PoetryMTEB/MultilingualPoetryThemeClassification

language stringclasses 81 values	author stringlengths 1 120 ⌀	title stringlengths 1 409 ⌀	text stringlengths 4 32.8k	theme_code stringclasses 6 values	theme_category stringclasses 6 values	deepseek-v3-1-250821 stringclasses 6 values	kimi-k2-250905 stringclasses 6 values	doubao-seed-1-6-lite-251015 stringclasses 196 values
FRA	Jules Verne	Ô toi, que mon amour profond	Ô toi, que mon amour profond et sans mélange Formé de ton image et de ton souvenir, Avait su distinguer en l'auguste phalange Des jeunes beautés dont nous faisons notre ange Pour nous guider dans l'avenir, Toi que tout rappelait à mon âme inquiète, Et dont l'âme sans cesse assise auprès de moi, Me dérobait du temps, qu'à présent je regrette, Le cours lent à mes vœux, quand la bouche muette, Je ne pouvais penser qu'à toi, Qu'as-tu fait - loin de moi, tu fuis, et ton sourire Vers moi se tourne encor, adorable et moqueur, Tu sais ce que toujours, tout-puissant, il m'inspire, Tu l'adresses, hélas ! il me paraît me dire : Je te quitte de gaîté de cœur ! Tu me railles, méchante, ah ! de ta moquerie, Si tu voyais combien l'aiguillon me fait mal, Ce qu'à l'âme, il me met de douleur, de furie ! D'amour ! tu cesserais ta vile fourberie !... Mais non ! - cela t'est bien égal ! C'est trop te demander - pars, fuis où bon te semble ; Ailleurs, va-t'en verser la joie et le plaisir ; Cherche un autre amant ; Dieu fasse qu'il me ressemble !... Nous pouvions dans l'amour vivre longtemps ensemble... Seul, dans l'ennui, je vais mourir ! Jules Verne	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
FAS	ندي اُنسي الحاج	خورشید در تن تو طلوع می‌کند	خورشید در تن تو طلوع می‌کند و تو سردت است چرا که خورشید سوزان است و هر چیز سوزانی از شدت توان‌اش سرد است هر شعری قلب عشق است و هر عشقی قلب مرگ و در نهایت زندگی می‌تپد هر شعری آخرین شعر است و هر عشقی آخرِ فریاد هر عشقی، ای خیال سقوط در ژرفناها، هر عشقی آخرِ مرگ است اِکولالیا در اینستاگرام آن‌چه که در تو می‌گیرم، تن تو نیست بل‌که قلب خداوند است آن‌را می‌فشارم و می‌فشارم تا فریاد وجد دل‌ربایش کمی دردهای قربان‌گاه ابدی‌ام را تسکین دهد. ■	T5	神圣、超验与智慧	T5	T3	T5
HIN	Surendra Prajapati	19. मेरी वफादारी	मेरी वफादारी ठिठुरती, बिसूरति कभी स्याह अंधेरे को घूरती करवट बदलती, ढूंढती रही आनंद का उत्सव, सुख की मीठी लोरी और ईमानदारी का कलरव। रात्रि के घने अंधेरे में निमग्न घमासान का क्रौंच अनायास, जब तब आता और बेसुरा राग सुना जाता दे जाता, मेरे संघर्ष को चुभन थकान, तिरस्कार का आलिंगन सुनो ! मैं एक गीत रचा हूँ उसे तुम्हारे नफरत की बांसुरी में छुपा दूँगा एक गहरे तिलिस्म की तरह स्वर्णिम प्रभात में रवि किरणों से थोड़ी सी ज्वाला लेकर, तपाउंगा जलाऊँगा, अतीत बन जाने के लिए। कल, जब मैं न रहूँगा हो सकता है मेरा नामो निशान मिटा दिया जाएगा, तब मेरे आने वाली नस्लें, अतीत हो चुके इसी वर्तमान को मुकुट की तरह धारण करेगा। मेरे दोस्त, तब वह गीत सिंहनाद करेगा, उल्का पिंडो पर बाँसुरी का तान विप्लवी हो जाएगा तिलिस्म से निकलेगी चिंगारी छितरा जाएगी पुरी धरती पर तब संघर्ष की ज्वाला प्रेम के सौंदर्य को राँघेगा काल त्योहार मनाएगा	T4	社会、权力与历史	T3	T4	T4
ARA	سليمان بن سحمان	قصيدة سلام عليكم أهل ودي وشيعتي	سلام عليكم أهل ودي وشيعتي سلام محب أرقته الهواجس تذكر أحباباً وإلفاً وجيرة ولم ينسه أنس زهته الجالس ومنزلة في خير صحبة ورفعة وما ذاك قول زورته الخلابس خلى أنني مضني من الشوق والنوى فشوقي إلى من أهتويه الحمارس وما أنا بالباغي على الحب رشوة ولا أنا بالعهد المؤكد خانس أحن أصيلاً لا إليكم وغدوة كما حنت العيس الهجان العرامس وفي كل ما حين وإن وساعة ولاسيما إن جن ليل خنالس أبيت وأفكاري وأنواء خاطري أمارسها عن كونها وتمارس فلا تحسبوا أني سلوت وإنني على النائي مثلوج الجوانح آنس فيا أيها الغادي الأقف هنية لتبليغ مفروض نمته الهواجس وأبلغ تحيات كأن أريجها شذى المسك يهديه المجيد المماكس بعد وميض البرق والودق والحصى وما حن من رعد ونق الهكارس تحيات مشتاق أتى دون ألفه لصوص ومومات وهوج بسابس ومما شجاني قول بعض أحبتي وقد أرقتني من جواه الوساوس غفلت ولم تبعث إلى رسالة وهذا لعمري لو تأملت خامس	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
ARA	هناء محمد	قصيدة الحرب ويل بنيها	مذ أقبل الراء بعد الحاء مافتئت باء القطيعة تذكي شعلة فيها وأصبحت مدن الآمال قاطبةً تضج بالحزن وازدادت مراثيها لا ليل ينعم بالسلوى وليس ضحىً بالحب يشرق بالحسنى يداويها الحرب ويل بنيها ما الذي صنعت غير الفناء وهذا الموت حاديها!	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
ARA	الشاعر إدريس نور الدين	قصيدة ضدّ رياحي	نفورٌ من الذَّات توقٌ ٳلى الذَّات رُؤْيَا رقائقُ لُقْيَا اطِّعانُ وساوسَ حُمّى ثُمَالاتْ رقرقةٌ خدرٌ ونعاسٌ شحوبٌ مجرّاتْ ٲبحرتُ ضدّ رياحِي لٲني ٲردتُ لهذي السفينةِ ٲن تطعنَ الغيبَ ضِدَّ رياحِي لٲدرِكَ ٲَحْلامَ روحِي التي قد تذيّلتِ النَّايْ!	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
CES	Maník, Z.	Odkud spěcháš...	Odkud že spěcháš, hvězdo má? Zda z krajů těch, kde luna bledá na nebi tmavém cestu hledá, kde truchlá třešeň větve kloní a panna pod ní slze roní? Zda z vlasti spěcháš, hvězdo má? Zda pozdrav neseš, hvězdo má, z těch krajů, kde se Labe vine pod chladem vrby truchlostinné, kde temný blankyt mizí v chlumy, pod nimiž Labe povzdech tlumí? Zda pozdrav neseš, hvězdo má? Tys bez domova, hvězdo má! Tím nebem prcháš věčnou poutí a nic tvé kroky nezarmoutí, ni lásky tebou nehne báje... a až se vrátíš zas v ty kraje – nes vlasti pozdrav, hvězdo má!	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T2	T1
RUS	Крандиевская-Толстая Наталья Васильевна	Апрель	Опять, забыв о белых стужах, Под клики первых журавлей, Апрель проснулся в светлых лужах, На лоне тающих полей. Кудрявый мальчик — смел и розов. Ему в раскрытую ладонь Сон, под корою злых морозов, Влил обжигающий огонь. И, встав от сна и пламенея, Он побежал туда, в поля, Где, вся дымясь и тихо млея, Так заждалась его земля.	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T1	T1
JPN	教良	null	いつるより　くもふきはらふ　まつかせに　やかてくまなき　やまのはのつき	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T1	T1
LZH	房灝	別西湖	聞說西湖可樂飢，十年勞我夢中思。湖邊欲買三間屋，問遍人家不要詩。	T6	语言、艺术与创造	T6	T1	T6
ZHO	李豪	当光照在我身上我只想退到黑暗	只有夜晚属于自己而白昼给了社会我像个二流的喜剧演员燃起一根火光微弱的蜡烛却只能照见自身睡着时做荒凉的梦醒来时常想自己为何仍活我只是不明白每一条路如果都有它的尽头有时想在此结束路却走得没完有时以为抵达彼岸却进了死胡同也曾想和你们一样快乐每一次出门我都会再三确认体内的开关锁好所有的焦虑不安不让任何人发现异状只是你知道吗你们都那么好看而我是这么的格格不入当痛苦突如其来的时候所有的风景都让我想哭我觉得好疲惫像一头随时倒下的兽必须回到那五坪大的孤独才能把心里的怪物关进牢笼别再问我到底在悲伤什么那是春是冬是下视丘是南是北或某种东西是我永远都说不清楚你也永远不能给我安慰	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
ZHO	孙启放	谁知道冬天	冬天在山村雪把草垛和房子都捂住了每一个烟囱都冒着烟老家中的陈设接近小康都是些陈词滥调缓坡上有厚实的雪你顶小红帽戴红手套穿红羽衣还有夏天的墨镜雪把曲里拐弯处都处理了冬天是一把直尺干干净净的缓坡一直延伸你是奶油托住的红樱桃可着心儿往下滑可着心儿丈量自己	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T1	T1
ARA	أحمد راضي القزويني	قصيدة طاف بدر الدجى بكاس دهاق	طاف بدر الدجى بكاس دهاق فاق شمس النهار بالأشراق أين ماء الحياة مما حساها في اصطباح من كفه واغتباق لست أدري من خده الخمر أم من ريقه السكر أم من الأحداق ظن بالكاس وصله بعد هجر وهو في الحالتين قاسٍ وساقي فتكت بالحشا مواضي جفونٍ هن أمضى من المواضي الرقاق من حساها حاز السرور وأبدت منه أسرار لاعج الأشواق هي ماس سليمة من أجاج وهي نار سليمة الاحراق أكلت جسمها الدهور فكان ال جسم والروح بين فانٍ وباق لبست حليةً عقود جمان تتلالا على نضار النطاق تتزيا زي الشقايق والوري وزي المعشوق والعشاق قسماً كاد ان تطير ارتياحاً كبدي من نسيمها الخفاق بدر حسنٍ يديرها غير أن ال بدر قد شانه عروض المحاق هرقت عينه دمي فأديرت أكؤس الراح من دمي المهراق أحرقت خاله بنار فؤادي وجنتاه فاخضل بالاحراق يا بديع الجمال أسقمت جسمي بتنائيك فاشفه بالتلاق يا رعى الله ليلة طوقتنا بعد فرط العتاب عقد العناق فاقت الدهر مفخراً مثلما قد فاق علماً محمد في العراق أشرقت شمسه على الناس حتى قال فيها من قال بالإشراق يا ربيب العلى ورب الأيادي وعميد الورى على الإطلاق كم بأفق العلى فضائل سارت لك مسرى النجوم في الآفاق علم مفرد بجمع علوم قصرت عنه ألسن الحذاق رافل في غلائل الحسب الوضا ح أو في مكارم الأخلاق عطرت رائح الصبا نفحات عبقت من ثنائك العباق دم مهناً بعرس بدري سعود ومناري عزٍّ وطرفي سباق فعليكم قصرت ممدود ودٍ ليس ينفك من شديد الوثاق يا شقيق الحسين وافتك بكر لك زفت عجل لها بالصداق تتهادى إلى علاك اشتياقا في ثياب من القوافي الرقاق	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T5
LZH	彭乘	贈喻化成	不見陵陽喻化成，令人西望愈傷神。近聞養素多栽藥，耕破青山十里春。	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
LZH	歐日章	北行夜次桐村	碧波千頃靜，夜月一灣新。遠岫雲封樹，前村犬吠人。百年江海夢，萬里雪霜身。微祿乘親在，寧辭道路頻。	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T2
JPN	浄弁	null	ゆくすゑを　まちみむまての　いのちこそ　ちきりにそへて　うたかはれけれ	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T2
BEN	নবারুণ ভট্টাচার্য	কলকাতা	নিয়নের বেশ্যাদের ফসফোরাস ছায়ার মধ্যে আশ্চর্য ক্রেন ছিঁড়ে খাচ্ছে শহরের শিরা-উপশিরা গল গল করে বয়ে যাচ্ছে, জমে থাকছে শহরের রক্ত অলৌকিক ভিক্ষাপাত্রের মতো চাঁদ দাঁতে কামড়ে ছুটে যাচ্ছের রাতের কুকুর আমি একটা ফাঁকা এম্বুলেন্স পাক খাচ্ছি উদ্ভট শহরে আমার জন্যে সবুজ চোখ জ্বলো ভাগ্য বা নিয়তি যাকে আমি নিয়ে যাব তাকে কেউ বাঁচাতে পারবে না সারা দেহ হা করে দিয়েছে স্ট্যাবকেস সাদা সাদা অজ্ঞান মোহিনী নাসের মতো বাড়ি এই অসুস্থ শহরের প্রত্যেকটা ম্যানহোলে অন্ধকারে ঝলসে উঠছে ছুরি আমার সাহসের মাংস ফালি ফালি করে দেবে বলে আমাকে হুকের থেকে ছাল ছাড়িয়ে টাঙিয়ে দেবে মহাবিশ্বে গলাকাটা অবস্থায় আমিও শান দিয়ে নিয়েছি আমার দুধৰ্দাত ও বাঘনখে ভীষণ রোখ আমার এই রহস্যের ভাগ আমাকে দিতে হবে সব ভাগাভাগির শেষে আমাকে থাকতে হবে ফাঁকা ঘরে আমাকে আঁকড়ে থাকবে অনাথ আশ্রমের শেষ প্রার্থনা মৃত বলে কেউ আমাকে ঘোষণা করলেও জেগে থাকবে আমার চোখের হীরা কিন্তু এখন নিয়নের বেশ্যাদের ফসফোরাস ছায়ার মধ্যে আশ্চর্য ক্রেন ছিঁড়ে খাচ্ছে শহরের শিরা-উপশিরা	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T3
ARA	الشاعر أبو منصور الثعالبي	قصيدة باح الصباح بأسرار البساتين	باحَ الصباحُ بأسرارِ البساتينِ وأحيتِ النفسُ أنفاسَ الرياحينِ حتَّى حسبتُ نسيمَ الروضِ أقرأَني كتبَ ابنِ مشكانَ عن صدرِ السلاطينِ فهاتِها كشعاعِ الشمس صافيةً بكراً ربيبةً أبيات الدهاقينِ نشربْ على ذكر عنوان المحاسن قا نونِ الفضائلِ منظورِ الدواوينِ	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T1	T6
DEU	Verlaine, Paul-Marie	[Des schwarzen Augenpaars Gewalt]	Des schwarzen Augenpaars Gewalt, Gleichgültig-kalt, Bis zu der Hüften weissem Scheine, Der stolzen Reine Des Busens, all der Schönheit Pracht, Die süss mir lacht – Ach, alles flieht, ach, alles schied, was ich gedacht. Du tiefe Falschheit so im Bunde Mit blüh'ndem Munde, Wie du mich zu umgarnen denkst, Erkannt ich längst, Ach, alles, was wir reizend wähnen, In Wunsch und Sehnen, Wie es mir winkt, wie es mich zwingt zu künft'gen Tränen. O sprich doch, Liebste, Flötenklang Zu meinem Sang, Wie Schrein der Hirsche soll mein Singen Zu dir sich ringen. Sprich, Liebste, dass die Flöte bei Dem Liede sei, Und wenn ich schon dein Esel bin, so gib mir Heu!	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
CES	Dubrovská, Tereza	20 Jak v lesní tůni se má duše snivá	Jak v lesní tůni se má duše snivá v tom šeru ve Tvé duši zrcadlí, jak oko luny, jež se listím dívá, a leknín bledý, jeho půvab mdlý. Jak bílé hvězdy, když se připozdívá, jež na dno tůně s oblak napadly v tom lesním tichu, které rosu svívá na květný kalich žárem uvadlý. A v zrcadle tom čistém, křišťálovém, jež, čárné oko, leží přede mnou, svou duši vidím vstávat v rouchu novém. Je obrozena Tvojí láskou vřelou, a zachvívá se tuchou tajemnou, jež dal jí život, napojiv ji celou.	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
LZH	鄭超英	和童蔗雲詠番頭銀	洋煙耗盡萬家財，一見夷船色笑開。莫怪群看他面去，有錢方得出頭來。	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
ASM	টিপুল ৰাজবংশী	আধৰুৱা সোপোন	বাৰে বাৰে চেষ্টা কৰিয়ো আঁকিব পৰা নাই তোমাৰ ছবিখন মোৰ হৃদয়ৰ বাগিছাত ৷ মই আকিব পৰা নাই তোমাৰ আধৰুৱা ছবিখন —----- বাৰে বাৰে মই পিছলি পৰিছো জীৱনৰ ওখৰা মখৰা পিছল বাটত ৷ তোমাক লৈ দেখা সোপোনবোৰ আজি যেন ধুলি কনা হৈ বতাহত উৰি গৈ আছে ৷ তোমাৰ সৈতে সাজিব ধৰা সোপোনৰ বালিঘৰটোও যেন লাহে লাহে ভাঙিব ধৰিছে ৷ জীৱন যাত্ৰাৰ মই যেন এজন আধৰুৱা যাত্ৰী — মই নাজানো মোৰ ঠিকনা কি হব ৷ জীৱনৰ পোৱা নোপোৱাৰ বাটত কেতিয়াবা যেন মই হেৰাই যাম অজস্ৰ ধুলিকনাৰ মাজত এটি ক্ষুদ্ৰ ধুলিকনা হৈ .......	T2	爱、情感与人际关系	T3	T2	T2
JPN	志遠	null	ふるさとの　おもかけそひし　よはのつき　またもろこしの　かたみなりけり	T1	自然、宇宙与地方感	T2	T1	T1
CES	Šimková-Uzlová, Fanda	Trudy a smutky, kdo mne zaslíbil vám?	Trudy a smutky, kdo mne zaslíbil vám? Kdo posvětil vám dětství, mládí mé? A srdce moje znavuje se vámi a mozek bolí tíhou myšlení. Otroci slepí neznámého pána, když zavelí on zdrásat nitro mé, hmat nepoví vám, že ta kořist slabá a jaký vám z ní užitek?	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
ITA	Paolo Zazzaroni	L'arca di re Pipino	O tu, che per sentier torto e celato scendi tra questa cava erma e romita, sol per veder quaggiú d’urna fallita un vedovo ricetto, un marmo alzato; l’avel qui dentro al gran Pipin fu dato, quando dal mondo al ciel fece salita; ma quindi poi da mano ignota e ardita fu con la spoglia il cenere furato. Ora, di quello in vece, altro stupore per ammirar di novo è qui rimaso, d’un vivo fonte il rinascente umore. Mira qui da vicin per entro al vaso stemprarsi il sasso in limpido licore, quasi pianga del furto il tristo caso.	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
JPN	寛湛母	null	なかめつつ　ひとまつよひの　よふことり　いつかたへとか　ゆきかへるらむ	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T1
LZH	华幼武	用道士韵寄彦忠	爱汝题诗枉问安，依依应念得无寒。江鱼满尺长相致，沙雁成行本不单。山径虎蹄新迹乱，风林鸡语晓光残。此时何限驰驱意，小字浑宜反覆看。	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
PAN	رؤف شیخ	اوہناں نے جی آیاں کہن دا، ڈھنگ مثالی رکھیا	اوہناں نے 'جی آیاں' کہن دا، ڈھنگ مثالی رکھیا دن ویہلے وی بوہے اگے، دیوا بالی رکھیا اپنے گھر دا بھیت کدے وی دسیا نہیں دوجے نوں، اندروں ٹُٹے پر چہرے دا، خول سمبھالی رکھیا چار چفیرے سارے پنڈ اجاڑے جس دے قدماں، اوہنوں اساں ونگارکے اپنے باغ دا مالی رکھیا دنیاں دے دو پاسڑ دندیاں، دے وچّ عمر گزاری، اکھیاں اگے پر پھلاں دا، روپ خیالی رکھیا لوکاں نوں ایسے دھرتی تے ہر نیامت دے دتی، سانوں نویں جہاناں دے وعدے 'تے ٹالی رکھیا اوہو شہر دے سبھ توں سستے، ہوٹل دے وچّ ٹکیا، جس لئی گھر دا سبھ توں مہنگا کمرا خالی رکھیا ڈُبیا تے نہیں رؤف کسے نے یاد وی اس نوں کیتا، جیہڑے سورج دی رشنائی، شہر اجالی رکھیا	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T3
CES	Bendl, Václav Čeněk	Matce. (II.)	Opustil jsem tě ve šíleném zblouzení, Bych světem od konce do konce bloudil, Zda lásku možná nalezti bych soudil, Zda vřelou lásku mou kdo láskou odmění. A lásku hledal jsem v bláznovském domnění, U každých dvéří jsem tak snažně loudil, Lkal, žebral – však jen vztek se v lidech proudil, A místo lásky podali mi zhrzení. A dlouho, dlouho jsem se světem ploužil Pro lásku – marně však po lásce toužil, A s tichým bolem v otčinu jsem přišel zpět. V tom tys mě, matko, k srdci přitulila, Ach, a ta slza, již jsi vyronila, To byla láska, jakou neměl celý svět! –	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
ARA	الشاعر رفاعة الطهطاوي	قصيدة شادى المسرَّةِ قد شدا	شادى المسرَّةِ قد شدا وأجادَ حُسنَ الابتدا والبشرُ أعلن مُنشدا شورى تُصادف مولدا بأبي الفدا شمسِ الهدى كنزِ العطا بحرِ الندا الدهرُ جاد وأسعدا وأعزّ مصرَ وأيّدا يا حسنَ عيدٍ وافتتاحْ شُورى بها الأصلاحُ لاحْ عنوانُ أنواعِ الفلاح في مِصرَ صار مخَّلدا بأبي الفدا شمس الهدى كنز العطا بحر الندا الدهرُ جاد وأسعدا وأعزَّ مصر وأيَّدا فالسعد يهتفُ لا عجَبْ تنظيمُ شورى في رَجَبْ عن مصرَ ما كان احتجبْ في شهره السامي بَدا قمرٌ أنار بمصره وسمتْ طلائعٌ نصره وزهتْ مطالعُ عصره ببديعِ ما قد جددا من مثله أحيا الوطن وأجادَ أعلى ما يظن وبه ارتقى أهلُ الفِطن وسَما الجهادِ تعضَّدا من مِثلنا بين الدولْ وهلالُ نظم الملكِ هَلْ في المجلسِ الأعلى الأجلْ إذْ بالنظامِ تقلدا الدهرُ صافي والزمانْ ووفى بما وعدَ الأوانْ والسعدُّ عنا تَرجمانْ هَنَّا العزيزَ الأمجدا لا زالَ يبلغُ في المرامْ مجداً أثيلاً لا يُسام عيداً جليلا كلِّ عام أبداً يعودُ كما بدا بلّغْهُ يا ربَّ العبادْ وبنيهِ أربابَ الرشادْ أوجَ السعادةِ والمراد في ظله طول المدا واجعلْه للدين القويمْ ركناً مشيداً يَستديمْ وأدمْ به النفعَ العميمْ واحفظْ بقاهُ سَرْمَداً	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
LZH	費貞	謁范祠	三百餘年十六朝，惟公勲徳著雲霄。一時王佐真伊吕，十倍雄才過管蕭。泮水悠悠文澤逺，義田奕奕子孫饒。焚香冄拜先生像，一束生芻不可招。	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
LZH	檀秀才	阳春歌	青春献初岁，白日映雕梁。兰萌犹自短，柳叶未能长。已见花红发，复闻花蕊香。乘紫试游衍，谁知心独伤。	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T1
JPN	定宗（源顕定男）	null	やまさくら　はなをあるしと　おもはすは　ひとをまつへき　しはのいほかは	T2	爱、情感与人际关系	T1	T2	T2
FRA	SAMAIN, Albert	III	Le ciel rouge et doré par degrés a pâli ; Les oliviers d'argent frémissent ; l'herbe ondule ; Rose au front, la montagne à sa base accumule De grands blocs transparents de lapis-lazuli. C'est le retour des champs… une étoile a frémi. Dans l'air une douceur de Bethléem circule. L'homme est à pied ; la femme assise sur la mule Berce sous son manteau son enfant endormi. Et partout, sur le front portant en équilibre Des mannes où l'odeur des violettes vibre, Par la grand'route grise et par les sentiers bruns, Des femmes, que l'instant et leur marche rend belles, Passent avec lenteur en laissant derrière elles Le divin crépuscule empli de longs parfums.	T5	神圣、超验与智慧	T1	T5	T5
ARA	ابن وكيع التنيسي	قصيدة لَئيمٌ لا يَزالُ يَلُمُّ وَفراً	لَئيمٌ لا يَزالُ يَلُمُّ وَفراً لِوارِثِهِ فَيَنفَحُ عَن حِماهُ كَكَلبِ الصَيدِ يُمسِكُ وَهوَ طاوٍ فَريسَتَهُ لِيَأكُلَها سِواهُ	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
ENG	Thomas Dekker	Sweet Content	ART thou poor, yet hast thou golden slumbers? O sweet content! Art thou rich, yet is thy mind perplex'd? O punishment! Dost thou laugh to see how fools are vex'd To add to golden numbers golden numbers? O sweet content! O sweet, O sweet content! Work apace, apace, apace, apace; Honest labour bears a lovely face; Then hey nonny nonny—hey nonny nonny! Canst drink the waters of the crisped spring? O sweet content! Swim'st thou in wealth, yet sink'st in thine own tears? O punishment! Then he that patiently want's burden bears, No burden bears, but is a king, a king! O sweet content! O sweet, O sweet content! Work apace, apace, apace, apace; Honest labour bears a lovely face; Then hey nonny nonny—hey nonny nonny!	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T5
ZHO	森森	梅里雪山	白是冷色调如果连骨子都是白色了除了冷肯定还有一颗高昂的头颅譬如茉莉冷傲在这远离尘嚣的地方阳光用了千万年的耐心以及最绚丽的色彩终也无法被一袭素衣的梅里雪山接受	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T1	T1
