_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
29796 | در حالی که من یک دوره ابتدایی در مکانیک کوانتومی را پوشش داده ام، کتاب Landau & Lifshitz را به صورت خودآموز مطالعه می کنم تا به من کمک کند بفهمم چه اتفاقی در حال رخ دادن است. متأسفانه من در همان معادله اول کتاب گیر کرده ام. لاندو و لیفشیتز می نویسند: > اساس فرمالیسم ریاضی مکانیک کوانتومی در این گزاره نهفته است که وضعیت یک سیستم را می توان با یک تابع معین (در > مختلط عمومی) $\Psi(q)$ از مختصات توصیف کرد. خیلی خوب است... > مجذور مدول این تابع، احتمال این که یک > اندازه گیری انجام شده روی سیستم، مقادیر مختصات > را در عنصر پیدا کند، تعیین می کند. $dq$ فضای پیکربندی. تابع $\Psi$ دوباره **تابع موج** سیستم نامیده می شود، خوب...> دانش تابع موج در اصل به ما اجازه می دهد تا احتمال نتایج مختلف هر اندازه گیری را محاسبه کنیم. (نه لزوما از > مختصات) نیز. همه این احتمالات با عبارات > دو خطی در $\Psi$ و $\Psi^*$ تعیین می شوند. کلی ترین شکل چنین عبارتی > > $\int \int \Psi(q)\Psi^*(q')\phi(q,q')dq dq'$ > > است که در آن تابع $\phi است. (q,q')$ به ماهیت و نتیجه اندازه گیری > بستگی دارد و ادغام در تمام فضای پیکربندی گسترش می یابد. > احتمال $\Psi\Psi^*$ مقادیر مختلف مختصات خود > عبارتی از این نوع است. خوب، اینجا خیلی چیزها هست که من نمی فهمم. من می توانم بیشتر گزاره های ایمان را بپذیرم، اما چیزی که نمی فهمم این است که جهنم $q'$ برای چیست. چرا معادله نمی تواند فقط از q در سراسر استفاده کند؟ | به من کمک کنید تا معادله اول در مکانیک کوانتومی لاندو و لیفشیتز را درک کنم |
40979 | چگونه می توانید عدم قطعیت موقعیت را ثابت کنید: $$\Delta{x} =\sqrt{\langle x^2\rangle-\langle x\rangle^2}$$ $\Delta{x}$، در نظر گرفته شده است ریشه میانگین مربع x $$\Delta{x} =\sqrt{\langle \left(x-\langle x\rangle\right)^2\rangle} $$ $$\Delta{x} =\sqrt{\langle \left(x -\langle x\rangle\right) \left(x-\langle{x}\rangle\right)\rangle}$$ $$\Delta{x} =\sqrt{\langle x^2-2x\langle x\rangle +\langle x \rangle^2\rangle}$$ این بیتی است که من در مورد آن مطمئن نیستم و چرا می توانم آن را انجام دهم (با گرفتن براکت بیرونی و آن را بر روی مقادیر x داخلی اعمال کنید: $$\Delta{x} =\sqrt{\langle x^2\rangle -2\langle x \rangle \langle x\rangle +\langle x \rangle^2}$$ $$\Delta{x} =\sqrt{\langle x^2\rangle -2\langle x\rangle^2 +\langle x \rangle^2}$$ $ $\Delta{x} =\sqrt{\langle x^2\rangle - \langle x \rangle^2}$$ | اثبات عدم قطعیت موقعیت مکانیک کوانتومی |
94538 | من همیشه یاد گرفته ام که مخلوطی از یخ و آب باید در دمای 0 درجه سانتیگراد به تعادل برسد. من در واقع چندین بار در زمینه های مختلف سعی کرده ام آن را ایجاد کنم و همیشه شکست می خورم. ابتدا یک حمام یخ در یک ظرف پلاستیکی. من با ترموکوپل مولتی متر 3 درجه سانتی گراد می گیرم، گاهی اوقات تا 2 درجه سانتی گراد می رسد. مسلماً اینها دقیق نیستند، بنابراین من یک دماسنج دیجیتالی از Vernier را با دقت ادعا شده 0.5 درجه سانتیگراد امتحان کردم. من با دماسنج IR تایید کردم. همین داستان با این فکر که شاید به خاطر گرم شدن از بیرون است، حمام یخ را در قمقمه گذاشتم و مدتی آن را سرد کردم. همین داستان من از آب مقطر استفاده نمی کنم، بنابراین مقداری مواد معدنی در آب وجود دارد، اما اگر چیزی فکر می کردم که دمای حمام یخ را کاهش می دهد. | حمام یخ همیشه 3 درجه سانتیگراد است، چرا؟ |
86293 | مردم اغلب در مورد تقارن ذره-حفره در فیزیک حالت جامد صحبت می کنند. تعریف دقیق و تصویر فیزیک تقارن ذره-حفره چیست؟ چگونه چگالی ذرات و سوراخ ها را تعریف کنیم؟ | تعریف تقارن ذره-حفره در فیزیک ماده چگال چیست؟ |
11017 | من با مکانیک کوانتومی خیلی تازه کار هستم. من به نوشتن یک شبیه ساز کامپیوتر کوانتومی فکر می کنم، آیا موارد زیر جواب می دهد؟ * هر کیوبیت به صورت یک بیت ذخیره میشود، * برای هر عملیات، کیوبیتهای درگیر به یک بردار پیچیده با دامنههای اندازه 2^N تبدیل میشوند. این منجر به یک بردار حاوی 2^N-1 0 و یک 1 می شود. * این بردار در ماتریس واحدی که عملیات را نشان می دهد ضرب می شود. * بردار حاصل از نظر عنصر مربع است. * یک نتیجه با استفاده از عناصر نتیجه به عنوان احتمال انتخاب می شود و کیوبیت ها بر اساس این نتیجه تنظیم می شوند. من نگران زمان اجرا یا هزینه حافظه الگوریتم نیستم. چیزی که من نگران آن هستم این است که آیا این به یک شبیه سازی فیزیکی دقیق منجر می شود یا خیر. | آیا این الگوریتم برای شبیه سازی یک کامپیوتر کوانتومی دقیق است؟ |
46819 | UT1، UTC، TAI، TDB، یا چه؟ من باید تفاوت زمانی بین یک مشاهده معین و دوره ای را که از آن ثابت های خاصی اعمال می شود، تعیین کنم. من معمولاً با دوره J2000.0 کار می کنم. این برای تعیین مدت زمان گذشته و میزان انتشار حرکات است. من اخیراً یاد گرفتم که هنگام انجام مشاهدات سیاره ای، باید زمان رصد را به زمان TDB برای افزایش دقت تبدیل کنم (Jean Meeus). اما من همچنین متوجه شدم که ما از زمان مبتنی بر زمین برای محاسبات زمان غیر واقعی استفاده می کنیم، بنابراین این قانون برای زمان غیر واقعی اعمال نمی شود ... اما متأسفانه در تحقیقات من مشخص نشده است که از کدام مقیاس زمانی مبتنی بر زمین استفاده کنم. نیم دوجین یا بیشتر وجود دارد. UT1، UTC، TAI به نام چند مورد. آنها از 0.00017 ثانیه تا 1 دقیقه و 6 ثانیه متفاوت هستند. اکنون، زمانی که زمان غیر واقعی را محاسبه میکنم، بسته به منبعی که با آن مقایسه میکنم، دائماً بین 20 تا 35 ثانیه در خطا هستم. و به نظر نمیرسد که نمیتوانم این تناقض را حل کنم، مهم نیست که ریاضی من چقدر پیچیده یا جزئی میشود. من متوجه می شوم که با هر متغیر جدیدی که در آن فاکتور می کنم (دقیقاً برخلاف انتظار Id) با مقدار نقل قول و موردانتظار بیشتر و بیشتر هماهنگ می شوم. من عاشق دقت هستم این تمرینی برای درک مفهومی متغیرهای موجود و فنی بودن همه آن است. عملی بودن در اینجا مسئله ای نیست، من فقط سعی می کنم همه چیز را با دقت هر چه بیشتر بفهمم. هر گونه کمکی در یافتن یک مقدار دقیق تا حد امکان برای زمان غیر واقعی قدردانی خواهد شد. من از ساعت و تاریخ محلی خود (زمان مدنی محلی) استفاده کرده ام. در صورت لزوم، صرفهجویی در نور روز را فاکتور بگیرید، به GMT (تغییر منطقه زمانی) تبدیل کنید. من فرض می کنم که نتیجه من زمان در UT یا UTC باشد (ممکن است اشتباه کنم). در حالی که منبع من (الگوریتم های نجومی، ژان میوس) فرض می کند که UT و UTC با یکدیگر یکسان هستند، بنابراین من به جزئیات بیشتری توجه نمی کنم. سپس از معادلات فصل 12 و (؟)22، در مورد زمان غیر واقعی و nutation استفاده می کنم. در انجام این کار، نتایجی دریافت می کنم که حداکثر 35 ثانیه، با آنچه در سایت هایی مانند WolframAlpha، سایر سایت های EDU و GOV (نگهداری زمان)، و همچنین برنامه های iPod Touch که ادعا می کنند زمان غیر واقعی را نشان می دهند، نقل قول شده است، متفاوت است. | هنگام محاسبه زمان ظاهری محلی، از کدام مقیاس زمانی استفاده کنم؟ |
38083 | در یک اتاق مستطیل شکل 10*8*5 چگونه می توان حالت های ویژه متعلق به باندهای اکتاو و اکتاو سوم با محوریت 50 هرتز را یافت؟ من فرمول محاسبه تعداد حالت ها را دارم، اما ایده ای برای پیدا کردن حالت ها ندارم. آیا باید از Matlab برای آن استفاده کنم؟ | حالت های خاص در یک اتاق |
27620 | به نظر من مفهوم ماتریس S به چندین شی مختلف اشاره دارد. یکی از ساختارهایی که می توانید در ادبیات پیدا کنید این است که به ثابت جفت اجازه می دهد تا به صورت آدیاباتیک به 0 در گذشته و آینده مجانبی نزدیک شود. این بدان معنی است که حالت های ورودی و خروجی متعلق به نظریه آزاد هستند و ماتریس S یک عملگر در فضای حالت تئوری آزاد (فضای Fock) است. این نسبت بین عملگرهای تکامل زمانی تعامل (اما به صورت آدیاباتیک خاموش) و نظریه آزاد در یک بازه زمانی نامحدود است. به عنوان مثال، اگر مدل چیزی مانند S-duality را بپذیرد، هر دو محدودیت g -> 0 و 1/g -> 0 آزاد هستند. سپس می توان 2 نوع ماتریس S را در نظر گرفت: در یکی از آنها g -> 0 را adiabatically تنظیم می کنیم، در دیگری 1/g -> 0 را تنظیم می کنیم، اما به نظر می رسد که باید چیزی مانند یک ماتریس S کاملاً متقابل وجود داشته باشد. . این ماتریس S باید یک عملگر در فضای $Fock(H_{گسسته})$ باشد که در آن $H_{discrete}$ فضای فرعی فضای حالت کامل مربوط به بخش گسسته طیف جرمی است آیا واقعاً چنین است چندین ماتریس S مختلف؟ اگر چنین است، چرا در ادبیات به دقت پنهان شده است؟ آیا می توان ماتریس S کاملاً متقابل را در نظریه اغتشاش با استفاده از معادله بته-سالپیتر برای استخراج طیف حالت محدود محاسبه کرد؟ | انواع مختلف ماتریس های S؟ |
94532 | در صفحه 51 Srednicki می گوید: توجه داشته باشید که عملگرها به ترتیب زمانی هستند... ما می توانیم $T$ را بدون تغییر چیزی وارد کنیم. من با این موافقم اما سپس در پاراگراف بعدی میگوید: «عملگر ترتیب زمانی $T$، همه جاهایی را که نابود میکنند حرکت میکند...». این پاراگراف چقدر درست است؟ **آیا معادله (5.14) همیشه معتبر است؟ آیا معادله (5.14) دلیل این است که نماد ترتیب زمانی $T$ در همه جا در QFT ظاهر می شود؟** معادلاتی که به آنها اشاره می کنم عبارتند از (بسته ترمز موجود؟): $$\langle f|i\rangle = \langle0|~a_{1'}(+\infty)a_{2'}(+\infty)a_{1}^\dagger(-\infty)a_{2}^\dagger(-\infty)~| 0\rangle$$ و از آنجایی که زمان از راست به چپ در داخل ترمز می رود، علامت $T$-$$\langle f|i\rangle = \langle 0|T را قرار می دهیم. ~a_{1'}(+\infty)a_{2'}(+\infty)a_{1}^\dagger(-\infty)a_{2}^\dagger(-\infty)~|0\rangle $$ بدون تغییر چیزی. پس از این، نماد $T$-همه جا ظاهر می شود! | اپراتور زمان بندی شده در Srednicki |
2928 | بنابراین اگر یک لامپ در اتاق دارید و ابزاری برای اندازهگیری میزان نور موجود در اتاق دارید، بیایید مقدار نوری که فقط توسط لامپ ایجاد میشود «1» باشد، اگر آینهای را در کنار آن قرار دهید. لامپ، آیا مقدار نور اتاق به 2 افزایش می یابد؟ آیا می توانید ادامه دهید تا نور اتاق به 3.. و با تعداد آینه های بیشتر کاهش یابد؟ تا کجا می توانید این را بردارید؟ همچنین، آیا در واقع نور را به اتاق اضافه میکند یا به سادگی باعث میشود همان فوتونها سریعتر حرکت کنند (انعکاس از یک آینه به آینه دیگر) و به نظر برسد که نور بیشتری در اتاق وجود دارد، اما واقعاً اینطور نیست؟ باعث شد فکر کنم، پس فکر کردم اینجا بپرسم :) | آیا آینه ها میزان نور اتاق را افزایش می دهند؟ |
77389 | یک ذره باردار را در یک میدان الکترومغناطیسی ساکن در نظر بگیرید. فرض کنید دامنه به سادگی وصل شده است به طوری که قانون دوم دینامیک نیوتن می گوید: $$ m\frac{\mathrm{d}^2\vec{x}}{\mathrm{d}t^2}=-e\left(\vec{\nabla}\Phi+\frac{\mathrm{d}\ vec{x}}{\mathrm{d}t}\times(\vec{\nabla}\times\vec{A})\right) $$ که در آن: * $m$ جرم ذره، * $\vec{x}$ بردار موقعیت است، * $\Phi$ پتانسیل الکتریکی (اسکالری)، * $\vec{A}$ پتانسیل مغناطیسی (بردار). سوال من این است که چگونه می توان فرمول همیلتونی را از اینجا استخراج کرد. همیلتونی عبارت است از: $$ H(\vec{x},\vec{p})=\frac{1}{2m}\left\|\vec{p}-e\vec{A}\right\|+ e\Phi(\vec{x}) $$ و معادلات همیلتون به این صورت است: $$ \begin{cases} \frac{\mathrm{d}x_i}{\mathrm{d}t}=\frac{1}{m}(p_i-eA_i)\\\ \frac{\mathrm{d}p_i}{\mathrm{d }t}=\frac{e}{m}\sum_{j=1}^3(p_j- eA_j)\frac{\partial A_j}{\partial x^i}-e\frac{\partial\Phi}{\partial x^i} \end{cases} $$ سوال دیگر مربوط به این سوال این است که چرا پتانسیل مغناطیسی در لحظه تعمیم $ شامل شده است \vec{p}-e\vec{A}$. چرایی را از لاگرانژی سیستم میدانم، اما شاید یک توضیح فیزیکی وجود داشته باشد. **ویرایش:** یک ذره را در یک میدان نیروی محافظه کار $F=-\vec{\nabla}V$ در نظر بگیرید. سپس معادلات نیوتن عبارتند از: $$ m\frac{\mathrm{d}^2\vec{x}}{\mathrm{d}t^2}=-\vec{\nabla}V $$ این یک ثانیه است معادله دیفرانسیل مرتبه، که می توانیم با اضافه کردن یک متغیر جدید که معمولا سرعت $v$ در ریاضیات است، آن را به سیستم معادلات دیفرانسیل مرتبه اول تبدیل کنیم، اما در اینجا تکانه را می گیریم. $p=mv$. سیستمی که من در مورد آن صحبت می کنم این است: $$ \begin{cases} \frac{\mathrm{d}\vec{x}}{\mathrm{d}t}=\frac{\vec{p}}{m} \\\ \frac{\mathrm{d}\vec{p}}{\mathrm{d}t}=-\vec{\nabla}V(x) \end{cases} $$ که فقط شکل همیلتونی معادلات نیوتن آیا میتوانیم در مورد سیستم بالا هم چنین ترفندی را انجام دهیم؟ | فرمول هامیلتونی ذره منفرد در میدان الکترومغناطیسی |
