_id
stringlengths 1
6
| text
stringlengths 0
5.02k
| title
stringlengths 0
170
|
|---|---|---|
59742
|
تصور کنید یک آونگ ساده روی سقف قطاری آویزان است که دارای دوره ای به نام T است. در موارد زیر دوره چگونه خواهد بود: 1. هنگامی که قطار در یک منحنی به شعاع R با سرعت ثابت حرکت دایره ای دارد (I فکر می کنم کمتر از T باشد (دوره اولیه)، این شهود من است. 2. قطار با سرعت ثابت از یک شیب ثابت بالا می رود (من فکر می کنم از T هم کمتر باشد). 3. قطار روی تپه ای به شعاع R با سرعت ثابت حرکت می کند. (من احساس می کنم که بزرگتر از T خواهد بود زیرا آونگ همگام با تغییر شیب حرکت می کند. به همین دلیل است که درست زمانی که قطار از تپه خارج شده است آونگ کاملاً نوسان می کند). متاسفم بابت توضیحات ضعیفم من فقط سعی کردم به بهترین شکل ممکن آن را کشف کنم. نظر شما چیست؟ با من موافقی؟ با تشکر
|
دوره آونگ ساده در سه حالت مختلف
|
83196
|
من در حال خواندن یادداشت های الکترودینامیک هستم و به این موارد برخوردم: $$\int_\text{all space} d\vec r \; \nabla \cdot(\vec A \times \vec B)=0$$ در مورد مغناطیساستاتیک و: $$\int_\text{تمام فضای} d\vec r \; \nabla \cdot(\phi \vec E)=0$$ در مورد الکترواستاتیک. ($A$ پتانسیل مگنتواستاتیک، $B$ میدان مغناطیسی و $\phi$ پتانسیل الکترواستاتیک است) سوال من این است که چرا آنها برابر با $0 هستند؟ * * * فرمول های ذکر شده در بالا برای نشان دادن این موارد استفاده می شود: $$W=\frac{\epsilon_0}{2 \ } \int_\text{all space} d \vec r\vec E ^2$$ $$W= \frac{1}{2 \mu_0} \int_\text{all space} d \vec r\vec B ^2$$ شروع از $$W=\frac{1}{2 \ } \int_\text{تمام فضا} \phi(\vec r) \rho(\vec r) $$ $$W=\frac{1}{2 } \int_\text{تمام فضا} d \vec r \vec j \cdot \vec A$$ با $\rho$ چگالی شارژ، و $\vec j$ چگالی جریان * * * من سعی کردم از قضیه گاوس استفاده کنم: $$\int_{\جزئی V} d\vec r \; (\vec A \times \vec B)\cdot d\vec S=0$$ و: $$\int_{\جزئی V} d\vec S\; \cdot (\phi \vec E)=0$$ اما این من را به حل مشکلم بیشتر نمیکند.
|
الکترواستاتیک/مگنتواستاتیک: چرا $\int_\text{همه فضای} d\vec r \; \nabla \cdot(\vec A \times \vec B)$ برابر با 0 است؟
|
95270
|
به عنوان مثال، ثابت گرانش به جای برابر با G، در واقع یک محدوده محدود بین 0 و بی نهایت بود. جهان ما در نقطه ای از این محدوده (برابر مقدار G ما) قرار می گیرد که در آن اشیا می توانند به صورت فیزیکی وجود داشته باشند و ستاره ها، کهکشان ها و حیات تولید کنند. با این حال در بعد ثابت گرانش میتواند از مقدار G ما کمتر و بالاتر باشد. اگر همه ثابتهای فیزیکی دیگر برابر باشند، این به نوعی از جهان کامل که ما تشخیص میدهیم اجازه میدهد تنها در بخش بسیار کوچکی از دامنه کامل بعد ثابت گرانش وجود داشته باشد. بقیه ابعاد پر از غیرجهانی خواهد بود که قادر به پشتیبانی از چیزی نیستند. سایر ثابت های فیزیکی غیروابسته نیز ممکن است ابعاد را نشان دهند. و حتی ممکن است مجموعهای از حیات مفید کیهان در یک خط پیوسته در داخل این ساختار n بعدی وجود داشته باشد.
|
آیا هر ثابت فیزیکی غیروابسته می تواند ابعادی را نشان دهد و جهان ما نقطه ای در این ساختار n بعدی باشد؟
|
129101
|
برای مقدمه، من یک ذهن علمی نیستم، بلکه نویسنده ای هستم که به دنبال اعتبار یک صحنه ممکن است. این که گفته شد، لطفا مرا ببخش! در صحنه من، تودههای عظیم آتش از آسمان میبارند و به اقیانوسی با آب شور برخورد میکنند. [ویرایش]: میتوانم ماده سوزانده شده را نوعی «ناپالم» تصور کنم؟ من با چگونگی وجود آتش در جو ناآشنا هستم. حدس میزنم این قسمت جادویی است (؛ سوال من این است: وقتی آتش به این شکل با آب برخورد میکند چه اتفاقی میافتد؟ آیا صدا ایجاد میکند؟ آیا مقدار زیادی بخار ایجاد میکند؟ دود چطور؟ اگر در نزدیکی خشکی اتفاق میافتد، آیا بخار میآید؟ یا دود دور میشود یا به سمت زمین میرود. متوجه میشوم که در مورد نتایج تعامل بین چیزی جادویی و دنیای فیزیکی میپرسم، اما لطفاً با من تحمل کنید!
|
وقتی آتش با آب ملاقات می کند
|
19461
|
فرض کنید به تعداد مورد نیاز ذرات باردار الکتریکی دارید (حتی به تعداد قابل شمارش) و توپ واحد باز را در مرکز نقطه ای از فضا در نظر بگیرید. برای هر تابع با ارزش واقعی پیوسته روی توپ واحد، آیا پیکربندی ذرات (خارج از توپ) وجود دارد که پتانسیل الکتریکی مربوط به عملکرد مذکور روی توپ را ایجاد کند؟ آیا پاسخ به نحوی بی اهمیت از قانون گاوس پیروی می کند؟
|
تولید پتانسیل های دلخواه
|
20126
|
فرض کنید یک خازن (صفحه موازی) شارژ می کنید. این یک میدان الکتریکی (بردار $\mathbf E$ از یک صفحه به صفحه دیگر) و یک میدان مغناطیسی دایرهای (بردار $\mathbf B$ مماس بر دایرههایی که در مرکز محور اصلی خازن قرار دارند) ایجاد میکند در حالی که بردار Poynting نقاط بردار است. به سمت داخل آیا این یک موج الکترومغناطیسی مرئی ایجاد می کند (با فرض اینکه بتوانیم تمام طول موج ها را ببینیم)؟ در مورد وضعیتی که خازن به منبع AC متصل می شود چطور؟ سوال پاداش: اگر بتوان به سوالات بالا پاسخ مثبت داد، آیا (از لحاظ نظری) امکان تولید نور مرئی واقعی با انتخاب فرکانس مناسب AC وجود دارد؟
|
آیا خازن شارژ موج الکترومغناطیسی ساطع می کند؟
|
11875
|
من با یک دوربین و لنز مگاپیکسلی کار می کنم که برای برنامه OCR باید فوکوس شود. برای اندازهگیری کیفیت فوکوس در حین تنظیم، ابزاری ساختهام که مقدار کنتراست بین دو پیکسل را میدهد. به عبارت خیلی ساده، کنتراست بیشتر بیشتر است فوکوس خوب است... به دلیل اعوجاج نوری، مقدار فوکوس در طرفین میدان دید من، با مرکز یکسان نیست. سوال من این است که چگونه می توانم اعوجاج بین مرکز و اضلاع را بر حسب درصد محاسبه کنم. برای مثال fcenter = 62 ; fleftside = 42. آیا گفتن Leftdistortion = 1-(42/62)*100 صحیح است؟ ممنون رافائل
|
اعوجاج نوری و محاسبه تلفات فوکوس
|
134154
|
هر جسمی که در c حرکت می کند در تمام چارچوب های مرجع به عنوان حرکت در c مشاهده می شود. هنگامی که یک فوتون در خلاء در c حرکت می کند، تمام قاب های مرجع آن را در حال حرکت در c مشاهده می کنند. هنگامی که یک فوتون از یک محیط عبور می کند، سرعت آن کمتر از c است. لحظه ای که شروع به کند شدن می کند، یک قاب مرجع وجود دارد که در آن فوتون ساکن است، زیرا همه فریم های مرجع با سرعت کمتر از c (در چارچوب مرجع دیگر درک می شوند) به یک اندازه ممکن و معتبر هستند. این بدان معناست که اگر یک فوتون اصلاً سرعت خود را تغییر دهد، در برخی از قاب های مرجع، فوتون در c حرکت می کند و سپس سرعت آن بلافاصله به صفر می رسد. آیا این مورد است؟
|
آیا فوتون ها فوراً سرعت خود را تغییر می دهند؟
|
134702
|
من متوجه نمی شوم که چرا این فرمول با مشکل مرتبط است:  این راه حل کار شده مربوطه بود:  **مشکل من** این است که این فرمول را نمیفهمم زیرا حتی نمیفهمم معنی متغیرها چیست. من همچنین مطمئن نیستم که این فرمول چه کاری انجام می دهد یا حتی برای چه استفاده می شود. آیا کسی لطف می کند توضیح مختصری به من بدهد تا بتوانم بفهمم چه زمانی از این فرمول استفاده کنم؟ این فرمول به من چه می گوید؟ با تشکر فراوان، مشتاقانه منتظر پاسخ شما هستم.
|
معادله حرکت پرتابه - درک این فرمول
|
111631
|
1. **نظریه میدان آزاد:** چرا می گویند حالت های مختلف فوریه در مورد میدان آزاد (مثلاً میدان کلین-گوردون واقعی) مستقل از یکدیگر هستند؟ 2. **نظریه میدان تعاملی:** دقیقاً چگونه با افزودن عبارت غیرخطی در لاگرانژ، حالت های فوریه با یکدیگر جفت می شوند؟
|
نظریه میدان آزاد تا نظریه میدان تعاملی
|
14897
|
> **تکراری احتمالی:** > چرا جرم یک جسم با نزدیک شدن به سرعت نور افزایش می یابد؟ ذرهای باردار که از طریق شتابدهندهای مانند CERN شتاب میگیرد، تحت این پدیده قرار میگیرد: این ذره با فشار دادن به سرعتهای بالاتر و بالاتر، جرم بیشتری به دست میآورد. بنابراین (معروف ترین) معادله انیشتین E=MC^2 است. اگر سرعت نور (یا هر موج EM) را ثابت فرض کنیم، و جرمی که در این دستگاه می گذاریم در آن زمان مشخص باشد، تنها چیزی که می تواند تغییر کند، انرژی ورودی است. اگر انرژی بیشتری به ماشین داده شود (با اثر حرکت ذرات درون آن با سرعت های بیشتر)، جرم باید درست افزایش یابد، زیرا سرعت نور حد مطلق است، کمیت شناخته شده؟ قسمت C^2 بدون تغییر باقی می ماند و نمی توان آن را تغییر داد. سوال من این است که چرا افزایش سرعت یک ذره همان انرژی E است؟ پس سرعت همان است که انرژی همان جرم است؟ درست است؟ ما می توانیم هر 3 مورد را معادل در نظر بگیریم: جرم، انرژی، سرعت؟
|
چگونه معادلات انیشتین از افزایش جرم در شتاب دهنده های ذرات پشتیبانی می کنند؟
|
37952
|
چه اتفاقی میافتد اگر زمین از چرخش باز بماند؟ چقدر سنگین تر می شدیم؟ منظورم این است که چرخیدن را کاملا متوقف کنید. نیروی گریز از مرکز چقدر بر ما تأثیر می گذارد؟ اگر جواب فنی میدید (لطفاً بفرمایید) لطفا به صورت غیر رسمی توضیح دهید، با تشکر. **ویرایش:** می پرسم اگر زمین نمی چرخید چه فرقی می کرد؟ هیچ اهمیتی به بخش مربوط به توقف آن ندارید.
|
اگر زمین از چرخش باز می ایستد، چه اتفاقی می افتد؟
|
67647
|
طبق درک من، ماده و انرژی یکی هستند. جابجایی از $E$ به $M$ در معادله معروف انیشتین فقط به یک شتاب منفی زیاد نیاز دارد. اگر $M$ واقعاً $E/c^2$ باشد، آیا ماده به حالت جامد انرژی تبدیل میشود؟ من در مورد برخوردهای پوزیترون-الکترون در انرژی های بالا که ذرات بزرگتر ایجاد می کنند مطالب زیادی خوانده ام، و تبدیل ماده در واکنش های همجوشی و شکافت آشکار است، اما نمی توانم چیزی را که فیزیک تبدیل از انرژی به ماده را توصیف کند، پیدا کنم. فعل و انفعالات آنچه در حال حاضر مهم است. به طور خاص، چیزی که من به آن قطع میکنم دلیل این است که انرژی در وهله اول حالت جامد به خود میگیرد. اگر انرژی با امواج نشان داده شود، چگونه به ذره تبدیل می شود؟ اگر گرانش با جرم تعیین شود، و جرم چیزی بیش از انرژی ساکن نیست، آیا گرانش را یک نیروی ایستا-الکترومغناطیسی می کند؟
|
انرژی چگونه به ماده تبدیل می شود؟
|
20085
|
فرض کنید من دارم: 1: یک مول گاز ایده آل بسیار سرد 2: مقدار نامحدود گاز ایده آل در دمای 300 K 3: یک موتور حرارتی ایده آل آیا می توانم برای مثال 1 مگاوات ساعت انرژی مکانیکی با استفاده از این سه چیز تولید کنم؟ فرمول جایگزین: وقتی دمای گاز سرد به صفر کلوین نزدیک می شود، مقدار انرژی تولید شده چقدر نزدیک می شود؟ (هیچ هیت سینک دیگری جز یک مول گاز ایده آل سرد وجود ندارد)
|
چقدر انرژی از سرمای شدید؟
|
121477
|
در فضازمان مسطح، میتوان نظم عادی را انجام داد تا انرژی حالت خلاء را صفر کرد. من در بعضی جاها خواندم که این رویه را نمی توان به طور مداوم در فضازمان های منحنی انجام داد. من هیچ توضیحی در مورد این واقعیت در ادبیات پیدا نکردم. چرا این یک مورد است؟
|
ترتیب عادی در فضازمان منحنی
|
111634
|
میخواهم مفهوم _فاصله_مناسب_و_طول_مناسب_را با هم مخلوط کنم. من دو منحنی در فضا-زمان شوارتزشیلد دارم که پرواز دو فوتون را توصیف می کند (آن را به عنوان فوتون هایی در نظر بگیرید که توسط فیبر نوری هدایت می شوند، نه ژئودزیک). $\gamma_1(\lambda) = \big(t_1(\lambda),r_1(\lambda),\frac \pi 2, 0\big )$ و $\gamma_2(\lambda) = \big(t_2(\lambda ),R,\frac \pi 2, \varphi_2(\lambda)\big )$ جایی که $r_1(0)=R$ و $\varphi_2(0)=0$. اکنون میخواهم هر دو فوتون به یک اندازه پرواز کنند. منظورم از طول یکسان این است که من دو فیبر نوری را در آزمایشگاهم کوتاه کردم تا طول یکسانی داشته باشند که با یک نوار اندازه گیری می شود. برای این منظور من به طور دلخواه انتهای منحنی اول را در $\lambda=\Lambda$ تعریف می کنم و مختصات شعاعی مربوطه را با $r_1(\Lambda)=R+\Delta R$ تعریف می کنم. اکنون نکته بسیار مهم است: آیا درست است که بگوییم طول اولین فیبر نوری $\displaystyle l = \int_0^\Lambda \frac{1}{\sqrt{1-\frac{r_s}{r_1( \lambda)}}} r_1'(\lambda) \; d\lambda = \int_R^{R+\Delta R} \frac{1}{\sqrt{1-\frac{r_s}{r}}} \; در دلار؟ اگر این درست باشد، یک $\Delta \varphi$ برای فیبر نوری دوم توسط $\displaystyle l \overset{!}{=}\int_0^{\Delta \varphi} R \, d \varphi = R نیز تعریف میشود. \Delta\varphi$ درست است؟ مشکل من این است که ویکیپدیا میگوید که من با فاصله مناسب به جای طول مناسب سروکار دارم. این من را گیج می کند زیرا می خواهم مطمئن شوم که طول هر دو فیبر نوری یکسان است (اندازه گیری شده توسط یک نوار).
