_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
83602 | من در حال برنامه ریزی برای انجام یک برنامه شبیه سازی فضایی با فیزیک کامل هستم و به عنوان بخشی از یک هک برای جلوگیری از مشکلات بیش از حد با دقت اعداد، می خواستم اجسام در حال چرخش را به یک مدار محاسبه شده (به جای تکیه بر اثرات گرانش دقیق برای حفظ آن در حالت کامل) تغییر دهم. مدار). برای این کار، باید بدانم که آیا یک جسم در حال حاضر در مدار است یا خیر، آن را به استفاده از فرمول به جای اعمال کمتر دقیق گرانش در هر فریم تغییر دهید. با فرض اینکه سرعت، فاصله از مرکز سیاره و جرم سیاره را بدانم، چگونه می توانم تعیین کنم که آیا یک جسم در مدار است یا خیر. بدیهی است که من به دنبال کسی نیستم که کار من را برای من انجام دهد، اما نتوانستم مطالب خواندنی آنلاین پیدا کنم. | تعیین کنید که آیا یک جسم در مدار است یا خیر |
133537 |  به نظر می رسد آنها یک قرارداد را اتخاذ کرده اند که دلتا x باید همیشه مثبت باشد. در غیر این صورت، هیچ راهی وجود ندارد که بفهمیم تفاوت فاز منابع واقعاً به چه معناست. آیا اختلاف 90 درجه به این معنی است که منبع دو نسبت به منبع یک 90 درجه اختلاف دارد یا 90- درجه اختلاف دارد؟ بنابراین، به نظر میرسد که آنها این قرارداد را پذیرفتهاند که دلتا x باید همیشه مثبت باشد، که تنها راهی است که میتوانیم یک معادله را وصل کنیم و از جواب مطمئن شویم. درست میگم؟ | کنوانسیون در مورد دلتا x در تداخل امواج |
89978 | فوتون دارای تکانه و انرژی است.فرض کنید من در حال ایجاد یک همجوشی هسته ای با ذوب هسته های هیدروژن به هلیم هستم و یک فوتون ایجاد می شود. حال آن (تک فوتون) در کدام جهت حرکت می کند یا حرکت می کند؟ آیا می توانیم آن فوتون واحد را به هر جهت خاصی هدایت کنیم؟ من دانشجوی فیزیک نیستم، اما لطفا به من کمک کنید تا بفهمم. | چه چیزی جهت یک فوتون را تعیین می کند |
121775 | با استفاده از $g = \frac{Gm}{r^2}$، نیروی وارد بر جرم نقطه ای واقع در 1 واحد نجومی از خورشید ($m = 2 \cdot 10^{30} \text{ kg}$) حدود ~0.006 نیوتن بر کیلوگرم آیا این بدان معناست که مثلاً یک فرد 70 کیلوگرمی در طول روز 42 گرم سبکتر و در شب 42 گرم وزنتر است؟ به نظر می رسد که می تواند تفاوت بزرگی برای مواردی مانند اندازه گیری شمش های طلا یا سایر موارد حساس به وزن ایجاد کند. (آبیتراژ طلا: طلای خود را در روز بخرید و در طول شب آن را بفروشید! سود بدون ریسک!) این باعث میشود من مشکوک شوم که از چیزی بدیهی چشم پوشی میکنم، زیرا به نظر میرسد که اختلاف وزن 0.05% چیزی است که همه مدتها متوجه آن شدهاند. قبل پس من چه چیزی را از دست داده ام؟ * * * **ویرایش:** چند پاسخ زیر نشان می دهد که هیچ تفاوت وزنی نباید وجود داشته باشد، زیرا زمین در سقوط آزاد به دور خورشید می چرخد. اما اگر دلیلش این باشد، آیا این بدان معناست که یک منظومه زمین-خورشید با قفل جزر و مدی 1:1 گرانش دیفرانسیل از خورشید را در دو طرف مقابل تجربه نخواهد کرد؟ این درست به نظر نمی رسد. | آیا به دلیل نیروی گرانش خورشید، در طول روز کمی سبکتر و در شب کمی سنگین تر هستیم؟ |
55588 | من به سختی چیزی در مورد اپتیک می دانم، بنابراین می توانم در مورد چگونگی حل این مشکل از کمک استفاده کنم. اگر پرتویی از نور در ارتفاع معینی از محور نوری داشته باشم که با زاویه منتشر میشود و مسافتی را که قبل از تماس با آینه طی میکند، میتوانم زاویه و ارتفاع پرتو را بعد از انعکاس پیدا کنم. ? من میدانم که آینه مقعر و شعاع انحنا است و پارامترهای ذکر شده در بالا را میدانم، اما چگونه باید معادلهای بنویسم تا ارتفاع و زاویه یک پرتو منعکس شده را پیدا کنم؟ ویرایش: به عنوان مثال، من یک پرتو 5 میلی متری از محور نوری دارم و با سرعت 0.3 mrad به آن محور منتشر می شود. پرتو مسافت 2 سانتی متر را طی می کند و با یک آینه مقعر R = 1 در تماس است. من سه کتاب اپتیک را نگاه کردم و هنوز توضیح ساده ای برای محاسبه آن پیدا نکردم. من سعی کردم از روش ماتریس برای حل این مشکل استفاده کنم، اما حتی نمی دانم که آیا این کار می کند یا نه. در زیر چیزی است که من به آن اشاره کردم. آیا کسی می تواند به من بگوید که آیا این برای مشکل من کار می کند؟  | چگونه ارتفاع و طول پرتو بازتابی را محاسبه کنیم؟ |
102920 | من متوجه می شوم که اغلب اوقات با این سوال که آیا می توانم کاری را به صورت ریاضی انجام دهم یا نه، دچار مشکل می شوم و نمی توانم به پاسخ قانع کننده ای برسم. متاسفانه این یکی از آن مواقع است. به من گفته شده است: > میدان الکتریکی یکنواخت، $\vec{E} = E_0\hat{x}$. پتانسیل > بیان شده با مختصات استوانه ای $V(s,\phi,z)$ چیست؟ اولین اقدام من این است: ما می دانیم... $$|r| = \sqrt{x^2 + y^2 + z^2} = \sqrt{x^2} = x = E_0$$ $$\tan^{-1}{\frac{y}{x}} = \theta = 0$$ $$z = z = 0$$ بنابراین میدان الکتریکی فقط یک جزء در جهت $\hat{r}$ دارد. اکنون، می دانیم که $\vec{E} = -\nabla V(r, \phi, z) = - \frac{\partial V}{r} - \frac{1}{r}\frac{\partial V}{\theta} - \frac{\partial V}{z}$ بنابراین، من فکر میکنم اوه. فقط باید ادغام کنم. ... اما سر چی؟ آیا سه بار ادغام کنم، یک بار w.r.t. شعاع، سپس فی، سپس z؟ من تقریباً مطمئن هستم که جواب درستی به من نمی دهد. اگر تصمیم بگیرم $\nabla V$ را بر حسب مختصات دکارتی بیان کنم، $- \nabla V(x,y,z) = E_0 \hat{x}$ ... دریافت می کنم اما سوال همچنان باقی است. من احساس میکنم که این قطعاً بخش آسان مشکل است، و من اغلب میتوانم بخشهای پیچیدهتر را انجام دهم - فقط چیزهای کوچکی مانند این اغلب من را از خود دور میکنند. چگونه می توانم پتانسیل را از هر یک از آن معادلات استخراج کنم؟ من می دانم که باید ادغام کنم، اما... کجا؟ | محاسبه پتانسیل از فیلد E |
108855 | تصور کنید منیفولد (لورنتزی) با متریک $\left[ {\begin{array}{cc} g_{\mu\nu} &0\\\ 0&g_{mn}\\\ \end{array} } \right ]$ آیا تانسور ریچی نیز بدون اختلاط دو منیفولد، مورب بلوکی خواهد بود؟ | تانسور Ricci حاصلضرب مستقیم منیفولدها |
21926 | _میدونم برای همه شما خیلی آسونه ولی من فیزیک مبتدی هستم... ;)_ باید با آونگ ریاضی کار کنم. پس از چند آزمایش (تغییر جرم، تغییر طول آونگ و غیره)، میتوانم ببینم که تغییرات جرم هیچ تأثیری بر مدت چرخه ($T$) ندارد، اما تغییر طول آونگ ($\ell$) تأثیری دارد. بنابراین من باید بفهمم که دقیقاً چگونه با هم مرتبط هستند، درست است؟ چیزی که من در مورد آن فکر کردم: ما (از قانون هویگن) می دانیم که فرمول این است: $$T = 2\pi\sqrt{\frac{\ell}{g}}$$ بنابراین من باید بفهمم که $T$ است متناسب با $\sqrt \ell$. چگونه از نظر ریاضی این کار را انجام دهم؟ فقط حدس زدن و دیدن درست بودن آن احتمالا راه حل درستی نیست، درست است؟ و چگونه ثابت تناسب را پیدا کنم؟ فقط $T$ را بر $\sqrt\ell$ تقسیم می کنید؟ پیشاپیش بسیار متشکرم | آونگ: تناسب را از آزمایش استنتاج کنید |
130081 | در زیر دو نمودار ترسیم شده از مشکل با کمی توضیح آورده شده است. توجه: فکر میکنم نماد من برای نیرویی که بلوک در جهت افقی به صفحه وارد میکند، نماد استاندارد نیست. من $F_{bx}$ را انتخاب کردم اما فکر میکنم شاید بهتر بود چیزی شبیه به $F_{px}$ بگویم. امیدوارم این مشکلی نباشد   بنابراین من آپلود کردم تصاویری از مشکل، اما من آن را در اینجا نیز شرح خواهم داد. یک بلوک روی صفحه ای با شیب $\theta$ قرار دارد. هواپیما روی زمین قرار دارد و هواپیما و بلوک هر دو دارای جرم $m$ هستند. هیچ اصطکاک روی هیچ سطحی وجود ندارد. نیرویی با قدر F_{a}$ به هواپیما در جهت افقی وارد می شود. هواپیما و بلوک نسبت به زمین شتاب می گیرند اما نسبت به یکدیگر ساکن هستند. شتاب را بر حسب $m,g,\theta,$ و $F_{a}$ حل کنید. من در مورد چگونگی برخورد با نیروی بلوک روی هواپیما مطمئن نیستم. جاذبه به سمت پایین عمل می کند، بنابراین بخشی از من فکر می کند که بلوک فقط به سمت پایین در هواپیما عمل می کند، اما من تقریباً مطمئن هستم که این اشتباه است. فرضیه دیگر من این است که شیب نیروی گرانش را دوباره هدایت می کند به طوری که عمود بر صفحه عمل می کند. در این صورت، نیرویی را که بلوک به صفحه وارد میکند $\vec{F}_{p}$ صدا بزنید. آیا این به این معنی است که $|\vec{F}_{p}|$ وزن بلوک است؟ یا مولفه عمودی $\vec{F}_{p}$ برابر با وزن بلوک است؟ و به طور کلی، من اساساً مشکل را به درستی تنظیم کرده ام؟ | نیرویی که به یک صفحه شیبدار وارد می شود |
18715 | سیستمی از ذرات نقطه ای را در نظر بگیرید که جرم ذره $i$ $μ_i$ و بردار موقعیت آن $\vec{r}_i$ است. فرض کنید $\vec{r}_\text{cm}$ بردار موقعیت مرکز جرم سیستم باشد. با در نظر گرفتن سیستم از یک قاب مرجع متصل به مرکز جرم، سیستم ممکن است دارای یک چرخش در حدود مرکز جرم باشد و آن را با تکانه زاویهای اسپین $\vec{L}_{spin}$ به دست میدهد. با عبارت $$\vec{L}_{spin} = \sum_i \mu_i \Bigl[(\vec{r}_i - \vec{r}_\text{cm}) \times (\dot) داده میشود {\vec{r}}_i - \dot{\vec{r}}_\text{cm}) \Bigr]$$ نرخ تغییر این تکانه زاویهای چرخشی کل است گشتاوری که بر روی سیستم در مورد مرکز جرم در مرکز قاب مرجع جرم تأثیر می گذارد. سوال من این است که آیا انرژی (ممکن است جنبشی اسپین) مرتبط با تکانه زاویه ای اسپین در مرکز قاب مرجع جرم باشد؟ چگونه تعریف می شود؟ | حرکت زاویه ای چرخشی سیستمی از ذرات: آیا انرژی مرتبط با آن وجود دارد؟ |
109281 | آیا می توانید اطلاعات بیوگرافی را برای R. Dolen، معروف به دوگانگی Dolen-Horn- Schmid ارائه دهید؟ | آر.دولن پشت دوگانگی دولن-هورن-اشمید چه کسی بود؟ |
102877 | به نظر می رسد اشیایی که روی سطح آب آرام شناور هستند جذب یکدیگر شده و تمایل دارند در یک رانش به هم نزدیک شوند. آیا این جاذبه مانند جاذبه است؟ | چرا اجسام شناور جذب می شوند؟ |
123048 | من می دانم که تغییر سیستم مختصات را می توان با استفاده از ماتریس ها نشان داد. اما دقیقاً چگونه تبدیلهای شباهت با جابجایی مختصات مرتبط هستند؟ | چگونه تغییر سیستم مختصات با تبدیل تشابه مرتبط است؟ |
95972 | از من خواسته می شود تابع موج ذره را در چاهی پیدا کنم که دارای پتانسیل اضافی $$V(x,t)=\frac{\pi x \hbar}{L}\delta(t).$$ حل شد که $$\psi(x,t)=\exp\left(\frac{-i}{\hbar}\int^t_0H(t')dt'\right)\psi(x,0).$$ می فهمم این معادله، اما من در مورد نحوه برخورد با پتانسیل دلتا مطمئن نیستم زیرا 0 در آن گنجانده نشده است. من در فکر ادغام از -$\epsilon$ به $ \epsilon$ بودم. و فرض می کنیم که برای t<0\ در حالت پایه است. من فرض میکنم این به معنای $$\psi(x,0)=\sqrt{2/L}\sin{(\pi x/L}) است. $$ هر ورودی قابل تقدیر است! (من پستی در مورد تئوری اغتشاش دیدم، اما چیزی شبیه به آن را پوشش نداده ایم) | ذرات چاه نامتناهی در معرض عمق زمان اضافی. بالقوه |
