_id
stringlengths 1
6
| text
stringlengths 0
5.02k
| title
stringlengths 0
170
|
|---|---|---|
99759
|
تعیین کننده یک ماتریس چگالی دو کیوبیتی (4×4) بین 0 و (1/2)^8 قرار دارد. (یک حالت خالص دارای تعیین کننده صفر و حالت کاملاً مخلوط [کلاسیک]، تعیین کننده (1/2)^8 است.) تعیین کننده انتقال جزئی (چهار بلوک 2×2 را در جای خود جابجا کنید) چنین ماتریسی (غیر منفی). مقادیر نشاندهنده تفکیک پذیری) بین -(1/2)^4 و (1/2)^8 قرار دارد. (حداقل با یک حالت بل و حداکثر، دوباره با حالت کاملاً مخلوط به دست می آید.) محدوده (محدوده بالا و پایین) تفاوت این دو تعیین کننده چقدر است؟
|
محدوده تفاوت تعیین کننده های ماتریس چگالی دو کیوبیتی
|
46080
|
اگر جسمی متشکل از گاز هیدروژن را تصور کنیم که از نظر نوری نسبت به تمام تشعشعات ضخیم است و در تعادل حرارتی است، از نظر میکروسکوپی، فوتون ها به صورت خطوط گسیل/جذب گسیل و جذب می شوند. با این حال، طبق قانون پلانک، که شدت را تابعی پیوسته از طول موج (و دما) توصیف میکند، شیء کلی باید تشعشع ساطع کند. چگونه این اتفاق میافتد و فوتونهایی که در طول موجهای بین خطوط طیفی هیدروژن تشخیص میدهیم در اصل از کجا میآیند؟
|
چرا تابع پلانک پیوسته است و گسسته نیست؟
|
19269
|
من بحث هایی در مورد حرکت یک جسم در حال چرخش، مثلاً یک توپ منحنی، دیده ام. با این حال، همه تا حد زیادی کیفی بوده اند. میدانستم که آیا کسی محاسبهای را دیده یا روی آن کار کرده است که یک توپ منحنی در مسیر خود از تپه به صفحه اصلی - حتی به معنای مرتبهای - چقدر در جهت جانبی حرکت میکند.
|
مسافتی که یک توپ منحنی طی می کند؟
|
99752
|
جرم نقطه ای را در نظر بگیرید (مانند زمین در فضا) و اجازه دهید $A$ و $B$ دو مجموعه از جرم های نقطه ای باشند که هر کدام جرم نقطه $x$ را در حالت تعادل نگه می دارند، به این معنی که شتاب ناشی از $A $ در $x$ صفر است و برای $B$ یکسان است. حال اگر جرم نقطهای هر دو $A$ و $B$ را در فضا قرار دهم، آنگاه (با برهم نهی) شتاب اعمال شده توسط تمام جرمهای نقطهای در $A$ و $B$ با هم باز هم روی $x$ صفر خواهد بود. این کاملا واضح به نظر می رسد، اما در این مقاله در ص. 485 به نظر می رسد چیز متفاوتی پیشنهاد شود، به نقل از > اگر ما به پیکربندی های جزئی که شامل وزن > کره نیستند محدود کنیم، قانون برهم نهی آشکار شکست می خورد. در واقع اجازه دهید $\hat > E$ زیرمجموعه پیکربندیهای جزئی را نشان دهد، به استثنای وزن کره >، که کره هیچ شتاب مشاهدهای برای آن ندارد. سپس ادعا می شود که $\hat E$ تحت برهم نهی (یعنی اضافه کردن تنظیمات نیرو) بسته نشده است؟ آیا من چیزی را اشتباه می فهمم؟
|
سوال مفهومی در مورد برهم نهی نیروهایی که جرم خاصی را در حالت تعادل نگه می دارند
|
129602
|
برای من سوال طولانی است. برای من، به نظر میرسد که WKB برای $E$ معین قابل استفاده است اگر و فقط اگر $\hbar$ به اندازه کافی کوچک باشد. یا به عبارت دیگر، WKB در صورتی قابل اجرا است که عدد کوانتومی به اندازه کافی بزرگ باشد. آیا این درک درست است؟ من دقت WKB برای نوسانگر هارمونیک را کاملا تصادفی می دانم.
|
آیا WKB واقعاً برای حالت پایه قابل استفاده است؟
|
27598
|
حالات تک ذره در تئوری میدان کوانتومی به عنوان اجزای گسسته در طیف عمل گروه پوانکر در فضای حالت ظاهر میشوند (یعنی در تجزیه فضای هیلبرت حالتهای کوانتومی به نمایشهای غیرقابل تقلیل گروه پوانکر). طبقهبندی نمایشهای واحدی تقلیلناپذیر گروه پوانکر به مفاهیم جرم و اسپین منجر میشود. حال، فرض کنید ما یک QFT conformal داریم و در حال انجام همان ترفند با گروه conformal هستیم. کدام نمایش های تقلیل ناپذیر را داریم؟ ما هنوز ذرات بدون جرم را داریم (حداقل من کاملاً مطمئن هستم که داریم، اگرچه من فوراً عمل تبدیلهای منسجم خاص را نمیبینم). با این حال، تمام نمایشها برای یک اسپین معین s و هر جرم m > 0 در یک نمایش تقلیلناپذیر منفرد ترکیب میشوند. > چه نوع جسم فیزیکی با این نمایش مطابقت دارد؟ آیا می توان یک نظریه پراکندگی برای چنین اجسامی ساخت؟ آیا می توان این نوع اشیاء ناپایدار را تعریف کرد؟
|
برانگیختگی های عظیم در نظریه میدان کوانتومی منسجم
|
104826
|
فرض کنید ذرهای داشتیم که در یک قیف بدون اصطکاک حرکت میکرد و به صورت افقی پرتاب میشد. اگر چند شرط اولیه برای انرژی E داشته باشیم، آیا این شرایط همیشه یکسان خواهد بود؟ به عنوان مثال، در این سوال خاص، من $$ E = 1/2m\dot r^2 - mgz، $$ گرفتم و به ما داده شد که $z = b\left ( \dfrac{b}{r} \right )^ n$، و در سطح سطح داخلی $z = b$ به صورت افقی با سرعت $U$ پیش بینی شد. با استفاده از آن شرایط اولیه، من E = 1/2m U^2 -mgb.$ دریافت کردم. ?$$ تو راه حل ها نگاه کردم و مدرس نوشت که مساوی هستند اما آیا انرژی ذره تغییر نمی کند؟
|
سوال سریع حفاظت از انرژی
|
57908
|
به نظر می رسد نمی توانم ثابت کنم که مشتق تانسور دوئل = 0. $$ \frac{1}{2}\partial_{\alpha}\epsilon^{\alpha \beta \gamma \delta} F_{\gamma \delta } = 0. $$ با نوشتن این، دریافت می کنم (برای برخی $\alpha$ و $\beta$ ثابت)، $$ \partial_{\alpha} (\partial_{\gamma}A_{\delta} - \partial_{\delta}A_{\gamma}). $$ از اینجا من گیر کردم. هر ایده ای؟
|
مشتق تانسور EM کوواریانت
|
76716
|
در بسیاری از کتابهای درسی، بازه $$ I = -(c\Delta t)^2 + (\Delta x)^2 + (\Delta y)^2 + (\Delta z)^2 $$ بدیهی تلقی میشود. برای دو رویداد در هر چارچوب مرجع یکسان است. آیا می توان این را فقط از دو فرضیه استخراج کرد، 1. اینکه قوانین فیزیک در همه چارچوب های مرجع یکسان است. 2. اینکه سرعت نور _c_ برای همه فریم های مرجع ثابت است؟
|
آیا می توان فاصله فضازمان ثابت را از دو فرض انیشتین برای SR استخراج کرد؟
|
80462
|
در فیزیک اتمی و مولکولی ما اغلب با تقریب دوقطبی الکتریکی مواجه هستیم. تقریب دوقطبی زمانی انجام میدهیم که طول موج نوع تابش الکترومغناطیسی که در طی انتقال بین سطوح مختلف انرژی اتمی منتشر میشود، بسیار بزرگتر از اندازه معمولی یک اتم سبک است. این بیشتر مورد است. دو سوال در این مورد دارم: 1) آیا موردی وجود دارد که از تقریب چهار قطبی یا بالاتر استفاده کنیم؟ 2) در مورد انتقال در مولکول ها (مثلاً مولکول های آلی بزرگ یا پلیمرها) اندازه مولکول بزرگتر از تابش EM است. در این مورد چگونه تقریب را انتخاب می کنیم؟
|
آیا تقریب چهار قطبی وجود دارد؟ هر نمونه؟
|
112640
|
من مداری دارم که روی آن خازن است:  دارم سعی می کنم شارژ هر خازن را بفهمم. موارد زیر داده شده است:  من می دانم که خازن های موازی از معادله پیروی می کنند و خازن های سری طبق این معادله رفتار می کنند:  من نمی دانم چگونه از این دانش برای فهمیدن شارژ خازن ها استفاده کنم. من همچنین نمی دانم چگونه این را برای یافتن ولتاژ در همه خازن ها و ولتاژ کل اعمال کنم. این از یک سوال تکلیف است اما من می خواهم مفاهیم کلی محاسبه ولتاژ و بار در هر مداری را بیابم. هر کمکی بسیار قدردانی خواهد شد.
|
نحوه محاسبه شارژ خازن ها در مدار (هم به صورت موازی و هم سریال)
|
129609
|
من در یک گروه فیزیک بودم، سپس یک دانشجو (یا یک استاد، نمی دانم) این را ارسال کرد - > محمد شفیق خان > فیزیک > مفهوم فضا-زمان شامل > فرمول $E=mc^2$ بی اساس است. در مقاله منتشر شده شواهد تجربی و نظری مغالطه مفهوم فضا-زمان و وضعیت واقعی > وجود جهان فیزیکی موجود در > http://www.indjst.org/index.php/indjst/issue/view/2885 در همان مکان > که انیشتین آن را از آن استخراج کرده بود. من به لینک رفتم، فقط دستگاهی ندارم که دارای پلاگین Adobe باشد. فقط می خواهم بپرسم آیا این مقاله ارزشی دارد؟ آیا اینشتین در مورد نسبیت اشتباه می کرد؟
|
آیا تاکنون کسی توانسته است نسبیت را ثابت کند که اشتباه است؟
|
916
|
# مشکل اگر یک میله بلند در فضا شناور بودید، نیروی فشاری در مرکز میله به دلیل وزن هر دو سر آن چقدر خواهد بود؟ نمودار - نیرو در نقطه X در وسط میله چقدر است؟: <-----------------------L--------- ------------>، جرم کل M =======================X========== =============<- نوار F---> X <---F # خلاصه شما باید بتوانید با تکه تکه کردن نوار کار را ساده کنید، اما بسته به تعداد قطعاتی که استفاده می کنید پاسخ متفاوتی می دهد (به زیر مراجعه کنید). بنابراین ساده سازی باید اشتباه باشد - اما چرا؟ # رویکرد من ### میله را به دو قسمت تقسیم کنید بنابراین، یک تقریب این است که میله را نصف کنید - دو قطعه طول L/2، جرم M/2: (M/2)<--------L /2------->(M/2) #1 X #2 <- نوار تقریبی به عنوان حباب های #1 و #2 نیرو در X G(M1.M2)/(R^2) = G است (M/2)^2 / (L/2)^2 = G M^2 / L^2 یا Fx / (G. M^2 / L^2) = **1** اما آیا واقعاً معتبر است؟ اگر چنین است، اگر نوار را به چهار قسمت تقسیم کنید، نباید همان پاسخ را دریافت کنید؟ ### تقسیم نوار به چهار (M/4)<-L/4->(M/4)<-L/4->(M/4)<-L/4->(M/4) #1 #2 X #3 #4 فرض من این است که نیروی X مجموع جاذبههای هر لکه در سمت چپ به هر لکه در سمت راست است. نیرو در X = #1<>#3 + #1<>#4 + #2<>#3 + #2<>#4 ('<>' نیروی بین حباب های #x و #y است). Fx / (G.M^2 / L^2) = (2/4)^-2 + (3/4)^-2 + (1/4)^-2 + (2/4)^-2 = ** 1.61** این بزرگتر از نتیجه قبلی است (1.61 در مقابل 1). ### تقسیم نوار به شش به طور مشابه، اگر به 6 حباب تقسیم کنید، کل نیرو به صورت زیر ظاهر می شود: Fx / (G.M^2 / L^2) = (3/6)^-2+(4/6)^ -2+(5/6)^-2 + (2/6)^-2+(3/6)^-2+(4/6)^-2 + (1/6)^-2+(2/6)^-2+(3/6)^-2 Fx / (G.M^2 / L^2) = **2.00** ### پس چه اشکالی دارد رویکرد من؟ و پاسخ واقعی چیست؟ بنابراین به نظر می رسد که هرچه قطعات بیشتری را به قطعات تقسیم کنیم، نتیجه بزرگتر می شود. واضح است که فرضیات من اشتباه است! - اما چی؟ خیلی خوشحال می شوم اگر کسی اینجا بتواند این موضوع را توضیح دهد. با تشکر **ویرایش** همانطور که پیتر شور اشاره کرد، محاسبات من مقداری جبر مبهم داشت و من مقادیر $$L^2/M^2$$ را به جای $$M^2/L^2$$ محاسبه کرده بودم. اکنون آن را تصحیح کردهام - با تقسیم شدن به تودههای بیشتر، ارزش همچنان افزایش مییابد. من کمی کار بیشتری با تقسیم بندی های بیشتر انجام خواهم داد و ببینم آیا این منجر به همگرایی می شود یا نه.