|
فاصله مناسب و طول مناسب
|
131348
|
نمیدانم که آیا چیزی فیزیکی، مانند سرعت، یک طبقهبندی صحیح به عنوان یک بردار متناقض یا یک بردار کوواریانت دارد یا خیر. من متونی را دیدهام که نشان میدهد جابهجاییها بردارهای متضاد هستند و گرادیانهای میدانهای اسکالر بردارهای کوواریانت هستند، اما در _راهنمای دانشجویی برای بردارها و تانسورها_ توسط فلیش این جمله را یافتم: این مجموعه > اجزایی است که شما از طریق موازی یا عمود بر آن تشکیل می دهید پیش بینی ها (ص. 121) اگر مفاهیم فیزیکی را بتوان به عنوان هر یک از انواع شیء ریاضی نشان داد، من نمیدانم که چگونه یک جابجایی میتواند به عنوان یک بردار نمایش داده شود. آیا در صورت تغییر مختصات، اجزای آن به شکل اشتباهی تغییر نمی کند؟ اگر کوواریانس/تضاد بخشی از تعریف یک مفهوم فیزیکی باشد، نمیدانم نیرو چگونه طبقهبندی میشود. گرادیان یک پتانسیل دارای ابعاد طول در مخرج است و آن را به یک بردار کوواریانت تبدیل می کند. شتاب ضربات جرم دارای ابعاد طول در صورتگر است که آن را متضاد می کند. **ویرایش:** پاسخ پذیرفته شده Forces as One-Forms and Magnetism را خواندم. چیزی که من نمی فهمم این است که آیا در فضازمان نسبیتی، هر کمیت برداری را می توان به صورت 1 نیز نشان داد (زیرا یک متریک وجود دارد) یا اینکه طبقه بندی آن به عنوان یک شکل یا بردار بستگی به تغییر اجزای آن تحت یک تبدیل مختصات دارد. . آیا یک جابجایی نباید بردار باشد نه یک شکل؟
|
آیا نیرو یک بردار متناقض است یا یک بردار کوواریانت (یا یکی)؟
|
98387
|
طبق نظریه انیشتین، جرم (نسبیتی) اجسام به سرعت بستگی دارد. سپس در یک چارچوب مرجع اینرسی، 2 ناظر که با 2 سرعت مختلف حرکت می کنند، جرم های متفاوتی را برای یک جسم محاسبه می کنند. این سردرگمی چگونه توضیح داده می شود؟ آیا این فقط یک تخیل است؟
|
سردرگمی در مورد جرم (نسبیتی) اجسام
|
51363
|
من مدلی دارم که نمایانگر یک دوچرخه است (یک بلوک چوبی با چرخها) و مرکز ثقل را متعادل میکنم، بنابراین مانند یک دوچرخه واقعی است. با این حال، وقتی مرکز جرم ثابت نگه داشته می شود، آیا وزن آن بر اثر گشتاور بر روی آن هنگام برخورد با دیوار تأثیر می گذارد؟ من قصد دارم زاویه چرخش چرخ عقب را اندازه گیری کنم.
|
اگر گاری به دیوار برخورد کند، آیا وزن آن بر حرکت آن در زمانی که مرکز ثقل ثابت است تأثیر می گذارد؟
|
77622
|
یک معلم به من توصیه کرده است که این کتاب را بخوانم تا برای پروژه ای که انجام می دهم آماده شوم. به هر حال من احساس می کنم برای آماده شدن برای این کتاب باید به کتاب نیاز داشته باشم. پیشنهادی دارید؟
|
کتابی که باید قبل از مقدمه ای بر نظریه میدان سنج توسط Bailin and Love بخوانید
|
118712
|
این سوال مربوط به بیگ بنگ هسته ای عناصر سبک است، به طور مشخص، من برخی از ویژگی های نمودار را درک نمی کنم! ^3$ فراوانی He و D با افزایش باریون به کسر فوتون کاهش مییابد در حالی که فراوانی لی بالا میرود؟ * و آن شیب عجیب در فراوانی لی چیست؟
|
فراوانی عنصر نور در بیگ بنگ هستهای
|
111633
|
چرا قضیه ارنشاو برای فرومغناطیس های متحرک قابل اجرا نیست؟ آیا می توانم یک اثبات کلاسیک ریاضی برای این موضوع بگیرم؟
|
قضیه ارنشاو برای فرومغناطیس
|
126176
|
من اخیراً به آرامی در حال مطالعه GR هستم. چیزی که مرا آزار میدهد، نبود انحنای (ریچی) تولید شده از متریک شوارتزشیلد در چند سخنرانی که تماشا کردهام، و همچنین چند قطعه از کتاب درسی است که توانستهام بخوانم. چرا هیچ انحنای (ریچی) در خارج از این جسم کروی متقارن، غیر چرخشی و بدون بار که هنوز جرم دارد وجود ندارد؟ آیا همیشه نباید در حضور جرم انحنا وجود داشته باشد یا چیزی را از دست می دهم؟ من کمی در مورد اطلاعات خاصی خوانده ام که هنگام برخورد با مختصات شوارتزشیلد غیر قابل دستیابی است، آیا انحنای خارج از بدن یکی از کمیت های خاصی است که نمی توان با این مختصات تعریف کرد؟
|
آیا فقدان ظاهری انحنای (ریچی) در متریک شوارتزشیلد به دلیل انتخاب مختصات است؟
|
95858
|
من در حال مطالعه تاریخچه مسئله نوترینوی خورشیدی بودم و تا آنجا که می توانم آن را درک کنم، ظاهراً نوترینوها از شکلی به شکل دیگر در نوسان هستند، بنابراین توضیح می دهد که چرا تنها یک سوم تعداد نوترینوهای کشف شده بیش از حد انتظار وجود داشته است. آنها مشاهدات نوترینو را در دهه 1960 آغاز کردند. مقاله ویکیپدیا در مورد این موضوع با این بیانیه به پایان میرسد: شواهد قانعکننده برای نوسانات نوترینوی خورشیدی در سال 2001 از رصدخانه نوترینو سادبری (SNO) در کانادا ارائه شد. تمام انواع نوترینوهایی که از خورشید میآمدند را شناسایی کرد و با استفاده از آب سنگین بهعنوان وسیله تشخیص، توانست بین نوترینوهای الکترونی و دو طعم دیگر (اما نمیتوانست طعمهای میون و تاو را تشخیص دهد) تشخیص دهد. پس از تجزیه و تحلیل آماری گسترده، مشخص شد که حدود 35 درصد از نوترینوهای خورشیدی ورودی الکترون-نوترینو هستند و بقیه نوترینوهای میون یا تاو هستند. تعداد کل نوترینوهای کشفشده کاملاً با پیشبینیهای قبلی فیزیک هستهای، بر اساس واکنشهای همجوشی در داخل خورشید مطابقت دارد. اما تا آنجا که من می توانم ببینم، به نظر می رسد هیچ یک از این یا هر چیز دیگری که خوانده ام، دلیلی برای تغییر نوع نوترینوهای خورشیدی در حین مسیریابی به زمین نیست. به نظر می رسد که خورشید فقط 1/3 از هر یک از این سه نوع را ساطع می کند. یا اینکه در دمای هسته خورشید فقط نوترینوهای الکترونی ساطع می شوند و سپس (به طور تصادفی؟) از آن نوع به بقیه نوسان می کنند و دوباره برمی گردند؟ من از کمی شفافیت در این مورد استقبال می کنم.
|
آیا نوترینوهای خورشیدی واقعاً بین الکترون، مو و تاو در نوسان هستند؟
|
92808
|
ادعا می شود که دمای د سیتر $$T=\frac{1}{2\pi}H، $$ است که در آن $H$ ثابت هابل است. من فرض می کنم که در واحدهای طبیعی بیان می شود که من با آنها آشنایی ندارم. بنابراین در کلوین چه خواهد شد؟ آیا از دمای CMB بالاتر است؟ اگر چنین است، آیا تبادل حرارتی بین هر دو وجود دارد؟
|
دمای دسیتر در حال حاضر چقدر است؟
|
121479
|
آیا می توان تنها با یک عدسی محدب تلسکوپ ساخت؟ به طور خاص، آیا تصویری که در زیر کشیدم امکان پذیر است؟ (قرار بود این 90 درجه خلاف جهت عقربه های ساعت بچرخد.)  در این تصویر، جسم (چیز کوچکتر) ) قرار است بی نهایت دور باشد. لنز پرتوهای نور را روی چشم متمرکز می کند (بالا در تصویر). سپس چشم ها می بینند به گونه ای که گویی بزرگ شده است تا تصویر بزرگتر باشد (چیز بزرگتر). برخی از دوستان من استدلال می کنند که انسان ها فقط می توانند پرتوهای نور را ببینند که موازی یکدیگر هستند. استدلال مخالف من تصویر زیر است:  پس اگر کسی می تواند به من توضیح دهد که چرا یا چرا نه آیا می توانم یک تلسکوپ از یک عدسی محدب ایجاد کنم؟ متشکرم
|
آیا می توانم از یک عدسی محدب برای ایجاد تلسکوپ استفاده کنم؟
|
92809
|
ما می دانیم که تئوری Chern-Simons 2+1D آبلی سطح-k روی چنبره فضایی $T^2$، انحطاط حالت پایه را می دهد ($GSD$): $$GSD=k$$ **$GSD$ در $T چطور؟ ^2$ چنبره فضایی** : **SU(N)$_k$ level-k نظریه Chern-Simons?** **SO(N)$_k$ level-k نظریه Chern-Simons؟** **Sp(N)$_k$ level-k نظریه Chern-Simons؟** روش های موجود برای محاسبه آنها چیست؟ مانند (i) هندسه جبری. (II) جبر دروغ. (iii) نظریه توپولوژیکی یا (IV) ساخت پارتون سیالات سالن کوانتومی؟ مثالی از SU(2)$_k$ با استفاده از این رویکرد، $GSD$ را در $T^2$ نشان میدهد. $T^2$ برابر است با $$GSD=(k+1)(k+2)/2$$. اگر نمونه هایی از $G_2,F_4,E_6,E_7,E_8$ (سطح-k؟) نظریه Chern-Simons و $GSD$ آن در $T^2$ وجود داشته باشد، حتی بهتر خواهد بود. مرجع خوش آمدید.
|
انحطاط حالت پایه توپولوژیکی نظریه SU(N)، SO(N)، Sp(N) Chern-Simons
|
134704
|
من سعی می کنم با جستجوی پاسخ به نسبیت خاص فکر کنم بدون اینکه آن را خراب کنم. امیدوارم کسی بتواند بینشی ارائه دهد - یا حداقل به من بگوید که اشتباه می کنم. فرض کنید یک ساعت معمولی جلوی من است و آن را با عقربه هایم به عقب هل می دهم. نیرویی که به ساعت وارد می شود باعث می شود که از من عقب نشینی کند و پس از فشار، با سرعت یکنواخت دور شود. فرض کنید بیشتر، من همیشه می توانم ساعت را به وضوح ببینم، مهم نیست چقدر دور باشد. از آنجایی که سرعت نور ثابت است، نوری که از ساعت می آید باید مسافت بیشتری را طی کند تا در حین دور شدن به چشم من برسد. آیا این باعث می شود زمان کندتر به نظر برسد؟ از سوی دیگر، اگر ساعت به سمت من حرکت کند، فاصله ای که نور باید طی کند تا به چشم من برسد، کوتاه تر و کوتاه تر می شود، بنابراین زمان به نظر می رسد که سرعت بیشتری می گیرد؟
|
آیا باید آزمایش فکری خود را در مورد زمان رها کنم؟
|
14800
|
من در مدرسه ابتدایی یاد گرفتم که می توان با ترکیب رنگ آبی با زرد به سبز رسید. اما با LED ها، TFT ها و غیره همیشه مقادیر RGB (قرمز، سبز، آبی) دارید؟ چرا اینطور است؟ از آنچه در ابتدایی یاد گرفتید، «زرد» انتخاب «طبیعی» به جای «سبز» است.
