسات المنية ساقي لكن دعاه الله جل جلاله فأجاب مشتاقا إلى مشتاق فاسلم فإنك ذكره وحياته ففراقه لم يحتسب بفراق ما مات إلا ساعة أو بعضها لوث الأزار ودون حلب فواق وغدا ولم يبرح يروح عليكم مترددا من قاسم الأرزاق فاليوم نحن مخاطبون لشأنه ورؤوسنا لحياه في إطراق يا مرتضى فقدوه من تأريخه أحسن بذكر مرتضى لك باقي

T5

神圣、超验与智慧

T2

T5

FAS

لوییس عمر لارا مندوزا

هیچ‌کس این سکوت را آرزو نکرده ‌است

این سکوت از آنِ ما نیست هیچ‌ کس این سکوت را آرزو نکرده‌ است هیچ‌ کس این سکوت را نخواسته‌ است با میز اشتباه گرفته می‌شود این سکوت با هراس اشتباه گرفته می‌شود این سکوت با رنج اشتباه گرفته می‌شود این سکوت

T3

生命、时间与存在

T3

T4

T3

PAN

کشاول کنولجیت کور

ہوند

تتلیاں چ رنگ نیں پُھلاں دی بدولت تے پُھل کھڑ دے نیں تتلیاں دے کارن پھر بھلاں کنج ممکن ہے تیری میری ہوند اک دوجے بناں؟

T2

爱、情感与人际关系

T2

T3

HIN

Avtar Pash

प्रतिबद्धता

हम चाहते है अपनी हथेली पर कुछ इस तरह का सच जैसे गुड़ की चाशनी में कण होता है जैसे हुक्के में निकोटिन होती है जैसे मिलन के समय महबूब की होठों पर कोई मलाई जैसी चीज़ होती है

T2

爱、情感与人际关系

T2

DEU

Gottfried August Bürger

Es vergeht keine Stund' in der Nacht ...

Es vergeht keine Stund' in der Nacht, da mein Herz nicht erwacht, und an dich gedenkt, daß du mir viel tausendmal dein Herz geschenkt.

T2

爱、情感与人际关系

T2

PAN

ملک ایم زمرد

میں دریا ہاں

میں دریا ہاں میری کُھردی من نہ تکو میرا پانی وگدا رہے گا کُھر دی من نوں پچھے چھڈ دا وگدا رہے گا میں ایتھے ای رہنا میں نہیں جانا میں نہیں کُھرنا کتھوں تُریاں کتھے جانا فیر وی سدا لئی ایتھے ای رہنا میری ہوند دا ارتھ نہ سمجھے کوئی

T3

生命、时间与存在

T3

ARA

الشاعر عبد الله آيت بولمان

قصيدة مرثية لمدائن النخيل

هي ذي مُداكِ تُراودُ حُلْمَنا المسفوحَ عن دمِهِ لترسمَ وردةً هَجرَ الرحيقُ كؤوسَها فَذَوَتْ، ولَوَتْ.. وخطّتْ للمُغرَمين عُنوانَها الغجريَّ على قَارعةِ السَّرابْ. فَلِمْ يا سيِّدةَ القوافي تكحّلينَ يُسرَاك حين تُسوِّر نخلتَكِ الخَوَافي وتفقئينَ يمناك حين تَؤولُ رؤاك إلى خَرابْ..؟ ما عادت أجفانُكِ يا بهيَّة تعرفُ هُدبَها ها زيدٌ فيكِ يبارك للنَّواسخِ نَصبَها ونِصابَها ها عمرو يروم من الأفعالِ أن تلزمَ حدَّها وها نَخْلاتُك في حُقولِ الرُّوحِ تهجرُ ظلَّها ولو انتبذتِ بحملِكِ شرقَها أو غربَها ما طار بالخبرِ اليقينِ سوى غُرابْ. أيتها المدينةُ كَفْكِفي دمعَ الفجيعةِ واغسلي بندى الصَّباحْ أيتُها المدينةُ كابري فأنا المُدَانُ.. أنا المَدِينُ وإخوتي لكِ بالصَّلاحْ هُزّي بجذعِ نخوتِنا جُزّي تمورَ نخلتِنا رُجّي تذمُّرَنا مُجِّي تآمرنا.. وكوني دليلاً على تفاهةِ فتحنا.. نكنْ لك فاتحة الكتابْ، من قال إن النخل لا يحنّ ولا يحنو، إذا سمع العتابْ؟

T4

社会、权力与历史

T4

T1

ARA

الشاعر ياقوت الحموي

قصيدة تنكر لي مذ شبت دهري فأصبحت

تنكر لي مذ شبت دهري فأصبحت معارفه عندي من النكرات إذا ذكرتها النفس حنت صبابة وجادت شؤون العين بالعبرات إلى أن أتى دهر يحسن ما مضى ويوسعني من ذكره حسرات فكيف ولما يبق من كأس مشربي سوى جرع في قعرات كدرات وكل إناء صفوه في ابتدائه وترسب في عقباه كل قذاة