|
یک میله بلند را تصور کنید که در فضا شناور است. چه نیرویی در وسط بر اثر گرانش به خود وارد می کند؟
|
48016
|
در نظریه ریسمان بوزونی، برای بدست آوردن فوتون به عنوان اولین حالت برانگیخته، حالت پایه باید دارای جرم منفی (تاکیون) باشد. با اعمال $1 + 2 + 3 + \cdots = -1/12$، می توان نشان داد (به روشی ساده...) که در مجموع به 26 بعد فضازمان برای به دست آوردن چنین حالت پایه تاکیونیکی نیاز است. با رفتن از نظریه ریسمان بوزونی به نظریه ابر ریسمان، تعداد ابعاد فضا-زمان 10 و جرم حالت پایه صفر است، به طوری که تاکیون ها از طیف نظریه حذف می شوند. آیا کسی می تواند با جزئیات و قدم به قدم برای من توضیح دهد که چگونه تعداد ابعاد به 10 کاهش می یابد (یا ثابت می شود) و چگونه تاکیون ها در تئوری ابر ریسمان حذف (یا اجتناب می شوند)؟
|
چگونه ابررشته ها تعداد ابعاد را در نظریه ریسمان بوزونی از 26 به 10 کاهش می دهند و تاکیون ها را حذف می کنند؟
|
94138
|
من در ویکی خواندم که سرعت نور در هوا 88 کیلومتر بر ثانیه کمتر از خلاء است. آیا نوترینوها سریعتر از نور در هوا حرکت می کنند؟
|
آیا نوترینوها سریعتر از نور در هوا حرکت می کنند؟
|
22409
|
من به کتاب مکانیک کوانتومی علاقه مند هستم که از ریاضیات سطح بالا استفاده می کند (نه تنها تحلیل تابعی معمول و نظریه توابع تعمیم یافته، بلکه نظریه عملگرهای شبه دیفرانسیل و غیره، قطعاً ریاضیات مدرن). اگر چیزی مشابه وجود ندارد، لطفاً به من مرجعی به کتاب بدهید که کاملاً توسط ریاضیات پشتیبانی می شود (با توجه به مجموعه ای از بدیهیات توصیف شده ریاضی، نویسنده نظریه را با استفاده از ریاضیات به عنوان ابزار اصلی توسعه می دهد).
|
کتابی در مورد مکانیک کوانتومی که توسط ریاضیات سطح بالا پشتیبانی می شود
|
48019
|
در تمام متون ترمودینامیک که من دیده ام، از عباراتی مانند $\operatorname{ln}T$ و $\operatorname{ln}S$ استفاده شده است که $T$ دما و $S$ آنتروپی است و همچنین با سایر ترمودینامیکی مقادیری مانند حجم $V$ و غیره. اما من همیشه فکر می کردم که این نادرست است زیرا آرگومان های $x$ در اکسپشن هایی مانند $\operatorname{ln}x$ و $e^x$ باید بدون بعد باشد. در واقع در مقطع کارشناسی من همیشه سعی می کردم این عبارات را به شکل $\operatorname{ln}\frac{T}{T_0}$ بازنویسی کنم. بنابراین آیا استفاده از عباراتی مانند $\operatorname{ln}T$ در سطحی صحیح است؟
|
چرا عباراتی مانند $\operatorname{ln}T$ در ترمودینامیک استفاده می شود که $T$ بدون بعد نیست؟
|
29252
|
کدام یک از دو جسم در یک دما می تواند باعث سوختگی شدیدتر در هنگام لمس شود: یکی با ظرفیت گرمای ویژه بیشتر یا یکی با ظرفیت گرمای ویژه کمتر و چرا؟
|
ظرفیت حرارتی خاص
|
131117
|
من A Levels (امتحان دبیرستان انگلستان) را به پایان رسانده ام و در دبیرستان ریاضیات، ریاضیات و فیزیک بیشتر خوانده ام. من واقعاً علاقه مند به یادگیری در مورد نظریه های اینشتین، نظریه های سیاه چاله استیون هاوکینگ و بسیاری دیگر هستم. اما با دانشی که دارم واقعاً نمیتوانم PDFهای نسبیت خاص و غیره را که در اینترنت یافت میشوند، درک کنم. من واقعاً نمی توانم به دانشگاه فیزیک بروم، اما می خواهم تا آنجا که می توانم خودم یاد بگیرم. من تمام مستندهای استیون هاوکینگز، مستندهای افق، مستندهای بی بی سی را تماشا کرده ام. اما آنها فقط چیز بسیار اساسی را توضیح می دهند، من می خواهم مقالات واقعی منتشر شده توسط انیشتین و ریاضیات را بفهمم. از کجا شروع کنم؟ لطفا پیشنهاد دهید.
|
من فارغ التحصیل دبیرستان هستم و می خواهم تئوری های فیزیک را درک کنم
|
95618
|
فرض کنید یک ناظر اینرسی میله ای را در حالت استراحت اندازه گیری می کند. او و یک ناظر دیگر در حال حرکت هستند. میله سپس می گوییم که طول ناظر متحرک کمتر خواهد بود، اما در آن لحظه ناظر اول طول را اندازه می گیرد، ناظر دوم حتی طول میله را هم نمی گیرد، او فقط بین دو نقطه در فضا بعد از تبدیل لورنتس فاصله می گیرد زیرا همزمانی یک مفهوم نسبی است. بنابراین چگونه یک انقباض طول در معنای تحت اللفظی است؟ اسم اشتباه نیست؟
|
معنای واقعی انقباض طول چیست؟
|
88884
|
این پست مربوط به پست قبلی است. سوال من این است که معنای واقعی یک نظریه قابل عادی سازی مجدد چیست؟ ممکن است حداقل دو احتمال وجود داشته باشد (اگر اشتباه میکنم، مرا تصحیح کنید) ** 1. توان شمارش قابل عادیسازی مجدد ** اگر به درستی متوجه شده باشم، قضیه BHPZ تضمین میکند که تمام واگراییهای سطحی برای یک نظریه شمارش توان-قابل عادیسازی مجدد میتوانند جذب شوند. با شرایط متقابل به طور رسمی، ممکن است یک اصطلاح متضاد خارج از شکل لاگرانژی باشد. **2.قویتر از توان شمارش قابل عادی سازی مجدد** اصطلاح شمارنده از لاگرانژی اصلی مانند QED تولید می شود. ما باید به تمام واگرایی های ممکن به صراحت نگاه کنیم و نشان دهیم که چگونه آنها را منظم و عادی سازیم. **(3. هر احتمال دیگری از جنبه غیر اغتشاشی (من نمی دانم))** این مشکل همچنین به دستاورد 't Hooft و Veltman در اثبات تئوری یانگ-میلز با مکانیزم هیگز قابل عادی سازی مجدد مربوط می شود. این نمی تواند به سادگی شمارش قدرت باشد. وقتی مردم می گویند یک نظریه قابل عادی سازی مجدد است، به چه معناست؟ یعنی 1 یا 2؟ آیا این تمایز مهم است؟
|
مشکل معنایی در مورد عادی سازی مجدد
|
29257
|
آیا افتتاحیه برنامه NOVA در PBS یک فضای Calabi-Yau است؟
|
آیا افتتاحیه برنامه NOVA یک فضای Calabi-Yau است؟
|
107144
|
برای یک ذره باردار که در فضای آزاد حرکت می کند، می توانیم از همگنی فضا-زمان بگوییم که در امتداد یک ژئودزیک حرکت می کند. آیا اصل مشابهی برای تکامل میدان الکترومغناطیسی در فضا-زمان وجود دارد؟
|
آیا مشابهی از یک ژئودزیک برای تکامل میدان الکترومغناطیسی وجود دارد؟
|
57902
|
در اثر آهارونوف-بوم، چگونه می توان نتیجه گرفت که تابع موج یک بار الکتریکی $q$ یک تغییر فاز می گیرد $\phi=\frac{q}{\hbar}\int \mathbf{A} \cdot d\mathbf{ x}$ پس از سفر در پتانسیل بردار مغناطیسی غیر صفر $\mathbf{A}$؟
|
تغییر فاز در پتانسیل الکترومغناطیسی
|
9546
|
من در حال حاضر در حال مطالعه مقاله سایبرگ-ویتن در مورد تئوری گیج خالص یانگ میلز فوق متقارن $N=2$ هستم (یعنی بدون ابر چندگانه). من این سوال را دارم: چگونه می توان فهمید که متریک فضای مدول نظریه کوانتومی کامل با متریک بدست آمده از پتانسیل کاهلر برای میدان اسکالر (یا به طور کلی ابر میدان کایرال $N=1$) یکسان است. در نظریه موثر کم انرژی؟ در ظاهر، این دو چیز کاملاً متفاوت به نظر می رسند - در حالی که فضای مدول فضای تمام خلاء گیج نامتعادل در نظریه کامل است، متریک کاهلر از پتانسیل کاهلر در نظریه کم انرژی مشتق شده است.
|
نظریه سایبرگ ویتن
|
81665
|
در مورد منظومه شمسی، میتوان با ذکر دلیل سنگینتر بودن خورشید از هر سیاره دیگری، توضیح داد: «چرا خورشید به دور هیچ سیاره دیگری نمیچرخد؟» جسم سنگین تر، نیروی گرانشی تولید شده توسط آن بیشتر می شود. بنابراین، خورشید سنگین ترین است، کشش گرانشی بیشتری ایجاد می کند و سیارات دیگر را در حال چرخش به دور خود نگه می دارد. در مورد اتم، میتوانیم قانون کولن را در نظر بگیریم. در اینجا، میتوان دید که پروتون و الکترون هر دو دارای بار یکسانی از نظر قدر هستند (به دلیل علامت منفی، الکترون را دارای بار کمتر از پروتون در نظر نگیرید. فقط به این معنی است که الکترون دارای بار رزینی یعنی باری مشابه کهربا). بنابراین، در مورد اتم، ما الکترون و پروتون با بارهای مختلف در قدر نداریم، همانطور که خورشید را سنگینتر از سیارات دیگر داشتیم تا سیارات دیگر را به دور خورشید بچرخانیم. بنابراین، میتوانیم انتظار داشته باشیم که پروتونها به دور الکترون می چرخند. اما این اتفاق نمی افتد. پس دلیل این که پروتون ها به دور هسته حاوی الکترون ها و نوترون ها نمی چرخند چیست؟
|
چرا پروتون ها به دور هسته حاوی الکترون و نوترون نمی چرخند؟
|
127739
|
من تابع بتای معروف رایگان مجانبی را میدانم، اما به نظر میرسد که کوپلینگ در حال اجرا فراتر از مقیاس محدودیت/QCD را توصیف میکند تا بتوان تحلیل آشفتهای را اعمال کرد. اما چگونه کوپلینگ زیر این مقیاس اجرا می شود؟ هر نظر یا مرجعی بسیار قدردانی می شود.
|
چگونه کوپلینگ گیج غیرآبلین زیر محدوده یا مقیاس QCD اجرا می شود؟
|
79089
|
دیروز برادرم از من پرسید مدارها چگونه کار می کنند. برای این سوال فرض کنید که می خواهید موشکی را در مدار زمین قرار دهید. من توضیح دادم که چرخش در اصل سقوط آزاد است در حالی که با سرعت زیاد به طرفین می روید، به طوری که زمانی که شما سقوط می کنید، دیگر زمینی وجود ندارد و به راه خود ادامه می دهید. گفت که این را می فهمد. سوال او این بود که چرا پس از انجام یک چرخش کامل به دور زمین، به جای انجام مثلاً یک مارپیچ به سمت داخل، با همان سرعت در همان مکان قرار می گیرید؟ اعتراف می کنم که از این موضوع گیج شدم. بدیهی است که حفظ تکانه زاویه ای مانع از حرکت مارپیچی شما به سمت مرکز می شود، اما من دلیلی نمی بینم که حداقل در اصل، نتوانید مداری مارپیچی با دامنه ای داشته باشید که به طور متناوب کم و زیاد می شود. آیا توضیحی برای این موضوع وجود دارد که شامل انجام واقعی ریاضیات نباشد؟ البته، معادلات میگویند این اتفاق نمیافتد، اما این به من کمک نمیکند بهتر بفهمم و به برادرم هم توضیح نمیدهم.
