Datasets:
PoetryMTEB
/
MultilingualPoetryThemeClassification

Dataset card Data Studio Files
xet
Community
language
stringclasses
81 values
author
stringlengths
1
120
⌀
title
stringlengths
1
409
⌀
text
stringlengths
4
32.8k
theme_code
stringclasses
6 values
theme_category
stringclasses
6 values
deepseek-v3-1-250821
stringclasses
6 values
kimi-k2-250905
stringclasses
6 values
doubao-seed-1-6-lite-251015
stringclasses
196 values
ZHO
瑠歌
马肉
我们所抒情的马 是桌上的一盘肉 真正的它们 在疆北 的天河 吃草 饮水 抚摸彼此 成年的马儿 长着透亮的鬓毛 至于被牧民 宰杀 装箱 卖给河北的驴肉贩子 那是 大地上普遍发生 抒情无法抵达的地方
T4
社会、权力与历史
T4
T4
T6
HIN
Deepak Sharma
5. रुक्मिणी की मनः इच्छा
हे कृष्ण! मैं कुछ दिन के लिए राधा बनना चाहती हूँ तुम भी कान्हा बन जाओ ना मुझसे प्रेम करो जैसे किया था तुमने राधा से कुछ दिन के लिए रख दो चक्र सुदर्शन बजाओ मेरे लिए बांसुरी बनाओ शरीर का त्रिभंगी आकार मैं नृत्य करना चाहती हूँ कुछ क्षण तुम्हारे साथ कुछ क्षण के लिए भूल जाओ अपना ब्रह्रत्व मेरे साथ करो किसोरपन की लीलाएं मैं चाहती हूँ यमुना किनारे करूँ तुम्हारे साथ वन-विहार देर तक देखूँ लता, कुंज और डालियां तालाब में तैरती मछलियाँ आकाश में उड़ती चिड़ियाँ फिर किसी कदम्ब के नीचे बैठ जाऊँ इत्मीनान से मेरी जांघ पर तुम रख देना सिर जिससे देख सकूँ मैं तुम्हारी आँखो में अपनी छवि सहला सकूँ तुम्हारे कोमल केश और अनुभव कर सकूँ लौकिक प्रेम। हे कृष्ण! मैं कुछ दिन के लिए राधा बनना चाहती हूँ तुम भी कान्हा बन जाओ ना
T2
爱、情感与人际关系
T2
T2
T2
LZH
黄庭堅
四休居士詩三首
富貴何時潤髑髏， 守錢奴與拘官囚。 太醫診得人間病， 安樂延年萬事休。
T5
神圣、超验与智慧
T5
T5
T5
LZH
子言
五言美瓜沙僧献款诗一首
圣泽布遐荒， 僧来自远方。 愿弘戎虏地， 却作礼仪乡。 博□谕乡雅， 清谭义更长。 □应恩意重， 归路转生央。
T4
社会、权力与历史
T5
T4
T4
RUS
Добролюбов Николай Александрович
Памяти отца
Благословен тот час печальный, Когда ошибок детских мгла Вслед колесницы погребальной С души озлобленной сошла. С тех пор я в мертвом упованье Отрады жалкой не искал И бесполезному роптанью Себя на жертву не давал. Не уловлял мечты туманной, И пред иконами святых Мольбой смиренно-покаянной Не опозорил чувств моих. Но без надежд и утешений Я гордо снес мою печаль И, без загробных обольщений Смотря на жизненную даль, На битву жизни вышел смело, И жизнь свободно потекла... И делал я благое дело Среди царюющего зла...
T3
生命、时间与存在
T3
T3
T3
POR
Denise Teixeira Viana
Sem Explicação
Ah, quantas noites fiquei sem dormir quantas horas fiquei sem te ouvir quanto tempo passei sem te amar. Ah, quantas vezes fiquei sem falar quantos homens não pude saciar quantos meses ficaste sem bulir na minha cavidade gosmenta. Ah, se minha frase fosse toda amor e se essa flição não demorasse tanto tanto a se abrir encabuladamente oferecer-te-ia meu coração: depósito para o teu descanço. Eu te quero amor meu a mudes dos teus lábios ferinos. Quero as ondas médias da tua clave de fá. De batom escarlate me lambuzaste o corpo Quero esta toda fragilidade
T2
爱、情感与人际关系
T2
T2
T2
LZH
王宠
秋怀二首
凤管龙箫清且悲， 南徐北固自逶迤。 海门直指联三象， 日驭巡行逼九疑。 入计衣冠刓玺绶， 防秋兵马失旌旗。 长卿谏猎无消息， 怅望江湖有所思。
T4
社会、权力与历史
T4
T4
T4
HIN
Prabhudayal Shrivastava
26. कुशल वैद्य होते हैं बच्चे
चित्त उदास और मन चंचल, हो तो यह कर डालें। चलकर किन्हीं सड़क गलियों में, बच्चा गोद गोद उठा लें। बच्चे को गुदगुदी लगाकर, उसको खूब हँसा लें। वह लग जाये ठिल ठिल करने, तो खुद भी मुस्करा लें। खुशियों के उन, मुक्त पलों को, आंखों में बैठा लें। कुशल वैद्य होते हैं बच्चे, बस इलाज करवा लें।
T2
爱、情感与人际关系
T2
T2
T2
LZH
樊繼祖
望盤谷
佇望唐賢跡， 欹冠倚碧筇。 春山開錦軸， 古柏臥蒼龍。 苔滑遊人屐， 風傳梵寺鐘。 何時卜築裡， 穩臥白雲峰。
T1
自然、宇宙与地方感
T1
T1
T1
DEU
August Graf von Platen
Das Grab im Busento
Nächtlich am Busento lispeln bei Cosenza dumpfe Lieder. Aus den Wassern schallt es Antwort, in den Wirbeln klingt es wider. Und den Fluss hinauf, hinunter zieh'n die Schatten tapfrer Goten, Die den Alarich beweinen, ihres Volkes besten Toten. Allzu früh und fern der Heimat mussten sie ihn hier begraben, Während noch die Jugendlocken seine Schultern blond umgaben. Und am Ufer des Busento reihten sie sich um die Wette. Um die Strömung abzuleiten gruben sie ein frisches Bette. In der wogenleeren Höhlung wühlten sie empor die Erde, Senkten tief hinein den Leichnam mit der Rüstung auf dem Pferde. Deckten dann mit Erde wieder ihn und seine stolze Habe, Dass die hohen Stromgewächse wüchsen aus dem Heldengrabe. Abgelenkt zum zweiten Male, ward der Fluss herbeigezogen. Mächtig in ihr altes Bette schäumten die Busentowogen. Und es sang ein Chor von Männern »Schlaf in deinen Heldenehren! Keines Römers schnöde Habsucht soll dir je dein Grab versehren!« Sangen's, und die Lobgesänge tönten fort im Gotenheere. Wälze sie, Busentowelle, wälze sie von Meer zu Meere! Tweet   Gedichtinterpretationen - Gedichtanalysen audible-Hörbücher KOSTENLOS testen Impressum - Datenschutz
T4
社会、权力与历史
T4
T4
T4
ASM
প্ৰাণজিৎ বৰুৱা
একাপ চাহৰ দাম
কিমান দামী হব পাৰে একাপ চাহ , প্ৰায়ে বৰ কষ্ট দিয়ে আস ! দুকঠা মাটিৰ কেঁচা এটি ঘৰ , পৰিয়ালৰ মানুহ কেইটাৰ বৰ মৰমৰ , খেতি মাটি দুপুৰা , হাতত নাই কাম , ভন্তী আবিয়ৈ পিতাই ৰুগীয়া , প্ৰাপ্য চাকৰি এটা বিচাৰি গলো , খুজিছে তেওঁলোকে মাটি ভেটি বিক্ৰী কৰি দিব লগীয়া হোৱা একাপ চাহৰ দাম .... হে চাহাব মাটি অবিহনে কি খাম , কেনেকৈ বাৰু আপোনাক মই এতিয়া পাঁচ লাখ টকীয়া চাহ একাপ খুৱাম । একাপ চাহৰ দাম ... দেউতাৰ অৱসৰ , সকলোৱে লৈছে খবৰ , দেউতা বৰ সহজ সৰল সকলোৰে সেয়ে বৰ মৰমৰ ... সকলোৱে বুজাইছে শিক্ষক এটা মহৎ বৃত্তি ঠিকেই পিছে তুমি এতিয়াহে দেখিবা এই বৃত্তিৰ কি সন্মান , অফিচে অফিচে ঘুৰিবা বহুত কথাই নকৈ বুজিবা , বাৰে প্ৰতি পাবা আব্দাৰ চাহ খাবলৈ কিবা এটা দি যাওক চাৰ ... চাহ এৰা এই কাপ স্পিচিয়েল চাহৰেই বৰ দাম , বৰ দাম ...!! একাপ চাহৰ দাম ... এৰা বহুতৰ বাবেই এইয়া এতিয়া তেনেই সহজ কাম , একাপ চাহৰ দামত এটা ফ্লেট , পত্নীৰ বাবে দায়মণ্ড চেট , একাপ চাহৰ দামতেই পঞ্চাশ হাজাৰ টকাৰ শাৰী , একাপ চাহৰ দামতেই যদি আহে বলেৰ' ছাফাৰী , তেন্তে কেনেকৈ বাৰু এই চাহৰ দাম নোলোৱাকৈ পাৰি ...!! হা হা একাপ চাহৰ দাম ... মাজে মাজে ভাবোঁ কোনে নাখাই বাৰু এই চাহ ? হয়তো যি নাখাই সি হয়তো সুবিধাই পোৱা নাই খাবলৈ , অথবা তেওঁৰ অভাৱ বৰ্তমান সসীম ... নতুবা তেওঁ এতিয়াও শিকা নাই হয়তো বিবেকক বন্ধকত থবলৈ !! যিহেতু একাপ চাহৰ দামত , তেওঁৰ তথাকথিত ষ্টেটাচ বাঢ়ি যায় সমাজত , তেন্তে এই দাম বাৰু নোলোৱাকৈ কেনেকৈ থাকে, কিন্তু বাপু মনত ৰাখিবা বাপৰ ধনেও নাটে পাপৰ ধনেও নাটে ... লিখি লোৱা এতিয়াই আৰাম আৰু হাৰামৰ ধনে সদায়েই বিপদ মাতে ...!! সাৱধান , নকৰিব মিছাতে মানুহ জাতিটোৰ বদনাম , নহলে সময়ত নিজেই মানুহ হোৱাৰ বাবে বৰ লাজ পাম ... সেইয়ে অনুৰোধ , কৰি উঠি আপোনাৰ দায়িত্বৰ কোনো কাম , পাৰে যদি আৰু নুখুজিব আমাক এই একাপ চাহৰ দাম ... । নোট : একাপ চাহৰ দাম খুজি আপোনাৰ সন্মান লাঘৱ নকৰিব , চাহৰ দাম নোলোৱাকৈয়ো আপুনি সুখেৰেই থাকিব পাৰিব, পিছে আপোনাৰ এই চাহৰ দামৰ বাবেই কাৰোবাক দুখ দি , আপুনি সদায় বিবেকৰ ওচৰত শিৰনত কৰি সুখী হব কোনোদিনেই নোৱাৰিব ...!!