62074 | tl;dr: به نظر میرسد انتقال هومان بهترین راه برای دستیابی به مدار دایرهای به دایره باشد، اما آیا میتوان پریاپسیس را برای دستیابی به مدار بیضیتری با آپوآپسیس در همان فاصله، با استفاده از دلتا-v کمتر پایین آورد. از انتقال هومن؟ من در حال بازی کردن یک بازی عالی به نام Kerbal Space Program بوده ام که مکانیک فضاپیما را که ممکن است در منظومه شمسی با آن روبرو شوید را تا حد بسیار دقیقی مدل سازی می کند. داشتم در مورد اینکه چگونه اثر اوبرث حکم میکند که سوختن موشک زمانی که سرعت مداری بالاتر است کارآمدتر است، میخواندم. من می خواهم مصرف سوخت را به حداقل برسانم، که یک تلاش نجیب و عملی است. وضعیت این است. یک مدار دایره ای پایدار (یا تقریباً دایره ای) به دور یک سیاره ایجاد شده است. هدف سفر به مکان مورد نظر در مدار همان سیاره است که در مداری بسیار بزرگتر قرار دارد. قرار گرفتن در یک مدار پایین دایرهای، تنظیم شیب را برای مطابقت با جسم هدف آسان میکند، بنابراین من در حال حاضر بیشتر به مواردی علاقه مند هستم که قبلاً در مداری نزدیک به دایره در همان صفحه قرار داشته باشم. بدن هدف این مرحله بعدی است که من در مورد آن گیج شده ام. من دو رویکرد می بینم. 1. موتورهای آتش نشانی در جهت پیشروی در پریاپسیس برای به دست آوردن انرژی کافی برای رسیدن به مجاورت بدن هدف. 2. ماشین های آتش نشانی در جهت رتروگراد در آپوآپسیس برای پایین آوردن پریاپسیس به پایین ترین نقطه ممکن قبل از ورود به جو. (این مرحله «بازگرداندن» برخی از کارهای انجام شده در ورود به مدار دایرهای اولیه است؛ اگر سیارهای که به دور آن میچرخیم، همان سیارهای است که از آن پرتاب شدهایم، میتوان زاویه پرتاب را مطابق با شیب هدف قرار داد و این مدار بیضوی را از آن ایجاد کرد. ابتدا فرض نکنیم که این امر در حال حاضر امکان پذیر است. من این واقعیت را نادیده میگیرم که اینها باعث میشوند در زمانهای مختلف به هدف برسیم. چند بار به عقب برگشتن در نهایت باید یک فرصت عکسبرداری ایجاد کند. بنابراین من معتقدم که این به این معنی است که اگر بتوان ثابت کرد که مسافت هدف یکسان میتواند با استفاده از مجموع مثلث-v موتور کمتر از رویکرد شماره 1 به همان فاصله هدف رسید، رویکرد شماره 2 ترجیح داده شود. من با این فکر شروع کردم که شاید از نظر ریاضی ساده ترین راه برای حمله به این موضوع، مشاهده نرخ تغییر انرژی مداری است که توسط این سوختگی ها ایجاد می شود. چه مقدار delta-v طول می کشد تا پری آپسیس از یک مدار دایره ای به نصف مکان فعلی آن کاهش یابد؟ این باید با میزان انرژی اضافی بدست آمده توسط سوختن موتور در پری آپسیس متعادل شود، اما آیا نصف کردن پریاپسیس به این معنی است که دلتا-v در اینجا 4 برابر انرژی تولید می کند زیرا سرعت مداری 4 برابر بیشتر است؟ یا 16 برابر است؟ اما بعد متوجه شدم که مدار دایرهای با شعاع N انرژی ویژه مداری بسیار بیشتری نسبت به مدار بسیار بیضوی با آپوآپسیس N دارد. مطمئن نیستم که اثبات را بفهمم، اما انتقال هومن (مثلاً رویکرد شماره 1 نیمه اول را تشکیل میدهد. از یک انتقال هومن) ظاهرا کارآمدترین راه برای به دست آوردن یک مدار دایره ای بزرگتر است. با این حال من علاقه ای به سوختگی دوم ندارم. سوختگی دوم برای ایجاد یک مدار در اطراف جسم هدف خواهد بود و امیدواریم که قابل چشم پوشی باشد. به هر حال قابل پیش بینی نخواهد بود. من واقعاً حتی نمی توانم تصمیم بگیرم که آیا انجام این کار همیشه، گاهی اوقات یا هرگز ارزشش را ندارد! **به روز رسانی:** کمی بیشتر به آن فکر کردم و ممکن است که انتقال هومن کم و بیش ضروری باشد زیرا داشتن سرعت مداری بسیار کم در آپوآپسیس برای برخورد با بدن هدف برای ایجاد یک مدار به دور آن مناسب نیست: سرعت باید مطابقت نزدیکی داشته باشد تا بتوان به جذب گرانشی دست یافت. در این مورد، پاسخ به سوال من این خواهد بود: احتمالا، اما فرضیات شما ناقص است. این امکان وجود دارد که اگر در مداری باشیم که در واقع به سمت بدن هدف شما رتروگراد است، این نوع حمله با گریز از مرکز بالا، حرکت عرضی رو به عقب را پس از رسیدن به آپوآپسیس کاهش دهد، بنابراین این چیزی است که امروز یاد گرفتم (به طور تصادفی با آن برخورد کردم). . سوال اصلی هنوز پابرجاست، آیا میتوانیم با کاهش عمدی پریاپسیس، مدار خود را به سمت دورتر حرکت دهیم؟ | مکانیک مداری و موشک: آیا کاهش عمدی پریاپسیس ایده خوبی است؟ |
65893 | اکنون ما همیشه در مورد مایع چرخشی به اصطلاح Kitaev صحبت می کنیم. یکی از ویژگی های مهم مایع اسپین **تقارن چرخش کلی اسپین** است. اجازه دهید $\Psi$ یک حالت پایه اسپین را نشان دهد، اگر $\Psi$ دارای تقارن چرخش جهانی باشد، نشان دادن این هویت ساده آسان است $< \Psi \mid S_i^xS_j^x\mid \Psi >=< \Psi \mid S_i^yS_j^y\mid \Psi >=< \Psi \mid S_i^zS_j^z\mid \Psi > $. اما محاسبه دقیق دینامیک اسپین باسکران در مدل کیتایف نشان میدهد که _فقط مؤلفههای همبستگیهای اسپین-اسپین (نزدیکترین مکانهای همسایه) منطبق با نوع پیوند غیر صفر هستند. فاقد ** تقارن چرخش اسپین جهانی است. پس چرا ما هنوز وضعیت پایه مدل کیتایف را _Spin Liquid_ می نامیم؟ | چرا حالت پایه مدل کیتایف را مایع چرخشی می نامیم؟ |
81217 | تبدیل $Y-\Delta$ را می توان به مدارها به منظور ایجاد یک مدار معادل (اما ساده تر از نظر دستگاه های سری / موازی) اعمال کرد. ویکیپدیا و کتابهای دیگر نشان میدهند که چگونه میتوان رابطه بین مقاومتها را در یک شبکه استنتاج کرد. شما می توانید از این ابزار (همانطور که توسط @Alfred_Centauri اشاره کرد) برای محاسبه رابطه بین ظرفیت ها در یک شبکه خازن استفاده کنید. اما، دقیقاً چگونه این رابطه از اصول اولیه استخراج می شود؟ | وقتی یک تبدیل $Y-\Delta$ در یک شبکه خازن اعمال می شود، چگونه رابطه بین ظرفیت ها بدست می آید؟ |
97949 | من در مورد تعادل هیدرواستاتیکی (تعادل نیروهای شعاعی درون و بیرون) در ستارگان بزرگ (یعنی بالاتر از حد چاندراسخار) متعجب بودم. اغلب گفته میشود که وقتی نیروی گرانشی از هر نیرو یا فشار بیرونی، عمدتاً فشار انحطاط الکترونی که من فکر میکنم، تجاوز کند، ستاره به یک سیاهچاله فرو میریزد. اما چگونه می توان بدون نقض اصل طرد پائولی این اتفاق بیفتد؟ یک سوال مشابه: آیا تشکیل سیاهچاله با اصل طرد پائولی در تضاد است؟ پاسخ @Siva در آن سوال برای من تا حدودی منطقی است، اما نمیدانم در چه نقطهای شمارش حالات خود را از ستاره بودن جسم تا سیاهچاله شروع میکنیم. این وسط چه اتفاقی می افتد؟ آیا تغییر شدیدی وجود دارد؟ | چه اتفاقی میافتد هنگامی که بر فشار انحطاط الکترونی غلبه میکند (دقیقا قبل از تبدیل یک جسم به سیاهچاله)؟ |
40975 | پتانسیل درون همیلتونی $H=p^{2}+ V(x) $ چه شرایط رشدی باید داشته باشد تا همیشه یک طیف گسسته بدست آید؟ به عنوان مثال چگونه می توانیم برای این موارد $ |x|^{a} $، $ exp(b|x|) $ و غیره با پارامترهای واقعی a،b و c بدانیم چگونه می توانیم ثابت کنیم که برای این پتانسیل ها خواهیم داشت. فقط مجموعه ای مجزا از مقادیر ویژه ?? سوال دیگر این است که آیا می توان پتانسیلی را پیدا کرد که دارای مقادیر ویژه $ E_{n}=n^{c} $ برای یک عدد واقعی مثبت 'c' باشد، من شنیده ام که هیچ پتانسیلی در QM نمی تواند مقادیر ویژه ای بزرگتر از $ E_{ داشته باشد. n}=n^{2} $ | شرایط رشد برای پتانسیل |
38335 | من یک محاسبه تانسور ثابت های الاستیک (یا تانسور سفتی) را برای یک ماده کریستالی معین انجام داده ام. از آنجا، من خواص الاستیک مختلف، مانند مدول یانگ، مدول برشی، و غیره را محاسبه کردم. با این حال، توصیه ای دریافت کردم که آن را با تجزیه بیشتر ثابت الاستیک به مشارکت از اصطلاحات ساده و اصطلاحات آرامش فونون تجزیه و تحلیل کنم. زمینهای بیش از این ندارد، و من نتوانستم تشخیص دهم که این دو اصطلاح («اصطلاح برهنه» و «آرامش صدا») به چه چیزی اشاره دارند. کسی اینجا میدونه؟ * * * ص: نمیدانم کمکی میکند یا نه، اما تانسور الاستیک با استفاده از محاسبات شیمی کوانتومی، با اندازهگیری انرژی جامد به عنوان تابعی از کرنش محاسبه شد. | تجزیه ثابت های الاستیک یک ماده کریستالی |
108687 | چگونه می توانم **C.O.E** را برای سیستمی اعمال کنم که همزمان میدان های مغناطیسی و الکتریکی را برای انجام کار اعمال می کند و انرژی را از شکلی به شکل دیگر تبدیل می کند؟ فرض کنید رسانایی داریم که در یک میدان مغناطیسی حرکت می کند (موتور الکتریکی) چگونه می توان **C.O.E** را اعمال کرد تا ورودی $E$ = خروجی $E$ باشد؟ یا به طور کلی سیمی که جریان دارد و برای انجام آن کار انجام شده است. و کار انجام شده توسط نیروهای مغناطیسی برای حرکت آن. و در بسیاری از کاربردهای دیگر ... آیا روش کلی برای محاسبه آن وجود دارد؟ کمی سخت به نظر می رسد. | چگونه می توانم بقای انرژی را در الکترومغناطیس اعمال کنم؟ |
111683 | من در ویکی خواندم که قضیه ارنشاو برای اجسام رسانای گسترده ثابت شده است. اگر بار مثبت را در مرکز یک حفره فلزی متقارن در نظر بگیریم - بار مثبت و بار منفی القایی سیستمی را تشکیل می دهند که قانون ارنشاو را نقض می کند. کجای من اشتباه می کنم که اینطور فکر می کنم؟ | قضیه ارنشاو برای اجسام رسانای گسترده |
112961 | من هنوز دارم به علامت ترمز عادت می کنم. آیا این دستکاری درست است؟ $$ \frac{-\hbar^2}{2m}\int_{-\infty}^{\infty}\frac{\partial^2\phi_n^*}{\partial z^2} \phi\,dz = \int_{-\infty}^{\infty}\phi\left(\frac{-\hbar^2}{2m} \frac{\partial^2}{\partial z^2}\right)\phi_n^*\,dz = \int_{-\infty}^{\infty} \phi \hat{K}\phi_n^*\,dz = \left( \int_{-\ infty}^{\infty} \phi^* \hat{K}\phi_n\,dz \right)^{*} = \langle\phi|\hat{K}|\phi_n\rangle^{*} $$ | دستکاری با نماد ترمز |
79101 | در عادی سازی مجدد استاندارد (غیر ویلسونی) ما لاگرانژی خالی $\mathcal{L}_0$ را به * یک لاگرانژی فیزیکی $\mathcal{L}_p$ با جفت و جرم های قابل اندازه گیری * متقابل $\mathcal{L}_{ct تقسیم کردیم. }$ با جفتهای واگرا، سپس با لاگرانژی خالی به صورت آشفته تا یک برش محاسبه میکنیم. $\Lambda$ شرایط متقابل را به گونهای تنظیم میکند که برای گرفتن حد پیوسته معتبر باشد. در نظریه ویلسون، ما با یک $\mathcal{L}_w$ لاگرانژی و یک مقیاس $\Lambda$ شروع می کنیم. فرض می کنیم $\mathcal{L}_w$ یک اغتشاش کوچک در نقطه ثابتی از جریان گروه عادی سازی مجدد باشد. با استفاده از گروه عادی سازی مجدد، ما یک لاگرانژی موثر $\mathcal{L}_{eff}$ را در مقیاسی $\mu<\Lambda$ استنباط می کنیم. سپس حد $\Lambda را به \infty$ میگیریم. در نظریه ویلسون با چه چیزی محاسبه می کنیم؟ آیا اینطور است که $\mathcal{L}_{eff} = \mathcal{L}_0$ از تئوری عادی سازی مجدد استاندارد؟ اگر چنین است، چرا؟ **مثال:** در تئوری $\phi^4$، داریم * $\mathcal{L}_0 = \frac{1}{2}Z_0(\partial_\mu \phi)^2-\frac{1} {2}Z_0m_0^2\phi^2+ \frac{\lambda_0Z_0^2}{4!}\phi^4$ * $\mathcal{L}_p = \frac{1}{2}(\partial_\mu\phi)^2-\frac{1}{2}m^2 \phi^2+\frac{\lambda}{4!}\phi^4$ * $\mathcal{L}_{ct} = \frac{1}{2}\delta_Z(\partial_\mu\phi)^2-\frac{1}{2}\delta_Z\delta_{m^2}\phi^2+ \frac{\delta_\lambda \delta_Z^2}{4!}\phi^4$ من نمی دانم $\mathcal{L}_w$ و $\mathcal{L}_{eff}$ چیست؟ و هیچ کتابی (پسکین و شرودر، دیلین و ویتن و غیره) به نظر نمی رسد آن را توضیح دهد. حدس من به شرح زیر است $\mathcal{L}_w = \frac{1}{2}(\partial_\mu\phi)^2-\frac{1}{2}m_\Lambda^2 \phi^2+ \textrm{همه تعاملات}$ و در $\mu$ ثابت ما $\mathcal{L}_{eff}\to\mathcal{L}_0$ داریم $\Lambda\to\infty$. من هیچ دلیل واقعی برای فکر کردن به این موضوع ندارم، و هنوز ایده ای برای اثبات آن ندارم! | آیا لاگرانژی مؤثر لاگرانژی لخت است؟ |
