PoetryMTEB/MultilingualPoetryThemeClassification

language stringclasses 81 values	author stringlengths 1 120 ⌀	title stringlengths 1 409 ⌀	text stringlengths 4 32.8k	theme_code stringclasses 6 values	theme_category stringclasses 6 values	deepseek-v3-1-250821 stringclasses 6 values	kimi-k2-250905 stringclasses 6 values	doubao-seed-1-6-lite-251015 stringclasses 196 values
LZH	汪韶	孫武	爲憂玩色墮軍實，故假陳兵去二姬。却恨此機深莫悟，後人不諫受西施。	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
JPN	有光	null	にほのうみや　かすみてとほき　あさあけに　ゆくかたみえぬ　あまのつりふね	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T1	T1
JPN	運円	null	うつつとも　ゆめともわかて　こしかたの　むかしかたりに　なるそはかなき	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
LZH	徐存	游洞霄	清真羽士舊仙官，日奉琳宮紫翠間。五洞煙霞龍窟宅，一壺天地道家山。滌泉盤轉冰涵沼，隠石屏開玉敞關。可笑濯纓來覽勝，輸他高卧白雲閒。	T5	神圣、超验与智慧	T5	T5	T5
RUS	Тарковский Арсений Александрович	Руки	Взглянул я на руки свои Внимательно, как на чужие: Какие они корневые - Из крепкой рабочей семьи. Надежная старая стать Для дружеских твердых пожатий; Им плуга бы две рукояти, Буханку бы хлебную дать, Держать бы им сердце земли, Да все мы, видать, звездолюбцы,- И в небо мои пятизубцы Двумя якорями вросли. Так вот чем наш подвиг велик: Один и другой пятерик Свой труд принимают за благо, И древней атлантовой тягой К ступням прикипел материк.	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
DAN	Klaus Rifbjerg	Stolene	Dønningerne er rolige regelmæssige kommer og går. Her er ikke dybt og når havet trækker sig tilbage sidder alle mine venner på deres stole. De har bare tæer og buksebenene er rullet op. De er ikke bange. Bølgen suser og skummer løber over deres fødder så forsvinder den igen med en mumlen. Mine venner sidder lidt for langt fra hinanden til at kunne tale sammen havet støjer og det ser faktisk også ud som om de mest er interesserede i deres særprægede situation. Det er skumring solen ruller determineret modvillig ned i vest. Mørket kommer nærmere. Jeg anstrenger øjnene for at se dem allesammen. Det er svært at skelne svært at få det hele til at stemme. Jeg smiler og smiler løfter hånden og vinker. Nu kommer tidevandet Det bliver flod. Bølgerne går allerede højt op over knæet. Men ingen rejser sig ikke en af vennerne flytter sig. Et par af dem gemmer ansigtet i hænderne og en ser bort men selv da vandet når halsen bliver de siddende. Under den glødende sortnende himmel løber jeg skrækslagen og forvirret rundt på stranden knuget af den druknende urokkelighed. Til sidst knuser havet stolene og hist og her griber en hånd fat i vragstumperne et ansigt lyser hvidt det gurgler i en mund. Arbejdet bliver uoverkommeligt på stranden de forhåndenværende redningsmetoder er ineffektive og gammeldags. Stønnende kaster jeg mig over de åbne munde men bliver hurtigt udmattet og hvem har prioritet hvem? Morgenen skyller det sidste vraggods op på stranden mens himlen krakelerer: et udspilet lungevæv over de sidste kramper.	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
RUS	Kobylinskij L.L.	Эпитафия \| «Неизгладимыми строками...»	Неизгладимыми строками я вышил исповедь мою, легко роняя над шелками воспоминаний кисею. В ней тюль Весны, шелк красный Лета шерсть Осени и Зимний мех, переплетенье тьмы и света, грусть вечера и утра смех. Здесь все изысканно и странно, полно утонченных причуд, и над собою неустанно вершит неумолимый суд. Здесь с прихотливостью безумий во всем расчет соединен, и как в безмолвьи вечном мумий, смерть стала сном, стал смертью сон. Здесь все учтиво так и чинно, здесь взвешен каждый шаг и жест, здесь даже бешенство картинно, и скрыт за каждым словом крест... Но смысл, сокрытый в гобелене, тому лишь внятен, в том глубок, кто отрешенных измышлений небрежно размотал клубок, и в чьей душе опустошенной стерт сожалений горький след, кто в безупречный триолет замкнул свой ропот исступленный, кто превозмог восторг и горе, бродя всю жизнь среди гробов, для истлевающих гербов, для непонятных аллегорий. Кто, с детства страсти изучив, чуть улыбается над драмой, и кто со Смертью, словно с Дамой, безукоризненно учтив; -- и для кого на гобелене весь мир былой отпечатлен кто, перед ним склонив колени, сам только мертвый гобелен.	T3	生命、时间与存在	T6	T3	T3
ENG	Judith Wright	Trapped Dingo	So here, twisted in steel, and spoiled with red your sunlight hide, smelling of death and fear, they crushed out your throat the terrible song you sang in the dark ranges. With what crying you mourned him! - the drinker of blood, the swift death-bringer who ran with you so many a night; and the night was long. I heard you, desperate poet, Did you hear my silent voice take up the cry? - replying: Achilles is overcome, and Hector dead, and clay stops many a warrior's mouth, wild singer. Voice from the hills and the river drunken with rain, for your lament the long night was too brief. Hurling your woes at the moon, that old cleaned bone, till the white shorn mobs of stars on the hill of the sky huddled and trembled, you tolled him, the rebel one. Insane Andromache, pacing your towers alone, death ends the verse you chanted; here you lie. The lover, the maker of elegies is slain, and veiled with blood her body's stealthy sun.	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
ARA	الشاعر ابن الشبل البغدادي	قصيدة ليكفيكم ما فيكم من جوى نلق	ليكفيكم ما فيكم من جوى نلق فمهلاً بنا مهلاً ورفقاً بنا رفقا وحرمة ودي لا سلوت هواكم ولا رمت منه لا فكاكا ولا عتقا سأزجر قلباً رام في الحب سلوة وأهجره إن لم يمت بكم عشقا عذبت الهوى يا صاح حتى ألفته فأضناه لي أشفى وأفناه لي أبقى فلا الصبر موجود ولا الشوق بارح ولا أدمعي تطفي اللهيب ولا ترقا أخاف إذا ما الليل مد سدوله على كبدي حرقاً ومن مقلتي غرقا أيجمل أن أجزى عن الوصل بالجفا وينعم طرفي والفؤاد بكم يشقى أحظي هذا أم كذا كل عاشق يضام فلا يعفى ويظمى فلا يسقى سل الدهر عل الدهر يجمع بيننا فلم أر مخلوقاً على حالة يبقى	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
ITA	Gianfrancesco Pico della Mirandola	19	Che bisogna che più nel mar si raspe, fra tante frode e fra sì falsi inganni? Parca, depone el fin a tanti affanni, qual si sia quella che 'l mio fato inaspe! Da l'erculëo freto al fiume Idaspe si sa como abia perso i mei verdi anni in adorar colei, che nei mei danni si gloria, a mie pregher' sorda qual aspe. Sino gli ucelli, i fiummi, i monti e campi san como suspirando si distempre il pecto stanco e como il cor avampi; san como Amor e in che diverse tempre senza pietà me incenda con doi lampi: donque meglio è morir che languir sempre.	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
KAT	Giorgi Kekelidze	დამალობანა ანუ ნამდვილი საქმე ღვთისა და კაცისა	როცა თვალი გავახილე, ის დაიმალა. ფეხი ავიდგი და პირველსავე ბილიკს მის საძებნად გავუყევი – ბაღი ვნახე მშვენიერი, ხილი ვიხილე და ჩრდილი ვიჩრდილე, მზე ლღვებოდა ლეღვის ფოთოლზე – მაძღარმა ვეძიე და არსად იყო. სხვა ბილიკი გავიფინე – ბაღი ვნახე საზარელი – გაყინული ხეებიდან მკვდარი ყვავების გადაფრენა, ნემსის ბალახი – მშიერმა ვეძიე და არსად იყო. მაშინ გავიხადე თიხის სამოსი და ქარს ვემხედრე, ღრუბლის მოღლილი ღობე მოვარღვიე – მეგონა მის ეზოში ვიყავი, მთვარეს ეფარებოდა მეგონა – არც იქ დამხვდა. დრო დავიფერთხე – სხვა ეზოშიც გადავიპარე და სხვა ეზოშიც, სხვა ეზოშიც – ვარსკვლავების კიბეს მივყვები, მივყვები და ვყვირი: – გამარჯვებულო სადა ხარ? გამარჯვებულო გამოდი! – გამარჯვებულო სადა ხარ? გამარჯვებულო გამოდი!	T5	神圣、超验与智慧	T5	T5	T5
ENG	Donald Berger	I Forget	Everything you’ve never read of mine scolding itself for not being published,The chestnuts whacked the glass when the bus went through the branches in the fall,There was a metal statue of a wild boar in wild grass at the rotary in Dahlem,There were a lot of real ones in the ditch next to King’s Avenue, Koenigsallee.At the café outside Literaturhaus once, Monika Rinck took at least 85 things from her pocketbook and covered the table with them, and then she did it again.In German I told someone I was from England. Internal life’s rich, too, but couldn’t compare.This slip of paper says go over the mosquito bridge, the Gate to get to it, and then the Templehofer riverbank.Gyorgi Ligeti over dinner used to ask questions like, can machines think.The street, at many times, loved my eyes, like it was letting them lead.There was world weight and world force whether the rain would come, like someone whispering.I stood 20 feet from the real Holy Grail in Valencia but never saw the thing.I first thought Christian Rothman’s painting that I loved was called The Funny Bachelor not The Merry Widow, but he himself said it could be either.The ads on the outside of the buses carried questions like Who has the overview? Who brakes? Who makes place?Why, I asked Ulrike Draesner once, in German, Why is your English better than mine? The strength of that green around the patio and the push of the music, both of these organically sad and exceptional,I was only afraid when I didn’t have words for what I meant, or when the words I had were wrong.	T6	语言、艺术与创造	T6	T3	T6
HUN	Kazinczy Ferenc	SZOKOTT ÉS SZOKATLAN	Berki szokottat imád. Nekem az kecses, ami szokatlan; S kényesb vagy makacsúlt ízletem újnak örűl. Amit Berki szeret, megavúlttá válhat; az újért Hamvamat a maradék áldani fogja, tudom.	T3	生命、时间与存在	T3	T3	CUSTOM:审美偏好（习惯与新奇）
PAN	عرفان ملک	پت جھڑ دی پہلی رات	خواب دی کیہڑی کندھ تے بیٹھاں کہ چن دسے دل دی کیہڑی نُکڑ پھولاں کہ رت جگے میرے آل دوالے موسم دے کئی رنگ پر موسم دے کئی رنگاں وچوں میرے ہان دا کوئی نہ جس دے بُوہے نوں کھڑکا پُچھاں ویہل ہووے تاں سیر کرن نوں چلیئے ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T3
LZH	馮安上	凌煙嶂	南山山下多佳石，過眼欣逢詩思得。最憐小嶂隔窗前，透出煙光露秋碧。	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T1	T1
ARA	الشاعر إبراهيم بن هلال بن زهرون	قصيدة إن كنت خنتك في المودة ساعة	إن كنت خنتك في المودة ساعة فذممت سيف الدولة المحمودا وزعمت أن له شريكاً في العلا وجحدته في فضله التوحيدا قسماً لواني حالف بغمومها لغريم دين ما أراد مزيدا	T2	爱、情感与人际关系	T2	T4	T2
ARA	الشاعر ابن عنين	قصيدة ابنا الحرستاني في لقبيهما	اِبنا الحَرَستانِيِّ في لقبيهِما ضِدُّ الَّذي نُعِتا بِهِ بَينَ المَلا فَمُهَتَّكُ الأَستارِ يُدعى صائِناً وَالسِفلَةُ السَفلاءُ يُدعى بِالعَلا	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
LZH	南世雄	輓金右相克成	天地儲精岳降神，聖君方仗老成臣。雲臺圖畫勛名重，台府經綸物情新。百世斯文應有則，一身盛德竟何淪。都門祖送頻回首，無復龍門得自親。	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
TUR	Attila İlhan	Artı Sonsuz	yağmurun yerden göğe yağdığı bu gece yasak bölgedeyim büyük çingenelerin çaldığı kaçak silahların içindeyim sevişmek kapısının kapandığı bir nabız yoklar ki daima hızlı bir nabız yoklar elim öpüştüklerim hırsızlama çirkin bir ağızda dişlerim bir bıçak değer dudağıma gök yarıldıkça şimşeklerden soğuk aynalarda kilitliyim tırnaklarımdaki elektrikten su gibi erir iliştiklerim kıvılcımlar uçar kirpiklerimden doğumdan öncesini yaşıyorum henüz belli olmadı kimliğim vücudunu arıyor ruhum bir yerde atomun çekirdeğiyim bir yerde artı sonsuzum	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
LZH	汪绎	望岱	矫首原从万仞论，千年汉畤上公尊。峥嵘直上疑无路，呼吸通天尚有门。独立岩岩真气象，满前叠叠尽儿孙。闲云莫恋山头住，四海苍生正望恩。	T4	社会、权力与历史	T1	T4	T4
ARA	الشاعر عصام الدين العمري	قصيدة يا واحداً في العلى والذات والنسب	يا واحداً في العلى والذات والنسب ومن سما كرما في العجم والعرب لما علوت وقد جانا بشائركم وزادنا طربا حقا بلا ريب قد قيل لي سنة ان كنت خادمه أرخ على عجل يرقى إلى رتب	T5	神圣、超验与智慧	T5	T5	T5
POR	Fernanda de Castro	Poema da Maternidade	Pode lá ser! Não quero, não consinto! Tudo em mim se revolta: a carne, o instinto, A minha mocidade, o meu amor, A minha vida em flor! É mentira! É mentira! Se o meu filho respira, Se o meu corpo consente, Covardemente, A minhalma não quer! Eu não quero ser mãe! Basta-me ser mulher! Basta-me ser feliz! E o meu instinto diz: — "Acabou-se! Acabou-se! Agora renuncia: Começa a tua noite: acabou-se o teu dia! Tens vinte anos? Embora! A tua mocidade Perdeu chama e calor, perdeu a própria idade. Resigna-te. És mulher! Foi Deus que assim o quis. Já foste flor: agora é só raiz." — Não pode ser! É injusta a minha sorte! Não quero dar vida a quem me traz a morte! O meu destino há de ter outro brilho! Vida, quero viver! E morro, morro... Filho! Pode lá ser, Jesus! Eu não mereço tanto! Filho da minha dor, eu já não choro — canto! Filho que Deus me deu! Por quê, Senhor, Há só uma palavra: Amor, Amor, Amor?! "Dai-me outra voz que nunca tenha dito Coisas más, coisas vis... e que saiba a infinito... Dai-me outro coração, mais puro, mais profundo, Que o meu já se quebrou de encontro ao mundo... Dai-me outro olhar que nunca tenha olhado, Que não tenha presente nem passado... Dai-me outras mãos, que as minhas já tocaram A vida e a morte... o bem e o mal... e já pecaram... Filho, por que seria? Ao vires para mim Mudaste num jardim Os espinhos da minha carne triste... E como conseguiste Dar uma cor de sol às horas mais sombrias? Meu menino, dorme, dorme, E deixa-me cantar Para afastar A vida, um papão enorme... Meu menino, dorme, dorme... Vamos agora brincar... Que brinquedo, meu menino? O mar, o céu, esta rua? já te dei o meu destino, Posso bem dar-te a Lua. Toma um navio, um cavalo, Toma agora o mar sem fundo... Ainda achas pouco? Deixá-lo! Se quiseres dou-te o mundo! Mas por que não vens brincar? Por que preferes chorar? Jesus! Que tem o meu filho? Que vida estranha no brilho Do seu olhar? Uma vida inquieta e obscura Anda a queimar-lhe a frescura ... Ainda hoje, meu filho, não sorriste E o teu olhar é triste... Cheiras a noite, a luto, a azebre ... Senhor! O meu filho tem febre! O seu hálito queima, o seu olhar escalda... Ele que tinha um olhar de estrela ou de esmeralda E um perfume de flor, Agora tem na boca um amargo sabor E cheira a noite, a luto, a azebre... Senhor! O meu filho tem febre! Tirai-me dos olhos toda a luz! Livrai-me da blasfêmia... Deus! Jesus! Pois se o meu filho morre, se agoniza, Por que há flores no chão que ele não pisa? Se num coval o hei de pôr, de rastros, Por que estarão tão altos os astros? Senhor, eu sou culpada. . . Eu sei o que é o pecado Mas ele, meu Jesus, ainda não tem passado... Para mim, não há mal que não aceite, Mas ele, ainda tão perto do teu céu! A sua vida era beber-me leite... No olhar com que me olhava tinha um véu De neblinas, de névoas de outras vidas... As vezes, tinha as pálpebras descidas E punha-se a chorar no meu regaço Com saudades, talvez, do céu, do espaço... O meu filho tem febre! Por que andam a cantar pelos caminhos? Por que há berços e ninhos? Vida! O meu filho era belo, O meu filho era forte! Vida, que mãe és tu? Defende-me da morte! Vida! Vida! Vida! Louvado seja Deus! A morte foi-se embora! Jà não tens febre agora! Louvado seja Deus! O meu menino vive, Este menino, o meu, que só eu tive! E pude blasfemar! E o meu menino chora, e eu posso já cantar! E o meu menino canta e eu posso já chorar! O meu menino vive e toda a vida canta, Toda a terra é uma fresca e sonora garganta! Que toda a gente o saiba e toda a terra o veja! Louvado seja Deus! Louvado seja!	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
HUN	Amade László	CXXXVIII. SZEGÉNY SÁNDOR, SZEGÉNY BUBRIK...	1. Szegény Sándor, szegény Bubrik, Mikor f...m, iszik, ugrik; Akármikép ingom, bingom, Neked Bubrik sz...m, f...m; Tied Bubrik, szép Sándorom, Még tied is az móringom! 2. Volt egy rongyos, ó mentéje, Volt Váczon egy szeretője; Mondja: néki csináltatta, De megcsalta az ebadta. Szegény Sándor, szegény Bubrik, Mikor f...om, iszik, ugrik! 3. Megjárta Magyarországot, Mégis nem talált jószágot; Még Rómába ment ásított, De ott is pápát nem látott. Szegény Sándor, szegény Bubrik, Mikor f...om, iszik, ugrik! 4. Mert angyalt nem szerethetett, Ördöggel is közöt vetett; Már neki egy: menyországba, Akár menjen ő pokolba. Szegény Sándor, szegény Bubrik, Desperatus a mint ugrik. 5. Mondja most secretarius, Mostan cubicularius, Adjon Isten neki áldást S mint a légynek, szabad szállást; Még lehet a Bubrik Sándor Sorsát győző vagy Nagy Sándor. 6. Sok méhkast nyelt, mint a medve. Mézet is nyerhet szenvedve, Árúban vannak mindenek, Azt árulják az istenek; Van a Bubrik reménységben, Még is nem esik kétségben.	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T3
ENG	Sir Walter Raleigh	The Nymph's Reply to the Shepherd	IF all the world and love were young, And truth in every shepherd's tongue, These pretty pleasures might me move To live with thee and be thy Love. But Time drives flocks from field to fold; When rivers rage and rocks grow cold; And Philomel becometh dumb; The rest complains of cares to come. The flowers do fade, and wanton fields To wayward Winter reckoning yields: A honey tongue, a heart of gall, Is fancy's spring, but sorrow's fall. Thy gowns, thy shoes, thy beds of roses, Thy cap, thy kirtle, and thy posies, Soon break, soon wither—soon forgotten, In folly ripe, in reason rotten. Thy belt of straw and ivy-buds, Thy coral clasps and amber studs,— All these in me no means can move To come to thee and be thy Love. But could youth last, and love still breed, Had joys no date, nor age no need, Then these delights my mind might move To live with thee and be thy Love.	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T2
LZH	沈天孙	花烛词赠王蕙芳	比翼双飞宿上林，流苏掩映合欢衾。香奁赋就怜苏蕙，织出回文寄锦心。	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
LZH	蒋谦	小径	小径傍墙阴，欲行还踯躅。因怜落瓣红，转惜新苔绿。	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T3	T1
ZHO	陈家坪	我是一名信访办的官员	我也是人——但不是你们的敌人。你们说出的话语消磨着我的良知，你们倾述冤情成为我日常的视听。在真相与公正之间，我被迫保持着沉默，我要体恤你们的弱小，平息你们的怒火，请别让我感动，只有理智才能解决问题。你讲的虽是事实，我说的却是政策，这之间的矛盾——我们不要去争吵！早晨，当我穿过长长的巷道把一扇窗打开，阳光在高墙之外，移动着你们排列的身影。在这个世界上每天到底要发生多少不平事，有多少故事多少故事通过我——达到正义？我不是制度的设计者，而是被制度所设计，这个制度是否畅通，已经无人来作出保证。我只是一个关节，在你们和政府之间，我过着麻木的生活我的表情没有脸色。但我也是人——有爱人、孩子和朋友，在同一个国度我们受限于相同的体制。下班后脱去工作装，角色并非一成不变，你替我遭遇了一切，我怎能不向上申述。	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
HUN	Petőfi Sándor	TARKA ÉLET	Szolgáltam én Mars uramnál És Thalia kisasszonynál, Mégpedig nagy tiszteletben... Ott elcsaptak, itt elszöktem. Gyalogoltam kutyamódon, S jártam négylovas hintókon. Tisztitottam más csizmáját, S tisztitá az enyimet más. Kujtorogtam szomjan-éhen, Egy helyen száraz kenyéren Rágicsáltam, más helyen meg Tejbe-vajba fürösztöttek. Volt már ágyam a mezetlen Föld, kietlen rengetegben; Háltam ismét cifra ágyon, Finom patyolat-párnákon. Megemeltem a sipkámat Szolgabíró hajdujának, S én előttem hajtogatták Magokat a szolgabírák. Szobalyány is szégyelt volna Velem jőni karonfogva, Máskor ismét úri hölgyek Pillantásomért epedtek. Drága, ékes uj ruhám volt, S volt ruhámon folt hátán folt, Zöldre raktam sárgát, kéket... Szent atyám, be tarka élet! Szatmár, 1847. augusztus	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
HRV	Miroslav Mićanović	[Ustajem u 5]	Ustajem u 5 i legnem prije toga broja. To možda nije dovoljno za jednu povijest. Ustajem u 5 i tražim prije toga broja – ispod stola u mlakoj vodi, između tri vilice – ta će radost biti jutro – ta će radost biti zlatna žličica – ona nije Jerzy, koja nije Josip, nije vjeverica, koja skače u tamnoj šumi i piše radosne pjesme za djecu. Ustajem u 5 i legnem prije toga broja – to nije lijep rukopis za Novu godinu ili jesen, bakarsku vodu, u Varićakovoj, nad mojom sobom, nadvija se bijela stijena Krka, muškarac i žena s košarom na leđima, između smokava, maslina i bure – skoro su na vrhu slova A. (Koje kao što znamo...) Jerzy, Jerzy, skoči vjeverica i ugasi svijeću nad dubokom vodom Dunava.	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
HUN	József Attila	MÁRCIUS [2]	1 Langy, permeteg eső szemerkél, új búza pelyhe ütközik. Kéményre gólya s a levert tél jeges csucsokra költözik. Zöld robbanásokkal kitört a kikeleti víg erőszak. Asztalos műhelye előtt remény legyint meg, friss fenyőszag. Mit ír a hirlap? Dúl a banda Spanyolhonban és fosztogat; Kínában elűzi egy bamba tábornok a parasztokat kis telkükről. Had fenyeget, vérben áznak a tiszta vásznak. Kínozzák a szegényeket. Hadi uszítók hadonásznak. Boldog vagyok: gyermek a lelkem, Flóra szeret. S lám, álnokul, meztelen, szép szerelmünk ellen tankkal, vasakkal fölvonul az ember alja. Megriaszt a buzgóság e söpredékben. S csak magunkból nyerek vigaszt, erőt az élet érdekében. 2 Zsoldos a férfi, a nő szajha, szivüket el nem érhetem. Gonoszságuk is fel van fujva, mégis féltem az életem. Hisz nincs egyebem e kivül. Számol ezzel a gondos elme. A megbántott Föld ha kihül, ég Flórám és szivem szerelme. Mert mi teremtünk szép, okos lányt és bátor, értelmes fiút, ki őriz belőlünk egy foszlányt, mint nap fényéből a Tejút, - és ha csak pislog már a Nap, sarjaink bízóan csacsogva jó gépen tovább szállanak a művelhető csillagokba. 1937. márc.	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