|
توضیح شهودی چرا مدارها بسته هستند؟
|
126013
|
همانطور که در ترمودینامیک فهمیدم، گازی با معادله حالت $f(V,T,p)=0$ فقط به 2 متغیر (مانند $V$ و $p$) نیاز دارد تا حالت خود را تعیین کند. در مورد این سوال: من هنوز متوجه نشدم که اگر 2 تابع حالت ثابت باشد، گازی با معادله f(T,p,V)=0 چگونه می تواند تغییر کند؟ اگر آنتروپی $S$ و حجم $V$ را ثابت کنیم، وضعیت گاز همچنان می تواند تغییر کند. چرا این امکان وجود دارد؟ اگر $f(T,p)_V=0$ و $S(T,p)_V=S$ ثابت باشد، آیا این درست نیست که حالت گاز ثابت است؟ میدونم یه جایی اشتباه میکنم لطفا اصلاح کن
|
درباره عملکرد حالت
|
34286
|
فرض کنید که توقف کامل یک ذره زیر اتمی، مانند یک الکترون، می تواند تحت شرایط خاصی اتفاق بیفتد. چه راههایی برای ثابت کردن کامل الکترون یا حتی توقف چرخش هسته و فروپاشی آن توسط نیروهای الکترومغناطیسی وجود دارد؟ چه چیزی ممکن است مورد نیاز باشد، دمای زیر صفر مطلق؟ انرژی منفی؟ یا آیا حالت سکون صفر انرژی در هیچ شکلی از جهان ممکنی که قابل تصور است وجود ندارد؟ فرض کنید یک میدان مغناطیسی با شکل خاصی وجود داشت که میتوانیم فرض کنیم آنقدر قوی است که اگر یک الکترون را در مرکز آن قرار دهیم، اصلاً نمیتوانست در هیچ جهتی حرکت کند. آیا انرژی مورد نیاز میدان بی نهایت خواهد بود؟ رجوع ذره در این شرایط چه خواهد بود؟ علاوه بر این، فرض کنید که ممکن است و میتوان یک الکترون را به دام انداخت و تمام حرکت را به طور کامل متوقف کرد. این با اصل عدم قطعیت هایزنبرگ و/یا مکانیک کوانتومی چه می کند، زیرا موقعیت و تکانه آن (0) هر دو مشخص است؟ اگر بتوان این کار را انجام داد، آیا مکانیک کوانتومی دیگر مدل دقیقی از واقعیت در این شرایط نیست؟ آیا می توانیم بگوییم QM در اکثر شرایط یک مدل دقیق است، به جز جایی که امکان اندازه گیری موقعیت و تکانه یک ذره با عدم قطعیت صفر وجود دارد؟ # توضیح: لطفاً در یک آزمایش فکری، فرض کنید که میتوان ذرهای را متوقف کرد تا انرژی ثابت آن صفر باشد. این ممکن است به این معنی باشد که مکانیک کوانتومی نادرست است، و همچنین ممکن است به این معنی باشد که تحت شرایط خاص، جابجایی عدم قطعیت 0 است. ? # امتیازات جایزه اکنون مرحله ای است که من واقعاً دنبال می کنم - آیا کسی می تواند به من بگوید که چرا مدلی که در آن ذرات را می توان متوقف کرد، واضح است که واقعیتی که در آن زندگی می کنیم نیست؟ در نظر بگیرید که مدل «تصحیح شده» در همه جا QM است (بنابراین همه پیشبینیهای آن در مناطق «عادی» جهان برقرار است)، اما ذرات را میتوان کاملاً متوقف کرد {{در داخل سیاهچالهها، بین میدانهای ابر مغناطیسی، یا موارد بسیار دشوار/نادر دیگر را وارد کرد. شرایط اینجا}}. از کجا بدانیم که چون اصل عدم قطعیت با آزمایش در شرایط قابل دسترس زمین مطابقت داشته است، در همه شرایط، در همه جا و برای همیشه پابرجاست؟
|
چه چیزی می تواند به طور کامل یک ذره زیر اتمی را با فرض امکان پذیر بودن متوقف کند؟
|
94135
|
من دو منبع نقطهای منسجم از نور دارم، $A$ و $B$، که با فاصله $L$ از هم جدا شدهاند، که با استفاده از یک هدف پرقدرت (مثلاً یک هدف $\تقریباً 100x$) تا حد پراش تمرکز میکنم. اگر $A$ را روشن کنم و $B$ را خاموش کنم، یک دیسک Airy در موقعیت $c_1$ دارم، و $A$ را خاموش کنم و $B$ را روشن کنم، یک دیسک Airy در موقعیت $c_2$ دارم. . با توجه به اینکه هر دو منبع نور از طریق یک هدف ارسال می شوند، حداقل فاصله بین $c_1$ و $c_2$ چقدر است؟ آیا به سادگی $L$ با هدف (یعنی $\frac{L}{100}$) کاهش می یابد؟ یا آیا اتفاق عجیبی رخ می دهد به دلیل مثلاً انحنای لنز در شیئی؟ ویرایش: بیان مجدد این سوال به صورت زیر خواهد بود - با فرض اینکه همه اپتیک ها کامل هستند، اگر لیزر را در یک نقطه (x,y) به یک شی بتابانم و سپس لیزر را در یک نقطه (x2,y2) بتابانم. ، آیا قله دیسک Airy به همان فاصله حرکت می کند؟
|
حداقل فاصله بین دو دیسک Airy به عنوان تابعی از فاصله بین دو منبع نقطه ای نور منسجم که از یک هدف عبور می کند.
|
116496
|
با شروع عمل ماکسول برای یک بوزون گیج برداری $U(1)$ با یک متریک کلی و (من فرض می کنم) با استفاده از یک موج مسطح ansatz برای بردار، آیا می توان عمل را برای یک ذره نقطه بدون جرم استخراج کرد؟ ویرایش: اطلاعات بیشتر در مورد آنچه که میخواهم انجام دهم. عمل ماکسول و عمل برای یک ذره نقطه بدون جرم به زبان بسیار متفاوتی نوشته شده است (مقادیر میدان یکپارچه در فضازمان در مقابل مسیر ذرات یکپارچه در طول زمان). اما اگر بخواهم مثلاً جلوی یک موج EM را دنبال کنم، باید بتوانم عمل ذرات نقطه بدون جرم را از ماکسول دریافت کنم. کسی میدونه میشه این کارو کرد و اگه هست کجا؟
|
آیا عمل ذرات نقطه بدون جرم از عمل ماکسول استخراج می شود؟
|
125932
|
این ویدیوی Veritasium توضیح میدهد که چگونه الکترومغناطیسها را میتوان با نسبیت خاص توضیح داد، و چگونه میدان مغناطیسی اطراف یک سیم حامل جریان را میتوان به عنوان یک میدان الکتریکی مشاهده کرد، اگر چارچوب مرجع شما نسبت به سیم در حال حرکت است. مثالی که آنها استفاده می کنند گربه ای با بار مثبت است که در امتداد یک سیم حامل جریان در همان جهت حرکت الکترون حرکت می کند:  اگر این را از قاب بقیه گربه مشاهده کنید، سرعت رانش الکترون صفر است، در حالی که پروتون ها به سمت چپ حرکت می کنند. از آنجایی که پروتون ها در حال حرکت هستند، انقباض طول باعث می شود (برای گربه) به نظر برسد که تعداد آنها بیشتر است و به سیم یک بار خالص مثبت می دهد و گربه را دفع می کند. این منطقی است و همه نوع ظریف و شهودی است. الکترومغناطیس ها را به گونه ای توضیح می دهد که تنها به سه مفهوم ساده بستگی دارد: 1. حرکت نسبی است 2. اشیا در جهت حرکت ظاهری خود منقبض می شوند 3. بارهای مخالف جذب می شوند، مانند بارهایی که گرووی را دفع می کنند. حالا در ویدیو پشتیبان بگیرید. درک میگوید: حالا تعداد پروتونها برابر با تعداد الکترونهای منفی است، بنابراین در کل سیم خنثی است. بنابراین اگر گربه ای با بار مثبت در این نزدیکی وجود داشت، هیچ نیرویی از سیم را تجربه نمی کرد. و حتی اگر جریانی در سیم وجود داشته باشد، الکترونها فقط در یک جهت حرکت میکنند، اما چگالی بارهای مثبت و منفی همچنان > یکسان خواهد بود، و بنابراین سیم خنثی خواهد بود، بنابراین هیچ نیرویی وارد نمیشود. بچه گربه  صبر کنید... _چی_؟ چرا در قاب گربه پروتون ها حرکت می کنند، منقبض می شوند و سیم باردار می شود، اما در چارچوب درک، الکترون ها حرکت می کنند، اما منقبض نمی شوند، و سیم همچنان خنثی است؟ چگونه می توانید بگویید خب، انقباض طول باعث ایجاد عدم تعادل بار می شود و به نیروهای مغناطیسی اجازه می دهد تا در صورت انتخاب چارچوب مرجع مناسب، به عنوان نیروی الکتریکی توضیح داده شوند، اما به طور همزمان بگویید اما انقباض طول گاهی اوقات اتفاق نمی افتد؟ این اصلا شیک نیست آیا توضیح ظریف و شهودی1 وجود دارد؟ 1: یعنی من ریاضیات را در ویکیپدیا دیدهام و سرم است. همچنین جریانی در سیم + نسبیت خاص = مغناطیس وجود دارد که به نظر می رسد پاسخ سؤال من نیروی لورنتس باشد. بسیار خوب، اما این ظرافت توضیح بالا را با تنها سه اصل ساده نفی می کند. آیا آنها کافی نیستند؟ اگر چنین است، چرا؟
|
نسبیت خاص و الکترومغناطیس
|
78355
|
به نظر میرسد نویسندگان مختلف سطوح مختلفی از اهمیت را به پیگیری ظرفیتهای تانسور دقیق مقادیر فیزیکی مختلف میدهند. در اردوگاه سخت گیرانه کاتولیک-مدرسه-راهبه، ما بورک 1980 را داریم، که تأکید می کند همیشه معیاری در دسترس ندارید، بنابراین ممکن است همیشه نتوان به دلخواه شاخص ها را بالا و پایین کرد. برک اظهارات محکمی می کند، به عنوان مثال، نیرو یک بردار است (من استدلال او را در اینجا خلاصه کردم). در انتهای طیف، ریندلر 1997 در اوایل کتاب یک سلب مسئولیت دارد مبنی بر اینکه نمیخواهد نگران تشخیص شاخصهای بالا و پایین باشد و این کار را تا چند نقطه بعدی در کتاب انجام نخواهد داد. گاهی اوقات تلاش برای حفظ چنین تمایزاتی، به ویژه در نسبیت، که ما حتی نمی دانیم چگونه بدون یک متریک غیرمنحط، فرموله کنیم، کمی سخت به نظر می رسد. به عنوان مثال، برک استدلال می کند که تکانه واقعاً یک بردار است، زیرا می توانید آن را با تمایز لاگرانژی با توجه به $\dot{x}$ بدست آورید. اما سپس یک عبارت شاخص ژیمناستیک کاملاً طبیعی مانند $p^i=m v^i$ تبدیل به چیزی اشتباه و شیطان می شود. وقتی صحبت از تانسورهای با رتبه بالاتر و سؤالاتی در مورد اینکه کدام شکل از یک تانسور مطابق با اندازهگیریهای واقعی است، این موضوع را گیجکننده میدانم. اندازه گیری با خط کش، $\Delta x^i$ را اندازه گیری می کند، نه $\Delta x_i$، که اساساً تعریفی است که تقارن کامل بین بردارها و بردارها را می شکند. اما حداقل برای من، وقتی در مورد چیزی مانند تانسور استرس-انرژی صحبت می کنیم، این موضوع بسیار درهم می شود. به عنوان مثال، در این سوال، من در حال انجام یک محاسبه در براون 2012 بودم که در آن او اساساً $T^\mu_\nu=\operatorname{diag}(\rho,P,0,0)$ را برای استرس می نویسد. تانسور انرژی طنابی که در فضازمان شوارتزشیلد آویزان است. برای من واضح نیست که این با اندازه گیری ها بهتر از نوشتن همان r.h.s مطابقت دارد. اما با $T^{\mu\nu}$ یا $T_{\mu\nu}$ در سمت چپ. Misner 1973 یک خلاصه کوچک زیبا از این نوع چیزها در صفحه دارد. 131، به عنوان مثال، با قاعده ای که بیان می کند $T^\mu_\nu v_\mu v^\nu$ باید به عنوان چگالی جرم-انرژی که توسط ناظری با چهار سرعت $v$ مشاهده می شود تفسیر شود. بیشتر، اما نه همه، قوانین آنها، مانند این یکی، به صورت اسکالر بیان می شود. این بسیار جذاب است، زیرا ما هویت هایی مانند $a^ib_i=a_ib^i$ داریم، به این معنی که اصلاً فرقی نمی کند که یک شی مانند $a^i$ یا $a_i$ دوگانه آن را مورد بحث قرار دهیم، و هرگز باید بحث کنیم که کدام شکل تانسور با اندازهگیریها مطابقت دارد، زیرا اندازهگیریهای ما اسکالر هستند. آیا این رویکرد، یعنی کاهش هر اندازه گیری به مقیاسی، به طور جهانی در GR قابل اجرا است؟ آیا مطلوب جهانی است؟ آیا از نظر فلسفی معتبر است که بگوییم همه اندازه گیری ها در نهایت اندازه گیری های اسکالر هستند؟ چند مثال: برخی از کمیت ها مانند جرم به عنوان اسکالر تعریف می شوند، بنابراین ما خوب هستیم. جرم-انرژی $p^i v_i=p_i v^i$ است که $v$ بردار سرعت ناظر است. در مورد بردار Killing، هیچ راهی برای کاهش آن به اسکالر وجود ندارد، اما بردار Killing واقعا چیزی نیست که بتوانید مستقیماً اندازهگیری کنید، پس شاید مشکلی نیست...؟ روابطی مانند $\nabla_i T^{ij}=0$ و $\nabla_i \xi_j+\nabla_j \xi_i=0$ را می توان به اسکالر تقلیل داد، به عنوان مثال، $v_j\nabla_i T^{ij}=0$، اما وجود دارد واقعاً نیازی به انجام این کار نیست، زیرا ما می گوییم یک تانسور صفر است و یک تانسور صفر صرف نظر از اینکه چگونه آن را بالا یا پایین می آورید صفر است. شاخص ها من به خصوص به پاسخ هایی علاقه مند هستم که توضیح دهند چگونه باید در مورد مثال هایی مانند طناب آویزان استدلال کرد. در درمان در ص. 131 از Misner، آنها $T_{\mu\nu}=(\rho+P)v_\mu v_\nu+P g_{\mu\nu}$ برای یک مایع کامل میدهند. این اسکالر نیست، و در واقع به نظر می رسد با استفاده براون از $T^\mu_\nu$ در تضاد باشد. _Update_ بعد از جویدن این موضوع با کریستی استویکا و تریموک، فکر می کنم موضوع مربوط به $T^\mu_\nu$ در مقابل $T_{\mu\nu}$ را بهتر درک کرده ام. برخلاف آنچه در بالا گفتم، عبارت $T_{\mu\nu}=(\rho+P)v_\mu v_\nu+P g_{\mu\nu}$ (با امضای $-+++$) برای یک سیال کامل _is_ واقعاً اسکالار شده است، به این معنا که $\rho$ و $P$ هیچ شاخص تانسوری ندارند، بنابراین به عنوان اسکالر نشان داده می شوند. این منطقی است، زیرا $\rho$ و $P$ با ارجاع به یک چارچوب مرجع خاص، قاب بقیه سیال، تعریف میشوند. این دقیقاً مشابه روشی است که در آن زمان مناسب اسکالر را با ارجاع به فریم استراحت یک ساعت تعریف می کنیم. حال فرض کنید مختصاتی داریم که متریک در آنها مورب است، به عنوان مثال، متریک شوارتزشیلد با مختصات شوارتزشیلد نوشته شده است. اجازه دهید $g_{\mu\nu}=\operatorname{diag}(-A^2,B^2,\ldots)$. علاوه بر این، بیایید فرض کنیم که مقداری سیال کامل داریم که چارچوب استراحت آن با سرعت مختصات صفر در این مختصات مطابقت دارد. بردار سرعت این قاب استراحت $v^\mu=(A^{-1},0,0,0)$ است یا با کاهش یک شاخص، $v_\mu=(-A,0,0,0) ) دلار. به سادگی به عبارت $T$ متصل می شویم، $T_{00}=A^2\rho$، $T_{11}=B^2P$، $T^0_0=-\rho$، $T^ داریم. 1_1=P$. بنابراین این توجیهی برای استفاده براون از شکل شاخص مختلط T$ است -- به طور اتفاقی این شکلی است که در آن
|
آیا در نسبیت، آیا هر اندازه گیری را می توان به اندازه گیری اسکالر تقلیل داد؟
|
12466
|
آیا کسی تامین کنندگان ضریب شکست را می شناسد؟ من آزمایشگاه Cargille را پیدا کردم (که خدمات مشتری تا کنون وحشتناک است، اما مایعات ممکن است در واقع خوب باشند)، اما هیچ چیز دیگری قابل مقایسه نیست. من می خواهم مجموعه ای از مایعات با ضریب شکست در محدوده 1.3...1.4 داشته باشم. آیا تولید آنها آنقدر سخت است که تقریباً هیچ کس آن را انجام نمی دهد یا من چیزی را از دست می دهم؟
|
مایعات ضریب شکست: چرا خرید سخت است؟
|
109429
|
> من می خواهم ارزش انتظاری یک همیلتونی را محاسبه کنم. من یک تابع wave > دارم که $$\psi = \frac{1}{\sqrt{5}}(1\phi_1 + 2\phi_2) است.$$ میخواهم بدانم آیا این را به درستی تنظیم کردهام. همیلتونی $\hat H \left(x, \frac{\hbar \partial^2}{2m\partial x^2}\right)$ است. برای به دست آوردن یک مقدار انتظار، باید این را ادغام کنم: $$\int \psi^* \hat H \psi dx.$$ از آنجایی که توابع موج عادی و واقعی هستند، میتوانم با $\psi^* = \psi$ استفاده کنم. خوب، پس من انتگرال را جمع کردم. $$\int \frac{1}{\sqrt{5}}(\phi_1 + 2\phi_2)\frac{\hbar}{2m} \frac{1}{\sqrt{5}}(\phi_1'' + \phi_2'') dx=\frac{\hbar}{2m}\frac{1}5\int(\phi_1 + 2\phi_2)(\phi_1'' + 2\phi_2'')dx,$$ و من تابع موج $$\phi_n = \sqrt{\frac{2}{L}}\sin\left(\frac را میدانم {n\pi x}{L}\راست)$$ بنابراین $$\phi_1 = \sqrt{\frac{2}{L}}\sin\left(\frac{\pi x}{L}\right)$$ and $$\phi_2 = \sqrt{\frac{2}{L}} \sin\left(\frac{2\pi x}{L}\right).$$ میتوانم اینها را وصل کنم و انتگرال را انجام دهم، و میخواستم بررسی کنم که کار درستی است. با این حال، فکر می کنم روش ساده تری وجود دارد. اما اگر این کار انجام شود، می توانم بگویم عالی است، حداقل این را به اندازه کافی درک می کنم تا مشکل را حل کنم.
