_id
stringlengths 1
6
| text
stringlengths 0
5.02k
| title
stringlengths 0
170
|
|---|---|---|
104933
|
به نظر می رسد که $i$ نقش مهمی در مکانیک کوانتومی (Q.M.) بازی می کند. از سوی دیگر جبر خطی چنین نقش مهمی را در Q.M. بیش از حد. بنابراین جبر خطی، مانند ماتریس، میتواند فرمالیسم Q.M را نشان دهد. کاملا؟ $i$ جداسازی متقارن $-1$ است، و در نمایش ماتریسی، $i$ نیز لازمه جداسازی متقارن همیلتونی ماتریس هویت منفی است. از سوی دیگر، $i$ را می توان به عنوان یک فاکتور فاز در نظر گرفت. آیا می توان $i$ را با ماتریس $2\ برابر 2$ جایگزین کرد؟
|
آیا می توان فاکتور فاز $i$ را با نمایش ماتریسی به طور کامل در مکانیک کوانتومی جایگزین کرد؟
|
119776
|
من نمی توانم مفهوم پیچش یک موج الکترومغناطیسی را درک کنم. $$ \nabla \times E = -\frac{\partial \textbf{B}}{\partial t} $$ همه مثالهایی که پیدا کردم جریانی را از یک رسانا یا آن چرخ دست و پا زدن در آب را نشان میدهند که من موفق به انجام آن نشدم. تمایز آن را با موج E-M ببینید. چیزی که من سعی می کنم بفهمم پیچش نور پرتو لیزر است. بنابراین فرض کنید من این موج گناه را دارم که در متلب رسم میکنم که نشاندهنده بخشی از پرتو لیزر است که در فضای آزاد منتشر میشود (باید بگوییم که حاصلضرب خالص $E_x$ و $E_y$ است):  چگونه میتوان آن را بهطور کامل گرفت؟ فریادش را کجا می بری. به عنوان مثال کل پرتو، یک بخش خاص؟ آیا می توانم این کار را در متلب انجام دهم تا تجسم مفهوم کرل را ببینم؟ من عمدتاً به دنبال پاسخ های تشریحی یا تصویری هستم. ممنون از وقتی که گذاشتید.
|
پیچش یک موج الکترومغناطیسی؟
|
12462
|
در اخترفیزیک اغلب با سرعت صوت مواجه می شوم. من میدانم که به طور کلی، سرعتی را نشان میدهد که اغتشاشات در یک رسانه حرکت میکنند. اما بیش از یک سرعت صدا وجود دارد. به نظر میرسد رایجترین آنها _isothermal_ و _adiabatic_ هستند که به ترتیب $c_s^2=(dp/d\rho)_T$ و $c_s^2=(dp/d\rho)_S$ تعریف میشوند. سوال من این است که این سرعت های مختلف چه زمانی اعمال می شود؟ چه زمانی آشفتگی ها با سرعت صوت آدیاباتیک حرکت می کنند و چه زمانی همدما؟ آیا سرعت صدای مفید دیگری وجود دارد؟
|
تفاوت بین سرعت های مختلف صدا چیست؟
|
81663
|
من به یک ابزار ارزان قیمت برای اندازه گیری دمای برودتی (تا 200- درجه سانتیگراد) نیاز دارم. من می توانم یک دماسنج مبتنی بر ترمیستور با استفاده از آردوینو بسازم که دقت آن زیر 1 درجه برای 0 تا 100 درجه سانتیگراد است. اول از همه، آیا ترمیستورهای معمولی NTC را می توان در دماهای برودتی استفاده کرد؟ دوم، اگر بخواهم از این روش استفاده کنم، به راه هایی برای کالیبره کردن دستگاه نیاز دارم. من یک چیپست از دستگاه های آنالوگ پیدا کرده ام که به من اجازه می دهد از ترموکوپل تا آن محدوده استفاده کنم. من ایده های دیگری را در مورد نحوه ساختن یکی می گیرم، اما سپس به تجهیزاتی نیاز دارم تا هر چیزی را که می سازم کالیبره کنم. آیا چیزی وجود دارد که بتوانم با قیمت کمتر از 100 دلار بخرم، من به دقت زیادی نیاز ندارم، اما به چیزی نیاز دارم.
|
اندازه گیری دماهای برودتی
|
53237
|
من یک دانشمند کامپیوتر هستم و علاقه زیادی به ریاضیات دارم. من همچنین اخیراً شروع به ایجاد علاقه در مورد مکانیک کوانتومی و نظریه میدان کوانتومی کرده ام. با فرض برخی دانش در زمینه های توپولوژی، جبر انتزاعی، جبر خطی، تحلیل واقعی/مختلط، و احتمال/آمار، برای درک ریاضیات پشت مکانیک کوانتومی و نظریه میدان کوانتومی باید چه چیزی را شروع کنم. اگر میتوانید کتابهایی را به من پیشنهاد دهید و آنها را به ترتیبی که باید بخوانم فهرست کنید، خوشحال میشوم.
|
پیشینه ریاضی مورد نیاز برای فیزیک کوانتوم چیست؟
|
127188
|
آیا نیرویی که عمود بر یک سیم به واسطه سیم جریان دیگری در مجاورت آن وارد می شود، سازگار است یا فقط برای مدت کوتاهی است؟ من فکر کردم باید برای مدت کوتاهی باشد زیرا فقط برای یک لحظه همه الکترون ها در جهت نیرو حرکت می کنند اما بعد از آن نیرو جهت خود را تغییر می دهد (این نیرو باید همیشه عمود بر سرعت باشد، درست است؟) علاوه بر این، آیا این نیرو است. روی سیم کار می کنی؟ (اخطار: لطفاً هنگام پاسخ دادن به خاطر داشته باشید که من فقط یک دانش آموز کلاس دوازدهم هستم و چیزی از مکانیک کوانتومی نمی دانم)
|
نیروی بین دو سیم حامل جریان
|
82282
|
میانگین انرژی جنبشی (KE) در هر مولکول گاز $\frac{3}{2}kT$ است. هنگام یافتن این، $$ \text{ میانگین KE} =\frac{1}{2} M \frac{1}{N}\sum v^2=\frac{3}{2}kT$$ انجام میدهیم، اما چرا آیا انرژی جنبشی چرخشی را در اینجا اضافه نمی کنیم؟
|
بیان انرژی جنبشی گاز در هر مولکول
|
19261
|
من در حال آماده شدن برای MCAT روی یک مشکل فیزیک کار می کنم و این مشکل خاص وجود دارد که مرا آزار می دهد. نمیدانم سوال بدی است یا مفهومی را درک نمیکنم. امیدوارم کسی اینجا بتواند توضیح دهد. مشکل کلمه به کلمه اینجاست: > یک گاری 1 کیلوگرمی با سرعت 5 متر بر ثانیه از یک هواپیمای شیبدار به سمت پایین حرکت می کند و به دو توپ > بیلیارد برخورد می کند، که در جهت مخالف عمود بر جهت اولیه گاری شروع به حرکت می کنند. جرم توپ A 2 کیلوگرم است و با سرعت > 2 متر بر ثانیه دور می شود و توپ B دارای جرم 1 کیلوگرم است و با سرعت 4 متر بر ثانیه دور می شود. کدام یک از جملات زیر صحیح است؟ > > الف) گاری به منظور حفظ حرکت متوقف می شود > > ب) گاری از سرعت > > > ج) گاری به حرکت خود مانند قبل ادامه می دهد، در حالی که توپ های A و B انرژی پتانسیل گرانشی را تبدیل می کنند. د) این شرایط غیرممکن است زیرا قانون بقای حرکت یا بقای انرژی را نقض می کند در نگاه اول به نظر من می رسد. که پاسخ (D) است زیرا به نظر می رسد که سیستم تکانه کل پس از برخورد بیشتر از قبل از برخورد است. با این حال، توضیح پاسخ اصرار دارد که پاسخ صحیح (C) باشد زیرا ادعا می کند که انرژی جنبشی حفظ نشده است، سیستم در این برخورد غیرکشسان انرژی به دست می آورد. من می توانم درک کنم که این افزایش انرژی می تواند از انرژی پتانسیل گرانشی ناشی از شیب گاری باشد. با این حال، اگر گاری در حال شتاب به سمت پایین شیب باشد، مبهم است. برای اینکه سناریو با انتخاب (C) مطابقت داشته باشد، آیا گاری باید از شیب شتاب بگیرد؟ یا مشکل را به این معنا می دانید که گاری با سرعت 5 متر بر ثانیه از شیب خارج می شود؟ یا چیزی را گم کرده ام یا نمی فهمم؟ این مشکل را چگونه تفسیر می کنید و فکر می کنید کدام توضیح بیشتر با این سناریو سازگار است؟ برای رسیدن به پاسخ خود باید چه فرضیاتی داشته باشید؟ توضیح کلید پاسخ، کلمه به کلمه به شرح زیر است: > قانون بقای تکانه بیان می کند که هر دو مؤلفه عمودی و > افقی تکانه برای یک سیستم باید ثابت بمانند. اگر حرکت اولیه گاری را به صورت افقی در نظر بگیرید و دو توپ در جهت عمود بر افقی حرکت کنند، به این معنی است که گاری باید جزء افقی سرعت خود را حفظ کند. بنابراین، (الف) و (ب) > اشتباه هستند. اگر توپ های بیلیارد همانطور که توضیح داده شد حرکت کنند، انرژی جنبشی حفظ نمی شود. سیستم در این برخورد غیر کشسان انرژی به دست می آورد. (C) > به درستی توضیح می دهد که چگونه این سناریو ممکن است.
|
مشکل برخورد پایستگی حرکت/انرژی
|
118696
|
می دانم که نمونه های زیادی از فلزات با ثابت دی الکتریک منفی در فرکانس های نوری وجود دارد. اما عایق ها چطور؟
|
آیا ثابت دی الکتریک یک عایق همیشه مثبت است؟
|
127801
|
من در واقع با مکانیسم لغو ناهنجاری گرین-شوارتز کار می کنم که در آن به فرمول عجیبی برخوردم که ردیابی در نمایش الحاقی (Tr) را به ردیابی در نمایش بنیادی (tr) مرتبط می کند. برای مورد خاص $SO(n)$ ، رابطه $Tr(e^{iF})= است \frac{1}{2}(tre^{iF})^2-\frac{1}{2}(tre^{2iF})$ این رابطه را می توان در نظریه ریسمان و نظریه M بکر یافت، بکر و شوارتز فصل 5. آنها می گویند که این نتیجه ای است که از ویژگی فاکتورسازی کاراکتر Chern به دست می آید (من حدس می زنم چیزی شبیه به اینکه چگونه کاراکتر Chern را می توان با محصولی از کاراکترهای Chern که بر روی دو تعریف شده است نشان داد. بستههای برداری، زمانی که کل کاراکتر بر روی حاصل ضرب بستههای برداری ارزیابی میشود، اما مطمئن نیستم زیرا هرگز با چنین اصطلاحی برخورد نکردهام). آیا کسی می تواند به من بگوید که چگونه ردپای یک نمایش را به دیگری مرتبط کنم زیرا قبلاً آن را در هیچ زمینه نظری گروهی ندیده بودم. فصل 13 GSW نیز حاوی اطلاعاتی در مورد آن است اما چندان مفید نیست. برای هر کمکی متشکرم
|
ردیابی در نمایش های مختلف
|
78589
|
تصویر ما یک لیزر فوق العاده با شدت بالا و فرکانس بسیار پایین داریم که وات آن به ترتیب تراوات و طول موج آن به ترتیب یک ثانیه نوری است. ما آن را میچرخانیم تا جزء میدان الکتریکی روی محور $\hat z$ باشد، سپس آن را به سمت یک بلوک ماکروسکوپی با بار الکتریکی مثبت شلیک میکنیم. به دلیل فرکانس پایین بلوک الکتریکی را تجربه می کند که بلافاصله تغییر جهت نمی دهد و به دلیل شدت زیاد میدان بسیار قوی خواهد بود. بنابراین از این درک ساده لوحانه از فیزیک کلاسیک، بلوک به طور خلاصه معلق خواهد شد. با این تفاوت که این به وضوح با آزمایش QM (پراکندگی کامپتون) و آزمایشهای ماکروسکوپی متعدد (مانند بادبانهای خورشیدی)، که هر دو میگویند که بلوک در جهت لیزر رانده میشود، در تضاد است. چه مفروضاتی در مسئله اصلی وجود ندارد/اشتباه است؟
|
چرا بارها به صورت عرضی به یک موج EM حرکت نمی کنند؟
|
119773
|
من باید تعداد کل خطوط میدان الکتریکی را از طریق یک پروتون محاسبه کنم. من سعی کردم از قانون گاوس استفاده کنم، یعنی $$\phi = \oint\boldsymbol E.d\boldsymbol s = {\frac{q}{\epsilon_0}} $$ $$بنابراین، \phi = {\frac{q}{ \epsilon_0}} $$ $$ \textrm{بنابراین}، \phi = \frac{1.6\times10^{-19}}{8.854\times10^{-12}}$$، به عنوان $q=1.6\times10^{-19}C$ و $\epsilon_0 = 8.854\times10^{- 12}C^2N^{-1}m^{-2}$. اما پاسخ $0.18\times10^{-7}$ یا چیزی شبیه به آن است. چگونه می تواند تعداد خطوط میدان باشد؟ چگونه می تواند تعداد هر چیزی باشد؟ منظورم این است که یک عدد کسری است. هر کمکی قابل تقدیر است. با تشکر
|
تعداد کل خطوط میدان الکتریکی که از یک پروتون خارج می شوند؟
|
7771
|
من در مورد GR با زمینه ها و انرژی کلاسیک صحبت می کنم. یک سوال، که در سه موقعیت سختگیرانه به طور فزاینده ای پخش شده است: آیا محدودیت چگالی انرژی در GR وجود دارد؟ (به معنای واقعی کلمه، آیا چگالی انرژی می تواند مقدار دلخواه خود را در نقطه ای از فضا در نقطه ای از زمان داشته باشد) آیا حدی برای چگالی انرژی وجود دارد که فراتر از آن یک سیاهچاله همیشه تشکیل شود؟ بیایید یک حجم کوچک انتخاب کنیم، زیرا در اینجا من فقط حجم پلانک را انتخاب می کنم. آیا حد متوسط چگالی انرژی بیش از این حجم وجود دارد که بیش از آن یک سیاهچاله همیشه تشکیل شود؟ **توضیح:** با توجه به http://en.wikipedia.org/wiki/Mass_in_general_relativity، آیا کسانی که پاسخ می دهند که چگالی انرژی محدود است و به جرم $M$ در برخی معادلات اشاره می کنند، می توانند به طور خاص بیان کنند که چگونه شما در حال تعریف $M$ بر حسب چگالی انرژی، یا تعریف $M$ بر حسب $T^{\mu\nu}$ تانسور تنش-انرژی. آیا $M$ شما به انتخاب سیستم مختصات بستگی دارد؟ همچنین، با خواندن برخی از نظرات، به نظر می رسد در مورد معنای چگالی انرژی سردرگمی وجود دارد. بر اساس http://en.wikipedia.org/wiki/File:StressEnergyTensor.svg ویکیپدیا، به نظر میرسد که میتوانیم چگالی انرژی = $T^{00}$ تانسور تنش-انرژی را در نظر بگیریم. اگر فکر می کنید این اصطلاح درست نیست، لطفا توضیح دهید و در صورت لزوم سوال را ویرایش خواهم کرد.