T3

生命、时间与存在

T3

FRA

Rémy Belleau

Je me suis affranchi de prison

Or je me suis affranchi de prison, Où me tenait cruellement en ferre L'enfant Amour, je vais libre sur terre Sauvé des flots, et repris ma raison : J'ai de mes yeux étranglé le poison Glissant au cœur qui le tue et l'enferre, J'ai trouvé paix, et repoussé la guerre, Et sous la cendre étouffé le tison : Reste une humeur bouillante dans mes veines, Qui fait renaître en moi nouvelles peines, Opiniâtre, et reverdir mes maux, Ainsi qu'on voit une souche ébranchée À fleur de terre, et déjà presque séchée Armer ses flancs de rejetons nouveaux. Rémy Belleau

T2

爱、情感与人际关系

T2

POR

Aluízio Medeiros

Canto do Século

Nunca mais ouvirei violinos em surdina nem pianos em surdina nem cantos litúrgicos suavíssimos nem músicas de sinos e de órgãos nunca mais. O espírito mecânico do século esmagou as doces melodias Nunca mais riscos de fogo de esferas vermelhas nem a cabeleira azul de Olga flutuando no espaço nem alvas gaivotas revoando nunca mais. O céu está plúmbeo o céu está plúmbeo. Nunca mais veleiros singrando serenamente os mares nem canções de águas claras nunca mais. O navio de aço levou a namorada para a distância para a bruma silenciosa da distância. Os mares estão revoltos os mares estão revoltos. O barulho do mundo sólido desabou com estrondo. Universo que desfalece que desfalece. Ai de mim! Estou esmagado estou cego. Ai de mim! Um anjo metálico com asas de hélices me arrebatará para cima das nuvens.

T4

社会、权力与历史

T3

T4

POR

Goulart Gomes

Semi-ótica

esteiras de linho tenho cruzado adagas e cegado meus caminhos o vento toca seu alaúde estão trancados nossos sonhos bem guardados no escuro vermelhidão de mar mortovivo, plasma de segredos e os medos nossos não sei bem se posso seguir estes desígnios ou minguar à fome destes signos.

T3

生命、时间与存在

T3

LZH

郭仁表

夢中辭

飄風暴雨可思惟，鶴望巢門斂翅飛，吾道之宗正可依。萬物之先數在茲，不能行此欲何為。

T5

神圣、超验与智慧

T5

POR

Manuel Carneiro de Sousa Bandeira Fiho

Nasceu em 19-04-1886, no Recife e morreu em 13-10-68, no Rio de Janeiro Poeta que provavelmente foi

Nasceu em 19/04/1886, no Recife e morreu em 13/10/68, no Rio de Janeiro. Poeta que provavelmente foi a principal figura do Modernismo brasileiro, embora tenha se recusado a participar da Semana da Arte Moderna de 1922, em São Paulo . Bandeira foi educado no Rio e São Paulo, mas em 1903 a tuberculose forçou-o a abandonar seu sonho de ser arquiteto (o pai era engenheiro). Muitos dos seus anos seguintes ele passou viajando em busca da cura, e durante este período leu extensamente e retomou a produção de poesia (seu primeiro poema, em alexandrinos, tinha saído em 1902). Seus primeiros livros (A cinza das horas, 1917, e Carnaval, 1919) mostram a influência tardia dos simbolistas e parnasianos, mas alguns poemas de seu livro seguinte (Ritmo dissoluto, 1924) já contemplam a sensibilidade do modernismo emergente, que tentava liberar a poesia do academicismo e da influência européia. Libertinagem (1930) mostra claramente tendências modernistas nos seus versos livres, linguagem coloquial, sintaxe pouco convencional e o uso de temas folclóricos. Seus livros seguintes (Estrela da manhã, 1936, Lira dos cinqüentanos, 1940, Mafuá do malungo, 1948, Opus 10, 1949, e Estrela da tarde, 1960) consolidaram sua posição como um dos maiores poetas brasileiros. Apesar de sua longa vida como poeta, só começou a ter lucro material com sua produção em 1937, quando ganha o prêmio da Sociedade Felipe dOliveira. Na sua poesia, Bandeira abandonou o tom retórico de seus antecessores e usou a fala coloquial para tratar de temas triviais e eventos do dia-a-dia, com objetividade e humor. Em 1935 é nomeado pelo Ministro Capanema inspetor de ensino secundário. Ensinou literatura no Colégio Pedro II, no Rio, de 1938 a 1943 e tornou-se professor na Universidade do Brasil naquele último ano. Bandeira também traduziu vários poemas de inúmeros autores (Goethe, Jorge Luís Borges, Heine, Cummings, Rilke, Kahlil Gibran, Baudelaire, García Lorca, Elisabeth Browning, Emily Dickinson, Verlaine, etc). Adicionalmente traduziu várias peças de teatro e livros em prosa, entre eles Macbeth (Shakespeare), Maria Stuart (Schiller) e A Prisioneira (de Em busca do tempo perdido, de Proust, em parceria). Colaborador em vários jornais durante toda sua vida, produziu inúmeras crônicas e crítica artística. Foi ainda antologista (Antero de Quental, Gonçalves Dias), historiador literário (Noções de História das Literaturas) e biografista. Manuel Bandeira

