_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
121943 | در اینجا کتاب من نقص توده را توضیح می دهد: > _ ذرات درون هسته با یکدیگر تعامل دارند - آنها احساس جاذبه می کنند. انرژی پتانسیل $U$ چنین جاذبه ای منفی است، زیرا > در غیاب این نیروها، انرژی پتانسیل را صفر در نظر می گیریم. بنابراین > می توانیم انرژی کل را به صورت زیر بنویسیم:_ $$E=E_{rest}+U$$ _از تقسیم $E$ بر $c^2$ > جرم را بدست می آوریم، و چون $U <0$ جرم هسته کمتر از > مجموع نوکلئون های منفرد است._ حالا، من با عبارت $U$ مشکل دارم. می دانیم که می توانیم سطح صفر را برای PE خودسرانه انتخاب کنیم. بنابراین، $E$ نمی تواند به خوبی تعریف شود (تا ثابت). با این حال، اندازهگیریهای واقعی از قرارداد استاندارد صفر PE در بینهایت پیروی میکنند. پس چگونه می توانم تناقض را حل کنم؟ (بدیهی است که من اشتباه می کنم، اما دلیل آن را نمی فهمم). این سوال من را به یک سوال کلی تر در مورد رابطه $E=mc^2$ هدایت می کند. وقتی با انرژیهای بالقوه سروکار داریم، $m$ ارزش خاصی ندارد. فقط **تغییر** در جرم جرم است، زیرا فقط تغییر در انرژی پتانسیل معنای فیزیکی دارد (و می توان دقیقاً تعریف کرد). اما جرم کمیتی است که ما هر روز با دقت اندازه گیری می کنیم و هیچ ابهامی در مقدار آن وجود ندارد، علیرغم این واقعیت که سیستم هایی که اندازه گیری می کنیم اغلب مقداری انرژی پتانسیل را شامل می شوند. | در مورد نقص انبوه |
91990 | وسوسه انگیز است که فرض کنیم منشأ هیدروژن بخار آب از دنباله دار است، در این صورت، چه فرآیندی مولکول آب (یا شاید مولکول آمونیاک؟) را تجزیه می کند؟ آیا هیدروژن واقعاً یون هیدروژن است؟ اگر هیدروژن یون هیدروژن باشد، آیا منبع در واقع پلاسمای خورشیدی است که توسط باد خورشیدی آورده شده و توسط میدان مغناطیسی دنباله دارها به دام افتاده است؟ | منشأ و ماهیت پوشش هیدروژنی واقع در سمت خورشید یک کما دنباله دار چیست؟ |
34312 | اخیراً مقاله ای خواندم مبنی بر اینکه ماده تاریک در اطراف خورشید وجود دارد، اما اگر چنین است، پس چرا ما می توانیم آن را به وضوح ببینیم. اگر ماده نامیده شود، مانعی در تشعشعات دریافتی ما نشان می دهد و شراره های خورشیدی باید به سمت آنها برگردند، اگرچه مستقیماً به سمت ما می آیند. برای نزدیک ماندن به خورشید باید با سرعت بسیار بالایی در حال چرخش باشد، آیا اینطور است؟ آیا نوعی اثر گرانشی روی بقیه سیستم ایجاد می کند؟ آیا ثابت است یا افزایش یا کاهش سایز دارد؟ | آیا واقعا ماده تاریک در اطراف خورشید وجود دارد؟ |
62795 | هفته گذشته رصدخانه نوترینوهای قطب جنوب IceCube یک بیانیه مطبوعاتی منتشر کرد که در آن از کشف احتمالی دو نوترینو با انرژی بیش از 1 PeV خبر داد. آیا کسی در اینجا مایل است به من کمک کند تا اهمیت این اعلامیه را درک کنم؟ اگرچه در مطبوعات گزارش شد که این نوترینوها از خارج از کهکشان ما سرچشمه گرفته اند، به نظر می رسد که بیانیه مطبوعاتی اولیه می گوید که این احتمالاً اولین مشاهده نوترینوهای «اخترفیزیکی» است. آیا مشاهدات دیگری از نوترینوهای خارج از کهکشانی وجود دارد؟ آیا حدس هایی در مورد فرآیندهایی که ممکن است ایجاد کنند وجود دارد؟ اگر یک نوترینو تحت تأثیر میدان های مغناطیسی قرار نگیرد، چگونه شتاب می گیرد؟ | نوترینوهای پرانرژی از کجا می آیند؟ |
99538 | اول از همه، من تقریباً هیچ چیز در مورد فیزیک نمی دانم. من مقاله کونتسویچ در مورد کوانتیزاسیون تغییر شکل منیفولدهای پواسون را می خواندم، اما نمی توانستم بفهمم شهود چنین عملیاتی چیست. چرا کلمه کوانتیزاسیون و ثابت پلانک در محصول ستاره وجود دارد؟ فیزیک در چنین تغییر شکل رسمی جبر کجاست $\mathscr{A} = \mathscr{C}^{\infty}(M)$؟ در واقع، نکته منحصر به فردی که می توانم درک کنم قسمت تغییر شکل است، زیرا (اگر اشتباه نکنم) به نظر می رسد تغییر شکل $\mathscr{A}$ در امتداد 2-cocycle $\\{ \cdot , \cdot\\}$ از مجتمع کوچین Hochschild. چیز دیگری که من هرگز به آن نرسیدم: چرا تغییر شکل فقط در بخش های سراسری انجام می شود و در کل شیف $\mathscr{C}^{\infty}$ انجام نمی شود؟ | شهود فیزیکی برای کوانتیزاسیون تغییر شکل منیفولدهای پواسون |
59491 | در این آزمایش ما فقط نیروی را در جهت z در نظر می گیریم، اما گرادیان میدان $\vec B$ طبق معادلات ماکسول منحصراً در جهت z وجود ندارد. پس چرا ما شاهد شکاف در جهات دیگر نیستیم؟ | تجزیه و تحلیل نیروی اتم نقره در آزمایش استرن-گرلاخ |
26821 | در اینجا پیشنهاد می شود: مبانی توجیه کننده مکانیک آماری بدون توسل به فرضیه ارگودیک چیست؟ من در مورد نقدهای خوب از رویکرد جینز به مکانیک آماری متعجب بودم. @Yvan کار خوبی کرد که به چند مورد از آنها اشاره کرد، اما من دوست دارم کمی آنها را برجسته کنم، به خصوص توسط کسی که نسبت به جینز تعصبی ندارد. از آنجایی که فکر میکنم افکار جینز در این مورد در طول سالها کمی تغییر کرده است، اجازه دهید موضع او را خلاصه کنم: > از نظر منطقی، باید با دو چیز شروع کرد: > > 1. یک نظریه میکروسکوپی درباره پدیده مورد بررسی وجود دارد. --- > برای لحظه ای که می تواند وجود یک فرمول (کوانتومی یا کلاسیک) > هامیلتونی باشد، که پس از آن وجود یک شکل ترجیحی > لویویل را تضمین می کند. بنابراین منطقی است که درباره احتمالات مسیرها > (گروه)، مستقل از اینکه این احتمالات از کجا آمده اند، بحث کنیم. > > 2. یک توصیف ماکروسکوپی و درشت دانه وجود دارد، که > فقط در صورتی است که آزمایش چنین بگوید --- کلید چیزی است که جینز گاهی اوقات > آن را تکرارپذیری می نامد. اگر یک پدیده به راحتی بازتولید نشود، واضح است که فرد کنترل کافی روی متغیرهای کافی به دست نیاورده است --- به عنوان مثال. > این یک واقعیت تجربی بود که کنترل دما و حجم گاز > برای تعیین فشار آن کافی است. > > > > پس منطقاً درست است که می توان یک تئوری/رابطه کمی از درجات آزادی کلان یا مشاهدات را ایجاد کرد، و ادعا این است که باید مجموعه ای را بر فراز مسیرهای میکروسکوپی و مشروط به محدودیت ها ایجاد کرد. مشاهدات ماکروسکوپی و > یک مشاهده منحصر به فرد با به حداکثر رساندن آنتروپی انتخاب می شود. > > با در دست داشتن مجموعه، می توان به پیش بینی > سایر قابل مشاهده ها ادامه داد، عدم مشاهده آنها به این معنی است که یا > نظریه میکروسکوپی شما اشتباه است، یا مجموعه متغیرهای انتخاب شده صحیح نیست، > و دایره علم > کامل است. مهمتر از همه، این هیچ اشاره ای به ارگودیسیته ندارد، و در واقع این کار خارج از تعادل است --- سیستم های متعادل فقط تمایل دارند به تکرارپذیری تجربی کمک کنند. من شخصاً آن را به عنوان تجزیه و تحلیل ابعاد اخلاقی می بینم. ایوان اشاره کرد که مشکلی با سیستم های همیلتونی کلاسیک وجود دارد، زیرا آنها یک فضای پیکربندی زیربنایی (غیرقابل شمارش) دارند و مشکلات فنی با تعریف آنتروپی روی آنها وجود دارد. نظر من این است که این مهم نیست، زیرا همه هامیلتونهای فیزیکی واقعاً کوانتومی هستند و آنها با یک انتخاب متعارف میآیند. (نظریههای میدانی نیاز به منظمسازی دارند، هم UV و هم IR مثل همیشه، تا تعداد درجات آزادی را محدود کنند تا فیزیکی باشد.) با این حال، من احتمالاً سادهلوح هستم و مطمئناً از آموزش در این زمینه استقبال میکنم. مرجع ترجیحی من (فکر می کنم هرگز منتشر نشد): ما در کجای حداکثر آنتروپی قرار داریم؟ | برخی از انتقادات به رویکرد جینز به مکانیک آماری چیست؟ |
79730 | این یک مشکل از برگه مشکلات من است، اما ما هنوز مطالب را پوشش ندادهایم یا کتابهایمان را دریافت نکردهایم. جعبه کوچکی با جرم $m_{1}$ روی یک تخته، به جرم $m_{2}$ و طول $L$ وجود دارد که خود روی یک سطح افقی و بدون اصطکاک قرار دارد. وقتی یک نیروی ثابت $F$ به تخته وارد شود، جعبه و تخته هر دو ساکن هستند. $g$ را به عنوان شتاب ناشی از گرانش و $F_{\text{f}}$ را به عنوان مقدار نیروی اصطکاک بین تخته و جعبه در نظر بگیرید. با فرض ناشناخته بودن ضریب اصطکاک ایستا بین جعبه و تخته، بزرگی و جهت شتاب جعبه بر حسب $F_{\text{f}}$ (نسبت به سطح) چقدر است؟ غریزه و آزمایش به من میگوید که $F_{\text{f}}$ باید در جهت $F$ عمل کند، در غیر این صورت جعبه به سمت عقب از جعبه شتاب میگیرد، و بزرگی شتاب باید $$F_{\text باشد. {f}} + F = m_{1}a_{1}$$ در نظر گرفتن $a_{1}$ به عنوان شتاب جعبه. بنابراین $$a_{1} = \frac{F+F_{\text{f}}}{m_{1}}$$ با این حال، بعداً در بخش بعدی سؤال، به طور ضمنی بیان میشود که $F_{\text {f}}$ را می توان مستقل از $F$ بیان کرد. آیا استدلال من درست است و اگر درست است چگونه می توانم آن را کمی قانع کننده تر بیان کنم. اگر نه پس چرا که نه؟ با عرض پوزش برای پرسیدن چنین سوال اساسی اما هیچ کس در دوره من هنوز به آن پاسخ نداده است. * * * ویرایش: در اینجا همه مشکلات و پاسخ های جدید من به آنها آمده است تا بتوانید ببینید چه کارهایی انجام داده ام. تصویری از مشکل را می توان در صفحه 26، در سوال 13 در اینجا یافت، اگرچه مشکل متفاوت است. **(الف) فرض کنید ضریب اصطکاک استاتیکی بین تخته و جعبه در این نقطه مشخص نیست. بزرگی و جهت شتاب جعبه بر حسب $F_{\text{f}}$؟** اگر $a_{\text{box}}$ شتاب روی جعبه باشد، پس $F_{\text{f}}=m_{1}a_{\text{box}}$ بنابراین $a_{\text{box}}=\frac{F_{\text{f}}}{m_{1}}$ این باید در جهت $F$ عمل کند در غیر این صورت جعبه از سمت منفی می لغزد یا شتاب می گیرد. از تخته (برای مثبت بودن جهت $F$) **(ب) اکنون ضریب اصطکاک استاتیک را $\mu_{S}$ در نظر بگیرید. بزرگترین شتاب ممکن جعبه چقدر است؟ پاسخ خود را بر حسب برخی یا همه متغیرهای $F، \mu_{S}، m_{1}، m_{2}$ و $ g$ بیان کنید.** بنابراین $ m_{1} a_{\text{box }} = F_{\text{f}} \leq \mu_{S} F_{n}$ که در آن $ F_{n} $ نیروی عادی روی جعبه است. $ F_{n} = m_{1}g $ بنابراین $ m_{1} a_{\text{box}} \leq \mu_{S} m_{1}g$ $a_{\text{box}} \leq \mu_{S}g$ و بنابراین $\max{a_{\text{box}}} = \mu_{S}g$ **(c) مجموع تمام نیروهای افقی روی تخته را بنویسید، با عدد مثبت جهت به سمت راست بودن پاسخ خود را برحسب $F$ و $F_{f}$ بدهید.** نیروی کل روی تخته، $F_{\text{board}}$، برابر است با نیروی شتاب دهنده، $F$، به اضافه اصطکاک از جعبه ای که روی تخته عمل می کند، $-F_{f}$ یعنی $F_{\text{board}}=F-F_{f}$ **(د) یک عبارت برای شتاب پیدا کنید زمانی که نیروی اصطکاک ایستا به حداکثر مقدار ممکن بر حسب $F، \mu_{S}، m_{1}، m_{2}$ و $g$ میرسد.** $\max{F_{\text. {f}}}=\mu_{S}m_{1}g$ بنابراین کل نیروی وارد بر تخته زمانی که اصطکاک ایستا در حداکثر است $F_{\text{board}}=F-\mu_{S}m_{1}g$. از آنجا که جرم کادر $m_{1}$ از طریق تخته عمل میکند، $F_{\text{board}}=(m_{1}+m_{2})a_{\text{board}}$، جایی که $ a_{\text{board}}$ شتاب تخته است. این یعنی $(m_{1}+m_{2})a_{\text{board}} = F-\mu_{S}m_{1}g$ بنابراین $a_{\text{board}} = \frac{ F-\mu_{S}m_{1}g}{m_{1}+m_{2}}$ **(e) حداقل مقدار نیروی ثابت، $F$، اعمال شده به تخته، مورد نیاز چقدر است برای اطمینان از اینکه شتاب ها $|a_{\text{board}}| را برآورده می کند >|a_{\text{box}}|$? پاسخ خود را بر اساس برخی یا همه متغیرهای $\mu_{S}، m_{1}، m_{2}، g$ و $L$ بیان کنید. $F_{\text{f}}$ را در پاسخ خود قرار ندهید.** با فرض اینکه نیروی اصطکاک ایستا در هنگام وقوع لغزش حداکثر است، $\left|\frac{F-\mu_{S}m_{ 1}g}{m_{1}+m_{2}}\right|> |\mu_{S}g|$ اگر $F<\mu_{S}m_{1}g$ $\mu_{S}m_{1}g - F > \mu_{S}m_{1}g + \mu_{S}m_{2}g $ سپس $-F > \mu_{S}m_{2} g$ و $ F < -\mu_{S}m_{2}g$. این به این معنی است که F وقتی در واقع مثبت باشد منفی است، بنابراین $F \geq \mu_{S}m_{1}g$ و سپس $F-\mu_{S}m_{1}g > \mu_{S}m_{1 }g + \mu_{S}m_{2}g $ و $F>\mu_{S}g(2m_{1}+m_{2})$ | دو جعبه را نیرو می دهد |
110565 | بگویید من صدا را اشتباه نمونه برداری می کردم و سیگنال ثابتی مانند زیر تولید می کرد:  این سیگنال چگونه خواهد بود؟ تو متلب هیچی پخش نمیکنه آیا این درست است؟ | صدای سیگنال ثابت چگونه است؟ |