|
محاسبه ارزش انتظاری هامیلتونی
|
105884
|
آیا فضا دارای «فشار تشعشعی» ناشی از ذرات زیراتمی است؟
|
|
64218
|
اهداکنندگان / پذیرندگان در اکسیدهای فلزی
|
|
81484
|
چگونه لوله های شار بین کوارک ها آنها را به هم متصل می کند؟
|
|
78350
|
در فیلم _Transporter 3_ یک ماشین غوطه ور با پر کردن یک کیسه بزرگ با هوا از لاستیک ها به سطح شناور می شود. میدانم که فیلمها درباره بدترین مکانها برای دریافت نمونههایی از فیزیک در عمل هستند، و اولین فکر من این بود که اگر هوای لاستیکها برای باد کردن کیسه و بلند کردن ماشین کافی باشد، هوا این کار را در حالی که هنوز در داخل است انجام نمیدهد. لاستیک ها؟ اما بعد از خودم پرسیدم: آیا هوای فشرده از هوا در فشار اتمسفر شناورتر است؟
|
شناوری هوای فشرده
|
75788
|
من دانشجوی مهندسی (CSE) در هند هستم..اما اخیراً علاقه شدیدی به فیزیک پیدا کرده ام.. می خواهم فیزیک را یاد بگیرم و عمیقاً آن را درک کنم. می دانم فیزیک جستجوی قوانین اساسی عمیق طبیعت است. یعنی باید از اصول اولیه شروع کنم و از آن استنباط کنم؟ چگونه باید فیزیک را یاد بگیرم؟
|
چگونه فیزیک را یاد بگیریم؟
|
27595
|
سیستمی از $n$ ذرات غیر قابل تشخیص را در نظر بگیرید که در فضای اقلیدسی $d$-بعدی $E^d$ حرکت می کنند. فضای پیکربندی $M=((E^d)^n \setminus \Delta)/S_n$ است که در آن $\Delta$ مورب است (فضای فرعی که در آن حداقل 2 ذره موقعیتهای تصادفی دارند) و $S_n$ گروهی است که جابجا میشوند. کوانتیزاسیون ذرات این سیستم بخشهای ابرانتخابی را به دست میدهد که مربوط به نمایشهای کاهشناپذیر واحد است. $\pi_1(M)$: $S_n$ برای $d > 2$، $B_n$ برای $d = 2$. نمایش بی اهمیت آمار بوزونی را به دست می دهد، نمایش علامت آمار فرمیونی را به دست می دهد. برای $d > 2$ هیچ نمایش 1 بعدی دیگری وجود ندارد. برای $d = 2$، نمایش های 1 بعدی دیگری وجود دارد که در آن تعویض دو ذره یک فاز دلخواه را ایجاد می کند. اینها آماری را به دست می دهند. در مورد نمایش های کاهش ناپذیر ابعاد بالاتر چطور؟ اینها با آمارهای نیمه آماری مطابقت دارند. گفته می شود که برای $d > 2$ می توانیم با خیال راحت آنها را نادیده بگیریم زیرا به نوعی معادل بوزون ها/فرمیون های معمولی هستند. با این حال برای $d = 2$ این مورد نیست. چرا؟ > چرا parastatistics برای $d > 2$ اضافی است اما برای $d = 2$ نه؟
|
بی ربط بودن آمارهای فراآمار برای بعد فضا > 2
|
27593
|
میدان فوتون قطعه غیر کایرال SU(2)xU(1) است، مستقل از شکستن تقارن یا نه، اینطور نیست؟ اما قبل از شکستن تقارن، هر بوزون سنج تنها یک گائوگینو کایرال به عنوان ابرهمکار دارد. آیا هنوز امکان دارد، **و صحیح**، دو تا از آنها را مرتب کنیم تا فرمیون دیراک با بار الکتریکی تشکیل شود که بتواند با میدان فوتون جفت شود؟ احتمالاً این یک سؤال کتاب درسی است، اما تمام کتابهای درسی که من تهیه کردهام، ابتدا دچار شکستگی میشوند، سپس ضعیف میشوند، سپس این نقطه شروع هرگز دیده نمیشود.
|
جفت شدن بین فوتون و گاوژنوس SU(2)xU(1) قبل از شکستن تقارن کدام است؟
|
11475
|
شتاب مرکزگرا و سرعت زاویه ای کودکی که در فاصله 2/8 متری مرکز چرخ فلک قرار دارد چقدر است؟ سرعت (اندازه سرعت مماسی) کودک 2.1 متر بر ثانیه است. قطار در یک مسیر مستقیم به سمت شمال حرکت می کند تا زمانی که به سمت غرب بپیچد. اگر قسمت جاده ای که برای تغییر جهت استفاده می شود به شکل یک چهارم دایره به شعاع 30 متر باشد و قطار 30 ثانیه طول بکشد تا آن قسمت از جاده را طی کند، سرعت (اندازه بردار سرعت) و شتاب مرکزگرا چقدر است. قطار همانطور که از منحنی عبور می کند. من برخی از مفاهیم مانند نیروی مرکز، ar = (v^2) / r را مرور می کنم: > جهت شتاب مرکز همیشه در امتداد > شعاع بردار حرکت دایره ای به سمت داخل است. بزرگی شتاب مرکزگرا مربوط به سرعت مماسی و سرعت زاویه ای است به شرح زیر 2 مشکل بالا را حل کنید؟ برای اولی فقط : `(2.1 m / s)^2 / 8.2 m` ?
|
شک در مورد شتاب مرکزگرا
|
9543
|
آیا ماهیت مجموعه ذرات مجازی به تاب برداشتن فضازمان به صورت مستقیم بستگی دارد؟
|
تأثیر انحنای فضازمان بر دریای ذرات مجازی
|
78684
|
هر چند وقت یکبار، * ما یک سوال در مورد اینکه اگر تغییری در یک ثابت فیزیکی که حاوی اطلاعات ابعادی است، مانند $\hbar$، $c$، $G$، یا اغلب مقیاس جهان هستی، چه اتفاقی بیفتد، چه اتفاقی می افتد. ، و ما اغلب چرخ را دوباره اختراع می کنیم تا توضیح دهیم که چرا این یک سوال خوب مطرح نیست. بنابراین من می خواهم این را به عنوان یک سؤال متعارف تنظیم کنم تا بعداً به آن اشاره کنم و از تلاش های تکراری صرفه جویی کنم. بنابراین: **چرا صحبت در مورد تغییرات یک ثابت فیزیکی که حاوی اطلاعات ابعادی است بی معنی است؟** * اینها چند نمونه هستند اما موارد بیشتری وجود دارد.
|
چرا صحبت در مورد تغییرات ثابت بعدی بی معنی است؟
|
105880
|
وقتی یک الکترون فوتون را جذب می کند، آیا فوتون به الکترون «مواد» (انرژی) تبدیل می شود؟ یا، آیا در الکترون به عنوان یک چیزی گسسته وجود دارد؟
|
چرا یک الکترون پس از جذب / گسیل یک فوتون همچنان یک ذره بنیادی است؟
|
99286
|
من همیشه از مردم می شنوم که می گویند تقارن زیباست، طبیعت ذاتاً متقارن است، فیزیک و ریاضی تقارن ذاتی در طبیعت را نشان می دهد _ و غیره. امروز فهمیدم که نیمی از کوارک ها دارای بار الکتریکی +2/3 و نیمی دیگر دارای بار الکتریکی قدر 1/3- هستند. آیا توضیحی برای این وجود دارد؟ چرا شارژ خالص آنها صفر نیست؟
|
اگر طبیعت تقارن از خود نشان می دهد، چرا کوارک های بالا و پایین دارای بار الکتریکی برابر نیستند؟
|
131631
|
من سعی می کنم تعریفی که در درس الکترومغناطیس من برای چگالی جریان داده شده است را درک کنم. به طور خاص تر، می خواهم بدانم چرا، همانطور که در زیر تعریف شده است، چگالی جریان نام چگالی جریان داده شده است. در دوره من، چگالی فعلی $\vec{j}(t,\vec{x}):=\rho (t,\vec{x}) \vec{v} (t,\vec{x}) است. $ که در آن $\vec{v} (t,\vec{x})$ میدان سرعتی است که بر نحوه حرکت ذرات باردار حاکم است. من سعی می کنم شهودی برای این مقدار بدست بیاورم. برای مثالی از چیزی که من در مورد آن صحبت می کنم، در مکانیک کلاسیک که در آن شما دارای تکانه برابر با جرم ضرب در سرعت هستید، این تعریف به طور شهودی منطقی است زیرا تکانه صدایی است که اگر جسمی به شما برخورد کند احساس خواهید کرد، و شما آن اومف را احساس می کنید. اگر جرم یا سرعت جسم افزایش یابد بیشتر است. بنابراین من یک ایده واقعا ملموس از آنچه حرکت است، دارم. ویکیپدیا چگالی جریان را توصیف میکند: در الکترومغناطیس، و زمینههای مرتبط در فیزیک حالت جامد، فیزیک ماده متراکم و غیره، چگالی جریان، جریان الکتریکی در واحد سطح مقطع است. این امر نامیدن آن را به عنوان چگالی توجیه می کند (چون چگالی سطحی بر اساس تعریف است.). من سعی میکنم بفهمم چگالی جریان میتواند چقدر باشد، و در ذهنم ایدهای از یک سطح مقطع با مقداری سیال در آن جریان دارد (این همان سناریویی است که در آن قانون گاوس را ترسیم میکنم). من مطمئن نیستم که جریان در یک نقطه چیست، بنابراین من واقعاً نمی دانم که چگالی جریان می تواند چقدر باشد! سپس باید این را با تعریفی که در دوره ام به من داده شده است مرتبط کنم. با تشکر برای هر گونه کمک!