63039 | سوال قبلی دیوید زاسلاوسکی درخواستی برای توضیح گسترده چگونه کارها در مورد بالابر یک ایرفویل بود. پاسخهایی که در آنجا داده میشود روشنکننده است، اما به سؤال خاصتری که من دارم توجه نمیشود. ابتدا خلاصه ای از درک فعلی من. هیچ دلیل منطقی وجود ندارد که فرض کنیم بستههای هوایی برای حرکت در بالا و پایین بال به زمان مساوی نیاز دارند. اگر چنین فرضی را داشته باشیم، اصل برنولی انواع پیش بینی های نادرست را انجام می دهد. توضیحات چگونه کار می کنند (به عنوان مثال، این یکی) اغلب به گونه ای صحبت می کنند که گویی اصل برنولی یک اثر است، و سپس برخی اثرات دیگر مانند حفظ تکانه وجود دارد. گفته می شود که این اثرات افزایشی هستند و اغلب بیان می شود که اثر برنولی ناچیز است. اما در واقع اصل برنولی، تحت فرضیه های خاصی، معادل بقای انرژی است. بقای انرژی و بقای تکانه اثراتی نیستند که اضافه شوند. آنها دو قانون فیزیکی هستند که هر دو باید رعایت شوند. تنها تحت فرضیه های خاصی است که اصل برنولی معادل بقای انرژی است. این نیاز به جریان غیر چسبناک دارد و نسخه ارائه شده در کتاب های درسی فیزیک سال اول نیز جریان تراکم ناپذیر را فرض می کند، اگرچه نسخه ای برای جریان تراکم پذیر نیز وجود دارد. مقاله WP در مورد اصل برنولی بیان میکند که معمولاً برای اعداد ماخ کمتر از حدود 0.3 معتبر است، که حدس میزنم ممکن است برای پرندگان و برخی هواپیماهای کوچک معتبر باشد (سرعت کروز برای یک سسنا 172 0.25 ماخ است)، اما نه برای جتهای مسافربری. بر این اساس، من می توانم دو احتمال منطقی را متصور شوم: (1) فرضیه های اصل برنولی برای پرندگان و برخی هواپیماهای کوچک صادق است. این معادله حداقل یک نتیجه تقریباً درست را برای نیروی خالص روی بال به دست میدهد، اما هیچ راه واضح و سادهای برای دانستن اینکه چه سرعتهایی را باید در نظر گرفت وجود ندارد. (2) فرضیه های اصل برنولی در این موارد شکست می خورند. کدام یک از اینها صحیح است؟ اگر شماره 2، کدام فرضیه شکست خورده است؟ آیا نسخه جریان تراکم ناپذیر قابل اجرا نیست اما نسخه جریان تراکم پذیر خوب است؟ | آیا فرضیه های معادله برنولی برای بال پرنده یا هواپیما با عدد ماخ کم برآورده می شود؟ |
118835 | مشکلی که من سعی می کنم راه حلی برای آن پیدا کنم این است: > یک ذره نقطه سنگین با جرم $m_2$ ثابت در یک نقطه (ترجیحا > مبدأ) و یک ذره نقطه نوری دیگر با جرم $m_1$ در ابتدا > جداسازی $ را در نظر بگیرید. r_i$ از ذره ثابت. هیچ بدن دیگری وجود ندارد که > بتواند در تعامل آنها دخالت کند. با توجه به هر زمان $>t$، جدایی $r$ دو ذره در آن زمان چقدر خواهد بود؟ من خودم سعی کردم این را با روش زیر حل کنم: $$E = K_E + P_E$$ که $E$ انرژی کل ثابت است، $K_E$ و $P_E$ به ترتیب انرژی جنبشی و پتانسیل ذره نور است. به طور دقیق، $$\frac{-Gm_2m_1}{r_i}=\frac{1}{2}m_1v^2-\frac{Gm_2m_1}{r}$$ حل کردن برای $v$ به من $$v=\sqrt{ 2Gm_2(\frac{r-r_i}{rr_i})}$$ پس از آن، وقتی این ظاهر شد، متوقف میشوم $$t=\frac{1}{\sqrt{2Gm_2}}\int{\sqrt{\frac{rr_i}{r_i-r}}dr}$$ که نمی توانم بیشتر حل کنم، بنابراین این سوال را در ریاضیات پست می کنم Stack Exchange، و یک پاسخ رضایت بخش به انتگرالی که می دهند است $$t=r_i\sqrt{r_i}\ln\left(\sqrt{r}+\sqrt{r-r_i}\right)+\sqrt{r(r+r_i)}- \frac{r_i\sqrt{r_i}\ln\left(\sqrt{r_i}\right)}{\sqrt{2Gm_2}}-(r-r_i)^2$$ که اتفاقاً درست به نظر نمی رسد. تمایز مجدد این موضوع باید من را به جایی که شروع کردم برگرداند اما به آنجا نرسیدم. آیا راه دیگری برای حل چنین سوالی وجود دارد یا این بهترین چیزی است که می توان به آن دست یافت؟ | آیا راهی برای یافتن تابع موقعیت یک جسم تحت نیروی گرانش وجود دارد؟ |
45451 | این سوال به عنوان یک تمرین در دوره لیسانس سال اول که در آن TA بودم مطرح شد. معلوم شد که بسیار دشوارتر (غیر ممکن است؟) از آن چیزی است که پیش بینی می شد... > دو پلت فرم با جرم $M_1$ و $M_2$ ($M_1\neq M_2$) توسط یک فنر ثابت $k$ به هم متصل می شوند. و در ابتدا در حالت استراحت با فنر > کشیده نشده و روی سطحی بدون اصطکاک نشسته اند. مردی با جرم $m$ روی > یک سکو می ایستد و شروع به دویدن می کند، همیشه با سرعت ثابت $v$ اندازه گیری شده > نسبت به سکویی که روی آن می دود. حداکثر سرعتی که سکوی دیگر به آن رسیده است، نسبت به زمین چقدر است؟ شهود من به من می گوید که برای حل این مسئله باید چیزی در مورد اینکه چگونه مرد از حالت استراحت به سرعت ثابت خود می رسد (آنی؟ خیلی آهسته؟ با مقداری شتاب آرام؟) بدانم، اما نتوانستم به خودم ثابت کنم که این مورد نیاز است. اگر این یک الزام است، من فکر می کنم منطقی ترین فرض این است که او فوراً به سرعت کامل خود می رسد. چیزی که من بیشتر به آن علاقه دارم این است که آیا می توان این مشکل را با جعبه ابزار یک دانشجوی سال اول معمولی حل کرد - استدلال های ساده در مورد بقای انرژی/تکانه، معادلات دیفرانسیل بدون/بسیار محدود، حساب پایه. من می توانم راه آسانی برای بدست آوردن حد بالایی در حداکثر سرعت با توجه به ملاحظات انرژی/تکانه ببینم، اما راهی برای بررسی اینکه آیا هرگز به این سرعت رسیده است نمی بینم. | سکوهای همراه بهار و حفظ حرکت - آیا می توان آن را با فیزیک دانشجوی سال اول حل کرد؟ |
67649 | انگیزه سوال من این است که بفهمم چگونه الکتریسیته از طریق پوست شما عبور می کند، به جای دویدن در امتداد آن، و چگونه وجود چیزهایی مانند آب روی پوست بر مرگ نسبی الکتریسیته یا توانایی آن برای نفوذ به پوست تأثیر می گذارد. من نمی فهمم چگونه بدن را به عنوان یک مقاومت، به عنوان پوست نگاه کنیم و همه اجزای بدن دارای مقاومت ها و ضخامت های متفاوتی هستند. چگونه بفهمم چه قسمت هایی از بدن جریان قابل توجهی دارند؟ و در کل چقدر جریان دارد؟ | جریان در یک مقاومت ناهمگن با شکل نامنظم چگونه جریان می یابد؟ |
94537 | پروژه علمی پسرم شامل مایع کردن هوا است. من فرآیند Linde را پیدا کردم که در ابتدا به روشی انجام شد. ما تلاش می کنیم و خیلی دور نمی شویم، بنابراین من به دنبال مشاوره هستم. من یک کمپرسور هوا با 150psi دارم. ما به آرامی فشار را در سیستم افزایش می دهیم. ما در حال حاضر روی 80psi تست می کنیم. ما 20 فوت لوله مسی را که در یک سیم پیچ خم شده از یک حمام یخ می گذرد، تحت فشار قرار می دهیم. لوله خارج شده و به پایین قمقمه می رود. انتهای لوله درپوش است و اجازه می دهیم یک نشتی کوچک ایجاد شود تا فشار از 80psi به 1atm کاهش یابد. چند اینچ بین حمام یخ و قمقمه را عایق بندی کردیم. ما هنوز یک لوله دو جداره نداریم، اما قمقمه را چسباندیم تا تمام هوای خارج شده از عایق خارج شود. وقتی می دویم قمقمه از دمای اتاق (حدود 68 درجه فارنهایت در زیرزمین) به بهترین دمای 45 درجه فارنهایت کاهش می یابد. من در حال حاضر به فارنهایت نقل قول میکنم، زیرا پسرها از این که نمیخواهند از سیستم دمایی استفاده کنند که با آن راحت نیستند بسیار نفرت انگیز هستند، و من فقط نتوانستم آنها را متقاعد کنم که آنها غیرمنطقی هستند. نکته اینجاست که ما حتی به دمای حمام یخ هم نمی رسیم. اتفاقاً همانطور که با مولتی متر من اندازه گیری می شود حمام یخ همیشه 3 درجه سانتیگراد است. من هم در مورد آن کنجکاو هستم، اما این یک سوال جداگانه خواهد بود. ناگفته نماند که به هیچ یخچالی نمی رسیم. در مرحله بعد نشتی را افزایش می دهیم تا جریان از طریق سیستم بسیار بیشتر شود. و ما شروع به استفاده از خنک کننده پلتیر خواهیم کرد تا بتوانیم یک مرحله میانی داشته باشیم که 20 درجه سانتیگراد یا خیلی خنک تر از حمام یخ است. واضح است که میتوانیم فشار را بالا ببریم، اما فکر میکنم باید چیزی بیشتر از آنچه به دست میآوریم ببینیم. پیشنهادی دارید؟ آیا باید از تنظیماتمان عکس بگیرم؟ | کمک برای دستیابی به دماهای برودتی |
8558 | من فقط کنجکاوم. تصور میکنم اتمها گاهی اوقات بهطور تصادفی با هم ترکیب میشوند، مانند تونلزنی کوانتومی یا امواج سرکش. آیا این حقیقت دارد؟ اگر چنین است، هر چند وقت یک بار نظری دارید؟ | چند بار همجوشی هسته ای در بدن انسان اتفاق می افتد؟ |
20242 | من در مورد رشته ای که می خواهم دکترای خود را در مقطع کارشناسی ارشد انجام دهم، تصمیم نگرفته ام. من می پرسم چون برنامه هایی که پر می کنم از من می خواهند که رشته تحصیلی مورد نظر را بنویسم. دریافتم افرادی که فیزیک نظری انرژی بالا را انجام می دهند بهترین کسانی هستند که می توانند فیزیک را توصیف کنند و آن را در همه سطوح توضیح دهند، در غیر این صورت انتخاب های من خنثی هستند. از آنجایی که من فقط یک دانشجو هستم و تصویر کلان این رشته و سایر رشته های فیزیک را نمی دانم، می خواهم بپرسم که مزایا و معایب انجام دکتری فیزیک نظری انرژی بالا چیست؟ | مزیت انجام تحقیق در انرژی بالا نظری نسبت به سایر زمینه ها؟ |
45454 | پس از تماشای پرش فضایی اخیر یک سوال مطرح شد. چرا یک بالون نمی تواند در فضا شناور شود؟ آیا می توان کسی را برای این کار ساخت/طراحی کرد؟ بعد، همه چیز در مدار در حال سقوط به زمین است. فقط با سرعت، حدود 26000 مایل در ساعت، ارتفاع خود را حفظ می کند. این عدد یعنی چه، 20000+ مایل در ساعت نسبت به چه؟ اگر شاتل یا ایستگاه توقف می کرد یا به صفر مایل در ساعت نزدیک می شد، به زمین می افتاد، درست است؟ این بالون در ارتفاع 128000 فوتی قرار داشت و تنها با سرعت چرخش زمین 1600 مایل در ساعت حرکت می کرد. همانطور که از زمین صفر مایل در ساعت مشاهده می شود، زیرا تقریباً در همان ایستگاه پایین آمد. بنابراین بین مثلاً 130000 فوت و فضایی که باید سرعت خود را 24000 مایل در ساعت افزایش دهید چه اتفاقی می افتد؟ در نهایت اگر در مداری به اندازه کافی بلند بودیم و متوقف می شدیم، جایی که به زمین نمی افتادیم، آیا می توانستیم تماشا کنیم که زمین از ما خارج می شود؟ آیا میتوانیم یک سال در آنجا صبر کنیم تا زمین برگردد؟ این چقدر دور خواهد بود؟ | آیا بالون می تواند در فضا شناور شود؟ (+سرعت مداری) |
52865 | میپرسم آیا شاخصهای خوبی در مورد نحوه توزیع حتی گرما روی یک جسم (برای سادگی، شاید یک جسم صاف) وجود دارد؟ در صورت مجاز بودن تغییر شکل جسم، راههای احتمالاً منطقی برای به حداکثر رساندن یکنواختی چیست؟ | شاخص هایی در مورد نحوه توزیع یکنواخت گرما؟ |
27625 | در q. 22 در صفحه 141، از من خواسته می شود نشان دهم که اگر $U^{\alpha}\nabla_{\alpha} V^{\beta} = W^{\beta}$، سپس $U^{\alpha}\nabla_ {\alpha}V_{\beta}=W_{\beta}$. کاری که من انجام دادهام این است: $V_{\beta}=g_{\beta \gamma} V^{\gamma}$ بنابراین، $U^{\alpha} \nabla_{\alpha} (g_{\beta \gamma} V^{\gamma})=U^{\alpha}(\nabla_{\alpha} g_{\beta \gamma}) V^{\gamma} + g_{\beta \gamma} (U^{\alpha} \nabla_{\alpha} V^{\gamma})$. اکنون، میدانم که عبارت دوم $W_{\beta}$ است، اما چگونه عبارت اول ناپدید میشود؟ | سوالی از شوتز |
123588 | همه کتاب ها $X(f)$ را به صورت نمودار می نویسند - تبدیل فوریه $x(t)$ - زمانی که آنها در واقع به معنای $\lvert X(f)\rvert$ هستند، حتی بدون ذکر گذرا که علامت mod را حذف می کنند. . و همچنین آنها فقط حالت FT را در تجزیه و تحلیل در نظر می گیرند و اصطلاح فاز را کاملاً نادیده می گیرند - به خصوص تجزیه و تحلیل ارتباطات مانند AM و FM. چرا؟ به خوبی شناخته شده است که در مرحله پردازش تصویر نیز نقش مهمی دارد؟ آیا دلیل یا دلیل معتبری وجود دارد که فاز در مهندسی ارتباطات مهم نیست؟ | چرا کتاب ها $X(f)$ می نویسند در حالی که به معنای واقعی $\lvert X(f)\rvert$ هستند؟ |
35768 | آیا می توان اصل را نشان داد یا یک SEM (میکروسکوپ الکترونی) در خانه یا آزمایشگاه به عنوان یک علاقه مند ساخت؟ و چگونه می توانم شروع کنم؟ | ساخت یا نشان دادن اصل میکروسکوپ الکترونی |
8550 | داشتم در مورد این سیارک می خواندم (ظاهراً ماه دارد، عالی نیست؟) و به این فکر کردم که اگر روی این سیارک بودم و می پریدم، آیا سقوط می کردم؟ مدتی بود که چنین کاری انجام ندادم، بنابراین برای دریافت چند فرمول به ویکی پدیا رفتم. آنجا $$v_e = \sqrt{\frac{2GM}{r}}$$ پیدا کردم که * $G$ ثابت گرانشی است ($6.673 × 10^{-11}\ \mathrm{m}^3\mathrm{ kg}^{-1}\mathrm{s}^{-2}$) * $M$ جرم بدن است (4.2 دلار × یافت شد 10^{16}\ \mathrm{kg}$) * فاصله $r$ از مرکز جرم (53.6$\ \mathrm{km}$) $$v_e = \sqrt{\frac{2(6.673\time) 10^{-11})(4.2\times 10^{16})}{53600}} = \sqrt{104} = 10.22\,\frac{\mathrm{m}}{\mathrm{s}}$$ من یک مرد نسبتاً تناسب اندام هستم، حدود 73 کیلوگرم وزن دارم و .6 متر اینجا روی زمین پرش عمودی دارم. من فرمولی برای سرعت یک جسم در حال سقوط آزاد پیدا کردم که $$v = \sqrt{2gd}$$ است اگر فرض کنم سرعت من هنگام برخورد با زمین با زمانی که به بالا می پرم یکسان است، به این معنی است که سرعت پرش من است. حدود 3.4 متر بر ثانیه است که به طور قابل توجهی کمتر از 10.4 متر بر ثانیه مورد نیاز است. بنابراین به نظر می رسد من نمی توانم از این سیارک بپرم. آیا فرمول ها، فرضیات و محاسبات من در اینجا صحیح است؟ همچنین، چگونه می توانم از این اطلاعات برای تعیین ارتفاع پرش خود استفاده کنم (آیا برای ترساندن من کافی است؟ خب من از یک سیارک می پرم، بنابراین به هر حال من را وحشت زده می کند... اگرچه تصور می کنم این کار را می کنم. به قدری آهسته پیش می رود تا (کشتی من؟) بتواند من را برگرداند.) | سرعت فرار سیارک 243 آیدا |
92273 | یک موتور استرلینگ به وضوح با گرم کردن و خنک کردن هوا کار می کند، بنابراین پیستون را بالا و پایین می کند. اگر طرف گرم شده استوانه به شکل مخروطی با شیب ملایم باشد، قبل از تشکیل یک نقطه بریده شده باشد (من حدس می زنم از سمت مستقیم شبیه ذوزنقه شود)، به طوری که سطحی که باید گرم شود. به اندازه نصف کاهش یافته است؟ آیا این همچنان به موتور اجازه می دهد تا به خوبی با سطح بالایی کار کند؟ | آیا یک موتور استرلینگ مخروطی شکل کار می کند؟ |