|
آیا محدودیت چگالی انرژی در GR وجود دارد؟
|
94919
|
یک هادی ایده آل را در فضای آزاد در نظر بگیرید. برای همه اهداف در اینجا، صفر پتانسیل در بی نهایت گرفته می شود. فرض کنید من یک شارژ $Q$ به هادی می دهم. در نتیجه هادی یک $V$ بالقوه خواهد داشت. سوال این است که آیا می توان گفت $$Q=CV$$ که در آن $C$ یک ثابت است که فقط به **شکل و اندازه هادی بستگی دارد نه به شارژ Q**؟ 1. اگر بله، چگونه باید آن را به صورت ریاضی ثابت کنیم. 2. همچنین چگونه می توانیم ثابت تناسب را به طور صریح با توجه به شکل و اندازه هادی پیدا کنیم؟
|
ظرفیت یک هادی آزاد
|
96662
|
تحقیقات من باعث شد تا به ایده جهان های حبابی بپردازم که اطلاعات زیادی در مورد آن ندارم. اولین چیزی که من به دنبال آن هستم درک یا تجسم این است که چگونه بسیاری از حباب ها می توانند از نظر هندسی با هم وجود داشته باشند، با فرض اینکه هر جهان حباب مانند جهان ما باشد (یعنی یک هندسه اقلیدسی مسطح). آیا ما در مورد یک منیفولد n صحبت می کنیم که چندین حباب در آن تعبیه شده است؟ زیر منیفولدها؟ یا می توانیم ایده branes را به مفهوم حباب تعمیم دهیم؟ آیا ممکن است یک 3 کره ای باشد که چندین 2 کره را در خود جای دهد؟ به عبارت ساده تر، هندسه نظری که همه حباب ها را در بر می گیرد چیست و چگونه به هم متصل می شوند؟
|
هندسه نظری جهان های حبابی چیست؟
|
17962
|
بنابراین، من برنامههای مختلف کانالهای علمی را تماشا میکردم، و آنها به این موضوع اشاره میکنند که چگونه ستارگان بسیار پرجرم تنها 100 هزار سال عمر میکنند، در مقابل خورشیدی که 10 میلیارد سال عمر میکند، و ستارههای کوتوله مدت زمان نامشخصی بیشتر عمر میکنند. بنابراین، فرض کنید که شما یک تمدن کهکشانی دارید که نگران «مرگ گرمایی» هستید، و برای اجتناب از آن، تصمیم میگیرند تعدادی از ستارههای بزرگ را جدا کنند و آنها را به خوشهای از ستارههای کوتوله تبدیل کنند، بنابراین ستاره خیلی طول خواهد کشید. اول اینکه آیا گروهی از ستاره های کوتوله می توانند به دور یک مرکز مشترک بچرخند، آنقدر نزدیک که بتوانیم درخشندگی ترکیبی آنها را به عنوان یک واحد در نظر بگیریم؟ شاید اگر بتوانیم همه آنها را در فاصله مداری جیوه از مرکز مشترک بدست آوریم؟ مطمئن نیستید زمانی که شما با یک دوجین یا چند شیء صحبت می کنید، مدارها چقدر پایدار خواهند بود؟ دوم اینکه چقدر از دست دادن درخشندگی وجود دارد؟ می گویید شما یک خوشه ترکیبی از 20 ستاره کوتوله، هر یک 1/20 جرم خورشید، و همه در یک کره از مدار جیوه دارید؟ درخشندگی ترکیبی چقدر کمتر خواهد بود - و بنابراین، زمین چقدر باید نزدیکتر باشد تا آب مایع را حفظ کند؟ من حدس میزنم که شما هنوز هم فصلهای شدیدی داشته باشید، زیرا نزدیکترین رویکرد را به هر کوتولهای داشتید. سوم، اگر بدانیم زمین چقدر باید به آن نزدیک شود - آیا میتوان مداری پایدار به دور چنین خوشهای در آن محدوده وجود داشت؟ در نهایت، اگر بتوانید همه این کارها را انجام دهید، آیا واقعاً زمان زیادی به شما اضافه می شود؟ با فرض اینکه ستاره مبدا در نیمه راه از دنباله اصلی خود در هنگام تقسیم به خوشه کوتوله ها بوده است، بنابراین حدس می زنم که شما عمر باقیمانده یک ستاره کوتوله (هر 1/20 جرم ستاره ای) را تخمین بزنید که در نیمه راه اصلی خود است. دنباله؟ ویرایش: از آنجایی که این یک سوال چند مرحلهای است: اگر بدانیم میتوانیم فوراً چیزی را رد کنیم (یعنی شاید شما نتوانید دهها ستاره کوتوله را در مدار ثابتی داشته باشید، مگر اینکه خیلی از هم دور باشند)، میتواند به این موضوع پایان دهد. دور
|
آیا یک منظومه شمسی زنده می تواند با خوشه ای از ستاره های کوتوله در مرکز کار کند؟ و آیا بیشتر از یک ستاره با جرم منفرد دوام می آورد؟
|
114234
|
این ممکن است احمقانه به نظر برسد، اما من مشاهده کردهام که اگر تلفن همراه من روی سیم هندزفری (گوشی) قرار گیرد و اگر موبایلم لرزش داشته باشد، میتوانم به لرزش شاخههای گوش گوش دهم. من ابتدا فکر کردم که این فقط تخیل من است، اما هر بار که موبایلم روی سیم گوشیم قرار میگیرد، میتوانم کاملاً به لرزش موبایل از طریق گوشگیرها گوش دهم، حتی وقتی به موسیقی با صدای بلند گوش میدهم، هنوز کاملاً میتوانم لرزش را به وضوح بشنوم. چه پدیده ای پشت این ماجرا نهفته است؟
|
صدای لرزش موبایل چگونه از سیم هدفون عبور می کند
|
8062
|
**1.** چرا تابع موج پیچیده است؟ من برخی از توضیحات غیر عادی را جمع آوری کرده ام اما آنها ناقص و رضایت بخش هستند. با این حال، در کتاب مرزباخر در چند صفحه ابتدایی، توضیحی ارائه میکند که من به کمک نیاز دارم: اینکه طول موج دو بروگلی و طول موج یک موج الاستیک در یک تبدیل گالیله خواص مشابهی را نشان نمیدهند. او اساساً می گوید که هر دو تحت تبدیل گیج و همچنین به طور جداگانه توسط تبدیل های لورنتس معادل هستند. این، همراه با مشاهده اینکه $\psi$ قابل مشاهده نیست، بنابراین دلیلی برای واقعی بودن وجود ندارد. آیا کسی می تواند به من یک مقدمه شهودی درباره اینکه تبدیل سنج چیست و چرا همان دگرگونی لورنتس را در یک محیط غیر نسبیتی می دهد به من بدهد؟ و در نهایت چگونه در این طرح بزرگ ماهیت پیچیده تابع موج آشکار می شود ... به گونه ای که آدمک مانند من می تواند درک کند. **2.** یک تابع موج را می توان به عنوان یک میدان اسکالر در نظر گرفت (در هر نقطه ($r,t$) مقدار اسکالر دارد که توسط $\psi:\mathbb{R^3}\times \mathbb{R داده می شود. }\rightarrow \mathbb{C}$ و همچنین به عنوان یک پرتو در فضای هیلبرت (بردار) چگونه این دو دیدگاه یکسان هستند (این احتمالاً چیزی ابتدایی است که من هستم). از دست دادن یا گیج شدن با تعاریف و اصطلاحات، اگر اینطور باشد من از کمک می خواهم ;) **3.** یکی از راه هایی که در مورد سوال بالا فکر کرده ام این است که تابع موج را می توان به طور معادل در $\ نوشت. psi:\mathbb{R^3}\times \mathbb{R}\rightarrow \mathbb{R}^2 $ یعنی از آنجایی که یک تابع موج پیچیده است، معادله شرودینگر در اصل می تواند به صورت معادلات دیفرانسیل جفت شده در دو تابع واقعی نوشته شود که شرایط کوشی-ریمان را ثابت می کند، یعنی اگر $$\psi(x,t) = u(x,t) + i v(x,t) $$ و $u_x=v_t$ ; -\frac{\hbar^2}{2m} \partial_x^2v + V v$$ $$\hbar \partial_t v = \frac{\hbar^2}{2m} \partial_x^2u - V u$$ ( ..در 1-D) اگر این درست است، تعابیر $u,v$.. چیست و چرا مفید نیست. (من فرض می کنم که مشکلات فیزیکی همیشه $\psi(r,t)$ تحلیلی دارند).
|
در مورد ماهیت پیچیده تابع موج؟
|
129479
|
برای ثبت نام در دوره فیزیک کوانتومی برای مبتدیان، چه پیشینه ریاضی مناسبی باید کسب کند؟
|
مطالعه مکانیک کوانتومی پایه
|
81731
|
در معادله شرودینگر مستقل از زمان: $$ -\frac{\hbar^2}{2m} \frac{d^2} {dx^2} u + Vu ~= Eu، $$ چرا قبل از علامت منفی وجود دارد ترم اول؟
|
معادله شرودینگر مستقل از زمان را وارد کنید
|
81488
|
من در مورد دو نوع دوپینگ که منجر به نیمه هادی های نوع p و n می شود مطالعه کرده ام. من هم متوجه شدم که آنها بی طرف هستند. اما، چگونه می تواند باشد؟ آیا بار مثبت (سوراخ ها) در نوع p و بار منفی در نوع n به میزان ناچیزی کوچک هستند تا بر خنثی بودن کلی ماده تأثیر بگذارند؟ اما، در آن صورت با سوراخهای بسیار کم یا بارهای منفی، چگونه نیمهرساناها میتوانند به روشی که واقعاً انجام میدهند کار کنند؟ بنابراین، من فکر می کنم یک توضیح ممکن دیگر وجود دارد و من دوست دارم که توضیح صحیح را بدانم.
|
چگونه نیمه هادی دوپ شده می تواند خنثی باشد؟
|
91919
|
> _فرض کنید ما دو جرم داریم، $m_1$ و $m_2$، جایی که $m_2$ در حال استراحت است، و > $m_1$ مستقیماً به سمت $m_2$ می رود. من می خواهم نسبت > جرم ها را به عنوان تابعی از زاویه بنویسم. با استفاده از پایستگی انرژی، پایستگی تکانه، و اعمال قانون کسینوس ها به مثلثی که بردار تکانه اولیه و بردار لحظه آخری تشکیل می شود، من این سه معادله را بدست آورید: (1) $ m_1^2 v_1^2 = m_1^2 v_1^2~' + m_2^2 v_2^2~' - (m_1 v_1)(m_2 v_2) \cos \theta$ (قانون کسینوس ها) (2) $m_1 v_1^2 = m_1 v_1^2~' + m_2 v_2^2~'$ (مضرات انرژی) (3 ) $m_1 \mathbf{v}_1 = m_1 \mathbf{v}_1~' + m_2 \mathbf{v}_2~' $ (معمولاً مادر ' + m^2 v_2^2~' + (m_1 m_2)(v_1~' v_2~') \cos \theta$ من میخواهم سعی کنم متغیرهای $v_1~'$ و $v_2~'$ را حذف کنم، زیرا در یک محیط آزمایشی ممکن است اندازهگیری آنها کمی دشوارتر باشد. با این حال، من می خواهم متغیر $v_1$ را حفظ کنم، زیرا تعیین آن کمی آسان تر است - فرض کنید ذره متحرک یک الکترون باشد، سپس $m_1$ شناخته شده است، و $v_1$ را می توان به راحتی با دانستن ولتاژ شتاب دهنده امیدوارم کسی مرا به راه درست راهنمایی کند، مطمئناً قدردان آن خواهم بود.
|
برخورد بین دو ذره: نوشتن جرم به عنوان تابعی از زاویه
|
5014
|
چند منبع خوب برای یادگیری پیشینه ریاضی مکانیک کوانتومی چیست؟ من در مورد تجزیه و تحلیل تابعی، نظریه عملگر و غیره صحبت می کنم ...