|
چگالی جریان
|
48010
|
من از طریق استخراج فرآیند آدیاباتیک یک گاز ایده آل $pV^{\gamma}$ کار می کنم و نمی توانم ببینم چگونه از یک مرحله به مرحله دیگر بروم. این اشتقاق من تا اینجاست که فهمیدم: $$dE=dQ+dW$$ $$dW=-pdV$$ $$dQ=0$$ $$dE=C_VdT$$ بنابراین $$C_VdT=-pdV$$ معادله گاز ایده آل را متمایز کنید $pV=Nk_BT$ $$pdV+Vdp=Nk_BdT$$ تنظیم مجدد برای $dT$ و به قانون اول جایگزین کنید: $$\frac{C_V}{Nk_B}(pdV+Vdp)=-pdV$$. بخش بعدی چیزی است که من به آن گیر کردهام. نمیتوانم ببینم خط بعدی چگونه کار میکند، بهطور خاص چگونه میتوان از $\frac{C_V}{C_p-C_V}=\frac{1}{\gamma -1}$ با استفاده از این واقعیت که $C_p-C_V=Nk_B$ و $\gamma = \frac{C_p}{C_V}$ را می توان نوشت $$\frac{C_v}{Nk_B}=\frac{C_V}{C_p-C_V}=\frac{1}{\gamma -1}$$. اگر بتوان این را برای من توضیح داد، گمان میکنم که نوعی بازآرایی جبری است که با آن راحت نیستم که مانع من شود.
|
فرآیند آدیاباتیک یک مشتق گاز ایده آل
|
72054
|
این یک سوال در مورد یک نظریه تاریخی گرانش است که انیشتین قبل از آن که به نسبیت عام بپردازد کمی مطالعه کرده است. در آن زمان، انیشتین نمی دانست که گرانش نتیجه فضا-زمان منحنی است. او تغییرات گرانش را با تغییرات سرعت نور در یک میدان گرانشی شناسایی کرد. در مارس 1912، انیشتین اولین معادله را برای میدان گرانشی ایستا فرض کرد که از معادله پواسون $$\Delta c = kc\rho \tag{1}~,$$ که $c$ سرعت نور است، $\rho$ است. چگالی جرم و $\Delta$ لاپلاسی است. دو هفته بعد، او این معادله را با اضافه کردن یک جمله غیرخطی برای ارضای بقای انرژی- تکانه اصلاح کرد: $$\Delta c = k\big(c\rho+\frac{1}{2kc} (\nabla c)^2\big )~. \tag{2}$$ استدلال انیشتین به شرح زیر است: نیرو در واحد حجم بر حسب چگالی جرم $\rho$ $f_a$ $= \rho \nabla c$ است. با جایگزینی $\rho$ با $\frac{\Delta c}{kc}$ [معادله (1)]، $$f_a = \frac{\Delta c}{kc} \nabla c~.$$ را پیدا می کنیم معادله باید به صورت یک واگرایی کل قابل بیان باشد (پایداری تکانه) در غیر این صورت نیروی خالص صفر نخواهد بود (با فرض ثابت بودن $c$ در بی نهایت). انیشتین می گوید: > در یک محاسبه مستقیم، معادله **(1)** باید با > معادله **(2)** جایگزین شود. من هرگز محاسبه ساده را پیدا نکردم. این چیزی است که در واقع برای من سخت است! **ضمیمه** راه حل ارائه شده و توضیح داده شده توسط @Gluoncito (به زیر مراجعه کنید) کاملاً به سؤال من پاسخ می دهد. با این حال، این احتمال وجود دارد که حداقل به یک دلیل این نمایش انیشتین نباشد: این یک محاسبه ساده نیست. از نظر تاریخی، آبراهام، یک فیزیکدان آلمانی، اولین کسی بود که معادله پواسون را با افزودن عبارتی برای چگالی انرژی میدان گرانشی (از $E=mc^2$) تعمیم داد. او مقاله ای را در ژانویه 1912 منتشر کرد که حاوی یک معادله میدان ایستا با عبارت : $\frac{c^2}{\gamma}(\nabla c)^2 $ متفاوت بود اما نه چندان دور از اصطلاح انیشتین. پس از انتشار کتاب انیشتین، ابراهیم ادعا کرد که اینشتین معادله او را کپی کرده است. من معتقدم اینشتین حداقل از ابراهیم الهام گرفته است. تا چه حد، من نمی دانم.
|
درباره معادله اینشتین
|
60422
|
در فرهنگ عامه، رقابت قرن نوزدهم تا بیستم بین توماس ادیسون و نیکولا تسلا مشهور است. به عنوان مثال می توان فیلم پرستیژ را نام برد، جایی که برخی از «ماموران ادیسون» هستند که تلاش های تسلا را خراب می کنند. از دیدگاه مهندسان برق، شناخته شده ترین مشکل بین آنها استفاده از DC یا AC (جنگ جریان ها) است. می توان گفت که ادیسون به دلیل اختراع لامپ یا اولین سیستم برق شهری او بیشتر شناخته شده است. تسلا تقریبا ناشناخته است، برخی از مردم در مورد جادو و غیره می گویند. (به همین دلیل است که من فیلم پرستیژ را به یاد می آورم.) در برق به نظر می رسد که تسلا برنده شده است، حتی اگر به طور گسترده ای فراموش شده باشد. ما عمدتاً از AC استفاده می کنیم زیرا در ترانسفورماتورها آسان است. ما یک واحد SI $\text{T}$ (tesla) داریم که برای اندازهگیری القای مغناطیسی است. اما -- ما نمی توانیم تاثیر ادیسون بر برق را فراموش کنیم. حتی اگر او عمدتاً یک تاجر بزرگ بود، هیچ کس نمی تواند بگوید که او کاری جز لامپ انجام نداده است. در اینجا لیستی از اختراعات او آمده است. پس چرا او (مانند تسلا، آمپر، ولتا، زیمنس، اهم، فارادی، و ...) توسط واحد خود خود در فیزیک مورد تقدیر قرار نمی گیرد؟
|
چرا واحد ادیسون در فیزیک وجود ندارد؟
|
131638
|
از آنجایی که میدان $\vec{E}$ درون یک رسانای کامل صفر است، آیا الکترون ها (جریان) فقط در سطح بیرونی جریان دارند؟ از زمانی که در رشته الکترومغناطیس مطالعه کردم، این موضوع مرا آزار می دهد. ممنون از وقتی که گذاشتید.
|
آیا الکترون ها فقط روی سطح سیم جریان دارند؟
|
109421
|
من می دانم که اگر ستاره ای به حجمی با شعاع کمتر یا مساوی با شعاع شوارتزشیلد سقوط کند، آنگاه یک سیاهچاله ایجاد می شود و همان جرم ستاره ای را دارد که داده است. منشاء آن اما آیا راهی برای محاسبه جرم سیاهچاله بدون دانستن حجم ستاره وجود دارد؟
|
جرم سیاهچاله
|
21365
|
در ابتدا می توانم بگویم که دوست دارم راه حلی برای همجوشی پایدار ارائه کنیم. با این حال، با توجه به اینکه آخرین تخمینها در سال 2050 برای یک راهحل همجوشی مؤثر است و نیاز به انرژی سیارات تا سال افزایش مییابد، آیا نباید به دنبال جایگزینهایی باشیم؟ من می دانم که تنها در اتحادیه اروپا میلیاردها یورو برای یک راکتور همجوشی آزمایشی هزینه می کنیم. روی یک پوسته نازک می نشینیم که به نوبه خود روی گوشته ای با حرارت فراوان قرار دارد. آیا ما نباید پول جدی برای بهره برداری از این منبع گرما به عنوان راه حلی طولانی مدت و پایدار برای نیازهای انرژی سیاره سرمایه گذاری کنیم؟ اگر پولی که برای همجوشی استفاده میشود به حفاری و تحقیقات زمینگرمایی اختصاص داده میشود، تا کجا میتوانیم به آن برسیم؟
|
آیا باید همجوشی را فراموش کنیم و روی انرژی زمین گرمایی تمرکز کنیم؟
|
113519
|
 همانطور که می بینید، این میدان الکتریکی است که توسط یک بار نقطه ای که با سرعت ثابت حرکت می کند، ایجاد می شود. من می دانم که وقتی $v $ -> 0، $E$ فقط قانون کلومب است. اما چگونه $E$ را وقتی $v$ -> $c$ تفسیر می کنید؟ آیا می توانم آن را به عنوان میدان موج الکترومغناطیسی تفسیر کنم، زیرا با سرعت نور حرکت می کند؟ 
|
میدان الکتریکی تولید شده توسط بار نقطه ای که با سرعت نور حرکت می کند
|
99289
|
 نور فلش زرد است. ناظر فلش سیاه است. ناظر با سرعت ثابت v، w.r.t به سمت چارچوب مرجع گالیله حرکت می کند. حال از دید ناظر (O) حرکت پرتو نور چگونه خواهد بود؟ آیا از او خم می شود؟ به دنبال یک توضیح خوب. با تشکر
|
نور و ناظر در حال حرکت عمود بر یکدیگر
|
126263
|
من میخواهم دانشمند شوم، بنابراین میخواهم مهارتهایم مانند حل مسئله و غیره را بهبود بخشم.
|
مهارت های مورد نیاز یک دانشمند
|
29250
|
من مشکلی دارم که حداقل انرژی موجی را می خواهد که برای دیدن ذره ای به اندازه $.1\text{nm}$ استفاده می کنیم. من می دانم که نمی توانم یک ذره $.1\text{nm}$ با طول موج بزرگتر از $.1\text{nm}$ را ببینم. فکر میکردم این آسان باشد و از رابطه امواج الکترونی دی بروگلی استفاده کنم، $$f=\frac{E}{h}\quad\text{or}\quad E=fh=\frac{hc}{λ. }$$ با استفاده از این، 12400$\text{eV}$... دریافت می کنم این پاسخ اشتباه است. آنچه در این کتاب آمده استفاده از معادله طول موج مرتبط با ذره ای با جرم $M$ است. این عبارت است: $$λ=\frac{hc}{\sqrt{2mc^2K}}$$ OR برای مورد خاص من: $$λ=\frac{1.226}{\sqrt{K}}\text{nm} $$ این معادله دوم، اگر درست بگویم، دریافت انرژی جنبشی طول موج است، نه انرژی کل. من متوجه نمی شوم که در مسائل درخواست انرژی طول موج برای تشخیص استفاده از معادله اولی که ارائه کردم در برابر معادله دوم، به دنبال چه چیزی باشم. هر گونه روشنگری در این زمینه قابل قدردانی خواهد بود.
|
کدام معادله حداقل انرژی یک موج مورد نیاز برای دیدن یک ذره کوچک را به شما می گوید؟
|
113515
|
بسته به نیروی گرانش با سرعت متفاوتی پیر می شوید. فضانوردان کسری از کسری از ثانیه کمتر از زمینیان پیر می شوند. اگر کره ای با جرم های مساوی را که با فضا از هم جدا شده اند بگیرید، مرکز دقیق کشش گرانشی همه جرم ها را پیدا کنید. زمان چگونه واکنش نشان خواهد داد؟
|
اگر گرانش فضا زمان را خم می کند، آیا می توان گرانش را برای منجمد کردن زمان دستکاری کرد؟
|
105885
|
آیا مقاومت جریان سنج آنالوگ با تنظیم مقیاس حساس تر (محدوده پایین تر) افزایش یا کاهش می یابد؟
|
مقیاس حساس و مقاومت جریان سنج آنالوگ
|
112518
|
اگر فرضاً همه ساعتها و همه دستگاههایی را که زمان را پیگیری میکنند از دست بدهیم، چگونه میتوانیم بگوییم زمان فعلی چقدر است؟ یا در واقع این کار را نمی کنیم و زمان فقط یک قرارداد است؟
|
اگر ناگهان زمان را از دست بدهیم، چگونه میتوانیم بفهمیم که اکنون ساعت چند است؟
|
105882
|
به طور کلی، ما یک منیفولد $M$ را تعریف می کنیم که توسط مجموعه ای از نمودارهای $\\{(U_i , \varphi_i)\\}$ پوشانده شود، به طوری که منیفولدهای $n$-dimensional به صورت محلی شبیه $\mathbb{R} باشند. ^n$. یکی از شرایط این است که همه $U_i$ مجموعه های باز توپولوژی منیفولد باشند. چرا ما نیاز داریم که منیفولد یک فضای توپولوژیکی باشد؟ و چرا می خواهیم $U_i$ مجموعه های باز باشد؟ پیامدهای این الزامات بر فیزیک چیست؟ (به نظر من بدون این شرایط، منیفولد هنوز به صورت محلی شبیه $\mathbb{R}^n$ است.) برای اینکه سوال من دقیق تر شود، آن را ویرایش کنید: آیا هیچ نظریه فیزیکی وجود دارد که از منیفولدهایی استفاده می کند که فضاهای توپولوژیکی نیستند؟ برای مثال، چه اتفاقی برای نسبیت عام میافتد اگر فضاها به جای همومورفیک با یکدیگر متفاوت باشند (پاسخ زیر را توسط رابین اکمن را ببینید)؟
|
چرا به منیفولدها نیاز داریم که فضای توپولوژیکی باشند؟
|
23034
|
بیایید این معادله را برای یک مقدار اسکالر $f$ به عنوان تابعی از بردار سه بعدی $a$ در نظر بگیریم: $$ f(\vec a) = S_{ijkk} a_i a_j $$ که در آن $S$ تانسور رتبه 4 است. اکنون، من مطمئن نیستم که از ایندکس $k$ در عبارت چیست، زیرا در سمت چپ ظاهر نمی شود. آیا این اشتباه تایپی است، به این معنی که یک $k$ در جایی وجود ندارد (مانند $f_k$)، یا به این معنی است که باید روی $k$ جمع شود مانند این: $$f(\vec a) = \sum_i \sum_j \sum_k S_{ijkk} a_i a_j $$
|
سوال با نماد انیشتین
|
104828
|
ماریو لیویو در کتاب خود: _ معادله ای که حل نمی شود _ اصل هم ارزی را به زبان مردمی توضیح می دهد. من این جمله را در صفحه 209 گرفتم: _نیروی گرانش و نیروی ناشی از شتاب در واقع یکسان است. به عبارت دیگر، ما جاذبه داریم زیرا شتاب داریم. این برای من بسیار منطقی بود و به نظر می رسید چیزهایی را توضیح دهد (مانند پیچ و تاب در فضا-زمان به دلیل گرانش اجسام بسیار بزرگ. آنها گرانش دارند زیرا جرم های شتاب دهنده ای دارند. شتاب جهان صفر بود، ما جرم خواهیم داشت اما بر اساس آنچه من از آن زمان خوانده ام، به نظر نمی رسد این درست باشد.