10508 | یک ناظر ثابت بسیار نزدیک به افق یک سیاهچاله در یک حمام حرارتی غوطه ور می شود که با نزدیک شدن به افق از هم جدا می شود. $$T^{-1} = 4\pi \sqrt{2M(r-2M)}$$ دمای مشاهدهشده توسط یک ناظر ساکن در بینهایت را میتوان از طریق فرمول انتقال به سرخ گرانشی به دست آورد (http://en. wikipedia.org/wiki/Hawking_radiation#Emission_process) $$T^{-1} = 8 \pi M$$ که اغلب به عنوان دما ذکر می شود از یک سیاهچاله همانطور که QGR در اینجا در پاسخ به سوال مرتبط من در اینجا اشاره می کند، تانسور تنش-انرژی غیر صفر حاصل در بی نهایت با صافی مجانبی فضازمان شوارتزشیلد ناسازگار است. اینجا دقیقا چه اشکالی دارد؟ | چگونه می توان دمای سیاهچاله را با صافی مجانبی تطبیق داد؟ |
27016 | تئوری میدان جمعی (برای فهرستی از منابع تاریخی اصلی به nLab مراجعه کنید) که به عنوان تعمیم روش بوهم-پاینز در درمان نوسانات پلاسما مطرح شد، اغلب در مطالعه مجانبی N بزرگ (مثلاً مدلهای ماتریسی) استفاده میشود. من موارد کمی را دیده ام که معادلات میدان های جمعی مشتق شده باشد. معادلات با استفاده از تقریب ها به دست می آیند و به طور سیستماتیک تر از روش های موجود در سپیده دم نظریه میدان جمعی (یعنی از زمان کارهای ساکیتا و ژویکی) قابل درک هستند. آیا اکنون یک روش سیستماتیک برای استخراج معادلات تئوری میدان جمعی به هر ترتیبی در 1/N وجود دارد؟ همچنین آیا روشهای یافه در مورد روشهای حالت منسجم در مجانبی N بزرگ تا به حال در نظریه میدان جمعی استفاده میشوند؟ موضوع برای انجام برخی کارها جالب به نظر می رسد (من پیشینه ای در تکنیک های حالت منسجم دارم)، اما نمی دانم وضعیت فعلی پیشرفت چیست. ویرایش: یک جایزه برای تمدید علاقه اضافه کرد. | رویکرد سیستماتیک برای استخراج معادلات نظریه میدان جمعی به هر ترتیب |
91445 | مومنرژی = جرم * جابجایی فضا-زمان/زمان مناسب برای آن جابجایی چیزی که من نمی دانم این است که چگونه مومنرژی می تواند مستقل از قاب باشد؟ بردار واحد 4 همیشه در جهت خط جهانی است؟ موافقم، بزرگی مومنرژی برای هر فریمی ثابت خواهد بود. اما آیا خط جهانی یک ذره در چارچوب های مختلف متفاوت خواهد بود؟ بنابراین آیا جهت فاصله فضازمان به فریم بستگی ندارد؟ | قاب Momenergy چگونه مستقل است؟ |
110560 | به یاد دارم که در کلاس های شیمی دبیرستانم، آنها تدریس می کردند که یک اتم زمانی که یک الکترون ظرفیتی را از دست می دهد و دارای بار مثبت می شود، می تواند یونیزه شود. در مکانیک کوانتومی، اگر الکترونها واقعاً ذراتی نباشند که به دور هسته میچرخند، چه چیزی در طول یونیزاسیون اتفاق میافتد (آیا تابع موج الکترون در فرآیند یونیزاسیون از بین میرود)؟ | یونیزاسیون در مکانیک کوانتومی چگونه توضیح داده می شود؟ |
23708 | به نظر میرسد مقاله ویکیپدیا در مورد قانون موزلی نشان میدهد که غربالگری اتمهای سنگین دقیقاً با 1 بار الکترون است (در حد Z بزرگ، دقت تجربی، در محدودههای غیرنسبیتی، و). اما چرا این دقیقا یک واحد است؟ الکترون پوسته K دیگر دقیقاً یک واحد را غربال نمی کند و به نظر می رسد این توطئه الکترون های دیگر باشد. من گمان میکنم که دلیل آن یک تصویر حفرهای نامعلوم از حفرههای عمیق در اتمهای سنگین است (الکترونهایی که در پوستههای عمیق وجود ندارند)، و من این نظریه را به طور خلاصه شرح خواهم داد. اگر یک الکترون را از نزدیک به هسته بردارید، الکترون حفره مانند جسمی با بار مثبت و جرم منفی رفتار می کند (به همین دلیل است که به دور هسته ای می چرخد که توسط آن دفع می شود). این حالت به دلیل وجود الکترون های دیگر کاملاً خلاء نیست، اما صلبیت مایع فرمی در نزدیکی هسته یک اتم سنگین به این معنی است که حفره مانند یک ذره رفتار می کند. این رفتار تک ذرهای در پسزمینه بالقوه هسته و سایر الکترونها است، و ممکن است نتیجه بتواند غربالگری دقیق 1 واحدی را ارائه دهد. فرمالیسم را کمی توسعه دادم تا ببینم فرم باید چگونه باشد، اما دلیلی برای غربالگری 1 واحدی ندیدم. شاید هیچ کدام وجود نداشته باشد، اما به نظر می رسد بیش از یک تصادف باشد. | چرا غربالگری Mosely در اتم سنگین K-shell 1 واحد است؟ |
63264 | **تعریف 1:** مفهوم سیستم های مستقل معنای دقیقی در احتمالات دارد. بیان می کند که احتمال (مشترک) یا یافتن سیستم ($S_1S_2$) در پیکربندی ($C_1C_2$) برابر است با احتمال یافتن سیستم ($S_1$) در پیکربندی ($C_1$) برابر احتمال پیدا کردن سیستم ($S_2$) در پیکربندی ($C_2$). **تعریف 2:** اما در سیستم های فیلدها، ابزار کاربردی لاگرانژیان است. بنابراین باید بگویم که 2 سیستم مستقل هستند اگر: $$ لاگرانژی (S_1S_2) = لاگرانژی (S_1) + لاگرانژی (S_2)$$ ** سوال:** حالا رابطه بین این 2 تعریف چیست؟ آنها فقط می توانند سازگار باشند، یا می توانند در حوزه میدانی معادل باشند. آیا راهی برای نشان دادن دومی از اولی وجود دارد؟ | سیستم های مستقل و لاگرانژی ها |
93599 | برای اینکه جسمی با سرعت یکنواخت در مسیر دایره ای حرکت کند، باید نیرویی به سمت مرکز انحنای مسیر دایره ای وجود داشته باشد. این نیروی مرکزگرا است. طبق قانون سوم نیوتن، باید نیروی واکنشی وجود داشته باشد که از نظر بزرگی برابر و در جهت مخالف باشد. این نیروی گریز از مرکز واکنشی است. سوال من ساده است، و احتمالاً نتیجه فقدان عقل سلیم است، اما اینجا پیش می رود: در حرکت دایره ای یکنواخت، چرا این نیروها به سادگی یکدیگر را خنثی نمی کنند؟ اگر آنها این کار را می کردند، چگونه می دانستیم که در آن موقعیت وجود دارند؟ وقتی سنگی را که به طناب بسته شده تاب میدهم، نیروی گریز از مرکز را احساس میکنم، اما نیروی مرکز را نه. در این شرایط چگونه نیروی واکنشی می تواند از خود نیرو بیشتر باشد؟ | آیا نیروهای گریز از مرکز و واکنش گریز از مرکز یکدیگر را خنثی می کنند؟ |
91444 | من سعی می کنم یک شبیه سازی ساده از یک ذره کوانتومی باردار 1 بعدی انجام دهم که توسط یک موج الکترومغناطیسی تابش می شود - در زمینه QM غیر نسبیتی. معادله شرودینگر برای چنین ذره ای $$i\hbar\frac{\partial \Psi(x,t)}{\partial t}=\frac1{2m}\left(-i\hbar\frac{\partial) خواهد بود. }{\ جزئی x}-qA(x,t)\right)^2\Psi(x,t)+q\left(\phi_0(x)+\phi(x,t)\right)\Psi(x,t) $$ که در آن $A(x,t)$ است (آن چیزی که من معتقدم) یک جزء $x$ از پتانسیل برداری $\vec A$ تابش، $\phi_0(x)$ پتانسیل اسکالر ایستا غیر سیستم تابش شده، و $\phi(x,t)$ پتانسیل اسکالر تابش است. چیزی که من نمی توانم درک کنم این است که چگونه تابش الکترومغناطیسی باید در این معادله گنجانده شود. من فکر می کنم نباید به مختصات بستگی داشته باشد، یعنی در زمینه غیر نسبیتی سرعت نور باید بینهایت در نظر گرفته شود، بنابراین طول موج باید بی نهایت باشد. از دانش پایه الکترومغناطیس من تصور می کنم که چنین موجی با این شکل نمایش داده می شود: $$E=E_0 \cos(\omega t)$$ $$B=B_0 \cos(\omega t)$$ اما شبیه سازی باید یک بعدی باشد. ، در حالی که موج الکترومغناطیسی دارای سه بعد است: یکی برای جهت انتشار (که حدس می زنم به دلیل طول موج بی نهایت نامربوط باشد)، دوم برای $\vec E$ و سومی برای $\vec B$. برای اضافه کردن پیچیدگی، باید تعیین کنم که پتانسیل برداری $\vec A$ و پتانسیل اسکالر $\phi$ در چنین حالتی چگونه به نظر می رسد، که ممکن است وقتی متوجه شدم چگونه تابش را بر حسب $\vec B$ جهت دهی کنم، بفهمم. و $\vec E$. بنابراین، سوال من این است: آیا حتی منطقی است که در مورد تابش الکترومغناطیسی خارجی در حالت 1 بعدی صحبت کنیم؟ اگر بله، میدان در این مورد چگونه باید جهت گیری شود تا یک شبیه سازی کوانتومی معقول انجام شود؟ پتانسیل برداری $\vec A$ و پتانسیل اسکالر $\phi$ چگونه خواهد بود؟ | آیا تابش الکترومغناطیسی در یک بعد معنا دارد؟ |
27019 | واینبرگ میگوید، صفحه 299، نظریه کوانتومی میدانها، جلد 1، که > لاگرانژی، به طور کلی، تابعی است $L[\Psi(t),\dot{\Psi}(t)$]، از > مجموعه ای از فیلدهای عمومی $\Psi[x,t]$ و مشتقات زمانی آنها [...]_ قطع ارتباط من مربوط به استفاده از کلمه _functional است._ برای مثال، چگالی میدان آزاد لاگرانژی برای یک میدان اسکالر کوانتومی است: $$-\frac{1}{2} \partial_{\mu}\Phi\partial^{\mu}\Phi-\frac{m^2}{2 } \Phi^2$$ از آنجایی که عبارات ظاهر شده در اینجا شامل عملگرها هستند، پس لاگرانژ باید مقادیری را در مجموعه عملگرها بگیرد. با این حال، من فکر می کردم که تعریف عملکردی این است که بردارها را در فضای هیلبرت به اعداد واقعی می برد تا عملگرها. علاوه بر این، با تعریف فوق، لاگرانژ روی چه بردارهایی عمل می کند؟ آیا عبارت فوق باید تفسیر شود: مقدار انتظاری لاگرانژی، به طور کلی، یک تابعی است...، جایی که مقدار انتظار بر برخی از حالت های فیلد گرفته می شود؟ یعنی مقدار انتظاری لاگرانژ بردارها را از فضای Fock حالت ها به اعداد واقعی می برد؟ | آیا لاگرانژ یک میدان کوانتومی واقعا عملکردی است؟ |
73674 | آیا کسی می تواند مرجعی را به من بگوید که این را ثابت کند؟ - در مورد اینکه چگونه تابع تقسیم انبوه نظریه Chern-Simons به طور کامل توسط نظریه WZW (بلوک های منسجم آن) در مرز آن تعیین می شود. اما برای مبتدیان اصلا مناسب نیست! (...بنابراین من به نوعی به دنبال چیزی هستم که یک دلیل ساده تر ارائه دهد و به من پله ای برای ورود به آن کتاب بدهد...) * اغلب به من می گویند که مقاله چند جمله ای ویتن و جونز این را ثابت می کند، اما من هستم. به سختی می توان آن را در آنجا پیدا کرد. اگر کسی بتواند اثبات را در آنجا پیدا کند، باز هم کمک خواهد کرد. | مکاتبات Chern-Simons/WZW |
121948 | یک سناریوی خارج از منزل را با آب و هوای خوب و بدون جریان هوای معقول در سطح کف در نظر بگیرید. هوای اطراف این محیط چقدر متلاطم یا آرام است؟ | هوا چقدر آرام یا متلاطم است؟ |
73672 | هنگامی که جسمی در حرکت دایره ای است، به طور واقع بینانه، فقط نیروی مرکزگرا را تجربه می کند که توسط کشش گرانشی، کشش و غیره ایجاد می شود، که به آن شتاب به سمت مرکز می دهد. حالا با فرض اینکه یک سطل را با آب پر کنیم و آن را در صفحه عمودی بچرخانیم. هنگامی که آب بیرون نریزد، حتی زمانی که سطل وارونه است، سرعت خاصی وجود خواهد داشت. در آن لحظه، اگر بخواهیم نیروهایی را که بر روی آب وارد میشوند بنویسیم، آنها واکنش طبیعی سطل خواهند بود و وزن آن است. این بدان معنی است که نیروی خالص به سمت پایین است. چرا آب نمی افتد، زیرا هیچ نیرویی در جهت بالا وجود ندارد؟ نیروی گریز از مرکز یک نیروی کاذب است، بنابراین نباید در اینجا اعمال شود، زیرا آب حتی اگر از یک قاب غیر اینرسی تماشا کنم، دیوار پایین نمیآید. چگونه می توان این پدیده را توضیح داد؟ همچنین، بگوییم قرار بود یک حلقه را در یک میله قرار دهیم، و میله را بچرخانیم، حلقه در نهایت می لغزد و می افتد. اگر نیروی بیرونی وجود نداشته باشد چرا این اتفاق می افتد؟ | نیروی گریز از مرکز |
110563 | من در چند روز گذشته آزمایشی را انجام دادم تا سعی کنم زاج را با استفاده از گرادیان حرارتی متبلور کنم. ایده این بود که املاح در ته ظرف من با درصد بیشتری حل شود (من از گرمکن لیوان قهوه استفاده کردم) به دلیل منحنی حلالیت... http://nshs-science.net/images/alum_solubility_chart.gif سپس از آنجایی که محلول موضعی گرمتر از محلول بالای آن است، شناور می شود، به سمت بالا بالا می رود، سرد می شود، فوق اشباع می شود و سپس محلول اضافی خود را ترجیحاً در جایی رسوب می کند. من آن را می خواهم. این تنظیم با نمک اپسوم و نمک معمولی برای من خوب کار کرد. اما در این مورد، با استفاده از آلوم، یک گرادیان شوری یا هالوکلین تشکیل شد و محلول پایین، اگرچه به اندازهای گرم بود که برای لمس ناراحت کننده باشد، شناور نشد. ظرف من فقط 9 اینچ ارتفاع داشت. در بالا، محلول تقریباً دمای اتاق بود. من این اثر را هنگام مطالعه در مورد حوضچه های خورشیدی به یاد آوردم: http://en.wikipedia.org/wiki/Solar_pond اما معمولاً یک حوض خورشیدی چندین فوت عمق دارد. سوال من این است که چرا هالوکلین در وهله اول تشکیل می شود؟ آیا این صرفاً اثر گرانش بر روی املاح است؟ آیا حلالیت بیشتر آلوم دلیلی است که من این اثر را تنها در 9 اینچ ارتفاع ظرف مشاهده کردم؟ | چرا هالوکلین تشکیل می شود؟ |
67562 | من یک سوال بسیار اساسی دارم. منظور از داده های اولیه منظم در نسبیت عام چیست؟ یعنی صاف؟ حداقل $C^{2}$؟ تمام ادبیات در مورد این موضوع فقط از این اصطلاح بدون توضیح دقیق استفاده می کنند، بنابراین به نظر می رسد که این چیزی بسیار پیش پا افتاده است، اما من فقط می خواستم با اطمینان بدانم. | داده های اولیه منظم |