T3

生命、时间与存在

T3

CUSTOM:作者生平与文学成就

LZH

江曾圻

冬夜枕上

宿酲犹未醒，城漏已将残。月色临窗澹，钟声到枕寒。家乡千里道，归去一时难。展转不成寐，披衣问夜阑。

T2

爱、情感与人际关系

T2

LZH

李伸

千秋台

千秋事业祖孙同，小邑还堪歌大风。赵北山河终不改，洛阳城阙已成空。映台芳草萋萋碧，隔树明霞霅霅红。无限游人增感慨，一杯为酹夕阳中。

T4

社会、权力与历史

T4

ARA

الزبرقان بن بدر

قصيدة من مبلغ عمرو بن نعمان إنما

مَن مُبلِغٌ عَمرو بِنَ نُعمانَ إِنَّما فُضوحُ الحَياةِ أَن نُقِرَّ المَظالِما قَد عَلِمَت قَيسٌ وَخِندَقُ أَنَني وَفَيتُ إِذا ما فارِسُ السَوءِ أَحجَما

T4

社会、权力与历史

T4

ARA

الشاعر صليحة نعيجة

قصيدة غربة وأهبة

قيصر فى حضرة الغياب أحتويك حلما دون غسق جئتنى من شتى أمصار الحروب تسأل هدنتى بكل رفق بين راحتى.. حطت رحالك كل فيافى الهروب تطلب فيزا خضرتى قد كان يابسا ذاك التمنى كم وعرة تلك الدروب. وتأتينى مناخك المبتئس يروض البوح المقلوب فهل شعرت نكستى؟ أتتنى أمانيك بغتة رحت أنهار أمانيا وأفنى فى صولجانك بين السهوب وتاخذنى الخطوة الفاجرة ميلة من مسح عنى كرب تلك الندوب؟ ما صرتَ بالقلب اسما يمزقنى وجعاً ها صرتَ وحيا مودعا ذاك الغروب.. ها تعرت لعنتى ما كنتَ طيفا يسكننى منذ الهبوب. قيصر.. ألبستكَََ البزة زى القمم رحتَ ترنو نحو نجم تلو نجم هل تراكَ.......... تحقق لى ذاك الحلم؟ أواه.... خضرة يافعة رعرعتنى فى ظلها مدهش ذاك الألق والسهوب فى خصرها ترفع عنك ثوب الارق أتوب الى مضجع يحتويك أتمتم باسمك تعويذة هلا تطلق بعد اليوم ذاك الحنق؟ هل تؤمن بى؟ أنا طفرةْْ وعيها ذاك القلق من أين تبدأ هدنتك؟ يا حلما تلو حلم بثته شرشال بدء المنطلق هل تحن الىِِِ لوعةً؟ وميلة ميثاق قد نطق ألبستنى ثوب النجاح وفزت بى اذ كنت أرفس ذاك الملق خضرتى تبنيتها مذ كنتها ذاك العلق جئت ارنو للنجوم قبيل الأفق ايه..قيصر ها أتاك برقى ورعدى هل تؤمن بى ذاك الارق؟ ها اتتك ذكراى وذاكرتى؟ فهل تحن الى ذاك النزق؟

T2

爱、情感与人际关系

T2

RUS

Majakovskij V.V.

Небоскреб в разрезе | «Возьми / разбольшущий / дом в Нью-Йорке…»