|
کتاب ماریو لیویو در مورد تقارن و رابطه بین گرانش و شتاب
|
112646
|
وضعیتی را در نظر بگیرید که یک سلول از یک emf ناشناخته با استفاده از یک پتانسیومتر اندازه گیری می شود. جوکی را طوری بلغزانیم که نقطه تهی بدست آید. حالا آیا در سیم پتانسیومتر در نقطه صفر جریان وجود دارد؟ از آنجایی که می دانیم هیچ جریانی در بازوی حاوی سلول ناشناخته وجود ندارد، پایانه های آن پتانسیل های برابری دارند، چگونه ممکن است که در سیم پتانسیومتر جریانی موازی با آن سلول باشد. اختلاف پتانسیل بین AB= تفاوت پتانسیل در CD؟ 
|
پتانسیومتر در نشانگر تهی!
|
23032
|
بیایید وضعیتی را در نظر بگیریم: ما منبع نقطه ای دور از نور غیرقطبی در محدوده خاصی از طول موج های غیر صفر داریم (این چند رنگی است). بیایید این نور را بسته به جهت قطبش به 2 پرتو تقسیم کنیم. منشور ولاستون سپس صفحه پلاریزاسیون یکی از این پرتوها را با زاویه 90 درجه بچرخانیم. آیا تیرهای حاصل منسجم هستند (توانایی ایجاد الگوی تداخلی)؟ متشکرم
|
آیا دو حالت قطبش نور منسجم هستند؟
|
23037
|
با فرض یک محیط بدون اصطکاک / عالی، و به توپی که در یک بند الاستیک نگه داشته شده است (مانند منجنیق دستی) _جایی که جیب از خود پرتابه سبک تر است_، **در چه نقطه ای توپ از بند جدا می شود. جیب؟ در شروع شلیک، یا زمانی که جیب زنجیر از موقعیت استراحت خود عبور می کند؟** افکار من -- لطفاً تأیید یا رد کنید: * قانون هوک به ما می گوید که نیروی اعمال شده به جیب زنجیر نسبت مستقیمی دارد با فاصله از وضعیت استراحت * با توجه به وزن کمتر جیب، تصور می کنم که سرعت آن (ناشی از نیروی الاستیک اعمال شده) از سرعت خود پرتابه بیشتر باشد. بنابراین باید پرتابه را هل دهد (و در نتیجه با آن در تماس باشد) تا جایی که برای اولین بار از حالت استراحت عبور کنیم (با فرض حرکت سینوسی نوار در حین ارتعاش) * در عبور از وضعیت استراحت، اکنون نیرو شروع به اعمال در جهت مخالف می کند و بنابراین سرعت رو به جلوی پرتابه را کاهش می دهد تا از سرعت پرتابه ای که با حداکثر سرعت ثابت و حداکثر حرکت می کند، کمتر شود. من یک برنامه نویس هستم نه یک فیزیکدان، بنابراین صبر شما قابل قدردانی است. همچنین توجه داشته باشید که من سعی می کنم عوامل خاصی را حفظ کنم، به عنوان مثال. حرکت، خارج از تصویر در اینجا، زیرا برای چیزی که من می سازم ضروری نیست (به دلیل میانبرهای خاص گرفته شده). این واقعاً فقط نیرو، شتاب، جرم و سرعت است.
|
پرتابه در چه نقطه ای تیرکمان را ترک می کند؟
|
168
|
یک فرآیند برگشت پذیر است اگر و تنها در صورتی که در طول فرآیند همیشه در تعادل باشد. چرا؟ من چندین مثال خاص از این را شنیده ام، مانند اضافه کردن وزن تدریجی به یک پیستون برای فشرده سازی هوای داخل به طور برگشت پذیر، چرا باید به طور کلی درست باشد؟ ویرایش: در اینجا چیزی وجود دارد که من را قاطعانه در این مورد متقاعد می کند: فرض کنید من یک فرآیند برگشت پذیر دارم که همیشه در تعادل نیست. مکانیزمی را برای بهره برداری از این فرآیند برای ایجاد یک ماشین حرکت دائمی توضیح دهید.
|
به طور شهودی، چرا یک فرآیند برگشت پذیر است که در آن سیستم همیشه در تعادل است؟
|
23036
|
با توجه به یک تابع موج ثابت 1-D $\psi(x)$، مشتق در عملگر تکانه چگونه تفسیر می شود؟ $$ \int_{-\infty}^\infty \psi^*(x) \hat{p} \psi(x) dx = \int_{-\infty}^\infty \psi^*(x) (- i\hbar\nabla) \psi(x) dx $$ آیا انتگرال باید به صورت $$-i\hbar\int_{-\infty}^\infty تفسیر شود \psi^*(x) \psi'(x) dx$$ که در آن $\psi'(x)$ مشتق با توجه به $x$ است؟
|
چگونه مشتق را در عملگر تکانه در مکانیک کوانتومی تفسیر کنیم؟
|
10350
|
این احتمالاً کمی از زیستشناسی را شامل میشود، اما من معتقدم که عمدتاً فیزیک است، بنابراین امیدوارم اینجا بپرسم: 2 نفر را تصور کنید: وزن شخص A 120 پوند و وزن شخص B 180 پوند. تصور کنید که هر دوی آنها از ارتفاعی بزرگ به زمین می افتند: الف) روی زانوهای خود فرود می آیند (پرش خوب) ب) سقوط به پشت (یک سقوط بد) برای هر دو نفر، در هر دو موقعیت، سقوط برای کدام یک از آنها راحت تر است. دسته؟ من فکر می کنم: 1. هنگام سقوط، سرعت نسبت به وزن نیست، بنابراین هر دو نفر با یک سرعت به زمین برخورد می کنند. با همان قدرت به او ضربه می زند، بنابراین یک فرد سنگین تر باید در هنگام برخورد با زمین ضربه بزرگ تری دریافت کند. این یک فرد ناسالم و چاق نیست، بلکه یک فرد سالم، با عضلات و غیره است) می تواند در برابر نیروی/ضربه بیشتر مقاومت کند. با فرض اینکه آخرین فرض درست باشد، فرضیات 2 و 3 چگونه به هم مرتبط هستند؟ چیزی هست که از قلم افتاده باشم؟ به طور کلی، چه کسی می تواند سقوط از ارتفاعات بیشتر را تحمل کند: سبک تر یا سنگین تر؟
|
چه کسی می تواند سقوط از ارتفاعات را بهتر تحمل کند: سبک تر یا سنگین تر؟
|
66219
|
هنگام حل معادله گرما، $$ \partial_t u -\Delta u = f \text{ on } \Omega $$ چه موقعیتهای فیزیکی با شرایط مرزی زیر (در $\جزئی \Omega$) نشان داده میشوند؟ * $u=g$ (شرط دیریکله)، * $n\cdot\nabla u = h$ (شرط نیومن)، * $n\cdot\nabla u = \alpha u$ (شرط رابین)، * $n\cdot \nabla u = u^4-u_0^4$ (شرط استفان بولتزمن). آیا موقعیت های فیزیکی رایج دیگری وجود دارد که شرایط مرزی دیگری مناسب است؟
|
تفسیر فیزیکی شرایط مرزی مختلف برای معادله گرما
|
107031
|
آیا اثرات QM وجود دارد که از فعل و انفعالات مربوط به ذرات غیر باردار اندازه گیری شده باشد یا بتوان آن را اندازه گیری کرد؟ QM ابتدایی همه چیز در مورد سطوح انرژی الکترون در اتم، برهمکنشهای فوتون - اتم، و غیره است. وقتی به هسته نگاه میکنیم، همه چیز در مورد برهمکنشهای کوارکی است - که ذرات باردار نیز هستند. من می توانم به برخی از موارد نظری فکر کنم - مانند نوترینوهایی که به دور یک جرم می چرخند، اما اندازه گیری آنها دشوار تا غیر ممکن است. احتمال دیگر، نیروی هسته ای قوی/ضعیف است - اما این همیشه در مورد ذرات باردار اتفاق می افتد. در پایان ما همیشه به ابزارهای ساخته شده از ماده برای دیدن نتیجه نیاز داریم - این خوب است. برای مثال میتوانید فوتونهایی را مشاهده کنید که از منطقهای دور (متر تا Mpc) دورتر میآیند که در آن برهمکنشی رخ داده است.
|
آیا اثرات QM وجود دارد که ذرات باردار مستقیماً درگیر نیستند؟
|
68844
|
از آنجایی که هر منبع نوری مدت زمان محدودی خواهد داشت، نور ساطع شده فرکانس خاصی نخواهد داشت. اگر سری فوریه (انتگرال) را اعمال کنیم، مجموع فرکانس های مختلف (فکر می کنم بی نهایت) خواهد بود. آیا این بدان معناست که فرکانس هر فوتون مقداری عدم قطعیت خواهد داشت یا چیزی شبیه فوتون گسیل شده ترکیبی از فوتون های مختلف خواهد بود؟
|
فرکانس های چندگانه فوتون توسط فوریه
|
66213
|
در این مقاله در p42، توضیح داده شده است که هنگام شروع با یک عمل لخت که شامل یک اصطلاح جنبشی استاندارد است، این عبارت جنبشی به اصلاحی در مسیر جریان RG می رسد که می تواند با $1/Z_{\Lambda}$ نشان داده شود، به طوری که عبارت جنبشی موثر در مقیاس $\Lambda$ را می توان به صورت $$ نوشت \frac{1}{2Z_{\Lambda}}\int\frac{d^dp}{(2\pi)^d}\phi(-p,\Lambda)p^2\phi(p,\Lambda) $$ تعامل موثر چهار نقطهای خواهد بود $$ \frac{1}{4!Z_{\Lambda}^2} \,\, \int\limits_{p_1,\ldots,p_4}\phi(p_1,\Lambda)\ldots\phi(p_4,\Lambda)\hat{\delta}(p_1+ ... p_4) $$ و به طور مشابه برای مرتبه بالاتر تعاملات برای خلاص شدن از شر تغییر انجام شده در عمل توصیف شده توسط اصلاحات وابسته به $Z_{\Lambda}$، فیلد $\phi$ مانند $$ \phi \rightarrow \phi\left( 1- \frac{\ را دوباره تعریف کنید. eta}{2}\frac{\delta\Lambda}{\Lambda}\right) $$ با بعد غیرعادی $$ \eta = \Lambda\frac{d\ln Z_{\Lambda}}{d\Lambda} $$ من نمیدانم چرا بعد غیرعادی باید در این مورد به این شکل تعریف شود تا مقیاس مجدد فیلد منجر به لغو تغییرات در عملکرد به دلیل یک مرحله عادی سازی مجدد و دوست دارم توضیحی را ببینم. به هر حال، عبارت فوق به طور کلی برای بعد غیرعادی چقدر معتبر است، آیا «فقط» برای شروع با کنشهای خالی که اصطلاح جنبشی (استاندارد) دارند معتبر است؟ چگونه می توان بعد غیر عادی را به طور کلی محاسبه کرد؟ من همیشه فکر میکردم که به طور تقریبی، هنگام تغییر مقیاس بعد از مرحله دانهبندی دوره، بعد غیرعادی فقط انحرافات از ابعاد مقیاسبندی متعارف (برخی آنها را مهندسی مینامند) که باید اعمال شوند، «پارامترسازی» میکند.