8027 | من سعی می کنم به کسی که فیزیک ابتدایی را یاد می گیرد (16 ساله) توضیح دهم که تکانه خطی و انرژی به طور مستقل حفظ می شوند. من یک فیزیکدان حرفهای نیستم و سالها سعی نکردهام این چیزها را توضیح دهم، و نمیتوانم هیچ استدلال ابتدایی قانعکنندهای برای نشان دادن این موضوع به ذهنم بیاورم. آیا کسی روشی ابتدایی برای این موضوع می شناسد؟ (یعنی موردی که حاوی عبارات لاگرانژی و قضیه نوتر نیست) | چگونه استقلال تکانه و بقای انرژی را به صورت ابتدایی توضیح دهیم؟ |
109229 | اخیراً در کتاب «تاریخ مختصر زمان» درباره تابش هاوکینگ میخواندم. می گوید که در هیچ نقطه ای همه میدان ها نمی توانند صفر باشند و بنابراین چیزی مانند فضای خالی (نوسانات کوانتومی و غیره) وجود ندارد. حال دلیل ذکر شده این بود که ذرات مجازی (حامل نیرو) نمی توانند هم نرخ تغییر دقیق و هم موقعیت دقیق (اصل عدم قطعیت) داشته باشند. بنابراین، سوال من این است: این ویدیو می گوید که ذرات مجازی از قوانین فیزیکی عادی پیروی نمی کنند. بنابراین، چگونه می توانیم بگوییم که آنها از اصل عدم قطعیت تبعیت می کنند؟ | ذرات مجازی و قوانین فیزیکی |
35209 | OTEC (تبدیل انرژی حرارتی اقیانوس) از گرادیان دما بین آب سرد عمیق اقیانوس و آب گرمتر برای انجام کار استفاده می کند. من می دانم که فشار در اعماق ممکن است به اندازه چند مرتبه بیشتر از فشار اتمسفر سطحی باشد. من همچنین به طور مبهم به یاد دارم که یک سیال از ناحیه ای با فشار بالا به فشار پایین حرکت می کند. آیا یک لوله مهر و موم شده فقط به شیرهایی در بالا برای کنترل جریان نیاز ندارد؟ آیا آب باید از اعماق پمپاژ شود؟ | آیا آب باید از اعماق اقیانوس پمپاژ شود؟ |
29802 | من با یکی از دوستانم در مورد کل مفهوم خلاء کامل بحث کرده ام. من و او موافقیم که قوی ترین پمپ خلاء در جهان نمی تواند آب را بیش از 34 فوت بالاتر از سطح یک دریاچه معمولی پمپ کند. من مشکل را کمی تغییر دادم و مطمئن نیستم چه اتفاقی می افتد. 1. شیلنگ را طوری زیر آب فرو ببرید که کاملاً با آب پر شود. 2. درپوش را از انتهای بالایی جدا کنید. 3. شروع به بیرون کشیدن آن از آب توسط جرثقیل کنید. آب، در 6 فوت بالای شلنگ چه چیزی وجود دارد؟ یک خلاء کامل؟ آب گازی؟ آب مایع؟ | اگر من یک شلنگ غوطه ور را در ارتفاع 35 فوتی از سطح آب بلند کنم، در قسمت بالایی پا چیست؟ |
65646 | من یادداشتهای سخنرانی تانگ در مورد نظریه ریسمان را مرور میکنم و با تجزیه غیرقابلتوجه زیر (فصل 2، صفحه 43) از حالتهای برانگیخته ریسمان بوزونی مواجه شدم: $$\text{symmetriclessless} \oplus \text{anti-symmetric} \oplus \underbrace{\text{singlet}}_{=\text{trace}}$$ او سپس ادامه می دهد و ادعا می کند که تانسور متقارن بدون ردیابی گراویتون اسپین-2 است. دلیل این ادعا چیست؟ آیا بین درجات آزادی و چرخش یک ذره در هر تعداد ابعاد رابطه وجود دارد؟ من از تجزیه $SU(2)$ irrep به یاد دارم که $\ell=1$ irrep دارای 3 d.o.f است. درست مانند یک ذره عظیم اسپین-1. اما ذرات بدون جرم که در 26 بعد زندگی می کنند چطور؟ | چرا تانسورهای رتبه دوم متقارن را با ذرات اسپین-2 در نظریه ریسمان شناسایی می کنیم؟ |
7199 | اجازه دهید با مقایسه با سایر کاربردهای نظریه ریسمان، همه چیز را در چشم انداز قرار دهم. امروزه مقالات مروری که توسط کیهان شناسان در مورد مدل های تورم نوشته شده است، اغلب سناریوهای نظریه ریسمان مانند تورم brane را در میان سایر مدل های غیر رشته ای مورد بحث قرار می دهند. همچنین اغلب در مورد نظریه پردازان یون سنگین و تجربی گرایان می شنوید که در مورد AdS/CFT محدود به ویسکوزیته QGP صحبت می کنند. با این حال، رویکرد AdS/CFT به ابررساناهای با Tc بالا، در حالی که به عنوان یک دستاورد جدید بزرگ در نظریه ریسمان مورد ستایش قرار می گیرد و به شدت در محافل نظریه ریسمان مورد استناد قرار می گیرد، به نظر می رسد که استناد کمی از جامعه ماده متراکم دریافت کرده است. به ندرت هیچ فیزیکدانی با پیشینه سنتی در ابررساناهای Tc بالا در انتشارات خود به AdS/CFT اشاره کرده باشد. به نظر من این وضعیت کمی عجیب و غریب است. به نظر شما چرا اینطور است؟ آیا این وضعیت برای وعده بلندمدت این حوزه پژوهشی تاثیری دارد؟ در حالی که یک خارجی کامل هستم، میخواهم در مورد این سوال حدسهایی بزنم. لطفاً به من بگویید که آیا آنها معقول به نظر می رسند: 1) فیزیکدانان ماده متراکم قبلاً چندین نظریه داشتند که کم و بیش ویژگی های اساسی Tc بالا را توضیح می دهد، بنابراین AdS/CFT به عنوان هدیه ای از جانب خداوند تلقی نمی شود. چیزی که آنها واقعاً می خواهند «دستور العملی» برای ابررساناهای دمای اتاق است، اما AdS/CFT این را ارائه نکرده است. 2) AdS/CFT در حال حاضر فقط با مدلهای اسباببازی سر و کار دارد تا سیستمهای ماده متراکم واقعگرایانه، بنابراین افرادی که علاقه تحقیقاتی آنها به پدیدارشناسی دنیای واقعی است، AdS/CFT را بیارزش میدانند. 3) به دلیل آموزش های بسیار متفاوت، فیزیکدانان ماده متراکم به سادگی این برنامه تحقیقاتی را درک نمی کنند. نظر شما چیست؟ | چرا رویکرد AdS/CFT به ابررساناها به ندرت در نشریات ماده متراکم ذکر شده است؟ |
27193 | من امیدوارم که در مورد جزئیات محاسبات ساختار الکترونیکی صحبت کنم. من در این موضوع متخصص نیستم، بنابراین لطفاً هرگونه سوء استفاده از اصطلاحات را ببخشید. درک من این است که محاسبات ساختار الکترونیکی اصول اولیه مبتنی بر تقارن انتقالی کامل یک شبکه کریستالی است. علاوه بر این، دور اول محاسبات به طور سنتی به دلیل اختلاف زیاد در سرعت هسته و الکترون، هسته های اتم را به عنوان نقاط ثابت در نظر می گیرند و پس از حل ساختار الکترونیکی اولیه، می توان حرکات هسته را روشن کرد و تعامل بین هسته ها را درک کرد. حرکات هسته ای و الکترونیکی قلب سوال من این است: آیا می توان با استفاده از تکنیک های موجود، اعوجاج های محلی سازه ها را بررسی کرد؟ منظور من از اعوجاج محلی، اعوجاجی است که تناوب کریستالی دوربرد را مختل نمی کند، اما منجر به یک محیط اتمی محلی بسیار متفاوت می شود؟ | در نظر گرفتن جابجایی های اتمی ایستا در محاسبات سازه های الکترونیکی |
29804 | در ویکیپدیا در رابطه با عدد رینولدز (Re) بیان شده است که جریان آرام زمانی رخ میدهد که Re<2300 و جریان آشفته زمانی رخ میدهد که Re>4000 باشد. در یک فایل ویکی دیگر مربوط به خیابان گردابی کارمان بیان شده است که یک خیابان گردابی فقط خواهد بود. مشاهده شده در محدوده معینی از اعداد رینولدز (Re)، معمولاً بالاتر از مقدار Re محدود کننده حدود 90 است. ویکی اصطلاح خیابان گرداب کارمان (یا خیابان گرداب فون کارمان) در دینامیک سیالات برای توصیف یک الگوی تکرار شونده از گرداب های چرخشی ناشی از جدایی ناپایدار جریان سیال از روی اجسام بلوف استفاده می شود. آیا این ناپایدار نیست. رجوع به تلاطم شود؟ اگر چنین است، پس چگونه ممکن است که گرداب ها مقدار Re کم داشته باشند؟ آیا بیشتر تلاطم بیشتر اثر گرداب است یک جمله درست است؟ | خیابان گرداب و شماره رینولدز |
126676 | **توجه.** این یک سؤال در مورد ریاضیات نیست و به ویژه این سؤال در مورد این نیست که آیا می توان ساختاری ساده به چنبره داد. در پاسخ به این سوال که فضای فاز یک سیستم همیلتونی چه نوع منیفولد می تواند باشد؟ من ادعا کردم که (به معنای ریاضی)، سیستم های همیلتونی بر روی چنبره (و در واقع روی سطوح جنس بالاتر نیز وجود دارد). با این حال، زمانی که برای ارائه یک سیستم فیزیکی در دنیای واقعی (حتی یک سیستم ایده آل) تحت فشار قرار گرفتم که دینامیک آن می تواند به عنوان یک سیستم همیلتونی روی چنبره مدل شود، نمی توانستم به یکی از آنها فکر کنم. آیا چنین سیستمی وجود دارد؟ من حتی با یک سیستم غیر کلاسیک که می تواند به نحوی موثر توسط یک سیستم همیلتونی در torus توصیف شود راضی خواهم بود، اگرچه مطمئن نیستم که OP سوال دیگری که در بالا به آن پیوند دادم باشد. | آیا سیستم فیزیکی وجود دارد که فضای فاز آن چنبره باشد؟ |
6782 | این مربوط به آزمایش معروف دو شکافی است. الکترون ها یا فوتون ها یا ذره مورد علاقه شما مهم نیست. همانطور که همه می دانیم، تلاش برای تشخیص این که کوانتوم ها از کدام شکاف عبور می کنند منجر به از دست دادن الگوی پراش می شود. بخش جالب این آزمایش توصیف این است که وقتی هیچ یک از شکاف ها آشکارساز ذرات ندارند چه اتفاقی می افتد. معمولاً گفته می شود که هر ذره به طور همزمان از هر دو شکاف عبور می کند. در سطح عمومی، این امر QM را عجیب و عرفانی به نظر میرساند، و در سطح حرفهای ممکن است به تفسیر کپنهاگ اشاره کنیم که خلاصه میشود: درباره چیزهایی که نمیتوانید مشاهده کنید سؤال نپرسید، و بنابراین در مورد آن صحبت نمیکنیم. چیزها، فقط ریاضی را انجام دهید. این استدلال در سطح بنیادی چقدر صحیح است؟ آیا واقعاً می توانیم نتیجه بگیریم که هر کوانتومی از هر دو شکاف و در عین حال به عنوان یک موجودیت کامل عبور می کند؟ آیا میتوانیم «از هر دو شکاف عبور کرد» قابل مشاهده تعریف کنیم؟ آیا عملگر هرمیتی مناسبی با مقادیر ویژه 0 و 1 وجود دارد که بتواند کوانتومی را که از هر دو شکاف عبور می کند در مقابل فقط یک شکاف، اما بدون اینکه بگوید کدام یک را تشخیص دهد؟ شاید منطقیتر باشد که در مورد آزمایش N-شکاف فکر کنیم، و در مورد عملگر هرمیتی بپرسیم که میتواند n، تعداد شکافهایی را که یک کوانتوم میگیرد، گزارش کند؟ من گمان میکنم که این سؤال را کاملاً درست نمیپرسم، اما شهود داشته باشید که هنوز چیزی از این تجربه قدیمی gedanke وجود ندارد. | آیا می توان یک «از دو شکاف گذشت» تعریف کرد؟ |
95538 | وقتی می گوییم فضای بین کهکشان ها در حال گسترش است واقعاً منظورمان چیست؟ به عنوان مثال، اگر من فضا را به عنوان یک شبکه دکارتی در نظر بگیرم، پس وقتی فضا گسترش مییابد، آیا باید به آن فکر کنم که نقاط شبکه بیشتری اضافه میکند یا فاصله بین نقاط شبکه را بزرگتر میکند؟ یا این تصویری ناقص از فضا-زمان است حتی زمانی که از چگالی جرم قابل توجهی دور است؟ به نظر من باید اینطور باشد که نقاط شبکه ای بیشتری اضافه می کنیم زیرا در غیر این صورت انبساط را مشاهده نمی کنیم زیرا هر چیزی که آن قسمت از شبکه را اشغال می کند (مانند نور، دست من و غیره) نیز منبسط می شود. با مقدار مربوطه (در غیر این صورت، پس از مقدار کافی انبساط، میتوانیم فرآیندهای مقیاس زیر اتمی را در مقیاس ماکروسکوپی مشاهده کنیم). اما اگر اینطور باشد که نقاط شبکه بیشتری اضافه می کنیم، «گسترش» فضا به نظر اشتباه می آید: آیا نباید آن را «ایجاد» فضا نامید؟ همانطور که گفته شد، در هر صورت (افزودن نقاط شبکه یا کشش فواصل) بسته به ماهیت فضا-زمان (به عنوان مثال، اگر گسسته اما متراکم باشد - مانند منطق ها - به جای اینکه کاملاً گسسته باشد (اعداد صحیح) می تواند یکسان باشد. یا کاملاً پیوسته (Reals)... امیدوارم قیاس معنا پیدا کند). پس واقعاً در فضای بین کهکشانی چه می گذرد؟ منظور از گسترش آن چیست؟ آیا با ایجاد فضای بیشتر، کشش فضایی که در حال حاضر وجود دارد، یا چیزی ظریف تر مطابقت دارد؟ | منظور از «گسترش فضا» چیست؟ |