ARA	سعيدة خاطر	قصيدة عبسٌ تطاردُ فتاها	على كتفيَّ قميصُ الهمومِ وشيخوخةُ الشعرِ في دفتري وليلٌ يجرُّ جراحاتِ عمرٍ يبيعُ الهناءةَ لا يشتري دمائي حريقٌ لعشقٍ بهيٍ وتنكرُ عبسُ الهوى العبقري وخطوي طريدٌ يؤوبُ إليها حنيناً إلى مجدِها العنبري تلوحُ مضاربُها في عيوني وتبعد.. تبعد.. تبعد.. في الأرض كالمغفرة وكالسيئاتِ تلاحقني بأوزار غضبتها المُنْكرة وكالموبقاتِ تطاردني وما كان ذنبي سوى... عنترة لمن غضبةُ الرملِ إن زمجرتْ لمن صرخةُ الرفضِ في الحنجرة لمن صحوةُ في الدماءِ تصلي بنبضٍ مروءته ثائرة سأحمل وجهَ العروبةِ ذنبًا تنزُّ جراحاتُه الغائرة ولو أنكرتني الليالي الهجينُ سوادي.. جهادي، ولابد.. لابد.. أن أعبره أللصرِّ أبقى.. وعبلةُ تسبى مآثرُها؟!! وحراسُها دججوا ثرثرة!!! أكرُّ يصرُّونَ عزمي ليخبو وينتعلونَ غبارَ التشرذمِ والبعثرة فداءٌ لعبلةَ هذي الدماءُ تسربلني لتغسلَ ضحكتَها المقمرة سأبقى لعينيك رهنَ الفدى أسيرٌ تراوده آسرة وتعلمُ عبسٌ بأن دمائي إذا نذرتْ أشعلتْ مجمرَة يدوسُ التتارُ على جمرها ويحنو الترابُ على الجوهرة إذا أكلتْ عبسُ أكبادَها دروبُ السماءِ لهم مقبرة أنا ما تسولتُ خمرَ الحقولِ كرومي تدلتْ من الآخرة تعشقتُ موتي وكفنتُ حلمي ونحو الشهادةِ.. يممتُ قلبي تضؤأتُ أنوارَها الباهرة يُعيدُ الشهيدُ دماءَ الحياةِ فتخضرُّ بالدمعةِ الخيرة يغذي بروحِه حلمَ السنابلِ ويذروه للريحِ كي تبذرَه	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T2
ASM	ৰিয়ান স্মিথ্	এটি কবিতা আৰু কিছু সময়	সময়ৰ বুকুত ৰৈ থকা ছবিবোৰে ভাহি অহা গানৰ শব্দৰ সুৰবোৰে চিনাকী মানুহৰ অচিনাকি কথাবোৰে কেতিয়াবা বিষাই তুলে বুকুখন, যেতিয়া সাৰ পাই উঠে জীৱনে আপোন কোনোবাক কাষত বিচাৰে নিস্থুৰ সময়ে দি যায় সততে স্বাৰ্থপৰ মনৰ মানুহবোৰ কাষতে \| মৰমৰ নদীখন শুকাই গ'ল প্ৰেমৰ বৰষুণৰ অভাবত হৃদয়ৰ ভাষাবোৰো হেৰাই গ'ল ভালপোৱা ছবিখনৰ বিৰহত \| সময় সলনি হ'ল নে পৃথিৱী মানুহ সলনি হ'ল নে মনবোৰ বুজি নাপাওঁ কথাবোৰ অকণো জীবন নামৰ ওখোৰা মোখৰা পথত \| সৰুতে ভাবিলো ডাঙৰ হ'লে ভাল ডাঙৰ হৈ দেখিলো সৰুকালেই সুখৰ আইৰ কোলাত উমলা কথা আজি সাধুকথাৰ লেখিয়া \| হেৰাই যাৱ মন যায় কেতিয়াবা স্মৃতিৰ বুকুৰ পৰা আজুৰি অনা কবিতা কবিতা লগা শব্দৰ অতীতৰ মিঠা শিহৰণ বোৰত !	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
LZH	梁宗範	題畫竹絹扇面	團團紈扇阿誰綳，露出瑯玕三兩莖。密葉旋從人意長，勁枝全藉筆毫生。翠筠不動風常在，直節無根色自榮。只恐半天雷雨夜，化龍應向手中成。	T6	语言、艺术与创造	T6	T6	T6
LZH	查为仁	和杜鹃老人寒食后重过花影庵韵	飘然楖栗横肩去，梦入邪溪旧来处。一笠应辞燕市尘，孤篷好听江南雨。怊怅庞眉问信稀，樵风泾口鹤重归。几时也泛山阴棹，乞敢天花糁衲衣。	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T3	T1
CES	Černý, Vojtěch	Zvonky.	Háj zelený, zeleňonký, v háji rostou modré zvonky. Když jsme hájem chodívali, zvonečky nám zvonívaly. Háj zelený, zeleňonký, každé jaro nové zvonky: „Až tu vzrostou po třikráte, zazvoní nám k svatbě svaté.“ Háj zelený, zeleňonký, což jste zrádny modré zvonky! Dvakrát zníte lásce k vdaní a po třetí k umírání.	T3	生命、时间与存在	T2	T3	T3
LZH	釋士珪	觀行上座所作維摩問疾圖	道人眈眈癡虎頭，瞭然電轉開雙眸。枯木已死寒巖秋，定中霹靂摧四牛。起來下筆不能休，新詩字字蟠銀鉤。發其餘者漫不收，散而縱橫爲九流。我觀此畫真其尤，病維摩詰小有瘳。文殊大士從之游，彼上人者難對酬。兩公文章虎而彪，萬古凡馬空驊騮。向來曹韓與韋侯，筆端亦嘗知此否。世間畫本多山丘，閱人何翅如傳郵。對此可以銷百憂，先生胡爲吟四愁。	T6	语言、艺术与创造	T6	T6	T5
ARA	الشاعر خليل الخوري	قصيدة فَتكاتُ عَينكِ أَم مَراشِفُ فيكِ	فَتكاتُ عَينكِ أَم مَراشِفُ فيكِ ذَهَبَت بِعَقلِ خَليلكِ المَشبوكِ ما كُنتُ قَبلَ هَواكِ أَعرَفُ سَكرَةً تَنفي الهُدى وَالرُشد لا وَابيكِ وَمِن العَجائب أَنَّني حال الهَوى أَدري مَكانَكِ قادِراً آتيكِ سَلَبوكِ مِن كَفي وَجَدوا في السَرى شَلَّ الحُسامُ أَكُفَّ مِن سَلَبوكِ وَجَلوك عَن بُعدٍ فَهَبَت نَخوَتي حَتّى إِذا أَدرَكتُهُم مَنَعوكِ وَحَموكِ لَيسَ بِصارِمٍ لَكِنَّهُم بِنِبال لَحظاتِ الرَقيبِ حَموكِ وَاللَهُ ما مِنهم مَنَعتُ مَخافَةً لَكن مَخافة شامِتٍ يَشنوكِ ما أَنتِ صائِدَةِ الأُسود بِنَظرَةٍ تُدمى فَكَيفَ ثَعالِبٌ صادوكِ خافوا عَلَيكِ فَخوَّفوكِ مِن السوى لَما تَزايد خَوفَكِ اِتَهموكِ إِن يَتَهِموكِ فَما خَليلكِ ساقِطٌ لَكِنَهُ الصَبُّ الخَليقُ بِفيكِ وَكَأَنَّهُم راموا عَذابَكِ حَيثُما بِسهام طَيشِ ظَنونهم رَشَقوكِ هَل أَنتِ مُلكهُم المُقيم برقهم وَاللَه ما بِأَكُفِهم جَبَلوكِ لَكنَّ ضعفاً في فُؤادِكَ يَقتَضي التَسليم ذُلّاً لِلأُولى حَجَبوكِ أَمميتةَ الدَنفِ المُصابِ بِسَيرِها هَلا التفتِّ لِخلكِ المَتروكِ حَجَزوكِ ما حَجَزوا عُيونَكِ أَنَّها حَرَكاتِها تَجري بِدونِ شَريكِ ما حالَ ذياك القِوام وَما اِنَجَلى لِنِظام لُؤلؤِ ثَغرِكِ المَحبوكِ ما حالُ وَرد الخَد ظَلَّ بِنَضرَةٍ فَالشَوك ظَلَّ بِقَلبيَ المَضنوكِ ما حالُ معصَمكِ الَّذي فارَقتُهُ يَسبي النُهى بِلجينهِ المَسبوكِ هَل دامَ قَلبُكِ حافِظاً لِعُهودِهِ فَعَلى فُؤادي الحُبُّ خَطَّ صُكوكي هَل تَذكُرينَ عُهودَنا يَومَ الوَغى وَالأَرضُ تَجفل للدم المَسفوكِ وَالشَمسُ مُظِلِمَةٌ وَوَجهُكِ باسِمٌ وَالناسُ تَظمَأ وَالهَنا يَرويكِ يَومٌ بِهِ اِختَلَسَت جَوارِحُنا المُنى لَما أَحاطَ الهَول في ناديكِ بي كُنتِ لاهِيَةً وَكانَ الخَطبُ في الآفاقِ يُلهي عَنكِ مِن رَقبوكِ نَنَسى مَواقِعُنا وَنَهزَأُ بِالمَلا وَتَرى عَبوس الدَهر ثَغر ضَحوكِ ما لي وَما لِلنازِلات إِذا بَدا كَفي بِكَفكِ وَالعُلى حاميكِ أَسَفا فَكفكِ لا سَبيل لِلَمسِهِ بَعدَ التَحجُب حَيثَما أَخفوكِ أَدعوكِ لا أَدعوكِ دَعوَةَ طامِعٍ لَكنما صَوتُ الرَجا يَدعوكِ قَطع الرَجا لَكنَّ تَخليد الهَوى طَي الحَشا يَقضي بِأَن أَرجوكِ وَأَرى بِذاتكِ لا مُجيباً لِلهَوى كَلا وَلا مَنعاً لِمَن يَقفوكِ فَإِذا اِبتَعَدتُ أَعدُّ عِندَكَ مُجرِماً وَإِذا دَنَوتُ أَرى النفار يَليكِ قَد حِرتُ في طُرقِ السلو مخيباً بِاللَهِ سُؤلي ما الَّذي يَرضيكِ بِكِ حُرقَتي وَلهي وَحرّ صَبابَتي لَكِ مُهجَتي في مُهجَتي أَفديكِ إِن كانَ قَد مَنعَ اللُقا فَتحيَّةٌ مِن فيكِ تَنعشني وَسَعدي فيكِ	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
LZH	吴茝	酒醒	霜重天初晓，馀寒醒宿酲。芜城老秋色，沧海感浮生。明月刀环梦，残山鼓角声。八州今已寂，遗恨写兰成。	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T2
LZH	孫信臣	襄陽懷古	孔明高卧處，龐統舊居時。遇主龍方起，逢辰驥莫追。	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
LZH	張耒	秋日即事三首	蕭條歲晚搔雙鬢，流落天涯念舊遊。惟有醉來心暫展，無錢沽酒合長愁。	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
PAN	پیر مہر علی شاہ	اَج سِک مِتّراں دی	اَج سِک مِتّراں دی ودھیری اے کیوں دِلڑی اُداس گھنیری اے؟ لُوں لُوں وِچ شوق چنگیری اے اَج نیناں لائیاں کیوں جھڑیاں اَلطَّیفُ سَرٰی مِن طَلعَتِہ وَالشَّذ وُ بَدیٰ مِن وَّفرَتِہ فَسَکَرتُ ھُنَا مِن نَظرَتِہ نیناں دِیاں فوجاں سر چڑھیاں مُکھ چند بدر شعشانی اے مَتّھے چمکدی لاٹ نُورانی اے کالی زُلف تے اَکھ مستانی اے مخمُور اکِھیں ہِن مَدھ بھریاں دو ابرُو قوس مثال دِسّن جَیں تو ں نوکِ مِژہ دے تِیر چُھٹن لبّاں سُرخ آکھاں کہ لعلِ یمن چِٹّے دند موتی دِیاں ہِن لڑیاں اس صورت نُوں میں جان آکھاں جانان کہ جانِ جہان آکھاں سچ آکھاں تے ربّ دی شان آکھاں جِس شان تو شاناں سب بنیاں ایہہ صُورت ہے بے صُورت تھیں بے صُورت ظاہر صُورت تھیں بے رنگ دِسّے اس مُورت تھیں وِچ وحدت پُھٹّیاں جد گھڑیاں دسے صُورت راہ بے صُورت دا توبہ راہ کی عین حقیقت دا پر کم نہیں بے سُوجھت دا کوئی وِرلیاں موتی لے تریاں ایہا صُورت شالا پیشِ نظر رہے وقتِ نزع تے روزِ حشر وِچ قبر تے پُل تِھیں جد ہوسی گُذر سب کھوٹیاں تِھیسن تد کھریاں یَعطِیکُ رَبُّکَ داس تُساں فَتَرضٰی تھیں پوری آس اساں لج پال کریسی پاس اساں وَاشفَع تُشَفَّع صحیح پڑھیاں لاہو مُکھ تو مخطط برد یمن من بھانوری جھلک دِکھاؤ سجن اوہا مِٹّھیاں گالیں الاؤ مِٹّھن جو حمرا وادی سن کریاں حُجرے توں مسجد آؤ ڈھولن نُوری جھات دے کارن سارے سِکن دو جگ اکھیاں راہ دا فرش کرن سب اِنس و ملک حُوراں پریاں اِنہاں سِکدیاں تے کُرلاندیاں تے لکھ واری صدقے جاندیاں تے اِنہاں بردیاں مفت وکاندیاں تے شالا آون وت وی اوہ گھڑیاں سُبحَانَ اللّہ مَا اَجمَلَکَ مَا اَحسَنَکَ مَا اَکمَلَکَ کِتّھے مہرؔ علی کِتّھے تیری ثنا گُستاخ اکھیں کِتّھے جا اَڑّیاں	T5	神圣、超验与智慧	T5	T5	T5
LZH	陳鎏	送徐華源太守赴太平	送客都亭嵗有常，送君今日意偏長。甘棠未斬先人澤，奕葉重瞻繼世光。氷蘗十年碑在口，恩波七邑淚霑裳。扳轅盡欲執鞭去，萬里蒼梧恨未遑。	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
FRA	DUNESME, Henri	LE 88e DE LIGNE	C'était dans la soirée, à Mouzon, le trente août ; Partout confusion effroyable ; partout Blasphèmes, hurlements ; sur les monts, sur la route, Dans les champs, dans les bois, poussés par la déroute, Lignards, turcos, chasseurs, zouaves, cuirassiers, Fantassins sans fusils, chevaux sans cavaliers, Couraient, criaient, tombaient, s'enfuyaient pêle-mêle, Et dans l'énorme foule, épouvantable grêle, Dominant tout le bruit de leurs grondements sourds, Les obus prussiens pleuvaient, pleuvaient toujours ! O rage ! se sentir face à face invincible, Avoir une arme au bras, et n'être que la cible D'invisibles canons, l'objectif d'un pointeur Caché dans la forêt ! — Soudain, sur la hauteur Un régiment parut ; ceux-là c'étaient des braves ! Autour de leur drapeau, silencieux et graves, Sombres, ils se groupaient, la baïonnette au poing. Du ciel ou de l'enfer — je ne sais — mais de loin, Les obus foudroyaient et fauchaient leurs escouades ; Un vieux sergent disait : « Serrez-vous, camarades, » Et les rangs se serraient, et chacun tour à tour Venait remplir un vide — ou tombait. Tout le jour, Ils avaient combattu contre deux corps d'armée, Eux seuls, dans une ferme à moitié consumée. Ils avaient tout le jour, faisant feu de tous bords, Sur les guérets rougis moissonné tant de morts, Tant, que les Prussiens, devant ces murs de paille Et de torchis, semblaient être en rang de bataille. Puis, comme ils étaient seuls et comme ils étaient las, Que leur poudre s'usait et qu'on ne venait pas, Ils s'étaient élancés dans un effort suprême. Ce régiment, c'était le quatre-vingt-huitième ! O Sedan, jour maudit, que de fois j'ai cru voir Ton spectre se dresser dans la brume du soir ! Dix-huit mois sont passés, et ta sinistre image Nous fait monter encor la rougeur au visage. — La nuit allait tomber. De leurs gueules de fer Plus de cinq cents canons étreignaient cet enfer Où l'armée affolée, effrayante victime, Courait en tournoyant s'engouffrer dans l'abîme Où l'aigle prussienne allait la déchirer. Dans une mer de sang la France allait sombrer. L'empire s'écroulait, et, dans son agonie, Aux Français pour adieu jetait l'ignominie. Dans le cirque fatal, les régiments pressés Effarés, s'écrasaient, se tuaient aux fossés, Et, comme ces oiseaux qu'un serpent noir attire, D'eux-mêmes se livraient aux crochets du vampire. Plus d'ordres, plus de rangs, plus d'officiers ; des cris, Des mourants, des blessés, des fuyards ahuris, De la chair à canon que le canon dévore ! Mais voilà que soudain, fier, éclatant, sonore, Un clairon retentit ; c'est la charge ! — « En avant ! « Charge à la baïonnette ! » — O spectacle émouvant ! Derrière le clairon, noir de sang et de poudre, Un régiment montait à l'assaut de la foudre ! Le colonel, un grand,— un vieux à cheveux gris, — Avait juré par Dieu qu'il ne serait pas pris. Il marchait le premier. — Le lendemain, à terre, Pendant que l'empereur écrivait à son frère, Qu'il n'avait pu mourir et buvait son affront, On ramassait percé de deux balles au front, Le grand colonel mort au coin d'un bois de chênes, Et puis les commandants,— et puis les capitaines, — Et puis trois cents soldats, tous tombés en chargeant, La face sur le sol, et, sous un vieux sergent, Un drapeau qu'il serrait comme un enfant qu'on aime, Et sur lequel on lut : « Le quatre-vingt-huitième » ! Six mois après Sedan, on se disait tout bas Qu'un régiment français, à Paris, à deux pas Des Prussiens, devant une ignoble canaille, Avait abandonné son poste de bataille, Livré ses chassepots, et, sinistre gredin, Avait assassiné contre un mur de jardin Deux vieillards désarmés. — On racontait encore Qu'il avait déchiré le drapeau tricolore. On ajoutait qu'après ces exploits glorieux, Il avait… mais pourquoi retracer à vos yeux Ce lugubre tableau de dégoût et de honte ? Et comme on écoutait ce récit comme un conte Effroyable, je dis : « Quel est le régiment « Infâme qui s'insurge en un pareil moment ? » Quelqu'un répondit : « C'est le quatre-vingt-huitième ! » — Non, ne le croyez pas ! ce n'était pas le même ; L'autre… allez à Sedan ; fouillez dans les fossés Où vingt mille Français sommeillent entassés ; Sur les boutons rouillés lisez les chiffres pâles ; Comptez tous les képis traversés par les balles ; Combien en manque-t-il ? — Héros, repose en paix, Que ton noble sommeil, que ton linceul épais Étouffent les échos de l'inique anathème, O régiment martyr, ô quatre-vingt-huitième ! — Dors, ô toi qui mourus pour notre France ; dors ! — Parce que des bandits, des détrousseurs de morts Seront venus le soir sur le champ de bataille Ramasser ton manteau troué par la mitraille, Et se seront drapés dans ce sanglant lambeau, Faut-il jeter la boue aux plis de ton drapeau ? Est-ce ta faute, à toi, glorieuse victime, Si sur ton auréole ils ont versé leur crime ? Si tu n'étais plus là pour garder ton honneur, C'est que, depuis six mois sans reproche et sans peur, Tu dormais au milieu de la vaste hécatombe, Et nous qui devrions à genoux sur ta tombe Ne parler de ta mort qu'en inclinant le front, Nous n'avons eu pour toi que l'opprobre et l'affront ! — Console-toi pourtant : bientôt, lorsque la France Aura vu se lever l'aube de délivrance, Elle se souviendra des jours d'adversité, Et, sur le grand tombeau du martyr insulté, Dans le marbre écrira la justice suprême « Ici mourut pour moi le quatre-vingt-huitième ! »	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
ARA	الشاعر جساس بن مرة	قصيدة إني ورب الشاعر الغرور	إِنّي وَرَبِّ الشاعِرِ الغَرورِ وَباعِثِ المَوتى مِنَ القُبورِ وَعالِمِ المَكنونِ في الضَميرِ إِن رُمتَ مِنها مَعقَرَ الجَزورِ لَأَثِبَنَّ وِثبَةَ المُغيرِ الذيبِ أَو ذي اللِبدَةِ الهَصورِ بِصارِمٍ ذي فَنَنٍ مَشهورِ	T5	神圣、超验与智慧	T5	T4	T5
POR	Carlos Eurico da Costa	Neste Dia Meu Amor	Neste dia meu amor os meus dedos são o candelabro que te ilumina o único existente. E o homem sua esfera perdida em mãos alheias é o objecto de malabarismo o insecto voltejando cega a luz que lhe irradiam o límpido cristal corrompido o defunto. E este patíbulo onde o próprio carrasco se enforcará eu o digo será erguido como símbolo de todos os homens. Aqui a hora vai sendo longínqua meu amor e solene. O caminho é grande o tempo tão pouco tenhamos muita esperança e muito ódio e vítreas flores a ornar o teu cabelo porque serei o homem para as transportar e tu a última mulher que as aceitará. E enquanto assim for erguer-se-á a nuvem de múltiplas estrelas a nebulosa que dizem estar a milhões de anos-luz mas não acreditemos bem o sabes porque em verdade a temos em nossas próprias mãos oculta para a contemplarmos agora.	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T2
LZH	羅倫	和林緝熈正密堂	寂歴驚猿定，幽軒月到時。江山空翠在，肝肺老天窺。甲子消明鏡，泥塗渾素絲。可堪藤簟冷，香露滿薔薇。	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
DEU	Friedrich Gottlieb Klopstock	Das Rosenband	Im Frühlingsschatten fand ich sie; da band ich sie mit Rosenbändern: sie fühlt' es nicht und schlummerte. Ich sah sie an; mein Leben hing mit diesem Blick an ihrem Leben; ich fühlt' es wohl und wußt' es nicht. Doch lispelt' ich ihr sprachlos zu und rauschte mit den Rosenbändern: da wachte sie vom Schlummer auf. Sie sah mich an; ihr Leben hing mit diesem Blick an meinem Leben, und um uns ward's Elysium. Tweet Frühlingsgedichte - Liebesgedichte - Gedichtinterpretationen - Gedichtanalysen audible-Hörbücher KOSTENLOS testen Impressum - Datenschutz	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
LZH	周易	華蓋山	日落千峰生紫煙，潮回雙嶼媚平川。春風鼓角花邊起，夕檻星河竹裏懸。香閣玲瓏開福地，翠巖奔墮失靈泉。郭仙謝老俱黃土，千載誰人復此筵。	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
LZH	范的	时在育王寺书石字奉酬□丞使君寄赠四韵依次用本韵	拙艺荷才雄，新诗起谢公。开缄光佛域，望景动星宫。风雪文章里，书镌琬琰中。将谁比佳句？霞绮散成红。	T6	语言、艺术与创造	T6	T6	T6
SQI	Luljeta Lleshanaku	E HENA NE SHTATE DITE	I.Në mes je i shpëtuar – thoshnin latinët. Mbulesa e qëndisur në mesin e tryezës. Tryeza në mesin e qilimit. Qilimi në mesin e dhomës. Dhoma në mesin e shtëpisë. Shtëpia në mesin e bllokut. Blloku në mesin e qytetit. Qyteti në mesin e hartës. Harta në mesin e dërrasës së zezë. Dhe dërrasa e zezë. Në mesin e hiçit. Lola është një engjëll. Balli i saj nuk është rritur që kur ishte tetë vjeç, për të ruajtur të njejtën qendër graviteti. Dhe ajo pëlqen skajet, qoshet pavarësisht se veten e gjen gjithmonë në mes të një autobusi kur njerëzit turren drejt hyrjes dhe daljes. Fqinjët e mi janë njerëz të pashkollë, nuk kanë dëgjuar asgjë për estetikën, dhe zor se kanë lexuar gjë mbi boshtin, simetrinë dhe të vërtetën absolute. Por, ata lëshohen instiktivisht drejt mesit ashtu si koka e burrit lëshohet krejtësisht në prehrin e gruas, që me një palë gërshërë, pabesisht, deri nesër do ta bëjë atë më të prekshëm se kurrë. II.Lodrat e prishura ishin argëtimi im. Zebra, karroca kineze e akullores me kurdisje, që im atë m’i solli dhuratë për Vit të Ri, asgjë nuk vlenin ishin si torta me kremin e lëpirë fshehtas në kuzhinë derisa diçka metalike u thyhej përbrenda dhe hidheshin tej të panevojshme … Atëherë ua hapja barqet, ingranazhet mikroskopikë, bateritë pa e ditur se kisha bërë hapin tim të parë drejt të kuptuarit, si liri nga funksioni. Kur për herë të parë pashë një pikturë të vërtetë, bëra disa hapa mbrapa, instiktivisht, me thembra, po zgjidhja pikën e vdekjes, nga ku mund të hyja në brendinë e gjërave. Ndërsa me njerëzit ishte tjetër gjë, ata i ndërtova vetë. Njerëzit i desha, qëllimisht jo deri në fund. Asnjëri prej tyre nuk preku tavanin e kaltër me kokë, si shtëpitë e lëna në mes, me një plasmas në vend të çatisë kur sapo ka filluar vjeshta e lagësht e të kuptuarit.	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
TUR	Neyzen Tevfik	Gazel	Dilşikarım! Sen esir ettin dil-i nâşâdımı, Şîvekârım! Levha-i hüsnün gönül sayyadı mı? Düştüğüm günden beri gafletle hüsnün damına, Eyledin eflâke i’lâ âhımı, feryadımı! Hançer-i hicrinle cânâ sinemi çâk eyledin! Âşık incitmek acep cananların mutadı mı? Gözlerin mirât-ı İskender gibi yaktı beni Tığ-ı çevrin etti viran hane-i abadımı. Hak seni Tevfik'e mazhar eylesin ey bîvefa! Eyledi aşkın perişan fikr-i istidadımı!	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
LZH	罗萱	晚步	凉风起孤馆，池水动微波。野径夕阳没，远山秋色多。归禽寻故木，积暝入烟萝。芒屦归来晚，镫前生浩歌。	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T1	T1
LZH	范純仁	和韓子華相公同游王君貺園二首	隅陪旌旆縱春游，好景偏銷倦客愁。紅杏都開如趁賞，夭桃欲坼尚含羞。	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T1	T1
LZH	吴党	始迁青溪望吴兴故里	平生愿嗣叔庠微，谁识飘零事已非。霅水远从云外隔，澄江独向月中归。烟横野渡行舟稳，露下衡门步屐稀。潮夕不通音问杳，故乡冷落钓鱼矶。	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T2	T1