|
پیشینه ریاضی مکانیک کوانتومی
|
126584
|
مدل همیلتونی بوز-هابارد $$H=-J\sum\limits_{<i,j>}b_i^{\dagger}b_j+h.c.+\frac{U}{2}\sum\limits_{i خوانده میشود }n_i(n_i-1)-\mu\sum\limits_in_i~~~~~~~~~(1)$$ برای این مرحله را رسم می کنیم نمودار در فضای ($J/U$، $\mu/U$). به همین ترتیب اگر بخواهم نمودار فاز همیلتونی را ترسیم کنم که شبیه $$H=-J\sum\limits_{<i,j>}b_i^{\dagger}b_j+h.c.+\frac{U}{2}\ sum\limits_{i}n_i(n_i-1)~~~~~~~~~(2)$$ چگونه نمودار فاز چنین همیلتونی را بدست آوریم؟ من این مدل را به صورت عددی با قطریابی دقیق حل می کنم.
|
نمودار فاز حالت زمینی مدل بوز-هابارد
|
77238
|
خوب من تصور می کنم که یک موشک بسیار سریع در کنار زمین در حال حرکت است و می دانم که مردم در زمین تصور می کنند که وقایع روی موشک با حرکت کندتر و انبساط زمان اتفاق می افتد و برای افرادی که در موشک هستند همین طور است. می توانند خود را در حالت استراحت و زمین در حال حرکت بدانند تا رویدادهای زمین را آهسته تر در نظر بگیرند، سوال من در لحظه ای مطرح می شود که حرکت آنها نسبت به یکدیگر متوقف می شود. فرض کنید دو دوقلو همسان وجود داشت، یکی روی موشک و دیگری روی زمین، برای دوقلوهای درون موشک او طوری تجربه میکرد که گویی سریعتر از برادرش روی زمین بزرگتر میشود، زیرا او رویدادهای آنجا را کندتر میداند و همینطور برای دوقلوهای دیگر، در لحظه ای که از حرکت باز می ایستند، کدام یک بزرگتر است؟ اگر کسی نیست، چگونه این اختلاف زمانی فقط با توقف ناگهانی جبران می شود. منظورم این است که یکی به وضوح تجربه کرد که چگونه سریعتر از خواهر یا برادر متحرک خویشاوندش بزرگتر می شود، اگر این حرکت را به اندازه کافی حفظ کنیم، می توانیم در حالی که برادرش را کوچکتر می بینیم به پیری برسیم، _بعد از__این حرکت را متوقف کنیم چه اتفاقی می افتد؟
|
بسط زمان نسبیت خاص
|
93955
|
من چیزی از مدرسه به یاد ندارم، پس لطفا در مورد عنوان چه می گویید؟
|
اگر بخواهم فیزیک کوانتومی یاد بگیرم آیا باید فیزیک کلاسیک را یاد بگیرم؟
|
129604
|
همانطور که من متوجه شدم، شما نمی توانید فراتر از تابش پس زمینه مایکروویو کیهانی را ببینید، زیرا پلاسمای جهان اولیه نسبت به تابش الکترومغناطیسی مات بود. اگر «تلسکوپی نوترینو» با وضوح کافی داشته باشید چه میشد؟ آیا می توانید جهان اولیه را از قبل از ترکیب مجدد مشاهده کنید؟
|
با نوترینوها فراتر از CMBR را می بینید؟
|
110754
|
_این سوال مربوط به چرا خطوط مغناطیسی نیرو نامرئی هستند؟ و انگیزه آن نظر @BlackbodyBlacklight است، بر این اساس، مثال گویا ممکن است به این سوال مرتبط به عنوان زمینه به وضوح قابل درک باشد. مکان اندازه گیری را به روشی (احتمالاً غیرمستقیم) تحت تأثیر قرار می دهد که امکان استخراج اطلاعات در مورد ساختار آن را فراهم می کند. این قابل مقایسه با استخراج اطلاعات در مورد مشخصات دمایی از راه دور بر اساس خواص میدان الکترومغناطیسی محلی است، مانند زمانی که _استفاده از دوربین_، یا فقط _دیدن چیزی درخشش_. ممکن است معلوم شود که اساساً استخراج اطلاعات در مورد یک میدان مغناطیسی از راه دور غیرممکن است (با توجه به برخی محدودیت های معقول). در این مورد، یک پاسخ باید به طور ایده آل توضیح دهد که چرا چنین است. آنچه در بالا توضیح داده شد تقریباً با ادراک انسانی قابل مقایسه است، که زمینه ای بود که در ابتدا این سؤال مطرح شد. بنابراین، من ایده های اولیه خود را در این زمینه در بخش زیر نشان خواهم داد: * * * _ ایجاد زمینه برای سوال (جنبه های بیولوژیکی مورد اشاره بخشی از **تصویر** هستند، **به طور مستقیم به سوال):_ ایده محرک این بود: _ما نمی توانیم میدان های مغناطیسی را ببینیم، اما ممکن است به این دلیل باشد که در طول تکامل کسب این قابلیت مهم نبود._ آیا اصولاً ممکن است میدان های مغناطیسی را ببینید؟ حال، اگر در طول تکامل مفید بود - چه نوع ادراک صرفاً **از جنبه فیزیکی** سؤال ممکن است - با فرض تکامل کامل. سوال مرتبط در مورد دیدن خطوط میدان مغناطیسی می پرسد - بنابراین آیا چیزی مانند چشم برای _دیدن خطوط میدان_ می تواند تکامل یافته باشد؟ من **فرض نمی کنم**، بنابراین نیازی نیست وارد جزئیات شویم که آیا آنها را روی سطوح ببینیم، به عنوان خطوطی در فاصله ثابت و غیره. در برخی از پرندگان و باکتریها، درک میدان زمین بر حسب **جهت میدان محلی(!) ** خطوط است - چیزی شبیه احساس شمال و جنوب. * * * _ سوال واقعی مربوط به فیزیک میدان های مغناطیسی در مقایسه با پدیده هایی که ادراک انسان برای آنها وجود دارد: ** محدودیت های فیزیکی ** چیست؟ دیدن میدان مغناطیسی مانند رنگ پایه چهارم کار نمی کند - هیچ تشعشعی وجود ندارد. چیزی شبیه به درک صدای فضایی؟ این به معنای اندازه گیری از مجموعه محدودی از نقاط مرجع محلی برای جمع آوری اندازه گیری ها در یک مکان از راه دور معین است. هر چیزی بهتر از اندازه گیری یک بردار میدان محلی قطعا جالب است.
|
چه چیزی را می توان در مورد یک میدان مغناطیسی از راه دور اندازه گیری یا استخراج کرد؟
|
2550
|
من مقاله ای را خواندم که مصرف برق توسط بسیاری از دستگاه ها را بیان می کند. می گوید یک کامپیوتر رومیزی (کامپیوتر و مانیتور) از 400 تا 600 وات استفاده می کند. در حالی که وقتی کامپیوتر و مانیتورم را با متر چک کردم بعد از بارگذاری ویندوز xp و اجرای برنامه حدود 60 + 60 = 120 وات بود (کامپیوتر + مانیتور CRT 17 اینچی) ولتاژ اینجا 220 ولت است. کدام یک درست است؟ انرژی مصرف می کند؟
|
مصرف برق یک کامپیوتر رومیزی چقدر است؟
|
119772
|
مایلم موقعیتی روزمره را پیدا کنم که موارد زیر را نشان دهد: یک میله در جهتی عمود بر محور خود حرکت می کند. یک سر گیر می کند و میله شروع به چرخش در اطراف این انتهای می کند. سپس سرعت انتهای دیگر میله با یک فاکتور SQRT (3) افزایش می یابد. در اینجا یک تصویر است. آیا کسی می تواند به یک موقعیت ساده در زندگی روزمره فکر کند که این انتقال از ترجمه به چرخش را نشان دهد. البته نیازی به مشاهده افزایش سرعت نیست، بلکه فقط موقعیتی است که می توانید از دانش آموز بپرسید که جسم در حال چرخش چه سرعتی خواهد داشت. (فقط میلههایی که در هوا پرواز میکنند چیزی نیست که هر روز میبینید.) اگر موقعیت عاری از جاذبه باشد (حرکت افقی)، به اعتقاد من، تصویر بهتری خواهد بود. (وضعیت مرتبط، اما بسیار پیچیده و متفاوت، این است که اگر بالای یک تیر تلگراف بنشینید. اگر میله در پایین شکسته شود، اگر بلافاصله به جای پایین آمدن با آن از روی تیرک بپرید، آسیب کمتری خواهید دید (از لحاظ نظری). (سرعت کمتر با یک ضریب sqrt (1.5) من معتقدم.)) یک جفت اسکیت باز با سرعت یکدیگر را می گیرند و با هم شروع به چرخیدن می کنند. اما توده اسکیت بازها روی بدنشان متمرکز است و تنها چیزی که شتاب می گیرد دست هایشان است اگر آنها را بیرون نگه دارند. (البته تصویر کلاسیک یک اسکیت باز که با کشیدن بازوها یک پیروت درست می کند در اینجا کمکی نمی کند.) با تشکر.
|
انتقال از انرژی جنبشی خطی به دورانی را نشان دهید
|
2552
|
جرم m به انتهای یک طناب در طول R بالای محور چرخشی آن متصل می شود (محور موازی با افق است، موقعیت جرم عمود بر افق است). سرعت اولیه V0 در جهت موازی با افق به آن داده می شود. حالت اولیه در موقعیت A در تصویر نشان داده شده است. نیروهای وارد بر جرم MG از زمین و T کشش بند ناف است. چگونه می توانم کشش بند ناف را محاسبه کنم وقتی جرم در یک زاویه $\theta$ از موقعیت اولیه خود قرار دارد (موقعیت B در تصویر)؟ . این چیزی است که من فکر کردم: از آنجایی که جرم در یک دایره در حال حرکت است، بنابراین کل نیرو در جهت شعاعی T - MG*$\cos\theta$ = M*(V^2)/R است و بنابراین T = MG*$\ cos\theta$+M*(V^2)/R اما از آنجایی که MG شتاب را در جهت مماسی اعمال میکند، V نیز باید تابعی از $\theta$ باشد و این جایی است که من گم شدم. من سعی کردم V را به عنوان ادغام MG*$\sin\theta$ بیان کنم، اما مطمئن نبودم که آیا این رویکرد درست است یا خیر.
|
چگونه کشش طناب را در یک دایره عمودی محاسبه کنیم؟
|
16814
|
آیا کسی با تجربه در این زمینه می تواند به من بگوید که برای درک کتاب/درس مقدماتی مکانیک کوانتومی باید حداقل **دانش ریاضی** را بدست آورد؟ من دانش ریاضی دارم، اما باید بگویم، در حال حاضر، یک دانش ضعیف است. من یک دوره مقدماتی مقدماتی در حساب دیفرانسیل و انتگرال، جبر خطی و نظریه احتمال گذراندم. شاید بتوانید چند کتاب را پیشنهاد کنید که قبل از شروع با QM باید آنها را مرور کنم؟ Thx.
|
دانش ریاضی لازم برای شروع مکانیک کوانتومی چیست؟
|
12461
|
من میخواهم یک استدلال محکم (یا نقطههای گلوله) را ترسیم کنم تا نشان دهم که ایده diff(M) که گروه سنج نسبیت عام است چقدر ضعیف است. اساساً من این نکات را دارم که به نظر من بسیار محکم است، اما می خواهم بفهمم که آیا تصورات غلطی از جانب من وجود دارد که من به سادگی دریافت نمی کنم و اگر چنین است، برای محکم تر کردن پرونده کمک می خواهم یا درک کنم که چرا این مورد (برای گرانش) صدق نمی کند: * گروه های گیج با یک گروه تقارن یکسان نیستند (با تشکر از ریموند استریتر که این نقطه را کاملاً واضح کرد) * عدم تغییر گیج در الکترودینامیک یک مشاهده که مشاهدهپذیرهای فیزیکی پس از تبدیل سنج بدون تغییر هستند **بدون تغییر چارچوب مختصات** (از ما خواسته میشود باور کنیم که در گرانش کسی همین کار را کرد؟ یعنی کسی مشاهده کرد که مشاهدهپذیرهای فیزیکی پس از یک دیفئومورفیسم-سنج- بدون تغییر هستند. دگرگونی، فقط برای اینکه بعداً استدلال کنیم که به همین دلیل، هیچ چیز قابل مشاهده فیزیکی برای شروع وجود ندارد، این خیلی منطقی نیست، نمی توان گفت که استدلال دایره ای ساده و احمقانه آن) * الکترودینامیک کلاسیک نیز ثابت است (مثل تقارن ثابت است، نه به عنوان گیج-نامغیر) در Diff(M). البته زمانی که تئوری کوانتیزه شود و $\hbar$ ظاهر شود، تغییر ناپذیری شکسته میشود، زیرا مقیاس ترجیحی برای انرژیهای خاص را در نظر میگیرد. نکته کلیدی در اینجا این است: ** گرانش کلاسیک در مورد داشتن diff(M) به عنوان یک گروه تقارن خاص نیست** * از نقاط 2 و 3، اگر من نتوانم استنباط کنم که Diff(M) یک گیج تغییر ناپذیر الکترودینامیک است، همین امر باید در مورد گرانش نیز صدق کند برای این سوال، من می گویم که یک پاسخ معتبر یا هر یک از استدلال ها را به عنوان اشتباهات خود رد می کند (از این رو استدلال محکمی نشان می دهد که چرا گرانش خاص است و تفاوت (M) بدون شک گروه سنج آن است)، یا استدلال را برای ضد گلوله بودن آن بهبود بخشید (با عرض پوزش برای جناس)
|
استدلال در مورد مغالطه diff(M) که یک گروه سنج برای نسبیت عام است
|
114415
|
من می خواهم بدانم برای درک عمیق مدل ذرات استاندارد باید از چه نظریه های ریاضی آگاهی داشته باشم.