T4
社会、权力与历史
T4
T4
T4
ZHO
杨牧
孤寂・一九一〇
(Leo Tolstoy: from Astapovo，with…，to Sonya) 是什么样一种灼热的意志在寒夜里 反覆点燃着我衰朽的瞳人，而终于 就在火车长鸣而逝那一刻当我徬徨站在 蒸气和水雾快速散去的铁道上方 叹息吧丝昂雅，啊丝昂雅我的情人 我的爱已经熄灭，断绝 以及我的恨 我已经失去设想音容与神智的 坚毅之力，设想你开始老去以后 那浅浅发色底下优游的关注和冷淡，自在 而平滑的前额什么都不显示，然而 即使此刻当我已经几乎 失落自你温存的笑与责备 自你习惯的愠怒和畏惧 惟独在你的日记里 我冗杂地存在，活着—— 我依旧可以为昔日的一杯茶 感动，低回不已，当黄昏的天色沉沉 向我枯坐的窗渗透，包围 我记得如何悲哀地从一些哲学理念中 悠悠醒转，手抚着胸口 纸张散了一地 然而别的我都不太记得了，或许 大草原上摇曳发光的黄花像星星点缀 在小站屋檐一角，我们曾经遭遇的 无限蔓延的黄花在路过的草原上 发光——在檐角照着现在这里 而且我惦念一些类似的名字 一些声调，笔划，痕迹 完全的孤寂
T3
生命、时间与存在
T3
T2
T3
LZH
呂大臨
經筵大雪不罷講
强記師承道古先， 無窮新意出塵編。 一言有補天顔動， 全勝三軍賀凱旋。
T4
社会、权力与历史
T4
T4
T4
ITA
Karin Boye
Poesia di Karin Boye - Certo che fa male
Poesia di Karin Boye Certo che fa male Certo che fa male quando i boccioli si schiudono. Perché dovrebbe altrimenti esitare la primavera? Perché dovrebbe tutta la nostra bruciante nostalgia restare legata al pallido e amaro gelo? Eppure il bocciolo fu involucro per tutto l’inverno. Che cosa c’è di nuovo ora che intacca e preme? Certo che fa male quando i boccioli si schiudono, male a ciò che cresce e a ciò che racchiude. Certo che è difficile quando le gocce cadono. Tremanti d’inquietudine stanno sospese, pesanti si aggrappano al ramoscello, si gonfiano, scivolano – il peso le trascina giù, per quanto cerchino di aggrapparsi. Difficile essere incerti, timorosi e divisi, difficile sentire il baratro che attira e richiama e tuttavia restare lì e solamente tremolare – difficile voler restare e volere cadere. Allora, quando il peggio è arrivato e più niente aiuta, si schiudono esultando i boccioli dell’albero. Allora, quando non c’è più il timore che trattiene, le gocce sul ramoscello cadono scintillando, dimenticano la vecchia paura del nuovo dimenticano l’apprensione passata per il viaggio – sentono per un attimo la loro più grande sicurezza, riposano in quella fiducia che crea il mondo.
T3
生命、时间与存在
T3
T3
T3
BUL
Теодор Щорм
Не искаш да го изречеш
Не искаш да го изречеш, додето мълви го на целувките жарта и неспокойствието ти в сърцето вести ми тайната на любовта. От мене бягаш плахо надалече, притиснала до мойта гръд глава; на любовта си лесна плячка вече, ала не осъзнаваш ти това. От мен отдръпваш стройното си тяло, но впиваш в устните ми ти уста; желаеш да се съхраниш, изцяло изгубена в потока на страстта.
T2
爱、情感与人际关系
T2
T2
T2
CES
Květ, Bohuslav
LÉTO V CIZINĚ.
Karmínem zabarvila západ slunce zář a z polí, vlnících se požehnáním Páně, zpěv cvrčků věčný zní tak monotonně, fádně – dech léta zdřímnuvšího ovanul tvou tvář... Na jiný myslíš kraj a městys v klínu hor a dýcháš téměř známou vůni žitných polí, luk panenských... a srdce tím víc bolí, bolí, když vzpomeneš, jak vítal tě v svou zeleň bor... V sen vžíváš se, že zapomněl’s na místo, čas, oh, zapomněl jsi, že jsi v zemi dálné, cizí, že’s jak ten kámen, v moři hlubokém jenž zmizí, tu nejsou milí tví, neslyšíš jejich hlas...
T2
爱、情感与人际关系
T1
T2
T2
ARA
الشاعر خالد مصباح مظلوم
قصيدة من يستطيع سوى الذبابة
من يستطيع سوى الذبابة يعتلي رأس الملوك وأشرس الحكامِ؟
T4
社会、权力与历史
T4
T4
T4
TUR
Ahmet Özer
Ne Zaman Nerdeyiz
şimdi burdaysak bir yanımızla bir yanımız savrulur dünyanın bütün ırmaklarıyla ilk hecesinde ışırız yaşanacak günlerin/ taptaze sesin içinde trenler yeryüzüne rüzgâr götürür düşlerimizden, bursa cezaevinden uludağ'a bakarız ay vakti konya'dan beyşehir'e pancar taşıyan ağır kamyonlarla gül tadında bir sabahın güzelliğine dökülürüz fırat'ın güneşli buğdaylara yüz süren suyuyla akarız güneye gözlerimiz kapatılır üstüne çizgi çizilir adımızın yelken oluruz bütün ömürlere/ kırılan gençliğimizle. kar altında yürürüz sevgilimizle / gelecek kilim olur çiçeğe su veririz şebboydan begonyaya bir koku uzanır puşkin'in her dizesinde soluk alırız insanlık adına vivaldi'nin notalarına yerleşir yüreğimiz kar sevinciyle, ak yazılarla yolculuğa çıkar içimizdeki çocuk paris komünü'nde isyanın ateşçisi oluruz sinop cezaevinde sürgün bir gazeteci karacaoğlan'ın sazının tellerinde/ pir sultanın ak gömleğinde tonguç'un demiri döven büyük ellerinde turaçların güzelliği nakışlayan uçuşunda. che ile bolivya'da insanlığın düşünde ölümsüz fotoğraf bir bozlağın yakıcı kederinde hasrete dönüşürüz fesleğenlerin yemyeşil kokusunda/ gecede tüten gecesefalarında kuğuların boynunda ışırız/ atların yelesinde masalların yılları nakışlayan ölümsüz tarihinde çocukluğumuza uzanırız çayırların boy attığı mevsimde kanayan yaramıza koyarız/ alkıma dönüşen özgürlüğü. Edebiyat ve Eleştiri Dergisi Kasım-Aralık 2001 sayısı
T4
社会、权力与历史
T4
T4
T4
ARA
الشاعر عبد الصمد بن المعذل العبدي
قصيدة إنّ الكريم إذا رآك ظلمته
إنّ الكريم إذا رآك ظلمته ذكر الظلامةَ بعد نوم النومِ إياك من ظلم الكريم فإنه مُرٌّ مذاقته كطعم العلقمِ وجفا الفراش وبات يطلب ثأره أسفاً وإنْ أغضى ولم يتكلمِ
T2
爱、情感与人际关系
T2
T4
T2
LZH
鄭誧
癸未重九
地僻秋將盡， 山寒菊未花。 病知詩愈苦， 貧覺酒難賖。 野路天容大， 村墟日脚斜。 客懷無以遣， 薄暮過田家。
T3
生命、时间与存在
T1
T3
T3
SPA
Miguel de Barrios
Soneto
El primer hombre fui, que, por Dios hecho, le semejé, de todo cifra hermosa; y, con gratitud al cielo odiosa, el quererme hacer grande me ha deshecho. Dominé el mundo, a mi altivez estrecho, y por comer la fruta venenosa, de la muerte en la cárcel espantosa, me viene grande el más pequeño trecho. Denominéme, de adamá (que tierra denota), Adán, (que es «hombre»), por tal modo que he vuelto a mi materia inanimada Lo que esta losa hasta mi nombre encierra, cuando Adán fue pensaba que era todo y, leído al contrario, ya soy nada.
T3
生命、时间与存在
T5
T3
T3
LZH
窦真君
九转诗
玉律春初至， 金丹帝感成。 南山同圣寿， 东海比时清。 福是玄元德， 功由至道呈。 小臣虽有术， 仙士谢茅盈。
T5
神圣、超验与智慧
T5
T5
T5
SQI
Ismaïl Kadaré
PEISAZH
Ç'janë ato plaka me të zeza që flasin një gjuhë të vdekur Sillen në fushën e ngrirë Shkelin mbi ngricë gjithkund. Korbat mbi kokat e tyre Enden kërcënueshëm. Krokama E tyre tregon se në kodin E lashtë diçka nuk punon. Ç'janë ato plaka me të zeza që flasin një gjuhë të vdekur: Korba mbi fushën e ngrirë. Krokama të shkreta plot hutim. 1986
T4
社会、权力与历史
T4
T4
T3
ENG
Robert Greene
Sephestia's Lullaby
WEEP not, my wanton, smile upon my knee; When thou art old there 's grief enough for thee. Mother's wag, pretty boy, Father's sorrow, father's joy; When thy father first did see Such a boy by him and me, He was glad, I was woe; Fortune changed made him so, When he left his pretty boy, Last his sorrow, first his joy. Weep not, my wanton, smile upon my knee; When thou art old there 's grief enough for thee. Streaming tears that never stint, Like pearl-drops from a flint, Fell by course from his eyes, That one another's place supplies; Thus he grieved in every part, Tears of blood fell from his heart, When he left his pretty boy, Father's sorrow, father's joy. Weep not, my wanton, smile upon my knee; When thou art old there 's grief enough for thee. The wanton smiled, father wept, Mother cried, baby leapt; More he crow'd, more we cried, Nature could not sorrow hide: He must go, he must kiss Child and mother, baby bliss, For he left his pretty boy, Father's sorrow, father's joy. Weep not, my wanton, smile upon my knee, When thou art old there 's grief enough for thee.