129429 | قمرها به دور سیارات، سیارات به دور ستاره ها و ستاره ها به دور مرکز کهکشان می گردند. بنابراین، سوال من این است که یک کهکشان به دور چه چیزی می چرخد؟ مرکز کیهان؟ (می دانم که جهان مرکز ندارد) | یک کهکشان به دور چه چیزی می چرخد؟ |
108139 | چند سوال ساده در مورد حالت های پایه مدل کیتایف لانه زنبوری (با شرایط مرزی باز): (1) یک مورد ساده را در نظر بگیرید که $J_x=J_y=0$، سپس مدل به $$H=J_z\sum_{z کاهش می یابد. \text{ }\text{links}}S_i^zS_j^z.$$ بدیهی است که $H$ دارای GSهای بسیار منحط است (degeneracy$=2^N$، که $N$ تعداد سلول های واحد است)، و در هر پیکربندی GS، هر دو چرخش متصل شده توسط پیوند $z$ به صورت موازی (اگر $J_z<0$) یا پاد موازی تراز می شوند. (اگر $J_z>0$). بنابراین، هر یک از این GS ها مربوط به یک پیکربندی چرخشی است و یک مایع چرخشی (SL) نیست. از سوی دیگر، Majorana **راه حل دقیق** به ما می گوید که GS $H$ یک SL _gapped_ است. بنابراین، آیا **راه حل دقیق** فقط _یکی از GS های بسیار منحط است، که **به احتمال زیاد** یک SL است (نوعی برهم نهی خاصی از پیکربندی های چرخش $2^N$ بالا) ?? (2) در زیر سوال (1)، اگر **راه حل دقیق** _تنها **یکی** از GSهای بسیار منحط $H$ را مشخص می کند، و چگونه می تواند باشد؟ با توجه به بحث کیتایف در مورد P.19 در مقاله خود، GS با پیکربندی میدان بدون گرداب به دست میآید، که از یک قضیه اثبات شده توسط لیب ناشی میشود. اما آیا یک **راه حل دقیق** نباید به _all_ GS های $2^N$ بدهد؟ چرا فقط _Single Out_ **یکی** که به شدت با انحطاط آشکارا صحیح GS$=2^N$ تناقض دارد؟ آیا استفاده از قضیه لیب در اینجا اشکالی دارد؟ گیج شدم.... | سوالات ساده لوحانه در مورد حالت های پایه مدل کیتایف |
133533 | در راهحلهای ابرگرانشی، گاهی اوقات با موردی مواجه میشویم که منیفولد ممکن است بستهای روی فضای پایه باشد، و باید متریک صریح مربوط به چنین بستهای را یادداشت کرد. من میخواهم این را با مثال سادهشده زیر توضیح دهم: همانطور که میدانیم سه کره $S^3$ ممکن است به عنوان یک بسته نرم افزاری $S^1$ در فضای پایه $S^2$ مشاهده شود. و جالب تر است، اما برای من گیج کننده است که متریک در $S^3$ ممکن است به صورت زیر نوشته شود: \begin{equation} ds^2=(d\psi−\cos\theta\ d\phi)^2 +d\theta^2+\sin^2\theta\ d\phi^2 \end{equation} در اینجا $\cos\theta d\phi$ دقیقاً اتصال فرم Ricci در فضای پایه $S^2$. در اینجا به نظر میرسد که بیاهمیت بودن بسته فیبر را میتوان از متریک مشاهده کرد، که با این ایده مطابقت دارد که بسته همیشه به صورت محلی بیاهمیت است. بنابراین سؤال من این است که (1) به یک بسته خاص داده می شود که چگونه متریک را روی فضای کل ایجاد کنیم، و چگونه اتصال پایه ممکن است وارد عمل شود؟ (2) با توجه به یک متریک خاص، چگونه می توانیم بگوییم که منیفولد زیرین ساختار بسته ای را نشان می دهد؟ بسیار گویا خواهد بود اگر بتوان در این بین مثال هایی ارائه داد (مثلاً فیبراسیون Hopf در بالا). همچنین اگر بتوان مرجعی در مورد موضوع مرتبط ارائه کرد عالی خواهد بود. من در حال جستجوی آنلاین بودهام، اما وقتی به بستهها میرسیم، بیشتر مراجع به بحثهای توپولوژیکی میافتند. | راه حل ابر گرانش، متریک برای کل فضا و اتصال |
17831 | چیزی که او در مورد آن صحبت می کند برای من جالب به نظر می رسد و دوست دارم بیشتر بدانم. ولی اول باید اسمشو بدونم http://www.youtube.com/watch?v=Ogn5FrVGtAg&hd=1 | شخص حاضر در این آهنگ از چه نظریه ای صحبت می کند؟ |
41579 | یادم میآید جایی خوانده بودم: وقتی میخوابید و بدن خود را تحت تأثیر میدان مغناطیسی در زوایای قائم قرار میدهید، بسیار احساساتی میشوید، در حالی که وقتی موازی باشد، ذهن شما را خنک میکند. به این معنی که بهتر است در حالتی بخوابید که بدن/تخت در جهت شمال به جنوب باشد. برعکس، یک باور محلی وجود دارد که میگوید «سر خود را به سمت شمال نخواب»، داستانی اسطورهای نیز برای تأیید آن وجود دارد! تولد گانش. * میدان مغناطیسی زمین آنقدر قوی نیست که بر احساسات ما تأثیر بگذارد. یا این کار را می کند؟ * آیا می توان این نظریه را در حضور میدان های مغناطیسی قوی تر در اطراف اعمال کرد؟ آیا چنین زمینه هایی در حضور روزانه وجود دارد؟ فقط کنجکاو بدانم | میدان مغناطیسی زمین، مغز انسان و خواب |
65074 | برای یافتن گشتاورهای مغناطیسی یا الکتریکی در تئوری کوانتومی باید مقدار انتظاری یک عملگر مناسب را محاسبه کنیم. عملگر دوقطبی شبیه به هم هستند و به راحتی پیدا می شوند، اما گشتاور چهارقطبی مغناطیسی، من نتوانستم پیدا کنم. | عملگر چهار قطبی مغناطیسی چیست؟ |
95974 | من دانشجوی فلسفه هستم (متاسفانه حساب دیفرانسیل و انتگرال یا فیزیک زیاد بلد نیستم). سال گذشته مدتی را صرف یادگیری نحوه ارتباط کار، قدرت، سرعت، سرعت، انرژی، نیرو و شتاب کردم. اما من هرگز نتوانستم درک خود از شتاب را با درک خود از جهان تطبیق دهم. فکر میکنم بزرگترین چالش من این بود که بفهمم چگونه میتوان (m/s)/s داشت. یعنی قسمت در هر ثانیه در ثانیه برای من معنی ندارد - و چگونه این نشان دهنده افزایش سرعت است. آیا بیان می کند، _هر ثانیه یک چیز X متر/ثانیه سریعتر حرکت می کند_؟ این بهترین حدس من است، اما من مشکلات زیادی در این حدس می بینم، بنابراین گمان می کنم که این حدس نادرست است. در کلمات چرا شتاب به صورت (m/s)/s بیان می شود؟ این عبارت چگونه (اگر اصلا) با مفهوم روزمره شتاب ارتباط دارد؟ | چرا شتاب به صورت m/s/s بیان می شود؟ |
71744 | در مورد نیمه هادی، غلظت حامل بار ذاتی N، همیشه ثابت می ماند. این کاهش تعداد حفرهها را وقتی که ناخالصیهای دهنده به یک نیمهرسانای ذاتی اضافه میشوند و کاهش تعداد الکترونهای آزاد در هنگام اضافه شدن شمارهها توضیح میدهد. سوراخ هایی که ناخالصی های گیرنده اضافه می شوند. آیا توضیحی برای ثبات این غلظت حامل بار ذاتی وجود دارد؟ | غلظت ذاتی حامل های بار |
88739 | مشکلی برای فضانوردان بین کهکشانی وجود دارد که راه خود را به زمین پیدا می کنند. با ترکیب تمام سرعت های چرخشی، ما در حال چرخش و چرخش به دور خورشید هستیم، در منظومه شمسی خود که در راه شیری در حال چرخش است، که در یک خوشه بزرگ می چرخد، که به نوبه خود در یک ابر خوشه می چرخد. ترکیب تمام سرعت نیروهای دورانی برابر با 1.5 میلیون مایل در ساعت است. گفت: فضانورد بین کهکشانی اگر به فضا پرواز کند و از ابرخوشه خارج شود، کار پیدا می کند که زمین کجاست. اما سوال من این است، فضانورد موفق به پیدا کردن یک کشتی برای ترک زمین، منظومه شمسی، کهکشان راه شیری، خوشه بزرگ، ابر خوشه و نسبت به ما شده است، در فضا بی حرکت است و ما را رصد می کند. زمان برای فضانورد چقدر سریعتر است؟ یا با توجه به سرعت زمین و اثر گرانشی بر زمان، زمان برای ما روی زمین چقدر کندتر است. | سرعت ترکیبی زمین در فضا 1.5 میلیون مایل در ساعت است - در نتیجه زمان برای زمینی ها چقدر کمتر است؟ |
76210 | من روی یادداشتهای قدیمیام در مورد QFT کار میکنم (ر.ک. 1) و کاملاً مطمئن نیستم که چگونه به مشتق چگالی همیلتونی برای یک میدان اسکالر آزاد (سؤال 2.3 در صفحه 19) و مشتق بعدی از اجزای چهار بردار انرژی- تکانه بر حسب عملگرهای میدان جدید. آیا می توانید به من در جهت درست اشاره کنید؟ $${\mathcal{H}~=~\frac{1}{2}\left[\left(\partial_t\phi\right)^{2}+\left(\nabla\phi\right)^{2 }+m^{2}\phi^{2}\right]\textrm{.}}$$ مراجع: 1. M Dasgupta, _AN Introduction TO QUANTUM نظریه میدان،_ سخنرانی ارائه شده در مدرسه برای دانشجویان تجربی فیزیک انرژی بالا کالج سامرویل، آکسفورد، سپتامبر 2009. | استخراج چگالی همیلتونی برای یک میدان اسکالر آزاد |
36165 | من دو اسکوتر برقی را با قدرت تقریباً یکسان (1500 وات)، اما عملکرد بسیار متفاوت آزمایش کردم: یک زم استار 45 (1500 وات، 60 نیوتن متر) می تواند در چند ثانیه به سرعت 50 کیلومتر در ساعت برسد (در واقع اندازه گیری نشده است). یک اینگاتا اینگو (1500 وات، ??? نیوتن متر) بیش از 10 ثانیه طول کشید تا به سرعت 50 کیلومتر در ساعت برسد. گشتاور چقدر بر عملکرد شتاب تاثیر می گذارد؟ با توجه به دو اسکوتر یکسان (وزن یکسان، قدرت موتور یکسان، اندازه چرخ های یکسان)، صرف نظر از چرخ ها و اصطکاک هوا، چگونه می توانم شتاب را با توجه به گشتاور در یک خیابان صاف محاسبه کنم؟ | شتاب اسکوتر برقی |
95970 | من به مفهوم بردار-اسپینورهای تقلیل ناپذیر رسیدم در حالی که سعی می کردم یک عبارت مربوط به میدان گراویتینو را ساده کنم. ادعا می شود که یک بردار-اسپینر _irredicible_ بدون ردیابی گاما است، یعنی $$ \Gamma^M \psi_{\alpha M} = 0.$$ آیا غیر از معادله بالا شرایطی برای تقلیل ناپذیری وجود دارد؟ چه زمانی می توانم از رابطه استفاده کنم؟ آیا از روابط عمومیتر گروه-نظری ناشی میشود یا بازخوانی معادلات حرکت است؟ | تحت چه شرایطی یک گاما بردار اسپینور عاری است |
126826 | من از طریق کتاب ترمودینامیک و مکانیک آماری نوشته والتر گرینر مطالعه میکنم و زمانی که در مورد گروههای کلاسیک، بهویژه مجموعه کانونیکال (فصل 7، صفحات 159-160، اسپرینگر، 2004) مطالعه میکردم، چند تردید داشتم. در مورد مجموعه متعارف در نظر گرفته می شود که سیستم به دلیل تماس با مخزن ترمینال دارای دمای ثابتی است و می تواند طیف وسیعی از مقادیر انرژی را در نظر بگیرد (من فکر می کنم، اما مطمئن نیستم که این مقادیر مختلف انرژی توسط سیستم - در تماس ترمی با مخزن - تا رسیدن به حالت تعادل نهایی به دست می آید.) در صفحه 160، در مورد احتمال $p_{i}$ برای یافتن سیستم $S$ در یک ریز حالت $i$ با انرژی $E_{i}$، گفته میشود: اگر $S$ یک سیستم بسته باشد، $p_{i}$ خواهد بود. متناسب با تعداد ریز حالتهای ${\Omega}_{S}(E_{i})$ باشد. به طور مشابه، $p_{i}$ متناسب با تعداد ریز حالتها در کل سیستم بسته است که برای آنها $S$ در ریز حالت با انرژی $E_{i}$ قرار دارد. بدیهی است که این فقط با تعداد ریز حالت های حمام حرارتی برای انرژی$E–E_{i}$ برابر است، زیرا $S$ یک ریز حالت $i$ [...] را فرض می کند.” چیزی که من نمی فهمم این است: چقدر بدیهی است؟ چون برای من واضح نیست پس از آن، من نمیدانم چگونه معادله (7.4) را بدست بیاورم، زیرا ما بسط آن با توجه به $E_{i}$ است. \begin{معادله} k{\ln}{\Omega}_{R}(E-E_{i}){\ approx}k{\ln}{\Omega}_{R}(E)-{\frac {\partial}{{\partial}E}}(k{\ln}{\Omega}_{R}(E))E_{i}+...، \end{equation} که در آن $E$ برابر است کل انرژی، $E_{R}$ انرژی مخزن، $E_{S}=E_{i}$ انرژی سیستم در یک ریز حالت داده شده و $E=E_{R}+E_{S}$ است. . اگه کسی بتونه کمک کنه واقعا ممنون میشم | مجموعه متعارف، انرژی، حمام گرما |
