_id stringlengths 1 6 | text stringlengths 0 5.02k | title stringlengths 0 170 |
|---|---|---|
21302 | اخیراً به من گفته شد که به خوبی شناخته شده است که فرآیندهایی مانند $WW\to t\bar{t}$ ($t$ که یک بالا یا هر فرمیون عظیمی است) به صورت خطی با انرژی در غیاب بوزون هیگز رشد می کند. کسی مرجعی سراغ داره؟ تنها مواردی که می توانم در مورد رشد $WW \ به f\bar{f}$ پیدا کنم مربوط به استدلال قدیمی برای داشتن یک جریان خنثی است، یعنی سطح مقطع $WW \to f\bar{f}$ اگر $ رشد کند. نمودارهای با واسطه Z$ گنجانده نشده است. پیشاپیش سپاس فراوان | رشد $WW\to t\bar{t}$ |
22967 | دیراک برای معرفی تک قطبیهای مغناطیسی در معادلات ماکسول از رشتههای خاصی استفاده میکند که تکینگیهایی در فضا هستند و به پتانسیلها اجازه میدهند تا پتانسیلهای سنج باشند. پیامد این امر کوانتیزه شدن بار است. خوب به نظر می رسد عالی است. اما آیا این تنها راه معرفی تک قطبی های مغناطیسی است؟ | آیا می توان تک قطبی های مغناطیسی را بدون رشته دیراک معرفی کرد؟ |
73962 | خب، من اعتقاد ندارم که زمین مسطح است، اما با برخی از طرفداران توطئه ملاقات کردم که معتقد بودند تمام فیزیک هایی که در مدرسه یاد می گیریم پیچ خورده است، تمام عکس های زمین از فضا توسط ناسا فتوشاپ شده است، و غیره، و غیره. بنابراین آن بچه ها می خواستند یک ماهواره بگذارند. وارد مدار شوید، چند عکس بگیرید و خودتان ببینید. البته، یک ماهواره بالای یک زمین مسطح نمی ماند، اما چه ابزار بسیار ساده دیگری برای اثبات/بررسی گرد بودن زمین (خوب، ژئوید) داریم؟ من به دنبال ابزار ساده ای هستم که در دسترس هر کسی باشد، تا **نیازی به ابزار یا دانش خارجی نداشته باشد** که منکر آن را رد کند. برخی از چیزهایی که من در نظر گرفته ام: * بالون هواشناسی با دوربین و یک تلفن با GPS، با چتر نجات برای بازیابی آن. توسط آماتورها انجام شده است و در شرایط خوب می توان انحنای زمین را مشاهده کرد. * ارتفاع خورشید را از افق در ظهر در دو عرض جغرافیایی مختلف اندازه گیری کنید. این تفاوت، همراه با هندسه ساده، قطر زمین را به شما می دهد. | دلایل صاف نبودن زمین؟ |
27464 | من دمای صفر و عدد لپتون بالا را پتانسیل شیمیایی $\mu$ در نظر میگیرم. این منجر به یک نوترینو (یا ضد نوترینو، بسته به علامت پتانسیل) دریا می شود که یک کره فرمی را در فضای تکانه پر می کند. اثرات عمیقی بر پایداری ذرات وجود دارد در حالت $\mu << 0$، نوترون پایدار می شود. این به این دلیل است که در هنگام فروپاشی، یک پادنوترینو تولید میکند، اما به دلیل اصل طرد پائولی، باید انرژی بسیار زیادی را حمل کند. پیون منفی به همین دلیل پایدار می شود در حالت $\mu >> 0$، پیون مثبت پایدار می شود سپس می توان حالت های محدود پیون ها و نوکلئون ها را در نظر گرفت: نوترون ها و پیون های منفی در حالت پتانسیل منفی، پروتون ها و پیون های مثبت در حالت پتانسیل مثبت*. این جالب است زیرا نسبت جرمی آنها حدود 1: 7 است. در فیزیک مولکولی، نسبت جرمی بالا بین الکترون و هسته دلیل غنای ساختاری بسیار زیاد است**. در اینجا نسبت بسیار کوچکتر است اما شاید به هر حال منجر به اثرات جالبی شود > آیا این تحلیل درستی است؟ در این شرایط چه چیزهایی در مورد فیزیک شناخته شده / می توان گفت؟ به ویژه در مورد ذرات و طیف حالت محدود؟ *شما نمی توانید پیون های منفی را با پروتون ها مخلوط کنید، زیرا نوترون تولید می کند. به طور مشابه، اختلاط پیونهای مثبت با نوترونها پروتون تولید میکند **حداقل فکر میکنم اینطور است. این نسبت جرمی منجر به تقریب Born-Oppenheimer می شود که منجر به پتانسیل موثر پیچیده ای برای هسته ها می شود که دارای حداقل های محلی زیادی هستند: مولکول ها ویرایش: در واقع، از آن زمان به بعد، من نمی خواهم پتانسیل شیمیایی عدد لپتون خیلی زیاد باشد. جفت $e^- + \pi^+$ (یا $e^+ + \pi^-$، بسته به علامت بالقوه) شروع به شکلگیری میکند که عوارض بیشتری را به همراه دارد. ویرایش: اجازه دهید کمی آن را کمی بیشتر کنیم. پتانسیل مورد نیاز برای تثبیت یک پیون شارژ شده چیست؟ W.l.o.g. بیایید از یک پیون منفی استفاده کنیم. در شرایط عادی بیشتر به $\mu^- + \bar{\nu}$ تجزیه می شود. اگر این پوسیدگی ممنوع باشد، همچنان کانال $e^-+ \bar{\nu}$ را دارد (البته بسیار کندتر). از آنجایی که جرم الکترون حدود 0.4 درصد جرم پیون است، الکترون حاصل فرانسبیتی است. بنابراین انرژی تقریباً 50-50 بین الکترون و پادنوترینو تقسیم می شود و هر کدام $m_\pi / 2 = 70 MeV$ می گیرند. بنابراین اگر سطح فرمی ضد نوترینو $-\mu$ بالاتر از 70 MeV باشد، پایون تثبیت می شود. نوترون در شرایط بسیار ملایمتری تثبیت میشود، زیرا $$m_n - m_p - m_e = 780 KeV$$ که یک کران بالایی در پتانسیل شیمیایی مورد نیاز است. اکنون، برای تشکیل جفتهای $e^+ + \pi^-$ به پتانسیل شیمیایی برای رسیدن به پایون $m_\pi = 140 MeV$ نیاز داریم (همانطور که در بالا، جرم موقعیت نسبتاً ناچیز است). بنابراین محدوده مورد نظر 70 مگا ولت - 140 مگا ولت است. مشکل این است که ما همچنین می توانیم فرآیندهای $2 \pi^- \rightarrow 2 e^- + 2 \bar{\nu}$ داشته باشیم. در اینجا بقای مومنتوم ما را محدود نمی کند، بنابراین برای رد این موضوع، ما با محدوده بسیار باریک 139 مگا ولت - 140 مگا ولت (اندازه این محدوده 2 میلیون دلار است). و ما _do_ باید این موضوع را رد کنیم تا حالتهای محدود چندپیون را دریافت کنیم. پتانسیل شیمیایی منفی به اندازه کافی بالا، پروتون را به دلیل فرآیندهای $p + \bar{\nu} \rightarrow n + e^+$ بیثبات میکند، جایی که انرژی اضافی از پادنوترینو میآید. هنگامی که این بی ثباتی بیشتر از انرژی اتصال هسته ای شود، پروتون ها نمی توانند به عنوان اجزای تشکیل دهنده هسته ظاهر شوند. به طور مشابه، $\mu$ مثبت بالا باعث می شود نوترون حتی کمتر پایدار باشد و در برخی موارد نوترون ها نمی توانند به عنوان اجزای تشکیل دهنده هسته ظاهر شوند. برای هستههای پروتون-نوترون $\mu$ کمتر وجود دارد اما ترتیب پایداری بتا ممکن است اصلاح شود | فیزیک در پتانسیل شیمیایی لپتون بالا |
94210 | سوال من به این صورت است: اگر یک پشه در داخل اتوبوس بخواهد از عقب به جلو حرکت کند، آیا اتوبوس ثابت یا متحرک (یعنی تلاش اضافی در مورد دوم؟) تفاوتی خواهد داشت؟ آن را به عنوان یک اتوبوس بسته و پشه در یک نقطه ثابت در اتوبوس در نظر بگیرید، یعنی ستون هوا در طول فرآیند ثابت خواهد بود و پشه همیشه در آن ستون هوا خواهد بود و هرگز به هیچ بخشی از اتوبوس دست نزند. در اینجا یک سؤال دیگر وجود دارد که پاسخی مشابه سؤال بالا دارد: فرض کنید اتوبوس در حال استراحت است و پشه نیز در حال استراحت است (هم به زمین و هم اتوبوس) و در ستون هوا قرار دارد و به هیچ بخشی از اتوبوس دست نمیزند. اگر اتوبوس شروع به حرکت کند آیا پشه در زمین استراحت میکند یعنی به عقب میرود یا در اتوبوس استراحت میکند؟ برای هر دو سوال، در نظر بگیرید که وقتی اتوبوس راه میافتد، فوراً با سرعت ثابت شروع به حرکت میکند. | پشه در اتوبوس |
96448 | دما فقط نشان دهنده ویژگی ترکیبی جرم مولکول ها و حرکت تصادفی آنها است. عدم انتقال انرژی مؤثر بین دو جسم جامد رسانا در تماس را میتوان با شرایطی بر حسب جرم مولکولها و سرعت آنها توضیح داد که در اثر برخورد مولکولهای دو جسم، انتقال انرژی خالص بین دو جسم صفر است. اما استخراج این شرط یک کار محاسباتی پیچیده است، بنابراین از مقیاس دما فقط به عنوان یک پارامتر برای تعیین آسان شرایط عدم انتقال انرژی خالص بین جامدات رسانا استفاده می کنیم. بنابراین هیچ خاصیت جدیدی از بدن را نشان نمی دهد. پس چرا آن را یک کمیت اساسی می گوییم؟ | دما؛ چرا یک کمیت اساسی؟ |
94358 | در برخی از کارهای اخیر، من این اطلاعات را به دست آوردم که حالت های مختلط رتبه پایین نیازی به درهم تنیدگی ندارند. به طور خاص، برای سیستم $3\otime 3$ هیچ حالت درهم تنیده ای وجود ندارد. آیا کسی می تواند به من بگوید چگونه آن را ثابت کنم یا یک مرجع مناسب ارائه کنم؟ | ایالت های درهم رده پایین |
106549 | بر اساس تئوری گروه، تقارن طعمی $SU(3)$ برای دو کوارک به یک هشت و یک منفرد تجزیه می شود. آیا پیشبینی این تجزیه این است که ذرات موجود در octet فقط میتوانند تحت نیروی هستهای قوی به یکدیگر تبدیل شوند، در حالی که حالت منفرد $\eta '$ نیروی هستهای قوی را احساس نمیکند؟ | آیا حالت منفرد $\eta '$ تحت نیروی قوی هسته ای پایدار است؟ |
28734 | چگونه توزیع تابش Fraunhofer به دنبال دیافراگم دو شکاف با $d$ = مضرب های صحیح $b$ است؟ | چگونه توزیع تابش Fraunhofer برای دیافراگم دو شکاف با طول های مختلف به نظر می رسد؟ |
121460 | در یک موج طولی، چرا جابجایی ذره در یک فشرده سازی یا نادری صفر و حداکثر جابجایی در یک نقطه pi/2 از آن وجود دارد؟ آیا نباید برعکس باشد؟ | جابجایی ذرات در کمیابی یا فشرده سازی |
67054 | آیا چرخش زمین به دور محور خود در فواصل مختلف از خورشید متفاوت است؟، اگر چنین است چگونه با طول روز و شب مطابقت دارد؟ | آیا چرخش زمین در نقاط مختلف متفاوت است؟ |
3059 | مکان مناسبی برای یادگیری جزئیات شکست تقارن چیست؟ آنچه من به دنبال آن هستم، توضیحی جدیتر از مقاله ویکی است که جزئیات، بهویژه بخش ریاضی را توضیح میدهد، اما در عین حال جزئیات کمتری نسبت به کتاب تئوری میدان کوانتومی معمولی دارد. ترجیحاً دوست دارم یک نمونه تمیز با تمام جزئیات ببینم، اما نه لزوماً یک نمونه واقعی، چیزی که در اکثر کتابها میتوان دید، که طبیعتاً جزئیات زیادی در آن وجود دارد، زیرا دنیا همین است، و نه برای نشان دادن ایده امیدوارم واضح باشه که دنبال چی هستم. ویرایش: فقط برای روشن شدن. من به دنبال یک مرجع هستم، اما اگر کسی مایل به نوشتن مثالی در اینجا باشد، خوشحال خواهم شد. | شکستن تقارن |
29050 | معادله دریک برای تخمین تعداد سیاراتی طراحی شده است که احتمالاً دارای اشکال حیات هوشمند در کهکشان ما هستند. اما من نمی بینم که چگونه آن را توجیه می کند. تا آنجا که می دانیم، زمین تنها سیاره ای است که اشکال حیات (هوشمند) روی آن وجود دارد، به غیر از قمر مشتری اروپا و نپتون که دارای اقیانوس هایی هستند که ممکن است حاوی حیات باشند یا نباشند. من تعجب می کنم که دکتر فرانک دریک چه معیارهایی را برای به دست آوردن ارزش تخمینی تعیین کرده است. آیا می توانم در این مورد کمک بگیرم؟ | اعتبار معادله دریک |
132523 | معیار یک سیاهچاله Vaidya در مختصات تهی خروجی/بازراهاندازی $$ds^2=-\left(1-\frac{2m(u)}{r^2}\right)du^2-2dudr+r^ است. 2\Big(d\theta^2+\sin^2\theta d\phi^2 \Big)$$ افق در حال تکامل در $r=2m(u)$ و بنابراین $dr=2\dot{m}du$ با نقطه نشان دهنده $\frac{d}{du}$. بنابراین، من نتیجه میگیرم که متریک انحطاط افق سیاهچاله وایدیا باید $$ds^2=-4\dot{m}du^2+4m(u)^2\Big(d\theta^2+\ باشد. sin^2\theta d\phi^2 \Big)$$ درست میگم؟ خیلی ممنون! من مطمئن نیستم زیرا مختصات زمان صفر $u$ متعامد به $r$ نیست. | متریک افق سیاه چاله وایدیا چیست؟ |