T2
爱、情感与人际关系
T2
T2
T2
IND
Kambing
BENANG RINDU
BENANG RINDU Oleh Kambing Hitam Coba dengarkan, Suara ini kian pilu, Tercekat  tertahan di tenggorokan, Mengoyak setiap jalur hayal, Pupuskan nyali beraniku. Coba lihat, Mata ini memelas hasrat, Mendamba sedikit keteduhan, Saat sang surya perlahan tenggelam, Hilang ditelan lautan dalam. Kini, Biarkan kugenggam sendiri, Biarkan hanya pohon tua itu yang tau, Biarkan hanya ilalang itu yang mengerti, Benang rindu ini kusimpan rapi, Dalam kotak misteri yang ku ukir sendiri, Mungkin kelak jadi saksi atau diam lalu mati. #kambing HitamPUISI (18/10/2016, Tambun, BEKASI )
T2
爱、情感与人际关系
T2
T2
T2
ARA
الشاعر ابن النحوي
قصيدة لبستُ ثوبَ الرجا والناس قد رقدوا
لبستُ ثوبَ الرجا والناس قد رقدوا وقمتُ أشكو إلى مولاي ما أجِدُ وقلت يا سيدي يا منتهى املي يا من عليه بكشف الضر أعتمدُ أشكو إليكَ أموراً أنت تعلمها مالي على حملها صبرٌ ولا جلدُ وقد مددتُ يدي بالضرِّ مشتكياً إليك يا خير من مدت إليه يدُ
T5
神圣、超验与智慧
T5
T5
T5
HIN
Jyoti Kundar
प्रथमा
संभव कहाँ था आगे बढ़ना, कठिन बहुत था कुछ बनना श्रृंखलाओं में बंधी थी, वो रूढ़ियाँ बहुत बड़ी थीं तोड़ कर उनकी सीमाएं, कहाँ आसान था तारों को छूना पैरों में पड़ी थी परम्पराओं की बेड़ियाँ। पर सबसे पहले जो करे, उसका मोल अनमोल है जो बढ़ कर आगे, पहचान अपनी बनाए उसकी बात ही कुछ और है । तुमने न हार मानी, बधाएँ पार की सारी नारी तू नारायणी तू प्रथमा, तू अनन्या तू ही हमारी प्रेरणा
T4
社会、权力与历史
T4
T4
T4
JPN
隆源
null
ころもてに　ひるはちりつる　さくらはな　よるはこころに　かかるなりけり
T1
自然、宇宙与地方感
T1
T2
T1
RUS
Сумароков Александр Петрович
Песня (Ты сердце полонила...)
Ты сердце полонила, Надежду подала И то переменила, Надежду отняла. Лишаяся приязни, Я всё тобой гублю. Достоин ли я казни, Что я тебя люблю? Я рвусь, изнемогая; Взгляни на скорбь мою, Взгляни, моя драгая, На слезы, кои лью! Дня светла ненавижу, С тоскою спать ложусь, Во сне тебя увижу - Вскричу и пробужусь. Терплю болезни люты, Любовь мою храня; Сладчайшие минуты Сокрылись от меня. Не буду больше числить Я радостей себе, Хотя и буду мыслить Я вечно о тебе.
T2
爱、情感与人际关系
T2
T2
T2
HIN
Tanendra Singh Rathore
पथिक पथ प्रेरणा (काव्य)
आशा के कुछ क्षणभर लेकर, साहस भरे कदमों से चलकर आँधी और तूफ़ानों से लड़ना शत्रु से शत्रु बन भिड़ना प्रखरता के चरम क्षणों में पत्थर बनकर न बिखरूँगा निज कर्मों से निखरूँगा यश-अपयश और क्षमा-याचना, सुख- दुःख में कर पाप-प्रार्थना ध्येय के पथ से न बिसरूँगा निज कर्मों से निखरूँगा कुंठा, व्यथा, चित कामना धूमिल भाव की द्वेग भावना परपीड़क आनंदित होकर कर्मसाधना को मंदित कर कर, ऐसा सार ना रचूँगा निज कर्मों से निखरूँगा निज कर्मों से निखरूँगा।।
T3
生命、时间与存在
T3
T5
T3
ARA
الشاعر عبد الرحمن السويدي
قصيدة لما اتكلتَ على إلهك دائماً
لما اتكلتَ على إلهك دائماً كان الإله إليك خير معينِ وسقاك من صافي شراب وداده وسقى العدوّ الكأس من غسلين وكذاك في الأخرى تكون مظفّراً في جنّة المأوى بحور العين لم تسع في ضرر امرئٍ لكنما سعواك في إصلاح ذات البين واللَه جلّ جلاله مع من غدا في نصحه للناس خير أمين لا زلت محروس الجناب موفقاً في حفظ دنيانا وحفظ الدين
T5
神圣、超验与智慧
T5
T5
T5
ARA
الشاعر عمرو بن أحمر الباهلي
قصيدة وأشياء مما يعطف المرء ذا النهى
وَأَشياءُ مِمّا يُعطِفُ المَرءَ ذا النُهى تَشُكُّ عَلى قَلبي فَما أَستَبينُها
T3
生命、时间与存在
T3
T3
T3
LZH
洪德章
希文枕邊談詩謂律詩易工夢中與之辯詩以折其非既覺忘數字因足成之
七步成詩語近諧， 壇荒李杜乏奇才。 僧敲未敢一言定， 鳥過曾安幾字來。
T6
语言、艺术与创造
T6
T6
T6
URD
Saleem Kausar
ابھی حیرت زیادہ اور اجالا کم رہے گا
ابھی حیرت زیادہ اور اجالا کم رہے گاغزل میں اب کے بھی تیرا حوالہ کم رہے گامری وحشت پہ صحرا تنگ ہوتا جا رہا ہےکہا تو تھا یہ آنگن لا محالہ کم رہے گابھلا وہ حسن کس کی دسترس میں آ سکا ہےکہ ساری عمر بھی لکھیں مقالہ کم رہے گابہت سے دکھ تو ایسے بھی دیے تم نے کہ جن کامداوا ہو نہیں سکتا ازالہ کم رہے گاوہ چاندی کا ہو سونے کا ہو یا پھر ہو لہو کاسلیمؔ اہل ہوس کو ہر نوالہ کم رہے گا
T2
爱、情感与人际关系
T3
T2
T2
RUS
Vielgorskij M.Ju.
(Канон в честь М. И. Глинки)
Пой в восторге, русский хор, Вышла новая новинка. Веселися, Русь! наш Глинка -- Уж не Глинка, а фарфор! За прекрасную новинку Славить будет глас молвы Нашего Орфея Глинку От Неглинной до Невы. В честь толь славныя новинки Грянь, труба и барабан, Выпьем за здоровье Глинки Мы глинтвеину стакан. Слушая сию новинку, Зависть, злобой омрачась, Пусть скрежещет, но уж Глинку Затоптать не может в грязь.
T6
语言、艺术与创造
T6
T6
T2
RUS
Клюшников Иван Петрович
Собирателям моих элегий
Я не поэт! Страстей могучих лава В груди давно уж не кипит! Не соблазнит меня поэтов слава, И крик друзей не соблазнит. Нет, никогда на суд пустому свету Я не пойду с моей тоской: Давно уж я позвал себя к ответу, Давно расчелся сам с собой. И не богат я светлыми мечтами, И не страдал, и не любил, Я равнодушно годы за годами, За чувством чувство схоронил. Я вызываю тени их из праха; Я панихиды им пою; Но силы нет во мне - взглянуть без страха На юность бедную мою. Не примирился я с моим призваньем, Тяжка мне память прошлых лет, Ее будить восторженным рыданьем Я не хочу, - я не поэт! Моя печаль - семейная могила, Чужим нет дела до нее. Пусть я один оплачу всё, что было И что теперь уж не мое. Вам дик мой плач! - То голос тяжкой муки, То отголосок светлых дней. Зачем же вам разрозненные звуки Души расстроенной моей? Оставьте их! от скорби, от роптанья Я исцелюсь скорей в тиши И заглушу нестройный вопль страданья Святой гармонией души.
T6
语言、艺术与创造
T6
T6
T3
FRA
DREYFUS, Abraham
LE BOMBARDEMENT DE GOMORRHE
… Et Guillaume leur dit : « Soldats ! la grande histoire S'incline devant vous ; de victoire en victoire Vous avez parcouru la France et reconquis L'Alsace et la Lorraine, y compris la Champagne, Avec la Normandie, un peu de la Bretagne Et les environs de Paris. « Vous avez bombardé Strasbourg et pris Versailles ; Rouen et Tours ont vu s'écrouler leurs murailles ; Vous avez triomphé de Metz et de Verdun ; Vous avez pris Sedan, cette ville imprenable, Et vous avez gagné, souvenir mémorable, La bataille de Châteaudun. « Bientôt vous reverrez la patrie allemande ; Bientôt,… mais aujourd'hui l'Éternel vous commande De poursuivre votre œuvre, héroïques soldats ! Suppliez, suppliez vos femmes bien aimées De vous attendre encor, car le Dieu des armées. « Il faut brûler Paris, comme autrefois Gomorrhe ! Dieu nous l'ordonne ! Il faut que la flamme dévore Cet antre de débauche et de perdition. Après avoir lancé le feu qui purifie, Nous pourrons exercer dans cette ville impie La Sainte Réquisition. « Nous prendrons, cette fois, la colonne Vendôme. En mil huit cent quatorze, ils disaient, « sous la chaume », Qu’on ne l'aurait jamais : eh bien, de cet affront Nous nous sommes vengés ; la France est abattue, Et, lorsque nous voudrons emporter leur statue, Ce sont eux qui a descendront. « Et nous prendrons aussi les superbes casernes Qui répondent si bien à ces besoins modernes D'ordre, de discipline et de sécurité. C'est là que vous irez, soldats, après la guerre, Après avoir fait luire enfin sur cette terre Le flambeau de la liberté ! « Mais la liberté sage, et non point la licence ! Vous l'avez bien compris, lorsque la Providence M'a fait grand Empereur, de grand Roi que j'étais ; Vous l'avez bien compris, soldats qui savez lire ; Aussi je n'ai pas eu besoin, moi, de vous dire Que « l'Empire, c'était la Paix ! » « Voilà pourquoi la France entière est misérable. Elle n'a pas voulu d'une « paix honorable » Et ne s'est pas rendue avec Napoléon. Mais nous, les champions du droit philosophique, Nous châtierons l'orgueil de cette République En bombardant le Panthéon. « Et nous la soumettrons aux lois de la nature, De la psychologie et de la raison pure, Aux principes du système germain. Hélas ! la vérité nouvelle est méconnue ; C'est pour cela, Seigneur, que ton « peuple se rue » Contre le vieux peuple romain. « Paris ne sera plus la grande capitale. Que faut-il, pour fonder une cité rivale ? Transporter à Berlin ce qu'on admire ici. Nous leur ferons gratter l'Hôtel des Invalides, Et nous appliquerons ses dorures splendides Sur le moulin de Sans-Souci. « Car nous aimons les arts comme les belles-lettres. Nous avons des savants et de grands géomètres. Ces hommes ont brisé le cercle trop étroit Où vivait la pensée ; ils ont, dans leur génie, Découvert cette utile et noble théorie De « la force primant le droit ». « O Paris ! tu croyais qu'oubliée de l'Europe, Alors que notre masse énorme t'enveloppe, Tu garderais au moins le royaume du goût ! Tu ne savais donc pas que tout nous est possible ; Tu ne savais donc pas que la Prusse invincible Irait « partout, partout, partout » ? « Oui, nous inventerons les modes germaniques. On verra, comme au temps de nos châteaux gothiques, De longs manteaux tout noirs, relevés sur le flanc, Et des chapeaux de feutre ornés de saintes broches, Et de sombres gilets avec de grandes poches, Et des bas couleur rouge-sang. « Alors cous reviendrez, vous qui, pour la patrie, Exercez dans l'exil cotre honnête industrie, O concierges, tailleurs, bottiers et balayeurs ! Braves gens ! votre rôle ici-bas est modeste. S'il survenait encor quelque guerre funeste, Vous iriez travailler ailleurs. « Et maintenant, soldats, frappez, frappez encore ! Exterminez l'impie, incendiez Gomorrhe ! Que l'on dise de nous : Rien ne les arrêta. Mais hâtez-vous ; Paris persiste à se défendre, Et j'ai déjà reçu, je peux bien vous l'apprendre, Quelques reproches d'Augusta. »
T4
社会、权力与历史
T4
T4
T4
CES
Šimon, Josef
Na večer.