92784 | وقتی یک نوترینو و یک ضد نوترینو با هم تعامل می کنند چه اتفاقی می افتد؟ به عنوان مثال، یک نوترینو میون و نوترینو ضد میون چه چیزی تولید می کند؟ در کتاب من می گوید که میون و آنتی میون ایجاد می کند. اما، چگونه؟ آیا ذره و پاد ذره با تعامل با یکدیگر از بین نمی روند؟ | تعامل بین نوترینو و ضد نوترینو؟ |
12806 | در واقع من نمی توانم زیاد بسط بدهم زیرا سوال تا حد زیادی پرس و جو را توضیح می دهد. من علاقه مند به روش تخمین پاسخ و همچنین روشی بالقوه برای اندازه گیری تجربی آن هستم. با تشکر P.s. من مطمئن نیستم که چه برچسب هایی را برای این یکی اضافه کنم - برای کسانی که می توانند، با خیال راحت آنها را به دلخواه خود ویرایش کنند. | تقریباً چند اتم ضخامت لایه گرافیت از نوشتن مداد روی کاغذ باقی مانده است؟ |
60910 | من اخیراً داشتم این مقاله را می خواندم که چند مطالعه جدید را در مورد سرعت نور خلاصه می کند. در یک مقاله، مارسل اوربان از دانشگاه پاریس-سود، واقع در اورسی، فرانسه و همکارانش مکانیسم سطح کوانتومی را برای تفسیر خلاء به عنوان پر شدن از جفت ذرات مجازی با مقادیر انرژی در نوسان شناسایی کردند. در نتیجه، ویژگیهای ذاتی خلاء، مانند سرعت نور، ممکن است ثابت نباشد، اما در نوسان است. در همین حال، در مطالعه دیگری، گرد لیخس و لوئیس ال. سانچز سوتو، از مؤسسه ماکس پلانک برای فیزیک نور در ارلانگن، آلمان، پیشنهاد کردند که ثابت های فیزیکی، مانند سرعت نور و ... امپدانس فضای آزاد نامیده می شود، نشانه ای از تعداد کل ذرات بنیادی در طبیعت است. اکنون، دانش و درک من از امواج الکترومغناطیسی کمی زنگ زده است، اما حدس میزنم دنبال نمیکنم: **مقادیر نوسان انرژی چگونه بر سرعت نور تأثیر میگذارد؟** | چگونه ممکن است سرعت نور ثابت نباشد؟ |
26572 | مشتری دارای تعداد زیادی سیارک تروجان است که در نقاط لاگرانژی L4 و L5 و سیارک های هیلدا بین نقاط L3، L4 و L5 پراکنده شده اند. آیا زمین ماهواره های مشابهی دارد؟ اگر چنین است، چند؟ | آیا ماهواره های خانواده تروجان یا خانواده هیلدا در مدار زمین قفل شده اند؟ |
776 | منظومه شمسی ما خود شامل دو نامزد زمین است که یکی قمر مشتری اروپا و دیگری قمر زحل تیتان است. هر دوی آنها مشکل دمای پایین را دارند زیرا گرمای خورشید نمی تواند به آنها برسد. مشتری بیشتر از هیدروژن تشکیل شده است، خورشید ما هم همینطور. آیا میتوانیم مشتری را مشتعل کنیم تا گرمای کافی برای گرم کردن این دو زمین مانند سیارات/ماهوارهها تولید کند؟ پیامدهای هر یک از این تلاش ها چه می تواند باشد؟ | آیا مشتری می تواند مشتعل شود؟ |
8557 | با جستجوی گوگل مقاله ای به نام حداکثر تعداد ذرات بنیادی در یک پسوند فوق متقارن مدل استاندارد پیدا کردم. به طور خلاصه ادعا می کند که کران بالایی 84 است (من به مقاله دسترسی ندارم) سوال من این است: آیا حداکثر تعداد انواع ذرات بنیادی در نظریه های فیزیک پیشرفته مانند نظریه ریسمان پیش بینی شده است؟ دلایل این امر چیست؟ آیا استدلال ها صرفاً ریاضی هستند؟ | آیا حداکثر تعداد انواع ذرات بنیادی وجود دارد؟ |
60919 | من رابطه بین توابع سبز دو ذره ای معمولی و همبسته برای فرمیون ها را می دانم: $$G_c(1,2,3,4)=\Gamma(1,2,3,4)=G(1,2,3,4) )+G(1,3)G(2,4)-G(1,4)G(2,3)$$ همچنین به عنوان تابع سبز n-ذره تقلیل ناپذیر یا راس n-ذره شناخته می شود (تعاریف زیادی وجود دارد بنابراین من گیج شدم). تعاریف G نیز متفاوت است، من از این یکی استفاده می کنم: $G(1..2n) = (-1)^{n}\langle T\ c_1\dots c_n c_{n+1}^\dagger\dots c_{2n }^\dagger \rangle$ من به یک رابطه مشابه برای توابع سه ذره نیاز دارم. حالا من این فرمول را دارم: $$ \Gamma(1,2,3,4,5,6) = G(1, 2, 3, 4, 5, 6) -2 G(1, 4) G(2, 5) G(3، 6) +2 G(1، 4) G(2، 6) G(3، 5) -2 G(1، 5) G(2، 6) G(3، 4) +2 G(1, 5) G(2, 4) G(3, 6) -2 G(1, 6) G(2, 4) G(3, 5) +2 G(1, 6) G(2, 5) G(3، 4) -G(1، 4) G(2، 3، 5، 6) +G(1، 5) G(2، 3، 4، 6) -G(1، 6) G(2، 3، 4، 5) +G(2، 4) G(1، 3، 5، 6) -G(2، 5) G(1، 3، 4، 6) +G(2، 6 ) G(1، 3، 4، 5) -G(3، 4) G(1، 2، 5، 6) +G(3، 5) G(1، 2، 4، 6) -G(3, 6) G(1, 2, 4, 5)$$ اما همیشه قضیه ویک را برای همیلتونی که من با آن کار می کنم برآورده نمی کند. آیا این فرمول صحیح است؟ همچنین دریافت توضیحی در مورد چگونگی ظاهر شدن این فرمول ها در نظریه بسیاری از بدنه ها، از لگاریتم نمایی مرتب شده با زمان، عالی خواهد بود. | تابع سبز سه ذره ای همبسته |
62070 | این به نوعی ادامه این سوال و سوال قبلی است. * فرض کنید یک نظریه میدان کلاسیک آزاد دارد که مقیاس ثابت است و یک راه حل کلاسیک آشفته برای یک نسخه تعاملی از آن ایجاد می کند. پس از این واقعیت که نظریه آزاد ثابت مقیاس بود، چه تأثیرات محدود کننده ای بر نظریه اغتشاش می تواند داشته باشد؟ (برای مثالی مانند این به این مقاله اخیر مراجعه کنید) * آیا می توان یک مثال QFT ارائه داد که در آن این اتفاق می افتد که یک جفت غیر حاشیه ای به یک نقطه ثابت غیرصفر جریان یابد و بعد غیرعادی عملگر مربوطه طوری تنظیم شود که کوپلینگ تبدیل شود. در آن نقطه حاشیه ای؟ (.. برای اینکه نقطه ثابت جریان RG به عنوان یک نقطه تغییرناپذیری مقیاس تفسیر شود، این تنظیم باید اتفاق بیفتد!..) | سوالاتی در مورد تغییر ناپذیری مقیاس کلاسیک و کوانتومی |
107880 | عنوانی بهتر از این به ذهنم نمی رسد. در اینجا محتوایی است که من سؤالی را دریافت کردم http://cnx.org/content/m10247/2.31/ همانطور که بیان می کند ماهیت طیف DTFT همانطور که در شکل 1 نشان داده شده است دوره ای است  با این حال، در شکل 3، طیف غیر تناوبی است بنابراین، طیف DTFT تناوبی است یا نه یا به هر مورد $s(t)$ وابسته است. | آیا طیف تبدیل فوریه زمان گسسته (DTFT) تناوبی است یا خیر؟ |
97942 | این سوال از نظریه میدان کوانتومی رایدر، ویرایش دوم آمده است. نویسنده به دنبال عملگر اسپین نسبیتی بود. نتیجه گیری شد که نمی تواند $J^2:=\mathrm{J} \cdot \mathrm{J}$ باشد، که در آن $J_i$ مولد چرخش در گروه لورنتس است. p.56: > _$\ldots \Sigma$ البته نماینده ماتریس $\mathrm{J}$ است، > بنابراین نتیجه میگیریم که عملگر اسپین نسبیتی $\frac{1}{2} نیست. \mathrm{J}$. این با این واقعیت تأیید می شود که $\mathrm{J} \cdot > \mathrm{J}=J^2 $(c.f.(2.167)) با همه مولدهای > گروه لورنتس جابجا نمی شود. برای مثال، $\ldots$, $[J^2,K_1] \neq 0 $._ بعداً رایدر متوجه شد که مربع عملگر پائولی-لوبانسکی Casimir است، اما هنوز عملگر اسپین نسبیتی نیست. (به ادبیات ارجاع شد) من یک سوال در مورد منطق اینجا دارم. چرا اپراتور اسپین باید با همه ژنراتورهای گروه لورنتس رفت و آمد کند؟ اگر عملگر اسپین با همیلتونین رفت و آمد کند، یک کمیت حفظ شده است. میتوانیم از مقدار ویژه برای برچسبگذاری حالتها (عدد کوانتومی خوب) استفاده کنیم. این دقیقاً $[H,J_i]=0$ است. آیا این هنوز کافی نیست، زیرا ممکن است وابسته به فریم باشد؟ | یک سوال در مورد عملگر اسپین نسبیتی |
131857 | من قبلاً سعی کردم عبارت را پیدا کنم، اما هنگام استفاده از عبارتی که پیدا کردم، نتیجه مورد انتظار برای مقدار شارژ را پیدا نکردم. برای مثال، من آن را با ادغام عبارتی که از $r=0$ به $r=\frac{L}{2}$ پیدا کردم، بررسی کردم، باید به $Q=\frac{\lambda L}{2} منجر شود. دلار اما آن چیزی نیست که من پیدا کردم. | توزیع بار کروی در امتداد سیمی به طول $L$ که مرکز آن با مبدا سیستم منطبق است |
20241 | به دنبال راهی برای محاسبه حداکثر وزن (W) به میله با طول داده شده (L) که در آن میله شکسته نشده است و فقط برای (b) میلی متر خم می شود.  فقط به راه حل تقریبی نیاز دارید (بخوانید: تا حد امکان ساده :)، هیچ چیز با اجزای محدود یا انتگرال یا موارد دیگر. زمینه عملی: از چه میله ای برای تعلیق 100 کیلوگرمی با L=1.5 متر و حداکثر خمش تقریباً استفاده کنم. b=1cm برای چه ثابت هایی باید در خواص منتشر شده برای مواد مختلف و پروفایل های مختلف جستجو کنم؟ به عنوان مثال میله فولادی در مقابل بامبو؟ :) برخی از URL ها برای راه حل های کاربردی مفید (بخوانید: ریاضی آسان) بسیار مورد استقبال قرار گرفت - گوگل من شکست خورد. | محاسبه حداکثر بار به میله |
110488 | این سوال این است که آیا تعبیر فون نویمان-ویگنر، با نام مستعار آگاهی باعث فروپاشی می شود (به عنوان مثال به کتاب مبانی ریاضی مکانیک کوانتومی جان فون نویمان در سال 1932 مراجعه کنید) با اثر زنو کوانتومی سازگار است (رجوع کنید به Sudarshan, E. C. G.؛ Misra, B. 1977) پارادوکس زنو در کوانتوم نظریه، مجله فیزیک ریاضی 18 (4): 756-763) به ترتیب مشاهدات تجربی آن (مانند توسط واینلند 1989 یا توسط رایزن 2002). یا اگر اثر زنو کوانتومی نادرست باشد یا امکان تأیید تجربی تفسیر فون نویمان-ویگنر را ایجاد کند. فرض کنید اندازه گیری وضعیت یک سیستم در هر ثانیه باعث اثر زنو و اندازه گیری هر سه ثانیه یک اثر ضد زنو می شود. حال فرض می کنیم که حالت هر ثانیه اندازه گیری و ثبت می شود. یکی از طرفداران تفسیر آگاهی باعث فروپاشی می شود استدلال می کند که تابع موج تنها زمانی فرو می ریزد که یک ناظر آگاه واقعاً به نتایج اندازه گیری نگاه کند. اما چه میشود اگر ناظر آگاه ابتدا فقط به هر سومین نتیجه نگاه کند و تنها پس از آن تصمیم بگیرد که آیا به نتایج دیگر نیز نگاه کند یا خیر. آیا او بسته به تصمیم آینده خود اثر zeno را مشاهده خواهد کرد؟ آیا چنین آزمایشی نشان نمی دهد که یا (1) آگاهی ناظر تأثیری ندارد و یک اثر صفر وجود دارد حتی اگر دو نتیجه از سه نتیجه اندازه گیری قبل از اینکه ناظر آگاه به آنها نگاه کند یا (2) ناظر از بین برود. اراده آزاد ندارد و هر گاه با نگاه کردن به هر سومین اندازه گیری، اثر زنو را مشاهده می کند، نمی تواند به نتایج دیگر نیز نگاه نکند، و بالعکس اگر اولین مجموعه از نتایجی که به آنها نگاه می کند، اثر ضد زنو را نشان دهد. او میل مقاومت ناپذیری برای از بین بردن نتایج دیگر دارد؟ خب گزینه اول برای من قابل قبول تر به نظر می رسد، اما به نظر می رسد چیزی است که می تواند آزمایشی آزمایش شود. | آگاهی باعث فروپاشی می شود - تفسیر یا اراده آزاد که توسط اثر زنو کوانتومی حذف می شود؟ |
90309 | در تئوری اغتشاش برای سطوح غیر منحط، انرژی $E_n(\lambda)$ یک حالت ویژه $|\psi_n(\lambda)\rangle$ از هامیلتونی $\mathcal{H}=\mathcal{H}_0+\ lambda \mathcal{H}_1$ (که در آن $\mathcal{H}_0$ بدون مزاحمت است هامیلتونی با حالت های ویژه $E_n^0$ و $\lambda\mathcal{H}_1$ اغتشاش است) توسط معادله توصیف می شود $$E_n(\lambda)=E_n^0+\dfrac{\lambda\langle\phi_n|\mathcal{H}_1|\phi_n\rangle+\lambda^2\langle\phi_n |\mathcal{H}_1|\psi_n^1\rangle+\lambda^3\langle\phi_n|\mathcal{H}_1|\psi_n^2\rangle+\dots}{1+\lambda a_n^{(1)}+\lambda^2 a_n^{(2)}+\dots}.$$ در اینجا $|\phi_n\rangle$ $n$'امین حالت ویژه هامیلتونین بدون آشفتگی است و $ a_n^{(p)}=\langle\phi_n|\psi_n^p\rangle$، با $|\psi_n^p\rangle$ بودن تصحیح $p$'th به $n$'th eigenstate. البته تصحیح صفر برابر با حالت ویژه هامیلتونین آشفته نشده است: $|\psi_n^0\rangle=|\phi_n\rangle$. **سوال من این است**: چگونه می توان از معادله بالا به این رسید؟ $$\begin{array}{r l} E_n(\lambda)&=E_n^0+\lambda\langle\phi_n|\mathcal{H}_1|\phi_n\rangle\\\ &+\lambda^2\left[\langle\phi_n|\mathcal{H}_1|\psi_n^1\rangle-\langle\phi_n|\mathcal{H}_1|\phi_n\rangle a_n^{(1) }\راست]\\\ &+\lambda^3\left[\langle\phi_n|\mathcal{H}_1|\psi_n^2\rangle-\langle\phi_n|\mathcal{H}_1|\psi_n^1\rangle a_n^{( 1)}-\langle\phi_n|\mathcal{H}_1|\phi_n\rangle a_n^{(2)}\right]+\dots \end{array}$$ کتابی که با آن کار می کنم به من می گوید که این کار با _بسط این عبارت در توان های $\lambda$_ انجام می شود، اما من نمی تواند رویه را تشخیص دهد البته عبارت اول $E_n^0$ به ترتیب $\lambda^0$ است و عبارت دوم $\lambda\langle\phi_n|\mathcal{H}_1|\phi_n\rangle$ از ترتیب $\lambda است. ^1$، و اینها را می توان بلافاصله از معادله اصلی گرفت، اما نمی توانم بفهمم که تفریق ترم سوم و چهارم چگونه به آنجا رسیده است. | بسط یک تابع در توان های یک پارامتر |