119443 | من می دانم که پس از فراخوانی تقریب Born-Oppenheimer، هسته ها روی پتانسیل آدیاباتیک ارائه شده توسط انرژی الکترونیکی (که سطح انرژی پتانسیل (PES) نیز نامیده می شود) حرکت خواهند کرد. چنین حرکات هستهای را میتوان با روشهای مکانیکی کوانتومی، کلاسیک یا ترکیبی بر روی سطح انرژی پتانسیل مناسب (PES) توصیف کرد یا زمانی که میخواهیم از هرگونه نمایش تحلیلی یا درونیابی PES اجتناب کنیم، میتوانیم به محاسبه «در حال پرواز» متوسل شویم. از پتانسیل سوال من این است که آن نظریه ها/روش های کوانتومی، کلاسیک یا ترکیبی که در ارتباط با یک توصیف آماری هستند چیست؟ و چگونه می توانم یک طبقه بندی کلی برای هر یک از آنها انجام دهم؟، حداقل مهمترین روش ها. | مدل سازی حرکات هسته ای (طبقه بندی) پس از فراخوانی تقریب BO |
41572 | جدیدترین مجموعه آزمایش های ارسال شده به ایستگاه فضایی بین المللی شامل 32 ماهی بود که قرار است در یک آکواریوم فضایی به نام زیستگاه آبی مورد مطالعه قرار گیرند. بر روی زمین، یک پمپ هوا، هوایی را که از سنگ هوایی خارج میشود رانده میشود و به شکل حباب تا سطح مخزن حرکت میکند. در فضا چه اتفاقی می افتد؟ چگونه آنها زیستگاه آبزیان را هوادهی می کنند؟ | چگونه هوادهی آکواریوم در زیستگاه آبی در ایستگاه فضایی بین المللی کار می کند؟ |
13991 | از زمین اگر دو کهکشان را مشاهده کنیم که کاملاً مخالف یکدیگر هستند و هر کدام 1000 برابر از زمین فاصله دارند. فاصله جدایی بین کهکشانها 20000 سال خواهد بود؟ واقعاً سؤال این است: اگر کهکشان ها از زمین 10Gly جدا می شدند. سپس فاصله جدایی بین کهکشان ها 20Gyr خواهد بود؟ | دو کهکشان دور از زمین دیده می شوند |
134085 | مساحت هادی به نصف یا احتمالاً بیشتر کاهش می یابد. من القایی-emf را بر اساس مساحت اصلی کاهش نیافته محاسبه کردم، آیا منطقی است که مقدار emf القایی را به ضریب کاهش تقسیم کنیم؟ می گویند مساحت به نصف کاهش یافته است، بنابراین، مقدار emf القایی را با /2 کاهش می دهد؟ فرض می کنم با کاهش مساحت، emf القایی باید کمتر باشد؟ | آیا می توان emf القایی را تقسیم کرد؟ |
40829 | امروز فلیکس باومگارتنر از ارتفاع 39 کیلومتری پرید و به سلامت به زمین رسید. فقط با در نظر گرفتن اصطکاک، یک انسان از چه ارتفاعی می تواند بپرد؟ من انتظار دارم از ارتفاع معینی به سرعتی رسیده باشد که در هنگام ورود به جو متراکم بسوزد؟ برخی از شهابسنگها وقتی به جو میرسند متلاشی میشوند، برخی دیگر نه... بنابراین من مطمئن نیستم که برای یک لباس فضایی 100 کیلوگرمی انسان چه اتفاقی میافتد. شاید او می توانست از ارتفاع خودسرانه بپرد؟ (صرف نظر از هضم/غذا/نوشیدنی ها، گرانش ستارگان/سیارات دیگر، طول عمر، سرما) | فلیکس باومگارتنر از چه ارتفاعی میتوانست بپرد بدون اینکه مثل یک ستاره در حال فروپاشی از هم بپرد؟ |
88735 | چندی پیش آزمایشی نشان داد که میتوان یک پالس نور را در یک ابر سدیمی فوقسرد متوقف کرد، دادههای موجود در آن را ذخیره کرد و آن را کاملاً خاموش کرد، تنها برای تناسخ مجدد پالس در ابر دیگری در فاصله دو دهم میلیمتری.  بیشتر مقالاتی که در مورد جزئیات این آزمایش بحث می کنند پشت دیوارهای پرداخت هستند. من این تنظیمات را درک میکنم که پالس نور را میتوان با تبدیل پالس نوری اولیه به یک موج ماده در حرکت احیا کرد، و اطلاعات آن را بین دو ابر اتم سدیم منتقل کرد، که یک کپی دقیق از پالس اصلی است، که با آرامش حرکت میکند. 200 متر در ساعت. پالس ماده هنگامی که وارد دومین ابر از ابرهای فوق سرد - معروف به میعانات بوز-انیشتین - می شود، به آسانی به نور تبدیل می شود و با لیزر کنترلی روشن می شود. نکته کلیدی که من میدانم این است که میعانات بوز-انیشتین (BEC) در حالت قفل فاز قرار میگیرند. نور تعداد قابل کنترلی از تقریباً 1.8 میلیون اتم سدیم میعانات را هدایت میکند تا وارد حالتهای برهمنهی کوانتومی شوند که یک جزء کمانرژی باقی میماند و یک جزء با انرژی بالاتر که بین دو BEC حرکت میکند. دامنه و فاز پالس نوری متوقف و خاموش شده در ابر اول در این مؤلفه در حال حرکت حک شده و به ابر دوم منتقل می شود، جایی که اطلاعات بازیابی شده می تواند پالس نور اصلی را بازسازی کند. چگونه ماده به نور قفل فاز می شود و چگونه همه این اتم ها حاوی اطلاعات نور برای بازتولید آن هستند؟ و این صحبت از جداسازی اجزای انرژی کمتر/بالا چیست؟ | چگونه نور و ماده را مبادله کنیم؟ |
65072 | گشتاور چهارگانه مغناطیسی یک هسته در مختصات استوانه ای چقدر است؟ گشتاور چهار قطبی یک هسته در مختصات کروی صفر است اما در مختصات استوانه ای نمی توان آن را از بین برد. در مختصات استوانه ای ما قادر به استفاده از jlms نیستیم و حل انتگرال به عنوان مقدار انتظار عملگر چهارقطبی مغناطیسی بسیار دشوار است. | گشتاور چهار قطبی مغناطیسی یک هسته در مختصات استوانه ای چقدر است؟ |
8020 | این یک سوال جدی از کسی است که در این زمان از سال درگیر تبخیر مقادیر زیادی آب برای تبدیل شیره به شربت است. احتمالاً برخی از پیشینه ها کمک خواهد کرد. هنگامی که شیره به شدت می جوشد، مقدار زیادی کف ایجاد می کند، که اواپراتور را سرریز می کند (اتفاقاً ساختمان را با بوی مطبوع کارامل افرا پر می کند، زیرا در کناره اواپراتور می سوزد). وقتی کف خیلی زیاد شد با مقداری چربی آن را لمس می کنیم و سطح کف پایین می آید (کشش سطحی - می دانم). با این حال، برای من وسوسه انگیز است که یک سوایپ خوب انجام دهم تا فوم تقریباً ناپدید شود (به جای اینکه فقط بیفتد). با این حال قدیمیها معتقدند که باید کف را تا حدی کم کنم که دیگر سرازیر نشود. می گویند اگر کف را از بین ببرم جوشاندن آب بیشتر طول می کشد. من نمی توانم ببینم که چگونه فوم تبخیر را بهبود می بخشد (اگرچه به نظر من ممکن است سرعت آن را کاهش دهد). ویرایش: در صورت درخواست (@georg)، پیوند به اواپراتور مورد نظر https://sites.google.com/site/lindsayssugarbush/_/rsrc/1240515239201/Home/2005-03-30 --12-25-21 .jpg | آیا کف بالای شیره افرا در حال جوش بر سرعت تبخیر تاثیر می گذارد؟ |
109228 | من در تلاشم تا تابع موجی را فرموله کنم که دو الکترون درهم تنیده را با موقعیت یکسان اما اسپین مخالف توصیف می کند. طبق اصل طرد پائولی، این امر باید امکان پذیر باشد. و هنگامی که اسپین آنها برابر بود، تابع موج لغو می شود و 0 می شود. من سعی کردم: $\psi({r}_1,r_2,s_1,s_2)=\psi_a (r_1, s_1) \psi_b (r_2, s_2) ) - \psi_b (r_1، s_1) \psi_a (r_2، s_2)$. با $r_1=r_2=: r$ و $s_2=s_1 =: s$ (حالت های اسپین برابر) این می شود: $\psi({r}_1,r_2,s_1,s_2)=\psi_a (r, s) \ psi_b (r, s) - \psi_b (r,s) \psi_a (r,s)=0$. با $r_1=r_2=: r$ و $s_2=-s_1 =: -s$ (حالت های چرخش مخالف) این می شود: $\psi({r}_1,r_2,s_1,s_2)=\psi_a (r, s ) \psi_b (r, -s) - \psi_b (r, s) \psi_a (r, -s)$. اما از طریق ویژگی spin: $\psi (r, -s)= -\psi (r, s)$ دوباره $0$ دریافت می کنم: $\psi({r}_1,r_2,s_1,s_2)= -\psi_a (r, s) \psi_b (r, s) + \psi_b (r, s) \psi_a (r,s) = 0$. اشتباه(ها) چیست؟ | چگونه می توانم دو الکترون درهم تنیده را در یک حالت به جز اسپین متفاوت توصیف کنم |
121270 | من در مدرسه یاد گرفتم که رابطه بین سرعت، شتاب و مسافت $$v^2-u^2=2به عنوان $$ است. سرعت اولیه ماموریت مدارگرد مریخ هند، MOM، منبع 32 کیلومتر بر ثانیه است و اکنون سرعت MOM منبع 34.99 کیلومتر بر ثانیه است اگر شتاب را ثابت فرض کنیم و مقادیر را در فرمول بالا قرار دهیم، سرعت نهایی هرگز 34.99 کیلومتر بر ثانیه نیست. بنابراین می خواستم بدانم چرا MOM از قانون فوق پیروی نمی کند. | چرا سرعت منگلیان ثابت است؟ |
65075 | محاسبات اخیر من بر روی حالات لبه (ES) برای ابررساناهای توپولوژیکی ثابت معکوس با زمان (TRI) و همچنین بسیاری از سوالات در مورد حالت لبه در Physics StackExchange (به عنوان مثال، آیا حالت لبه عایق توپولوژیکی واقعا قوی است؟) , حالت لبه کایرال به عنوان خاصیت توپولوژیکی حالت حجیم, دلیل ریاضی چیست حالت های لبه توپولوژیکی؟)، من چند سوال در مورد ES بدون شکاف برای TS دریافت کردم و با این مشکلات گیج شدم. من دو مثال را مطالعه کردم، مثلاً **A** و **B**، ابررساناهای سه گانه موج p TRI با شکاف کامل هر دو روی یک شبکه دوبعدی، و محاسبات من از انوارنت های حجیم $Z_2$ نشان می دهد که هر دو آنها _فرد_ هستند. اعداد، طبق تعریف، هر دو **A** و **B** TRI TS هستند. سپس من به صورت عددی ES را برای **A** و **B** هر دو در هندسه های راه راه با شرایط مرزی باز (OBC) در یک جهت محاسبه کردم، اکنون پازل ها به اینجا می رسند: برای **A,** مهم نیست که چگونه من عرض نوار را تغییر دهید، مهم نیست که چگونه شکل دو لبه را تغییر می دهم، فقط **نمی توانم ** تقاطع ES بدون شکاف را در نقاط حرکت TRI پیدا کنم( $k=0,\pi$ در محاسبات من)، بنابراین **اولین سوال من این است:** آیا وجود _ وجود_ ES بدون شکاف تقاطع در نقاط حرکت TRI واقعاً **شرط ضروری** برای TRI TS است؟ اکنون من شخصاً تمایل دارم فکر کنم که این فقط یک **شرط کافی و نه ضروری** برای TRI TS است. علاوه بر این، به اصطلاح _تطابق مرز حجیم_ را نمی توان به طور کلی ثابت کرد (نمونه های متضاد تناظر مرزی حجیم (عایق های توپولوژیکی))، بنابراین فکر می کنم ممکن است نمونه های خاصی وجود داشته باشد که این را نقض می کند. در رابطه با **B**، خوشبختانه جفت _one_ ES بدون شکاف تقاطع را در حرکت TRI $k=\pi$(یا $-\pi$) پیدا کردم. اما با توجه به نتایج عددی، پراکندگی نزدیک $k=\pi$ بیشتر شبیه $(\propto k^2)$ درجه دوم به نظر میرسد تا یک _خطی_ معمولی. بنابراین **سوال دوم من این است:** آیا امکان پراکندگی _مربع_ ES بدون شکاف برای TRI TS وجود دارد؟ پیشاپیش ممنون | چند سوال در مورد حالات لبه برای ابررساناهای توپولوژیکی ثابت معکوس با زمان؟ |
41571 | وقتی تابش بیشتر از تابش اشباع باشد، دقیقاً در سلول افزایش لیزر چه اتفاقی میافتد؟ همچنین آیا کسی می تواند یک درمان مفهومی واضح از ضریب بهره و ارتباط آن با چگالی نرخ موثر پمپ ارائه دهد. اگر سوالم مبهم است عذرخواهی می کنم، فقط در دیدن ارتباط آنها با مشکل مواجه هستم. با تشکر | Gain Medium ایده آل چهار سطحی (یا هر رسانه افزایش قدیمی) |
33530 | اولاً، چگالی موج چگونه فرموله می شود؟ ثانیاً، هنگامی که موج، که در محیطی با چگالی کمتر حرکت می کند، با مرزی برخورد می کند که محیطی با چگالی بالاتر در کنار قسمت های منعکس شده موج، 180 درجه تغییر فاز می دهد. اگر پس، دامنه چگونه تغییر می کند؟ | رفتار موج در مرز |