80399 | من با این عینک شنا مواجه شدم که یک صفحه نمایش LCD درست روی عینک تعبیه شده است. http://www.psfk.com/2011/09/smart-goggles-enable-swimmers-to-track-and-record- swim-pace.html/my_pace_goggles2 آیا این ظاهر همانطور که در طراحی نشان داده شده است امکان پذیر است؟ آیا به یک لنز روی LCD نیاز دارم تا فوکوس روی آن آسان تر شود؟ ضخامت و/یا منحنی بودن آن لنز چقدر است؟ هر توصیه قدردانی! | آیا این امکان پذیر است؟ LCD درست جلوی چشم |
37557 | همیلتونی برای یک الکترون در میدان مغناطیسی $$H=\left(\frac{{\bf p}^{2}}{2m_{e}}+q_{e}\phi\right)+\mu_ میخواند {B}\left({\bf \hat{L}}+g{\bf \hat{S}}\right)\cdot{\bf B}+\frac{e^{2}}{8m_{e}}\left({\bf B}\times{\bf r}\right)^{2}$$ جایی که گیج متقارن ${\bf A }=\frac{1}{2}{\bf B \times r}$ استفاده میشود و دو عبارت آخر به ترتیب مسئول پارامغناطیس و دیامغناطیس هستند. برهمکنش الکترون-الکترون ضعیف در نظر گرفته شده با چند جسم همیلتونی، نشان میدهد $${\cal H} = \sum_{\sigma}\int d{\bf r}\,\left[-\left(\psi_{\sigma }^{\dagger}({\bf r})\frac{\hbar^{2}}{2m^{*}}{\nabla}^{2}\psi_{\sigma}({\bf r})\right)+\boldsymbol{\mu }({\bf r})\cdot({\nabla}\times{\bf A})+\hat{n}_{e}({\bf r})\frac{e^{2}}{2m^*}{\bf A}({\bf r})^{2}\right]$$ where $\boldsymbol\mu({\bf r} )=\sum_\sigma \mu_B \psi^\dagger({\bf L}+g{\bf S})\psi $ چگالی گشتاور مغناطیسی محلی الکترون با تکانه زاویه ای کل الکترون است و تعریف $\mathbf M_\text{para} \equiv \langle \boldsymbol \mu\rangle$ اکنون که $\bf A$ را تغییر میدهیم، باید پاسخ فعلی را بدست آوریم $${\bf j}={\nabla}\ times{\mathbf M_\text{para}}+\frac{n_{e}e^{2}}{m^*}{\bf A}$$ برای من خیلی عجیب است که (i) جمله آخر اساساً مشابه معادله لندن است که عمق نفوذ $\lambda$ را نشان می دهد و (ii) جمله اول فقط در سطح کریستال غیر صفر است اگر $M$ باشد. یکنواخت در عمق وجود دارد، که فکر می کنم فقط جریان مغناطیسی است که در کتاب های درسی دیدیم. اگر (i) درست باشد، میتوان نتیجه گرفت که پاسخ مغناطیسی برای همه کریستالها (برهمکنشهای نادیده گرفته) در یک لایه نازک نزدیک به سطح (چند نانومتر) اتفاق میافتد، زیرا میدان مغناطیسی تنها میتواند تا این فاصله نفوذ کند. مقیاس طولی که چگالی الکترون به صفر میرسد، چند آنگستروم است، بنابراین میتوانیم عبارت اول را در ناحیه مناسب نادیده بگیریم. | پاسخ مغناطیسی کریستالی فقط در عمق پوست؟ |
62131 | من به سناریوی زیر فکر میکردم: ذرهای را در نظر بگیرید که باعث یک متریک $g_{\mu\nu}$ در فضازمان مینکوفسکی (یا هر چندگانه) میشود. حال، ذره دیگری را در جایی در مجاورت ذره اول در نظر بگیرید، که باعث ایجاد متریک $h_{\mu\nu}$ در فضازمان میشود که اگر این دو ذره نبود، مینکوفسکی بود. سپس، متریک در مجاورت این دو نقطه چقدر خواهد بود؟ حدس میزنم این باشد: $$(g_{\mu\nu}-\eta_{\mu\nu})+(h_{\mu\nu}-\eta_{\mu\nu}) + \eta_{ \mu\nu} = g_{\mu\nu}+h_{\mu\nu} - \eta_{\mu\nu}$$ همچنین، تانسور انحنای ریمان $R_{\mu\nu\rho}^\sigma$مستقیماً اضافه شود؟ فکر نمیکنم اینطور باشد زیرا تانسور انیشتین $G_{\mu\nu}$ این کار را میکند (فکر میکنم) و به انحنای ریچی و تانسور متریک فضا-زمان وابسته است. پیشاپیش ممنون | ترکیب تانسورهای متریک / تانسورهای انحنای |
73678 | جدای از واکنش های حرارتی-هسته ای در خورشید، (و در بمب های هیدروژنی و سایر روش های توسعه یافته توسط دانشمندان)، آیا همجوشی هسته ای به طور طبیعی در سیارات رخ می دهد؟ اگر نه، چرا؟ همچنین آیا خورشید و سیارات بیرونی - مشتری تا نپتون - علاوه بر گازها دارای هسته های سنگی مشابه زمین (متشکل از آهن، نیکل، سیلیکون و غیره) هستند؟ من خواندهام که در سیارات درونی، هیدروژن یا هلیوم زیادی وجود ندارد، زیرا سرعت فرار پایین آنها و بادهای خورشیدی از خورشید وجود دارد. از این رو فقط عناصر سنگین تر باقی ماندند. | آیا همجوشی هسته ای در سیارات منظومه شمسی امکان پذیر است؟ |
110566 | طبق قانون دوم ترمودینامیک، آنتروپی کل کیهان همیشه باید پس از هر فعل و انفعالی افزایش یابد (همانطور که من متوجه شدم). بنابراین در اتم هیدروژن، الکترون احتمال زیادی دارد که در ناحیه ای از اطراف هسته که با عدد کوانتومی آن مشخص شده است، پیدا شود. سوال من این است که اگر الکترون هیدروژن کاوش شود، آیا این عمل باعث افزایش آنتروپی محیط اطراف اتم می شود؟ اگر چنین است، آیا این بدان معناست که فرآیند باریک کردن موقعیت الکترون (در محدودههای ممکن) ناحیهای را که احتمالاً یک یا چند ذره در محیط در آن یافت میشود افزایش میدهد (یعنی آیا افزایش آنتروپی به معنای افزایش آنتروپی است. که ابر احتمال یک ذره در یک منطقه بزرگتر منبسط می شود؟) | آنتروپی و اصل عدم قطعیت |
29343 | شخصی می خواهد یک شی را از بالای یک برج به ارتفاع 9.0 میلیون دلار به سمت هدفی پرتاب کند که 3.5 میلیون دلار از محلی که شخص در حال پرتاب شی است فاصله دارد. فرض کنید این جسم به صورت افقی پرتاب شده است. چیزی که می خواهم بدانم این است: 1. جسم برای برخورد با هدف باید چه سرعت اولیه ای داشته باشد؟ 2- شتاب جسم یک لحظه قبل از تماس با زمین چقدر است؟ فکر می کنم پاسخ سوال دوم به سادگی 9,81 میلیون دلار / ثانیه ^ 2 دلار باشد، اما در مورد آن مطمئن نیستم زیرا بسیار ساده به نظر می رسد :D تا آنجا که به سوال اول مربوط می شود، من در مورد استفاده از فرمول فکر می کردم. $y_{MAX} = \frac{v_0^2 + sin^2\theta}{2g}$، با $y_{MAX}$ 3.5 میلیون دلار و $\theta$ $45°$، اما نتیجه در این مورد بسیار غیر واقعی خواهد بود ^^ آیا من در مسیر درستی هستم (در هر دو سوال)؟ | مشکل حرکت پرتابه ساده |
55132 | در ویکی پدیا، ولتاژ به عنوان اختلاف پتانسیل الکتریکی تعریف شده است. با این حال، من هنوز مطمئن نیستم که آیا ولتاژ پتانسیل الکتریکی است ($PE/q$) یا تغییر پتانسیل الکتریکی ($\Delta PE/q$). سردرگمی من تا حدی ناشی از صحبت در مورد مدارها و تعریف مقدار ولتی است که یک نقطه در مدار دارد. بنابراین، آیا ولتاژ پتانسیل الکتریکی است یا تغییر آن؟ اگر ولتاژ تغییر پتانسیل الکتریکی است، پس چگونه می توان یک نقطه از مدار را بر حسب ولت اندازه گیری کرد؟ | آیا ولتاژ پتانسیل الکتریکی است یا اختلاف پتانسیل الکتریکی؟ |
21528 | فرض کنید از یک طناب برای بالا بردن یک جعبه ابزار به صورت عمودی با سرعت ثابت v استفاده می کنید. طناب یک نیروی ثابت رو به بالا با قدر F_up روی جعبه وارد می کند و گرانش نیروی ثابت رو به پایین (وزن جعبه) را وارد می کند. هیچ نیروی دیگری روی جعبه وارد نمی شود. برای بالا بردن دو برابر سریعتر جعبه، نیروی طناب روی جعبه باید داشته باشد:- الف) قدر یکسان $F_{up}$ B) قدر $2F_{up}$ پاسخ به نظر می رسد ( الف) و من نمی فهمم چرا! می گوید، اگر سرعت ثابت باشد، هم نیروی رو به بالا و هم نیروی رو به پایین = 0. از آنجایی که نیروی رو به پایین همیشه یکسان است، نیروی رو به بالا نیز بدون توجه به سرعت جعبه باید یکسان باشد. برداشت من در مورد آن: اما چگونه میخواهید سرعت جعبه را بدون اعمال نیرو تغییر دهید؟ اگر نیرو یکسان باشد، در حالی که یک نیرو در جهت دیگر وجود داشته باشد، سرعت تغییر نخواهد کرد. خب میشه جواب درست رو برام توضیح بدی؟ ویرایش: «... (1) شروع حرکت، (2) حفظ حرکت، و (3) کاهش سرعت جعبه ابزار تا توقف...» (1) شروع را در نظر بگیرید. جسم برای بالا رفتن به نیرویی بیشتر از وزن نیاز دارد. (2) نگهداری. جسم برای حفظ حرکت به سمت بالا به نیرویی برابر با وزن نیاز دارد. (3) کند شدن جسم برای توقف نیاز به نیرویی کمتر از وزن دارد. اممم.. نمی دونم با این چه نتیجه ای بگیرم؟ من یک چیز مهم را درک می کنم: نمی تواند $F_{up} = W$ یا به عبارت دیگر $F_{up} = F_{down}$ باشد، زیرا هیچ شتابی در هیچ جهتی وجود نخواهد داشت. اگر در هیچ جهتی شتابی وجود نداشته باشد، نمیتوانم سرعت را دو برابر یا هر مقداری سریعتر دریافت کنم. ویرایش: از همه شما متشکرم. @Manishearth من میتوانستم این را تصور کنم، اما کتاب هیچ اشارهای به تحرک نکرده است، چیزی در مورد آن در سوال یا در توضیح پاسخ ذکر نشده است. (این یک نمونه در کتاب است). برای همین گیج شدم. به هر حال باز هم از همه شما برای شفاف سازی متشکرم. | بالا بردن جعبه ابزار با طناب |
117288 | در گیج تابش ($\gamma=0$)، معادله میدان انیشتین در خلاء برای یک اغتشاش $\gamma_{\mu\nu}:=g_{\mu\nu}-\eta_{\mu\nu}$ است. داده شده توسط $$ \boxed{ \partial^\alpha\partial_\alpha \gamma_{\mu\nu}=0 }$$ جایی که ما از Lorentz استفاده می کنیم شرایط گیج $ \partial^\mu\gamma_{\mu\nu}=0$. این معادله معادل معادله میدان انیشتین به ترتیب خطی در $\gamma_{\mu\nu}$ است. با این حال، دیگر با معادله میدان انیشتین به ترتیب _دوم_ در $\gamma_{\mu\nu}$ برابر نیست. برای رفع این مشکل، اصلاح خود را مجدداً در متریک تعریف میکنیم: $$ \eta_{\mu\nu} + \gamma_{\mu\nu} \mapsto \eta_{\mu\nu}+\gamma_{\mu\ nu}+\tilde{\gamma}_{\mu\nu} $$ جایی که $\tilde{\gamma}_{\mu\nu}$ یک فیلد دینامیکی اضافی است، علاوه بر $\gamma_{\mu\nu}$، که برای برآوردن معادلات میدان انیشتین به مرتبه دوم در $\gamma_{\mu\nu}$ (در اینجا فرض میکنیم که $\tilde{\gamma}_{\ mu\nu}$ از نظر بزرگی برابر با $(\gamma_{\mu\nu})^2$ است و به این ترتیب عبارتهای مختلط متناسب با $\gamma_{\mu\nu}\tilde{\gamma}_{\mu\nu}$ متناسب با مرتبه سوم در $\gamma_{\mu\nu}$ یا بالاتر است.)، $\tilde{\gamma }_{\mu\nu}$ باید از معادله زیر پیروی کند: $$ ^{(1)}\tilde{R}_{\mu\nu}-\frac{1}{2}\eta_{\mu\nu}\eta^{\alpha\beta}\,^{(1 )}\tilde{R}_{\alpha\beta} =8\pi\underbrace{\left[\frac{-1}{8\pi}\left(\,^{(2)}R_{\mu\nu}-\frac{1}{2}\eta_ {\mu\nu}\eta^{\alpha\beta}\,^{(2)}R_{\alpha\beta}\right)\right]}_{t_{\mu\nu}} $$ کجا $\tilde{R}_{\mu\nu}$ تانسور ریچی است که فقط شامل عبارتهایی با تصحیح $\tilde{\gamma}_{\mu\nu}$ و $R_{\mu\nu}$ است. تانسور Ricci فقط شامل عبارتهایی با اغتشاش اصلی $\gamma_{\mu\nu}$ و بالانویس سمت چپ $^{(j)}R_{\mu\nu}$ منحصراً به معنای فقط عبارتهای بخشی از توان $j^{th}$ متغیر مربوطه ($\gamma$ یا $\tilde{\gamma}$) در آن عبارت موجود است. سپس میگوییم حتی اگر خلاء داریم، $t_{\mu\nu}$ نشاندهنده تانسور انرژی- تکانه یک موج گرانشی است که در آن خلاء حرکت میکند. من چند سوال دارم: 1. آیا توضیحات من تا کنون دقیق است؟ 2. اگر یک موج گرانشی در قسمتی از فضازمان در حال عبور است، چرا ابتدا این بخش از فضازمان را خلاء میدانیم؟ منطق من میگوید که این بخش از فضازمان باید دارای $T_{\mu\nu}$ چگالی انرژی- تکانه موج مذکور باشد، بنابراین، معادلات خلاء اینشتین حتی به ترتیب خطی نباید برقرار باشند. 3. اگر از تقریب خطی برای معادله انیشتین استفاده نکنیم چه اتفاقی می افتد؟ چگونه می بینیم که مقداری خود-انرژی در متریک خلاء بدون معادله دقیق وجود دارد؟ 4. اگر به مرتبه سوم برویم چه اتفاقی می افتد؟ 5. چگونه ثابت کنید که $t_{\mu\nu}$ حفظ شده است، یعنی اینکه $$ \جزئی^{\mu}t_{\mu\nu}=0$$ من سعی کردم فقط این عبارت را متمایز کنم از اینجا اما همه چیز به سمت جنوب رفت. آیا باید از شرایط گیج تشعشع استفاده کنم؟ آیا باید از ترفند دیگری استفاده کنم؟ 6. در هر نقطه خاصی از فضازمان، آیا از $\boxed{\eta_{\mu\nu} + \gamma_{\mu\nu}}$, $\boxed{\eta_{\mu\nu} + \\ استفاده کنم tilde{\gamma}_{\mu\nu}}$، یا $\boxed{\eta_{\mu\nu}+\gamma_{\mu\nu}+\tilde{\gamma}_{\mu\nu}}$ به عنوان متریک؟ به نظر می رسد که باید گزینه دوم باشد، زیرا $\gamma_{\mu\nu}$ قبلاً در طرف دیگر معادله استفاده شده است. 7. اگر منبع تابشی داشته باشم، مثلاً یک میله چرخشی، پس تا آنجا که من متوجه شدم، روش کار به این صورت است که ابتدا ببینم چه نوع آشفتگی در فضای مسطح $\gamma_{\mu\nu}$ ایجاد می کند، که متناسب با دومین مشتق زمانی تانسور جرمی چهارقطبی آن تقسیم بر فاصله از آن است. اگر _that_ را به $t_{\mu\nu}$ وصل کنم چه اتفاقی میافتد؟ تفاوت آن با $T_{\mu\nu}$ واقعی میله چرخشی چیست؟ | تانسور انرژی- تکانه یک موج گرانشی |