52864 | تا آنجا که من می دانم، اثر هال کوانتومی و اثر هال اسپین کوانتومی حالت لبه کایرال دارند. حالت لبه کایرال معمولاً ارتباط نزدیکی با جابجایی دارد، زیرا پراکندگی پشتی ممنوع است. با این حال، برخی از حالتهای توپولوژیکی غیرمعمول حالت کایرال ندارند، مانند حالت محدود ماورانا در ابررسانای توپولوژیکی. من کاملاً علاقه مند هستم که آیا وجود حالت لبه کایرال توسط خاصیت توپولوژیکی حجیم تعیین می شود؟ پیشاپیش ممنون | حالت لبه کایرال به عنوان ویژگی توپولوژیکی حالت حجیم |
12805 | این سوال Phys.SE می پرسد چرا و چگونه سرعت نور ثابت است. من می خواهم یک سؤال مرتبط و تقریباً متضاد بپرسم: ** با توجه به اینکه سرعت نور ثابت است، ** چگونه می توانم به یک جوان زمین آفرین توضیح دهم که هنوز هم طرفدار بری ستترفیلد رسوا شده است $c$- نظریه فروپاشی که نظریه $c$-decay با واقعیت فیزیکی مشاهده شده در تضاد است، همانطور که توسط همه دانشمندان، از جمله دانشمندان در زمینه های فیزیک و ستاره شناسی توصیف و درک شده است؟ مطمئناً سرعت متغیر نور، آچار میمونی را به انواع قوانین یا سیستم های اساسی در فیزیک می اندازد؟ اگر حتی یک **تغییر جزئی** در سرعت نور نسبت به ساعت اتمی فواره سزیمی سرد ممتد وجود داشته باشد، مطمئناً امروز روی ابزارها قابل اندازه گیری خواهد بود؟ این واقعیت که هیچ تغییر قابل مشاهده ای در هیچ داده معتبر اخیر وجود ندارد، آغاز، میانه و پایان بحث علمی است. درست میگم؟ تحصیلات فیزیک من در کلاس 12 به پایان رسید. بنابراین من یک توضیح سطح دبیرستان می خواهم. همچنین نمیدانم که آیا نظریهپردازان $c$-decay خودشان را در تضاد قرار میدهند، یا شاخهای را که خودشان روی آن نشستهاند، اره کردهاند. به عنوان مثال، من تعجب می کنم این; اگر سرعت نور متغیر باشد، آیا باید انتظارات خود را در مورد اینکه اثر داپلر (تغییر قرمز) چگونه به نظر میرسد را تغییر دهیم، زیرا نور از ستارههای دور به سمت ما میآید؟ اگر سرعت نور به شکلی تعریف نشده متغیر است و بنابراین ناشناخته و ناشناخته است، آیا مجبور نیستیم تمام دادههای داپلر خود و تمام فاصلهها را به بیرون پرتاب کنیم؟ تئوری واپاشی $c$ به این دلیل مطرح شد که دادههای انتقال به سرخ نشان میدهد که ستارهها خیلی دور هستند که نور آنها در 6000 سالی که کیهان وجود داشته است به ما برسد. به طور خلاصه، اگر نظریه فروپاشی $c$ وجود داشته باشد تا ستارگان دوردست را برای آفرینش گران جوان زمین توضیح دهد و به آنها کمک کند نفس راحتی بکشند، آیا از نظر علمی کمتر جعلی نیست، فقط در مورد اثر داپلر و فاصله بحث کنیم. از آن ستاره ها؟ | چگونه می توانم مبنای علمی سرعت ثابت نور را برای یک طرفدار $c$-decay توضیح دهم؟ |
92274 | همانطور که معمولا گفته می شود، اندازه گیری یک $q$ قابل مشاهده منجر به فروپاشی تابع موج به یک حالت ویژه از عملگر مربوطه $\hat q$ می شود. یعنی اکنون تابع موج در نمایش $q$ $\psi(q)=\delta(q-q_0)$ است که $q_0$ نتیجه اندازه گیری است. اکنون، در واقعیت، اندازهگیریها هرگز دقیق نیستند، بنابراین تابع موج نباید آن اوج تیز را داشته باشد. در عوض باید بسته به دقت اندازه گیری گسترده شود. در این حالت، آیا همچنان میتوانیم عملگر را معرفی کنیم که یک حالت ویژه از آن تابع موج جدید ظاهر شود؟ آیا به هیچ وجه مفید است؟ یا اینکه تابع موج جدید بیش از حد به روش اندازه گیری آن بستگی دارد تا هر ابزار عملگر خود را داشته باشد؟ چنین اپراتور چگونه به نظر می رسد. برای آزمایش تک شکافی؟ | اندازه گیری غیر دقیق و تابع موج فرو می ریزد |
65892 | من باید میدان الکتریکی را در یک شکاف تخلیه پر از گاز که توسط یک ژنراتور ولتاژ فرکانس رادیویی ایجاد میشود، شبیهسازی کنم. مداری که توسط آزمایشکنندگان تا حدودی دور به من ارائه شده است، در تصویر دوم زیر آورده شده است. اکنون برنامه ای که استفاده می کنم از من انتظار دارد که منحنی ولتاژ وابسته به زمان را به آن تغذیه کنم و سه مقدار مدار را توصیف می کنند: **R، L، C**. > چگونه مدار واقعی پیچیده تر را با مدل مطابقت دهیم؟ در هر صورت، > در نهایت باید مقادیری را برای سه پارامتر R، L، C > وصل کنم. (مقادیر عددی: $C1 = 22\ nF=2.2\cdot 10^{-9}، R1 = 2\ Om، L1+L2 = 8\ \mu H=8.0\cdot 10^{-6}، C2 = 3.4 n\ F=3.4\cdot 10^{-9}$ [خازن انگلی ترانسفورماتور]$, R2 = 100\ MOm=10^8\ اهم، R3 = 1\ Om، L3 = 100\ nH=10^{-7}\ H.$ علاوه بر این، با فرکانس 1 مگاهرتز، سینوسی، حدود 10 کیلوولت دلار کار می کند.) * * * **ویرایش:** بنابراین با محاسبه مقاومت مدل واقعی، تنظیم $R_2=\infty$، من $Z_\text{tot}=Z_{C_1,L_1,R_1,L_2}+\frac{1}{\frac{1}{Z_{C_2}}+\frac{1}{Z_{R_3, L_3,R_\text{Gap}}}$$$$=\left(R_1+i\ \omega\ (L_1+L_2)-i\frac{1}{\omega\ C_1}\right)+\frac{1}{\frac{1}{-i\frac{1}{\omega\ C_2}}+\ frac{1}{R_3+R_{Gap}+i\ \omega\ L_3}}$$$$=\left(R_1+i\ \omega\ (L_1+L_2)-i\frac{1}{\omega\ C_1}\right)+\left(R_3+R_{Gap}+i\ \omega\ L_3\right)\frac{1}{1+( i \omega\ C_2)\left(R_3+R_{Gap}+i\ \omega\ L_3\right)}$$ با $\omega\ C_2\approx 2\cdot 10^{-2}F\Hz,$$\omega\ L_3\approx 6.8\cdot 10^{-1}H\Hz,$R_3=1\Omega$  من سعی کردم این را در صفحه مهندسی برق بپرسم، اما بدون پاسخ. * * * نمی دانم مربوط است یا نه، اما می توانم متن دفترچه راهنمای ژنراتور را که من هم دارم، اما واقعاً به زبان من نوشته نشده است، پست کنم. من نمی دانم که چگونه تصویر حتی با سوال بالا مطابقت دارد. نمادهای حروف کمی دور به نظر می رسند. بنابراین، اگر موارد زیر منطقی نیست، آن را نادیده بگیرید و فقط سؤال بالای این را به صورت اسمی در نظر بگیرید.  _این بلوک دیاگرام ساده شده ژنراتور در شکل 5_ *' (تصویر سوم) ارائه شده است. _ مولد سیگنال ساعت، حفاظت و کنترل مدارها با استفاده از دستگاه منطقی قابل برنامه ریزی (PLD) Xilinx XCR32256XL تحقق می یابد در سیستم توسط برنامه نویس ویژه JTAG (Joint Action Action) سیگنال های کنترلی توسط درایورهای گیت تقویت می شوند و به سمت دروازه های سوئیچ برق می روند. ترانزیستور) سوئیچ و تغذیه با ولتاژ تا 400 VDC مدار نوسانی، شامل عناصر C1 و بالا ترانسفورماتور افزایش دهنده ولتاژ L و ظرفیت انگلی C2، ولتاژ خروجی را تشکیل می دهد در نتیجه، ولتاژ خروجی به سرعت افزایش می یابد، شکل سینوسی مانند خواهد داشت و به سطح شکست بار می رسد. پس از شکست شکاف تخلیه، در حالت حد، ظرفیت C2 توسط امپدانس پلاسما کوچک شنت می شود و می توانیم تأثیر آن را بر نوسان توان نادیده بگیریم. رزونانس مدار نوسانی توان در این حالت با عناصر L و C1 تعریف می شود و مقدار فرکانس تشدید به طور قابل توجهی کمتر از فرکانس سیگنال ساعت (~1MHz) خواهد بود. ولتاژ خروجی بسیار کاهش می یابد، شکل آن به مثلث نزدیک تغییر می کند و منبع تغذیه به حالت محدود می رود. ماژول شارژ خازن قدرتمند 1.3 کیلوواتی برای تغذیه مدار مبدل RF استفاده می شود. دارای عایق گالوانیکی از شبکه و ولتاژ خروجی قابل تنظیم است. مدارهای کنترل و درایورهای دروازه توسط منابع کمکی AC/DC و DC/DC تغذیه می شوند. سیگنال همگام خارجی توسط ایزولاتور دیجیتال منتقل می شود، دارای امپدانس استاندارد 50 اهم است، سطح فعال HIGH (+5 Vampl) است. اگر کانکتور ورودی متصل نباشد، سیگنال کنترل غیرفعال است._ همچنین نمی دانم ولتاژی که اندازه گیری می کنند (که قرار است 10 کیلو ولت باشد) از کجا در مدار گرفته شده است. شاید عکس ها به وضوح این را بیان کنند، اما من می توانم آن را نمی خوانم * * * در آخر، من می خواهم این را پست کنم، زیرا به نظر من بسیار سرگرم کننده است: _ولتاژ خروجی بالا (تا 25. kV) و سطح بالای تداخل الکترومغناطیسی نیازمند پرسنل بسیار با تجربه برای کار با ژنراتور است. استفاده بی احتیاطی ممکن است باعث شوک الکتریکی، خطر سلامتی، خرابی یا حتی آسیب به تجهیزات مجاور شود._ | برازش یک طرح مدار به یک مدل ساده تر |
66514 | در آزمایشهای فیزیک ذرات، انباشتگی زمانی اتفاق میافتد که دو ذره تقریباً در یک زمان به یک آشکارساز (مثلاً یک کالریسنج) برخورد میکنند، که منجر به اتفاقی میشود که انرژی بیشتری نسبت به هر کدام دارد. به طور طبیعی، این می تواند در هنگام تجزیه و تحلیل داده ها دردسرساز باشد، و من چیزهایی درباره روش های کم کردن رویدادهای انباشته در تحلیل نهایی شنیده ام. احتمالاً این مستلزم شناسایی رویدادهایی است که به نظر میرسد ساختار دو قلهای دارند و یا حذف رویداد از تجزیه و تحلیل (eek، خطای سیستماتیک) یا یافتن راهی برای تفکیک آنها به دو رویدادی که هستند. تمام تحلیلها پس از آزمایش انجام میشود، که در آن میتوان با تقسیمبندی آشکارسازها (رویدادهای جداگانه را شناسایی کرد زیرا در قسمتهای مختلف آشکارساز ثبت میشوند) و دادهگیری سریعتر (که تشخیص ساختار دو قله را آسانتر میکند) کاهش مییابد. . اما به نظر نمیرسد هیچ اطلاعات قابل دسترسی در مورد pileup پیدا کنم (تنها مقالهای که گوگل به نظر میرسد یک مقاله نسبتاً پیشرفته از LHC است که کاملاً نمیتوانم آن را دنبال کنم) یا کاهش آن پیدا کنم، و واقعاً از یک خلاصه کوتاه سپاسگزارم. از تکنیک های تفریق انباشته یا اشاره گر به مکان مناسب برای نگاه کردن. | تفریق Pileup برای بازسازی رویداد |
44418 | آیا معادلات 8 ماکسول برای بدست آوردن فرمول میدان الکترومغناطیسی ایجاد شده توسط یک بار نقطه ای ثابت که همان قانون کولن است کافی است؟ اگر اشتباه نکنم با توجه به این که معادلات ماکسول معادلات دیفرانسیل هستند، حل کلی آنها باید دارای ثابت دلخواه باشد. آیا برخی از شرایط مرزی و شرایط اولیه برای داشتن یک راه حل منحصر به فرد لازم نیست. چگونه می توان بدون این شرایط گفت که یک بار نقطه ای ساکن میدان مغناطیسی ایجاد نمی کند و پتانسیل اسکالر الکتریکی برابر با $$\Phi(\mathbf{r})=\frac{e}{r} است. $$ در صورت نیاز به شرایط، برای وضعیتی که در بالا توضیح داده شد (زمینه شارژ نقطه ثابت) چه نوع شرایطی وجود دارد؟ | آیا معادلات ماکسول برای استخراج قانون کولن کافی است؟ |
23535 | آیا این (خروجی، به عنوان مثال، کروی، مسطح، هذلولی) شکل فیزیکی جهان و انحنای آن را در هر زمان معینی توصیف می کند _یا_ آیا این شکل تابع انبساط اعمال شده در جهان را توصیف می کند؟ (یعنی تکامل جهان از نظر مکانی در طول زمان) بنابراین یک جهان مخروطی شکل می تواند یک راه حل مسطح برای آن اعمال کند و این فقط به این معنی است که برای همیشه در حال انبساط است. یا یک راه حل مثبت اعمال می شود که به این معنی است که گسترش در نهایت متوقف می شود و معکوس می شود و به یک بحران بزرگ ختم می شود. شکل دلخواه اصلی (مخروطی) اصلاً تحت تأثیر قرار نمی گیرد؟ | آیا متریک FRW شکل جهان را توصیف می کند یا شکل انبساط اعمال شده در جهان؟ |
126471 | آیا کسی می تواند در این مورد به همراه مثال های روزمره به من توضیح دهد؟ | آیا یک جسم می تواند جهت شتاب خود را معکوس کند حتی اگر به حرکت در همان جهت ادامه دهد؟ |
110481 | فرض کنید مقادیر آزمایشی زیر را برای عرض پوسیدگی $\eta' \rightarrow \eta \pi \pi$ داریم: $\Gamma_{\eta' \rightarrow \eta \pi^+ \pi^-} = 0.086 \pm 0.004$ $\Gamma_{\eta' \rightarrow \eta \pi^0 \pi^0} = 0.0430 \pm 0.0022$ ما در حال بررسی این فروپاشی در حد ثابت ایزوسپین هستند و می خواهند نتایج ما را با نرخ های تجربی مقایسه کنند. بنابراین برای یافتن عرض پوسیدگی آزمایشی در این حد، باید از این 2 مقدار میانگین بگیریم. در یک مقاله نوشته شده است که باید میانگین $\Gamma_{\eta' \rightarrow \eta \pi^+ \pi^-} = 0.086 \pm 0.004$ **2$\Gamma_{\eta' \rightarrow \eta \pi^0 \pi^0} = 0.0860 \pm 0.0044$** به روشی خاص (که سوال من نیست). نمیدونم چرا باید مقدار دوم رو **دوبرابر** و بعد میانگین بگیریم؟ | میانگین عرض پوسیدگی در حد ثابت ایزوسپین |
68318 | من یک سوال در مورد حالت درهم تنیده دارم. فرض کنید حالت درهم تنیده $\frac{1}{\sqrt{2}}(|00\rangle + |11\rangle)$ را در نظر بگیرم. من استدلالی دیدم که چگونه اندازهگیری بیت اول تحت تأثیر اندازهگیری بیت دوم قرار میگیرد یا خیر، زیرا در مقالهای که میخوانم این حالت درهمتنیده است. استدلال برای من واضح است و من آن را در زیر توضیح میدهم، بنابراین لطفاً به خواندن ادامه دهید: اگر بیت اول را بدون اندازهگیری بیت دوم اندازهگیری کنم، احتمال اینکه $|0\rangle$ به دست بیاید 1/2 است. این برای من روشن است. اگر بیت 1 را بعد از اندازه گیری بیت دوم اندازه گیری کنم، بسته به اینکه مقدار اندازه گیری شده بیت دوم $|0\rangle$ یا $|1\rangle باشد، احتمال $|0\rangle$ 0 یا 1 است. $. این برای من هم واضح است. اما چیزی که من در مورد آن گیج شده ام این است: اگر بیت اول را بعد از بیت دوم اندازه گیری کنم، این همان چیزی است که احتمال اندازه گیری بیت اول $|0\rangle$ را محاسبه می کنم: $\frac{1}{ 2}\times 1 + \frac{1}{2}\times 0 = \frac{1}{2}$. اولین عبارت پروب است. اندازه گیری بیت دوم به صورت $|0\rangle$ و سپس بیت اول به صورت 0 و جمله 2 نتیجه اندازه گیری بیت دوم به عنوان 1 و سپس اندازه گیری بیت اول به عنوان صفر است. اگر احتمال اندازه گیری بیت اول به صورت 0 بدون توجه به اینکه بیت دوم اندازه گیری شده یا نه یکسان باشد، حالت درهم تنیده چه تاثیری دارد؟ یا من چیزی را از دست داده ام؟ | سوال در مورد حالت های درهم تنیده |