|
چرا مقادیر رنگ به صورت قرمز، سبز، آبی ذخیره می شوند؟
|
4048
|
در مقاله ویکیپدیا شطرنج فاینمن آمده است: «هیچ اتفاق نظری در مورد گسترش بهینه مدل تخته شطرنج به فضا-زمان کاملاً چهار بعدی وجود ندارد». چرا گسترش آن به ابعاد بیش از 1+1 سخت است؟
|
چرا گسترش شطرنجی فاینمن به ابعاد بیش از 1+1 دشوار است؟
|
14806
|
برای هر غیر آهنربایی، کل کره یک آهنربا است. با این حال، در یک آهنربای کروی دیگر، یک ناحیه ناهموار روی سطح وجود دارد که در آن به شدت دفع می شود. با توجه به آهنربای کروی، قطب ها را چگونه باید پیدا کرد؟ تلاش های خام من به شرح زیر بود * یک کره را در فورسپس بگیرید * یک کره دیگر را به فورسپس نزدیک کنید * کره ها را بچرخانید / بچرخانید تا بیشترین دافعه احساس شود * سطح رو به رو کره را در پنس با استفاده از یک نشانگر دائمی علامت بزنید. با رویکرد فوق این است که برای تعیین حداکثر دافعه بر حافظه لمسی تکیه می کنم. آیا راه بهتر و ارزانتری برای این کار وجود دارد؟
|
چگونه قطب های آهنربای کروی را پیدا کنیم؟
|
14803
|
دیشب یک مستند عالی در مورد هیچ دیدم. این در مورد خلاء است، و چگونه اگر شما یک خلاء کل داشته باشید اتم ها از ناکجاآباد بیرون می آیند! چیزهای خیلی دیوانه کننده ای اتم ها به معنای واقعی کلمه از هیچ بیرون می آیند، سپس به سرعت ناپدید می شوند. این باعث شد به این فکر کنم که قبل از انفجار بزرگ، اگر چیزی وجود نداشت، احتمالاً اتمها هنوز از جایی بیرون میآمدند. اگر اتم های کافی به طور همزمان در همان فضا ظاهر شوند، می تواند انفجار بزرگ را ایجاد کند؟ شانس این 1 در تریلیون در تریلیون است، اما اگر زمان بی نهایت باشد، مطمئناً شانس این اتفاق 1 است؟ همچنین اگر زمان بینهایت است و اتمها واقعاً از ناکجاآباد بیرون میآیند، اگر به زمان کافی به عقب برگردید، لحظهای وجود داشته است که یک الاغ از ناکجاآباد در خلاء غولپیکر صرفاً در نتیجه یک الگوی پیچیده از اتمها ظاهر شود. از هیچ کجا؟ من یک نوب فیزیک هستم اما دوست دارم به همه این چیزها فکر کنم، آیا این چیزی است که مردم قبلاً به آن فکر کرده بودند؟ و چه تئوری های دیگری در مورد چگونگی وقوع انفجار بزرگ در وهله اول وجود دارد؟
|
اتم ها از هیچ/خلاء/پیش بیگ بنگ بیرون می آیند؟
|
114374
|
من می خواهم مشتق تابع پارتیشن برای دو ذره غیر متقابل قابل تشخیص را بفهمم. بگذارید انرژی ذرات $1$ و $2$ به ترتیب $E_1$ و $E_2$ باشد. با تنظیم $\beta = 1/kT$، تابع پارتیشن تبدیل می شود: $$ Z = \sum_{s} e^{-\beta[E_1(s)+E_2(s)]} $$ جایی که $s$ نشان دهنده وضعیت کل سیستم اما سپس نویسنده می گوید: مجموعه حالت سیستم معادل مجموعه تمام جفت حالت های ممکن $(s_1,s_2)$ برای هر دو ذره به صورت جداگانه است. و او بیان می کند: $$ Z_{total} = \sum_{s_1} \sum_{s_2} e^{-\beta E(s_1)} e^{-\beta E(s_2)} =\sum_{s_1}e ^{-\beta E(s_1)}\sum_{s_2}e^{-\beta E(s_2)} = Z_1 Z_2 $$ سؤال من این است: چگونه می توانید به طور رسمی از مجموع بیش از $s$ به مجموع دو برابر بیش از $s_1$ و $s_2$ بروید؟ و چرا یک نفر مجاز به این کار است؟ من معتقدم این به این واقعیت مربوط می شود که از آنجایی که $s_1$ و $s_2$ تلاقی نمی کنند، سپس $P(s) = P(s_1)P(s_2) \sim e^{-\beta E(s_1)} e^{-\beta E(s_2)}$. اما این هنوز برای توجیه دو برابری کافی نیست... (اگر من زیاد نوشته باشم، آیا کسی می تواند قسمت های غیر ضروری را قطع کند؟ نمی دانم چقدر باید اطلاعات بدهم تا خودم را بفهمم.)
|
تابع پارتیشن برای سیستم های کامپوزیت
|
93638
|
من در حال مطالعه مکانیک آماری، به ویژه رژیم کلاسیک برای گازهای فرمی دیراک و بوز انیشتین هستم. مقدار میانگین زمانی برای اعداد شغلی در آمار FDBE: $$ \langle n_\epsilon\rangle_{FB} = \frac{1}{e^{(\epsilon-\mu)\beta}\pm1} $$ برای آمار بولتزمن : $$ \langle n_\epsilon \rangle_B = e^{(\mu-\epsilon)\beta} $$ چگونه میتوان شرایط خوبی داشت رژیم کلاسیک که در آن $ \langle n_\epsilon\rangle_{FB} \rightarrow \langle n_\epsilon\rangle_B $ ? یک گزینه واضح $e^{\frac{(\epsilon-\mu)}{kT}}\gg1$ است. با این حال، من واقعاً آن را دوست ندارم، زیرا به معنای همگرایی در دمای پایین است. علاوه بر این، من انتظار یک عبارت مجانبی بدون $\epsilon$ را از نظر دما و چگالی دارم. * * * @Adam : من دوباره نظر شما را خواندم و همه چیز اکنون بسیار واضح تر است :)! این چیزی است که من دارم: فرض می کنم $ \beta|\mu|>>1 $ و $\mu<0 $ یا $z \rightarrow 0 $. بر حسب z: $$ \langle n_\epsilon\rangle_{FB} = \frac{1}{\frac{e^{\epsilon\beta}}{z}\pm1} \, \,\underrightarrow{z \rightarrow0} \, \,\langle n_\epsilon\rangle_{B}$$ بودن $z=\lambda^3_t \rho$، می توانم بگویم رفتار گازهای FDBE مانند حالت کلاسیک زمانی که طول موج حرارتی ذره در مقایسه با فاصله ذرات معمولی کوچک باشد، رفتار می کند. تقریباً شرایط چگالی کم، دمای بالا که من به دنبال آن بودم. در دمای پایین، آمار بولتزمن میانگین فیزیکی را از دست میدهد (برای مثال بازیابی آنتروپی کلاسیک ساکور-تترود از ترمودینامیکی او آسان است). تقریب در این سناریو، اگرچه ممکن است از نظر ریاضی مشروع به نظر برسد، اما از نظر مفهومی اشتباه است. آمارهای کوانتومی باید به تنهایی با دقت مورد بررسی قرار گیرند. درست انجامش میدم :)؟ متاسفم برای انگلیسی ضعیف خیلی ممنون
|
رژیم کلاسیک برای گازهای فرمی دیراک و بوز-انیشتین
|
70766
|
یک واگن راه آهن مخزن روی یخ بی نهایت لغزنده ایستاده است. مخزن پر از آب است و دارای یک خروجی به شکل یک لوله عمودی نازک (فخره) در انتهای سمت چپ است، بنابراین هنگامی که دریچه باز است، آب می تواند به صورت عمودی به سمت پایین (در چارچوب ماشین مرجع) خارج شود. در ابتدا سیستم در حالت استراحت است، دریچه بسته است. سپس دریچه را باز می کنیم و سیسترن شروع به حرکت می کند (احتمالاً سمت راست). با این حال، با توجه به هندسه خروجی، آب خروجی باید در همان جهت سیسترن حرکت کند (لغزش روی یخ). بنابراین در نهایت همه چیز در همان جهت (مثلاً به سمت راست) حرکت میکند، علیرغم اینکه در ابتدا شتاب صفر داشت. چگونه این پارادوکس را حل کنیم؟ حرکت مخزن در فرآیند نشت آب به بیرون چگونه خواهد بود؟ پس از نشت آب، آب روی زمین و مخزن چگونه حرکت می کند؟ 
|
پارادوکس حرکت
|
111637
|
من ذرات قابل تشخیص $N$ در پتانسیل نوسانگر هارمونیک 1 بعدی با فرکانس مناسب $\omega$ دارم. ذرات همچنین دارای اسپین داخلی-$\frac12$ درجه آزادی در یک میدان مغناطیسی $B$ با دوقطبی مغناطیسی $\mu$ هستند. تقسیم سطح انرژی ناشی از اسپین $$\varepsilon=2\mu B=0.1\hbar\omega$$ است > سوال: نشان دهید که تابع پارتیشن حاصل ضرب نوسانگر > ($Z_1$) و اسپین ($Z_2$) است. ) توابع پارتیشن. من پاسخی دارم اما تقریباً از آن ناراضی هستم. من استدلال کردم که $$Z=\sum_n\exp(\beta\varepsilon_n)$$ بنابراین برای $\varepsilon_i$ (انرژی نوسان) و $\varepsilon_j$ (انرژی اسپین) داریم: $$Z=\sum_n\exp(\beta\varepsilon_n)=\sum_{i,j}\exp\bigl(\beta(\varepsilon_{i}+\varepsilon_{j})\bigr)=\sum_i\sum_j \exp(\beta\varepsilon_i)\exp(\beta\varepsilon_j)=Z_1Z_2$$ (ویرایش: من در واقع فکر نکنید $\sum_{i,j}\leftrightarrow \sum_i \sum_j$ معتبر است) این جایی است که فعلاً موارد را گذاشتم اما نمیخواهم توضیح بیشتری بدهم. برای مثال، من... $$\varepsilon=2\mu B$$ ... را برای چرخش سطح 3 در نظر گرفتم و استدلال کردم که... $$\begin{align} Z_2 &=\sum \exp(\beta \varepsilon_2)=\exp(-0.5\beta\varepsilon_2)+1+\exp(0.5\beta\varepsilon_2) \\\ &=\exp(-0.05\beta\hbar\omega)+1+\exp(0.05\beta\hbar\omega) \end{align}$$ ...برای 3 سطح انرژی 0.5-$\varepsilon$, $0 $ و $0.5\varepsilon$ برای نوسانگر هارمونیک استدلال کردم که... $$\varepsilon_1=\biggl(i+\frac{1}{2}\biggr)\hbar\omega$$ ...به طوری که... $$\begin{align} Z_1 &=\sum_i \exp(\ beta\varepsilon_1)=\sum_i \exp\biggl[\beta \biggl(i+\frac{1}{2}\biggr)\hbar\omega\biggr] \\\ &=\frac{1}{2}\hbar\omega \sum_i \exp(\beta i\hbar\ omega)=\frac{1}{\exp(-0.5\beta\varepsilon)-\exp(0.5\beta\varepsilon)} \end{align}$$ اگر بالا صحیح است، پس باید بتوانم به راحتی به $Z=Z_1Z_2$ برسم. با این حال، نتیجه ضرب برای من غیرقابل تشخیص است. این یکی از چالشهای من با این موضوع است - تلاش برای تطبیق ریاضیات با فیزیک. من همچنین در درک برخی از ایدههای فیزیک آماری، به ویژه، رابطه بین تابع تقسیم، آنتروپی و ظرفیت گرمایی ویژه با مشکل مواجه هستم. از این رو، تعداد ریز حالتهایی که در محدوده انرژی حرارتی قابل دسترسی هستند، حاصلضرب ریز حالتها در نوسانگر 1d و سیستم سطح 3 است. آیا این در کل 4 درجه آزادی خواهد بود (1 از نوسانگر و 3 از تقسیم)؟ باید بگویم که از عدم درک فیزیکی خود برای مواد بسیار ناراحت هستم. رابطه بین تابع تقسیم، آنتروپی و ظرفیت گرمایی ویژه هنوز در ذهن من بسیار مبهم است.
|
درک حاصلضرب توابع پارتیشن با درک ریاضیات و فیزیک
|
118715
|
با توجه به بازتابش $R = 0.75$، یک اتالون به عنوان فیلتر تداخل استفاده می شود که نوری با طول موج $4.3\mu m$ را در زمان وقوع عادی ارسال می کند. نیم حداکثر عرض کامل حدود $\Delta \lambda = 0.2 \mu m$ است. فاصله اولیه صفحه را پیدا کنید. (الف) فاصله صفحه را پیدا کنید. (ب) تغییر فاصله آینه را برای تغییر طول موج مرکزی به $4.5\mu m$ پیدا کنید. (ج) فاصله اکنون در مقداری ثابت شده است که حداکثر شدت را در 4.3$\mu m$ در بروز عادی می دهد. زاویه تابش به 17.5 $^o$ تغییر می کند، طول موج نور ارسال شده را پیدا کنید. (د) طول موج کوتاهتر و بلندتر از 4.3$\mu m$ را پیدا کنید که حداکثر شدت را در بروز معمولی میدهد. من با این سوال کاملاً گیج شدم، زیرا معمولاً یا فاصله یا طول موج ثابت است ... حالا حتی می توانید طول موج نور را صرفاً با تغییر فاصله تغییر دهید؟! **تلاش** (الف) شدت با: $I = I_0 \frac{1}{1 + \frac{4R}{(1-R)^2}sin^2(\frac{\delta}{ 2})}$. در $I = \frac{I_0}{2}$, $$ \delta = \frac{1-R}{\sqrt R} $$ بنابراین FWHM $\Delta \delta$ = $2 \times \delta = \frac {2(1-R)}{\sqrt R} $ با استفاده از $\delta = 2nd = \frac{4\pi d}{\lambda}$, $\Delta \lambda = \frac{4\pi d}{\lambda^2}\Delta \lambda$. با استفاده از n = 1، $d = \frac{\Delta \delta}{\Delta \lambda} \frac{\lambda^2}{4\pi} = 4.25 \mu m$. (ب) شرط حداکثر $2d cos\theta = m\lambda$ است. حداکثر مرکزی با $m_0 = \frac{2d}{\lambda} \تقریباً 2$ داده میشود. (کاملاً اتالون بدی درست است؟ فقط می توان 2 حاشیه را دید) اکنون برای همان مقدار $m_0$، می خواهیم $\lambda$ را افزایش دهیم، بنابراین طبیعتاً عبارت LHS $d$ نیز باید افزایش یابد. $$\Delta d = \frac{m_0}{2}\Delta \lambda = \frac{d}{\lambda}\Delta \lambda = +0.2 \mu m $$ (c) دوباره $m_0$ را ثابت کرد، و در حال حاضر فاصله 4.25 $ / mu m $ اصلی است. $$2d cos (17.5^o) = m_0 \lambda$$ $$\lambda = 4.05 \mu m$$ طول موج اکنون کوتاهتر شده است! در این مرحله من دیگر نمی دانم چه کار می کنم، چگونه می توان طول موج را تغییر داد؟! (د) از آنجایی که یا m = 1 یا m = 2 است، $$m = \frac{2d}{\lambda} $$ برای $m=1$، $\lambda = 2d = 8.5 \mu m$ برای $m =2$، $\lambda = d = 4.25 \mu m$ واقعا ممنون می شوم اگر کسی بتواند ماجرا را توضیح دهد، زیرا من خیلی گیج شده ام..