27466 | من سعی می کنم حوزه هایی را در فیزیک پیدا کنم که حل سیستم های بزرگ معادلات از نظر محاسباتی گران است. سیستم های پراکنده مورد علاقه من هستند، جایی که ماتریس ورودی A بر حسب GB (تا 100 گیگابایت) است. | اتصالات حل کننده های تکراری برای سیستم های بزرگ معادلات در فیزیک؟ |
29056 | من در حال تلاش برای تعیین دلیل کاهش منحنی پاسخ فرکانسی بلندگو هستم. من یک بلندگو در داخل یک محفظه نصب شده است و یک لوله ID 100 میلی متری در جلوی بلندگو در قسمت بیرونی محفظه نصب شده است. پاسخ فرکانس اندازه گیری شده به این صورت است:  تقریباً در 4100 هرتز، افت زیادی در پاسخ مشاهده می شود. این شیب مربوط به فرکانس قطع حالت متقاطع (0، 1) است. این من را به این باور می رساند که ربطی به انتشار حالت بالاتر دارد، اما من نمی فهمم چیست. کسی میتونه کمکم کنه این مشکل رو درک کنم لطفا | افت پاسخ فرکانس بلندگو |
27462 | چرا هیچ آنالوگی برای $\Theta_\text{QCD}$ برای تعامل ضعیف وجود ندارد؟ آیا این اصطلاح توپولوژیکی ایجاد شده است؟ اگر نه، چرا که نه؟ آیا این مربوط به این واقعیت است که $SU(2)_L$ خراب است؟ | چرا زاویه تتا (اصطلاح توپولوژیکی) برای برهمکنش های ضعیف وجود ندارد؟ |
27468 | برای سیستمهای تعادل/حالت پایه، یک تبدیل گروهی عادیسازی مجدد (ویلسون) مجموعهای از سیستمها را تولید میکند (جریان همیلتونیها/کوپلینگها $H_{\Lambda}$ که $\Lambda$ نقطه برش است) به طوری که موج بلند/ مجانبی رفتار $H_{\Lambda}$ مانند $H_{\Lambda'}$ پس از تغییر مقیاس توسط $\Lambda/\Lambda'$. ایده این تعریف مستلزم یک نقطه شروع دقیق برای فرمالیسم های RG است، با جزئیات فنی که بین زمینه ها و روش های تقریب متفاوت است. (برای مثال به مقاله arXiv:1012.5604 و ویکی پدیا مراجعه کنید). اکنون، برای **سیستم های ماده متراکم غیرتعادلی** جهت تحقیقاتی وجود دارد که هدف آن تعمیم رویکرد RG به یک حالت ثابت است، به عنوان مثال، یک نقطه کواتومی با تعامل قوی با بایاس ولتاژ (یا ناخالصی Kondo). برای مثال، به arXiv:0902.1446 و مراجع مرتبط مراجعه کنید. من می خواهم پایه های مفهومی RG غیرتعادلی را درک کنم. > تعریف تغییر شکل RG در یک گروه حالت غیر تعادلی و پایدار چیست؟ من یک مشکل را در این واقعیت می بینم که ماتریس تراکم غیرتعادلی که برای تعریف مسئله استفاده می شود تابعی از همیلتونی نیست، بنابراین برای من روشن نیست که تأثیر تغییر در برش چگونه است. تقسیم بین هامیلتونی (کوپلینگ های در حال اجرا) و ماتریس چگالی (نرمال سازی مجدد شرایط مرزی/خارجی؟) | گروه عادی سازی مجدد برای عدم تعادل |
108280 | من سعی می کنم تفاوت ریاضی بین مسیر آزاد میانگین و مسیر آزاد ریشه میانگین مربع را تعیین کنم. برای یک گاز ایده آل، زمان استراحت $$\tau=\frac{1}{\sqrt2 \pi nd^2 \bar v}$$ و میانگین مسیر آزاد $$\Lambda=\tau \bar v $ است. $ بنابراین سرعت ها لغو می شوند. وقتی مسیر رایگان RMS را محاسبه میکنم، فرض میکنم از $$\Lambda_{rms}=v_{rms}\tau_{rms}$$ استفاده میکنم و از $$\tau_{rms}=\frac{1 استفاده میکنم. }{\sqrt2 n \pi d^2 v_{rms}}$$ این باعث می شود که $v_{rms}$ دوباره لغو شود و مسیر آزاد RMS را به عنوان همان مقدار میانگین مسیر آزاد که به نظر من عجیب است. آیا باید به جای $\tau_{rms}$ از $\tau$ معمولی استفاده کنم؟ | RMS Free Path در مقابل Mean Free Path |
122341 | من در یک کتاب مسئله به این سؤال برخورد کردم: اگر یک پروتون از حالت سکون در یک میدان الکتریکی یکنواخت آزاد شود، آیا پتانسیل الکتریکی در نقاطی که الکترون حرکت می کند افزایش می یابد یا کاهش می یابد؟ در مورد انرژی پتانسیل الکترواستاتیک آن چطور؟ پاسخ داده شده این بود: پتانسیل الکتریکی افزایش می یابد در حالی که انرژی پتانسیل الکترواستاتیک کاهش می یابد. اکنون می توانم قبول کنم که انرژی پتانسیل الکترواستاتیک به دلیل پایستگی انرژی کاهش می یابد. اما آیا پتانسیل الکتریکی نیز نباید کاهش یابد (با در نظر گرفتن علامت) زیرا به عنوان انتگرال منفی میدان الکتریکی نسبت به جابجایی تعریف می شود؟ ظاهراً پاسخ برای یک الکترون نیز یکسان است. | تغییر پتانسیل الکترواستاتیک با فاصله در یک میدان یکنواخت |
78551 | بیان انرژی جنبشی در مختصات دکارتی:  بیان انرژی جنبشی در مختصات قطبی (با استفاده از تبدیل مختصات): %5Cbig\)%20%5E2%20%2B%20%5Cfrac%7B1%7D%7B2%7D%20m%20%5Cbig\(%5Cfrac%7Bd%7D%7Bdt%7D\(r%5Csin %20%5Calpha\)%5Cbig\)%5E2) چرا نمیتوانیم آن را با در نظر گرفتن مشتق زمانی هر درجه آزادی بیان کنیم: %20%5E2%2B%20%5Cfrac%7B1%7D%7B2%7Dm%20%5Cbig\(%20%5Cdot%7B%20%5Calpha%20%7D%20%5Cbig\ )%20%20%5E2) | بیان انرژی جنبشی در مختصات قطبی |
53262 | من سعی می کنم برای یک پروژه مدرسه آب جوش را در ظرف دیگری بریزم. من در مورد فیزیک یک سیفون تحقیق کرده ام اما به نظر می رسد نمی توانم سیفون آب جوش خود را از دیگ اولیه اش درست کنم. آیا برای افزایش فشار گلدان باید هوابند باشد؟ آیا لوله 3/8 اینچی برای این کار ضخیم است؟ | آیا برای سیفون کردن آب جوش نیاز به یک ظرف دربسته دارم؟ |
66016 | آیا این دو عبارت یکی هستند یا ...؟ کتاب من میگوید که بردار Poynting چگالی شار انرژی است که توسط: $$\mathbf{S} = \frac{1}{\mu_{0}}(\mathbf{E} \times \mathbf{B})$ $ بنابراین این به تنهایی باید نشان دهد که این یک چیز نیست. اما من کتابم را نگاه میکنم، و هر بار که چگالی انرژی را جستجو میکنم، نه شار، من را در جهت بردار Poynting نشان میدهد. بنابراین، آیا آنها یکسان هستند، و اگر نه، چگالی انرژی ارائه شده توسط چیست؟ | تفاوت بین بردار Poynting و چگالی شار انرژی؟ |
123697 | من شبکه ای دارم که در آن $C_1$ ($8.73 \;\rm \mu F$) و $C_2$ ($2.46) \;\rm \mu F$) به صورت موازی و $C_3$ ($7.45 \;\rm \mu F$) و $C_4$ ($2.22) متصل می شوند \;\rm \mu F$) به صورت موازی متصل می شوند. $C_{12}$ و $C_{34}$ به صورت سری متصل هستند. این شبکه به یک باتری 21.9 دلاری V$ متصل است. من ظرفیت کل را 5.187 $ \rm \;\mu F $ محاسبه کردم. چگونه می توانم هزینه C_1$ را پیدا کنم؟ من از معادله $Q=CV$ استفاده می کنم درست است؟ بنابراین من $5.187\;\mu F$ ضربدر $21.9\;\rm V$ انجام دادم و $113.6\;\rm\mu C$ گرفتم اما این پاسخ درستی نیست؟ من چه غلطی می کنم؟ | نحوه محاسبه شارژ خازن |
130590 | در فرمول مرتبه اول نسبیت عام، فیلد فریم $e_{\mu}^a$ و $\mathrm{SO}(3,1)$ اتصال اسپین $\omega_{\mu c}^b$ متغیرهای مستقل هستند. . در صورتبندی همیلتونی این نظریه، میتوان دریافت که محدودیتهای دسته دوم وجود دارد. به گفته دیراک، راه مقابله با این محدودیتهای دسته دوم هنگام کمی کردن، ابتدا تعریف براکت دیراک است، که اساساً یک براکت پواسون جدید است که به محدودیتها احترام میگذارد، به این معنا که براکت دیراک هر دو قید است. یک محدودیت دیگر، و سپس با روش کمی سازی ادامه دهید. پس از اندکی جستجو در ادبیات، نتوانستم مقالهای را بیابم که واقعاً سعی کند براکت دیراک را برای فرمولبندی مرتبه اول نسبیت عام بسازد. و در واقع به نظر میرسد که مردم برای فرمولبندی مجدد گرانش تلاش زیادی میکنند تا از همان ابتدا محدودیتهای دسته دوم نداشته باشد (مثلاً با استفاده از متغیرهای Ashtekar). سوال من این است که آیا براکت دیراک برای گرانش مرتبه اول ساخته شده است؟ اگر چنین است، یک مرجع عالی خواهد بود. | براکت دیراک و محدودیتهای کلاس دوم در فرمالیسم گرانشی مرتبه اول |
29058 | بگویید من یک نظریه دارم که فقط یک مقیاس (انرژی) دارد، به عنوان مثال. یکی از ثابت های اساسی $$\epsilon=\sqrt{\dfrac{\hbar c^5}{G}}.$$ > در این مورد، جایی که من نمی توانم با چیز دیگری مقایسه کنم، آیا راهی وجود دارد که > استدلال کنید که > > $$\epsilon<\epsilon^2<\epsilon^3<\dots\ ?$$ با این استدلال، آیا می توان یک نظریه (میدان؟) وجود داشت که در آن مقادیر از برخی به دست می آیند. گسترش مانند یک انتگرال مسیر (که به یک سلسله مراتب از آن نوع نیاز دارد)؟ اگر واقعاً فقط به یک نظریه با $\hbar، c، G$ نیاز دارید/ دارید، چگونه میتوان انرژیهایی مانند جرم ذرات را از نظریه استنتاج کرد (بهجای اینکه ورودی تجربی باشد)؟ و سپس اگر در بهترین حالت، تئوری مقداری از جرم یک ذره $\phi$ را $m_\phi=a_\phi\dfrac{\epsilon\ }{\ c^2}$ پیشبینی کند، عدد $a_\ phi$ باید معنای هندسی داشته باشد، درست است؟ | چگونه می توان یک نظریه میدان کوانتومی وجود داشت که تمام جرم ذرات را پیش بینی می کند؟ |
129496 | من به تازگی شروع به تماشای سخنرانی های coursera در مورد مبانی مکانیک کوانتومی کردم و یکی از اولین سخنرانی ها در مورد استخراج معادله شرودینگر و تفسیر آن به تفسیر بورن بود. چیزی که میخواهم بپرسم این است که تابع موج \begin{equation} \psi({\bf r},t) \end{equation} چه چیزی را برمیگرداند و نشان میدهد. اکنون می دانم که \begin{equation} |\psi({\bf r},t)|^2dxdydz \end{equation} احتمال یافتن ذره کوانتومی توصیف شده توسط \begin{equation} \psi({\bf) است. r},t) \end{معادله} در عنصر حجمی \begin{equation} dV = dxdydz \end{معادله} در زمان T. اما مطمئن نیستم که تابع موج $\psi$ چه چیزی را برمی گرداند. لطفاً کسی میتواند نوع بازگشت تابع $\psi$ و اینکه تابع $\psi$ تنها نشاندهنده چه چیزی است، به زبان ساده توضیح دهد. | تفسیر تابع موج در مکانیک کوانتومی |
91178 | در این مقاله توسط Dijkgraaf، Vafa، Verlinde، Verlinde، orbifold CFT مورد بحث قرار گرفته است. در آن مقاله، مشخص شد که CFT orbifold راهی برای تولید نظریههای جدید از نظریههای شناخته شده قدیمی فراهم میکند. (یعنی ... بسیار جالب است که عملیاتی را ابداع کنیم که بر روی فضای RCFT ها عمل کند و نظریه های جدیدی را از یک نظریه معین ایجاد کند. به عنوان مثال می توان به ساخت ترکیب های غیرمتغیر مدولار غیر مورب از کاراکترها، مدل های coset، فکر کرد. عملیات دیگری از این دست مفهوم ** orbifold ** است.) در صفحه 521، جدول 6 این مقاله، نمونه ای از SU(2)/H$_8$ $\simeq$ SU(2)/($Z_2 \times Z_2$) orbifold. (در اینجا H$_8$ یک گروه چهارگانه است.) **سوال**: $\bullet$ در اینجا من به **orbifold CFT** **SU(2)/G و SO(3)/G* علاقه مند هستم * انواع (با G به عنوان زیرگروه معمولی آن) . آیا کسی می تواند نمونه ها و داده های بیشتری (به عنوان مثال ماتریس S و T، همجوشی شبه ذرات) **SU(2)/G و SO(3)/G** **اربیفولد CFT** ارائه دهد؟ $\bullet$ **هزینه های مرکزی** $c$ این CFT 1+1 بعدی چیست؟ (مثلاً شارژ مرکزی این مدل SU(2)/D_2$ چیست؟) **انحطاط حالت پایه ** TQFT انبوه 2+1 بعدی در توروس فضایی $T^2$ چیست؟ $\bullet$ اگر اطلاعاتی نیز در مورد **دوبل کوانتومی پیچ خورده متناظر آن وجود داشته باشد، به شکل $D^\omega(G')$ از یک گروه خاص $G'$. زیباتر خواهد شد. از مرجع و کتاب استقبال می شود، اما لطفاً به جای ارجاع، **خلاصه ارائه دهید**. (ص. کتاب زرد فرانچسکو CFT Sec 17.8.4 چند بحث دارد، اما من نتوانستم CFT مداری $SO(3)/D_n$ از $D_n$ گروه دو وجهی یا $SU(2)/H$ از $H را پیدا کنم. $ به عنوان یک ربع.) | Orbifold CFT SU(2)/G و SO(3)/G |