ARA	أبو العرفان محمد بن علي الصبان	قصيدة نهنيك بالنجل السعيد الذي بدا	نهنيك بالنجل السعيد الذي بدا من الغيب بالأفراح والسعد والندى أتاك فغنى بالهنا بلبل الرضا وقام على غصن المسرات مُنشدا وأشرق في أفق العلا كوكب المنى فأمسى ببشراك الزمان مغرّدا فطب سيدي نفساً بما ترتجي له وقرّ عيوناً بالذي يكمد العدا	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T5
ARA	الصاحب بن عباد	قصيدة وشادن في الحسن كالطاووس	وَشادِنٍ في الحُسنِ كَالطاووس أَخلاقُهُ كَليلَة العَروسِ قَد نالَ بِالخَط من النُفوسِ ما لَم تَنَلهُ الرومُ من طَرسوسِ	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
DEU	Abschatz, Hans Aßmann von	[Viel Unkraut wächst bey mir! Herr/ laß mich fleißig jäten]	Viel Unkraut wächst bey mir! Herr laß mich fleißig jäten Damits der lezte Schnitt nicht räume von den Beeten.	T5	神圣、超验与智慧	T5	T5	T5
FRA	MAC-NAB, Maurice	REVUE DU CONSEIL MUNICIPAL	Tout à l’égout ! C’est une riche idée. Tout à l’égout ! L’eau d’la Seine a trop d’goût. Quand par malheur on en boit un’gorgée, Ça vous laiss’comme un parfum d’machabée, Tout à l’égout ! Tout à l’égout ! Pan, pan, qui nous appelle ? Pan, pan, qui frappe en bas ? Pan, pan, monsieur Poubelle ! Pan, pan, je n’ouvre pas ! La clef, La clef, On a chipé la clef, La clef du souterrain, On a peur d’un coup d’chien. Si notre hôtel est pris, La Garde de Paris Passera par ce trou, trou, trou, la, la. Trou, la, la, Passera par ce trou-là ! Pan, pan, qui nous appelle ? Pan, pan, qui frappe en bas ? Pan, pan, monsieur Poubelle ! Pan, pan, je n’ouvre pas ! Vraiment de donner des fêtes Nous sommes tous dégoûtés. Paraît que nos invités Ont voulu s’payer nos têtes. Ils ont brisé, cassé tout, Et fait des horreurs partout ! C’est pas pour leur fair’ des r’proches, Mais, quand on les fait danser, Ils pourraient bien s’dispenser D’mett’ les couverts dans leurs poches. Heureus’ment qu’ils sont volés : C’était du métal anglais. Pan, pan, qui nous appelle ? Pan, pan, qui frappe en bas ? Pan, pan, monsieur Poubelle ! Pan, pan, je n’ouvre pas ! Patriotes, ralliez-vous Aux basques de ma redingote ! Les députés en sont jaloux, Y en a pas un qui la dégote. Elle a fait le tour des salons En France, en Espagne, en Russie. Elle me pend sur les talons : C’est pour mieux sauver la patrie ! Pan, pan, qui nous appelle ? Pan, pan, qui frappe en bas ? Pan, pan, monsieur Poubelle ! Pan, pan, je n’ouvre pas ! Au clair de la lune Messieurs du conseil, Je n’ai pas de turne Et crèv’ de sommeil ! Sur mon dos j’apporte Ma malle et mon pieu… Ouvrez-moi la porte Pour l’amour de Dieu ! Pan, pan, qui nous appelle ? Pan, pan, qui frappe en bas ? Pan, pan, monsieur Poubelle ! Pan, pan, je n’ouvre pas !	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
ASM	ৰঞ্জন ভূঞা	জীৱনৰ পৰিক্ৰমা	মই জানো , তুমি মোৰ মাতত আৰু চঞ্চল নোহোৱা অনৰ্গল , ভাৱ লেশ কথাবোৰ তোমাৰ বাবে আমনিদায়ক মাত্ৰ মই জানো , মোৰ অভিমান তোমাৰ বাবে আৰু উজাগৰি নিশাৰ দুস্বপ্ন নহয় ৷ সকলো কে দি যায় জীৱনে অলপ যদি সুখ অলপ দুখ তোমাৰ মোৰ সকলোৰে বাবে একেই পৰিক্ৰমা জীৱনৰ ৷ বিশ্বাস কৰা দুচকুত চকুলো থকালৈকে হে জিয়াই থাকিবা মৃত্যুৰ দিনাও তুমি কান্দিবা জিয়াই থকাৰ হেঁপাহত৷ বিশ্বাস কৰা দুচকুত চকুলো থকালৈকে হে তুমি সুখী চকুলো শেষ হলেই ভীষণ অসুখী ৷ যদি মই প্ৰশ্ন ক‌ৰো….?? যদি মই প্ৰশ্ন কৰো..?? তুমি কোন..? পাৰিবানে দিব তুমি.., সঠিক পৰিচয়…?? তোমাৰ নিষ্ঠুৰ হৃদয়্ত লুকাই থকা, সেই হিংস্ৰ ‌পশু‌‌টোক দলিয়াই…. এখনি কোমল হৃদয়ৰ গৰা‌কী হʼবলই…? ক্ষন্তেকীয়া জীৱ্ন…!! আজি আছে কালি নাই…! তথাপিও কিয় খেলা তোমালোকে…. তেজেৰে ফাঁকু….? বন্দুকৰ সৈতে…, লুকা-ভাকু…?? “৩০ অক্টোবৰ”ৰ সেই কʼলা দিনটো…!! ভাবিলে আজিও বুকু উঠে কঁপি…! শ-শ পৰিয়ালৰ জীৱ্নলৈ…, অন্ধকাৰ নমাই আনি…. তুমি নিজকে কি বুলি প্ৰমাণিত কৰিব বিচাৰিলা…? এজন দেশ-প্ৰেমিক, এজন বিদ্ৰোহী, নে এজন সম্পূৰ্ণ‌ মানসিকভাৱে বিকাৰগ্ৰস্ত… এটী দানৱ…?? আজি তুমি নীল গগণ‌ৰ তলত… মুক্তভাৱে, নিঃসকোচে… বিচৰণ কৰি ফুৰিছা…, অনুভৱ‌ হ্য়নে কেতিয়াবা…? তোমাৰ সেই নিকৃষ্ট স্বাৰ্থৰ বাবে… বলি হোৱা নিষ্পাপ পৰিয়াল কেইটিৰ কথা…?? প্ৰতিজ্ঞা কৰা, ত্যাগ কৰা… নিজৰ বঙহৰ লগত কৰা এই গোলা-বাৰোদৰ খেলা…!! তোমাৰ হাতৰ বাৰোদ‌ৰ চিকাৰ..., হʼব পাৰে কেতিয়াবা… তোমাৰ নিজৰ পৰিয়ালো…..!!	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
LIT	Kęstutis Navakas	iš nežinomo poeto dienoraščio - šeštadienis	andai sėdėjau po artistės balkonu kol naktis ištiško lyg prakirtus eketę juodasis pienas. jei būčiau nors įsmeigęs ten šakelę toli ją būtų nusinešus tąsyk įsisukus žemė. giria iš jos jau šlamėtų ir genys dirbtų savo triukšmingą darbą. niekam nebeskambinu o paskutiniai laiškai man grįžo dar nespėjus pamiršti adresatų. kur jie dabar. kalbėdavausi su savim lioviausi jei mokėčiau gročiau kokiu nors mediniu pučiamuoju. geriu tiek daug arbatos. kaip kinai. kinai buvo seni. užsimerkę. kliuksėjo. beveik telkšojo. kam man tie kinai. rašau: turbūt aš nebegražus turbūt nebeverta šukuotis prieš kiekvieną eilėraštį: jie jau keistų brūkšnelių pilni (skyrybos nuovargis) : jie liudija mane pūvant ir byrant : jambas mane paliko: keistų metaforų griūtis išduoda suglebusį kūną: aš vis dar šokčiau su šešiolikmetėm bet šnypščiamųjų priebalsių pilni mano posmai : kažkas mane dar skaito: kažkas kvėpuoja mano miazmom: kažkam patinka – keisti man tie žmonės: nuo puslapio šviesos balti turbūt jie serga kaip ir aš: balti nuo morfijaus o gal aš per toli nuo jų (nuo savęs) lyg mirusi žvaigždė švytėsianti dar keletą vasarų	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T6
ZHO	游鍫良	翻开影子	对街有条影子始终走不出来，它放着过期的情书和一捆记忆。夕阳经常问我这样的情节是否像电影，我望着即将升起的月亮，想不出答案。昨夜梦里我潜入对街，伸手打开，黝暗的甬道，散发一股奇异；我无比兴奋，扶着墙走入。今晨怪手将影子剷平，导演找不到剧本。对街的石砾上堆放许多砖块，架叠一本本的红楼梦。	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
RUS	Розенгейм Михаил Павлович	Пахнуло теплым ветерком	Пахнуло теплым ветерком, Как будто вёдро обещая, - Но тучи черные кругом Висят, всё небо застилая. Чуть виден просвет. А пока Жмет душу грустное сомненье: Не хватит сил у ветерка Рассеять вечное затменье... Так истомили холода, И теснота, и темень эта! Когда ж дождемся мы, когда - Поры тепла, простора, света?..	T3	生命、时间与存在	T1	T3	T3
HIN	Ghassan Zaqtan	वही है सब कुछ मेरे लिये	रेगिस्तान में तलाशते कहीं नख़लिस्तान उतरती है एक फुसफुसाहट कविता बन, दिल में देवदूतों की नींद की ख़ातिर घासों और पत्थर के मेहराबों की ख़ातिर लहराती, बल खाती घास करती है प्रार्थना मेरा वतन की ख़ातिर मेरा वतन, जो नहीं मारता किसी को यूँ ही वह ज़मीन बाँध रक्खा है जिसने मुझे करती है इशारा करूँगा देरी अगर, जरा भी मैं खो जायेगा इशारा जो बतायेगा रास्ता और ले जायेगा मुझे अपने घर तक अपनी माँ तक अपने वतन तक	T2	爱、情感与人际关系	T2	T1	T2
LZH	李华国	春暮	一雨江光欲近城，数峰横翠海云平。杨花含湿初飞岸，野草侵阑不辨名。斜度春风双燕语，曲穿新绿一僧行。不堪寥落关山意，三月江南啼乱莺。	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T3	T1
DEU	Ulf Stolterfoht	fachsprachen X (3) [götzenhammer oder: wie man mit dem lama spricht]	götzenhammer oder: wie man mit dem lama spricht. ganz schlicht - doch stirbt daran wers vorbelastet liest: "diese maschine tötet faschisten". reformgedicht. was man hingegen mit dem kaiser macht so man ihn denn (verhohenzollert bis zum klassenhaß) SAMT ZUBEHÖR in händen hält? wir haben da was angedacht! vernich- tung durch leipziger küche: "die ausgekochten fleische / diese geradezu viehischen nachgußbedürfnisse". sehr gut. doch übers ziel hinaus. wir gehen zehn zurück. der dreh dabei entzückt: die stirn wird zum zentralorgan. darüber rötet alpenfirn. genaue anschrift momentan ver- gessen. "ein inneres bayreuth" erscheint fürs erste an- gemessen. wahnhaftes sich verzetteln. schon droht (gedacht vielleicht als siegfried-klon) die manfred-notation. ge- meinnordisches mendeln. hier tritt der erbarzt auf den plan. kichert bedrohlich artenschwarm. verspricht den golem zu veredeln. benns züchtung III. blondierungen auf wunsch. nun solltet ihr das unthier sehn. es rastet förmlich aus. be- harrt auf noblem polentum. erstarrt zum göttlichen hanswurst. der habe dieser tage folgendes vollbracht: ICH BEBE KEINE PFERDE / SUMMARISCH TOT. sowie: sie können von diesem gedicht "jeden gebrauch machen der mich in der achtung der basler nicht herabsetzt ...". kurz nur des rembrandt- deutschen lindernde tortur. dann abbruch des werkes durch die natur.	T4	社会、权力与历史	T6	T4	T4
RUS	Фигнер Вера Николаевна	Тук-тук	Полно, сосед, заниматься! Мало ль на свете наук?! Если за всё приниматься, Жизни не хватит, мой друг! Молод ты. Сил не жалеешь!.. Рвешься скорей всё узнать... Полно, мой милый, успеешь Ты стариков обогнать! Кинь же ты книжку на время - Выйди из храма наук! Сбрось отвлеченностей бремя И отзовись на мой стук... Тук-тук!	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T2
JPN	重顕（藤原頼重男）	null	ふるさとは　つゆもわすれす　くさまくら　むすふかりねの　よはをかさねて	T1	自然、宇宙与地方感	T2	T1	T1
RUS	Глебов Дмитрий Петрович	Любовь и Дружба	В челноке влечён волною, Встретил Дружбу я в пути, И молил её слезою В чёлн на помощь мне сойти. Скоро скрылся край родимый, Быстро плыли мы вдвоём; Кормщик мой неутомимый Правил день и ночь рулём. Туча ль бурей угрожала? Он надеждой утешал, Бездна ль смертию зияла? Спутник мой меня спасал. И счастлив, в мечте беспечной Славил друга моего, Вдруг изменою сердечной Оскорбил навек его. Дружба тихо удалилась Без упрёков и без слёз: В челноке Любовь явилась, Ветр попутный нас понёс. Но увидел я, несчастный, Что мой кормчий был слепец; Вихрь вздымается ужасный, Мчимся в пропасть! зрим конец… И погибли б — если б Боги Нас от смерти не спасли; В час сей грозныя тревоги Так из туч они рекли: «Безрассудный! Дружбы нежной Для слепца не покидай, И у пристани надежной Ей Любовь во власть отдай».	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
ENG	Lewis, C. S. (Clive Staples)	XXIII. Alexandrines	There is a house that most of all on earth I hate. Though I have passed through many sorrows and have been In bloody fields, sad seas, and countries desolate, Yet most I fear that empty house where the grasses green Grow in the silent court the gaping flags between, And down the moss-grown paths and terrace no man treads Where the old, old weeds rise deep on the waste garden beds. Like eyes of one long dead the empty windows stare And I fear to cross the garden, I fear to linger there, For in that house I know a little, silent room Where Someone's always waiting, waiting in the gloom To draw me with an evil eye, and hold me fast — Yet thither doom will drive me and He will win at last.	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
BEN	নবকৃষ্ণ ভট্টাচার্য	রামচন্দ্রাদির জন্ম	সুন্দর - সরযু - তটে চিত্র - সম চিত্রপটে মনোহর অযোধ্যা নগর , পুরাকালে সেই স্থলে , স্থাপিলেন ভূজবলে রাজত্ব ইক্ষাকু নৃপবর । সেই নরলোকে খ্যাত ইক্ষাকুর কুলে জাত সত্যব্রত রাজা দশরথ , বহু বর্ষ সযতনে , পালিলেন প্রজাগণে আশ্রয় করিয়া ধর্মপথ । কৌশল্যা কৈকেয়ী আর সুমিত্রা নামেতে তাঁর তিন রাণী ছিলো গুণবতী , সন্তান কাহারো নাই , মনের দুঃখেতে তাই ছিলেন অসুখী সবে অতি । রাজাও চিন্তিত তায় , রাজ্য ধন সমুদায় বৃথা , হায় , বিনা পুত্রধন , বহু যজ্ঞ তপ দান করিলেন অনুষ্ঠান তাই পুত্র লাভের কারণ । এইরূপে কিছুকাল কাটাইলে মহীপাল , হল শুভ অদৃষ্ট সঞ্চার , চারি পুত্র মনোহর , পূর্ণ চারি শশধর উজ্জ্বল করিল গৃহ তাঁর ।	T5	神圣、超验与智慧	T5	T5	T5
LZH	虞儔	挽主簿楊仲遠詩	居士胸懷壑與丘，琴山懷抱枕清流。一區宅好真揚子，萬卷書多似鄴侯。好客亦嘗陪俎豆，諸郎殊不廢箕裘。人間俯仰成千古，痛念吾鄉馬少游。	T2	爱、情感与人际关系	T3	T2	T2
POR	Conceição Lima	Quando o luar	Quando o luar caiu e tingiu de escuro os verdes da ilha cheguei, mas tu já não eras. Cheguei quando as sombras revelavam os murmúrios do teu corpo e não eras. Cheguei para despojar de limites o teu nome. Não eras. As nuvens estão densas de ti sustentam a tua ausência recusam o ocaso do teu corpo mas nao és.	T2	爱、情感与人际关系	T2	T3	T2
LZH	伍秉镛	雨中送春	倚遍阑干酒一浇，间情都付与春潮。桃花落尽惟潭水，柳絮黏时又板桥。回首蹉跎虚永昼，怀人容易过良宵。何堪雾重烟昏候，翦翦余寒到绮寮。	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T3	T1
RUS	Masalskij K.P.	Осел и конь \| «Осел в собрании зверей...»	Осел в собрании зверей Однажды рассуждал и приводил доводы: Людской-де нет глупей и не было породы. Не знаем мы, за что честил он так людей. Хозяин, может быть, ездой его измучил Иль слишком тяжело навьючил, Но только он людей без милости бранил. «В них капли нет ума, -- оратор говорил, -- Я это докажу: хозяин мой недавно (По чести, это презабавно!) Соседу так сказал: «Конца твоих затей Тебе, брат, не видать, как и своих ушей». Ну можно ль говорить нелепицу такую! Мне на уши смотреть совсем не мудрено». -- «Задачу, -- молвил Конь, -- тебе я растолкую: То глупо для Осла, что для людей умно».	T5	神圣、超验与智慧	T5	T5	T5
LZH	餘澤	送趙季文之湖州知事	日暮江南歌采蘋，春風催起宦游人。鷗邊水葉侵衣碧，馬首山花照眼新。公子文章應獨步，參軍案牘漫相親。也知伯仲能忠孝，當上潘輿送喜頻。	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
FAS	مولوی	فصل شصت و نهم - فرمود این که میگویند در نفس آدمی شریّ هست	فرمود این که میگویند در نفس آدمی شریّ هست که در حیوانات و سِباع نیست نه از آن روست که آدمی ازیشان بدترست، از آن روست که آن خوی بد و شر نفس و شومیهایی که در آدم است برحسب گوهر خفیست که دروست که این اخلاق و شومیها و شر حجاب آن گوهر شده است چندانک گوهر نفیستر و عظیمتر و شریفتر حجاب او بیشتر، پس شومی و شر و اخلاق بد سبب حجاب آن گوهر بوده است، و رفع این حجب ممکن نشود الاّ بمجاهدات بسیار، و مجاهدها بانواع است اعظم مجاهدات آمیختنست با یارانی که روی بحقّ آورد هاند و ازین عالم اعراض کردهاند هیچ مجاهدهٔ سخ تتر ازین نیست که با یاران صالح نشیند که دیدن ایشان گدازش و افنای آن نفس است و ازینست که میگویند چون مار چهل سال آدمی نبیند اژدها شود یعنی که کسی را نم یبیند که سبب گدازش شر و شومی او شود، هر جا که قفل بزرگ نهند دال بر آنست که آنجا چیزی نفیس و ثمين هست و اینک هر جا حجاب بزرگ گوهر بهتر چنانک مار بر سر گنجست تو زشتی ما را مبين نفایس گنج را ببين.	T5	神圣、超验与智慧	T5	T5	T5
IND	Ahmad Rifai	SAKIT HATI	SAKIT HATI Oleh Ahmad Rifai Ku duduk terpaku merenungi Meratapi bintang yang berkedip di malam kelam... Merenungi diriku yang tersakiti Kepada siapakah aku adukan penderitaan ini.. Yang tak sanggup lagi aku hadapi... Wahai bintang sudikah engkau dengar kan suara hati ini... Yang sakit hati oleh orang yang sangat aku sayangi Yang tak menghargai rasa cinta iniya tuhan. apakah ini takdir ku yang harus sakit hati karna cinta? Apakah ini sebuah kegagalan yang seharus nya aku bangkit kembali. Tapi mengapa dia tak hadir di saat aku pilu Dan di saat aku rindu... Ya TUHAN,, jika dia memang jodoh ku satukan aku dengan cara mu yang baik.	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
ARA	حنظلة الطائي	قصيدة يا شَريكٌ يا اِبنَ عُمَيْرٍ	يا شَريكٌ يا اِبنَ عُمَيْرٍ ما مِنَ المَوتِ مَحالَه يا شَريكٌ يا اِبنَ عَمرٍ يا أخا مَن لا أَخا لَه يا أَخا شَيبانَ فُكَّ ال يَومَ رَهناً قَد أَنا لَه يا أَخا كُلِّ مُصابٍ وَحَيا مَن لا حَيا لَه إِنَّ شَيبانَ قَبيل أَكرَمَ اللَهُ رِجالَه وَأَبوكَ الخَيرُ عَمرٌو وَشَراحيلُ الحَمالَه رَقَّياكَ اليَومَ في المَج د وَفي حُسنِ المَقالَه	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T3
FRA	AMELINE, Ernest	A MON AMIE	Je n’étais encor qu’un enfant, Et sous les regards de sa mère Je l’embrassait tout triomphant En nous roulant dans la bruyère. Nos cœurs se parlaient sans détour, Pour femme je l’avais choisie… Et je lui disais chaque jour : Oh ! viens jouer, ma belle amie ! Mais quand, tout fier de mes vingt ans, Amour, tu fondis sur mon âme, Et qu’à travers des mots tremblants De mon cœur jaillissait la flamme, Souvent, le soir je l’entraînais Dans le bocage ou la prairie ; Mes yeux dans ses yeux, je disais : Oh ! viens rêver, ma tendre amie ! Plus tard, battu par tous les vents, Je luttais contre la tempête, Sans amis, sans toit, sans parents ! Vous aviez fui, beaux jours de fête ! De désespoir j’allais périr… Sur moi s’étend sa main bénie… Je murmure dans un soupir : Oh ! viens pleurer, ma pauvre amie ! Voici que j’ai quatre-vingt ans ! Je n’entends plus… j’y voi à peine, Et sens à mes pas chancelants Que la mort va briser ma chaîne. Mais quand s’éteindra le flambeau, Guide de ma trop longue vie, Rappelle-toi !… sur mon tombeau, Oh ! viens prier, ma vieille amie !	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
FAS	هاینریش بل	حرفایی که قرار نیست بگویی	درد دارد وقتی ساعت ها می نشینی به حرفایی که هیچ وقت قرار نیست بگویی فکر می کنی ■	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
DEU	Körner, Theodor	Östreichs Doppeladler	Sei mir gesegnet, heilig Doppelzeichen, Das ich trotz diesem Wirbelsturm der Jahre In heiterm Stolz und leuchtender gewahre! Ja, hier beginnst du, freies Land der Eichen! Ein Ruf, dem nur der Sel'gen Stimmen gleichen, Zog mich zu deinem nachbarlichen Aare; Es floß mein Blut an Vaterlands Altare, Ich sank getroffen von Verräterstreichen. Da sind' ich dich, schön wie im Land der Dichtung; Zween Blitze glüht der Augen Doppelrichtung, Der Freiheit Sieg, der Tyrannei Vernichtung. Frisch auf, Habsburg! Der Teufel muß erliegen; Gott ist mit dir, wo deine Banner fliegen. Hoch, Östreich, hoch! Dein Schwert, dein Karl wird siegen!	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
FAS	ویلیام باتلر ییتس	جزیره ی دریاچه ی اینیسفری	اینک بر می‌خیزم و می‌روم، می‌روم به اینیسفری، و با خاک رس و جگن کلبه‌ی کوچکی می‌سازم ؛ وکندوی زنبور عسلی خواهم داشت و نه ردیف لوبیا به وری، و به شادی خواهم زیست تنها و بخود می‌پردازم و مرا در آنجا آرامشی خواهد بود ، زیرا که آرامش آهسته می‌چکد، می‌چکد از پرده‌ی پگاه تا آنجا که آوای جیر جیرک می‌آید؛ آنجا که نیمه شب کورسویی بیش نیست و نیمروز درتابشی سرخ می‌تپد. و دیرگاه روز صدای پرزدن بال‌های سهره می‌آرد. اینک بر می‌خیزم و می‌روم، چرا که همیشه شب و روز، اِکولالیا در اینستاگرام می‌شنوم نجوای آب‌های دریاچه را که می‌پیچند به ساحل؛ انگاه که ایستاده‌ام به جاده و یا یه خاکستری رهگذارهای سوز من می‌شنوم آن نجوا که می‌شود به ژرف دل	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T1	T1
ZHO	许悔之	军中困顿两帖	在所有思考阻绝的地方在所有思考阻绝的地方让我们的小孩们幻想那就是诗（一如白鼠逃入了迷宫）欣喜于那种纯粹的游戏虽然不断可以勃起却不能持久 ▲ 87.10.6于桃园公西去年秋天在台北去年，是的，去年秋天所有爱恨噤口不语的季节就在两个陌生的肉体内我们经历了一次措不及防的兵变。从师大路弯进泰顺街，所有的记忆都是斜的，歪歪斜斜，像我匆促写就的诗篇。而我隶属于故事之前一直要到今年九月九月廿日我开胸剖腹给你一个男子全部的意志和精血；啊剔下来的肋骨再不必计量还给谁了——这是秋天今年以及去年不同的是只是巨泽翻覆，大岳崩溃无论如何再不许你流泪去年秋天曾经在台北在台北还给你你的泪。 ▲ 87.9.28夜间上哨后失眠于桃园公西	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
RUS	Majkov A.N.	Платона единственные два стиха, до нас дошедшие \| «Небом желал бы я быть, звездным, всевидящим небом...»	Небом желал бы я быть, звездным, всевидящим небом, Чтобы тебя созерцать всеми очами его!	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
ZHO	安谅	穿越晨雾的事物	迷雾，弥漫在三月的上午它扑向大地的身影，让太多视线模糊，也令匆匆脚步凝固它以为，自己是这世界的主阳光来了，穿越了它车水马龙，也在穿越晨跑的人群十里送暖的春风花木伸展的手臂和馨香鸟儿的鸣啭还有我饱蘸激情的诗书都在穿越并且义无反顾雾太轻薄而生命的穿透力总有一种特别的钢筋铁骨	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
LZH	吕坤德	杂诗	茫茫弱水隔丹丘，罗韈缁尘感去留。识字更添今日障，散花恐惹后人愁。静观冰雪心源澈，得卧烟霞世味休。一任山光来比并，撩人眉黛拂城头。	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T5
LZH	施霖	夀家君	山齋閉門春晝長，黄庭一巻添爐香。長孫誦聲差琅琅，幼孫啼聲更喤喤。桐枝演迤日以昌，兒曹豚犬森鴈行。大兒無聞壯且强，抱材空疎志荒唐。應門賴有二季良，家風儒儉循吾常。彌年麤糲無膏粱，斑衣庭前持一觴。容顔半老鬚眉蒼，四時禮缺定省荒。不辭衣食走四方，幸有形影相扶將。不願腰金爛輝光，願翁千年樂夀康。	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
JPN	具平	null	いかなれや　はなのにほひも　かはらぬを　すきにしはるの　こひしかるらむ	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T1
BEN	অশোকবিজয় রাহা	একটি চলচ্চিত্র	জানালায় বসে বসে দেখি চেয়ে চেয়ে ছোট্ট তারাটি নামে মেঘ-সিঁড়ি বেয়ে, সেতারের দ্রুত তালে নাচে তার পা, সন্ধ্যার সরোবরে ধুয়ে যাবে গা, চোখে মুখে হাসি তার করে ঝলমল, ছোট ছোট হাত দুটি ভারী চঞ্চল, ঝলকায় মণিহার, চমকায় দুল, দুটি গালে নাচে তার ফুরফুরে চুল, সিঁড়ি বেয়ে নেমে নেমে এলো শেষ ধাপ, হাত তুলে এইবার জলে দিল ঝাঁপ, একটু সাঁতার কেটে ডুব দিল- টুপ, সন্ধ্যার সরোবর একেবারে চুপ।	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T1	CUSTOM:日常场景描绘