|
Fabry Perot Etalon - تغییر طول موج و فاصله صفحه
|
29985
|
فرض کنید یک بالون پر از هیدروژن، مجهز به یک دریچه کامل، و قادر به تحمل خلاء است (یعنی شکل خود را حفظ می کند و به خوبی عایق بندی می شود که درجه حرارت شدید در ارتفاعات بالا و در فضا تأثیر کمی دارد). راه اندازی شود. تا زمانی که بالون در جو بود، به سمت بالا بالا می رفت (و همچنین تحت تأثیر بادها/جریان های مختلف و جاذبه قرار می گرفت). با عبور بالون از جوی که به طور فزاینده ای کمیاب می شود، آیا سریعتر بالا می رود؟
|
آیا سرعت صعود یک بالن تخریب ناپذیر بر اساس ارتفاع آن افزایش می یابد؟
|
62372
|
امکان گسیل یا جذب یک الکترون بدون حضور ذره سوم مانند هسته اتم برای یک الکترون وجود ندارد. بدون ذره سوم، ذخیره انرژی و تکانه برای چنین فرآیندی غیرممکن است. با این حال، اگر تاکیون ها وجود داشته باشند و با ماده جفت شوند، یک ذره مادی می تواند تاکیون ها را ساطع یا جذب کند و در عین حال انرژی و تکانه را حفظ کند. بر اساس تفسیری که توسط Bilaniuk (1962) الهام گرفته شده از تفسیر فاینمن-استوکلبرگ از پادذرات، تاکیون ها همیشه دارای انرژی مثبت تلقی می شوند، اما این نشان می دهد که رویدادی که یک ناظر آن را جذب می بیند، می تواند توسط ناظر دیگر به عنوان یک انتشار به عنوان مثال، ممکن است یک ذره ماده متحرک به طور خود به خود یک تاکیون ساطع کند، اما در قاب استراحت ذره این امر به عنوان جذب دیده می شود. در یک نظریه کلاسیک درک گسیل خود به خودی دشوار است. در یک تئوری مکانیک کوانتومی، این می تواند شبیه به واپاشی رادیواکتیو باشد. این فروپاشی باید با سرعتی رخ دهد. ما معمولاً انتظار داریم که یک واپاشی رادیواکتیو با نرخ ثابتی در قاب استراحت والد رخ دهد، و این نرخ توسط فاکتور لورنتس $\gamma$ در هر فریم دیگری کاهش مییابد. چیزی که به نظر من در مورد ایده انتشار خود به خودی تاکیون مشکوک به نظر می رسد این است که به نظر می رسد هیچ راهی برای تطبیق آن با تغییر ناپذیری لورنتس وجود ندارد. فرض کنید با مقدار متوسط عمر $\tau$ در یک قاب خاص، که در آن ذره والد با مقداری سرعت حرکت میکند و مقداری $\gamma$ دارد، رخ میدهد. به نظر می رسد تغییر ناپذیری لورنتس مستلزم این است که در قاب استراحت ذره، طول عمر باید $\tau/\gamma$ باشد. اما در قاب استراحت ذره، فرآیند جذب به جای انتشار است و نمی تواند مقداری نرخ ثابت داشته باشد. میزان باید بر اساس تعداد تاکیون های موجود در محیط برای جذب تعیین شود. سوال من این است که آیا تفسیر من درست است و آیا برای ادعای بیلانیک که رویکرد او تمام پارادوکس های مرتبط با تاکیون ها را حذف می کند، مشکلی ایجاد می کند یا خیر. (من به وضوح ادعایی او در مورد پارادوکس ضد تلفن تولمان نیز بسیار مشکوک هستم، اما این موضوع متفاوتی است.) Bilaniuk، Deshpande، and Sudarshan، Am. J. Phys. 30, 718 (1962). برای توضیح ایدهها، به Bilaniuk و Sudarshan، Phys. امروز 22,43 (1969)، به صورت آنلاین در http://wildcard.ph.utexas.edu/~sudarshan/publications.htm موجود است.
|
نرخ انتشار خود به خود تاکیون
|
80738
|
چرا وقتی نان یا هر چیز دیگری را با چاقو برش میدهیم، روش کمتری برای بریدن آن فقط فشار دادن آن از بالاست؟ و آیا این درست است که به دلیل لبه نازکی که باعث تعامل با مواد دیگر (مانند نان) می شود، می توانیم چیزها را با چاقو برش دهیم؟
|
چرا چاقو برش می دهد؟
|
61057
|
من یک الکترون (بار $-e$) را در $x=0$ و یک میدان الکتریکی ثابت $E(x) \equiv E $ را در نظر میگیرم. اگر الکترون دارای سرعت اولیه $v_0$ با جهت یکسان $E$ باشد، انرژی پتانسیل آن $$ U(x) = -eV(x) = -e E x $$ است انرژی کل برای $x=0 $ is $$ K(0) + U(0) = \dfrac{1}{2} m v_0^2 $$ حالا اگر بخواهم نقطه ای را به دست بیاورم که الکترون در نهایت متوقف می شود و در جهت مخالف شروع به حرکت می کند. از انرژی بدست آورید حفاظت $$ \dfrac{1}{2} m v_0^2 = K(0) + U(0) = K(z) + U(z) = -e E z $$ $$ z = -\dfrac{ m v_0^2}{2eE} $$ اما اگر $E > 0$ من $z<0$ را بدست میآورم، در حالی که $z$ باید $z>0$ باشد زیرا $v_0$ همان جهت $E$ است!
|
درباره انرژی پتانسیل الکترواستاتیک
|
73973
|
درک من از نسبیت چندان پیچیده نیست، اما به نظر من نسبت به فوتونی که با سرعت نور حرکت می کند، ما با سرعت نور حرکت می کنیم. آیا این مورد است؟
|
آیا با سرعت نور نسبت به نور حرکت می کنیم؟
|
126177
|
_این واقعا تکان دهنده است که به سوال زیر دو بار رای منفی داده شده است، هر چند هنوز کسی به این سوال پاسخ داده نشده است._ پس لطفا مطالب زیر را بخوانید و پاسخ دهید که چرا جامعه فیزیک در مورد زیر استاندارد دوگانه ای را اتخاذ کرده است. ما از آزمایش مایکلسون اطلاع داریم. ما همچنین می دانیم که با وجود نتیجه صفر چند بار آزمایش با امید به دست آوردن یک نتیجه مثبت مورد بازبینی قرار گرفت. متأسفانه، این مورد برای آزمایش های Ehrenhaft (http://www.rexresearch.com/ehrenhaf/ehrenhaf.htm) نیست. ما قبلاً آزمایشهای زیادی برای یافتن یک تک قطبی مغناطیسی واقعی یا مصنوعی انجام دادهایم، اما هنوز هیچ تک قطبی از طریق هیچ آزمایشی پیدا نشده است. علاوه بر این، در حین مطالعه ادبیات در مورد تک قطبی مغناطیسی، متوجه شدم که تعداد کمی از محققان حتی کار Ehrenhaft را که بیش از 60 مقاله در این زمینه منتشر کرده است، تشخیص داده اند. من نمی فهمم چرا کار او در جریان اصلی فیزیک نادیده گرفته می شود. **آیا تعداد مراجع زیادی وجود دارد** (من انتظار ندارم که این تعداد با تعداد تلاش های آزمایشی انجام شده در مورد آزمایش مایکلسون قابل مقایسه باشد. من فقط تعداد قابل توجهی از تکرارها را انتظار دارم که می تواند به طور محکم در مورد آزمایش نتیجه گیری کند. نتیجه.) ** که نشان می دهد آزمایشات او به طور کامل، دقیق و صادقانه مورد بازبینی مجدد قرار گرفته است اما نتیجه ادعا شده او قابل تکرار نیست؟ ** لطفاً نظر خود را در مورد پاسخهای احتمالی زیر: 1. نتیجه NULL مایکلسون نسبت به نسبیت انیشتین مطلوب بود، در حالی که نتیجه ارنهافت خیر. 2. تک قطبی مغناطیسی ارنهافت با نظریه تک قطبی مغناطیسی دیراک همخوانی نداشت.
|
چرا آزمایش های انجام شده توسط فلیکس ارنهافت روی تک قطبی مغناطیسی و جریان مغناطیسی تا این حد نادیده گرفته شده است؟
|
25322
|
آنها می گویند تورم باید رخ داده باشد زیرا جهان بسیار همگن است. در غیر این صورت، چگونه ممکن است یک قسمت از جهان به همان دمایی برسد که قسمت دیگر در حالی که فاصله بین اجزا بیش از آن است که نور در زمان معین طی کرده باشد؟ چرا این مشکل بدون تورم حل نمی شود؟ اگر هر قسمت برای شروع با دمای یکسان شروع شده باشد، بدون در نظر گرفتن فاصله بین آنها می توانند دمای یکسانی داشته باشند. آیا من اینجا چیزی را از دست داده ام؟
|
چرا همگنی جهان نیازمند تورم است؟
|
114370
|
اگر کسی بتواند به گذشته سفر کند اما در فاصله ای مکانی که او را خارج از مخروط نوری گذشته خود قرار می دهد، آیا این سفر ناقض علیت محسوب می شود؟ با نگاهی به نمودار مینکوسکی، به نظر می رسد که فرد باید بتواند به گذشته ای جابجا شده بدون ایجاد نقض علیت سفر کند. در واقع، من مطمئن نیستم که شما حتی بتوانید بگویید که آیا این گذشته قطعی نبود.  به عنوان مثال: اگر کرم چاله ای یک طرفه پیدا کردید، که شما را به خارج از مخروط نوری خودتان برد، اما به گذشته، می توانید بگویید. مطمئنی که در زمان سفر کردی؟ آیا این شکلی از سفر در زمان است که علیت را نقض نمی کند؟ توجه من لزوماً پیشنهاد نمیکنم که این یک سفر FTL است، ممکن است به عنوان انتقال فوری از راه دور در نظر گرفته شود، اما در جهت معکوس x'.
|
سفر در زمان خارج از مخروط نور بدون نقض علیت
|
95271
|
 من اخیراً به تصویر بالا برخورد کردم که انتقال جزئی را توصیف می کند، و به این فکر می کردم که چه نوع معادله ای می تواند چنین موجی را که از طریق رسانه های مختلف منتشر می شود، مدل کند. آیا معادله ای برای محیط های پیوسته، برخلاف انتقال ناپیوسته در تصویر وجود دارد؟
|
معادله موج در محیط های مختلف
|
28056
|
ویکی پدیای انگلیسی در مقاله نسبت پواسون معادله ای را برای تغییر شکل بزرگ ارائه می دهد: $$ \frac{\Delta d}{d}=-1+\frac{1}{\left(1+\dfrac{\Delta L}{L }\right)^\nu} $$ هیچ مرجعی برای این معادله پیدا نکردم. کسی میتونه کمک کنه؟ من در پایان نامه خود به آن نیاز دارم و می خواهم به منبع دیگری غیر از ویکی پدیا مراجعه کنم. هر نشریه دیگری که تا کنون دیده ام معادله تقریبی (خطی) را ارائه می دهد.