Возьми / разбольшущий / дом в Нью-Йорке, взгляни / насквозь / на зданье на то. Увидишь -- / старейшие / норки да каморки -- совсем / дооктябрьский / Елец аль Конотоп. Первый -- / ювелиры, / караул бессменный, замок / зацепился ставням о бровь. В сером / герои кино, / полисмены, лягут / собаками / за чужое добро. Третий -- / спят бюро-конторы. Ест / промокашки / рабий пот. Чтоб мир / не забыл, / хозяин который, на вывесках / золотом / «Вильям Шпрот». Пятый. / Подсчитав / приданные сорочки, мисс / перезрелая / в мечте о женихах. Вздымая грудью / ажурные строчки, почесывает / пышных подмышек меха. Седьмой. / Над очагом / домашним / высясь, силы сберегши / спортом смолоду, сэр / своей законной миссис, узнав об измене, / кровавит морду. Десятый. / Медовый. / Пара легла. Счастливей, / чем Ева с Адамом были. Читают / в «Таймсе» / отдел реклам: «Продажа в рассрочку автомобилей». Тридцатый. / Акционеры / сидят увлечены, делят миллиарды, / жадны и озабочены. Прибыль / треста / «изготовленье ветчины из лучшей / дохлой / чикагской собачины». Сороковой. / У спальни / опереточной дивы. В скважину / замочную, / сосредоточив прыть, чтоб Кулидж дал развод, / детективы мужа / должны / в кровати накрыть. Свободный художник, / рисующий задочки, дремлет в девяностом, / думает одно: как бы ухажнуть / за хозяйской дочкой -- да так, / чтоб хозяину / всучить полотно. А с крыши стаял / скатертный снег. Лишь ест / в ресторанной выси большие крохи / уборщик негр, а маленькие крошки -- / крысы. Я смотрю, / и злость меня берет на укрывшихся / за каменный фасад. Я стремился / за 7000 [семь тысяч] верст вперед, а приехал / на 7 [семь] лет назад.

T4

社会、权力与历史

T4

LZH

張以仁

秋月遊海會寺

黃花黃葉逼深秋，出郭來從野寺遊。抖擻征衣還未了，一聲清磬度林邱。

T1

自然、宇宙与地方感

T1

ZHO

曹利华

潜水泵

抽出的水流，愉快地进入水田的腹心，沿着茎秆上升。这来自天堂的黄昏，一只鸟飞过头顶，他构建自己的倾斜面，一步一步找到迷宫的中心。道路西侧升起了阴云，那将是落日的藏身之所，意杨的抒情妙到毫巅。我从来没有指望，田水靠着阴云相送。那种嘤嘤嘤的声响，带来潜水泵潮湿的歌吟。它依着沟中的斜面温柔卧伏，偶尔的旋涡，是喉咙发出的声响。不需要翻译这些音节的意义，通过幽深的管道，我会找到一只泵漫长的旅途，它吐出的万语千言，对于一块冒烟的稻田，对于宽大的裂缝，它会觅到灵魂的快慰。烈日中我学着潜水泵，温柔地蹲伏。夜晚，我分蘖出另一个我，幸福的水流从灵感之渠流进心田。

T1

自然、宇宙与地方感

T1

T6

DEU

Carl-Christian Elze

ich lebe in einem wasserturm am meer, was albern ist (Auswahl)