ZHO	小雪人	佛前植物	摄山上多人间章木，炉火上几度重生毗卢殿前的两棵银杏一棵吸收阳光，一棵托起雨水几亿年了，枝叶越发宽大，果实倒挂寂然法师种下第三棵银杏那些上山的过客随缘采食，来去如风	T5	神圣、超验与智慧	T5	T5	T5
HIN	Surjit Man Jalaeeya Singh	रोज ठगा है मन बेचारा	हमने लाखों सपने खोये हैं उनको समझाने में…. पागल दिल की बात सुनी फिर अपनों से ही हार गये रहे भीड में दिन भर लेकिन सपनों से ही हार गये हम हर बार झुलसते आये उनकी आग बुझाने में हमने लाखों सपने खोये हैं उनको समझाने में आंगन में ही भटक गये हम लडे बहुत दीवारों से कैसे झगड़ें कोई बता दे हम घर की मीनारों से रोज ठगा है मन बेचारा रिस्तों को बहलाने में हमने लाखों सपने खोये हैं उनको समझाने में पीर पुरानी भीतर भीतर विचलित करती रहती है सांसो के आरोह अवरोह को खण्डित करती रहती है कब तक और जीऊंगा ऐसे गज भर के तयखाने में हमने लाखों सपने खोये हैं उनको समझाने में	T3	生命、时间与存在	T3	T2	T3
LZH	曽日章	棲霞洞	棲霞七峝相鈎環，回視八桂為名山。日華月華不可見，髙風萬古應難攀。篴聲吹徹空濛裏，仙酒何人識甘旨。偶遇樵者得佳名，碧空之樂真無已。秋香桂子風蕭颼，我陪内侍成遨遊。題詩洞口紀嵗月，應與鸞鶴千年畱。	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T1	T1
URD	Sahir Ludhianvi	Sansaar se bhaage phirte ho bhagvaan ko tum kyaa paaoge	سنسار سے بھاگے پھرتے ہو بھگوان کو تم کیا پاؤ گے اس لوک کو بھی اپنا نہ سکے اس لوک میں بھی پچھتاؤ گے یہ پاپ ہے کیا یہ پن ہے کیا ریتوں پر دھرم کی مہریں ہیں ہر یگ میں بدلتے دھرموں کو کیسے آدرش بناؤ گے یہ بھوگ بھی ایک تپسیا ہے تم تیاگ کے مارے کیا جانو اپمان رچیتا کا ہوگا رچنا کو اگر ٹھکراؤ گے ہم کہتے ہیں یہ جگ اپنا ہے تم کہتے ہو جھوٹا سپنا ہے ہم جنم بتا کر جائیں گے تم جنم گنوا کر جاؤ گے	T5	神圣、超验与智慧	T5	T5	T3
ARA	لسان الدين بن الخطيب	قصيدة أمير كأن قمير الدجى	أميرٌ كأنّ قُمَيْرَ الدُجَى أفاضَ الضِّياءَ علَى صَفْحَتَيْهِ تملأَّ قلْبيَ منْ حُبِّهِ غَداةَ نظَرْتُ بعَيْني إلَيْهِ فَلا بسَطَ الدّهْرُ كفَّ الرّدَى لذاكَ الشُّخَيْصِ وذاكَ الوُجَيْهِ	T2	爱、情感与人际关系	T2	T4	T2
LZH	曾鲁	赠黄道士还九宫山	我家群玉山南陬，君居蒙顶最上头。相望欲识嗟无由，摇摇心若风中斿。君从少年慕远游，誓骖笙鹤仍丹丘。冠星佩月露为裘，口诵赤玉灵书谣。摩斥八极隘九州，后天不老三光凋。故乡临睨毋停裛，下视起灭如浮沤。九宫山高明翠虬，真牧之子世莫俦。君居其间业焚修，五十余载无悔尤。翠华昔驻鹦鹉洲，承恩召对黄鹤楼。敷陈屡沐天语酬，大官醉以白玉瓯。去年弓旌复旁搜，麻鞋径入朝冕旒。神皋繁丽不肯留，日夜稽首还山求。山中之人寄书招，雨余黄独抽新苗。芝草琅玕弄春柔，不归负此岩壑幽。龙江送别情悠悠，乡人歌作商声讴。	T2	爱、情感与人际关系	T2	T5	T2
PAN	اندر جیت کور	سُکّے پتے	ہاں میں کِر چکی ہاں سُکے پتیاں وانگوں سمے دے رُت اُتوں ہوا اُڑا کے دور لے جاوے میں رُکھ اُتوں ٹُٹ کے کجھ نہیں رہی میں وی وچھڑی کونج ہاں میری کوئی شناخت نہیں میرا کوئی وطن نہیں	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
LZH	徐奭	读汉武本纪	羽檄频年出凤台，边云漠漠战魂哀。可怜抛尽沙场骨，不换单于寸土来。	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
RUS	Синегуб Сергей Силович	Вопросы	Зачем это - тяжкое рабство, Насилья разгул и порока? Зачем это слезы людские, Как море, разлились широко? За что так меж нами работник Проклятой судьбою обижен И образ святой человека Так страшно забит и унижен? Зачем над порывами честной, Любовью проникнутой мысли Проклятья и злые гоненья, Как мрачные тучи, нависли? И губят так зверски, так злобно И юность, и свежие силы В глухих казематах темницы, Как в мраке холодной могилы?.. Зачем это люди за счастье Друг с другом враждуют до гроба И в сердце невольно вползает Змеей ядовитою злоба? Зачем не сияют над миром, Как яркое солнце весною, Святая любовь и свобода Божественно-вечной красою?.. Но жизнь не дает мне ответа На трудные эти вопросы... И рвутся из груди проклятья, И душат бессильные слезы!	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
DEU	Falke, Gustav	Der Beter	Der wache Wald begrüßt den stillen Strand Mit erstem Vogelruf. Die Morgenwelle Wäscht blanke Kiesel, spielt mit weißen Muscheln. Kein Laut ringsum, der den Gebeugten stört, Den Hingebeugten, der den braunen Nacken Anbetend neigt, bis in den Sand die Stirn. Und strahlend kommt der Tag her übers Wasser, Die Wellen hüpfen unter seinem Schritt Und leuchten. Sanft erglühn die strengen Wipfel Des schwarzen Haines und erschauern leis. Ein heller Schrei. Vom höchsten Eichenast Löst sich ein Kranich, schweren, breiten Fluges, Und steuert meerwärts! Seine Schwingen leuchten, Die Wellen leuchten, die bewegten Wipfel, Der braune Leib. Und Schweigen rings, kein Laut. Nur Licht und Glanz, nur Licht und Glanz.	T5	神圣、超验与智慧	T1	T5	T5
LZH	福增格	晚投莊舍贈常紀	野燒平岡斷，荒原古木秋。田家足稔歲，名士自風流。禾黍初登圃，雞豚不外謀。主人誠愛客，投轄醉新篘。	T2	爱、情感与人际关系	T1	T2	T2
ITA	A. M. Mazzi	Poesia di A. M. Mazzi - L'orologio	Poesia di A. M. Mazzi Tic tac fa l'orologio sia d'argento o d'oro fino, sia pur grande e piccolino! Tic tacI Palpita sempre segna il tempo che non posa; l'ora scorre silenziosa. Scorre sempre e non si ferma.. è tesor come denaro; non sciuparlo, siine avaro. Non scordarti, il tempo è sacro: chi lo sciupa non l'ha più; fanne conto pure tu.	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
ARA	اللعين المنقري	قصيدة وأَبِغضُ الضَّيْفَ ما بي جُلُّ مَأْكِله	وأَبِغضُ الضَّيْفَ ما بي جُلُّ مَأْكِله إلا تَنَفُّجُهُ حَوْلِى إِذا قَعَدَا ما زال يَنْفُخُ كِتْفَيْهِ وحُبْوَتَه حتى أَقُولُ لَعَلَّ الضَّيْفَ قد ولَدَا	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
ENG	Sylvia Plath	Watercolor Of Grantchester Meadows	There, spring lambs jam the sheepfold. In air Stilled, silvered as water in a glass Nothing is big or far. The small shrew chitters from its wilderness Of grassheads and is heard. Each thumb-sized bird Fits nimble-winged in thickets, and of good color. Cloudrack and owl-hollowed willows slanting over The bland Granta double their white and green World under the sheer water And ride that flux at anchor, upside down. The punter sinks his pole. In Byron's pool Cattails part where the tame cygnets steer. It is a country on a nursery plate. Spotted cows revolve their jaws and crop Red clover or gnaw beetroot Bellied on a nimbus of sun-glazed buttercup. Hedging meadows of benign Arcadian green The blood-berried hawthorn hides its spines with white. Droll, vegetarian, the water rat Saws down a reed and swims from his limber grove, While the students stroll or sit, Hands laced, in a moony indolence of love —- Black-gowned, but unaware How in such mild air The owl shall stoop from his turret, the rat cry out.	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T1	T1
ARA	الشاعر أبو حزابة التميمي	قصيدة لم أسألُ عنك ولم أخُنْكَ ولم يكن	لم أسألُ عنك ولم أخُنْكَ ولم يكن في القلب منّي لِلسّلُوِّ مكانُ لكن رأيتكَ قد مَلِلْتَ زِيارتي فعَلِمْتَ أنّ دواءَك الهِجْران	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
ARA	الشاعر محمد الشرفي الصفاقسي	قصيدة اللَهُ أَكبَرُ لا مَرَدَّ لِحُكمِهِ	اللَهُ أَكبَرُ لا مَرَدَّ لِحُكمِهِ وَقَضاءِ ما أَمضى بِسابِقِ عِلمِهِ يا غافِلاً وَالمَوتُ يَطلُبُهُ أَمَا تَخشى وَقَد أَصماكَ صائِبُ سَهمِهِ أَوَ مَا تَرى كُلَّ النُفوسِ تُجيبُهُ مَن لَم يُجِبهُ بِلَيلِهِ فَبِيَومِهِ هَيهاتَ لا يَنجو مِنَ المَوتِ أُمرؤٌ كَلّا وَلَو بَلَغَ السِماكَ بِزُعمِهِ حُكمٌ قُضاهُ في البَرِيَّةِ كُلِّها رَبُّ العِبادِ فَلا مَرَدَّ لِحُكمِهِ	T5	神圣、超验与智慧	T5	T5	T5
CES	Schwarzová, Růžena	HRANY	Zvoní hrany na vše strany, vítr zbořil slavobrány. Zlé to sny jsou? Hry snad bědné? Což strašidla straší ve dne? Vzniklý pramen pláče v trávě, pláčí lesy na Šumavě. Utírá si někdo řasy, vzpomíná si, vzpomíná si na pentle a na fábory, na ty hory, na ty hory. V číši otrávené víno nepij, nepij, domovino! Černá labuť, černí pávi naposled tě zpěvem zdraví. Jak to svistí, jak to svistí v celém světě nenávistí! Mluvit stříbro, mlčet zlato – utíká to, utíká to. Uč se, uč ve hvězdách čísti uč se, uč se nenávisti!	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
ENG	Thomas Lodge	Phillis I	MY Phillis hath the morning sun At first to look upon her; And Phillis hath morn-waking birds Her risings still to honour. My Phillis hath prime-feather'd flowers, That smile when she treads on them; And Phillis hath a gallant flock, That leaps since she doth own them. But Phillis hath too hard a heart, Alas that she should have it! It yields no mercy to desert, Nor grace to those that crave it.	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
LZH	卢彭祖	先子所作高陵篇藏诸家塾二十馀年一旦触目不能无感焉敬赋古诗一篇以缀其后洪武二十四年岁在癸未彭祖拜首书	高光宇宙烟尘昏，纲维坠地谁复论。阿瞒据国挟天子，窥窃神器如盘飡。那知英雄不容尔，四海义旗相继起。孙门兄弟真男儿，不比刘家豚犬耳。况有周郎多智谋，赤壁之功孰与俦。欲据襄阳以蹴操，可怜修短空悠悠。坚也多才惜早世，成就奇勋在子弟。赤乌返葬盘蛇门，三冢累累总相继。至今烟草青茫茫，父老相过犹陨涕。樵童牧竖不名闻，相传呼作孙家墩。或随风雨发光怪，千秋未泯英灵魂。我今抚卷悲先子，搜幽猎奇应至此。重为高陵考岁年，再发辉光今日始。	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
BEN	ফরহাদ মজহার	আরশোলা	জীবনটা রসিকতা না রসিকতা করে জীবন কাটিয়ে দিও না কিন্তু রসিকতা ছাড়া জীবনের কোনো মানে নেই। জীবন পাকা কদবেলের মতো গাছের তলায় জীবন অনেক সময় কুড়িয়ে পাবে কিন্তু তার কঠিন আবরণ ভেঙে ভেতর দেখতে হলে দেখবে সেখানে পাথর জীবনের রস চাই। কারণ জীবন সিরিয়াস ব্যাপার। জীবন রসিকতা না জীবন সিরিয়াস। ধরো, আরশোলা। প্রাকৃতিক বিবর্তনে অন্য প্রাণীদের টেক্কা দিয়ে আরশোলা দারুণ বেঁচে আছে আরশোলা সিরিয়াস প্রাণী কিন্তু রসিক না। জীবন নিয়ে হাজার হাজার বছর কাটিয়ে দিল কিন্তু আরশোলা আরশোলাই হয়ে রইল। এতে প্রমাণিত জীবন খুবই সিরিয়াস ব্যাপার কিন্তু তার রস চাই। তোমার বয়স হয়েছে আজ তুমি একটি গাছের চারা রোপন করেছ তুমি বেশি দিন আর দুনিয়ায় নেই কিন্তু এই গাছ রোপন করেছ কার জন্য? যার জন্য সে যখন এই গাছের ছায়ায় বসবে তখন ভাববে আর বলবে জীবন সিরিয়াস ব্যাপার কিন্তু কোন রসিক বুনে গেলো এই বৃক্ষ তার রসিকতা চমৎকার! (কাব্যগ্রন্থ: কাব্যসমগ্র)	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
CES	Karník, Jan	DURYCH CONTRA DEML ET VICE VERSA	Se čtyř stran tvrz obležena, zuří útok divoký. Bašta místem proražena zradou nebo úskoky. Obhajci v tu těžkou chvíli nepříteli k zábavě navzájem se poškorpili: šermují si po hlavě!	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
ARA	الشاعر مالك بن نمط الهمداني	قصيدة ذَكَرتُ رَسولَ اللَه في فَحمَت الدُجى	ذَكَرتُ رَسولَ اللَه في فَحمَت الدُجى وَنَحنُ بِأَعلى رِحرَحانَ وَصَلدَدِ وَهُنَّ بِنا خُوصٌ قَلائِصُ تَغتَلي بِرُكبانِها في لاحِبٍ مُتَمَدِّدِ عَلى كُلِّ فَتلاءَ الذِراعَينِ جَسرَةٍ تَمُرُّ بِنا مَرَّ الهِجَفِّ الخَفَيدَدِ حَلَفتُ بِرَبِّ الراقِصاتِ إِلى مِنى صَوادِرَ بِالرُكبانِ مِن هَضبِ قَردَدِ بِأَنَّ رَسولَ اللَهِ فينا مُصَدَّقٌ رَسولٌ أَتى مِن عِندِ ذي العَرشِ مُهتَدِ فَما حَمَلَت مِن ناقَةٍ فَوقَ رَحلِها أَشَدَّ عَلى أَعدائِهِ مِن مُحَمَّدِ وَأَعطى إِذا ما طالَبُ العُرفِ جاءَهُ وَأَمضى بِحَدِّ المَشرَفِيِّ المُهَنَّدِ	T5	神圣、超验与智慧	T5	T5	T5
ARA	الشاعر أحمد الصابوني	قصيدة لا تحسدن على تناول رقبة	لا تحسدن على تناول رقبة شخصا تبيت له المنون بمرصد أو ليس بعد بلوغه آماله يفضي إلى عدم كأن لم يوجد لو كنت أحسد ما تجاوز خاطري حسد النجوم على بقاء سر مدي	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
HIN	Anupinder Singh Anup	ग़ज़ल अपनी तुमको सुनाने से पहले	ग़ज़ल अपनी तुमको सुनाने से पहले इजाज़त तो ले लूँ ज़माने से पहले । चलो ग़म के सारे लबादे उतारें खुशी की नदी में नहाने से पहले । बहुत याद आती है हमको वो दौलत लुटाई जो हमने कमाने से पहले । हुनर तैरने का नहीं उसने सीखा किसी डूबते को बचाने से पहले । उसे मैं मनाऊँ तो कैसे मनाऊँ जो खुद मान जाये मनाने से पहले । मुझे बोझ अपना घटाना पड़ेगा सनम तेरे नखरे उठाने से पहले । हवाओं का रुख जानना है ज़रूरी पतंगें गगन में उड़ाने से पहले । चलो खुद भी सीखें सबक कोई यारो सबक दूसरों को सिखाने से पहले ।	T6	语言、艺术与创造	T3	T6	T6
LZH	歐陽澈	飲中示子賢諸友七絕頗愧狂斐	不作群兒浪謗傷，致身蘄處諫臺霜。功成野服便蕭散，會見裴公綠野堂。	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
RUS	Dmitrieva E.I.	«Весенних чужих половодий...»	Весенних чужих половодий Разлился широкий поток, И сердце опять на свободе, И вечер опять одинок... Плакучая черная ива Меня за окном сторожит... Тоскливо на сердце, тоскливо, Тоскливо от новых обид... О, если бы стала безбольней Усталой души пустота!.. Как грустно звонят с колокольни К вечерне в начале поста. Пойти и из желтого воска Зажечь пред иконой свечу... Душа не нашла отголоска, Но жду и покорно молчу. А боль все сильней, все бесплодней, -- Еще не омыли крови Великие воды Господни, Глубокие воды любви.	T5	神圣、超验与智慧	T2	T5	T5
ZHO	朱尔	挑妈妈	你问我出生前在做什么我说我在天上挑妈妈看见你了觉得你特别好想做你的儿子又觉得自己可能没那个运气没想到第二天一早已经在你的肚子里	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
LZH	何太中	石橋	未許興公知此山，應真飛錫干其間。陰凝黑霧落半跨，夜凍銀河僵一灣。偃月光通空翠眩，回風聲靜雨花閒。山中仙人渺何許，白鶴三招殊未還。	T5	神圣、超验与智慧	T5	T5	T1
TUR	Mevlâna İdris Zengin	Birazdan Kıyamet Başlayacak; Başlasın!	birazdan kıyamet başlıyacak başlasın geldik gidiyoruz bağışla bizi büyük uykular gördük rüyada hayra yorduk herşeyi herşey dediğin nedir ki sen bilirsin kalbimizi durur unutsak yenilgimizi durur kaybetsek sudaki izimizi kalbimiz dediğin nedir ki aşk var aşk yok birarada tutamaz ikimizi geçtik dünyanın arasından geçtik bu küçük omuzlarımızla maviler giymiş ağlayan meleklere tarifsiz kadınlara düşmüş bayraklara gecikerek geçtik dünyadan bağışla bizi yaptıklarımız için yapmadıklarımız için elimizi dilimizi tanrım bağışla bizi birazdan kıyamet başlayacak lütfen	T5	神圣、超验与智慧	T5	T5	T5
ASM	প্ৰদীপ দাস	পথাৰ	সৌ পথাৰলৈ চোৱা । সৌ তৰাং পথাৰলৈ ...। বৰষুণ !! আকাশৰ পথেৰে নামি আহাঁ বৃষ্টিৰ টোপালত জীপাল হ'বলৈ দিয়া মোৰ পথাৰ । নিদিবা তৰাং হ'বলৈ । সূৰ্যাস্ত কিৰণত কামিহাঁড় ভগা কৃষক মই । সূৰ্যোদয়ৰ পৰশত জুৰালগা হাঁড়ৰ সৃষ্টিৰ অভিযান ...। এটা ৰাতি এটা দিনতকৈ হাজাৰ গুণে ডাঙৰ মোৰ বাবে । নিশাৰ আগমনত আসহায় পোচাক পিন্ধি প্ৰতীক্ষিত হওঁ মই সপোনৰ পৰশ এৰি পুৱালৈ ...। মোৰ তৰাং পথাৰ ! মোৰ খামুকীয়া খোজত নিশকতীয়া হয় মাটিৰ চপৰা । এইবাৰ দেখোন বানো নাহিল ...। এৰা , বান অবিহনেও বিধ্বস্ত হ'ল ধূসৰ পথাৰ ...।	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T1	T1
LZH	鮑寧	風林書屋為學士朱允升先生曽孫賦	雲山何迢逓，石門自幽深。伊昔有君子，髙名良足欽。讀書萬巻餘，灼見千古心。避世聊自樂，棲遲隱巖隂。㑹當明主出，鳳向朝陽吟。阿衡起莘野，傳説施甘霖。功成一朝退，清風來舊林。云何未百年，此道難追尋。頼有賢孫子，可比雙南金。肯堂復肯搆，欣言嗣徽音。嗟我本舊人，有懷未盍簮。為君歌一曲，視古猶視今。	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T2
HIN	Rajkumar Jain Rajan	13. पीड़ा	तुम्हारे प्यार की आँच में सीधे- सीधे ही पूर्णता पा लेना चाहता था पूनम के चाँद- सा वक्त से आये फासले नहीं भूले हथेलियों की गरमाहट खामोशियों में ही जिंदगी बसर होती रही हमारी कभी कभी जज्बात के ताने- बाने समेट कर नर्म, रेशमी, मुलायम चाँद जैसे सपने बनता तो कभी समय की उधेड़बुन में अपने लिए स्वयं ही चुनता दर्द कुछ दर्द बहते नहीं दिल से रिसते रहते हैं किरच- किरच समझनी पड़ती है उम्मीदें और परेशानियां भी किसी असम्भव को संभव करने की किसी हमदम की ख्वाहिश पूरी करने के लिए टूटना, बिखरना भी अच्छा लगता है तुम औरत थी औरत ही बनी रही मैं पुरुष था पुरुष ही रह न तुमने कदम बढ़ाया न मैंने रेखा पर की देह का अभिमान और मन का दरकना प्रतीक्षा अन्तहीन भोग रहा पीड़ा समय की!	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
ZHO	atonny	一首缺少下半部的诗	上阕少年不识愁滋味把十七岁押上印「愁」被归类为一种类名词不及物情绪动词一种夏日午后橘红色的云，会驻足舔舐的天鹅牌毛线球（夕阳像猫一样从左边蹑足而过）	T3	生命、时间与存在	T3	T6	T3
LZH	賴紹堯	即席與癡仙幼春詠懷	吾慕魯仲連，東海著高節。吾慕黃綺輩，商山標遺烈。人生貴適志，皎皎非高潔。出世忌太淡，入世忌太熱。膏明終見煎，草勁還遭折。所以古聖賢，保身守明哲。不違性所安，不求世所悅。亦隘亦不恭，庶以藏吾拙。	T5	神圣、超验与智慧	T5	T5	T3
ELL	Phoebe Giannisi	TRANSHUMANCE I	για την Ελεονώρα και τον Δημήτρη ΤΖΙΒΑΕΡΙ Αχ, εγώ ήμουνα που το ’στειλα Τζιβαέρι μου με θέλημα δικό μου σιγανά πατώ στη γη i εν αρχή ην η βοσκή. η νομή. κομμάτια γης σπαρμένα εκτεταμένα απ’ τη βροχή και τον καιρό ποτισμένα φαγωμένα από τα βήματα ζώων ανθρώπων γεγραμμένα. αντηχούσε. κοιλάδες ρέματα κι απέναντι κορφές έφερναν πίσω τις φωνές. ii εν αρχή ην η νομή. για να μετακομίσω έπρεπε να μαζέψω έπρεπε να διαλέξω. τα πράματα. τα πράματα τα ζώα τα πράγματα τα πράγματα. iii — τι κουβαλάς μαζί σου όταν φεύγεις; — το σκοτάδι μου. το δικό μου κομμάτι σκοτάδι. — τι κουβαλάς μαζί όταν φεύγεις; — στο σώμα τα σημάδια. — τι κουβαλάς μαζί όταν φεύγεις; — το ξόρκι μου: λησμο-νημέ-νεςπρά-ξειςλησμο-νημέ-νεςλέ-ξεις κομμά-τιατης-παλιάς-ζωής γιανα-τηνέ-χειςφυ-λαχτό-σανενακόκ-κινο-σταυρό. iv — για να αλλάξω σπίτι έπρεπε να διαλέξω τα πράματα τα θραύσματα που τα παιδιά μου είχανε αφήσει πίσω προτού με αφήσουν για τη δική τους ζωή. v — Κιάτρα κράαπα όμλου νου κριάπα (Η πέτρα ραγίζει ο άνθρωπος δεν ραγίζει) vi — Όμως. τα θραύσματα είναι γυαλί χώνεται κάτω απ’ το δέρμα βαθιά και μες στη σάρκα ταξιδεύει τους δικούς του δρόμους διαλέγει. ένα τους ανεβαίνει προς την καρδιά. άλλο θα σου τρυπήσει την κοιλιά. — Τι ρίχνει ο Θεός και δεν το καταπίνει η γης — Tραύμα διαμπερές. το ’φτυσα απ’ το στόμα σαν πικρό κουκούτσι. αλλά κανένα δάκρυ δεν μου στόλισε το μάτι γιατί είχα χρόνια τώρα σφίξει γερά τα δόντια. — To πετρωμένο φαγείν αδύνατον λέει η μάνα αντί για το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον — για να φύγω έπρεπε να διαλέξω τα πράγματα μήνες κράτησε το μαρτύριο. ολόκληρος χειμώνας. βαρύς σκοτεινός ξεφύλλιζε τα δοχεία των αναμνήσεων. όμως. πιο πολύ πόναγε αυτό που είχε τόσα χρόνια ανάμεσα στα δάχτυλα γλιστρήσει σαν αέρας. ό,τι εξεχάσθη. τα κενά. ό,τι δεν έγινε. — Λεῦσσε δ’ ὅμως ἀπεόντα νόῳ παρεόντα βεβαίως Κοίταξε όμως με το νου τα απόντα ως παρόντα με βεβαιότητα λέει ο Παρμενίδης.	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
LZH	方逢时	怀故兴济令许伯玉	客子赋皇华，乘流泛斗槎。暝烟浮远树，凉月动虚沙。仙令怀潘岳，尘踪愧孟嘉。何人夜吹笛，遗恨满天涯。	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
DEU	Unbekannter Verfasser	Schwalbenlied	Schwalben, liebe Schwalben, kommt ihr lieben Gäste? Seid begrüßt aufs beste! Schützen will ich gut euch und eure Brut, samt dem kleinen Neste. Schwalben, liebe Schwalben, müßt ihr wieder fahren? Gott mög euch bewahren! Fahrt dahin mit Glück, kehrt mir auch zurück, wie in allen Jahren!	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T1	T1
ENG	Runciman, Thomas	I.	A Hamadryad Dies. Low mourned the Oread round the Arcadian hills; The Naiad murmured and the Dryad moaned; The meadow-maiden left her daffodils To join the Hamadryades who groaned Over a sister newly fallen dead. That Life might perish out of Arcady From immemorial times was never said; Yet here one lay dead by her dead oak-tree. “Who made our Hamadryad cold and mute?” The others cried in sorrow and in wonder. “I,” answered Death, close by in ashen suit; “Yet fear not me for this, nor start asunder; Arcadian life shall keep its ancient zest Though I be here. My name?— is it not Rest?”	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
LZH	王其元	丁卯四月十二日，外甥唐侶笙賢甥招余小飲怡園，在座有曹君遠模、許君頌慈、祝君毅臣、陳子景侯暨余六人，各述年齡，適得三百六十歲。其事甚巧，僉謂不可無詩以紀之。余成七古一章	浙東飛將東西鄰，千乘萬騎屯江濱。市雖不驚野不變，怎奈兵荒終困民。自春徂夏人蜷伏，不時聞炮膽戰頻。睠焉南郭開復社，敵人星散同逋臣。正苦胸中多結轖，憑誰一掃萬斛塵。惠然客來非不速，邀我怡園情倍真。座中屈指人凡六，曹王許祝及唐陳。古稀以上居其半，艾壯而外亦二人。合之整數無奇零，適得三百有六旬。多一人焉固不可，少一人焉亦不倫。自是天然玉合子，或如乞巧圖相因。若以有餘補不足，花甲重週亦平均。轉瞬三萬六千日，一一漸可百年臻。況今日長如小年，一日過去如二日。儻或人各六十歲，便各一百有二十。此意非自鯫生開，先我而言有蘇軾。前者創之後者因，莫誚浮煙與浪墨。吾儕既作忘年交，何分誰主與誰客。世界共和我共壽，當然共浮一大白。	T3	生命、时间与存在	T3	T2	T3