18718 | من سعی می کنم دو سر کابل های هم محور را به هم وصل کنم. من موفق شده ام دو سر سیم های مسی را به هم وصل کنم اما هنوز پاسخ سیگنال بسیار کم است. وقتی میخواهم کشش کنم، سیگنال کابل خوب میشود. چرا این اتفاق می افتد؟ آیا دلیلی وجود دارد که نوعی روش خاص برای اتصال دو سر کابل های هم محور مورد نیاز است؟ | چگونه دو کابل هم محور را به هم وصل کنم؟ |
70120 | من معنای عبارت توپولوژی بی اهمیت یا توپولوژی غیر پیش پا افتاده را برای ساختار باند الکترونیکی نمی فهمم. کسی توضیح خوبی داره؟ | توپولوژی بی اهمیت و غیر پیش پا افتاده ساختار نواری |
92388 | جهان ما 4 بعد دارد، 3 بعد فضایی و 1 بعد زمانی. می توانیم بعد فضایی دیگری اضافه کنیم و از ریاضیات برای کشف آن استفاده کنیم. من نمی توانم به هیچ دلیلی فکر کنم که چرا نمی توانیم بعد زمانی دیگری را به همین ترتیب اضافه کنیم. بنابراین، یک جهان با 2 بعد زمانی چگونه خواهد بود؟ اینها برخی از افکار من در مورد فیزیک در 2 بعد زمانی است. با یک بعد فضایی، به جلو تنها حرکت ممکن است. با دو بعد فضایی، حرکت به طرق مختلف امکان پذیر است. پس از آن، با دو بعد زمانی، سفر در زمان در «جهتهای» مختلف امکانپذیر خواهد بود. فرمول سرعت جابجایی/زمان است. با دو بار، سرعت چگونه اعمال می شود؟ برای نور که باید با سرعت ثابت حرکت کند چه اتفاقی میافتد؟ صادقانه بگویم، من هیچ ایده ای ندارم که یک جهان با 2 برابر شبیه است، اما خیلی دوست دارم بدانم. | 2 ابعاد زمانی |
76216 | من خواندم که یونوسفر را می توان به عنوان پلاسما تعریف کرد. * فرکانس پلاسمایی خود را دارد * طول Debye خود را دارد * به طور کلی خنثی است زیرا در کل خنثی است ** هیچ میدان الکتریکی تولید نمی کند**. * * * با این حال، تا آنجا که من می دانم، ** میدان نیرو ** _ ناحیه ای است که در آن یک ذره یک جسم نیرو است. سیگنال (یا الکترونی) که در یونوسفر حرکت می کند، سرعت و مسیر حرکت خود را تغییر می دهد و این تغییرات توسط ذرات باردار در یونوسفر ایجاد می شود، بنابراین **نیروها ماهیت الکترومغناطیسی دارند**. شاید بپرسم: _آیا پلاسما می تواند به عنوان میدان الکترومغناطیسی تعریف شود_ و در چه شرایطی؟ | آیا می توان یونوسفر را به عنوان یک میدان الکترو مغناطیسی توصیف کرد؟ |
13997 | من می خواهم چند پیشنهاد برای خواندن مطالب خوب در مورد فرمالیسم کلدیش در یک زمینه موضوعی فشرده ارائه کنم. من با فرمالیسم های انتگرال زمان خیالی، حالت منسجم و مسیر آشنا هستم، اما اخیراً کلدیش را بیشتر و بیشتر در روزنامه ها می بینم. درک من این است که حداقل از این نظر که بتوان انتظارات غیرتعادلی را ارزیابی کرد، برتر از فرمالیسم زمانی خیالی است. | خواندن خوب از فرمالیسم کلدیش |
29807 | کتاب هایی مانند هالیدی بنیادی فیزیک و کتاب هایی با عنوان مکانیک کلاسیک وجود دارد. به نظر من، این دو نوع کتاب یک چیز را پوشش می دهند. آیا تفاوتی وجود دارد؟ (اگر کسی به مثال خاصی نیاز دارد، هالیدی در مقابل مکانیک کلاسیک نوشته جان آر. تیلور.) ویرایش: موضوع سال سوم و چهارم دوره کارشناسی در فیزیک چه خواهد بود؟ | کتاب مبانی فیزیک در مقابل مکانیک کلاسیک و دوره کارشناسی فیزیک |
95979 | در کتاب QFT پسکین و شرودر، در صفحه 219، معادله زیر وجود دارد: عنوان معادله این است: تبدیل فوریه تابع دو نقطه ای را اکنون می توان به صورت. آیا کسی می تواند به من کمک کند تا این فرمول را به طور رسمی اثبات کنم؟ من واقعا نمی فهمم چرا بسط اغتشاش به 1PI تجزیه می شود. | معادله 7.22 در Peskin & Schroeder: نوشتن تبدیل فوریه یک تابع دو نقطه ای به عنوان یک سری از نمودارهای 1PI |
71740 | من یک مشکل جالب دارم. یک دیسک در هوا با سرعت v1 حرکت می کند. در شیشه حرکت می کند (با فرض اینکه دیسک می تواند بدون شکستن آن وارد شیشه شود) با سرعت v2. v1 بزرگتر از v2 است. دیسک دارای شعاع r است. بیایید بگوییم که با یک زاویه خاص به شیشه برخورد می کند. سپس بخشی از دیسک که وارد شیشه می شود در v2 حرکت می کند، قسمت خارج از شیشه همچنان در v1 حرکت می کند. این امر باعث می شود که دیسک از مسیر اولیه خود منحرف شده و به سمت داخل خم شود. وقتی دیسک از طرف دیگر از شیشه خارج میشود، عکس این امر اتفاق میافتد. مجموع زاویه ای که دیسک از مسیر اولیه خود منحرف می شود چقدر خواهد بود؟ راه حل مناسبی برای حل این سوال چیست؟ | مکانیک یک دیسک |
17834 | آیا کسی می تواند معنای فیزیکی بردار لاپلاسین شدت میدان الکتریکی را برای من توضیح دهد؟ جایی که بردار لاپلاسی به این معنی است: $$\nabla^2 \mathbf{E} = \nabla(\nabla \cdot \mathbf{E}) - \nabla \times (\nabla \times \mathbf{E})$$ با تشکر! | معنی فیزیکی بردار لاپلاسی شدت میدان الکتریکی چیست؟ |
96400 | من می دانم که فرمول معادله شیف که برای تعیین کشیدن فریم استفاده می شود این است: $$\boldsymbol{\Omega} = \frac{GI}{c^2r^3}\left( \frac{3(\boldsymbol{ \omega}\cdot \boldsymbol{r})\boldsymbol{r}}{r^2}-\boldsymbol{\omega} \right).$$ اما چرا آیا این کاهش می یابد: $$\boldsymbol{\Omega} = \frac{GI\boldsymbol{\omega}}{c^2r^3}\frac{\int_0^{2\pi}(3\cos^2\ تتا - 1)\text{d}\theta}{\int_0^{2\pi}\text{d}\theta} = \frac{GI\boldsymbol{\omega}}{2c^2r^3}$$ در مدار قطبی؟ | معادله شیف در مدار قطبی |
13667 | اغلب در فیزیک مهندسی، از فضاهای برداری مختلف برای تجسم مسیر (تکامل) سیستم ها استفاده می شود. به عنوان مثال فضای فاز 6n بعدی n ذره است. برای من خیلی روشن نیست که این فضا اقلیدسی است یا معنای فاصله دارد. من 2-هنجار را وقتی میفهمم که کمیتهای فیزیکی یکسان هستند (مثلاً فقط موقعیتها یا فقط لحظهای) اما زمانی که یک بردار هر دو را دارد نه. با این حال حتی به نظر می رسد این مشکل در برخی فضاهای دیگر باشد. برای مثال اگر فضای برداری ترکیب شیمیایی سیستم شیمیایی را در نظر بگیرم (اعداد مولی همه گونه های شیمیایی). من نمی فهمم طول یک بردار نشان دهنده چه چیزی است؟ با تشکر | آیا فضای فاز (پیکربندی و فضای تکانه) ذرات دارای هنجار اقلیدسی است؟ آیا معنای مفید «فاصله» دارد؟ |
81517 | وقتی یک عملگر همیلتونی به یک تابع موج اعمال میشود، چگونه میتوانیم همیلتونی را به صورت، $$H \psi = (E_n-\hbar \omega_0) \psi \\ بنویسیم؟ $$ > آیا این به این دلیل است که $E_n= H+ \hbar \omega_0$؟ که در آن $\omega_0$ فرکانس زاویه ای است. | عملگر همیلتونی برای تابع موج اعمال می شود |
96408 | من دارم شبیه سازی ماشین ساده می نویسم. بدون اصطکاک فرض کنید، سپس در خط مستقیم ماشین سرعت خود را از دست نمی دهد. اما اگر ماشین در حال چرخش باشد، برای تغییر جهت ماشین باید مقداری انرژی جنبشی تلف شود، بنابراین باید بر اساس تغییر جهت مقداری سرعت کم کنم، درست نیست؟ توضیح عمیق تر استقبال می شود. | آیا خودرو هنگام چرخش انرژی جنبشی خود را از دست می دهد؟ |
5872 | من می خواهم این سوال ریاضی را به فیزیک منتقل کنم. سوال این است: * آیا در فیزیک حدس هایی وجود دارد که با مثال های بسیار بزرگ رد شده باشد؟ اگر بله، من می خواهم برخی از آنها را بدانم. | حدس هایی که با مثال های بسیار بزرگ رد شده اند |
81514 | یک توپ از بالای یک برج با سرعت اولیه مشخصی پرتاب می شود. شتاب رو به پایین آن g است. اما چرا؟ نیروی اولیه فرقی نمی کند؟ و اگر نه، اگر یک هفت تیر بگیرم و شلیک کنم، شتاب رو به پایین گلوله هم برابر با g است؟ | حرکت پایه پرتابه عمودی |
123044 | بسیار خوب، من و هر کس دیگری که پرسیده ام کاملاً در این مورد گیر کرده ام. دمای یک فریزر Tc = -23 درجه سانتیگراد است. دمای هوای آشپزخانه Th = 27 درجه سانتیگراد است. فریزر کاملاً عایق نیست و گرما با سرعت 50 وات از دیواره های فریزر نشت می کند. قدرت موتور مورد نیاز برای حفظ دما در فریزر را پیدا کنید. پاسخ به این سوال 10 وات است. من نمی دانم چگونه این امکان پذیر است - 50 وات به معنای واقعی کلمه J/s در گرما است. برای ثابت ماندن دما، مقدار حرارت فریزر باید یکسان باشد. اگر موتور فقط حرارت را با سرعت 10 ژول بر ثانیه از بین ببرد، در هر ثانیه 40 ژول به یخچال اضافه می شود و دما در پاسخ تغییر می کند. آیا چیزی وجود دارد که من از دست بدهم؟ | نیروی مورد نیاز برای نگهداری فریزر در دمای ثابت |
65077 | ما می دانیم که اصل عدم قطعیت وجود دارد، بنابراین سوال: آیا می توانیم تابع موج ذرات را اندازه گیری کنیم؟ به نظر من این امکان پذیر نیست، اما مطمئن نیستم. من حدس می زنم که همه چیز احتمالی است. (به همین دلیل است که معتقدم وقتی می گوییم چند ذره را کشف کرده ایم سطح سیگما داریم...) | آیا می توانیم تابع موج ذرات کوانتومی را اندازه گیری کنیم؟ |
13660 | بلوکی به جرم $m$ را که به یک فنر متصل است در نظر بگیرید. بگذارید با فرکانس $f$ نوسان کند. اکنون هر قسمت از چشمه در SHM است. پس این بدان معنی است که موجی در این فنر منتشر می شود. آیا این موج می تواند در انتهای ثابت چشمه منعکس شود و در نتیجه امواج ایستا تشکیل شود؟ | نوسانات و امواج بهار |
119444 | من در حال خواندن مقالاتی در مورد تشعشعات بدن سیاه هستم و اینکه چرا مکانیک کلاسیک در توضیح آن ناکام است. سوال من این است: چرا امواج EM باید در یک حفره موج ایستاده باشند؟ | بدن سیاه و امواج ایستاده |
110209 | از کجا می توانم یک اثبات آسان برای قضیه نوتر پیدا کنم؟ منظورم این است که می دانم که تغییر باید $ 0=\delta S = (EULER-LAGRANGE)+ (CONSERVED\, \, \, CURRENT) $ برای مورد یک ذره $q(t)$ باشد. من می دانم چگونه می توانم آن را به دست بیاورم. من در مورد فیلدهای $ \phi (x) $ شک دارم، آیا راهنمایی دارید؟ من چندین کتاب را بررسی کردهام، اما نمیتوانم هیچ دلیل سادهای برای قضیه نوتر پیدا کنم. آنها از روش های بسیار پیچیده استفاده می کنند. | اثبات آسان قضیه نوتر؟ |
90807 | ما روی مسئله 6.12 از Griffiths Electrodynamics کار می کنیم. می گوید که ما یک استوانه بی نهایت طولانی از مغناطش یخ زده $M=ks\hat z$ داریم. ما در تلاش هستیم تا میدان را پیدا کنیم. ما پیدا کردیم: $$J_b=\nabla \times M=-k\hat{\phi}$$ $$K_b=M \times \hat n=kR\hat {\phi}$$ سپس ما در مورد چگونگی گیر کرده ایم برای پیدا کردن زمینه ما می دانیم که از یک حلقه آمپری استفاده کنیم، اما در مورد اینکه چه مرزهایی باید ادغام کنیم و چگونه به نتیجه می رسیم گم شده ایم. | مغناطیسی با توجه به میدان مغناطیسی |