ARA	الحاج غلوج	قصيدة نَسِيمُ الحُبِّ والغَزَالُ المُتَوَحِّشْ	أَقُولُ وَإِنَّنِي مِنْ وَادِ عَبْقَرْ لِسَانِي غَيْمَةٌ بِالسِّحْرِ تُمْطِرْ إِذَا مَرَّتْ قَوَافِي الحُبِّ مِنِّي عَلَى أَرْضٍ سَتُحْيِيهَا وَتُزْهِرْ أَنَا فِي الشِّعْرِ أُحْجِيَةٌ وَلُغْزٌ وَحَرْفِي فِي الوَرَى مَلِكٌ كَقَيْصَرْ وَهَا قَدْ زَلْزَلَتْ قَلْبِي فَتَاةٌ وَعَتَّقَتِ الشِّغَافَ فَبِتُّ أَشْعُرْ وَلَمْ أَكُ مُسْبَقًا لِلْغِيدِ أَهْوَى وَكُنْتُ فِي الهَوَى حَقًّا مُحَجَّرْ وَلَمْ أَذُقِ الهُيَامَ وَلَسْتُ أَبْغِي وَلَكِنْ هَذِهِ سَيْفٌ مُشَهَّرْ وَشَيْءٌ لاَ مَثِيلَ لَهُ بَتَاتًا وَلَمْ أَرَ مِثْلَهُ أَقْوَى وَأَكْبَرْ غَزَالٌ لاَمِعٌ حُرٌّ طَلِيقٌ تُدَاعِبُ الأَرْضَ مِشْيَتُهُ تُفَجِّرْ أَذَاقَتْنِي الحَلاَوَةَ مِنْ مَرَارٍ فَصِرْتُ مُتَيَّمًا جِدًّا مُدَمَّرْ كَسَرْتُ الصَّمْتَ لَمَّا بِتُّ أَهْذِي وَخَاطَبْتُ الغَزَالَ وَلَمْ أُقَصِّرْ وَصِحْتُ بِهَا أُحُبِّكُ يَا فَتَاتِي أُحِبُّكِ حُلْوَتِي حُبًّا مُزَمْجِرْ وَحُبِّي قِطَّتِي عَذْبٌ عَنِيدٌ جَمِيلٌ فَاتِنٌ كَالعُشْبِ أَخْضَرْ أُحُبِّكِ وَالفُؤَادُ يَعُجُّ حُبًّا بِكُلِّ عَزِيمَةٍ يَهْوَاكِ أَكْثَرْ لَذِيذٌ ثَغْرُكِ الفَتَّاكُ جِدًّا وَحُلْوٌ رَائِعٌ شَفَتَاهُ سُكَّرْ وَمَا تِلْكَ التِّي بِالنُّورِ تَحْكِي أَسَاطِيرَ الهَوَى فِي كُلِّ مَنْظَرْ رَوَتْ عَنْ قَيْسِ لَيْلَى عَنْ جَمِيلٍ وَعَنْ رُومْيُو وَجُولْيِيتٍ وَعَنْتَرْ سَتُرْدِينِي بِنَظْرَتِهَا وَتُلْقِي إِلَيَّ بِحُسْنِهَا العَاتِي وَتَزْأَرْ وَتَجْعَلُنِي أَسِيرًا فِي هَوَاهَا أَسِيرُ عَلَى خُطَى الوَلْهَانِ أَسْكَرْ سَأُبْحِرُ فِي مَدَاهَا دُونَ وَعْيٍ أَرَانِي مُغْمَضَ العَيْنَيْنِ أَعْبُرْ أَنَا المَفْتُونُ لاَ عَقْلٌ يَقِينِي سِهَامُ اللَّحْظِ إِنْ رُمِيَتْ سَتَسْحَرْ وَأَهْوَى ذَلِكَ الفُسْتَان لَمَّا أَرَاكِ بِهِ أَرَى الدُّنْيَا كَمَرْمَرْ تَحِيَّاتِي إِلَيْكَ بِلاَ رَسُولٍ يُبَلِّغُهَا إِلَيْكِ هَوًى مُبَعْثَرْ وَأَرْجُو مِنْ فَخَامَتِكِ انْتِبَاهًا فَلَسْتُ أَنَا الذِّي فِي الحُبِّ يَخْسَرْ فَقَدْ حُزْتُ القَوَافِيَ صَوْلَجَانًا وَكُنْتُ أَمِيرَهُمْ فِي وَادِ عَبْقَرْ	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
ITA	Giovanni Diodati	SALMO LXXIV	1 O Dio, perchè ne sdegni e tieni strani, E ne cacci tuttor da te lontani? Il tuo furor perchè fuma e fiammeggia Del pasco tuo contra l’amata greggia? 2 Serba, Signor, la raunanza a mente, Che ti piacque salvar anticamente, Ed acquistar per proprio tuo retaggio, E per devoto a te sacro legnaggio. 3 Del monte di Sion, tua diva stanza, Abbi, Signor, pietosa ricordanza. A le ruine sue muovi or i passi, Che ’n polve giace e diroccati sassi. 4 Vedi le stragi, che nel luogo santo Fero i nemici tuoi, con fiero vanto Ruggendo in mezzo a’ templi venerandi, Ove piantàr i lor trofei nefandi. 5 N’andrà la fama a le future etati. Come in bosco talor sterpi intralciati Tagliansi a monti, senza sguardo o cura, Ogni vaga guastar sacra scultura. 6 Ne’ Santuari tuoi funesta face Lanciàr, quegli recando in fiamma e brace: E del tuo Nome il Padiglion sovrano, Gittato al suol, bruttaro nel pantano. 7 Disser nel cor, con temerario ardire, Di lor prede appaghiam l’ansio desire. E nel paese ogni assegnato loco A’ conventi di Dio bruciar col foco. 8 Più non veggiam i nostri usati segni, Profeta non abbiam che ’l ver n’insegni: Ne chi per luce o spirazion divina, Nè sappia consolar di fin vicina. 9 Infin a quando ’l nemico feroce Bestemmie sfogherà da l’empia foce? Lascera ’l tu dal furïoso petto Senza fin vomitar scherno o dispetto? 10 Perchè, Signor, a te la man ritraggi, Per dar lor d’esultar tanti vantaggi? Non lasciar più che ti dimore in seno, Ned allentar a’ lor furori il freno. 11 Pur è il Signor, che mai si cangia o smuove, Ab antico il mio Re, per chiare prove: Che porge a tempo a’ suoi salute in terra, Ed i nemici sotto a’ piedi atterra. 12 Col tuo poter del mar spartisti l’onde, In due recise ed ammucchiate sponde. E ne l’acque fiaccasti a le balene Le teste e desti lor le giuste pene. 13 E affondasti la gran belva marina, Rottole il capo in eterna ruina. E desti in pasto a le ferine voglie, Per gli ermi lidi lor giacenti spoglie. 14 Tu festi scaturir fiumi e ruscelli, E dal sasso scoppiar fonti novelli. Asciugasti altresì grosse fiumare, Per dar il varco a’ tuoi per secche ghiare. 15 Il giorno è tuo, la notte bruna ancora: Per te surge ognidì vermiglia aurora. La luna desti a l’ombre oscure duce, E per rettor al dì, del sol la luce. 16 A la terra ponesti i suo’ confini: Così distingui d’essa i cittadini. Tu le vicende de la state e ’l verno Già stabilisti e tieni in tuo governo. 17 Vengati, o Dio, quel fello in rimembranza, Che t’oltraggiò con insana baldanza: E contra te la gente infuriata, Che ’n bestemmie la lingua have sfrenata. 18 L’alma non dar di tua tortola umile A le fiere selvagge in preda vile: Nè lasciar che la tua dogliosa schiera, Sempre appo te dimenticata, pera. 19 Rivolgi al Patto eterno occhi e pensiero: Perchè d’orror è tutto ingombro e nero, Quel tuo diletto già vago paese, Fatto di spoglie tana e di contese. 20 Nè far che ’l poverel sen torni in volta, D’onta la fronte e vitupero avvolta. Porgi più tosto al tristo bisognoso Di che laudar tuo Nome glorioso. 21 Sorgi, Signor, la tua ragion difendi, Contra l’ostil assalto ti contendi: Tienti l’oltraggio dispettoso al core, Che ’l rabbioso ti face a tutte l’ore. 22 Ned obliar le forsennate voci, Che sfogan contra te nemici atroci: Onde lo scoppio e tempestante suono Crescendo, sale al tuo celeste trono.	T5	神圣、超验与智慧	T5	T5	T5
ZHO	谢宜兴	水仙花开一场盛大的宴席	一把刻刀和一保手预设了时间花期象一封密函掌握在别人手里金唢呐银唢呐如期吹响水仙花开一场盛大的宴席古典的面容苍白忧郁，而现代的心不再是一曲感伤的霓裳羽衣谁设身处地想过花蕾的强颜欢笑人们只看见一群水袖葱绿的歌女把自己掰开成为节日的点饰以欢乐的氤氲掩面而泣--请你的目光不要解开我香气的纽扣让我的美丽为自己开放一回	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
CES	Calma, Marie	Cítíš, jak sytě voní naše láska?	Cítíš, jak sytě voní naše láska? To rozkoší dnes provoněl ji les, když tys v mou náruč jako na mech kles. Les zašuměl svůj obdiv lásce naší, nad námi ve větvích pták tiše hles. Ta naše láska, viď, jej nevyplaší, když k větvím hledí jako do nebes? Z mezí, zda cítíš, voní bílý jetel, je naseto ho tolik na stráni, jak kdybys rozžal miliony světel. Z luk modrý zvonek krásu vyzvání a my, co cítíme – jak říci to – když v nás i kolem vše je rozvito a volně tak, jak k nebesům bys letěl?	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
HUN	Szentjóbi Szabó László	A Sír-halom	Piros rózsa bóltozatok! Légyen sírom alattatok, Ha el érem halálom. Hullott rózsák levelével Nyugtassa porom békével Ama jól-tévő álom. Ugy is ha vólt víg életem Rozsák! néktek köszönhetem S homályos árnyéktoknak! Most is éltem vége felé Ha mindenbe únok belé Örvendek látástoknak. Rózsák! mellyeket szeretek Nyúgodjon porom köztetek Ha el takaríttatom Árnyéktok nyúgodalmába Álljon sírhalmom magába E végső akaratom.	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
CES	Crha, Václav Antonín	Zrazená hvězda.	S oblohy když večer na mne hvězdiček zbor shlíží, vzpomínám si na svou lásku, jak mi srdce tíží. Nazpíval mi Vojtíšek můj o srdci svém mnoho, prý tam nebe a já prý jsem hvězdou nebe toho! Však to nebe rozklenuté hvězd má celé stádo, a to srdce Vojtiškovo houfy jich má rádo. Proto smutním, když tak na mne hvězdiček zbor shlíží: vzpomínámť na prchlou lásku, jak mi srdce tíží.	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
TUR	Aşık Çelebi	Kızıl Elmada Görenler Mehçe-İ Sancâgunı	Kızıl Elmada görenler mehçe-i sancâgunı Sandı sîb-i müslimîdür ki nihâl üstindedür Surh-ser oklı şikârundur serinde nâvekün Şâhin-i deşt-i gazâdur ki gazâl üstindedür Virse n’ola cân-ı şîrîni gören nîzende baş Her biri bir şekl-i Hüsrevdür nihâl üstindedür Kelle-i a’dâda yir yir zahm-ı gürz ü şemşîrün Tâze açılmış karanfildür sifâl üstindedür Nâhun-ı peykânun eyler ‘ukdesin hal düşmenün Mîm-veş başı girihdür ki melâl üstindedür Arasın kessin okun gönder yâhûd tîgini sal Cism ü cânı kâfirün ceng ü cidâl üstindedür Keff-i cûdun hüsrevâ bir nehr-i sâ’ildür senün Mevclerdür hatları âb-ı zülâl üstindedür Elleri seng-i sitemden şimdi taş altındadur Rahm iderdün ‘Âşıkı görsen ne hâl üstindedür	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
ASM	অংকুৰ জ্যোতি বুঢ়াগোঁহাই	স্বপ্নৰ এসন্ধ্যা	শীতৰ সেমেকা সন্ধিয়া জোনৰ পোহৰত নগ্ন ধৰা মেঘ মুক্ত আকাশত সহস্ৰ তৰাৰ হাঁহিৰ খিলখিলনিত মগ্ন, মোৰ হূদয়ৰ খৰিকাজাঁই জোপা !! তোমাৰ ৰঙা চন্দনৰ দৰে ওঁঠ দুটিয়ে দিয়ে বেদুইন জীৱনক শীতল জলৰ সঠিক ঠিকনা মোৰ দুচকুত আজি অসীম সৌন্দৰ্যৰ তৃষ্ণা মই যেন পোহৰৰ অপেক্ষাত ৰোৱা এটি মৌ-পিয়া....................	T2	爱、情感与人际关系	T1	T2	T2
ARA	الشاعر إسحاق بن إبراهيم القيرواني	قصيدة ثناؤك كالروض في نشره	ثناؤك كالروض في نشره وجودك كلاغيث في قطره وما أنا من يبتغي نائلاً بمدحك أن جاء في شعره ولكن لساني إذا ما أردت مديحاً خطرت على ذكره فخانت عدوك أيامه ولاقى الكوارث من دهره ولا عاش يوماً به آمناً ولا بلغ السوءل في أمره	T2	爱、情感与人际关系	T2	T5	T2
LZH	盛镛	偕冯芝亭郑南圃东庵纳凉即景口占二首	明月今宵满，清谈暑气消。鸥飞蒲叶战，鱼跃浪花摇。	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T1	T1
JPN	公教母	null	たなはたは　またこむあきも　たのむらむ　あふよもしらぬ　みをいかにせむ	T2	爱、情感与人际关系	T2	T3	T2
HIN	Sahir Ludhianvi	तुम्हारी नज़र क्यों खफ़ा हो गई	तुम्हारी नज़र क्यों खफ़ा हो गई खता बख्श दो गर खता हो गई हमारा इरादा तो कुछ भी न था तुम्हारी खता खुद सज़ा हो गई तुम्हारी ... सज़ा ही सही आज कुछ तो मिला है सज़ा में भी इक प्यार का सिलसिला है सज़ा ही सही आज कुछ तो मिला है सज़ा में भी इक प्यार का सिलसिला है मोहब्बत का कुछ भी अन्जाम हो मुलाक़ात ही इल्तजा हो गई तुम्हारी ... मुलाक़ात पे इतने मगरूर क्यों हो हमारी खुशामद पे मजबूर क्यों हो मुलाक़ात पे इतने मगरूर क्यों हो हमारी खुशामद पे मजबूर क्यों हो मनाने की आदत कहां पड़ गई खताओं की तालीम क्या हो गई तुम्हारी ... सताते न हम तो मनाते ही कैसे तुम्हें अपने नज़दीक लाते ही कैसे सताते न हम तो मनाते ही कैसे तुम्हें अपने नज़दीक लाते ही कैसे किसी दिन की चाहत अमानत ये थी वो आज दिल की आवाज़ हो गई तुम्हारी ...	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
TUR	Hasan İzzettin Dinamo	İnsanın Kahpesi	İnsanın kahpesi, Ne arslana, ne kaplana benzer. İnsanoğlunun kahpesi, İlk bakışta sana bana benzer. İnsanoğlunun kahpesi, Arslandan, kaplandan yırtıcı. İnsanoğlunun kahpesi, Her yanda haklı, her işte haklı, Hem de gürültücü, patırtıcı. Onca sıfırdır Doğanın her güzel yarattığı, Ya da sanatçının her güzel dediği, Dana beynini beğenmez İnsan beynidir yediği. Sabrımızı yer kıtır kıtır çerez yerine. Cellattan bile daha kaygusuzdur Namuslu insanın üzüntülerine...	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T3
IND	Catur Sintia Dewi	KU INGIN BEBAS	KU INGIN BEBAS Oleh Catur Sintia Dewi Malam makin gelapdan semua orang makin terlelapdalam hening yang sunyi senyapdan semilir hembusan angin mulai menyelinapmenembus malam yang gelap Tinggal ini aku sendiridalam dingin sunyi dan sepiterpaku menanti mentarimenembus gelap menuju pagituk segera bebaskan diri Aku tak tahan lagimalam masih seperti iniseperti penjara berjeruji besiaku tak mau malam menghampiriku ingin mentari segera terangi hati Ku ingin bebaskan diridari jeruji gelap iniaku takut sendirimenanti datangnya pagidan segera berlarimenari bersama sang mentari	T3	生命、时间与存在	T3	T3	CUSTOM:渴望自由
LZH	鄢玉庭	歸建溪	歸去寒溪覓舊盟，相逢詩酒足娛情。閒雲不礙青山好，物外風高夢自清。	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T1	T1
ENG	De la Mare, Walter	THE STRANGER	In the nook of a wood where a pool freshed with dew Glassed, daybreak till evening, blue sky glimpsing through Then a star; or a slip of May-moon silver-white, Thridding softly aloof the quiet of night, Was a thicket of flowers. Willow herb, mint, pale speedwell and rattle Water hemlock and sundew — to the wind's tittle-tattle They nodded, dreamed, swayed in jocund delight, In beauty and sweetness arrayed, still and bright. By turn scampered rabbit; trotted fox; bee and bird Paused droning, sang shrill, and the fair water stirred. Plashed green frog, or some brisk little flickering fish — Gudgeon, stickleback, minnow — set the ripples a-swish. A lone pool, a pool grass-fringed, crystal-clear: Deep, placid, and cool in the sweet of the year; Edge-parched when the sun to the Dog Days drew near; And with winter's bleak rime hard as glass, robed in snow, The whole wild-wood sleeping, and nothing a-blow But the wind from the North — bringing snow. That is all. Save that one long, sweet, June night-tide straying, The harsh hemlock's pale umbelliferous bloom Tenting nook, dense with fragrance and secret with gloom, In a beaming of moon-colored light faintly raying, On buds orbed with dew phosphorescently playing, Came a Stranger — still-footed, feat-fingered, clear face Unhumanly lovely:... and supped in that place.	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T5	T1
CES	Štemberka, Jindřich	U MOHYLY BÁSNÍKOVY.	Když v krajinu se vznáší večer snivý a mlha halí město, lesy, nivy, rád zajdu v park si tichý, poëtický. Má duše zadumá se těžce vždycky, když u mohyly básníkovy stanu, již kryje zvolna mechu šedý háv, a vidím, maje litostí hruď zdránu, jak lhostejně kol spěje všední dav! Ty’s, básníku, dal srdce svoje lidu a svému národu byl’s hvězdou vůdčí, ty’s mírnil výkřiky a hlad a bídu, a nikdo nad tebe přec nebyl chudší! Sám zapomenuv sebe, lásky plamen jsi vznítil ve své duši vznešené, však lidé, jejichž srdce byla kámen, sem dali ti zas jen kus kamene! A myšlénky tvé velké, obětavé teď v plísni lhostejnosti práchnivějí – lid otupělým je k tvé lásce žhavé, jak často jsi ho zíral v beznaději! Co’s trpěl, oddán práci celé žití, co slz tvé oči snivé vylily, to nikdo, nikdo asi nepocítí z těch, kteří kráčí kol tvé mohyly!... Však přece! Z davu, který tebe nezná a všedně mluví o památce tvojí, se někdo přece vnoří v říši hvězdna a pokochá se ve kastalském zdroji, kde’s hvězdy vznítil, odkud ssál jsi krásu – a marný bude proti němu vztek, on bude slavit’ nad peřejí času přec triumf lásky, práce, myšlének!	T6	语言、艺术与创造	T4	T6	T6
ZHO	木心	金色仳离	我喜欢没有意义的事物我的情人就这样不许有什么名称来妨碍我俩的爱明净仳离就这样记忆中的情人仍然没有意义和那些不具意义的骄艳的事物在一起	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
ASM	সেৱিকা হাজৰিকা	আপুনি যে এজন ব্যতিক্ৰমী পুৰুষ	কোনে কৈছে আপুনি এজন ব্যতিক্ৰমী পুৰুষ বুলি ? কোনে কৈছে আদৰ্শৰ শিকলিৰে মেৰ খাই থকা আপোনাৰ মন বুলি ? মোৰ অনুভৱ ,সকলো মিছা হা হা হা ....... আপুনিও এজন ভদ্ৰতাৰ মুখাৰে নিজক ঢাকি ৰখা লোলুপ পুৰুষ \| নিজৰ গাত আনে বোকা নেদেখাকৈ বোকাৰ খেল খেলিব বিচৰা আপুনিও এজন আধুনিক পুৰুষ \| নাৰীৰ দেহৰ ঘ্ৰাণৰ সুগন্ধি লোৱা , আদিম বাসনাত ধুব যোৱা , আপুনিও এজন তথাকথিত সমাজৰক্ষক \| নাৰীৰ দেহৰ খলাবমাবোৰ নিতৌ জুখিছে দুহাতে কিন্তু উমান জানো পাইছে ? সেই খলাবমাবোৰৰ ভিতৰত যে এখন মৰম তৃষ্ণাতুৰ হৃদয় আছে ? নিজৰ মুখেৰে হৃদয়ৰ বিজ্ঞাপন দিওতে আপুনি জানো ভাবে ? আপোনাৰ চলাহী কথাত নিতৌ যে কাৰোবাৰ সপোন ভাগে , উমান জানো ৰাখিছে আপুনি ? হৃদয়ৰ কিনা বেচা কৰোতে কাৰোবাৰ নিমিলা লোকচানৰ অংকবোৰ ? কোনে কৈছে আপুনি যে এজন ব্যতিক্ৰমী পুৰুষ ? আপুনিও দেখোন নাৰীৰ অৰ্থনীতি মাথো ভোগবাদতেও সামৰিলে \| আপুনিও যে এজন আধুনিক পুৰুষ পুৰুষত্বৰ শক্তিৰেই লুটি আহিছে ক'ত দুৰ্বলা নাৰীক \|	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
SQI	Ismaïl Kadaré	REKUIEM PËR MAJAKOVSKIN	Kam ngrënë në një tryezë me vrasësit e tij Në shtëpinë e pushimit të shkrimtarëve në Dubulti, në Jalta. Buzëqeshnin dhe flisnin për realizmin socialist, Ndërsa gjaku i tij skuqte mbi qelqet e makinave, Mbi xhaketat, karriget, rrogat e tyre, Mbi fytyrën kuqaloshe të Jermillovit kritik. I binin gjoksit dhe flisnin për realizmin socialist Në presidiume me stof të kuq, nën emblema me yll, Ndërsa atë shtrirë gjerë e gjatë në tokën e zezë Dimri rus e ngrinte, për ta shkrirë në prill. Forcë e errët e veshur me rroba socialiste, Turmë kritikësh xhuxhë, spekulantë, karrieristë Sulmonin në marshin shekullor të mediokërve : «Ti ishe i madh, po ne ta hëngrëm kokën.» Po ja, bronzi i tij në sheshin «Majakovski» U ngrit dhe i vrenjtur vështroi vitet që vinin. Pas turmës së vrasësve që i njihte, ai pa Si retë e para të kundërrevolucionit nxinin. 1975	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
LZH	張安石	苦別	向前不信別離苦，而今自到別離處。兩行粉淚紅闌干，一朵芙蕖帶殘露。	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
LZH	宋恭宗	在燕京作	寄語林和靖，梅花幾度開。黄金臺下客，應是不歸來。	T2	爱、情感与人际关系	T2	T4	T2
ARA	الشاعر أعشي تغلب	قصيدة لعمرك إني يوم أمدح مدركاً	لعمرك إني يوم أمدح مدركاً لكالمبتني حوضاً على غير منهل أمر الهوى دوني وفيل مدحتي ولو لكريمٍ قلتها لم تفيل	T6	语言、艺术与创造	T6	T6	T2
CES	Neumann, Stanislav Kostka	III Doba velká, lidé malí. Rakousku je nanic	Doba velká, lidé malí. Rakousku je nanic z vlasteneckých požadavků, z vlasteneckých pranic. Na ty rány, na ty boule hlasovací právo? Takovéhle mastičkářství nebude nám zdrávo. Radím dopsat paní kněžně beze všeho studu, by nám z Lurdů dala poslat několik set sudů.	T4	社会、权力与历史	T4	T4	T4
ZHO	王诗雯	梦	我昨晚做了一个梦。但我什么也没有梦见。	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
DEU	Wilhelm Busch	Früher, da ich unerfahren	Früher, da ich unerfahren Und bescheidner war als heute, Hatten meine höchste Achtung Andre Leute. Später traf ich auf der Weide Außer mir noch mehre Kälber, Und nun schätz ich, sozusagen, Erst mich selber.	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
CES	Prokoš, Otakar	Pyramidám.	Spi, světe pyramid, pohádek ztracených, s nádechem zoufalství ve skráních zlacených a s vyloupenou duší; tvá sláva, lesk a třpyt již dávno zmizely, teď jenom tichý běh zbloudilé gazely tvůj dumný spánek ruší. Nad tebou čarovné se nebe zachvívá a vzduchem průzračným pohádka básnivá se nese v luny třpytu; však vábí nadarmo tě v svoje objetí, tys světu odumřel, jen led tvých pamětí se skvěje z numulitu. U tvého podnoží zhynuli králové, jichž moci bál se svět jak rány hromové – tys pohřbil jejich slávu; ty trůníš nad pouští, se živly v zápasu, že před tvým pohledem v posvátném úžasu svou člověk sklání hlavu. Nad bílou šíjí tvou dlí věků tisíce, plá luny jasný svit a bouří vichřice a orel v lup se spouští; pod tebou víří svět svou krví zbrocený – ty trváš na věky, bez vášní, kamenný jak hrdý caesar pouští... Jen vážně, bez hnutí – jak znaku šediny, jenž zdobí rozvaly, paláců ruiny ze starých pyšných časů, tvá duše v minulosť svou sahá perutí, jíž věků tajná báj jak dlouhé vzdechnutí plá v šedivém tvém vlasu...	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
FAS	Mohammad Hemati	هربار	هربار که می‌روم پاره‌ای از تو را با خود می‌برم رنگی بویی چیزی در گوشه‌ای از چمدانم لای کتابی توی جیب شلوارم. هربار در فرودگاه دستگاه جیغ می‌کشد ومأموران فرودگاه دورم جمع می‌شوند و هرچه می‌گردند هیچ نمی یابند و در آخر با نگاههای مشکوک بدرقه‌ام می‌کنند. هربار که می‌رسم می‌بینم پاره‌ای از من نیست شاید وقتی خواب بوده‌ام تو برش داشته‌ای و جایی لای گیسوان بلندت زیر کوسنی زیر خاک یکی از گلدانهای خانه یا میان لبهایت آنگاه که می‌بوسیدمشان پنهانش کرده‌ای.	T2	爱、情感与人际关系	T2	T2	T2
FRA	Charles Marie René Leconte de Lisle	Les damnés	La terre était immense, et la nue était morne ; Et j'étais comme un mort en ma tombe enfermé, Et j'entendais gémir dans l'espace sans borne Ceux dont le cœur saigna pour avoir trop aimé : Femmes, adolescents, hommes, vierges pâlies, Nés aux siècles anciens, enfants des jours nouveaux, Qui, rongés de désirs et de mélancolies, Se dressaient devant moi du fond de leurs tombeaux. Plus nombreux que les flots amoncelés aux grèves, Dans un noir tourbillon de haine et de douleurs, Tous ces suppliciés des impossibles rêves Roulaient, comme la mer, les yeux brûlés de pleurs. Et sombre, le front nu, les ailes flamboyantes, Les flagellant encor de désirs furieux, Derrière le troupeau des âmes défaillantes Volait le vieil Amour, le premier né des dieux. De leur plainte irritant la lugubre harmonie, Lui-même consumé du mal qu'il fait subir, Il chassait, à travers l'étendue infinie, Ceux qui sachant aimer n'en ont point su mourir. Et moi, je me levais de ma tombe glacée, Un souffle au milieu d'eux m'emportait sans retour ; Et j'allais, me mêlant à la course insensée, Aux lamentations des damnés de l'amour. Ô morts livrés aux fouets des tardives déesses, Ô Titans enchaînés dans l'Érèbe éternel, Heureux ! vous ignoriez ces affreuses détresses, Et vous n'aviez perdu que la terre et le ciel ! Charles Marie René Leconte de Lisle	T2	爱、情感与人际关系	T2	T3	T2
LZH	張雍	靈巖七詠	昔聞海岸落伽山，今日靈巖得諦觀。莫問前身後身事，會須明眼一盤看。	T5	神圣、超验与智慧	T5	T5	T5
LZH	劉中	龍門石佛	鑿破蒼崖已失真，又添行客眼中塵。請君㸔取他山石，不費工夫總法身。	T5	神圣、超验与智慧	T5	T5	T5
LZH	吴當	潯陽舟中三首	伏枕移床向小舟，江頭漁父問何由？風波接棹魚龍冷，煙草迷津雁鶩秋。往事幾年懷內顧，狂瀾百折任東流。草玄不守揚雄宅，垂白空添宋玉愁。	T3	生命、时间与存在	T3	T3	T3
ARA	الشاعر يزيد الأرحبي	قصيدة أَعَاذِلٌ إِنَّهُ مالٌ طَرِيفٌ	أَعَاذِلٌ إِنَّهُ مالٌ طَرِيفٌ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ مالٍ تَلادِ أَعَاذِلَ إِنَّما أَفْنَى شَبابِي وَأَقرَحَ عاتِقِي حَمْلُ النِّجادِ	T3	生命、时间与存在	T3	T4	T3
SPA	Damasio de Frías	Soneto	Rompe la niebla de una gruta oscura un Monstruo lleno de culebras pardas, y entre sangrientas puntas de alabardas morir matando con furor procura Mas de la oscura horrenda sepultura salen rabiando bramadoras guardas, de la noche, y Plutón hijas bastardas, que le quitan la vida, y la locura De este Vestigio nacen tres gigantes, y de estos tres gigantes, Doralice, y de esta Doralice nace un Vendo. Tú, mirón, que esto miras, no te espantes, si no lo entiendes, que aunque yo lo hice, así me ayude Dios, que o lo entiendo.	T3	生命、时间与存在	T6	T3	T3
LZH	景池	秋夜宿淮口	露白草猶青，淮舟倚岸停。風帆幾處客，天地兩河星。樹靜禽眠草，沙寒鹿過汀。明朝誰結伴，直去泛滄溟。	T1	自然、宇宙与地方感	T1	T1	T1