FRA

Jules Verne

Ô toi, que mon amour profond

Ô toi, que mon amour profond et sans mélange Formé de ton image et de ton souvenir, Avait su distinguer en l'auguste phalange Des jeunes beautés dont nous faisons notre ange Pour nous guider dans l'avenir, Toi que tout rappelait à mon âme inquiète, Et dont l'âme sans cesse assise auprès de moi, Me dérobait du temps, qu'à présent je regrette, Le cours lent à mes vœux, quand la bouche muette, Je ne pouvais penser qu'à toi, Qu'as-tu fait - loin de moi, tu fuis, et ton sourire Vers moi se tourne encor, adorable et moqueur, Tu sais ce que toujours, tout-puissant, il m'inspire, Tu l'adresses, hélas ! il me paraît me dire : Je te quitte de gaîté de cœur ! Tu me railles, méchante, ah ! de ta moquerie, Si tu voyais combien l'aiguillon me fait mal, Ce qu'à l'âme, il me met de douleur, de furie ! D'amour ! tu cesserais ta vile fourberie !... Mais non ! - cela t'est bien égal ! C'est trop te demander - pars, fuis où bon te semble ; Ailleurs, va-t'en verser la joie et le plaisir ; Cherche un autre amant ; Dieu fasse qu'il me ressemble !... Nous pouvions dans l'amour vivre longtemps ensemble... Seul, dans l'ennui, je vais mourir ! Jules Verne