|
نظریه های پایه ریاضی برای درک خوب مدل استاندارد
|
81662
|
من یک دوچرخه ورزشی FitDesk را برای خروجی RPM پدال ها و موقعیت کنترل مقاومت در محدوده حرکت آن هک کرده ام. من می خواهم انرژی مورد نیاز برای پدال زدن دوچرخه را در دورهای مختلف و تنظیمات مقاومتی مشخص کنم. رویکرد من تعیین گشتاور مورد نیاز برای چرخاندن دوچرخه در تنظیمات مختلف است. اولین ایده من استفاده از مته سرعت متغیر برای چرخاندن دوچرخه در حین اندازه گیری آمپراژی است که مته می کشد. با ثابت نگه داشتن سرعت مته، تنظیم مقاومت را تغییر داده و تغییر آمپر را مشاهده می کنم. من همچنین آمپراژ کشیده شده بدون بار روی مته را پایه میدهم. من میتوانم دوچرخه را با استفاده از مته بچرخانم، اما نگران هستم که اندازهگیریها غیرخطی باشد، زیرا با افزایش مقاومت، مقدار گرمای تولید شده توسط مته کمی تغییر میکند و نمیدانم چه ارتباطی با این مته دارد. خواندن آمپر ایده دوم من انداختن وزنه ای است که دوچرخه را با استفاده از یک آرایش قرقره ساده بچرخاند. اگر وزن را بدانم و بتوانم شتاب زاویهای دوچرخه را اندازهگیری کنم، باید بتوانم محاسبه کنم که وزن در تنظیمات مقاومتی مختلف بر چه مقدار گشتاور غلبه میکند. اما من نگران هستم که پس از تنظیم همه اینها، تفاوت در شتاب برای مقایسه معنی دار بسیار کوچک باشد. (من واقعاً نمی دانم که آیا این مشکل ایجاد می کند یا نه.) بنابراین از متخصصان می پرسم: ساده ترین راه برای رسیدن به هدف من چیست؟
|
نحوه اندازه گیری انرژی مورد نیاز برای پدال زدن دوچرخه ورزشی
|
98883
|
در کوانتیزاسیون تئوری میدان اسکالر، رابطه کموتاسیون بین عملگرهای میدان **با دست** و به طور مشابه بین عملگرهای میدان دیراک **با دست** تحمیل می کنیم. در نتیجه، در مورد اول، آماره بوز (تابروی موج دو ذره متقارن است) و در مورد دوم، آمار فرمی (موج دو ذره ضد متقارن است) دریافت می شود. اما آیا واقعاً قضیه اسپین-آمار را *** اثبات می کند؟
|
آیا این واقعا قضیه آمار اسپین را اثبات می کند؟
|
123411
|
اگر من با سرعت نسبیتی از سیاره A به سیاره B که نسبت به یکدیگر در حالت استراحت هستند سفر کنم، در زمان رسیدن از افراد A یا B جوانتر خواهم بود. با این حال، چگونه این موضوع با این واقعیت که تغییر در زمان مناسب باید متقارن باشد، مطابقت دارد، یعنی من باید رویدادهای A و B را به عنوان حرکت با سرعت کمتر مشاهده کنم، در حالی که آنها رویدادها را برای من مشاهده می کنند که با سرعت کمتری حرکت می کنم، بنابراین وقتی به B رسیدم چرا جوانتر باشم؟ میدانم که این شبیه به پارادوکس دوقلو و سؤالهای دیگری است که پرسیدهام، اما هنوز نمیدانم چگونه میتوانید این اختلاف را حل کنید، زیرا برای کل سفر در یک چارچوب اینرسی باقی میمانید. آیا به این دلیل است که باید شتاب را کاهش دهم و در نتیجه چارچوب های مرجع را تغییر دهم تا به B برسم، و اگر چنین است، اگر هرگز از A به B شتاب ندهم یا شتاب ندهم، فقط با مقداری سرعت تعیین شده از کنار آنها عبور کنم، تأثیر یکسان خواهد بود. من در بیگ بنگ؟
|
سفر بین دو سیاره در حالت استراحت به سمت یکدیگر
|
119778
|
من هفته گذشته فیزیک دانشگاه را دوباره مطالعه می کردم، اکنون در بخش سینماتیک در 2 بعد و به طور خاص در مورد حرکت پرتابه هستم. او در صفحه 86 کتاب خود (Serway - فیزیک برای دانشمندان و مهندسان) معادله دامنه حرکت پرتابه را به دست آورده است: $$R=\frac{{v_i}^2\sin2\theta_i}{g}$ $ اما من نمی دانم چرا او از یکی از فرضیات خود استفاده کرد $\color{red}{\bf سوال1:}$ چرا $v_{xi}=x_{x\rlap\bigcirc B}$؟ جایی که $\rlap\bigcirc {\,\sf B}$ زمانی است که پرتابه متوقف می شود. $\color{darkorange}{\bf سوال2:}$ چرا او از ذره تحت مدل سرعت ثابت برای استخراج آن فرمول استفاده کرد، در حالی که در اینجا ما با یک پرتابه تحت شتاب ثابت سروکار داریم؟ هر گونه پاسخی پذیرفته می شود، من در مورد آن مسائل بسیار ناامید هستم!
|
چرا از مدل سرعت ثابت در مشتق حرکت پرتابه استفاده می شود؟
|
116493
|
با توجه به حل معادله فون نیومن $\rho(t) = e^{-i H t/\hbar} \rho(0) e^{i H t/\hbar}$ چگونه میتوانیم توجیه کنیم که به طور کلی به عنوان $t\rightarrow\infty$ تثبیت می شود؟ برای مثال، $H=\begin{pmatrix}0 & 1 \\\ 1 & 0\end{pmatrix}، \rho(0)=\begin{pmatrix}\frac{1}{2} و \frac{1 {2} \\\ \frac{1}{2} & \frac{1}{2}\end{pmatrix}$، به سادگی برطرف میشود؟ اما آیا طبیعی است؟ آیا قبل از رسیدن به تعادل نباید دینامیک موجی وجود داشته باشد؟
|
تثبیت معادله فون نویمان
|
78587
|
به عنوان مثال ما می دانیم که شیشه هنگامی که توسط ابریشم مالش می شود دارای بار مثبت می شود در حالی که ابریشم دارای بار منفی می شود. دقیقا چه چیزی شیشه را برای از دست دادن الکترون در آن آزمایش مناسب می کند؟ (
|
وقتی اجسام را به هم می ساییم، چه چیزی تعیین می کند که کدام ماده الکترون ها را می گیرد؟
|
46558
|
من باید جابجایی چترباز را بعد از ارتفاع معین (نزدیک به 37000 متر) و در عرض جغرافیایی معین پیدا کنم. من جرم، مساحت، مساحت چتر نجات، ارتفاع سقوط، ارتفاع استقرار چتر نجات، دادههای مربوط به جو، و سایر مقادیر مختلف را دارم. من سرعت و دما ندارم پس گیر کردم. لطفا کمک کنید. مشکلات من: پیدا کردن تغییر فشار بدون دما: $V(dP/dt) = nR(PV/NR)$ (انجام این کار منجر به فشار اولیه برای تغییر فشار می شود...)؟ استفاده از تغییر فشار برای یافتن تغییر چگالی: باز هم دما وجود ندارد، و اگر دما را جایگزین PV/NR کنید، در نهایت شرایط فشار را لغو میکنید و استفاده از مشتق فشار را بیهوده میکنید؟ چگالی $ = (P*Mw)/(RT)$ با استفاده از تغییر چگالی برای یافتن تغییر درگ: سرعتی داده نشده است، پس چه کنم؟ $Drag = Cd*A*.5*r*v^2$، که در آن $r = drag$ با استفاده از کشیدن به نیروی خالص برای یافتن شتاب: $drag/m = a$؟ چند مرحله آخر را برای چتر نجات تکرار کنید: ... سرعت چرخش زمین را پیدا کنید و از دو سرعت (زمین/فرد) برای یافتن زمان های برجسته استفاده کنید: ? از موارد بالا برای پیدا کردن استفاده کنید: جابجایی کل _Note_ من باید به فرآیند بالا پایبند باشم و مقادیری ارائه نکردم زیرا ترجیح میدهم در مورد استراتژیها کمک بگیرم.
|
استفاده از ترمودینامیک و سینماتیک با هم برای حل مشکل چتر نجات؟
|
43109
|
عقل رایج این است که برای اینکه یک QFT قابل عادی سازی مجدد باشد، باید تحت یک تبدیل تقارن ثابت باشد. چرا عادی سازی مجدد به یک تقارن ناگسستنی نیاز دارد؟ اولین نشریه ای که آن را ثابت می کند کدام است؟
|
چرا عادی سازی مجدد به یک تقارن ناگسستنی نیاز دارد؟
|
94286
|
این یک سوال در مورد هماهنگ سازی ساعت ها است. اگر دختری در قطار همان ساعتی را داشته باشد که یک پسر روی سکو دارد و ساعت های خود را در ساعت 12 صبح با هم هماهنگ کنند، زمانی که قطار و سکو هر دو نسبت به یکدیگر ثابت هستند. سپس اگر قطار حرکت کند و مدتی بعد (یک زمان تصادفی بعد) دختر بگوید ایست. وقتی او این را می گوید، هم پسر و هم دختر ساعت خود را متوقف می کنند. آنها آن را خاموش میکنند تا ساعت زمانی را که آن را متوقف کردهاند نشان دهد. سپس دختر از قطار پیاده می شود و ساعت خود را با آن پسر مقایسه می کند. کدام یک کند خواهد بود؟ هر دو نسبت به یکدیگر حرکت می کردند، بنابراین هر دو ساعت آنها باید کند کار کند. من که نمی فهمم./؟
|
هماهنگ سازی و اتساع ساعت
|
2559
|
مداری را تصور کنید که یک منبع ولتاژ، یک کلید و یک القایی همگی به صورت سری به هم وصل شده اند. اول، سوئیچ باز است و جریان و میدان مغناطیسی در اطراف وجود ندارد. اگر کلید را ببندیم، اختلاف پتانسیل منبع ولتاژ فوراً به القایی اعمال می شود. قانون لنز به ما می گوید که ولتاژ القایی از القایی همیشه به گونه ای خواهد بود که تغییر در شار مغناطیسی کاهش می یابد. و ما قانون فارادی داریم که به ما می گوید ولتاژ القایی برابر با تغییر شار مغناطیسی است. دلیل نظری این که چرا تغییر شار مغناطیسی باید کمتر از ولتاژ اعمال شده باشد چیست؟ چرا برای t -> infinity همیشه جریانی را از طریق القایی اجرا می کند، زیرا فقط یک مقاومت است؟ آیا فقط به این دلیل است که سیم ها مقاومت دارند؟ در این صورت هنگام استفاده از ابررساناها به جای سیم چه اتفاقی می افتد؟ آیا مقاومت داخلی منبع ولتاژ است؟
|
خود القایی: چرا ولتاژ القایی کوچکتر از ولتاژ اعمال شده است؟
|
82828
|
در تصویر زیر به سه مورد اشاره شده است. $N$ نیروی عادی وارد بر جسم داخل بالابر و $mg$ نیروی جاذبه ناشی از گرانش است. در مورد 1، $N = mg$. در مورد 2، $N = m(g+a)$ و در مورد 3، $N = m(g-a)$. چرا در مورد دوم و سوم اینطور است؟ 
|
توضیح دهید که در بالابر چه اتفاقی می افتد
|
11477
|
این نتیجه کاملاً جدید منتشر شده (طبیعت): > ** کلاسیک نبودن تجربی یک سیستم کوانتومی تقسیم ناپذیر** > توسط رادک لاپکیوویچ، پیژه لی، کریستوف شف، ناتان ک. لانگفورد، سون > راملو، مارسین ویسنیاک و آنتون زایلینگر (نگاه کنید به) در اینجا، برای یک مقاله محبوب تر در مورد آن، اینجا را ببینید، همچنین برای پیش چاپ، ArXiv را اینجا ببینید. به نظر می رسد از تفسیر کپنهاگ پشتیبانی می کند. **سوال من** آیا این قطعاً تعبیر چندجهانی را رد می کند - یا هنوز خلأهایی وجود دارد؟ تفسیر چندجهانی از این آزمایش احتمالاً چگونه می تواند باشد (در صورت امکان)؟ ممنون **ویرایش** چون واضح است که ابهام ایجاد کردم، چگونه به این سوال رسیدم: در پایان مقاله نیوساینتیست آمده است: > نیلز بور، غول فیزیک کوانتومی، از طرفداران بزرگ این ایده بود > که ماهیت واقعیت کوانتومی به آنچه برای اندازهگیری انتخاب میکنیم بستگی دارد، مفهومی که تفسیر کپنهاگ نامیده شد. زایلینگر می گوید: «این آزمایش از تفسیر کپنهاگ پشتیبانی بیشتری می کند.