die kampfflieger über den klippen sind ein schönes paar sie fliegen langsam, was nicht leicht ist, ihre bäuche blitzen. ich habe mich schwindlig gerieben letzte nacht & schmutzig. ich kann keine schwäne mehr sehen, diese köchinnenhälse. ich liebe dich längst, weil mein kampfflieger abgestürzt ist. er flog viel zu langsam am meer & die strömung riss ab. man kann auch in den wellen seine knochen verlieren. manchmal bin ich schön, wenn der mond blutig aufgeht. in den taschen trag ich ausgestorbene tiere mit mir herum. eines tages werde ich auferstehen mit der macht einer wolke. * ich habe eine kraft, die nach zwei seiten ausschlägt. ich habe die kraft, still zu sitzen & mir den kopf abzudrehn ihn zu verlieren wie ein taschentuch, das nur knittert. & ich habe die kraft, meinen kopf überall zu suchen wo immer ich ihn verloren habe, ich finde ihn wieder um ihn aufzufüllen mit irrlichternden gedanken. manchmal nehme ich meinen kopf & verschenk ihn mit allen juwelen, weil ich arm sein will, um zu lieben. manchmal finde ich meinen kopf in einem blühenden busch & frage ihn, ob er nun immer blühen will für mich. * ich hab noch nie in mir geruht. wie wär das schön. da tobten stürme, ruhm & ehre, eitelkeiten im gewölk & ich: ich sitze da & schau dem gras beim wachsen zu. wie wär das gut, in sich zu ruhen, auf einem stuhl zu sitzen wie.. ja wie denn nun?.. wie diese kröte. ich denk, die kröte aus dem gartenteich hat innre ruh. & auch der stuhl, auf dem sie sitzt mit meinem gesicht. ich sitze da & schau zum gartenteich & hör ihm zu – kleine blasen steigen von den goldnen fischen auf. wie wär das gut, in sich zu ruhen. wie wär das leicht..* ich habe fickende fliegen im kopf, ich habe so viele fickende fliegen im kopf, alles brummt & legt kleine eier. ich habe dinge zu regeln, wenn ich wieder im haus bin. wie kann es sein, dass fickende fliegen in mich geraten? das system muss offen sein. wie liebestoll ist dieses system? & wenn es offen ist, kann ich mit dem kleinen finger hinein? & reicht es aus, wenn ich nur einer einzigen fickenden fliege, während sie fickt, mit dem kleinen finger übers rückenfell fahre dass es knistert, um selber glücklich zu sein?, weil fickende fliegen glücklich sind, so steht es geschrieben, & alles glück abstrahlt – * ich bin heut aufgewacht & war lebendig, einfach so. bin nicht gestorben über nacht, bin noch ganz so wie gestern spät, als ich das licht mit einem fingerdruck auslöschte. weil ich so müd war & die augen fielen wie zwei soldaten reglos ins gebüsch – & bin doch aufgewacht, ein häufchen licht das durch die zweige fiel & auf die umgestürzten beine. alle zeilen wurden sanft erschreckt & durchgezählt & ausgestreckt. jetzt steigt die herrschaft aus dem bett wie kleine wolken. schwebt schritt vor schritt – fast mühelos. * ich habe karl roßmann gesehen, halb zwei in der frühe im hotel occidental, hellwach, das messing blank im lift wie nirgendwo in new york city. der fall robinson, der cholerische oberkellner, der sadistische oberportier, therese, die den koffer packt – alles ist noch ungeschehn. karl fährt meinen kopf mit seinem lift aufs dach. ein frosch mein kopf, der auf die leiter muss, wenn sich das wetter dreht hier in amerika. ich habe karl wie meinen bruder lieb. ich steh ja selbst hier in amerika, verrückt erwacht auf einem bein herum, auf einem dach, & heiße robinson. * warum verhält sich mein herz wie ein idiot? weil es ein idiot ist, mein herz, von grund auf. die idiotie meines herzens ist ein osterwunder. es stirbt & steht auf, stirbt & steht auf & so fort. manchmal klingt es von außen fast blechern. dann weiß ich, eines tages stirbt es für immer. ist mein herz auch idiotisch, so ist mein kopf ein idiot vor dem herrn! dumm wie er ist flüstert er meinem herzen & mir gewissheiten zu. wie sträflich verhält sich dieser kopf, der nichts weiß! * wir sind aufeinander gestimmt, wir haben zeichen im blut die abdrücke von zwei hufen, die beim gleichen schmied waren. du kannst wegkriechen, aber welches halbe pferd kann springen? wenn du so halb im sand liegst, verschmelzen wir wieder. auch ich will weglaufen, weil wir wahnsinnig werden im schnee. niemand, der uns sieht, ist auf die klebrigen fäden gefasst die uns verbinden wie unterseeische kabel die kontinente. ich werde ruhig, wenn wir im auto sitzen & fast einschlafen. ich denke, wir sind ein tier mit zwei herzen & zwei augen. wollen wir vernünftig sein, müssen wir zum schlachthof gehen. * immer denke ich an deine sommersprossen unterm kinn die dort im schatten liegen – kleine hunde auf deinen weißen augenschonern, deckelchen, deckchen liegen sie auch. vielleicht auch mokkatassen, kleinste tässchen die ganz reglos stehn. nur mit der zungenspitze auszukosten. wie leicht verschwitzt das alles ungeheuer mundet, duftet, still verwundert! angemalte gartenhäuschen. läg ich im grab mit einer schnur an meiner hand ich würde klingeln für jede sommersprosse schrecklich klingeln! * heut hab ich mich getraut. was ganz unmöglich schien. nichts großes. nur hätte mir ein mensch heut früh gesagt: du wirst dich trauen, ich hätte lachen müssen. & auch weinen. heut hab ich mich getraut. was ganz unmöglich schien. nichts großes. so klein, dass es mir nirgends aufgefallen ist so versunken in mein nichttun. die tür geht auf & jemand sagt: heut hast du dich getraut! was für ein tag! – heut hab ich mich getraut. was ganz unmöglich schien. nichts großes. doch ist es ausgeströmt. bin nicht so tot wie alle dachten. wie ich dachte. wie wir alle immer dachten.

T3

生命、时间与存在

T3

BUL

Иван Василев

Новогодишна честитка

Колко са листи в гората, толкоз много песни по селата. Колко са билки по лъките, Толкоз комбайни в равнините. Колкото потоци в планината, Толкоз много агнета в стадата. Колкото са капки във морето, Толкоз много жито из полето. Колкото вода в язовира, Толкоз много мляко да се сбира. Колкото звездици в небесата, Толкоз шестици за децата!