T2

爱、情感与人际关系

T2

FAS

ندي اُنسي الحاج

خورشید در تن تو طلوع می‌کند

خورشید در تن تو طلوع می‌کند و تو سردت است چرا که خورشید سوزان است و هر چیز سوزانی از شدت توان‌اش سرد است هر شعری قلب عشق است و هر عشقی قلب مرگ و در نهایت زندگی می‌تپد هر شعری آخرین شعر است و هر عشقی آخرِ فریاد هر عشقی، ای خیال سقوط در ژرفناها، هر عشقی آخرِ مرگ است اِکولالیا در اینستاگرام آن‌چه که در تو می‌گیرم، تن تو نیست بل‌که قلب خداوند است آن‌را می‌فشارم و می‌فشارم تا فریاد وجد دل‌ربایش کمی دردهای قربان‌گاه ابدی‌ام را تسکین دهد. ■

T5

神圣、超验与智慧

T5

T3

T5

HIN

Surendra Prajapati

19. मेरी वफादारी

मेरी वफादारी ठिठुरती, बिसूरति कभी स्याह अंधेरे को घूरती करवट बदलती, ढूंढती रही आनंद का उत्सव, सुख की मीठी लोरी और ईमानदारी का कलरव। रात्रि के घने अंधेरे में निमग्न घमासान का क्रौंच अनायास, जब तब आता और बेसुरा राग सुना जाता दे जाता, मेरे संघर्ष को चुभन थकान, तिरस्कार का आलिंगन सुनो ! मैं एक गीत रचा हूँ उसे तुम्हारे नफरत की बांसुरी में छुपा दूँगा एक गहरे तिलिस्म की तरह स्वर्णिम प्रभात में रवि किरणों से थोड़ी सी ज्वाला लेकर, तपाउंगा जलाऊँगा, अतीत बन जाने के लिए। कल, जब मैं न रहूँगा हो सकता है मेरा नामो निशान मिटा दिया जाएगा, तब मेरे आने वाली नस्लें, अतीत हो चुके इसी वर्तमान को मुकुट की तरह धारण करेगा। मेरे दोस्त, तब वह गीत सिंहनाद करेगा, उल्का पिंडो पर बाँसुरी का तान विप्लवी हो जाएगा तिलिस्म से निकलेगी चिंगारी छितरा जाएगी पुरी धरती पर तब संघर्ष की ज्वाला प्रेम के सौंदर्य को राँघेगा काल त्योहार मनाएगा

T4

社会、权力与历史

T3

T4

ARA

سليمان بن سحمان

قصيدة سلام عليكم أهل ودي وشيعتي

سلام عليكم أهل ودي وشيعتي سلام محب أرقته الهواجس تذكر أحباباً وإلفاً وجيرة ولم ينسه أنس زهته الجالس ومنزلة في خير صحبة ورفعة وما ذاك قول زورته الخلابس خلى أنني مضني من الشوق والنوى فشوقي إلى من أهتويه الحمارس وما أنا بالباغي على الحب رشوة ولا أنا بالعهد المؤكد خانس أحن أصيلاً لا إليكم وغدوة كما حنت العيس الهجان العرامس وفي كل ما حين وإن وساعة ولاسيما إن جن ليل خنالس أبيت وأفكاري وأنواء خاطري أمارسها عن كونها وتمارس فلا تحسبوا أني سلوت وإنني على النائي مثلوج الجوانح آنس فيا أيها الغادي الأقف هنية لتبليغ مفروض نمته الهواجس وأبلغ تحيات كأن أريجها شذى المسك يهديه المجيد المماكس بعد وميض البرق والودق والحصى وما حن من رعد ونق الهكارس تحيات مشتاق أتى دون ألفه لصوص ومومات وهوج بسابس ومما شجاني قول بعض أحبتي وقد أرقتني من جواه الوساوس غفلت ولم تبعث إلى رسالة وهذا لعمري لو تأملت خامس

T2

爱、情感与人际关系

T2

ARA

هناء محمد

قصيدة الحرب ويل بنيها

مذ أقبل الراء بعد الحاء مافتئت باء القطيعة تذكي شعلة فيها وأصبحت مدن الآمال قاطبةً تضج بالحزن وازدادت مراثيها لا ليل ينعم بالسلوى وليس ضحىً بالحب يشرق بالحسنى يداويها الحرب ويل بنيها ما الذي صنعت غير الفناء وهذا الموت حاديها!

T4

社会、权力与历史

T4

ARA

الشاعر إدريس نور الدين

قصيدة ضدّ رياحي

نفورٌ من الذَّات توقٌ ٳلى الذَّات رُؤْيَا رقائقُ لُقْيَا اطِّعانُ وساوسَ حُمّى ثُمَالاتْ رقرقةٌ خدرٌ ونعاسٌ شحوبٌ مجرّاتْ ٲبحرتُ ضدّ رياحِي لٲني ٲردتُ لهذي السفينةِ ٲن تطعنَ الغيبَ ضِدَّ رياحِي لٲدرِكَ ٲَحْلامَ روحِي التي قد تذيّلتِ النَّايْ!

T3

生命、时间与存在

T3

CES

Maník, Z.

Odkud spěcháš...

Odkud že spěcháš, hvězdo má? Zda z krajů těch, kde luna bledá na nebi tmavém cestu hledá, kde truchlá třešeň větve kloní a panna pod ní slze roní? Zda z vlasti spěcháš, hvězdo má? Zda pozdrav neseš, hvězdo má, z těch krajů, kde se Labe vine pod chladem vrby truchlostinné, kde temný blankyt mizí v chlumy, pod nimiž Labe povzdech tlumí? Zda pozdrav neseš, hvězdo má? Tys bez domova, hvězdo má! Tím nebem prcháš věčnou poutí a nic tvé kroky nezarmoutí, ni lásky tebou nehne báje... a až se vrátíš zas v ty kraje – nes vlasti pozdrav, hvězdo má!

T1

自然、宇宙与地方感

T1

T2

T1

RUS

Крандиевская-Толстая Наталья Васильевна

Апрель

Опять, забыв о белых стужах, Под клики первых журавлей, Апрель проснулся в светлых лужах, На лоне тающих полей. Кудрявый мальчик — смел и розов. Ему в раскрытую ладонь Сон, под корою злых морозов, Влил обжигающий огонь. И, встав от сна и пламенея, Он побежал туда, в поля, Где, вся дымясь и тихо млея, Так заждалась его земля.

T1

自然、宇宙与地方感

T1

JPN

教良

null

いつるより　くもふきはらふ　まつかせに　やかてくまなき　やまのはのつき

T1

自然、宇宙与地方感

T1

LZH

房灝

別西湖

聞說西湖可樂飢，十年勞我夢中思。湖邊欲買三間屋，問遍人家不要詩。

T6

语言、艺术与创造

T6

T1

T6

ZHO

李豪

当光照在我身上我只想退到黑暗

只有夜晚属于自己而白昼给了社会我像个二流的喜剧演员燃起一根火光微弱的蜡烛却只能照见自身睡着时做荒凉的梦醒来时常想自己为何仍活我只是不明白每一条路如果都有它的尽头有时想在此结束路却走得没完有时以为抵达彼岸却进了死胡同也曾想和你们一样快乐每一次出门我都会再三确认体内的开关锁好所有的焦虑不安不让任何人发现异状只是你知道吗你们都那么好看而我是这么的格格不入当痛苦突如其来的时候所有的风景都让我想哭我觉得好疲惫像一头随时倒下的兽必须回到那五坪大的孤独才能把心里的怪物关进牢笼别再问我到底在悲伤什么那是春是冬是下视丘是南是北或某种东西是我永远都说不清楚你也永远不能给我安慰

T3

生命、时间与存在

T3

ZHO

孙启放

谁知道冬天

冬天在山村雪把草垛和房子都捂住了每一个烟囱都冒着烟老家中的陈设接近小康都是些陈词滥调缓坡上有厚实的雪你顶小红帽戴红手套穿红羽衣还有夏天的墨镜雪把曲里拐弯处都处理了冬天是一把直尺干干净净的缓坡一直延伸你是奶油托住的红樱桃可着心儿往下滑可着心儿丈量自己

T1

自然、宇宙与地方感

T1

ARA

أحمد راضي القزويني

قصيدة طاف بدر الدجى بكاس دهاق

طاف بدر الدجى بكاس دهاق فاق شمس النهار بالأشراق أين ماء الحياة مما حساها في اصطباح من كفه واغتباق لست أدري من خده الخمر أم من ريقه السكر أم من الأحداق ظن بالكاس وصله بعد هجر وهو في الحالتين قاسٍ وساقي فتكت بالحشا مواضي جفونٍ هن أمضى من المواضي الرقاق من حساها حاز السرور وأبدت منه أسرار لاعج الأشواق هي ماس سليمة من أجاج وهي نار سليمة الاحراق أكلت جسمها الدهور فكان ال جسم والروح بين فانٍ وباق لبست حليةً عقود جمان تتلالا على نضار النطاق تتزيا زي الشقايق والوري وزي المعشوق والعشاق قسماً كاد ان تطير ارتياحاً كبدي من نسيمها الخفاق بدر حسنٍ يديرها غير أن ال بدر قد شانه عروض المحاق هرقت عينه دمي فأديرت أكؤس الراح من دمي المهراق أحرقت خاله بنار فؤادي وجنتاه فاخضل بالاحراق يا بديع الجمال أسقمت جسمي بتنائيك فاشفه بالتلاق يا رعى الله ليلة طوقتنا بعد فرط العتاب عقد العناق فاقت الدهر مفخراً مثلما قد فاق علماً محمد في العراق أشرقت شمسه على الناس حتى قال فيها من قال بالإشراق يا ربيب العلى ورب الأيادي وعميد الورى على الإطلاق كم بأفق العلى فضائل سارت لك مسرى النجوم في الآفاق علم مفرد بجمع علوم قصرت عنه ألسن الحذاق رافل في غلائل الحسب الوضا ح أو في مكارم الأخلاق عطرت رائح الصبا نفحات عبقت من ثنائك العباق دم مهناً بعرس بدري سعود ومناري عزٍّ وطرفي سباق فعليكم قصرت ممدود ودٍ ليس ينفك من شديد الوثاق يا شقيق الحسين وافتك بكر لك زفت عجل لها بالصداق تتهادى إلى علاك اشتياقا في ثياب من القوافي الرقاق

T2

爱、情感与人际关系

T2

T5

LZH

彭乘

贈喻化成

不見陵陽喻化成，令人西望愈傷神。近聞養素多栽藥，耕破青山十里春。

T2

爱、情感与人际关系

T2

LZH

歐日章

北行夜次桐村

碧波千頃靜，夜月一灣新。遠岫雲封樹，前村犬吠人。百年江海夢，萬里雪霜身。微祿乘親在，寧辭道路頻。

T3

生命、时间与存在

T3

T2

JPN

浄弁

null

ゆくすゑを　まちみむまての　いのちこそ　ちきりにそへて　うたかはれけれ

T3

生命、时间与存在

T3

T2

BEN

নবারুণ ভট্টাচার্য

কলকাতা

নিয়নের বেশ্যাদের ফসফোরাস ছায়ার মধ্যে আশ্চর্য ক্রেন ছিঁড়ে খাচ্ছে শহরের শিরা-উপশিরা গল গল করে বয়ে যাচ্ছে, জমে থাকছে শহরের রক্ত অলৌকিক ভিক্ষাপাত্রের মতো চাঁদ দাঁতে কামড়ে ছুটে যাচ্ছের রাতের কুকুর আমি একটা ফাঁকা এম্বুলেন্স পাক খাচ্ছি উদ্ভট শহরে আমার জন্যে সবুজ চোখ জ্বলো ভাগ্য বা নিয়তি যাকে আমি নিয়ে যাব তাকে কেউ বাঁচাতে পারবে না সারা দেহ হা করে দিয়েছে স্ট্যাবকেস সাদা সাদা অজ্ঞান মোহিনী নাসের মতো বাড়ি এই অসুস্থ শহরের প্রত্যেকটা ম্যানহোলে অন্ধকারে ঝলসে উঠছে ছুরি আমার সাহসের মাংস ফালি ফালি করে দেবে বলে আমাকে হুকের থেকে ছাল ছাড়িয়ে টাঙিয়ে দেবে মহাবিশ্বে গলাকাটা অবস্থায় আমিও শান দিয়ে নিয়েছি আমার দুধৰ্দাত ও বাঘনখে ভীষণ রোখ আমার এই রহস্যের ভাগ আমাকে দিতে হবে সব ভাগাভাগির শেষে আমাকে থাকতে হবে ফাঁকা ঘরে আমাকে আঁকড়ে থাকবে অনাথ আশ্রমের শেষ প্রার্থনা মৃত বলে কেউ আমাকে ঘোষণা করলেও জেগে থাকবে আমার চোখের হীরা কিন্তু এখন নিয়নের বেশ্যাদের ফসফোরাস ছায়ার মধ্যে আশ্চর্য ক্রেন ছিঁড়ে খাচ্ছে শহরের শিরা-উপশিরা

T4

社会、权力与历史

T4

T3

ARA

الشاعر أبو منصور الثعالبي

قصيدة باح الصباح بأسرار البساتين

باحَ الصباحُ بأسرارِ البساتينِ وأحيتِ النفسُ أنفاسَ الرياحينِ حتَّى حسبتُ نسيمَ الروضِ أقرأَني كتبَ ابنِ مشكانَ عن صدرِ السلاطينِ فهاتِها كشعاعِ الشمس صافيةً بكراً ربيبةً أبيات الدهاقينِ نشربْ على ذكر عنوان المحاسن قا نونِ الفضائلِ منظورِ الدواوينِ

T1

自然、宇宙与地方感

T1

T6

DEU

Verlaine, Paul-Marie

[Des schwarzen Augenpaars Gewalt]

Des schwarzen Augenpaars Gewalt, Gleichgültig-kalt, Bis zu der Hüften weissem Scheine, Der stolzen Reine Des Busens, all der Schönheit Pracht, Die süss mir lacht – Ach, alles flieht, ach, alles schied, was ich gedacht. Du tiefe Falschheit so im Bunde Mit blüh'ndem Munde, Wie du mich zu umgarnen denkst, Erkannt ich längst, Ach, alles, was wir reizend wähnen, In Wunsch und Sehnen, Wie es mir winkt, wie es mich zwingt zu künft'gen Tränen. O sprich doch, Liebste, Flötenklang Zu meinem Sang, Wie Schrein der Hirsche soll mein Singen Zu dir sich ringen. Sprich, Liebste, dass die Flöte bei Dem Liede sei, Und wenn ich schon dein Esel bin, so gib mir Heu!

T2

爱、情感与人际关系

T2

CES

Dubrovská, Tereza

20 Jak v lesní tůni se má duše snivá

Jak v lesní tůni se má duše snivá v tom šeru ve Tvé duši zrcadlí, jak oko luny, jež se listím dívá, a leknín bledý, jeho půvab mdlý. Jak bílé hvězdy, když se připozdívá, jež na dno tůně s oblak napadly v tom lesním tichu, které rosu svívá na květný kalich žárem uvadlý. A v zrcadle tom čistém, křišťálovém, jež, čárné oko, leží přede mnou, svou duši vidím vstávat v rouchu novém. Je obrozena Tvojí láskou vřelou, a zachvívá se tuchou tajemnou, jež dal jí život, napojiv ji celou.

T2

爱、情感与人际关系

T2

LZH

鄭超英

和童蔗雲詠番頭銀

洋煙耗盡萬家財，一見夷船色笑開。莫怪群看他面去，有錢方得出頭來。

T4

社会、权力与历史

T4

ASM

টিপুল ৰাজবংশী

আধৰুৱা সোপোন

বাৰে বাৰে চেষ্টা কৰিয়ো আঁকিব পৰা নাই তোমাৰ ছবিখন মোৰ হৃদয়ৰ বাগিছাত ৷ মই আকিব পৰা নাই তোমাৰ আধৰুৱা ছবিখন —----- বাৰে বাৰে মই পিছলি পৰিছো জীৱনৰ ওখৰা মখৰা পিছল বাটত ৷ তোমাক লৈ দেখা সোপোনবোৰ আজি যেন ধুলি কনা হৈ বতাহত উৰি গৈ আছে ৷ তোমাৰ সৈতে সাজিব ধৰা সোপোনৰ বালিঘৰটোও যেন লাহে লাহে ভাঙিব ধৰিছে ৷ জীৱন যাত্ৰাৰ মই যেন এজন আধৰুৱা যাত্ৰী — মই নাজানো মোৰ ঠিকনা কি হব ৷ জীৱনৰ পোৱা নোপোৱাৰ বাটত কেতিয়াবা যেন মই হেৰাই যাম অজস্ৰ ধুলিকনাৰ মাজত এটি ক্ষুদ্ৰ ধুলিকনা হৈ .......

T2

爱、情感与人际关系

T3

T2

JPN

志遠

null

ふるさとの　おもかけそひし　よはのつき　またもろこしの　かたみなりけり

T1

自然、宇宙与地方感

T2

T1

CES

Šimková-Uzlová, Fanda

Trudy a smutky, kdo mne zaslíbil vám?

Trudy a smutky, kdo mne zaslíbil vám? Kdo posvětil vám dětství, mládí mé? A srdce moje znavuje se vámi a mozek bolí tíhou myšlení. Otroci slepí neznámého pána, když zavelí on zdrásat nitro mé, hmat nepoví vám, že ta kořist slabá a jaký vám z ní užitek?

T3

生命、时间与存在

T3

ITA

Paolo Zazzaroni

L'arca di re Pipino

O tu, che per sentier torto e celato scendi tra questa cava erma e romita, sol per veder quaggiú d’urna fallita un vedovo ricetto, un marmo alzato; l’avel qui dentro al gran Pipin fu dato, quando dal mondo al ciel fece salita; ma quindi poi da mano ignota e ardita fu con la spoglia il cenere furato. Ora, di quello in vece, altro stupore per ammirar di novo è qui rimaso, d’un vivo fonte il rinascente umore. Mira qui da vicin per entro al vaso stemprarsi il sasso in limpido licore, quasi pianga del furto il tristo caso.

T3

生命、时间与存在

T3

JPN

寛湛母

null

なかめつつ　ひとまつよひの　よふことり　いつかたへとか　ゆきかへるらむ

T2

爱、情感与人际关系

T2

T1

LZH

华幼武

用道士韵寄彦忠

爱汝题诗枉问安，依依应念得无寒。江鱼满尺长相致，沙雁成行本不单。山径虎蹄新迹乱，风林鸡语晓光残。此时何限驰驱意，小字浑宜反覆看。

T2

爱、情感与人际关系

T2

PAN

رؤف شیخ

اوہناں نے جی آیاں کہن دا، ڈھنگ مثالی رکھیا

اوہناں نے 'جی آیاں' کہن دا، ڈھنگ مثالی رکھیا دن ویہلے وی بوہے اگے، دیوا بالی رکھیا اپنے گھر دا بھیت کدے وی دسیا نہیں دوجے نوں، اندروں ٹُٹے پر چہرے دا، خول سمبھالی رکھیا چار چفیرے سارے پنڈ اجاڑے جس دے قدماں، اوہنوں اساں ونگارکے اپنے باغ دا مالی رکھیا دنیاں دے دو پاسڑ دندیاں، دے وچّ عمر گزاری، اکھیاں اگے پر پھلاں دا، روپ خیالی رکھیا لوکاں نوں ایسے دھرتی تے ہر نیامت دے دتی، سانوں نویں جہاناں دے وعدے 'تے ٹالی رکھیا اوہو شہر دے سبھ توں سستے، ہوٹل دے وچّ ٹکیا، جس لئی گھر دا سبھ توں مہنگا کمرا خالی رکھیا ڈُبیا تے نہیں رؤف کسے نے یاد وی اس نوں کیتا، جیہڑے سورج دی رشنائی، شہر اجالی رکھیا

T4

社会、权力与历史

T4

T3

CES

Bendl, Václav Čeněk

Matce. (II.)