U večer, když se nebe vyjasnilo a dlouhé, zlaté pruhy na západě se táhly klenbou, a vše ticho bylo, a jenom ptáče ozvalo se v sadě, mé srdce sladké dumy lásky snilo. Já patřil v tiché, zádumčivé lesy a do daleka běžící ty chlumy, v nichž mlha sedá v rozervané tesy, – a poslouchal jsem hor těch tklivé šumy, jež k sobě táhnou, bouřným hlukem děsí! Já patřil do hvězd v nekonečné výši, jež na sebe se dívaly a smály a rozprávěly, ty u sebe bližší, a zvaly nás v tu nedozírnou dáli, kde andělé nám dají blaha číši... V ten večer zřel jsem, že vše láska pojí, i zrnka písku i závratné světy, že v ní vše hýbe se, v ní vše se rojí, ji země tají, o ní mluví květy... A vděčnosť k Bohu jala duši moji.
T5
神圣、超验与智慧
T5
T5
T5
JPN
雅幸
null
さえあかす　あらしのほとも　けさみえて　ゆきにわかるる　みねのよこくも
T1
自然、宇宙与地方感
T1
T1
T1
LZH
吳錫黻
遷居圩里別社中諸友
朝登小艇移家去， 好友叮嚀別故遲。 敘舊正當頻貰酒， 離群不復更題詩。 數椽斜倚垂楊樹， 一徑遙環種菜籬。 地僻村深無過客， 滿庭花月影差差。
T2
爱、情感与人际关系
T2
T2
T2
ARA
الشاعر أحمد بن شاهين القبرسي
قصيدة يا عدوًّا قد ظلمناه
يا عدوًّا قد ظلمنا هُ بتلقيب الحبيبِ وغريب الطَّبع فينا وهو في زيِّ قريبِ ما قليلٌ أنت لكن منك قد ضلَّ نصيبي
T2
爱、情感与人际关系
T2
T2
T2
CES
Prokoš, Otokar
VEČER.
Bílou pavučinou panovnice noci zapřádala údol v luzný, teplý sen. Švarné děvče z mlýna, věříš její moci? Věř, a v jejích loktech dřímej dále jen! Stáli u potoka, v šeru olší skryti. Na hladině plála vlnky líbajíc plná koule luny. Z rákosí a sití šepot lásky tajné zaletal jí vstříc. „Drahá,“ šeptal tiše, tiskna ruku její, „drahý,“ opětoval kyprý její ret. Zmlkli. Paprsk luny padal do krůpějí, které v ňadrech houpal kolem každý květ. Vzduchem táhla drozda píseň horující... Možno v také chvíli více ještě říci?
T2
爱、情感与人际关系
T2
T2
T2
CES
Ladinský, Miloslav
Uskok.
Nade skalou nade strmou sokol bystrozraký krouží, po milence Uskočici Uskok touhou mocnou touží. Dívku vzal mi při haračí Turčín, moji Uskočici; pro ni půjdu k Turčínovi s puškou, se svou posestricí! S posestricí, se svou puškou, s pobratimem jataganem; těš se, dívko Uskočice, milenci se zase stanem! Z rákosí se loďka nese ku pašově ku paláci, ranou z pušky Uskok mladý daň za děvu svoji splácí. Turčín v své se krvi válí – Uskok nese Uskočici, objímá jí – chválu vzdává pušce, svojí posestrici.
T2
爱、情感与人际关系
T2
T4
T2
DEU
Johann Nepomuk Vogl
Das erste Weiß
Wie plötzlich doch bedeckt mit Eis So Strauch als Bäume steh'n, Auf letztem Grün das erste Weiß, Wie traurig ists zu sehn! Was bangst du, Herz? Sei frisch und kühn Und denk, wenn Flocken wehn: Auf letztem Weiß das erste Grün, Wie lieblich wird das stehn!
T1
自然、宇宙与地方感
T1
T3
T1
LZH
杨欣
撤离延安
胡军蠢动犯边关， 挥泪西辞宝塔山。 此去蟠龙严阵待， 同仇敌恺斩凶顽。
T4
社会、权力与历史
T4
T4
T4
SPA
Carlos Póo Urbach
Los templos
En sus bóvedas guardan la infinita castidad que los sueños tornasola, como guarda en su pálida corola alburas la silvestre margarita En su recinto protector no agita el ansia terrenal su impura ola; del blanco cirio la dorada aureola a los delirios lánguidos excita Narcótico deleite se desprende del incensario fúlgido que al aura impregna de balsámicos olores; y el ritmo melancólico que extiende por la atmósfera el órgano, restaura el piadoso fervor de mis mayores
T5
神圣、超验与智慧
T5
T5
T5
LZH
趙嘏
下第
南溪抱瓮客， 失意自懷羞。 晚路誰攜手， 殘春自白頭。
T3
生命、时间与存在
T3
T3
T3
LZH
江休復
君實不飲酒栽菊詩以問之
君實不飲酒， 庭下多栽菊。 不知黄花開， 奈此杯中綠。 凌晨煙露滋， 後日風霜促。 欲表君苦心， 宜種子猷竹。
T2
爱、情感与人际关系
T1
T2
T2
ITA
Dino Frescobaldi
Al vostro dir, che d'amor mi favella
Al vostro dir, che d’amor mi favella, rispondut’ho, perch’io ne sono preso. Dico che, se ’l valletto è saggio e ’nteso, lasci la donna e prenda la pulzella: ché, s’ell’è gaia giovanetta e bella, dé ’l core aver più caldamente acceso; e se la donna l’ama e mira fiso, esser può vaga, ma non sì com’ella: perciò che la pulcella, c’ha lo core mosso ad amare, è fatta disïosa, ch’altro non chiede che ’l disio d’amore; non può esser così donna ch’è sposa. Questo mi mostra el dolce mio segnore ch’andar mi fa con la mente pensosa.
T2
爱、情感与人际关系
T2
T2
T2
LZH
蕭顯
鎭東樓同陳司馬飲
登賞因逃暑， 吟哦幸遇君。 雨餘山水漲， 風細野芳芬。 近渚鷗尋侶， 排空雁逐羣。 庾公千載後， 髙興計誰分。
T2
爱、情感与人际关系
T1
T2
T2
ZHO
李春兰
与萍为邻
让少女长成花蕊，误过 结果的季节，结不成 橙色的风 你在水里结成了荷 与诸多的青萍为邻 受流水的侵蚀，虚空 设下的孽，黑夜设下的障碍 黑夜流淌着黑，许多的弱小 生命垂危 如果白昼没有显示蓝 黑夜就不会降临
T3
生命、时间与存在
T3
T3
T3
ARA
الشاعر عبد الله الزايد
قصيدة يقولون إن الشرق والغرب ضدان
يقولون إن الشرق والغرب ضدان وليس لهم فيما ادعوا أي برهان شقيقان مذ كانا قرينان دائماً هما في فنون العلم والدرس صنوان لقد أصبحا بعد اختلاف وفرقة شريكان في دفع العتو من الجاني ولم يبخس الغربي في الشرق حقه فدع زور طليان سخاف وألمان لكم شع للإغريق في الشرق نير فلم يجحد الشرقي فضلاً ليوناني ومن بعد قام الشرق يقضي ديونه فلم يتجاهل حقه أي إنسان فلو أن كبلنج طوى الدهر للورى يسأل عن سلفستر وشرلمان لقالا له قولاً يفند حكمه وقولهما بعد البلى خير سلطان دعوا اليوم ما أمس حديث خرافة فما تلاقي الغرب والشرق قولان فكم عابر شق الفضاء محلقاً يبيت بأمريكا ويمسي ببغدان وكم يتلق العلم في جامعاته أوانس لا تحصى وأفواج فتيان وكم قام في دور الصناعة منهمو رجال همو في الجسم كالشريان وكم من جنود قاتلت في صفوفه تناضل في حزم وطيد وإيمان يعدون للباغين لقمة جائع وكلهمو في طهيها متفاني فيحمون أعلام الحضارة والهدى بحزم وإخلاص وحد سنان وكم في ربوع الشرق من بعثاته رجال لهم منه وفيه يدان تفتش عن آثاره وكنوزه وتاريخ أسلاف كرام أولي شان كأني بأنوار السلام مضيئة وطير التهاني صادح فوق أفنان ستعلوا صروح الحق خفاقة اللوا على الأرض في الشرق قصي وفي داني إذ كان للماضين عيد بنصرهم ففي نصرنا في هذه الحرب عيدان قضاء على الأعداء في عقر دارهم ومحو لمن يزهو بجنس وألوان سعادتنا في السلم والعدل شامل قصيين عن باغ أثيم وعن جاني بني الأرض إن الأرض دار مشاعة فليس لشعب أن ينكل بالثاني فعيشوا جميعاً ينتفي الشر عنكموا بعيدين عن غل وحقد وأضغان
T4
社会、权力与历史
T4
T4
T4
CES
Šedivý, Prokop
Světýlka.
Hrejte, jen hrejte smělé podvodnice, Libě skákejte, krásné tanečnice, Jenž pocestného Dolůna svého Ochotně vábíte, Pak skázu plodíte. Však odvás nikdý nedám se loudit, Mohlbych někam lehce zabloudit. Známť vás počerném Jiskřícým oku, A ponádherném Milostném kroku. Známť vás, že jste bludičky Amorovy sestřičky. –
T2
爱、情感与人际关系
T2
T2
T2
PAN
شاہ محمد
راجا گیا گُلاب سنگھ آپ چڑھ کے
راجا گیا گُلاب سنگھ آپ چڑھ کے، باہوں پکڑ لاہور لیاؤندا ای صاحب لوک جی! اساں پر دئیا کرنی، اوہ تاں آپنا کم بناؤندا ای دِتے کڈھ ملوَئی دوآبیئے جی، وِچوں سِنگھاں دی فوج کھِسکاؤندا ای شاہ محمدا، طرف پہاڑ لَے کے، تُرت جموں نوں کُوچ کراؤندا ای
T4
社会、权力与历史
T4
T4
T4
DEU
Lautensack, Heinrich
ZeugungEin Mann, im Traum, spricht:
Wieder fesselt mich dein Bild, Mutter meines jungen Weibes, an der Frühfrucht deines Leibes blieb ich seltsam ungestillt. Komm, mit deinen Frauenhänden: kniend küßt du meinen Schoß, kniend löst du meiner Lenden unterbundne Wünsche los, du, mit deinen Frauenhänden. Leben, das aus Leben drängt, Säfte, Kräfte, ohne Ende: sieh, nun sind dir deine Hände lebenswundervoll besprengt. Leben, das das Leben sucht, heiße Blüten, weiße Brände: bald, bald tragen deine Hände Frucht ...