|
فرمول اثر پواسون برای تغییر شکل های بزرگ
|
89525
|
$g\phi^3$ , $d=4$ , نمودار 3 نقطه ای یک حلقه (سه پایه خارجی) واگرایی من در تلاش هستم تا جایی که ضریب/قطب واگرایی در نمودار زیر در 4 بعد است پیدا کنم تا بتوانم از حداقل استفاده کنم تفریق...  می دانم که متناسب است با... $$ \int d^dy_1 \ d^dy_2 \ d^dy_3 \ D_f(x_1,y_1)D_f(x_2,y_2)D_f(x_3,y_3)D_f(y_1,y_2)D_f(y_2,y_3) D_f(y_3,y_1) $$ که در آن $D_f$ انتشار دهنده فاینمن هستند. که می توانم آن را دستکاری کنم تا به دست بیاورم... $$ \int d^dp_1 \cdots d^dp_3 \left(\frac{\textrm{Exp}[ip_1x_1]}{p_1^2+m^2}\right) \cdots \left(\frac{\textrm{Exp}[ip_3x_3]}{p_3^2+m^2}\right) \delta[p_1+p_2+p_3] \bullet \int d^dp_4 \left(\frac{1}{p_4^2+m^2}\right) \left(\frac{1}{(p_2+p_4) ^2+m^2}\right) \left(\frac{1}{(p_2+p_3+p_4)^2+m^2}\right) $$ که به نظر می رسد مانند یک عادی سازی مجدد به ثابت جفت شدن $g$. بنابراین من فقط با انتگرال $p_4$ سر و کله می زنم، اما به نظر می رسد زمانی که از ترفند Feynmanns استفاده می کنم محدود است (بدون واگرایی)... $$ \frac{1}{abc}=2 \int_0^1 dx \int^ {1-x}_0 dy \ (ax+by+c(1-x-y))^{-3} $$ و انتگرال زیر... $$ \int \frac{d^dp}{(p^2+2p \cdot q +m^2)^n} \textrm{(مینکوفسکی)} = i \pi^{d/2}(m^2-q^2 )^{d/2-n} \frac{\Gamma[n-d/2] \Gamma[d/2]}{\Gamma[n]} $$ فقط فکر میکردم در مسیر درستی هستم یا نه اگر کار اشتباهی انجام دادم
|
واگرایی در نمودار $g\phi^3$ $d=4$ 3 نقطه یک حلقه (سه پایه خارجی) از کجا می آید؟
|
113677
|
آیا تا به حال موقعیتی وجود دارد که تمایز بین $F = m \frac{dv}{dt}$ و $F = \frac{dp}{dt}$ مهم باشد؟ من نمی توانم به موقعیتی فکر کنم که یکی درست باشد و دیگری نباشد (فقط با فرض حفظ تکانه). * * * ویرایش: بدیهی است که هنگامی که شما یک تکامل تمام وقت را در نظر می گیرید، مهم است که یک جرم در حال تغییر را در نظر بگیرید (مثلاً برای یک موشک)، یعنی $F(t) = m(t) \frac{dv}{dt }$ (یا در حالت نسبیتی، شاید چیزی شبیه $F(t) = m(t) \frac{d}{dt} \left( \frac{p}{m} \right)$ با $m$ جرم استراحت). و شاید یک رابطه بی اهمیت بین سرعت تغییر جرم و نیروهای اعمال شده وجود داشته باشد (مثلاً با موشک --- جایی که از دست دادن جرم به نیروی محرکه مرتبط است). چیزی که مشخص نیست این است که همیشه باید یک عبارت $F = v\frac{dm}{dt}$ وجود داشته باشد. * * * ویرایش 2: ** درک من از راه حل: ** همانطور که توسط @garyp اشاره شده است، یک عبارت $dm/dt$ نباید _نه_ باشد. با این حال، تغییر در بیان حرکت دقیقتر است زیرا $p \neq mv$ به طور کلی (مثلاً در موارد نسبیتی یا هنگام در نظر گرفتن سیستمهای بدون جرم). به نظر می رسد که یا باید این اخطار را رعایت کرد که $dp/dt$ _نمی توان برای سیستم های با انبوه متغیر استفاده کرد_، یا عبارت بسیار کمتر مفهومی یا زیبایی شناختی را در نظر گرفت که $F = m \frac{d (\gamma v)} {dt}$ (_که هنوز فقط برای سیستم های کلاسیک کاربرد دارد_).
|
نیرو به عنوان تغییر در تکانه در مقابل تغییر در سرعت
|
110278
|
ما می بینیم که وقتی یک کره بار در حالت سکون است و می خواهیم آن را با هر سرعت دلخواه به حرکت در آوریم، باید همان نیرو را برای مدت طولانی تری اعمال کنیم که گویی به کره بدون بار یکسان اعمال می شود تا آن را وارد کنیم. حرکت با همان سرعت مطلوب. در اینجا میدان های الکترومغناطیسی مرتبط با کره باردار مسئول این واقعیت هستند و با روش های ادغام متوجه می شویم که خاصیت اینرسی اضافی بدن به دلیل آن بار را میتوان با یک تابع ساده از ثابتهای جهانی بار جسم و شعاعهای آن بهدست آورد. من تغییر دادهام که در حرکت خطی یا مسطح یا سه بعدی، میتوانیم مکانیک نرمال را با افزودن این ضریب خاصیت اینرسی اضافی به جرم واقعی آن اعمال کنیم. بنابراین از یک جهت می توان گفت که ذره بدون هیچ گونه تداخل خارجی با آن اینرسی بیشتری نشان می دهد بنابراین جرم اینرسی آن افزایش می یابد. و من خوانده ام که تمام آزمایشات تا به امروز نشان می دهد که جرم اینرسی و گرانش جرم کاملاً یکسان است. بنابراین به دلیل بار روی هر جسمی جرم گرانشی آن نیز تغییر می کند یا خیر؟
|
عوامل الکترومغناطیسی مؤثر بر جرم اینرسی جسم بر جرم گرانشی آن تأثیر می گذارد یا خیر؟
|
82328
|
**سوال:** آیا این کار همانطور که در اینجا نشان دادم، کم و بیش، یا توخالی بودن سیلندر آهن نتیجه ای نشان نمی دهد؟ **موضوع:** من در حال آزمایش میدان های مغناطیسی هستم و در حال آزمایش آهنرباهای الکتریکی هستم. برای دستگاه خاصی که به مهندسی آن علاقه دارم، باید به اثرات یک لوله آهنی توخالی پیچیده شده توسط یک سیم پیچ سیم شارژ شده استاندارد نگاه کنم. دلیل اینکه باید توخالی باشد این است که ماشین آلات دیگر باید در مرکز دستگاه قرار بگیرند. این چیزی است که من از این انتظار دارم: **مدل 1:**  در این مدل، قطب ها از لبه های سیلندر احتمال دیگری که فکر می کردم ممکن است رخ دهد این مدل است: مدل 2:  در اینجا، قطب ها از مرکز واقعی شی منشا می گیرند. **آیا هر کدام از این مدل ها دقیق هستند؟ اگر نه، جواب چیست؟**
|
عملکرد مغناطیس الکتریکی توخالی؟ (مدل های گرافیکی گنجانده شده است)
|
91974
|
من فقط یک سردرگمی داشتم. آیا جرم بدن وقتی با سرعت معینی حرکت می کند واقعاً افزایش می یابد؟ یا فقط به نظر می رسد که جرم برای ناظر دیگری افزایش یافته است. چگونه می توان توده واقعی بدن را افزایش داد؟ لطفا اگر اشتباه می کنم اصلاح کنید اما احساس می کنم فقط به نظر ناظر می رسد که جرم افزایش یافته است اما در واقعیت افزایش نمی یابد. افزایش جرم واقعی به این معنی است که سرعت آن برای مطابقت با بقای تکانه کاهش می یابد. اما اگر نیروی خارجی وارد نشود، چگونه می توان سرعت را کاهش داد؟
|
افزایش جرم با سرعت
|
29983
|
در کتاب اپتیک غیر خطی آمده است که اثرات غیرخطی در سیستم های WDM (حدود 1550 نانومتر) پس از حدود 1 مگاوات توان نوری شروع به تبدیل شدن به یک مشکل می کند. با این حال، من قدرت نوری در انتقال یک لیزر فرستنده 10GBASE-ZR را روی یک پیوند کوتاه 2 کیلومتری اندازهگیری کردم و متوجه شدم که 2.5 مگاوات است. قدرت نوری عملیاتی لیزرهای مخابراتی چقدر است؟ آیا برای پیوندهای بین قارهای در مقایسه با پیوندهای کوتاه، یعنی بین ساختمانهای یک دانشگاه تفاوت دارد؟ اگر آنها بالای 1 مگاوات باشند، آیا اثرات غیرخطی نگران کننده است؟
|
سطح توان نوری لیزرهای رایج فیبر نوری چقدر است؟
|
116302
|
مدتی را صرف مطالعه در مورد دما و رنگ اجسام کردم. معلوم می شود که وقتی چیزی را گرم می کنیم به رنگ قرمز، سپس سفید متمایل به زرد و اگر آن را بیشتر گرم کنیم به رنگ آبی مایل به سفید در می آید. همانطور که می توان گفت یک ستاره آبی داغتر از یک ستاره قرمز است. اما چرا در مورد شعله ها اینطور نیست؟ شعله آبی همیشه داغتر از شعله قرمز نیست. این فقط شیمی همه چیز است. منظورم این است که میدانم الکترونها از یک مدار به مدار دیگر میپرند و وقتی گرم میشوند به حالت برانگیخته میرسند. اما سؤالاتی که در ذهن من وجود دارد این است: 1. اگر یک جسم آبی و دیگری قرمز به نظر برسد، همیشه به این معنی نیست که جسم آبی داغتر از قرمز است. آیا این درست است؟ اگر بله پس چگونه است؟ من متاسفم اما من کمی در آن سردرگم هستم. 2. با مفهوم دمای رنگ در ویکی پدیا. آنها می گویند 1700 K برای مطابقت با یک شعله. اما 15000 تا 27000 کلوین برای آسمان آبی شفاف در قطب. این منو گیج میکنه آسمان آبی به نظر می رسد، آیا این بدان معنی است که گرم است؟ اما درست نیست؟ سردتر است. من مطمئن نیستم که بتوانم آن را به درستی قاب کنم یا نه. برای من کمی گیج کننده است. آیا این چیزی شبیه یک شی درخشان در مقابل شی منعکس کننده است؟ خورشید سفید است اما زمین آبی است. اما خورشید گرمتر از زمین است. این خورشید است که نور می تابد، اما زمین فقط آن را پراکنده می کند. اما دمای سطح خورشید 5778K است در حالی که ویکیپدیا میگوید آسمان ما حدود 15000K-27000 است... من میدانم که چیزی وجود دارد که در اینجا گم شدهام. امیدوارم کسی بتواند به من بگوید این چیست.
|
دما چه ارتباطی با رنگ دارد؟
|
126179
|
حال در نظر بگیرید که من به موشکی رفتم که فاصله بی نهایتی از زمین را طی می کند. منظور من از بی نهایت بسیار دور است. جاذبه گرانشی بین من و زمین به میزان قابل توجهی کاهش می یابد و پس از یک فاصله معین دیگر عمل نمی کند زیرا اینرسی موشک من از نیروی گرانشی بین موشک من و زمین بیشتر خواهد بود. بنابراین انرژی پتانسیل گرانشی کجا از بین می رود؟ دیگر در موشک ذخیره نمی شود زیرا تحت تأثیر آن نیرو قرار نمی گیرد. من می دانم که برای بازیابی آن می توانم به زمین نزدیک تر شوم و موشک من به طور خودکار دوباره تحت تأثیر نیروی گرانش قرار می گیرد. بنابراین سوال من این است که انرژی پتانسیل گرانشی برای یک جسم یا جسم عظیمی که از زمین یا هر جسم پرجرم بسیار دور است کجا ذخیره می شود؟ هنگامی که موشک در زمین است، کل انرژی $E = E_m = mc^2$ است وقتی که از زمین بلند می شود، جرم موشک به دلیل مصرف سوخت کاهش می یابد، اما این با افزایش انرژی جنبشی و انرژی پتانسیل جبران می شود. انرژی کل می شود $E = E_m + E_k + E_g$ اما وقتی به نقطه ای رسید که دیگر گرانش روی آن تاثیر نمی گذارد، E_g$ = 0 است زیرا دیگر انرژی پتانسیل وجود ندارد. بنابراین انرژی سیستم $E = E_m + E_k$ می شود پس $E_g$ کجا ناپدید شد؟
|
از دست دادن انرژی پتانسیل گرانشی در یک جسم بی نهایت دور
|
317
|
مکانیک کوانتومی در تعیین توزیع آماری کلی بسیاری از اندازهگیریهای یک فرآیند بسیار موفق است. از سوی دیگر، در تعیین نتیجه یک اندازه گیری منفرد کاملاً بی سرچشمه است. فقط می تواند آن را به عنوان داشتن یک نتیجه تصادفی در توزیع پیش بینی شده توصیف کند. این تصادفی بودن از کجا می آید؟ آیا فیزیک از وجود قوانین فیزیکی میکروسکوپی با گفتن اینکه اندازهگیریهای منفرد به یک قانون فیزیکی محدود نمیشوند، دست برداشته است؟ به عنوان نکته جانبی: تکرار یک اندازه گیری بارها و بارها با یک دستگاه، اندازه گیری های متوالی را از نظر آماری غیر مستقل می کند. ممکن است یک مکانیسم پنهان وضعیت بر نتایج تأثیر بگذارد. آیا مطالعه ای در مورد ویژگی های اساسی QM با در نظر گرفتن این موضوع انجام شده است؟ نتیجه چه شد؟ * * * ویرایش: از آنجایی که به نظر من 2 سوال از 3 سوال به سوال اصلی من پاسخ نمی دهد، شاید توضیحی در مورد خود سوال باعث بهبود کیفیت صفحه شود :-) سوال این است که چرا اندازه گیری های منفرد دارای مقادیری هستند که دارند. . از مثلاً 1000 معیاری که یک آزمایش QM موفق میسازد، چرا اندازهگیریهای منفرد با آن ترتیب خاص انجام میشوند؟ چرا تابع موج به یک مقدار ویژه خاص فرو می ریزد و نه به مقدار دیگر؟ وقوع این فروپاشی (یا فرافکنی) غیرقابل انکار است. آیا این تصادفی است؟ منشأ این تصادفی بودن چیست؟ به عبارت دیگر: مکانیسم انتخاب چیست؟ * * * ویرایش 2: به طور خاص می توانید به فصل 29 جاده به سوی واقعیت نوشته پنروز، و با علاقه خاص صفحه 809 که در آن تفسیر اورت مورد بحث قرار گرفته است - از جمله اینکه چرا اشتباه است، کاملاً ناقص است، مراجعه کنید.
|
چرا نمی توان نتیجه اندازه گیری QM را از قبل محاسبه کرد؟
|
110279
|
در صورتی که نسبیت عام جدیدترین مدل گرانش است که تاکنون اثبات شده است. آیا هنوز هم ناهنجاری هایی مانند مشکل مدار عطارد در طول دوره گرانش نیوتنی دارد؟ اگر چنین است، آیا انواع دیگری از فیزیک وجود دارد که باید کشف شوند؟
|
ناهنجاری های نسبیت عام چیست؟
|
105149
|
در حل معادله شرودینگر برای نوسانگر هارمونیک چرا فاصله بین قله های تابع توزیع احتمال با افزایش n کاهش می یابد؟ آیا دلیل خوبی برای آن وجود دارد یا فقط نتیجه حل معادله شرودینگر است؟
|
چرا فاصله بین قله های تابع توزیع احتمال با افزایش n کاهش می یابد؟
|
70343
|
پیون های باردار $\pi^\pm$ از طریق یک $W$ واسط به (مثلا) یک جفت لپتون- نوترینو تجزیه می شوند. پیون ها ذرات اسکالر (اسپین-0) و متوسط $W$ دارای اسپین 1 هستند، اسپین چگونه در این برهمکنش حفظ می شود؟
|
پوسیدگی پیون شارژ شده و حفظ چرخش
|
130585
|
انحنای ریمان یک کره واحد در بسیاری از کتابهای درسی به صورت تتا مربع سینوسی نشان داده شده است که در آن تتا زاویه زاویهای مختصات کروی است. اما اهمیت زاویه چیست و چگونه می توان به آن مقدار نسبت داد؟
|
انحنای ریمان یک کره واحد
|
1685
|
چگونه می توانم معادلات اویلر-لاگرانژ را که در زمینه نسبیت خاص معتبر هستند استخراج کنم؟ به طور خاص، یک میدان اسکالر را در نظر بگیرید.