107886 | فیزیک یکی از علایق سرگرمی من است، بنابراین ممکن است یک سوال بیهوده بپرسم، اما چیزی وجود دارد که نمی توانم در مورد فریم های نسبی فکر کنم، سرعت **ثابت** نور (به عنوان حد بالایی برای هر سرعت) و وضعیت زیر: دو سفینه فضایی را تصور کنید که می توانند به سرعت نزدیک به $c$ برسند، در جهت مخالف پرواز می کنند و از کنار یکدیگر می گذرند. طبق نسبیت خاص، سرعت ها را به این صورت محاسبه می کنیم: $$ V_{\rm total} = \frac{u+v}{1+\frac{uv}{c^2}} $$ که در آن ${u }$ و $v$ سرعت هر سفینه فضایی است، هر دو نزدیک به $c$. بر این اساس، من کاملاً درک می کنم که هر کشتی دیگری را با سرعت نزدیک به نور حرکت می کند، نه سریعتر. یک ناظر در یک چارچوب مرجع جداگانه، هر کشتی را با سرعتی نزدیک به سرعت نور حرکت میکند و مشکلی ندارد. حال، فرض کنیم کشتی ها سقوط کرده اند. آیا اثر تصادف مانند این خواهد بود که فقط یکی از آنها در حال حرکت باشد، بر خلاف سرعت هر دو در مقابل یکدیگر؟ من فکر می کنم تفاوت زیادی وجود نخواهد داشت، زیرا اگر کشتی اول ساکن باشد، باز هم برخورد دیگری را با سرعت نزدیک به نور تجربه می کند. ناظر خارجی نیز این را تایید می کند. اگر چنین است، آیا دلیلی برای شتاب دادن ذرات نزدیک به سرعت نور در جهت مخالف وجود دارد، همانطور که در سرن انجام می شود؟ من فرض می کنم (ممکن است اشتباه باشد) که مشاهدات فوق برای سفینه های فضایی را می توان در مورد ذرات نیز اعمال کرد. بنابراین، آیا اگر ذرات فقط در یک جهت شتاب داده شوند تا یک جسم ثابت را بمبباران کنند تا پراکنده شوند، کافی است؟ آیا چیزی را از دست می دهم که برای ذرات اعمال شود، اما در مورد اجسام بزرگتر (مانند کشتی ها) یا حتی چیزی اساسی تر نیست؟ | سرعت نور، حرکت اجسام در برابر یکدیگر و اثرات یک برخورد |
40971 | مقاله ای که من سعی در درک آن دارم اینجاست: http://pra.aps.org/abstract/PRA/v49/i2/p1473_1 این مقاله پروتکل تله پورت کوانتومی را در یک حالت کلی با متغیرهای دینامیکی پیوسته (موقعیت و لحظه) در برخلاف آنچه همیشه در اینجا مورد بحث قرار می گیرد، مورد گسسته. من در مورد ** آنچه که در این طرح از راه دور منتقل می شود** بسیار سردرگم هستم. من میدانم که در حالت گسسته، حالت قطبش یک فوتون یا اسپین یک الکترون است. آنچه من درک می کنم این است که شما با یک جفت ذره درهم تنیده در موقعیت و تکانه در حالت اولیه EPR شروع می کنید: http://prola.aps.org/abstract/PR/v47/i10/p777_1 بنابراین اگر می خواهید سعی کنید اطلاعات موقعیت و لحظه یک ذره را از راه دور منتقل کنید، این دقیقا چیست؟ آیا ما به نقطه مبدا نیاز نداریم؟ در ادامه روند انتقال از راه دور، ذره ورودی را با یکی از جفت های درهم برهم کنش می دهید، حالا به نوعی یک اندازه گیری زنگ مشابه روی موقعیت و تکانه جفت ترکیبی انجام می شود؟ حالا شما آن نتیجه را به ذره درهم تنیده دیگر منتقل میکنید و «تغییر»های مناسب را انجام میدهید تا ذره از نظر موقعیت و تکانه ذره ورودی باشد. آیا این بدان معناست که موقعیت و توزیع تکانه یک ذره به ذره دیگر تله پورت می شود؟ اگر ذره ورودی در حال حرکت باشد چه اتفاقی می افتد؟ آیا این بدان معناست که پس از انتقال از راه دور، ذره دیگر نیز به حرکت خود ادامه می دهد؟ این به شدت گیج کننده است. | درک مقاله فیزیک در مورد انتقال کوانتومی متغیرهای پیوسته |
97941 | برای مثال، با بررسی تابش نوترون پرتو کیهانی نزدیک زمین توسط مانیتورهای نوترونی (http://www.nmdb.eu)، ایستگاه های مختلف دینامیک مشابهی را در سیگنال نشان می دهند. در یک ایستگاه، من دوست دارم تشعشعات ورودی را کم کنم تا اطلاعاتی در مورد اثرات محلی به دست بیاورم. آیا می توانم سیگنال ورودی را از ایستگاه دیگری بگیرم؟ اما سیگنال های دو ایستگاه متفاوت است: 1. ~~گاهی تا 10 روز بین پیک های مشابه فاصله دارد~~ 2. پیک ها در دامنه متفاوت هستند 3. راندمان بین آشکارسازها متفاوت است چگونه چنین اثراتی را به صورت تحلیلی تصحیح کنیم؟ (مانند اصلاحات شناخته شده برای فشار، عرض جغرافیایی، ارتفاع و غیره) یا تکنیک های مناسبی برای تجزیه آماری وجود دارد؟ | مقایسه دینامیک تابش نوترون پرتو کیهانی |
65890 | من در نظر داشتم S-dual نظریه ریسمان نوع I (نظریه ریسمان نوع اول سالیتونیک). این همان S-Dual T-Dual نظریه ریسمان نوع I است. سپس، این بدان معناست که هر دو مقیاس طول و ثابت جفت معکوس هستند. بنابراین، از آنجایی که معکوس کردن مقیاس طول نظریه قبل از معکوس کردن ثابت جفت مانند معکوس کردن ثابت جفت قبل از مقیاس طول است، فکر می کنم S-dual T-dual نظریه رشته نوع I همان است T-dual از S-dual نظریه رشته نوع I. S-dual نظریه ریسمان نوع I، نظریه ریسمان نوع HO است. T-dual تئوری ریسمان نوع HO نظریه ریسمان نوع HE است. بنابراین، S-dual نظریه ریسمان نوع I، نظریه ریسمان نوع HE است. اما نظریه ریسمان نوع HE نظریه S-دوگانه به M است که روی یک قطعه خط فشرده شده است. _**پس آیا این بدان معناست که نظریه رشته نوع I در یک پاره خط فشرده شده است؟_** با تشکر! | نظریه ریسمان نوع I به عنوان نظریه M که بر روی یک پاره خط فشرده شده است؟ |
107887 | با توجه به اینکه زباله های زیادی در فضا وجود دارد و سنگ ها را دائماً به فضا پرتاب می کند، چرا ما فقط یک ماهواره طبیعی بزرگ داریم - ماه؟ آیا نباید انواع سنگ ها در هر شکل و اندازه ای وجود داشته باشد که به دور زمین می چرخد؟ | چرا ماهواره های طبیعی بیشتر از ماه وجود ندارند که به دور زمین می چرخند؟ |
75541 | با نگاهی به نوار پایداری، اولین شهود من این است که (به اشتباه) نتیجه بگیرم که یک ایزوتوپ پایدار از هر عنصر نزدیک به کمربند پایداری وجود دارد. چرا این دروغ است؟ (به عنوان مثال، اورانیوم هیچ ایزوتوپ پایداری ندارد.) یا به طور خاص، چرا تعدادی از پروتون ها ذاتاً در هسته ناپایدار هستند؟ مجدداً، صرفاً بر اساس شهود ضعیف من، من فرض میکنم که تعدادی از نوترونها را میتوان با آن تعداد پروتون مرتب کرد تا ثبات ایجاد کند، اما این در همه موارد درست نیست. چرا این تعداد پروتون (مثلاً 92 برای اورانیوم) ناپایدار است؟ | یک نگاه ساده لوحانه به نوار پایداری، ایزوتوپ پایدار هر عنصر را نشان می دهد. چرا این شهود نادرست است؟ |
10732 | کتابهای درسی مهندسی دائماً از مفهوم «فضای فاز» استفاده میکنند (بهعنوان مثال http://www.cs.cmu.edu/~baraff/sigcourse/notesc.pdf را ببینید). یعنی حالت یک سیستم مکانیکی را یک فضای هندسی با ابعاد بالا می دانند. به عنوان مثال، برای یک سیستم از ذرات، فضای فاز دارای ابعاد $6n$ است، که $n$ تعداد ذرات است. درک من این است که مفهوم فضای فاز ابتدا در میان فیزیکدانان نظری توسعه یافت (ممکن است در ارتباط با مکانیک کوانتومی؟ یا احتمالاً قبل از آن نقطه؟). بنابراین، من متعجبم که مهندسان چه زمانی و چگونه شروع به پذیرش این اصطلاح و مفهوم از فیزیکدانان کردند. ممکن است ربطی به معادلات دیفرانسیل داشته باشد، زیرا مفهوم نمایش وضعیت یک سیستم مکانیکی به عنوان یک نقطه در یک فضا زمانی آشکار می شود که ODE را بر حسب جریان در فضاهای اقلیدسی مشاهده کنید. توجه: مفهوم فضای فاز توسط فیزیکدان نظری و ریاضیدان ویلارد گیبس ابداع شد. | تاریخچه استفاده از مفهوم فضای فاز در مهندسی |
60915 | من دوباره این سوال را پست می کنم زیرا ویلی وانگ از من خواسته است که این کار را انجام دهم. بنابراین این یک پست ادامه دار از پتانسیل تعامل در تئوری ف4 استاندارد است. من در مورد solition ها مطالعه کرده ام، بنابراین مجبور شدم با نظریه میدان اسکالر سروکار داشته باشم. مشکلی که در لاگرانژی میدان اسکالر با آن مواجه شدم، پتانسیل تعامل است. طبق نظریه میدان اسکالر میتوانیم بنویسیم: $$\mathcal{L}=\frac{1}{2}\partial^\mu \phi \partial_\mu \phi -\frac{m^2}{2}\ phi^2 -\frac{\lambda}{4!}\phi^4 \tag {1}$$ پتانسیل را می توان جداگانه نوشت $$ V(\phi)= \frac{m^2}{2}\phi^2 +\frac{\lambda}{24}\phi^4 \tag {2}$$ من در Srednicki (نظریه میدان کوانتومی، صفحه 188) پیدا کردم که نویسنده پتانسیل را به صورت، $$ V(\phi)= \frac{1}{24} \lambda (\phi^2- v^2) نوشت )^2-\frac{\lambda}{24} v^4 \tag {3}$$ پس از آن نویسنده عبارت $-\frac{\lambda}{24} v^4 $ را حذف کرد. **چرا اینطور است؟** در مقاله دیگری نویسنده ای پتانسیل را به صورت $$V(\phi)= \frac{1}{8} \phi^2 (\phi -2)^2 \tag{4} نوشت $$ **من ثابت جفت شدن $\lambda$ را در معادله (4) نمی بینم.** **چیزی که من سعی می کنم پیدا کنم این است که پتانسیل معادله (4) را از معادله (2) بدست بیاورم* * | مقایسه پتانسیل تعامل در نظریه استاندارد $ϕ^4 $ |
127703 | من در حال حاضر روی کتاب QFT Weinberg کار می کنم، اما تا حدودی در مشکل 4.1 گیر کرده ام، که می گوید: > توابع تولید کننده ماتریس S و بخش متصل به آن را تعریف کنید: > \begin{equation} > F[\nu]=1+\sum_{N=1}^{\infty}\sum_{M=1}^{\infty}\frac{1}{N!M!}\int\nu^*( q_1^{\prime})...\nu^*(q_N^{\pri me})\nu(q_1)...\nu(q_M)S_{q_1^{\prime}...q^{\prime}_Nq_1...q_M}dq_1^{\prime}...dq^ {\prime}_Ndq_1...dq_M > \end{equation} و \begin{equation} > F^{C}[\nu]=\sum_{N=1}^{\infty}\sum_{M=1}^{\infty}\frac{1}{N!M!}\int\nu^ *(q_1^{\prime})...\nu^*(q_N^{\prim e})\nu(q_1)...\nu(q_M)S^C_{q_1^{\prime}...q^{\prime}_Nq_1...q_M}dq_1^{\prime}... dq^{\prime}_Ndq_1...dq_M\, > \end{equation} فرمولی مربوط به $F[\nu]$ و $F^{C}[\nu]$ را استخراج کنید. او ماتریس S متصل را به منظور ارضای اصل تجزیه خوشه ای به صورت زیر تعریف کرد: \begin{معادله} S_{\beta\alpha}=\sum_{PART}S^{C}_{\beta_1\alpha_1}S^ C_{\beta_2\alpha_2}....\, , \end{equation} که در آن $\beta$ و $\alpha$ مجموعه اولیه و نهایی را نشان میدهند. لحظه، به ترتیب. به عنوان مثال، ما داریم: \begin{equation} S^C_{q^{\prime}q}=S_{q^{\prime}q}=\delta(q^{\prime}-q) \end{ معادله} یا \begin{equation} S_{q^{\prime}_1q^{\prime}_2q_1q_2}=S^C_{q^{\prime}_1q^{\prime}_2q_1q_2}+\delta(q_1^{\ prime}-q_1)\delta(q_2^{\prime}-q_2)+\delta(q_1^{\prime}-q_2)\delta(q_2^{\prime}-q_1)\, . \end{equation} اکنون، در مورد مشکل: من فرض کردم که اتصال باید چیزی شبیه \begin{equation} F[\nu]=\exp{iF^{C}[\nu]}\, , \end{معادله باشد } اما من راه تولید هر $i$ را گم کرده ام. \شروع{معادله} F[\nu]=1+F^C[\nu]+\sum_{N=1}^{\infty}\sum_{M=1}^{\infty}\frac{1}{N!M! }\int\nu^*(q_1^{\prime})...\ nu^*(q_N^{\prime})\nu(q_1)...\nu(q_M)\sum_{K=1}^{R}\delta(q^{\prime}_1-q_1).. .\delta(q^{\prime}_K- q_K)S^C_{q_{K+1}^{\prime}...q^{\prime}_Nq_{K+1}...q_M}\binom{N}{K}\binom{M} {K}K!dq_1^{\prime}...dq^{\prime}_Ndq_1...dq_M\، \end{معادله} که در آن $R=\min{(M,N)}-1$، زیرا در غیر این صورت مجموع صفر می دهد. به نظر می رسد که مشکلات کاملاً ترکیبی هستند، اما به نوعی، من آن را درست نمی فهمم. ممنون میشم اگه راهنماییم کنید؟ | S-Matrix Generating Functional (مسئله 4.1 در Weinberg) |
26578 | 51 ستاره در فاصله 17 سال نوری از زمین وجود دارد (منبع). اگر یکی از این ستارگان به ابرنواختر تبدیل شود، چگونه روی زمین اثر می گذارد؟ من مقاله ویکیپدیا _سوپرنواختر نزدیک زمین_ را خواندهام، اما توضیح بیشتر به زبان سادهتر چیست؟ اگر یکی از 51 ستاره بالا تبدیل به ابرنواختر شود چه اتفاقی می افتد؟ | ابرنواختر نزدیک زمین |
65131 | ## مقدمه من سعی می کنم کمی لیکور توت فرنگی درست کنم. دستوری که گرفتم میگه باید الکل و توت فرنگی و شکر رو تو یه کاسه بریزم و بذارم 4-5 هفته خیس بخوره. من خواندم که ساخت لیکور یک واکنش شیمیایی نیست، بلکه فقط یک حلال (بیشتر الکل) است که روی برخی میوهها، گیاهان یا مغزها اثر میگذارد. بنابراین، به طور مستقیم، شکر را فقط بعد از زمان خیساندن اضافه می کنم. من نمی دانم که آیا این تفاوتی ایجاد می کند. ## سوال اگر ماده A را در الکل حل کنم تا به حد اشباع برسد، هنوز چه مقدار از ماده B را می توانم در محلول حل کنم؟ * هیچ * به اندازه الکل خالص * چیزی در این بین هیچ یک از مواد گازی نیستند و هر دو در الکل محلول هستند. | حل مواد متعدد |