T1

自然、宇宙与地方感

T1

LZH

柯培鼎

舫庐

妙趣闲从物外寻，舫庐幽寂傍寒浔。桂移新种含生意，兰蕴孤芳待赏音。楼角远山都到眼，枝头好鸟亦知心。年来诗力惭消退，敢效南阳梁父吟。

T1

自然、宇宙与地方感

T1

FAS

عنصری

شمارهٔ ۵۴ - در صفت بهار و مدح سلطان محمود

بخار دریا بر اورمزد و فروردین همی فرو گسلد رشته های درّ ثمین ز آب پاک دهان پر ستاره دارد ابر ز باد پاک شکم پر ستاره دارد طین بمشکرنگ لباس اندرون شدست هوا بلعل رنگ پرند اندرون شدست زمین ........................................ که گل ستاند از گلستان مشک آگین هوای روشن اگر عرض کرد لشکر زنگ زمین تیره کند نیز عرض لشکر چین عجب نگار گرست ابر و باد دیبا باف بدشت و بیشه نمودست کارسان رنگین بباغ روده گذر دست باف باد ببوی بدشت ساده نگر دستبرد ابر ببین بهار ، دو است : یکی طبعی و دگر عقلی یکی شمامه و دیگر بودش مانی چین بهار طبعی صنع خدای عزوجل بهار عقلی مدح خدایگان زمین امیر سید شاه مظفر منصور یمین دولت عالی ، امین ملت و دین علامت ظفرست اندر آن خجسته نسب کفایت فلک است اندر آن خجسته نگین زمانه دولت را و خدای ملت را بیمن و امن دلیل آمد از یمین و امین رسوم او ملکانرا ادب کند تعلیم فعال او شعرا را سخن کند تلقین خجسته مرکب او باد و آتش است بهم بگاه سیر چنان و بگاه حمله چنین عجب که شاه همی برکند بباد لگام عجبتر اینکه همی برنهد بر آتش زین فضائی است و بدو خلق را نباشد دست زمینی است و براند بآسمان برین تنی که جان خورد آن تیغ زهر خوردۀ اوست چه حرز دارد جز نقش آن خجسته نگین به تیزی سخن و دولت اندرو معنی بگونۀ فلک و گوهر اندرو پروین هنر بقوّت بازوی شاه داند کرد که بخت یارش بوده است و کردگار معین بپای بارۀ او حصن دشت ساده شود بصف لشکر او دشت ساده حصن حصین ز رای او رود اندر فلک ستارۀ روز ز کف او رود اندر بهشت ماء معین ایا بزرگ خداوند خلق و خسرو شرق جهان سراسر شک است و همت تو یقین زوال نعمت هرگز خدای نپسندد بدان زمین که بدو در موافق تو مکین عذاب دوزخ تا روز حشر کم نشود ازان زمین که بدو در مخالف تو دفین از آفرین تو بیرون اگر سخن طلبند صفت نیابند اندر جهان مگر نفرین روا نباشد اگر کس قرین تو جوید ز بهر آنکه خدایت نیافرید قرین برون برد علم تو ز مغز شیران هوش برون برد کرم تو ز روی پیران چین بدولت تو قضا با فلک منادی کرد عدوی زاده بمرد و فگانه گشت جنین دو جای دارد بدخواه ملکت از دو جهان ازین جهان همه سجن و از آنجهان سجین بدیع لفظ تو درّست و افتخار صدف بزرگ بأس تو شیرست و روزگار عرین ز طالع تو نمودند چرخ را حرکت ز سنگ حلم تو دادند کوه را تسکین نه سر بود که نباشد بخدمت تو عزیز نه دل بود که نباشد بطاعت تو رهین حسد برد همه تن بر جبین خادم تو ز بهر آنکه نهد پیش تو بخاک جبین خدایگانا تو مهر دوستان بگذار که روزگار خود از دشمنان گذارد کین همیشه تا فلک و آسمان بود گردان بود ز گردش او گردش شهور و سنین براستی بگرای و بمردمی ببسیج بمهتری بسگال و بخسروی بنشین مباد هر که نخواندت شاه ، جز بنده مباد هر که نخواهدت شاد ، جز غمگین تراست بخشش و گیتی ، تراست دولت و روز ببخش نعمت و گیتی بگیر و روز گزین

T4

社会、权力与历史

T4

DEU

Johann Klaj

Vorzug des Frühlings

Im Lenzen, da glänzen die blümigen Auen Die Auen, die bauen die perlenen Tauen, Die Nymphen in Sümpfen ihr Antlitz beschauen. Es schmilzet der Schnee, Man segelt zur See, Bricht güldenen Klee. Die Erlen den Schmerlen den Schatten versüßen, Sie streichen, sie laichen in blaulichten Flüssen, Die Angel aus Mangel und Reißen beküssen, Die Lerche, die singt, Das Haberrohr klingt, Die Schäferin springt. Die Hirten in Hürden begehen den Maien. Man zieret und führet den singenden Reien, die Reien die schreien um neues Gedeihen. Die Herde, die schellt – der Rüde, der bellt – das Euter, das schwellt. Tweet Frühlingsgedichte - Gedichtinterpretationen - Gedichtanalysen audible-Hörbücher KOSTENLOS testen Impressum - Datenschutz