T2
爱、情感与人际关系
T2
T2
T2
HIN
Gopal Prasad Vyas
खूनी हस्‍ताक्षर
वह खून कहो किस मतलब का जिसमें उबाल का नाम नहीं। वह खून कहो किस मतलब का आ सके देश के काम नहीं। वह खून कहो किस मतलब का जिसमें जीवन, न रवानी है! जो परवश होकर बहता है, वह खून नहीं, पानी है! उस दिन लोगों ने सही-सही खून की कीमत पहचानी थी। जिस दिन सुभाष ने बर्मा में मॉंगी उनसे कुरबानी थी। बोले, "स्वतंत्रता की खातिर बलिदान तुम्हें करना होगा। तुम बहुत जी चुके जग में, लेकिन आगे मरना होगा। आज़ादी के चरणें में जो, जयमाल चढ़ाई जाएगी। वह सुनो, तुम्हारे शीशों के फूलों से गूँथी जाएगी। आजादी का संग्राम कहीं पैसे पर खेला जाता है? यह शीश कटाने का सौदा नंगे सर झेला जाता है" यूँ कहते-कहते वक्ता की आंखों में खून उतर आया! मुख रक्त-वर्ण हो दमक उठा दमकी उनकी रक्तिम काया! आजानु-बाहु ऊँची करके, वे बोले, "रक्त मुझे देना। इसके बदले भारत की आज़ादी तुम मुझसे लेना।" हो गई सभा में उथल-पुथल, सीने में दिल न समाते थे। स्वर इनकलाब के नारों के कोसों तक छाए जाते थे। “हम देंगे-देंगे खून” शब्द बस यही सुनाई देते थे। रण में जाने को युवक खड़े तैयार दिखाई देते थे। बोले सुभाष, "इस तरह नहीं, बातों से मतलब सरता है। लो, यह कागज़, है कौन यहॉं आकर हस्ताक्षर करता है? इसको भरनेवाले जन को सर्वस्व-समर्पण काना है। अपना तन-मन-धन-जन-जीवन माता को अर्पण करना है। पर यह साधारण पत्र नहीं, आज़ादी का परवाना है। इस पर तुमको अपने तन का कुछ उज्जवल रक्त गिराना है! वह आगे आए जिसके तन में खून भारतीय बहता हो। वह आगे आए जो अपने को हिंदुस्तानी कहता हो! वह आगे आए, जो इस पर खूनी हस्ताक्षर करता हो! मैं कफ़न बढ़ाता हूँ, आए जो इसको हँसकर लेता हो!" सारी जनता हुंकार उठी- हम आते हैं, हम आते हैं! माता के चरणों में यह लो, हम अपना रक्त चढाते हैं! साहस से बढ़े युबक उस दिन, देखा, बढ़ते ही आते थे! चाकू-छुरी कटारियों से, वे अपना रक्त गिराते थे! फिर उस रक्त की स्याही में, वे अपनी कलम डुबाते थे! आज़ादी के परवाने पर हस्ताक्षर करते जाते थे! उस दिन तारों ने देखा था हिंदुस्तानी विश्वास नया। जब लिक्खा महा रणवीरों ने ख़ूँ से अपना इतिहास नया।
T4
社会、权力与历史
T4
T4
T4
DEU
Friedrich Wilhelm Weber
In der Winternacht
Es wächst viel Brot in der Winternacht, Weil unter dem Schnee frisch grünet die Saat; Erst wenn im Lenze die Sonne lacht, Spürst du, was Gutes der Winter tat. – Und däucht die Welt dir öd und leer, Und sind die Tage dir rauh und schwer: Sei still und habe des Wandels acht: Es wächst viel Brot in der Winternacht. Tweet   Gedichtinterpretationen - Gedichtanalysen audible-Hörbücher KOSTENLOS testen Impressum - Datenschutz
T1
自然、宇宙与地方感
T1
T3
T1
ARA
الشاعر مصطفي الترزي
قصيدة ثكِلتُك حيّاً بالعقوقِ وإنّما
ثكِلتُك حيّاً بالعقوقِ وإنّما مماتُك عندي من حياتِك أصلحُ فأنت القَذى في ناظِرَيَّ وغُصَّةٌ بحلقي وهَمٌّ في فؤادي مُبَرِّحُ فجوزيتَ ما جوزي اللَعينُ ابن ملجمٍ وفي غضَبِ الرحمنِ تُمسى وتُصبِحُ
T2
爱、情感与人际关系
T2
T2
T3
CES
Heyduk, Adolf
Modlitba.
Stařeček s houslemi ondy, na boží vánoční hod, pomáhal na kruchtě hráti ze starých, vyrudlých not. Se zrakem sklopeným klidně v zákoutí u pultu stál, bděle a vroucně a zbožně z partesů koledy hrál. S pohnutím rektor naň hleděl... K varhanám hrdě zněl zpěv, z ňader však starcových houslí lila se zvučící krev. Pyšně si ostatní vedli, smyčec jich jen že se mih', ale ten stařeček sivý modlil se na houslích svých.
T5
神圣、超验与智慧
T5
T5
T5
ENG
Macy, Arthur
PRISMATIC BOSTON
Fair city by the famed Batrachian Pool, Wise in the teachings of the Concord School; Home of the Eurus, paradise of cranks, Stronghold of thrift, proud in your hundred banks; Land of the mind-cure and the abstruse book, The Monday lecture and the shrinking Cook; Where twin-lensed maidens, careless of their shoes, In phrase Johnsonian oft express their views; Where realistic pens invite the throng To mention “spades,” lest “shovels” should be wrong; Where gaping strangers read the thrilling ode To Pilgrim Trousers on the West-End road; Where strange sartorial questions as to pants Offend our “sisters, cousins, and our aunts;” Where men expect by simple faith and prayer To lift a lid and find a dollar there; Where labyrinthine lanes that sinuous creep Make Theseus sigh and Ariadne weep; Where clubs gregarious take commercial risks ‘ Mid fluctuations of alluring disks; Where Beacon Hill is ever proud to show Her reeking veins of liquid indigo; To thee, fair land, I dedicate my song, And tell how simple, artless minds go wrong. A Common Councilman, with lordly air, One day went strolling down through Copley Square. Within his breast there beat a spotless heart; His taste was pure, his soul was steeped in art. For he had worshiped oft at Cass's shrine, Had daily knelt at Cogswell's fount divine, And chaste surroundings of the City Hall Had taught him much, and so he knew it all. Proud, in a sack coat and a high silk hat, Content in knowing just “where he was at,” He wandered on, till gazing toward the skies, A nameless horror met his modest eyes; For where the artist's chisel had engrossed An emblem fit on Boston's proudest boast, There stood aloft, with graceful equipoise, Two very small, unexpurgated boys. Filled with solicitude for city youth, Whose morals suffer when they're told the truth, Whose ethic standards high and higher rise, When taught that God and nature are but lies, In haste he to the council chamber hied, His startled fellow-members called aside, His fearful secret whispering disclosed, Till all their separate joints were ankylosed. Appalling was the silence at his tale; Democrats turned red, Republicans turned pale. What mugwumps turned‘ tis difficult to think, But probably they compromised on pink. When these stern moralists had their breaths regained, And told how deeply they were shocked and pained, They then resolved how wrong our children are, Said, “Boys should be contented with a scar,” Rebuked Dame Nature for her deadly sins, And damned trustees who foster “Heavenly Twins.” O Councilmen, if it were left for you To say what art is false and what is true, What strange anomalies would the world behold! Dolls would be angels, dross would count for gold; Vice would be virtue, virtues would be taints; Gods would be devils, Councilmen be saints; And this sage law by your wise minds be built: “No boy shall live if born without a kilt.” Then you'd resolve, to soothe all moral aches, “We're always right, but God has made mistakes.”
T4
社会、权力与历史
T4
T4
T4
GLG
Yolanda Castaño
A POESÍA É UNHA LINGUA MINORIZADA
Comezaría polo espesor. A súa acidez, o seu ph. Camiña igual ca unha muller: entre o masacre do invisible e o campo de concentración da visibilidade. Ladra estilo e final, unha épica hospitalaria. No poema a linguaxe faise ouvidos xordos a si mesma, nel as palabras amplían o seu círculo de amizades. Hai que masturbar o abecedario ata que balbuza cousas aparentemente inconexas. Caixa de cambios da fala, acenos doutra orde. O sorriso do mosquito dentro da pedra de ámbar. Non se trata de que non comprendas árabe. Non entendes poesía.
T6
语言、艺术与创造
T6
T6
T6
BUL
Аролд Алварадо Тенорио
Пролет
Пролетта чука по прозорците и прахът на Гоби покрива вещите с горчива патина. Някой говори от една далечна тропическа земя. Животът е жесток. Времето неумолимо.
T3
生命、时间与存在
T3
T3
T3
CES
Hašek, Roman
SERENADA.
Tak blízka’s mi a přec tak v dáli... Tvé oči od počátku lhaly, v jich pohledu mně nelze čísti – ten pohled vždy mně vzdoroval! Kdybych Tě neměl v nenávisti, slyšíš, já bych Tě miloval! Tvé zraky v můj se vpíjí dlouze, lhou úsměv Tvůj, lhou o Tvé touze Vždy lhaly. – Chladný vítr svistí a hyne květ, jenž v jaře vzplál. Kdybych Tě neměl v nenávisti, slyšíš, já bych Tě miloval! Oh, nenávidím zjev Tvůj bílý, ten pohled víc mne nerozčílí: Nechť všecky sny jak spadlé listí odnese vichr v šerou dál! Kdybych Tě neměl v nenávisti, já bych Tě tolik miloval...!
T2
爱、情感与人际关系
T2
T2
T2
RUS
Деген Юрий Евгеньевич
Не встало с востока темное сонце
не встало с востока темное сонце, но вечера после приходит влажная ночь. ты же со мною навеки будешь, легкой походкой по улицам сердца идя. ты ль полюбила хмурое небо души моей? -- нет! это я тонкой рукою зажал сухую песчинку Божьяго сада. бледная ручка мне на рукав легла. Боже! прикажешь какой мне подвиг свершить? -- ночь просижу над кроваткой любимой, -- камни таскать смогу слабой моей спиной.
T2
爱、情感与人际关系
T2
T2
T2
LZH
张道源
佛手柑
金色曾传授记年， 好从清苦味真诠。 如何有手多相似， 不及天龙一指禅。
T5
神圣、超验与智慧
T5
T5
T5
LZH
白恱
上方寺次南峯楊子
竹壑響寒玉， 山亭來好風。 小橋横谷口， 古塔半雲中。 落鶩帶殘照， 飛帆挂逺空。 歸舟石湖晚， 漁火隔汀紅。
T1
自然、宇宙与地方感
T1
T1
T1
RUS
Карабанов Пётр Матвеевич
Гренадеры, молодцы
Гренадеры, молодцы, Други, братья, удальцы! Ой, калина, ой, малина! Станем, братцы, вкруговую, Грянем песню удалую, Грянем песню, в добрый час, Благо хлеб-соль есть у нас, Запоем мы трыцко, хватско Про житье-бытье солдатско: Что под дождичком трава, То солдатска голова, - Весело цветет, не вянет, Службу царску бойко тянет. Жизнь мужицкая, прости! Ради службу мы нести. По позыву и по воле Умереть готовы в поле. В ком хоть мало есть ума, Не страшна тому сума: Он ружье, патронник, лямку - Как ребенок любит мамку, А бывало, братцы, встарь, Хоть дубиной приударь - Ни из чести, ни из платы Не пойдет мужик в солдаты. Пальцы рубит, зубы рвет, В службу царскую нейдет; А когда служить сберется, То как с жизнью расстается, Тут жена, и брат, и сват, Гришка, Сидор и Кондрат Как по мертвом зарыдают, До кружала провожают. Всей деревней заревут: "Ваньку в рекруты сдают!" "Ах! прости навеки, Ваня, Вот ужо те будет баня!" А теперь - чего тужить, Как с охотой не служить? Слава богу! есть отставка, По два рублика прибавка. Ай, спасибо, наша мать, Ради в поле умирать! Жизнь солдатска нам забава, Польза, счастье всем и слава!