Opustil jsem tě ve šíleném zblouzení, Bych světem od konce do konce bloudil, Zda lásku možná nalezti bych soudil, Zda vřelou lásku mou kdo láskou odmění. A lásku hledal jsem v bláznovském domnění, U každých dvéří jsem tak snažně loudil, Lkal, žebral – však jen vztek se v lidech proudil, A místo lásky podali mi zhrzení. A dlouho, dlouho jsem se světem ploužil Pro lásku – marně však po lásce toužil, A s tichým bolem v otčinu jsem přišel zpět. V tom tys mě, matko, k srdci přitulila, Ach, a ta slza, již jsi vyronila, To byla láska, jakou neměl celý svět! –

T2

爱、情感与人际关系

T2

ARA

الشاعر رفاعة الطهطاوي

قصيدة شادى المسرَّةِ قد شدا

شادى المسرَّةِ قد شدا وأجادَ حُسنَ الابتدا والبشرُ أعلن مُنشدا شورى تُصادف مولدا بأبي الفدا شمسِ الهدى كنزِ العطا بحرِ الندا الدهرُ جاد وأسعدا وأعزّ مصرَ وأيّدا يا حسنَ عيدٍ وافتتاحْ شُورى بها الأصلاحُ لاحْ عنوانُ أنواعِ الفلاح في مِصرَ صار مخَّلدا بأبي الفدا شمس الهدى كنز العطا بحر الندا الدهرُ جاد وأسعدا وأعزَّ مصر وأيَّدا فالسعد يهتفُ لا عجَبْ تنظيمُ شورى في رَجَبْ عن مصرَ ما كان احتجبْ في شهره السامي بَدا قمرٌ أنار بمصره وسمتْ طلائعٌ نصره وزهتْ مطالعُ عصره ببديعِ ما قد جددا من مثله أحيا الوطن وأجادَ أعلى ما يظن وبه ارتقى أهلُ الفِطن وسَما الجهادِ تعضَّدا من مِثلنا بين الدولْ وهلالُ نظم الملكِ هَلْ في المجلسِ الأعلى الأجلْ إذْ بالنظامِ تقلدا الدهرُ صافي والزمانْ ووفى بما وعدَ الأوانْ والسعدُّ عنا تَرجمانْ هَنَّا العزيزَ الأمجدا لا زالَ يبلغُ في المرامْ مجداً أثيلاً لا يُسام عيداً جليلا كلِّ عام أبداً يعودُ كما بدا بلّغْهُ يا ربَّ العبادْ وبنيهِ أربابَ الرشادْ أوجَ السعادةِ والمراد في ظله طول المدا واجعلْه للدين القويمْ ركناً مشيداً يَستديمْ وأدمْ به النفعَ العميمْ واحفظْ بقاهُ سَرْمَداً

T4

社会、权力与历史

T4

LZH

費貞

謁范祠

三百餘年十六朝，惟公勲徳著雲霄。一時王佐真伊吕，十倍雄才過管蕭。泮水悠悠文澤逺，義田奕奕子孫饒。焚香冄拜先生像，一束生芻不可招。

T4

社会、权力与历史

T4

LZH

檀秀才

阳春歌

青春献初岁，白日映雕梁。兰萌犹自短，柳叶未能长。已见花红发，复闻花蕊香。乘紫试游衍，谁知心独伤。

T3

生命、时间与存在

T3

T1

JPN

定宗（源顕定男）

null

やまさくら　はなをあるしと　おもはすは　ひとをまつへき　しはのいほかは

T2

爱、情感与人际关系

T1

T2

FRA

SAMAIN, Albert

III

Le ciel rouge et doré par degrés a pâli ; Les oliviers d'argent frémissent ; l'herbe ondule ; Rose au front, la montagne à sa base accumule De grands blocs transparents de lapis-lazuli. C'est le retour des champs… une étoile a frémi. Dans l'air une douceur de Bethléem circule. L'homme est à pied ; la femme assise sur la mule Berce sous son manteau son enfant endormi. Et partout, sur le front portant en équilibre Des mannes où l'odeur des violettes vibre, Par la grand'route grise et par les sentiers bruns, Des femmes, que l'instant et leur marche rend belles, Passent avec lenteur en laissant derrière elles Le divin crépuscule empli de longs parfums.

T5

神圣、超验与智慧

T1

T5

ARA

ابن وكيع التنيسي

قصيدة لَئيمٌ لا يَزالُ يَلُمُّ وَفراً

لَئيمٌ لا يَزالُ يَلُمُّ وَفراً لِوارِثِهِ فَيَنفَحُ عَن حِماهُ كَكَلبِ الصَيدِ يُمسِكُ وَهوَ طاوٍ فَريسَتَهُ لِيَأكُلَها سِواهُ

T4

社会、权力与历史

T4

ENG

Thomas Dekker

Sweet Content

ART thou poor, yet hast thou golden slumbers? O sweet content! Art thou rich, yet is thy mind perplex'd? O punishment! Dost thou laugh to see how fools are vex'd To add to golden numbers golden numbers? O sweet content! O sweet, O sweet content! Work apace, apace, apace, apace; Honest labour bears a lovely face; Then hey nonny nonny—hey nonny nonny! Canst drink the waters of the crisped spring? O sweet content! Swim'st thou in wealth, yet sink'st in thine own tears? O punishment! Then he that patiently want's burden bears, No burden bears, but is a king, a king! O sweet content! O sweet, O sweet content! Work apace, apace, apace, apace; Honest labour bears a lovely face; Then hey nonny nonny—hey nonny nonny!

T3

生命、时间与存在

T3

T5

ZHO

森森

梅里雪山

白是冷色调如果连骨子都是白色了除了冷肯定还有一颗高昂的头颅譬如茉莉冷傲在这远离尘嚣的地方阳光用了千万年的耐心以及最绚丽的色彩终也无法被一袭素衣的梅里雪山接受

T1

自然、宇宙与地方感

T1

ARA

سعيدة خاطر

قصيدة عبسٌ تطاردُ فتاها

على كتفيَّ قميصُ الهمومِ وشيخوخةُ الشعرِ في دفتري وليلٌ يجرُّ جراحاتِ عمرٍ يبيعُ الهناءةَ لا يشتري دمائي حريقٌ لعشقٍ بهيٍ وتنكرُ عبسُ الهوى العبقري وخطوي طريدٌ يؤوبُ إليها حنيناً إلى مجدِها العنبري تلوحُ مضاربُها في عيوني وتبعد.. تبعد.. تبعد.. في الأرض كالمغفرة وكالسيئاتِ تلاحقني بأوزار غضبتها المُنْكرة وكالموبقاتِ تطاردني وما كان ذنبي سوى... عنترة لمن غضبةُ الرملِ إن زمجرتْ لمن صرخةُ الرفضِ في الحنجرة لمن صحوةُ في الدماءِ تصلي بنبضٍ مروءته ثائرة سأحمل وجهَ العروبةِ ذنبًا تنزُّ جراحاتُه الغائرة ولو أنكرتني الليالي الهجينُ سوادي.. جهادي، ولابد.. لابد.. أن أعبره أللصرِّ أبقى.. وعبلةُ تسبى مآثرُها؟!! وحراسُها دججوا ثرثرة!!! أكرُّ يصرُّونَ عزمي ليخبو وينتعلونَ غبارَ التشرذمِ والبعثرة فداءٌ لعبلةَ هذي الدماءُ تسربلني لتغسلَ ضحكتَها المقمرة سأبقى لعينيك رهنَ الفدى أسيرٌ تراوده آسرة وتعلمُ عبسٌ بأن دمائي إذا نذرتْ أشعلتْ مجمرَة يدوسُ التتارُ على جمرها ويحنو الترابُ على الجوهرة إذا أكلتْ عبسُ أكبادَها دروبُ السماءِ لهم مقبرة أنا ما تسولتُ خمرَ الحقولِ كرومي تدلتْ من الآخرة تعشقتُ موتي وكفنتُ حلمي ونحو الشهادةِ.. يممتُ قلبي تضؤأتُ أنوارَها الباهرة يُعيدُ الشهيدُ دماءَ الحياةِ فتخضرُّ بالدمعةِ الخيرة يغذي بروحِه حلمَ السنابلِ ويذروه للريحِ كي تبذرَه

T4

社会、权力与历史

T4

T2

ASM

ৰিয়ান স্মিথ্

এটি কবিতা আৰু কিছু সময়

সময়ৰ বুকুত ৰৈ থকা ছবিবোৰে ভাহি অহা গানৰ শব্দৰ সুৰবোৰে চিনাকী মানুহৰ অচিনাকি কথাবোৰে কেতিয়াবা বিষাই তুলে বুকুখন, যেতিয়া সাৰ পাই উঠে জীৱনে আপোন কোনোবাক কাষত বিচাৰে নিস্থুৰ সময়ে দি যায় সততে স্বাৰ্থপৰ মনৰ মানুহবোৰ কাষতে | মৰমৰ নদীখন শুকাই গ'ল প্ৰেমৰ বৰষুণৰ অভাবত হৃদয়ৰ ভাষাবোৰো হেৰাই গ'ল ভালপোৱা ছবিখনৰ বিৰহত | সময় সলনি হ'ল নে পৃথিৱী মানুহ সলনি হ'ল নে মনবোৰ বুজি নাপাওঁ কথাবোৰ অকণো জীবন নামৰ ওখোৰা মোখৰা পথত | সৰুতে ভাবিলো ডাঙৰ হ'লে ভাল ডাঙৰ হৈ দেখিলো সৰুকালেই সুখৰ আইৰ কোলাত উমলা কথা আজি সাধুকথাৰ লেখিয়া | হেৰাই যাৱ মন যায় কেতিয়াবা স্মৃতিৰ বুকুৰ পৰা আজুৰি অনা কবিতা কবিতা লগা শব্দৰ অতীতৰ মিঠা শিহৰণ বোৰত !

T3

生命、时间与存在

T3

LZH

梁宗範

題畫竹絹扇面

團團紈扇阿誰綳，露出瑯玕三兩莖。密葉旋從人意長，勁枝全藉筆毫生。翠筠不動風常在，直節無根色自榮。只恐半天雷雨夜，化龍應向手中成。

T6

语言、艺术与创造

T6

LZH

查为仁

和杜鹃老人寒食后重过花影庵韵

飘然楖栗横肩去，梦入邪溪旧来处。一笠应辞燕市尘，孤篷好听江南雨。怊怅庞眉问信稀，樵风泾口鹤重归。几时也泛山阴棹，乞敢天花糁衲衣。

T1

自然、宇宙与地方感

T1

T3

T1

CES

Černý, Vojtěch

Zvonky.

Háj zelený, zeleňonký, v háji rostou modré zvonky. Když jsme hájem chodívali, zvonečky nám zvonívaly. Háj zelený, zeleňonký, každé jaro nové zvonky: „Až tu vzrostou po třikráte, zazvoní nám k svatbě svaté.“ Háj zelený, zeleňonký, což jste zrádny modré zvonky! Dvakrát zníte lásce k vdaní a po třetí k umírání.

T3

生命、时间与存在

T2

T3

LZH

釋士珪

觀行上座所作維摩問疾圖

道人眈眈癡虎頭，瞭然電轉開雙眸。枯木已死寒巖秋，定中霹靂摧四牛。起來下筆不能休，新詩字字蟠銀鉤。發其餘者漫不收，散而縱橫爲九流。我觀此畫真其尤，病維摩詰小有瘳。文殊大士從之游，彼上人者難對酬。兩公文章虎而彪，萬古凡馬空驊騮。向來曹韓與韋侯，筆端亦嘗知此否。世間畫本多山丘，閱人何翅如傳郵。對此可以銷百憂，先生胡爲吟四愁。

T6

语言、艺术与创造

T6

T5

ARA

الشاعر خليل الخوري

قصيدة فَتكاتُ عَينكِ أَم مَراشِفُ فيكِ

فَتكاتُ عَينكِ أَم مَراشِفُ فيكِ ذَهَبَت بِعَقلِ خَليلكِ المَشبوكِ ما كُنتُ قَبلَ هَواكِ أَعرَفُ سَكرَةً تَنفي الهُدى وَالرُشد لا وَابيكِ وَمِن العَجائب أَنَّني حال الهَوى أَدري مَكانَكِ قادِراً آتيكِ سَلَبوكِ مِن كَفي وَجَدوا في السَرى شَلَّ الحُسامُ أَكُفَّ مِن سَلَبوكِ وَجَلوك عَن بُعدٍ فَهَبَت نَخوَتي حَتّى إِذا أَدرَكتُهُم مَنَعوكِ وَحَموكِ لَيسَ بِصارِمٍ لَكِنَّهُم بِنِبال لَحظاتِ الرَقيبِ حَموكِ وَاللَهُ ما مِنهم مَنَعتُ مَخافَةً لَكن مَخافة شامِتٍ يَشنوكِ ما أَنتِ صائِدَةِ الأُسود بِنَظرَةٍ تُدمى فَكَيفَ ثَعالِبٌ صادوكِ خافوا عَلَيكِ فَخوَّفوكِ مِن السوى لَما تَزايد خَوفَكِ اِتَهموكِ إِن يَتَهِموكِ فَما خَليلكِ ساقِطٌ لَكِنَهُ الصَبُّ الخَليقُ بِفيكِ وَكَأَنَّهُم راموا عَذابَكِ حَيثُما بِسهام طَيشِ ظَنونهم رَشَقوكِ هَل أَنتِ مُلكهُم المُقيم برقهم وَاللَه ما بِأَكُفِهم جَبَلوكِ لَكنَّ ضعفاً في فُؤادِكَ يَقتَضي التَسليم ذُلّاً لِلأُولى حَجَبوكِ أَمميتةَ الدَنفِ المُصابِ بِسَيرِها هَلا التفتِّ لِخلكِ المَتروكِ حَجَزوكِ ما حَجَزوا عُيونَكِ أَنَّها حَرَكاتِها تَجري بِدونِ شَريكِ ما حالَ ذياك القِوام وَما اِنَجَلى لِنِظام لُؤلؤِ ثَغرِكِ المَحبوكِ ما حالُ وَرد الخَد ظَلَّ بِنَضرَةٍ فَالشَوك ظَلَّ بِقَلبيَ المَضنوكِ ما حالُ معصَمكِ الَّذي فارَقتُهُ يَسبي النُهى بِلجينهِ المَسبوكِ هَل دامَ قَلبُكِ حافِظاً لِعُهودِهِ فَعَلى فُؤادي الحُبُّ خَطَّ صُكوكي هَل تَذكُرينَ عُهودَنا يَومَ الوَغى وَالأَرضُ تَجفل للدم المَسفوكِ وَالشَمسُ مُظِلِمَةٌ وَوَجهُكِ باسِمٌ وَالناسُ تَظمَأ وَالهَنا يَرويكِ يَومٌ بِهِ اِختَلَسَت جَوارِحُنا المُنى لَما أَحاطَ الهَول في ناديكِ بي كُنتِ لاهِيَةً وَكانَ الخَطبُ في الآفاقِ يُلهي عَنكِ مِن رَقبوكِ نَنَسى مَواقِعُنا وَنَهزَأُ بِالمَلا وَتَرى عَبوس الدَهر ثَغر ضَحوكِ ما لي وَما لِلنازِلات إِذا بَدا كَفي بِكَفكِ وَالعُلى حاميكِ أَسَفا فَكفكِ لا سَبيل لِلَمسِهِ بَعدَ التَحجُب حَيثَما أَخفوكِ أَدعوكِ لا أَدعوكِ دَعوَةَ طامِعٍ لَكنما صَوتُ الرَجا يَدعوكِ قَطع الرَجا لَكنَّ تَخليد الهَوى طَي الحَشا يَقضي بِأَن أَرجوكِ وَأَرى بِذاتكِ لا مُجيباً لِلهَوى كَلا وَلا مَنعاً لِمَن يَقفوكِ فَإِذا اِبتَعَدتُ أَعدُّ عِندَكَ مُجرِماً وَإِذا دَنَوتُ أَرى النفار يَليكِ قَد حِرتُ في طُرقِ السلو مخيباً بِاللَهِ سُؤلي ما الَّذي يَرضيكِ بِكِ حُرقَتي وَلهي وَحرّ صَبابَتي لَكِ مُهجَتي في مُهجَتي أَفديكِ إِن كانَ قَد مَنعَ اللُقا فَتحيَّةٌ مِن فيكِ تَنعشني وَسَعدي فيكِ

T2

爱、情感与人际关系

T2

LZH

吴茝

酒醒

霜重天初晓，馀寒醒宿酲。芜城老秋色，沧海感浮生。明月刀环梦，残山鼓角声。八州今已寂，遗恨写兰成。

T3

生命、时间与存在

T3

T2

LZH

孫信臣

襄陽懷古

孔明高卧處，龐統舊居時。遇主龍方起，逢辰驥莫追。

T4

社会、权力与历史

T4

LZH

張耒

秋日即事三首

蕭條歲晚搔雙鬢，流落天涯念舊遊。惟有醉來心暫展，無錢沽酒合長愁。

T3

生命、时间与存在

T3

PAN

پیر مہر علی شاہ

اَج سِک مِتّراں دی

اَج سِک مِتّراں دی ودھیری اے کیوں دِلڑی اُداس گھنیری اے؟ لُوں لُوں وِچ شوق چنگیری اے اَج نیناں لائیاں کیوں جھڑیاں اَلطَّیفُ سَرٰی مِن طَلعَتِہ وَالشَّذ وُ بَدیٰ مِن وَّفرَتِہ فَسَکَرتُ ھُنَا مِن نَظرَتِہ نیناں دِیاں فوجاں سر چڑھیاں مُکھ چند بدر شعشانی اے مَتّھے چمکدی لاٹ نُورانی اے کالی زُلف تے اَکھ مستانی اے مخمُور اکِھیں ہِن مَدھ بھریاں دو ابرُو قوس مثال دِسّن جَیں تو ں نوکِ مِژہ دے تِیر چُھٹن لبّاں سُرخ آکھاں کہ لعلِ یمن چِٹّے دند موتی دِیاں ہِن لڑیاں اس صورت نُوں میں جان آکھاں جانان کہ جانِ جہان آکھاں سچ آکھاں تے ربّ دی شان آکھاں جِس شان تو شاناں سب بنیاں ایہہ صُورت ہے بے صُورت تھیں بے صُورت ظاہر صُورت تھیں بے رنگ دِسّے اس مُورت تھیں وِچ وحدت پُھٹّیاں جد گھڑیاں دسے صُورت راہ بے صُورت دا توبہ راہ کی عین حقیقت دا پر کم نہیں بے سُوجھت دا کوئی وِرلیاں موتی لے تریاں ایہا صُورت شالا پیشِ نظر رہے وقتِ نزع تے روزِ حشر وِچ قبر تے پُل تِھیں جد ہوسی گُذر سب کھوٹیاں تِھیسن تد کھریاں یَعطِیکُ رَبُّکَ داس تُساں فَتَرضٰی تھیں پوری آس اساں لج پال کریسی پاس اساں وَاشفَع تُشَفَّع صحیح پڑھیاں لاہو مُکھ تو مخطط برد یمن من بھانوری جھلک دِکھاؤ سجن اوہا مِٹّھیاں گالیں الاؤ مِٹّھن جو حمرا وادی سن کریاں حُجرے توں مسجد آؤ ڈھولن نُوری جھات دے کارن سارے سِکن دو جگ اکھیاں راہ دا فرش کرن سب اِنس و ملک حُوراں پریاں اِنہاں سِکدیاں تے کُرلاندیاں تے لکھ واری صدقے جاندیاں تے اِنہاں بردیاں مفت وکاندیاں تے شالا آون وت وی اوہ گھڑیاں سُبحَانَ اللّہ مَا اَجمَلَکَ مَا اَحسَنَکَ مَا اَکمَلَکَ کِتّھے مہرؔ علی کِتّھے تیری ثنا گُستاخ اکھیں کِتّھے جا اَڑّیاں