29051 | سوال این است که آیا (1) پختن برنج در یک قابلمه آب جوش به مدت یک ساعت و سپس گذاشتن قابلمه (آب و برنج) تا خنک شدن در دمای اتاق، خانه من را به همان اندازه گرم می کند که (2) فقط جوشاندن یک قابلمه. یک ساعت آب بنوشید و بگذارید خنک شود در مقایسه با (3) به سادگی شعله اجاق را به مدت یک ساعت روشن کنید. البته تنظیمات اجاق گاز را برای هر سه حالت یکسان فرض کنید. تمایل من این است که هنگام پختن برنج، بیشتر انرژی توسط تغییرات ساختار پیوند برنج جذب می شود (همانطور که یک سیب زمینی شیرین در هنگام پخت به قندهای ساده تری تبدیل می شود) و وقتی اجازه دهید خنک شود این انرژی بازتاب نمی یابد. ، و بنابراین خانه را کمتر از (2) یا (3) گرم می کند. در مورد (2) در مقابل (3)، تمایل من این است که بگویم اگر تمام بخار آبی که می جوشد در خانه بماند تا متراکم شود، این دو سناریو خانه را یکسان گرم می کنند. | ترمودینامیک پخت برنج |
21306 | من دانشجوی سال اول کارشناسی هستم. من به فیزیک ریاضی توجه دارم. من ریاضی را دوست دارم اما نه استعداد و نه تمایلی برای ریاضیات کاملاً انتزاعی دارم. من هم عاشق فیزیک هستم. تنها ریاضی فیزیک که می دانم محاسبات کتاب آشپزی 1 است. (من علاقه عمیقی به ریاضیات دارم، کتاب مقدمه ای برای اثبات، تعدادی نظریه مجموعه های مقدماتی، اصلی بودن مجموعه های بی نهایت را تمام کرده ام. در حال حاضر روی منطق ریاضی کار می کنم. .) من این اجبار را دارم که هر نتیجه ای را ثابت کنم و بفهمم چرا بعضی چیزهای ریاضی اینطور تعریف شده است. به این ترتیب، من در یادگیری روش های ریاضی بسیار کند هستم. حساب کتاب آشپزی بد است. اما از جایی که من آمده ام، اکنون اجازه داریم در کلاس های ریاضی شرکت کنیم. من نگران هستم که اگر نسخه ریاضی محض حساب دیفرانسیل و انتگرال را مطالعه نکنم، ممکن است برخی از نتایج مهم یا فهمی که ممکن است واقعا مفید باشد را از دست بدهم. ریاضیات خودآموز واقعاً زمان می برد. من می خواهم تا حد امکان کارآمد باشم. سوال من این است که چگونه باید ریاضیات پشت روش های ریاضی را یاد بگیرم؟ برای فیزیک ریاضی چه ریاضیاتی یاد بگیرم؟ آیا یادگیری ریاضیات واقعاً مهم است؟ در صورت امکان لطفا چند کتاب خوب معرفی کنید. | برای فیزیک ریاضی به چه ریاضیاتی نیاز دارم؟ به چه روشی ریاضی را یاد بگیرم؟ |
56341 | معادلات حرکت آونگ فوکو به صورت زیر بدست می آید: $$\ddot{x} = 2\omega \sin\lambda \dot{y} - \frac{g}{L}x$$ $$\ddot{y } = -2\omega \sin\lambda \dot{x} - \frac{g}{L}y$$ که $\omega$ فرکانس چرخشی زمین است که مقداری دارد 7.27$ x 10^-5$، $\lambda$ عرض جغرافیایی جایی است که آونگ در آن قرار دارد، $g$ شتاب ناشی از گرانش است، $L$ طول رشته آونگ است. چیزی که من نمی دانم این است که $x$ و $y$ نشان دهنده چیست؟ من برخی از مشتقات این معادلات را خوانده ام اما واقعاً نمی توانم بفهمم آنها می خواهند چه بگویند. | توضیح یک آونگ فوکو |
91283 | من یک راهاندازی ساده را فرض میکنم (امیدوارم بعداً آن را تعمیم دهیم) ... فرض کنید یک موقعیت pdf (نیازی به موقعیت نیست، بلکه هر) (تابع چگالی احتمال) وجود دارد که بزرگی یک $\Psi(x)$ است که توسط آن پیشبینی میشود. QM (اجازه دهید آن را P_quantum بنامیم) و اجازه دهید یک پیشبینی کلاسیک pdf (P_classic)، طبق CP، برای اعداد کوانتومی بزرگ وجود داشته باشد. P_quantum به معنای متوسط با P_classic موافق است، اما سوال من این است که فرض کنید، اگر در همگرایی نقطهای به P_classic(x) همگرا شود، در حالی که هنوز همه چیزهای میکروسکوپی مانند اتم هیدروژن را توضیح میدهد. از نظر فلسفی؟ به عنوان مثال ذرات را در یک جعبه 1 بعدی و اصل مطابقت را ببینید چه میشود اگر مکانیک کلاسیک از QM به معنای کلاسیک منشا گرفته شود (در حال حاضر فقط به معنای آماری است) اما هنوز همه چیزهای میکروسکوپی مانند اتمهای هیدروژن، طیفهای اتمی و غیره را توضیح میدهد. ...، این به چه معناست؟ در حال حاضر آنها فقط از نظر آماری همگرا می شوند، از این رو آنها می گویند که شما نیازی به همگرایی نقطه ای ندارید زیرا به هر حال شما فاقد دستگاه اندازه گیری در آن سطح میکروسکوپی برای چیزهای ماکروسکوپی هستید. اگر آنها به صورت نقطه ای همگرا شوند، آیا این به معنای ناپدید شدن آرگومان دستگاه اندازه گیری از صحنه QM خواهد بود؟ | اگر اصل مطابقت در QM به معنای کلاسیک اتفاق بیفتد، چه؟ |
89851 | اگرچه این یک مسئله ریاضی است، شاید فیزیکدانان بیشتری آن را به خوبی بدانند. در مدل ماتریس کویور که DV یا CKR بررسی میشود، انتگرال مسیر به انتگرال ماتریسی $$Z \sim \int \prod_{i=1}^r d\Phi_i \prod_{<a,b>} dQ_{ab} کاهش مییابد. e^{-\frac{1}{g_s} \rm{Tr} W(\Phi,Q)}$$ که $Q_{ab}$ پیچیده است ماتریسهای $N_a\times N_b$ که $Q_{ab}^\dagger=Q_{ba}$ و $\Phi_i$ را برآورده میکنند، ماتریسهای $N_i\times N_i$ هستند. $W$ توسط $$W(\Phi,Q) داده می شود =\sum_{i,j=1}^{r} s_{ij}Q_{ij} \Phi_jQ_{ji} +\sum_{i=1} ^{r} W_i{\Phi_i} $$ که در آن ثابتهای $s_{ij}$ ضد متقارن هستند، $s_{ij}=-s_{ji}$ از آنها تبعیت میکنند. $s_{ij} = 1$ اگر $i < j$ و گرههای نمودار quiver به هم مرتبط باشند و $s_{ij} = 0$ در غیر این صورت. علامت $<a,b>$ برای محدوده محصول نشان دهنده همه جفتهای $(a, b)$ با $1 ≤ a, b ≤ r$ s.t است. $s_{ab}\neq 0$. برای محاسبه انتگرال مسیر، ابتدا $Q_{ab}$: $$ \int \prod_{(a,b)\in E}[dQ_{ab}dQ_{ba}] \exp \sum_{( a,b)\in E}-\frac{s_{ab}}{g_s}\rm{Tr} (Q_{ab}\Phi_b Q_{ba}-Q_{ba}\Phi_a Q_{ab})$$ where$E=\\{(a,b)|1 ≤ a< b ≤ r\\}$ **سوال من این است** چگونه برای ادغام $Q$ برای بدست آوردن چیزی شبیه $$ \det (\Phi_a\otimes 1-1\otimes \Phi_b)^{-1}$$ پیشاپیش متشکرم. | انتگرال ماتریسی در مدل چند ماتریسی |
116366 | شاید این ممکن است بحث های سالمی را برانگیزد. حداقل من با فکر کردن در مورد آن کمی تفریح می کنم، امیدوارم بتوانم برخی از دیدگاه های بیرونی را نیز درخواست کنم. اغلب تصور می شود که معادله کلاین-گوردون چگالی احتمال قطعی مثبتی ندارد. به طور خلاصه استدلال این است که چگالی در معادله شرودینگر $\rho=\psi^*\psi$ است. و رابطه پیوستگی $\nabla\cdot\vec{J}-\partial_t \rho=0$ است، که در آن $J\equiv$ چگالی جریان احتمالی است. به اندازه کافی منصفانه همانطور که به نسخه نسبیتی می رویم گفته می شود که $\rho$ در بالا باید به $\rho\rightarrow \psi^*\partial_t\psi-\psi\partial_t\psi^*$ گسترش یابد و دیگر تعریف مثبت نیست زیرا ما آزادیم که مقادیر اولیه را برای هر $\psi$ و $\partial \psi$ در بالا انتخاب کنیم. این دلیلی است که استدلال بالا من را دیوانه می کند. این دیدگاه وجود دارد که: آنها به سادگی عبارت چگالی را به اشتباه تبدیل کرده اند. مطمئناً، درست است که چیزی که آنها تصمیم گرفته اند به عنوان $\rho$ جدید برچسب گذاری کنند، مشخصاً مثبت نیست. فکر میکنم مناسب است این دیدگاه را مطرح کنم که دلیل آن چیزی است که آنها برای اختراع مجدد $\rho$ انتخاب کردهاند، دیگر چگالی احتمال نیست. در وهله اول چه کسی تصمیم گرفت اسم آن را کلاه بگذارد؟ معادله تداوم در واقع فقط بیانیه ای است که ${D\over d{\lambda}}\rho=0$...حفظ چگالی احتمال است. این با معادله $v\cdot\nabla \rho=0$ یکسان است یا اگر $\nabla\cdot\rhov=0$ را انتخاب کنید، که $\nabla$ اکنون به یک چهار عملگر مربوط می شود. 'v' در علامت نقل قول مطابق با (اگرچه شاید نه به معنای واقعی کلمه) 4 سرعت مناسب ala $dx\over d\lambda$ است. به طور خلاصه $\rho$ را دوباره تعریف نکنید. ما همچنان به داشتن $\rho=\psi*\psi$ ادامه می دهیم. نیازی نیست وقتی فورد را به خوبی به ما میرساند، آن را فراری خطاب نکنید. حالا $v^0(\rho)\rightarrow \psi^*v^0\psi+\psi v^0\psi^*\leftrightarrow \psi^*\partial_t\psi-\psi\partial_t\psi^ را در نظر بگیرید * دلار مقداری که قبلاً سعی داشتند $\rho$ را فراخوانی کنند. معادله تداوم در اینجا ارضا می شود. و به نظر میرسد دلیل واضحی وجود ندارد که چرا $\psi^*\psi$ را نمیتوان قطعی مثبت در نظر عقلی قبلی در نظر گرفت. $v^0\psi*\psi=J^0$ قطعی مثبت نیست، اما $\rho\neq J^0 $ دیگر. $\rho=\psi^*\psi$. لطفا نظر بدهید، دلیل مخالفت، موافق، بی تفاوتی و غیره را بگویید. من زیاد بحث نمی کنم، ممکن است نظر اضافه کنم، اگر خواستید توضیح دهید من علاقه مند خواهم شد | چگالی احتمال معادله کلاین-گوردون |
66011 | چرا آب چندین فاز جامد متفاوت دارد اما فقط یک فاز مایع و گاز دارد؟ آیا معنایی وجود دارد؟ یا هر دلیلی پشت آن است؟ یا این دقیقاً رفتار طبیعت است؟ | چرا آب چندین فاز جامد متفاوت دارد اما فقط یک فاز مایع و گاز دارد |
55082 | آیا می توان هر گیت را صرفاً با حفظ بیت های ورودی در خروجی و معرفی بیت های ancilla در صورت لزوم برگشت پذیر کرد؟ یعنی با توجه به یک گیت برگشت ناپذیر با ورودی $k$ و خروجی $l$، آیا می توانیم همیشه یک دروازه برگشت پذیر با ورودی و خروجی $k + l$ پیدا کنیم؟ چرا یا چرا نه؟ | دروازه های برگشت پذیر |
92488 | فرض کنید دو نفر **A** و **B** وجود دارند. A روی زمین ایستاده و **B** روی موشک در فضا است. اکنون **B** با سرعت 0.9c از کنار زمین می گذرد و **A** او را می بیند. با توجه به **A**، جرم **B** افزایش می یابد. اما از آنجایی که عامل لورنتس فقط سرعت نسبی را در نظر می گیرد، می توان گفت که حتی **A** با سرعت 0.9c نسبت به **B** در حال حرکت است. بنابراین آیا جرم **A** نیز بر اساس **B** پس از اعمال فرمول تبدیل لورنتس افزایش می یابد؟ اگر بله، شک من این است که چگونه جرم هر دو افزایش می یابد؟ | چگونه تبدیل لورنتس می تواند باعث افزایش جرم دو جسم شود؟ |
129492 | سابقه و هدف: من چندین سال در فیلیپین زندگی کرده ام و گهگاه از سایر بخش های آسیا (سنگاپور، اندونزی، هنگ کنگ) بازدید کرده ام. من همین چند ماه پیش به استرالیای غربی نقل مکان کردم و متوجه شدم که خورشید در اینجا روشن تر است، به این معنا که هر پس از طلوع خورشید و هر غروب نزدیک، خورشید آنقدر درخشان می تابد که کور می شود. این تقریباً هر روز اتفاق می افتد، بنابراین این فقط یک چیز غیر معمول نیست. در آسیا، این هرگز به ذهن من خطور نکرد. خورشید همیشه برای چشم قابل تحمل بود. چرا اینطور است؟ | چرا خورشید در استرالیا در مقایسه با بخشهایی از آسیا درخشانتر است؟ |
60208 | اگر من این را اشتباه متوجه نشده باشم، انرژی نور یا گرما از فوتون ها تشکیل شده است و آنها به نوبه خود بر رفتار الکترون ها تأثیر می گذارند و در نتیجه مسئول انرژی شیمیایی و الکتریکی هستند. انرژی جنبشی اجسام چه نوع ذرات مشابهی مانند فوتون است؟ در مورد سایر اشکال انرژی، مانند انرژی پتانسیل به ویژه در فنرها (من درک می کنم، گرانش همچنان مشکل است) چطور؟ من متخصص فیزیک نیستم لطفا تا جایی که می توانید پاسخ خود را ساده کنید... | چه ذراتی حامل اشکال مختلف انرژی هستند؟ |