55793 | آیا کریستالوگرافی اشعه ایکس برای فلزات امکان پذیر است؟ یا به دلیل جذب نیست؟ | پراش اشعه ایکس از فلزات |
55796 | منظورم این است که WISE اجرام نزدیک به زمین را رصد می کند، اما نمی تواند آخرین شهاب روسی و دیگران را ببیند. چرا نمی تواند اجسام کوچک را تشخیص دهد؟ محدودیت آشکارسازهای مادون قرمز آن چقدر است؟ | WISE و NEOWISE چگونه اجسام بزرگ را می توانند تشخیص دهند؟ |
128983 | این سوال مدتی است مرا درگیر خود کرده است. ما می دانیم که گرما می تواند از ماده به ماده منتقل شود و گرما چیزی جز شدت ارتعاش اتم های کوچک نیست (اگر اشتباه می کنم اصلاح کنید). اما فضا یک خلاء است، و بنابراین این سوال مطرح می شود: آیا می توانید خلاء را گرم کنید؟ :)) چطور ممکن است زمین گرمای خود را به فضا از دست بدهد؟ با تشکر | چرا زمین سرد می شود؟ |
93596 | دیروز وقتی بیرون از خانه نشسته بودم، صدای تند عجیبی شنیدم. من نتوانستم جهت دقیق آن را مشخص کنم اما ظاهراً به نظر می رسید که از سمت چپ می آید اما بعداً دوستم به من گفت که تصادفی رخ داده است (به دلیل آن صدای عجیبی آمده است) و کاملاً از جهت دیگری آمده است؟ چگونه این اتفاق افتاد؟ چرا گاهی اوقات گوش ما نمی تواند جهت دقیق صدا را مشخص کند؟ | جهت صدا را اشتباه پیش بینی می کنید؟ |
63267 | به طور خلاصه در نظریه میدان کوانتومی زی، ویرایش دوم، ص. 74 او ادعا می کند که: $$ \sum_a c_a \Lambda_a \sum_n \frac{\omega_n}{\omega_n + \Lambda_a} = - \sum_a c_a \Lambda_a \sum_n \frac{\Lambda_a}{\omega_n + \Lambda_a} $ $ را می توان با استفاده از $$ \sum_a c_a \Lambda_a = ثابت کرد 0 $$ به نظر می رسد این هیچ معنایی ندارد. توجه داشته باشید که $\omega_n$ می تواند بزرگتر و کوچکتر از $\Lambda_a$ باشد. شاید باید توجه داشته باشم که $\Lambda_a$ به عنوان بزرگ در نظر گرفته می شود. همچنین، $\omega_n \propto n$ و مجموع بیش از n از 1 به $\infty$ می رود. آیا کسی این اشتقاق را با موفقیت پشت سر گذاشته است؟ | نیروی کازیمیر با استفاده از تنظیم پائولی-ویلار |
56447 | من در مورد مقاومت مغناطیسی غول پیکر (GMR) می خوانم و مهمترین ویژگی این پدیده وابستگی اسپینی پراکندگی الکترون در داخل یک شبکه مغناطیسی شده است. با این حال، من کاملاً درک نمیکنم که چرا الکترونهای با اسپین موازی با مغناطش (از این رو، به جهت اکثریت اسپین الکترونها) کمتر از الکترونهایی که اسپین ضد موازی مغناطیسی دارند (بنابراین، موازی با اسپین اقلیت) پراکنده میشوند. اگر کسی بتواند این موضوع را برای من روشن کند ممنون می شوم. | چرا پراکندگی به چرخش بستگی دارد؟ |
98618 | داشتم این سوال Phys.SE رو میخوندم. من نمیتوانستم بفهمم که چگونه یک هولونومی $SU(2)$ میتواند $\mathcal{N}=2$ را در چهار بعد تولید کند. آیا کسی می تواند این موضوع را روشن کند؟ | $\mathcal{N}=2$ ابرتقارن و $SU(2)$ هولونومی |
74022 | در فیزیک ذرات، اصطلاح جریان خنثی از کجا سرچشمه می گیرد؟ یک مثال می تواند الکترونی باشد که یک بوزون Z را با یک الکترون دیگر مبادله می کند. من می دانم که بوزون Z خود خنثی است، اما مطمئناً جریان به الکترون و دامنه مرتبط با آن در این مورد اشاره دارد؟ | جریان خنثی: اصطلاحات |
98616 | چگونه می توانم مولدهای گروه Poincare، $P(1,3)$ را به صراحت تعیین کنم؟ در اینجا $P(1,3)$ به معنای یک گروه Lie ماتریسی است. | تولید کنندگان گروه های پوانکر |
9975 | قانون پنجم توان وین می گوید که توان گسیلی متناسب با دمای افزایش یافته به توان پنجم است. از سوی دیگر، قانون استفان – بولتزمن می گوید که توان گسیلی متناسب با دمای افزایش یافته به توان چهارم است. چگونه هر دوی اینها می تواند درست باشد؟ | قانون قدرت پنجم وین و قانون چهارم قدرت نشری استفان بولتزمن |
62138 | این سوال ادامه نحوه محاسبه انحنای اسکالر سریع است؟ . بیایید فضازمان Lorentz-Fock را با بازه $$ d \hat {s}^{2} = \frac{t_{0}^{2}R^{2}}{\hat {t}^{4}} داشته باشیم \left(d \hat {t}^{2} - \frac{\hat {t}^{2}}{R^{2}}d\hat {l}^{2}\right), \qquad (1) $$ و $$ d\hat {l}^{2} = \frac{d \hat {r}^{2}}{1 + \frac{\hat {r}^{2}}{R^{ 2}}} + \hat {r}^{2}\left( d\theta^{2} + \sin^{2}(\theta )d\varphi^{2}\right) , \quad t_{ 0} = \frac{R}{c}. $$ اخیراً متوجه شدم که عبارت $(1)$ شبیه فاصله زمانی مدل فریدمن-رابرتسون-واکر است. اجازه دهید $$ r = R \sinh(\psi ) داشته باشیم. $$ بنابراین $(1)$ را می توان به $$ d \hat {s}^{2} = \frac{t_{0}^{2}R^{2}}{\hat {t}^{ تبدیل کرد 4}}\left(d \hat {t}^{2} - \hat {t}^{2}\left[d \psi^{2} + \sinh^{2}(\psi)\left( d\theta^{2} + \sin^{2}(\theta )d\varphi^{2}\right) \right]\right) \qquad (2). $$ این عبارت تقریباً مطابق متریک فریدمن-رابرتسون-واکر است. برای رعایت کامل، باید **متغیرها را تغییر دهم**: $$ \tau = \frac{t_{0}^{2}}{\hat {t}}، d \tau = -\frac{t_{0} ^{2}d \hat {t}}{\hat t^{2}}، $$ و $(2)$ را می توان به صورت $$ d\hat {s}^{2} = c^{2 بازنویسی کرد }د \tau^{2} - c^{2}\tau^{2}\left[d \psi^{2} + \sinh^{2}(\psi)\left( d\theta^{2} + \sin^{2}(\theta )d\varphi^{2}\right) \right]، $$ که برابر با متریک FRW است. بنابراین، سوالات من به شرح زیر است: 1. آیا می توان تغییر متغیرها را مشخص کرد؟ 2. با تکینگی $\tau $ برای $\hat {t} -> 0$ چه کاری می توانم انجام دهم؟ | تغییر متغیرها در یک عبارت بازه ای |
62133 | سوال من در مورد نمودار وب در مقاله Aganagic و همکاران است. چگونه می توان خط $\alpha-\beta$ را به جای خط $-\alpha+\beta$ سمت راست ترین نمودار شکل 3 بدست آورد؟ به طور دقیق تر، چگونه می توان بقای بار را در هر راس نشان داد؟  چیزی مشابه در مقاله قبلی شکل 13 اتفاق می افتد. | سوال در مورد بقای بار در راس نمودار وب |
27012 | آنتروپی دو تعریف دارد که از دو شاخه مختلف علم آمده است: ترمودینامیک و نظریه اطلاعات. با این حال، تصور می شود که هر دو موافق هستند. آیا حقیقت دارد؟ آنتروپی، همانطور که از نظریه اطلاعات مشاهده می شود، ناآگاهی ما را در مورد یک سیستم می سنجد. آنتروپی، همانطور که از ترمودینامیک مشاهده می شود، میزان کار قابل استخراج را اندازه گیری می کند. یکی معرفتی است، دیگری هستی شناسانه. با این حال، هر دوی آنها می توانند توافق کنند، اگر آنتروپی واقعاً میزان کار قابل استخراج را اندازه گیری کند، _ با توجه به دانش فرد در مورد سیستم. اما، آیا این حقیقت دارد؟ آیا آنتروپی شانون محاسبه شده بر روی توزیع احتمال یک سیستم فیزیکی، میزان کاری را که می توانیم از آن به دست آوریم، بیان می کند؟ چگونه افزایش دانش ما میزان کار قابل استخراج را افزایش می دهد؟ آیا اصل لاندوئر برای برقراری ارتباط به اندازه کافی قدرتمند است؟ | آیا آنتروپی کار قابل استخراج را اندازه گیری می کند؟ |
59497 | از خانه من دو سیم وجود دارد، یعنی یک سیم برق و یک سیم زمین که توسط یک قلاب روی خطوط منبع تغذیه قرار می گیرند. آنها به دلایلی محکم به هم متصل نیستند. این دو سیم با هوا نیز در تماس هستند. بنابراین، پس از چند روز مقداری مواد روی سیم رسوب می کند. در نتیجه، هنگام وزش باد، سیم شروع به لرزیدن می کند و منبع تغذیه شروع به نوسان بیش از حد در طول روز می کند. بنابراین سوال من این است: * ماده ای که روی سیم رسوب می کند چیست؟ * چگونه می توان این رسوب را کاهش داد تا نوسان برق کاهش یابد؟ | کاهش رسوب روی سیم های منبع تغذیه |
55863 | من باید محاسباتی را انجام دهم تا درگ را از آزمایشی با شن کش بیدار بدست بیاورم. در معادله باید ضریب فشار کل $C_{pt}$ را وارد کنم، اما در محاسبات من به نظر می رسد همیشه برابر با 1 باشد. آیا این درست است؟ | آیا ضریب فشار کل همیشه در جریان تراکم ناپذیر 1 است؟ |
105294 | آیا میتواند تابع ضد متقارن _any_، به عنوان مثال، تابعی از $N$ متغیرهای spatial-plus-spin $\\{x_i\ | \ i= 1، \ldots، N\\}$ راضی کننده $$ \psi(x_1،\ldots، x_i، \ldots، x_j، \ldots، x_N) = -\psi(x_1،\ldots، x_j، \ldots , x_i, \ldots, x_N)\ ,$$ همیشه به عنوان Slater-Determinant از توابع نوشته شود (اوربیتال)، _نه لزوما_ راه حل های معادله شرودینگر؟ (میدانم که هیچ اوربیتالی وجود ندارد که الکترونهای برهمکنش را توصیف کند، اما آنها میتوانند راهحلهایی برای یک معادله شرودینگر مانند باشند، اما این در کنار موضوع است.) (به عنوان زمینه: من درباره نظریه تابعی چگالی مطالعه کردهام. من در حال تدریس دروس دوم اختیاری در زمینه مکانیک کوانتومی هستم و برخی از مفاهیم اولیه DFT را توضیح می دهم. در نظریه تابعی چگالی اتم ها و مولکول ها پار و یانگ (انتشارات دانشگاه آکسفورد، 1989) ذکر شده است که مدرکی وجود دارد که هر چگالی معقول (الکترون) را می توان از یک تابع موج ضد متقارن مشتق کرد که همیشه می تواند باشد. به عنوان Slater- Determinant of Orbitals نوشته شده است مجلاتی که ما در دانشگاهی که من در آن کار می کنم، هیچ اشتراکی نداریم [Phys. A & B, Int. | توابع ضد متقارن به عنوان عوامل تعیین کننده Slater |
90119 | طبق قضیه نوتر، هر تقارن پیوسته (عمل) یک قانون بقا را به دست می دهد. در سیال، یک قانون محلی حفظ عدد ذره وجود دارد که $$\partial{\rho}/\partial{t}+\nabla \cdot \vec{j} ~=~0,$$ where $\rho$ است. و $\vec{j}$ به ترتیب چگالی و جریان است. فقط تعجب می کنم که آیا تقارنی در ارتباط با این قانون حفاظت وجود دارد؟ | تقارن مرتبط با قانون حفظ عدد ذرات محلی برای سیال چیست؟ |
55860 | اخیراً من بحثی در مورد اصل عدم قطعیت در QFT داشتم که من را بیشتر گیج کرد. چون ما از تبدیل های خزدار در QFT استفاده می کنیم، باید مشابهی با اصل عدم قطعیت معمول هایزنبرگ در QFT بین 4 بردار مختصات فضا-زمان و حرکت مزدوج، اما من هیچ مرجعی برای آن پیدا نکردم، بنابراین آیا حدس من اشتباه است؟ ما می دانیم که هیچ عملگر جهانی هرمیتی برای زمان در QM وجود ندارد، حتی اگر اصل عدم قطعیت برای زمان و انرژی وجود دارد، خوب، در QFT زمان فقط یک پارامتر مشابه مختصات مکانی است، پس آیا اصل عدم قطعیت برای انرژی در QFT وجود دارد؟ آخرین سوال مرا در مورد قانون حفظ انرژی در QFT گیج کرد: ما از این قانون در QFT فقط در طول محاسبات انتشار دهنده ها استفاده می کنیم (همانطور که من به یاد دارم)، یعنی ما از آن با ذرات لخت استفاده می کردیم، در حالی که فرض می کنیم این ذرات انجام نمی دهند. t تعامل با نوسانات خلاء، بنابراین دز که قانون بقای انرژی به معنای یک قانون آماری است؟ این مقدار انتظار خلاء را به ذهن من میآورد، که ما آن را برای هر ناظری صفر فرض میکنیم، اما از نظر آماری صفر است، در همان زمان از قضیه نوادر استفاده میکردیم تا نتیجه بگیریم که انرژی حفظ شده است (حداقل به صورت محلی و نه از نظر آماری) . فکر می کنم اینجا چیزی را از دست داده ام، لطفاً می توانید مرا راهنمایی کنید؟ | چگونه اصل عدم قطعیت، نوسانات خلاء و حفظ انرژی در QFT وجود دارند؟ |
105290 | برخی از محققین از پایان اتم هیدروژن برای مدلسازی ساختارهای متناهی 2 بعدی و 1 بعدی غیر تناوبی به عنوان ساختارهای تناوبی استفاده می کنند. این رویکرد تا چه اندازه در پیش بینی خواص سیستم های تناوبی مفید است؟ روشهای دیگر برای مدلسازی یک ابرسلول غیر تناوبی بهعنوان دورهای چیست؟ | چگونه یک ابرسلول غیر تناوبی را به صورت دوره ای مدل کنیم؟ |
32067 | انرژی کل یک جسم از قسمت زمانی چهار تکانه می آید، و بنابراین یک تغییر ناپذیر لورنتس نیست. از سوی دیگر، آیا انرژی پتانسیل یک فنر فشرده یک تغییر ناپذیر لورنتس است؟ | آیا انرژی پتانسیل در فنر فشرده یک تغییر ناپذیر لورنتس است؟ |