17832 | من می خواهم نشان دهم که یک تابع موج دلخواه $f$ در یک پتانسیل هارمونیک یک بعدی پس از یک دوره T تا یک ضریب فاز خود را بازتولید می کند: $f(x,t+T)=Af(x,t)$, $|A |=1$ من مطمئن نیستم که این راه درستی برای شروع است، من در گوگل جستجو کردم، نمی دانم چگونه آن را به صورت جبری به دست بیاورم: $$f(x,t)= B\exp\biggl(\frac{-x^{2}}{2a^{2}}-iw_{0}\frac{t}{2}\biggr)$$ سپس $t\rightarrow t+T$ می دهد: $$\begin{align}f(x,t+T) &= B\exp\biggl(\frac{-x^{2}}{2a^{2}}-iw_{0}\frac{t+T}{2}\biggr)\\\ &= B\exp\biggl(\frac{-x^{2}}{2}-iw_{0}\frac{t}{2}\biggr)\exp\biggl(-iw_{0}\frac{T} {2}\biggr)\\\ &= \exp\biggl(-iw_{0}\frac{T}{2}\biggr)f(x,t)\\\ &= Af(x,t) \Rightarrow A=e^{-iw_{0}\frac{T}{2}}, |A|=1\end{align}$$ آیا تاکنون کسی میبیند که این درست است؟ متشکرم. | چگونه می توانم نشان دهم که یک تابع موج دلخواه در یک SHO 1 بعدی در زمان تناوبی است؟ |
119447 | کباب کردن در پارک امروز شروع به تعجب کردم که یک کباب پز قابل حمل با باتری قابل حمل چقدر غیرقابل قبول است. البته پارامترهای زیادی در این سوال وجود دارد، پس بیایید فعلاً آن را محدود کنیم: برای پختن یک استیک چقدر انرژی لازم است؟ برای کمی دقیق تر، یک استیک با ضخامت 2.5 سانتی متر تا دمای هسته 63 درجه سانتیگراد را فرض کنید. و از آنجایی که احتمالاً به یک اندازه گیری دیگر نیاز داریم، بیایید بگوییم که دایره ای با شعاع 5 سانتی متر است. همه چیز از اعداد برای استیکهای استوانهای در خلاء گرفته تا اعدادی که برای بدست آوردن یک استیک خوشمزه واقعی لازم است، جالب خواهد بود. | برای پخت یک استیک چقدر انرژی لازم است؟ |
22664 | من می دانم که: $G=6.67300 × 10^{-11}\dfrac{Nm^2}{kg^2}$(ثابت گرانشی) $K_e=9×10^9\dfrac{Nm^2}{C^ 2}$(ثابت الکتریکی یا ثابت کلومب) $k_m=1×10^{-7}\dfrac{Ns^2}{C^2}$(ثابت مغناطیسی) * * * اما معنی این مقادیر چیست؟ آیا با کمی تغییر در این مقادیر، جهان بسیار متفاوت خواهد بود؟ چه می شد اگر آنها را نمی شناختیم؟ | معنای فیزیکی ثابت های جهانی مانند ثابت های مغناطیسی، الکتریکی و گرانشی چیست؟ |
7441 | وقتی پسر بودم، رویاپردازی می کردم که برجی چنان بلند بسازم که بالای آن از بالای جو زمین بیرون بیاید و به فضا نزدیک شود. شاید یک منطقه گرانش صفر در پنت هاوس وجود داشته باشد که من و دوستانم میتوانستیم به اطراف بپریم و نسخههای فضایی بازیها و ورزشهای مختلف زمینی را در بهترین شرایط صفر گرم انجام دهیم. در کمال ناامیدی من و با وجود تمام پیشرفت های تکنولوژیکی در سی یا چند سال گذشته، هیچ کس چنین ساختاری را ساخته است. آیا کسی میتواند محدودیتها/محدودیتهای فیزیکی را توضیح دهد که مانع از تحقق فانتزی من از برج فضایی میشود؟ به روز رسانی: به نظر می رسد این پروژه Kickstarter کاملاً مطمئن است ... | برای ساخت برج به چه املاکی نیاز دارید؟ |
133554 | من یک مرد فیزیک نیستم، اما این چیزی است که همیشه در مورد آن فکر می کردم. اگر ساعتی که توسط جسمی با جرم زیاد حرکت می کند کندتر حرکت می کند، این چه تاثیری بر چگالی کیهان دارد. به نظر من با انبساط جهان، چگالی آن از دست میرود و بنابراین با انبساط جهان، ساعتها سریعتر کار میکنند. آیا این درست است؟ و اگر چنین است، آیا این می تواند درک یک انبساط شتابان را در یک جهان فرضی با انبساط ثابت ایجاد کند. من می خواهم چیزهایی را که به آنها اعتقاد دارم و به انفجار بزرگ اعتقاد دارم را درک کنم. به نظر میرسد که اگر جهان در نقطهای تکینگی بود، یک ساعت نزدیک بینهایت کند میرفت. آیا با وجود اتفاقات زیادی که در چند ثانیه اول رخ می دهد، چند ثانیه اول انفجار بزرگ، شاید از منظری دور، آهسته تلقی می شود؟ (من مطمئن نیستم که مغز انسان زمان را چگونه درک می کند). عدم درک کامل من را ببخشید. من فقط کنجکاو هستم که آیا و چگونه این در مدل ها لحاظ شده است. | آیا کسی می تواند اثرات انبساط زمان بر انبساط جهان را توضیح دهد |
43326 | خطوط گمشده در ادغام چیست؟ $$\frac{\text d \langle {p} \rangle}{ \text{d} t} $$ $$= \frac{\text d}{\text d t} \int\limits_{-\infty} ^{\infty} \Psi^* \left( \frac{\hbar}{i}\frac{\partial}{\partial x} \right) \Psi ~\text d x$$ $$= \frac{\hbar}{i}\int\frac{\partial }{\partial t} \left(\Psi^*\frac{\partial\Psi}{\partial x}\right )~\text d x $$ $$= \frac{\hbar}{i}\int \frac{\partial \Psi^*}{\partial t}\frac{\partial \Psi}{\partial x} +\Psi^*\frac{\partial }{\partial x}\frac{\partial \Psi }{ \partial t} ~\text {d} x$$ $$= \frac{\hbar}{i} \int\left( -\frac{i\hbar}{2m}\frac{\partial^2 \Psi^*}{\partial x^2}+\frac{i}{\hbar} V\Psi^*\right)\frac{\partial \Psi}{\partial x}+\Psi^* \frac{\partial}{\partial x} \left(\frac{i\hbar}{2m} \frac{\partial^2 \Psi }{\partial x^2} -\frac{i}{\hbar}V\Psi \right)~\text d x$$ $$=\int\left(V\Psi^*-\frac{\hbar^2}{2m}\frac{\partial^2 \Psi^*}{\partial x^2}\right) \frac{ \partial \Psi}{\partial x}+\Psi^*\frac{\partial}{\partial x}\left(\frac{\hbar^2}{2m}\frac{\partial^2 \Psi}{\ x^2}-V\Psi\right)\متن d x$$ $$=\سمت چپ. \left(V\Psi^*-\frac{\hbar^2}{2m}\frac{\partial^2 \Psi^*}{ \partial x^2} \right) \Psi \right|_{- \infty}^{\infty}-\int\left(\frac{\partial}{\partial x} (V\Psi^*)-\frac{\hbar^2}{2m}\frac{\partial^3 \Psi^*}{ \partial x^3}\right)\Psi \text d x+ \چپ. \Psi^*\left(\frac{\hbar^2}{2m}\frac{\partial^2 \Psi}{\partial x^2} - V\Psi\right)\right|_{-\infty}^\infty-\int\frac{\partial\Psi^*}{\partial x} \left( \frac{\hbar^2}{2m} \frac{\partial ^2 \Psi}{\partial x^2} - V \Psi \right)\text d x$$ $$=0 + \int\left(\frac{\hbar^2}{2m}\frac{\partial^3 \Psi^*}{ \partial x^3}-\frac{\partial}{\partial x} (V\ Psi^*)\right) \Psi \text d x+0+\int\frac{\partial\Psi^*}{\partial x}\left(V\Psi - \frac{\hbar^2}{2m}\frac{\partial^2 \Psi}{\partial x^2}\right) \text d x$$ $$=\int\frac{\hbar^2}{ 2m} \left(\frac{\partial^3\Psi^*}{\partial x^3}\Psi -\frac{\partial\Psi^*}{\partial x} \frac{\partial^2\Psi}{\partial x^2}\right)+\frac{\partial\Psi^*}{\partial x}(V\Psi )-\frac{\partial}{\ x نسبی (V\Psi^*)\Psi\text d x $$ $$\vdots$$ $$=\int \frac{\hbar^2}{2m}\left( \Psi^* \frac{\partial^3 \Psi}{\partial x^3} -\frac {\partial^2 \Psi^*}{\partial x^2} \frac{\partial \Psi}{\partial x} \right)+\left( V \Psi^* \frac{\partial \Psi}{\partial x}-\Psi^* \frac{\partial}{\partial x} (V \Psi) \right)~\text d x$$ $$\vdots $$ $$= \int \left( V \Psi^* \frac{\partial \Psi}{\partial x}- \Psi^* \frac{\ جزئی V}{\جزئی x} \Psi-\Psi^*V \frac{\partial \Psi}{\جزئی x} \right)~\text d x$$ $$= \int\limits_{-\infty}^{\infty} -\Psi^* \frac{\partial V}{\partial x} \Psi ~\text {d} x$$ $$=\left\langle - \frac{ \partial V }{\partial x} \right\rangle $$ | اشتقاق قضیه ارنفست در یک مورد خاص |
126670 | من یک ذره با انرژی کل $E$ دارم که در پتانسیل $$U(x) = -\frac{\cos^4x}{2} - m \cos x - f \sin x محدود شده است. $$ ثابت های $f$ و $m$ هر دو در محدوده (2،2-) هستند. انرژی به گونهای است که ذره در حالت محدود قرار دارد و نقاط عطف $x_1$ و $x_2$ در دو طرف مبدا دارد. من می خواهم عبارت زیر را انجام دهم: > اگر و فقط اگر $f = 0$، $$\int_{x_1}^{x_2} \frac{\sin x dx}{\sqrt{E - U(x)}} > = 0.$$ یک جهت از مفهوم ساده است. اگر $f=0$، پتانسیل زوج است و $x_1 = -x_2$. از آنجایی که انتگرال فرد است، این انتگرال به وضوح ناپدید می شود. اما من با نشان دادن اینکه انتگرال صفر است فقط در صورتی که $f = 0$ باشد مشکل دارم. آیا این حقیقت دارد؟ به نظر می رسد که راه حل های عددی من برای معادلات حرکت این را نشان می دهد. ویرایش: من انتگرال را به صورت عددی در Mathematica با $E = -2، ~m = 2$ و برای طیف وسیعی از مقادیر $f$ ارزیابی کردم. نمودار زیر مقدار انتگرال را در محور عمودی و مقدار ورودی $f$ را در افقی نشان می دهد. به نظر می رسد که هیچ مدرکی که بر یکنواختی تکیه کند کار نخواهد کرد.  | چه زمانی این انتگرال صفر است؟ |
11295 | ایده ابر تقارن هادرونیک در اواسط دهه 1960 سرچشمه گرفت و از مشاهده این موضوع ناشی می شود که باریون ها و مزون ها دارای شیب های رگه مشابهی هستند، گویی آنتی کوارک ها و دیکوارک ها ابر شریک هستند. این به بهترین شکل با فرض یک مدل رشته QCD از باریون ها توضیح داده می شود که در آن یک دی کوارک جایگزین یک آنتی کوارک در یک انتهای رشته می شود، اما مدل های ابررشته ای وجود دارند که در آنها رابطه باریون-مزون یک ابرتقارن واقعی است. در سال 2005، آلخاندرو ریورو پیشنهاد کرد که مزون ها به لپتون ها هستند، همانطور که دی کوارک ها برای کوارک ها هستند. اگر کوارک بالایی از در نظر گرفتن حذف شود، زیرا آنقدر سنگین است که نمیتوان آن را هادرونی کرد، آنگاه جفت کوارک-آنتی کوارک به اندازه کافی برای مطابقت با بارهای الکترومغناطیسی همه لپتونها، با چند جفت باقیمانده u,c با بار 4/3±، دارد. ساخت و ساز کمی پیچیده است، اما این احتمال که ابرتقارن درست در مقابل ما باشد آنقدر شگفت انگیز است که فقط فریاد می زند که بررسی شود. من یک بحث مداوم با ریورو دارم، در مورد اینکه آیا مکاتبات او ممکن است در یک مدل preon، یا یک مدل جزئی ترکیبی، یا یک ساختار پیچیده نظریه ریسمان تحقق یابد. در همین حال، میخواهم بدانم، **آیا دلیلی وجود دارد که چرا این امر محقق نمیشود؟ در نظریه SUSY، نه تنها طیف باید فوق متقارن باشد، بلکه برهمکنشهای بین ذرات نیز باید باشد. تا اینجا، تنها چیزی که ریورو داشته این است که برخی از اعداد کوانتومی دیکوارکها/مزونها را میتوان با برخی از اعداد کوانتومی کوارکها/لپتونهای بنیادی مرتبط کرد، درست مثل اینکه آنها عناصر یک ابر میدان واحد هستند. من گمان می کنم (اما من آنقدر مبتدی هستم که حتی نمی توانم این را تأیید کنم) که می توانید مطابقت را در یک نظریه ابرمتقارن QCD-مانند درک کنید، اگر ابتدا بر حسب متغیرهای مزون و دی کوارک و سپس ابرتقارن بیان شود. کاملاً شکسته شد (به نظرات #40 تا #44 مراجعه کنید)، اما این امر به نوعی بی اهمیت خواهد بود. با این وجود، من فکر میکنم این احتمال که ابرتقارن دقیقاً در مقابل ما قرار دارد، به اندازه کافی مهم است، که کسی باید حتی چنین درک «بیاهمیت» از مکاتبات ریورو را بررسی کند، تا بفهمد (1) آیا چنین شکل «سختی» وجود دارد یا خیر. شکستن سوزن ممکن است به طور واقع بینانه رخ دهد (2) چگونه بر نقش ها و مشکلات مختلف مرتبط با ابرتقارن در تفکر فیزیکی معاصر تأثیر می گذارد (حفاظت از جرم هیگز، مسائل مربوط به ساخت مدل های فنی مانند مشکل طعم فوق متقارن، مشکل جرم گائوگینو، مشکل CP فوق متقارن و ...) را تامین کنید. | مکاتبات الخاندرو ریورو: دیکوارک ها و مزون ها به عنوان ابر شرکای کوارک ها و لپتون ها |