127502 | آیا از نظر تئوری امکان نابودی یک نوترینوی پرانرژی و یک ضد نوترینوی پرانرژی دیگر در بوزون وجود دارد؟ کدام بوزون از نظر نظری ممکن است؟ \- یک یا چند فوتون؟ \- بوزون هیگز؟ \- بوزون Z؟ | نابودی نوترینو و بوزون ها |
93855 | من می خواهم یک کشتی هوایی نیمه سفت و سخت کوچک طراحی و بسازم. با RC کنترل می شود، بنابراین من موتور، آردوینو، باتری و غیره را نصب خواهم کرد. پر از هلیوم. وزن تجهیزات حدود 2 کیلوگرم است و وزن خود دایریبل (پاکت، داربست داخلی سبک ...) نامعلوم است زیرا نمی دانم چقدر باید باشد. اکنون، من از محاسبه نیروی بالابر منهای وزن برابر با 0 خوشحال بودم، بنابراین ثابت می ماند: حجم * چگالی هوا - حجم * چگالی هلیوم + وزن = 0 از آنجایی که می خواهم در 3000 متر ثابت بماند، از 0.91 کیلوگرم بر متر مکعب برای چگالی هوا استفاده کردم. منبع: ویکی پدیا) و 0.1256 کیلوگرم بر متر مکعب برای هلیوم دانسیته (منبع: WolframAlpha). **سوالات اول:** آیا این مقادیر چگالی خوب هستند؟ آیا باید در دمای هوا حساب کنم؟ اگر چنین است، از کجا آن داده ها را پیدا کنم؟ من میخواهم کشتی هوایی را بر فراز چند کوه کوچک به پرواز درآورم، اما آب و هوای آنجا بسیار سرد است، بنابراین حدس میزنم دمای هوا در طول پروازش تغییر زیادی کند. **سوالات بیشتر:** کشتی هوایی باید چه حجمی داشته باشد؟ من نمی خواهم منفجر شود یا به طور خطرناکی باد شود، بنابراین حدس می زنم باید طوری طراحی کنم که حجم هلیوم را در 3000 متر نگه دارد، اما این حجم چقدر است؟ آیا از آنجایی که کشتی هوایی را احاطه کرده است تحت تأثیر تراکم هوا در 3000 متر است؟ من از یکی از دوستان فیزیکدانم پرسیدم اما راستش فقط با فرمول ها و شک های عجیب و غریب بیشتر گیج شدم (همانطور که می بینید من فیزیکدان نیستم اما آرزو می کنم روزی باشم) اگر نمی توانید پاسخ دهید **همه* * سوالات، هرگونه اطلاعات، مثال یا هر چیز دیگری که ممکن است به من کمک کند بسیار استقبال می شود. با تشکر | چالش Blimp. شک در مورد حجم در ارتفاعات مختلف |
126814 | من اساساً می خواهم نیروی الکترواستاتیک بین دو بار را مشاهده کنم. میخواهم بدانم آیا شبیهسازی وجود دارد که هم بتواند به من در مشاهده و محاسبه نیروی بین دو بار کمک کند. من این شبیه ساز را پیدا کردم که فکر می کنم خیلی خوب است. با این حال، اگر یک شبیهساز جامعتر با فواصل بیشتر، پارامترهای بیشتر و غیره وجود داشته باشد، عالی خواهد بود. متاسفم اگر قوانین را زیر پا گذاشتم. متشکرم. | آیا شبیه سازی برای مشاهده نیروی بین دو بار به طور جامع وجود دارد؟ |
47084 | متناقض به نظر می رسد که قدرت بسیاری از پدیده ها (گرانش نیوتنی، نیروی کولن) با **مربع معکوس** فاصله قابل محاسبه باشد. با این حال، از آنجایی که حجم با **سه** بعد تعیین می شود و احتمالاً این پدیده ها باید از هر سه بعد عبور کنند، چگونه ممکن است که نقاط قوت آنها با معکوس فاصله **مربع** اداره شود؟ نیروی گرانشی و شدت نور در **2 برابر فاصله*****4 برابر ضعیف*تر است، اما حجم یک کره بین این دو ***8 برابر بزرگتر** است. از آنجایی که احتمالاً این پدیدهها بر تمام اجسام در پوسته کروی اطراف منبع با شدت یکسان تأثیر میگذارند، در هر سه بعد حرکت میکنند. چگونه این قوانین در حین سفر در فضا از رابطه **مکعب معکوس** تبعیت نمی کنند؟ | چرا وقتی فضا سه بعدی است، نیروهای زیادی با استفاده از مربع های معکوس قابل توضیح هستند؟ |
105939 | این مربوط به $\gamma^5$، پنجمین ماتریس گاما در نظریه میدان کوانتومی است. من ویژگی های تعیین کننده آن را می دانم، یعنی $$\gamma^5= -i\gamma^0 \gamma^1 \gamma^2 \gamma^3 $$ با $\\{\gamma^5,\gamma^{\ mu}\\}=0$ و $(\gamma^5)^2=1$، اما تاکنون تنها چیزی که از اینها استفاده کردهام کمک به اثبات برخی از هویتهای ماتریس گاما بوده است. برای من بدیهی به نظر می رسد که $\gamma^5$ وابسته به نمایش ما (به عنوان مثال Weyl یا Dirac) است، بنابراین ایده اصلی من که مفید است به دلیل تغییر ناپذیری در انتخاب مبنا اشتباه به نظر می رسد. ما در مورد $\gamma^5$ چه چیزی را دوست داریم؟ | پنجمین ماتریس گاما |
34486 | در QFT اقلیدسی به دست آمده توسط Wick-rotating یک QFT واحد، توابع همبستگی خاصیتی به نام مثبت بودن بازتاب را برآورده می کنند، به عنوان مثال نگاه کنید. این مقاله ویکی پدیا برای مورد یک میدان اسکالر. اگر فرمیون های کایرال و/یا اصطلاحاتی مانند زاویه تتا QCD دارید، فرمول صحیح چیست؟ کسی میتونه ارجاعات رو بده؟ | انعکاس مثبت به طور کلی |
91179 | من در حال خواندن این مقاله (pdf) هستم و در صفحه 11، تئوری بوزون کایرال روی یک استوانه زمانی مورد مطالعه قرار میگیرد که هر دو لبه استوانه در مجاورت نزدیک قرار گیرند تا الکترون مجاز باشد. چرا برای دامنه های تونل زنی بزرگ، $g$، میدان $\phi$ را می توان به صورت کلاسیک در نظر گرفت به این معنا که برای بدست آوردن انرژی حالت پایه به حداقل های کلاسیک کسینوس پین می شود؟ کسی میتونه توضیح دقیق تری بده؟ | حالات زمینی نظریه بوزون کایرال با تونل زنی |
92484 | من سعی می کنم معادله وضعیتی را بنویسم که پارامتر هابل $H$ در طول زمان تغییر می کند. به عبارت دیگر، نشان دهنده انبساط شتابان جهان است. یعنی $H$ دیگر نمی تواند $H=1/t$ ساده باشد. در معادله جدید، باید بتوانم زمان آینده را وصل کنم و ببینم ارزش هابل در آن آینده چقدر خواهد بود. فکر می کنم بیشتر مفاهیم را درست فهمیدم. اول از همه می فهمم که کلید مشکل در $H=a˙(t)/a(t)$ است. جایی که $a(t)$ ضریب مقیاس معادلات فریدمن است. همچنین میدانم که اگر $H$ در حال تغییر است، $a¨(t)> 0$ و همچنین $H'(a)>0$. اما هنوز وقتی مدادم با کاغذ برخورد می کند خیلی ناراحتم. معادلات فریدمن به عنوان تابعی از $t$ بیان نمی شود، بلکه به عنوان تابعی از $a$ که $a$ مقیاس زمانی است، و صادقانه بگویم، من نمی دانم چگونه از عامل مقیاس زمانی استفاده کنم. در هر صورت، این تلاش ضعیف من برای انجام آن است. طبق ویکی پدیا، یکی از راه حل های معادله فریدمن این است (فضای مسطح k=0 را فرض کنید): $a(t) = a_0 t ^{2/3(w+1)}$ بنابراین: $a'(t) = d(a_0 t ^{2/3(w+1)}) / dt$ $a'(t) = (2a_0/3(w+1)) t^{ -(1+3w)/3(w+1)}$ و من فرض می کنم که اکنون می توانیم: $H=a˙(t)/a(t)$ را با موارد فوق جایگزین کنیم: $H = (2a_0/3( w+1)) t^{ -(1+3w)/3(w+1)} / a_0 t ^{2/3(w+1)}$ ساده شده: $H = (2/3(w+1 )) t^{-(3w+2)/3(w+1)}$ و $w$ معمولاً از مشاهده شناخته میشوند. اگر کسی بتواند به من اطلاع دهد که آیا در مسیر درستی هستم یا کاملاً از ریل خارج شدهام سپاسگزار خواهم بود. من احساس میکنم که $a(t) = a_0 t ^{2/3(w+1)}$ مکان مناسبی برای شروع نبود، زیرا اگر $w=-1$ باشد، همه چیز از بین میرود. اما باز هم، در یک بسط شتاب، $w$ برابر -1 نخواهد بود. همیشه کمتر از -1 خواهد بود. همچنین، در معادله نهایی، اگر $w<-1$، پس H<0، که نمی تواند درست باشد. بنابراین من مطمئن نیستم که چه فکری کنم. پیشاپیش خیلی ممنون، لوئیس | معادله ارزش هابل به عنوان تابعی از زمان |
122259 |  آیا M3 می تواند به سمت بالا حرکت کند و M2 به سمت راست حرکت می کند؟ در راه حل هایی که آنها این را فرض می کنند، اما به نظر من غیرممکن است، از نظر فیزیکی معنا ندارد. اگر فرض کنم M3 به سمت پایین حرکت کند و M2 به سمت راست حرکت کند در سوال بعدی که منطقی است، پاسخ اشتباه میگیرم. | آیا $M_3$ می تواند به سمت بالا و $M_2$ به سمت راست حرکت کند؟ |
31056 | در موسسه من چند ریاضیدان روی حلقه گروه کار می کنند. از آنجایی که ارتباط نزدیکی با تئوری بازنمایی دارد، فکر کردم که باید ارتباط جالبی با فیزیک وجود داشته باشد. با این حال من موفق به یافتن هیچ اطلاعاتی از کارشناسان محلی خود نشدم. شاید به یک دلیل، آنها بیشتر به گروه های محدود و ساختار آن علاقه مند هستند. از این رو من همین سوال را از جامعه می پرسم. آیا ارتباطی بین حلقه های گروهی و فیزیک وجود دارد؟ (احساس می کنم که می توان از آن به عنوان ابزاری برای حل مسائل تئوری بازنمایی استفاده کرد. اما آیا سودمندی آن (در صورت وجود) فقط به همین جا ختم می شود؟) با تشکر پیشرفته برای هر پاسخی. همچنین لطفاً برخی از منابع (مقاله یا کتاب) را ارائه دهید که در صورت وجود چنین ارتباطی را توضیح می دهد. | حلقه های گروهی در فیزیک |
89202 | درک من این است که تبادل بوزون های Z می تواند یک نیروی جذاب یا دافعه بین دو فرمیون ایجاد کند. برای اکثر ترکیبات، فعل و انفعالات الکترومغناطیسی یا قوی انجام می شود. با این حال، اگر دو نوترینو، یا یک نوترینو و یک لپتون باردار داشته باشیم، فقط برهمکنش ضعیف وارد عمل میشود. آیا این حالت های محدود ممکن است؟ | آیا نیروی ضعیف می تواند حالت محدود ایجاد کند؟ |
118928 | مثالی برای فضازمان غیر ساکن که به عنوان توصیف چیزی در طبیعت در نظر گرفته می شود چیست؟ تا کنون تمام فضا-زمان هایی که من با آنها مواجه شدم همیشه ثابت بوده اند (شوارتزشیلد، FRW، کر و غیره). | فضازمان غیر ساکن |
130599 | در حال حاضر در حال مطالعه مقاله مقدمه ای بر نظریه و شبیه سازی فرآیندهای دینامیکی هستم که از مفهوم معادلات اصلی برای حل فرآیند مارکوف استفاده می کند. من خیلی تازه وارد این کار هستم. آیا کسی می تواند منابع را در اختیار من بگذارد تا بتوانم در مورد معادلات اصلی از ابتدا یاد بگیرم. | منابع معادلات اصلی |
92736 | یک پرتو لیزر گاوسی را می توان از طریق یک سیستم نوری (شامل فضای آزاد، عدسی های نازک، رابط های منحنی و مسطح، و غیره) با استفاده از ماتریس های انتقال اشعه ABCD و پارامتر پرتو پیچیده $\tilde{q}$ منتشر کرد. . یک پرتو لیزر Hermite-Gauss یا Laguerre-Gauss مرتبه بالاتر فاز Gouy را سریعتر از حالت اصلی گاوسی به دست می آورد. آیا تغییر ساده ای برای انتشار پارامتر پرتو پیچیده وجود دارد که برای این حالت های مرتبه بالاتر نیز کار کند؟ | با استفاده از پارامتر پرتو پیچیده، حالتهای Hermite-Gauss مرتبه بالاتر را منتشر میکنید؟ |
67053 | من اغلب این رابطه را می بینم که $\vec v=\vec v_0+ \vec \omega \times \vec r$ در یک چارچوب مرجع چرخشی، اما واقعاً از کجا می آید و چگونه می توانم به شتاب $$\vec برسم. a=\vec a_0+ 2\vec \omega \times\vec v+ \vec \omega \times(\vec \omega \times \vec r)+\dot{\vec \omega} \times \vec r\,\,\text{?}$$ آیا روش ساده ای برای دیدن این وجود دارد؟ همه رویکردهایی که دیدم از تغییرات غیر شهودی عملگرهای دیفرانسیل و غیره استفاده میکنند ($\frac{d}{dt} \rightarrow \frac{d}{dt}+\vec \omega \times$) و غیره. | سرعت در یک قاب مرجع چرخشی |