130413 | ساختار فرضی 3 رسانه/ 1 لایه را با شاخص های شکست زیر فرض کنید: $$n_1 = 2، n_2 = 2+i0.5، n_3 = 1$$ که در آن ضخامت لایه 100 نانومتر و طول موج = 1000 نانومتر است. با استفاده از معادلات فرنل برای استخراج کل گذر و بازتاب، دریافتم که حدود 38% از توان فرودی در لایه جذب می شود. اگر اکنون یک مرز دیگر اضافه کنیم، به طوری که ساختار اکنون به نظر می رسد: $$n_1 = 2، n_2 = 2+i0.5، n_3 = 1، n_4 = 3$$ جذب در لایه اول به عنوان تابعی از لایه دوم ضخامت لایه اکنون به نظر می رسد:  سوال من این است که چگونه است اکنون جذب به زیر 38% می رسد؟ میدانم که هنگام استخراج انتقال و بازتاب، دامنه میدان الکتریکی را جمعبندی میکنم، که ممکن است برخی از آنها به دلیل بازتابهای لایه دوم لغو شوند، اما به طور شهودی این هنوز منطقی نیست. | جذب نوری در ساختار چند لایه |
55790 | من هرگز نفهمیدم که چگونه قضیه تساوی امواج الکترومغناطیسی در داخل جسم سیاه فلزی اعمال شد. همانطور که هایپرفیزیک می گوید (http://hyperphysics.phy-astr.gsu.edu/%E2%80%8Chbase/mod7.html) > نمای کلاسیک همه حالت های الکترومغناطیسی حفره را به یک اندازه در نظر می گیرد، زیرا می توانید یک مقدار بینهایت انرژی به هر حالتی، اما وجود حالتها مشروط به وجود حرکات خاصی توسط ذره است، بنابراین من آن را نمیبینم. به عنوان درجه آزادی. به عنوان مثال، برای اینکه یک حالت فرکانس بالا وجود داشته باشد، باید الکترون هایی با فرکانس خاصی در حال حرکت باشند. من انتظار داشتم که نوعی آمار در مورد سرعت و شتاب الکترون ها برای یک دمای معین، مانند توزیع ماکسول-بولتزمن، برای استخراج طیف تابش الکترومغناطیسی مورد انتظار برای جسم سیاه باشد. 1) چرا حالتهای الکترومغناطیسی در صورتی که وجود آنها مشروط به حرکت الکترونها باشد درجات آزادی در نظر گرفته می شوند؟ اگر واقعاً نیستند، لطفاً توضیح دهید. 2) آیا روش جایگزین (غیر حفره + حالت) وجود دارد؟ من به نوسانات چگالی بار روی سطح یک کره فلزی جامد به دلیل دما فکر می کردم. | راه حل تشعشعات جسم سیاه کلاسیک |
59499 | $F=\frac{a}{2}m^2+\frac{u}{4}m^4+\frac{v}{6}m^6-hm$، که در آن F انرژی آزاد، m است پارامتر سفارش است، h میدان خارجی است، $a=a_0(T-T_c)$، و $a_0>0,u>0$ و $v>0$. ما می دانیم که این انبساط انرژی آزاد مرحله مرتبه دوم را توصیف می کند. انتقال چگونه یک انرژی آزاد را طوری یادداشت کنیم که انتقال یک انتقال فاز مرتبه سوم باشد؟ | انتقال مرحله مرتبه سوم در نظریه لاندو |
55869 | می دانم که هزاران سوال در مورد سفر سریعتر از سبک وجود دارد، اما لطفاً به من گوش کنید. بر اساس نسبیت خاص، شتاب دادن به چیزی به سرعت نور غیرممکن است. با این حال، اگر اجسامی (مانند فوتون ها) در وهله اول هرگز شتاب نگیرند، یعنی اگر همیشه با سرعت نور حرکت کنند، هنوز هم می توانیم با سرعت $c$ حرکت کنند. چیزی که من تعجب کردم این بود که آیا امکان دارد ذره ای را کشف کنیم که سریعتر از سرعت نور حرکت می کند؟ باز هم، منظور من چیزی نیست که بتواند بیش از $c$ شتاب بگیرد، بلکه چیزی است که همیشه سریعتر از نور می رود. آیا این با نسبیت در تضاد است؟ | آیا چیزی می تواند سریعتر از نور حرکت کند اگر همیشه سریعتر از نور حرکت کرده است؟ |
62796 | من یک شک ساده دارم. کتاب درسی که من با آن کار میکنم میگوید که اگر $E_0$ میدان الکتریکی در منطقهای بدون دیلتریک باشد، پس اگر دیالتریک ثابت $k$ را معرفی کنیم، میدان جدید به سادگی $E=k^{-1}E_0 خواهد بود. $. آیا همیشه درست است؟ منظورم این است که فرض کنید ما کره های متحدالمرکزی با شعاع های $a$ و $b$ داریم که $a$ شعاع کره داخلی و $b$ شعاع کره بیرونی هستند و $Q_a$ در درونی و $Q_b$ در داخل شارژ می کنند. بیرونی اگر دی الکتریک بین آنها وجود نداشته باشد، میدان در فاصله بین $r$ از مرکز توسط قانون گاوس به صورت زیر داده می شود: $$E_0=\frac{1}{4\pi\epsilon_0} \frac{Q_a }{r^2}$$ حالا اگر یک دیالتریک را در فضای بین وارد کنیم، درست است که میدان روی دیالتریک _به سادگی_ خواهد بود: $$E=\frac{1}{4\pi k \epsilon_0}\frac{Q_a}{r^2}$$ پیشاپیش بسیار متشکریم. | میدان الکتریکی در دی التریک |
27017 | من باید مشتقات کوواریانت را در فضای coset $G/H$ به درستی تعریف کنم، جایی که یک گروه $G \equiv \\{X_i، Y_a\\}$ ($X$ و $Y$ مولد هستند) دارای یک زیرگروه $H \ معادل \\{X_i\\}$ جبر دروغ $G$ ساختار زیر را دارد: $$[X, X] \sim X, \quad [X, Y] \sim Y, \quad [Y, Y] \sim X + Y.$$ فضای coset $G/H$ با مختصات $\xi^a$ مربوط به مولدهای $Y_a$ پارامتر می شود. در پارامترسازی نمایی، یک عنصر از این coset به شکل $$G/H است: \quad \Omega = exp\\{i\xi^a Y_a\\}$$ مشتقات معمولی $\frac{\partial}{\ جزئی\xi^a}$ از $\psi(\xi)$ ($\psi(\xi)$ - فیلد تعریف شده در $G/H$) به صورت کوواریانت تغییر نمی کند. یک بار به من گفته شد که تعریف مشتقات کوواریانت با استفاده از شکل Cartan $\Omega^{-1}d\Omega$ بسیار آسان است. من از طریق دسته ای از کتاب های ریاضی در مورد گروه های دروغ و جبرهای دروغ نگاه کردم، اما نمی توانم توصیف روشنی از روش پیدا کنم. کسی میتونه یه کتاب (مقاله) مناسب بهم راهنمایی کنه یا اگه وقت زیادی نمیگیره اینجا بگه؟ متشکرم. متاسفم برای انگلیسی من) | مشتقات کوواریانس |
35042 | در مدارهای باز معمولی با یک خازن یا المان سلف، (زمانی که خازن شارژ نمی شود) با باتری، وقتی یک کلید برای تکمیل مدار بسته می شود، جریان 0 گفته می شود زیرا جریان بلافاصله نمی پرد. اما در مداری که فقط مقاومت دارد، به محض اینکه یک کلید بسته شود جریان 0 نیست؟ به عنوان مثال این سوال از آزمون 2008 AP Physics C http://apcentral.collegeboard.com/apc/public/repository/ap08_physics_c_em_frq.pdf http://www.collegeboard.com/prod_downloads/ap/students/physics/ap08_ به سوال 2 بروید برای جزئیات | چرا بلافاصله پس از بستن مدار، جریان در مدار باتری معمولی 0 نیست؟ |
56442 | یک حشره با جرم $m$ در امتداد خراش شعاعی یک دیسک فونوگرافیک که با سرعت زاویه ای $\omega$ می چرخد، می خزد. با توجه به دیسک با سرعت ثابت $v$ حرکت می کند. نیروها (و جهت آنها) که روی باگ عمل می کنند کدامند؟ من سعی کرده ام به این صورت فکر کنم: اگر از نقطه نظر اشکال نگاه کنم، یعنی چارچوب مرجع غیر اینرسی، نیروهای وارد بر باگ عبارتند از اصطکاک، نیروی گریز از مرکز و نیروی کوریولیس. از آنجایی که حشره به صورت شعاعی به سمت بیرون می خزد، اصطکاک باید به صورت شعاعی به سمت داخل عمل کند و نیروی گریز از مرکز به صورت شعاعی به سمت خارج عمل می کند. من در مورد جهت نیروی کوریولیس کاملا گیج هستم. آیا بر روی باگ عمود بر جهت شعاعی اثر می کند؟ اگر چنین است، آیا با در نظر گرفتن نیروی مؤثر بر باگ (از نظر غیر اینرسی)، آیا باید آن را به اجزای افقی و عمودی تقسیم کنم؟ یا می توان آنها را در یک معادله نوشت؟ | نیروی شبه در قاب های دوار |
59498 | من در حال یادگیری گشتاور روی یک سیم پیچ رسانا در میدان مغناطیسی هستم. به من آموخته اند که $\vec\tau = \vec\mu \times \vec{B}$، که در آن $\vec\mu$ ممان دوقطبی مغناطیسی است. همچنین $\mu = I\vec{A}$، که $\vec A$ بردار مساحت حلقه است. برای یافتن جهت بردار ناحیه، به من گفته می شود که از قانون دست راست در رابطه با جریان موجود در حلقه استفاده کنم (انگشتان را در جهت جریان بچرخانید، و انگشت شست خود را در جهت بردار ناحیه قرار دهید). **سوال من این است:** چرا این مسیر درستی را برای بردار مساحت می دهد؟ آیا بردار ناحیه فقط به این صورت تعریف شده است تا از استفاده ناخوشایند از علائم منفی جلوگیری شود یا دلیل دیگری برای این وجود دارد؟ حدس من این است که هرکسی که این قانون/معادله را رسمی کرده است (مطمئن نیستم چه عبارت درستی برای این مثال است) با جهت گشتاور شروع کرده و به سمت عقب کار کرده و جهت $\vec\mu$ و $\vec{A}$ را تعیین کرده است. کاهش یا حذف علائم منهای سرگردان در معادلات. با این حال، این البته فقط یک حدس است. میخوام بدونم دلیل واقعی چیه | جهت بردار ناحیه (با توجه به دوقطبی مغناطیسی) |
25702 | من اهل نیمکره شمالی هستم و تا جایی که به یاد دارم کهکشان راه شیری تک خط بود، فقط یک خط. حداقل، وقتی کهکشان راه شیری را از نزدیک ایرکوتسک، سیبری، در اواخر اوت 1997 می بینم، این چیزی است که به یاد می آورم. دیروز به بلک بات، استرالیا (جایی نزدیک 27 درجه جنوبی، 152 درجه شرقی) و کهکشان راه شیری رفتم. به نظر می رسید که یک نوار سیاه بزرگ در وسط داشته باشد. می خواستم بدانم که آیا این دو بازوی مارپیچی کهکشانی هستند که ما بخشی از آن هستیم؟ | آیا من دو راه شیری را در کنار هم دیدم؟ |
56443 | سوال من در اینجا کاملاً اساسی است. من با مفهوم در اصل فرانک کاندون (FC) و تقریب Born Oppenheimer (BO) اشتباه گرفته ام. اصل FC مطابق با تقریب BO است یا خیر؟ در FC بین حالت های الکترونیکی و حرکت هسته ای همبستگی وجود دارد. بنابراین، تقریب BO شکسته شده است. بنابراین، آیا می توانیم بگوییم FC نمونه ای از شکستن تقریب BO است؟ ثانیا در مورد یون های مگا الکترون ولت آیا تقریب BO معتبر است؟ در این صورت سرعت الکترون ها با سرعت هسته قابل مقایسه است! | اصل فرانک کاندون و تقریب اوپنهایمر متولد شده |
101991 | اخیراً من وظیفه ساختن (2 + 1) - نظریه دیراک را دارم. من معادله Dirac مربوطه را به شکل $$ (i\sigma_{0}\partial_{0} + i\sigma_{1}\partial_{1} + i\sigma_{2}\partial_{2} - m)\ نوشتم Psi = 0، $$ که در آن $$ \sigma_{0} = \sigma_{y}، \quad \sigma_{1} = i\sigma_{x}، \quad \sigma_{2} = i\sigma_{z}، \quad [\sigma^{\mu}، \sigma^{\nu}]_{+} = 2g^{\ mu \nu}، \quad g^{\mu \nu} = دیاگ (1، -1، -1). $$ بسیاری از اپراتورها، مانند وارونگی، صرف شارژ و سایر اپراتورها که می توانم بدون مشکل پیدا کنم. اما من نمی توانم اپراتور حرکت زاویه ای را بدست بیاورم، زیرا نمی توانم بفهمم چه اپراتوری را باید پیدا کنم. در دو بعد فضایی فقط می توانم عملگر پرتاب حرکت زاویه ای را بدست بیاورم، اینطور نیست؟ به هر حال، اگر قانون تبدیل گروه لورنتس مربوطه را در (2 + 1) نداشته باشم، چگونه آن را پیدا کنم؟ آیا می توانم آن را با چرخش در هواپیما مرتبط کنم؟ | عملگر تکانه زاویه ای برای 2 بعد؟ |
104741 | در اشتقاق فیلد میانگین BdG Hamiltonian به شرح زیر، من در مرحله دوم در اینجا دچار سردرگمی شدم: $H_{MF-eff} = \int d^{3}r\psi_{\uparrow}^{\dagger}(\ mathbf{r})H_{E}(\mathbf{r})\psi_{\uparrow}(\mathbf{r})+\int d^{3}r\psi_{\downarrow}^{\dagger}(\mathbf{r})H_{E}(\mathbf{r})\psi_{\downarrow}(\mathbf{r}) +\ بین المللی d^{3}r\مثلث^{\star}(\mathbf{r})\psi_{\downarrow}(\mathbf{r})\psi_{\uparrow}(\mathbf{r})+\int d^{3}r\psi_{\uparrow}^{\dagger}(\mathbf{r})\psi_{\downnarrow}^{\dagger}(\mathbf{r})\triangle(\mathbf{r} )-\int d^{3}r\frac{|\triangle(\mathbf{r})|^{2}}{U}$ $ = \int d^{3}r\psi_{\uparrow}^{\dagger}(\mathbf{r})H_{E}(\mathbf{r})\psi_{\uparrow}(\mathbf{r})-\ بین المللی d^{3}r\psi_{\downarrow}(\mathbf{r})H_{E}^{\star}(\mathbf{r})\psi_{\downarrow}^{\dagger}(\mathbf{ r}) +\int d^{3}r\مثلث^{\star}(\mathbf{r})\psi_{\downarrow}(\mathbf{r})\psi_{\uparrow}(\mathbf{r})+\int d^{3}r\psi_{\uparrow}^{\dagger}(\mathbf{r})\psi_{\downnarrow}^{\dagger}(\mathbf{r})\triangle(\mathbf{r} )-\int d^{3}r\frac{|\triangle(\mathbf{r})|^{2}}{U}$ $= \int d^{3}r\left(\begin{array}{cc} \psi_{\uparrow}^{\dagger}(\mathbf{r}) & \psi_{\downnarrow}(\mathbf{r})\ end{array}\right)\left(\begin{array}{cc} H_{E}(\mathbf{r}) & \triangle(\mathbf{r})\\\ \triangle^{\star}(\mathbf{r}) & -H_{E}^{\star}(\mathbf{r}) \end{آرایه}\ راست)\left(\begin{آرایه}{c} \psi_{\uparrow}(\mathbf{r})\\\ \psi_{\downnarrow}^{\dagger}(\mathbf{r}) \end{array}\right)+const. $ با $H_{E}(\mathbf{r})=\frac{-\hbar^{2}}{2m}\nabla^{2}$ در مرحله دوم، $\int d^{ را انتخاب کردیم 3}r\psi_{\downarrow}^{\dagger}(\mathbf{r})\nabla^{2}\psi_{\downarrow}(\mathbf{r}) = -\int d^{3}r\psi_{\downnarrow}(\mathbf{r})\nabla^{2}\psi_{\downarrow}^{\dagger}(\mathbf{r})$... ......... (1). من می توانم ثابت کنم (با ادغام با قطعات و قرار دادن عبارت های سطح روی 0) که $\int d^{3}r\psi_{\downarrow}^{\dagger}(\mathbf{r})\nabla^{2} \psi_{\downnarrow}(\mathbf{r}) = \int d^{3}r \nabla^{2}\psi_{\downarrow}^{\dagger}(\mathbf{r})\psi_{\downarrow}(\mathbf{r})$ اما چگونه میتوان اکنون $\int d را بگیرد ^{3}r \nabla^{2}\psi_{\downarrow}^{\dagger}(\mathbf{r})\psi_{\downarrow}(\mathbf{r}) = - \int d^{3}r\psi_{ \downarrow}(\mathbf{r})\nabla^{2}\psi_{\downarrow}^{\dagger}(\mathbf{r})$ برای اثبات (1)؟ | اثبات یک گام در این اشتقاق نظری میدانی معادلات Bogoliubov de Gennes (BdG) |