|
بعد غیرعادی برای کنش های برهنه با اصطلاح سینتیک استاندارد
|
68841
|
من روی یک دکل حفاری کار می کنم و امروز (در دفتر) در مورد مزیت مکانیکی در سیستم های قرقره سخنرانی داشتیم. اکنون، می دانم که رئیس من در زمینه حفاری نفت تحصیلات خوبی دارد، اما غریزه من به من می گوید که او ممکن است این یکی را اشتباه داشته باشد. یک دکل حفاری به نوعی مانند جرثقیل کار می کند زیرا دارای ساختاری بلند است که از یک سیستم قرقره پشتیبانی می کند. یک وینچ بزرگ به طور دائم بر روی سکوی پایه نصب شده است و سپس از بالای سازه (تاج دریک) و از طریق یک نوار شناور به پایین می رود - این دارای چند بسته بندی است که به ما مزیت مکانیکی بیشتری می دهد. من تصاویری را برای کمک به توصیف وضعیت اضافه می کنم.  در اینجا تصویر قله شناور (بلوک ها) را نشان می دهد که ما از آن برای انجام بیشتر همه کارها استفاده می کنیم. عملیات ما مهمتر از همه، ما از آن برای برداشتن رشته لوله خود که در زمین است استفاده می کنیم.  همانطور که در این تصویر مشاهده می شود، بلوک ها وزن رشته لوله را نگه می دارند. حالا او به ما گفت که اگر لوله در سوراخ گیر کند (شاید چیزی را گیر کند یا سوراخ در آن فرو رود)، ما تمام مزیت مکانیکی خود را از دست خواهیم داد. او گفت به همین دلیل است که نشانگر وزن بالا می رود و پس از آزاد شدن دوباره پایین می رود. او گفت که چون وقتی لوله در سوراخ گیر می کند، دیگر با یک نوار شناور آزاد سروکار نداریم و این چیزی است که برای داشتن مزیت مکانیکی لازم است. من با این مخالفم زیرا حتی اگر رایگان نباشد، باز هم یک مزیت مکانیکی وجود دارد که (مثلاً مزیت مکانیکی معمولی 6 به 1 است) نیروی کشش ما در 6 ضرب می شود. می خواهم کسی این را برای من تأیید کند. اولین عکس گرفته شده از www.worldoils.com در 21 ژوئن 2013 عکس دوم گرفته شده از www.PaysonPetro.com در 21 ژوئن 2013
|
آیا رئیس من در مورد مزیت مکانیکی ما از سیستم قرقره ما اشتباه می کند؟
|
59501
|
اگر قرار باشد دو اتم هیدروژن را بگیریم و آنها را تحت پتانسیل یکسانی قرار دهیم، آیا هر دو اتم هیدروژن در یک حالت کوانتومی دقیق نیستند؟ این من را آزار می دهد زیرا هیچ دو فرمیون یکسان نمی توانند در یک حالت کوانتومی باشند! به نظر می رسد که این با اصل در تضاد است. این امر در مورد هر دو عنصر یا مولکول که در معرض پتانسیل یکسانی قرار می گیرند صدق می کند. بگوییم این دو اتم هیدروژن در فاصله 1 متری از یکدیگر قرار دارند، آیا تنها راه تشخیص آنها مکان مکانی آنها خواهد بود؟ اصطلاح فنی برای دو چیز به ظاهر یکسان برای تشخیص مکان آنها چیست؟
|
فرمیونهای یکسان در همان حالت کوانتومی
|
23030
|
هنگام حل مسائل در فیزیک، فرد اغلب راه حل های غیر فیزیکی را می یابد و نادیده می گیرد. به عنوان مثال، هنگام حل سرعت و زمان لازم برای سقوط یک فاصله h (از حالت سکون) تحت گرانش زمین: $\Delta t = \pm \sqrt{2h/g}$$\Delta v = \pm \sqrt{2gh }$ یکی راه حل های غیرفیزیکی زمان منفی و سرعت مثبت را نادیده می گیرد (محور x را مطابق با جهت عادی به سمت بالا به سطح زمین می گیریم). با این حال، این راه حل در واقع غیر فیزیکی نیست. این بازتابی از این واقعیت است که معادله حل شده با توجه به زمان ترجمه و زمان معکوس ثابت است. همین معادله رها کردن یک شی را با شرایط مرزی توصیف میکند ($t_i$ = 0، $x_i$ = h، $v_i$ = 0) و ($t_f$ = $|\Delta t|$، $x_f$ = 0، $ v_f$ = $-\sqrt{2gh}$)، یا پرتاب یک شی به عقب در زمان با شرایط مرزی ($t_i$ = $-|\Delta t|$، $x_i$ = 0، $v_i$ = $+\sqrt{2gh}$) و ($t_f$ = 0، $x_f$ = h، $v_f$ = 0). به عبارت دیگر، هر دو راهحل فیزیکی هستند، اما راهحلهایی برای مسائل سطحی متفاوت هستند (اگرچه یکی بر دیگری دلالت میکند)، و این واقعیت بیانکنندهای است از عدم تغییر فیزیکی زمانی ترجمه و زمان معکوس. سوال من این است: آیا بیان کلی تری از این مفهوم وجود دارد؟ آیا قاعدهای برای دانستن اینکه یک راهحل «غیرفیزیکی» واقعاً غیرفیزیکی است یا نه، وجود دارد، به این معنا که ممکن است یک راهحل فیزیکی معتبر مطابق با شرایط مرزی متناوب باشد؟
|
وقتی راه حل های «غیر فیزیکی» در واقع غیر فیزیکی نیستند
|
105887
|
وقتی مقاومت ها به صورت سری به هم متصل می شوند، پس چرا از طریق هر مقاومت اختلاف پتانسیل متفاوتی رخ می دهد؟
|
مقاومت ها به صورت سری متصل می شوند
|
59502
|
آیا گرانش سرعت نور را کاهش می دهد؟ آیا میتوانیم زمان رسیدن نور خورشید به ما را اندازهگیری کنیم؟ آیا آن نور با بالا رفتن از چاه گرانش خورشید به تأخیر می افتد؟
|
آیا گرانش سرعت نور را کاهش می دهد؟
|
29596
|
> **تکراری احتمالی:** > چرا سطح صدا در هر تیک متوالی در پایین > یک فنجان قهوه پر شده افزایش می یابد؟ یکی از همکاران این آزمایش را امروز صبح پیشنهاد کرد: * یک فنجان قهوه بگیرید * با قاشق قهوه را در فنجان بچرخانید * با قاشق به کف فنجان ضربه بزنید _ مشاهدات_: با کاهش سرعت قهوه، صدای تولید شده توسط ضربه زدن بیشتر می شود. در فرکانس من خیلی کنجکاو هستم، کسی توضیحی داره؟
|
صدای قهوه
|
34282
|
تئوری پشت آشفتگی انرژی آزاد چیست؟ آیا درک آن خیلی سخت است؟ میشه یکی به زبان ساده توضیح بده
|
تئوری اغتشاش انرژی آزاد چیست؟ چگونه در علم شیمی کاربرد دارد؟
|
78687
|
همه ما از دئودورانت استفاده می کنیم و آنها همیشه احساس سرما می کنند، چرا اینطور است؟ آیا به این دلیل است که داخل بطری مایع است و وقتی آزاد می شود گاز است؟
| |
73011
|
آیا روش فیزیکی برای اثبات وجود دارد که مثلاً زمانی که نظم زتا یک سری $$ 1+2^{k}+3^{k}+............= \zeta (-k ) $$ نتیجه صحیح را می دهد: اثر کازیمیر، انرژی خلاء و چه زمانی از کار می افتد؟ به عنوان مثال، ما تنظیمکننده زتا را به داخل معادلات گروه نرمالسازی مجدد وصل میکنیم و این گروه به ما میگوید که آیا منظمسازی زتا شکست میخورد یا نتایج دقیقی را ارائه میدهد.
|
گروه منظم سازی و عادی سازی زتا
|
79554
|
من در حال تلاش برای شبیه سازی الگوی پراش Fraunhofer به دلیل یک شکاف هستم. می دانیم که شدت در زاویه $\theta$ $I(\theta)=I_0 \text{sinc}^2(\beta)$ است که در آن $\beta=k\,b\,\sin(\theta) / 2.$ با توجه به تنظیمات نشان داده شده در تصویر که در آن O مبدأ (مرکز دقیق شکاف منفرد) و p نقطهای در صفحه نمایش است، استدلال کردم که $\sin(\theta)=\sqrt{x^2+y^2}/\sqrt{x^2+y^2+z^2}.$  بنابراین من این را به معادله بالا وصل کردم که به من $$I(\theta) = I_0 داد \text{sinc}^2\left(k\,b\,\frac{\sqrt{x^2+y^2}}{2\sqrt{x^2+y^2+z^2}}\ راست).$$ برای پارامترهایم، $k={2\pi / 632.8*10^{-9}}$ را انتخاب کردم که با عدد موج یک لیزر معمولی He-Ne مطابقت دارد. $b=0.5\,\text{mm}$ برای عرض شکاف و $z=40\,\text{cm}$ برای نحوه قرارگیری صفحه به عقب. سپس کد زیر را در Mathematica اجرا کردم تا صفحه نمایش را تولید کنم: `DensityPlot[ Sinc[(2482.2950802700643 Sqrt[x^2 + y^2])/Sqrt[ 4/25 + x^2 + y^2]] ^2، {x، -8، 8}، {y، -8، 8}، ColorFunction -> GrayLevel, PlotPoints -> 200, FrameLabel -> {x, y}]` که تولید کرد:  بسیار زیبا روانگردان اما نه آن چیزی که انتظارش را داشتم. من انتظار داشتم که الگوی پراش بیشتر شبیه به این باشد:  پس من دقیقاً چه اشتباهی انجام می دهم و نمودار چگالی را با چه تابعی باید انجام دهم؟ متشکرم
|
شبیه سازی الگوی تداخل پراش فراونهوفر توسط یک شکاف
|
79556
|
همانطور که توسط ویکی پدیا تعریف شده است: > مرگ گرمایی کیهان یک سرنوشت نهایی پیشنهادی برای جهان است > که در آن جهان به حالت بدون انرژی ترمودینامیکی کاهش یافته است و بنابراین دیگر نمی تواند فرآیندهایی را که انرژی مصرف می کنند (از جمله محاسبات) حفظ کند. و زندگی). مرگ گرمایی به معنای دمای مطلق نیست. این فقط مستلزم آن است که تفاوت دما یا سایر فرآیندها دیگر برای انجام کار مورد سوء استفاده قرار نگیرند. آیا حتی توصیف دما در سیستم توصیف شده منطقی است؟ اگر چنین است، آیا سیستم بسیار سرد است یا سیستم بسیار گرم؟
|
آیا جهانی که مرگ گرمایی را تجربه می کند، دما دارد؟
|
92398
|
من در حال نوشتن یک شبیه ساز کامپیوتر کوانتومی (حدود 8 کیوبیت) هستم و بیشتر اصول اولیه را می دانم (یعنی نحوه محاسبه تأثیر یک دروازه کوانتومی بر روی یک کیوبیت). اما من به دیوار برخورد کرده ام. آیا می توان با دو کیوبیت $ a |0\rangle + b|1\rangle $ و $c|0\rangle + d|1\rangle$ حالت برهم نهی دو درهم تنیده را محاسبه کرد؟ (یعنی $\alpha|00\rangle + ... +\delta|11\rangle$) و بالعکس؟ همچنین، اگر من یک جفت کیوبیت درهم تنیده داشته باشم، و یکی از آنها را مثلاً از یک دروازه Pauli-$x$ عبور دهم، چه تأثیری بر درهم تنیدگی کلی خواهد داشت؟
|
محاسبه حالات کیوبیتهای درهمتنیده و گسسته
|
44543
|
با فرض زیر 1. جهان سطح حباب در ابرفضا است. در داخل یک حباب چیزی وجود ندارد، فقط سطح یک جهان را نشان می دهد. اندازه حباب زمان است. 2. ماده تاریک از حباب های متفاوت از حباب خودمان است که فقط در گرانش مشترک است. 3. انفجار بزرگ حباب هایی هستند که با هم برخورد می کنند و حباب دیگری ایجاد می کنند. مشکل من این است که اگر حبابها فقط گرانش را به اشتراک بگذارند، چرا باید با هم برخورد کنند، من انتظار دارم که بدون ایجاد انفجار بزرگ از بین یکدیگر عبور کنند؟
|
برخورد حباب ها در ابرفضا
|
92575
|
در ویدیوی یوتیوب Monster آهنربا با کامپیوتر، قطب جنوبی آهنربای 1 T (تقریبا) نئودیمیم در مقابل CRT نگه داشته شده است. با فرض اینکه CRT الکترون های 30 کو تولید می کند و صفحه نمایش 0.2 متر از انتهای تفنگ الکترونی فاصله دارد، هر الکترون در هنگام برخورد آهنربا به صفحه نمایش چقدر انرژی دارد؟ برای سادهتر شدن سؤال، فرض کنید صفحه نمایش ضخامت ندارد و الکترونهای تفنگ الکترونی مستقیماً به وسط صفحه میروند. فیزیک ساده دبیرستان به دلیل سرعت های موجود برای پاسخ به این کافی نیست، بنابراین من خودم نمی توانم به این پاسخ بدهم.
|
انرژی الکترونی که توسط آهنربا شتاب می گیرد
|
27590
|
آیا آنتروپی وجود دارد که بتوان از آن برای توزیع شبه احتمال ویگنر استفاده کرد؟ (به مفهوم توزیع احتمال فاز-فضای، نه فقط آنتروپی فون نویمان.) نمی توان به سادگی از $\int - W(q,p) \ln\left[W(q,p) \right] dq dp استفاده کرد. $، زیرا تابع Wigner به طور مثبت تعریف نشده است. انگیزه پشت این سوال به شرح زیر است: مقاله I. Białynicki-Birula, J. Mycielski, روابط عدم قطعیت برای آنتروپی اطلاعات در مکانیک موج (Comm. Math. Phys. 1975) (یا اینجا) مشتق از یک اصل عدم قطعیت مبتنی بر در یک آنتروپی اطلاعات: $$-\int |\psi(q)|^2 \ln\left[|\psi(q)|^2\right]dq-\int |\tilde{\psi}(p)|^2 \ln\left[|\tilde{\psi}(p)| ^2\right]dp\geq1+\ln\pi.$$ یکی از پیامدهای رابطه فوق، اصل عدم قطعیت هایزنبرگ است. با این حال، نسخه آنتروپیک در تنظیمات کلی تر نیز کار می کند (به عنوان مثال یک حلقه و رابطه موقعیت - عدم قطعیت حرکت زاویه ای). به عنوان $|\psi(q)|^2=\int W(q,p)dp$ و $|\tilde{\psi}(p)|^2=\int W(q,p)dq$ و در مورد قابل تفکیک (یعنی تابع موج گاوسی) تابع وینگر فقط حاصل ضرب احتمالات در موقعیت و در تکانه است، جستجو برای یک تابع آنتروپی مانند که موارد زیر را برآورده می کند وسوسه انگیز است. رابطه: $1+\ln\pi\leq\text{some_entropy}\left[ W\right]\leq -\int |\psi(q)|^2 \ln\left[|\psi(q)|^ 2\right]dq-\int |\tilde{\psi}(p)|^2 \ln\left[|\tilde{\psi}(p)|^2\right]dp.$$
|
آنتروپی تابع ویگنر
|
131188
|
من یک بار در یک سخنرانی TED شنیدم که چگونه فیزو سرعت نور را در قرن نوزدهم اندازه گیری کرد. این لینک است https://www.youtube.com/watch?v=F8UFGu2M2gM شما می توانید در مورد آن در اینجا در ویکی پدیا بخوانید: http://en.wikipedia.org/wiki/Fizeau%E2%80%93Foucault_apparatus یک خلاصه کوتاه : نوعی چرخ گردان در مقابل پرتو نور قرار داد و آینه ای دور از این دو چیز. پرتو نور از بین دو دندان چرخ دوار عبور می کند، به آینه می رسد و از منبع اصلی باز می گردد. از آنجایی که چرخ بسیار سریع میچرخد، در طول مدتی که نور در حال حرکت بوده است، چرخ کمی چرخیده است، اما به اندازهای که مانع از گذر زمان از نقطهای که وارد شده است شود. با دانستن فاصله از آینه و همچنین سرعت چرخش چرخ می توان سرعت نور را به راحتی محاسبه کرد. آزمایش در ویکی پدیا بهتر توضیح داده شده است، در اینجا نسخه ساده شده آن را نوشتم. من این آزمایش را دوست داشتم، زیرا بازتولید آن نسبتاً آسان به نظر می رسید، بنابراین یک نشانگر لیزری سبز رنگ در آمازون سفارش دادم که می تواند تا 10 کیلومتر برسد. به عنوان دلیل اصل، شب با یکی از دوستانم به جایی رفتم که دید خوبی دارد. ما شروع به تنظیم یک آینه در فاصله 500 متری لیزر کردیم، اما، حتی از آن دور، نور چنان پراکنده شده بود که جمع آوری نور با آینه غیرممکن بود. لیزر یک لیزر بسیار قدرتمند است، از آنهایی که می توانید کل پرتو را ببینید (معمولاً در نجوم استفاده می شود). اگر من نتوانم آزمایش را با استفاده از لیزری مانند این تکرار کنم، چگونه فیزو در قرن هجدهم میتوانست این کار را با استفاده از منبع بسیار ابتداییتر نور و قرار دادن آینه بسیار دورتر انجام دهد؟ در ویکی پدیا آمده است که فاصله بین آنها 8 کیلومتر بوده است.