31057 | من آزمایشی انجام دادم که در آن ظرفیت گرمایی ویژه یک سکه را اندازه گرفتم. من می خواهم نتایج را با مقدار واقعی مقایسه کنم. من متوجه شده ام که سکه از آلیاژ کوپرونیکل ساخته شده است (برای سادگی، فرض کنید فقط 75٪ مس و 25٪ نیکل است). با دانستن مقادیر SHC دو عنصر (مس و نیکل) چگونه می توانم مقدار نظری SHC آلیاژ کوپرونیکل را محاسبه کنم تا بتوانم آن را با نتایج آزمایش خود مقایسه کنم؟ | نحوه محاسبه ظرفیت گرمایی ویژه یک آلیاژ |
62476 | فرض کنید دو کیوبیت $|a\rangle$ و $|b\rangle$ داریم که هر دو به $|0\rangle$ مقداردهی اولیه شده اند. سپس دروازه چرخش $R_{x}(\frac{\pi}{2})$ نمایش ماتریس $\left( \begin{array}{} \frac{1}{\sqrt2} & \frac{ -i}{\sqrt2} \\\ \frac{-i}{\sqrt2} & \frac{1}{\sqrt2} \end{array} \right)$ برای دریافت $|a\rangle = |b\rangle = \left( \begin{array}{} \frac{1}{\sqrt2}\\\ \frac{-i}{\sqrt2}\end{array} \right )$ $|a\rangle|b\rangle$ است سپس $\left( \begin{array}{} \frac{1}{2}\\\ \frac{-i}{2}\\\ \frac{-i}{2}\\\ \frac{1}{2}\end{array} \right)$ یک دروازه چرخش کنترل شده $R_{x}(\frac{\pi}{2})$ نمایش ماتریس $\left( \begin{array}{} 1 & 0 & 0 & 0 \\\ 0 & 1 & 0 & 0 \\\ 0 & 0 &\frac{1}{\sqrt2} & \frac{-i}{\sqrt2} \\\ 0 & 0 &\frac{-i}{\sqrt2} & \frac{1}{\sqrt2} \end سپس {array} \right)$ روی $|a\rangle|b\rangle$ اعمال میشود تا $|a\rangle|b\rangle = \left(\begin{array}{} \frac{1}{2}\\\ \frac{-i}{2}\\\ \frac{-i}{\sqrt2}\\\ \frac{1}{\sqrt2}\end{آرایه} \right)$ اما مجموع مربعات دامنه ها $\frac{3}{2}$ است که محدودیت نرمال سازی را نقض می کند. کجا اشتباه کردم؟ | نقض محدودیت عادی سازی؟ |
12069 | بسیار مهم است که من بپرسم که آیا می تواند یا نه. قصد من این نیست که کمترین بحث برانگیز باشد. در کمال تعجب، با خواندن کتاب فیزیک برای روسای جمهور آینده نوشته ریچارد مولر در سال گذشته، به جمله ای از این دست برخورد کردم (تعبیر می کنم): تشعشعات تلفن همراه بسیار ضعیف تر از آن است که بر ساختار مولکولی تأثیر بگذارد. بنابراین هر ادعایی در مورد تشعشعات تلفن همراه که باعث سرطان می شود را می توان به افرادی نسبت داد که تلفن های همراه را عامل سرطان خود می دانند. این یک جمله بسیار قوی به نظر می رسد! آیا این یک اجماع در میان فیزیکدانان است که مطلقاً هیچ چیزی در مورد این ادعا وجود ندارد که تشعشعات تلفن همراه احتمالاً (به هر طریق قابل توجهی) می تواند باعث سرطان شود؟ آیا این واقعاً فقط به این دلیل است که مردم فیزیک را درک نمی کنند؟ به طور دقیق، سؤال این است: آیا یک مدل فیزیک وجود دارد که مکانیسمی را پیشنهاد کند که توسط آن تشعشعات تلفن همراه می تواند هر نوع آسیبی را ایجاد کند که منجر به سرطان شود؟ | آیا اشعه تلفن همراه می تواند باعث سرطان شود؟ |
56965 | من از شما می پرسم که آیا این استدلال مبنایی در آنچه ما از جهان می دانیم دارد؟ مقالات زیادی در مورد به اصطلاح رویداد فراپایداری خلاء وجود دارد. همانطور که میدانم این اتفاق میافتد (میتواند اتفاق بیفتد) با احتمال بسیار کم در هر مکان از جهان. حبابی تولید میشود که با سرعت نور منبسط میشود و همه مواد را میخورد بدون اینکه این ماده بداند چه اتفاقی میافتد. (چون از پدیده هایی که با ج به سمت ما می آیند نمی توانیم از قبل داده ای داشته باشیم). و من آن را اینگونه می فهمم: احتمال وقوع چنین رویدادی می تواند ویژگی خود فضا باشد، مانند هر فریم پلانک احتمال بسیار ناچیزی برای رفتن در حالت خلاء متفاوت مانند واپاشی رادیواکتیو دارد، اما این تفاوت این است که یک بار تغییر می کند این توانایی را دارد. همسایگان خود را اشتعال یا آلوده کند و به طور نامحدود منتشر شود. یا ممکن است یک رویداد نادر باشد که فقط چند بار در تاریخ جهان اتفاق می افتد مانند برخورد بسیار پر انرژی ذرات. اما در اینجا یک چیز کلیدی وجود دارد: جهان گسترده است. حتی احتمال بسیار ناچیز در حجم جهان به قطعیت تبدیل می شود. بنابراین شاید ما در جهانی زندگی می کنیم که تعدادی از این حباب ها ایجاد شده و به سمت ما می آیند. بنابراین جهان (اگر می توانستیم سریعتر از نور ببینیم) مانند یک پنیر سوئیسی در حال رشد به نظر می رسد که دائماً حباب هایی ایجاد می شود و در حال رشد است). و ما به سادگی خوش شانس هستیم که هنوز در جای خود قرار نگرفته ایم. اگر میتوانستیم اطلاعاتی سریعتر از نور (تاکیونها؟) به دست آوریم، میتوانیم مرگ خود (که در چارچوب ما است، زمین... البته نابودی کل منظومه شمسی ساعتها طول میکشد) تا حد مشخصی مشخص شود. زمان در آینده مانند 1 242 137 331 سال + روز + ثانیه. | شاید جهان از قبل پایان یافته است؟ |
130963 | هنگامی که برای اولین بار در مورد سرعت ستاره به عنوان تابعی از فاصله آن از مرکز کهکشان و تفاوت بین پیش بینی و رصد شنیدم، بلافاصله فکر کردم باید آستانه ای وجود داشته باشد که گرانش واکنش متفاوتی نشان دهد. سپس نظریه MOND را کشف کردم که نمی تواند عدسی گرانشی را توضیح دهد. اما اگر عدسی های گرانشی مشاهده شده فقط سیاهچاله هایی به خوبی قرار گرفته باشند چه؟ بالاخره ما سیاهچاله ها را با تأثیر گرانشی آنها تشخیص می دهیم. بنابراین، چرا ماده تاریک به جای MOND + سیاهچاله های بیشتر؟ | اگر نظریه MOND عدسیهای گرانشی را توضیح نمیدهد، آیا سیاهچالههایی که به خوبی قرار گرفتهاند نمیتوانند آن را توضیح دهند؟ |
100265 | من چندین راه مختلف را امتحان کرده ام، با یک معلم خصوصی، و با سایر همکاران. حتی یکی از همکارانم پیش استادی که با او معادله ای برای مولفه درست کرده بودند، رفته بود و بعداً تأیید شد که درست نیست. سوال اینجاست: > یک پروتون ($q = 1.6 \times 10^{-19}$ C, $m = 1.67 \times 10^{-27}$ kg) که حرکت می کند > با سرعت ثابت وارد ناحیه ای می شود که دارای یک ثابت است. میدان مغناطیسی > که در امتداد محور $z$ در $(x,y) = (0,0)$ همانطور که نشان داده شده است. میدان مغناطیسی > برای فاصله $D = 0.55 m$ در جهت $x$ گسترش می یابد. پروتون > میدان را ترک می کند که بردار سرعت $(v_x، v_y) = (4.8 \times > 10^5، 1.8 \times 10^5)m/s$ است. این نمودار است:  سوال ما این است که چگونه $h$ را تعیین کنیم، مختصات $y$ پروتون را به صورت میدان مغناطیسی را ترک می کند. من قبلاً تعیین کردهام که سرعت $v$ برابر با 512640.2247 متر بر ثانیه است و شعاع $R$ 1.533 متر است. مسیر پروتون در داخل منحنی است، بنابراین ما نمیتوانیم از چیزی که مشتق از مثلثهای مشابه باشد استفاده کنیم. من سعی کردم $v$ را به عنوان تابعی از زمان حل کنم، اما بعد متوجه شدم که $v_y$ همیشه در حال تغییر است، که باعث شد شتاب را محاسبه کنم، بنابراین عبارت زمانی که من استفاده کردم، تغییر را شامل می شود، اما این تغییر را انجام نداد. کار کردن یا ویرایش: واقعا متاسفم عزیزان، من این را با عجله نوشتم تا به موقع سر کار برسم. بله، شعاع من در واقع شعاع مسیر دایره ای پروتون پس از ورود به میدان مغناطیسی است. همچنین، من میدانم که چیزها متغیر باشند، و شعاع و سرعت را فقط برای نشان دادن آنچه در دسترس دارم برای کار با آنها ذکر کردم. من دایره تصوری پیشنهاد شده در زیر را رسم کردم و متوجه شدم که ارتباط بین شعاع، زاویه و سرعت مفید خواهد بود، اما مطمئن نیستم که چگونه این کار را به دقت انجام دهم. | تعیین مختصات $y$ حرکت ذرات باردار |
54565 | من فقط در برخی از یادداشت های کلاس برای یک کلاس کریستالوگرافی خواندم که هیچ عدسی انکساری برای اشعه ایکس وجود ندارد زیرا ضریب شکست اکثر مواد نزدیک به 1 است. آیا شاخص شکست به طول موج نور بستگی دارد؟ مثلاً یک ماده برای انواع مختلف امواج الکترومغناطیسی شاخص های متفاوتی دارد؟ متشکرم. | آیا ضریب شکست به طول موج نور بستگی دارد؟ |
100269 | در کودکی از اینکه چرا تابلوهای صوتی کار میکنند حیران بودم. یک صدای کوچک را می توان به سادگی با اتصال منبع به سطحی سفت و نه خیلی ضخیم تقویت کرد. با توجه به اینکه انرژی اضافی اضافه نشده است، چگونه می توان حجم را تا این حد افزایش داد؟ به عنوان یک بزرگسال فکر می کنم می شناسم، اما هنوز سوالات آزاردهنده زیادی وجود دارد. من فرض میکنم که این مربوط به امواجی است که از یک جسم در حال ارتعاش منتشر میشوند که در واقع یک فشردگی در یک طرف جسم هستند، همانطور که در طرف دیگر فشار زدایی هستند، و چیزی در مورد عدم انسجام حجم را محدود میکند. دقیقا چرا برای من یک راز باقی مانده است. آیا جدا کردن محفظه فشرده سازی و رفع فشار به طوری که مرزی که در امتداد آن قرار می گیرند بخش بسیار کوچکی از موضوع است؟ سوال من این است که فیزیک که باعث می شود یک صفحه صدا کار کند چیست؟ ویژگی های جالبی که دانستن آن خوب است این است که چرا یک توخالی (مانند ویولن) بهتر از یک ویولن جامد کار می کند (ویولن پر شده را تصور کنید)؟ هارمونیک های جامد چقدر مهم است؟ اما سوال اصلی این است که فیزیک که باعث می شود یک تخته صدا کار کند چیست؟ P.S. من یک ریاضیدان هستم، بنابراین اگر لازم است توضیح خوبی ارائه دهید، خیلی ریاضی را اپیلاسیون کنید. | فیزیک تخته های صوتی |
34489 | وقتی کتابهای درسی در QM فضاهای هیلبرت با ابعاد محدود را مثال میزنند، نمونههایی از قطبش فوتون یا سیستمهای دو حالته را ارائه میکنند و گاهی اوقات اشاره میکنند که چگونه میتوان در چنین مواردی به صورت تجربی به برهم نهی دست یافت. از سوی دیگر، وقتی از پتانسیل های ساده مانند ذره در چاهی با پتانسیل نامتناهی صحبت می کنند و از برهم نهی حالات ساکن این مسئله صحبت می کنند، هرگز به این موضوع اشاره نمی کنند که چگونه می توان چنین برهم نهی را به صورت تجربی به دست آورد (علیرغم اینکه در عصر ما هستیم. نانوتکنولوژی و دانشمندان می توانند چنین پتانسیل ها و بسیاری دیگر را به طور مؤثر «مهندسی» کنند). مثال معمولی که ممکن است در کتابهای درسی ظاهر شود میتواند به سادگی $\Psi(x)=\frac{4}{5}\phi_1(x)+\frac{3}{5}\phi_5(x)$ باشد، جایی که { $\phi_n(x)$} توابع ویژه نرمال شده ذره در جعبه همیلتونی هستند. سایر برهم نهیهای عمومیتر میتوانند بین تعداد نامتناهی از حالتهای ثابت از طریق $\Psi=\sum a_n\phi_n(x)$ باشند. این باعث تعجب من می شود، آیا دلیلی اساسی وجود دارد که ما را از مهندسی چنین برهم نهی در مورد ذرات در جعبه و موارد مشابه باز دارد، یا اینکه ما هنوز نمی دانیم چگونه این کار را انجام دهیم؟ چرا با چرخش ممکن است و به نظر می رسد با ذرات در جعبه سخت است؟ یا این چیزی است که به مقادیر انرژی در نمایش موقعیت مربوط می شود؟ مطالعه ساعتهای طولانی/خواندن/حل مسائل/HW بر روی انواع پتانسیلها و برهم نهیها بدون دانستن اینکه چگونه/آیا میتوان آنها را در آزمایش بهکار برد، نوعی خستهکننده است. اگر کسی منابعی را می شناسد که در آنها این موضوع مورد بحث قرار گرفته است، بسیار قدردانی می شود. | آیا همه برهم نهی های کوانتومی به صورت تجربی قابل تحقق هستند؟ |