10731 | شواهد مستقیم فراوانی برای وجود سیاهچاله های کهکشانی و ستاره ای وجود دارد. با این حال، چنین شواهد مستقیمی از سیاهچاله های اولیه، سیاهچاله هایی که پس از انفجار بزرگ شکل گرفته اند، وجود ندارد. مقاله اخیر [http://arxiv.org/abs/1106.0011] نوساناتی را که خورشید ممکن است در صورت برخورد با یک سیاهچاله اولیه متحمل شود، توصیف می کند. این نظریه که سیاهچاله های اولیه وجود دارند، پشتوانه تجربی نداشته است. چرا باید باور کرد که آنها واقعا وجود دارند؟ آیا این علم است یا «حدس زدن؟» | تشخیص سیاهچاله اولیه |
19945 | برای رشته فیزیک، بهترین کتابها/مرجعات در مورد توابع سبزها برای خودآموزی کدامند؟ سوابق ریاضی من در سطح روش های ریاضی در علوم فیزیکی اثر مری بواس است. | منابعی برای آشنایی با توابع سبزها |
111532 | این سوال از کتاب درسی من است: در یک ظرف عایق بندی شده، 250 گرم یخ در $0^{\circ}$C به 600 گرم آب با $18^{\circ}$C اضافه می شود. دمای نهایی سیستم چقدر است. ؟ محلول می گوید که برای ذوب یخ گرمای بیشتری نسبت به خنک شدن آب لازم است، بنابراین مقداری یخ باقی می ماند. می گوید دمای نهایی باید $0^{\circ}$C باشد، اما هیچ معادله ای برای توضیح این نتیجه ارائه نشده است. آیا می توان دمای نهایی این سیستم را تنها با استدلال تعیین کرد؟ | سوال فیزیک حرارتی دمای نهایی یخ و آب |
92896 | این سوال ممکن است منعکس کننده (عدم) دانش من در مورد نسبیت عام باشد، لطفاً برای هرگونه توضیح بپرسید یا اصلاحات را در نظرات یادداشت کنید و من سعی خواهم کرد به آنها بپردازم. راه حل شوارتزشیلد برای معادلات میدان انیشتین راه حلی را برای توزیع جرم بدون بار غیر چرخشی و متقارن کروی در خلاء ساکن ارائه می دهد. از این راه حل می توانیم ژئودزیک ها را از یک نقطه به نقطه دیگر محاسبه کنیم. آیا می توان (تحلیلی یا عددی) ژئودزیک ها را از یک نقطه به نقطه دیگر تحت تأثیر مجموعه ای از جرم های نقطه ایستا محاسبه کرد؟ جرمهای نقطهای میتوانند هندسه دلخواه را فرض کنند، اما مانند مسئله شوارتزشیلد بدون بار و غیر چرخشی هستند. | ژئودزیک در جهان جرم نقطه ای |
126478 | در مکانیک سیالات لاندو ص. 8 (ویرایش دوم) او برای ضریب انبساط حرارتی $\beta = (1/V) (\partial V/\partial T)_P$ می نویسد: > برای ستونی از گاز در حالت تعادل که می تواند از نظر ترمودینامیکی > کامل در نظر گرفته شود. گاز، $\beta T = 1$ [...] این برای من واضح نیست. آیا کسی می تواند به من یک اشتقاق یا استدلال ارائه دهد که در چه شرایطی می توانم این عبارت را به این صورت تقریب کنم؟ یا اینکه معادله کلاپیرون را برای $V$ در نظر بگیریم، یعنی $PV = NT \ دلالت بر V = NT/P$ دارد، به طوری که $$ \beta T = \frac{TN}{VP} = 1 $$ را بدست آوریم. این مرا به نوعی ناراضی می کند. آیا ممکن است استدلال فیزیکی بیشتری برای این وجود داشته باشد؟ | ضریب انبساط حرارتی ضربدر دما: تحت چه شرایطی واحد است؟ |
103088 | برای توزیع بار موضعی، پتانسیل دور از توزیع بار (در بینهایت) روی صفر تنظیم میشود، اکنون هنگام اتصال یک رسانا به زمین، یعنی اتصال آن به زمین، گفته میشود که پتانسیل آن را صفر میکنیم. چرا پتانسیل زمین صفر است؟ و اگر صفر باشد، آیا حتی اگر پتانسیل در بی نهایت صفر باشد، صفر است؟ | چرا پتانسیل الکتریکی زمین صفر است؟ |
104285 | اگر یک توپ ماکروسکوپی (مثلاً یک توپ تنیس) دارید و (به طور فرضی) سعی می کنید موقعیت دقیق مرکز آن توپ را با اندازه گیری موقعیت دقیق اتم های سازنده توپ اندازه گیری کنید، آیا این اندازه گیری توپ را از بین می برد؟ یعنی آیا نقطه ای وجود دارد که در نتیجه اصل عدم قطعیت، هرچه موقعیت هر یک از اتم ها را با دقت بیشتری اندازه گیری کنید، احتمال پراکندگی اتم ها در برخی از اتم ها بیشتر می شود. جهت تصادفی، از بین بردن توپ)؟ | آیا اندازه گیری موقعیت دقیق یک توپ، توپ را از بین می برد؟ |
26574 | من به تازگی این ویدیوی SpaceRip را در یوتیوب تماشا کردم که تصاویر گرفته شده توسط هابل را نشان می دهد در حالی که به دیسک کهکشان آندرومدا نگاه می کند تا نوع خاصی از ستاره متغیر را مطالعه کند. به ذهنم خطور کرد که اگر بتوانیم تک تک ستارگان آندرومدا را مطالعه کنیم، باید بتوانیم از بیشتر روش های خود برای تشخیص سیارات فراخورشیدی روی آنها استفاده کنیم. آیا این حقیقت دارد؟ اگر چنین است، چرا به دنبال سیارات فراخورشیدی _در کهکشانی دیگر_ نمی گردیم؟ منطق من به من می گوید که از آنجایی که نگاه کردن به صفحه کهکشان خودمان دشوار است (از آنجایی که در داخل آن هستیم)، ما به یک منطقه نسبتاً محلی برای شناسایی سیارات فراخورشیدی محدود شده ایم. اما اگر دیدمان را به آندرومدا معطوف کنیم، آیا نمیتوانیم تفاوتهای شکلگیری سیارهها را بین مناطق مختلف یک کهکشان مطالعه کنیم؟ من همچنین گمان میکنم که دلیل اینکه ما این کار را انجام نمیدهیم این است که برای این کار به ابزارهای بسیار حساستری نیاز داریم، و به این دلیل که در حال حاضر یک سیاره در حال یافتن تلسکوپ در فضا هستیم (بنابراین توجیه فرستادن یک تلسکوپ دیگر دشوار است). آیا من بیشتر در این استدلال درست هستم؟ آیا ما قادر به جستجوی سیارات فراخورشیدی در آندرومدا هستیم؟ آیا انجام آن سودی خواهد داشت (علاوه بر فاکتور جالب آشکار)؟ آیا هزینه تقریباً تنها عامل محدود کننده است؟ | آیا ما قادر به کشف سیارات در کهکشان آندرومدا هستیم؟ |
57611 | وقتی یک اختلاف پتانسیل در یک رسانا اعمال می شود، و اگر یک الکترون از پایانه منفی باتری حرکت کند و به پایانه مثبت برسد، می خواهم بدانم آیا الکترون در پایانه مثبت باقی می ماند یا دوباره به سمت منفی حرکت می کند. ترمینال از طریق باتری؟ | مسیر یک الکترون از مدار الکتریکی |
95672 | فکر اولیه من این بود: $$ L = L_0 \ چپ ( 1 - e^{-t/\tau} \راست) $$ که در آن $L$ = درخشندگی و $L_0$ = درخشندگی اولیه. اما وقتی این را آزمایش کردم متوجه شدم که ثابت زمانی $\tau$ برای مقادیر کوچکتر ولتاژ بالاتر است، بنابراین من هیچ ایده ای ندارم و تنها چیزی که می توانم پیدا کنم روشنایی سیارات و غیره است. هر کمکی خوب است. | چگونه می توان رشد تصاعدی درخشندگی را هنگامی که یک چراغ را روشن می کنید، مدل سازی کرد |
52135 | من هرگز راهی برای درک راحت ایده تغییر زمان پیدا نکرده ام، حتی اگر می دانم که این بخش سخت نظریه نسبیت نیست. در این پرتو، آیا کسی می تواند به اشتباه یا درست بودن منطق زیر اشاره کند که من در اینجا به آن فکر می کنم: سناریو این است: چهار چیز در جهان من وجود دارد: یک ساعت دیواری، یک چراغ قوه، ساعت مچی من و خودم. چراغ قوه را به مچ دستم میتابم که در همان خط دید ساعت دیواری است و میبینم که دو ساعت با هم هماهنگ هستند. اکنون ساعت مچی، چراغ قوه من و خودم شروع به دور شدن از ساعت دیواری در امتداد خط دید می کنیم. به نظر من منطقاً نوری که از آن فرار می کنم بیشتر طول می کشد تا به چشم من برسد، به این معنی که ساعت دیواری را آهسته تر می بینم، نه؟ اما طبق آنچه فکر می کنم می دانم، وقتی یک دقیقه برای من می گذرد، _بیش از یک دقیقه_ برای ساعت دیواری می گذرد. فقط احساس می کنم باید اشتباه به آن نگاه کنم. هر گونه اشاره قدردانی می شود. این فقط تفکر تفریحی است... | سردرگمی در مورد تغییر زمان در نسبیت خاص |
3777 | ### چه مقدار اطلاعات در یک کیوبیت وجود دارد؟ یک کیوبیت در ویکیپدیا به صورت $a\left|0\right> +b\left|1\right>$ تعریف میشود، که در آن a و b اعداد مختلط هستند که مشمول $a^2 + b^2 = 1$ هستند. یک عدد مختلط معادل دو عدد واقعی است که نشان میدهد یک کیوبیت معادل چهار عدد واقعی اطلاعات است. یه جورایی شک دارم این درست باشه چه مقدار اطلاعات در یک کیوبیت ریاضی وجود دارد که دقیقاً منتقل شده است؟ ### چه مقدار اطلاعات در یک فوتون فیزیکی وجود دارد؟ آلیس و باب یک ساعت خودسرانه اما نه بی نهایت دقیق به اشتراک می گذارند. آنها همچنین یک قاب مختصات مشترک دارند (موقعیت نسبی خودسرانه دقیق، بدون حرکت نسبی، بدون شتاب) آلیس و باب همچنین می توانند یک سیستم کدگذاری مشترک به طور دلخواه پیچیده داشته باشند. آلیس مجاز است بین ساعت 12:00 تا 1:00 یک فوتون برای باب بفرستد و باب آن را دریافت می کند. آلیس فوتون را مستقیماً از طریق خلاء میانجی به باب می فرستد. اگر تفاوتی ایجاد کرد، طول موج را دقیقاً 500 نانومتر فرض کنید. آلیس چقدر اطلاعات می تواند برای باب ارسال کند؟ من فرض میکنم بینهایت نیست، بلکه فقط توسط دقت ساعتها، در دسترس بودن پهنای باند، دامنه حرکت عرضی آلیس، دقت تلسکوپ باب و غیره محدود میشود. باب نمی تواند با اندازه گیری جهت فوتون ورودی هیچ اطلاعاتی به دست آورد. همچنین فرض کنید که حوا یک تاخیر متغیر بین دو تا سه ساعت قرار می دهد، بنابراین باب فوتون را بین ساعت 2:00 تا 4:00 دریافت می کند و بنابراین نمی تواند هیچ اطلاعاتی از زمان دریافت دریافت کند. اکنون آلیس چقدر اطلاعات می تواند برای باب ارسال کند؟ آیا دقیقا یک کیوبیت است یا چیز دیگری؟ همه ما طرحی را می دانیم که در آن آلیس عمودی را برای 0 و افقی را برای 1 ارسال می کند، باب دقیقاً عمودی یا دقیقاً افقی را اندازه می گیرد و یک بیت به ازای هر فوتون منتقل می شود. آیا امکان بهبود وجود دارد؟ | ظرفیت اطلاعاتی کیوبیت ها و فوتون ها |
92890 | در این پاسخ http://physics.stackexchange.com/a/92833/36977 جان گفت که شتاب در نظریه نسبیت عام نسبی نیست. اما این یک مشکل است: همانطور که همه ما می دانیم، بارهای شتاب دهنده امواج الکترومغناطیسی ساطع می کنند. پس بیایید اجزای آزمایش فکری خود را بسازیم: من، یک جسم باردار و نقطه X. حال مشکل این است: اگر شتاب نسبی است، و اگر من شتاب بگیرم، از چارچوب مرجع من، جسم الکتریکی است که در حال شتاب است، و بنابراین تابش الکترومغناطیسی ساطع می کند. اما اگر در حالت سکون باشد و سپس شروع به شتاب گیری مثلاً 9m/s^2 نسبت به X کند و من نیز در حالت استراحت هستم و با سرعت 9m/s^2 نسبت به X شروع به شتاب گیری کنم، طبق تعریف، شروع به انتشار تابش الکترومغناطیسی می کند. از دید من این کار را انجام نمی دهد زیرا شتاب آن با شتاب من یکی است. پس مشکل کجاست؟ | مشکل نسبیت شتاب |
126479 | دیروز با این فکر بیدار شدم: فرض کنید رایانههای A و B دقیقاً مشخصات مشابهی دارند و در زمان T هر دو برای پردازش الگوریتی تنظیم شدهاند که معمولاً دقیقاً 1 سال طول میکشد و دقیقاً در T رایانه A تا 0.5c شتاب میگیرد ( یا هر چیزی ج). هر دو تنظیم شده اند تا به طور خودکار نتیجه را به یک رایانه مرکزی پخش کنند. * آیا از دیدگاه من، اول پردازش را تمام می کند؟ * آیا می توانیم پخش را از A دریافت کنیم؟ * آیا مهم است که A در یک خط مستقیم حرکت می کند یا به دور یک سیاره یا حتی یک منظومه ستاره ای می چرخد؟ * آیا شتاب دادن به رایانه برای فشرده سازی زمان در ماشینی مانند LHC امکان پذیر است؟ بخش ببخشید: متاسفم اگر این سوال برای این StackExchange مناسب نیست، مطمئن هستم که کسی آن را پرسیده است، اما من نمی دانم چگونه آن را جستجو کنم - من واقعاً با همه چیزهای فیزیک جدید هستم. | آیا کامپیوترهایی که به سرعت بالا می روند، از دیدگاه ما سریع تر محاسبه می کنند؟ |
70280 | تا جایی که من دیدم امواج E&M سینوسی هستند. چشمان ما این الگوها را مشاهده میکنند و به ما رنگ میدهند، اما در شرایطی مانند این: چرا الکترونها تشعشع میکنند؟ هنوز یک موج، یا حداقل یک پالس وجود دارد، اما لزوماً سینوسی نیست، و من مطمئن نیستم که از چه طول موجی استفاده شود. با این وجود، تابش تولید شده به این روش دارای طول موج است - در سنکروترون ها استفاده می شود. پس من چه چیزی را از دست داده ام؟ | مشاهده پدیده های الکترومغناطیسی |
3773 | من به نمودار بسیار محبوب نسبتهای انشعاب فروپاشی SM هیگز نگاه کردهام:  می بینید که نسبت انشعاب ZZ یک افت خنده دار در حدود 170 دلار دارد، GeV$، بسیار متفاوت از همتای WW. درست است که نمودارهای دارای Z همیشه تداخل $\gamma$ دارند و شاید دلیل این شکل خنده دار همین باشد. با این حال، ارزش جرمی که این اتفاق برای آن رخ می دهد ** چیزی نیست که بتوانم به طور شهودی توضیح دهم. با توجه به اینکه من هیچ ایده ای از پاسخ درست ندارم، اجازه دهید بپرسم: علت این افت در نسبت انشعاب $H\rightarrow ZZ$ در حدود $M_H=170\، GeV$ چیست؟ | شکل نسبت انشعاب هیگز به ZZ |
92892 | من با این مشکل دچار مشکلات روحی هستم که در خواندن خطوط انتقال با آن برخورد کردم (یعنی این مشکل از کتاب نیست، فقط به آن فکر کردم). بگویید من چند سیم (خطوط مستقیم بی نهایت موازی) با پتانسیل الکتریکی شناخته شده (در فضای آزاد) دارم. آنها یک خط انتقال را مدل می کنند و مقداری جریان AC را حمل می کنند (رابطه بین ولتاژ و جریان با مقداری ثابت، امپدانس مشخصه داده می شود). من می خواهم میدان الکتریکی (قسمت مغناطیسی من را اذیت نمی کند) که توسط آن در خارج از سیم ایجاد شده است را بدانم. آیا مشکل فقط با این اطلاعات به خوبی مطرح شده است؟ اگر نه دقیقا چرا؟ اگر بله، چگونه می توانم راه حل را پیدا کنم؟ در مورد دوم، من یک راه حل به شکل بسته را انتظار ندارم، بلکه از روشی برای یافتن معادلات یا خود معادلات انتظار دارم. من فکر می کنم برای حل آنها به محاسبات عددی نیاز است. ویرایش: در مورد مورد با ولتاژ ثابت چطور؟ آیا فقط صفر خواهد بود؟ | میدان ایجاد شده توسط یک سیم، ولتاژ شناخته شده |