8850 | در مقاله ویکیپدیا در مورد درایو Alcubierre، میگوید: > از آنجایی که کشتی در داخل این حباب حرکت نمیکند، بلکه با حرکت خود منطقه همراه است، اثرات نسبیتی مرسوم مانند اتساع زمان > به روشی که در آن اعمال میشود اعمال نمیشود. مورد یک کشتی که با سرعت > بالا در فضازمان مسطح نسبت به سایر اجرام حرکت می کند. و... > همچنین، این روش سفر در واقع شامل حرکت سریعتر از نور به معنای محلی نیست، زیرا یک پرتو نور در داخل حباب همچنان > همیشه سریعتر از کشتی حرکت می کند. این فقط «سریعتر از نور» است به این معنا که به لطف انقباض فضای مقابل، کشتی میتواند سریعتر از یک پرتو نوری محدود به خارج از حباب تار به مقصد برسد. من در مورد این جمله گیج شده ام. بگویید باب روی زمین زندگی می کند، و جیل در سیاره ای در آندرومدا زندگی می کند، و ما برای بحث خواهیم گفت که آنها ساکن هستند. اگر بخواهم با استفاده از یک درایو Alcubierre از باب به جیل سفر کنم، به طوری که سفر، مثلاً 1 هفته از چارچوب مرجع من طول بکشد... جیل چقدر باید از چارچوب مرجع خود صبر کند؟ آیا اثرات اتساع زمان به طور کلی از بین می رود؟ آیا او فقط 1 هفته صبر می کند؟ | Alcubierre Drive - توضیح در مورد اثرات نسبیتی |
57792 | یک نسخه جایگزین از این سوال این خواهد بود: اگر قرار باشد ستاره ای را از 10^{11}$ یا بیشتر در کهکشان خود به طور تصادفی انتخاب کنیم، چه احتمالاتی وجود دارد که انواع مختلف ستاره باشد؟ (و منظور من در کهکشان ما است و نه قابل مشاهده در آسمان شب). جدول خوبی وجود دارد که من در جاهای مختلف دیده ام (مثلاً ویکی پدیا) که راه زیادی برای پاسخ به این موضوع دارد. به من می گوید که 0.00003٪ از نوع O و 0.13٪ B و 0.6٪ A تا 76٪ پشته انواع M هستند. متأسفانه چاپ کوچکی با آن جدول مرتبط است که این است که فقط برای ستاره ها **روی دنباله اصلی** است (از این رو انواع M آن همگی کوتوله های کم درخشندگی هستند - غول های قرمز شامل نمی شوند - و A های آن و Bها همه غولهای جوان هستند - کوتولههای سفید شامل نمیشوند). با این حال، من نمی دانم چه نسبتی از جمعیت ستارگان **خاموش** دنباله اصلی هستند. یک در صد؟ یک در میلیون؟ چیزی که من واقعاً دوست دارم پیدا کنم (یا اطلاعات کافی برای کامپایل به دست بیاورم) یک نسخه 2 بعدی از آن جدول با همان محورهای نمودار HR است که در آن می توانم فرکانس کوتوله های سفید را با نگاه کردن به سلول های طیف A-B جستجو کنم. و محدوده درخشندگی 0.001 - 0.1 یا فرکانس ستارگانی مانند Betelgeuse با نگاه کردن به سلول M 10^5$. (البته مشکل دیگر جدول ذکر شده این است که ادعا می کند فرکانس هایی در همسایگی خورشیدی است. به عنوان مثال، خوب است که نسخه های متفاوتی را برای جمعیت های ستاره ای مانند خوشه های کروی، قرص کهکشانی و مرکزی داشته باشیم. برآمدگی. اما در ابتدا به تعدادی اعداد پان کهکشانی بسنده می کنم). | فراوانی وقوع طبقه بندی های ستاره ای خارج از دنباله اصلی HR چقدر است؟ |
101992 | هنگامی که یک ذره وارد حالت برانگیخته می شود، انرژی در تابع موج کوانتومی آن مطابق با $E = h \nu$ ظاهر می شود. آیا $E$ در این معادله شامل انرژی جنبشی و انرژی جرم سکون نیز می شود؟ یا در جای دیگری نگهداری دارند؟ یا آیا انرژی جنبشی/جرمی چارچوب متفاوتی برای بررسی یک پدیده است، و اگر چنین است چگونه ارتباطی با هم دارند؟ همچنین، اگر ذره انرژی برانگیختگی کافی برای فرار از چاه پتانسیل را جمع آوری کند، و بنابراین از آن چاه فرار کند، که «بودجه» انرژی لازم گرفته شده از آن است - جنبشی، فرکانس یا جرم. و چرا | رابطه بین انرژی تحریک کوانتومی مختلف، انرژی جرمی و انرژی جنبشی |
57797 | فرمول Heaviside-Feynman (به سخنرانیهای فاینمن جلد I Ch.28، جلد II Ch. 21 مراجعه کنید) میدانهای الکتریکی و مغناطیسی اندازهگیری شده را در یک نقطه مشاهده $P$ به دلیل یک بار متحرک خودسرانه $q$ $$ \mathbf{E میدهد. } = -\frac{q}{4 \pi \epsilon_0} \left\\{ \left[ \frac{\mathbf{\hat r}}{r^2} \right]_{ret} + \frac{[r]_{ret}}{c} \frac{\partial}{\partial t} \ چپ[ \frac{\mathbf{\hat r}}{r^2} \right]_{ret} + \frac{1}{c^2} \frac{\partial^2}{\partial t^2 } [\mathbf{\hat r}]_{ret} \right\\} $$ $$ \mathbf{B} = -\frac{1}{c} [\mathbf{\hat r}]_{ret} \times \mathbf{E} $$ که $[\mathbf{\hat r}]_{ret}$ و $[r]_{ret}$ بردار واحد و فاصله _از_ نقطه مشاهده است $P$ در زمان $t$ _to_ موقعیت عقب افتاده شارژ $q$ در زمان $t - [r]_{ret}/c$ (از این رو علائم منفی). این فرمول از این جهت قابل توجه است که کاملاً رابطه ای است. به هیچ چارچوب مرجع خارجی اشاره نمی کند. فیلدهای نقطه $P$ فقط به بردار $\mathbf{r}$ از نقطه $P$ تا موقعیت عقب افتاده شارژ $q$ و نرخ تغییر مرتبه اول و دوم آن با توجه به زمان محلی $t$ بستگی دارند. . اکنون می توان دو روش را تصور کرد که در آن بردار $\mathbf{r}$ از نقطه $P$ تا شارژ $q$ می تواند تغییر کند. یکی می تواند شارژ $q$ را جابجا کند و نقطه $P$ را ثابت نگه دارد یا می تواند نقطه $P$ را جابجا کند و شارژ $q$ را ثابت نگه دارد. فرمول بالا برای وضعیت قبلی که فیلدها را در نقطه ثابت $P$ به دلیل شارژ $q$ متحرک می دهد، معتبر است. این راه حل تاخیری معمولی معادلات ماکسول است. اما در مورد وضعیت اخیر که در آن نقطه مشاهده $P$ حرکت می کند و شارژ $q$ ثابت می شود، چطور. ماهیت رابطهای این فرمول به من نشان میدهد که همچنان باید در این شرایط اعمال شود. شاید این وضعیتی باشد که در آن فرمول _advanced_ Heaviside-Feynman با $$ \mathbf{E} = -\frac{q}{4 \pi \epsilon_0} \left\\{ \left[ \frac{\ معتبر است. mathbf{\hat r}}{r^2} \right]_{adv} - \frac{[r]_{adv}}{c} \frac{\partial}{\partial t} \left[ \frac{\mathbf{\hat r}}{r^2} \right]_{adv} + \frac{1}{c^2} \frac {\partial^2}{\partial t^2} [\mathbf{\hat r}]_{adv} \right\\} $$ $$ \mathbf{B} = -\frac{1}{c} [\mathbf{\hat r}]_{adv} \times \mathbf{E} $$ که $[\mathbf{\hat r}]_{adv}$ و $[r]_{adv}$ هستند بردار واحد و فاصله از نقطه مشاهده $P$ در زمان $t$ تا موقعیت پیشرفته شارژ $q$ در زمان $t + [r]_{adv}/c$. فرمول پیشرفته Heaviside-Feynman معکوس زمان فرمول عقب مانده معمولی است. این تفسیر از فرمول پیشرفته، اگر معتبر باشد، به این معنی است که یک ناظر شتابدار در داخل یک پوسته کروی عایق بار ثابت، میدان الکتریکی را که قدرت آن متناسب با شتاب است، اندازهگیری میکند. این نشان میدهد که یک بار شتابدار نوعی نیروی اینرسی الکترومغناطیسی را احساس میکند و بنابراین به دلیل وجود پوسته کروی باردار، اینرسی الکترومغناطیسی دارد. برای مثال، یک الکترون با بار $-e$ را در داخل چنین پوسته کروی عایق باردار ثابتی با پتانسیل $+V$ ولت تصور کنید. با استفاده از فرمول پیشرفته Heaviside-Feynman می توان محاسبه کرد که اینرسی الکترومغناطیسی $m_{em}$ توسط $$m_{em} = \frac{2}{3} \frac{eV}{c^2}$ به دست میآید. $ برای پوسته ای که با ولتاژ بالا $V=1000000$ ولت شارژ می شود، اینرسی الکترومغناطیسی مشابه جرم مادری الکترون خواهد بود و بنابراین باید به راحتی قابل مشاهده باشد احتمالاً مهم است که پوسته کروی یک عایق باردار باشد تا یک رسانا، زیرا فرض بر این است که بارهای داخل پوسته ثابت می مانند. در نهایت، تشابه نزدیکی بین معادلات ماکسول و معادلات میدان انیشتین در حد میدانهای گرانشی ضعیف وجود دارد. یک آنالوگ گرانشی واضح از فرمول پیشرفته Heaviside-Feynman وجود دارد. بنابراین می توان انتظار داشت که جرمی که در داخل یک پوسته کروی ثابت با جرم شتاب می گیرد، نیروی اینرسی گرانشی را به روشی مشابه با مثال الکتریکی بالا تجربه کند (فقط جرم $m$، پتانسیل گرانشی $\phi$ را جایگزین شارژ $e$ کنید، پتانسیل الکتریکی $V$ در عبارت بالا). شاید این منشأ اینرسی است که در اصل ماخ فرض شده است؟ | فرمول پیشرفته Heaviside-Feynman دلالت بر اینرسی الکترومغناطیسی دارد؟ |
134501 | متن زیر از کتاب نورهای نیوتن استخراج شده است: > ... بنابراین اگر PR [در شکل بالا] هر شیء بدون در را نشان دهد، و AB > عدسی باشد که در سوراخی در پنجره بسته تاریکی قرار گرفته است. محفظه، که به موجب آن پرتوهای > که از هر نقطه Q از آن جسم می آیند، به هم نزدیک می شوند و دوباره در نقطه q به هم می رسند. و اگر یک صفحه کاغذ سفید در q نگه داشته شود تا نور در آنجا بر روی آن بیفتد، تصویر آن شیء PR به شکل و رنگ مناسب بر روی کاغذ ظاهر می شود... به همین ترتیب، وقتی مردی > هر شیء PQR را مشاهده می کند، [در شکل پایین] نوری که از > چندین نقطه می آید. شیء توسط پوستهای شفاف و طنزهای چشم (یعنی توسط پوشش بیرونی EFG که Tunica > قرنیه نامیده می شود و توسط طنز بلورین AB که فراتر از مردمک mk است) شکسته می شود که به هم نزدیک می شود و دوباره در نقاط بسیار زیادی در انتهای چشم ملاقات کنید، و > در آنجا تصویر جسم را روی آن پوست بکشید (به نام Tunica > Retina) که با آن ته چشم پوشیده شده است... اگر آسمان آبی مایل به آبی را با ساختمان های بلند غول پیکر بلند، از کوه ببینیم و اعتبار گفته های نیوتن بالا را تحلیل کنیم، پیچیده به نظر می رسد. * عدسی چشم ما به طور کلی در مقایسه با اشیایی که به آن نگاه می کنیم بسیار کوچک است و به نظر نمی رسد نمودار کتاب نیوتن نگران آن باشد. اینطور نیست؟ * اگر وضعیت فوق را در مورد نگاه به آسمان و یک دختر در ساختمان در نظر بگیریم، نمی توان انتظار داشت که تمام پرتوهای نور تک تک نقطه دختر یا ساختمان یا آسمان بیاید و به صورت روشمند همگرا شود. روشی برای تشکیل تصویر دقیق شی نقاط اجسام می توانند در مکان خود جابجا شوند و تصویری آشفته از جسم ایجاد کنند. اینطور نیست؟ این چیزی است که من با تحلیل خود می فهمم. بنابراین، آیا تصویر تشکیل شده در شبکیه واقعاً نامرتب است؟ | آیا تصویر در شبکیه چشم به هم ریخته است؟ |
33079 | چند وقت پیش با یک منبع وب ثانویه در مورد اندازه گیری سرعت نور در آب مواجه شدم که توسط فوکو در حدود سال 1850 ساخته شده بود. طرح بازطراحی شده آن را در زیر اضافه می کنم (نور از آینه چرخان به آینه ثابت و از آینه بعدی دوباره به آینه دوار منعکس می شود. که در این فاصله کمی می چرخد، بنابراین نور به جای بازگشت به منبع نور، در جهتی که روی آن برچسب **هوا** است ختم می شود. هنگامی که فوکو ظرفی پر از آب را بین آینه ها قرار داد، نور با زاویه بزرگتری منعکس شد (*آب**)، زیرا نور در آب کندتر است. کدام سرعت در این آزمایش دقیقاً اندازه گیری می شود؟ سرعت فاز (منبع نور پیوسته است، شبیه به موج تک رنگ بی نهایت)، سرعت گروهی (که معمولاً برای یک بسته موج اعمال می شود - آیا چنین بسته ای به نوعی با چرخش آینه ایجاد می شود؟) یا دیگری؟  **ویرایش** (بر اساس پاسخ توسط miceterminator): نتیجه (زاویه) چگونه تغییر می کند سرعت گروهی _منفی_(تا جایی که من میدونم ممکنه)؟ | آینه دوار - اندازه گیری فوکو برای سرعت نور |