34738 | این سوال خطاب به پروفسور 't Hooft و هر کسی که با مقالات او آشنا است. این واکنشی است به سوال پروفسور ت هوفت که چرا هیچ کس در مورد مدل های کلاسیک او برای مکانیک کوانتومی هیجان زده نیست. استدلال من پشت سوال ساده است. انسانها شهود خوبی برای مکانیک کوانتومی ندارند. اما آنها معمولاً شهود بسیار خوبی برای هر نوع مدل کلاسیک دارند. اکنون یکی از ساده ترین و در واقع مثال متعارف برای عجیب بودن کوانتومی، آزمایش دو شکاف است. من فکر می کنم که ترکیب این دو چیز یک سوال بسیار طبیعی است. | آیا مدل کوانتومی ساده ای توسط جرارد ت هوفت وجود دارد که بتواند آزمایش دو شکاف را توضیح دهد؟ |
92737 | آیا فضای فرعی یک نظریه «واقعی» است؟ منظور از واقعی است که آیا میتوان آن را از GR یا برخی نظریههای رشتهای دیگر مشتق کرد و آیا انیشتین هرگز با فضاهای فرعی بازی میکرد؟ | آیا فضای فرعی یک نظریه «واقعی» است؟ |
132782 | پوزش می طلبم اگر این کاملاً اشتباه است (و به خاطر طولانی بودن کلیات). من در اینترنت جستجو کردم اما چیزی مفید/مرتبط پیدا نکردم. من سعی می کنم از معادله ژئودزیک استفاده کنم $$\frac{D^{2}\xi^{\mu}}{D\lambda^{2}}+R_{\phantom{\mu}\beta\alpha\gamma}^{\mu}\xi ^{\alpha}\frac{dx^{\beta}}{d\lambda}\frac{dx^{\gamma}}{d\lambda}=0$$ برای پیدا کردن انحراف ژئودزیکی در سطح یک واحد 2 کره. سوال من این است که آیا محاسبات زیر صحیح است؟ من با اجزای تانسور ریمان شروع می کنم: $R_{\phantom{\theta}\phi\theta\phi}^{\theta}=\sin^{2}\theta$, $R_{\phantom{\theta}\ phi\phi\theta}^{\theta}=-\sin^{2}\theta$, $R_{\phantom{\theta}\theta\theta\phi}^{\phi}=-1$, $R_{\phantom{\theta}\theta\phi\theta}^{\phi}=1$ . اجازه دهید $u^{\sigma}\equiv\frac{dx^{\sigma}}{d\lambda}$. سپس اجزای ریمان را گسترش دهید تا به دست آورید: $$\left(R_{\phantom{\mu}\theta\theta\theta}^{\mu}u^{\theta}u^{\theta}+R_{\phantom{\mu}\theta\theta \phi}^{\mu}u^{\theta}u^{\phi} +R_{\phantom{\mu}\phi\theta\theta}^{\mu}u^{\phi}u^{\theta}+R_{\phantom{\mu}\phi\theta\phi}^ {\mu}u^{\phi}u^{\phi}\right)\xi^{\th eta}+\left(R_{\phantom{\mu}\theta\phi\theta}^{\mu}u^{\theta}u^{\theta}+R_{\phantom{\mu}\theta\ phi\phi}^{\mu}u^{\theta}u^{\phi}+ R_{\phantom{\mu}\phi\phi\theta}^{\mu}u^{\phi}u^{\theta}+R_{\phantom{\mu}\phi\phi\phi}^{ \mu}u^{\phi}u^{\phi}\right)\xi^{\phi}.$$ $\mu=\theta$ را برای دادن تنظیم کنید $$\frac{D^{2}\xi^{\theta}}{D\lambda^{2}}+\left(R_{\phantom{\mu}\theta\theta\theta}^{\theta }u^{\theta}u^{\theta}+R_{\phantom{\mu}\theta\theta\ph i}^{\theta}u^{\theta}u^{\phi}+R_{\phantom{\mu}\phi\theta\theta}^{\theta}u^{\phi}u^{\ تتا}+R_{\فانتوم{\mu}\phi\theta\phi}^{\theta}u^{\phi}u^{\ phi}\right)\xi^{\theta}+\left(R_{\phantom{\mu}\theta\phi\theta}^{\theta}u^{\theta}u^{\theta}+R_ {\phantom{\mu}\theta\phi\phi}^{\theta}u^{\theta} u^{\phi}+R_{\phantom{\mu}\phi\phi\theta}^{\theta}u^{\phi}u^{\theta}+R_{\phantom{\mu}\phi \phi\phi}^{\theta}u^{\phi}u^{\phi}\right)\xi^{\phi}=0$$ $$\frac{D^{2}\xi^{\theta}}{D\lambda^{2}}+\left(\sin^{2}\theta\right)\left(u^{\phi }u^{\phi}\ راست)\xi^{\theta}-\left(\sin^{2}\theta\right)\left(u^{\phi}u^{\theta}\right)\xi^{\phi}= 0$$ $$\frac{D^{2}\xi^{\theta}}{D\lambda^{2}}=\left(\sin^{2}\theta\right)\left(u^{\phi }u^{\thet a}\right)\xi^{\phi}-\left(\sin^{2}\theta\right)\left(u^{\phi}u^{\phi}\right)\xi^{\ تتا}$$ $\mu=\phi$ را برای دادن تنظیم کنید $$\frac{D^{2}\xi^{\phi}}{D\lambda^{2}}+\left(R_{\phantom{\mu}\theta\theta\theta}^{\phi }u^{\theta}u^{\theta}+R_{\phantom{\mu}\theta\theta\p سلام}^{\phi}u^{\theta}u^{\phi}+R_{\phantom{\mu}\phi\theta\theta}^{\phi}u^{\phi}u^{\ تتا}+R_{\فانتوم{\mu}\phi\theta\phi}^{\phi}u^{\phi}u^{\p سلام}\راست)\xi^{\theta}+\left(R_{\phantom{\mu}\theta\phi\theta}^{\phi}u^{\theta}u^{\theta}+R_ {\phantom{\mu}\theta\phi\phi}^{\phi}u^{\theta} u^{\phi}+R_{\phantom{\mu}\phi\phi\theta}^{\phi}u^{\phi}u^{\theta}+R_{\phantom{\mu}\phi \phi\phi}^{\phi}u^{\phi}u^{\phi}\right)\xi^{\phi}=0$$ $$\frac{D^{2}\xi^{\phi}}{D\lambda^{2}}+\left(-1\right)\left(u^{\theta}u^{\phi }\right)\xi^{\theta}+\left(1\right)\left(u^{\theta}u^{\theta}\right)\xi^{\phi}=0$$ $$\frac{D^{2}\xi^{\phi}}{D\lambda^{2}}-\xi^{\theta}\left(u^{\theta}u^{\phi} \right)+\xi^{\phi}\left(u^{\theta}u^{\theta}\right)=0$$ $$\frac{D^{2}\xi^{\phi}}{D\lambda^{2}}=\xi^{\theta}\left(u^{\theta}u^{\phi} \right)-\xi^{\phi}\left(u^{\theta}u^{\theta}\right).$$ دلیل من برای پرسیدن این است که Misner و همکاران معادله انحراف ژئودزیکی را ارائه می دهند. (کسی که در سوالم استفاده می کنم) به عنوان $$\frac{D^{2}\xi^{\mu}}{D\lambda^{2}}+R_{\phantom{\mu}\beta\alpha \gamma}^{\mu}\xi^{\alpha}\frac{dx^{\beta}}{d\lambda}\frac{dx^{\gamma}}{d\lambda}=0،$$ در حالی که در یکی دیگر از کتاب های درسی من این است (تفاوت را ببینید!) $$\frac{D^{2}\xi^{\mu}}{D\lambda^{2}}+R_{\phantom{\mu}\alpha\beta\gamma}^{\mu}\xi ^{\alpha}\frac{dx^{\beta}}{d\lambda}\frac{dx^{\gamma}}{d\lambda}=0،$$ با $\alpha$ شاخص _first_ پایین در تانسور ریمان و اندیس بالایی در سمت راست $\xi$. هنگامی که من از معادله دوم در محاسبات 2 کره ای خود استفاده می کنم، به نظر می رسد همه چیز به صفر می رسد، که درست به نظر نمی رسد. بنابراین من تعجب می کنم که آیا معادله دوم اشتباه است؟ | اختلاف نظر کتاب درسی در مورد انحراف ژئودزیکی در دو کره |
3945 | در برخی از منابع مکانیک کوانتومی نسبیتی، حالات تک ذره ای با تئوری نمایش جبر پوانکاره ارائه شده است. آیا می توانم این را برای مورد غیر نسبیتی تقلید کنم؟ حالات در مکانیک کوانتومی غیر نسبیتی را می توان به عنوان نمایش جبر گالیله (یا گروه گالیله) دید؟ | آیا می توانم حالت های کوانتومی را به عنوان نمایش هایی از جبر گالیله (یا گروه گالیله) ببینم؟ |
91282 | گروه WiTricity سر و صدای زیادی به پا کرده است اما هیچ مقاله اینترنتی روش دقیقی را که آنها استفاده می کنند توضیح نمی دهد. کسی میدونه چطور کار میکنه؟ | انتقال برق بی سیم WiTricity با استفاده از رزونانس دقیقا چگونه کار می کند؟ |
61542 | آیا توضیحی از نوع مکانیکی برای نحوه کار نیروها وجود دارد؟ به عنوان مثال، دو الکترون یکدیگر را دفع می کنند. چگونه این اتفاق می افتد؟ غیر از اینکه می گوییم میدان های نیرو وجود دارد که نیرو اعمال می کند، نیروی الکترومغناطیسی چگونه اثرات خود را انجام می دهد. رابط/پیوند/ارتباط بین نیرو (میدان) و اجسامی که بر آنها اثر می کند چیست؟ یا تنها چیزی که می توانیم بگوییم این است که این اتفاق می افتد: این یک فیزیک ابتدایی است؟ سوال مشابهی در اینجا پرسیده شد، اما در صورت امکان، من چیزی بصری تر می خواهم. | نیروها چگونه کار می کنند |
91170 | من به دنبال روش میکروسکوپی در شرایط مرطوب هستم. باید امکان مشاهده از طریق نمونه وجود داشته باشد. ESEM خوب است، اما نمی تواند از طریق آن ببیند. TEM به خلاء بالایی نیاز دارد که آب را بجوشاند. نمونه در داخل یک ژل تعبیه شده است. اندازه نمونه بین 0.5 میکرومتر تا 20 میکرومتر است. | کدام تکنیک میکروسکوپی برای شرایط مرطوب مناسب است؟ |
53475 | مگس در ماشین در حال پرواز است، مگس هرگز به هیچ سطحی در ماشین برخورد نمی کند و فقط در هوای داخل ماشین پرواز می کند. ماشین شتاب می گیرد. آیا مگس به شیشه عقب ضربه می زند؟ یا مگس بدون وقفه به پرواز ادامه می دهد؟ | مگس در ماشین شتاب دهنده |
72560 | دوست من اخیرا یک قلم لیزری جیبی پرقدرت (از چین) خریده است. سبز است و بیشتر سطوح را به رنگ سبز منعکس می کند. در برخی از سطوح نارنجی، به جای آن رنگ نارنجی را منعکس می کند. یعنی یک نقطه نارنجی به جای سبز می بینیم. به نظر می رسد که این پلاستیک سخت و براق است (به عنوان مثال قفل دوچرخه کریپتونیت). به عنوان مثال، پوست میوه پرتقال سبز را منعکس می کند و بیشتر پارچه های نارنجی رنگ سبز را منعکس می کند. من گمان می کنم که نوعی رنگدانه است که به این شکل منعکس می شود. وقتی انعکاس نارنجی است، شدت انعکاس به طور ذهنی تقریباً یکسان است، یعنی به نظر نمیرسد انرژی زیادی از دست میدهد. اگر نوری از یک لامپ رشتهای سبز به سطح نارنجی بتابد، انتظار میرود آن سطح با شدت کمتری نسبت به سطح سفید روشن شود. لیزر اینطور نیست. بنابراین به نظر میرسد که فوتونها با طول موجی متفاوت از آنچه که در آن جذب شدهاند، بازتاب میشوند. چگونه ممکن است این اتفاق بیفتد؟ و چرا فقط نارنجی است؟ | چگونه می توان لیزر سبز را به صورت نارنجی منعکس کرد؟ |
3944 | من خواندم که اگر سیستمی با دو فاز همزمان با پتانسیلهای شیمیایی به ترتیب $\mu_1$ و $\mu_2$ داشته باشیم، در حالت تعادل، غلظتهای $X_1$ و $X_2$ با رابطه: $X_1 مرتبط میشوند. =X_2e^{[\frac{-(\mu_1-\mu_2)}{kT}]}$ آیا این درست است؟ چگونه می توانم این عبارت را استخراج کنم؟ | توزیع بولتزمن برای پتانسیل های شیمیایی |
118461 | سوال مشابهی وجود دارد که کمی توضیح می دهد، اما دلیل ریاضی کمی در اینجا وجود دارد: نیرویی که بر مرکز جرم اعمال نمی شود. به مرکز جرم برابر است با سرعت همان جسم صلب زمانی که نیروی یکسانی به نقطه ای از جسم غیر از مرکز جرم وارد شود. پیشاپیش متشکرم | اثبات اینکه نیرویی که به مرکز جرم وارد می شود با نیرویی که خارج از مرکز اعمال می شود یکسان است |
55086 | فرض کنید من یک اتاق گرم دارم. آیا می توان گرمای اتاق را به یک جسم کوچک متراکم کرد تا اتاق سرد و جسم کوچک بسیار داغ شود؟ اگر ممکن است: چگونه؟ اگر اینطور نیست: چرا؟ | آیا می توان گرما را متراکم کرد؟ |
55087 | شنیده ام که وقتی دو آهنربا را بردارید و آنها را به هم نزدیک کنید تا یکدیگر را رد کنند (قطب شمال به قطب شمال یا قطب جنوب به قطب جنوب) ضعیف می شوند. کسی میدونه با توجه به مسافتش چقدر ضعیف میشه محاسبه کنه؟ و آیا برعکس عمل می کند؟ اگر دو آهن ربا را بگیرید که یکدیگر را جذب می کنند (قطب شمال به قطب جنوب) آیا آنها قوی تر می شوند؟ اگر چنین است، چگونه می توان محاسبه کرد که بسته به فاصله آنها چقدر قوی تر می شوند | چگونه محاسبه کنیم که یک آهنربا وقتی آهنربا دیگری را به آن نزدیک می کنیم چقدر ضعیف می شود؟ |
61545 | سلام، این مشکل مستقیماً به انتگرال های مسیر مربوط می شود، اما تصور می کنم این یک ترفند ریاضی است که من آن را از دست داده ام. یک عبارتی مانند $$\int dx \exp\left[i\frac{(p)^{2}}{2}-iV(\frac{f}{4})\right] $$ دارد که میگوید به سادگی عبارت در توان های $(x-y)$ را گسترش دهید تا $$\int dx بدست آورید \left(i\frac{(y-x)^{2}}{2a}\right)\left[1-iaV(y)+...\right]\left[1+(x-y)\frac{\partial }{\partial y}+\frac{1}{2}(x-y)^{2}\frac{\partial^2}{\partial y^2}\right] $$ فکر کردم نوعی تیلور است بسط توسط من نمی توانم تغییر در نمایی را توضیح دهم و من واقعاً مشتقات را درک نمی کنم. کسی می تواند توضیح دهد که چرا اینها برابر هستند؟ | Path Integrals Page Peskin |