T5

神圣、超验与智慧

T5

LZH

陳鎏

送徐華源太守赴太平

送客都亭嵗有常，送君今日意偏長。甘棠未斬先人澤，奕葉重瞻繼世光。氷蘗十年碑在口，恩波七邑淚霑裳。扳轅盡欲執鞭去，萬里蒼梧恨未遑。

T2

爱、情感与人际关系

T2

FRA

DUNESME, Henri

LE 88e DE LIGNE

C'était dans la soirée, à Mouzon, le trente août ; Partout confusion effroyable ; partout Blasphèmes, hurlements ; sur les monts, sur la route, Dans les champs, dans les bois, poussés par la déroute, Lignards, turcos, chasseurs, zouaves, cuirassiers, Fantassins sans fusils, chevaux sans cavaliers, Couraient, criaient, tombaient, s'enfuyaient pêle-mêle, Et dans l'énorme foule, épouvantable grêle, Dominant tout le bruit de leurs grondements sourds, Les obus prussiens pleuvaient, pleuvaient toujours ! O rage ! se sentir face à face invincible, Avoir une arme au bras, et n'être que la cible D'invisibles canons, l'objectif d'un pointeur Caché dans la forêt ! — Soudain, sur la hauteur Un régiment parut ; ceux-là c'étaient des braves ! Autour de leur drapeau, silencieux et graves, Sombres, ils se groupaient, la baïonnette au poing. Du ciel ou de l'enfer — je ne sais — mais de loin, Les obus foudroyaient et fauchaient leurs escouades ; Un vieux sergent disait : « Serrez-vous, camarades, » Et les rangs se serraient, et chacun tour à tour Venait remplir un vide — ou tombait. Tout le jour, Ils avaient combattu contre deux corps d'armée, Eux seuls, dans une ferme à moitié consumée. Ils avaient tout le jour, faisant feu de tous bords, Sur les guérets rougis moissonné tant de morts, Tant, que les Prussiens, devant ces murs de paille Et de torchis, semblaient être en rang de bataille. Puis, comme ils étaient seuls et comme ils étaient las, Que leur poudre s'usait et qu'on ne venait pas, Ils s'étaient élancés dans un effort suprême. Ce régiment, c'était le quatre-vingt-huitième ! O Sedan, jour maudit, que de fois j'ai cru voir Ton spectre se dresser dans la brume du soir ! Dix-huit mois sont passés, et ta sinistre image Nous fait monter encor la rougeur au visage. — La nuit allait tomber. De leurs gueules de fer Plus de cinq cents canons étreignaient cet enfer Où l'armée affolée, effrayante victime, Courait en tournoyant s'engouffrer dans l'abîme Où l'aigle prussienne allait la déchirer. Dans une mer de sang la France allait sombrer. L'empire s'écroulait, et, dans son agonie, Aux Français pour adieu jetait l'ignominie. Dans le cirque fatal, les régiments pressés Effarés, s'écrasaient, se tuaient aux fossés, Et, comme ces oiseaux qu'un serpent noir attire, D'eux-mêmes se livraient aux crochets du vampire. Plus d'ordres, plus de rangs, plus d'officiers ; des cris, Des mourants, des blessés, des fuyards ahuris, De la chair à canon que le canon dévore ! Mais voilà que soudain, fier, éclatant, sonore, Un clairon retentit ; c'est la charge ! — « En avant ! « Charge à la baïonnette ! » — O spectacle émouvant ! Derrière le clairon, noir de sang et de poudre, Un régiment montait à l'assaut de la foudre ! Le colonel, un grand,— un vieux à cheveux gris, — Avait juré par Dieu qu'il ne serait pas pris. Il marchait le premier. — Le lendemain, à terre, Pendant que l'empereur écrivait à son frère, Qu'il n'avait pu mourir et buvait son affront, On ramassait percé de deux balles au front, Le grand colonel mort au coin d'un bois de chênes, Et puis les commandants,— et puis les capitaines, — Et puis trois cents soldats, tous tombés en chargeant, La face sur le sol, et, sous un vieux sergent, Un drapeau qu'il serrait comme un enfant qu'on aime, Et sur lequel on lut : « Le quatre-vingt-huitième » ! Six mois après Sedan, on se disait tout bas Qu'un régiment français, à Paris, à deux pas Des Prussiens, devant une ignoble canaille, Avait abandonné son poste de bataille, Livré ses chassepots, et, sinistre gredin, Avait assassiné contre un mur de jardin Deux vieillards désarmés. — On racontait encore Qu'il avait déchiré le drapeau tricolore. On ajoutait qu'après ces exploits glorieux, Il avait… mais pourquoi retracer à vos yeux Ce lugubre tableau de dégoût et de honte ? Et comme on écoutait ce récit comme un conte Effroyable, je dis : « Quel est le régiment « Infâme qui s'insurge en un pareil moment ? » Quelqu'un répondit : « C'est le quatre-vingt-huitième ! » — Non, ne le croyez pas ! ce n'était pas le même ; L'autre… allez à Sedan ; fouillez dans les fossés Où vingt mille Français sommeillent entassés ; Sur les boutons rouillés lisez les chiffres pâles ; Comptez tous les képis traversés par les balles ; Combien en manque-t-il ? — Héros, repose en paix, Que ton noble sommeil, que ton linceul épais Étouffent les échos de l'inique anathème, O régiment martyr, ô quatre-vingt-huitième ! — Dors, ô toi qui mourus pour notre France ; dors ! — Parce que des bandits, des détrousseurs de morts Seront venus le soir sur le champ de bataille Ramasser ton manteau troué par la mitraille, Et se seront drapés dans ce sanglant lambeau, Faut-il jeter la boue aux plis de ton drapeau ? Est-ce ta faute, à toi, glorieuse victime, Si sur ton auréole ils ont versé leur crime ? Si tu n'étais plus là pour garder ton honneur, C'est que, depuis six mois sans reproche et sans peur, Tu dormais au milieu de la vaste hécatombe, Et nous qui devrions à genoux sur ta tombe Ne parler de ta mort qu'en inclinant le front, Nous n'avons eu pour toi que l'opprobre et l'affront ! — Console-toi pourtant : bientôt, lorsque la France Aura vu se lever l'aube de délivrance, Elle se souviendra des jours d'adversité, Et, sur le grand tombeau du martyr insulté, Dans le marbre écrira la justice suprême « Ici mourut pour moi le quatre-vingt-huitième ! »

T4

社会、权力与历史

T4

ARA

الشاعر جساس بن مرة

قصيدة إني ورب الشاعر الغرور

إِنّي وَرَبِّ الشاعِرِ الغَرورِ وَباعِثِ المَوتى مِنَ القُبورِ وَعالِمِ المَكنونِ في الضَميرِ إِن رُمتَ مِنها مَعقَرَ الجَزورِ لَأَثِبَنَّ وِثبَةَ المُغيرِ الذيبِ أَو ذي اللِبدَةِ الهَصورِ بِصارِمٍ ذي فَنَنٍ مَشهورِ

T5

神圣、超验与智慧

T5

T4

T5

POR

Carlos Eurico da Costa

Neste Dia Meu Amor

Neste dia meu amor os meus dedos são o candelabro que te ilumina o único existente. E o homem sua esfera perdida em mãos alheias é o objecto de malabarismo o insecto voltejando cega a luz que lhe irradiam o límpido cristal corrompido o defunto. E este patíbulo onde o próprio carrasco se enforcará eu o digo será erguido como símbolo de todos os homens. Aqui a hora vai sendo longínqua meu amor e solene. O caminho é grande o tempo tão pouco tenhamos muita esperança e muito ódio e vítreas flores a ornar o teu cabelo porque serei o homem para as transportar e tu a última mulher que as aceitará. E enquanto assim for erguer-se-á a nuvem de múltiplas estrelas a nebulosa que dizem estar a milhões de anos-luz mas não acreditemos bem o sabes porque em verdade a temos em nossas próprias mãos oculta para a contemplarmos agora.

T3

生命、时间与存在

T3

T2

LZH

羅倫

和林緝熈正密堂

寂歴驚猿定，幽軒月到時。江山空翠在，肝肺老天窺。甲子消明鏡，泥塗渾素絲。可堪藤簟冷，香露滿薔薇。

T3

生命、时间与存在

T3

DEU

Friedrich Gottlieb Klopstock

Das Rosenband

Im Frühlingsschatten fand ich sie; da band ich sie mit Rosenbändern: sie fühlt' es nicht und schlummerte. Ich sah sie an; mein Leben hing mit diesem Blick an ihrem Leben; ich fühlt' es wohl und wußt' es nicht. Doch lispelt' ich ihr sprachlos zu und rauschte mit den Rosenbändern: da wachte sie vom Schlummer auf. Sie sah mich an; ihr Leben hing mit diesem Blick an meinem Leben, und um uns ward's Elysium. Tweet Frühlingsgedichte - Liebesgedichte - Gedichtinterpretationen - Gedichtanalysen audible-Hörbücher KOSTENLOS testen Impressum - Datenschutz

T2

爱、情感与人际关系

T2

LZH

周易

華蓋山

日落千峰生紫煙，潮回雙嶼媚平川。春風鼓角花邊起，夕檻星河竹裏懸。香閣玲瓏開福地，翠巖奔墮失靈泉。郭仙謝老俱黃土，千載誰人復此筵。

T3

生命、时间与存在

T3

LZH

范的

时在育王寺书石字奉酬□丞使君寄赠四韵依次用本韵

拙艺荷才雄，新诗起谢公。开缄光佛域，望景动星宫。风雪文章里，书镌琬琰中。将谁比佳句？霞绮散成红。

T6

语言、艺术与创造

T6

SQI

Luljeta Lleshanaku

E HENA NE SHTATE DITE

I.Në mes je i shpëtuar – thoshnin latinët. Mbulesa e qëndisur në mesin e tryezës. Tryeza në mesin e qilimit. Qilimi në mesin e dhomës. Dhoma në mesin e shtëpisë. Shtëpia në mesin e bllokut. Blloku në mesin e qytetit. Qyteti në mesin e hartës. Harta në mesin e dërrasës së zezë. Dhe dërrasa e zezë. Në mesin e hiçit. Lola është një engjëll. Balli i saj nuk është rritur që kur ishte tetë vjeç, për të ruajtur të njejtën qendër graviteti. Dhe ajo pëlqen skajet, qoshet pavarësisht se veten e gjen gjithmonë në mes të një autobusi kur njerëzit turren drejt hyrjes dhe daljes. Fqinjët e mi janë njerëz të pashkollë, nuk kanë dëgjuar asgjë për estetikën, dhe zor se kanë lexuar gjë mbi boshtin, simetrinë dhe të vërtetën absolute. Por, ata lëshohen instiktivisht drejt mesit ashtu si koka e burrit lëshohet krejtësisht në prehrin e gruas, që me një palë gërshërë, pabesisht, deri nesër do ta bëjë atë më të prekshëm se kurrë. II.Lodrat e prishura ishin argëtimi im. Zebra, karroca kineze e akullores me kurdisje, që im atë m’i solli dhuratë për Vit të Ri, asgjë nuk vlenin ishin si torta me kremin e lëpirë fshehtas në kuzhinë derisa diçka metalike u thyhej përbrenda dhe hidheshin tej të panevojshme … Atëherë ua hapja barqet, ingranazhet mikroskopikë, bateritë pa e ditur se kisha bërë hapin tim të parë drejt të kuptuarit, si liri nga funksioni. Kur për herë të parë pashë një pikturë të vërtetë, bëra disa hapa mbrapa, instiktivisht, me thembra, po zgjidhja pikën e vdekjes, nga ku mund të hyja në brendinë e gjërave. Ndërsa me njerëzit ishte tjetër gjë, ata i ndërtova vetë. Njerëzit i desha, qëllimisht jo deri në fund. Asnjëri prej tyre nuk preku tavanin e kaltër me kokë, si shtëpitë e lëna në mes, me një plasmas në vend të çatisë kur sapo ka filluar vjeshta e lagësht e të kuptuarit.

T3

生命、时间与存在

T3

TUR

Neyzen Tevfik

Gazel

Dilşikarım! Sen esir ettin dil-i nâşâdımı, Şîvekârım! Levha-i hüsnün gönül sayyadı mı? Düştüğüm günden beri gafletle hüsnün damına, Eyledin eflâke i’lâ âhımı, feryadımı! Hançer-i hicrinle cânâ sinemi çâk eyledin! Âşık incitmek acep cananların mutadı mı? Gözlerin mirât-ı İskender gibi yaktı beni Tığ-ı çevrin etti viran hane-i abadımı. Hak seni Tevfik'e mazhar eylesin ey bîvefa! Eyledi aşkın perişan fikr-i istidadımı!

T2

爱、情感与人际关系

T2

LZH

罗萱

晚步

凉风起孤馆，池水动微波。野径夕阳没，远山秋色多。归禽寻故木，积暝入烟萝。芒屦归来晚，镫前生浩歌。

T1

自然、宇宙与地方感

T1

LZH

范純仁

和韓子華相公同游王君貺園二首

隅陪旌旆縱春游，好景偏銷倦客愁。紅杏都開如趁賞，夭桃欲坼尚含羞。

T1

自然、宇宙与地方感

T1

LZH

吴党

始迁青溪望吴兴故里

平生愿嗣叔庠微，谁识飘零事已非。霅水远从云外隔，澄江独向月中归。烟横野渡行舟稳，露下衡门步屐稀。潮夕不通音问杳，故乡冷落钓鱼矶。

T1

自然、宇宙与地方感

T1

T2

T1

ZHO

小雪人

佛前植物

摄山上多人间章木，炉火上几度重生毗卢殿前的两棵银杏一棵吸收阳光，一棵托起雨水几亿年了，枝叶越发宽大，果实倒挂寂然法师种下第三棵银杏那些上山的过客随缘采食，来去如风

T5

神圣、超验与智慧

T5

HIN

Surjit Man Jalaeeya Singh

रोज ठगा है मन बेचारा

हमने लाखों सपने खोये हैं उनको समझाने में…. पागल दिल की बात सुनी फिर अपनों से ही हार गये रहे भीड में दिन भर लेकिन सपनों से ही हार गये हम हर बार झुलसते आये उनकी आग बुझाने में हमने लाखों सपने खोये हैं उनको समझाने में आंगन में ही भटक गये हम लडे बहुत दीवारों से कैसे झगड़ें कोई बता दे हम घर की मीनारों से रोज ठगा है मन बेचारा रिस्तों को बहलाने में हमने लाखों सपने खोये हैं उनको समझाने में पीर पुरानी भीतर भीतर विचलित करती रहती है सांसो के आरोह अवरोह को खण्डित करती रहती है कब तक और जीऊंगा ऐसे गज भर के तयखाने में हमने लाखों सपने खोये हैं उनको समझाने में

T3

生命、时间与存在

T3

T2

T3

LZH

曽日章

棲霞洞

棲霞七峝相鈎環，回視八桂為名山。日華月華不可見，髙風萬古應難攀。篴聲吹徹空濛裏，仙酒何人識甘旨。偶遇樵者得佳名，碧空之樂真無已。秋香桂子風蕭颼，我陪内侍成遨遊。題詩洞口紀嵗月，應與鸞鶴千年畱。

T1

自然、宇宙与地方感

T1

URD

Sahir Ludhianvi

Sansaar se bhaage phirte ho bhagvaan ko tum kyaa paaoge

سنسار سے بھاگے پھرتے ہو بھگوان کو تم کیا پاؤ گے اس لوک کو بھی اپنا نہ سکے اس لوک میں بھی پچھتاؤ گے یہ پاپ ہے کیا یہ پن ہے کیا ریتوں پر دھرم کی مہریں ہیں ہر یگ میں بدلتے دھرموں کو کیسے آدرش بناؤ گے یہ بھوگ بھی ایک تپسیا ہے تم تیاگ کے مارے کیا جانو اپمان رچیتا کا ہوگا رچنا کو اگر ٹھکراؤ گے ہم کہتے ہیں یہ جگ اپنا ہے تم کہتے ہو جھوٹا سپنا ہے ہم جنم بتا کر جائیں گے تم جنم گنوا کر جاؤ گے

T5

神圣、超验与智慧

T5

T3

ARA

لسان الدين بن الخطيب

قصيدة أمير كأن قمير الدجى

أميرٌ كأنّ قُمَيْرَ الدُجَى أفاضَ الضِّياءَ علَى صَفْحَتَيْهِ تملأَّ قلْبيَ منْ حُبِّهِ غَداةَ نظَرْتُ بعَيْني إلَيْهِ فَلا بسَطَ الدّهْرُ كفَّ الرّدَى لذاكَ الشُّخَيْصِ وذاكَ الوُجَيْهِ

T2

爱、情感与人际关系

T2

T4

T2

LZH

曾鲁

赠黄道士还九宫山

我家群玉山南陬，君居蒙顶最上头。相望欲识嗟无由，摇摇心若风中斿。君从少年慕远游，誓骖笙鹤仍丹丘。冠星佩月露为裘，口诵赤玉灵书谣。摩斥八极隘九州，后天不老三光凋。故乡临睨毋停裛，下视起灭如浮沤。九宫山高明翠虬，真牧之子世莫俦。君居其间业焚修，五十余载无悔尤。翠华昔驻鹦鹉洲，承恩召对黄鹤楼。敷陈屡沐天语酬，大官醉以白玉瓯。去年弓旌复旁搜，麻鞋径入朝冕旒。神皋繁丽不肯留，日夜稽首还山求。山中之人寄书招，雨余黄独抽新苗。芝草琅玕弄春柔，不归负此岩壑幽。龙江送别情悠悠，乡人歌作商声讴。

T2

爱、情感与人际关系

T2

T5

T2

PAN

اندر جیت کور

سُکّے پتے

ہاں میں کِر چکی ہاں سُکے پتیاں وانگوں سمے دے رُت اُتوں ہوا اُڑا کے دور لے جاوے میں رُکھ اُتوں ٹُٹ کے کجھ نہیں رہی میں وی وچھڑی کونج ہاں میری کوئی شناخت نہیں میرا کوئی وطن نہیں

T3

生命、时间与存在

T3

LZH

徐奭

读汉武本纪

羽檄频年出凤台，边云漠漠战魂哀。可怜抛尽沙场骨，不换单于寸土来。

T4

社会、权力与历史

T4

RUS

Синегуб Сергей Силович

Вопросы

Зачем это - тяжкое рабство, Насилья разгул и порока? Зачем это слезы людские, Как море, разлились широко? За что так меж нами работник Проклятой судьбою обижен И образ святой человека Так страшно забит и унижен? Зачем над порывами честной, Любовью проникнутой мысли Проклятья и злые гоненья, Как мрачные тучи, нависли? И губят так зверски, так злобно И юность, и свежие силы В глухих казематах темницы, Как в мраке холодной могилы?.. Зачем это люди за счастье Друг с другом враждуют до гроба И в сердце невольно вползает Змеей ядовитою злоба? Зачем не сияют над миром, Как яркое солнце весною, Святая любовь и свобода Божественно-вечной красою?.. Но жизнь не дает мне ответа На трудные эти вопросы... И рвутся из груди проклятья, И душат бессильные слезы!

T4

社会、权力与历史

T4

DEU

Falke, Gustav

Der Beter

Der wache Wald begrüßt den stillen Strand Mit erstem Vogelruf. Die Morgenwelle Wäscht blanke Kiesel, spielt mit weißen Muscheln. Kein Laut ringsum, der den Gebeugten stört, Den Hingebeugten, der den braunen Nacken Anbetend neigt, bis in den Sand die Stirn. Und strahlend kommt der Tag her übers Wasser, Die Wellen hüpfen unter seinem Schritt Und leuchten. Sanft erglühn die strengen Wipfel Des schwarzen Haines und erschauern leis. Ein heller Schrei. Vom höchsten Eichenast Löst sich ein Kranich, schweren, breiten Fluges, Und steuert meerwärts! Seine Schwingen leuchten, Die Wellen leuchten, die bewegten Wipfel, Der braune Leib. Und Schweigen rings, kein Laut. Nur Licht und Glanz, nur Licht und Glanz.

T5

神圣、超验与智慧

T1

T5

LZH

福增格

晚投莊舍贈常紀

野燒平岡斷，荒原古木秋。田家足稔歲，名士自風流。禾黍初登圃，雞豚不外謀。主人誠愛客，投轄醉新篘。

T2

爱、情感与人际关系

T1

T2

ITA

A. M. Mazzi

Poesia di A. M. Mazzi - L'orologio

Poesia di A. M. Mazzi Tic tac fa l'orologio sia d'argento o d'oro fino, sia pur grande e piccolino! Tic tacI Palpita sempre segna il tempo che non posa; l'ora scorre silenziosa. Scorre sempre e non si ferma.. è tesor come denaro; non sciuparlo, siine avaro. Non scordarti, il tempo è sacro: chi lo sciupa non l'ha più; fanne conto pure tu.

T3

生命、时间与存在

T3

ARA

اللعين المنقري

قصيدة وأَبِغضُ الضَّيْفَ ما بي جُلُّ مَأْكِله

وأَبِغضُ الضَّيْفَ ما بي جُلُّ مَأْكِله إلا تَنَفُّجُهُ حَوْلِى إِذا قَعَدَا ما زال يَنْفُخُ كِتْفَيْهِ وحُبْوَتَه حتى أَقُولُ لَعَلَّ الضَّيْفَ قد ولَدَا

T2

爱、情感与人际关系

T2

ENG

Sylvia Plath

Watercolor Of Grantchester Meadows

There, spring lambs jam the sheepfold. In air Stilled, silvered as water in a glass Nothing is big or far. The small shrew chitters from its wilderness Of grassheads and is heard. Each thumb-sized bird Fits nimble-winged in thickets, and of good color. Cloudrack and owl-hollowed willows slanting over The bland Granta double their white and green World under the sheer water And ride that flux at anchor, upside down. The punter sinks his pole. In Byron's pool Cattails part where the tame cygnets steer. It is a country on a nursery plate. Spotted cows revolve their jaws and crop Red clover or gnaw beetroot Bellied on a nimbus of sun-glazed buttercup. Hedging meadows of benign Arcadian green The blood-berried hawthorn hides its spines with white. Droll, vegetarian, the water rat Saws down a reed and swims from his limber grove, While the students stroll or sit, Hands laced, in a moony indolence of love —- Black-gowned, but unaware How in such mild air The owl shall stoop from his turret, the rat cry out.