|
آیا این آزمایش کوانتومی جدید امکان تفسیر جهان های متعدد را رد می کند؟
|
123106
|
بنابراین من در مورد پارادوکس دوقلو زیاد مطالعه کرده ام و با چندین توضیح مختلف مواجه شده ام که در تلاش برای حل آن هستند. ابتدا اجازه دهید با گفتن اینکه نسبیت عام توضیح کافی نیست و در واقع ربطی به حل پارادوکس ندارد شروع کنم. (از آنچه خوانده ام چیزهای زیادی برای من روشن شده است، زیرا اشاره شده است که اعتقاد به ژنرال پارادوکس را برطرف می کند، یک تصور غلط رایج است) برای هدایت آن نقطه به خانه اجازه دهید یک تغییر جزئی در پارادوکس دوقلو پیشنهاد کنم که شتاب را حذف می کند. همه با هم برخی از نژادهای باستانی بیگانگان مدتها پیش بدون اطلاع ما آزمایشی را برای ما ترتیب دادند تا به ما در درک فضا زمان کمک کنند. این آزمایش شامل دو فضاپیما با ساعتهایی است که در فاصله بسیار زیادی از هم جدا شدهاند. اولین ساعت، ساعت A، میلیون ها سال پیش به سرعت نور 866/0 شتاب داده شد (بنابراین زمان با نیم سرعت حرکت می کند) و در مسیری قرار دارد که از کنار زمین عبور کند. همانطور که از کنار زمین عبور می کند، ساعت خود را روی صفر تنظیم می کند و به راه خود ادامه می دهد. (بیگانگان همچنین یک ساعت روی زمین به جا گذاشتند، ساعت C، که از لحظه ای که ساعت A از زمین می گذرد شروع به تیک تیک زدن می کند و خودش را روی 0 تنظیم می کند) ساعت دیگر، ساعت B، نیز مدت ها پیش به سرعت نور به 0.866 شتاب داده شده است. در همان مسیر ساعت A اما در جهت مخالف به طوری که به سمت زمین حرکت می کند. دو کشتی و ساعتهای مربوط به آنها در فاصله چهار سال نوری از زمین از یکدیگر عبور می کنند و در این نقطه ساعت A زمان خواندن خود را به ساعت B منتقل می کند. ساعت B از کنار زمین عبور می کند و اندازه گیری زمان خود را به گونه ای رله می کند که با ساعت مقایسه شود. ج. زمان نیمی از زمان سپری شده توسط ساعت C را نشان می دهد، اما اگر اتساع زمان همیشه متقارن باشد، چگونه این امکان وجود دارد؟
|
پارادوکس دوقلو بدون شتاب
|
119771
|
چند سوال وجود دارد که باید با جزئیات اما به روشی آسان به آنها پاسخ داده شود... 1. توصیف صفحه قطبش امواج الکترومغناطیسی به چه معناست؟ 2. چرا برخی از آنتن ها دارای میله هایی هستند که افقی و برخی عمودی هستند؟ این چه ربطی به قطبش امواج الکترومغناطیسی دارد؟
|
امواج الکترومغناطیسی در یک آنتن
|
94289
|
در کتاب QFT پسکین و شرودر، صفحه 189، معادله 6.38، چگونه از خط اول به خط دوم می رسند؟ به طور خاص، من در گذار از چیزی که تصور می کنم گیر کرده ام: $$ k'_\alpha \gamma^\alpha m \gamma^\mu + m k_\alpha \gamma^\alpha \gamma^\mu $ $ به: $$ -2m(k+k')^\mu $$ چه چیزی را از دست داده ام؟ من فکر کردم ممکن است از معادله دیراک استفاده کند زیرا روی $u(p)$ کار می کند، اما این نمی تواند باشد زیرا $k\neq p$. همچنین نتوانستم بفهمم چگونه از روابط ضد جابجایی ماتریس های گاما استفاده کنیم.
|
معادله پوستین 6.38
|
98881
|
در صفحه 160 Peskin & Schroeder، آنها می گویند: > بنابراین ما انتظار داریم $\mathcal{M}^\mu(k)$ توسط یک عنصر ماتریسی از > فیلد هایزنبرگ $j^\mu$: $$\mathcal داده شود. {M}^\mu(k) = \int \mathrm{d^4}x \; > \exp(\mathrm{i}k \cdot x)\langle f | j^\mu(x) | i\rangle.$$ چرا چنین انتظاری دارند؟ این از کجا می آید؟ من عبارات مشابهی را با مثلاً دیده ام. دو شاخص لورنتس و غیره. از طریق انتگرال های مسیر به من آموزش داده شده است (بدیهی است که کافی نیست) و برای برقراری ارتباط بین فرمالیسم های مختلف مشکل دارم.
|
کجا $\mathcal{M}^\mu(k) = \int \mathrm{d^4}x \; \exp(\mathrm{i}k \cdot x)\langle f | j^\mu(x) | i\rangle$، در Peskin و Schroeder، از؟
|
123111
|
من اخیراً نسخه ای از پارادوکس دوقلو را با یک پیچ و تاب ارسال کردم، اما در اینجا می خواهم یک آزمایش فکری جدید را با هم پیشنهاد کنم. دو ساعت A و B را بردارید و A را در فاصله 1 واحد AU از B قرار دهید. برای انجام این کار، یک پالس نوری از A به B ارسال کنید، و زمانی که پالس به B رسید، ساعت شروع به تیک تاک کردن می کند، در حالی که A منتظر زمان دقیقی است که نور طول می کشد تا به B برسد تا شروع به تیک تیک کند. ایده این است که دو ساعت هماهنگ باشند اما با فاصله زیادی از هم جدا شوند، و من تصور می کنم چندین راه برای انجام این کار وجود دارد. حالا یک ساعت سوم، ساعت C، که با A و B نیز همگام سازی شده است، بگیرید و بگذارید فاصله بین A و B را در 0.866c بپیماید تا زمان با 1/2 نرخ ساعت C باشد. اما برای ساعت C، A & B با نیم سرعت در حال اجراست. وقتی به B رسید، میتوانیم زمانهای سپری شده را مقایسه کنیم و با اطمینان بگوییم که آیا C یا A & B در واقع کندتر کار میکردهاند، حتی اگر نسبیت خاص حکم میکند که هر دو یکدیگر را کندتر میدانند و هر دو درست هستند. تنها توضیح مناسبی که می توانم به آن فکر کنم این است که برای C، همزمانی بین A و B شکسته شده و خوانش های B را نادرست نشان می دهد، اما هنوز ما را در مکان بسیار عجیبی قرار می دهد، زیرا در نهایت برای C، B باید نیمی از زمان را بخواند و برای B، C باید نیمی از زمان را بخواند. *توجه: لطفاً سعی نکنید و از شتاب برای توضیح نابرابری استفاده نکنید، این یک تصور غلط رایج است که شتاب پارادوکس دوقلو را حل می کند، در حالی که در واقع از شتاب برای تأیید تغییر در فریم های مرجع استفاده می شود. برای جلوگیری از این معمای با هم، میتوانید تصور کنید که ساعت C زمانی که از A رد میشود به سرعت بالا بوده و با عبور از C خود را با A همگام میکند. خواندن از B برای مقایسه. به این ترتیب C در تمام مدت آزمایش در یک قاب اینرسی قرار دارد.
|
چگونه اتساع زمان می تواند متقارن باشد؟
|
57237
|
اگر نیمه هادی نوع p و نیمه هادی نوع n یک دیود به طور مساوی دوپ شوند و اگر دیود بایاس رو به جلو باشد، سوراخ ها به سمت نیمه هادی نوع n حرکت می کنند و الکترون ها به سمت نیمه هادی نوع p حرکت می کنند و با انتشار می یابند. یکدیگر آیا اگر همه آنها با یکدیگر پراکنده شده باشند، الکترونی وجود خواهد داشت که به پایانه مثبت باتری برود؟ نمیتونم بفهمم لطفا کمکم کنید
|
کار یک دیود اتصال p-n هنگام بایاس به جلو
|
28547
|
این ایده معروف وجود دارد که _اگر همه کوه های یخ شناور ذوب شوند، سطح آب ثابت می ماند_ (زیرا آب جایگزین شده با یخ، حجم یخ ذوب شده است). حالا، 1. اگر اشکال عجیبتری از یخ را مجاز کنید (مثلاً یخ XII با چگالی 1.29 را در نظر بگیرید) همیشه اینطور است؟ 2. آیا همیشه چنین است **روی/در زمین**؟ **ویرایش:** من به دنبال این بودم که شما آب را به عنوان مایعی که حاوی تکه های آب به صورت جامد است داشته باشید. هیچ زمینی در اینجا وجود ندارد. یخ همیشه شناور یا غرق شده است (در صورت امکان). برای فرمول بندی مجدد، آیا می توان یخ را در هر شرایطی (فشار، دما) در آب فرو برد؟ **ویرایش 2:** ویکی پدیا: یخ VII دارای چگالی حدود 1.65 گرم در سانتی متر 3 (در 2.5 گیگا پاسکال و 25 درجه سانتی گراد) است. و آب به عنوان یک مایع تراکم ناپذیر دارای چگالی 1 گرم سانتی متر-3 است. این بدان معنی است که یخ VII در پایین دریاچه قرار دارد و با ذوب شدن آن گسترش می یابد. آیا این حقیقت دارد؟ و آیا محیط هایی در زمین وجود دارد که در آن این (یا مشابه) اتفاق بیفتد؟
|
با ذوب شدن یخ XII چه اتفاقی برای سطح آب می افتد؟
|
43100
|
سلام من سعی می کنم این مثال کتاب درسی را حل کنم اما نمی دانم از کجا شروع کنم. > _ناسا تصمیم به ارسال یک کاوشگر آزمایشی به مریخ گرفته است. وزن آن روی زمین > 40 دلار کیلوگرم_ف دلار است. هنگامی که کاوشگر نزدیک سیاره باشد، توسط میدان گرانشی آن جذب می شود ($g_{Mars} = 3.75\ m/s^2$). قطر چتر نجات را طوری تعیین کنید که کاوشگر با سرعت 3 دلار بر ثانیه (معادل پرتاب کاوشگر از ارتفاع 0.5 متری روی زمین) به سطح مریخ برخورد کند. ($A_{chute} = π \frac{D^2}{4}، C_D = 1.4$، چگالی > جو مریخ $\frac{2}{3}$ از زمین است)._ > > _ [$C_D$ ضریب درگ چتر $C_D = 1.4$ است (بدون ابعاد، > عدد بی بعد، یا عدد واضح،) و جایی که $A$ منطقه پیش بینی شده > از جامد در صفحه ای عمود بر حرکت بدن.]_ دانش من از فیزیک هنوز در سطح مبتدی تا متوسط است. من بیش از یک ساعت است که روی این مشکل کار می کنم و مفاهیم ضریب درگ و نیروی یک جسم در حال سقوط را درک می کنم. چیزی که من نمیفهمم و منابع خوبی برای آن پیدا نکردم، این است که چگونه سرعت یک شیء در حال سقوط متصل به چتر نجات را اندازهگیری کنم (معروف به محاسبه کشش چتر نجات هنگام سقوط)، چگونه چگالی زمین را محاسبه کنیم. جو (آیا همه جا متفاوت نیست؟) و چگونه می توان سرعت کاوشگر بدون چتر نجات را فهمید.
|
یافتن قطر یک چتر نجات باید برای فرود کاوشگر روی مریخ با سرعت مشخص باشد
|
11470
|
گفته می شود مغز انسان یک میدان مغناطیسی تولید می کند که حاصل پتانسیل های عمل آزاد شده در داخل مغز است. ماهیت چنین میدانی از نظر اندازه و قدرت چیست و چه پتانسیلی برای دستکاری عملکردهای مغز از طریق تداخل با آن توسط تشعشعات الکترومغناطیسی وجود دارد؟
|
میدان مغناطیسی اطراف مغز انسان چه ویژگی هایی دارد؟
|
82820
|
در Renormalization, An Introduction M. Salmhofer، ترتیب فیتیله به صورت زیر تعریف می شود: اجازه دهید $C = C_\Gamma$ یک عملگر متقارن غیر منفی در > $\mathbb{C}^\Gamma$ باشد. برای $J: \Gamma \to \mathbb{C}$، اجازه دهید > > $$\mathcal{W}_\Gamma (J, \phi) = e^{i(J,\phi)_\Gamma + \ frac{1}{2} (J, > CJ)_\Gamma},$$ > > جایی که $\Gamma = \Gamma_{\varepsilon,L} = \varepsilon \mathbb{Z}^d / L > \mathbb{Z}^d$. اجازه دهید $\mathcal{P}_\Gamma$ جبر چندجملهای در > $(\phi(x))_{x \in \Gamma}$ باشد. ترتیب فیتیله نقشه خطی $\mathbb{C}$> $\Omega_C: \mathcal{P}_\Gamma \to \mathcal{P}_\Gamma$ است، که مقادیر > زیر را روی تکجملات میگیرد: > > $$\Omega_C(1) = 1,$$ > > و برای $n \geq 1$ و $x_1، \dots، x_n \in \Gamma$ (نه لزوما > متمایز) > > $$\Omega_C(\phi(x_1) \dots \phi(x_n)) = \left[ \prod_{k=1}^n \frac{1}{i} > \frac{\delta}{\delta J(x_k)} \mathcal{W}_\Gamma (J, \phi) \right]_{J=0},$$ > > where $\frac{\delta}{\delta \phi(x)} = \varepsilon^{-d} > \frac{\partial}{\partial \ phi(x)}$. **سوال 1:** قسمت $J=0$ در آخرین معادله دقیقاً چه کاری انجام می دهد؟ همچنین قسمت $\frac{\delta}{\delta J(x_k)}$ را کاملاً متوجه نمیشوم. ما روی $k$ ضرب می کنیم و $J$ یک نقشه $\Gamma \به \mathbb{C}$ است، بنابراین $J(x_k) \in \mathbb{C}$ برای همه $k$ است. استخراج با توجه به یک عدد مختلط ثابت چگونه منطقی است؟ بعداً قضیه زیر ثابت می شود (فقط قسمت مربوطه را کپی می کنم): > برای همه $n \geq 1$: > > $$\int \, \mathrm d \mu_C(\phi) \; \Omega_C(\phi(x_1) \dots \phi(x_n)) = > 0,$$ > > جایی که $\mathrm d \mu_C(\phi) = (\det 2 \pi C)^{-1/2 } e^{-\frac{1}{2} (\phi, > C^{-1} \phi)} \mathrm d^N \phi$. **سوال 2:** آیا این به این معنی است که انتگرال هر چند جمله ای مرتب شده Wick ناپدید می شود زیرا ترتیب Wick $\mathbb{C}$-خطی است؟ پیشاپیش از هرگونه کمکی متشکرم.