T1

自然、宇宙与地方感

T1

LZH

徐鹿卿

三山周省元索詩依杜宰韻賦二章

清夢蘧蘧楚峽陽，鎔成句法味悠長。栽桃小試經綸手，泛菊聊澆錦繡腸。逸思已堪凌賀白，高懷贏得傲羲皇。此中真趣人知麽，愛酒陶潛不是狂。

T6

语言、艺术与创造

T6

LZH

大定

新涼

一雨洗庭竹，微涼覺頓生。亂螢移濕照，小鳥在巢鳴。葉有先秋意，詩多入夜成。自堪髙臥足，日已報窓晴。

T1

自然、宇宙与地方感

T1

URD

Naushad Ali

کیوں ملی تھی حیات یاد کرو

کیوں ملی تھی حیات یاد کرویاد رکھنے کی بات یاد کروکون چھوٹا کہاں کہاں چھوٹاراہ کے حادثات یاد کروابھی کل تک وفا کی راہوں میںتم بھی تھے میرے ساتھ یاد کرومجھ سے کیا پوچھتے ہو حال مراخود کوئی واردات یاد کروجس دم آنکھیں ملی تھی آنکھوں سےتھی کہاں کائنات یاد کروبھول آئے جبیں کو رکھ کے کہاںکہاں پہنچے تھے رات یاد کرودل کو آئینہ گر بنانا ہےآئینے کے صفات یاد کرونکلے گا چاند انہیں اندھیروں سےان سے ملنے کی رات یاد کروچھوڑو جانے دو جو ہوا سو ہواآج کیوں کل کی بات یاد کروکرنا ہے شاعری اگر نوشادؔمیرؔ کا کلیات یاد کرو

T3

生命、时间与存在

T3

TUR

Mustafa Köz

Ne Anladık

Bazı zulümler bir tayın doğrulması kuru otlardan bir samanlık yangını bazı zulümler su sesini yolcu sanan Adilcevazlı çoban kızın masmavi kirpiğidir bazı zulümler, gizli bir ovayı dağılan bir suskunluk olarak takmış göğsüne, kör bir istasyon şefinin öğle uykusudur bazı zulümler çağlayanlar, gözeler, ırmak boyları, yıkık bir sanatoryum tipide donmuş bir köy öğretmeni, terekesi yalnızlık ve keder yaprakla dolar kapılar önü, üç kişi çıkar sabahla evden bir tabut, bir takunya, bir sarık ayaklarına mayınlar giyinmiş köylüler tanrıdan çok gökyüzüne inanan, sütle boğulmuş bebe Gediz pazarında çocuklarını yitirmiş bir kadın gözleri kıyıya vurmuş iki gemi iskeleti Evler dağılır, karteller, üniversiteler, pazar yerleri her yerde alışıldık bir korsan baskını her şenlik, bir yas günü doğuda ve batıda fenerler, hamayıllar, kınaçiçekleri, vurulmuş üç jandarma, üç kaçak boynuzlarında göller büyüten bir geyik durur eski bir çarşı izni gibi tedirgin mektuplara pul diye yapıştırılan kardeş ölüleriyle seviyorum seni dersiniz, aşk, o bizim yaralı, küçük hayvanımız seviyorum seni, nasıl söylerse şimşekler şarkısını nasıl taşırsa kırlangıç, yavrusunu hırçın bir alışkanlıkla nasıl girerse odalara gün ışığı, karıştırmak için kitaplarımızı ışıtmak için kararıp duran küskün kalpleri aşklar ki yemyeşil bir aydır, pencereye pervaz ruha merdiven zulümdür onlar da hiçbir şey bizim değil şimdi bazı zulümlerdir herkese kalan onlar ki bir saat gibi işler şuracıkta içimizde, derimizin altında, bir akşam yemeğinde, bir garson gelir incelikli, tepsiler dolusu zulüm birden kararır ortalık masalar, vazolar, umarsızlık gülleri ne anladık kimleyiz bir kadın, köylüler, öğretmen, istasyon şefi bebek, garson, sığırtmaç, üç jandarma, üç kaçak ne anladık zulümden başka dünyadan.

T4

社会、权力与历史

T4

ZHO

龙晓初

砖窑

那么密密的泥块垒成天的圆火焰在里面舞蹈映照着烧窑人的脸那黑炭一样的颜色只有水，才能还他们原来的面目很多人，一生都洗不清了在时间的等待中一只花瓶，一个瓮凉成了廊檐下的旧物和默默的哀愁

T4

社会、权力与历史

T4

T3

ARA

الشاعر أمية بن أبي الصلت

قصيدة لم يخلق السماء والنجوم

لَم يُخلَقُ السَماءُ والنُجومُ والشَمسُ مَعها قَمرٌ يَقومُ قدَّرَه المُهَيمِنُ القَيّومُ والحشُّ والجَنَّةُ والنَعيمُ إِلاَّ لأَمرٍ شأنُهُ عَظيم