|
معادله اویلر-لاگرانژ در نسبیت خاص
|
126797
|
من در یک پست جداگانه برای من توضیح داده ام که ذرات باردار دائماً ذرات مجازی را با ذرات باردار دیگر مبادله می کنند و انرژی آنها یک حالت ثابت است. چگونه تضمین می شود که تمام فوتون های مجازی ارسال شده توسط ذره باردار با ذرات باردار دیگر مبادله شوند؟ آیا ذرات به صورت هدایت شده به سمت ذرات باردار دیگر فرستاده می شوند؟ چقدر درباره این تعامل/مکانیسم می دانیم؟ آیا برخی از ذرات مجازی فقط تابش می کنند و ذره باردار را با انرژی کمتری باقی می گذارند؟
|
چرا یک ذره تغییر یافته با برهمکنش با دیگران توسط تابش فوتون های مجازی انرژی خود را از دست نمی دهد؟ آیا همه فوتون های مجازی رد و بدل می شوند؟
|
93764
|
مشخص است که همه ناظران در مورد موقعیت افق رویداد سیاهچاله توافق خواهند داشت. اما در مورد افق کیهانی فضای دی سیتر چطور؟ آیا می توان گفت که افق دانشمند1 با افق دانشمند2 متفاوت است؟ اگر چنین است، معلوم می شود که دانشمندان در حال تحقیق بر روی جهان های مختلف هستند: اطلاعات موجود برای scientist1 برای همیشه برای scientist2 از دست می رود. اگر ناظران بتوانند ارتباط برقرار کنند، ممکن است منجر به پارادوکس های از دست دادن اطلاعات شود. این سوال با پاسخ به این سوال جرقه زده شد: آیا ماده می تواند از افق کیهانی خارج شود؟
|
آیا افق های کیهانی ناظر خاص هستند؟
|
61058
|
من میتوانم بفهمم چرا چون ادغام روی متغیرهای گراسمن نیز باید غیرمتغیر ترجمه باشد، یکی $$ \int d\theta = 0 $$ و $$ \int d\theta \theta = 1 $$ دارد، اما من نمیدانم کجاست قانون این ادغام دوگانه $$ \int d^2 \theta \bar{\theta}\theta = -2i $$ از آن می آید. بنابراین آیا کسی می تواند برای من توضیح دهد که چگونه این انگیزه و/یا به دست آمده است؟
|
ادغام دوگانه عجیب گراسمن
|
114372
|
موارد زیر در رابطه با نسبیت خاص به چه معناست؟ $$\frac{1}{\sqrt{1 - \frac{v^2}{c^2}}}$$
|
$\frac{1}{\sqrt{1 - \frac{v^2}{c^2}}}$ با توجه به نسبیت خاص به چه معناست؟
|
121473
|
انرژی پیوند گرانشی یک کره عبارت است از: $U=\frac{3GM^2}{5r}$، نقص جرمی $\Delta E=\Delta m c^2$ است. با قرار دادن: $M=\frac{4}{3}\rho\pi r^3$، میگیریم: $$U=\frac{16}{15}G\rho^2\pi^2 r^5$ $. حالا اگر قرار دهیم: $U=\Delta E$، برای $r$: $$r=\frac{1}{2}\frac{\sqrt5c}{\sqrt{G\rho\pi}}$ میگیریم $ یعنی: $$r\approx\frac{2.3\times10^{13} \, \mathrm{kg}^{1/2\, }\mathrm{m}^{-1/2}}{\sqrt\rho}$$ با فرض $\rho=1$، میتوان نتیجه گرفت که اگر یک جرم کروی به شعاع $r$ داشته باشیم که با آخرین معادله داده میشود. و چگالی $1$ این جرم ناپدید می شود. بنابراین جهان ما می تواند پر از توده های بزرگ نامرئی باشد زیرا انرژی اتصال برابر با نقص جرم است. آیا این نتیجه گیری درست است؟
|
انرژی اتصال و جرم نامرئی
|
25324
|
من یک تلسکوپ شکست 80 میلی متری روی سه پایه دارم اما با هر لمسی تکان می خورد. دیدن آن از طریق چشمی 6 میلی متری (x120) بسیار سخت است. حتی یک باد کوچک باعث می شود تصویر بیش از حد ناپایدار شود. چگونه می توانم سه پایه خود را ثابت تر کنم؟
|
چگونه می توانم تلسکوپ ناپایدار را تثبیت کنم؟
|
25328
|
من یک متخصص نیستم اما فهمیدم که جهان با سرعت بسیار زیاد در حال انبساط است. این بدان معناست که همه کهکشان های قابل مشاهده با سرعت زیادی از ما دور می شوند. من همچنین فهمیدم که در نهایت (در سالهای بسیار زیاد)، همه کهکشانها و بقیه اجرام خارج از کهکشان خودمان آنقدر از ما دور خواهند شد که دیدن (یا اندازهگیری) برای ما غیرممکن خواهد بود. آنها این بدان معنی است که در نهایت کل جهان قابل مشاهده ما کهکشان خودمان خواهد بود و اندازه گیری چیز دیگری برای ما غیرممکن خواهد بود و اندازه گیری های علمی در آن نقطه از زمان با واقعیت واقعی مطابقت نخواهد داشت ... زیرا داده ها نشان می دهد که کهکشان های دیگر وجود ندارد اما من در مورد این پدیده دو سوال دارم: 1. چگونه است که نور دیگر به ما نمی رسد؟ آیا انبساط با سرعتی بیشتر از خود نور اتفاق می افتد و رسیدن به چیزی را برای آن غیرممکن می کند؟ 2. اگر اندازهگیریهای علمی، در آن مقطع زمانی، اشتباه بودنشان را ثابت کنند، زیرا نشان میدهند که کهکشانها وجود ندارند (در حالی که واقعاً وجود دارند)، به این معنی نیست که چیزی مشابه میتواند همین الان اتفاق بیفتد. خوب ما میتوانیم چیزی را در مورد جهان اندازهگیری کنیم که درباره آن مطمئن هستیم مرده است، اما واقعیت واقعی نخواهد بود.
|
جهان با سرعت بسیار زیاد در حال انبساط است
|
82124
|
در رابطه با سوال من در اینجا می خواستم مطمئن شوم که استدلال فیزیکی من ناقص نیست. خواص ناهمسانگرد، (به ویژه ضریب شکست) مشخصه یک جامد منظم (معمولا کریستالی) است. از طرف دیگر خواص ایزوتروپیک نشان دهنده یک جامد آمورف است، یعنی عدم آرایش منظم (آرایش تصادفی). سوال این است: - > **آیا هر آرایش ترکیبی از عناصر همسانگرد می تواند یک سیستم ناهمسانگرد ایجاد کند؟ آیا هر آرایش عناصر ناهمسانگرد می تواند یک سیستم همسانگرد داشته باشد؟** به نظر من، به طور شهودی، اگر همسانگردی مستلزم آرایش تصادفی (از اجزای ناهمسانگرد جداگانه) باشد، به طور شهودی ممکن نیست زیرا هر آرایش عناصر تصادفی نباید یک سیستم منظم ارائه دهد. قادر به نشان دادن ضریب شکست ناهمسانگرد است. در مورد بخش دیگر سوال من، به طور شهودی، باید امکان پذیر باشد، زیرا آرایش تصادفی عناصر ناهمسانگرد یک تصادفی کلی و در نتیجه ضریب شکست همسانگرد را ایجاد می کند. (اگر اشتباه نکنم، این همان چیزی است که در جامدات بی شکل مرتبه کوتاه مدت اتفاق می افتد، در حالی که دانه های ناهمسانگرد جداگانه به طور تصادفی مرتب می شوند تا یک جامد همسانگرد تولید کنند).
|
ضریب شکست ناهمسانگرد با اجزای همسانگرد؟
|
14056
|
صلیب انیشتین به عدسی گرانشی نسبت داده شده است. با این حال، بیشتر نمونه های عدسی گرانشی هلال هایی هستند که به حلقه های اینشتین معروف هستند. من به راحتی می توانم حلقه ها و هلال ها را درک کنم، اما برای درک این توضیح که عدسی گرانشی عامل صلیب اینشتین است، تلاش می کنم. این توضیح را پیدا کردم، اما رضایت بخش نبود.  تصویر از http://upload.wikimedia.org/ wikipedia/commons/thumb/c/c8/Einstein_cross.jpg/300px- Einstein_cross.jpg منبع تصویر دوم. 
|
چگونه عدسی گرانشی صلیب اینشتین را توضیح می دهد؟
|
127227
|
من اخیراً دیدهام که فضا یک خلاء کوانتومی است یا میتواند باشد پر از ذراتی مانند ماده و ضد ماده که ظاهر میشوند و احتمالاً با هم برخورد میکنند و در تئوری همان اثراتی را ایجاد میکنند که انرژی تاریک دارد. سوال من این است که آیا انرژی تاریک یا ماده تاریک می تواند محصول زائد برجای مانده از برخورد ماده/ضد ماده باشد؟
|
آیا برخورد ضد ماده می تواند ماده تاریک باشد یا بسازد؟
|
127228
|
طبق مقاله ویکیپدیا در مقیاس سختی معدنی Mohs، مواد/مواد معدنی با درجهبندی بالاتر نمیتوانند توسط موادی با درجهبندی پایینتر خراشیده شوند. در ادامه اذعان میکند که نابجاییهای میکروسکوپی روی مواد سختتر با تلاش برای خراشیدن آن ظاهر میشوند. من همیشه فکر می کردم که آسیب فیزیکی عمدتاً به نیروی وارد شده به مواد بستگی دارد، با این حال توضیح در مورد سختی Mohs نشان می دهد که نیرو و کار ناچیز هستند زیرا هیچ اشاره ای به _چگونگی_ خراش دقیقاً انجام نمی شود، با چه سرعتی، چه مدت، در چه دمایی و غیره. این بدان معناست که لغزش و مالش دو ماده روی یکدیگر اساساً نتیجه یکسانی خواهد داشت، صرف نظر از اینکه لغزش از طریق حرکت دستی اتفاق می افتد یا در مقیاس های کیهانی مانند حرکت ماهواره ای. همچنین، آیا اگر بخواهیم آن را در نزدیکی نقطه ذوب خود خراش دهیم تا در هنگام خراشیده شدن به دلیل ذوب ناشی از اصطکاک، خراش ها را خود ترمیم کند، در مقیاس Mohs سخت تر در نظر گرفته می شود؟ ببخشید اگر این سوالات برای کارشناسان فیزیک و کانی شناسان احمقانه به نظر می رسد.
|
آیا مقیاس سختی معدنی Mohs همیشه برقرار است؟
|
51982
|
در حین خواندن معادله کلازیوس کلاپیرون از سخنرانی های فاینمن در مورد فیزیک، نتوانستم چند چیز را از استخراج آن بفهمم: اگرچه این استدلال کاملاً واضح بود، وقتی سیستم از گاز (بخار) و مایع تشکیل شده است، چرا باید فشار ثابتی داشته باشد. روی گرمایش و افزایش حجم؟؟ دوم و اساسیتر، چگونه میتوانیم یک مقدار فشار واحد به این سیستم مرکب با وجود داشتن دو حالت ماده نسبت دهیم. آیا فشار در قسمت گاز (در قسمت بالای ظرف) با فشار قسمت پایین یا طرف در قسمت مایع متفاوت نیست؟ علاوه بر این چگونه می تواند فشار بخار (که فکر می کنم فشار بخارات روی سطح مایع است) باشد؟
|
معادله کلازیوس کلاپیرون
|
129819
|
من در حال کار بر روی مقدمه ای بر الکترودینامیک گریفیث هستم. در چ. 10، تبدیل های سنج معرفی شده اند. نویسنده نشان میدهد که با توجه به هر پتانسیل مغناطیسی $\textbf{A}_0$ و پتانسیل الکتریکی $V_0$، میتوانیم مجموعه جدیدی از پتانسیلهای مغناطیسی و الکتریکی معادل ایجاد کنیم: $$ \textbf{A} = \textbf{ A}_0 + \nabla\lambda \\\ V = V_0 - \frac{\partial \lambda}{\partial t} $$ این تبدیلها عبارتند از **تعریف ** به عنوان تحول سنج. نویسنده سپس دو مورد از این تبدیلها را معرفی میکند، گیج کلومب و لورنتس، که به ترتیب به این صورت تعریف میشوند: $$ \nabla \cdot \textbf{A} = 0 \\\ \nabla \cdot \textbf{A}= -\mu_0\epsilon_0 \frac{\partial V}{\partial t} $$ اینجاست که من گیج شدم. من نمیدانم که چگونه انتخاب واگرایی $\textbf{A}$ بهعنوان یکی از این دو مقدار، در واقع یک تبدیل سنج را تشکیل میدهد، زیرا شرایط دو معادله بالا را برآورده میکند. از کجا بدانیم که چنین $\lambda$ حتی برای تنظیم واگرایی $\textbf{A}$ به هر یک از این مقادیر وجود دارد. آیا کسی میتواند مرا متقاعد کند که چنین تابعی برای هر یک از تبدیلها وجود دارد، یا به نحوی به من نشان دهد که این تبدیلها همانگونه که در بالا تعریف شدهاند در واقع «تبدیلهای اندازهگیری» هستند.