|
فیزو چگونه آزمایش معروف خود در مورد سرعت نور را انجام داد؟
|
66217
|
بخشی از یادداشت های من وجود دارد که من آن را درک نمی کنم، امیدوارم کسی در اینجا بتواند این را برای من توضیح دهد. نت ها خوانده می شوند (پس از معرفی عملگر عدم قطعیت): > > اگر حالت $\chi_A$ حالت ویژه $\hat O_A$ باشد، عدم قطعیت > صفر است و آن را با احتمال 1 اندازه می گیریم. اما اگر $\hat O_B $ قابل مشاهده دیگری است که با $\hat O_A$ جابجا نمی شود، سپس عدم قطعیت در هر اندازه گیری همزمان این دو مشاهده پذیرها > بی نهایت خواهند بود. من جمله اول را می فهمم، اما نمی توانم ببینم چگونه دومی را توجیه/اثبات کنم. لطفا یکی به من بگوید که جمله دوم چگونه توجیه می شود؟
|
مکانیک کوانتومی، اصل عدم قطعیت - کمک به درک یادداشت ها
|
1445
|
در چارچوب این سوال آیا توزیع جرمی $\rho(r,t)$ و توزیع تکانه $p(r,t)$ باید به خوبی رفتار شود؟ منظور از خوب رفتار این است که مشتقات همه ردیف ها در همه جا وجود دارند. من دلیلی نمی بینم که چرا آنها باید خوب رفتار کنند. برای سازگاری معادلات (در پاسخ (توسط مارک آیکنلاوب) به سوال فوق الذکر) شرایط مورد نیاز 1 است. $\vec{p}$ باید بطور پیوسته قابل تفکیک باشد تا $\nabla\cdot\vec{ p}$ وجود دارد. 2. $\rho(r,t)$ باید تا حدی قابل تمایز باشد wrt $t$ یعنی $\frac{\partial\rho(\vec{r},t)}{\ t}$ جزئی وجود دارد. لطفاً دلایل محکمی برای اینکه چرا باید $\rho(r,t)$ و $\vec{p}(r,t)$ همیشه خوب رفتار کنند، بیاورید؟
|
رفتار توزیع جرم و تکانه تحت گرانش نیوتنی
|
92574
|
در سخنرانی فیزیک ذرات من، به طور خلاصه به میدان های ارواح اشاره شد. تا آنجا که من درک می کنم، این موارد هنگام محاسبه مقاطع عرضی با روش انتگرال مسیر، برای جبران مشارکت های معادل ناشی از آزادی سنج، به وجود می آیند. من هنوز مطمئن نیستم که چگونه این مشارکت های معادل در محاسبات به دست می آیند. فرض کنید میخواهید سطح مقطع نابودی الکترون ضد الکترون را به یک فوتون در نزدیکی یک هسته عظیم محاسبه کنید. من فرض میکنم که مجموع انتگرالهای مسیر را بر روی تمام نمودارهای ممکن فاینمن مربوط به آن تعامل میگیرید. QED دارای تقارن شارژ است (یعنی $U(1)$)، بنابراین در صورت تعویض دو بار، فیزیک ثابت می ماند. به طور مشخص باید این میدانهای ارواح را معرفی کنیم، و چرا نمیتوانیم به سادگی نمودارهای فاینمن را که هممورفیسمهای گراف یکدیگر هستند در یک کلاس هم ارزی واحد ترکیب کنیم و سهم هر کلاس هم ارزی را فقط یک بار در دامنه احتمال نهایی بشماریم. لطفا پاسخ ها را ساده بنویسید، چون من رشته ی فیزیک نیستم.
|
میدان های ارواح در فیزیک ذرات
|
99283
|
نمایش $(\frac{1}{2},\frac{1}{2})$ از گروه لورنتس با یک شئ چهار بردار یا یک شی اسپین یک مطابقت دارد. درسته؟ آیا به این معنی است که هر چهار بردار با یک شی اسپین وان یکسان است یا هر اسکالر با شی اسپین-0 یکسان است؟ این نمی تواند درست باشد، درست است؟ زیرا اگرچه $A^\mu$ یک بردار چهار و یک شی اسپین-یک در یک زمان است (که فوتون است)، هیچ مفهومی از اسپین با $p^\mu$ یا $J^\mu$ وجود ندارد. من با اصطلاحات بازنمایی گیج شده ام. ویرایش- چگونه می توانم نشان دهم که $A^\mu$ یک شی spin-1 را نشان می دهد؟
|
$(\frac{1}{2},\frac{1}{2})$ نمایش $SU(2)\otimes SU(2)$
|
79041
|
من در مورد محاسبه نرخ واپاشی از دامنههای نظریه میدان کوانتومی از یادداشتهای سخنرانی دیوید تانگ (صفحه 74 در یادداشتها، 24 در سند) یاد میگیرم. با این حال، من شک دارم: 1. وقتی او میگوید که اولین مورد ادغام تمام لحظههای ممکن ذرات نهایی است، از اندازهگیری $V \int \frac{d^{3} p_{i}}{( استفاده میکند. 2 \pi)^{3}}$. من مطمئن نیستم که چرا آن فاکتور V وجود دارد. من توضیحاتی ارائه کرده ام که بهترین آنها این است که تابع دلتا $\delta^{(4)} (p_{F}-p_{I})$، به دلیل در نظر گرفتن تنها یک فضای محدود، عملاً ضرب نمی شود. با بی نهایت، اما با V. با این حال، من به چندین فاکتور V نیاز دارم که نمی دانم چگونه می توانم آنها را بدست بیاورم. 2. سوال بعدی در مورد معنای احتمالی است که او محاسبه می کند. او یک احتمال دریافت می کند که چیزی محدود برابر $t$ است، به طوری که در زمان بی نهایت رشد می کند. من نمی دانم چگونه او از این نیمه عمر می گیرد، زیرا من حتی نمی دانم چگونه یک احتمال واگرا مانند این را معنا کنم (عادی کردن آن به روش معمولی که من می دانم، تمام احتمالات را نشان می دهد. در بی نهایت). بنابراین واضح است، من باید برخی از چیزهای مهم را در اینجا از دست بدهم.
|
چرا هنگام ادغام بر لحظهای نهایی در محاسبات دامنه پراکندگی، در حجم ضرب کنیم؟
|
92392
|
فقط یک سوال کوچک در مورد برخورد. تصادم رو به رو بین فوتون و ذره ای با جرم را تصور کنید که با سرعتی غیر نسبیتی حرکت می کند، ذره در حالت پایه قرار داشت، فوتون را کاملا جذب می کند و به سطح انرژی بعدی خود می رود. آیا همیشه اینطور است که ذره پس از برخورد با سرعتی غیر نسبیتی به پایان برسد؟ چیز خاص تر: > برای مطالعه خواص اتم های جدا شده با درجه ای از دقت بالا > آنها باید تقریباً برای مدت طولانی در حالت استراحت نگه داشته شوند. اخیراً روشی برای انجام این کار توسعه یافته است. خنک کننده لیزری نامیده می شود و با مشکل زیر نشان داده شده است. در یک محفظه خلاء یک پرتو به خوبی هماهنگ شده از اتم های Na23 (که از تبخیر نمونه در 103 کلوین می آید) با یک پرتو لیزر با شدت بالا روشن می شود (شکل 3.1). فرکانس لیزر > انتخاب میشود تا جذب رزونانسی فوتون توسط آن اتمهایی که سرعت آنها v0 است، وجود داشته باشد. هنگامی که نور جذب می شود، این اتم ها به > اولین سطح انرژی که دارای مقدار متوسط E بالاتر از حالت پایه و > عدم قطعیت (گاما) است، خارج می شوند. فرکانس لیزر مورد نیاز را بیابید و اطمینان حاصل کنید که رزونانس > جذب نور توسط اتم هایی که انرژی جنبشی اتم های آنها > در ناحیه پشت کولیماتور است. همچنین کاهش سرعت > این اتم ها، ∆v1 را پس از فرآیند جذب پیدا کنید. داده E = > 3,36⋅10-19 J Γ = 7,0⋅10-27 J c = 3⋅108 ms-1 mp = 1,67⋅10-27 کیلوگرم ساعت = > 6,62⋅10-34 Js k = 1,38⋅10-23 JK-1
|
برخورد فوتون و ذره عظیم
|
28617
|
در زمینه مکاتبات AdS/CFT، من سعی میکردم بفهمم که چگونه گروه تقارن فضای زیربنایی $AdS_5 X S^5$ به ابرگروه $SU(2,2|4)$ تبدیل میشود. من می توانم ببینم که چگونه زیرگروه بوزونی $SU(2,2)XSU(4)_R$ به عنوان گروه ایزومتریک $AdS_5XS^5$ ظاهر می شود، زیرا $SU(2,2)$ یک پوشش دوگانه از $SO است. (2،4)$ و این فضای امضایی (+ + - - - -) را حفظ میکند که $AdS_5$ از آن پدید آمده است. علاوه بر این، گروه تقارن های R $SU(4)_R$ شباهت شگفت انگیزی به $SO(6)$ دارد که متریک $S^5$ را حفظ می کند. تا اینجا در سرزمین بوزونی خوب است. با این حال، در مورد قطعات فرمیونی $SU(2,2|4)$ چطور؟ چگونه روی $AdS_5XS^5$ عمل می کنند؟ من حدس می زنم که چیزی به branes مربوط می شود، اما مطمئن نیستم ....
|
اقدام سوپرگروهی در $AdS_5XS^5$
|
77265
|
امروز به من گفته شد که عمل Polyakov برای $p$-brane (به صورت سطحی) در صورت $p\leq 1$ قابل عادی سازی مجدد است. البته وقتی برای بررسی خودم رفتم، شمارش قدرتم را خراب کردم، و در فهمیدن دلیلش مشکل دارم. ما در واحدهای با $c=1=\hbar$ کار می کنیم، به طوری که $L=T=M^{-1}$. در این واحدها، هر اقدامی باید دارای بعد $1$ باشد، بنابراین از نگاهی به کنش Nambu-Goto، $$ S_{\text{NG}}:=-T_p\int d\sigma ^{1+p}\sqrt{ -g}، $$ می بینیم که $[T_p]=L^{-(1+p)}=M^{1+p}$. از اقدام Polyakov، $$ S_{\text{P}}:=-\frac{T_p}{2}\int d\sigma ^{1+p}\sqrt{-h}h^{\alpha \beta }\partial _\alpha X^\mu \partial _\beta X^\nu G_{\mu \nu}(X)، $$ میبینیم که ثابت جفت شدن برهمکنش فیلدهای اسکالر $X^\mu$ با $h_{\alpha \beta}$ دقیقاً $\frac{T_p}{2}$ است که دارای ابعاد $M^{1+p}$ است و همینطور خواهد بود (به صورت سطحی) قابل عادی سازی مجدد اگر $1+p\geq 0$ باشد. . . اما این، البته، نتیجه ای نیست که من به دنبال آن بودم. . . اشتباه من کجاست؟
|
عادی سازی مجدد اقدام پولیاکوف
|
35621
|
فرض کنید آزمایشی ترتیب داده ایم که در آن یک رمپ شیب دار و یک توپ بسکتبال کروی داریم. اگر بخواهیم توپ را کاملا گرد فرض کنیم و به صورت عمودی به سمت پایین غلت بخورد و اصطکاک موقعیت کمتر شود. معادله ساده شده ای که استفاده می شود $\frac{2}{3} G x \sin\theta$ خواهد بود. من تعجب می کنم که چرا $2/3$ در معادله ثابت است. آیا می تواند نیروی گرانش در مقابل نیروی سطح شیب دار باشد که توپ را به سمت بالا هل می دهد؟ یا ممکن است اجسام کروی از یک نرخ k ثابت پیروی کنند؟
|
فرمول توپی که در یک هواپیمای شیبدار می غلتد
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.