T5

神圣、超验与智慧

T5

LZH

吴世涵

卯山

真人楼阁郁崔嵬，缥缈灵坛绝壁开。一室烟霞鸡犬去，三更镫火鬼神来。箫声空渡天边月，剑迹难寻石上苔。羽客不还丹灶冷，秋风林下独徘徊。

T5

神圣、超验与智慧

T5

CES

Komenský, Jan Amos

Smrtedlnost

Ztuž mysl, nic se neboj, nelekej, nestraš smrti žádné; Z níž nejinéholi máš co čekat, věru konce neřestí. Proč o život se bojíš? běh musý cýle dojíti. Zdaž udržíš bázní? drže brž jej, v ztrátu ti přijde. Kdož dal ubezpečení životem, mezy pastmi chodícým? V zysk tedy každý den sobě měj následujícý; Nech smrti bázně, radímť, poněvadž vzniknouti nemožné: Když se bojíš, co minouti nemůž, tím více se trápíš. Když všechněm dává se život nám právě nejistý. Zlých z smrti nic se lidí neradůj, když náhle připadne: Sám šťastný, k smrti kdo jsa hotov, jakkolivěk umírá. Sám životem dlouhým se nekoj, smrti vzdálené neklaď. Kamkoli sám kráčíš, jako stín, všudy jak v boku kráčí, Býti podezřele živ nechtěj! nebo věc to mizerná Býti co pod pastí, na tě když kdož pakkoli číhá. Nápoje tak a potud, jak potřeba káže, užívej: Za zbytkem jde nemoc, y smrt sama z zbytku pocházý. Snad se divíš, prostým že sem vypsal toto veršem? Tak to pojít párem veršíčků kázala krátkost.

T3

生命、时间与存在

T3

JPN

因幡

null

あひみぬも　うきもわかみの　からころも　おもひしらすも　とくるひもかな

T2

爱、情感与人际关系

T2

BUL

Уго Саласар Тамарис

Из „Подстрекателство“

Той вярва че се моли когато богохулства и съблича припрени жени целува ги скучае засрамва се и на първия ъгъл проверява себе си по своята осанка по своето желание не установява нищо започва да плаче облечен в траур и се самоизяжда хуква на улицата остава празно в кревата в канцеларията в човека на всеки кът и у всяко дете в съня му има внезапен уплах заковал е прозорците между детски плач въшки и пикоч като говори размахва ръце без някой да го види или да го разбере без този някой да се погрижи за зодията му опустошена той започва когато другите свършват наранява ръце с пили и предателства той потъва треперещ в блата в мини нощем той разлиства книги опипва сечива опипва ги студени и чака облакътен на масата между слухове и кафе удря се по гърдите и коленичи постигнал поредното нищо и започва да бяга от своята сянка.

T3

生命、时间与存在

T3

DEU

Katharina Schultens

bärenmarkt

der zweite meiner tanzbären lief früher halbmarathonlaokoon: lag er nun umwickelt in bollingerbändernzuckte abwechselnd mit den tatzen hob die beinerappelte sich begann als der gesang einsetztevon einem bein aufs andere zu treten die kreisenden arme dicht am lendenfellrutschte der hut ihm übers eine augedie jacke klaffte überm runden bauchder weich war ich wusste wie sehr der zweite meiner tanzbärenhatte seine kinder zurückgelassenals die gier ihm unerbittlichdurch den ring geschlüpft warder innig seinen stolz mit seinemschwanz verband: hatte gezippeltgezogen sacht … der zweite meiner tanzbären füllte alleswas an erinnerung aus seinem körper rannin flaschen ab die leise zischtener trank und trank lief hellgelb anvergaß endlich von neuem wer er war-ich ging zurück zum erstenich vermisste weiterhin den erstenich hatte vergessen was der erste wusstevor allem hatte ich: was nicht vergessen der erste meiner tanzbären war uneinholbarder erste meiner tanzbären war ein wirklich fixer sprinterder erste meiner tanzbären hatte in sibirien sein fell rasiertder erste meiner tanzbären war eigentlich kein bär wir hatten unsere schnitte sämtlich geflicktwir hatten die 200-tage-linie nie überschrittenwir hatten die signale ins dauerfiepen gestellt im sommer lag er auf meinem rücken der allererstemeiner bären auf mir: auf der wiese im stadtbad drückteseinen stachligen körper in die mulden meines körpersder noch das fell gespeichert hatte sonne nicht erkannte so gab es ausbruch aus dem zuckenden gesamtverlaufdie barrieren oben fielen auf die gerissenen untenich dachte: jetzt ist es vorbei – jetzt tanze ichden dritten meiner bären rufe ich nicht auf

T3

生命、时间与存在

T3

POR

Antônio Fernando Guardado

Haicai

no hálito do planeta ligeiro sopro desbotado asfixia fragmento de azul no espelho das águas as nuvens despedem-se

T1

自然、宇宙与地方感

T1