|
نشان می دهد که گیج های کلومب و لورنتس واقعاً تبدیل سنج معتبر هستند؟
|
111635
|
من سعی می کنم مراحل حل معادله انتگرو دیفرانسیل را که از یک مسئله غلاف پلاسما در این مقاله ارائه شده است، دنبال کنم. این مرحله ای است که من نمی توانم دنبال کنم: > $$\epsilon_o\frac{d}{d\varphi}\biggl(\frac{E^2}{2}\biggr) = > \sqrt{\frac{m_e }{2e}}\frac{j_{eo}}{\sqrt{\varphi}} - > \sqrt{\frac{m_i}{2e}}\frac{j_{eo}}{\lambda_I}\int_\varphi^{\varphi_w}\frac{\varphi'/\varphi_I > - 1}{\sqrt{ \varphi' - \varphi}}\frac{d\varphi'}{E'},\tag{4}$$ > > کجا $\lambda_I =1/\sigma_o n_a$ مسیر آزاد میانگین یونیزاسیون برای > انرژی الکترون $E_I$ است. ادغام معادله (4) بیش از $\varphi$ منجر به یک معادله انتگرال برای میدان الکتریکی $E(\varphi)$، > > $$\begin{multline}\frac{\epsilon_o}{4j_{eo}}\sqrt{ \frac{e}{2m_e}}(E_w^2 - > E^2) = \bigl(\sqrt{\varphi_w} - \sqrt{\varphi}\bigr)\\\\- > \frac{1}{\lambda_I}\sqrt{\frac{m_i}{m_e}}\int_\varphi^{\varphi_w}\biggl(\frac {\varphi'}{\varphi_I} > - 1\biggr)\sqrt{\varphi(z') - > \varphi(z)}\frac{d\varphi'}{E(\varphi')},\tag{5}\end{multline}$$ مقاله ادعا میکند که به جای حل عددی معادله انتگرو دیفرانسیل از از شکل بالا، هر دو طرف معادله را می توان با توجه به $\varphi$ ادغام کرد. من مطمئن نیستم که ادغام هر دو طرف این معادله با توجه به این متغیر معتبر است یا نه زیرا در حد پایین انتگرال ظاهر می شود. آیا کسی می تواند توضیح دهد که وقتی $\varphi$ در حد انتگرال است، چگونه با ادغام هر دو طرف برخورد می کنید؟ با تشکر یا اگر کسی استدلالی برای اینکه چرا ممکن است در این مرحله اشتباهی رخ داده باشد، دارد نیز مفید خواهد بود.
|
چگونه می توان یک عبارت را روی یک متغیر در حد یک انتگرال ادغام کرد؟
|
89522
|
خنک کننده زیر محیطی چگونه کار می کند؟ سیستمهای خنککننده آب برای رایانهها وجود دارد که میتوانند قطعات را تا دمای کمتر از اتاق خنک کنند. مشکلی که در اینجا می بینم این است که آب با استفاده از هوای دمای اتاق خنک می شود. چگونه سیستم خنک کننده می تواند یک قطعه کامپیوتری 150 واتی را در دمای کمتر از دمای اتاق نگه دارد؟ تنها وسیلهای که روی حلقه خنککننده آب کار میکند، پمپ است و از آنجایی که با هیچ چیز دیگری غیر از آب خنک نمیشود، نمیتواند به کاهش دما کمک کند. من حدس می زنم که این چیزی مشترک با پمپ حرارتی زمین گرمایی دارد، اما معکوس است.
|
خنک کننده محیط چگونه می تواند یک سیستم را تا کمتر از دمای محیط خنک کند؟
|
115192
|
من یک نوار افقی روی ریل های عمودی دارم و می توانیم در نظر بگیریم که هیچ اصطکاک وجود ندارد. عمود بر صفحه ریل ها میدان مغناطیسی $B$ وجود دارد. از من خواسته می شود که معادلات حرکت و موقعیت میله را بسته به زمان پیدا کنم. و ملاحظاتی هم داشته ام: باید پدیده را در دو قسمت تفکیک کنم: اول تا زمانی که نیروها برابر شوند و یکی بعد. من در یافتن معادلات قبل از مساوی شدن نیروها گیر کرده ام. این کاری است که من تاکنون انجام دادهام: $$mg-F_{m}=m·a$$ با $F_m$ نیروی مغناطیسی، با قانون اهم: $$\epsilon=\frac{I}{R}$ $ و با: $$\epsilon=-\frac{d \phi }{dt}=-Bl\frac{dx}{dt}$$ و همه با هم: > $$mg-\frac{B^2l^2}{R}·\frac{dx}{dt}=m·\frac{dx^2}{dt^2} $$ خب، حالا چی؟ من در اولین دوره فیزیک خود هستم، بنابراین قرار نیست این را با ابزار معادلات دیفرانسیل دو مرتبه حل کنم. میدانم که اگر مجموع نیروها را برابر با 0$ کنم، میتوانم $v_{limit}$ را پیدا کنم، اما این کافی نیست. من واقعاً گیر کردم، شاید باید فرضیاتی بسازم، اما نمی دانم چیست! (من تمام تلاش خود را با دانش زبان انگلیسی خود انجام داده ام) پیشاپیش از شما متشکرم.
|
میله در حال سقوط آزاد در میدان مغناطیسی
|
110272
|
مدل اصلی Randall-Sundrum با متریک $$\mathrm{d}s^2 = e^{-2|\sigma|}\left[ \mathrm{d}t^2 -\mathrm{d} ارائه میشود. x^2-\mathrm{d}y^2 - \mathrm{d}z^2 \right]-\mathrm{d}\sigma^2$$ جایی که $\sigma$ نشان دهنده بعد پنجم اضافی است. توجه داشته باشید که بران در $\sigma=0$ محلی سازی شده است. این «برش» دقیقاً فضازمان مینکوفسکی است. برای محاسبه تانسور تنش-انرژی، من یک vielbien تعریف می کنم، $$\omega^\mu = e^{-|\sigma|}\mathrm{d}x^\mu \qquad \omega^\sigma = \mathrm{ d}\sigma$$ که در آن $\mu=0,..,3.$ گرفتن مشتقات بیرونی و بیان بر اساس متعارف بازده، $$\mathrm{d}\omega^\mu = \epsilon(\sigma) \, \omega^\mu \wedge \omega^\sigma$$ جایی که تعریف کردیم $$\epsilon(\sigma)=\ theta(\sigma)-\theta(-\sigma)$$ که به دلیل تابع قدر مطلق در توان به وجود می آید و $\theta(\sigma)$ است عملکرد گام Heaviside. با اولین معادله Cartan، اتصالات چرخشی غیر محو $\gamma^a_b$ عبارتند از $$\gamma^{\mu}_{\sigma}= \epsilon(\sigma)e^{-|\sigma|} \ mathrm{d}\omega^\mu$$ یک بار دیگر مشتقات بیرونی را در نظر بگیرید و بر اساس بازده پایه بیان کنید، $$\mathrm{d}\gamma^\mu_\sigma = \left[ \epsilon^2 (\sigma)-2\delta(\sigma)\right]\, \omega^\mu \wedge \omega^\ sigma$$ که با اعمال قانون محصول به وجود می آید و توجه داشته باشید که $$\frac{\mathrm{d}\epsilon(\sigma)}{\mathrm{d}\sigma} = 2 \delta(\sigma)$$ زیرا تابع دلتا اولین مشتق تابع step است. از معادله دوم Cartan، $$R^a_b=\mathrm{d}\gamma^a_b + \gamma^a_c \wedge \gamma^c_b$$ اجزای تانسور ریچی عبارتند از $$R^\mu_\sigma = \left[ \epsilon^2 (\sigma)-2\delta(\sigma)\right]\, \omega^\mu \wedge \omega^\sigma$$ با ناپدید شدن عبارت دوم. با رابطه، $$R^a_b = \frac{1}{2}R^a_{bcd} \omega^c \wedge \omega^d$$ ممکن است اجزای تانسور ریمان را استنباط کنیم، $$R^\mu_ {\sigma \mu \sigma} = 2\epsilon^2 (\sigma)-4\delta(\sigma)$$ معتقدم، در این مورد، هر دو تانسورها در پایه مختصات و پایه متعارف یکسان هستند. بنابراین ما رتبه $(0,2)$ تانسور Ricci، $$R_{\sigma \sigma}=8\epsilon^2 (\sigma)-16\delta(\sigma)$$ را به عنوان تنها مؤلفه قطری بدست می آوریم. اسکالر ریچی با تانسور ریچی در $(\sigma,\sigma)$ یکسان است. با استفاده از معادلات میدان انیشتین، تانسور تنش- انرژی با $$T_{55} = \frac{1}{8\pi G_5}\left[ 4\epsilon^2 (\sigma)-8\delta( \sigma) + \Lambda\right]$$ که $\Lambda$ ثابت کیهانی است و $G_5$ ثابت گرانشی پنج بعدی است. تابع $\epsilon^2(\sigma)$ توسط $$\epsilon^2(\sigma)=\theta^2(\sigma)+\theta^2(-\sigma)-2\theta( \sigma)\theta(-\sigma)$$ به نظر میرسد آخرین عبارت تابع دلتا باشد، زیرا در همه جا صفر است، اما در صفر مفرد است. عبارت های اول در همه جا وحدت هستند، اما در صفر تعریف نشده اند، بنابراین، $$T_{55}= \frac{1}{8\pi G_5}\left[ 4\theta^2(\sigma)+4\theta^2 (-\sigma) -16\delta(\sigma) + \Lambda\right]$$ با این حال، این با _Brane-Localized مانهایم مخالف است Gravity_ که بیان می کند، $$T_{ab}=-\lambda \delta^\mu_a \delta^\nu_b \eta_{\mu\nu}\delta(\sigma)$$ که در آن $\lambda = 12/\kappa^ 2_5 دلار در متن او، $T_{\mu\nu}\propto -\eta_{\mu\nu}$، اما در محاسبات من کل انرژی صرفاً 4 بعدی استرس ناپدید میشود. فقط می توانم حدس بزنم که کار اشتباهی انجام داده ام.
|
$M^{+}_4$ محاسبه Randall-Sundrum Brane
|
105141
|
آیا کتاب یا مقاله ای وجود دارد که مدل هایی را برای حمل و نقل در اتصالات فلزی/نیمه هادی که در آن ضخامت نیمه هادی کمتر از ضخامت لایه تخلیه/انباشتگی است، توصیف کند؟
|
مدل اتصال نازک فلز/نیمه هادی؟
|
2481
|
اگر می توانستید به مرکز زمین (یا هر سیاره دیگری) سفر کنید، آیا در آنجا بی وزن بودید؟
|
آیا در مرکز زمین بی وزن خواهید بود؟
|
119067
|
چرا با حرکت به سمت مرکز زمین، نیروی گرانش زمین کاهش می یابد؟ همانطور که قانون مربع معکوس می گوید فاصله کمتر از نیروی گرانشی است.
|
نیروی گرانشی زمین
|
99117
|
همه ما می دانیم که با افزایش فاصله b/w این دو، گرانش کاهش می یابد. از این رو $$ g = G \frac{Mm}{r^2} $$ بنابراین شتاب ناشی از گرانش با فاصله b/w دو جسم نسبت عکس دارد. پس چرا با رفتن به اعماق زمین، جاذبه کاهش می یابد؟
|
چرا با پایین آمدن به زمین، جاذبه کاهش می یابد؟
|
93470
|
آیا حتی یک جرم نسبیتی وجود دارد یا فقط حرکت نسبیتی؟ چگونه یک دلیل برای ترجیح یکی بر دیگری وجود دارد؟ مشکل این است که بگوییم گاز داغ جرم/اینرسی بیشتری دارد؟
|
حرکت و جرم نسبیتی
|
126723
|
ارزش $g$ در مرکز زمین چقدر است؟ صفر است یا بی نهایت؟ تلاش من: میدانم که صفر است، اما اعمال قانون باعث شد من در هم آمیخته شوم.
|
ارزش $g$ در مرکز چقدر است؟
|
43626
|
در یک پوسته توخالی کروی کاملاً متقارن، طبق نیوتن نیروی گرانشی خالص وجود دارد، زیرا در نظریه او این نیرو دقیقاً با مجذور فاصله نسبت معکوس دارد. نتیجه نظریه نسبیت عام چیست؟ آیا فضازمان در داخل صاف است (با توجه به این واقعیت که مدار عطارد می چرخد فکر نمی کنم اینطور باشد)؟ چگونه سیگنال از حفره به ناظر در بی نهایت به قرمز منتقل می شود؟
|
آیا فضازمان درون یک پوسته کروی صاف است؟
|
2291
|
فرض کنید من دو آزمایش برای یافتن نقطه سه گانه آب انجام دهم، یکی در صفر گرم و دیگری روی زمین. روی زمین، آب در فاز مایع یا جامد، پتانسیل گرانشی کمتری در واحد جرم نسبت به آب در فاز گاز دارد. بنابراین، فاز جامد و مایع باید کمی بیشتر از صفر گرم روی زمین مورد توجه قرار گیرند. در یک محاسبه پشت پاکت، دمای نقطه سه گانه آب چگونه به شتاب گرانشی و در صورت لزوم به جرم آب و حجم و شکل ظرف بستگی دارد؟ **ویرایش** فرض کنید من یک جعبه در صفر-گرم دارم. جعبه در یک طرف یک متر است. چیزی جز آب در آن نیست. دما و فشار آن دقیقاً مناسب است به طوری که در نقطه سه گانه قرار دارد. تمام آب و یخ و بخار در اطراف جعبه شناور است زیرا صفر-گرم است. حالا جاذبه را روشن می کنم. آب مایع و یخ به ته جعبه می ریزد، اما ارتفاع متوسط بخار تقریباً نیم متر بالاتر از ته جعبه باقی می ماند. بنابراین وقتی گرانش روشن شد، انرژی پتانسیل یخ و آب مایع به میزان قابل توجهی کاهش یافت، اما انرژی پتانسیل بخار اینطور نشد. آیا این بدان معنا نیست که وقتی گرانش روشن می شود، مولکول های آب ترجیح می دهند بخشی از فاز یخ یا مایع باشند تا بتوانند انرژی کمتری داشته باشند؟ آیا ما دیگر در نقطه سه گانه نخواهیم بود؟ چندین نفر پست گذاشته اند و می گویند پاسخ نه است. من این را باور نمی کنم. شاید پاسخ فقط «نه» باشد. من نمی فهمم چرا جواب منفی است. پاسخ هایی مانند خیر، زیرا گرانش بر نقطه سه گانه تأثیر نمی گذارد یا خیر، زیرا نقطه سه گانه فقط به فشار و دما بستگی دارد به سادگی پاسخ نه را با کلمات بیشتری بازگو کنید.