LZH

汪韶

孫武

爲憂玩色墮軍實，故假陳兵去二姬。却恨此機深莫悟，後人不諫受西施。

T4

社会、权力与历史

T4

JPN

有光

null

にほのうみや　かすみてとほき　あさあけに　ゆくかたみえぬ　あまのつりふね

T1

自然、宇宙与地方感

T1

JPN

運円

null

うつつとも　ゆめともわかて　こしかたの　むかしかたりに　なるそはかなき

T3

生命、时间与存在

T3

LZH

徐存

游洞霄

清真羽士舊仙官，日奉琳宮紫翠間。五洞煙霞龍窟宅，一壺天地道家山。滌泉盤轉冰涵沼，隠石屏開玉敞關。可笑濯纓來覽勝，輸他高卧白雲閒。

T5

神圣、超验与智慧

T5

RUS

Тарковский Арсений Александрович

Руки

Взглянул я на руки свои Внимательно, как на чужие: Какие они корневые - Из крепкой рабочей семьи. Надежная старая стать Для дружеских твердых пожатий; Им плуга бы две рукояти, Буханку бы хлебную дать, Держать бы им сердце земли, Да все мы, видать, звездолюбцы,- И в небо мои пятизубцы Двумя якорями вросли. Так вот чем наш подвиг велик: Один и другой пятерик Свой труд принимают за благо, И древней атлантовой тягой К ступням прикипел материк.