T4
社会、权力与历史
T4
T4
T4
CES
Jeřábková, Růžena B.
Ó, SNĚŽENKO BÍLÁ!
Ó, sněženko bílá, květinko něžná, jara ty poselkyně první, na všem ještě kdy clona sněžná. Ó, sněženko, jsi jako dívka něžná záhy jež, a časně tak po lásce zaplaje, po jejím teple jež záhy tak – květu svého v jaro dá, aby uvadla, umřela brzy. – – Ó, tak jsi mé duši podobná, jak jarem časně květ zvedáš ze studena, ze sněhu někde ještě. Ó, je zalíbení, květinko, v tobě moje, a já tě miluji dětinsky tak, z jara jak rozkvétáš v stromoví hustě. Tvůj kalíšek tak mi je milý, mně posvátný květ jeho bílý. – V ten věnec svůj já vpletu tě květe malinký a nevinný v čistotě dětinské svojí, jež oběti tak jsi se vydal záhy. – Studenou slzu zřím v poupatech tvých – ó, sněženko bílá! – já líbám tě a k ústům tisknu, vždyť mi tak si rovni spolu! – Moje duše mladá jako ty; tak záhy, jako ty po jaru, tichá – zatoužila mi láska, kde plaje a dýchá. –
T1
自然、宇宙与地方感
T1
T2
T1
ISL
Linda Vilhjálmsdóttir
frelsi I - það er haft fyrir satt
það er haft fyrir satt að mannskepnan muni tortímast að hún farist í flóði innan skamms eða brenni upp til agna og okkur er uppálagt að skrúfa niður í gasinu okkur sem trúum á eldinn og höfum virkjað hann til að lyfta okkur upp sífellt hærra og hærra okkur sem ekkert hélt niðri á jörðinni nema aðdráttaraflið okkur sem vorum frjáls undan okinu frjáls undan grýlum kaldastríðsáranna frjáls undan trúnni á samfélag heilagra frjáls undan öllu nema útburðarvælinu í hvalfjarðarstrengnum handan við garðinn ~
T3
生命、时间与存在
T3
T4
T3
BEN
সেজান মাহমুদ
কোন এক সুন্দরী রাতে
কোন এক সুন্দরী রাতে রঙ্গিন খামে লেখা তোমার চিঠির মত চাঁদ জোছনায় সাজিয়ে ছিল আমার প্রহর আমি নিঃঘুম সেই রাত হয়েছিল ভোর।। জোনাকীরা দূর বনে আলো আধারেতে বিষন্ন আলো জ্বেলে জেগেছিল সাথে। তুমি ছিলে না সেই দুঃখ যেন দিয়ে গেছে আজানা দূরের খবর নিঃঘুম সেই রাত হয়েছিল ভোর ঘর ছাড়া মন যেন ময়ূরী পাখায় নিঃসঙ্গ ভেসে চলে দূর অজানায়। তুমি এলে না তাই *** বাঁশী নিয়ে গেছে সাজানো সুখের ***।।
T2
爱、情感与人际关系
T2
T2
T2
BEN
মালাধর বসু
রাসলীলা
।।বসন্ত রাগ।। কৃষ্ণের প্রসাদে গোপ বসে বৃন্দাবনে। দুঃখ সোক ভয় ক্ষোভ কিছু নাহি মনে।। কথা আছে গোবিন্দাই জাই তার ঠাঞী। কোন ঠাঞী গেলে তার দরসন পাই ॥ হেনমতে নারায়ণ চিত্তে গোপি জন। সর্ব্বভূত সরির গোসাঞী জানিল তখন ॥ জানিঞাত গোবিন্দ পাতিল জোগমায়া। গোপি লঞা কৃড়া করি বৃন্দাবনে জাঞা ॥ নড়িলা জমুনা তির যুন্দর কাহ্নাই। নানা বৃক্ষ পুষ্প সব আছয়ে তথাই ॥ কৃষ্ণের বিজয় নর ষুন একমনে। গুনরাজ খাঁনে বোলে শ্রীহরিচরনে।। (কাব্যগ্রন্থ : শ্রীকৃষ্ণবিজয়)
T5
神圣、超验与智慧
T5
T5
T5
ARA
الشاعر علي أحمد باكثير
قصيدة صوت المتنبي
من الملأ العلوي من عالم الخلدِ أهل عليكم بالتحيات والحمد تقحمتُ حُجب الغيب حتى أتيتكم لأجزيكم عن بعض إحسانكم عندي قطعتُ حدود (الأين) في متطاولٍ من اللوح يفنى البعد فيه من البعد كأن الفضاء اللانهائي سائرٌ على كرةٍ لا حد فيها سوى حدي إذا ما ركضت السير في فلواته تشابه ما قبلي عليّ وما بعدي إلى أن تجاوزت النجوم جواذباً إليهن عطفي غير أن لسن من قصدي يناشدني - والنور ثمّ - لسانها لأنشدها شعري وأصفيها ودي ولو لم تكن (مصرٌ) و(جلّق) الهوى و(بغداد) لم أبخل عليها بما عندي معانٍ قضى فيها الشباب مآربي وسلّت بها كبرى العزائم إفرندي وأمليتُ فيها الدهر غرّ قصائدي فغنى بها الأجيال في السهل والنجد ****** ****** قطعتُ حدود (الأين) حتى أتيتكم فمن (لمتى) ما بيننا قام كالسد أجل، ألف عامٍ حال بيني وبينكم فلولا سبقتم أو تأخر بي عهدي سعدتُ بلقياكم وفزتم برؤيتي لو أن يد المقدار ألغته في العدّ ألا فتزحزح يا زمان لشاعرٍ يريد فلا تقوى الجبال على صدي أغرّك أنّ الأرض قد شربت دمي؟ وأنّ عيون الشهب قد شهدت لحدي؟ رويدك قد خلدتُ في الشعر محضه ولم يبق منه للتراب سوى الدُردي فها هو في الأجيال ينساب صافياً إلى ابنٍ.. إلى ابنٍ.. من أبيه.. من الجد يزيد على الأيام كالخمر سورةً لو أن حُميا الخمر تهدي كما يهدي أنا الخالد الساري بأعصاب شعبه وما شعبه بالنزر أو ضرِع الخدّ ****** ****** بني مصر أنفاس الخلود عليكم ونشر الخزامى والرياحين والورد سبقتم إلى تكريم ذكراي غيركم وقدماً سبقتم للمكارم والمجد رأيت (بلاد الضاد) عقداً منظماً ولكن (مصراً) فيه واسطة العقد قضيت لمصر بالإمامة بينها وهل لقضاء شئته أنا من ردّ؟ ومن غيركم أهدى إلى (الضاد) شاعراً كشوقي ومنطيقاً كجباركم سعدِ؟ أحبهما لا بل أقدس فيهما مشابه من عزمي وأصداء من وجدي أعدتم إلى (الفصحى) الحياة فزحزحت بأيديكم كابوس تُبّت والصُغدِ هي الضاد لن يذوي على الدهر عودها وقد خصها (الذكر) المقدسُ بالخلدِ ستبدأ من حيث انتهت سائر اللغى خطاها إلى حدّ يجل عن الحدّ ولا تعتبوها فهي بعد صغيرةٌ ولم يتنفس صدرها بعد عن نهدِ علىأنها بالرغم من صغر سنها لناعسة الجفنين مياسة القدِ يكاد يصيح الحب بين شفاهها "أنا الحب ما أخفيه فوق الذي أبدي" ****** ****** تمنٍ يلذ المستهام بمثله" " وإن كان لا يغني فتيلاً ولا يجدي وغيظٌ على الأيام كالنار في الحشا" " ولكنه غيظ الأسير على القِدّ فلو عشتُ في هذا الزمان وأهله لغيرت من نهجي وضاعفتُ من جهدي وكنتُ تنكبتُ الملوك ومدحها فليسوا بأكفائي وإن نالهم حمدي وأتعس خلق الله من زاد همه" " وقصّر عما تشتهي النفس في الوُجدِ ****** ****** يقول أناسٌ إنني قد هجوتكم فإما أرادوا الشرّ أو جهلوا قصدي ولم أهجُ إلا حالةً غاظني بها وقوف بني الأحرار بين يدي عبدِ ولستُ أبالي مادحاً لي وهاجياً فقد رويت نفسي من الصيت والمجدِ ولي منهما ما لم ينله مملكٌ ولا شاعرٌ قبلي ولا شاعرٌ بعدي ولكنني أصبحتُ رمزاً لمجدكم يضمكم روضي ويجمعكم وِردي فمن نالني بالسوء نالكم به لذاك، ويعوي ضدكم من عوى ضدي أبى الله إلا أن مجدي مجدكم وإن رغم الشاني ومجدكم مجدي (أبوكم أبي يوم التنفاخر (يعربٌ وجدكم (فرعون) اضحى بكم جدي تألّه و(التاريخ) طفلٌ وملكه تبسّمُ ذاك الطفل نوغي في المهد تكلل بالريحان هامات ضيفه وتنضح أبهاء الندام بما وردِ وقد أعلنت فيها المجامر وجدها فصعّدن أنفاساً من العود والندّ تقوم عليهم في شفوفٍ رقيقةٍ جوارٍ كمثل اللولوء النثر والنضدِ يطفن عليهم بابنة الكرم حرّةٍ وبالنُقلِ بعد اللحم والزُبد والشهدِ فلا غرو في دعوى النبّوةِ مثلُه وليس له فوق البسيطة من ندّ ويعجبني الجبار إذ هو قوةٌ يهيم بها قلبي وأعبدها جُهدي كذا فلتكن فتيان يعرب إن ترد حياةً لها ما بين أعدائها اللُدّ حرام عليكم أن يقوموا وتقعدوا وأن تهزلوا والقوم ماضون في الجدّ كثيرٌ عليهم بعدُ أن تقفوهم بني اللؤمِ منكم موقف الندّ للندّ فكيف بأن يعلوا عليكم ويضربوا على العُرب دون العزّ سداً على سدّ ****** ******* رفعتم شباب النيل أمس لواءها فنفستمُ كربي وبرّدتمُ وجدي وثرتم على الحامي العتيد وصحتمُ "نعيش كراماً أو نُغيّب في اللحدِ" بنفسي دماءٌ أهرقت في جهادكم (تحن إلى أسلافها قبل في (أحد جريرتها أن كلفت حمل قيدها وما خلقت إلا قضاء على القيدِ أضاء سناها (بالشآم) فروّعت عِداها وردتها إلى خطةٍ قصدِ أرى الحق في الدنيا يُردّ لقاهرٍ ولم أره يوماً يُردّ لمستجدِ فإن لم تُنلكم نَصف قومٍ مودةً" "أنال القنا والخوف خيرٌ من الودّ ولن تبلغ الأعداءُ من مصر مطمعاً وقد زأرت فيها اللبوءُ مع الأسدِ ****** ****** تناهت سلالاتٌ الجبابرة الألى بنو هيكل الدنيا إلى هيكل الفردِ تقوم عليه أمةٌ عربيةٌ رسالتها هدي الشعوب إلى الرشدِ على كاهل الدنيا استقلت بموطنٍ من (المغرب الأقصى) إلى (الشطّ) ممتدِ إذا هتفت (مصر) بلحن جهادها (تعالى صداه في (العراق) وفي (نجد وخفّ له في (حضرموتَ) مهللٌ وجلجل في آفاق (تونس) كالرّعدِ رأيتُ (بلاد الضادِ) عقداً منظماً ولكنّ (مصراً) فيه واسطة العقدِ قضيتُ (لمصر) بالإمامة بينها وما لقضاءٍ شئتُه أنا من ردّ