22253 | من در حال خواندن _مقدمه ای بر محاسبات کوانتومی_ توسط Kaye، Laflamme و Mosca هستم. در اینجا سوالی وجود دارد که من با آن دست و پنجه نرم می کنم: > تمرین 3.5.6: ثابت کنید که نقشه انتقال، که $\rho \mapsto > \rho^{T}$ را ترسیم می کند مثبت است1، اما نه کاملا مثبت2. حال، مثبت بودن بر حسب محصول درونی تعریف میشود، یعنی $\rho$ مثبت است اگر $\forall v\in \mathcal{H}$, $\left<v, \rho v\right> \ge 0$, اما transpose بر حسب عملیات روی ماتریس ها تعریف می شود. بنابراین با این فرض که $\rho^{T} = \rho^{*}$ توانستم این را دریافت کنم، اما نه با فرض ضعیف تر، $\rho$ به سادگی مثبت است. آیا این درست است حتی اگر من $\rho^{T} = \rho^{*}$ را فرض نکنم؟ در مورد نشان دادن اینکه نقشه انتقال کاملاً مثبت نیست، من صادقانه بگویم نمیدانم دارم چه کار میکنم و از شما میخواهم هر کمکی به من بدهید. تلاش من در زیر آورده شده است، اگرچه ارزش خواندن ندارد: اجازه دهید $\rho\otimes \gamma$ یک نقشه مثبت باشد، به طوری که $\forall u\otimes v \in \mathcal{H}_A \otimes \mathcal{H }_{B}$ $$ \left<u\otimes v, \rho u \otimes \gamma v\right> := \left<u, \rho u\right>\left< v, \gamma v \right> \ge 0. $$ سپس نقشه جابجایی تانسور شده با هویت $\rho \otimes \gamma$ را به $\rho^{T}\otimes \gamma$ میبرد و ما دوباره داریم (دوباره با فرض $\rho^{T}=\rho^{*}$) $$ \left<u\otimes v, \rho u \otimes \gamma v\right> := \left<u, \rho^{T} u\right>\left< v, \gamma v \right> = \overline{\left< u, \rho u\right>}\left<v, \gamma v \right> =\frac{\overline{\left< u, \rho u\right>}}{\left< u, \rho u\right>}\left<u, \rho u\right>\left< v, \gamma v \right>. $$ بنابراین $\frac{\overline{\left< u, \rho u\right>}}{\left< u, \rho u\right>}$ باید $\ge 0$ باشد. . .(در این مرحله من گیج شدم.) 1 مثبت در این زمینه به معنای نقشه گذاری عملگرهای مثبت به عملگرهای مثبت است. 2 آنها کاملاً مثبت را به این صورت تعریف می کنند: یک نقشه در صورت مثبت بودن کاملاً مثبت است و علاوه بر این، زمانی که تانسور شود. با عملیات هویت، آنها همچنان عملگرهای مثبت را به عملگرهای مثبت ترسیم می کنند. | انتقال نقشه مثبت است، اما کاملا مثبت نیست؟ |
55861 | از آنجایی که معادله مکانیک از نظر زمانی مرتبه دوم است، می دانیم که برای $N$ درجه آزادی باید $2N$ شرایط اولیه را مشخص کنیم. یکی از آنها زمان اولیه $t_0$ و بقیه آنها $2N-1$ موقعیت و سرعت اولیه هستند. هر تابعی از این شرایط اولیه، طبق تعریف، ثابت حرکت است. همچنین، باید دقیقاً 2N-1$ ثابت حرکت جبری مستقل وجود داشته باشد. از سوی دیگر، رویه نوتر انتگرال های حرکت را در نتیجه تقارن های متغیر کنش به ما می دهد. این انتگرال های حرکت نیز حفظ می شوند، اما تعداد آنها همیشه $2N-1$ نیست. در نتیجه، ما سیستم را بر اساس قابلیت یکپارچگی آنها طبقه بندی می کنیم. بنابراین، تفاوت بین ثابت حرکت و انتگرال حرکت چیست؟ چرا سیستمهای غیرقابل انتگرال انتگرالهای حرکتی کمتری دارند در حالی که همیشه باید ثابتهای حرکتی $2N-1$ داشته باشند؟ | ثابت های حرکت در مقابل انتگرال های حرکت |
94099 | یافتن حالت پایه مدل سه بعدی (بدون مغناطیسی) به صورت NP-complete شناخته می شود. فقط به این فکر می کنم که بزرگترین شبکه مکعبی اندازه ای که کسی برای این مدل پیدا کرده است چیست؟ dbm368 | رکورد جهانی در یافتن حالت پایه مدل 3 بعدی Ising چیست؟ |
57799 | بر اساس معادله بکنشتاین-هاوکینگ برای آنتروپی، آیا رابطه بین مکانیک کوانتومی و گرانش قبلاً ثابت نشده است. | چرا آنتروپی بکنشتاین-هاوکینگ وحدت گرانشی کوانتومی در نظر گرفته نمی شود؟ |
56446 | آیا پایگاه داده / وب سایتی وجود دارد که تمام دنباله دارهایی را که از زمین عبور کرده اند و مشاهده شده اند را نشان دهد؟ آیا پایگاه داده مشاهده کشور خاصی نیز وجود دارد؟ من می خواهم در این مورد جستجو کنم: به من نشان دهید که همه دنباله دارها در طول سال های 1950 تا 1960 از هند قابل مشاهده بودند؟ هر جستجویی در گوگل چیزی برنمیگرداند، بنابراین از این سایت تبادل جستجو کنید. | فهرست تمام گذرهای دنباله دار گذشته و منطقه ای که قابل مشاهده بود؟ |
26057 | فرض کنید با بیگ بنگ شروع می کنیم. همه چیز از این رویداد شروع شد. بنابراین، با توجه به هر متغیر (هر ذره، حرکات ذرات، وزن، زمان و غیره) و مقدار بی نهایت زمان و قدرت محاسباتی، آیا می توان شکل گیری تمام سیارات را پیش بینی کرد. آیا می توان ثابت کرد که زمین «آفریده شده» (نه مقاصد مذهبی در اینجا) یا اینکه خورشید چند میلیون سال دیگر منفجر خواهد شد؟ این سوال ممکن است خارج از محدوده Astronomy.SE باشد، اما مرتبط ترین سایت SE بود که می توانستم به آن فکر کنم. | آیا ممکن است نوعی سرنوشت مولکولی وجود داشته باشد؟ |
21524 | فرض کنید من یک لوله با شعاع بزرگ (حدود 5 تا 7 متر قطر)، با کرمچاله های قابل عبور در انتها دارم. کرمچاله ها به گونه ای چیده شده اند که اگر چیزی در داخل یک سوراخ از داخل لوله بیفتد، در انتهای دیگر همچنان داخل لوله بیرون می آید. حال، فرض کنید من تمام هوا را از لوله خالی میکنم (اگر بخواهید، برای ساختن یک «لوله خلاء»)، آن را در حالت عمودی قرار میدهم و به نوعی توانستم یک سنگ (یا هر شی دیگری) را در آنجا بیاورم. سوال من اکنون این است که آیا وضعیتی که در بالا توضیح داده شد وجود کرم چاله های قابل عبور را رد می کند؟ یا اگر نه، از آنجایی که سنگ بارها و بارها در حال سقوط از کرم چاله است، آیا همیشه با همان سرعت شتاب خواهد داشت؟ یا سرعت آن فقط همیشه به سرعت نور نزدیک می شود؟ در هر صورت، آیا جرم سنگ به حدی افزایش می یابد که بر گرانش زمین غلبه کند یا حتی به صورت تکینگی فرو می ریزد؟ یا چیزی وجود دارد که از وقوع آن جلوگیری کند؟ | یک آزمایش فکری ساده در مورد کرمچاله های قابل عبور |
26050 | بنابراین ما می دانیم که بسیاری از مردم محدودیت های سختی را بر منطقه سکونت پذیری کهکشانی بر اساس وجود انفجارهای ابرنواختر/اشعه گاما در نزدیکی خود اعمال می کنند. اما اگر آنها _فقط_ لایه اوزون را تحت تاثیر قرار دهند، شک دارم که آنقدر سخت باشد که بسیاری از مردم فکر می کنند. برای یک چیز - عملاً هیچ لایه اوزونی در اطراف سیارات کوتوله های قرمز وجود ندارد (و احتمالاً حتی ستاره های K کم جرم مانند اپسیلون اریدانی و آلفا قنطورس B \- IMHO، ستاره های K بهترین چشم انداز را برای زندگی در سیارات دیگر ارائه می دهند. ) با این اطلاعات، من در تعجب هستم در مورد نتیجه، به ویژه در مورد زندگی: _آیا یک ابرنواختر در نزدیکی واقعاً آیا صدمات زیادی به سیارات اطراف آن ستاره ها وارد می شود؟_ برای مثال، آیا یک ابرنواختر واقعاً آسیب بیشتری نسبت به مثلاً رویداد انقراض K/T در 65 میلیون سال پیش ایجاد می کند؟ همچنین، با توجه به اینکه بسیاری از حیاتهای دریایی توسط لایهها یا آب اقیانوس در برابر اشعههای فرابنفش محافظت میشوند، آیا واقعاً صدمات قابل توجهی به چنین حیاتی در آن محیط وارد میشود؟ به عنوان یک یادداشت جانبی، شاید این در مورد بازماندن انفجارهای پرتو گاما برای زندگی پیچیده نیز مرتبط باشد (اگرچه این پاسخ ممکن است در حال حاضر ناقص باشد.) | آیا انفجارهای پرتو گاما یا ابرنواخترهای نزدیک بیش از لایه اوزون آسیب میرسانند؟ |
4972 | من امیدوار بودم که پاسخی به طور کلی داشته باشم و از چیزهایی مانند هولونومی، کلاس های Chern، منیفولدهای Kahler، بسته های فیبر و اصطلاحات مشابه اجتناب کنم. به سادگی، دلایل قانع کننده برای محدود کردن چشم انداز به منیفولدهای عجیب و غریب Calabi-Yau چیست؟ من کتاب نیمه محبوب Yau را دارم اما هنوز آن را نخوانده ام و واضح است که نظریه ریسمان رمزگشایی شده است :) | چرا (در شرایط نسبتاً غیر فنی) منیفولدهای Calabi-Yau برای ابعاد فشرده در نظریه ریسمان مورد علاقه هستند؟ |
73670 | اصل تقارن به این دلیل شناخته شده است که در طبیعت، ذرات دارای توابع موج کاملا متقارن یا کاملاً ضد متقارن هستند. با توجه به این فرض، تصور می شود که این حالت ها برای توصیف همه سیستم های ممکن ذرات یکسان کافی هستند. با این حال، در لاندو لیفشیتز مکانیک کوانتومی، در صفحه اول فصل نهم - هویت ذرات، بدون نیاز به بیان هیچ فرضیه ای به همین نتیجه می رسد. به این صورت است: اجازه دهید $\psi(\xi_1,\xi_2)$ تابع موج سیستم باشد، $\xi_1$ و $\xi_2$ نشان دهنده سه مختصات و طرح اسپین برای هر ذره است. در نتیجه مبادله دو ذره، تابع موج می تواند تنها با یک فاکتور فاز بی اهمیت تغییر کند: $$ \psi(\xi_1,\xi_2)=e^{i\alpha}\psi(\xi_2,\xi_1) $ $ با تکرار تبادل، به حالت اولیه برمی گردیم، در حالی که تابع $\psi$ در $e^{2i\alpha}$ ضرب می شود. از این رو نتیجه می شود که $e^{2i\alpha}=1$ یا $e^{i\alpha}=\pm1$. بنابراین $$ \psi(\xi_1,\xi_2)=\pm\psi(\xi_2,\xi_1) $$ بنابراین تنها دو احتمال وجود دارد: تابع موج یا متقارن است یا ضد متقارن. در ادامه توضیح می دهد که چگونه می توان این مفهوم را به سیستم هایی با هر تعداد ذره یکسان و غیره تعمیم داد. به طور خلاصه، هیچ فرض تقارن هرگز در این منطق بیان نشده است. آیا تغییر توسط یک فاکتور فاز بی اهمیت یک نیاز بسیار قوی برای اطمینان از هویت ذرات است؟ | آیا فرض تقارن طبق لاندو لیفشیتز ضروری نیست؟ |
117280 | اگر سرعت متوسط (هنجار) $v$ و چرخش سه بعدی آن $(\omega، \phi، \kappa) را داشته باشم، میخواهم موقعیت سه بعدی $T_x، T_y، T_z$ یک شی را با توجه به یک سیستم مختصات محاسبه کنم. $ با توجه به همان سیستم مختصات. من می خواهم از یک مدل حرکت ساده و ساده استفاده کنم. بنابراین، سرعت ثابت خطی را فرض میکنم و با توجه به زمانی که $T=vt$ را محاسبه میکنم، جایی که $T$ موقعیت سه بعدی است، $v$ سرعت متوسط و $t$ زمان است. سپس از مختصات کروی برای محاسبه مولفه های ترجمه استفاده می کنم $T_x=Tsin(\phi)cos(\theta)$ $T_y=Tsin(\phi)sin(\theta)$ $T_z=Tcos(\phi)$ مقادیر هستند $\phi$ و $\theta$ مانند $\omega,\phi,\kappa$؟ آیا این یک رویکرد صحیح، هرچند ساده است؟ من نمی خواهم از سرعت زاویه ای و غیره استفاده کنم. | از سرعت سه بعدی تا مختصات |
91994 | در کتاب فیزیک من (و ویکی پدیا) آمده است که انرژی حرارتی منتقل شده به یک جسم عبارت است از: $Q = c \ m \ dT$، که $Q$ انرژی حرارتی منتقل شده است، $c$ ظرفیت گرمایی ویژه است. ماده، $m$ جرم جسم و $dT$ تغییر دما است. تا اینجا خوب است، اما چیزی که من نمیفهمم این است که وقتی دمای یک اجسام در حال تغییر است، مطمئناً جرم آن نیز تغییر میکند، درست است؟ پس چگونه باید از فرمول در آن صورت استفاده کرد؟ آیا به اندازه جرم متوسط بین دو دما ساده است؟ یا فقط باید از جرم حالت اول استفاده کرد؟ | انرژی حرارتی را به گازی با جرم متفاوت منتقل می کند |
101995 | خوب، پس شما اساساً دارای کرنش کششی و فشاری در یک ماده مشبک ناهمخوان هستید، درست است؟ بنابراین همانطور که شما به صورت لایه لایه لایه می کنید، مواد کرنش شده بیشتر و بیشتر به صورت الاستیک تغییر شکل می دهند (یعنی انرژی در شبکه ذخیره می شود) تا زمانی که آرامش پلاستیکی رخ می دهد که زمانی رخ می دهد که دررفتگی ها پس از ضخامت بحرانی شکل می گیرد. به مواد رسیده است. اما اکنون در مورد آرامش الاستیک می بینم/می شنوم که در آن فشار از طریق آرامش الاستیک حذف می شود. آیا این فقط یک کلمه فانتزی برای بدون فشار است؟ و اگر اینطور است، اصلاً چرا به آن «آرامش الاستیک» میگویند؟ | انواع آرام سازی نیمه هادی |
26055 | من می دانم که تابش زمینه کیهانی مایکروویو (CMBR) تابش باقی مانده از انفجار بزرگ است. آیا ما توانسته ایم یک نقشه مشخص از تشعشعات و اجرام موجود در جهان مرئی بسازیم؟ (چیزی مانند این نقطه در نقشه CMBR به این منطقه خاص از جهان مرئی تبدیل شد.) | رابطه بین تابش پس زمینه مایکروویو کیهانی (CMB) و جهان مرئی |
105298 | وقتی خطی با طول موج مناسب به یک فلز می تابانیم، به عنوان مثال. طلا، به طوری که انرژی کافی برای ارتقای یک الکترون از باند ظرفیت به نوار رسانایی وجود داشته باشد، به احتمال کمی مجموعه ای از جفت الکترون-حفره تولید خواهیم کرد. سپس، طبق درک من، میتوانیم الکترونها و حفرهها را بهعنوان ذرات براونی با ضرایب انتشار سهبعدی متمایز برای حرکت در فلز (مشروط به توزیع تصادفی یا یکنواخت عیوب شبکه / غیره) تقریبی کنیم. اکنون، وقتی یک الکترون در حال انتشار با مقداری فاصله اقلیدسی بحرانی $r$ از یک سوراخ می آید، ذرات باید با مقداری احتمال دوباره ترکیب شوند و یکدیگر را از بین ببرند. سوال من این است که چگونه می توانیم این فرآیند را در برخی از فلزات یا نیمه هادی های رایج مانند سیلیکون مشخص کنیم؟ آیا یک رابطه وابسته به فاصله / توزیع احتمال برای نوترکیب وجود دارد؟ آیا این رابطه بر روی فلزات / متالوئیدهای مختلف حفظ شده است؟ برای روشن بودن، من در مورد توزیع احتمال کلی برای بازترکیب به عنوان تابعی از زمان صحبت نمیکنم - من دقیقاً در مورد اینکه چگونه فاصله فیزیکی بین الکترون و حفره بر احتمال نابودی تأثیر میگذارد میپرسم. در اینجا یک نقاشی کارتونی از ویکیپدیا از یک الکترون و یک حفره است که به ترتیب به کاتد و آند از یک تراشه فتوولتائیک مبتنی بر سیلیکون پخش میشوند: http://en.wikipedia.org/wiki/File:Silicon_Solar_cell_structure_and_mechanism.svg. البته، در اینجا یک پتانسیل داخلی برای القای حرکت براونی جهت دار مناسب الکترون و حفره وجود دارد، اما این برای سوال فوق من هیچ نتیجه ای ندارد. | احتمال بازترکیب جفت الکترون-حفره به عنوان تابعی از مجاورت فیزیکی |