T3

生命、时间与存在

T3

DAN

Klaus Rifbjerg

Stolene

Dønningerne er rolige regelmæssige kommer og går. Her er ikke dybt og når havet trækker sig tilbage sidder alle mine venner på deres stole. De har bare tæer og buksebenene er rullet op. De er ikke bange. Bølgen suser og skummer løber over deres fødder så forsvinder den igen med en mumlen. Mine venner sidder lidt for langt fra hinanden til at kunne tale sammen havet støjer og det ser faktisk også ud som om de mest er interesserede i deres særprægede situation. Det er skumring solen ruller determineret modvillig ned i vest. Mørket kommer nærmere. Jeg anstrenger øjnene for at se dem allesammen. Det er svært at skelne svært at få det hele til at stemme. Jeg smiler og smiler løfter hånden og vinker. Nu kommer tidevandet Det bliver flod. Bølgerne går allerede højt op over knæet. Men ingen rejser sig ikke en af vennerne flytter sig. Et par af dem gemmer ansigtet i hænderne og en ser bort men selv da vandet når halsen bliver de siddende. Under den glødende sortnende himmel løber jeg skrækslagen og forvirret rundt på stranden knuget af den druknende urokkelighed. Til sidst knuser havet stolene og hist og her griber en hånd fat i vragstumperne et ansigt lyser hvidt det gurgler i en mund. Arbejdet bliver uoverkommeligt på stranden de forhåndenværende redningsmetoder er ineffektive og gammeldags. Stønnende kaster jeg mig over de åbne munde men bliver hurtigt udmattet og hvem har prioritet hvem? Morgenen skyller det sidste vraggods op på stranden mens himlen krakelerer: et udspilet lungevæv over de sidste kramper.

T3

生命、时间与存在

T3

RUS

Kobylinskij L.L.

Эпитафия | «Неизгладимыми строками...»

Неизгладимыми строками я вышил исповедь мою, легко роняя над шелками воспоминаний кисею. В ней тюль Весны, шелк красный Лета шерсть Осени и Зимний мех, переплетенье тьмы и света, грусть вечера и утра смех. Здесь все изысканно и странно, полно утонченных причуд, и над собою неустанно вершит неумолимый суд. Здесь с прихотливостью безумий во всем расчет соединен, и как в безмолвьи вечном мумий, смерть стала сном, стал смертью сон. Здесь все учтиво так и чинно, здесь взвешен каждый шаг и жест, здесь даже бешенство картинно, и скрыт за каждым словом крест... Но смысл, сокрытый в гобелене, тому лишь внятен, в том глубок, кто отрешенных измышлений небрежно размотал клубок, и в чьей душе опустошенной стерт сожалений горький след, кто в безупречный триолет замкнул свой ропот исступленный, кто превозмог восторг и горе, бродя всю жизнь среди гробов, для истлевающих гербов, для непонятных аллегорий. Кто, с детства страсти изучив, чуть улыбается над драмой, и кто со Смертью, словно с Дамой, безукоризненно учтив; -- и для кого на гобелене весь мир былой отпечатлен кто, перед ним склонив колени, сам только мертвый гобелен.

T3

生命、时间与存在

T6

T3

ENG

Judith Wright

Trapped Dingo

So here, twisted in steel, and spoiled with red your sunlight hide, smelling of death and fear, they crushed out your throat the terrible song you sang in the dark ranges. With what crying you mourned him! - the drinker of blood, the swift death-bringer who ran with you so many a night; and the night was long. I heard you, desperate poet, Did you hear my silent voice take up the cry? - replying: Achilles is overcome, and Hector dead, and clay stops many a warrior's mouth, wild singer. Voice from the hills and the river drunken with rain, for your lament the long night was too brief. Hurling your woes at the moon, that old cleaned bone, till the white shorn mobs of stars on the hill of the sky huddled and trembled, you tolled him, the rebel one. Insane Andromache, pacing your towers alone, death ends the verse you chanted; here you lie. The lover, the maker of elegies is slain, and veiled with blood her body's stealthy sun.

T3

生命、时间与存在

T3

ARA

الشاعر ابن الشبل البغدادي

قصيدة ليكفيكم ما فيكم من جوى نلق

ليكفيكم ما فيكم من جوى نلق فمهلاً بنا مهلاً ورفقاً بنا رفقا وحرمة ودي لا سلوت هواكم ولا رمت منه لا فكاكا ولا عتقا سأزجر قلباً رام في الحب سلوة وأهجره إن لم يمت بكم عشقا عذبت الهوى يا صاح حتى ألفته فأضناه لي أشفى وأفناه لي أبقى فلا الصبر موجود ولا الشوق بارح ولا أدمعي تطفي اللهيب ولا ترقا أخاف إذا ما الليل مد سدوله على كبدي حرقاً ومن مقلتي غرقا أيجمل أن أجزى عن الوصل بالجفا وينعم طرفي والفؤاد بكم يشقى أحظي هذا أم كذا كل عاشق يضام فلا يعفى ويظمى فلا يسقى سل الدهر عل الدهر يجمع بيننا فلم أر مخلوقاً على حالة يبقى

T2

爱、情感与人际关系

T2

ITA

Gianfrancesco Pico della Mirandola

19

Che bisogna che più nel mar si raspe, fra tante frode e fra sì falsi inganni? Parca, depone el fin a tanti affanni, qual si sia quella che 'l mio fato inaspe! Da l'erculëo freto al fiume Idaspe si sa como abia perso i mei verdi anni in adorar colei, che nei mei danni si gloria, a mie pregher' sorda qual aspe. Sino gli ucelli, i fiummi, i monti e campi san como suspirando si distempre il pecto stanco e como il cor avampi; san como Amor e in che diverse tempre senza pietà me incenda con doi lampi: donque meglio è morir che languir sempre.

T2

爱、情感与人际关系

T2

KAT

Giorgi Kekelidze

დამალობანა ანუ ნამდვილი საქმე ღვთისა და კაცისა

როცა თვალი გავახილე, ის დაიმალა. ფეხი ავიდგი და პირველსავე ბილიკს მის საძებნად გავუყევი – ბაღი ვნახე მშვენიერი, ხილი ვიხილე და ჩრდილი ვიჩრდილე, მზე ლღვებოდა ლეღვის ფოთოლზე – მაძღარმა ვეძიე და არსად იყო. სხვა ბილიკი გავიფინე – ბაღი ვნახე საზარელი – გაყინული ხეებიდან მკვდარი ყვავების გადაფრენა, ნემსის ბალახი – მშიერმა ვეძიე და არსად იყო. მაშინ გავიხადე თიხის სამოსი და ქარს ვემხედრე, ღრუბლის მოღლილი ღობე მოვარღვიე – მეგონა მის ეზოში ვიყავი, მთვარეს ეფარებოდა მეგონა – არც იქ დამხვდა. დრო დავიფერთხე – სხვა ეზოშიც გადავიპარე და სხვა ეზოშიც, სხვა ეზოშიც – ვარსკვლავების კიბეს მივყვები, მივყვები და ვყვირი: – გამარჯვებულო სადა ხარ? გამარჯვებულო გამოდი! – გამარჯვებულო სადა ხარ? გამარჯვებულო გამოდი!

T5

神圣、超验与智慧

T5

ENG

Donald Berger

I Forget

Everything you’ve never read of mine scolding itself for not being published,The chestnuts whacked the glass when the bus went through the branches in the fall,There was a metal statue of a wild boar in wild grass at the rotary in Dahlem,There were a lot of real ones in the ditch next to King’s Avenue, Koenigsallee.At the café outside Literaturhaus once, Monika Rinck took at least 85 things from her pocketbook and covered the table with them, and then she did it again.In German I told someone I was from England. Internal life’s rich, too, but couldn’t compare.This slip of paper says go over the mosquito bridge, the Gate to get to it, and then the Templehofer riverbank.Gyorgi Ligeti over dinner used to ask questions like, can machines think.The street, at many times, loved my eyes, like it was letting them lead.There was world weight and world force whether the rain would come, like someone whispering.I stood 20 feet from the real Holy Grail in Valencia but never saw the thing.I first thought Christian Rothman’s painting that I loved was called The Funny Bachelor not The Merry Widow, but he himself said it could be either.The ads on the outside of the buses carried questions like Who has the overview? Who brakes? Who makes place?Why, I asked Ulrike Draesner once, in German, Why is your English better than mine? The strength of that green around the patio and the push of the music, both of these organically sad and exceptional,I was only afraid when I didn’t have words for what I meant, or when the words I had were wrong.

T6

语言、艺术与创造

T6

T3

T6

HUN

Kazinczy Ferenc

SZOKOTT ÉS SZOKATLAN

Berki szokottat imád. Nekem az kecses, ami szokatlan; S kényesb vagy makacsúlt ízletem újnak örűl. Amit Berki szeret, megavúlttá válhat; az újért Hamvamat a maradék áldani fogja, tudom.

T3

生命、时间与存在

T3

CUSTOM:审美偏好（习惯与新奇）

PAN

عرفان ملک

پت جھڑ دی پہلی رات

خواب دی کیہڑی کندھ تے بیٹھاں کہ چن دسے دل دی کیہڑی نُکڑ پھولاں کہ رت جگے میرے آل دوالے موسم دے کئی رنگ پر موسم دے کئی رنگاں وچوں میرے ہان دا کوئی نہ جس دے بُوہے نوں کھڑکا پُچھاں ویہل ہووے تاں سیر کرن نوں چلیئے ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔

T2

爱、情感与人际关系

T2

T3

LZH

馮安上

凌煙嶂

南山山下多佳石，過眼欣逢詩思得。最憐小嶂隔窗前，透出煙光露秋碧。

T1

自然、宇宙与地方感

T1

ARA

الشاعر إبراهيم بن هلال بن زهرون

قصيدة إن كنت خنتك في المودة ساعة

إن كنت خنتك في المودة ساعة فذممت سيف الدولة المحمودا وزعمت أن له شريكاً في العلا وجحدته في فضله التوحيدا قسماً لواني حالف بغمومها لغريم دين ما أراد مزيدا

T2

爱、情感与人际关系

T2

T4

T2

ARA

الشاعر ابن عنين

قصيدة ابنا الحرستاني في لقبيهما

اِبنا الحَرَستانِيِّ في لقبيهِما ضِدُّ الَّذي نُعِتا بِهِ بَينَ المَلا فَمُهَتَّكُ الأَستارِ يُدعى صائِناً وَالسِفلَةُ السَفلاءُ يُدعى بِالعَلا

T4

社会、权力与历史

T4

LZH

南世雄

輓金右相克成

天地儲精岳降神，聖君方仗老成臣。雲臺圖畫勛名重，台府經綸物情新。百世斯文應有則，一身盛德竟何淪。都門祖送頻回首，無復龍門得自親。

T4

社会、权力与历史

T4

TUR

Attila İlhan

Artı Sonsuz

yağmurun yerden göğe yağdığı bu gece yasak bölgedeyim büyük çingenelerin çaldığı kaçak silahların içindeyim sevişmek kapısının kapandığı bir nabız yoklar ki daima hızlı bir nabız yoklar elim öpüştüklerim hırsızlama çirkin bir ağızda dişlerim bir bıçak değer dudağıma gök yarıldıkça şimşeklerden soğuk aynalarda kilitliyim tırnaklarımdaki elektrikten su gibi erir iliştiklerim kıvılcımlar uçar kirpiklerimden doğumdan öncesini yaşıyorum henüz belli olmadı kimliğim vücudunu arıyor ruhum bir yerde atomun çekirdeğiyim bir yerde artı sonsuzum

T3

生命、时间与存在

T3

LZH

汪绎

望岱

矫首原从万仞论，千年汉畤上公尊。峥嵘直上疑无路，呼吸通天尚有门。独立岩岩真气象，满前叠叠尽儿孙。闲云莫恋山头住，四海苍生正望恩。

T4

社会、权力与历史

T1

T4

ARA

الشاعر عصام الدين العمري

قصيدة يا واحداً في العلى والذات والنسب

يا واحداً في العلى والذات والنسب ومن سما كرما في العجم والعرب لما علوت وقد جانا بشائركم وزادنا طربا حقا بلا ريب قد قيل لي سنة ان كنت خادمه أرخ على عجل يرقى إلى رتب

T5

神圣、超验与智慧

T5

POR

Fernanda de Castro

Poema da Maternidade

Pode lá ser! Não quero, não consinto! Tudo em mim se revolta: a carne, o instinto, A minha mocidade, o meu amor, A minha vida em flor! É mentira! É mentira! Se o meu filho respira, Se o meu corpo consente, Covardemente, A minhalma não quer! Eu não quero ser mãe! Basta-me ser mulher! Basta-me ser feliz! E o meu instinto diz: — "Acabou-se! Acabou-se! Agora renuncia: Começa a tua noite: acabou-se o teu dia! Tens vinte anos? Embora! A tua mocidade Perdeu chama e calor, perdeu a própria idade. Resigna-te. És mulher! Foi Deus que assim o quis. Já foste flor: agora é só raiz." — Não pode ser! É injusta a minha sorte! Não quero dar vida a quem me traz a morte! O meu destino há de ter outro brilho! Vida, quero viver! E morro, morro... Filho! Pode lá ser, Jesus! Eu não mereço tanto! Filho da minha dor, eu já não choro — canto! Filho que Deus me deu! Por quê, Senhor, Há só uma palavra: Amor, Amor, Amor?! "Dai-me outra voz que nunca tenha dito Coisas más, coisas vis... e que saiba a infinito... Dai-me outro coração, mais puro, mais profundo, Que o meu já se quebrou de encontro ao mundo... Dai-me outro olhar que nunca tenha olhado, Que não tenha presente nem passado... Dai-me outras mãos, que as minhas já tocaram A vida e a morte... o bem e o mal... e já pecaram... Filho, por que seria? Ao vires para mim Mudaste num jardim Os espinhos da minha carne triste... E como conseguiste Dar uma cor de sol às horas mais sombrias? Meu menino, dorme, dorme, E deixa-me cantar Para afastar A vida, um papão enorme... Meu menino, dorme, dorme... Vamos agora brincar... Que brinquedo, meu menino? O mar, o céu, esta rua? já te dei o meu destino, Posso bem dar-te a Lua. Toma um navio, um cavalo, Toma agora o mar sem fundo... Ainda achas pouco? Deixá-lo! Se quiseres dou-te o mundo! Mas por que não vens brincar? Por que preferes chorar? Jesus! Que tem o meu filho? Que vida estranha no brilho Do seu olhar? Uma vida inquieta e obscura Anda a queimar-lhe a frescura ... Ainda hoje, meu filho, não sorriste E o teu olhar é triste... Cheiras a noite, a luto, a azebre ... Senhor! O meu filho tem febre! O seu hálito queima, o seu olhar escalda... Ele que tinha um olhar de estrela ou de esmeralda E um perfume de flor, Agora tem na boca um amargo sabor E cheira a noite, a luto, a azebre... Senhor! O meu filho tem febre! Tirai-me dos olhos toda a luz! Livrai-me da blasfêmia... Deus! Jesus! Pois se o meu filho morre, se agoniza, Por que há flores no chão que ele não pisa? Se num coval o hei de pôr, de rastros, Por que estarão tão altos os astros? Senhor, eu sou culpada. . . Eu sei o que é o pecado Mas ele, meu Jesus, ainda não tem passado... Para mim, não há mal que não aceite, Mas ele, ainda tão perto do teu céu! A sua vida era beber-me leite... No olhar com que me olhava tinha um véu De neblinas, de névoas de outras vidas... As vezes, tinha as pálpebras descidas E punha-se a chorar no meu regaço Com saudades, talvez, do céu, do espaço... O meu filho tem febre! Por que andam a cantar pelos caminhos? Por que há berços e ninhos? Vida! O meu filho era belo, O meu filho era forte! Vida, que mãe és tu? Defende-me da morte! Vida! Vida! Vida! Louvado seja Deus! A morte foi-se embora! Jà não tens febre agora! Louvado seja Deus! O meu menino vive, Este menino, o meu, que só eu tive! E pude blasfemar! E o meu menino chora, e eu posso já cantar! E o meu menino canta e eu posso já chorar! O meu menino vive e toda a vida canta, Toda a terra é uma fresca e sonora garganta! Que toda a gente o saiba e toda a terra o veja! Louvado seja Deus! Louvado seja!

T2

爱、情感与人际关系

T2

HUN

Amade László

CXXXVIII. SZEGÉNY SÁNDOR, SZEGÉNY BUBRIK...

1. Szegény Sándor, szegény Bubrik, Mikor f...m, iszik, ugrik; Akármikép ingom, bingom, Neked Bubrik sz...m, f...m; Tied Bubrik, szép Sándorom, Még tied is az móringom! 2. Volt egy rongyos, ó mentéje, Volt Váczon egy szeretője; Mondja: néki csináltatta, De megcsalta az ebadta. Szegény Sándor, szegény Bubrik, Mikor f...om, iszik, ugrik! 3. Megjárta Magyarországot, Mégis nem talált jószágot; Még Rómába ment ásított, De ott is pápát nem látott. Szegény Sándor, szegény Bubrik, Mikor f...om, iszik, ugrik! 4. Mert angyalt nem szerethetett, Ördöggel is közöt vetett; Már neki egy: menyországba, Akár menjen ő pokolba. Szegény Sándor, szegény Bubrik, Desperatus a mint ugrik. 5. Mondja most secretarius, Mostan cubicularius, Adjon Isten neki áldást S mint a légynek, szabad szállást; Még lehet a Bubrik Sándor Sorsát győző vagy Nagy Sándor. 6. Sok méhkast nyelt, mint a medve. Mézet is nyerhet szenvedve, Árúban vannak mindenek, Azt árulják az istenek; Van a Bubrik reménységben, Még is nem esik kétségben.

T4

社会、权力与历史

T4

T3

ENG

Sir Walter Raleigh

The Nymph's Reply to the Shepherd

IF all the world and love were young, And truth in every shepherd's tongue, These pretty pleasures might me move To live with thee and be thy Love. But Time drives flocks from field to fold; When rivers rage and rocks grow cold; And Philomel becometh dumb; The rest complains of cares to come. The flowers do fade, and wanton fields To wayward Winter reckoning yields: A honey tongue, a heart of gall, Is fancy's spring, but sorrow's fall. Thy gowns, thy shoes, thy beds of roses, Thy cap, thy kirtle, and thy posies, Soon break, soon wither—soon forgotten, In folly ripe, in reason rotten. Thy belt of straw and ivy-buds, Thy coral clasps and amber studs,— All these in me no means can move To come to thee and be thy Love. But could youth last, and love still breed, Had joys no date, nor age no need, Then these delights my mind might move To live with thee and be thy Love.

T3

生命、时间与存在

T3

T2

LZH

沈天孙

花烛词赠王蕙芳

比翼双飞宿上林，流苏掩映合欢衾。香奁赋就怜苏蕙，织出回文寄锦心。

T2

爱、情感与人际关系

T2

LZH

蒋谦

小径

小径傍墙阴，欲行还踯躅。因怜落瓣红，转惜新苔绿。

T1

自然、宇宙与地方感

T1

T3

T1

ZHO

陈家坪

我是一名信访办的官员

我也是人——但不是你们的敌人。你们说出的话语消磨着我的良知，你们倾述冤情成为我日常的视听。在真相与公正之间，我被迫保持着沉默，我要体恤你们的弱小，平息你们的怒火，请别让我感动，只有理智才能解决问题。你讲的虽是事实，我说的却是政策，这之间的矛盾——我们不要去争吵！早晨，当我穿过长长的巷道把一扇窗打开，阳光在高墙之外，移动着你们排列的身影。在这个世界上每天到底要发生多少不平事，有多少故事多少故事通过我——达到正义？我不是制度的设计者，而是被制度所设计，这个制度是否畅通，已经无人来作出保证。我只是一个关节，在你们和政府之间，我过着麻木的生活我的表情没有脸色。但我也是人——有爱人、孩子和朋友，在同一个国度我们受限于相同的体制。下班后脱去工作装，角色并非一成不变，你替我遭遇了一切，我怎能不向上申述。

T4

社会、权力与历史

T4

HUN

Petőfi Sándor

TARKA ÉLET

Szolgáltam én Mars uramnál És Thalia kisasszonynál, Mégpedig nagy tiszteletben... Ott elcsaptak, itt elszöktem. Gyalogoltam kutyamódon, S jártam négylovas hintókon. Tisztitottam más csizmáját, S tisztitá az enyimet más. Kujtorogtam szomjan-éhen, Egy helyen száraz kenyéren Rágicsáltam, más helyen meg Tejbe-vajba fürösztöttek. Volt már ágyam a mezetlen Föld, kietlen rengetegben; Háltam ismét cifra ágyon, Finom patyolat-párnákon. Megemeltem a sipkámat Szolgabíró hajdujának, S én előttem hajtogatták Magokat a szolgabírák. Szobalyány is szégyelt volna Velem jőni karonfogva, Máskor ismét úri hölgyek Pillantásomért epedtek. Drága, ékes uj ruhám volt, S volt ruhámon folt hátán folt, Zöldre raktam sárgát, kéket... Szent atyám, be tarka élet! Szatmár, 1847. augusztus

T3

生命、时间与存在

T3

HRV

Miroslav Mićanović

[Ustajem u 5]

Ustajem u 5 i legnem prije toga broja. To možda nije dovoljno za jednu povijest. Ustajem u 5 i tražim prije toga broja – ispod stola u mlakoj vodi, između tri vilice – ta će radost biti jutro – ta će radost biti zlatna žličica – ona nije Jerzy, koja nije Josip, nije vjeverica, koja skače u tamnoj šumi i piše radosne pjesme za djecu. Ustajem u 5 i legnem prije toga broja – to nije lijep rukopis za Novu godinu ili jesen, bakarsku vodu, u Varićakovoj, nad mojom sobom, nadvija se bijela stijena Krka, muškarac i žena s košarom na leđima, između smokava, maslina i bure – skoro su na vrhu slova A. (Koje kao što znamo...) Jerzy, Jerzy, skoči vjeverica i ugasi svijeću nad dubokom vodom Dunava.