|
سوء تفاهم سفارش فیتیله
|
11479
|
از مقاله ای در مورد طراحی تونل که خوانده ام: (http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/0886779887900113) > در برنامه حاضر، راه حل مربوط به یک بار سینوسی > در بی نهایت محیط الاستیک به دنبال است. از آنجایی که هیچ راه حل بسته ای برای این مسئله وجود ندارد، باید از یک روش عددی استفاده شود. روش > ابتدا شامل استخراج راه حل برای مورد فشار ثابت > اعمال شده به یک نوار محدود در یک جسم نامتناهی است. راه حل برای توزیع بارگذاری سینوسی را می توان با تقسیم طول موج به چند بخش و با فرض ثابت بودن فشار روی هر بخش پیدا کرد. > در مورد حاضر، این روش برای محاسبه > جابجایی ها تحت یک بار خط سینوسی اعمال می شود. هر طول موج به بیش از 10 و 20 بخش تقسیم شد و بار خطی 4، 6، 8 و 10 طول موج در نظر گرفته شد. مشخص شد که جابهجاییهای محاسبهشده زمانی که طول موج از 6 تجاوز میکند، نسبت به تعداد طولموجها حساس نبودند و 10 بخش برای نمایش هر طول موج کافی بود. در نتیجه > این تجزیه و تحلیل، جابجایی عمودی تحت یک بار سینوسی ممکن است > تقریبی > > $$u_y = \frac{(3-4\nu)}{16\pi(1-4\nu)G} \sigma L\sin\frac{2\pi x}{L}$$ نویسندگان قبل از این به راهحل کرنش صفحه مشکل کلوین اشاره میکنند. آیا میتوانید به من پیشنهاد دهید که چگونه میتوانم این مورد را همانطور که در مقاله ذکر شد استخراج کنم - از رفتن به دنبال یک نوار محدود در یک جسم بینهایت گرفته تا استفاده از یک راهحل _ عددی و به دست آوردن نتیجه برای جابجایی؟ توجه: $\nu$ نسبت پواسون، $L$ طول نوار، $G$ مدول برشی است.
|
جابجایی ناشی از بار سینوسی در یک نوار محدود در یک صفحه بی نهایت
|
110497
|
اگر دو صفحه باردار موازی با بار مساوی و مخالف داشته باشیم: شار احساس شده روی سطح گاوسی بین آنها چقدر است؟ مطمئناً مجموع آن به 0 می رسد که هر مقدار شار وارد می شود و سپس خارج می شود؟ این باید اشتباه باشد زیرا به این معنی است که میدان بین دو صفحه نیز صفر است؟ به من بگویید چه چیزی را از دست داده ام، متشکرم!
|
شار روی سطح گاوسی بین دو صفحه باردار
|
62690
|
یون هیدروژن یک الکترون ندارد که به وضوح به این معنی است که فقط یک پروتون دارد. بنابراین یون هیدروژن فقط یک پروتون است. درست میگم لطفا واضح بفرمایید اگر یون هیدروژن و پروتون یکسان هستند چگونه واکنش پذیری با الکترون را توضیح دهیم؟
|
تفاوت بین اتم و ذره بنیادی زیر سوال رفته است
|
46550
|
از کجا می توان برخی مشکلات فیزیکی مشخص (با راه حل) را یافت که سودمندی و قدرت QFT را نشان می دهد؟ اینها نباید تنها با QM یا SR قابل حل باشند. اگر مشکل از مرکزی ترین مفاهیم QFT استفاده کند، خوب است. من سعی می کنم QFT را یاد بگیرم اما به نظر می رسد فقط برخی از تعاریف ریاضی است. محاسبات بتن QFT که مطابقت با آزمایش فیزیکی را با دقت بالا نشان می دهد.
|
نمونه های آموزشی QFT
|
78678
|
هنگامی که نوری از یک محیط متراکم تر به یک محیط نادرتر در زاویه تابش بحرانی عبور می کند، پرتوهای نور از سطح محیط متراکم تر عبور می کند. طبق قانون برگشت پذیری نور، وقتی جهت نور را معکوس می کنیم، همین اتفاق باید رخ دهد. چگونه می تواند باشد؟ چگونه نور می داند که چه زمانی به محیط متراکم تر برود؟
|
قانون برگشت پذیری نور و بازتاب کلی داخلی
|
103398
|
مدتهاست که میدانیم گرافن دارای رسانایی حرارتی درون صفحهای است که بین 2000 تا 4000 $W m^{-1} K^{-1}$ متغیر است. اما برای مدلسازی انتقال گرما بر روی یک صفحه گرافن، به چیزی بیش از رسانایی نیاز داریم: همچنین به گرمای ویژه نیاز داریم تا انتشار حرارتی مورد استفاده در معادله را بدست آوریم. هیچ نتیجه اندازه گیری آنلاین برای این کمیت پیدا نکردم. من فقط برخی تخمین های خام را بر اساس حمل و نقل فونون دیده ام، اما با این وجود، ارقام خاصی وجود ندارد.
|
اندازه گیری برای انتشار حرارتی گرافن؟
|
118690
|
آیا در مکانیک آماری مدلهایی دقیقاً قابل حل وجود دارد که به غیر از مدل دوبعدی آیزینگ، دارای شارحهای بحرانی متفاوت از مدلهای نظریه میدان میانگین هستند؟ من در این مورد تعجب می کنم زیرا مدل هایی که به راحتی حل می شوند یا میدان متوسط هستند یا انتقال فاز را نشان نمی دهند (زنجیره ایزینگ).
|
شارح های بحرانی غیر ضروری در مدل های دقیقا قابل حل؟
|
129603
|
بسیار معروف است که برای عملگرهای بوزونی یک تبدیل Gauge همیشه می تواند با آن مرتبط شود. $$a\rightarrow e^{i\phi}a.$$ بدیهی است که این یک تبدیل واحد است. چیزی شبیه $$a^{\prime}=\mathcal{U}^{\dagger}a\mathcal{U}$$ میخواهم بدانم $\mathcal{U}$ چیست؟
|
تبدیل واحد در پشت تبدیل سنج
|
111006
|
وقتی یک چشمم را میبندم و نوک انگشتم را نزدیک چشم بازم میگذارم، به نظر میرسد که نور تصویر پسزمینه کمی دور انگشتم خم میشود و تصویر را نزدیک لبههای نوک انگشتم تار میکند. چه چیزی باعث این می شود؟ آیا گرمای انگشت من است که نور را خم می کند؟ یا گرانش جزئی که جرم در انگشت من اعمال می کند؟ (فکر نمی کنم.) آیا این نوعی پراش است؟  برای تکثیر: انگشت خود را حدود 5 سانتی متر از چشم باز خود قرار دهید، به لبه مبهم انگشت خود نگاه کنید و روی آن تمرکز کنید چیزی دورتر انگشت خود را به تدریج در نمای خود حرکت دهید و با حرکت انگشت خود تصویر پس زمینه جابجا می شود. * * * برای همه کسانی که می پرسند، یک عکس دیگر درست کردم. این بار پس زمینه شبکه ای است که من روی صفحه نمایش خود دارم (به دلیل نداشتن کاغذ شبکه). شما می بینید که شبکه تا حدودی نزدیک بالای انگشت من تغییر شکل می دهد. تنظیمات اینجاست:  توجه که این فاصله ها دلخواه هستند. با نزدیکتر شدن انگشتم به دوربین به همان خوبی کار میکرد، اما اتفاقاً این موقعیتی بود که من اندازهگیری کردم. * * * در اینجا چند عکس از کناره یک جسم پلاستیکی مات مسطح به ضخامت 2 میلی متر، در اندازه های دیافراگم مختلف آورده شده است. به خصوص توجه کنید که شبکه در دو عکس پایین قرار نمی گیرد. 
|
چگونه نور دور نوک انگشت من خم می شود؟
|
38735
|
اگر بخواهم درک اولیه ای از مکانیک کوانتومی داشته باشم و به خصوص بتوانم از معادله شرودینگر استفاده کنم، چه ریاضیاتی را باید مطالعه کنم.
|
ریاضیات برای مکانیک کوانتومی
|
19260
|
اگر یک تخم مرغ معمولی و یک تخم مرغ آب پز را همزمان روی یک طبقه بغلتانیم 1) با اصطکاک 2) بدون اصطکاک کدام یک اول متوقف می شود (اگر اصلاً متوقف شود) و چرا؟ کسی میتونه دلیل این کار رو به من بگه؟
|
آیا یک تخم مرغ آب پز یا یک تخم مرغ خام اول از غلتاندن متوقف می شود؟
|
82822
|
معمولاً در متون مربوط به فیزیک که از تانسورها استفاده می شود آنها را به عنوان نقشه های چند خطی تعریف می کند. بنابراین اگر $V$ یک فضای برداری بر روی فیلد $F$ باشد، یک تانسور یک نگاشت چندخطی است: $$T:V\times\cdots\times V\times V^\ast\times\cdots\times V^\ ast\to F.$$ در متون مربوط به جبر چند خطی، با این حال، یک تانسور متفاوت تعریف شده است. آنها مجموعه ای $V_1,\dots,V_k$ از فضاهای برداری را روی یک فیلد در نظر می گیرند، فضای برداری آزاد $\mathcal{M}=F(V_1\times\cdots\times V_k)$ را در نظر می گیرند، فضای فرعی $\ را در نظر می گیرند. mathcal{M}_0$ توسط بردارهای فرم ایجاد شده است $$(v_1,\dots,v_i+v_i',\dots,v_k)-(v_1,\dots,v_i,\dots,v_k)-(v_1,\dots,v_i',\dots,v_k)$$ $$(v_1,\dots,kv_i,\dots,v_k)-k(v_1,\dots,v_i,\dots,v_k)$$ و سپس حاصلضرب تانسور را تعریف کنید $V_1\otimes\cdots\otimes V_k = \mathcal {M}/\mathcal{M}_0$ و تانسورها را به عنوان عناصر چنین فضایی تعریف کنید، که کلاسهای هم ارزی توابع با پشتیبانی محدود در $V_1\times\cdots\times V_k$. حال، آیا مواردی در فیزیک وجود دارد که بهتر است بهعنوان تانسور مانند کلاسهای هم ارزی به جای نگاشت چند خطی فکر کنیم؟ اگر چنین است، پس چگونه میتوانیم شهود فیزیکی در پشت آن اشیا به دست آوریم؟
|
آیا مواردی وجود دارد که تانسورها را به عنوان کلاس های هم ارزی در نظر بگیریم؟
|
7778
|
در اینجا یک سوال با الهام از پاسخ ادوارد به این سوال وجود دارد. درک من این است که میانگین چگالی انرژی یک سیاهچاله در قاب استراحت آن $\rho_\text{BH}(A)$ است، تابعی از سطح. من $3c^2/2GA$ را برای سیاهچاله شوارتزشیلد محاسبه کردم، اما احتمالاً در اینجا قابل استفاده نیست زیرا من در مورد توزیع انرژی گسترده صحبت می کنم. به هر حال، فرض کنید در فضایی پر از نوعی انرژی، ماده یا هر چیز دیگری هستید که یک تانسور انرژی بالقوه وابسته به زمان تولید می کند. و همچنین فرض کنید که ناحیه کروی و محدودی از مساحت سطح $A$ در این فضا وجود دارد که در آن چگالی انرژی متوسط را اندازه می گیرید تا $\rho_\text{BH}(A)$ باشد، بار خالص صفر شود. ، و کل تکانه زاویه ای ماده در داخل منطقه صفر شود. (من فرض می کنم یک روش اندازه گیری در دسترس است که می تواند بدون ورود به منطقه انجام شود، اگر مهم باشد.) حال، استدلال ادوارد در سوال دیگر نشان می دهد که حداقل دو راه برای تولید آن چگالی انرژی (متوسط) وجود دارد. : 1. چگالی انرژی از یک سیال یا مواد دیگر در حالت سکون ناشی می شود، به طوری که منطقه یک سیاهچاله است و هیچ ژئودزیکی مشابه زمانی از آن خارج نمی شود. 2. چگالی انرژی بوده است. تقویت شده توسط یک تقویت لورنتس از یک فریم دیگر، به این معنی که ژئودزیک های زمان مانندی وجود دارد که از منطقه خارج می شوند، آیا به طور کلی می توان بین حالت 1 و مورد 2 تنها با نگاه کردن به سایر اجزای تانسور انرژی تنش، بدون مشاهده تمایز قائل شد. در واقع محاسبه ژئودزیک؟ اگر چنین است، چگونه؟ امضای یک سیاهچاله در اجزای $T^{\mu\nu}$ (یا بهتر است بگوییم میانگین آنها در منطقه مورد نظر) چه خواهد بود؟
|
چگونه می توانید تشخیص دهید که چگالی انرژی بحرانی در واقع یک سیاهچاله است؟
|
87047
|
اخیراً سؤالی مطرح شده است که فراتر از دانش من از نسبیت خاص است. فرض کنید یک خلبان پای خود را روی پدال گاز یک کشتی موشکی گذاشته و آن را برای دستیابی به شتاب ثابت نگه می دارد، و او یک موتور جادویی دارد که می تواند نیروی رانش لازم برای انجام چنین شتابی را حتی با افزایش جرم وسیله نقلیه حفظ کند. او شتاب خود را در فواصل متناوب اندازه گیری می کند و در حین حرکت آن را خلاصه می کند. ناظران سرعت موشک را افزایش می دهند و به تدریج به سرعت نور نزدیک می شوند (اما هرگز به آن نمی رسند). دو احتمال برای آنچه خلبان مشاهده می کند در حال بحث است، و ترجیح من برای اولی است: 1. اتساع زمان این تصور را به او می دهد که مجموع قرائت هایش به سرعت نور با سرعت ثابت نزدیک می شود، اما حتی در اینجا یک مجانب دخیل است. در قاب اینرسی به گونهای که او هرگز تصور نمیکند که به $c$ برسد، چه رسد به اینکه از $c$ فراتر رود، زیرا زمان قبل از این به خزیدن (همانطور که از چارچوب مرجع مشاهده میشود) کاهش مییابد. می تواند اتفاق بیفتد. 2. اگرچه برای ناظران او فقط به $c$ نزدیک می شود، اما این امکان وجود دارد که مجموع اندازه گیری ها در شتاب سنج او نشان دهد که او از $c$ فراتر رفته و اکنون سریعتر از نور حرکت می کند. از چارچوب مرجع او به $c$ نزدیک می شود و ابزارهای او در قاب اینرسی به او می گویند که از آن پیشی گرفته است. من فرض می کنم (1) بدون شک درست است؟ اگر چنین است، آیا توضیح واضحی برای این موضوع وجود دارد؟
|
آیا خلبان یک کشتی موشکی رویکرد مجانبی به سرعت نور را تجربه می کند؟
|
80144
|
آیا میعانات بوز-اینشتین را می توان به صورت معادله موج غیر خطی (از نظر نظریه تقریب میدان میانگین) نوشت؟ معادله این است:  منبع: http://xxx.tau.ac.il/abs/1308.2288 > آنچه را که میدانم با استفاده از چگالش بوز-انیشتین، این حالت اتم ها در دمای بسیار پایین است و در لحظه ای که اتم ها هویت قبلی خود را فراموش می کنند. بنابراین همه اتم ها در یک حالت کوانتومی باقی می مانند. درست میگم؟
|
میعانات بوز-انیشتین و امواج غیرخطی
|
17140
|
RHIC بازیگر غالب در فیزیک یونهای سنگین بوده است و شواهد وسوسهانگیزی در حمایت از فرمول آنتروپی/ویسکوسیته از AdS/CFT ارائه کرده است. پتانسیل برخورد یون سرب LHC چیست؟ چه چیزی می تواند به دست آورد که RHIC نمی تواند؟ چه اندازه گیری هایی بهبود خواهند یافت؟
|
پتانسیل آزمایش یون سنگین LHC چیست؟
|
17141
|
من نمی دانم چگونه می توان این پارادوکس را حل کرد. سیستم زیر به من داده می شود: یک آهنربای دائمی با میدان مغناطیسی داده شده با ($\hat{a}$ بردارهای واحد در جهت x و y هستند) $$\vec{H}=H_0\hat{a}_y $$ و یک خازن صفحه موازی با میدان الکتریکی $$\vec{E}=E_0\hat{a}_x$$ بردار پوینتینگ به صورت زیر بدست میآید: $$\vec{S}=\vec{E}\times\vec{H}=H_0E_0\hat{a}_z \neq 0$$ قسمت خندهدار زمانی اتفاق میافتد که پروفسور در چنین سیستمی به وضوح گفت: در جهت $z$ انتشار وجود ندارد (که من می دانم که به معنای مقداری کوتاهی از شار انرژی است) از این رو پارادوکس است. آیا انتشار انرژی وجود دارد یا نه؟ هر گونه راهنمایی قدردانی خواهد شد، از وقتی که در اختیار ما گذاشتید متشکرم.