114473 | من در حال کار بر روی یک مقاله در مورد حرکت در الکترودینامیک هستم که به ادغام زیر نیاز دارد و از هر کمکی بسیار سپاسگزارم. من تقریباً مطمئن هستم که به $2/d$ می رسد، اما نمی توانم کاملاً بفهمم که چگونه. $$ \int_{0}^{\infty}\int_{0}^{\pi} {r^{4}\sin^{3}\left(\theta\right) \over \left\\{( r^{2} + d^{2}/4)^2 - \left[rd\cos\left(\theta\right)\right]^{2}\right\\}^{3/2}} \،{\rm d}r\,{\rm d}\theta \space-[1] $$ اگر روی ادغام w.r.t تمرکز کنم. r اول، من [2] را دریافت می کنم. اگر روی ادغام w.r.t تمرکز کنم. ابتدا $\theta$، من [3] را دریافت می کنم. A،B،C فقط ثابتهایی هستند که در حالت عادی قرار دارند. متغیر ادغام من معتقدم که می توانم یک سری تعویض انجام دهم اما به نظر نمی رسد که آنها من را به پاسخ نزدیکتر کنند. $$ \int_{0}^{\infty} {Ar^{4} \over \left[(r^{2} + B)^2 -\left(rC\right)^{2}\right]^ {3/2}}\,{\rm d}r \space-[2] $$ $$ \int_{0}^{\pi} {A\sin^{3}\left(\theta\right) \ بیش از \left\\{(C)^2 - \left[B\cos\left(\theta\right)\right]^{2}\right\\}^{3/2}} \,{\rm \ rm d}\theta \space-[3] $$ | محاسبه تکانه الکترودینامیکی یک دمبل (شامل دو بار نقطه ای) در حرکت طولی |
79104 | اگر به چیزی فشار بیاورم با همان قدرت مرا به عقب فشار می دهد. اگر با مشتم بالش را فشار دهم، دردی احساس نمیکنم، اما اگر سنگی را با مشتم فشار بدهم، درد را احساس میکنم. چرا صرف نظر از اینکه نیروی من روی سطح بالش توزیع می شود، باز هم باید روی مشتم واکنشی داشته باشم که باید برابر با نیرویی باشد که اعمال کردم. برای اینکه بتوانید این دو را به خوبی مقایسه کنید، لطفاً فرض کنید که نیروی من روی سنگ نیز در ناحیه ای مشابه با بالش است و روی نقاط باریکی که کل ناحیه مشت را نمی پوشاند متمرکز نیست. | کنش و واکنش - اثر یکسان نیست |
129226 | فکر می کنم در حین مطالعه نسبیت عام با یک پارادوکس مواجه شده ام. ویکیپدیا بیان میکند که زاویه انحراف نور توسط یک جرم نقطهای 4GM/(c^2b)$ است. http://en.wikipedia.org/wiki/Gravitational_lensing_formalism جایی که b پارامتر ضربه است، حد فاصله عمود پرتو نور از جرم نقطه با دور شدن نور. با تابش نوری که به کره فوتون سیاهچاله نزدیک می شود، می توانم یک فوتون را قبل از فرار چندین بار به دور سیاهچاله بچرخانم، که منجر به زاویه انحراف بسیار بیشتر از 2*pi می شود. اما برای اینکه این زاویه طبق معادله به بی نهایت (در کره فوتون) برود، باید b را به صفر برسانم. با این حال، اگر نوری را خیلی نزدیک به مرکز بتابانم، از افق رویداد می گذرد و بدون اینکه برای همیشه به دور خود بچرخد، به درون سیاهچاله می رود. من در این تحلیل چه چیزی کم دارم؟ | انحراف نور توسط سیاهچاله |
27190 | زمینه: مقاله اخیر _وضعیت کوانتومی را نمی توان به صورت آماری تفسیر کرد_ توسط پوزی، بارت و رودولف (اکنون در مورد واقعیت حالت کوانتومی، _Nature Physics_ **8**، 475-478 (2012)، arXiv:1111.3328) زیر مناسب نشان می دهد. مفروضاتی مبنی بر اینکه حالت کوانتومی را نمی توان به عنوان توزیع احتمال بر روی متغیرهای پنهان تفسیر کرد (حالا برو بخون). در چکیده آنها ادعا می کنند: این نتیجه حتی در حضور مقادیر کمی نویز آزمایشی برقرار است، و بنابراین قابل آزمایش تجربی با استفاده از فناوری فعلی یا آینده نزدیک است. این ادعا در صفحه 3 پشتیبانی می شود که با این جمله شروع می شود: در یک آزمایش واقعی، می توان با اطمینان زیاد ثابت کرد که احتمال هر نتیجه اندازه گیری در حدود $\epsilon$ احتمال کوانتومی پیش بینی شده برای برخی $\epsilon> کوچک است. 0 دلار. احساس میکردم چیزی گم شده است، بنابراین سعی کردم جزئیات را پر کنم. تلاش من در اینجاست: اولاً، بدون در نظر گرفتن نویز تجربی، هر معیار منطقی خطا (مثلاً خطای مربع استاندارد) در تخمین احتمالات، بدترین حالت را با $$ \epsilon\geq\frac{2^n محدود میکند. }{N}، $$ (در این مورد برای برآوردگر حداکثر احتمال) که $n$ تعداد کپیهای سیستم مورد نیاز برای اثبات است. و $N$ تعداد اندازهگیریها است (ما سعی میکنیم توزیع چندجملهای را با نتایج $2^n$ تخمین بزنیم). اکنون، آنها نشان میدهند که برخی از اندازهگیریهای فاصله در حالتهای معرفتی (من مطمئن نیستم که اهمیت دارد یا خیر) $$ D \ge 1 - 2\epsilon^{1/n} را برآورده میکند. $$ نکته این است که ما $D=1$ می خواهیم. بنابراین اگر بتوانیم یک خطا در این متریک $\delta=1-D$ را تحمل کنیم (تفسیر عملیاتی این چیست؟)، تعداد اندازهگیریهایی که باید انجام دهیم $$ N \ge \left(\frac4\ است. delta\right)^n. $$ این بد به نظر می رسد. اما واقعاً به چند نسخه نیاز داریم؟ توجه داشته باشید که اثبات به دو حالت کیوبیت غیر متعامد با همپوشانی $|\langle \phi_0 |\phi_1\rangle|^2 = \cos^2\theta$ نیاز دارد. تعداد کپیهای مورد نیاز به طور ضمنی با $$ 2\arctan(2^{1/n}-1)\leq \theta داده میشود. $$ برخی از محاسبات پیشین Mathematica نشان می دهد که $n$ حداقل به صورت درجه دوم با همپوشانی حالت مقیاس می شود. آیا این درست است؟ آیا به اندازه گیری های نمایی (زیر؟) زیادی در اندازه سیستم (فکر می کنم جای تعجب نیست) _و_ تحمل خطا (بد، درست است؟) نیاز دارد. | آزمون آزمایشی قضیه غیر آماری؟ |
60913 | با فرض اینکه یکی در یک نوع کپسول، بدون پنجره یا ابزار باشد، و شما به سمت میدان گرانشی یک جسم عظیم (سیاره) حرکت کرده اید. با فرض عدم وجود جو برای ایجاد اصطکاک، آیا می توانید بگویید که در حال خمیدگی هستید... نیروی گریز از مرکز وجود نخواهد داشت، درست است؟ آیا حتی تا زمانی که به سطح سیاره برخورد نکنید، گرانش را احساس خواهید کرد؟ ضمیمه: آیا عدسی گرانشی انحنای فضا-زمان را اثبات می کند؟ | انحنای فضا زمان واقعی یا نظری (ریاضی)؟ |
69163 | اجازه دهید عمل انیشتین-هیلبرت به عنوان تابعی از تتراد $e$ بازنویسی شود (واحدها باید روی $1$ تنظیم شوند) به طوری که $S_{EH}(e)=\int \frac{1}{2}\epsilon_{ IJKL}~e^I\wedge e^J\wedge F^{KL}(\omega(e))$، که $\epsilon$ برابر است نماد Levi-Civta طبق معمول، $F$ انحنای اتصال اسپین $\omega$ است و $I,J,K,L$ نشان دهنده شاخص های داخلی است که نشان می دهد شی دارای یک تکرار است. از گروه لورنتس چگونه می توانم به عملکرد معمول $S_{EH}(g)=\int~d^4x\sqrt{-g}R$ برگردم؟ من سعی می کنم با استفاده از هویت ها آن را کشف کنم، اما نمی توانم تا پایان آن را تمام کنم. لطفاً کسی می تواند حساب دقیق تری بدهد؟ متشکرم. | کنش انیشتین به عنوان تابعی از تتراد (فرمول بندی مرتبه اول گرانش) |
3770 | من بسیار تحت تأثیر نظریه کالوزا-کلین و استراتژی های فشرده سازی قرار گرفتم. من می خواهم در این مورد بیشتر بخوانم اما در این بین من در مورد 2 نکته مختلف کنجکاو هستم. من این احساس را دارم که در حال حاضر هیچ پاسخ دقیقی برای این سؤالات وجود ندارد، اما با این وجود، خود را موظف می دانم که بپرسم: 1. آیا استراتژی فشرده سازی باید ضخامت ثابتی را در فشرده سازی تحمیل کند یا این به عنوان یک پیامد پویا از تکامل ایجاد می شود. معادلات؟ و اگر با ضخامت کوچک شروع کنم، آیا دینامیک در همه موارد ضخامت را در یک مقدار محدود نگه می دارد؟ آیا نتایجی وجود دارد که به این موضوع بپردازد؟ پاسخ **ویرایش** به نظر می رسد خیر باشد، فرض بر این نیست که ثابت باشد. یک میدان اسکالر موثر وجود دارد که دقیقاً این را توصیف می کند. 1. با توجه به اینکه بحث این است که ارتعاشات در ابعاد فشرده شده حالت های داخلی را تعیین می کند، هر نسبت گرادیان قابل توجهی در طول تراکم باید احتمالاً به عنوان پوسیدگی خود به خود یا رویدادهای تحریک خود به خودی ذرات قابل اندازه گیری باشد. سوال من این است که آیا اندازه گیری اثرات تجربی هر شیب ضخامتی به اندازه اثرات مورد انتظار از یک بعد متراکم ثابت اما غیرصفر دشوار خواهد بود؟ **ویرایش** بازنویسی بهتر این سوال این است که؛ از آنجایی که انرژی میدان های غیر گرانشی مانند الکترومغناطیس و غیره در ارتعاشات در امتداد ابعاد فشرده شده ذخیره می شود، به نظر می رسد که حتی یک گرادیان کوچک در میدان رادیونی (حتی 0.1٪) به عنوان یک شاخص پراش موثر قابل اندازه گیری باشد (از 0.1). درصد تغییر در طول مقیاس بر هر حالت غیر گرانشی آن مقدار تأثیر می گذارد) _ حدس می زنم راه دیگری برای چارچوب دادن به سؤال این است: آیا پدیدههای کم انرژی که در حال حاضر میتوانیم ببینیم، تحت تغییرات کوچک مقیاس (از نقطهای به نقطهای در فضا-زمان) فشردگی، تغییرناپذیر/غیر وابسته هستند؟ آیا مقیاس فشرده سازی خود درجه آزادی ارتعاشی نیست؟ **بنابراین نتیجه نهایی:** از آنجایی که ما هیچ پیامد کم انرژی ناشی از گرادیان های کوچک در میدان رادیونی ندیده ایم، نمی توانیم استنباط کنیم که میدان رادیونی به هر دلیلی (دینامیک، تقارن شکسته و غیره) وجود دارد. ) _به طور موثر ثابت شد_؟ آیا در حال حاضر نمیتوانیم با توجه به نتایج منفی که در بالا ذکر شد، حدی را در گرادیان رادیونی تخمین بزنیم؟ امیدوارم سوالاتم را به اندازه کافی واضح و جالب بیان کرده باشم. | اندازه گیری گرادیان میدان رادیونی کالوزا-کلین؟ |
36448 | من نمی توانم آن را درک کنم اگر ماده ای وجود ندارد که عبور آن را سخت کند، چرا در خلاء مقاومتی وجود دارد؟ | چرا مقاومت الکترومغناطیسی در خلاء وجود دارد؟ |
99842 | انرژی در الکترومغناطیس چگونه حفظ می شود؟ آیا فقط از قانون لنز اشاره شده است یا از ماکسول؟ همچنین، اگر جریان یک سلونوئید میدان مغناطیسی ایجاد کند و نیروهای میدان مغناطیسی بر دوقطبی ها وارد شوند، انرژی چگونه حفظ می شود؟ من میدانم که انرژی همیشه حفظ میشود، اما در این مورد، وقتی میدانهای الکتریکی و مغناطیسی برای انجام کار با هم تعامل دارند، نمیدانم چگونه بقای آن را به تصویر بکشم. | بقای انرژی در الکترومغناطیس؟ |
129191 | چه عواملی در تجمع ماده در کهکشان ها نقش دارند؟ من در مورد دیسکهای Accretion خواندهام اما هنوز دقیقاً نمیدانم چگونه کار میکنند. | اضافه کردن ماده برای بزرگتر کردن کهکشانها |
92893 | من سعی می کنم سرم را به دور مولد قطره آب کلوین بپیچم و به طور خاص آن چه در آب قبل از افتادن آن اتفاق می افتد. اگر از یک طرف قطرات آب مثبت و از طرف دیگر منفی باشد، به این معنی است که قبل از ریزش، جریانی از آب در جریان است. چیزی که من حتی دقیق تر نمی فهمم این است که چگونه الکتریسیته توسط آب حمل می شود و چرا رسانایی آب با محتوای یون ها (و شاید سایر ناخالصی ها) افزایش می یابد. آیا الکترون ها در جریان هستند؟ یا یون هایی در جریان هستند؟ بیایید تصور کنیم که ما کمتر از پتانسیل هایی هستیم که در آن الکترولیز اتفاق می افتد (حدود 1 ولت). چه چیزی حامل اتهامات است؟ من ابتدا فکر کردم که یون ها مسئول بارهای ژنراتور کلوین هستند، اما وقتی جرقه ای رخ می دهد، چون آب در جعبه های جداگانه ریخته شده است، حرکت آنها غیرممکن است، بنابراین باید نوعی واکنش ردوکس وجود داشته باشد. اما اگر نمک خوراکی در آب باشد تا رسانایی آن را افزایش دهد، آیا این بدان معناست که Na+ به سدیم و کلر اکسید شده به کلر تبدیل می شود؟ | مکانیسم هدایت آب چیست؟ |
102931 | تعریف افق رویداد را از ویکی پدیا گرفتم: > _ افق رویداد، مرزی در فضازمان است که فراتر از آن رویدادها نمی توانند روی ناظر بیرونی تاثیر بگذارند. از تعریف، می توانم به طور انتزاعی چنین مرزی را بدون دخالت نیروی جاذبه تعریف کنم. حالا می خواهم با ساخت و ساز ثابت کنم. آیا بدون دخالت جاذبه ممکن است؟ | آیا افق رویداد میتواند بدون دخالت فعال جاذبه (انحنای فضازمان) ایجاد شود؟ |
102930 | ما میدان های الکتریکی را به دلیل بارهای نقطه ای مطالعه کردیم. بزرگی این میدان ها با مجذور فاصله از بار نقطه ای کاهش می یابد. به نظر من می توانیم ترمینال مثبت باتری را به عنوان یک شارژ نقطه ای در نظر بگیریم. بنابراین، من نتیجه میگیرم که بزرگی میدان الکتریکی ایجاد شده توسط ترمینال مثبت داخل یک سیم در یک مدار باید با مجذور فاصله از انتهای باتری کاهش یابد. با این حال، این اتفاق نمی افتد. در عوض، میدان الکتریکی داخل یک سیم در یک مدار ثابت است. چرا این است؟ آیا ترمینال مثبت را نمی توان به عنوان شارژ نقطه ای مدل کرد؟ یا شاید خاصیت خاصی از سیم است یا اینکه بار متحرک در سیستم وجود دارد؟ | چرا میدان الکتریکی داخل سیم در مدار با فاصله از باتری از بین نمیرود؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.