T1

自然、宇宙与地方感

T1

ARA

الشاعر أبو حزابة التميمي

قصيدة لم أسألُ عنك ولم أخُنْكَ ولم يكن

لم أسألُ عنك ولم أخُنْكَ ولم يكن في القلب منّي لِلسّلُوِّ مكانُ لكن رأيتكَ قد مَلِلْتَ زِيارتي فعَلِمْتَ أنّ دواءَك الهِجْران

T2

爱、情感与人际关系

T2

ARA

الشاعر محمد الشرفي الصفاقسي

قصيدة اللَهُ أَكبَرُ لا مَرَدَّ لِحُكمِهِ

اللَهُ أَكبَرُ لا مَرَدَّ لِحُكمِهِ وَقَضاءِ ما أَمضى بِسابِقِ عِلمِهِ يا غافِلاً وَالمَوتُ يَطلُبُهُ أَمَا تَخشى وَقَد أَصماكَ صائِبُ سَهمِهِ أَوَ مَا تَرى كُلَّ النُفوسِ تُجيبُهُ مَن لَم يُجِبهُ بِلَيلِهِ فَبِيَومِهِ هَيهاتَ لا يَنجو مِنَ المَوتِ أُمرؤٌ كَلّا وَلَو بَلَغَ السِماكَ بِزُعمِهِ حُكمٌ قُضاهُ في البَرِيَّةِ كُلِّها رَبُّ العِبادِ فَلا مَرَدَّ لِحُكمِهِ

T5

神圣、超验与智慧

T5

CES

Schwarzová, Růžena

HRANY

Zvoní hrany na vše strany, vítr zbořil slavobrány. Zlé to sny jsou? Hry snad bědné? Což strašidla straší ve dne? Vzniklý pramen pláče v trávě, pláčí lesy na Šumavě. Utírá si někdo řasy, vzpomíná si, vzpomíná si na pentle a na fábory, na ty hory, na ty hory. V číši otrávené víno nepij, nepij, domovino! Černá labuť, černí pávi naposled tě zpěvem zdraví. Jak to svistí, jak to svistí v celém světě nenávistí! Mluvit stříbro, mlčet zlato – utíká to, utíká to. Uč se, uč ve hvězdách čísti uč se, uč se nenávisti!

T4

社会、权力与历史

T4

ENG

Thomas Lodge

Phillis I

MY Phillis hath the morning sun At first to look upon her; And Phillis hath morn-waking birds Her risings still to honour. My Phillis hath prime-feather'd flowers, That smile when she treads on them; And Phillis hath a gallant flock, That leaps since she doth own them. But Phillis hath too hard a heart, Alas that she should have it! It yields no mercy to desert, Nor grace to those that crave it.

T2

爱、情感与人际关系

T2

LZH

卢彭祖

先子所作高陵篇藏诸家塾二十馀年一旦触目不能无感焉敬赋古诗一篇以缀其后洪武二十四年岁在癸未彭祖拜首书

高光宇宙烟尘昏，纲维坠地谁复论。阿瞒据国挟天子，窥窃神器如盘飡。那知英雄不容尔，四海义旗相继起。孙门兄弟真男儿，不比刘家豚犬耳。况有周郎多智谋，赤壁之功孰与俦。欲据襄阳以蹴操，可怜修短空悠悠。坚也多才惜早世，成就奇勋在子弟。赤乌返葬盘蛇门，三冢累累总相继。至今烟草青茫茫，父老相过犹陨涕。樵童牧竖不名闻，相传呼作孙家墩。或随风雨发光怪，千秋未泯英灵魂。我今抚卷悲先子，搜幽猎奇应至此。重为高陵考岁年，再发辉光今日始。

T4

社会、权力与历史

T4

BEN

ফরহাদ মজহার

আরশোলা

জীবনটা রসিকতা না রসিকতা করে জীবন কাটিয়ে দিও না কিন্তু রসিকতা ছাড়া জীবনের কোনো মানে নেই। জীবন পাকা কদবেলের মতো গাছের তলায় জীবন অনেক সময় কুড়িয়ে পাবে কিন্তু তার কঠিন আবরণ ভেঙে ভেতর দেখতে হলে দেখবে সেখানে পাথর জীবনের রস চাই। কারণ জীবন সিরিয়াস ব্যাপার। জীবন রসিকতা না জীবন সিরিয়াস। ধরো, আরশোলা। প্রাকৃতিক বিবর্তনে অন্য প্রাণীদের টেক্কা দিয়ে আরশোলা দারুণ বেঁচে আছে আরশোলা সিরিয়াস প্রাণী কিন্তু রসিক না। জীবন নিয়ে হাজার হাজার বছর কাটিয়ে দিল কিন্তু আরশোলা আরশোলাই হয়ে রইল। এতে প্রমাণিত জীবন খুবই সিরিয়াস ব্যাপার কিন্তু তার রস চাই। তোমার বয়স হয়েছে আজ তুমি একটি গাছের চারা রোপন করেছ তুমি বেশি দিন আর দুনিয়ায় নেই কিন্তু এই গাছ রোপন করেছ কার জন্য? যার জন্য সে যখন এই গাছের ছায়ায় বসবে তখন ভাববে আর বলবে জীবন সিরিয়াস ব্যাপার কিন্তু কোন রসিক বুনে গেলো এই বৃক্ষ তার রসিকতা চমৎকার! (কাব্যগ্রন্থ: কাব্যসমগ্র)

T3

生命、时间与存在

T3

CES

Karník, Jan

DURYCH CONTRA DEML ET VICE VERSA

Se čtyř stran tvrz obležena, zuří útok divoký. Bašta místem proražena zradou nebo úskoky. Obhajci v tu těžkou chvíli nepříteli k zábavě navzájem se poškorpili: šermují si po hlavě!

T4

社会、权力与历史

T4

ARA

الشاعر مالك بن نمط الهمداني

قصيدة ذَكَرتُ رَسولَ اللَه في فَحمَت الدُجى

ذَكَرتُ رَسولَ اللَه في فَحمَت الدُجى وَنَحنُ بِأَعلى رِحرَحانَ وَصَلدَدِ وَهُنَّ بِنا خُوصٌ قَلائِصُ تَغتَلي بِرُكبانِها في لاحِبٍ مُتَمَدِّدِ عَلى كُلِّ فَتلاءَ الذِراعَينِ جَسرَةٍ تَمُرُّ بِنا مَرَّ الهِجَفِّ الخَفَيدَدِ حَلَفتُ بِرَبِّ الراقِصاتِ إِلى مِنى صَوادِرَ بِالرُكبانِ مِن هَضبِ قَردَدِ بِأَنَّ رَسولَ اللَهِ فينا مُصَدَّقٌ رَسولٌ أَتى مِن عِندِ ذي العَرشِ مُهتَدِ فَما حَمَلَت مِن ناقَةٍ فَوقَ رَحلِها أَشَدَّ عَلى أَعدائِهِ مِن مُحَمَّدِ وَأَعطى إِذا ما طالَبُ العُرفِ جاءَهُ وَأَمضى بِحَدِّ المَشرَفِيِّ المُهَنَّدِ

T5

神圣、超验与智慧

T5

ARA

الشاعر أحمد الصابوني

قصيدة لا تحسدن على تناول رقبة

لا تحسدن على تناول رقبة شخصا تبيت له المنون بمرصد أو ليس بعد بلوغه آماله يفضي إلى عدم كأن لم يوجد لو كنت أحسد ما تجاوز خاطري حسد النجوم على بقاء سر مدي

T3

生命、时间与存在

T3

HIN

Anupinder Singh Anup

ग़ज़ल अपनी तुमको सुनाने से पहले

ग़ज़ल अपनी तुमको सुनाने से पहले इजाज़त तो ले लूँ ज़माने से पहले । चलो ग़म के सारे लबादे उतारें खुशी की नदी में नहाने से पहले । बहुत याद आती है हमको वो दौलत लुटाई जो हमने कमाने से पहले । हुनर तैरने का नहीं उसने सीखा किसी डूबते को बचाने से पहले । उसे मैं मनाऊँ तो कैसे मनाऊँ जो खुद मान जाये मनाने से पहले । मुझे बोझ अपना घटाना पड़ेगा सनम तेरे नखरे उठाने से पहले । हवाओं का रुख जानना है ज़रूरी पतंगें गगन में उड़ाने से पहले । चलो खुद भी सीखें सबक कोई यारो सबक दूसरों को सिखाने से पहले ।

T6

语言、艺术与创造

T3

T6

LZH

歐陽澈

飲中示子賢諸友七絕頗愧狂斐

不作群兒浪謗傷，致身蘄處諫臺霜。功成野服便蕭散，會見裴公綠野堂。

T4

社会、权力与历史

T4

RUS

Dmitrieva E.I.

«Весенних чужих половодий...»

Весенних чужих половодий Разлился широкий поток, И сердце опять на свободе, И вечер опять одинок... Плакучая черная ива Меня за окном сторожит... Тоскливо на сердце, тоскливо, Тоскливо от новых обид... О, если бы стала безбольней Усталой души пустота!.. Как грустно звонят с колокольни К вечерне в начале поста. Пойти и из желтого воска Зажечь пред иконой свечу... Душа не нашла отголоска, Но жду и покорно молчу. А боль все сильней, все бесплодней, -- Еще не омыли крови Великие воды Господни, Глубокие воды любви.

T5

神圣、超验与智慧

T2

T5

ZHO

朱尔

挑妈妈

你问我出生前在做什么我说我在天上挑妈妈看见你了觉得你特别好想做你的儿子又觉得自己可能没那个运气没想到第二天一早已经在你的肚子里

T2

爱、情感与人际关系

T2

LZH

何太中

石橋

未許興公知此山，應真飛錫干其間。陰凝黑霧落半跨，夜凍銀河僵一灣。偃月光通空翠眩，回風聲靜雨花閒。山中仙人渺何許，白鶴三招殊未還。

T5

神圣、超验与智慧

T5

T1

TUR

Mevlâna İdris Zengin

Birazdan Kıyamet Başlayacak; Başlasın!

birazdan kıyamet başlıyacak başlasın geldik gidiyoruz bağışla bizi büyük uykular gördük rüyada hayra yorduk herşeyi herşey dediğin nedir ki sen bilirsin kalbimizi durur unutsak yenilgimizi durur kaybetsek sudaki izimizi kalbimiz dediğin nedir ki aşk var aşk yok birarada tutamaz ikimizi geçtik dünyanın arasından geçtik bu küçük omuzlarımızla maviler giymiş ağlayan meleklere tarifsiz kadınlara düşmüş bayraklara gecikerek geçtik dünyadan bağışla bizi yaptıklarımız için yapmadıklarımız için elimizi dilimizi tanrım bağışla bizi birazdan kıyamet başlayacak lütfen

T5

神圣、超验与智慧

T5

ASM

প্ৰদীপ দাস

পথাৰ

সৌ পথাৰলৈ চোৱা । সৌ তৰাং পথাৰলৈ ...। বৰষুণ !! আকাশৰ পথেৰে নামি আহাঁ বৃষ্টিৰ টোপালত জীপাল হ'বলৈ দিয়া মোৰ পথাৰ । নিদিবা তৰাং হ'বলৈ । সূৰ্যাস্ত কিৰণত কামিহাঁড় ভগা কৃষক মই । সূৰ্যোদয়ৰ পৰশত জুৰালগা হাঁড়ৰ সৃষ্টিৰ অভিযান ...। এটা ৰাতি এটা দিনতকৈ হাজাৰ গুণে ডাঙৰ মোৰ বাবে । নিশাৰ আগমনত আসহায় পোচাক পিন্ধি প্ৰতীক্ষিত হওঁ মই সপোনৰ পৰশ এৰি পুৱালৈ ...। মোৰ তৰাং পথাৰ ! মোৰ খামুকীয়া খোজত নিশকতীয়া হয় মাটিৰ চপৰা । এইবাৰ দেখোন বানো নাহিল ...। এৰা , বান অবিহনেও বিধ্বস্ত হ'ল ধূসৰ পথাৰ ...।

T1

自然、宇宙与地方感

T1

LZH

鮑寧

風林書屋為學士朱允升先生曽孫賦

雲山何迢逓，石門自幽深。伊昔有君子，髙名良足欽。讀書萬巻餘，灼見千古心。避世聊自樂，棲遲隱巖隂。㑹當明主出，鳳向朝陽吟。阿衡起莘野，傳説施甘霖。功成一朝退，清風來舊林。云何未百年，此道難追尋。頼有賢孫子，可比雙南金。肯堂復肯搆，欣言嗣徽音。嗟我本舊人，有懷未盍簮。為君歌一曲，視古猶視今。

T4

社会、权力与历史

T4

T2

HIN

Rajkumar Jain Rajan

13. पीड़ा

तुम्हारे प्यार की आँच में सीधे- सीधे ही पूर्णता पा लेना चाहता था पूनम के चाँद- सा वक्त से आये फासले नहीं भूले हथेलियों की गरमाहट खामोशियों में ही जिंदगी बसर होती रही हमारी कभी कभी जज्बात के ताने- बाने समेट कर नर्म, रेशमी, मुलायम चाँद जैसे सपने बनता तो कभी समय की उधेड़बुन में अपने लिए स्वयं ही चुनता दर्द कुछ दर्द बहते नहीं दिल से रिसते रहते हैं किरच- किरच समझनी पड़ती है उम्मीदें और परेशानियां भी किसी असम्भव को संभव करने की किसी हमदम की ख्वाहिश पूरी करने के लिए टूटना, बिखरना भी अच्छा लगता है तुम औरत थी औरत ही बनी रही मैं पुरुष था पुरुष ही रह न तुमने कदम बढ़ाया न मैंने रेखा पर की देह का अभिमान और मन का दरकना प्रतीक्षा अन्तहीन भोग रहा पीड़ा समय की!

T2

爱、情感与人际关系

T2

ZHO

atonny

一首缺少下半部的诗

上阕少年不识愁滋味把十七岁押上印「愁」被归类为一种类名词不及物情绪动词一种夏日午后橘红色的云，会驻足舔舐的天鹅牌毛线球（夕阳像猫一样从左边蹑足而过）

T3

生命、时间与存在

T3

T6

T3

LZH

賴紹堯

即席與癡仙幼春詠懷

吾慕魯仲連，東海著高節。吾慕黃綺輩，商山標遺烈。人生貴適志，皎皎非高潔。出世忌太淡，入世忌太熱。膏明終見煎，草勁還遭折。所以古聖賢，保身守明哲。不違性所安，不求世所悅。亦隘亦不恭，庶以藏吾拙。

T5

神圣、超验与智慧

T5

T3

ELL

Phoebe Giannisi

TRANSHUMANCE I

για την Ελεονώρα και τον Δημήτρη ΤΖΙΒΑΕΡΙ Αχ, εγώ ήμουνα που το ’στειλα Τζιβαέρι μου με θέλημα δικό μου σιγανά πατώ στη γη i εν αρχή ην η βοσκή. η νομή. κομμάτια γης σπαρμένα εκτεταμένα απ’ τη βροχή και τον καιρό ποτισμένα φαγωμένα από τα βήματα ζώων ανθρώπων γεγραμμένα. αντηχούσε. κοιλάδες ρέματα κι απέναντι κορφές έφερναν πίσω τις φωνές. ii εν αρχή ην η νομή. για να μετακομίσω έπρεπε να μαζέψω έπρεπε να διαλέξω. τα πράματα. τα πράματα τα ζώα τα πράγματα τα πράγματα. iii — τι κουβαλάς μαζί σου όταν φεύγεις; — το σκοτάδι μου. το δικό μου κομμάτι σκοτάδι. — τι κουβαλάς μαζί όταν φεύγεις; — στο σώμα τα σημάδια. — τι κουβαλάς μαζί όταν φεύγεις; — το ξόρκι μου: λησμο-νημέ-νεςπρά-ξειςλησμο-νημέ-νεςλέ-ξεις κομμά-τιατης-παλιάς-ζωής γιανα-τηνέ-χειςφυ-λαχτό-σανενακόκ-κινο-σταυρό. iv — για να αλλάξω σπίτι έπρεπε να διαλέξω τα πράματα τα θραύσματα που τα παιδιά μου είχανε αφήσει πίσω προτού με αφήσουν για τη δική τους ζωή. v — Κιάτρα κράαπα όμλου νου κριάπα (Η πέτρα ραγίζει ο άνθρωπος δεν ραγίζει) vi — Όμως. τα θραύσματα είναι γυαλί χώνεται κάτω απ’ το δέρμα βαθιά και μες στη σάρκα ταξιδεύει τους δικούς του δρόμους διαλέγει. ένα τους ανεβαίνει προς την καρδιά. άλλο θα σου τρυπήσει την κοιλιά. — Τι ρίχνει ο Θεός και δεν το καταπίνει η γης — Tραύμα διαμπερές. το ’φτυσα απ’ το στόμα σαν πικρό κουκούτσι. αλλά κανένα δάκρυ δεν μου στόλισε το μάτι γιατί είχα χρόνια τώρα σφίξει γερά τα δόντια. — To πετρωμένο φαγείν αδύνατον λέει η μάνα αντί για το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον — για να φύγω έπρεπε να διαλέξω τα πράγματα μήνες κράτησε το μαρτύριο. ολόκληρος χειμώνας. βαρύς σκοτεινός ξεφύλλιζε τα δοχεία των αναμνήσεων. όμως. πιο πολύ πόναγε αυτό που είχε τόσα χρόνια ανάμεσα στα δάχτυλα γλιστρήσει σαν αέρας. ό,τι εξεχάσθη. τα κενά. ό,τι δεν έγινε. — Λεῦσσε δ’ ὅμως ἀπεόντα νόῳ παρεόντα βεβαίως Κοίταξε όμως με το νου τα απόντα ως παρόντα με βεβαιότητα λέει ο Παρμενίδης.

T3

生命、时间与存在

T3

LZH

方逢时

怀故兴济令许伯玉

客子赋皇华，乘流泛斗槎。暝烟浮远树，凉月动虚沙。仙令怀潘岳，尘踪愧孟嘉。何人夜吹笛，遗恨满天涯。

T2

爱、情感与人际关系

T2

DEU

Unbekannter Verfasser

Schwalbenlied

Schwalben, liebe Schwalben, kommt ihr lieben Gäste? Seid begrüßt aufs beste! Schützen will ich gut euch und eure Brut, samt dem kleinen Neste. Schwalben, liebe Schwalben, müßt ihr wieder fahren? Gott mög euch bewahren! Fahrt dahin mit Glück, kehrt mir auch zurück, wie in allen Jahren!

T1

自然、宇宙与地方感

T1

ENG

Runciman, Thomas

I.

A Hamadryad Dies. Low mourned the Oread round the Arcadian hills; The Naiad murmured and the Dryad moaned; The meadow-maiden left her daffodils To join the Hamadryades who groaned Over a sister newly fallen dead. That Life might perish out of Arcady From immemorial times was never said; Yet here one lay dead by her dead oak-tree. “Who made our Hamadryad cold and mute?” The others cried in sorrow and in wonder. “I,” answered Death, close by in ashen suit; “Yet fear not me for this, nor start asunder; Arcadian life shall keep its ancient zest Though I be here. My name?— is it not Rest?”

T3

生命、时间与存在

T3

LZH

王其元

丁卯四月十二日，外甥唐侶笙賢甥招余小飲怡園，在座有曹君遠模、許君頌慈、祝君毅臣、陳子景侯暨余六人，各述年齡，適得三百六十歲。其事甚巧，僉謂不可無詩以紀之。余成七古一章

浙東飛將東西鄰，千乘萬騎屯江濱。市雖不驚野不變，怎奈兵荒終困民。自春徂夏人蜷伏，不時聞炮膽戰頻。睠焉南郭開復社，敵人星散同逋臣。正苦胸中多結轖，憑誰一掃萬斛塵。惠然客來非不速，邀我怡園情倍真。座中屈指人凡六，曹王許祝及唐陳。古稀以上居其半，艾壯而外亦二人。合之整數無奇零，適得三百有六旬。多一人焉固不可，少一人焉亦不倫。自是天然玉合子，或如乞巧圖相因。若以有餘補不足，花甲重週亦平均。轉瞬三萬六千日，一一漸可百年臻。況今日長如小年，一日過去如二日。儻或人各六十歲，便各一百有二十。此意非自鯫生開，先我而言有蘇軾。前者創之後者因，莫誚浮煙與浪墨。吾儕既作忘年交，何分誰主與誰客。世界共和我共壽，當然共浮一大白。

T3

生命、时间与存在

T3

T2

T3