|
آیا یک بردار Poynting غیر صفر به این معنی است که انتشار انرژی وجود دارد؟
|
43103
|
اینم یه سوال دیگه از کتاب کار پسرم. میگفت: تا به حال شده که در یک روز گرم به داخل استخر بپرید و حتی بعد از اندازهگیری دمای آب با دماسنج و دریافت همسان دمای هوا، همچنان احساس سرما کنید؟ آیا این رسانایی، همرفت یا تشعشع خواهد بود؟ سوال جالبیه وقتی از من پرسید، بلافاصله به همرفت فکر کردم، زیرا این رسانایی سیالات است، درست است؟ اما من زیاد مطمئن نبودم و از برخی دوستان پرسیدم. هم رسانایی و هم همرفت به عنوان پاسخ آمدند. کدام یک است؟ چرا؟
|
پریدن در استخر و احساس سرما چه نامی دارد؟ رسانایی یا همرفت؟
|
113518
|
اگر هنگام محاسبه شکاف نواری، نوار درست زیر سطح فرمی، سطح فرمی را لمس کند، آیا می توانیم بگوییم که ماده نیمه هادی است؟
|
محاسبه فاصله باند از ساختار نواری
|
122201
|
من متوجه وضعیتی هستم که یک پرتو لیزر در یک وسیله نقلیه در حال حرکت به صورت عمودی حرکت می کند! همان مراحل اثبات با توجه به اینکه سرعت توپ مطلق نیست و سرعت های متفاوتی در چارچوب های مرجع مختلف خواهد داشت، اتساع زمانی وجود نخواهد داشت که در درک من اشتباه است زیرا طبق نسبیت خاص باید اتساع زمانی وجود داشته باشد، چه رویداد پرتو لیزر باشد یا یک توپ.
|
در مورد انجام پرتو لیزر در یک قاب مرجع متحرک اما با یک توپ چیست؟
|
90629
|
من می دانم که یخ در آب شناور است زیرا ساختار کریستالی آن باعث می شود که جامد $H_20$ کمتر از مایع H_20$ باشد. آیا این موضوع در مورد نمک به دلیل کریستالی بودن آن صادق است؟ اگر نه چرا؟
|
آیا نمک $NaCl$ به عنوان یک جامد در نمک مذاب شناور می شود؟
|
917
|
من در اقیانوس شنا می کنم و رعد و برق می آید. صاعقه به کشتی های اطرافم برخورد کرد. آیا باید از آب خارج شوم؟
|
صاعقه به اقیانوسی که در آن شنا می کنم برخورد می کند - چه اتفاقی می افتد؟
|
98886
|
توابع ویژه یک اپراتور هرمیتی واقعی هستند. اما تابع $\psi(x)=e^{-\kappa x}$, $x\in\mathbb{R}$ را در نظر بگیرید که $\kappa$ یک ثابت واقعی است. سپس $$\hat p \psi(x)=-i\hbar \frac{d}{dx}e^{-\kappa x}=i\kappa \hbar \psi(x).$$ این یک ارزش ویژه خیالی خالص تناقض نیست؟ یا نکته مهمی را از دست داده ام؟
|
ارزش ویژه خیالی یک اپراتور هرمیتی
|
113517
|
معادله لیپمن- شوینگر در اولین تقریب Born، در میدان دور، تبدیل فوریه پتانسیل است. پتانسیل پراکندگی برای برخورد پرتو الکترونی بر روی یک کریستال توسط پتانسیل کولن است که می تواند به عنوان چگالی الکترون کریستالی توسط معادله پواسون دوباره ریخته شود. سپس میدان پراکندگی تبدیل فوریه چگالی بار است. پراکندگی پرتو ایکس میدان دور در یک کریستال تبدیل فوریه چگالی بار است. اما اشعه ایکس از پتانسیل کولن پراکنده نیست. بنابراین، چگونه می توان از تبدیل لیپمن-شوینگر به تبدیل فوریه چگالی بار برای پراکندگی اشعه ایکس رفت؟
|
معادله لیپمن- شوینگر و پراکندگی اشعه ایکس
|
83908
|
اگر من یک ناظر ساکن هستم و الکترونها نسبت به من در حال حرکت هستند، نباید چگالی آن طبق نسبیت خاص افزایش یابد و در نتیجه یک بار خالص کاملاً منفی ایجاد شود.
|
نسبیت خاص و جریان در سیم
|
102513
|
تنها محاسبات صریحی که من دیدهام، یک حلقه مسطح است، اما باید راهی برای نوشتن حالت چند حلقهای بر حسب حالتهای مرزی نیز وجود داشته باشد.
|
با استفاده از حالت های مرزی، آیا روش دقیقی برای نوشتن دامنه چند حلقه رشته باز مسطح به عنوان دامنه درخت رشته بسته وجود دارد؟
|
88887
|
من یک فیزیکدان نیستم و فقط از طریق ایجاد شبیهساز فیزیک ساده تحقیق میکنم، به همین دلیل، ببخشید اگر این سؤال بسیار احمقانه است، اما من واقعاً به کمک نیاز دارم. فرض کنید جسمی (مستطیل، مربع، N-چند ضلعی و غیره) در دنیای دوبعدی در حالت سکون (بدون اصطکاک، گرانش و غیره) وجود دارد و می تواند آزادانه در هر جهتی حرکت کند. اگر مقداری نیروی هل دادن / کشش به مرکز جرم اعمال شود، آنگاه فقط نیروی انتقالی وجود خواهد داشت، این مورد برای من بسیار واضح است. اما اگر بر لبه بدن نیرو وارد شود چه؟ اگر نیرو در زاویه ای به لبه اعمال شود چه خواهد شد؟ من می دانم که این شامل نیروهای چرخشی است. اما چگونه می توانم بردار انتقالی حاصل را در این حالت محاسبه کنم؟ در اینجا تصویری است که مشکل را نشان می دهد. نیروی F2 هیچ نیروی چرخشی را شامل نمی شود، من می توانم نیروی خالص (= F2) را محاسبه کنم و بردار شتاب را بگیرم. همه این سؤالات مربوط به F و یافتن بردار انتقالی حاصل پس از اعمال F است. !
|
2 بعدی نیروی اعمال شده در زاویه به جسم، بردار انتقالی به کجا هدایت خواهد شد؟
|
64219
|
فرض کنید که داده شده است که تانسور انحنای ریمان در نوع خاصی از فضازمان بعد $d\geq2$ را می توان به صورت $$R_{abcd}=k(x^a)(g_{ac}g_{bd}- نوشت. g_{ad}g_{bc})$$ که در آن $x^a$ یک بردار در فضا است. برای تضمین ثابت بودن $k(x^a)$ چه شرطی را می توانم روی $d$ اعمال کنم؟ به من گفته اند که چنین شرایطی وجود دارد. من نمی دانستم چه کنم، انقباضات تانسور انحنا را محاسبه کردم و $$R_{bd}=g^{ac}R_{abcd}=k(d-1)g_{bd}$$ و $$R= دریافت کردم. g^{bd}g^{ac}R_{abcd}=kd(d-1)$$ اما احتمالاً فایده ای ندارد؟
|
انحنا و فضازمان
|
64212
|
چگونه می توان فرمول کوانتیزاسیون بور-سومرفلد $$ \oint p~dq ~=~2\pi n \hbar $$ را از راه حل WKB ansatz $$\Psi(x)~=~e^{iS(x) اثبات کرد. / \hbar}$$ برای معادله شرودینگر؟ با $S$ عمل ذره تعریف شده توسط معادله همیلتون-جاکوبی $$ \frac{\partial S}{\partial t}+ \frac{(\nabla S)^{2} }{2m}+V(x )~=~0 .$$
|
کمی سازی بور-سامرفلد از تقریب WKB
|
94134
|
آیا دلیلی برای نام زنجیره های پوسیدگی وجود دارد؟ همانطور که در این نمودار نشان داده شده است (نسخه بزرگتر در اینجا):  فقط زنجیره توریوم از ایزوتوپ عنصری که نام خود را گرفته شروع می شود. از، و همچنین می تواند از اورانیوم شروع شود. شرط من این است که این نام را به آنها داده اند زیرا تصور می شد این عناصر آغازین هستند و بعداً کشف شد که ایزوتوپ های اصلی وجود دارد. درست میگم؟
|
منشأ نام زنجیره های پوسیدگی
|
60424
|
نمودار در چرا نقاط لاگرانژی L4 و L5 پایدار هستند؟ نشان می دهد که پتانسیل گرانشی در خارج از حلقه نقاط لاگرانژ کاهش می یابد - این تصویر آن را حتی واضح تر نشان می دهد:  اگر درست متوجه شده باشم، با استفاده از بر اساس قیاس مدل لاستیکی، جسمی که در میدان قرار می گیرد به گونه ای حرکت می کند که گویی سنگ مرمر با گرانش رو به پایین روی ورق می غلتد. این برای اجسام داخل حلقه لاگرانژ خوب است: آنها به سمت هر دو جرم حرکت می کنند. اما خارج از آن، حاکی از آن است که آنها از هر دو توده ** دور می شوند. آیا واقعاً این اتفاق می افتد؟ اگر چنین است، چرا؟ اگر نه، چرا سطح به سمت پایین شیب دارد؟
|
پتانسیل گرانشی خارج از نقاط لاگرانژ یا نقاط لاگرانژ
|
9541
|
من یک مهندس غیرمهندس هستم که به نتایج اخیر ماموریت GP-B علاقه مند هستم: http://www.engadget.com/2011/05/06/nasa-concludes-gravity-probe-b-space-time-experiment-proves -e/#disqus_thread آیا درست است که این بدان معناست که هم چرخش زمین و هم اندازه بر زمان تأثیر می گذارد؟ آیا نتیجه این خواهد بود که فردی که در سیارهای به اندازه زمین زندگی میکند و سریعتر میچرخد، درک آن شخص از زمان را نسبت به یک فرد زمینی متفاوت میکند، و اگر چنین است، به چه روشی؟ همچنین، یک جسم باید چقدر جرم داشته باشد و یک جسم چقدر باید بچرخد تا اثر قابل توجهی داشته باشد؟
|
آیا مأموریت اخیر Gravity Probe - B به معنای جرم یک جسم و چرخش یک جسم بر زمان است؟
|
93461
|
فرض کنید دو ناظر A و B وجود دارند که در فضا از هم جدا شده اند و یکی به سمت دیگری حرکت می کند. ساعتهای آنها در ابتدا به نحوی هماهنگ شده بود، به این معنی که هر دو از $0$ شروع میکردند یا فقط شروع به یادداشت $\Delta t$ کردند. اکنون ساعتهای آنها خوانش یکسانی دارد، حالا به محض اینکه هر دو به یک مکان در فضا-زمان رسیدند، خوانش ها را یادداشت می کنند. اکنون قرائت ها متفاوت است. اگر قرائت ها متفاوت باشد و آن را روی کاغذ بنویسند و سپس آن کاغذ را به یکدیگر نشان دهند، می دانند که یکی از قرائت ها کمتر است، زیرا زمان یک عدد واقعی است و اعداد حقیقی دارای ویژگی های مرتبه ای هستند. بنابراین، تقارن اینرسی و مساوی بودن هر دو را نقض میکنند و از این رو، میدانیم که ساعت چه کسی واقعاً کند کار میکند، زیرا قبلاً هر دو میتوانستند یکدیگر را به داشتن ساعتهای کندتر متهم کنند، اما اکنون میدانند که یکی از آنها واقعاً کندتر است.