T4
社会、权力与历史
T4
T4
T4
LZH
蔡寄鸥
观音会
东家姊妹约西邻， 检点衣裳色色新。 都向白衣庵里去， 大家稽首拜观音。
T2
爱、情感与人际关系
T5
T2
T2
ARA
الشاعر علي با
قصيدة إياك أعني واسمعي ياجاره
وَقَّعَتْ في الضمير رُوحِيَ أَنِّي ثائرٌ ضدَّ جُمْلَةِ الظلمات أتْعَبُ الناسِ منْ يُحَاوِلُ جَعْلِي بالدعاوي مُرَوِّجَ الهَرْطَقَاتِ ليسَ لي مذهبٌ أروح وأغدو وِفْقَهُ غيرَ ضامنٍ حُرِيَّاتِي فقبِلْتُ الجميلَ حيث أتانِي ورفضتُ القبيحَ حيث يُواتي غير أني في بيئةٍ لا تُزَكِّي فيكَ إلا الرضوخَ للِسَّفْسَطاتِ إنما الشعرُ منبرٌ أرتقيهِ لأزيلَ الأوجاعَ والشبهات أو أُشِيرَ الدربَ الصحيح لجيلٍ يتباهى بعابدي الشهوات ليسَ للشعرِ قيمةٌ حينَ يأتي خاليًا منْ بَدَاعةٍ وعِظَاتِ
T4
社会、权力与历史
T4
T4
T4
SPA
Vicente García de la Huerta
Agradecimiento a la memoria del amor
Acostumbrado, Filis, a tu halago y privado ya de él por tiranía de mi suerte, las glorias de algún día con doblados tormentos satisfago ¿Quién tan mortal y tan acerbo trago de tan grade dulzura esperaría, que ni tan corto tiempo trocaría tanto placer en tan terrible estrago? Pero, ¿cómo es posible que yo sienta pesar alguno tras de gusto tanto, por más que amor me niegue ya su gloria? Pues para disipar cualquier tormenta, en el mar proceloso del quebranto, tengo un iris seguro en mi memoria.
T2
爱、情感与人际关系
T2
T2
T2
ENG
Anna Akhmatova
In Dream
Black and enduring separation I share equally with you. Why weep? Give me your hand, Promise me you will come again. You and I are like high Mountains and we can't move closer. Just send me word At midnight sometime through the stars.
T2
爱、情感与人际关系
T2
T2
T2
HIN
Ghananand
79. जान के रूप लुभायकै नैननि (सवैया)
जान के रूप लुभायकै नैननि बेचि करी अधबीच ही लौंड़ी। फैलि गयी घर बाहिर बात सु नीकें भई इन काज कनौंड़ी।। क्योंकरि थाह लहे घनआनंद चाह नदी तट ही अति औंड़ी । हाय दई न बिसासी सुनै कछु है जग बाजति नेह की डौंड़ी ।।
T2
爱、情感与人际关系
T2
T2
T2
ITA
Giovanni Fantoni
XII. Il ritratto
Son pronte omai le ciottole ed i color stemprati; curvi nell’opra, cantano cento Capricci alati. Genio dei scherzi italici, scendi su queste arene; prendi il pennel: l’immagine dipingerai d’Argene. Breve ha la fronte; languidi gli occhi, ove Amor si asconde; le chiome, avvolte in treccia, né brune son né bionde. Il naso fra le ciglia s’apre discreto varco, e scende, sottilissimo, leggiadramente in arco. Il sen, che lento e placido moto dal cor riceve, regge due globi lucidi di condensata neve. Sovra la mano morbida nodo né vena eccede; è rotondetto ed agile l’imprigionato piede. Se move il passo e in candida veste piú vaga appare, Flora rassembra, o Tetide quando trascorre il mare. Se in nero vel la faccia modesta ricompone, sembra l’azzura Cipride quando piangeva Adone. Genio, t’arresta: mancano mille sul caro viso grazie, vi manca un docile conquistator sorriso. Getta il pennello: inutile è il tuo lavoro! Amore compí la bella immagine: io l’ho scolpita in cuore.
T2
爱、情感与人际关系
T2
T2
T2
ARA
الشاعر حمدون بن الحاج السلمي
قصيدة لَكَ ذِكرٌ يَفُوحُ فِي الأمجَادِ
لَكَ ذِكرٌ يَفُوحُ فِي الأمجَادِ طَائِرٌ فِي الأغوَارِ وَالأنجَادِ وَبِهِ رَنَّتِ الحَمَامُ وَغَنَّى مَعبَدٌ وَالغَرِيضُ فِي كُلِّ نَادِ لَكَ أشعَارٌ لَو أصَاخَ لَهَا النُّعمانُ لَم يَلتَفِت لِشِعرِ زَيَادِ أو أصَاخَت خُودٌ لَهَا افتَقَدَت مَا عَلَّقَتهُ مِن قَبلُ فِي الأجيَادِ طَلعَةُ الفَجرِ نُخبَةُ العَصرِ مَولاَ نَا سُلَيمَانُ شَامِخُ الأطوَادِ قَد أتَانِي مِنكُم كِتَابٌ كَرِيمٌ طِرسُ كَافُورٍ نِقسُهُ مِن زَبَادِ طَيُّهُ فَائِحٌ بِهِ النَّشرُ عُنوَا نُهُ حَادٍ لِمَا حَوَى مِن مُرَادِ كِدتُ مِن تَقبِيلِي لَهُ قَبلَ أن أق رَأهُ أمحُو مَا بِهِ مِن سَوَادِ وَعَطَستُ بِأنفِ عِزٍّ وَمَجدٍ بِالّذِي ضَاعَ مِن شَذَاهُ الهَادِي وَعَلَيكَ السَّلاَمُ مَا رَنَّ شَادٍ يَا بَدِيعَ الإِنشَاءِ وَالإنشَادِ
T2
爱、情感与人际关系
T2
T2
T6
ZHO
鬼啸寒
微拂
在某角落 我听见有人要制造假碟 据说还会犯罪 在研究主创人员去了哪里 我抓住一只蟒蛇的颈部 另外几个人从口中抓出了王八 我拿着闯王的短剑 看见了四个字 和一个闪现的短念 他们呢 随后，走了出来 我以为会下无关的暴雨 在一角洗了粘稠的手 听见有人在唱国之歌
T4
社会、权力与历史
T4
T4
T4
BEN
আবদুল্লাহ আবু সায়ীদ
প্রিয়তমা স্বদেশ
তারা বলে যৌবনের রঙিন সাম্পান ভাসে না তোমার গাঙে; তোমার ভাঁড়ারে শস্য নেই। তোমার উত্তাল জলে পাল তুলতে উদ্বুদ্ধ নাবিকও পরাঙ্মুখ, হে স্বদেশ, তোমার স্তনাগ্রে আজ কোনো লোকশ্রুত দর্প নেই, তারা বলে । আরো বলে: ভারি রিক্ত সমভূমি তুমি । পাহাড়ি মেয়ের দেহের উদ্ধত ঢেউ যে সুঠাম নৃত্যের ভঙ্গিতে পাল তোলে, তার মৃদুতম আলোড়ন তোমার শরীরে নেই, উপরন্তু দুঃখীর ঘরনি তুমি- বড় বেশি রুগ্ন সন্তানের জন দিয়েছ ভাঙাঘরে, অভাগিনী! তোমার শিয়রে দ্যাখো খাদ্য নেই। পথ্য নেই অসুখের ঘরে ; সংখ্যাহীন সন্তানের দুশ্চিন্তায় তোমার কপোল দুরূহ মেঘের দেশ; আলো গেছে কোনখানে ঝরে। জানি সব! তবু জানি তোমার রক্তিম আঁচলের প্রান্ত আঁকড়ে এই শতাব্দীর অবসিত ঘরে রূপহীনা-তোমার দুঃখের গালে রাঙিয়ে কপোল- আমার বসন্তযাত্রা কেটে বাবে প্রতিকারহীন এইখানে, তোমার প্রার্থিত বুকে, পরাঙ্মুখহীন নির্ভরতা ছুঁয়ে, হে স্বদেশ! (কাব্যগ্রন্থ : মৃত্যুময় ও চিরহরিৎ)
T2
爱、情感与人际关系
T2
T2
T2
ARA
الشاعر ابن شهيد
قصيدة تأملت ما أفنيت من طول مدتي
تَأَمَّلتُ ما أَفنيت مِن طُول مُدَتي فلم أَرَهُ إِلا كلمحةِ ناظِرِ وحَصَّلْتُ ما أَدركْتُ مِن طُول لِذَّتي فلم أُلْفِهِ إِلَّا كصَفْقةِ خاسِرِ وَما أَنا إِلا رَهْنُ ما قَدَّمَتْ يَدي إِذا غادَرُوني بَيْنَ أَهْلِ المَقابِرِ سَقَى اللَّهُ فتْياناً كأَنّ وُجُوهَهُمْ وُجُوهُ مَصَابِيحِ النُّجُومِ الزَّواهِرِ إِذا ذَكَرُوني والثَّرَى فَوْقَ أَعْظُمِي بكَوا بعُيُونٍ كالسَّحابِ المواطِرِ يَقُولُونَ قد أَوْدَى أَبُو عامِرِ العُلا أَقِلُّوا فقِدْماً ماتَ آباءُ عامِرِ هو المَوْتُ لم يُعْرَفْ بأَجْراِس خاطِبٍ بَلِيغٍ ولم يُعطَفْ بأَنْفاسِ شاعِرِ ولم يَجْتَنِبْ للبَطْشِ مُهْجةَ قادِرٍ قوىٍّ ولا للضَّعْفِ مُهْجةَ صافِرِ يَحُلُّ عُرَى الجَبَّار في دارِ مُلْكِهِ ويهفُو بنَفْسِ الشارِبِ المتساكِرِ ولَيْسَ عَجِيباً أَن تدانَتْ منيّتي يُصَدقُ فيها أَولي أَمْر آخِري وَلَكِنْ عَجِيباً أَن بَيْنَ جَوانِحِي هَوى كَشَرَارِ الجمْرةِ المتطايِرِ يحرِّكُني والمَوْتُ يَحْفُرُ مُهجتي ويهتاجُني والنَّفْسُ عِنْدَ حناجري
T3
生命、时间与存在
T3
T3
T3
IND
Ryva Rismawanti
CINTA