86640 | من میدانم که اجبار، میدان/نیروی مورد نیاز برای مغناطیسزدایی/مغناطیس کردن یک ماده فرومغناطیسی است. اگر دو میدان مغناطیسی متضاد با مقادیر مختلف H داشته باشیم که روی یک فرومغناطیس یکسان عمل کنند چه اتفاقی میافتد؟ **H1** = 50 Oe **H2** = 10 Oe قدرت اجباری ماده 0.5 Oe است، چه اتفاقی می افتد؟ آیا به میدان قوی تر (H1) مغناطیسی خواهد ماند؟ یا **مغناطیس = 0**؟ | اجبار یک ماده فرومغناطیسی؟ |
60008 | این سوال برای مدت زیادی درگیر بود... این یک تیر با سطح مقطع مستطیلی با دیواره نازک است و نیروی برشی در فاصله ای از مرکز برش عمل می کند. من می دانم که تجزیه من از آن نیرو به لنگر پیچشی و نیروی برشی عمل کننده مرکز برشی صحیح است، اما به دلایلی جریان های برشی با هم جمع نمی شوند... به جای ایجاد برشی بالاتر در سمت چپ صلیب- بخشی که من از نمودار خود انتظار دارم، آنها برشی بالاتری را در سمت راست مقطع ایجاد می کنند، به نوعی تصویر آینه ای از آنچه من انتظار دارم. من سعی کردم اشتباهم را با نگاه کردن به کتابها، وبسایتها، یادداشتها پیدا کنم، اما هیچکدام از آنها مستقیماً به این موضوع نمیپردازند، و هیچ انتخاب دیگری برای من باقی نمیگذارد. :( لطفا کسی میتونه به من بگه من چه اشتباهی میکنم؟ همچنین بابت تار بودن تصویر و نمودارهای بهم ریخته پوزش میطلبم...اگر بی فایده بود یک عکس جدید میکشم.   | جریان برشی متناظر با نیروی برشی خارج از مرکز یک تیر با مقطع بسته (تحلیل سازه - مکانیک) |
90804 | چند روزی است که این سوال در ذهن من وجود دارد، یعنی چرا روشنایی نور ساطع شده از هر منبع نوری در اطراف ما با فاصله کاهش می یابد؟ روشنایی نور از نور لوله، نور خیابان، و غیره یا هر نوری از هر منبع اطراف ما، با فاصله کاهش می یابد. همانطور که معلمم به من آموخت که نور نوعی تشعشع است، فکر کردم این کاهش روشنایی ممکن است به دلیل جذب تابش در محیط باشد. نمیدونم درسته یا غلط اگر اشتباه است، لطفاً توضیح دهید _ چرا با افزایش فاصله از منبع نور، روشنایی نور کاهش می یابد؟_ اگر فرض کنیم که کاهش روشنایی نور به دلیل جذب تشعشع در محیط است، پس _در خلاء (جایی) ما نمی توانیم اتلاف انرژی را فرض کنیم)، آیا در روشنایی نور با توجه به فاصله از منبع نور کاهشی وجود نخواهد داشت؟_  | آیا روشنایی نور با تغییر فاصله نسبت به منبع در خلاء ثابت می ماند؟ |
60241 | هنگام انجام آزمایشی برای مشاهده رزونانس اسپین الکترون، از مولکولهای DPPH استفاده میکنیم زیرا حاوی یک الکترون جفتنشده روی یکی از اتمهای N هستند. سوال من این است که چرا نمی توان از الکترون های آزاد در این آزمایش استفاده کرد؟ مشکل پرتو الکترون یا فلز چیست؟ هر گونه کمکی بسیار قدردانی خواهد شد. | رزونانس اسپین الکترون و الکترون های آزاد |
129002 | من خوانده ام که چگونه پروتکل BB84 می تواند کار کند. با این حال، من نتوانستم راهی برای اجرای آن در آزمایشگاه ببینم تا بتوانم در آزمایشگاه اپتیک کوانتومی دانشگاه نمایشی انجام دهم. با توجه به آنچه خواندهام، فکر میکنم راهی برای نشان دادن این موضوع این است که به نوعی در هر بار فقط یک فوتون شلیک کنید، هر بار با تنظیمات آمادهشده برای قطبش فرستنده و گیرنده، اما بسیار غیرعملی به نظر میرسد. | چگونه می توانم واقعاً از پروتکل BB84 استفاده کنم؟ |
90272 | من یک ماتریس چگالی داده شده با $\rho:=\frac{1}{2} |\psi_1 \rangle \langle \psi_1|+\frac{1}{8} |\psi_2 \rangle \langle \psi_2| +\frac{3}{8} |\psi_3 \rangle \langle \psi_3|.$ کجا $|\psi_1\rangle := \frac{1}{\sqrt{2}}(|0. \rangle -i |1. \rangle )$ $|\psi_2\rangle := \frac{1}{\sqrt{3}}(|0 \rangle - |2. + |3 \rangle )$ که در آن $|0.\rangle := |0\rangle \otimes |0\rangle$|1.\rangle := |0\rangle \otimes |1\rangle$ $|2.\rangle := |1\rangle \otimes |0\rangle$ $|3.\rangle := |1\rangle \otimes |1\rangle$ حالا میخواستم بنویسم $\rho_A$، به این معنی که باید پایه B را ردیابی کنم. دریافت کردم: $\rho_A=\frac{1}{2}\left(\frac{1}{2}|0\rangle \langle 0 |+ \frac{1}{2}|0\rangle \langle 0|\right)+\frac{1}{8}\left(\frac{1}{3}|0\rangle \langle 0|+ \frac{1}{3}|1\rangle \langle 1|-\frac{1}{3}|0\rangle \langle 1|- \frac{1}{3}|1\rangle +\langle 0 |\right)+\frac{3}{8}\left(\frac{1}{2}|0\rangle \langle 0|+ \frac{1}{2}|1\rangle \langle 1|\right)$ مشکل اینجاست: ردپای $tr(\rho_A)=\frac{1}{2}(\frac{1}{2}+\frac{1}{2})+\frac {1}{8}(\frac{1}{3}+\frac{1}{3})+\frac{3}{8}(\frac{1}{2}+\frac{1}{ 2}) \neq 1$ و بنابراین این نمی تواند یک ماتریس چگالی باشد. چه اشتباهی انجام داده ام؟ - این را به این شکل گسترده نوشته ام تا برای شما راحت تر ببینید چه چیزی را پایین آورده ام. آیا کسی اینجا می داند که چگونه این کار را به درستی انجام دهد؟ | اشتباه مکانیک کوانتومی در ردیابی جزئی |
94316 | من یک دانش آموز دبیرستانی هستم و در مورد امواج الکترومغناطیسی و نحوه انتقال انرژی و اینکه میدان های الکتریکی و مغناطیسی یکدیگر را حفظ می کنند مطالعه می کردم. من همچنین در مورد امواج طولی خوانده ام که به دلیل انقباضات و انقباضات حرکت می کنند و همچنین انرژی را با تغییر موقعیت نسبی ذرات محیط منتقل می کنند. بنابراین، من در این فکر بودم که آیا ممکن است موجی وجود داشته باشد که از طریق یک اتم یا ذره زیر اتمی حرکت کند که با تغییر حالات کوانتومی ذرات مذکور از آن عبور کند؟ به عنوان مثال، یک ذره ممکن است بین حالات کوانتومی مختلف در نوسان باشد و ذرات اطراف آن نیز ممکن است این کار را انجام دهند، اما به گونه ای که به نظر می رسد یک موج از آنها عبور می کند. | آیا موجی وجود دارد که حالات کوانتومی ذرات را تغییر دهد؟ |
90802 | این سوال مربوط به سوال قبلی من است و مشکل تکلیف بود و موعد آن دو هفته پیش بود. _مسئله_: ثابت کنید که چهار معادله انیشتین $$ G_{0\nu} = 8\pi T_{0\nu} $$ باید مشتق زمانی مرتبه دوم داشته باشند و بنابراین به عنوان معادلات محدودیت عمل میکنند. من یک استدلال خوب در یادداشت های سخنرانی کارول پیدا کردم، $$ \partial_0 G^{0\nu} =-\partial_i G^{i\nu} -\Gamma^{\mu}_{\mu\lambda} G^{ \lambda \nu} -\Gamma^{\nu}_{\mu\lambda} G^{\mu \lambda} $$ زیرا حداکثر مشتق زمانی مرتبه دوم وجود دارد در RHS، $G^{0\nu}$ حداکثر دارای مشتق زمانی مرتبه اول است. اما $G_{0\nu}$ برای یک معیار کلی با $G^{0\nu}$ متناسب نیست. در واقع $G_{0\nu} = G^{\mu\lambda}g_{0\mu} g_{\lambda \mu}$ حاوی مواد دیگری غیر از $G^{0\mu}$ است. البته میتوانیم از $G_{\mu\nu}{}^{;\nu}=0$ استفاده کنیم تا ثابت کنیم که در $G_{0\nu}$ مرتبه دوم $\partial^0$ وجود ندارد. اما اکنون مشتق فضایی در اینجا یک مشتق مختلط است، $\partial^i = g^{i\mu} \partial_\mu$. دو مشتق فضایی از این دست میتوانند مشتق زمانی مرتبه دوم داشته باشند. من گمان می کنم که فقط نسخه $G^{0\nu}$ درست باشد. با این حال، در اینجا از $G_{0\nu}$ به جای $G^{0\nu}$ برای معادلات محدودیت استفاده میشود، جایی که آنها دلیلی ارائه نکردند. اکنون اجازه دهید آن را به طور صریح به شکل صریح محاسبه کنم، در حالی که اصطلاحات حاوی حداکثر مشتق زمانی مرتبه اول حذف خواهند شد. بنابراین علامت $\sim$ واقعاً به این معنی است که هر دو طرف یک مشت مشتق زمانی مرتبه دوم دارند. $$R_{0\nu} = R^{\alpha}{}_{0\alpha\nu} \sim \Gamma^{\alpha}{}_{0\nu،\alpha}-\Gamma^{ \alpha}{}_{0\alpha,\nu} \sim \Gamma^{0}{}_{0\nu,0} -\Gamma^{\alpha}{}_{0\alpha,\nu }$$ $$R \sim \Gamma^{\alpha\beta}{}_{\alpha,\beta} - \Gamma^{\alpha\beta}{}_{\beta,\alpha} \sim \Gamma^{ \alpha 0}{}_{\alpha,0} - \Gamma^{0\alpha}{}_{\alpha,0}$$$$G_{0\nu} =\Gamma^{0}{}_{0\nu,0} -\Gamma^{\alpha}{}_{0\alpha,\nu} - \frac{1}{2}g_{0\nu }(\Gamma^{\alpha 0}{}_{\alpha,0} - \Gamma^{0\alpha}{}_{\alpha,0}) $$ ابتدا چیزهای داخل پرانتز، یعنی اسکالر را ارزیابی کنید خمیدگی، $$\Gamma^{\alpha 0}{}_{\alpha 0} = (g^{0\beta} \Gamma^{\alpha}{}_{\beta\alpha})_{,0 } = (g^{0\beta} \ln(|g|^{\frac{1}{2}})_{,\beta})_{,0} \sim g^{00} \ln(|g|^{\frac{1}{2}})_{,00} $$$$\Gamma^{\alpha}{}_{0\alpha} = g^{\alpha\beta } \Gamma^{0}{}_{\alpha\beta}=\frac{1}{2}g^{\alpha\beta} g^{0\mu}(g_{\mu\alpha,\beta } + g_{\mu\beta،\alpha} - g_{\alpha\beta، \mu} ) = -g^{\alpha\beta} g^{0\mu}{}_{،\beta}g_{\ mu\alpha} - \frac{1}{2} g^{\alpha\beta} g^{0\mu} g_{\alpha\beta,\mu} = -g^{0\mu}{}_ {,\mu} -g^{0\mu}\ln(|g|^{\frac{1}{2}})_{,\mu} \sim -g^{00}_{,0} - g^{00 }\n(|g|^{\frac{1}{2}})_{,0} $$ و بنابراین، $$R \sim 2g^{00}\ln(|g|^{\frac{1}{2}})_{,00} + g^{00}{}_{,00} $$ اکنون برای تانسور Ricci، $$ \Gamma^{0}{}_{0\nu} = \frac{1}{2}g^{0\mu}(g_{\mu 0, \nu} + g_{\mu \nu, 0} - g_{0\nu, \mu} ) \sim - \frac{1}{2}g^{0\mu}{}_{,0}( g_{\mu 0} \delta_{\nu 0} + g_{\mu\nu} ) -\frac{1}{2} g^{00}g_{0\nu,0} $$$\Gamma^{\alpha}{}_{0\alpha,\ nu} \sim \delta_{0\nu} \ln(|g|^{\frac{1}{2}})_{,00}$$ بنابراین، $$R_{0\nu} \sim - \frac{1} {2}g^{0\mu}{}_{,00}( g_{\mu 0} \delta_{\nu 0} + g_{\mu\nu} ) -\frac{1}{2} g^{00}g_{0\nu,00} \- \delta_{0\nu} \ln(|g|^{\frac{1}{2}})_{,00} $$ سرانجام انیشتین تانسور $$G_{0\nu} \sim - \frac{1}{2}g^{0\mu}{}_{,00}(g_{\mu 0} \delta_{\nu 0} + g_{\mu\nu} ) -\frac{1}{2} g^{00}g_{0\nu,00} \- \delta_{0\nu} \ln(|g|^{\frac{ 1}{2}})_{,00} - g_{0\nu} g^{00}\ln(|g|^{\frac{1}{2}})_{,00} -\frac{1}{2}g_{0\nu} g^{00}{}_{,00}$$ شاید اشتباهات ظریفی در محاسبه وجود داشته باشد (لطفاً به آنها اشاره کنید)، اما من نمی توانم به سادگی آن را بیشتر و در امتداد نشان دهید $\sim 0 $. **سوالات من** 1. آیا نسخه $G_{0\nu}$ بیانیه درست است؟ 2. آیا می توان آن را با ترفندی مشابه ترفند کارول اثبات کرد؟ 3. اشتباهی که در محاسبه صریح انجام دادم؟ یا هر هویت جادویی می تواند آن را $\sim 0$ کند | 4 معادله انیشتین بدون مشتق زمانی مرتبه دوم |
89975 | چندین سوال در مورد اینکه آیا زمان پیوسته است یا خیر وجود داشته است و به نظر می رسد که پاسخ آن در حال حاضر مشخص نیست. میدانم که مکانیک کوانتومی زمان را پیوسته میداند و هر ریاضیاتی که شامل ادغام در بازههای زمانی باشد، زمان را نیز پیوسته میداند. مطمئناً آزمایشاتی وجود دارد که نسبت به زمان گسسته با فواصل زیاد کاملاً حساس هستند. به نظر میرسد کوتاهترین پالس لیزر تاکنون تنها 67 آتوثانیه است (67 دلار \times 10^{-18}\: \mathrm{s}$) اما آیا این آزمایش در واقع فواصل زمانی را به بسیار کمتر از آن محدود نمیکند؟ آیا پالس های کوتاه لیزر حتی آزمایش خوبی برای تعیین اینکه آیا زمان گسسته است یا نه؟ **بنابراین، با فرض اینکه زمان پیوسته نیست، شناخته شده ترین کران بالا در فواصل زمانی چیست؟ همچنین، کدام آزمایش بهترین عملکرد را برای محدود کردن زمان ناپیوسته انجام داده است؟** | اگر زمان پیوسته نیست، شناخته شده ترین حد بالایی در طول فواصل زمانی چیست؟ |