|
پارادوکس دوقلو یک هم زمان
|
64210
|
من سعی می کنم عدم قطعیت را برای چگالی توپ محاسبه کنم. من شعاع آن را 6 بار اندازهگیری کردم، بنابراین توانستم عدم قطعیت آماری را محاسبه کنم (ما آن را عدم قطعیت نوع A مینامیم، نمیدانم، اگر این نام رایج است) و دقت میکرومتر را میدانستم، بنابراین عدم قطعیت استاندارد را دریافت کردم ( ما آن را عدم قطعیت نوع B می نامیم) و عدم قطعیت ترکیبی را ایجاد کردیم که 4.3$ \cdot 10^{-6}~m$ است. سپس وزن توپ را اندازه گرفتم، اما فقط یک بار و عدم قطعیت استاندارد (نوع B) را به صورت $0,29 \cdot 10^{-4}~g$ محاسبه کردم. حالا من این فرمول را برای چگالی دارم: $\rho = \frac {m}{V} = \frac {m}{\frac 43 \pi r^3}$ و باید راهی پیدا کنم که چگونه عدم قطعیت را بیان کنم. این مقدار آیا کسی می داند چگونه این کار را انجام دهد؟
|
عدم قطعیت اندازه گیری کمیت، که تابعی از دو کمیت دیگر است
|
65568
|
فرض کنید من اندازه ظرف، اندازه سوراخی که هوا از آن نشت میکند، فشار هوا و دمای هوا را میدانم. آیا می توان این را فقط از روی این متغیرها محاسبه کرد؟ فرمول سرعت نشت هوا از سوراخ چیست؟
|
چقدر طول می کشد تا یک ظرف در خلاء نیمی از هوای خود را نشت کند؟
|
132594
|
شنیده ام که سفر در زمان _ممکن_ است... _نسبت به یک ناظر_. بنابراین، همانطور که من متوجه شدم، مثال زیر دقیق است: دو دوقلو وجود دارد - TwinA و TwinB. هر دو دارای ساعت های بسیار دقیقی هستند که دقیقاً هماهنگ شده اند. TwinA زمین را بر روی موشکی که با سرعتی نزدیک به نور حرکت می کند، ترک می کند. پس از شمردن 24 ساعت، به زمین باز می گردد، اما متوجه می شود که زمان بیشتری از آنجا گذشته است و ساعت او اکنون پشت سر TwinB است. با این حال چیزی که من را گیج می کند این است که سرعت نسبی است. پس چه کسی می تواند بگوید که TwinA کسی بود که سریع حرکت می کرد؟
|
اگر سرعت نسبی باشد چگونه می توان سفر در زمان را ممکن کرد؟
|
90624
|
من چند روز پیش تست مکانیک کوانتومی داشتم و مشکلی وجود داشت که نمی دانستم چگونه آن را حل کنم. میشه لطفا برام توضیح بدی مشکل اینجاست: > بیایید به $\hat H=E_0[|1 \rangle \langle 2| + |2 \rangle \langle1|]$ > سیستم کوانتومی دو حالته، که $E_0$ یک ثابت است، و $\langle i|j > \rangle=\delta_{ij}$ $(i,j=1، 2) دلار. \begin{equation} \hat O= \Omega_0 [3 |1 > \rangle \langle1|- |2 \rangle \langle2|] \end{معادله} یک کمیت قابل مشاهده > است و مقدار انتظاری آن در $t=0 است. $ است: $\langle \hat O \rangle > =-\Omega_0$، که $\Omega_o$ یک ثابت است. $|\psi(0) \rangle$ > وضعیت سیستم در $t=0$ چیست و حداقل $t>0$ زمانی که > لازم است تا سیستم در حالت قرار گیرد چقدر است: $|\psi(t) \rangle =|1 \rangle$؟ من هرگز به چنین مشکلی برخورد نکردم، من سعی کردم عملگر تکامل زمان، $\hat U$ را بسازم، اما نتوانستم، و نمی دانم چگونه شروع کنم.
|
مشکل مکانیک کوانتومی؟
|
99285
|
به من اجازه دهید مقدمه این را با بیان اینکه من یک دانش آموز دبیرستانی علاقه مند به فیزیک هستم و با استفاده از منابع مختلف، چه به صورت آنلاین و چه آفلاین، عمدتاً وب سایت HyperPhysics GSU، _مبانی فیزیک_ هالیدی و رسنیک، مکانیک _کلاسیک تیلور، علاقه مندم. ، و در نهایت سخنرانی های فاینمن (منعکس شده توسط کلتک). امیدوارم این تا حدودی سطح درک فیزیک من را احساس کند تا از هر گونه پاسخی که بسیار بالای سرم پرواز می کند اجتناب کنم. همانطور که از مطالعه قبلی الکترومغناطیس (مثلاً در هالیدی) فهمیدم، یک بار نقطه ای تحت تأثیر میدان الکترومغناطیسی خودش قرار نمی گیرد. متأسفانه، همانطور که اخیراً در سخنرانی فاینمن در مورد الکترومغناطیس خواندم، به نظر می رسد که اینطور نیست: > برای آن دسته از دانش پژوهانی که بیشتر می دانند (استادانی که اتفاقاً این را می خوانند)، باید اضافه کنیم که وقتی می گوییم که (28.3) بیان کاملی از دانش الکترودینامیک است، ما کاملاً دقیق نیستیم. > مشکلی وجود داشت که در پایان قرن 19 کاملاً حل نشد. وقتی میخواهیم میدان را از روی همه بارها محاسبه کنیم - از جمله > خود باری که میخواهیم میدان عمل کند، به مشکل میخوریم > سعی میکنیم فاصله مثلاً یک بار از خودش را پیدا کنیم و > چیزی را بر آن تقسیم کنیم. آن فاصله که صفر است. مشکل نحوه مدیریت بخشی از این میدان که با همان شارژی که می خواهیم میدان عمل کند، ایجاد می شود، امروز هنوز حل نشده است. بنابراین ما آن را در آنجا رها می کنیم. ما هنوز راه حل کاملی برای آن معما نداریم، و بنابراین تا زمانی که بتوانیم از پازل اجتناب می کنیم. ابتدا متوجه شدم که باید اشتباه متوجه شده باشم، اما با خواندن مجدد، واضح است که فاینمن بیان میکند که میدان الکترومغناطیسی ناشی از یک بار نقطهای **در واقع بر بار مذکور تأثیر میگذارد. من چنین استنباط کردم که این «زور خود» باید تا حدی ناچیز باشد تا هالیدی خلاف آن را ادعا کند. چیزی که برای من قابل توجه بود این بود که فاینمن می گوید این مشکل هنوز حل نشده است. فکر می کنم اولین سوال اصلی من این است که _آیا این مشکل هنوز حل شده است_؟ پس از کمی تحقیق به نیروی آبراهام-لورنتز برخوردم که به نظر می رسد دقیقاً به این «مشکل خود-اجباری» اشاره دارد. همانطور که مقاله بیان میکند که فرمول کاملاً در حوزه فیزیک کلاسیک است و یک جستجوی سریع در گوگل نشان میدهد که این فرمول توسط آبراهام و لورنتس در سالهای 1903-1903 مشتق شده است، چرا فاینمن بیان میکند که این مشکل هنوز در سال 1963 حل نشده بود؟ آیا در حالت کلاسیک حل شده است اما در QED حل نشده است؟ در نهایت، علیرغم اینکه مقاله ویکیپدیا تا حدودی به این موضوع میپردازد، _آیا این مشکل خود-نیروی با نیروهای دیگر (مثلاً گرانش) وجود دارد؟ من معتقدم که بیان می کند که روش های عادی سازی مجدد استاندارد در مورد GR شکست می خورند و بنابراین مشکل هنوز به طور کلاسیک وجود دارد، اگرچه اشاره می کند که نظریه های غیر کلاسیک گرانش ظاهراً مشکل را حل می کنند. چرا نیروی مشابه آبراهام-لورنتس در GR امکان پذیر نیست -- آیا دلیل اساسی اساسی وجود دارد؟ با توجه به ضعف نسبی گرانش، آیا می توان این اثرات خود-اجباری را در عمل با خیال راحت نادیده گرفت؟ من به خاطر حجم طولانی پست عذرخواهی می کنم و از هر کمکی که می توانم دریافت کنم قدردانی می کنم. فقط امیدوارم پست من خیلی گسترده یا مبهم نباشد!
|
مشکل خود زور در بارهای نقطه ای
|
106826
|
وقتی جسمی با سرعت زیاد وارد آب می شود (مانند چرا پریدن از ارتفاع بالا به داخل آب کشنده است؟)، بیشتر انرژی جنبشی آن تبدیل می شود، به عنوان مثال برای شتاب دادن به آب، تغییر شکل جسم و غیره. کشش سطحی به این؟ آیا اثرات مربوط به کشش سطحی فقط یک بخش کوچک یا حتی بخش غالب در مورد نیروها است.
|
چه مقدار از نیروها در هنگام ورود به آب مربوط به کشش سطحی است؟
|
107891
|
با فرض اینکه میدان الکتریکی را در یک نقطه بین یک کره مثبت با بار یکنواخت و یک سیم بلند بی نهایت با بار مثبت یکنواخت محاسبه کردم. اکنون میخواهم سرعت یک ذره مفروض q+ را محاسبه کنم که از نقطه (A) که میدان را در آن محاسبه کردم آزاد میشود، در حالی که به سطح کره برخورد میکند. واضح است که میدان الکتریکی در هر نقطه در طول حرکت ذره q تغییر خواهد کرد، اما آیا هنوز هم می توانم از انتگرال خط میدان الکتریکی در نقطه A برای محاسبه ولتاژ بین نقطه A و سطح کره استفاده کنم؟ یا باید پتانسیل سیم و کره و این 2 نقطه را به صورت جداگانه محاسبه کنم؟ 
|
محاسبه پتانسیل الکتریکی از یک میدان الکتریکی در حال تغییر
|
31767
|
من در حال کار بر روی راهنمای نمودارهای فاینمن در مسئله بسیاری از بدن ماتوک هستم، اما در موردی گیر کرده ام که فکر می کنم باید بی اهمیت باشد. در بخش 3.2 (ص 43 در نسخه دوور) او یک اتم هیدروژن را به عنوان نمونه ای از سیستمی ارائه می دهد که می توان آن را دارای یک اصطلاح پتانسیل وابسته به p در نظر گرفت. به گفته وی، همیلتونی مرکز حرکت جرم یک اتم هیدروژن $H = p^2 / (m + m_e)$ است که در آن $m$ = جرم پروتون و $m_e$ = جرم الکترون است. (سوال اول: آیا در اینجا نباید ضریب 2 در مخرج وجود داشته باشد؟) این ممکن است به $$H = \frac{p^2}{2m} تقسیم شود - \frac{m_e}{(m_e+m)m}p^2$$ و اصطلاح دوم به گونهای تلقی میشود که گویی یک پتانسیل آشفتهکننده است. سوال دوم: من تا آخر عمر نمی توانم بفهمم که او چگونه آن را به این شکل تجزیه می کند، چه فاکتور 2 فوق الذکر را لحاظ کنم یا نه.. هر دو در $\frac{m - m_e}{m - m_e}$ ضرب می شوند. و نادیده گرفتن عبارات درجه دوم در $m_e$، و استخراج مرتبه اول بسط تیلور در حدود $m$ (در هر دو مورد شامل ضریب 2 که به اعتقاد من باید وجود داشته باشد) به دست می دهد. $$\frac{p^2}{2m} - \frac{p^2m_e}{2m^2}$$ که به نظر نزدیک است، اما نه کاملاً. البته این بخش بسیار مهمی از متن نیست، اما واقعاً من را آزار می دهد، بنابراین کمک کوچکی بسیار قدردانی خواهد شد...
|
مرکز جرم هامیلتونی اتم هیدروژن
|
64216
|
اکثر منابع می گویند که توزیع ویگنر مانند توزیع فاز-فضای مشترک در مکانیک کوانتومی عمل می کند و این با فرمول $$\int_{\mathbb{R}^6}w(x,p)a(x,p)dxdp توجیه می شود. =<\psi|\hat{a}\psi>$$ زیرا این امکان را به ما می دهد تا مقدار انتظاری را برای عملگر $\hat{a}$ مربوط به کمیت فیزیکی $a$ محاسبه کنیم. با این حال، بدون آگاهی از این فرمول، ویگنر چگونه به این تعریف رسید؟ $$w(x,p)=\frac{1}{(2\pi)^3}\int_{\mathbb{R}^3}\psi(x-\frac{v}{2})\psi ^*(x+\frac{v}{2})e^{iv.p}dv.$$ من برای هر انگیزه ریاضی که هر کسی می تواند ارائه دهد بسیار مدیون هستم. به طور مشابه، من همچنین در مورد انگیزه ریاضی کوانتیزه شدن ویل تعجب می کنم.
|
انگیزه برای توزیع فضای فاز ویگنر
|
100498
|
اگر بخواهم یک رویکرد ریاضیات گسسته به مکانیک پیوسته را کشف کنم، چه کتاب های درسی را باید بررسی کنم؟ فکر میکنم پاسخی آماده به این سؤال میتواند این باشد: «مکانیک پیوستار محاسباتی»، اما معمولاً کتابهای درسی که چنین موضوعی را مورد بحث قرار میدهند، معمولاً بر استفاده از تحلیل عددی در نظریههای پیوسته متمرکز هستند (یعنی پایه پیوسته است)، در حالی که میخواهم بدانم که آیا درمان موضوعی وجود دارد که از پایه ای گسسته ایجاد می شود.
|
آنالوگ «گسسته» مکانیک «پیوسته» چیست؟
|
2558
|
سناریوهای مختلف مرگ برای سیاهچاله چیست؟ من می دانم که آنها می توانند از طریق تشعشعات هاوکینگ تبخیر شوند - اما آیا راه دیگری وجود دارد؟ چه میشود اگر به بیل کردن جرم و انرژی بیشتر و بیشتر در سیاهچاله ادامه دهید، چه؟
|
مرگ نهایی یک سیاهچاله
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.