32885 | از زمانی که این سوال را انجام داده ام، سعی کرده ام اظهارات مربوط به حالت های فشرده کیهانی و چگونگی تاثیر عدم قطعیت های مختلف بر انرژی خلاء را بهبود بخشم و دقیق تر بیان کنم، اما همانطور که به نظر می رسد، دشوارتر از آن چیزی است که به نظر می رسد، همانطور که امیدوارم. برای روشن شدن در این سوال به طور شهودی، می توانم با مقداری جبر عدم قطعیت ها بازی کنم و یک حداقل انرژی در تابع آنها بنویسم: $$ H = E^2 + B^2 $$ $$ H + \Delta H = (E+ \Delta E)^2 + (B + \Delta B)^2 $$ $$ \langle \Delta H \rangle = 2 ( \langle E \Rangle \langle \Delta E \rangle + \langle B \rangle \langle \Delta B \rangle ) + \langle \Delta E^2 \rangle + \langle \Delta B^2 \rangle $$ در خلاء، $\langle E \rangle = \langle B \rangle = \langle \Delta E \rangle = \langle \Delta B \rangle = 0$ بنابراین میتوانیم ساده کنیم: $$ \ langle \Delta H \rangle = \langle \Delta E^2 \rangle + \langle \Delta B^2 \rangle $$ حالا اگر عدم قطعیت را بپذیریم کاربرد اصلی برای کل فیلدها و حالتهای آن (یک گزاره بلند همانطور که خواهیم دید) و حداقل حالت عدم قطعیت را فرض کنید: $$ \Delta E = \frac{ \hbar }{ \Delta B} $$ سپس ما باقی میمانیم با $$ \langle \Delta H \rangle = \langle \Delta E^2 \rangle + \frac{ \hbar^2}{\langle \Delta E^2 \rangle} $$ که دارای حداقل زمانی است که $ \Delta E = \Delta B = \sqrt{ \hbar}$ است. این معادله ای است که خلاء الکترومغناطیسی واقعی را بر حسب عدم قطعیت های خلاء تعریف می کند. اکنون، همه اینها زیبا و خوب است، اما همه اینها در مورد یک حالت تشعشع صدق می کند. همانطور که از این سوال دیگر مشخص می شود، وقتی یک میدان کوانتومی واقعی را در نظر می گیریم، چیزهای من واقعاً پرمو می شوند. در هر صورت، من امیدوارم که بتوان به صورت تجربی و کاملا ملموس بپرسد: با توجه به یک منطقه از کیهان، چه انحرافی از این خلاء «واقعی»، همانطور که در بالا تعریف شد، میتوان انتظار داشت؟ توجه داشته باشید که از آنجایی که طیف الکترومغناطیسی مربوط به پدیدههای اخترفیزیکی بسیار زیاد است (از پرتو گاما گرفته تا امواج مایکروویو)، ممکن است انحرافهای متفاوتی در طول موجهای مختلف وجود داشته باشد. حال، سؤال من این است: آیا عبارات مشخص و موجود برای عدم قطعیتهای میدان مؤثر در QFT از نظر شرایط وجود دارد. از عدم قطعیت حالت هایی که می توان برای اهداف این نجوم خلاء استفاده کرد؟ آیا ما در عمل میتوانیم در حالتهای EM فردی و عدم قطعیتهای آنها به عنوان «ایزوله» از بقیه حالتها فکر کنیم؟ | انحرافات عدم قطعیت برای نجوم خلاء |
24472 | نوشتن رابطه بین لحظه کانونی $\pi _i$ و مختصات متعارف $x_i$ $$\pi _i =\text{ }\frac{\partial \mathcal{L}}{\partial \left(\frac{\partial x_i }{\partial t}\right)}$$ سپس با استفاده از چگالی لاگرانژی برای الکترودینامیک کلاسیک $$\mathcal{L} = \frac{1}{2}\left(\epsilon _0E^2- \frac{1}{\mu _0}B^2\right)- \phi \rho _{\text{رایگان}} + A\cdot J_{\text{رایگان}} + \mathbb{E}\cdot \mathbb{P} + \mathbb{B}\cdot \mathbb{M}$$ Q1: آیا منطقی است که میدان اسکالر متعارف $\phi$ (یا پتانسیل اسکالر الکتریکی) را با $\pi _i$ جایگزین کنیم. و $\phi \rho _{\text{free}}$ برای مختصات متعارف $x_i$. به طوری که اینها رابطه عدم قطعیت هایزنبرگ را برآورده می کند؟ س2: آیا روش تعمیم یافته ای برای گرفتن یک لاگرانژی و استخراج متغیرهای مزدوج وجود دارد که سپس رابطه عدم قطعیت هایزنبرگ را برآورده می کند؟ | تعمیم اصل عدم قطعیت هایزنبرگ |
29052 | من به تازگی از این یکی از پاسخ های پروفسور ون دریافتم که نظریه ای به نام نظریه شبکه ریسمان وجود دارد. از آنجایی که قبل از کنجکاوی من هرگز در مورد این موضوع نشنیده بودم، بنابراین می خواهم چند سوال بپرسم: نظریه شبکه ریسمان چگونه با چارچوب معمول رشته /--نظریه ریسمان مرتبط است؟ منظورم _اگر_ رابطه ای بین آنها وجود دارد ... آیا رشته ها در نظریه شبکه ریسمان و در نظریه ریسمان / M یکسان هستند؟ چه تفاوت هایی در اهدافی که فرد می خواهد به آن دست یابد یا پدیده هایی در طبیعت است که می توان با آن دو نظریه توصیف کرد؟ | رابطه بین نظریه شبکه ریسمان و نظریه ریسمان / M چیست؟ |
34734 | چرا وقتی میخواهیم یک تعیینکننده تابعی را ارزیابی کنیم، از بسط نزدیک به $ t=0$ برای تابع پارتیشن $ \sum_{n}e^{-tE_{n}} \sim \sum_{n} a_{n} استفاده میکنیم t)t^{n} $ به جای استفاده از تابع پارتیشن نیمه کلاسیک ?? $ \iint _{\Gamma}dx dpe^{-tp^{2}-tV(x)} $ که کار با آن راحتتر است؟ تقریباً در تمام مقالات، من این تقریب مجانبی را برای تابع پارتیشن نزدیک به $ t=0$ دیدهام، اگرچه ارزیابی ضرایب دشوار است. | سوال تعیین کننده عملکردی |
89701 | اگر من یک آهنربای بسیار قوی روی زمین و یک قطبنمای بسیار حساس در مریخ داشتم (فقط از سیارات برای نشان دادن فاصلههای زیاد استفاده میکردم)، اگر آهنربا را 180 درجه بچرخانم، چقدر طول میکشد که قطبنما متوجه شود؟ من فرض می کنم که نمی تواند سرعت نور را شکست دهد. آیا نواحی بیرونی میدان مغناطیسی به عنوان یک جسم صلب با آهنربای چرخان حرکت می کنند یا در حرکت عقب می مانند؟ | سرعت سیگنال مغناطیسی در فواصل زیاد |
130968 | (c.f. Di Francesco, 'The Conformal Field Theory' P.45) دی فرانچسکو بار حفظ شده ناشی از جریان حفظ شده مرتبط با یک نظریه تغییر ناپذیر ترجمه را چهار تکانه می نامد. در حالی که می بینم چرا چنین نتیجه ای منطقی است، انگیزه نامیدن آن چه بوده است؟ همچنین چرا به آن چهار تکانه می گویند؟ به نظر می رسد درمان دی فرانچسکو نه تنها در چهار بعد فضا-زمان، بلکه در فضا-زمان با ابعاد فضا-زمان $d$ معتبر است. این در تصویری که او از شارژ ذخیرهشده $P^{\nu}$ تعریف میکند مشهود است. ,$$ که در آن $T^{\mu \nu}$ تانسور انرژی تنش است. بنابراین، نباید بار ذخیره شده را چیزی شبیه به $d$ نامید تا $P^{\nu}$ را به طور مشابه با تنظیم آشنای Minkowksi 4 بعدی نسبیت خاص با $P^{\nu} = (E, \) تعریف کنیم. mathbf{P})$، که در آن $\mathbf{P}$ لحظه لحظه $d-1$ است در همان راستا که در SR، ما به لحظه $3$ اشاره می کنیم؟ | بار حفظ شده از جریان حفظ شده مرتبط با تغییر ناپذیری ترجمه |
24473 | > یک توپ گلف از زمین به هوا شلیک می شود. اگر سرعت اولیه > افقی 20 متر بر ثانیه و سرعت عمودی اولیه 30 متر بر ثانیه باشد، فاصله > افقی توپ قبل از برخورد با زمین چقدر است؟ پاسخ: توپ گلف تا زمانی که گرانش آن را به زمین بازگرداند به حرکت در هوا ادامه خواهد داد. تحت نیروی گرانش، مکان عمودی توپ به عنوان تابعی از زمان با معادله زیر به دست میآید: - $$ z = z_0 + v_{z_0} t - \frac{1}{2} g t^2 $$ زمانی که توپ گلف طول می کشد تا زمین را برگرداند برابر است با $$ T = \frac{2v_{z_0}}{g} $$ مسافت افقی که توپ قبل از برخورد به زمین طی می کند را می توان با استفاده از موارد زیر محاسبه کرد. معادله: - $$ \Delta x = x-x_0 = v_{x_0} t = 2 v_{x_0} v_{z_0} / g = 122.4\text{ m} $$ مشکلات عبارتند از: 1) پارامتر $ چیست v$ نشان می دهد؟ 2) در مثال بالا $ \Delta x = x-x_0 = v_{x_0} t = 2 v_{x_0} v_{z_0} / g = 122.4\text{ m} $ مقدار واقعی در این معادله چقدر است؟ بنابراین که $x=?$ $x_0=?$ $v=30?$ $g=10?$ $z0=?$ | سوال معادله حرکت پرتابه |
106542 | در بخش 6.3.1 از ابزار دوره آزاد MIT (PDF) (22-02، مقدمه ای بر مهندسی هسته ای کاربردی)، نویسنده، پروفسور پائولا کاپلارو، معادله هایزنبرگ را با استفاده از تعریف مقادیر انتظاری، $$ \frac{d استخراج می کند. }{dt}\langle\hat{A}\rangle=\frac{d}{dt}\int d^3x\psi^*(x,t)\hat{A}\psi(x,t)\\\ =\int d^3x\left(\frac{\partial\psi^*}{\partial t }\hat{A}\psi+\psi^*\frac{\partial\hat{A}}{\partial t}\psi+\psi^*\hat{A}\frac{\partial\psi}{\partial t}\right) $$ و معادله شرودینگر، $$ \frac{\partial\psi}{\partial t} =-\frac{i}{\hbar}\hat{H}\psi,\qquad \frac{\partial\psi^*}{\partial t}=\frac{i}{\hbar}\left(\hat{H}\psi\right)^* $$ سپس نویسنده از $\left(\hat{H}\psi\right)^*= استفاده میکند \psi^*\hat{H}^*=\psi^*\hat{H}$ برای دریافت $$ \frac{d}{dt}\langle\hat{A}\rangle=\int d^3x\left(\frac{i}{\hbar}\psi^*\left[\hat{H}\hat{A}-\hat{A}\hat{H}\right]\psi+\psi ^*\frac{\partial\hat{A}}{\partial t}\psi\right)\\\ =\frac{i}{\hbar}\langle\left[\hat{H},\,\hat{A}\right]\rangle+\langle\frac{\partial\hat{A}}{\partial t }\rangle $$ دو چیز وجود دارد که من در این اشتقاق نمی فهمم. اولین مورد این است که مشتق زمانی کل $\frac{d}{dt}$ در داخل انتگرال به یک مشتق زمانی جزئی $\frac{\partial}{\partial t}$ تبدیل میشود. مورد دوم این است که نویسنده $$(\hat{H}\psi)^*=\psi^*\hat{H}$$ را بیان میکند. مشتق x$ بنابراین سمت چپ معادله بالا حالت دیگر $\phi^*$ است به طوری که $\phi=\hat H\psi$ است، اما سمت راست یک عملگر است: مشتق هنوز برای هر چیزی اعمال نشده است. این معادله به خودی خود برای من بی معنی است. هر گونه کمک در مورد هر یک از این دو موضوع بسیار قدردانی خواهد شد! | مزدوج عملگر اعمال شده به یک تابع |
34484 | من تعجب می کنم که چرا C در CPT - صرف بار - به طور خاص به بار الکتریکی اشاره دارد. البته می توان گفت که C فقط به عنوان $e^+ \leftrightarrow e^-$ تعریف می شود... اما باید چیزی وجود داشته باشد که بار الکتریکی را خاص کند. به عنوان مثال، چرا به عنوان مثال. هایپرشارژ ضعیف یا هر عدد کوانتومی دیگری نقش آن را ایفا می کند؟ از این گذشته، در اشتقاق قضیه CPT شما از عدم تغییر لورنتز و این واقعیت که همیلتونین از پایین محدود شده است استفاده می کنید، اما نه دانش خاصی در مورد QED. این موضوع باید با این سوال مرتبط باشد که چرا ما ذره ای را که بار الکتریکی معکوس دارند به عنوان پادذره انتخاب می کنیم و نه ذره ای را که دارای اعداد کوانتومی معکوس دیگر هستند. باز هم، علاوه بر دلایل تاریخی، باید دلیل خاصی وجود داشته باشد که بار الکتریکی خاص است. من حدس میزنم این به نوعی با این واقعیت مرتبط است که فرمیونهای باردار (الکتریکی) توسط اسپینورها نشان داده میشوند، اما من واقعاً نمیتوانم ارتباط را صریح بیان کنم. _(دلیل اینکه من به این سوال رسیدم این بود که به برخی از پیامدهای واریانس CP فکر می کردم. اگر CPT حفظ شود، T باید نقض شود. در حالی که مطمئناً در تضاد با مشاهده نیست - منظورم این است که ما یک فلش داریم از زمان - حداقل به نظر من غیرقابل درک است که قوانین طبیعت تغییر ناپذیر زمانی ندارند واقعاً یک نقض CPX است، یا تقارن اساسی CPTY است (X و Y که برخی از تبدیلات دیگر هستند، احتمالاً سؤال خود را تضمین می کند، اما من فکر کردم که زمینه را ارائه دهم.) | چه چیزی شارژ *الکتریک* را خاص می کند (قضیه WRT CPT)؟ |