95976 | من برای حل این مشکل مشکل دارم. بگوییم که الکترون ها از منبع S با سرعت بسیار آهسته ساطع می شوند. اگر هر دو شکاف S1 و S2 مشاهده شوند، تقریباً 50 درصد احتمال تشخیص الکترون در یکی از دو شکاف خواهیم داشت. الگوی تداخل از بین می رود و توزیع شدت به صورت مجموع دو منبع منفرد ظاهر می شود: I = I1 + I2. اما اگر فقط یک شکاف (S1) مشاهده شود چه؟ به نظر می رسد شکاف مشاهده شده (S1) یک توزیع نرمال ایجاد می کند، اما در مورد شکاف مشاهده نشده چطور؟ این آزمایش با تک تک الکترون ها انجام شده است، بنابراین می دانیم که اگر S1 و S2 هر دو مشاهده نشده باشند، توزیع شدت شامل یک عبارت نوسانی برای هر الکترون است. آیا نتیجه گیری اینکه یک الکترون باید از شکاف مشاهده نشده عبور کرده باشد به عنوان یک مشاهده محسوب می شود و بنابراین الگوی تداخل را از بین می برد؟ ویرایش: منبع را به الکترون تغییر داد | اگر در آزمایش دو شکاف فقط یک شکاف مشاهده شود، آیا شکاف مشاهده نشده یک الگوی تداخل ایجاد می کند؟ |
88737 | من در مورد حداکثر سرعت صحبت می کنم اگر فرض کنیم ماشینی با قدرت $P = 1000 \text{W}$ و نیروی اصطکاک 5 $ \mbox{N}$ دارم که در جهت مخالف عمل می کند. بعد از مدتی جستجو متوجه شدم که حداکثر سرعت توسط $P=Fv$ داده می شود، که در آن $P$ قدرت، $F$ نیرو، و $v$ سرعت است. من میدانم که $W=Fs$ و $P=W/t$ و $s/t$ $v$ است، بنابراین بله، من میدانم که معادله از کجا آمده است، اما آیا این سرعت متوسط نخواهد بود و نه حداکثر سرعت؟ و نیروی اصطکاک نیرویی نیست که کار را انجام می دهد، پس چرا از آن در معادله استفاده می شود؟ امیدوارم سوالم را به اندازه کافی روشن کرده باشم، پیشاپیش از شما متشکرم! | رابطه بین قدرت و حداکثر سرعت |
116328 | همانطور که توسط Prof.Wen در زمینه مرتبه های کوانتومی مایعات اسپین بحث شد، **PSG** به عنوان تمام تبدیل هایی که میدان میانگین آنساتز را ثابت می گذارند، تعریف می شود، **IGG** به اصطلاح گروه گیج ثابت می باشد. توسط تمام تبدیلهای گیج شکل میگیرد که میدان میانگین آنساتز را ثابت میگذارد و **SG** نشاندهنده معمول است. گروه تقارن (به عنوان مثال، تقارن فضای شبکه، تقارن زمان- معکوس، و غیره)، و این گروه ها به صورت زیر مرتبط هستند **SG** = **PSG/IGG**، که در آن **SG** را می توان به عنوان _ضریب مشاهده کرد. گروه_. با این حال، در ریاضیات، نام _projective group_ معمولاً به _quotient_ group_ اطلاق می شود، مانند گروه واحد ویژه _پروفکتیو_$PSU(2)=SU(2)/Z_2$، و در اینجا $PSU(2)$ است. در واقع گروه $SO(3)$. بنابراین از نظر فیزیکی چرا ما **PSG** را به جای **SG** _پروفکتیو_ می نامیم؟ خیلی ممنون. | چرا به گروه تقارن تصویری (PSG) فرافکنی گفته می شود؟ |
94318 | آیا میدان هیگز در فضای اطراف ما است؟ من آن را به این صورت می فهمم که فیلد هیگز دارای مقدار ثابتی در هر نقطه فضا زمان است، درست است؟ و این مقدار مقدار انتظار خلاء است. این مقدار مسئول جرم دادن به ذرات بنیادی مانند فرمیون ها است، درست است؟ در لاگرانژی برای فرمیون e یک عبارت $g \phi_0 \bar \psi \psi$ وجود دارد. $g$ ثابت کوپلینگ Yukawa و $\phi_0$ مقدار انتظار خلاء است، درست است؟ | میدان هیگز در فضای اطراف ما؟ |
6745 | اخبار اخیر حاکی از آن است که > مقامات ژاپنی روز شنبه تایید کردند که پس از انفجار یک ساختمان در محل، تشعشعات از یک نیروگاه هسته ای زلزله زده نشت کرده است. تأثیر نشت هسته ای چه خواهد بود؟ | تأثیر نشت هسته ای در ژاپن چیست؟ |
64035 | آیا نسخه به روز شده ای از مثلث کیهان شناسی با نتایج اخیر PLANCK موجود است؟  | مثلث کیهانی با نتایج PLANCK |
13996 | این ممکن است بی اهمیت به نظر برسد، اما من در استخراج شکل تفاضل محدود معادله گرما با تابع هدایت حرارتی $a(x)$ بسته به $x$: $$\frac{\جزئی u(x, t) مشکل دارم. )}{\partial t} = \frac{\partial }{\partial x}[a(x)\frac{\partial u(x, t)}{\partial x}]$$ من در استخراج سمت راست اجازه دهید $h$ مرحله فاصله باشد، و $x_{i−1}=x_i−h$ و $x_{i+1}=x_i+h$. من می خواهم سمت راست گره $i$ را ارزیابی کنم. اگر تفاوتهای متمرکز را انتخاب کنم، دریافت میکنم: $$\begin{align*}\left\\{\frac{\partial}{\partial x}\left[ a(x)\frac{\partial \, u(x, t)}{\partial x}\right]\right\\}_i &= \frac{\left[a(x)\frac{\partial\, u(x, t)}{\partial x}\right]_{i+1/2} - \left[a(x)\frac{\partial \, u(x, t)}{\partial x}\right]_{i-1/2 }}{h} \\\ &= \frac{a_{i+1/2}\left[\frac{u_{i+1}-u_{i}}{h}\right] - a_{i-1/2}\left[\frac{u_{i}-u_{i-1}}{h}\right]}{h} \end{align*}$$ اشکالی ندارد؟ رسانایی باید بین گره هایی باشد که من محاسبه می کنم؟ (به طور شهودی به نظر می رسد که این معقول است). آیا راهی وجود دارد، مثلاً با استفاده از تفاوتهای رو به جلو یا عقب، از گرههای رسانایی استفاده کنیم که با گرههایی که من محاسبه میکنم همپوشانی دارند (من فقط گرههای ایندکس شده میانگر را محاسبه میکنم)؟ آیا می توانم یک رویکرد تفاوت متمرکز را برای یک مشتق و یک رویکرد رو به عقب یا رو به جلو را برای دیگری ترکیب کنم؟ من واقعا از هر اشاره ای قدردانی می کنم. پیشاپیش متشکرم فدریکو | فرمول تفاضل محدود معادله گرما با رسانایی حرارتی در یک بعدی |
119442 | آیا تعریف انفجار اتمی مستلزم برهمکنش دو یا چند اتم است یا اینکه یک اتم می تواند منبع انفجار باشد؟ راه دیگری برای بیان همین سوال. آیا یک انفجار اتمی شامل یک اتم منفرد بدون هیچ اتم دیگری در شروع یا واکنش زنجیره ای انفجار وجود دارد؟ | آیا یک اتم می تواند منفجر شود؟ |
60248 | من یک مشکل تکلیف دارم که نمی توانم آن را شروع کنم، در زیر اولین بیت است. احساس میکنم باید بتوانم برای پیدا کردن $C$ ادغام کنم، اما یک انتگرال واگرا دریافت میکنم. کسی میتونه راهنمایی کنه که کجا برم اینجا؟ > ذره ای به جرم m در یک چاه مربع بی نهایت یک بعدی قرار دارد، با $U = > 0$ برای $0 < x <a$ و $U = ∞$ در غیر این صورت. حالت های ویژه انرژی آن دارای > انرژی است $E_n = (\hbar πn)^ 2/2ma^2$ برای عدد صحیح مثبت $n.$ یک تابع موج نرمال شده ذره در زمان $t = 0$ $$ψ(x,0) را در نظر بگیرید. ) = Cx(a − > x).$$ ثابت واقعی $C$ را تعیین کنید. | عادی کردن یک تابع موج |
56856 | من سعی می کنم فرمولی برای محاسبه چگالی یک جسم نامنظم استخراج کنم. من می توانم وزن ( **نادرست**) جسم را در هوای خالص (با چگالی معلوم) و وزن ( **نادرست**) جسم را در آب (با چگالی معلوم) اندازه گیری کنم. من نمی توانم (مستقیم) حجم جسم و وزن واقعی آن را (در خلاء) اندازه گیری کنم. من این روش را امتحان کردم: $$G_{air} = G_{vaccum} - B_{air} $$ $$G_{water} = G_{vaccum} - B_{water} $$ که در آن $B$ نیروی شناور است. حل هر دو معادله برای $G_{vaccum}$ $$G_{vaccum} = G_{air} + B_{air}$$ $$G_{vaccum} = G_{water} + B_{water}$$ بنابراین $$ میدهد G_{air} + B_{air} = G_{water} + B_{water}$$ زیرا $B_{هوا} = \rho_{هوا} V g$ پاسخ. $B_{water} = \rho_{water} V g$ و $$V = \frac{m_{obj}}{\rho_{obj}}$$ میتوانم بنویسم: $$ G_{air} - G_{water } = B_{آب} - B_{هوا}$$ $$ G_{هوا} - G_{water} = Vg \left(\rho_{آب} - \rho_{air}\right)$$ $$ \frac{G_{air} - G_{water}}{\rho_{water} - \rho_{air}} = \frac{m_{obj}g}{\ rho_{obj}} $$ و اینجاست که من گیر کردهام، زیرا نمیتوانم وزن واقعی جسم $m_{obj}$ را اندازهگیری کنم. احساس میکنم اینجا چیزی را گم کردهام... خب، چگونه میتوانم این معادله را حل کنم تا در نهایت معادلهای برای $\rho_{obj}$ بدست بیاورم؟ اگر چیزی را فراموش کردم که بتوانم اندازه گیری کنم به من بگو. * * * **ویرایش:** البته می توانم فرض کنم که تأثیر نیروی شناور در هوا ناچیز است و بنویسم: $$ m_{obj}g \approx G_{air} $$ سپس می توانم فرض کنم که چگالی هوا بسیار کمتر از چگالی آب است و بنویسید: $$ \rho_{water} - \rho_{air} \approx \rho_{water} $$ با استفاده از این دو فرض میتوانم بنویسم: $$ \rho_{obj} = \rho_{water} \frac{G_{air}}{G_{air} - G_{water}} $$ آیا میتوانم فقط اولین سادهسازی را فرض کنم و دوم نیست و نتیجه بهتری می گیرید؟ و همچنان: چگونه می توانم مشکل را بدون آن ساده سازی ها حل کنم؟ | چگالی را با کمک شناور اندازه گیری کنید |
60242 | من به پیوند بین معادله بلک و اسکولز و مکانیک کوانتومی علاقه مند هستم. من از PDE Black & Scholes شروع می کنم $$ \frac{\partial C}{\partial t} = -\frac{1}{2}\sigma^2 S^2 \frac{\partial^2C}{\partial S^2} -rS\frac{\partial C}{\partial S}+rC $$ با شرط مرزی $$C(T,S(T)) = \left(S(T)-K\right)_+.$$ انجام تغییر متغیرهای $q=\ln(S)$ این معادله $$ \frac{\partial C}{\partial t} = H_ را بازنویسی میکند. {BS}C $$ با همیلتونین بلک و اسکولز ارائه شده توسط $$H_{BS} = -\frac{\sigma^2}{2} \frac{\partial^2}{\partial q^2}+\left(\frac{1}{2}\sigma^2 - r\right)\frac{\partial}{\partial q} +r.$$ اکنون این معادله را با معادله شرودینگر مقایسه میکنم برای ذره آزاد با جرم $m$ : $$i\hbar \frac{d\psi(t)}{dt} = H_0\psi(t),\quad \psi(0)=\psi$$ با همیلتونی (در نمایش مختصات) که با $$H_0 = -\frac{\hbar^2}{2m} \frac{d^2}{dq^2} داده میشود. $$ مشکل من از این واقعیت ناشی می شود که منابع مختلفی که در حال حاضر می خوانم توضیح می دهند که این دو مدل تا برخی تغییرات متغیرها (یعنی $\hbar=1$) معادل هستند. $m=1/\sigma^2$ و زمان فیزیکی $t$ با زمان اقلیدسی $-it$ جایگزین شد. با این حال، توجیه آنها برای وجود عبارات $$\left(\frac{1}{2}\sigma^2 - r\right)\frac{\partial}{\partial q} +r$$ در همیلتونی به نظر من خیلی مشکوک است یکی از آنها می گوید که این اصطلاحات یک پتانسیل (وابسته به سرعت) هستند. یکی دیگر می گوید که این عبارت مشکلی ندارد زیرا به راحتی می توان آن را حذف کرد، این است که یک قاب را انتخاب کنیم که با ذره حرکت می کند. من واقعاً برای توجیه اینکه چرا، حتی با این اصطلاح، میتوانیم بگوییم که سیستم بلک و اسکولز معادل سیستمی است که از ذره آزاد کوانتومی میآید، مشکلاتی دارم. من این استدلال بالقوه را دوست ندارم، زیرا (برای من) یک پتانسیل باید تابعی از $q$ باشد (بنابراین برای مثال برای عبارت $+r$ خوب است) اما به مشتق بستگی ندارد. آیا می توانید نظر خود را در مورد این مشکل به من بگویید؟ | بلک و اسکولز و مکانیک کوانتومی |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.