CINTA Oleh Ryva Rismawanti Ketika engkau datang berjalan tegak tersenyum manis, Kamu membri ku segudang kebahagiaan, Memberi ku warna indah dalam hari ku,,, Kasihh, Kau adalah secerca cahaya yang terang dalam hidup ku Kau adalah segenggam harapan unk masa depan ku, Cintai aku seperti aku mencintai mu, Dari hati pakai hati,, Kau bagian indah dalam hidup ku,
T2
爱、情感与人际关系
T2
T2
T2
LZH
周密
釣臺三十韻
沛公三尺劍， 欲溺章甫冠。 莫致魯二生， 佐命惟彭韓。 舉世尚功利， 有若蜹慕酸。 末造不可支， 問璽生雄姦。 真人握赤符， 援臂鼎再安。 灼知受病源， 極力回狂瀾。 異時南陽親， 緣附攀龍翰。 矧如吾子陵， 久要平生歡。 何至變姓名， 坐釣七里灘。 三聘始一往， 矯矯如孤鸞。 惟知貴天爵， 不羨人間官。 欲爲故人留， 終愧負素餐。 而況故人情， 安保不易闌。 君房真癡人， 乃欲相控摶。 醉後偶伸足， 豈料星象干。 始知市朝隘， 不及山林寬。 歸來富春山， 山色終耐看。 豈無秦山商， 亦有周谿磻。 出處雖不同， 同在濟世難。 先生意有在， 未易淺近觀。 東都貴節義， 公實闓其端。 流風數百載， 猶足媿老瞞。 雲臺不可畫， 漢史不可刊。 至今桐江魚， 不上俗士竿。 紛紛往來舟， 含羞登公壇。 口雖强模寫， 顙泚膽亦寒。 世代山雲移， 功業山花殘。 惟有東西臺， 終古青巑岏。 孤霞冠山椒， 明月流清湍。 高人不可見， 慨古空長嘆。
T4
社会、权力与历史
T4
T4
T4
JPN
真昭
null
つきかけの　さひしくもあるか　たかまとの　をのへのみやの　ありあけのそら
T1
自然、宇宙与地方感
T1
T1
T1
URD
Mirza Ghalib
Jaur se baaz aae par baaz aaen kyaa
जौर से बाज़ आए पर बाज़ आएँ क्या कहते हैं हम तुझ को मुँह दिखलाएँ क्या रात दिन गर्दिश में हैं सात आसमाँ हो रहेगा कुछ न कुछ घबराएँ क्या लाग हो तो उस को हम समझें लगाव जब न हो कुछ भी तो धोका खाएँ क्या हो लिए क्यूँ नामा-बर के साथ साथ या रब अपने ख़त को हम पहुँचाएँ क्या मौज-ए-ख़ूँ सर से गुज़र ही क्यूँ न जाए आस्तान-ए-यार से उठ जाएँ क्या उम्र भर देखा किया मरने की राह मर गए पर देखिए दिखलाएँ क्या पूछते हैं वो कि 'ग़ालिब' कौन है कोई बतलाओ कि हम बतलाएँ क्या
T3
生命、时间与存在
T3
T3
T3
IND
Puisi Eltiaz
SAHABAT SEJATIKU
SAHABAT SEJATIKU Puisi Eltiaz Bila malam datang , , , dan gelap mengganti terangnya siang , , , tidak ada yang perlu di hawatirkan , , , apabila kita memiliki sahabat sejati , , , karena dia akan selalu ada disisi kita , , , memegang tangan kita , , , memastikan kita tidak akan terjatuh , , , dunia akan menjadi sempurna , , , apabila kamu memiliki sahabat sejati , , , yang menyayangimu, menerimamu, dengan segala kekuranganmu , , , dan kaulah sahabat sejatiku , , ,
T2
爱、情感与人际关系
T2
T2
T2
CES
Leška, Štěpán
Dobrá rada manželům.
Vmanželství když chtějí oba pokoj míti, Musý muž vždy hluchý, žena slepá býti.
T2
爱、情感与人际关系
T2
T2
T2
ENG
Thomas, Edward
WILL YOU COME?
WILL you come? Will you come? Will you ride So late At my side? O, will you come? Will you come? Will you come If the night Has a moon, Full and bright? O, will you come? Would you come? Would you come If the noon Gave light, Not the moon? Beautiful, would you come? Would you have come? Would you have come Without scorning, Had it been Still morning? Beloved, would you have come? If you come Haste and come. Owls have cried: It grows dark To ride. Beloved, beautiful, come.
T2
爱、情感与人际关系
T2
T2
T2
ZHO
阿翔
荣耀
下午五点，我看见她们都来了 她们藏在背后 打鼓 一起跳皮筋儿。 她们的肺，瓢虫的炎 只用一天的时间 叠纸飞机 鼓动翅膀 手放在大腿上，按住笼中的肉 她们醒来，又睡去，从不同的地方聚在一起。 风从草尖吹过 我承认，我有时想想她们 触摸到细雨，略过墙壁，落在她们的面容上。
T3
生命、时间与存在
T3
T3
T3
PAN
نجم حسین سیّد
میں وی چلنا اے نال
واء ڈک راہ کھلوتی میں وی چلنا اے نال آکھیئم کوئی کوئی جاندا اے لگ ہک نال اوہ بولی "ہُن میں کوئی کوئی ہاں"
T2
爱、情感与人际关系
T2
T2
T2
IND
Agus Hamdani
RINDU KEMBALI
RINDU KEMBALI Oleh Agus Hamdani Serasa kemarin pagi aku terlahir, Seperti sungai hari-hariku mengalir, Tiada terasa musim bergulir, Usia bocahku telah tersingkir. Rupa dahulu waktu muncul, Telah berubah berganti sampul, Rupa dahulu disaat kecil, Telah jauh berubah tampil. Dewasa menjemputku, Tak kan mungkin kembali waktu kecilku, Dalam haru aku mengaku, Rindu kembali saat-saat dulu
T3
生命、时间与存在
T3
T3
T3
HUN
Vörösmarty Mihály
SZÍV
Szív vagyok, elkeserűlt ifjúnak szíve, üres ház, Melyben kedv nélkűl száll meg az égi lakos; Itt az öröm szomorúvá lesz, kéj és gyönyör elhal, A boldog szerelem megriad, és tova kél. Néma halál, te szelíd vendég! jer s zárd el az ajtót, S írd rá: búk, örömek, vissza! bemenni tilos. 1831 szeptembere előtt
T3
生命、时间与存在
T3
T3
T3
ASM
অৰূপজ্যোতি দাস
যৱনিকা
আজি সম্পূৰ্ণ তিনিতা বছৰ অতিক্ৰম কৰিছে তুমি হেৰাই যোৱা বসন্তৰ বিহু তলিতে তোমাক লগ পাইছিলো তাৰ পাছত............... তুমি বহুতো প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিলা বহুতো আশা আৰু বহুতো সপোন মোক দেখুৱাইছিলা ! আজি তুমি সেই সপোন আনৰ লগত বাস্তৱ(পূৰ্ণতা) কৰিছা । তোমাৰ লগত মোৰ প্ৰায়বোৰ কথা পত্ৰ দ্বাৰা হৈছিল , আৰু.....সুব কম সময় তোমাক ওচৰত লগ পাইছিলো অ' এটা কথা ঠিক জীৱনৰ প্ৰথমখন প্ৰেম পত্ৰ তোমাৰ পৰাই আহিছিল ॥ তাৰ পিছত মইয়ো লাহে লাহে লিখাৰ আৰম্ভ কৰিছিলো ॥ সেই দিনা আছিল মহানৱমী......... তুমি আমাৰ প্ৰেম এখন পত্ৰ দ্বাৰা শেষ কৰিছিলা । এটা নষ্ট প্ৰেমৰ কবিতা !
T2
爱、情感与人际关系
T2
T2
T2
LZH
刘𤦹
上湘度琵琶矶诗
兹山挺异崿， 孤起秀云中。 陵池激楚浪， 纷糺绝宛风。 烟峰晦如昼， 寒水清若空。 颉颃鸥舞白， 流乱叶飞红。
T1
自然、宇宙与地方感
T1
T1
T1
ZHO
红太阳
白日梦
车水马龙的空间 撒下种子、稻香、烟灰，还有数不清的 残羹草叶 数不清的蚊蝇 盘旋，招摇过市 像是宣示主权 像是花狐柴犬般四处洒水 嗅水为已 这洁白的领土啊 就这样被圈成狐犬之峪 这个不错的活法
T4
社会、权力与历史
T4
T4
T4
ITA
Bernardo Morando
VII. Il dente mancante
Contra il tiranno Amor, cui sempre cura fu d’opprimere i cor con pene e pianti, ordiro giá ben mille offesi amanti, agognando vendette, aspra congiura. Fèssi il foco in Amor giel di paura: fuggí; volse a te, bella, i piè tremanti, ché del tuo cor nei rigidi adamanti s’avvisò di trovar magion sicura. Ma, rispinto dal cor, dentro la bocca fra quei muri d’avorio ei tutte accolse le forze sue, quasi in munita ròcca. Lá da l’ordine eburno un dente tolse, onde stassi in agguato e i dardi scocca, onde, presa la mira, al cor mi colse.
T2
爱、情感与人际关系
T2
T2
T2
SPA
Miguel de la Vena
Soneto
Mueres Héroe Glorioso en pobre lecho, patente al Cielo, que su noble llama, al corazón amante tanto inflama, que respirar no puede en menor trecho. Y al mirar de la Parca el cruel despecho, entre asombros suspenso el mundo clama, como mueres Javier, cuando la fama vive de los alientos de tu pecho Si al fin del Orbe estás como imagina, tu ardor, que no ha empezado su carrera, como mueres a vista de la China. ¿Qué con ansias tu fe, y amor espera? Pero tu luz halló precisa ruina, al ver, y no gozar tu amante esfera.
T5
神圣、超验与智慧
T5
T3
T5
LZH
毛幵
弔子陵釣臺
先生高隱事如何， 豈謂功名不足多。 知道故人能辨事， 一竿贏得釣清波。
T3
生命、时间与存在
T3
T4
T3
CES
Strahovský, Boleslav
Ta pravá láska.
Ta láska jesti klenbou všeho blaha, jak Kristus v Judě kázal ji, syn boží; jest láska máti člověčenstva drahá, mučenník spící na trnovém loži. Ó, dokud „k práci“ heslem lidstva bylo, tu lásky lesk na trůně slávy vládnul – však lidstvo máť svou zvrhlo – porobilo, a za trest člověk sám v porobu padnul!
T5
神圣、超验与智慧
T5
T4
T5