T3

生命、时间与存在

T3

HUN

József Attila

MÁRCIUS [2]

1 Langy, permeteg eső szemerkél, új búza pelyhe ütközik. Kéményre gólya s a levert tél jeges csucsokra költözik. Zöld robbanásokkal kitört a kikeleti víg erőszak. Asztalos műhelye előtt remény legyint meg, friss fenyőszag. Mit ír a hirlap? Dúl a banda Spanyolhonban és fosztogat; Kínában elűzi egy bamba tábornok a parasztokat kis telkükről. Had fenyeget, vérben áznak a tiszta vásznak. Kínozzák a szegényeket. Hadi uszítók hadonásznak. Boldog vagyok: gyermek a lelkem, Flóra szeret. S lám, álnokul, meztelen, szép szerelmünk ellen tankkal, vasakkal fölvonul az ember alja. Megriaszt a buzgóság e söpredékben. S csak magunkból nyerek vigaszt, erőt az élet érdekében. 2 Zsoldos a férfi, a nő szajha, szivüket el nem érhetem. Gonoszságuk is fel van fujva, mégis féltem az életem. Hisz nincs egyebem e kivül. Számol ezzel a gondos elme. A megbántott Föld ha kihül, ég Flórám és szivem szerelme. Mert mi teremtünk szép, okos lányt és bátor, értelmes fiút, ki őriz belőlünk egy foszlányt, mint nap fényéből a Tejút, - és ha csak pislog már a Nap, sarjaink bízóan csacsogva jó gépen tovább szállanak a művelhető csillagokba. 1937. márc.

T4

社会、权力与历史

T4

ARA

أبو العرفان محمد بن علي الصبان

قصيدة نهنيك بالنجل السعيد الذي بدا

نهنيك بالنجل السعيد الذي بدا من الغيب بالأفراح والسعد والندى أتاك فغنى بالهنا بلبل الرضا وقام على غصن المسرات مُنشدا وأشرق في أفق العلا كوكب المنى فأمسى ببشراك الزمان مغرّدا فطب سيدي نفساً بما ترتجي له وقرّ عيوناً بالذي يكمد العدا

T2

爱、情感与人际关系

T2

T5

ARA

الصاحب بن عباد

قصيدة وشادن في الحسن كالطاووس

وَشادِنٍ في الحُسنِ كَالطاووس أَخلاقُهُ كَليلَة العَروسِ قَد نالَ بِالخَط من النُفوسِ ما لَم تَنَلهُ الرومُ من طَرسوسِ

T2

爱、情感与人际关系

T2

DEU

Abschatz, Hans Aßmann von

[Viel Unkraut wächst bey mir! Herr/ laß mich fleißig jäten]

Viel Unkraut wächst bey mir! Herr laß mich fleißig jäten Damits der lezte Schnitt nicht räume von den Beeten.

T5

神圣、超验与智慧

T5

FRA

MAC-NAB, Maurice

REVUE DU CONSEIL MUNICIPAL

Tout à l’égout ! C’est une riche idée. Tout à l’égout ! L’eau d’la Seine a trop d’goût. Quand par malheur on en boit un’gorgée, Ça vous laiss’comme un parfum d’machabée, Tout à l’égout ! Tout à l’égout ! Pan, pan, qui nous appelle ? Pan, pan, qui frappe en bas ? Pan, pan, monsieur Poubelle ! Pan, pan, je n’ouvre pas ! La clef, La clef, On a chipé la clef, La clef du souterrain, On a peur d’un coup d’chien. Si notre hôtel est pris, La Garde de Paris Passera par ce trou, trou, trou, la, la. Trou, la, la, Passera par ce trou-là ! Pan, pan, qui nous appelle ? Pan, pan, qui frappe en bas ? Pan, pan, monsieur Poubelle ! Pan, pan, je n’ouvre pas ! Vraiment de donner des fêtes Nous sommes tous dégoûtés. Paraît que nos invités Ont voulu s’payer nos têtes. Ils ont brisé, cassé tout, Et fait des horreurs partout ! C’est pas pour leur fair’ des r’proches, Mais, quand on les fait danser, Ils pourraient bien s’dispenser D’mett’ les couverts dans leurs poches. Heureus’ment qu’ils sont volés : C’était du métal anglais. Pan, pan, qui nous appelle ? Pan, pan, qui frappe en bas ? Pan, pan, monsieur Poubelle ! Pan, pan, je n’ouvre pas ! Patriotes, ralliez-vous Aux basques de ma redingote ! Les députés en sont jaloux, Y en a pas un qui la dégote. Elle a fait le tour des salons En France, en Espagne, en Russie. Elle me pend sur les talons : C’est pour mieux sauver la patrie ! Pan, pan, qui nous appelle ? Pan, pan, qui frappe en bas ? Pan, pan, monsieur Poubelle ! Pan, pan, je n’ouvre pas ! Au clair de la lune Messieurs du conseil, Je n’ai pas de turne Et crèv’ de sommeil ! Sur mon dos j’apporte Ma malle et mon pieu… Ouvrez-moi la porte Pour l’amour de Dieu ! Pan, pan, qui nous appelle ? Pan, pan, qui frappe en bas ? Pan, pan, monsieur Poubelle ! Pan, pan, je n’ouvre pas !

T4

社会、权力与历史

T4

ASM

ৰঞ্জন ভূঞা

জীৱনৰ পৰিক্ৰমা

মই জানো , তুমি মোৰ মাতত আৰু চঞ্চল নোহোৱা অনৰ্গল , ভাৱ লেশ কথাবোৰ তোমাৰ বাবে আমনিদায়ক মাত্ৰ মই জানো , মোৰ অভিমান তোমাৰ বাবে আৰু উজাগৰি নিশাৰ দুস্বপ্ন নহয় ৷ সকলো কে দি যায় জীৱনে অলপ যদি সুখ অলপ দুখ তোমাৰ মোৰ সকলোৰে বাবে একেই পৰিক্ৰমা জীৱনৰ ৷ বিশ্বাস কৰা দুচকুত চকুলো থকালৈকে হে জিয়াই থাকিবা মৃত্যুৰ দিনাও তুমি কান্দিবা জিয়াই থকাৰ হেঁপাহত৷ বিশ্বাস কৰা দুচকুত চকুলো থকালৈকে হে তুমি সুখী চকুলো শেষ হলেই ভীষণ অসুখী ৷ যদি মই প্ৰশ্ন ক‌ৰো….?? যদি মই প্ৰশ্ন কৰো..?? তুমি কোন..? পাৰিবানে দিব তুমি.., সঠিক পৰিচয়…?? তোমাৰ নিষ্ঠুৰ হৃদয়্ত লুকাই থকা, সেই হিংস্ৰ ‌পশু‌‌টোক দলিয়াই…. এখনি কোমল হৃদয়ৰ গৰা‌কী হʼবলই…? ক্ষন্তেকীয়া জীৱ্ন…!! আজি আছে কালি নাই…! তথাপিও কিয় খেলা তোমালোকে…. তেজেৰে ফাঁকু….? বন্দুকৰ সৈতে…, লুকা-ভাকু…?? “৩০ অক্টোবৰ”ৰ সেই কʼলা দিনটো…!! ভাবিলে আজিও বুকু উঠে কঁপি…! শ-শ পৰিয়ালৰ জীৱ্নলৈ…, অন্ধকাৰ নমাই আনি…. তুমি নিজকে কি বুলি প্ৰমাণিত কৰিব বিচাৰিলা…? এজন দেশ-প্ৰেমিক, এজন বিদ্ৰোহী, নে এজন সম্পূৰ্ণ‌ মানসিকভাৱে বিকাৰগ্ৰস্ত… এটী দানৱ…?? আজি তুমি নীল গগণ‌ৰ তলত… মুক্তভাৱে, নিঃসকোচে… বিচৰণ কৰি ফুৰিছা…, অনুভৱ‌ হ্য়নে কেতিয়াবা…? তোমাৰ সেই নিকৃষ্ট স্বাৰ্থৰ বাবে… বলি হোৱা নিষ্পাপ পৰিয়াল কেইটিৰ কথা…?? প্ৰতিজ্ঞা কৰা, ত্যাগ কৰা… নিজৰ বঙহৰ লগত কৰা এই গোলা-বাৰোদৰ খেলা…!! তোমাৰ হাতৰ বাৰোদ‌ৰ চিকাৰ..., হʼব পাৰে কেতিয়াবা… তোমাৰ নিজৰ পৰিয়ালো…..!!

T4

社会、权力与历史

T4

LIT

Kęstutis Navakas

iš nežinomo poeto dienoraščio - šeštadienis

andai sėdėjau po artistės balkonu kol naktis ištiško lyg prakirtus eketę juodasis pienas. jei būčiau nors įsmeigęs ten šakelę toli ją būtų nusinešus tąsyk įsisukus žemė. giria iš jos jau šlamėtų ir genys dirbtų savo triukšmingą darbą. niekam nebeskambinu o paskutiniai laiškai man grįžo dar nespėjus pamiršti adresatų. kur jie dabar. kalbėdavausi su savim lioviausi jei mokėčiau gročiau kokiu nors mediniu pučiamuoju. geriu tiek daug arbatos. kaip kinai. kinai buvo seni. užsimerkę. kliuksėjo. beveik telkšojo. kam man tie kinai. rašau: turbūt aš nebegražus turbūt nebeverta šukuotis prieš kiekvieną eilėraštį: jie jau keistų brūkšnelių pilni (skyrybos nuovargis) : jie liudija mane pūvant ir byrant : jambas mane paliko: keistų metaforų griūtis išduoda suglebusį kūną: aš vis dar šokčiau su šešiolikmetėm bet šnypščiamųjų priebalsių pilni mano posmai : kažkas mane dar skaito: kažkas kvėpuoja mano miazmom: kažkam patinka – keisti man tie žmonės: nuo puslapio šviesos balti turbūt jie serga kaip ir aš: balti nuo morfijaus o gal aš per toli nuo jų (nuo savęs) lyg mirusi žvaigždė švytėsianti dar keletą vasarų

T3

生命、时间与存在

T3

T6

ZHO

游鍫良

翻开影子

对街有条影子始终走不出来，它放着过期的情书和一捆记忆。夕阳经常问我这样的情节是否像电影，我望着即将升起的月亮，想不出答案。昨夜梦里我潜入对街，伸手打开，黝暗的甬道，散发一股奇异；我无比兴奋，扶着墙走入。今晨怪手将影子剷平，导演找不到剧本。对街的石砾上堆放许多砖块，架叠一本本的红楼梦。

T3

生命、时间与存在

T3

RUS

Розенгейм Михаил Павлович

Пахнуло теплым ветерком

Пахнуло теплым ветерком, Как будто вёдро обещая, - Но тучи черные кругом Висят, всё небо застилая. Чуть виден просвет. А пока Жмет душу грустное сомненье: Не хватит сил у ветерка Рассеять вечное затменье... Так истомили холода, И теснота, и темень эта! Когда ж дождемся мы, когда - Поры тепла, простора, света?..

T3

生命、时间与存在

T1

T3

HIN

Ghassan Zaqtan

वही है सब कुछ मेरे लिये

रेगिस्तान में तलाशते कहीं नख़लिस्तान उतरती है एक फुसफुसाहट कविता बन, दिल में देवदूतों की नींद की ख़ातिर घासों और पत्थर के मेहराबों की ख़ातिर लहराती, बल खाती घास करती है प्रार्थना मेरा वतन की ख़ातिर मेरा वतन, जो नहीं मारता किसी को यूँ ही वह ज़मीन बाँध रक्खा है जिसने मुझे करती है इशारा करूँगा देरी अगर, जरा भी मैं खो जायेगा इशारा जो बतायेगा रास्ता और ले जायेगा मुझे अपने घर तक अपनी माँ तक अपने वतन तक

T2

爱、情感与人际关系

T2

T1

T2

LZH

李华国

春暮

一雨江光欲近城，数峰横翠海云平。杨花含湿初飞岸，野草侵阑不辨名。斜度春风双燕语，曲穿新绿一僧行。不堪寥落关山意，三月江南啼乱莺。

T1

自然、宇宙与地方感

T1

T3

T1

DEU

Ulf Stolterfoht

fachsprachen X (3) [götzenhammer oder: wie man mit dem lama spricht]

götzenhammer oder: wie man mit dem lama spricht. ganz schlicht - doch stirbt daran wers vorbelastet liest: "diese maschine tötet faschisten". reformgedicht. was man hingegen mit dem kaiser macht so man ihn denn (verhohenzollert bis zum klassenhaß) SAMT ZUBEHÖR in händen hält? wir haben da was angedacht! vernich- tung durch leipziger küche: "die ausgekochten fleische / diese geradezu viehischen nachgußbedürfnisse". sehr gut. doch übers ziel hinaus. wir gehen zehn zurück. der dreh dabei entzückt: die stirn wird zum zentralorgan. darüber rötet alpenfirn. genaue anschrift momentan ver- gessen. "ein inneres bayreuth" erscheint fürs erste an- gemessen. wahnhaftes sich verzetteln. schon droht (gedacht vielleicht als siegfried-klon) die manfred-notation. ge- meinnordisches mendeln. hier tritt der erbarzt auf den plan. kichert bedrohlich artenschwarm. verspricht den golem zu veredeln. benns züchtung III. blondierungen auf wunsch. nun solltet ihr das unthier sehn. es rastet förmlich aus. be- harrt auf noblem polentum. erstarrt zum göttlichen hanswurst. der habe dieser tage folgendes vollbracht: ICH BEBE KEINE PFERDE / SUMMARISCH TOT. sowie: sie können von diesem gedicht "jeden gebrauch machen der mich in der achtung der basler nicht herabsetzt ...". kurz nur des rembrandt- deutschen lindernde tortur. dann abbruch des werkes durch die natur.

T4

社会、权力与历史

T6

T4

RUS

Фигнер Вера Николаевна

Тук-тук

Полно, сосед, заниматься! Мало ль на свете наук?! Если за всё приниматься, Жизни не хватит, мой друг! Молод ты. Сил не жалеешь!.. Рвешься скорей всё узнать... Полно, мой милый, успеешь Ты стариков обогнать! Кинь же ты книжку на время - Выйди из храма наук! Сбрось отвлеченностей бремя И отзовись на мой стук... Тук-тук!

T3

生命、时间与存在

T3

T2

JPN

重顕（藤原頼重男）

null

ふるさとは　つゆもわすれす　くさまくら　むすふかりねの　よはをかさねて

T1

自然、宇宙与地方感

T2

T1

RUS

Глебов Дмитрий Петрович

Любовь и Дружба

В челноке влечён волною, Встретил Дружбу я в пути, И молил её слезою В чёлн на помощь мне сойти. Скоро скрылся край родимый, Быстро плыли мы вдвоём; Кормщик мой неутомимый Правил день и ночь рулём. Туча ль бурей угрожала? Он надеждой утешал, Бездна ль смертию зияла? Спутник мой меня спасал. И счастлив, в мечте беспечной Славил друга моего, Вдруг изменою сердечной Оскорбил навек его. Дружба тихо удалилась Без упрёков и без слёз: В челноке Любовь явилась, Ветр попутный нас понёс. Но увидел я, несчастный, Что мой кормчий был слепец; Вихрь вздымается ужасный, Мчимся в пропасть! зрим конец… И погибли б — если б Боги Нас от смерти не спасли; В час сей грозныя тревоги Так из туч они рекли: «Безрассудный! Дружбы нежной Для слепца не покидай, И у пристани надежной Ей Любовь во власть отдай».

T2

爱、情感与人际关系

T2

ENG

Lewis, C. S. (Clive Staples)

XXIII. Alexandrines

There is a house that most of all on earth I hate. Though I have passed through many sorrows and have been In bloody fields, sad seas, and countries desolate, Yet most I fear that empty house where the grasses green Grow in the silent court the gaping flags between, And down the moss-grown paths and terrace no man treads Where the old, old weeds rise deep on the waste garden beds. Like eyes of one long dead the empty windows stare And I fear to cross the garden, I fear to linger there, For in that house I know a little, silent room Where Someone's always waiting, waiting in the gloom To draw me with an evil eye, and hold me fast — Yet thither doom will drive me and He will win at last.

T3

生命、时间与存在

T3

BEN

নবকৃষ্ণ ভট্টাচার্য

রামচন্দ্রাদির জন্ম

সুন্দর - সরযু - তটে চিত্র - সম চিত্রপটে মনোহর অযোধ্যা নগর , পুরাকালে সেই স্থলে , স্থাপিলেন ভূজবলে রাজত্ব ইক্ষাকু নৃপবর । সেই নরলোকে খ্যাত ইক্ষাকুর কুলে জাত সত্যব্রত রাজা দশরথ , বহু বর্ষ সযতনে , পালিলেন প্রজাগণে আশ্রয় করিয়া ধর্মপথ । কৌশল্যা কৈকেয়ী আর সুমিত্রা নামেতে তাঁর তিন রাণী ছিলো গুণবতী , সন্তান কাহারো নাই , মনের দুঃখেতে তাই ছিলেন অসুখী সবে অতি । রাজাও চিন্তিত তায় , রাজ্য ধন সমুদায় বৃথা , হায় , বিনা পুত্রধন , বহু যজ্ঞ তপ দান করিলেন অনুষ্ঠান তাই পুত্র লাভের কারণ । এইরূপে কিছুকাল কাটাইলে মহীপাল , হল শুভ অদৃষ্ট সঞ্চার , চারি পুত্র মনোহর , পূর্ণ চারি শশধর উজ্জ্বল করিল গৃহ তাঁর ।

T5

神圣、超验与智慧

T5

LZH

虞儔

挽主簿楊仲遠詩

居士胸懷壑與丘，琴山懷抱枕清流。一區宅好真揚子，萬卷書多似鄴侯。好客亦嘗陪俎豆，諸郎殊不廢箕裘。人間俯仰成千古，痛念吾鄉馬少游。

T2

爱、情感与人际关系

T3

T2

POR

Conceição Lima

Quando o luar

Quando o luar caiu e tingiu de escuro os verdes da ilha cheguei, mas tu já não eras. Cheguei quando as sombras revelavam os murmúrios do teu corpo e não eras. Cheguei para despojar de limites o teu nome. Não eras. As nuvens estão densas de ti sustentam a tua ausência recusam o ocaso do teu corpo mas nao és.

T2

爱、情感与人际关系

T2

T3

T2

LZH

伍秉镛

雨中送春

倚遍阑干酒一浇，间情都付与春潮。桃花落尽惟潭水，柳絮黏时又板桥。回首蹉跎虚永昼，怀人容易过良宵。何堪雾重烟昏候，翦翦余寒到绮寮。

T1

自然、宇宙与地方感

T1

T3

T1

RUS

Masalskij K.P.

Осел и конь | «Осел в собрании зверей...»

Осел в собрании зверей Однажды рассуждал и приводил доводы: Людской-де нет глупей и не было породы. Не знаем мы, за что честил он так людей. Хозяин, может быть, ездой его измучил Иль слишком тяжело навьючил, Но только он людей без милости бранил. «В них капли нет ума, -- оратор говорил, -- Я это докажу: хозяин мой недавно (По чести, это презабавно!) Соседу так сказал: «Конца твоих затей Тебе, брат, не видать, как и своих ушей». Ну можно ль говорить нелепицу такую! Мне на уши смотреть совсем не мудрено». -- «Задачу, -- молвил Конь, -- тебе я растолкую: То глупо для Осла, что для людей умно».