|
دمای نقطه سه گانه آب چگونه به شتاب گرانشی بستگی دارد؟
|
135134
|
بردار $r$ و بردار $v$ را به ترتیب در AU و AU/TU برای دنباله دار هالی در 12 سپتامبر 2014 محاسبه کنید: = 17.9 AU = 0.967 = 2.8274 راد Ω = 1.0210 راد = 1.9513 راد در فوریه 9، 0 رادی 1986
|
عناصر مداری $r$ و $\theta$ را پیدا کنید
|
132547
|
من قانون گاوس را دیده ام که برای یک کره توخالی با بار یکنواخت که با $\omega$ می چرخد استفاده می شود. استفاده از قانون گاوس چگونه معتبر است زیرا این یک قانون الکترواستاتیکی است و اگر معتبر است، چرا با وجود بارهای شتاب دهنده، میدان الکتریکی ثابت خالص در خارج از کره به دست می آوریم - آیا وابستگی به زمان خالص از بین می رود؟ چگونه می توانم این لغو را به طور مستقیم ببینم؟ همچنین، آیا می توانم به طور شهودی ببینم که چرا تابش خالص ساطع شده به جای ادغام شار Poynting صفر است؟
| |
105143
|
من سعی می کنم N=4 SYM را بر حسب N=1 superfields بنویسم. من لاگرانژی $$\mathcal{L}=\frac{1}{16 k} \int d^2 \sigma \text{Tr} \big[W^a W_a\big]+c.c+\int d دارم ^4\theta \text{Tr}\big[\bar{\Phi}^i e^V \Phi^i e^{-V}\big]+\frac{\sqrt{2}}{3}\int d^2\theta \text{Tr}\big[\phi^i [\phi^j,\phi^ k]\big]\epsilon_{ijk}+c.c $$ که در آن $\Phi^i$ ابرفیلدهای کایرال هستند و V یک ابرفیلد برداری است. در کامپوننتها، همه چیز خوب است به جز عبارات Yukawa $$\mathcal{L} \supset i\sqrt{2} f^{ABC} Z^{i\dagger}_A \psi^i_B \lambda_C - \sqrt{ 2}\epsilon_{ijk} Z^i_A \psi^j_B \psi^k_C+c.c $$ جایی که $A,B,C$ هستند شاخصهای گروه سنج $SU(N)$، $i,j,k$ شماره 3 ابرفیلد کایرال من، که دارای تقارن آشکار $SU(3)$ هستند، $Z^i_A$ اسکالرهای پیچیدهای از ابرفیلدهای کایرال من هستند. $\psi^i_A$ فرمیونهای ابرفیلدهای کایرال من هستند و $\lambda_A$ فرمیونهای ابرفیلد برداری من هستند. فرمیون ها در یک مولتی $SU(4)$ بنیادی ترکیب می شوند $\chi^I=(\psi^i، \lambda)$، و من اسکالرهای پیچیده خود را در یک $SO(6)$ اساسی (ایزومورفیک) به اسکالرهای واقعی تجزیه می کنم. به $SU(4)$) چندگانه، $Z^i=X^a+iX^{a+3}$. من باید بتوانم اصطلاحات یوکاوا را به صورت $$\mathcal{L} \supset f^{ABC} X^a_A C^a_{IJ}\chi^I \chi^J +c.c $$ بنویسم که اساساً اسکالرها را در نمایش ماتریس ضد متقارن $SU(4)$، $X_{IJ}=X_{[IJ]}=X^a_{IJ}X^a$. بنابراین باید نشان دهم که $C^a_{IJ}$ که دارم نماد ثابت $SO(6)=SU(4)$ است، و بنابراین لاگرانژ من دارای تقارن R است. مطمئن نیستم که چگونه این کار را انجام دهم... مرجعی که پیدا کردم می گوید که آنها باید با ماتریس های گامای $SO(6)$ مرتبط باشند (http://arxiv.org/abs/hep-th/0201253، زیر معادله 3.1)، اما این خیلی مفید نبوده است.
|
N=4 SYM بر حسب N=1- SO(6) در عبارت یوکاوا
|
101322
|
اساساً یک خازن ساده از 2 صفحه و یک ماده دی الکتریک بین آنها تشکیل می شود، چه می شود اگر من 2 صفحه را بگیرم، یکی را با بار +ve و دیگری را با بار برابر -ve شارژ کنم، سپس آنها را با یک ماده دی الکتریک بین آنها کنار هم قرار دهم. سپس آنها را با سیم وصل می کنم تا تخلیه شود، آیا می توانم این سیستم را یک خازن در نظر بگیرم و بنابراین از E=1/2 *C *V^2 استفاده کنم.
|
شارژ صفحات قبل از ساخت خازن
|
82320
|
زودپز در قسمت پایه برای پخت غذا گرم می شود. دیگ زودپز زمانی بخار را آزاد می کند که نیروی اعمال شده توسط فشار از وزنه تعادل بیشتر شود، در این مرحله وزن بالا می رود و اجازه خروج بخار را می دهد. زمان پخت با تعداد دفعاتی که بخار آزاد می شود اندازه گیری می شود. هنگامی که غذا (عدس خشک) در ظرفی در داخل زودپز نگهداری می شود، به خوبی پخته نمی شود، اگر مستقیماً در آن ریخته شده باشد. در هر دو مورد به مقدار یکسان آب به غذا اضافه می شود، البته در حالت اول مقداری آب در زیر اجاق در خارج از ظرف نیز وجود دارد. در هر دو مورد، اجاق گاز اجازه داشت 3 بار بخار را آزاد کند. من فکر می کردم که بر اساس قانون پاسکال همان فشاری که اگر مستقیماً در ظرف نگه داشته شود، روی آب داخل ظرف اعمال می شود. از آنجایی که دما یکسان است، در هر دو حالت غذا باید کاملا پخته شود. با این حال نتایج عملی متفاوت است. لطفا تئوری پیشنهاد کنید که این را توضیح دهد.
|
غذایی که در ظرفی در زودپز من نگهداری می شود کندتر پخته می شود
|
94891
|
من در حال برنامه نویسی یک شبیه ساز فیزیک 1 بعدی در پایتون هستم. چگونه می توانم مدت زمان برخورد دو نقطه ذره ای که به سمت یکدیگر حرکت می کنند را محاسبه کنم؟ من از معادله استفاده می کنم: زمان = (m2.pos - m1.pos) / (m1.velocity - m2.velocity). شما می توانید فرض کنید m1 همیشه در سمت چپ است و m2 همیشه در سمت راست است. این معادله در برنامه من به خوبی کار می کند اگر هر دو نقطه در یک جهت با سرعت های کمی متفاوت حرکت کنند، اما زمانی که m1 دارای سرعت مثبت و m2 دارای سرعت منفی است، به مخرج معادله من یک عدد منفی می دهد که مقدار منفی تولید می کند. زمان تا برخورد بعدی
|
چگونه می توانم زمان تا برخورد را محاسبه کنم؟
|
28055
|
> برخی از کاربردها، کاربردها، بهره برداری های رایج از خواص کشش سطحی چیست؟ منظورم اینجاست. یک راهرو آب می تواند روی آب راه برود که این نتیجه کشش سطحی است. این یک نتیجه است، اما ساخته دست بشر نیست. از طرفی شنیده ام که در ساخت برخی چادرها، روکش بالایی چادر محافظ باران است. این واقعا غیر قابل نفوذ نیست، اما اگر آب روی آن قرار گیرد، کشش سطحی آب اجازه نمی دهد آب از منافذ ریز و کوچک پوشش چادر عبور کند. با این حال، اگر پوشش را در حالی که آب روی آن است لمس کنید، کشش سطحی را می شکنید و آب از آن عبور می کند. من می گویم که واقعیت فوق استفاده هوشمندانه از اثر کشش سطحی است. آیا کاربردهای شناخته شده دیگری یا آزمایش های جالبی در مورد کشش سطحی یا سطحی وجود دارد؟
|
کاربردهای کشش سطحی
|
107806
|
**زمینه**: فیزیک حالت جامد. زنجیره خطی تک اتمی **سوال**: برای اثبات اینکه تکانه کل زنجیره صفر است. **راه حل تلاش شده**: من جمع را در نظر میگیرم: \begin{align*} p = \sum_{n=1}^{N} m \dot{u_n} \end{align*} که در آن $u_n$ جابجایی است از موقعیت تعادل اتم $n$-ام. جابجایی با فرمول داده می شود: \begin{align*} u_n = u_0 \exp\left[-i\left(\omega t \pm k n a\right)\right] \end{align*} که در آن $k$ است بردار موج، $n$ اتم $n$-ام و $a$ فاصله بین اتم ها است. اگر فرمول بالا را جایگزین مجموع اول کنم، نتیجه ای از شکل بدست می آید: \begin{align*} p \sim \sum_{n=1}^{N} \exp(i k n a) \end{align*} تعجب می کنم، چگونه می توانم ثابت کنم که این همیشه صفر است؟ اگر آن را به عنوان مجموع یک سری هندسی با $\alpha_1=\exp(ika)$ و $\lambda=\exp(ika)$ در نظر بگیرم، باز هم نتیجه ای دریافت می کنم که لزوماً صفر نیست. \begin{align*} S_{1\to N} = \alpha_1 \frac{\lambda^N-1}{\lambda - 1} = e^{ika} \frac{e^{ikNa}-1}{ e^{ika}-1} \end{align*} اگر بیشتر بخواهم که اولین و آخرین اتم ثابت باشند، آنگاه $\exp(ikNa) = \exp(ika)$ و $S_{1\to N} = \exp(ika)$. سپس \begin{align*} p = -i\omega u_0 m \exp(-i\omega t) \exp(ika) = -i\omega m \underbrace{u_0 \exp\left[-i(\omega t - k a)\right]}_{u_1} = -i \omega m u_{1} = 0 \end{تراز*} زیرا فرض کردیم که اتم اول ثابت آیا این صدا درست است؟
|
تکانه کل در زنجیره تک اتمی خطی
|
94896
|
این سؤال اساساً این است که آیا می توانم توهم برهم نهی را با امواج سینوسی مجاور با فرکانس های متفاوت بسازم یا خیر. **زمینه** من سعی می کنم موسیقی را روی سیم پیچ تسلا (مانند OneTesla و آثار) پخش کنم. برای مثال اگر بخواهم یک A پخش کنم، سیگنال ورودی خود را طوری مدوله می کنم که سیم پیچ تسلا 110 بار در ثانیه جرقه بزند. هر بار، هوا را به پلاسما تبدیل می کند، تغییر حجمی که موج فشار آن به صورت صدا در هوا منتشر می شود. با این حال، در حال حاضر من فقط می توانم یک نت را در یک زمان اجرا کنم. به عنوان مثال، من می توانم یک C و بعد از آن یک F و بعد از آن G، اما نمی توانم یک آکورد CFG بزنم. از نظر امواج سینوسی (یعنی چرا به Physics StackExchange پست می گذارم)، سعی می کنم $\Sigma_{i=1}^{n} sin(\alpha_i x)$ را از مثلاً $0<x< مدل کنم. \pi$ واحدهای زمانی، با تقریبی $sin(\alpha_i x)$ برای $\frac{(i-1)\pi}{n}<x<\frac{i\pi}{n}$ برای i از 1 تا n و x از 0 تا $\pi$. حداقل با نور، من فکر می کنم که انسان ها حافظه بصری دارند - به عنوان مثال. اگر قرمز، و سپس آبی، و سپس قرمز را به شما نشان دهم، و به طور متناوب، واقعاً، سریع، بنفش را می بینید (فکر می کنم...). آیا برای صدا هم همین امکان وجود دارد؟ اگر چنین است، چقدر سریع باید یادداشتها را جایگزین کنم؟ من مطمئن هستم که همین سوال در جای دیگری پرسیده شده است، اما من نتوانستم پاسخ مناسبی پیدا کنم. همچنین، اگر این در انجمن اشتباه است، راحت آن را منتقل کنید.
|
آیا می توانم بین نت ها خیلی سریع جابجا کنم و صدای آن مانند یک آکورد باشد؟
|
66383
|
سوال بسیار سادهای که مدتی است مرا درگیر کرده است، آیا اگر ناظری را نزدیکتر به هسته سیاره قرار دهیم، آیا شتاب تولید شده توسط گرانش (مثلاً 9.8$\: \mathrm{m/s^2}$) تغییر میکند؟ یعنی اگر بخواهم در مرکز زمین بنشینم، آیا باز هم میدان گرانشی زمین را حس می کنم؟
|
آیا با نزدیکتر شدن به هسته زمین، گرانش تغییر می کند؟
|
56357
|
سرعت گذر زمان بسته به سرعت و گرانش که در نسبیت عام پیشبینی میشود نسبی است. این نظریه توسط دانشمندان با مقایسه دو ساعت اتمی یکسان، یکی روی زمین و دیگری روی موشکی که با سرعت فرار سرعت دارد، آزمایش شده است. ساعتهای هماهنگ شده اولیه، زمانهای مختلفی را هنگام بازگشت موشک اندازهگیری میکردند. با توجه به تعریف علمی کنونی نرخ زمان، دوم مدت 9 192 631 770 دوره تابش مربوط به انتقال بین دو سطح فوق ریز حالت پایه اتم سزیم 133 است، آیا این بدان معنی است که 1) تعریف فوق فقط در مورد سطح جسمی با جرم زمین صادق است و 2) خواص اساسی ذرات زیر اتمی در موشک با سرعت زیاد تغییر می کند. سرعت نوسان الکترون های اتم سزیم 133 بین دو سطح انرژی متفاوت است؟
|
درک چگونگی تغییر سرعت زمان
|
7
|
برای اثبات درستی جبر لاپلاس و غلبه بر اصل عدم قطعیت، چه مشکلات اصلی باید حل شود؟
|
آیا جبرگرایی هرگز ممکن خواهد شد؟
|
18446
|
آیا اگر بخواهم یک سوراخ بسیار عمیق حفر کنم و در آن بایستم، اثر جاذبه روی من تغییر می کند؟ اگر چنین است، چگونه تغییر می کند؟ آیا به احتمال زیاد به سمت پایین کشیده می شوم یا به سمت لبه های سوراخ کشیده می شوم؟ اگر تغییری ایجاد نمی شد، چرا که نه؟
|
گرانش چگونه در زیر زمین کار می کند؟
|
10915
|
آنتن خطی که در امتداد z هدایت می شود، فوتون ها (امواج EM) در امتداد x منتشر می شوند. تکانه فوتون ها فقط مولفه x دارند. چرا الکترون های آنتن دارای مولفه z تکانه هستند؟
|
چرا فوتون ها به الکترون ها با تکانه عمود منتقل می شوند؟
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.