80390 | از آنجایی که نوترینوهای 1 دارای جرم کوچکی هستند و 2. تحت تأثیر گرانش قرار می گیرند، آیا از نظر تئوری ممکن نیست که تعداد زیادی از آنها آنقدر به هم نزدیک باشند که بتوانند نوعی جرم ستاره ای را تشکیل دهند. که به دلیل گرانش زیاد از حل شدن خود جلوگیری می کند. اگر چنین اشیایی امکان پذیر بود، چگونه با بقیه جهان تعامل می کردند؟ آیا به دلیل کمبود بار الکترومغناطیسی نوترینوها، آنها نامرئی (ماده تاریک؟) خواهند بود؟ آیا این فقدان باعث میشود ماده معمولی از آنها عبور کند یا اصل طرد پائولی به دلیل چگالی بالای نوترینوها از عبور آن جلوگیری میکند؟ | آیا ستاره های نوترینو از نظر تئوری امکان پذیر هستند؟ |
32064 | من در حال خواندن یک مقاله اخیر هستم. در آن، نویسندگان شبیهسازی دینامیک مولکولی (MD) ابرخازنهای صفحه موازی را انجام دادند که در آن مایع بین الکترودهای صفحه موازی قرار میگیرد. برای ساده کردن وضعیت، فرض کنیم مایع بین الکترودها مایع آرگون است. این سیستم دارای یک هندسه دال است، بنابراین نویسندگان تنها به تغییرات ساختار مایع در امتداد جهت $z$ علاقه مند هستند. بنابراین، نویسندگان چگالی تعداد ذرات را به طور میانگین روی $x$ و $y$: $\bar{n}_\alpha(z)$ محاسبه میکنند که $\alpha$ یک گونه حلال است. (یعنی در مثال ساده شده من، $\alpha$ آرگون است -- یک اتم آرگون.) $\bar{n} _\alpha(z)$ دارای ابعاد $\frac{\text{number}}{\ است. متن{length}^3}$ یا به سادگی $\text{length}^{-3}$، فکر میکنم. صفحه xy$-با نابرابریهای $-x_0 < x < x_0$ و $-y_0 < y < y_0$ داده میشود. بنابراین، مساحت $A_0$ از $xy$-plane با $A_0 = 4x_0y_0$ داده می شود. بنابراین، نویسندگان چگالی تعداد ذرات را به طور میانگین روی $x$ و $y$ تعریف میکنند: $$\bar{n}_\alpha(z) = A_0^{-1} \int_{-x_0}^{x_0 } \int_{-y_0}^{y_0} dx^\prime dy^\prime n_\alpha(x^\prime, y^\prime, z)$$ که $A_0 = 4x_0y_0$ و $n_\alpha(x, y, z)$ چگالی عدد محلی $\alpha$ در $(x, y, z)$ است. بنابراین، $\bar{n}_\alpha(z)$ به سادگی _متناسب_ با $n_\alpha$ است که روی $x$ و $y$ یکپارچه شده است. اما سوال من این است که $n_\alpha(x, y, z)$ چیست؟ $n_\alpha(x, y, z)$ در عمل چگونه تعیین می شود؟ تا آنجا که به کامپیوتر مربوط می شود، اتم های آرگون ذرات نقطه ای هستند. آنها با حجم صفر مدلسازی میشوند (اگرچه با برهمکنشهای لنارد-جونز تعامل دارند). بنابراین چگونه می توان چگالی عدد را تعریف کرد؟ آیا ما به سادگی دال را در برش در امتداد $z$ برش می کنیم و سپس ذرات را به این برش ها اختصاص می دهیم؟ ممکن است در اولین برش $z$ 5 ذره، در دومی 10 ذره، در سومین 7 ذره و غیره وجود داشته باشد. اگر 5، 10 و 7 را بر حجم برش مربوطه تقسیم کنم، آنگاه نوعی چگالی عددی با واحدهای $\frac{\text{number}}{\text{length}^3}$ دارم. یا به سادگی $\text{length}^{-3}$. اما چگونه می توانم این $n_\alpha(x^\prime, y^\prime, z)$ را روی $x$ و $y$ ادغام کنم؟ آیا باید علاوه بر این باید در جهتهای $x$ و $y$ نیز binning را انجام دهم؟ | در شبیه سازی ماده چگال، چگالی عدد ذره در عمل چگونه محاسبه می شود؟ |
105291 | در جذب شیمیایی مولکول H2، فاصله محدود است. در جذب فیزیکی، فاصله جذب محدود است یا هر مقداری می تواند باشد؟ آیا فاصله جذب با شعاع واندروالس جاذب و جاذب مطابقت دارد؟ | فاصله جذب هیدروژن |
56448 | فرض کنید که من یک نمونه گاز تک اتمی متشکل از اتم های $N$ (به عنوان مثال، $N$ اتم های آرگون) دارم. بنابراین هیچ ارتعاش یا چرخشی وجود ندارد. این سیستم چند درجه آزادی دارد؟ * **آیا سیستم $3N$ درجه آزادی دارد؟** هر یک از اتم های $N$ می تواند به $x$، $y$، و $z$ ترجمه شود، بنابراین 3N$ درجه آزادی منطقی به نظر می رسد. این به نظر می رسد توسط این وب سایت در مورد دینامیک مولکولی (MD) پشتیبانی می شود، که بیان می کند: اگر $N$ اتم ها و $N_c$ محدودیت های داخلی وجود داشته باشد، آنگاه تعداد درجات آزادی $N_f = 3N - N_c$ است. به نظر می رسد که گاز تک اتمی مانند آرگون هیچ محدودیت داخلی ندارد، بنابراین به نظر می رسد که وب سایت دارای درجه آزادی 3 میلیون دلاری است. * **آیا سیستم دارای درجه آزادی $3N - 3$ است؟** صفحه 64 از Frenkel & Smit's _Understanding Molecular Simulation: From Algorithms to Applications_ (ویرایش 2) به نظر می رسد که سیستم دارای درجه 3N تا 3$ است. آزادی: در عمل، کل انرژی جنبشی سیستم را اندازه گیری می کنیم و آن را بر تعداد درجات آزادی $N_f$ تقسیم می کنیم. ($ = 3N - 3$ برای سیستمی از ذرات $N$ با تکانه کل ثابت). تنها چیزی که من از آن مطمئن نیستم این است که آیا یک گاز تک اتمی به طور کلی حرکت کلی ثابتی دارد یا خیر: احتمالاً نه، مگر اینکه حرکتی صرفاً مرکز جرم وجود داشته باشد. | تعداد درجات آزادی یک گاز تک اتمی |
106678 | اگر کسی یک فیلم نازک از Si به من بدهد و به من بگوید که (001) Si است، آیا این بدان معناست که صفحات (001) Si همانهایی هستند که سطح فیلم را می سازند؟ | سیلیکون (001) به چه معناست؟ |
87933 | توانایی کاهش سرعت نور به سرعت یک دوچرخه همانطور که در این ویدئو نشان داده شده است: http://www.youtube.com/watch?v=EK6HxdUQm5s منجر به یک سوال شد: با توجه به یک واحد فضا به عنوان مثال. 1cm^3، و سپس نور را با ورود به آن واحد فضا کاهش دادید، چند فوتون می توانید در آن فضا قرار دهید؟ آیا حد حداکثر غلظت فوتون وجود دارد؟  | غلظت فوتون ها: در یک واحد فضا چقدر می توانید سرعت خود را کاهش دهید؟ |
38615 | من مطمئن نیستم که چگونه $QP-PQ =i\hbar$ که $P$ نشان دهنده حرکت و $Q$ نشان دهنده موقعیت است. $Q$ و $P$ ماتریس هستند. سوال این است که چگونه می توان $Q$ و $P$ را به عنوان یک ماتریس فرموله کرد؟ همچنین دلیل این رابطه کموتاسیون شرعی چیست؟ | اثبات رابطه کموتاسیون متعارف (CCR) |
33736 | مقیاس های دما دقیقاً چگونه کار می کنند؟ اگر درک من درست باشد، مقیاس سلسیوس دارای دو نقطه ثابت است: (تعریف دما بدون توجه به مقیاس) 1\. نقطه انجماد آب خالص در 1 atm (با برچسب 0 C) 2\. نقطه جوش آب خالص در 1 atm (با برچسب 100 درجه سانتیگراد) توجه داشته باشید که 0 و 100 اعداد کاملا تصادفی هستند. تمام مقادیر دیگر دما فقط با استفاده از فاصله روی دماسنج تعریف می شوند. به عنوان مثال 50 درجه C دقیقاً در نیمه راه بین علامت های 0 و 100 در دماسنج است. لزوماً نباید نصف گرم 100 درجه باشد. C (به هر حال نیمی از گرما چقدر است؟) از آنجایی که به هر حال ضریب انبساط به دما بستگی دارد، چگونه این مقیاس ها را توجیه کنیم؟ مقیاس کلوین به سادگی C-273.15 است تا اطمینان حاصل شود که تمام دماها مثبت باقی می مانند. بنابراین، چگونه سرعت RMS مولکولهای گاز (که مستقل از مقیاسهای دمایی اختراع شده توسط انسان است) تا این حد «تمیز» به مقیاسهای دمای دلخواه ما بستگی دارد؟ | ترازوهای دما چگونه کار می کنند؟ |
75089 | من به توضیحی نیاز دارم که وقتی کسی می گوید فرمیون ها نمی توانند همان حالت کوانتومی را اشغال کنند منظور چیست. دو بوزون را در نظر بگیرید: $$\psi(\vec{r_1}, s_1, \vec{r_2}, s_2) = \frac{1}{\sqrt{2}} \left( \phi_A(\vec{r_1}, s_1)\phi_B(\vec{r_2}، s_2) + \phi_A(\vec{r_2}، s_2)\phi_B(\vec{r_1}, s_1) \right)$$ این یک تابع موج از دو ذره است. یک تابع موج مستقیماً با یک حالت مطابقت دارد، و از آنجایی که این تنها یک تابع موج است، به نظر میرسد که تنها یک حالت وجود دارد - که دو بوزون اشغال میکنند. اما اکنون دو فرمیون را در نظر بگیرید: $$\psi(\vec{r_1}, s_1, \vec{r_2}, s_2) = \frac{1}{\sqrt{2}} \left( \phi_A(\vec{r_1 }، s_1)\phi_B(\vec{r_2}، s_2) - \phi_A(\vec{r_2}، s_2)\phi_B(\vec{r_1}, s_1) \right)$$ باز هم یک تابع موج (=> یک حالت) و دو ذره که آن را اشغال می کنند. بله، $\psi(\vec{r_1}، s_1، \vec{r_2}، s_2) = -\psi(\vec{r_2}، s_2، \vec{r_1}، s_1)$، اما هنوز فقط یک است حالت -- اشغال شده توسط دو فرمیون. کسی میتونه شفاف سازی کنه؟ | فرمیون ها در همین حالت |
74026 | من آزمایشی روی حرکت آونگ انجام دادم و در روشی که می گوید از معادله زیر برای اندازه گیری سرعت آونگ استفاده کنید: $$v=\frac{W}{t}$$ که $W$ عرض باب آونگ است. و t زمان است. چرا این است؟ آیا درست است؟ ویرایش: زمان عبور باب از گیت عکس است. | اندازه گیری سرعت آونگ با استفاده از عرض باب |
102744 | برخی از غروبهای خورشید پدیدهای به نام «فلاش سبز» را نشان میدهند، که در آن نور سبز سریعی درست هنگام غروب خورشید وجود دارد. من خودم این را چندین بار دیده ام و به نوعی آن را درک کرده ام. من از ناتوانی در توضیح بهتر آن برای خانواده ام کمی ناامید هستم. من میدانم که چگونه پراکندگی ریلی باعث میشود رنگ غالب درست پس از عبور خورشید از زیر افق به سمت آبی تغییر کند. چگونه سراب باعث می شود که نور سبز بیشتر از نور آبی شکست بخورد؟ آیا راه آسانی برای استفاده از دو افکت برای تخمین طول موج فلاش وجود دارد؟ | چرا بعضی از غروب های خورشید چشمک سبز دارند؟ |
83449 | من نمی توانم پاسخی برای سوالاتم از طریق جستجوهایم پیدا کنم. این سوال به جدول زمانی ایجاد یک سیستم ستاره ای مربوط می شود. سوال من: آیا در طول ایجاد یک منظومه ستاره ای، سیارات ماهواره ای می توانند قبل از شعله ور شدن ستاره و شروع به سوختن تشکیل شوند؟ با جزئیات بیشتر، من خلقت اولیه یک ستاره را با فروپاشی گرانشی یک ابر بزرگ که در نهایت منجر به همجوشی می شود، درک می کنم. آیا این انتقال از پیش ستاره به بلوغ (یا به جایی که اشتعال رخ می دهد) به اندازه ای طولانی است که سیارات از قبل شروع به شکل گیری کرده باشند، حتی در یک حالت اولیه (فقط یک سنگ بزرگ)؟ یا زمانی که سیارات در نهایت شروع به تشکیل شدن کرده اند، ستاره مدت هاست که می سوزد؟ | آیا یک سیاره می تواند قبل از شعله ور شدن ستاره مادر تشکیل شود؟ |
133330 | اخیراً با مطالعه این موضوع متوجه شدم که حرکت هارمونیک ساده می تواند به خوبی با توابع سینوسی و کسینوس نمایش داده شود. برای مثال یک نوسان آونگی را در نظر بگیرید که می تواند شبیه به این باشد:  و معادلات حاکم بر حرکت خواهد بود  بنابراین من تعجب کرده ام که چرا حرکت هارمونیک ساده را نمی توان به شکل امواج مثلثی نشان داد. اگرچه معادلات بالا شامل زاویه ای است. تکانه بنابراین ممکن است با خودم مخالف باشم اما اساساً زمان سرعت تابع سینوسی است: $$-\sin(x)$$ و گرادیان نشان می دهد که شتاب به طور غیر یکنواخت در حال افزایش و کاهش است. اگر به جای آن از $$-(\arcsin(\sin(x))$$ استفاده کنید چه می شود که نشان دهنده یک موج مثلثی است که گرادیان آن نشان می دهد که شتاب یکنواخت در حال شتاب و کاهش است. پس این نشان دهنده حرکت هارمونیک خواهد بود یا همین اساسا نادرست است | آیا می توانیم تابع هارمونیک ساده را به صورت امواج مثلثی نشان دهیم؟ |
18553 | من در تلاش برای درک معادله فاصله مناسب در فضازمان شوارتزشیلد هستم. $d\sigma=\frac{dr}{\left(1-\frac{R_{S}}{r}\right)^{1/2}}$. من مطمئن هستم که در اینجا چیزی واقعاً واضح را از دست داده ام، اما چگونه می توانم از این برای پیدا کردن فاصله مختصات $r$ برای یک فاصله مناسب $\sigma$ استفاده کنم. به عنوان مثال، اگر محیط دایره ای که به دور خورشید می چرخد را پیدا کنم که تقریباً با مدار زمین منطبق است. سپس به صورت شعاعی به سمت داخل یک مایل مناسب حرکت میکنم، پس چگونه محیط دایرهای را که اکنون روی آن میبینم، پیدا کنم. این مثال همچنین در زمینه تلاش برای درک فاصله دایره های متحدالمرکز در نمودارهای تعبیه شده است. متشکرم | فاصله مناسب و نمودارهای تعبیه شده؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.