T5

神圣、超验与智慧

T5

LZH

餘澤

送趙季文之湖州知事

日暮江南歌采蘋，春風催起宦游人。鷗邊水葉侵衣碧，馬首山花照眼新。公子文章應獨步，參軍案牘漫相親。也知伯仲能忠孝，當上潘輿送喜頻。

T2

爱、情感与人际关系

T2

FAS

مولوی

فصل شصت و نهم - فرمود این که میگویند در نفس آدمی شریّ هست

فرمود این که میگویند در نفس آدمی شریّ هست که در حیوانات و سِباع نیست نه از آن روست که آدمی ازیشان بدترست، از آن روست که آن خوی بد و شر نفس و شومیهایی که در آدم است برحسب گوهر خفیست که دروست که این اخلاق و شومیها و شر حجاب آن گوهر شده است چندانک گوهر نفیستر و عظیمتر و شریفتر حجاب او بیشتر، پس شومی و شر و اخلاق بد سبب حجاب آن گوهر بوده است، و رفع این حجب ممکن نشود الاّ بمجاهدات بسیار، و مجاهدها بانواع است اعظم مجاهدات آمیختنست با یارانی که روی بحقّ آورد هاند و ازین عالم اعراض کردهاند هیچ مجاهدهٔ سخ تتر ازین نیست که با یاران صالح نشیند که دیدن ایشان گدازش و افنای آن نفس است و ازینست که میگویند چون مار چهل سال آدمی نبیند اژدها شود یعنی که کسی را نم یبیند که سبب گدازش شر و شومی او شود، هر جا که قفل بزرگ نهند دال بر آنست که آنجا چیزی نفیس و ثمين هست و اینک هر جا حجاب بزرگ گوهر بهتر چنانک مار بر سر گنجست تو زشتی ما را مبين نفایس گنج را ببين.

T5

神圣、超验与智慧

T5

IND

Ahmad Rifai

SAKIT HATI

SAKIT HATI Oleh Ahmad Rifai Ku duduk terpaku merenungi Meratapi bintang yang berkedip di malam kelam... Merenungi diriku yang tersakiti Kepada siapakah aku adukan penderitaan ini.. Yang tak sanggup lagi aku hadapi... Wahai bintang sudikah engkau dengar kan suara hati ini... Yang sakit hati oleh orang yang sangat aku sayangi Yang tak menghargai rasa cinta iniya tuhan. apakah ini takdir ku yang harus sakit hati karna cinta? Apakah ini sebuah kegagalan yang seharus nya aku bangkit kembali. Tapi mengapa dia tak hadir di saat aku pilu Dan di saat aku rindu... Ya TUHAN,, jika dia memang jodoh ku satukan aku dengan cara mu yang baik.

T2

爱、情感与人际关系

T2

ARA

حنظلة الطائي

قصيدة يا شَريكٌ يا اِبنَ عُمَيْرٍ

يا شَريكٌ يا اِبنَ عُمَيْرٍ ما مِنَ المَوتِ مَحالَه يا شَريكٌ يا اِبنَ عَمرٍ يا أخا مَن لا أَخا لَه يا أَخا شَيبانَ فُكَّ ال يَومَ رَهناً قَد أَنا لَه يا أَخا كُلِّ مُصابٍ وَحَيا مَن لا حَيا لَه إِنَّ شَيبانَ قَبيل أَكرَمَ اللَهُ رِجالَه وَأَبوكَ الخَيرُ عَمرٌو وَشَراحيلُ الحَمالَه رَقَّياكَ اليَومَ في المَج د وَفي حُسنِ المَقالَه

T2

爱、情感与人际关系

T2

T3

FRA

AMELINE, Ernest

A MON AMIE

Je n’étais encor qu’un enfant, Et sous les regards de sa mère Je l’embrassait tout triomphant En nous roulant dans la bruyère. Nos cœurs se parlaient sans détour, Pour femme je l’avais choisie… Et je lui disais chaque jour : Oh ! viens jouer, ma belle amie ! Mais quand, tout fier de mes vingt ans, Amour, tu fondis sur mon âme, Et qu’à travers des mots tremblants De mon cœur jaillissait la flamme, Souvent, le soir je l’entraînais Dans le bocage ou la prairie ; Mes yeux dans ses yeux, je disais : Oh ! viens rêver, ma tendre amie ! Plus tard, battu par tous les vents, Je luttais contre la tempête, Sans amis, sans toit, sans parents ! Vous aviez fui, beaux jours de fête ! De désespoir j’allais périr… Sur moi s’étend sa main bénie… Je murmure dans un soupir : Oh ! viens pleurer, ma pauvre amie ! Voici que j’ai quatre-vingt ans ! Je n’entends plus… j’y voi à peine, Et sens à mes pas chancelants Que la mort va briser ma chaîne. Mais quand s’éteindra le flambeau, Guide de ma trop longue vie, Rappelle-toi !… sur mon tombeau, Oh ! viens prier, ma vieille amie !

T2

爱、情感与人际关系

T2

FAS

هاینریش بل

حرفایی که قرار نیست بگویی

درد دارد وقتی ساعت ها می نشینی به حرفایی که هیچ وقت قرار نیست بگویی فکر می کنی ■

T3

生命、时间与存在

T3

DEU

Körner, Theodor

Östreichs Doppeladler

Sei mir gesegnet, heilig Doppelzeichen, Das ich trotz diesem Wirbelsturm der Jahre In heiterm Stolz und leuchtender gewahre! Ja, hier beginnst du, freies Land der Eichen! Ein Ruf, dem nur der Sel'gen Stimmen gleichen, Zog mich zu deinem nachbarlichen Aare; Es floß mein Blut an Vaterlands Altare, Ich sank getroffen von Verräterstreichen. Da sind' ich dich, schön wie im Land der Dichtung; Zween Blitze glüht der Augen Doppelrichtung, Der Freiheit Sieg, der Tyrannei Vernichtung. Frisch auf, Habsburg! Der Teufel muß erliegen; Gott ist mit dir, wo deine Banner fliegen. Hoch, Östreich, hoch! Dein Schwert, dein Karl wird siegen!

T4

社会、权力与历史

T4

FAS

ویلیام باتلر ییتس

جزیره ی دریاچه ی اینیسفری

اینک بر می‌خیزم و می‌روم، می‌روم به اینیسفری، و با خاک رس و جگن کلبه‌ی کوچکی می‌سازم ؛ وکندوی زنبور عسلی خواهم داشت و نه ردیف لوبیا به وری، و به شادی خواهم زیست تنها و بخود می‌پردازم و مرا در آنجا آرامشی خواهد بود ، زیرا که آرامش آهسته می‌چکد، می‌چکد از پرده‌ی پگاه تا آنجا که آوای جیر جیرک می‌آید؛ آنجا که نیمه شب کورسویی بیش نیست و نیمروز درتابشی سرخ می‌تپد. و دیرگاه روز صدای پرزدن بال‌های سهره می‌آرد. اینک بر می‌خیزم و می‌روم، چرا که همیشه شب و روز، اِکولالیا در اینستاگرام می‌شنوم نجوای آب‌های دریاچه را که می‌پیچند به ساحل؛ انگاه که ایستاده‌ام به جاده و یا یه خاکستری رهگذارهای سوز من می‌شنوم آن نجوا که می‌شود به ژرف دل

T1

自然、宇宙与地方感

T1

ZHO

许悔之

军中困顿两帖

在所有思考阻绝的地方在所有思考阻绝的地方让我们的小孩们幻想那就是诗（一如白鼠逃入了迷宫）欣喜于那种纯粹的游戏虽然不断可以勃起却不能持久 ▲ 87.10.6于桃园公西去年秋天在台北去年，是的，去年秋天所有爱恨噤口不语的季节就在两个陌生的肉体内我们经历了一次措不及防的兵变。从师大路弯进泰顺街，所有的记忆都是斜的，歪歪斜斜，像我匆促写就的诗篇。而我隶属于故事之前一直要到今年九月九月廿日我开胸剖腹给你一个男子全部的意志和精血；啊剔下来的肋骨再不必计量还给谁了——这是秋天今年以及去年不同的是只是巨泽翻覆，大岳崩溃无论如何再不许你流泪去年秋天曾经在台北在台北还给你你的泪。 ▲ 87.9.28夜间上哨后失眠于桃园公西

T2

爱、情感与人际关系

T2

RUS

Majkov A.N.

Платона единственные два стиха, до нас дошедшие | «Небом желал бы я быть, звездным, всевидящим небом...»

Небом желал бы я быть, звездным, всевидящим небом, Чтобы тебя созерцать всеми очами его!

T2

爱、情感与人际关系

T2

ZHO

安谅

穿越晨雾的事物

迷雾，弥漫在三月的上午它扑向大地的身影，让太多视线模糊，也令匆匆脚步凝固它以为，自己是这世界的主阳光来了，穿越了它车水马龙，也在穿越晨跑的人群十里送暖的春风花木伸展的手臂和馨香鸟儿的鸣啭还有我饱蘸激情的诗书都在穿越并且义无反顾雾太轻薄而生命的穿透力总有一种特别的钢筋铁骨

T3

生命、时间与存在

T3

LZH

吕坤德

杂诗

茫茫弱水隔丹丘，罗韈缁尘感去留。识字更添今日障，散花恐惹后人愁。静观冰雪心源澈，得卧烟霞世味休。一任山光来比并，撩人眉黛拂城头。

T3

生命、时间与存在

T3

T5

LZH

施霖

夀家君

山齋閉門春晝長，黄庭一巻添爐香。長孫誦聲差琅琅，幼孫啼聲更喤喤。桐枝演迤日以昌，兒曹豚犬森鴈行。大兒無聞壯且强，抱材空疎志荒唐。應門賴有二季良，家風儒儉循吾常。彌年麤糲無膏粱，斑衣庭前持一觴。容顔半老鬚眉蒼，四時禮缺定省荒。不辭衣食走四方，幸有形影相扶將。不願腰金爛輝光，願翁千年樂夀康。

T2

爱、情感与人际关系

T2

JPN

具平

null

いかなれや　はなのにほひも　かはらぬを　すきにしはるの　こひしかるらむ

T2

爱、情感与人际关系

T2

T1

BEN

অশোকবিজয় রাহা

একটি চলচ্চিত্র

জানালায় বসে বসে দেখি চেয়ে চেয়ে ছোট্ট তারাটি নামে মেঘ-সিঁড়ি বেয়ে, সেতারের দ্রুত তালে নাচে তার পা, সন্ধ্যার সরোবরে ধুয়ে যাবে গা, চোখে মুখে হাসি তার করে ঝলমল, ছোট ছোট হাত দুটি ভারী চঞ্চল, ঝলকায় মণিহার, চমকায় দুল, দুটি গালে নাচে তার ফুরফুরে চুল, সিঁড়ি বেয়ে নেমে নেমে এলো শেষ ধাপ, হাত তুলে এইবার জলে দিল ঝাঁপ, একটু সাঁতার কেটে ডুব দিল- টুপ, সন্ধ্যার সরোবর একেবারে চুপ।

T1

自然、宇宙与地方感

T1

CUSTOM:日常场景描绘

ARA

الحاج غلوج

قصيدة نَسِيمُ الحُبِّ والغَزَالُ المُتَوَحِّشْ

أَقُولُ وَإِنَّنِي مِنْ وَادِ عَبْقَرْ لِسَانِي غَيْمَةٌ بِالسِّحْرِ تُمْطِرْ إِذَا مَرَّتْ قَوَافِي الحُبِّ مِنِّي عَلَى أَرْضٍ سَتُحْيِيهَا وَتُزْهِرْ أَنَا فِي الشِّعْرِ أُحْجِيَةٌ وَلُغْزٌ وَحَرْفِي فِي الوَرَى مَلِكٌ كَقَيْصَرْ وَهَا قَدْ زَلْزَلَتْ قَلْبِي فَتَاةٌ وَعَتَّقَتِ الشِّغَافَ فَبِتُّ أَشْعُرْ وَلَمْ أَكُ مُسْبَقًا لِلْغِيدِ أَهْوَى وَكُنْتُ فِي الهَوَى حَقًّا مُحَجَّرْ وَلَمْ أَذُقِ الهُيَامَ وَلَسْتُ أَبْغِي وَلَكِنْ هَذِهِ سَيْفٌ مُشَهَّرْ وَشَيْءٌ لاَ مَثِيلَ لَهُ بَتَاتًا وَلَمْ أَرَ مِثْلَهُ أَقْوَى وَأَكْبَرْ غَزَالٌ لاَمِعٌ حُرٌّ طَلِيقٌ تُدَاعِبُ الأَرْضَ مِشْيَتُهُ تُفَجِّرْ أَذَاقَتْنِي الحَلاَوَةَ مِنْ مَرَارٍ فَصِرْتُ مُتَيَّمًا جِدًّا مُدَمَّرْ كَسَرْتُ الصَّمْتَ لَمَّا بِتُّ أَهْذِي وَخَاطَبْتُ الغَزَالَ وَلَمْ أُقَصِّرْ وَصِحْتُ بِهَا أُحُبِّكُ يَا فَتَاتِي أُحِبُّكِ حُلْوَتِي حُبًّا مُزَمْجِرْ وَحُبِّي قِطَّتِي عَذْبٌ عَنِيدٌ جَمِيلٌ فَاتِنٌ كَالعُشْبِ أَخْضَرْ أُحُبِّكِ وَالفُؤَادُ يَعُجُّ حُبًّا بِكُلِّ عَزِيمَةٍ يَهْوَاكِ أَكْثَرْ لَذِيذٌ ثَغْرُكِ الفَتَّاكُ جِدًّا وَحُلْوٌ رَائِعٌ شَفَتَاهُ سُكَّرْ وَمَا تِلْكَ التِّي بِالنُّورِ تَحْكِي أَسَاطِيرَ الهَوَى فِي كُلِّ مَنْظَرْ رَوَتْ عَنْ قَيْسِ لَيْلَى عَنْ جَمِيلٍ وَعَنْ رُومْيُو وَجُولْيِيتٍ وَعَنْتَرْ سَتُرْدِينِي بِنَظْرَتِهَا وَتُلْقِي إِلَيَّ بِحُسْنِهَا العَاتِي وَتَزْأَرْ وَتَجْعَلُنِي أَسِيرًا فِي هَوَاهَا أَسِيرُ عَلَى خُطَى الوَلْهَانِ أَسْكَرْ سَأُبْحِرُ فِي مَدَاهَا دُونَ وَعْيٍ أَرَانِي مُغْمَضَ العَيْنَيْنِ أَعْبُرْ أَنَا المَفْتُونُ لاَ عَقْلٌ يَقِينِي سِهَامُ اللَّحْظِ إِنْ رُمِيَتْ سَتَسْحَرْ وَأَهْوَى ذَلِكَ الفُسْتَان لَمَّا أَرَاكِ بِهِ أَرَى الدُّنْيَا كَمَرْمَرْ تَحِيَّاتِي إِلَيْكَ بِلاَ رَسُولٍ يُبَلِّغُهَا إِلَيْكِ هَوًى مُبَعْثَرْ وَأَرْجُو مِنْ فَخَامَتِكِ انْتِبَاهًا فَلَسْتُ أَنَا الذِّي فِي الحُبِّ يَخْسَرْ فَقَدْ حُزْتُ القَوَافِيَ صَوْلَجَانًا وَكُنْتُ أَمِيرَهُمْ فِي وَادِ عَبْقَرْ

T2

爱、情感与人际关系

T2

ITA

Giovanni Diodati

SALMO LXXIV

1 O Dio, perchè ne sdegni e tieni strani, E ne cacci tuttor da te lontani? Il tuo furor perchè fuma e fiammeggia Del pasco tuo contra l’amata greggia? 2 Serba, Signor, la raunanza a mente, Che ti piacque salvar anticamente, Ed acquistar per proprio tuo retaggio, E per devoto a te sacro legnaggio. 3 Del monte di Sion, tua diva stanza, Abbi, Signor, pietosa ricordanza. A le ruine sue muovi or i passi, Che ’n polve giace e diroccati sassi. 4 Vedi le stragi, che nel luogo santo Fero i nemici tuoi, con fiero vanto Ruggendo in mezzo a’ templi venerandi, Ove piantàr i lor trofei nefandi. 5 N’andrà la fama a le future etati. Come in bosco talor sterpi intralciati Tagliansi a monti, senza sguardo o cura, Ogni vaga guastar sacra scultura. 6 Ne’ Santuari tuoi funesta face Lanciàr, quegli recando in fiamma e brace: E del tuo Nome il Padiglion sovrano, Gittato al suol, bruttaro nel pantano. 7 Disser nel cor, con temerario ardire, Di lor prede appaghiam l’ansio desire. E nel paese ogni assegnato loco A’ conventi di Dio bruciar col foco. 8 Più non veggiam i nostri usati segni, Profeta non abbiam che ’l ver n’insegni: Ne chi per luce o spirazion divina, Nè sappia consolar di fin vicina. 9 Infin a quando ’l nemico feroce Bestemmie sfogherà da l’empia foce? Lascera ’l tu dal furïoso petto Senza fin vomitar scherno o dispetto? 10 Perchè, Signor, a te la man ritraggi, Per dar lor d’esultar tanti vantaggi? Non lasciar più che ti dimore in seno, Ned allentar a’ lor furori il freno. 11 Pur è il Signor, che mai si cangia o smuove, Ab antico il mio Re, per chiare prove: Che porge a tempo a’ suoi salute in terra, Ed i nemici sotto a’ piedi atterra. 12 Col tuo poter del mar spartisti l’onde, In due recise ed ammucchiate sponde. E ne l’acque fiaccasti a le balene Le teste e desti lor le giuste pene. 13 E affondasti la gran belva marina, Rottole il capo in eterna ruina. E desti in pasto a le ferine voglie, Per gli ermi lidi lor giacenti spoglie. 14 Tu festi scaturir fiumi e ruscelli, E dal sasso scoppiar fonti novelli. Asciugasti altresì grosse fiumare, Per dar il varco a’ tuoi per secche ghiare. 15 Il giorno è tuo, la notte bruna ancora: Per te surge ognidì vermiglia aurora. La luna desti a l’ombre oscure duce, E per rettor al dì, del sol la luce. 16 A la terra ponesti i suo’ confini: Così distingui d’essa i cittadini. Tu le vicende de la state e ’l verno Già stabilisti e tieni in tuo governo. 17 Vengati, o Dio, quel fello in rimembranza, Che t’oltraggiò con insana baldanza: E contra te la gente infuriata, Che ’n bestemmie la lingua have sfrenata. 18 L’alma non dar di tua tortola umile A le fiere selvagge in preda vile: Nè lasciar che la tua dogliosa schiera, Sempre appo te dimenticata, pera. 19 Rivolgi al Patto eterno occhi e pensiero: Perchè d’orror è tutto ingombro e nero, Quel tuo diletto già vago paese, Fatto di spoglie tana e di contese. 20 Nè far che ’l poverel sen torni in volta, D’onta la fronte e vitupero avvolta. Porgi più tosto al tristo bisognoso Di che laudar tuo Nome glorioso. 21 Sorgi, Signor, la tua ragion difendi, Contra l’ostil assalto ti contendi: Tienti l’oltraggio dispettoso al core, Che ’l rabbioso ti face a tutte l’ore. 22 Ned obliar le forsennate voci, Che sfogan contra te nemici atroci: Onde lo scoppio e tempestante suono Crescendo, sale al tuo celeste trono.

T5

神圣、超验与智慧

T5

ZHO

谢宜兴

水仙花开一场盛大的宴席

一把刻刀和一保手预设了时间花期象一封密函掌握在别人手里金唢呐银唢呐如期吹响水仙花开一场盛大的宴席古典的面容苍白忧郁，而现代的心不再是一曲感伤的霓裳羽衣谁设身处地想过花蕾的强颜欢笑人们只看见一群水袖葱绿的歌女把自己掰开成为节日的点饰以欢乐的氤氲掩面而泣--请你的目光不要解开我香气的纽扣让我的美丽为自己开放一回

T3

生命、时间与存在

T3

CES

Calma, Marie

Cítíš, jak sytě voní naše láska?

Cítíš, jak sytě voní naše láska? To rozkoší dnes provoněl ji les, když tys v mou náruč jako na mech kles. Les zašuměl svůj obdiv lásce naší, nad námi ve větvích pták tiše hles. Ta naše láska, viď, jej nevyplaší, když k větvím hledí jako do nebes? Z mezí, zda cítíš, voní bílý jetel, je naseto ho tolik na stráni, jak kdybys rozžal miliony světel. Z luk modrý zvonek krásu vyzvání a my, co cítíme – jak říci to – když v nás i kolem vše je rozvito a volně tak, jak k nebesům bys letěl?