92486 | در نتیجه یک تصادف، یک یا چند عصب که چرخش چشم چپ من را کنترل می کند آسیب دید. نتیجه این است که چشم چپ من در مقایسه با چشم راست معمولی (و غالب) من جهان را چندین درجه در جهت عقربه های ساعت می بیند. به من گفته شده است که نمی توان لنزی ساخت که تصاویر را بچرخاند، به جز لنز دوربینی که تصویر را 180 درجه ثابت معکوس می کند. آیا کسی یک سیستم نوری قابل حمل ساخته است که تصاویر را با افزایش های کوچک قابل تنظیم می چرخاند؟ همانطور که در تصویر پیوست نشان داده شده است، خط زرد نمایانگر سطح دید در چشم راست عادی من است و خط قرمز نشان دهنده دید چرخشی یا کج شده در چشم چپ من است.  | چگونه تصاویر را به صورت اپتیکال با افزایش های کوچک بچرخانیم (برای عینک)؟ |
109088 | من به سوالی برخورد کردم که نمیدانم چگونه با آن مقابله کنم: > یک روش جایگزین برای مشاهده پراش فراونهوفر از لنزها برای فراهم کردن شرایط مناسب استفاده میکند. یک پیکربندی نوری برای مشاهده > پراش فراونهوفر با استفاده از یک منبع نقطه ای نور و دو عدسی ترسیم کنید. > > یک پرتو موازی نور معمولاً بر روی یک توری پراش تابیده می شود که > شامل یک آرایه منظم از 200 شکاف باریک در هر میلی متر است که هر شکاف 1 میکرومتر عرض دارد. نوری که از توری بیرون می آید توسط یک لنز با فاصله کانونی > 300 میلی متر بر روی صفحه نمایش متمرکز می شود. لنز و صفحه نمایش بر روی یک خط > عمود بر مرکز توری متمرکز شده اند و موازی با گریتینگ هستند. > در نظر گرفته شده است که ترتیب پراش سوم را با نور در طول موج 460 نانومتر > مشاهده کنیم. این ترتیب پراش > در کجای صفحه نمایش ظاهر می شود؟ من بخش اول سوال را انجام دادم (طراحی پیکربندی نوری، با دیافراگم بین دو لنز، و صفحه نمایش و منبع در فاصله f از لنزهای دیگر). همه چیزهایی که در مورد لنزها یاد گرفته ام برای بزرگنمایی تصاویر استفاده می شود و من نمی دانم چگونه با پرتوهایی که با زاویه وارد می شوند برخورد کنم. حتما باید بدانید دیافراگم در چه فاصله ای از لنز است؟ هر گونه کمک / نکات بسیار قدردانی می شود. | پراش فراونهوفر با استفاده از لنزها |
22146 | فرض کنید من یک توربین بخار دارم که برای افزایش راندمان ایزنتروپیک آن را اصلاح کرده ام. به عنوان یک مورد خاص، اصلاح طرح شده در نمودار Mollier زیر را در نظر بگیرید. فلش ها نشان دهنده مسیرهای اصلاح قبل و بعد از توربین در نمودار مولیر هستند. شیب فلش ها نشان دهنده میزان کارآمدی توربین است. یک شیب افقی یک فرآیند دریچه گاز است در حالی که یک شیب عمودی 100٪ بازده ایزنتروپیک است. شیب بین این دو به وضوح چیزی کمتر از 100٪ است. شیب $\Delta{H} \over \Delta{S}$ است که دارای واحدهای دما (درجه R) است. آیا این واقعیت که واحدهای شیب دما هستند معنای خاصی دارد؟ چرا مقدار یک دما به طور ذاتی نشان دهنده سطح عملکرد بازده ایزنتروپیک است؟ آیا این واقعیت که ارزش ها همیشه منفی هستند معنایی دارد؟ آیا دلیل غیرممکن بودن راندمان 100% مربوط به این است که مقدار دما $-\infty$ است؟  | شیب مسیر بازده در نمودار مولیر از نظر دما چه معنایی دارد؟ |
66297 | آیا با جعبه ای که تعداد زیادی آینه انعکاسی کامل دارد، آیا می توان یک پرتو نور را به طور نامحدود در جعبه به دام انداخت؟ | آیا با جعبه ای که آینه های عالی در داخل دارد، می توان نور را به دام انداخت؟ |
131380 | اتساع زمان = $1/\sqrt{ 1-v^2/c^2}$ اما چرا؟ چگونه به این نتیجه می رسید؟ می دانم که شما از قضیه فیثاغورث استفاده می کنید و درک فعلی من به این صورت است: $$vt^2+ct^2=cT^2$$ سپس جذر $Ct^2$ را می گیرید و از آنجا فکر می کنم تقسیم بر $c$ برای دریافت اتساع زمان اما مطمئن نیستم. و اگر این درست باشد چه مراحلی را برای رسیدن به فرمول مورد استفاده در حال حاضر انجام می دهید | شهود پشت عامل لورنتس از نسبیت خاص چیست؟ |
55554 | فوتون دارای میدان مغناطیسی و الکتریکی نوسانی است. آیا میدان مغناطیسی دوقطبی است؟ | آیا فوتون دارای قطب شمال و جنوب است؟ |
34736 | اگر یک بطری پلاستیکی آب با اندازه معمولی پر از آب بردارید و یک بسته مخلوط نوشیدنی پودری (یا مایع) را در آن بریزید، اگر بطری کوچک باشد، بطری را با درب پیچ شده تکان دهید تا مخلوط در آب حل شود. مقدار هوای داخل بطری؟ یا اصلاً فرقی نمیکند و تکان دادن به همان اندازه بدون حباب هوا در بطری کار میکند؟ | Fluid Dynamics - مخلوط نوشیدنی بطری آب: هوا یا بدون هوا؟ |
66371 | اگر $D$ بعد بحرانی رشتههای بوسونیک باشد، یک مشتق خاص مانند زیر است، جایی که در نهایت به $$ \frac{D-2}{2}\sum_{n=1}^\infty n + 1 = میرسیم. 0. $$ اکنون از نظر ریاضی این به وضوح یک سری واگرا است، اما با استفاده از تنظیم تابع زتا در اینجا ما $$ \sum_{n=1}^\infty n = را دریافت می کنیم. \zeta(-1) = -\frac{1}{12}. $$ و به دست آورید $ D = 26 $ که در آن $\zeta $ ادامه تحلیلی تابع زتا است که ما می شناسیم. اما قرار دادن $ s = -1 $ در فرمول های $$ \zeta(s) = \sum_{n=1}^\infty \frac{1}{n^s} بی معنی است. $$ زیرا موارد فوق فقط برای $ Re(s) > 1 $ معتبر است. پس اینجا چه خبر است؟ آیا کسی می تواند توضیح منطقی در مورد دریافت -1/12 دلار به من بدهد؟ | بعد بحرانی رشته های بوزونی و منظم شدن $\sum_{n=1}^\infty n$ |
34483 | آیا می توان طیف انرژی آشوب کوانتومی را با استفاده از اتوماتای سلولی کلاسیک بازتولید کرد؟ بازتولید نوسانگرهای هارمونیک به سختی قابل توجه است. | آیا می توان طیف انرژی آشوب کوانتومی را با استفاده از اتوماتای سلولی کلاسیک بازتولید کرد؟ |
61549 | من سعی می کنم نسبیت همزمانی را در فریم های مختلف درک کنم و سعی می کنم مثالی را بیابم. فرض کنید در امتداد محور x دو نقطه به فاصله 2000 متر از هم وجود دارد. رویداد A در t=0 اتفاق میافتد و رویداد B در $t=2\cdot10^{-6}s$ بعد از اتفاق افتادن رویداد A در قاب بقیه رخ میدهد. اگر ناظری در امتداد محور x مثبت حرکت می کند، با چه سرعتی باید حرکت کند تا ببیند این دو رویداد به طور همزمان اتفاق می افتند؟ بنابراین یک نمودار ممکن است به این صورت باشد: A-------------------------------B ناظر -> درک من این است که ناظر در صورتی که اطلاعات به طور همزمان به او برسد، باید دو رویداد را همزمان «دیده» کند. بنابراین، اگر او در جایی بین A و B قرار گیرد به طوری که پس از وقوع A، اطلاعات A و B در همان زمان به او برسد، آنگاه فکر می کند که A و B رویدادهای همزمان هستند. اگر منطق من درست باشد، او باید جایی در سمت راست نقطه وسط بین A و B بایستد. اما مثال درخواست سرعت ناظر است. من مطمئن نیستم که چگونه این کار را انجام دهم زیرا فکر می کنم موقعیت اولیه ناظر نیز باید مهم باشد (اگر مهم باشد، آیا می توانیم فرض کنیم که او از نقطه چپ شروع می کند؟). | نسبیت همزمانی - یک مثال |
77425 | عطارد مدار عجیبی دارد، مدار بیضی شکل آن حول یک محور می چرخد، اما بدون دلیل. سوال من این است که چرا؟ چه چیزی باعث این می شود؟ | مدار عطارد |
104204 | راههای زیادی برای اعمال روش میدان میانگین برای مقابله با مدل Ising وجود دارد که حالت پایه آن یک حالت فرومغناطیسی است. از این رو، یافتن پارامتر ترتیبی به نام مغناطیسی برای توصیف رفتار میانگین اندرکنش اسپین-اسپین آسان است. اما، در مدل ایزینگ ضد فرومغناطیسی، حالت پایه یک حالت ضد فرومغناطیسی است، و من میدانم که یافتن پارامتری که به طور موثر برهمکنش میانگین را توصیف کند، دشوار است. اگر مغناطیسسازی را مشابه آنچه در مدل Ising انجام دادیم انتخاب کنم، متوجه میشوم که صفر است، میدان میانگین همیشه صفر است. من هیچ چیز از این زمینه پست دریافت نمی کنم. من نمی توانم یک پارامتر فیزیکی مستقیم برای توصیف سیستم برای جایگزینی تعامل اسپین-اسپین پیدا کنم. آیا این بدان معناست که میانگین رفتار اندرکنش اسپین - اسپین همیشه صفر است؟ آیا روش میدان متوسطی برای مقابله با مدل ایزینگ ضد فرومغناطیسی وجود دارد؟ امیدوارم بتوانید به من کمک کنید، با تشکر! | چگونه با روش میدان متوسط در پادفرومغناطیس برخورد کنیم؟ |
100264 | هنگام عادی سازی مجدد QED، با استفاده از نمودار، $\hskip2in$ ![توضیح تصویر را در اینجا وارد کنید]، تصحیح حلقه 1 را به راس فرمیون- فرمیون- فوتون محاسبه می کنیم (http://i.stack.imgur.com/1VHVt.png) هنگام انجام محاسبات، ما معمولاً اجازه میدهیم فوتون از پوسته خارج شود، اما درخواست میکنیم که فرمیونها روی پوسته باشند. به عبارت دیگر، \begin{equation}q ^2 >0, \,(q-p)^2 = p ^2 = m_e^2 \end{equation} سپس به محاسبه نمودار با استفاده از ساختار لورنتس و سپس تقسیم میپردازیم. سهم در بخشی که به ضریب $g$ کمک می کند ($F_2(q^2)$) و دیگری که ($F_1(q^2)$) ضریب راس نمی دهد of, \begin{equation} \Gamma ^\nu ( p , p ' ) = ( - i e ) \left[ \gamma ^\nu F _1 ( q ^2 ) + \frac{ i \sigma ^{ \mu \ nu } q _\mu }{ 2 m } F _2 ( q ^2 ) \right] \end{equation} با این حال، به نظر میرسد فرمیونها روی پوسته باقی بمانند. یک نیاز بسیار عجیب زیرا به طور کلی این راس ممکن است در وسط یک نمودار ظاهر شود و بنابراین می تواند فرمیون های ورودی خارج از پوسته داشته باشد. در واقع، ما این الزام را هنگام عادی سازی مجدد انتشار دهنده انجام نمی دهیم، من معتقدم دقیقاً به همین دلیل است. بنابراین چه چیزی آن را در هنگام بحث در مورد عادی سازی مجدد راس توجیه می کند؟ | عادی سازی مجدد QED با فرمیون های روی پوسته |
77426 | من سعی می کنم یک شبیه ساز فیزیک ساده را در C++ کدنویسی کنم اما در مورد مقاومت هوا گیر کرده ام. در گشت و گذار در اینترنت، تنها زمانی که هوا بر ناحیه عمود باشد، ضریب درگ را برای اشکال بسیار اساسی منطقه پیدا می کنم. با این حال، حتی در هنگام شبیهسازی یک متوازی الاضلاع در حال سقوط، متوجه شدم که این برای توصیف حرکت بدن در حال سقوط کافی نیست، زیرا هوا همیشه بر هر صورت عمود نیست. بهطور دقیقتر، من میتوانم کشش هوا را در هر وجه جسم محاسبه کنم، و یک بردار سه بعدی به دست میآورم که نیروی وارد بر بدن را توصیف میکند. با این حال واضح است که وقتی چنین جسمی در هوا می افتد، حتی یک تکانه زاویه ای به بدن القا می شود. من قادر به تعیین آن نیستم. من در این فکر بودم که جریان هوا را به عنوان ماتریسی از بردارهای موازی توصیف کنم، بنابراین نیروی حاصل را به عنوان مجموع وزنی اثر برخورد هر بردار به بدنه به دست آوریم. با این حال، در این مورد، من قادر به تعیین نیروی برخورد هر بردار باد به سطوح بدن نیستم. ساده ترین راه برای به دست آوردن چرخش جسم به دلیل مقاومت هوا چیست؟ و بهترین راه چیست؟ | مقاومت هوای یک جسم شکل کلی |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.