T2

爱、情感与人际关系

T2

HUN

Szentjóbi Szabó László

A Sír-halom

Piros rózsa bóltozatok! Légyen sírom alattatok, Ha el érem halálom. Hullott rózsák levelével Nyugtassa porom békével Ama jól-tévő álom. Ugy is ha vólt víg életem Rozsák! néktek köszönhetem S homályos árnyéktoknak! Most is éltem vége felé Ha mindenbe únok belé Örvendek látástoknak. Rózsák! mellyeket szeretek Nyúgodjon porom köztetek Ha el takaríttatom Árnyéktok nyúgodalmába Álljon sírhalmom magába E végső akaratom.

T3

生命、时间与存在

T3

CES

Crha, Václav Antonín

Zrazená hvězda.

S oblohy když večer na mne hvězdiček zbor shlíží, vzpomínám si na svou lásku, jak mi srdce tíží. Nazpíval mi Vojtíšek můj o srdci svém mnoho, prý tam nebe a já prý jsem hvězdou nebe toho! Však to nebe rozklenuté hvězd má celé stádo, a to srdce Vojtiškovo houfy jich má rádo. Proto smutním, když tak na mne hvězdiček zbor shlíží: vzpomínámť na prchlou lásku, jak mi srdce tíží.

T2

爱、情感与人际关系

T2

TUR

Aşık Çelebi

Kızıl Elmada Görenler Mehçe-İ Sancâgunı

Kızıl Elmada görenler mehçe-i sancâgunı Sandı sîb-i müslimîdür ki nihâl üstindedür Surh-ser oklı şikârundur serinde nâvekün Şâhin-i deşt-i gazâdur ki gazâl üstindedür Virse n’ola cân-ı şîrîni gören nîzende baş Her biri bir şekl-i Hüsrevdür nihâl üstindedür Kelle-i a’dâda yir yir zahm-ı gürz ü şemşîrün Tâze açılmış karanfildür sifâl üstindedür Nâhun-ı peykânun eyler ‘ukdesin hal düşmenün Mîm-veş başı girihdür ki melâl üstindedür Arasın kessin okun gönder yâhûd tîgini sal Cism ü cânı kâfirün ceng ü cidâl üstindedür Keff-i cûdun hüsrevâ bir nehr-i sâ’ildür senün Mevclerdür hatları âb-ı zülâl üstindedür Elleri seng-i sitemden şimdi taş altındadur Rahm iderdün ‘Âşıkı görsen ne hâl üstindedür

T4

社会、权力与历史

T4

ASM

অংকুৰ জ্যোতি বুঢ়াগোঁহাই

স্বপ্নৰ এসন্ধ্যা

শীতৰ সেমেকা সন্ধিয়া জোনৰ পোহৰত নগ্ন ধৰা মেঘ মুক্ত আকাশত সহস্ৰ তৰাৰ হাঁহিৰ খিলখিলনিত মগ্ন, মোৰ হূদয়ৰ খৰিকাজাঁই জোপা !! তোমাৰ ৰঙা চন্দনৰ দৰে ওঁঠ দুটিয়ে দিয়ে বেদুইন জীৱনক শীতল জলৰ সঠিক ঠিকনা মোৰ দুচকুত আজি অসীম সৌন্দৰ্যৰ তৃষ্ণা মই যেন পোহৰৰ অপেক্ষাত ৰোৱা এটি মৌ-পিয়া....................

T2

爱、情感与人际关系

T1

T2

ARA

الشاعر إسحاق بن إبراهيم القيرواني

قصيدة ثناؤك كالروض في نشره

ثناؤك كالروض في نشره وجودك كلاغيث في قطره وما أنا من يبتغي نائلاً بمدحك أن جاء في شعره ولكن لساني إذا ما أردت مديحاً خطرت على ذكره فخانت عدوك أيامه ولاقى الكوارث من دهره ولا عاش يوماً به آمناً ولا بلغ السوءل في أمره

T2

爱、情感与人际关系

T2

T5

T2

LZH

盛镛

偕冯芝亭郑南圃东庵纳凉即景口占二首

明月今宵满，清谈暑气消。鸥飞蒲叶战，鱼跃浪花摇。

T1

自然、宇宙与地方感

T1

JPN

公教母

null

たなはたは　またこむあきも　たのむらむ　あふよもしらぬ　みをいかにせむ

T2

爱、情感与人际关系

T2

T3

T2

HIN

Sahir Ludhianvi

तुम्हारी नज़र क्यों खफ़ा हो गई

तुम्हारी नज़र क्यों खफ़ा हो गई खता बख्श दो गर खता हो गई हमारा इरादा तो कुछ भी न था तुम्हारी खता खुद सज़ा हो गई तुम्हारी ... सज़ा ही सही आज कुछ तो मिला है सज़ा में भी इक प्यार का सिलसिला है सज़ा ही सही आज कुछ तो मिला है सज़ा में भी इक प्यार का सिलसिला है मोहब्बत का कुछ भी अन्जाम हो मुलाक़ात ही इल्तजा हो गई तुम्हारी ... मुलाक़ात पे इतने मगरूर क्यों हो हमारी खुशामद पे मजबूर क्यों हो मुलाक़ात पे इतने मगरूर क्यों हो हमारी खुशामद पे मजबूर क्यों हो मनाने की आदत कहां पड़ गई खताओं की तालीम क्या हो गई तुम्हारी ... सताते न हम तो मनाते ही कैसे तुम्हें अपने नज़दीक लाते ही कैसे सताते न हम तो मनाते ही कैसे तुम्हें अपने नज़दीक लाते ही कैसे किसी दिन की चाहत अमानत ये थी वो आज दिल की आवाज़ हो गई तुम्हारी ...

T2

爱、情感与人际关系

T2

TUR

Hasan İzzettin Dinamo

İnsanın Kahpesi

İnsanın kahpesi, Ne arslana, ne kaplana benzer. İnsanoğlunun kahpesi, İlk bakışta sana bana benzer. İnsanoğlunun kahpesi, Arslandan, kaplandan yırtıcı. İnsanoğlunun kahpesi, Her yanda haklı, her işte haklı, Hem de gürültücü, patırtıcı. Onca sıfırdır Doğanın her güzel yarattığı, Ya da sanatçının her güzel dediği, Dana beynini beğenmez İnsan beynidir yediği. Sabrımızı yer kıtır kıtır çerez yerine. Cellattan bile daha kaygusuzdur Namuslu insanın üzüntülerine...

T4

社会、权力与历史

T4

T3

IND

Catur Sintia Dewi

KU INGIN BEBAS

KU INGIN BEBAS Oleh Catur Sintia Dewi Malam makin gelapdan semua orang makin terlelapdalam hening yang sunyi senyapdan semilir hembusan angin mulai menyelinapmenembus malam yang gelap Tinggal ini aku sendiridalam dingin sunyi dan sepiterpaku menanti mentarimenembus gelap menuju pagituk segera bebaskan diri Aku tak tahan lagimalam masih seperti iniseperti penjara berjeruji besiaku tak mau malam menghampiriku ingin mentari segera terangi hati Ku ingin bebaskan diridari jeruji gelap iniaku takut sendirimenanti datangnya pagidan segera berlarimenari bersama sang mentari

T3

生命、时间与存在

T3

CUSTOM:渴望自由

LZH

鄢玉庭

歸建溪

歸去寒溪覓舊盟，相逢詩酒足娛情。閒雲不礙青山好，物外風高夢自清。

T1

自然、宇宙与地方感

T1

ENG

De la Mare, Walter

THE STRANGER

In the nook of a wood where a pool freshed with dew Glassed, daybreak till evening, blue sky glimpsing through Then a star; or a slip of May-moon silver-white, Thridding softly aloof the quiet of night, Was a thicket of flowers. Willow herb, mint, pale speedwell and rattle Water hemlock and sundew — to the wind's tittle-tattle They nodded, dreamed, swayed in jocund delight, In beauty and sweetness arrayed, still and bright. By turn scampered rabbit; trotted fox; bee and bird Paused droning, sang shrill, and the fair water stirred. Plashed green frog, or some brisk little flickering fish — Gudgeon, stickleback, minnow — set the ripples a-swish. A lone pool, a pool grass-fringed, crystal-clear: Deep, placid, and cool in the sweet of the year; Edge-parched when the sun to the Dog Days drew near; And with winter's bleak rime hard as glass, robed in snow, The whole wild-wood sleeping, and nothing a-blow But the wind from the North — bringing snow. That is all. Save that one long, sweet, June night-tide straying, The harsh hemlock's pale umbelliferous bloom Tenting nook, dense with fragrance and secret with gloom, In a beaming of moon-colored light faintly raying, On buds orbed with dew phosphorescently playing, Came a Stranger — still-footed, feat-fingered, clear face Unhumanly lovely:... and supped in that place.

T1

自然、宇宙与地方感

T1

T5

T1

CES

Štemberka, Jindřich

U MOHYLY BÁSNÍKOVY.

Když v krajinu se vznáší večer snivý a mlha halí město, lesy, nivy, rád zajdu v park si tichý, poëtický. Má duše zadumá se těžce vždycky, když u mohyly básníkovy stanu, již kryje zvolna mechu šedý háv, a vidím, maje litostí hruď zdránu, jak lhostejně kol spěje všední dav! Ty’s, básníku, dal srdce svoje lidu a svému národu byl’s hvězdou vůdčí, ty’s mírnil výkřiky a hlad a bídu, a nikdo nad tebe přec nebyl chudší! Sám zapomenuv sebe, lásky plamen jsi vznítil ve své duši vznešené, však lidé, jejichž srdce byla kámen, sem dali ti zas jen kus kamene! A myšlénky tvé velké, obětavé teď v plísni lhostejnosti práchnivějí – lid otupělým je k tvé lásce žhavé, jak často jsi ho zíral v beznaději! Co’s trpěl, oddán práci celé žití, co slz tvé oči snivé vylily, to nikdo, nikdo asi nepocítí z těch, kteří kráčí kol tvé mohyly!... Však přece! Z davu, který tebe nezná a všedně mluví o památce tvojí, se někdo přece vnoří v říši hvězdna a pokochá se ve kastalském zdroji, kde’s hvězdy vznítil, odkud ssál jsi krásu – a marný bude proti němu vztek, on bude slavit’ nad peřejí času přec triumf lásky, práce, myšlének!

T6

语言、艺术与创造

T4

T6

ZHO

木心

金色仳离

我喜欢没有意义的事物我的情人就这样不许有什么名称来妨碍我俩的爱明净仳离就这样记忆中的情人仍然没有意义和那些不具意义的骄艳的事物在一起

T2

爱、情感与人际关系

T2

ASM

সেৱিকা হাজৰিকা

আপুনি যে এজন ব্যতিক্ৰমী পুৰুষ

কোনে কৈছে আপুনি এজন ব্যতিক্ৰমী পুৰুষ বুলি ? কোনে কৈছে আদৰ্শৰ শিকলিৰে মেৰ খাই থকা আপোনাৰ মন বুলি ? মোৰ অনুভৱ ,সকলো মিছা হা হা হা ....... আপুনিও এজন ভদ্ৰতাৰ মুখাৰে নিজক ঢাকি ৰখা লোলুপ পুৰুষ | নিজৰ গাত আনে বোকা নেদেখাকৈ বোকাৰ খেল খেলিব বিচৰা আপুনিও এজন আধুনিক পুৰুষ | নাৰীৰ দেহৰ ঘ্ৰাণৰ সুগন্ধি লোৱা , আদিম বাসনাত ধুব যোৱা , আপুনিও এজন তথাকথিত সমাজৰক্ষক | নাৰীৰ দেহৰ খলাবমাবোৰ নিতৌ জুখিছে দুহাতে কিন্তু উমান জানো পাইছে ? সেই খলাবমাবোৰৰ ভিতৰত যে এখন মৰম তৃষ্ণাতুৰ হৃদয় আছে ? নিজৰ মুখেৰে হৃদয়ৰ বিজ্ঞাপন দিওতে আপুনি জানো ভাবে ? আপোনাৰ চলাহী কথাত নিতৌ যে কাৰোবাৰ সপোন ভাগে , উমান জানো ৰাখিছে আপুনি ? হৃদয়ৰ কিনা বেচা কৰোতে কাৰোবাৰ নিমিলা লোকচানৰ অংকবোৰ ? কোনে কৈছে আপুনি যে এজন ব্যতিক্ৰমী পুৰুষ ? আপুনিও দেখোন নাৰীৰ অৰ্থনীতি মাথো ভোগবাদতেও সামৰিলে | আপুনিও যে এজন আধুনিক পুৰুষ পুৰুষত্বৰ শক্তিৰেই লুটি আহিছে ক'ত দুৰ্বলা নাৰীক |

T4

社会、权力与历史

T4

SQI

Ismaïl Kadaré

REKUIEM PËR MAJAKOVSKIN

Kam ngrënë në një tryezë me vrasësit e tij Në shtëpinë e pushimit të shkrimtarëve në Dubulti, në Jalta. Buzëqeshnin dhe flisnin për realizmin socialist, Ndërsa gjaku i tij skuqte mbi qelqet e makinave, Mbi xhaketat, karriget, rrogat e tyre, Mbi fytyrën kuqaloshe të Jermillovit kritik. I binin gjoksit dhe flisnin për realizmin socialist Në presidiume me stof të kuq, nën emblema me yll, Ndërsa atë shtrirë gjerë e gjatë në tokën e zezë Dimri rus e ngrinte, për ta shkrirë në prill. Forcë e errët e veshur me rroba socialiste, Turmë kritikësh xhuxhë, spekulantë, karrieristë Sulmonin në marshin shekullor të mediokërve : «Ti ishe i madh, po ne ta hëngrëm kokën.» Po ja, bronzi i tij në sheshin «Majakovski» U ngrit dhe i vrenjtur vështroi vitet që vinin. Pas turmës së vrasësve që i njihte, ai pa Si retë e para të kundërrevolucionit nxinin. 1975

T4

社会、权力与历史

T4

LZH

張安石

苦別

向前不信別離苦，而今自到別離處。兩行粉淚紅闌干，一朵芙蕖帶殘露。

T2

爱、情感与人际关系

T2

LZH

宋恭宗

在燕京作

寄語林和靖，梅花幾度開。黄金臺下客，應是不歸來。

T2

爱、情感与人际关系

T2

T4

T2

ARA

الشاعر أعشي تغلب

قصيدة لعمرك إني يوم أمدح مدركاً

لعمرك إني يوم أمدح مدركاً لكالمبتني حوضاً على غير منهل أمر الهوى دوني وفيل مدحتي ولو لكريمٍ قلتها لم تفيل

T6

语言、艺术与创造

T6

T2

CES

Neumann, Stanislav Kostka

III Doba velká, lidé malí. Rakousku je nanic

Doba velká, lidé malí. Rakousku je nanic z vlasteneckých požadavků, z vlasteneckých pranic. Na ty rány, na ty boule hlasovací právo? Takovéhle mastičkářství nebude nám zdrávo. Radím dopsat paní kněžně beze všeho studu, by nám z Lurdů dala poslat několik set sudů.

T4

社会、权力与历史

T4

ZHO

王诗雯

梦

我昨晚做了一个梦。但我什么也没有梦见。

T3

生命、时间与存在

T3

DEU

Wilhelm Busch

Früher, da ich unerfahren

Früher, da ich unerfahren Und bescheidner war als heute, Hatten meine höchste Achtung Andre Leute. Später traf ich auf der Weide Außer mir noch mehre Kälber, Und nun schätz ich, sozusagen, Erst mich selber.

T3

生命、时间与存在

T3

CES

Prokoš, Otakar

Pyramidám.

Spi, světe pyramid, pohádek ztracených, s nádechem zoufalství ve skráních zlacených a s vyloupenou duší; tvá sláva, lesk a třpyt již dávno zmizely, teď jenom tichý běh zbloudilé gazely tvůj dumný spánek ruší. Nad tebou čarovné se nebe zachvívá a vzduchem průzračným pohádka básnivá se nese v luny třpytu; však vábí nadarmo tě v svoje objetí, tys světu odumřel, jen led tvých pamětí se skvěje z numulitu. U tvého podnoží zhynuli králové, jichž moci bál se svět jak rány hromové – tys pohřbil jejich slávu; ty trůníš nad pouští, se živly v zápasu, že před tvým pohledem v posvátném úžasu svou člověk sklání hlavu. Nad bílou šíjí tvou dlí věků tisíce, plá luny jasný svit a bouří vichřice a orel v lup se spouští; pod tebou víří svět svou krví zbrocený – ty trváš na věky, bez vášní, kamenný jak hrdý caesar pouští... Jen vážně, bez hnutí – jak znaku šediny, jenž zdobí rozvaly, paláců ruiny ze starých pyšných časů, tvá duše v minulosť svou sahá perutí, jíž věků tajná báj jak dlouhé vzdechnutí plá v šedivém tvém vlasu...

T3

生命、时间与存在

T3

FAS

Mohammad Hemati

هربار

هربار که می‌روم پاره‌ای از تو را با خود می‌برم رنگی بویی چیزی در گوشه‌ای از چمدانم لای کتابی توی جیب شلوارم. هربار در فرودگاه دستگاه جیغ می‌کشد ومأموران فرودگاه دورم جمع می‌شوند و هرچه می‌گردند هیچ نمی یابند و در آخر با نگاههای مشکوک بدرقه‌ام می‌کنند. هربار که می‌رسم می‌بینم پاره‌ای از من نیست شاید وقتی خواب بوده‌ام تو برش داشته‌ای و جایی لای گیسوان بلندت زیر کوسنی زیر خاک یکی از گلدانهای خانه یا میان لبهایت آنگاه که می‌بوسیدمشان پنهانش کرده‌ای.

T2

爱、情感与人际关系

T2

FRA

Charles Marie René Leconte de Lisle

Les damnés

La terre était immense, et la nue était morne ; Et j'étais comme un mort en ma tombe enfermé, Et j'entendais gémir dans l'espace sans borne Ceux dont le cœur saigna pour avoir trop aimé : Femmes, adolescents, hommes, vierges pâlies, Nés aux siècles anciens, enfants des jours nouveaux, Qui, rongés de désirs et de mélancolies, Se dressaient devant moi du fond de leurs tombeaux. Plus nombreux que les flots amoncelés aux grèves, Dans un noir tourbillon de haine et de douleurs, Tous ces suppliciés des impossibles rêves Roulaient, comme la mer, les yeux brûlés de pleurs. Et sombre, le front nu, les ailes flamboyantes, Les flagellant encor de désirs furieux, Derrière le troupeau des âmes défaillantes Volait le vieil Amour, le premier né des dieux. De leur plainte irritant la lugubre harmonie, Lui-même consumé du mal qu'il fait subir, Il chassait, à travers l'étendue infinie, Ceux qui sachant aimer n'en ont point su mourir. Et moi, je me levais de ma tombe glacée, Un souffle au milieu d'eux m'emportait sans retour ; Et j'allais, me mêlant à la course insensée, Aux lamentations des damnés de l'amour. Ô morts livrés aux fouets des tardives déesses, Ô Titans enchaînés dans l'Érèbe éternel, Heureux ! vous ignoriez ces affreuses détresses, Et vous n'aviez perdu que la terre et le ciel ! Charles Marie René Leconte de Lisle

T2

爱、情感与人际关系

T2

T3

T2

LZH

張雍

靈巖七詠

昔聞海岸落伽山，今日靈巖得諦觀。莫問前身後身事，會須明眼一盤看。

T5

神圣、超验与智慧

T5

LZH

劉中

龍門石佛

鑿破蒼崖已失真，又添行客眼中塵。請君㸔取他山石，不費工夫總法身。

T5

神圣、超验与智慧

T5

LZH

吴當

潯陽舟中三首

伏枕移床向小舟，江頭漁父問何由？風波接棹魚龍冷，煙草迷津雁鶩秋。往事幾年懷內顧，狂瀾百折任東流。草玄不守揚雄宅，垂白空添宋玉愁。

T3

生命、时间与存在

T3

ARA

الشاعر يزيد الأرحبي

قصيدة أَعَاذِلٌ إِنَّهُ مالٌ طَرِيفٌ

أَعَاذِلٌ إِنَّهُ مالٌ طَرِيفٌ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ مالٍ تَلادِ أَعَاذِلَ إِنَّما أَفْنَى شَبابِي وَأَقرَحَ عاتِقِي حَمْلُ النِّجادِ

T3

生命、时间与存在

T3

T4

T3

SPA

Damasio de Frías

Soneto

Rompe la niebla de una gruta oscura un Monstruo lleno de culebras pardas, y entre sangrientas puntas de alabardas morir matando con furor procura Mas de la oscura horrenda sepultura salen rabiando bramadoras guardas, de la noche, y Plutón hijas bastardas, que le quitan la vida, y la locura De este Vestigio nacen tres gigantes, y de estos tres gigantes, Doralice, y de esta Doralice nace un Vendo. Tú, mirón, que esto miras, no te espantes, si no lo entiendes, que aunque yo lo hice, así me ayude Dios, que o lo entiendo.

T3

生命、时间与存在

T6

T3

LZH

景池

秋夜宿淮口

露白草猶青，淮舟倚岸停。風帆幾處客，天地兩河星。樹靜禽眠草，沙寒鹿過汀。明朝誰結伴，直去泛滄溟。

T1

自然、宇宙与地方感

T1